muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1601, Karar No: 2025/1867, Tarih: 10.04.2025

Dosyanın incelenmesinden; davaya konu 127 ada 3 parsel sayılı 1.171.372,14 m2 yüz ölçümündeki taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve tarım alanına dönüştürülmesi mümkün olan yerlerden olduğu belirtilerek 06.03.2008 tarihinde ham toprak vasfıyla davalı Hazine adına tespit edildiği, tespitin itirazsız olarak 10.10.2008 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 09.02.2017 tarihinde bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece 22.03.2018 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklardan bir kısmı taşınmazın 70 yıldır davacı ve ataları tarafından kullanıldığı, davacıya annesi İsmahan'dan geçtiği ve kendilerine intikal tarihinden beri davacı ve eşi tarafından kullanıldığı yönünde soyut ve genel beyanlarda bulunmuş, bir kısmı ise davacının en az 20 yıldır kullandığı, 5-10 yıldır kullandığı, 10-15 yıldır kullandığı,15-20 yıldır kullandığı yönünde beyanda bulunmuş olup keşif üzerine alınan ziraat bilirkişi raporunda da taşınmazın en az 15 yıldır tarla olarak kullanıldığı bildirilmiştir. Davaya konu taşınmaz üzerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı yönünden incelenmesi gereken dönem kadastro tespit tarihi olan 2008 tarihinden önceki 20 yılı kapsamakta olup 2018 yılında yapılan keşifte toplanan yukarıdaki delillerin zilyetlik süresi ve davacının atalarından kaldığı iddia edilen taşınmaz üzerindeki zilyetliğin kesintiye uğrayıp uğramadığı hususunda duraksama yarattığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, Mahkemece 10.11.2020 tarihinde yapılan keşifte davaya konu taşınmazın batısının uçurum olup eteklerindeki parselin mera olduğu, kuzeyinin bir bölümünün uçurum olup bir bölümünün mera otlarından olan yabani otları havi olduğu, güneyinde ve doğusunda hozan bırakılmış tarlalar olduğu, birkaç dönümlük kısmının sonradan sürülmüş olduğu, 1600-2000 rakım arasında yüksek bir konumda olduğu yönündeki hakim gözlemine yer verilmiş; düzenlenen üç kişilik ziraat heyeti raporunda kuzeyinin bir bölümünün mera olduğu, güneyinin hozan bırakılmış tarla, doğusunun hozan bırakılmış ve tırmanla ayrılmış tarla, batısının uçurum olduğu, kuzey tarafındaki 1.000 m2 alanın sınırındaki mera alanından yeni sürülerek taşınmaza katıldığı bildirilmiş, yine taşınmazın en az 30 yıldır tarımsal amaçla kullanıldığı kanaatine yer verilmiştir.

Mahkemece yapılan 3 farklı keşif üzerine düzenlenen jeodezi bilirkişi raporlarında taşınmazın 1976 ve sonraki hava fotoğraflarında zirai amaçla kullanılan kısımlarının değişkenlik gösterdiği, geçmiş tarihlerde kullanılan alanların yüz ölçümleri ile keşif sırasında kullanıldığı tespit edilen alanın büyük ölçüde farklılık gösterdiği, öte yandan jeodezi raporlarında tarımsal kullanım olmadığı bildirilen (B) ve (D) harfleriyle gösterilen alanların da tarımsal amaçla kullanıldığına dair dinlenen yerel bilirkişi beyanlarının düzenlenen raporlarla desteklenmediği, öte yandan 1957 tarihli hava fotoğrafında tarımsal kullanımın bulunmadığı anlaşılmakla ilk keşifte taşınmazın 70 yıldır kullanıldığına dair beyanın da doğru olmadığının anlaşıldığı tespit edilmiştir.

Toplanan tüm deliller değerlendirildiğinde; 1957 tarihli hava fotoğrafında taşınmazda zirai kullanım olmadığının belirlendiği, 2008 yılında yapılan kadastro çalışmasında ham toprak vasfıyla tespit edilen taşınmazın batı sınırında bulunan 270/66 parsel sayılı taşınmazın mera niteliğinde olduğu, 1976 yılından itibaren incelenen hava fotoğraflarında tarımsal kullanım tespit edilmiş ise de tarımsal amaçla kullanılan alanların yüz ölçümlerinin farklılık gösterdiği, Mahkemece yapılan keşifte taşınmazın sınırlarında mera bitkilerinin bulunduğu ve bir kısmının taşınmaza sonradan katıldığının tespit edildiği, yerel bilirkişi beyanlarının bir kısmının bilirkişi raporlarıyla doğrulanamadığı, Mahkemece davaya konu taşınmaz hakkında Kadastro Genel Müdürlüğünün 1985 yılında aero fotogrametri usulü ile yapılan kadastro paftası dikkate alınarak zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu kanaatine varılmış ise de kadastro çalışmalarından önceki bir tarihe ilişkin bu paftaya değer verilemeyeceği, son olarak 02.09.2022 tarihinde yapılan keşif üzerine düzenlenen ziraat heyeti raporuna göre taşınmazın kuzey, batı ve güney sınırlarının meraya özgü çok yıllık bitki örtüsü ile kaplı olduğu ve bu kısımlarla davaya konu alan arasında herhangi bir doğal ya da yapay sınırın bulunmadığı, keşfen saptanan hususlara ve taşınmazın dosya arasında bulunan fotoğraflarına göre taşınmazın meradan açma yapılarak kullanıldığının anlaşıldığı, meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukuken değer taşımayacağı göz önünde bulundurularak davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7850, Karar No: 2023/11860, Tarih: 13.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7850 E.  ,  2023/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/162 E., 2023/173 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/47 E., 2022/207 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekilinin davalı Üniversiteye bağlı ... Meram Tıp Fakültesi Hastanesinde sekreter olarak kadrolu işçi pozisyonunda çalıştığını, 08.09.2021 tarihli dilekçesi ile ... Meram Tıp Fakültesi Hastanesi Başhekimliğine kısmi süreli çalışma talebiyle başvuru yaptığını, Başhekimlik tarafından 05.10.2021 tarihli yazı ile “Pandemi döneminin seyrine göre kısmi zamanlı çalışma talebiniz ileriki zamanda tekrar değerlendirilecektir.” şeklinde cevap verildiğini, daha sonrasında da olumsuz cevap verildiğini, bu durumun kanun ve yönetmeliğe aykırı oluğunu, müvekkilinin doğum yapması nedeniyle küçük çocuğuna bakacak kimsesi olmadığını, kanunun açıkça verdiği hakkını kullanmasının işveren tarafından engellendiğini belirterek davalı Rektörlüğe bağlı Meram Tıp Fakültesi Hastanesinin 09.12.2021 tarih ve E-14567952-903-126387 sayılı işleminin iptaline, davacının kısmi süreli çalışma talebinin kabul edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davada idari yargının görevli olduğunu, personel yetersizliğinden ve pandemi süreci devam ettiğinden dolayı daha fazla kısmi çalışma yaptırılamayacağına dair tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kısa süreli çalışma başvurusunun tüm şekil şartlarını taşıdığı, davalı işyerinde yaptığı ... ve kadro durumuna göre işverenin uygun bulma şartı aranmaksızın kısmi süreli olarak çalışabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; açılan davada idari yargının görevli olduğunu, personel yetersizliğinden ve pandemi süresi devam ettiğinden dolayı daha fazla kısmi çalışma yaptırılamayacağı hususunun hukuka aykırı olmadığını, müvekkili tarafından yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu belirterek Mahkemece verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının Analık İzni veya Ücretsiz İzin Sonrası Yapılacak Kısmi Süreli Çalışmalar Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 12 nci maddesinde sayılan işverenin uygun bulma şartını gerektiren işlerde çalışmadığı, davacının işverene 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 Sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre ve Yönetmelik'in 8 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre kısmi süreli çalışma talebinde bulunduğu, yürürlükteki mevzuat ile davacıya hak olarak tanınmış çalışma şeklinin davalı işverence yerine getirilmediğinden Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinin kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tam süreli ... sözleşmesi ile çalışan davacının kısmi süreli çalışma talebinin kabulü gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 106 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 13 ve 74 üncü maddeleri.

3. Analık İzni veya Ücretsiz İzin Sonrası Yapılacak Kısmi Süreli Çalışmalar Hakkında Yönetmelik hükümleri.

4. 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun (2547 sayılı Kanun) 56 ncı maddesinin (b) fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun (2547 sayılı Kanun) 56 ncı maddesinin (b) fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 2547 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesinin (b) fıkrasında, üniversitelerin, genel bütçeye dâhil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanacağı belirtilmiştir. Somut dosyada, davalı ... Üniversitesinin harçtan muaf olmasına rağmen harçlardan sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (3) üncü bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine "3- Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına," ibaresinin yazılması;

Hüküm fıkrasının (4) üncü bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine "4-Davacı tarafça yapılan 13,75 TL masrafın davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, davacı tarafça yatırılan 161,40 TL harcın talep hâlinde davacıya iadesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32902, Karar No: 2018/20871, Tarih: 03.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/32902 E.  ,  2018/20871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar,belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanık ile katılan arasında çıkan tartışma nedeniyle olay yerine çağrılan ve tutanak düzenleyici olan jandarmalardan ..., ... ve ...'in tanık olarak alınan beyanlarında, sanığın katılanı tehdit ve hakaret ettiğini belirtmeleri karşısında; tanıkların bu anlatımlarına neden itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan ve hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu yöntemince açıklanmadan yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19891, Karar No: 2014/17401, Tarih: 29.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/19891 E.  ,  2014/17401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2014

NUMARASI : 2014/427-2014/455

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 2. Ticaret Mahkemesi 18.02.2014 tarih 2013/275 Esas, 2014/19 Karar sayılı ilamı ile 2.423,85 TL alacağın 29.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranları aynen alınarak yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2185, Karar No: 2006/5526, Tarih: 03.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2185 E.  ,  2006/5526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 647 Ada 9 Parsel sayılı taşınmazın 2005 yılına ait emlak vergisine esas m2 değerlerini (mahalle-cadde sokak bazında) gösteren Belediye Başkanlığı yazısına rastlanmamıştır.

Mahkemece yukarıda belirtilen eksiklik tamamlanıp ilgili Belediye Başkanlığından alınacak cevap yazısının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 7.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27136, Karar No: 2016/13058, Tarih: 01.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/27136 E.  ,  2016/13058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ...'nin üzerine atılı eylemin, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri kapsamında kaldığı ve alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğu gözetilmeden, sanığın istinabe yoluyla sorguya çekilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,

2)Müştekinin yaralanması hakkında düzenlenen ...Adli Tıp Şube Müdürlüğüne ait 20.02.2013 tarihli raporun 6 numaralı bendinde ''Duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi/uzuv zaafı-uzuv tatili hususunda karar verilmek üzere kişinin beyin cerrahisi bölümüne sevk edilerek hazırlanacak detaylı muayene bulgularını içerir tıbbi belge ile tarafımıza tekrar muayeneye gönderilmesinin uygun olduğu kanaatini bildirir rapordur.''denilmesine rağmen bu hususun araştırılmaması,

Kabule göre;

3) Sanıkların müşteki .....'a yönelik silahla kasten yaralama eylemi nedeniyle, müştekinin hayati tehlike geçirmesiyle birlikte müştekide kemik kırığı oluştuğu da dikkate alınarak, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ,

4)Kasten yaralama eylemini iştirak halinde sopa ile işleyen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

5)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca aynı yasanın 326/son maddesi gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 01.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2153, Karar No: 2015/10760, Tarih: 19.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2153 E.  ,  2015/10760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/136-2013/483

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı A.. Ç.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 25/10/2011 tarihinde S.. K..'ın sürücüsü, A.. Ç..'nın maliki olduğu aracın yapmış olduğu kaza neticesinde müvekkili idareye ait güvenlik elemanları ve eklentilerine 2.668,00 TL hasar verdiğini, belirterek kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte hasar bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Ayşe diğer davalının kendisine ait araç ile yolun kenarındaki korkuluklara çarptığını, bir diyeceği olmadığını bildirmiş, diğer davalı ise cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, 2.663,00 TL'nın olay tarihi 25.10.2011 tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı A.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre, davalı A.. Ç..'nın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 136,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı A.. Ç..'dan alınmasına 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27970, Karar No: 2013/3217, Tarih: 12.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/27970 E.  ,  2013/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

1-Davalı ... tır şoförü olup,01.11.2011 tarihinde yurtdışına çıkmış ve 23.02.2012 tarihinde de Türkiye'ye giriş yapmış olup,gerekçeli karar davalının yurtdışında olduğu 07.02.2012 tarihinde Tebligat Kanunun 21.maddesine göre Mernis adresine tebliğ edilmiş olduğundan davalının yasal süre geçtikten sonra kararı temyiz ettiğinden bahsedilemez. Bu nedenle mahkemenin 05.03.2012 tarih ve 2010/227 esas 2011/ 524 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve davalıların borcu ödediklerini kanıtlayamadıklarının anlaşılmasına göre davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 650,01 kalan harcın davalı ...'ndan alınmasına, 12.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.