muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12224, Karar No: 2012/17887, Tarih: 08.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/12224 E.  ,  2012/17887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :479-285

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, aynı işverene ait işyerinde geçen çalışmaları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanması gereğinin tespitine yönelik davada davacının, 01.01.2007 tarihinden, 30.09.2008 tarihine kadar olan dönem için itibari hizmet süresi bildirilmiş olmakla, dava açmakta hukuki yararı bulunulmayan bu süreler yönünden yeniden hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ayrıca; davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılmış olmasına, 5510 sayılı Yasanın 40. maddesindeki düzenlemeyle davacının çalıştığı iş kolunun da kapsamdan çıkarılmış olmasına karşın, 01.10.2008 tarihi sonrasında geçen hizmetler içinde itibari hizmet süresinden yararlanabileceğine karar verilmiş olması ve süre sonunun belirtilmemiş olması isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün birinci bendinde yer alan “itibaren” sözcüğünden sonra gelmek üzere “31.12.2006 tarihine kadar” ifadelerinin yazılmasına, devamına “01.01.2007-30.09.2008 tarihleri arasında itibari hizmet süresinin tespitinde hukuki yararı bulunmadığından ve 01.10.2008 sonrasına ilişkin talebin reddine,” ifadelerinin eklenmesine, vekalet ücretine ilişkin (3). bendin devamına, “davanın kısmen reddi nedeniyle hükmü temyiz eden davalı SGK lehine takdir edilen 1.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı SGK’na verilmesine,” ifadelerinin eklenmesine, yargılama giderlerine ilişkin (4). bentteki “giderinin” ifadesinden sonra gelmek üzere “660,00 TL’sinin” ifadesinin eklenmesine, aynı bentteki “müteselsilen” ifadesinden sonra gelmek üzere “bakiyenin ise hükmü temyiz etmeyen diğer davalı işverenden” ifadelerinin eklenmesine, gerekçe ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10040, Karar No: 2017/6419, Tarih: 06.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/10040 E.  ,  2017/6419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22515, Karar No: 2024/2281, Tarih: 26.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/22515 E.  ,  2024/2281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/867 E., 2016/229 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında;

1. Katılan ... Ç.'ye karşı hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Katılan ... Ç.'ye karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine,

3. Katılanlar ... G. ve ...K. ile şikâyetçiler ... Ç. ve ... Ö.'ye karşı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 10.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4. Katılanlar ... G. ve ...K. ile şikâyetçiler ... Ç. ve ... Ö.'ye karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçları işlediğine dair maddi delil ya da tanık anlatımı olmadığına, katılan ... Ç.'ile önceye dayalı husumeti olduğundan, diğer polis memurlarının da taraflı hareket ettiğine, katılan ... Ç'nin kendisine polis kimliğini kullanarak ceza yazmak istemesi nedeniyle tahrik altında kaldığına, aleyhine verilmiş hükümlerin bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçları işlediğine dair maddi delil ya da tanık anlatımı olmadığına, katılan ... Ç.'ile önceye dayalı husumeti olduğundan, diğer polis memurlarının da taraflı hareket ettiğine, katılan ... Ç'nin kendisine polis kimliğini kullanarak ceza yazmak istemesi nedeniyle tahrik altında kaldığına, aleyhine verilmiş hükümlerin bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde polis memuru olan katılan ... Ç.'nin, İ.Y. isimli polis memuru ile birlikte devriye görevi ifa ettikleri sırada saat 11:30 sularında sanığın idaresindeki 47 ... plakalı araç ile geçerken sürekli sellektör yaparak ve kornaya basarak katılan ... Ç.'ye doğru geldiği ve aracı durdurduğu, aracın bagaj kısmında araçtan yaklaşık 150 cm kadar dışarıya taşmış demir sacların olduğu ve aracın bagaj kapağının kapalı olmadığı, aracın durması üzerine katılan ... Ç'.nin sanığa neden sürekli sellektör yaptığını ve kornaya bastığını sorduğu, sanığın katılana "Sanane lan polis oldunuz da ne oldu." şeklinde sözler söylediği, bunun üzerine katılanın, sanığa uygunsuz sözler söylemesi ve aracın bagajındaki malzemeler nedeniyle işlem yapılacağını söyleyerek araçtan inmesini istediği, sanığın da katılan ... Ç.'ye "Sanane lan, istediğim gibi taşırım, size mi soracağım, ben buranın yerlisiyim, sizi de devletinizi de kurallarınızı da kanununuzu da sinkaf ederim, sinkaf olun gidin." dediği, katılanın sanığı kontrol altına almaya çalıştığı ancak sanığın yumruk ile katılan ... Ç.'nin yüzüne vurduğu ve olay yerinden ayrılması üzerine katılanın devriye ekiplerine anons geçtiği ve saat 11:55 sularında Viranşehir'deki Malgir kavşağında sanığın polis ekiplerince görüldüğü ve dur ihtarı yapıldığı, sanığın dur ihtarına uymayarak araç ile kavşak yakınlarında bulunan Soil isimli akaryakıt istasyonuna girdiği ve polis ekiplerinin burada aracı durdurarak sanığı yakaladıkları ve ekip aracına bindirmeye çalıştıkları, sanığın ayaklarını ekip aracına dayayarak kendini de geriye doğru attığı ve polis memurlarına hitaben "Hepinizin a... koyacağım, o... çocukları, tek tek hepinizle görüşeceğiz, bu burada bitmeyecek, Viranşehir'i hepinize dar edeceğim, tek tek hepinizle görüşeceğiz." şeklinde sözlerle hakaret ve tehditte bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece katılan ... Ç. ile diğer polis memurlarına yönelik eylemler ayrı değerlendirilerek sanığın ikişer kez hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılan ... Ç.'nin iddiasını aşamalarda tekrarlaması, basit tıbbi müdahele ile giderilebilir nitelikte yaralandığına ilişkin adli raporu, 03.08.2014 tarihli olay tutanağı, sonrasında sanığı yakalayan takviye ekipte bulunan katılan ve şikâyetçi polis memurlarının aşamalarda istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu beyanları karşısında, sanığın hakkında işlem yapmak isteyen polis memurlarına hakaret ettiği, tehdit ederek ve katılan ... Ç.'yi yaralayarak görevi yaptırmamak için direndiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararları verilmesine ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiş, somut olayda haksız tahrik koşullarının oluşmaması nedeniyle sanığın temyiz isteği bu yönden yerinde görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 2013/13-293 esas, 2013/297 karar sayılı ve 11.06.2013 tarihli kararında da kabul edildiği üzere 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır." hükmünü içermekte olup, zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrasına göre artırılacağı öngörülmüştür. Ancak burada kastedilen, fiil ya da hareketin, doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliğidir. Hakaret veya görevi yaptırmamak için direnme suçunun farklı mağdurlara karşı tek fiille gerçekleştirildiğinden söz edilebilmesi için hakaret sözlerinin ya da cebir ve tehdit eylemlerinin mutlaka ortak söz veya davranışlarla gerçekleştirilmiş olması şart değildir. Her bir mağdura veya mağdurlardan bazılarına özel olarak hitap edilerek hakaret içeren sözler söylenmiş veya davranışlarda bulunmuş, tehdit ve cebir uygulanmış olsa bile objektif bir gözlemcinin bakış açısıyla bakıldığında failin hareketlerinin tek bir iradi karara dayalı olduğu, aralarında yer ve zaman bakımından bağlantı bulunduğu, bu nedenle bir bütünlük oluşturduğu sonucuna ulaşılması durumunda, fiilin hukuken tek olduğu kabul edilmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda, sanığın, hakkında işlem yapılacağını söyleyen polis memuru katılan ... Ç.'ye hakaret edip, yumruk atıp yaralayarak direnmesi ve olay yerinden kaçması nedeniyle takviye ekibin sanığı yakalamak istediği sırada bu sefer de takviye ekipte bulunan katılanlar ... G. ve ...K. ile şikâyetçiler ... Ç. ve ... Ö.'ye hakaret edip tehdit etmek suretiyle direnmesi biçiminde gerçekleşen eylemlerinde, tüm katılan ve şikâyetçi memurlara yönelik olarak hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından tek hüküm kurulup birden fazla memura yönelik olmaları nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası uyarınca cezalarında arttırım yapılması gerekirken, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından ikişer kez cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2. Sanığın 21.01.2016 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 230 ncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/327, Karar No: 2010/12761, Tarih: 09.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/327 E.  ,  2010/12761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 20/11/2006 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kısmen kabulüne ilişkin 15/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; tazminat hukuku ilkeleri gereğince, haksız eylemden kaynaklanan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda istek bulunması durumunda, kabul edilecek tazminatlara faiz yürütülmesi gerekir. Eldeki davada davacı, 20.11.2006 günlü dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak açtığı davada, kabul edilecek maddi ve manevi tazminatlara faiz yürütülmesini istememiştir. Yargılama sırasında maddi zararın hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporu alındıktan sonra 30.06.2009 günlü dilekçe ile maddi tazminat tutarını ıslah ederek artıran davacı, ıslah dilekçesinde faiz istemiş ancak, faizin başlangıç gününü belirtmemiştir. Yerel mahkemece, asıl dava dilekçesi ile istenilen maddi tazminatları da kapsar biçimde, tüm tazminatlara, dava tarihi 20.11.2006 gününden itibaren faiz yürütülmüştür.

Islah dilekçesi ile dava konusu edilen bölüm ayrı bir dava niteliğinde olup istek bulunması durumunda, kabul edilen tazminatlara faiz yürütülmesi gerekir. Ancak, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğinden, istek aşılarak, dava dilekçesinde istenen ve kabul edilen tazminat tutarlarına faiz yürütülemez.

Yerel mahkemece, asıl dava dilekçesinde faiz istenmediği, ıslah dilekçesinde ise faiz başlangıcının açıkça belirtilmediği gözetilerek, ıslah edilen tutara ıslah gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, kabul edilen tüm tazminata asıl dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece, asıl dava dilekçesinde faiz istenmediği, ıslah dilekçesinde ise faiz başlangıcının açıkça belirtilmediği gözetilerek, ıslah edilen tutara ıslah gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, kabul edilen tüm tazminata asıl dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalılardan ...’ın diğer temyiz itirazına gelince: adı geçen davalı, yargılama sırasında davacıya sosyal güvenlik kurumu tarafından iş göremezlik aylığı bağlanıp bağlanmadığının araştırılması ve bağlanmış ise belirlenecek zarardan indirilmesi gerektiğini savunmuştur. Dosyada bulunan belgeler ile çalışma karnesinden; dava konusu olay nedeniyle meslekte kazanma gücünün bir bölümünü kaybeden davacının, Sosyal Sigortalar Kurumu'na bağlı olduğu ve özürlü aylığı alabilmek için sağlık kurulu raporu aldığı anlaşılmaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacıya rücu edilebilecek aylık bağlanırsa bunun peşin sermaye değerinin, belirlenen zarardan indirilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilerek, davalılardan ...’ın bu savunması doğrultusunda inceleme yapılıp davacıya peşin sermaye değeri bulunan aylık bağlanıp bağlanmadığı araştırılmadan, yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılardan ... yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14830, Karar No: 2012/12923, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14830 E.  ,  2012/12923 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irz ve namusa tasaddide bulunma (ondört kez) suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan (ondört kez) mahkûmiyetine dair Niksar Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.03.2011 gün ve 2010/224 Esas, 2011/83 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve kabule göre sanığın işlediği ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 415/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli dava zamanaşımına tâbi bulunduğu, sanığın mahkemece sorgusunun yapıldığı 06.05.2005'ten karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/9844, Karar No: 2018/2024, Tarih: 07.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9844 E.  ,  2018/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde rastlanılmadığından,

1-Davalı işveren tarafından davacı işçiye noter kanalıyla gönderilen 4.7.2013 ve 30.7.2013 tarihli ihtarlar ile davacı işçi tarafından işverene gönderilen 2.8.2013 tarihli ihtarın tebliğ edildikleri tarihleri gösterir evrakların;

2-Davacının Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü’ne davalı işverene yönelik bir şikayetinin bulunup bulunmadığı sorularak varsa şikayetin akıbeti ve dayanak tüm belgelerin;

3-Davacının 1.7.2013-4.7.2013 tarih aralığında raporlu olup olmadığının sorularak varsa Sağlık raporunun; eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12194, Karar No: 2013/13301, Tarih: 17.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/12194 E.  ,  2013/13301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1 - Üst Cumhuriyet Savcısının temyizine göre yapılan incelemede;

27/02/2009 gününde verilen hükmü yasal süresi geçtikten sonra 31/03/2009 tarihinde temyiz eden üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanığın temyizine gelince;

Dava konusu veteriner ilaçları olduğu bildirilen eşyanın ithalinin yasak veya izne tabi olup olmadığı hususlarının ilgili kurumlar nezdinde araştırılması ayrıca özel kanunlarla yasaklanıp yasaklanmadığı hususlarının da belirlenerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekli iken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.