muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/37467, Karar No: 2012/3772, Tarih: 14.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/37467 E.  ,  2012/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, bakiye kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel ve hafta tatilleri alacağı, yıllık izin ücret alacağı ve ilave tediye ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Dava ek dava niteliğinde olup, kısmi davada belirlenen ve fazlası saklı tutulan bir kısım işçilik alacaklarının ödetilmesi talep edilmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı cevap dilekçesinde, kısmi davanın kesinleşmediğini belirterek isteklerin reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı hakkında açılan kısmi davada verilen karar kesinleşmemiş olsa da, bilirkişi raporu ile belirlenen isteklerden fazla çalışma dışına kalan talepler yönünde saklı tutulan kısım bakımından davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının davalı ... işçisi olmadığı ve davalıdan temizlik işini alan alt işverenler işçisi olarak çalıştığı uyuşmazlık dışıdır. Dava dilekçesinde davalının asıl işveren sıfatını taşıdığı açıklanmış olup, mahkemece de kısmi davada yapılan yargılama sonunda davalının 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesi kapsamına asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğu sonucuna varılmıştır. Bu durumda davacı işçi 6772 sayılı Yasada sözü edilen kurum ve kuruluşlardan birinde çalışmadığından ilave tediye alacağına hak kazanması söz konusu olmaz. Davalı ... işveren olmayıp, 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesi gereği işçiye karşı sorumluluk üstlenmiştir. Davacının gerçek işvereni, ihbar olunan alt işverenler olup,

kamu kurumundan iş almış olsa da 6772 sayılı Yasanın 1. maddesindeki koşulları taşımayan alt işverenin ilave tediye ödeme yükümü bulunmamaktadır. Davalı işveren hakkında davacının açmış olduğu kısmi davada da Dairemizce bozma kararı verilmiş ve ilave tediye hakkının doğmadığı belirtilmiştir. Asıl işverenin işçilik alacaklarından sorumluluğu alt işverenin sorumluluğunu aşamayacağından, ilave tediye alacağı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde isteğin kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7114, Karar No: 2010/4493, Tarih: 15.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7114 E.  ,  2010/4493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketten mal satın ve teslim alan davalının, borcunu ödemediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevabında, ... İcra Müdürlükleri ile mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkili şirketin davacıya borcu olmadığını, mal teslim edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında sözleşmeye dayalı bir hukuki ilişkinin varlığından ve sözleşmenin ifa yerinden söz etmek mümkün olmamakla, para borçlarının alacaklının yerleşim yerinde ödeneceği ve bu nedenle alacaklının yerleşim yerinin yetkili olduğuna dair B.K.nun 73. maddesinin uygulanma olanağı kalmadığı, davalı şirketin yerleşim yerinin ... olup, davalının icra dosyasına yaptığı yetki itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle yetkili icra dairesinde takip yapılmadığından itirazın iptali davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının dosyaya ibraz ettiği sevk irsaliyeleri altında teslim alan imzası bulunmaktadır. Yetki itirazı hadise şeklinde inceleneceğinden bu belge üzerinde durulup, davalıya mal teslim edildiğinin saptanması halinde, uyuşmazlığın bir miktar para alacağına ilişkin olduğu gözetilerek B.K.nun 73/1. ve HUMK.nun 10. maddeleri çerçevesinde yetkili icra dairesinin belirlenmesi gerekir. Mahkemece bu yönler üzerinde araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10246, Karar No: 2023/1838, Tarih: 13.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10246 E.  ,  2023/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ile aralarında görülen boşanma davasının davalısı olduğunu, kendisinin de karşı boşanma davası açtığını, karşılıklı boşanma davasında tanıklık yapan G. Ç.'nin hileli davranışları ve telkinleri nedeni ile boşanma davasını takip etmediğini, haklarını ileri sürmekten kaçındığını, G. Ç.'nin yeğeni olan Z. E'nin yazılı olarak verdiği belge ile boşanma davasının davacısı ...'in tanığı G. Ç. ile ...'in arasında ilişki olduğunu belirttiğini, Z. E.'nin anlatımına göre ... ile tanık G. Ç. arasındaki ilişkinin boşanma davasınının öncesinde başlayıp, halen devam ettiğini anladığını, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 375 inci maddesinin (ç) bendinde "Yargılama sırasında aleyhine hüküm verilen tarafın elinde olmayan nedenlerle elde edilemeyen bir belgenin karar verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması" ve aynı maddenin (h) bendindeki "lehine karar verilen tarafın karara tesir eden hileli bir davranışta bulunması" şartları gerçekleştiğinden, davasının kabulü ile yargılamanın yenilenerek, tarafların boşanmalarına, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı boşanma davasının davacısı ...'in üzerinde bırakılması karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin 8 yıllık bir birliktelikten sonra boşanma davasının davalısı ... ile 02.06.2008 tarihinde evlendiğini, o tarihte tıp fakültesi öğrencisi olan eşine Kardiyoloji uzmanı olana kadar maddî manevî destek verdiğini, evlilik döneminde davalı ...'in sadakatsizliği sonucu yargılamaya konu boşanma davasının açıldığını, yargılama sonucuda evlilik birliğinin davalı ...'in şiddeti ve sadakatsizliği nedeni ile boşanma kararı verildiğini ve müvekkilinin lehine kararda belirtilen tazminatlara hükmedildiğini, G. Ç.'nin boşanma davasında ... lehine tanıklık yapması nedeni ile davalının abisi ... ve davalı ... ile dostuklarının bozulduğunu, müvekkili ile G. Ç. arasında bu dönemde dostça görüşmeler olduğunu, müvekkilinin G. Ç. ve yeğenini ceza evinde ziyaret ettiğini, boşanma davası sırasında ve öncesinde davacı ...'ın G. Ç. ile ilişkisinin olmadığını, yargılamanın yenilenmesine dayanak gösterilen Z. E.'nin de ifadesinde bunu doğruladığını, Yargıtayın yerleşik uygulamalarına göre boşanma davasından sonra oluşan olayların boşanmaya esas alınamayacağını, her davanın açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirilmesi gerektiğini, aralarındaki ticari olaylar nedeni ile G. Ç. ile Z. E. arasında husumet bulunduğunu, bu nedenle Z. E.'nin G. Ç.'ye zarar vermek için ...'ya yaklaşarak G. Ç. aleyhine iftiralarda bulunduğunu, Z. E.'nin ... ile menfaaat birliği içinde hareket etttiğini, davacı tarafın idialarının gerçeği yansıtmadığı ve yargılamanın yenilenmesini gerektiren nitelikte olmadığını açıklayarak, yargılamanın yenilenmesi taleplerinin reddine karar verilmesini talep istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 11.10.2017 tarih ve 2016/888 Esas ve 2017/629 Karar sayılı kararı ile davacı boşanma davasının davalısının sunmuş olduğu Z. E.'ye ait belge 6100 sayılı Kanun'un 374 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde sayılan nitelikte bir belge olmadığı gibi davalı boşanma davasının davacısı ...'ın 6100 sayılı Kanun'un 374 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde belirtilen şekilde hileli davranışlarda bulunduğu iddia edilmediği bu yönde de bir delil sunulmadığından 6100 sayılı Kanun'un 379 uncu maddesi uyarınca davacı vekilinin yargılamanın yenilenmesine ilişkin davasının reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 04/07/2018 tarih ve 2018/279 Esas ve 2018/1660 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin yargılamanın yenilenmesine ilişkin dava dilekçesi ile diğer sebebin yanında Mahkemenin kabulünün aksine davalı ...'ın, tanığı G. Ç. ile birlikte hileli davranışta bulunduklarını iddia ederek, 6100 sayılı Kanun'un 375 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde öngörülen hile hukuki sebebine de dayanmak suretiyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, Mahkemece taraf delilleri toplanmadan yargılamanın iadesi talebinin yasal koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, davacının gösterdiği delillerin toplanıp, dava dilekçesinde ismi geçen Z. E.'nin tanık olarak dinlenerek, sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iddianın kanunda ve uygulamada kabul edilen şekliyle yargılamanın iadesini gerektiren durumlar arasında bulunmadığı, lehine karar verilen tarafın karara tesir eden hileli bir davranışta bulunduğunun iddia ve ispat edilmediği, kanunun aradığı şekilde hileli bir davranışın sözkonusu olmadığı, davacı ...'nın yargılamanın iadesi isteğine konu ettiği sebepler bakımından kanunda belirtilen yasal koşulların gerçekleşmediği anlaşıldığından 6100 sayılı Kanun'un 375 inci ve 379 uncu maddeleri uyarınca yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı erkek vekili hükmün tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı erkek vekili hükmün tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin10.10.2022 tarihli ve 2021/2419 Esas ve 2022/1618 Karar sayılı kararıyla; davacının 6100 sayılı Kanun'un 375 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine dayanak gösterdiği belge, davacı tanığı olarak dinlenen Z. E.'nin davacı asile yazdığı bir mektup olup, bu mektup kanun maddesi kapsamında bir belge değildir. Davacının 6100 sayılı Kanun'un 375 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine dayanak gösterdiği hile iddiası ise, boşanma dosyasında kadının tanığı olarak dinlenen G. Ç. ile kadının boşanma davasından önce ve yargılama sırasında ilişkisinin olup, bu ilişki nedeni ile tanık G. Ç'nin davacı asilin üzerinde etki ederek onu ikna yolu ile kadının haklı olduğuna inandırarak, kararı temyiz etmemesi ve kendi davasını takip etmemesi iddiası olduğu, davacının boşanma sırasında her aşamada vekili olduğu, kadının davasının sadece tanık G. Ç.'nin beyanları ile değil, başka tanık ve delillerle de ispat edildiği, davacı erkeğin boşanma dosyasında asıl davada ve karşı davada kadının sadakatsizliğine dayanmadığı, boşanma dava tarihinden sonra tarafların sadakat yükümlülüğü devam ettiği kadının sadakatsiz bir davranışının ispatı halinde bu vakıanın ayrı bir boşanma davasının konusunu oluşturacağı, aynı dava içerisinde ıslah yolu ile de olsa ileri sürülecek bir husus olmadığı, kaldı ki, davacı erkeğin davalı eşinin hilesini de ispat edemediği, davacı tanığının hilesi olduğu kabul edilecek bile olsa da bunun sınırlı sayılan yargılamanın iadesi sebepleri arasında yer almadığı, yapılan yargılama ve toplanan deliller neticesinde yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşmadığı, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; G. Ç.'nin boşanma davası sürecinde sürekli telkinlerde bulunarak hakkını aranmasına engel olduğunu, iradesinin sakatlandığı, G. Ç. ile eşinin ilişki yaşadığı ve davanın seyrini hile ile değiştirdiklerini anladığını, ilgili davada tanığın yalan tanıklık yaptığının anlaşılması halinde de yargılanın iadesine karar verilmesi gerektiği, tanığın tarafla ilişkisi var iken yanlı beyanda bulunacağının açık olduğu, davasını ispat ettiği halde davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6100 sayılı Kanun'un 374 üncü ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın iadesi nedenlerinin somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 374 üncü ve devamı maddeleri ile 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/929, Karar No: 2007/827, Tarih: 21.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/929 E.  ,  2007/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'in yargılama sonucunda, takibe konu alacak miktarı paranın, alım satım gücüne göre yaşamak için herkeste bulunması zorunlu olan miktarın altında olduğu görülerek, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-d maddesi gereğince sanığın eyleminde haksızlık içeriğinin az olduğu, ceza verilmesinde toplum yararı olmadığı değerlendirildiğinden bahisle, 5358 sayılı Kanun’la Değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/1-son maddesi uyarınca sanık hakkında ceza tayinine yer olmadığına dair ... İcra Mahkemesinin 6.07.2006 tarihli ve 2006/884-1194 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarihli ve 2006/725 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tüm dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun’un itiraz başlıklı 353. maddesinde “icra mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen karar kesindir. İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümlerine uygulanır.” Maddesinden de anlaşıldığı cihetle, icra mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece incelenip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği,

İcra ve İflas Kanunu’ndaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil Ağır Ceza Mahkemesine yapılıp bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolu, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve

Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği. Buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlar dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan yaptırım olmadığı cihetle itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 2.2.2007 gün ve 5081 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 27.2.2007 gün ve K.Y.B.2007/26734 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında; "1.6.2005 gün ve 25832 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 31.05.2005 gün ve 5358 sayılı Yasa ile İcra ve İflas Yasasında yer alan eylemler ve yaptırımları yeniden düzenlenmiş, bu kapsamda İcra ve İflas Kanunu'nun 337, 338/2, 339, 340, 341, 343 ve 344. maddelerindeki eylemler kabahat olarak düzenlenip disiplin hapsi veya tazyik hapsi şeklinde yaptırımlara bağlanmış, 331, 332, 333, 333/a, 334, 335, 336, 337/a, 338/1, 342, 345/a, 345/b maddelerindeki eylemler ise suç olarak düzenlenip, hapis cezası veya adli para cezası biçiminde yaptırımlara bağlanmıştır. Aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder” şeklinde yapılmıştır. Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir. Bu tanım nazara alındığında, hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCY’da düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİY.nın 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMY.nın 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, nitekim 5271 sayılı CMK.nun “itiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca, icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan ağır ceza mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine ilişkin bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında ağır ceza mahkemesince bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 gün ve 2006/725 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.