muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5614, Karar No: 2007/10788, Tarih: 18.09.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/5614 E.  ,  2007/10788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ... Mim. Müş. avukatı tarafından duruşmalı diğer davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile Davacı vekili avukat ... ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılan 2.146.90 YTL’ kalan harcın davalı ... Oto. Tic.'ten alınmasına, 1.620.00 YTL kalan harcın davalı ... Mim. Müş. Ltd. Şti.'den alınmasına, 500 YTL duruşma avukatlık parasının davalı ... mim. Müş. Ltd. Şti.'den alınarak davacıya ödenmesine, 18.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5510, Karar No: 2012/6305, Tarih: 24.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5510 E.  ,  2012/6305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 108 ada 9 parsel sayılı 5300 m2 yüzölçümündeki taşınmaz dava dışı 108 ada 3 parsel sayılı taşınmaza uygulanan vergi kaydı miktar fazlası olarak harman yeri niteliğiyle sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 108 ada 9 parsel taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmaz üzerinde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm verilmiş ise de, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Mahkemece uyuşmazlığın niteliği gereği komşu köyden mahalli bilirkişi dinlenmesi gerekirken aynı köyden mahalli bilirkişi dinlenmiş, tespitte saptanan hukuksal olgu ile keşifte saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde taşınmaz başında tutanak bilirkişileri dinlenilmemiş, ayrıca dava konusu taşınmazın batı sınırındaki yoldan sonra Alanyurt Köyü arazisi içerisinde kalan dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tespit tutanakları ile varsa dayanağı belgeler dosya içerisine alınmamıştır.

Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için komşu köyden mahalli bilirkişiler ile tespit tutanağı bilirkişileri hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, taşınmazın öncesinin ne olduğu, kimden kime kaldığı üzerinde ne şekilde zilyet olunduğu daha önce umumi harman yeri olarak kullanılıp kullanılmadığı hususları sorulup saptanmalı, mahalli bilirkişi ile tutanak içeriği çeliştiğinden tutanak bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenilmeli, hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen bilirkişi sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılık giderilmeli, taşınmazın öncesinin genel harman yeri olup olmadığı duraksamasız belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5563, Karar No: 2016/6490, Tarih: 30.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5563 E.  ,  2016/6490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14388, Karar No: 2024/1710, Tarih: 14.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/14388 E.  ,  2024/1710 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...Köyü çalışma alanında bulunan 1773 parsel sayılı 29.750,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla vasfı ile davacılar murisi İzzet oğlu Ahmet Karataş adına tespit edilmiştir.

Davacılar vekili; davacıların murisi Ahmet Karataş'ın 26.08.2013 tarihinde vefat ettiğini, muris adına kayıtlı Manisa ili Akhisar ilçesi Zeytinliova Köyü 1773 parselde bulunan 29.750,00 m2 yüzölçümlü taşınmaz üzerinde ormanlaştırma (orman kadastrosu) işlemi yapıldığını ve 20.112,00 m2 sinin orman sınırları içine dahil edildiğini, bu işlemleri haricen öğrendiklerini, yaptıkları araştırmada orman kadastro çalışmalarının henüz tapuya tescil edilmediğini öğrendiklerini, davacıların murisinin, taşınmazı tapu kayıtlarına güvenerek satın aldığını ve içerisinde zeytin ağaçları yetiştirdiğini, taşınmazın üç hektardan küçük olduğunu, dolayısıyla orman sayılmayan yer niteliğinde olduğunu belirterek; davalı tarafından yapılan tescil işleminin iptali ile tapu kaydının davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davacılar vekili 14.02.2019 tarihli dilekçesi ile; Orman İdaresince yapılan orman kadastrosunun mevzuata aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yer niteliğinde olduğunu, orman kadastro işleminin hukuka aykırı olduğunu, bu nedenle orman kadastrosuna itiraz ettiklerini; bu dava sürecinde Orman İdaresince her zaman kesinleşen orman kadastrosuna göre tescil işleminin yapılmasının mümkün olduğunu, bu nedenle dava konusu taşınmazın dava sırasında Hazine adına tescil edilmesi halinde tescilin iptali ile taşınmazın davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmazın orman sınırları içine alındığını ve orman vasfı ile hazine adına tescil edildiğini, orman kadastro komisyonunca yapılan sınırlama işleminin yerinde olduğunu ve 12.03.2013 tarihinde ilan edildiğini, 11.04.2013 tarihinde kesinleştiğini, ormanların kazandırıcı zamanaşımı ile mülk edilinemeyeceğini, özel mülke konu edilemeyeceğini, zilyetlikle de iktisabının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmazın orman sınırları içine alındığını ve orman vasfı ile hazine adına tescil edildiğini, orman kadastro komisyonunca yapılan sınırlama işleminin yerinde olduğunu ve 12.03.2013 tarihinde ilan edildiğini, 11.04.2013 tarihinde kesinleştiğini, ormanların kazandırıcı zamanaşımı ile mülk edilinemeyeceğini, özel mülke konu edilemeyeceğini, zilyetlikle de iktisabının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; bilirkişi heyetinin 05.11.2019 tarihli raporunda B harfi ile gösterilen kısmın orman ağaçları ile kaplı olduğu ve orman sayılan yerlerden olduğu, C harfi ile gösterilen yerin ise hava fotoğrafları ve memleket haritasına göre orman sayılan yerlerden olduğu ve taşınmazın toprak yapısının orman toprağı niteliğinde olduğunun belirtildiği, 164 nolu orman kadastro komisyonunun işlemlerinin yerinde olduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, dava konusu edilen 1773 parsel sayılı taşınmazın 1978 yılında kesinleşen arazi kadastrosu ile 29.750,00 m2 yüzölçümü ile davacılar murisi Ahmet Karataş adına tespit ve tescil edildiği, dava tarihi itibariyle davacılar adına iştirak halinde mülkiyet hükümlerine göre kayıtlı olduğu, yargılama aşamasında mirasçılar arasında yapılan miras taksimi sonucunda davacı ... adına tescil edildiği, dava konusu taşınmazın yörede 12.03.2013 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 164 Nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman kadastrosu sırasında 20.122,03 m2 lik kısmının orman tahdit sınırları içinde bırakıldığı; davaya konu edilen ve keşfe katılan ziraat mühendisi ve orman mühendisi bilirkişi raporu ve krokisinde (B) ve (C) harfleri ile gösterilerek ayrı ayrı değerlendirmeye tabi tutulan, orman kadastrosu sırasında orman tahdit sınırları içinde bırakılan her iki bölümün de tesis kadastrosundan önce oluşturulan bulunabilen en eski 1953 tarihli hava fotoğrafı uygulamasına göre, üzerinde dağınık halde kızılçam ve meşe ağaçları ile meşe çalılarının bulunduğu; her iki bölümün de 1972 tarihli amenajman planında OT rumuzlu orman toprağı olarak gösterildiği, bu hali ile dava konusu edilen taşınmaz bölümünün, arazi kadastrosundan önce de orman sayılan yerlerden olduğu, arazi kadastrosu sırasında öncesi orman sayılan yerlerden olması nedeniyle tarla vasfı ile davacılar murisi adına tespit ve tescil işleminin yerinde olmadığı, öncesinde orman sayılan yerlerden olan taşınmazların gerçek kişi şahıslar tarafından iktisabının mümkün olmaması, bu türden yerlerin özel mülkiyete konu edilemeyecek olması nedeniyle 2013 yılında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ile dava konusu edilen taşınmaz bölümünün orman tahdit sınırları içine alınması işleminde bir hata bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

R.A/Karşılaştırıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/22384, Karar No: 2014/18397, Tarih: 06.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22384 E.  ,  2014/18397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/985, Karar No: 2015/2176, Tarih: 02.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/985 E.  ,  2015/2176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik (değişen vasıflara göre dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanıkların birlikte hareket ederek katılan ...'dan satın aldıkları hayvanlar karşılığında katılan şirketin keşideci olarak göründüğü 7.300 TL bedelli sahte çek vermek suretiyle haksız menfaat temin ettikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;

Sanık ...'ın savunmasında suça konu çeki ... İlçesi, Yeşilyuva köyünde ikamet eden... isimli kişiden aldığını ifade etmesi, sanık müdafiinin ek temyiz dilekçesinde sanığın... isimli kişiye ulaştığını, kimlik bilgilerini ve adresini bildirmesi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığınca 2009/11309 numaralı soruşturma dosyası üzerinden Gebze'ye talimat yazıldığını,... isimli kişinin alınan beyanında çeki sanık ...'a kendisinin verdiğini kabul ettiğini bildirerek delikçe ekine... isimli kişinin ifade tutanağı ekleyerek açık kimlik ve adres bilgilerinin bildirilmesi,... isimli kişinin de sanık müdafii tarafından ibraz edilen ifade örneğinde, suça konu çeki...isimli başka bir şahıstan aldığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/11309 soruşturma numaralı dosyasının getirtilerek incelenmesi, sanık ...'ın ve müdafiinin belirttikleri... ve

... isimli kişilerin araştırılması ve bu aşamada tanık olarak beyanlarının alınması, suça konu çekte bulunan keşideci ve ilk üç ciranta imzasının ve yazıların bu kişilere ait olup olmadığı hususunda imza ve yazı incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Çekte bulunması gerekli zorunlu unsurların belirlendiği Türk Ticaret Kanunu'nun 692. maddesinde "vergi kimlik numarasının” çeklere yazılması zorunlu unsur olarak gösterilmediği gibi ayrıntıları Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2005 gün ve 2005/12-357 esas ve 2005/363 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere 4814 sayılı Yasa ile değişik 3167 sayılı Çek Hamillerinin Korunması ve Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi Hakkındaki Yasa'nın 3. maddesinin 2. fıkrasında yapılan değişikliğin TTK'nın 692. maddesini değiştirir mahiyette olmaması nedeniyle suça konu zorunlu unsurları taşıyan çekin resmi belge niteliğinde olduğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında adli para cezasının alt sınırın üzerinde 420 gün olarak tayin edilmesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında adli para cezasının alt sınırın üzerinde 420 gün olarak tayin edilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 02/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5251, Karar No: 2019/261, Tarih: 09.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/5251 E.  ,  2019/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; marketten çalınan malzemelerin mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanına göre 20,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanında 20,00 TL olan zararının giderilmesini talep etmediğini beyan etmesi karşısında, mağdurun bildirdiği zarar miktarına göre gerekirse tevdi mahalli gösterilerek zararı giderme olanağı sanıklara sağlandıktan sonra sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanmasında zorunluluk bulunduğu gözetilmeyerek, yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) Mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanında 20,00 TL olan zararının giderilmesini talep etmediğini beyan etmesi karşısında, mağdurun bildirdiği zarar miktarına göre gerekirse tevdi mahalli gösterilerek zararı giderme olanağı sanıklara sağlandıktan sonra sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanmasında zorunluluk bulunduğu gözetilmeyerek, yazılı şekilde karar verilmesi,

3) İddianame ile sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinin uygulanması istemiyle kamu davası açıldığı halde, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden, sanık hakkında aynı Yasa'nın 141/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Sanık ... hakkında;

4) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5) Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin ''Ayrı ayrı'' yerine, "Eşit şekilde'' alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması ve sanıkların payına düşen miktar itibarıyla 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6)Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, karar tarihinde başka suçtan hükümlü bulunan ve “Duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutulması” hususunda karar verilmemiş olan sanık ...’ın, yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle, CMK’nın 196/1. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2595, Karar No: 2019/11406, Tarih: 07.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/2595 E.  ,  2019/11406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıklardan şikayetçi olup kamu davasına katılan mağdure Nuray'ın, mahkemece kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar müdafileri, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 03.07.2019 havale tarihli dilekçeyle mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıklardan vazgeçmeyi kabul edip etmedikleri de sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.