muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5661, Karar No: 2014/11881, Tarih: 27.10.2014

Mahkemece davacıların iddialarını ispatlayamadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Çekişmeli 888 parsel sayılı taşınmazın tespit maliklerinden ölü Ümmmühan'ın kim olduğu yada mirasçılarının kimler olduğu tespit edilemediğine göre, mahkemece 3561 sayılı mal memurlarının kayyım tayin edilmesine dair kanun uyarınca mahallin en büyük mal memurunun kayyım atanması için vesayet makamından talepte bulunması, vesayet makamınca verilecek karar uyarınca atanan kayyımın davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilmesi gerektiği gözden kaçırılmıştır. Diğer yandan; davacılar çekişmeli taşınmazların Molla oğlu Abidin'den kaldığı, komisyonca isim benzerliğinden dolayı ilgisi olmayan kişlere pay verildiğini ileri sürdükleri halde taşınmazların tespitlerine esas alınan 1324 tarih 422 ve 424 sayılı tapu kayıtlarında malik olarak görünen Hava'nın davalıların murisi İ.. Ç..'ın annesi Hava'mı yoksa davacı İ..F..'nın annesi Hava'mı olduğu belirlenmemiştir. Ayrıca çekişmeli 635 parsel sayılı taşınmaza ait komisyon kararının içeriğinde dayanak tapu maliki olarak gösterilen Topal oğlu Osman ile kardeşi Topaloğlu Abidin'in kızı Ayşe'nin mirasçılarının aynı kişiler olarak gösterilmesi karşısında bu çelişki üzerinde durulmamış (zira Topaloğlu Abidin kızı Ayşe'nin amcası Osman ile evli olması hayatın olağan akışına aykırıdır) diğer bir anlatımla tapu kayıt maliklerinin mirasçılarının kimler olduğu kayıtlara dayalı ve tereddütsüz olarak belirlenmemiştir. Ayrıca taşınmaz başında yapılan keşifte dayanılan tapu kayıtlarının dava dışı 633, 634, 670, 671, 672 parsel sayılı taşınmazları da kapsadığı, maliklerince taksim edildiği belirtildiği halde söz konusu taşınmazlara ait tespit tutanakları, kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtları getirtilmemesi, tapu kayıtları usulüne göre uygulanmaması isabetsiz olup, kabule göre de tespit maliki T.. A..'in torunu İ.. E..'in oğlu M.E..evli ve çocuklu olarak öldüğü ve miras payının eşi ve çocukları adına yazılması gerekirken adı geçenin payının dul ve çocuksuz ölmüş gibi kardeşlerine verilmesi, komisyon kararına göre tapu maliki Ümmühan'ın 635 parsel sayılı taşınmazdaki payını davalı A.. G..'a sattığı belirtildiği halde hüküm yerinde parsel numaraları karıştırılarak 888 parsel sayılı taşınmazdaki Ümmmühan payının davalı A..G.. adına tesciline karar verilmesi dahi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4274, Karar No: 2024/10961, Tarih: 16.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/4274 E.  ,  2024/10961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/272 E., 2014/419 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, öz kızı olup kayda göre on bir yaşında olan mağdure ile anal ve oral yoldan cinsel ilişki yaşadığının kabulü ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, mağdure ve kardeşi tanığın, amcalarının yönlendirmesi sonucunda sanık hakkında asılsız isnatlarda bulunduğuna, mağdurenin çelişki beyanları karşısında eylemin basit cinsel istismar kapsamında kalmasına karşın suç vasfının tayininde hataya düşüldüğüne ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5024, Karar No: 2010/7251, Tarih: 27.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5024 E.  ,  2010/7251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalılar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Bir kısım arsa sahiplerince açılan asıl ve birleşen davada sözleşme konusu 7 nolu parselin ifrazıyla oluşan 28 ve 29 nolu parsellerdeki kendilerine ait hisselerin vekilleri tarafından muvazaalı olarak devredildiği ileri sürülerek tapularının iptâli ile adlarına tescili istenmiş, davanın açılmasından sonra 28 nolu parselle ilgili olarak taraflar arasında sulh anlaşması yapıldığından bu parselle ilgili talep atiye terk edilip yalnızca 29 nolu parsel yönünden dava sürdürülmüş, mahkemece bozmaya uyularak 28 nolu parsel hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, 29 nolu parselle ilgili davanın ise kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar ..., ..., ... ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Hükmüne uyulan bozma ilâmında uyuşmazlığın kat karşılığı inşaat yapımına ilişkin 10.10.1989, 26.02.1990, 11.05.1990, 16.08.1991, 15.11.1991 tarihli sözleşmeler ile davadan sonra imzalanan 06.11.1997 tarihli protokolden kaynaklandığı belirtilerek bu sözleşmelere göre davacıların almaları gereken bağımsız bölümler ile fiilen aldıkları bağımsız bölümlerin belirlenip mukayese edilmesi, davacıların alması gerekip de alamadıkları bir bağımsız bölüm varsa yalnızca teslim edilmeyen bu bağımsız bölümlerin arsa payları oranında iptâl ve tescile karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Dosya kapsamından; arsa sahipleri ile yüklenici ... arasında, sözleşme konusu 7 nolu parselin ifrazından önce 3 adet, ifrazından sonra 2 adet olmak üzere toplam 5 adet sözleşme yapıldığı, davanın açılmasından sonra da arsa sahibi davacılar ... ve ... ile yüklenici davalı ... arasında 06.11.1997 tarihli kısmi sulh anlaşması yapıldığı anlaşılmaktadır. En son imzalanan 06.11.1997 tarihli protokolde: 28 nolu parselde kat irtifakının kurularak A Blok 3, 4, 13, 14 nolu daireler ile B Blok 21 nolu dükkanın tamamının ve 20 nolu dükkanın 1/2 payının da (toplam 5,5 adet bağımsız bölüm) arsa sahibi ...'e, B Blok 3, 4, 13, 14 nolu daireler ile aynı blok 19 nolu dükkanın tamamının ve 20 nolu dükkanın 1/2 payının da (toplam 5,5 adet bağımsız bölüm) arsa sahibi ...'a verilmesi kararlaştırılmış, 29 nolu parselle ilgili olarak sözleşmeden doğan haklar ise saklı tutulmuştur.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, esas itibariyle 06.11.1997 tarihli protokolle karşılanmadığı iddia olunan ve saklı tutulan haklara ilişkindir. Davacılar özellikle 16.08.1991 ve 15.11.1991 tarihli ek sözleşmeler uyarınca 29 nolu parselden verilmesi gereken bağımsız bölümlerin (9 adet) verilmediğini ileri sürerek bu bölümlere karşılık gelen arsa payının iptal ve tescilini talep ve dava etmekte; davalılar ise 10.10.1989 tarihli ana sözleşmeye göre arsa sahiplerine verilecek bağımsız bölümlerin 14 daire ve 5 dükkandan ibaret olup tamamının 28 nolu parsele inşa olunan binadan verildiğini savunarak davanın reddini savunmaktadır.

Arsa sahipleri ile yüklenici arasındaki asıl sözleşme 10.10.1989 tarih 35016 yevmiye nolu sözleşme olup, bu sözleşmenin 1. maddesinde sözleşme konusu 7 nolu parselde kimlerin ne miktarda hissesi bulunduğu açıklandıktan sonra hissedarların tamamına 14 daire ve 5 dükkan verileceği, 4 dairenin ...e, 4 dairenin ...'a, 6 dairenin diğer altı hissedara, 5 dükkanın da tüm hissedarlara (sekiz kişi) ait olacağı kararlaştırılmıştır. Sonradan imzalanan diğer sözleşmeler bu sözleşmeyi tamamlayıcı ve tadil edici nitelikte ek sözleşmelerdir.

Mahkemece bozma üzerine alınan 09.07.2008 ve 25.12.2008 tarihli bilirkişi raporlarında; tüm sözleşmeler birlikte ele alınıp yorumlanmamış, sonraki sözleşmelerin önceki sözleşme hükümlerini kısmen veya tamamen değiştirip değiştirmediği tartışılmamış, sözleşme hükümlerine göre davacılara hangi parselden kaç adet bağımsız bölüm verileceği, hangilerinin verilip, hangilerinin verilmediği, 06.11.1997 tarihli protokolle 28 nolu parselden verilmesi kararlaştırılan 11 adet bağımsız bölümün davacıların tüm haklarını karşılayıp karşılamadığı Yargıtay denetimine elverecek şekilde açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu haliyle bilirkişi raporları hüküm tesisi için yeterli bulunmamaktadır.

O halde hükmüne uyulan bozma ilâmına göre mahkemece yapılacak iş; yeniden oluşturulacak başka bir bilirkişi kurulundan rapor almak, tüm sözleşmeleri birlikte yorumlayıp değerlendirerek ve özellikle davacıların ve murislerinin asıl sözleşmeye konu 7 nolu parseldeki hisse miktarları ile sözleşmenin paylaşım şekli ve oranını da dikkate alarak 06.11.1997 tarihli protokolde belirtilen 8 daire ve 3 dükkan dışında davacıların başkaca haklarının bulunup bulunmadığını açıklığa kavuşturmak, hak kazandıkları halde verilmeyen bağımsız bölümler varsa hangileri olduğunu ve arsa paylarını belirlemek, yine 06.11.1997 tarihli protokolde kararlaştırılan 11 adet bağımsız bölümün davacılara verilip verilmediği dosyada mevcut kayıt ve belgelerden tam olarak anlaşılamadığından bu bölümlerin verilip verilmediğini davacılardan sormak, verilmediğinin ileri sürülmesi halinde 28 nolu parselle ilgili (yeni 6791 ada 2 parsel) kat irtifak listesini, kat irtifakı tesisine ilişkin resmi senedi, kat irtifakından sonra yapılan devirlere ilişkin resmi senetleri ve son durumu gösterir tapu kaydını getirtip inceleyerek davacıların bu yöndeki iddialarını araştırmak, neticede sözleşme hükümlerine göre verilmesi gerekenler ile verilenleri mukayese ederek eksik teslim bulunup bulunmadığını saptamak, eksik teslim varsa teslim edilmeyen bağımsız bölümlere karşılık gelen arsa payı oranında iptâl ve tescile karar vermek, yoksa davayı reddetmekten ibarettir. Mahkemece değinilen şekilde bir inceleme ve araştırma yapılmadan, 16.08.1991 ve 15.11.1991 tarihli ek sözleşmelerin 06.11.1997 tarihli protokolle tadil edilip edilmediği tartışılmadan, bu ek sözleşmeler ile arsa sahiplerine 29 nolu parselden (yeni 4664 ada 1 parsel) 1, 2, 4, 6, 7, 8, 10 12, 20 nolu bağımsız bölümlerin (9 adet) verilmesinin kararlaştırıldığı, ancak verilmediği kabul edilerek 29 nolu parselde davalılar adına kayıtlı payların davacılardan gelen kısmının iptâl ve tesciline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalılar ..., ..., ... ve ...'in sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle kararın temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar ..., ..., ... ve ...’e geri verilmesine, 27.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11980, Karar No: 2006/1940, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11980 E.  ,  2006/1940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.12.2004 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 6.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir. Dava kabul edilmiş hükmü davalı temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1-2004/1 sayılı kararı uyarınca vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yılık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir. Ne var ki; Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5304 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle bir madde eklenmiş “Tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” hükmü getirilmiştir. 5304 Sayılı Kanun 3.3.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

Eldeki davada tapu kayıtlarına vakıf şerhinin tutanaklarının kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra işlendiği hususunda bir çekişme yoktur. Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı veya 5304 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen hükümden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk ilkelerinin irdelenmesi gerekmektedir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangibir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma “yasaların geriye yürümemesi” (makabline şamil olmaması) ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yasanın derhal

2005/11980-2006/1940 -2-

yürürlüğe girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

2005/11980-2006/1940 -2-

yürürlüğe girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

3402 Sayılı Kanuna 5304 sayılı Kanunun 11. maddesi ile yapılan “tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” değişikliği 3.3.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanmış ve yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir. Görülüyor ki, yasa koyucu yapılan değişikliğin geçmişe uygulanacağına dair bir irade açıklamamış, tamamlanmış hukuki durumları korumuştur. Esasen yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir yasa veya diğer bir düzenleyici kural koymaması, hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. Bu duruma da Medeni Hukuk uygulamasında “kazanılmış hak” (müktesep hak) denilmektedir.

Yukarıda söylendiği üzere, taşınmazların kadastro tesbitleri kesinleştikten ve on yıl geçtikten sonra tapu kayıtlarına vakıf şerhinin yazıldığı sabittir. Burada, hak düşürücü süre geçirilmiş, davacı kayıt maliki yararına tamamlanmış hukuki durum ortaya çıkmıştır. Ancak kazanılmış hakların korunması açısından 2.4.2004 tarih ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması zorunlu hale gelmiştir. Nitekim, bu hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.3.2005 tarih 2005/14-172-195 sayılı kararının görüşülmesi sırasında da tartışılmış aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bütün bu nedenlerle; davalı ... İdaresinin değinilen yönleri amaçlayan temyiz itirazları yerinde değildir. Yapılan yargılamaya, dosyaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/19060, Karar No: 2014/4057, Tarih: 06.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19060 E.  ,  2014/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakların davalı idareden,

3-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve FEDAŞ idaresinden,

4-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi ve dava tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

5-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, fasulye ve domatesin sulu şarlarda 2013 yılında dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte üzerindeki şerh ve takyidatları da gösterir biçimde takyidatlı tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34913, Karar No: 2019/4913, Tarih: 27.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/34913 E.  ,  2019/4913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Keşif esnasında Orman İşletme Müdürlüğü'nde görev yaptığı belirtilen Arif Arslan'ın bilirkişi olarak görevlendirilmesi karşısında davanın tarafı olan idarede çalışan kişilerin bilirkişilik yapamayacağından tarafsız ve alanında uzman bir orman bilirkişisi aracılığı ile mahallinde yeniden keşif yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi delil yetersizliği gerekçesiyle beraat kararına hükmedilmesi nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29338, Karar No: 2016/6109, Tarih: 02.03.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/29338 E.  ,  2016/6109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yoluyla yapılan takipte alacaklının, borçlu belediyeye ait olan taşınmazlara haciz konulması için tapu müdürlüğüne yazı yazılması talebinin kabulü üzerine, bu işlem, borçlu tarafından şikayet konusu edilmiş, mahkemece, 6522 sayılı Yasa'nın 121. maddesi ile 5393 sayılı Yasa'nın 15. maddesine eklenen son fıkra uyarınca; borçlu belediyeye müracaat olmaksızın doğrudan taşınmazlarla ilgili haciz işlemleri yapıldığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile borçlu belediyenin taşınmazlarına haciz konulmasına ilişkin 02.07.2015 tarihli işlemin iptaline karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin, 26/06/2015 tarihli ve 29398 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 17.06.2015 tarih ve 2014/194 Esas 2015/55 sayılı Kararı ile; 3.7.2005 tarih ve 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 15. maddesine, 10.9.2014 tarih ve 6552 sayılı Kanun’un 121. maddesiyle eklenen fıkranın birinci cümlesindeki “…ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır”; ikinci cümlesindeki “…veya kamu hizmetlerini aksatacak…” ibareleri ile 6552 sayılı Kanun’un 123. maddesiyle eklenen geçici 8. maddesinin, Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, anılan yasa maddesi, artık şikayete konu takip dosyasındaki haciz işlemlerine uygulanamaz. Ayrıca 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesinin, haciz işleminin, sadece gösterilen mal üzerine uygulanacağına dair kısmının iptal edilmiş olması nedeniyle, aynı maddede yer alan; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" hükmü gözetilmek suretiyle belediye mallarının doğrudan haczinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçlunun tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

O halde mahkemece, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.