muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16794, Karar No: 2023/3451, Tarih: 17.05.2023

IV. GEREKÇE

1. Suç uydurmasuçunun oluşabilmesi için, işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili mercilere işlenmiş gibi ihbar etmek ya da işlenmeyen bir suçun delil veya emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurmak gerekmekte olup ayrıca bir kişiye isnatta bulunulmaması gerekmektedir.

2. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. Somut olayda, sanığın ticari ilişki sebebiyle verdiği suça konu çekin çalındığından bahisle şikayetçi olduğu, çekin lehtar ve hamillerinin belirlenebilir olması karşısında, yetkili makamlara şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla hukuka aykırı bir fiil isnat eden sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanunu'nun 267 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen iftira suçunu oluşturduğu halde, bu suçtan mahkumiyeti yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek suç uydurma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.01.2020 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18329, Karar No: 2014/10840, Tarih: 29.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18329 E.  ,  2014/10840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8158, Karar No: 2015/11318, Tarih: 02.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/8158 E.  ,  2015/11318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, yakınana ait aracı park ettiği yerden ittirmek suretiyle bir alt sokağa götürmeleri, düz kontak yapıp çalıştıramayınca aracı terk etmeleri, aracını bulamayan yakınanın ihbarı üzerine yapılan araştırma neticesinde, polis ekiplerince aracın bulunması biçiminde gerçekleşen eylemde, rızaen iade olmadığı ve koşulları oluşmadığı halde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında lehe olan 5237 sayılı TCK'nın uygulanması sırasında, TCK'nın 168 maddesi gereğince cezadan indirim yapılırken, "765 sayılı TCK" olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4768, Karar No: 2024/6193, Tarih: 28.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/4768 E.  ,  2024/6193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3763 E., 2024/134 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 48. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/150 E., 2023/239 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, İstanbul, İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrasının açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatını veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi yönünden davanın reddine karar verilmiş olup, dava değeri veya tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti değeri; Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21947, Karar No: 2022/11447, Tarih: 27.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/21947 E.  ,  2022/11447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümlü hakkında izin tecavüzü ve firar suçlarından dolayı (Kapatılan) 5. Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesince 28.05.2009 tarih, 2009/69 Esas, 2009/456 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararları verildiği ve anılan kararların yasal süresi içerisinde temyiz edilmemek suretiyle 15.02.2013'de kesinleştiği, kesinleşme tarihinden sonra yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılaması yapıldığı ve devamında da temyize konu edilen hükümlerin kurulmuş olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükümlerinin, 5252 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, hükümlü ...'nin 15.05.2018 havale tarihli dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2241, Karar No: 2025/362, Tarih: 14.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2241 E.  ,  2025/362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/532 E., 2023/771 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ...., ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2020/54 Esas, 2023/89 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında azmettirmek suretiyle nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38, 82/1.a-j, 53 ve 58. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82/1.a-j ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1.a-j, 53 ve 58. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

d) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82/1.a-j, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

e) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82/1.a-j, 39 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

f) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82/1.a-j, 39, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

g) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82/1.a-j, 39, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

g) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82/1.a-j, 39, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

h) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82/1.a-j, 39, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

ı) Sanıklar ... ve ... hakkında azmettirmek suretiyle nitelikli kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2.e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/532 Esas, 2023/771 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanıklar ... ve ... hakkında mahkûmiyet kararları verilmesi gerektiğine, sanıklar Korkmaz ve ... hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanıklar ..., ..., Fazli, Özcan ve ... yönünden iştirakin derecesine, tüm sanıklar yönünden eylemin canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçunu oluşturduğuna,

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, hükmün gerekçesiz olduğuna,

C. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, suç vasfına,

D. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna,

E. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine,

F. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine,

G. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine,

H. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine,

I. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

D. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna,

E. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine,

F. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine,

G. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine,

H. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine,

I. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, bu haliyle hükmün gerekçe ihtiva ettiği, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik bir incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasıflarının tayininde ve iştirak derecelerinin tespitinde isabetsizlik bulunmadığı, sanıklar Korkmaz ve ... yönünden takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyetlerine yeter her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/532 Esas, 2023/771 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile sanıklar ve müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, sayın ...'in TCK 82/1j'nin olayda uygulama yerinin olmadığını ve sanık ...'ın TCK 38. maddesi delaletiyle cezalandırılması görüşü ve karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Silivri Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,14.01.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Silivri Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,14.01.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Maktul ...'ın 1 Temmuz 2018 tarihinde öldürülmesi olayında yapılan araştırma sonucunda bir süre önce maktulün kardeşi olan Muhammed'in sanıklardan Turgay'ın yeğeni Tayfun'u öldürmesi nedeniyle Turgay ile Muhammed'in aileleri arasında doğan husumetten kaynaklandığı, sanık ...'ın yeğeni maktul Tayfun'un intikamını almak amacıyla tetikçi arayışına girdiği, sanık ... aracılığıyla tetikçi Selçuk'a ulaştığı yapılan planlar sonucu olay tarihinde maktulün sanıklar Selçuk ve Korkmaz tarafından götürüldüğü bir çiftlik evinde silahla ateş edilerek öldürüldüğü sonrasında cesedinin araca konularak araç ile birlikte içerisine yakıldığı yerel mahkemenin kabulü ile sabittir.

Yapılan yargılama ve toplanan deliller sonucunda maktulün beraat eden sanıklar ... ve ... dışındaki tüm sanıklar tarafından yapılan planlama doğrultusunda tasarlanarak öldürüldüğü bu suçun işlendiği sırada sanıklardan Selçuk ve Korkmaz'ın maktulün yanında bulunduğu diğer sanıkların olay mahallinde olmadıkları ve bu suçun tetikçi olarak kullanılan Selçuk tarafından makulün kafasına tabancayla ateş edilmek suretiyle para karşılığı işlendiği, sanıklardan Tarkan'ın olay mahallinde olmadığı ve ancak bu suçun işlenmesi için tetikçi Selçuk’u azmettirdiği sabit olduğunda eyleminin suça azmettiren olduğu bu nedenle TCK 38. madde gereğince mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken asli fail kabul edilerek TCK 37. maddesi gereğince mahkûmiyetine karar verilmesi;

Müsnet suçun asli faili Selçuk ile maktul ...’ın olay öncesi aralarında hiçbir husumet olmadığı, sanık ...’un bu suçu maktul ile arasında meydana gelen başka bir ölüm olayı nedeniyle husumet olan ve kan gütme saiki ile hareket eden Turgay’ın azmettirmesi sonucu para karşılığı tasarlayarak işlediği sübuta ermiş olup asli failin eylemini para için tasarlayarak işlediği dikkate alındığında kasten adam öldürme suçunda kan gütme ağırlatıcı saiki ile suçun işlenmesi şeklinde düzenlenen ağırlatıcı sebebin asli faile uygulanamayacağı, TCK'nın 40. maddesinde düzenlenmeyen nitelikli hallerin şeriklere nasıl sirayet ettirileceği hususunda yasal boşluğu doldururken Yargıtay Ceza Genel Kurulunun şeriklerin asli failin fiiline iştirakten cezalandırılacakları karara bağlandığından asli fail ve şeriklerin tamamı için sadece tasarlayarak adam öldürmek suçundan cezalandırılmaları gerekir iken ceza verilen tüm sanıklar yönünden ayrıca kan gütme saiki artırıcı maddesinin uygulanmaması gerektiği kanaatiyle dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2014/17877, Karar No: 2015/14641, Tarih: 29.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17877 E.  ,  2015/14641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2013/708-2014/816

Taraflar arasındaki kanal katılım bedeli iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.09.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9820, Karar No: 2012/7373, Tarih: 27.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9820 E.  ,  2012/7373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanıklar ... ile ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.04.2011 gün ve 2010/101 Esas, 2011/127 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, sanıkların işlediği fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçunun 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi gereğince zamanaşımı süresi yönünden lehe olan 765 sayılı TCK.nın 436/1-2. maddesinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4, 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi bulunduğu ve suç tarihi olan 01.04.2004'ten inceleme tarihine kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.06.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.