muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11262, Karar No: 2007/10914, Tarih: 28.09.2007

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltmeistemlerinin kabulü ile Dairemizin 17.10.2006 tarih ve 2006/10772-11433 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.9.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/556, Karar No: 2024/11110, Tarih: 07.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/556 E.  ,  2024/11110 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

S tarihli ve 2021/59919 Soruşturma, 2021/29489 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Kayseri 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/6986 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 29.11.2021’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.01.2024 tarihli ve 2023/21337 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2024 tarihli ve KYB-2024/3512 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2024 tarihli ve KYB-2024/3512 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin şikâyetinde özetle, internet üzerinden tanıştığı ve Kayseri'de senetle telefon sattığını öğrendiği şüphelinin verdiği hesaba iki seferde 500,00 Türk lirası olmak üzere toplam 1.000,00 Türk lirası ve daha sonra yüz yüze görüşmelerinde de bir kısmı elden olmak üzere toplam 14.000,00 Türk lirası ödemesine rağmen telefonun teslim edilmediği, şüphelinin hile ile kendisini kandırarak haksız menfaat ettiği ve dolandırıcılık suçunu işlediğini iddia etmesi üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, söz konusu işlemlerin taraflar arasında hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Şüphelinin ifadesinde, daha önceden tanımadığı müşteki ile internet üzerinden tanıştıklarını ve telefon alım satım işlemi hususunda anlaştıklarını kabul etmesi, şüpheliden telefon satma karşılığında para aldığını ancak telefonları temin edemediği için teslim edemediğini ifade etmesi, yine müşteki ile aralarında geçen ve içeriklerini kabul ettiği whatsapp yazışmalarında, ... İletişim şirketi üzerinden satış yaptığını, ancak taksitli ödemenin yasal olarak mümkün olmaması nedeniyle ödemeleri kendi adına olan hesaba yaptırdıklarını ifade etmesi karşısında, Kayseri'de şüphelinin belirttiği adreste böyle bir firma olup olmadığının, şüphelinin bu firmada çalışıp çalışmadığının, kendisine satış konusunda yetki verilip verilmediğinin ve eğer çalışıyor ise telefon tedariki ve teslimi hususunda bir sorun yaşanıp yaşanmadığı hususlarının araştırılarak sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçinin, internet üzerinden tanıştığı şüpheliden telefon almak maksadıyla yüz yüze görüşmelerini müteakip, telefon ücretinin ödenmesine rağmen çeşitli bahanelerle ürünün teslim edilmediğinin, bu şekilde şüphelinin haksız menfaat temin ettiğinin iddia olunması, şüphelinin alınan ifadesinde; parayı almasına karşın telefonu tedarik edemediği için teslimat yapmadığını savunması ve dosyada mevcut yazışmalara göre, telefonun Efe GSM adına satıldığının, taksit işlemleri ile şüphelinin ilgilendiğinin ve 3 aydan fazla taksit uygulamasının yasak olmasından dolayı şüphelinin hesabına paranın gönderilmesi gerektiğinin, toplam 4 adet şubelerinin olduğunun belirtilmesi karşısında; yazışmada adı geçen adreste bu isimde bir firma olup olmadığının, şüphelinin burada çalışıp çalışmadığının, kendisine satış konusunda yetki verilip verilmediğinin, telefon tedariki hususunda sıkıntı yaşanıp yaşanmadığının ya da şüphelinin şahsi olarak telefon ticareti yapıp yapmadığının araştırılması, sonucuna göre somut olayda dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının takdir ve tayin edilmesi gerekirken, "...müşteki ile şüpheli arasındaki ilişkinin telefon alım satım sözleşmesinden kaynaklanan hukuki bir ihtilaf olduğu..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kayseri 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/6986 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10970, Karar No: 2015/16188, Tarih: 05.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10970 E.  ,  2015/16188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2013/531-2014/532

Taraflar arasındaki Asıl dava 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini, birleşen dava ise satın alma yolu ile kamulaştırılan taşınmazın, arta kalan bölümünde meydana gelen değer kaybına hükmedilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: asıl dava yönünden kabulüne birleşen Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini, birleşen dava ise satın alma yolu ile kamulaştırılan taşınmazın, arta kalan bölümünde meydana gelen değer kaybına hükmedilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl dava yönünden uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak talebin kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Tüm dosya kapsamından; Dava konusu edilen 6749,07 m2 yüzölçümlü 7213 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 2785,64 m2'lik kısmının .... Otoyolu Toplama Yanyolları ..........kesimi .......... kavşağı yapımı nedeniyle kamulaştırıldığı, taşınmazda 1/2 oranında hisse sahibi olan A.. T..'ın kamulaştırılan kısımdaki payına 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 8. Maddesi uyarınca uzlaşma yolu ile idareye devrettiği, uzlaşma sağlanamayan 1/2 pay sahibi C.. T..'ın kamulaştırılan kısımdaki hissesinin bedelinin tespiti ve taşınmazın yol olarak terkini için eldeki davanın açıldığı, yargılama

devam ederken, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 703,35 m2'lik kısımındaki A.. T..'a ait hisseyi C.. T..'ın 06.08.2012 tarihinde satın aldığı, arta kalan diğer kısımların tapuda halen C. ve A.. T.. adına 1/2 oranında hisseli olarak yaşamaya devam ettiği ve taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısımları ile ilgili olarak meydana gelen değer kaybına hükmedilmesi için C.. T.. ve A.. T.. tarafından birleşen davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak asıl dava yönünden, taşınmazın kamulaştırılan kısmının bedeli ile kamulaştırmadan arta kalan kısımlarında meydana gelen değer azalışı miktarlarının tespit edilerek bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak asıl dava yönünden, taşınmazın kamulaştırılan kısmının bedeli ile kamulaştırmadan arta kalan kısımlarında meydana gelen değer azalışı miktarlarının tespit edilerek bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle asıl davanın davacısı olan idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Asıl davanın davacısı birleşen davanın davalısı olan C.. T.. ve A.. T.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince,

Asıl davanın davalısı, birleşen davanın davacısı olan C.. T.. 'ın kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişi raporunda (E) harfi ile gösterilen 704,30 m2'lik kısmındaki 1/2 oranındaki payı ile ilgili olarak bozma öncesi ilk kararda % 100 oranında değer kaybı meydana geleceği kabul edilerek hüküm kurulduğu, C.. T.. vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazını bulunmadığı ve Dairemizce de bu oran kabul edilmek suretiyle söz konusu kısmın idare adına tescili gerektiğinden bahisle hükmün bozulması ile 704,30 m2'lik kısmındaki C.. T..'a ait 1/2 oranındaki hissenin tam mülkiyet bedelinin ödenmesi karşılığında idare adına tescili yönünde, davacı K.. M.. lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilerek asıl dava yönünden verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece birleşen dava ile ilgili olarak, daha önce dava konusu taşınmazın tamamında 1/2 oranında pay sahibi olan A.. T..'ın taşınmazın kamulaştırılan 2785,64 m2'lik ksımındaki hissesini Kamulaştırma Kanununun 8. maddesi uyarınca uzlaşma yolu ile idareye devrettiğinden arta kalan bölümler yönünden talepte bulunamayacağı gerekçesiyle birleşen davanın reddine karar verilmiş ise de;

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun '' satın alma'' usulü'' kenar başlığını taşıyan 8. maddesi, taşınmazın kamulaştırılan kısımlarla ilgili olarak taraflar arasında ayrıca bir anlaşma bulunmadığı sürece tapu kayıt maliklerinin kamulaştırmadan arta kalan kısımlar ile ilgili olarak her zaman dava açma hakkı mevcuttur.

Bu durumda, kamulaştırılan taşınmazın arta kalan bölümü ile ilgili birleşen davadaki talepler yönünden, işin esasına girilerek asıl davada hükme esas alınan rapordaki değer kaybı oranları da gözetilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle talebin reddine karar verilmesi,

2-Asıl davanın davalısı birleşen davanın davacısı olan C.. T..'ın kısmi olarak kamulaştırılan taşınmazın, arta kalan ve ifraz sonucu 7213 ada 5 parsel numarasını alan 703,35 m2'lik bölümdeki talepleri ile ilgili olarak, idare adına tescili karşılığında bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de yargılama devam ederken 7213 ada 5 parselde satın aldığı 1/2 hisse ile ilgili birleşen davadaki taleplerini reddine karar verilmesi doğru değildir. Şöyle ki;

2-Asıl davanın davalısı birleşen davanın davacısı olan C.. T..'ın kısmi olarak kamulaştırılan taşınmazın, arta kalan ve ifraz sonucu 7213 ada 5 parsel numarasını alan 703,35 m2'lik bölümdeki talepleri ile ilgili olarak, idare adına tescili karşılığında bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de yargılama devam ederken 7213 ada 5 parselde satın aldığı 1/2 hisse ile ilgili birleşen davadaki taleplerini reddine karar verilmesi doğru değildir. Şöyle ki;

Asıl davanın davalısı birleşen davanın davacısı olan C.. T.. 'ın taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan ve yargılama devam ederken satın almak suretiyle edindiği 703,35 m2'lik kısmındaki birleşen davanın konusu olan 1/2 payı oranındaki payı ile ilgili olarak % 100 oranında değer kaybı meydana geldiği tüm dosya kapsamı ile sabittir.

Bu durumda; söz konusu pay ile ilgili olarak % 100 oranında değer kaybına hükmedilmesi karşılığında taşınmazın mülkiyetinin idareye devri gerektiğinden; taşınmaz mülkiyetinin devrinin, idarece kabul edilmemesi halinde C.. T..'ın % 50 oranında değer kaybı ile yetinip yetinmeyeceği vekiline sorulmak suretiyle açıklatırılmalı, yetinmesi halinde bu bölüm için % 50 oranında değer kaybı üzerinden tazminata hükmedilmeli, kabul etmemesi halinde ise C.. T.. vekillinin 09.07.2014 ve 20.08.2015 havale tarihli dilekçe içerikleri de nazara alınarak talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Asıl davanın davalısı birleşen davanın davacısı olan C.. T.. ve A.. T.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad davalılardan K.. M.. harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.