muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7562, Karar No: 2022/7881, Tarih: 11.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7562 E.  ,  2022/7881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet

HÜKÜMLER : 1) ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/12/2019 tarih ve 2018/630 Esas – 2019/523 Karar sayılı;

a)Sanık ...’ın nitelikli kasten öldürme suçundan;

5237 sayılı TCK’nin 82/1-d, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

b) Sanık ...’ın 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan; 6136 sayılı Kanun’un 13/1, TCK’nin 62, 52/2, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1500,00-TL adli para cezası ile mahkumiyetlerine dair kararı.

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/04/2021 tarih ve 2021/1011 Esas - 2021/1255 Karar sayılı;

“Sanığın, ... lehine vekalet ücreti ödemesine ilişkin ibarenin eklenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzelterek esastan reddine” dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/04/2021 tarih ve 2021/1011 Esas - 2021/1255 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve müşteki ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan verilen hüküm yönünden;

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan verilen hüküm yönünden;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca, sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan ...'nın davaya katılmak istediğine ilişkin dilekçe sunmasına rağmen, davaya katılmasına karar verilmediği görüldüğünden, 5271 sayılı CMK'nin 237/2, 260 maddeleri uyarınca ...'nın kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede,

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 29/04/2021 tarih ve 2021/1011 Esas - 2021/1255 Karar sayılı “Sanığın, Aile ve Sosyal

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 29/04/2021 tarih ve 2021/1011 Esas - 2021/1255 Karar sayılı “Sanığın, Aile ve Sosyal

Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücreti ödemesine ilişkin ibarenin eklenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzelterek esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; sağ elinin parmaklarını tam olarak kullanamayan sanığın silahı isteyerek ateşlemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, eşini kasten öldürmediğine, delillerin mahkumiyete elverişli olmadığına, katılan ... vekilinin; sanığın tasarlayarak, canavarca hisle eşini öldürme suçundan ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılması ve sanık hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, vekalet ücretine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, sanığın ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/10/2022 gününde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/4442, Karar No: 2021/1936, Tarih: 25.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/4442 E.  ,  2021/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun babası ile mağdurlar arasında husumet olduğu, olay günü mağdurların birlikte suça sürüklenen çocuğun da ikamet ettiği evlerinin avlusuna ellerinde sopa, kürek ve taşlarla girerek evin kapı ve penceresini kırdıkları, o esnada babası da evde olmayan suça sürüklenen çocuğun evde bulunan kardeşi ile annesini korumak amacıyla havaya iki el ateş ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun silahla tehdit eylemini kendisine ve yakınlarına karşı gerçekleşmesi muhakkak olan haksız bir saldırıyı ortadan kaldırmak amacıyla gerçekleştirip gerçekleştirmediği üzerinde durularak, eylemin TCK'nın 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin tartışılmaması ve Mahkemece suça sürüklenen çocuğun silahla tehdit eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiğinin kabul edilmesine rağmen TCK'nın 29. maddesinin uygulanmaması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22288, Karar No: 2014/5628, Tarih: 13.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/22288 E.  ,  2014/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizli 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/101 Karar no:2013/497

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı kadına kusur olarak yüklenen hakaret fiillerinden sonra evliliğin devam ettiği, dolayısıyla davacı kocanın, kadının bu davranışlarını affettiği, en azından hoşgörü ile karşılamış sayılması gerektiği anlaşılmaktadır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylar nedeniyle taraflara kusur yüklenemez. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, eşine fiziksel şiddet uygulayan, birlik görevlerini yerine getirmeyen ve eşini iffetsizlikle suçlayan davacı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre boşanmanın fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.03.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/16644, Karar No: 2014/16052, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16644 E.  ,  2014/16052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/383-2014/409

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesinden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 2. Ticaret Mahkemesi 29.04.2014 tarih 2013/269 E- 2014/110 Karar sayılı ilamı ile 2.284,00 TL alacağın 03.11.1999 tarihinden, itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı İNG Bank'tan tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5572, Karar No: 2019/1132, Tarih: 23.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/5572 E.  ,  2019/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

25.03.2013 tarihli olay, 02.08.2013 tarihli zarar tutanakları, aşamalardaki istikrarlı savunmalar ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların Başdeğirmen Köyünde bulunan sulama kanallarını sökmek ve yer yer büyük kırıklara neden olmak suretiyle kamu malına zarar verdiklerinin saptanması karşısında; sanıklar hakkında mahkumiyetleri yerine dosya içeriğiyle uyumlu olmayan gerekçelerle ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2042, Karar No: 2020/5366, Tarih: 20.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/2042 E.  ,  2020/5366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi gereği hükmün açıklanması ile TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2010 tarihli ve 2007/538 esas, 2010/362 karar sayılı kararının 27.07.2010 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 08.12.2013 tarihinde TCK'nın 179/3-2. maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 15.04.2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair ... ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2020 tarihli ve 2020/3 Esas,2020/379 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya içeriğine göre; olay günü ... Madencilik Ltd. Şti'ye ait Keseralı Maden Ocağında çalışan ...'nın su pompasında meydana gelen arızayı gidermeye çalışırken, elektrik çarpmasına maruz kalarak ve elektrik çarpmasına bağlı kalp durması sonucu oluşan beyin anoksisi sebebiyle öldüğü olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/1956, Karar No: 2015/7101, Tarih: 30.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1956 E.  ,  2015/7101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Mahallesi 74 ada 12 ve 50 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ve davacı vekili Av... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu... Mahallesi 74 ada 12 ve 50 parsel sayılı taşınmazların değerlendirme tarihi olan 11.04.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytin ve kirazın 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1024, Karar No: 2015/1616, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1024 E.  ,  2015/1616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/8925, Karar No: 2014/19778, Tarih: 15.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8925 E.  ,  2014/19778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/50 Karar no:2013/784

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı koca ağır davalı kadın az kusurlu kabul edilerek boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı kocanın sadakatsiz davranışlar içerisine girdiği, buna karşılık davalı kadına kusur olarak yüklenen davranışın eşinin bu eylemini öğrenmesi nedeni ile tepki niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Davalı kadının boşanmayı gerektirir başkaca bir kusurlu davranışıda kanıtlanmamıştır. Davacı koca boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davacının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md. 166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.10.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/570, Karar No: 2017/3695, Tarih: 01.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/570 E.  ,  2017/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35/2, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Ulusal bayram ve genel tatiller hakkındaki 2429 sayılı Kanunun 2/B-1. maddesinde yer alan; "Ramazan Bayramı; Arefe günü saat 13:00'ten itibaren 3,5 gündür" şeklindeki düzenleme ile yayımlanan Başbakanlık Genelgesinde yer alan "gerekli tedbirlerin alınarak hizmetlerin aksatılmaması, zorunlu hizmetlerin yürütülmesi için asgari seviyede eleman bulundurulması kaydıyla, kamu kurum ve kuruluşlarındaki tüm çalışanlar, Ramazan Bayramının arefesi 16 Temmuz 2015 Perşembe günü idari izinli sayılacaktır. Yazı ilgili kurumlara gönderilmiştir." şeklindeki idari düzenlemeye göre;

Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı usulüne uygun olarak 09.07.2015 tarihinde tefhim edilen karara karşı sanık müdafiinin CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra yaptığı temyiz itirazının aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 01/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.