muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10684, Karar No: 2023/9271, Tarih: 14.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/10684 E.  ,  2023/9271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/34 E., 2021/143 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen trafik kazasından kaynaklanan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya ait otobüs ile davalıların murisinin sürücüsü olduğu tırın çarpışması ile meydana gelen 17.05.2007 tarihli kazada otobüsün hasarlandığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 20.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 24.11.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 126.300,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalılar ... ve ..., mirası reddettiklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Diğer davalılar, kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.01.2010 tarihli ve 2007/159 Esas, 2010/11 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulü ile 126.300,00 TL maddi tazminatın davalılar ..., ..., ... ve ....'den (sigorta şirketinin sorumluluğu poliçe limiti olan 11.500,00 TL ile sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalılar Cengiz ve ...'nın muris ...'nın mirasını reddetmeleri nedeniyle sorumluluklarının bulunmadığına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... şirketi vekili ve diğer davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... şirketi vekili ve diğer davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 12.04.2011 tarihli ve 2010/12651 Esas, 2011/3379 Karar sayılı ilamıyla; davalı ... vekili ve diğer davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek "...Kaza tespit tutanağında, yolun bir iniş iki çıkış şeridi olduğu davalılar murisi idaresinde bulunan aracın şerit ihlali yaparak ikinci tırmanma şeridinde seyreden otobüse çarptığı ve tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.Yargılama aşamasında davalılar vekili, olaydan sonra beyanları alınan görgü tanıkları ... ve ... ifadelerini dosyaya sunmuş, görgü tanıklarının beyanları, kaza tespit tutanağındaki belirlemelere uymadığı, otobüs önünde seyreden iki kamyonu çok geniş solladığı,çarpışmadan sonra otobüs şoförünün kurtarılması için araçların ön taraflarının ilk çarpışma yerinin değiştiğini,çekicinin çekilirken bariyerleri sıyırdığını belirtmişlerdir. Kaza tespit tutanağındaki krokiye göre, çekicinin 18 metre fren izinin kendi şerindinde olduğu anlaşılmaktadır. Tüm bu hususlar dikkate alınarak mahkemece kaza tespit tutanağını düzenleyen tutanak mümziileri dinlenmeli, olaya ilişkin hazırlık soruşturması evrakları getirilmeli, kaza tespit tutanağı, tanıkların beyanları, kroki, fren izleri, çarpışma noktası gibi hususlar değerlendirilerek kusur oranlarının tespiti için konusunda uzman İTÜ veya Karayolları Trafik Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan ayrıntılı gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonunca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Davalı ...Ş., davalının Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Şirketi olup, kaza tarihinde kapsayan 28.7.2006-2007 tarihli poliçeye göre sorumluluğu araç başına 5.750 TL., kaza başına 11.500 TL ile sınırlıdır. Sigorta poliçesinde sözleşme süresi içinde Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu bakanlıkça teminat tutarları arttırıldığı takdirde bu poliçede yazılı teminat tutarları herhangi bir işleme gerek kalmaksızın ek prim alınmaksızın yeni teminat tutarları üzerinden geçerli olacağı hükme bağlanmıştır. Bu hale göre davalı ... şirketinin 17.5.2007 tarihinde geçerli araç başına teminat limiti olan 6.000 TL. ile sınırlı olarak yargılama gideri ve vekalet ücretinden ise sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu şekilde tazminatın tümünden sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 14.12.2018 tarihli ve 2011/147 Esas, 2018/154 Karar sayılı kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davacıya ait araç sürücüsünün %40 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile 60.840,15 TL'nin olay tarihi olan 17.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ..., ... ve Ak Sigorta A.Ş.'den (dava tarihi olan 24.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve ZMSS poliçe limiti olan 11.500,00 TL ile sınırlı olmak üzere) müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, davalılar ... ve ...'nın muris ...'nın mirasını reddetmiş olduklarından bu iki davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 03.12.2020 tarihli ve 2019/5890 Esas, 2020/8066 Karar sayılı ilamıyla; davalılar ... ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek "... meydana gelen kazada, davacıya ait otobüs sürücüsünün şerit ihlali yaparak asıl kusurlu olduğu, davalıların murisinin ise aracının teknik özelliklerine dikkat etmeden hızlı seyrettiği sabittir. Buna göre mahkemece davalıların murisinin sürücüsünün meydana gelen kazada kusur oranının %60 olarak kabul edilmesi yukarıda açıklanan olayın oluş şekline göre fazladır. Mahkemece yapılacak iş; bilirkişilerce elde edilen teknik verilerin HMK'nın 266 ncı maddesi çerçevesinde mahkeme hakimince değerlendirilerek, olayın oluş şekline göre davacıya ait otobüs sürücüsünün daha fazla ve asıl kusurlu olduğu gözetilerek, sürücülerin kusur oranlarının tespiti ile hasıl olacak sonuca göre karar vermekten ibaret olup, bu nedenle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir. Davacı vekili, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 20.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile bu talebini artırmıştır. Ancak davacı vekilinin dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde faize ilişkin bir talebi olmadığı halde mahkemece HMK'nın 26 ncı maddesine aykırı olacak şekilde faize karar verilmesi de doğru görülmemiştir." şeklindeki gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davalılar murisinin %40 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile 40.560,10 TL maddi tazminatın davalılar ..., ..., ... ve Ak Sigorta A.Ş.'den (ZMSS poliçe limiti olan 11.500,00 TL ile sınırlı olmak üzere) müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, davalılar ... ve ... muris ...'nın mirasını reddetmiş olduklarından bu iki davalı yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, kusur durumunun hatalı olduğunu, davacıya ait araç sürücüsünün yolu kontrol ederek kural ihlali yapmadan sollayıp kendi şeridine geçtikten sonra kazanın meydana geldiğini, karşı araç tır sürücüsünün 18 metre fren izi yapmasının davacıya ait otobüsü görmeden önce fren yapmaya başlamış olduğunu ve aşırı hızlı olduğunu, bu nedenle kazaya sebebiyet verdiğini, davacıya ait araç sürücüsünin hatalı sollama yapmadığını, sollama yaptığı ikinci şeridin yokuş yukarı çıkan araçlara yani davacıya ait araca ait olduğunu, tır sürücüsünün alkollü araç kullanmaması, lastik derinliğinin 1.6 milimetre altına düşürülmemesi, yorgun ve uykusuz araç kullanmaması, takograf cihazlarının çalışır durumda olması, sürücülerin çalışma ve dinlenme süreleri gibi hususlara uyup uymadığının gerekli tedbir ve önlemleri alıp almadığının araştırılması gerektiğini, tır sürücüsünün aracını kendi şeridinde tutamaması nedeni ile kazanın meydana geldiğini, ağır tonajlı ve yük taşımacılığı yapan kamyon ve tır sürücülerinin uyması gereken bazı kurallar bulunduğunu, davalı ... şirketinin sorumluluğu yönünden infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verildiğini, diğer bir ifade ile davalı ... şirketinin kaza tarihi tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte toplamda 11.500,00 TL'den mi sorumlu olduğu ya da kaza tarihinden itibaren 11.500,00 TL den çıplak sorumlu olup 11.500,00 TL'lik sorumluluğunun üzerine yaklaşık olarak 12.000,00 TL daha yasal faiz işletildiğinde davalının ödemesi gereken toplam tutarın faizle birlikte 24.000,00 TL'ye yaklaştığı hususuna açıklık getirilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; trafik kazasına dayalı maddi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 inci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, kusura ilişkin tespitin olayın oluş şekline uygun olduğu, hükmedilen tazminat miktarı yönünden faize karar verilmediğinden davalı ... şirketinin sorumluluğu yönünden infazda tereddüt bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5377, Karar No: 2024/5463, Tarih: 16.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/5377 E.  ,  2024/5463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/587 E., 2021/271 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Suç tarihinde önleme araması kararına istinaden yapılan yol uygulamasında sanığın sevk ve idaresindeki aracın kasasında 12.400 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, kaçak akaryakıtı ucuz olduğu için aracında kullanacağını, ticari amacının bulunmadığını, aracın fiilen kendisine ait olduğunu, gümrüklenmiş değerin iki katını ve zararı ödeyecek gücünün bulunmadığını beyan etmiştir.

Suça konu akaryakıt için alınan ulusal marker tespit tutanağında; akaryakıtın cinsinin motorin, ulusal marker kontrol sonucunun geçersiz, ... - PAL raporunda; söz konusu motorin numunesinin ulusal marker seviyesinin geçersiz, teknik düzenlemede yer alan özelliklere aykırı olduğu tespit edilmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin suç tarihi itibarıyla Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "normal değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Olay tutanağı, ulusal marker tespit tutanağı, ... - PAL raporu, KEMT varakası, bilirkişi raporu, sanık savunması, malen sorumlu beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığa ait araçta ticari miktar ve mahiyette akaryakıtın ele geçirilmesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının sanığa ait olduğu anlaşılmakla, ele geçen kaçak eşyanın tür ve miktarı ile dava konusu nakil vasıtasının niteliği dikkate alındığında dava konusu eşyanın, hacim ve miktar itibari ile aracın ağırlıklı bölümünü oluşturduğu, ayrıca dava konusu eşya ve nakil vasıtasının değerleri dikkate alındığında nakil vasıtasının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı ve bu nedenle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hakkaniyete de aykırı bir yanın bulunmadığı cihetle, nakil aracının müsaderesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 16.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3886, Karar No: 2015/4138, Tarih: 11.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3886 E.  ,  2015/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak, Tehdit

Hüküm : 1- TCK'nın 106/1-2. cümle, 62, 51. maddeleri

gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 268/1, 62, 51. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel cezanın tayini sırasında uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 106/1-2. cümle maddesi yerine TCK nun 38. maddesi delaletiyle TCK 106/1. 2. cümle maddesi olarak yazılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasında yer alan "TCK nun 38. maddesi delaletiyle TCK 106/1. 2. cümle maddesi" ibaresi yerine "TCK'nın 106/1-2. cümle maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan suçun oluşması için, failin, işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmasının gerektiği, somut olayda; trafik kontrolü esasında sanığın, kardeşine ait kimlik bilgilerini, adına çıkarılan yakalama kararının infazını engellemek amacıyla kullanması, kimliği kullanılan kişi hakkında bir soruşturma ve kovuşturma yapılmamış olması hususları göz önünde alındığında, sanığın eylemenin 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17254, Karar No: 2014/19428, Tarih: 18.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/17254 E.  ,  2014/19428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, taksirle yaralama ve mühürde sahtecilik

HÜKÜM : 1-5237 sayılı TCK.nun 89/1, 22/3, 53/1-a-b-c-d-e, 53/6. maddeleri ile 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına,

2-5237 sayılı TCK.nun 265/1, 53/1-a-b-c-d-e maddeleri ile 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3-5237 sayılı TCK.nun 202/2, 53/1,-a-b-c-d-e 54. maddeleri ile 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

I-)Sanık müdafiinin, “görevi yaptırmamak için direnme” suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “görevi yaptırmamak için direnme” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle “görevi yaptırmamak için direnme” suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,

II-)Sanık müdafiinin, “taksirle yaralama” ve “mühürde sahtecilik” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizine gelince;

1-)Müşteki ... aşamalarda değişmeyen ifadelerinde, polisin “dur” ihtarına uymayarak kaçan sanığın, kendisine ait araca iki kez çarpmak suretiyle hasar verdiğini, ancak bu olay nedeniyle kendisinin yaralanmadığını, sadece aracının hasar gördüğünü belirtmiş olması ve dosyada müştekiye ait herhangi bir doktor raporunun bulunmaması karşısında; sanığın, sabit olmayan taksirle yaralama suçundan beraati yerine, mahkumiyetine hükmolunması,

2-)Resmi evrakta sahtecilik suçlarının konusunu oluşturan belgenin, taşınabilen bir şey üzerine yazılıp da hukuki hüküm ifade eden, bir olayı kanıtlamaya yarayan, üzerinde yazıların bulunduğu nesne olduğu, 5237 sayılı TCK'nun 204. maddesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere, belgenin varlığının kabulü için mutlaka yazılı kağıdın bulunmasının zorunlu olmadığı, bir metal levha üzerine yazı yazılması halinde de diğer unsurların varlığı durumunda belgeden söz edilebileceği, bu bakımdan araç plakalarının da resmi belge olarak kabulü gerekeceğinin vurgulanması karşısında, sahte oluşturulan plakanın bilerek kullanılması eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesine uyan resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucu mühürde sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

3-)Adli emanette bulunan suça konu plakaların delil olarak dosyada saklanması yerine, TCK.nun 54. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,

3-)Adli emanette bulunan suça konu plakaların delil olarak dosyada saklanması yerine, TCK.nun 54. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sonuç ceza itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4358, Karar No: 2020/1789, Tarih: 19.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4358 E.  ,  2020/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25/04/2019 tarih ve 2017/1-2019/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin içinde bulunduğu Yimpaş Grubu tarafından 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede garanti verilerek binlerce insandan mevduat toplandığını, müvekkilinin 26.950,00 DM (13.799,32 Avro) karşılığı 26.748,41 TL karşılığında hisse senedi ile ortak olduğunu, parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini, müvekkiline her hangi bir kâr payı, faiz ve para ödemesi yapılmadığını, davalı şirketten ödenen paranın iadesi talep edildiğinde ise kendilerinin davalı tarafça devamlı suretle oyalandığını, davalı tarafça yapılan para toplama işleminin Bankalar Kanunu'na, ticaret Kanunu'na, Sermaye Piyasası Kanunu'na aykırı olduğunu, taraflar arasındaki hukuki işlem neticesinde ortaklık ilişkisinin kurulmasının mümkün olmadığını, Yimpaş Gurubu şirket yetkililerinin yürüttükleri hukuka aykırı faaliyetler kapsamında ceza mahkemelerinde yargılandıklarını ve çeşitli cezalar aldıklarını, davalılardan ...'ın da şirket yönetim kurulu başkanı olması hasebiyle davacının zararından ötürü müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespiti ile müvekkili tarafından yatırılan 26.950,00 DM (13.799,32 Avro)

karşılığı 26.748,41 TL'nin talep tarihinden itibaren işleyecek en yüksek avans faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile, taraflar arasında bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, 25.410 DM (12.991,91 Avro) karşılığı 25.073,09 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.