muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3169, Karar No: 2019/3838, Tarih: 28.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/3169 E.  ,  2019/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin 3. fıkrası, "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz" şeklinde olup; somut olayda, mahkum olunan ceza süresinin 1 yıl 1 ay 10 gün olmasına karşılık, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi yasaya açıkça aykırılık oluşturduğu gibi bu husus aleyhe değiştirmeme yasağı kapsamında da değerlendirilemez. Bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken 5237 sayılı TCK'nın 51/3.maddesi uyarınca denetim süresinin tayin olunan hapis cezasından az olacak şekilde bir yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında TCK’nın 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan “1 yıl” ibaresinin çıkartılarak yerine “ 1 yıl 1 ay 10 gün” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6502, Karar No: 2017/2010, Tarih: 12.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/6502 E.  ,  2017/2010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Eylem çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve mağdur vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından anılan karara yapılan itirazların Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 29.07.2013 günlü, 2013/577 D. İş sayılı kararıyla reddedildiği anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33814, Karar No: 2017/21075, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33814 E.  ,  2017/21075 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve Ona Bağlı Kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden, kamu tüzel kişiliği bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25315, Karar No: 2015/1751, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25315 E.  ,  2015/1751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/1, Karar No: 2013/4540, Tarih: 18.04.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1 E.  ,  2013/4540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında 111 ada 5, 6, 7, 8 ve 9 parsel sayılı sırasıyla 923,78 m², 839,23 m², 894,71 m², 1.012,69 m² ve 1.347,72 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, asliye hukuk mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmişlerdir. Davacı tarafından davalı Hazine aleyhine asliye hukuk mahkemesinde açılan tescil davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyası birleştirilmiştir. Yargılama sırasında ... satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 111 ada 5 parsel yönünden davaya katılmış, Hazine vekili, 11.07.2007 günlü dilekçesiyle çekişmeli yerlerin Hazine adına tescilleri istemiyle karşı tescil talebinde bulunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 111 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ..., 111 ada 6 parsel sayılı taşınmaz..., 111 ada 7 parsel sayılı taşınmaz ..., 111 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ..., 111 ada 9 parsel sayılı taşınmaz ... adına tesciline karar verilmiş; katılan Hazine vekili tarafından hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 01.06.2010 gün ve 2010/2080-3987 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 111 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ..., 111 ada 6 parsel sayılı taşınmaz..., 111 ada 7 parsel sayılı taşınmaz ..., 111 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ..., 111 ada 9 parsel sayılı taşınmaz ... adına tesciline karar verilmiş; katılan Hazine vekili tarafından hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 01.06.2010 gün ve 2010/2080-3987 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ...Köyünün ilk kadastrosu 1972 yılında yapılmıştır. Dosya içinde yer alan 15.06.1972 tarihli "zabıt"tan, dava konusu taşınmazların da içinde bulunduğu bölgenin 1972 yılı çalışma alanı dışında bırakıldığı ve 1972 kadastrosu dışında bırakılan bu alanın arazi kadastrosunun 2006 yılında yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece öncelikle ... Köyü 2006 yılı kadastro çalışma alanı ile ilk kadastro çalışma alanı sınırlarını birlikte gösterir ve her iki tarafta kalan taşınmazların ada ve parsel numaralarını içerir birleşik haritalar dosya içine getirtilmeli, iki çalışma alanının müşterek sınırlarında yer alan ve...Köyü ilk kadastrosu sırasında kadastro tespitleri yapılan tüm taşınmazlar belirlenerek tamamına ait kadastro tutanak örnekleri ile tespit dayanağı belgeler ve davaya konu olanların dava dosyaları dosya içine konulup, getirtilen dayanak belgelerde 2006 yılı kadastro çalışma alanı yönünün ne olarak okunduğu belirlenmeli, 2006 yılı kadastro çalışma alanını içeren 1986 ilâ 2006 yılları arasında farklı tarihlerde çekilmiş hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına konulmalı ve bundan sonra mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte yöreyi iyi bilen ve davada yararı olmayan komşu köy ve mahalleler halkından seçilecek üç kişilik yaşlı ve ehil yerel bilirkişi kurulu, üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, bir orman bilirkişisi ve bir fen bilirkişisi ile taraf tanıkları hazır bulundurulmalı, yerel bilirkişilerden çekişmeli taşınmazların hali hazır durumu, geçmişteki hali, taşınmazlar üzerindeki zilyetliğin ilk kez hangi tarihte başladığı, ilk zilyet edilen alanların sonradan genişletilip genişletilmediği, taşınmazların kimden kime ve nasıl intikal ettiği, çekişmeli taşınmazların öncesinin kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı, çekişmeli taşınmazlar ile komşu taşınmazlara ait birkısım kayıt ve belgelerde bazı sınırların neden "mera" olarak gösterildiği hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, 111 ada, 112 ada, 113 ada ile 107 ada 12 ilâ 19 ve 104 ada 1 ilâ 5, 15 parsel sayılı

taşınmazlara ait olduğu iddia edilen 205 tahrir numaralı vergi kaydı, 108 ve 109 adalar ile 105 ada 20, 28, 30, 31 ilâ 39 parsellere ait olduğu iddia olunan 192 tahrir numaralı, 107 ada 1, 2, 3, 8 ilâ 13 ve 110 ada 1 parsellere ait olduğu iddia olunan 191 tahrir numaralı, 104 ada 6 ilâ 14, 16, 17 ve 18 parsellere ait olduğu iddia olunan 196 tahrir numaralı vergi kayıtları ile 106 ada 14 ve 15 parseller için dayanıldığı Hazine'nin temyiz dilekçesinden anlaşılan, Eylül 1981 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydı, yerel bilirkişiler tarafından zemine uygulanarak taraflarca dayanılan kayıt ve belgelerin kapsamları belirlenmeli, tarafların aynı şekilde gösterecekleri tanıklardan taşınmazların öncesinin ne olduğu, kimden kime ve nasıl intikal ettiği, kimler tarafından hangi tarihlerden itibaren ve ne şekilde kullanıldığı hususlarında ayrıntılı bilgi alınmalı, ziraatçi bilirkişilerden, çekişmeli taşınmazların hali hazır durumu, toprak yapısı, taşlılık oranı, eğimi, üzerindeki bitki örtüsü, taşınmazların görünen bu haline hangi tarihte ve nasıl kavuştuğu, taşınmazların öncesinin kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı hususlarında teknik verilere dayalı ve özellikle idari tahkikat tutanağı ile arada oluşabilecek çelişkileri gidermeye yetecek şekilde, ayrıntılı ve gerekçeli rapor istenmeli, orman ve fen bilirkişilerinden, dosya içine getirtilecek 1986 ila 2006 yılları arasında çekilmiş farklı yıllara ait hava fotoğrafları ile zemin çakıştırılmak suretiyle, çekişmeli taşınmazların sözü edilen hava fotoğraflarında ne olarak gözüktüğü konusunda ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisinden keşfi izlemeye imkan sağlar ve yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilen sınırları içerir, tarafların dayandıkları kayıt ve belgelerin kapsamlarını belirtir şekilde harita ve rapor istenmeli, aynı bütünden ifrazen oluşan taşınmazlara ilişkin davaların birleştirilmesi gerekip gerekmediği tartışılmalı, toplanan tüm deliller karşısında çekişmeli taşınmazların ya da bir bölümünün öncesinin kamu orta malı mera olup olmadığı değerlendirilmeli, meraların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinilemeyeceği ve üzerinde sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceği dikkate alınmalı, bütün bu inceleme, araştırma ve değerlendirmeler yapıldıktan sonra 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerinde yazılı koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmeli] denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı ... ve katılan ...’un davasının reddine, katılan Hazinenin davasının kabulü ile dava konusu ... Köyü 115 ada 5, 6, 7, 8 ve 9 nolu parsellerin 3402 sayılı yasanın 18. maddesi gereğince arsa niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 111 ada 5 parsel üzerindeki evin ...’a, 111 ada 6 parsel üzerindeki evin ...’e, 111 ada 7 parsel üzerindeki evin ...’a ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hüküm katılan ... tarafından 111 ada 5 sayılı parsel yönünden temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyünde 30/07/2001 tarihinde, komşu ... Merkez İlçesinde 25.04.1991 tarihinde ilânı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında.... Köyü 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ....Merkez İlçesinde, 25.04.1991 tarihinde, .... Köyünde 30/07/2001 tarihinde ilânı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığı, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasında da orman sayılmayan alan olarak göründüğü, 1972 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında düzenlenen 15/06/1972 tarihli tutanakta (... Köyü, ... Mevkiinden geçen, yayla yolu içerisindeki nirengi noktasından kuzey istikametinde bulunan ...lakaplı tarlanın kuzeybatı hududu ve... tarlası, oradan... tarlası, ... tarlasından ...'e giden yola ve yolu takiben gidilen ... ve ... ... tarlaları içeride kalmak suretiyle; batı hududu geçildi, batı hududu tamamen İncedere ismini alan hudut olup, bu derenin doğusunda kalan ... tarlaları ile ... tarlaları tapulama tespiti yapılacak saha içinde kalmak üzere, ... Çeşmesine inen belediye hududu ile birleştirildiği, buna göre İncedere ile Belediye hududu arasında kalan sahada yer yer şahıs arazileri ve bu aralarda kalan Devlet baltalık bozuk ormanları olarak görülmüş olduğundan açılmış sahalar kabul edildiği ve mülkiyetin durumu ile ormanlık sahaların durumu ayrıca bir tetkik konusu olduğundan ve bu durum heyetimizin görevi dışında görüldüğünden tapulama çalışmalarının söz konusu sahanın dışına münhasır kalması uygun görüldüğü) yazıldığı, keza; Gökpınar Köyü birlik teknisyenleri, orman teksilcileri belediye temsilcileri ve ... Köyü temsilcileri

tarafından düzenlenen 06/12/1974 tarihli tutanakta da (...Köyünde orman ile şahıslara ait arazilerin birbirine girdiği, bölgede sınırlama haritası ve tutanaklarının bulunmayışı nedeniyle hem halkın mağduriyetinin önlenmesi hem de ayrılması zor olan orman ile kültür arazilerinde çıkan şaibelerin önlenmesi için kalan bu kısmın orman tahdit komisyonu tarafından tefrik edilmesi orman yetkilileri tarafından bildirilmiş olup, bu durum karşısında belediye hududu ile de ölçülecek saha bulunmadığından orman tahdit komisyonunun bu mevkide faaliyete başlayıncaya kadar tapulama faaliyetinin ertelenmesinin uygun görüldüğünün) belirtildiği ve dava konusu parsellerin bulunduğu alanda 1972 yılında arazi kadastrosunun yapılmadığı, daha sonra davaya konu parselin de içinde bulunduğu arazide, 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ek kadastrosu yapılarak 27.06.2007 - 26/7/2007 tarihleri arasında ilân edildiği, Gökpınar Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan Elmalı Merkez, Gündoğan Mahallesine ait 309 ada 51, 85, 308 ada 3, 4, 5, 6, 73, 76, 79, 80, 94, 95, 102, 119, 123, 124 numaralı parsellerin kadastro tesbit tutanakları incelendiğinde bu taşınmazların bulunduğu arazinin de 1970’li yıllarda yapılan kadastro çalışmalarında kadastrosunun yapılmadığı, 1990 yılında yapılıp 25/04/1991 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmasından sonra, 1996 yılında çekişmeli taşınmazlara komşu bu alanda ek kadastro yapıldığı ve komşu parsellerin kısmen zilyetlik nedeniyle kişiler adına, kısmen de Hazine adına olmak üzere tesbit edilip 03/02/1997 - 05/03/1997 tarihleri arasında ilân edilerek tespitlerinin kesinleştiği, ek kadastrosu yapılan parsellerden olan dava konusu 111 ada 5 sayılı taşınmazın üzerinde 7 ve 8 yaşlarında yeni dikilmiş meyve fidanları bulunduğu, toprağın sonradan taşıma suretiyle döküldüğü, ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığı, bu hali ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının kişi yararına oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, katılan ...’un 111 ada 5 sayılı parsele ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18.04.2013 günü oy birliği ile karar verildi.