muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6132, Karar No: 2023/1324, Tarih: 14.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/6132 E.  ,  2023/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1296 (E) ve 2017/1931 (K)

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2013 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 35 ... maddesini birinci ve ikinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca sanık hakkında mfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan dava açılmıştır.

2. Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2017 tarihli ve 2013/635 Esas, 2017/252 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında /nfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.09.2017 tarihli ve 2017/1296 Esas, 2017/1931 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kaldırılarak, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, tekerrüre esas alınan ilam yönünden üç yıllık sürenin dolduğu, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, tekerrüre esas alınan ilam yönünden üç yıllık sürenin dolduğu, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna tutuklu olarak getirilen sanığın kuruma kabulü sırasında kendisine uyarı yapıldığı halde XRay cihazından geçirildikten sonra yapılan detaylı üst ve eşya araması neticesinde üzerinde suça konu, bilirkişi raporuna göre esrar aktif maddelerinden THC ihtiva eden kenevir bitkisi kırıntıları ele geçirildiği, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı iddiasına ilişkindir.

2.16.04.2013 tarihli tutanakta, sanığın cezaevine girerken yapılan üst aramasında üstüne giydiği kot pantolonun sağ yan çakmaklık kısmında takriben 2 gram kırıntı şeklinde ... renkte ne olduğu bilinmeyen ot bulunduğu, ne olduğu tutukluya sorulduğunda içici olduğunu ve cebinde bir miktar esrar maddesi kaldığını beyan ettiği,

3. Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 03.05.2013 tarihli raporunda, sanık ...'ın yapılan üst aramasında elde edilen net ağırlığı 0.6 gram gelen tohumlu ... ... bitki kırıntılarının uyuşturucu niteliğe sahip esrar aktif maddelerinden THC ihtiva eden kenevir bitkisi kırıntıları olduğu ve ortalama %50 oranında olmak üzere net 0.3 gram toz esrar elde edilebileceği,

4. Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 07.03.2014 tarihli raporunda, 0.3 gram toz esrarın tipik olarak yaklaşık 1 doza tekabül ettiği ve nitelik ve miktar itibariyle psikoaktif etki oluşturabilecek özelliğe sahip olduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay ve olgulardaki hususlar ve yapılan yargılamaya göre sanığın üzerine atılı infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunu işlediği ... görülerek 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin bınnci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, sanık için fikri içtima hükümlerine göre verilecek cezanın yarı oranında arttırılması gerektiği halde yarı oranında arttırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu görülerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 298. maddesine göre temyiz nedeni ile sınırlı olarak yapılan incelemede; Tekerrüre esas alınan Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/123 Esas sayılı ilam ile 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca parada sahtecilik suçundan 05.11.2009 tarihinde 2 yıl 6 ay hapis cezası verildiği, kararın 11.01.2012 tarihinde infaz edildiği, infaz tarihinden itibaren 3 yıllık süre dolmadan sanığın davaya konu suçu işlediği, ancak tekerrür hükmüne esas alınacak ilamın en ağır cezayı içeren ilam olması gerektiği, verilen kararda tekerrüre esas alınan ilamın hatalı olarak gösterildiğinin anlaşılması karşısında en ağır cezayı içeren mahkumiyetin esas alınması gerektiği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.09.2017 tarihli ve 2017/1296 Esas, 2017/1931 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7766, Karar No: 2022/11200, Tarih: 29.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7766 E.  ,  2022/11200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonucunda Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen başvurunun kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili ve davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen davalı vekilinin itirazının reddine, davacı vekilinin itirazının kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İtiraz Hakem Heyeti kararı, davacı vekilinin KEP adresine 06.11.2020 tarihinde iletilmiş olup 5 gün sonra (11.11.2020 tarihinde) okundu sayılmış, temyiz dilekçesi 2 haftalık yasal süre (25.11.2020 tarihi) geçirildikten sonra 03.12.2020 tarihinde UYAP Bilişim Sistemine kaydedilmiş, aynı tarihte harçlandırılmıştır.

Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden davacı vekili tarafından süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10725, Karar No: 2019/16827, Tarih: 25.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/10725 E.  ,  2019/16827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait tırın kapağı açık deposundan mazot çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK’nın 141/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini;

2-Olay yeri inceleme tutanağına göre çalınan mazotun bir kısmının yerlere döküldüğünün anlaşılması karşısında, eylem tamamlandığı halde haklarında hükmolunan cezadan TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23710, Karar No: 2015/2106, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23710 E.  ,  2015/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/3322, Karar No: 2019/935, Tarih: 06.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/3322 E.  ,  2019/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.01.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği, davalı ... Köyünün ... Köyü mülki hudutlar içerisinde kalan orman alanından yararlanma ve istihsalde öncelik bakımından çıkardığı çekişmenin giderilmesi, ihtilafa konu orman sahasının hangi köy mülki hudutları içerisinde kaldığının belirlenmesini, bu bakımdan Orman Kanunu hükümlerine göre hangi köyün kadim yararlanma hakkının bulunduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekili 12.11.2011 tarihli dilekçesi ile talebini açıklamış ve davacı köyün idari sınırları içinde kalan kadim mera, otlakiye ve su kaynaklarına elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi, Kadastro Mahkemesinin sınır tespiti kararının kesin ve uyulması zorunlu olduğunu, orman emvalinden yararlanma hususunun Orman idaresinin takdirinde olduğunu, dava konusu yerin köyleri tarafından kullanıldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Devlet ormanı içinde bulunan yerler üzerinde taraf köylerden birinin üstün hakkı olmayıp orman kesim alanlarından orman idaresinin orman izni ile yararlanmaları mümkün olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yargılama sırasında taraf köylerin 6360 sayılı Kanun uyarınca tüzel kişilikleri kaldırıldığından mahalle olarak bağlandıkları ... ve ... Belediyeleri davaya dahil edilerek davaya devam olunmuştur.

HMK’nin 33. maddesi gereğince bir davada olayları anlatmak taraflara, hukuki nitelendirme görevi hakime aittir. Dava dilekçesindeki anlatımlara ve dosya kapsamına göre davacının istemi idarece evvelce belirlenen sınırın nereden geçtiğinin arazide belirlenmesi ve orman alanından yararlanma hakkına ve kadim mera, otlakiye ve su kaynaklarına elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere 31.5.1965 tarih 4/2 sayılı içtihatı birleştirme kararında; "..tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının diğer köyün sınırı içine alınmış olması halinde dahi ilk köyün bu yerlerden eskisi gibi yararlanacağı" belirtilmiştir. 4342 sayılı Kanunun 29. maddesinde de bu prensip benimsenmiştir. 6831 sayılı Orman Kanununun 20 ve onu izleyen maddeleri hükmünce orman içerisinde mer’a yaylak ve kışlak da bulunabilir.

Bilindiği üzere 31.5.1965 tarih 4/2 sayılı içtihatı birleştirme kararında; "..tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının diğer köyün sınırı içine alınmış olması halinde dahi ilk köyün bu yerlerden eskisi gibi yararlanacağı" belirtilmiştir. 4342 sayılı Kanunun 29. maddesinde de bu prensip benimsenmiştir. 6831 sayılı Orman Kanununun 20 ve onu izleyen maddeleri hükmünce orman içerisinde mer’a yaylak ve kışlak da bulunabilir.

Diğer taraftan orman alanından yararlanma hakkına vaki elatmanın önlenmesi davasında, 6831 sayılı Orman Kanununun 31-39 maddelerinde, sınırları içinde bulunan ormandan yararlanma hakkı maddelerdeki prosedüre uyulmak koşulu ile orman sınırlarında kaldığı köye ait olacağı öngörüldüğünden, mahkemece mevcut idari sınırın zeminde belirlenmesi önem arz etmektedir. Kadastro çalışmaları sınırı yani Kadastro Müdürlüğünce ve Kadastro Mahkemesince belirlenen sınır hangi noktaya kadar kadastro çalışmasının yapılacağının gösterir, idari sınırı değiştirmez.

Bu genel açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; dava ormandan yararlanma hakkına ve kadim meraya el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sağlıklı sonuçlara ulaşmaya, hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu nedenle mahkemece taraf köylere ait kesinleşmiş idari hudutnameler uygulanarak iki köy arasındaki idari sınırın zeminde tespit edilmesi, dava konusu edilen yerin hangi köy sınırları içinde kaldığının, niteliğinin ve kullanım durumunun şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanması, davacı köy sınırları içinde kalıyorsa bu yerlerde mera yada baltalık olarak hangi köyün kadim kullanım hakkının bulunduğunun açıklığa kavuşturulması; keşfi izlemeye elverişli kroki ve rapor düzenlettirilmesi, ondan sonra işin esasına yönelik bir karar verilmesi gerekirken noksan inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7346, Karar No: 2014/11356, Tarih: 20.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7346 E.  ,  2014/11356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Demirci Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 1986/187-1987/68

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.04.1982 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.03.1987 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı mirasçısı Ö.. Ç.. tarafından tavzihi istenmesi üzerine mahkemece tavzih talebinin reddine ilişkin verilen 04.02.2014 tarihli kararın Yargıtayca incelenmesi davalı mirasçısı Ö.. Ç.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, aynen taksim mümkün olmazsa davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 22.04.1986 tarihli bozma ilamına uyularak taşınmazın aynen taksimine karar verilmiştir.

Karar, davacıya bizzat 26.03.1987 tarihinde, davalı F.. C.. adına tebliğe çıkartılmış ve “Birlikte eşi A.. C..” şerhi ile 26.03.1987 tarihinde tebliğ edilmiştir. Dava dışı Ö.. Ç.. 08.01.2014 tarihli dilekçe ile davalı annesinin adının nüfus kayıtlarında “Fatmai” olarak geçtiğinden davalı F.. C.. adının “Fatmaei” olarak tavzihini istemiş mahkemece 04.02.2014 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verilmiş olup Ö.. Ç.. bu ek kararı temyiz etmiştir.

Hükmün tashihi ve tavzihi HMK'nın 304 ve 305. maddelerinde düzenlenmiştir.

HMK'nın 304. maddesinde “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hakim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.”

HMK'nın 305/1. maddesinde ise “Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir” şeklinde düzenleme mevcuttur.

Somut olayda; talepte bulunan Ö.. Ç.. kararda “Fatma”olarak geçen annesinin adının “Fatmai” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece dosyaya sunulan Demirci Asliye Hukuk Mahkemesinin 1985/74 Esas, 1985/112 Karar sayılı tapuda isim düzeltilmesine ilişkin karar incelenerek ayrıca düzeltme isteyenin murisi F.. Ç..'in mirasçısı olduğuna dair veraset ilamı değerlendirilerek ve nüfus kayıt örnekleri de getirtilerek hükmün nüfus kayıtlarındaki kimlik bilgilerine uygun olarak düzeltilmesine karar verilmelidir.

Mahkemece dosyaya sunulan Demirci Asliye Hukuk Mahkemesinin 1985/74 Esas, 1985/112 Karar sayılı tapuda isim düzeltilmesine ilişkin karar incelenerek ayrıca düzeltme isteyenin murisi F.. Ç..'in mirasçısı olduğuna dair veraset ilamı değerlendirilerek ve nüfus kayıt örnekleri de getirtilerek hükmün nüfus kayıtlarındaki kimlik bilgilerine uygun olarak düzeltilmesine karar verilmelidir.

Belirtilen husus maddi hataya ilişkin olup tashihen düzeltilebileceğinden mahkemece verilen 04.02.2014 tarihli ek kararın kaldırılarak mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yeniden karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; talepçi Ö.. Ç..'in temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8110, Karar No: 2012/11371, Tarih: 28.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8110 E.  ,  2012/11371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/01/2010 gün ve 2008/277-2010/19 sayılı kararı onayan Daire’nin 13/02/2012 gün ve 2010/10146-2012/1845 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 21.09.2007 tarihinde çizgili sabun tasarımı için TPE'ye başvurduğunu, davalı şirketin, tasarımın yenilik vasfı taşımadığı gerekçesiyle itiraz ettiğini, TPE tarafından müvekkilinin tasarımının iptaline karar verildiğini, oysa tasarımlar benzer olmadığı gibi müvekkilinin tasarımının yenilik vasfına ve ayırtedicilik özelliğine sahip olduğunu ileri sürerek TPE YİDK'nın 02.07.2008 tarih, 2008/T-487 sayılı kararının iptali ile müvekkil şirket adına başvurusu yapılan 2007/04877 sıra numaralı tasarımın tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Evyap A.Ş. vekili, davacı tasarımının müvekkile ait tasarımlara göre yenilik ve ayırtedicilik özelliklerine sahip olmadığını, davacı şirketin müdeaddit defalar yaptığı tescil başvuruları ile müvekkilinin çizgili sabun tasarımları ile iltibas yaratmak ve haksız rekabet içine girmek maksadıyla tasarımları taklit etmeye çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, tasarımların genel izlenim bakımından benzer görüldüğünü, mevcut tasarımların fazlalığı dikkate alındığında tasarım geliştirmede seçenek özgürlüğünün dar olduğu iddiasının yerinde olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davacıya ait tasarımın davalı tasarımları ile karşılaştırıldığında yenilik ve ayırt edicilik niteliğine sahip olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13/02/2012 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 28/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44062, Karar No: 2017/14272, Tarih: 04.12.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/44062 E.  ,  2017/14272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece kabul edilen oluşa göre, sanığın, polis memuruna tartışma esnasında "sen neden plakamızı alıyorsun? Bana sicilini ver. Sen daha yenisin, sicilini bozarım." diyerek tehdit yoluyla direndiği gerekçesiyle mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, sanığın polis memurunun sicilini değiştirme konusunda herhangi bir yetki ve gücü bulunmayıp, anılan sözlerinin tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde tehdit niteliğinde olmadığı ve görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmadığının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.