muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19223, Karar No: 2018/9493, Tarih: 27.06.2018

Somut olayda ise;

Suça sürüklenen çocuğun, olay tarihinde mağdurun dönerci dükkanına hırsızlık amacıyla girerek içeriden 40,00 TL bozuk parayı çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hapis ve adli para cezaları hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, adli sicil kaydındaki ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu ve atılı suçun 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde gösterilen “Kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel koşulunun bulunduğu, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malların bulunarak şikayetçiye teslim edilmesi, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun da zarar doğurmayan suçlardan olması nedeni ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel koşullardan bir diğeri olan mağdurun maddi bir zararının olmadığı da gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “Sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel koşulunun da hükmolunan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunda ki cezanın ertelenmesi gerekçesinde gerçekleştiğinin açıklanmış olması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm bulunduğundan” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Yargılama gideri olarak hesaplanan 18,00 TL'nin, CMK’nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığından hâzineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4635, Karar No: 2017/2370, Tarih: 05.06.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/4635 E.  ,  2017/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191.madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12769, Karar No: 2013/14861, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12769 E.  ,  2013/14861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı-k.davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı-k.davacı vekili Av. ... ve davacı-k.davalı vekili Av. .... geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma tazminatı ve tamirat süresi olarak belirlenen 45 günlük süreye ilişkin kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Kiracı tarafından açılan birleşen davada ise, depozito ve peşin ödenen kira parasının iadesine yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı kiracı tarafından asıl ve birleşen dava yönünden temyiz etmiştir.

Davacı kiralayan vekili dava dilekçesinde; davaya konu işyerinin 12.07.2007 tarihli sözleşme ile davalıya kiraya verildiğini, sözleşmenin davalı tarafından feshedilerek kiralananın 12.05.2009 tarihinde tahliye edildiğini, tahliye sırasında kiracı ve kiralayan temsilcilerinin düzenlediği tutanakta kiralanandaki hasar ve eksikliklerin belirlendiğini, keza ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/220 D.İş sayılı dosyasına sunulan bilirkişi raporunda hasar onarım bedelinin 50.000 TL ve tamir süresinin 45 gün olarak tespit edildiğini, kiracıya ait 28.332 USD depozito bedelinin hor kullanmadan kaynaklanan alacaktan düşülmesi ile müvekkiline ödenmesi gereken bakiye tutarının 5.699 TL ve tamirat süresine ilişkin 45 günlük kira alacağının 22.500 USD olduğunu belirterek söz konusu alacağın tahsili için davalı hakkında yapılan icra takibine itirazın iptali ve %40 oranında icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı kiracı vekili ise davaya cevap ve birleşen dava dilekçesinde; kira sözleşmesinin usulüne uygun şekilde feshi ihbarda bulunularak 12.05.2009 tarihinde feshedildiğini, fesih tarihi itibariyle, karşı tarafta 15.000 USD depozito ve 30.000 USD peşin ödenmiş kira alacakları olduğunu, bu tutarın 16.668 USD’lık kısmının müvekkiline iade edildiğini, kalan 28.332 USD’lık kısmının iade edilmediğini, iade edilmeyen bakiye kısım için Şişli 3. İcra Müdürlüğünün 2009/44964 sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, takibin itiraz üzerine durduğunu, hor kullanma ve

kiralanana zarar verildiği iddiasının doğru olmadığını belirterek icra takibine yönelik itirazın iptali ve %40 oranında icra tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 11.654 TL tamirat süresi kirası ve taleple balı olarak 5.699 TL hasar bedeli yönünden itirazın iptaline, itirazın iptaline karar verilen toplam alacak üzerinden davacı yararına %40 icra inkar tazminatına, birleşen davada ise kiracının iadesini istediği tutar asıl davadaki alacak tutarından daha az olduğundan yapılan mahsup nedeniyle birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin birleşen ve asıl davaya yönelik aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Taraflar arasında 12.07.2007 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi bulunmaktadır. Sözleşme ile davacılara ait taşınmaz kahve ve kahveli içecekler satış yeri olarak kullanılmak üzere davalıya kiraya verilmiştir. Davalı 13.02.2009 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile akdi feshettiğini davacıya bildirmiş ve kiralanan 12.05.2009 tarihi itibariyle tahliye edilmiştir. Kiralananın tahliye edildiği tarih itibariyle düzenlenen teslim tutanağında; kiralanandaki hasar ve eksiklikler tespit edilmiş, tutanak kiracı ve kiralayan temsilcisi tarafından birlikte imzalanmıştır. Dava, hor kullanma tazminatı ve tamir süresi nedeniyle oluşan kira kaybına ilişkindir. T.B.K.’nun 316/1.maddesi (B.K.’nun 256.maddesi) hükmü uyarınca kiracı kiralananın kötü kullanımından kaynaklanan hasar ve bozukluklardan dolayı kiraya verene karşı sorumludur. Mahkemece, hor kullanma nedeniyle saptanan tazminat tutarı bilirkişi marifetiyle tespit edilmiş olup, takip tarihi itibariyle davalı tarafından hesaplanabilir ve likit bir alacak söz konusu olmadığından hükmedilen tutar üzerinden davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalı-k.davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı-k.davacı yararına takdir olunan 990.- TL vekalet ücretinin davacı-k.davalıdan alınarak davalı-k.davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalı-k.davacıya iadesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1791, Karar No: 2023/6656, Tarih: 31.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1791 E.  ,  2023/6656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/242 E., 2022/1766 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2020 tarihli ve 2019/417 Esas, 2020/377 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

d) Sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2021/242 Esas, 2022/1766 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, meşru savunma, haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile maktul ...'nın eşi diğer maktul ...'in babası olan ... arasında olayın meydana geldiği yerin kime ait olduğuna dair husumetlerin bulunduğu, bu hususun iki tarafın anlatımları, dosyaya yansıyan beyan ve ses kayıtlarından anlaşıldığı, olay tarihinde maktuller ile ...'nin olayın olduğu yere geldiği, maktul ...'in bir yandan cep telefonu ile uğraşmak suretiyle yol boyunca gidip geldiği, maktul ...'in yolda ilerlerken dönüş yaptığı ve bir yandan da cep telefonuyla uğraştığı sırada

1. Sanık ... ile maktul ...'nın eşi diğer maktul ...'in babası olan ... arasında olayın meydana geldiği yerin kime ait olduğuna dair husumetlerin bulunduğu, bu hususun iki tarafın anlatımları, dosyaya yansıyan beyan ve ses kayıtlarından anlaşıldığı, olay tarihinde maktuller ile ...'nin olayın olduğu yere geldiği, maktul ...'in bir yandan cep telefonu ile uğraşmak suretiyle yol boyunca gidip geldiği, maktul ...'in yolda ilerlerken dönüş yaptığı ve bir yandan da cep telefonuyla uğraştığı sırada

sanık ...'in traktörle maktul ...'in önüne geçtiği, aynı anda diğer sanığın da olay yerine geldiği, sanık ... ile maktul ... arasında arbede yaşandığı, bu hususun kamera kayıtlarından anlaşıldığı, aynı anda diğer sanık ...'in de traktördeki silahını alarak maktul ...'e silah ile ateş ettiği, maktul ...'nın da olay yerine doğru yürüdüğü, atış sonrasında koşarak olay yerine vardığı, sanık ...'un kameralara yansıyan olay yerine geliş şekli ve maktul ... ile yaşadığı arbede sırasında sanık ...'in silahla ateş ettiği ve maktul ...'i öldürdüğü, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde söz konusu eylemi gerçekleştirdiği, zira sanık ...'un maktul ...'in sanık ... ile yaşadığı arbede sırasında maktulün direncini kırdığı ve dikkatini dağıttığı ve bu şekilde sanık ...'in eylemini gerçekleştirmesini kolaylaştırdığı, nitekim olaydan sonra her iki sanığın elinde silah olacak şekilde yürüdüklerinin kameraya yansıdığı, bu haliyle sanıkların daha önce yaşanan husumet sebebiyle iştirak halinde maktul ...’i öldürdükleri, Oğluna yönelik eylemi görmesi üzerine maktul ...’nın olay yerine hızlı bir şekilde yürüdüğü, sanık ...'in eylemini engellemeye çalıştığı ancak bu sırada sanık tarafından darp edildiği, yine sanık ... tarafından tüfeğin dipçiğiyle maktul ...'e vurduğu, maktul ...'nın bu sırada eli kulağında olacak şekilde ayakta olduğu, bu hususun kamera görüntülerine yansıdığı, maktul ...'nın cep telefonuyla bir yerleri aramaya çalıştığının düşünüldüğü, devamında kamera açısı dışında traktörün arka tarafından maktule yönelik ateş edildiği, sanık ...'in savunmasında söz konusu silahın istem dışı olarak ateş aldığını beyan etmesi, diğer sanığın ise herhangi bir silahı ateşlemediğini belirtmesi karşısında sanık ...'in olayın hiddetiyle maktul ...'ya karşı da silahla ateş etmek suretiyle bir anda eylemini gerçekleştirdiği, bu haliyle maktul ...'ya yönelik silahla ateş etme eyleminin sanık ... tarafından gerçekleştirildiği, nitekim kamera görüntülerinin de bu kabulü kısmen desteklediği, sanık ...'in ani bir hareketle söz konusu eylemi gerçekleştirdiği, bu haliyle maktul ...'nın sanık ... tarafından öldürüldüğü kanaatine varılmakla sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan mahkumiyet kararı verildiği, sanık ... hakkında ise maktul ...’ya yönelik beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığının 23.07.2019 tarih sayılı otopsi raporuna göre; "Maktul ...'nın av tüfeği saçma tanesi yaralanmasına bağlı kot kırıkları ile birlikte iç organ ve büyük damar yaralanması sonucu meydana geldiği"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

3. Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığının 23.07.2019 tarih sayılı otopsi raporuna göre; "Maktul ...'nın av tüfeği saçma tanesi yaralanmasına bağlı kot kırıkları ile birlikte iç organ ve büyük damar yaralanması sonucu meydana geldiği"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

4. Olay yeri inceleme raporu, olay anını gösterir kamera görüntüleri ve bu görüntülerin çözümüne ilişkin bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, maktul ...'e yöneli eylemin sanıklar... ve ... tarafından, maktul ...'ya yönelik eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlerin tasarlanarak, canavarca hisle veya eziyet çektirerek ya da kan gütme saikiyle işlendiğine dair bir delilin mevcut olmadığı, bu haliyle suç vasıflarının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunmaya ilişkin yasal unsurların oluşmadığı, maktullerden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan bir söz veya eylemin bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2021/242 Esas, 2022/1766 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12471, Karar No: 2015/24491, Tarih: 12.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/12471 E.  ,  2015/24491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/291534

MAHKEMESİ : Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/313 (E) ve 2013/709 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında köye ait yola tecavüz suçundan açılan davada, doğrudan zarar görmeyen H.. A..'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; katılan vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık M.. Ç.. hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına yönelik sair itirazlarının reddine, ancak;

Köye ait yola tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup, suçun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen H.. A..'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeden, katılma kararı verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden katılan lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.11.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar M.. Ç.., İ.. Ç.. ve S.. Ç.. hakkında, köy yoluna tecavüz etmeleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1-2. maddesinden cezalandırılmaları için dava açılmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda sanıklar İ.. Ç.. ve S.. Ç..’ın beraatine, sanık M.. Ç..’ın ise mahkumiyetine karar verilmiştir.

Mahkemenin beraate ve mahkumiyete ilişkin kararları süresi içerisinde köy halkından olan katılan H.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Köy yoluna tecavüz suçunda suçun mağduru o köyde oturan herkes, köy tüzel kişiliği ve yolun sahibi Hazinedir. Köy yolunu kullanma hakkı sahibi köy halkının suçtan zarar gören konumunda olduğu gözönüne alındığında, köyde oturup evine giden yola tecavüz edilen katılan H.. A..’ın köy yoluna tecavüz suçunda doğrudan zarar gördüğü ve buna bağlı olarak davaya katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunduğu gözetilerek, dosyanın esasına ilişkin temyiz incelemesi yapılması yerine, köy halkından H.. A..’ın davaya katılma hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 12.11.2015