muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5449, Karar No: 2013/7193, Tarih: 18.11.2013

Somut olayda, davacı tarafça inşaatın teslimi gereken tarihi ile teslim tarihi açıklanıp bu döneme ilişkin kira bedelinin istendiği dava dilekçesinde belirtilerek, kısmi dava açıldığına göre davanın tam dava olarak açılması gerektiğinin kabulü gerekir.

HMK'nın 109/2. maddesinde "Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz." hükmünü, 115/2 maddesi "Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder." hükmünü, 115/3 maddesi ise "Dava şartı noksanlığı, mahkemece, davanın esasına girilmesinden önce fark edilmemiş, taraflarca ileri sürülmemiş ve fakat hüküm anında bu noksanlık giderilmişse, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, dava usulden reddedilemez." hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacı tarafından mümkün olmamasına rağmen kısmi dava açılmış ve davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunmamakta ise de, dava şartı noksanlığı yargılama aşamasında dava konusu edilen miktarın tamamı ile ilgili harç tamamlanarak giderildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Öte yandan, taraflar arasındaki 26.12.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 15. maddesi uyarınca inşaat bitim tarihi 15.06.2009 iken, 24.08.2007 tarihli ek sözleşme ile arsanın bitişiğindeki tarihi eserden dolayı Anıtlar Yüksek Kurulu'nun Yozgat genelinde imar ruhsatlarını durdurması sebebiyle inşaatın teslim tarihinin 15.10.2009 olduğu kararlaştırılmıştır. Yüklenici ek sözleşme ile SİT alanı ile ilgili inşaatın durdurulması süresini dört ay olarak öngörmüş olduğuna göre, basiretli bir tacir olarak imar ruhsatlarının durdurulması süresinin daha fazla uzayabileceğini öngörmesi gerektiğinden, artık teslim süresine yeniden süre ilavesini isteyemez.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1032, Karar No: 2006/1625, Tarih: 20.02.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1032 E.  ,  2006/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan satın aldığı domates fidelerinin hastalıklı olması nedeniyle zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 YTL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel yetki kuralı gereği müvekkilinin ikametgahı ... Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın alım-satımdan kaynaklanan zararın tazmini davası olduğu bu tür davalarda genel yetki kurallarının uygulanacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, satıcının ayıba karşı tekeffülü hükümlerine dayanmaktadır. Bu durumda yetkili mahkemenin belirlenmesinde genel yetki kuralı yanında HUMK.’nun 10.maddesi uyarınca sözleşmenin ifa yeri mahkemesinin de yetkili olduğu kuşkusuzdur. Ne varki, somut olayda ifa yerinin neresi olduğu konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

Davacı, satışa konu malların ...’ta teslim alındığını iddia etmekte ,davalı ise malların ...’da teslim edildiğini savunmaktadır. O halde mahkemece, yetkili mahkemenin saptanabilmesi için ifa yerinin neresi olduğu hususu araştırılmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Bu yönler araştırılmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA,peşin harcın istek halinde iadesine,20.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15802, Karar No: 2013/2438, Tarih: 30.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/15802 E.  ,  2013/2438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.04.2012

Taraflar arasındaki boşanma ve karşı boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından her iki dava yönünden; davacı-davalı (koca) tarafından, boşanma sebebi ve manevi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmiş, davacı-karşı davalı (koca) incelemenin duruşmalı olarak yapılmasını talep etmiş ise de, 12.12.2012 tarihli dilekçesi ile duruşma isteğinden vazgeçtiğinden duruşma isteğinin reddi ile dosya üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükmün gerekçesinde yer alan açıklamalardan kocanın davası yönünden verilen boşanma kararının hem Türk Medeni Kanununun 161. maddesinde yer alan zina hem de 166/1. maddesinde yer alan birliğin temelinden sarsılması sebeplerine dayalı olarak verildiğinin anlaşılmasına göre, davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-davalı koca lehine takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden M.yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran A. geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.01.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/3451, Karar No: 2018/16867, Tarih: 25.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/3451 E.  ,  2018/16867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ... ile ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine göre; katılan 'nın suç tarihinde namaz kılmak için geldiği ve beyanına göre ayakkabısını dışarıda bırakarak cami içerisine girdiği, katılanın arkadaşı olan dosyada tanık olarak dinlenilen ...'ın da katılanı araç içerisinde beklediği esnada cami içerisinden çıkan sanıkların hareketlerinden şüphelenmesi üzerine sanıkları takip ettiği, sanıklar bir yerde oturduktan sonra tekrar olay yerine döndüğünde katılanın terlikle beklediğini görmesi ve katılanın da ayakkabısının çalındığını söylemesi üzerine katılan ile birlikte sanıkların yanına gittikleri ve burada sanıklarla yaptıkları görüşme sonrasında katılanın ve tanığın beyanıyla sabit olduğu şekliyle suça konu ayakkabıların katılana tesliminin yapıldığı olayda; sanıkların eylemi tamamlanmış olup kesintisiz takip sonucu da yakalanmadıkları anlaşıldığından tebliğnamdeki suçun teşebbüs aşamasında kaldığı şeklindeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılırken gerekçe gösterilmeden üst sınırdan artırılması,

2-Somut olayda şartları oluşmuş olmasına rağmen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Her ne kadar 75,00 TL olan ayakkabı alış bedelinin azımsanamayacak ölçüde olduğundan bahisle TCK'nın 145. maddesi uygulanmamış ise de, ayakkabının ne kadar süre kullanıldığı bilinmediğinden alış fiyatı üzerinden değil olay tarihindeki ikinci el fiyatı üzerinden değerlendirilerek TCK nın 145. maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamda mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

5-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

5-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son. maddesi gereği sanıkların kazanılmış hakkının gözetilmesine, 25/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4666, Karar No: 2018/5271, Tarih: 18.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4666 E.  ,  2018/5271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10042, Karar No: 2013/22979, Tarih: 19.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/10042 E.  ,  2013/22979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kartal 6. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Komşusunun haber vermesi üzerine çevre sokaklarda arama yapan müştekinin kendine ait motosikleti bulduktan sonra emniyete haber verdiğinin anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 168.maddesinin uygulanması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17585, Karar No: 2012/8677, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/17585 E.  ,  2012/8677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine atılı diğer suçtan beraatine dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.07.2009 gün ve 2005/537 Esas, 2009/1118 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın üzerine atılı suçun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, mahkemece sanığın sorgusunun yapıldığı 06.03.2007’den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın işlediği suçun şikayete tabi olup uzlaşma kapsamında kaldığı, 5560 sayılı Kanun ile değişik CMK.nın 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte atılı suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce gerçekleştiği, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ve sanığın 16.10.2007 tarihli oturumda uzlaşmak istediğini belirtmesi dikkate alınarak kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden, CMK.nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulmaması,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda da mağdurenin dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunup bulunmadığı gözetilmeden, diğer koşullar tartışılmadan mağdurenin zararının giderilmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42478, Karar No: 2018/9862, Tarih: 17.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/42478 E.  ,  2018/9862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre temyizin konusunun sadece tehdit suçu olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan ...’in, sanığın telefonla arayıp tehdit ettiği esnada ses tonunun yüksek olması nedeniyle odadakilerin sanığın sesini duyabildiklerini ve kızlarının da bu tehditten tedirgin olduğunu belirtmesi, katılan ...’nın ise, sanığın sesinin yüksek olması nedeniyle tehditlerini duyduğuna dair anlatımları karşısında, katılanların evinde bulunan diğer aile fertlerinin tanıklığına başvurulmayarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı katılanlar Selda Uslu ile ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4834, Karar No: 2007/6064, Tarih: 10.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4834 E.  ,  2007/6064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALI(MAHCUR) : SELDA ...

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiliğin uzatılması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; Selda ...'ın ... Sulh Hukuk Mahkemesi kararı ile 2000 yılında vesayet altına alındığı, kısıtlı ve babası olan davacının ... Beyazıt Mah. No:4/1 ... adresinde oturduğu, bu konuda ... Sulh Hukuk Mahkemesince T.M.Y. 412. maddesi uyarınca izin verildiği anlaşılmakla yetkili mahkeme, ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4109, Karar No: 2014/20250, Tarih: 03.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/4109 E.  ,  2014/20250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, kullandığı tır ile gümrük müdürlüğüne gelen mağdura içi boş, değeri bulunmayan kamera, teyp gibi eşyaları ucuz fiata satacağını söylediği ve mağdurun "az param var" diyerek elindeki paraları sanığa gösterdiği, sanığın, mağdurun elindeki paraları alıp saymaya başladığı bu esnada mağdur da eşyaları incelerken sanığın tırdan inerek uzaklaştığı ve bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak

oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkarılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.