muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/21206, Karar No: 2020/20649, Tarih: 21.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/21206 E.  ,  2020/20649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4497, Karar No: 2017/5972, Tarih: 01.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/4497 E.  ,  2017/5972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 591 ada 11 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak ortaklığın giderilmesi davası açtığını, taşınmazın 1/8 oranında paydaşı olan ...’nın tapu kaydında sadece isminin yazılı olması nedeniyle ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce ...’nın soyadının ve baba adının tashihi için yetki verildiğini ileri sürerek tapu kaydında ... isimli kişinin “kimlik bilgisinin ... oğlu ...’ün annesi ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulü ile 591 ada 11 parsel sayılı taşınmazda 1/8 oranında paydaş görünen ...’nın kaydının ... oğlu ...’ün annesi ... olarak düzeltilmesine, tapuya düzeltilmiş şekliyle tesciline dair verilen karar Dairece,”davacı tarafça dava dilekçesinde tapu kayıt maliki ... ile ... oğlu ...’ün annesi ...’nın aynı kişi olduğunun tespiti istenildiği halde mahkemece tespit hükmü kurmakla yetinilmesi gerekirken HMK 26. md. ve Tapu Sicili Tüzüğü’nün 25. maddesi göz ardı edilerek talepten fazla olacak şekilde tescile de karar verilmesi isabetsizdir” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulü ile dava konusu 591 ada 11 parsel sayılı taşınmazda 1/8 oranında pay maliki görünen ...’nın kaydının ... oğlu ...’ün annesi ... olarak düzeltilmesine dair verilen karar Dairece,“ bozmaya uyulmuş olmakla usuli kazanılmış hak gereği bozma gereklerinin aynen yerine getirilmesinin zorunlu olduğu,ne var ki mahkemece bozma ilamına uyulmasına karşın bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği, nüfusta kaydı olmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de tapu malikinin davacının iddia ettiği kişi ile aynı olduğunun ispatlanması halinde çoğun içerisinde az da vardır kuralı gereği bu yönde bir tespit kararı verilmesi gerektiği, davacının iddia ettiği kişinin nüfusta kayıtlı olmadığı saptandığından tapuda paydaş ... ile davacının iddia ettiği ... oğlu ...’ün annesi ...’nın aynı kişi olduğunun tespitine şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken bozma ilamına aykırı biçimde tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesine karar verilmesinin doğru olmadığı” gerekçesiyle yeniden bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile dava konusu 591 ada 11 parsel sayılı taşınmazda 1/8 oranında pay maliki görünen ...’nın davacının iddia ettiği ... oğlu ...’ün annesi ... ile aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2303, Karar No: 2017/8976, Tarih: 27.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/2303 E.  ,  2017/8976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorgusu esnasında sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle tayin olunan müdafii ücretinin sanıktan alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından müdafii ücretinin tahsiline ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15446, Karar No: 2008/4866, Tarih: 07.04.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/15446 E.  ,  2008/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 21.4.1987 tarihinde harici satış sözleşmesi ile 500.000 TL karşılığında satın almış olduğu taşınmazın, tapuda yapılan resmi satışla üçüncü bir kişiye satıldığını, taşınmazı satın alan kişinin aleyhine açmış olduğu davada da, taşınmaza müdahalesinin men’ine karar verildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 21.4.1987 tarihinde ... olduğu 500.000 TL’nin ödendiği tarihteki alım gücüne ulaştırılarak faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava değerine göre davada görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olduğunu, davacının, 20 yıla yakın bir süre ile taşınmazı kullanmış olması nedeniyle herhangi bir zararının bulunmadığını savunarak, davanın öncelikle görev, kabul edilmediği takdirde ise esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, HUMK’nun 8. maddesine göre dava değeri itibariyle davada görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olduğu kabul edilerek, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın talep halinde görevli Terme Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı, alacağının tümü için dava açmak zorunda olmayıp, şimdilik belli bir bölümünü dava konusu yapabilir. Alacaklının böyle bir kısmi dava açması halinde, HUMK’nun 4. maddesi gereğince mahkemenin görevi, dava konusu yapılan kısmi alacak miktarına göre değil, alacağın tamamına göre belirlenmelidir. Nitekim kısmi davada, alacağın tümü için açılan davalarda olduğu gibi talep edilebilecek tüm alacak miktarının tam ve kesin olarak belirlenmesi zorunludur. Dava konusu olayda davacı, davalıdan haricen satın almış olduğu taşınmaz nedeniyle 21.4.1987 tarihinde ödediği 500.000 TL’nin, ödeme tarihindeki alım gücüne ulaştırılarak tahsilini talep etmiş olup, dava değerini de, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 5.200,00 YTL olarak açıklamıştır. O halde davanın, bir kısmi dava şeklinde açıldığı anlaşılmaktadır. Davacı, dava dilekçesinde ve yargılama sırasında, tüm alacak miktarı konusunda herhangi bir açıklamada bulunmadığından, bu durumda mahkemece davacıya, fazlaya ilişkin saklı tuttuğu alacak miktarı açıklattırılarak, HUMK’nun 4. maddesi gereğince, alacağın tamamına göre mahkemenin görevli olup olmadığının belirlenmesi gerekirken, sadece kısmi dava miktarı esas alınarak, davada sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1.bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığınapeşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 7.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/812, Karar No: 2013/3997, Tarih: 21.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/812 E.  ,  2013/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 1219 sayılı Yasanın 41. maddesi uyarınca hapis cezası ile birlikte adli para cezasına hükmedilmemiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... Diş Hekimleri Odasının davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından "575,00 YTL vekalet ücretinin sanıktan alınıp müdahil tarafa verilmesine" bölümünün çıkarılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1638, Karar No: 2012/12233, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/1638 E.  ,  2012/12233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi, müdahil Hazine ile davacı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında. Beldesi, Cumhuriyet Mahallesi, 132 ada 58 parsel sayılı 7326,47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfı ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişiler çekişmeli taşınmazın Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları kapsamında kaldığı iddiasıyla; Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan ve orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya müdahil olmuştur. Mahkemece; davanın reddine 132 ada 58 parselin tesbit gibi davalılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve müdahil davacı Hazine ile davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1951 yılında 3116 sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra taşınmaz iki ayrı beldenin sınırında bulunması nedeniyle taşınmazın bulunduğu Sakarlı Cumhuriyet Mahallesinde 06.10.1990 tarihinde, ... Beldesinde 19.01.2003 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Oman Yönetimi ile müdahil davacı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarına gelince: Davacı gerçek kişiler çekişmeli taşınmazın Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları kapsamında kaldığı iddiasıyla dava açmış olup, aynı gün temyiz incelemesi yapılan... Beldesi, Cumhuriyet Mahallesinde bulunan 132 ada 32, 38, 40, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 52, 53, 54, 55, 56, 57 ve 58 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak ta davacı gerçek kişilerin aynı tapu kayıtlarına dayanarak dava açtıkları , bu parsellerden 132 ada 38, 39, 43, 46, 47, 48 ve 53 parsel sayılı taşınmazlar hakkında da davacı gerçek kişilerin davasının reddine karar verildiği ve 132 ada 38, 39, 43, 46, 47, 48 ve 53 parsel sayılı taşınmazlar hakkında kurulan hükümlere karşı davacı gerçek kişiler tarafından temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı gerçek kişiler, Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları ile birlikte asliye hukuk mahkemesinin 1956/374 - 414 sayılı dava dosyasında tapuların tatbikinin

yapıldığını bildirmiş iseler de; keşif sonucu alınan fenni bilirkişi raporlarında asliye hukuk mahkemesinin 1956/374 esas sayılı dava dosyası kapsamında 18.12.1956 tarihinde bilirkişiler tarafından düzenlenen krokilerde sabit sınırlı olarak gösterilen ve davaya konu tapu kayıtlarınında ayni zamanda sınır olarak okuduğu “Karasu deresi – Güçük göl- Arım başında göl- ... kuyusu-.... geçeği- İsmail gölü ve ... geçeği” olarak tabir edilen sınırlardan Karasu Deresinin Merkez Mahallesi hudutlarında ve davalı taşınmazdan yaklaşık 5 km uzakta kuzey batı istikametinde olduğu, Göçük göl ve Arım başında göl olarak tabir edilen yerlerin kesin bir yer göstermesinin yapılamadığı, Çentik kuyusu olarak tabir edilen yerin ise 132 ada 1 nolu parselin güneydoğu sınırını gösterdiği, gemi geçeği olarak tabir edilin yerin davalı taşınmazın yaklaşık 1 km kuzey doğusunda ... - ... karayolunun üzerinde bir olduğu, mandıra geçeği ile ilgili kesin bir yer gösterilemediği, Canavar geçeği olarak ise davalı taşınmazın yaklaşık 3 km kuzey doğusunda Akçay Köyü hudutları dahilinde Yonga Levha sanayinin bulunduğu fabrikanın önünde karayoluyla birleşen yerin gösterildiği, İsmail gölü olarak tabir edilen yer olarak ta yine Akçay Köyü hudutları dahilinde davalı taşınmazdan yaklaşık 5 km uzakta kuzey doğu yönünde Karadeniz ile ... – ... asvaltı arasında kalan yaklaşık bir yer gösterildiği; bu yer göstermelerin kesin bir nokta olmadığı, karayolları aleyhine açılan bedel artırımı davasında 1957/328 - 1958/128 sayılı dava dosyasıyla karara bağlanan yerlerin ise karayolları tarafından ibraz edilen yol güzergahını gösteren harita ülke koordinat sitemine bağlı olmadığından neresi olduğunun tesbitinin yapılamadığı, fenni bilirkişi ... Uzuner tarafından değişik tarihlerde düzenlenen haritaların kendi arasında bile birbirini tutmadığı Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtlarındaki sınırların gerek zeminde, gerek memleket haritasında ve gerekse kadastro paftasında yer almaması nedeniyle tapu kayıtlarının sağlıklı olarak uygulanmasının mümkün olmadığı ve bu nedenle tapu kayıtlarının kapsamının belirlenemediği bildirilmiştir. Davacı gerçek kişilerin dayandığı Mayıs 1928 tarih 28 ve 30 nolu tapu kayıtları Mart 1291 tarih 181 nolu tapu kaydından gelen hisse tapuları olup 50 dönüm miktarındadır. Aynı şekilde Mayıs 1928 tarih 27 ve 29 nolu tapu kayıtları da Mart 1291 tarih 180 nolu tapu kaydından gelen hisse tapuları olup 50 dönüm miktarındadır. Bu tapu kayıtlarının kadastro sırasında 254, 255, 256 ve 257 parsel sayılı taşınmazlara revizyon görmüş olduğu ve tapu kayıtlarının revizyon gördüğü 254, 255, 256 ve 257 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yerin dava konusu parselin bulunduğu yerden çok uzakta olup, tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parseller ile dava konusu parselin bir irtibatının bulunmadığı anlaşılmaktadır

. Bu tapu kayıtlarının kadastro sırasında 254, 255, 256 ve 257 parsel sayılı taşınmazlara revizyon görmüş olduğu ve tapu kayıtlarının revizyon gördüğü 254, 255, 256 ve 257 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yerin dava konusu parselin bulunduğu yerden çok uzakta olup, tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parseller ile dava konusu parselin bir irtibatının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Tüm bu bulguların ışığında davacı gerçek kişiler tarafından dayanılan tapu kayıtlarının dava konusu parseli kapsadığı kabul edilemeyeceğinden davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi, davacı gerçek kişiler ile müdahil davacı Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimi ve gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 08/11/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20033, Karar No: 2022/8691, Tarih: 05.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/20033 E.  ,  2022/8691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ :Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar, sanık ... için iki kez) kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar), konut dokunulmazlığının ihlali (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklar ve suça sürüklenen çocukların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve sanık ...’nın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetleri ile sanık ...’in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine dair Karabük Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2020 gün ve 2015/42 Esas, 2020/82 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun sanık ... için çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararı yönünden esastan reddi ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar için kurulan diğer hükümler yönünden kabulü ve hükümlerin kaldırılarak sanıklar ile suça sürüklenen çocuk ...’nın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ...'nın konut dokunulmazlığının ihlali, suça sürüklenen çocuklar...’in ise çocuğun cinsel istismarı suçu ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetleri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Bölge Adliye mahkemesi tarafından yapılan yargılama neticesinde kurulan hükümlerin temyiz edilmesi üzerine düzenlenen 29.04.2021 günlü tebliğnamede suça sürüklenen çocuklar... haklarında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafisi, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyizleriyle ilgili herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname hazırlanmak suretiyle söz konusu eksiklik giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyendosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21809, Karar No: 2017/8315, Tarih: 27.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/21809 E.  ,  2017/8315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... vekilleri ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 17.12.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaşamını kaybeden sigortalının hak sahiplerine yapılan peşin sermaye değerli gelir ve cenaze yardımı nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, davacı oluşan Kurum zararından toplamda 53.367,78 TL peşin değerli gelir ve 328,00 TL cenaze ödeneği talep etmiş, Mahkemece, tüm davalılar yönünden ilk peşin değerli gelirlerin ve cenaze ödeneğinin kusur karşılığı esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuştur.

Davanın gelirler yönünden yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.