muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3649, Karar No: 2021/8076, Tarih: 28.09.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/3649 E.  ,  2021/8076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-3. bendinde; "Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması” halinde bölge adliye mahkemesinin, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği belirtilmiştir.

Yine aynı Kanunun 362/1-c bendinde; yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir.

Bu maddelerin birlikte değerlendirilmesinden HMK’da bölge adliye mahkemesine dosyayı asıl yetkili mahkemeye gönderebilme salahiyetini de taşıyan yetkiyle ilgili kesin karar verme ve uyuşmazlık çıkması halinde kesin olarak çözümleyen karar verme yetkisi tanındığı görülmektedir. Bu nedenle yasada yetki hususunun en geç bölge adliye mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği açıkça görüldüğünden yetki hususunu inceleyen bölge adliye mahkemesi kararına karşı özellikle 362/1-c madde hükmü de gözetildiğinde temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı sonucuna varılmalıdır.

Somut olayda; Bayındır İcra Hukuk Mahkemesince davalının yetki itirazının kabulüne, yetki yönünden dava dilekçesinin reddine, yetkili mahkemenin Milas İcra Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verildiği, davacı tarafından bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtayca incelenmesi istenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, HMK’nın 353/1-a-3 ve 362/1-c bentleri gereğince kesin nitelikte olduğundan, 5311 sayılı Kanunla değişik İİK'nun 364. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin REDDİNE, 28/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2553, Karar No: 2013/11494, Tarih: 08.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/2553 E.  ,  2013/11494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kül halinde kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : TCK'nun 204/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin.

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 04.11.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12660, Karar No: 2014/12527, Tarih: 06.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/12660 E.  ,  2014/12527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/99-2013/145

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında K... Köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 5 ve 112 ada 3 parsel sayılı 2885,91 ve 472,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve R.. Ç..ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak bahçe vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı R.. Ç.., beyanlar hanesinde kimlik bilgilerinin yanlış yazıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece verilen önceki tarihli hüküm, Dairemizin, 10.09.2012 tarih ve 2012/3615 Esas, 2012/6265 Karar sayılı kararı ile “Mahkemece Hazine vekili ya da temsilcisi huzuruyla davaya devam etmek ve sonucuna göre bir karar vermek gerekirken Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılmış bulunan davanın yürütülerek davanın esas hakkında hüküm kurulmasının, ayrıca yalnızca şerhin düzeltilmesine karar verilmekle yetinilip, taşınmazın Hazine adına tescili ve orman sınırların dışına çıkarılan yerlerden olduğu hususunda hüküm kurulmamış olmasının isabetsiz olduğu” gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 112 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 2/B vasfıyla Hazine adına tapuya tespit ve tesciline, kadastro tutanağının beyanlar hanesinde "İş bu taşınmaz 25 yıldan beri ahır ve bahçe olarak M.. oğlu R.. Ç..'ın kullanımındadır" ibaresinin kaldırılarak yerine "İş bu taşınmaz 25 yıldan beri ahır ve bahçe olarak Mehmet oğlu R.. Ç..'ın kullanımındadır" şeklinde düzeltilmesine, çekişmeli 105 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 2/B vasfıyla Hazine adına tapuya tespit ve tesciline, kadastro tutanağının beyanlar hanesinde "İş bu taşınmaz 25 yıldan beri kargir ev ve bahçe olarak Mehmet oğlu Ramis Çırak'ın kullanımındadır" ibaresinin kaldırılarak yerine "İş bu taşınmaz 25 yıldan beri kargir ev ve bahçe olarak M.. oğlu R.. Ç..'ın kullanımındadır" şeklinde düzeltilmesine, Kadastro Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Yasa'nın Ek-4. maddesi gereğince yapılan kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir. Mahkemece; taşınmazın kullanıcısının davacı R.. Ç.. olduğu kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli değildir. Mahkemece beyanlar hanesinde ismi geçen Ramis Çırak ile davacının aynı şahıslar olup olmadığı hususunda zabıta ve nüfus araştırması yaptırılmadığı gibi davanın aydınlatılması yönünden tanık da dinlenmemiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için beyanlar hanesinde ismi geçen R.. Ç.. ile davacının aynı şahıslar olup olmadığı hususunda zabıta araştırması yaptırılmalı, Nüfus Müdürlüğünden R.. Ç.. adında başka bir şahıs olup olmadığı araştırılmalı, davacıya tanık göstermesi için süre verilip göstereceği tanıklardan tutanakta adı geçen R.. Ç.. ile davacının aynı şahıslar olup olmadığı, çekişmeli taşınmazın kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı hususları sorulup tespit edilmeli, aynı kişiler olduğunun anlaşılması halinde davanın kabulüne karar verilmelidir. Mahkemece, bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekili vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9170, Karar No: 2014/24132, Tarih: 28.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/9170 E.  ,  2014/24132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Sanıklar hakkında beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

07/06/2010 olan suç tarihi gerekçeli karar başlığına 2010 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanık ...’in, katılan ...’nin eşi olan dava dışı ...’nın ablası olduğu, katılanın felçli olan eşi ...’ya vasi olarak tayin edildiği, sanık ...'in ise katılan hakkında vasiliğin iptali davası açması nedeniyle, sanık ...’le katılan arasında husumet bulunduğu, sanık ...’in felç geçiren kardeşini göremediği ve ondan haber alamadığı, olay günü, sanık ...’in isteği ile, katılanın komşusu olan diğer sanık ...’ın, katılan ve eşi ...' ü ziyaret için evlerine gittiği, ziyaret sırasında sanık ...' e ait telefon cihazı ile, 42 ve 32 saniyelik, katılanın eşi ....’ya ve ...’nın kaldığı odaya ait video görüntü ve ses kayıtları çekerek sanık ...’e verdiği, sanık ...’in, sanık ... tarafından verilen kayıtları, kendisi tarafından açılan vasiliğin iptali davasında delil olarak kullanmak istediği, ancak katılanın şikayetçi olmasından sonra kayıtların ibrazından vazgeçmesi şeklinde gerçekleşen olayda,

Dosya kapsamı, sanıkların savunmaları, dosyaya sunulan CD ve fotoğraflara göre, sanık ...’in, katılanın, felçli olan kardeşine bakım yükümlülüğünü yerine getirip getirmediğini anlamak amacıyla, sanık ...’a kamera kaydı yaptırdığı, sanıkların hukuka aykırı davrandıkları bilinciyle hareket ettikleri kabul edilemeyeceği gibi, dairemizce incelenen görüntülü kayıtlarda, sanık ...’ın kayıt yaparken telefonunu gizlemediği ve aleni kayıt yaptığı, görüntü kaydı yaparken bulunduğu odanın kapısını kapatmadan yüksek sesle katılanın eşiyle konuştuğu, ayrıca katılana ait ses kaydında “bak buraya bak, kameraya çekiliyorsun” ifadelerini kullandığı, bu nedenle, katılanın, sanık ... tarafından çekilen görüntülü kayıttan haberdar olduğu ve zımni rıza gösterdiğinin kabulü gerektiği, elde edilen kayıtların, katılanın ve eşinin başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemediği, hukuk tarafından gizliliği ve korunması temel bir şahsiyet hakkı kabul edilmiş özel yaşam alanına ilişkin bir faaliyete ilişkin olmadığı ve kaydedilen görüntülerin de ifşa edilmediği anlaşıldığından, sanıkların beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından faillerin kastlarının bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sübuta, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından faillerin kastlarının bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sübuta, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının ilk bendindeki “BERAATLERİNE,” ibaresinden önce gelmek üzere “CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince” ibareleri ilave edilmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20521, Karar No: 2015/1314, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20521 E.  ,  2015/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/8931, Karar No: 2007/9449, Tarih: 16.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8931 E.  ,  2007/9449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.3.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda davacı hissesi üzerindeki vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 2.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir. Dava reddedilmiş hükmü davacı temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1-2004/1 sayılı kararı uyarınca vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yılık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir. Ne var ki; Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5304 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle bir madde eklenmiş “Tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” hükmü getirilmiştir. 5304 Sayılı Kanun 3.3.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

Eldeki davada tapu kayıtlarına vakıf şerhinin tutanaklarının kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra işlendiği hususunda bir çekişme yoktur.

Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı veya 5304 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen hükümden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk ilkelerinin irdelenmesi gerekmektedir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangibir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma “yasaların geriye yürümemesi” (makabline şamil olmaması) ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yasanın derhal yürürlüğe girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

3402 Sayılı Kanuna 5304 sayılı Kanunun 11. maddesi ile yapılan “tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” değişikliği 3.3.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanmış ve yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir. Görülüyor ki, yasa koyucu yapılan değişikliğin geçmişe uygulanacağına dair bir irade açıklamamış, tamamlanmış hukuki durumları korumuştur. Esasen yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir yasa veya diğer bir düzenleyici kural koymaması, hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. Bu duruma da Medeni Hukuk uygulamasında “kazanılmış hak” (müktesep hak) denilmektedir.

Yukarıda söylendiği üzere, taşınmazların kadastro tesbitleri kesinleştikten ve on yıl geçtikten sonra tapu kayıtlarına vakıf şerhinin yazıldığı sabittir. Burada, hak düşürücü süre geçirilmiş, davacı kayıt maliki yararına tamamlanmış hukuki durum ortaya çıkmıştır. Ancak kazanılmış hakların korunması açısından 2.4.2004 tarih ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması zorunlu hale gelmiştir. Nitekim, bu hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.3.2005 tarih 2005/14-172-195 sayılı kararının görüşülmesi sırasında da tartışılmış aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bütün bu nedenlerle; davacının dava konusu taşınmazda müşterek payı yönünden davanın kabulü yerine yazılı bazı gerekçelerle reddi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; tapu kaydında yazılı olan vakıf şerhinin silinmesine ilişkin bu tür davalarda harç ve vekalet ücretinin dava değerine bakılmaksızın maktu tayin ve takdiri gerekir. Mahkemece, değinilen yön bir yana bırakılarak dava değeri üzerinden nispi avukatlık ücreti hesaplanması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 16.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29338, Karar No: 2014/20608, Tarih: 22.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29338 E.  ,  2014/20608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gündüz saat 06:35 sıralarında açık havada, meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 9 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, görüşe engel cismin bulunmadığı, eğimsiz düz yolda idaresindeki ticari taksiyle seyir halinde bulunan katılanın, ışıklı dönel kavşakta, kendi seyir yönüne hitap eden ''Dur'' trafik işaret levhasına rağmen kontrolsüzce seyrine devam ettiği, bu esnada idaresindeki ekip aracıyla, kendi seyir yönüne yanan yeşil ışıkta geçen sanığın, katılanın aracına çarpması şeklinde gelişen ve katılanın nitelikli şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda; soruşturma aşamasında dosyanın tevdi edildiği trafikçi jandarma tarafından düzenlenen 09.04.2012 tarihli bilirkişi raporunda sanığın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 52/1-a maddesinde yer alan “Kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak” kuralını ihlal ettiği belirtilmiş ise de, sanığın kaza anındaki hızına ilişkin mekanik bir tespitin yapılmaması, olay sonrası düzenlenen kaza tespit tutanağında sanığa herhangi bir kusur izafe edilmemesi ve kusur durumunu değerlendirme yetkisinin dosyadaki bilgi ve belgelerden hareketle bizzat hakimin takdir ve yetkisinde bulunması nedeniyle, tebliğnamade, yeniden bilirkişi raporu alınması yönünde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kusura ve eksik incelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün gerekçesinde ve hükümde, sanığın kusursuz olduğu gerekçe gösterilerek beraatine karar verildiğinin belirtilmesine karşın uygulama maddesinin “CMK 223/2-c” yerine, “CMK 223/2-a” olarak yanlış gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 1. paragrafında yer alan “223/2-a” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine, “223-2-c” maddesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün beraate ilişkin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8151, Karar No: 2019/3546, Tarih: 26.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8151 E.  ,  2019/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.3.2019 Salı günü davacı Vek. Av. ... ile davalı ... Vek. Av. ... geldi. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili ile davalı ... vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... hakkında takip başlatıldığını, takibin semeresiz kaldığını, mal kaçırma amacı ile ... İl Özel İdaresinden olan alacağını 18.03.2009 tarihinde davalı ...'e temlik ettiğini belirterek, bu tasarrufun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin, davanın reddine ilişkin ilk kararı, Dairemizin 11.03.2013 tarih 2012/14091 Esas 2013/3212 Karar sayılı ilamı ile dava konusu temlik tasarrufunun gerçek bir borç ödemesine ilişkin olup olmadığının tespiti bakımından davalı borçlu ile dava dışı ... İl Özel İdaresi Atatürk Yetiştirme Yurdu arasındaki yapılan 16.2.2009 tarihli ihale evraklarının tümü (Sözleşme, hakediş raporları, ödeme belgeleri, sözkonusu ihale işinin alt taşoran tarafından yapılıp yapılamayacağı gibi hususlar) ilgili idareden istenerek, davalı borçlu ... (... Mühendislik), davalı ... ve davalı ...'in müdürlüğünü yaptığını belirttiği dava dışı ... Temizlik Mefruşat İnşaat Nakliyat Tekstil Turizm Spor Malzemeleri Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin (Ticari sicil kayıtları istenerek davalı ...'in adı geçen şirketle bağı belirlendikten sonra) ticari defterleri üzerinde mali müşavir veya hesap uzmanı bilirkişiye inceleme yaptırılıp rapor alınması, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı karar verildiğinden bahisle bozulmuş, Mahkemece, borçlu ile ...'in şirketi ... Temizlik Mefruşat İnşaat Nakliyat Tekstil Turizm Spor Malzemeleri Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında ticari defterlerde bir ilişki tesbit edilmediği gibi İhale Sözleşmesinin 19. maddesine göre ihaleye konu işin alt yükleniciye verilmesinin de yasak olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve bozmaya uygun olarak yapılmış araştırma gereğince karar verilmiş bulunmasına göre davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 5.635,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18636, Karar No: 2015/6883, Tarih: 27.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18636 E.  ,  2015/6883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davanamede, derneğin feshine karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece talebin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı derneğe ait tüzük, 2012 yılı ve sonrasına ait yönetim kurulu karar defteri ile 2012 yılı ve sonrasında yapılan genel kurul toplantı tutanaklarının davalı dernekten ve dernek dosyasının il dernekler müdürlüğünden istenerek bu dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.