muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12386, Karar No: 2022/15328, Tarih: 07.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/12386 E.  ,  2022/15328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Şile Sulh Hukuk ve Bodrum 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Şile Sulh Hukuk Mahkemesince, dava konusu taşınmazın adresinin "Merkez Mahallesi, .... Bodrum" olduğu, gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bodrum 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, somut olayda kesin yetki kuralının bulunmadığı ve davaya konu tahsili talep edilen bedelin kira borcu yani götürülecek borçlardan olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6.maddesine göre “genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.” 10. maddesine göre “sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir”. 1.7.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 89. maddesine göre sözleşmeden doğan bir para borcu olup da sözleşmede aksi kararlaştırılmamış ise bu para borcu alacaklının ödeme zamanındaki ikametgâhında ödenir, bu durumda alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için kendi ikametgâhında dava açabilir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davacının dava tarihindeki yerleşim yerinin “Şile/İstanbul” olduğu, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı kendi yerleşim yerinin bulunduğu yerde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, uyuşmazlığın Şile Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Şile Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19088, Karar No: 2010/1951, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19088 E.  ,  2010/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki .kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 171 ada 5 parsel sayılı 590,97m² yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece; davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; dava konusu taşınmazın kuzeyindeki çalılıktan sonra Devlet Ormanı olup, çekişmeli taşınmazın ormana bitişik olması sebebiyle orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve hukuki durumu öncesi itibariyle araştırılmadığı gibi, ziraatçi bilirkişinin çekişmeli yer üzerinde seyrek halde meyve ağaçları bulunduğu, vasıfsız çayır niteliğinde olduğu, yabancı otların temizlendiği, mısır, buğday v.b. gibi bitkilerin rahatlıkla yetiştirilebileceğini açıkladığı raporunun bu haliyle taşınmazın zilyetlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığını belirlemeye yeterli olmadığı dikkate alınmamıştır. Eksik araştırma ve incelemeye, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Dosya içeriğinden, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede daha önce orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece, bu hususta araştırma yapılmamıştır. Bu yerde orman kadastrosu yapılmışsa, kural olarak: bir yerin orman olup olmadığı, kesinleşmiş tahdit harita ve tutanaklarının uygulanmasıyla çözümlenir ise de, o yerde köy ya da belde sınırlarının tümünü kapsayan ve 4785 Sayılı Yasa hükümleri uygulanarak orman kadastrosunun yapılması halinde sağlıklı çözüme ulaştırır. Çünkü, 3116 Sayılı Yasa sadece devlet ormanlarının kadastrosunun yapılması öngörülmüştür. Bu nedenle; 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu kesinleşen tahdit harita ve tutanakları sınır dışında kalan taşınmazların orman niteliğini ve hukuki durumu saptanamayacağından, çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığının 4785, 5658 Sayılı Yasalar ile 05.11.2003 gün 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiçbir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiştir. Devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuş ve iade koşulları yasada gösterilmiştir.

2009/19088 - 2010/1951

Mahkemece, öncelikle taşınmazın bulunduğu bölgede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, orman sınırlandırılması 4785 Sayılı Yasa hükümleri nazara alınarak yapılmış ve kesinleşmiş ise, haritası uygulanmak suretiyle; sınırlandırma, 4785 Sayılı Yasa hükümleri nazara alınmadan 3116 Sayılı Yasaya göre yapılmış ve taşınmaz, tahdit sınırları dışında kalıyor ise veya orman sınırlaması kesinleşmemiş ya da sınırlandırma hiç yapılmamışsa, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve bu fotoğraflardan elde edilmiş memleket haritaları, topoğrafik fotogometri yöntemiyle düzenlenmiş kadastro paftası örneği ile tüm komşu parsel tutanak ve dayanakları, davalı olanların dava dosyaları ilgili yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren eski tarihli memleket haritası ile hava fotoğrafları ile tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları, fotogrometri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp taşınmazın bu belgelerde niteliğinin ne şekilde görüldüğü, imar, ihya ve zilyetliğinin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı, zilyetlik ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı taşınmazın bitki örtüsü toprak yapısı ve eğimi belirlenmeli orijinal renkli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde bir biri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor ile ziraatçi bilirkişiden taşınmazın bitki örtüsü, toprak yapısı ve eğimi ile zilyetlikle tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı konusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 18.02.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/849, Karar No: 2008/5801, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/849 E.  ,  2008/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu Sultandere 2585 parsel ile emsal olarak incelenen ... 9811 Ada 6 parsel sayılı taşınmazın İmar Yasası gereğince düzenlemeye tabi tutulup tutulmadıkları ile adı geçen taşınmazların emlak vergisine esas sokak, cadde veya mahalle olarak belirlenen asgari vergi oranlarının Belediye Başkanlığından temin edilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12923, Karar No: 2008/4794, Tarih: 04.04.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/12923 E.  ,  2008/4794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar ..., ... ve vekili avukat ... ile davacı ... ve vekili avukat ...'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların murisi ... ile kardeş olduklarını, aralarında düzenledikleri 21.3.1995 tarihli adi ortaklık sözleşmesi ile, muris ...'a ait 6 nolu parsel ile kendine ait 8 parsel üzerine ikişer adet dubleks villa yapımını kararlaştırdıklarını, sözleşme tarihinde ...'a ait parsel üzerindeki inşaatın kısmen tamamlanmış olması nedeniyle muris...'a 60.000 Dolar vreilmesi kaydıyla her iki parselde ortak olmasının öngörüldüğünü, 60.000 Doların Türk Lirası karşılığı 2.500.000.000 TL'nin ödendiğini, villa inşaatının bu paralarla sürdürülürken...'ın 30.6.1996 tarihinde öldüğünü, mirasçısı olan davalıların sözleşmeye uymadıklarını, oysa taraflardan birinin ölümü halinde dahi mirasçıların sözleşmeye bağlı kalacaklarını ve inşa edilecek villalardan birer tanesinin paylaşılıp diğer iki adedinin satılmasının ve parasının paylaştırılması gerektiğini belirterek adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine, uğranılan zarardan şimdilik 100.000.000.000 TL'nin 31.7.1995 tarihinden itibaren faizi ile davalıllardan tahsilini istemiştir.

Davalılar mülkiyeti nakleder nitelikteki harici sözleşmenin geçersiz olup, feshinin istenemeyeceğini, kaldı ki ölüm nedeniyle sözleşmenin sona erdiğini, davacının sermaye koyma borcunu yerine getirmediğini belirterek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacının sermaye koyma borcunu yerine getirmediği gerekçesi ile davanın reddine ilişkin karar Dairemizce bozulmuş olup, direnme kararı da Hukuk Genel Kurulunca bozulması üzerine bu defa mahkemece, davacının sözleşme gereğince ödemeyi taahhüt ettiği 60.000 Doları ödediği ve adi ortaklığın gerçekleştiği, keşif ve bilirkişi raporuna göre davacının talep edebileceği miktarın 82.624.59 YTL olduğu sonucuna varılarak adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine 82.624.59 YTL'nin 31.7.1995 tarihinden reeskont faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yukarıda da kısaca özetlendiği gibi, davacı ile davalıların murisi... ... arasında 21.3.1995 tarihli sözleşme ile adi ortaklık kurulduğu anlaşılmaktadır. Davacı sözleşme gerekğince kendine düşen edimlerini yerine getirerek 60.000 Doları ödediğini, ancak kardeşinin ölümünden sonra davalıların yükümlülüklerini yerine getirmediğini belirterek sözleşmenin feshine, adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine, şimdilik 100.000.000.000 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar ise, davacının yatırması gereken parayı ödemediğini, bildirerek, davanın reddini savunmuştur. Bozma ilamı doğrultusunda yapılan inceleme sonucunda davacının sözleşmede belirlenen 60.000 Dolar karşılığını ödediği sabit olmuştur. Bundan sonraki aşamada tasfiyesinin nasıl yapılması gerektiği hususu taraflar arasındaki uyuşmazlık konularından birini oluşturmaktadır. Hemen belirtmek gerekir ki ilke olarak adi ortaklakla ilgili tasfiyenin karar tarihine en yakın bir tarihe göre yapılması gereklidir. Ne var ki, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporundan tasfiyenin 12.5.2000 tarihine göre yapıldığı belirtilmiş davacı tarafın buna bir itirazı olmadığı gibi temyiz sebebi de yapılmamıştır. Dava dilekçesinde, davalıların murisi ...'e ait 6 parseldeki inşaatların sözleşmenin düzenlendiği tarih itibariyle kısmen yapılmış olduğu ve bu denkleştirmeyi sağlamak amacıyla da 60.000 Doların ödendiği açıkça kabul edilmiştir. Yine dosya kapsamından dava tarihi itibariyle ...'e ait 6 nolu parsel üzerine yapılan imalatların değerinin 140.752.10 Dolar olduğu tespit edilmiş, tarafların buna ilişkin itirazları olmamıştır. Davacının 60.000 Dolar dışında bir ödemesi olduğu iddia ve ispat edilmemiştir. Bu durumda davacının 20.752.10 Doların yarısı olan 10.376.05 Dolar daha sermaye koyma borcunun olduğu anlaşılmaktadır. Davacı ile kardeşi olan davalıların murisi ...'in 21.3.1995 tarihli ortaklık sözleşmesi ile amaçlarının kendi parsellerinde birer villa sahibi olmak ve yine parsellerine yapılacak ikinci villaların satılarak bedelinin paylaşmak olduğu sözleşme kapsamından 2007/12923-anlaşılmaktadır. Ancak, davalılar murisi ...'e ait 6 nolu parselde başlanan villların büyük ölçüde tamamlandığı, davacıya ait parselde hiç bir imalat yapılmadığı , davalıların murisi ...'in 30.6.1996 tarihinde ölümü ile adi ortaklığın yürütülemediği anlaşılmaktadır. Her ne kadar hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda davalıların murisi ...'in sözleşmede belirtilen fenni mesul , müteahitlik ve teknik uygulama sorumluluğundan ... ücretlerini düşüldükten sonra ...'e ait 6 parsel üzerine 133.283.10 Dolar karşılığı bir değer katıldığı, aynı imalatların davacı arsasına da yapılması gerektiği benimsenerek sonuca gidilmiş ise de bu yöntem adi ortaklığın tasfiyesi ile ilgili amaç ve ilkelere uymadığı gibi, davalılar murisinin kendi koyduğu sermaye gözetilmediği için davacının sebepsiz zenginleşmesine de yol açacak sonuç ortaya çıkmıştır

..'in sözleşmede belirtilen fenni mesul , müteahitlik ve teknik uygulama sorumluluğundan ... ücretlerini düşüldükten sonra ...'e ait 6 parsel üzerine 133.283.10 Dolar karşılığı bir değer katıldığı, aynı imalatların davacı arsasına da yapılması gerektiği benimsenerek sonuca gidilmiş ise de bu yöntem adi ortaklığın tasfiyesi ile ilgili amaç ve ilkelere uymadığı gibi, davalılar murisinin kendi koyduğu sermaye gözetilmediği için davacının sebepsiz zenginleşmesine de yol açacak sonuç ortaya çıkmıştır. Adi ortaklığın tasfiyesindeki amacı umulan menfaat değil, eldeki malvarlığının sözleşmeye ve yasa hükümlerine göre tasfiye edilmesi olduğu gözardı edilmemelidir. Böyle olunca mahkemece, davalılara ait 6 nolu parsel üzerine yapılan imalatların daha doğrusu arsası hariç binaların dava tarihindeki rayiç değerlerinin bilirkişi vasıtasıyla belirlenmesi ve bulunacak rayiç değerin ikiye bölünmesi, davacı hissesine düşen miktardan davacının 10.376.05 Dolar sermaye borcu ve davalılar murisinin sözleşmede belirtilen verdiği hizmetlerden dolayı ... 7.469 Dolar karşılığı ücreti de düşülmek suretiyle ve elde edilen miktara tarafların tacir olmadığı da gözetilerek dava tarihirden itibaren yasal faiz yürütülecek şekilde hüküm tesisi gerekirken, tasfiyenin 12.5.2000 dava tarihi esas alınarak yapıldığı halde 21.3.1995 tarihinden itibaren reeskont faizi yürütelmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalıların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 550.00 YTL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 4.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4283, Karar No: 2014/2423, Tarih: 27.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4283 E.  ,  2014/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8935, Karar No: 2013/8072, Tarih: 16.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/8935 E.  ,  2013/8072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

İhtiyati tedbire itirazın reddine ilişkin hükmü temyiz eden .... vekili, ... A.Ş. vekili ve .... vekiline 22.07.2013 tedbir konusunda verilen ara karar, 01.08.2013 tarihli tedbir konusunda yapılan açıklamaya ilişkin ara karar ve 16.09.2013 tarihli tedbire itirazın reddine ilişkin ara (ve gerekçeli) kararın tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosyada rastlanılamadığından, bu kararların tebliğe çıkarılıp, çıkarılmadığı araştırılarak, anılan kararlar tebliğe çıkarılmamış ise bu durumun tutanakla tespiti, tebliğe çıkarılmış ise tebliğ belgesinin dosyaya konulması veya tebliğ tarihinin mahkeme ve/veya PTT kayıtlarından tespiti yapıldıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9474, Karar No: 2019/4392, Tarih: 21.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/9474 E.  ,  2019/4392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 02/02/2001 tarihinde ... Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nde temizlik işini ihaleyle alan taşeron şirketlerde temizlik elemanı olarak işe başladığını, en son davalı şirkette çalışmakta iken 20/08/2014 tarihinde evlendiği, eşinin Antalya'da çalışması nedeniyle buraya taşındığı, noter ihtarnamesi ile kıdem tazminatının ödenmesini her iki davalıdan talep etmesine rağmen ödeme yapılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirketin tüm, davalı üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı Üniversitenin 2547 Sayılı Yasa’ nın 56/b maddesi  delaleti ile Harçlar Yasa’ sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı Üniversiteye yargılama giderleri içinde harç katılarak harçtan sorumlu tutulması; hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/12. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasında yargılama gideri ile ilgili bentlerin çıkartılarak yerlerine,

Davacının yaptığı toplam 372,85 TL. Harç masrafının davalı şirketten tahsili ile davacıya verilmesine,

- Davacı tarafından yapılan 8 tebligat gideri 72,00 TL, müzekkere gideri 24,00 TL, bilirkişi ücreti 300.00 TL, dosya gidiş dönüş posta ücreti ve havale gideri 36,00 TL olmak üzere toplam 432,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalı ... Tic. Ltd. Şti.ye iadesine, 21.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.