muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7024, Karar No: 2011/7211, Tarih: 20.06.2011

4. Hukuk Dairesi 2011/7024 E., 2011/7211 K.

**4. Hukuk Dairesi 2011/7024 E., 2011/7211 K.**

**- BAZ İSTASYONU

- KOMŞULUK HUKUKU**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 737 ]

- 5809 S. ELEKTRONİK HABERLEŞME KANUNU [ Madde 37 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasından dolayı yerel mahkemece verilen kararın; Dairemizin 01.02.2011 gün ve 2010/14491-2011/929 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalılardan T... İletişim Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK'nın 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş; karar, Dairemizce onanmış; davalılardan T... İletişim Hizmetleri A.Ş. karar düzeltme istemiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km'lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km'lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alışveriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere. Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE),... vb birçok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde birtakım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı'nin (BTK) görev ve yetkisindedir.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı'nin (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 37. maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik'teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye'de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliği'nin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK'ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK'nın 737. maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) "uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,... vs gibi" nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 01.02.2011 gün ve 2010/14491 Esas, 2011/929 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle (BOZULMASINA) ve karar düzeltme talep eden davalı T... İletişim Hizmetleri A.Ş.'den önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alman harcın istek halinde geri verilmesine 20.06.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddi gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz.

Başkan Üye

Şerife Öztürk Selma Bellek
Yargıtay — Esas No: 2011/9546, Karar No: 2011/19812, Tarih: 03.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2011/9546 E.  ,  2011/19812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka ihlali

HÜKÜM : Beraatine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı sanık lehine olup, 12.03.2003 suç tarihinden itibaren temyiz inceleme gününde zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik maddelerinin 4703 sayılı Kanunun 11.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Sağlık Müdürlüğüne TEVDİİNE 03.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2537, Karar No: 2010/767, Tarih: 19.02.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/2537 E.  ,  2010/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ..., davalılar ... ve arkadaşları ile dahili davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 127 ada 16 parsel sayılı 280,65 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras hakkına, paylaşmaya kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak paylı olarak davacı ... ile ölü ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya, miras hakkına, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak paya yönelik dava açmış, sonraki günlü dilekçesi ile taşınmazın tamamını talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne dava konusu taşınmazın 7/8 payının davacı adına, 1/8 payının ... mirasçıları adına paylı olarak tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ..., davalılar ... ve arkadaşları ile dahili davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 127 ada 16 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafın tutunduğu 20.03.1935 tarihli satış senedi kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden taşınmaz başında keşif yapılmış, bir yerel bilirkişi dinlenilmiş, tespitte saptanan hukuksal olgu ile keşifte saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde taşınmaz başında tespit bilirkişileri dinlenilmemiş, çelişki giderilmemiştir.

Davacı tarafın tutunduğu 20.03.1935 tarihli satış senedi mahalline yöntemine uygun olarak uygulanmamış, satışa konu edilmeyen 1 hisse sahibi ile davalılar arasında ırsi veya akti ilişki belirlenmemiştir. Yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

Davacı tarafın tutunduğu 20.03.1935 tarihli satış senedi mahalline yöntemine uygun olarak uygulanmamış, satışa konu edilmeyen 1 hisse sahibi ile davalılar arasında ırsi veya akti ilişki belirlenmemiştir. Yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle yöreyi iyi bilen el verdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tarafların aynı yöntemle gösterdikleri tanıklar ve tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan satış senedi yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tutanak bilirkişileri de ayrı ayrı taşınmaz başında dinlenerek hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi sözleri ile tutanak bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılık giderilmeli, dava konusu taşınmaza sınırda dıştan komşu tüm taşınmazların tespit tutanağı ve varsa dayanağı belgeler getirtilmeli, tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınan komşu taşınmazlar varsa sözü edilen kayıt ve belgelerde nizalı parsel yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği yönü üzerinde durulmalı, komşu taşınmazların tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmamışsa tutanak içeriği dikkate alınarak yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, komşu taşınmazların tespitte saptanan türleri ve eylemli durumları incelenip irdelenmeli, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, bu şekilde dava konusu taşınmazın satış senedi kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, tarafların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, davacı ve davalılar ile dahili davalıdan peşin alınan 67,20 TL harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 19.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2350, Karar No: 2016/193, Tarih: 12.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/2350 E.  ,  2016/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/231509

Mahkemesi : Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 24/03/2014

Numarası : 2011/301 - 2014/274

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık T.. Ç.. hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Nevşehir İl Merkez Jandarma Komutanlığına yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, Nevşehir ili, merkez Ç... köyü, E... Ö... mevkii, 2... sayılı parselde yer alan ve sanık F.. K..'a ait araziye giden kolluk görevlilerince, iş makinesi ile çalışmanın yapıldığının görüldüğü, olay yerine kolluk görevlilerinin geldiğini gören arazi sahibi sanık F.. K..'ın olay yerinden kaçmaya çalıştığı ancak kolluk görevlilerince yakalandığı, olay yerinde yapılan incelemede, çeşitli ebatlarda, yaklaşık 15 adet kazı yerinin bulunduğunun, arazi içerisinde bir adet kazma ve bir adet küreğin olduğu ve iş makinesi ile zeminin düzleştirildiği ve kazı yerlerinin kapatılmakta olduğunun görüldüğü, yine gerek kolluk görevlilerince, gerekse de olay yerinde inceleme yapan ve 07.06.2011 tarihli raporu düzenleyen arkeolog bilirkişisince olay yerinde, çeşitli dönemlere ait, etütlük mahiyette çok sayıda seramik parçalar olduğunun tespit edildiği, her ne kadar kendi arazisinde davaya konu izinsiz kazıları yapan sanık F.. K..'ın yanında, iş makinesi operatörü olan sanık T.. Ç.. hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanık T.. Ç..'nın iş makinesi operatörü olarak çalıştığı ve iş vereninin talimatıyla olay günü olay yerine zemin düzleştirmek için gittiği, arazi sahibi F.. K..'ın isteği üzerine zemin düzleştirme ve önceden açılan çukurları kapattığı esnada olay yerine kolluk görevlilerinin geldiği, sanığın verdiği ifadelerinde, kendisine verilen talimatla çalıştığını ve ne istenirse onu yaptığını, bir suç kastının olmadığı ve kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yapma iddialarını kabul etmediğini beyan ettiği, tüm dosya kapsamından sanık T.. Ç..'nın verdiği ifadelerin doğru olmadığına ve olay anında kültür varlığı bulabilmek amacıyla izinsiz kazı yaptığına dair delillerin elde edilemediği, böylece mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin delillerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık T.. Ç..'nın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık F.. K.. hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin delillerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık T.. Ç..'nın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık F.. K.. hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Nevşehir İl Merkez Jandarma Komutanlığına yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, Nevşehir ili, merkez Ç... köyü, E... Ö... mevkii, 2... sayılı parselde yer alan ve sanık F.. K..'a ait araziye giden kolluk görevlilerince, iş makinesi ile çalışmanın yapılmakta olduğunun görüldüğü, olay yerine kolluk görevlilerinin geldiğini gören arazi sahibi sanık F.. K..'ın olay yerinden kaçmaya çalıştığı ancak kolluk görevlilerince yakalandığı, olay yerinde yapılan incelemede, çeşitli ebatlarda, yaklaşık 15 adet kazı yerinin bulunduğunun, arazi içerisinde bir adet kazma ve bir adet küreğin olduğunun ve iş makinesi ile zeminin düzleştirildiğinin ve kazı yerlerinin kapatılmakta olduğunun görüldüğü, 06.09.2013 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden arkeolog bilirkişisinden alınan raporda, davaya konu yerin sit alanı sınırları dışında bulunduğunun, ancak arazide çeşitli dönemlere ait çok sayıda seramik parçalarının bulunması nedeni ile bölgenin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi anlamında korunması gerekli bir yer olduğunun, arazide çeşitli ebatlarda çok sayıda kazı yapılması ve bölgenin yöre halkı tarafından ören yeri olarak biliniyor olması nedeni ile kültür varlığı bulabilmek amacıyla kazıların yapıldığının ve böylece 2863 sayılı Kanunun ihlal edildiğinin tespit edildiği, her ne kadar yapılan yargılama neticesinde, sanığın izinsiz kazıları kültür varlığı bulabilmek amacıyla yaptığına dair delillerin elde edilemediği gerekçesiyle beraatine karar verilmiş ise de; sanığın kazma ve kürek marifetiyle, çok sayıda izinsiz kazı yaptığı, yapılan izinsiz kazıların kısa süre sonra iş makinesi marifetiyle kapatılmaya çalışılması karşısında, bu kazıların ağaç dikmek amacıyla yapılmış olamayacağı, bölgenin yöre halkınca ören yeri olarak bilinmesi ve sanık tarafından yapılan izinsiz kazılar nedeniyle toprak altından zemin yüzeyine çok sayıda seramik parçaların çıkması karşısında da, sanık F.. K.. tarafından yapılan izinsiz kazıların kültür varlığı bulabilmek amacıyla yapıldığı kanaatine varılmakla, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanık F.. K..'ın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4084, Karar No: 2008/4639, Tarih: 15.10.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4084 E.  ,  2008/4639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, ölenin eş ve çocuklarına bağlanan ve peşin sermaye değerli ödemenin rücuen tahsili istemine ilişkindir. Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 10.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyasının anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 15.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6440, Karar No: 2018/1748, Tarih: 14.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/6440 E.  ,  2018/1748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında 18. Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 03/05/2016 gün ve 2016/6443 Esas - 2016/7224 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerinde (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince düzeltilerek onanmış; bu karara karşı, davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacı idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda dava konusu taşınmazın arsa m2 birim değeri 2.750 TL olarak belirlendiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda arsa m2 değerinin 650 TL olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Bu hususta bir açıklama ve araştırma yapılmadan dava konusu taşınmaza davacı idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda belirlenen arsa m2 değerinin altında bir değer biçildiğinden alınan emsal ve bulunan arsa m2 birim değeri inandırıcı olmayıp, bu rapora göre hüküm kurulmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından;

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 03.05.2016 gün ve 2016/6443 Esas, 2016/7224 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak üzerindeki yapıya ise resmi birim fiyatlarına göre yıpranma payı da düşülmek suretiyle değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-)Davacı idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda dava konusu taşınmazın arsa m2 birim değeri 2.750 TL olarak belirlendiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda arsa m2 değerinin 650 TL olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Bu hususta bir açıklama ve araştırma yapılmadan dava konusu taşınmaza davacı idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda belirlenen arsa m2 değerinin altında bir değer biçildiğinden alınan emsal ve bulunan arsa m2 birim değeri inandırıcı olmayıp, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, ... Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1.bölüm karar da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 23.03.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 31.10.2013 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesi gerekirken, faize hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.