muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8190, Karar No: 2007/13923, Tarih: 18.07.2007

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davacının tüm, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 01.07.1998-01.07.2006  tarihleri arasında , 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.06.2003-01.07.2006  tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. QŞ2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede mahkemece davacının   Ziraat Odası ve Tarım Kredi Kooperatif kaydının araştırılmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, Ziraat Bankası’ndan kredi alıp almadığının soruşturulmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 20.05.2003 tarihinde yapıldığı,  2004  yılında  ürün tesliminin olduğu, 2003-2006 yılları arasında İlçe Tarım Müdürlüğünde çiftçi kaydının olduğu 01.07.2006 tarihinde SSK isteğe bağlı sigortalılığının başladığı  görülmektedir.

Mahkemece kesinti ve ürün tesliminin  bulunduğu 01.06.2003-31.12.2004 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı  01.01.2005 tarihinden sonraki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş davacıya ihtilaf konusu olan 01.01.2005 tarihinden sonraki  dönemde ürün satışı yaptığı kişi, kurum ve kuruluşları açıklattırmak bu kişi, kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, Ziraat Odası ve Tarım Kredi Kooperatifi ile başkaca zirai amaçlı kooperatiflerde kaydının bulunup bulunmadığının araştırılarak, bulunması halinde kayıt tarihlerini gösteren belgeleri getirtmek ve varsa zirai amaçlı banka  kredisi kullanıp kullanmadığının araştırılıp ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.07.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11192, Karar No: 2015/5348, Tarih: 02.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/11192 E.  ,  2015/5348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira paralarının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK'nun Genel yetkili mahkeme başlıklı 6.maddesine göre: Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. 6100 sayılı HMK'nun Sözleşmeden doğan davalarda yetki başlıklı 10.maddesi uyarınca sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.

Davacı alacaklı,davalı hakkında ... İcra Müdürlüğünün 2013/21 Esas sayılı icra takip dosyasında başlatmış olduğu 10.1.2013 tarihli takip talebinde 30.9.2009 ila 30.12.2012 arasındaki 40 aylık kira parasının tahsilini talep etmiştir. Davalı borçlu süresi içinde vermiş olduğu itiraz dilekçesinde yetki itirazında bulunarak yetkili mahkemenin davalının ikametinin bulunduğu Ankara Mahkemeleri olduğunu savunmuştur. Mahkemece, davalının yetki itirazı kabul edilerek HMK'nun 6.maddesi gereğince davalının ikameti(Ankara) mahkemeleri yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Uyuşmazlık kira sözleşmesinden doğan kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasında kira ilişkisinin varlığı konusunda bir anlaşmaklık da bulunmamaktadır. Davacı, dava dilekçesinde davacı ile davalı arasında ... İlçe Başkanlığı için 1.7.2007 tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini,bu sözleşme gereğince ödenmeyen kira paralarının talep edildiğini bildirmiştir. Kiralayanın yerleşim yeri adresi .. İlçesi olduğu gibi kiralanan da .. İlçesindedir. Her ne kadar 6100 sayılı HMK'nun 6.maddesinde genel yetkili mahkeme olarak davalının yerleşim yeri adresi mahkemesi kabul edilmiş ise de, HMK'nun 10.maddesinde de sözleşmeden doğan davalarda sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği düzenlenmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık kira sözleşmesinden kaynaklanan alacağa ilişkindir. Esasen kira alacağından kaynaklanan para borçları götürülecek borçlardan olup (6098 sayılı TBK 89/1) maddesi hükmü uyarınca alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilir. Alacaklının yerleşim yeri adresi ... olup,borcun ifa edileceği yer de .... Bu durumda ...icra müdürlüğü ve mahkemeleri yetkilidir. Mahkemece,davalının yetki itirazının reddine karar verilip işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9940, Karar No: 2009/14037, Tarih: 14.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/9940 E.  ,  2009/14037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kahramanmaraş Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.6.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı kadının güven sarsıcı davranışlarından sonra evlilik birliği devam etmiş, davacı koca, kadından kaynaklanan kusurları affetmiş en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Toplanan delillerden taraflar arasındaki en son olay 5.7.2006 tarihinde davacının, eşine fiziksel şiddet uygulaması ve onu evden kovması olup, gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı tam kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık Sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.07.2009 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/17483, Karar No: 2014/11896, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17483 E.  ,  2014/11896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22754, Karar No: 2019/18459, Tarih: 21.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/22754 E.  ,  2019/18459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı işyerinde 02.06.2008'de temizlikçi olarak işe başladığını, işten çıkarıldığı 31.12.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davalı şirket ...'nun alt işvereni olarak davacıyı çalıştırdığını, üst işveren ... AŞ.'de sorumlu olduğunu, hiçbir gerekçe gösterilmeden işten çıkarıldığını belirterek, ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, asgari geçim indirimi, yıllık izin hafta sonu ve genel tatil ücret alacaklarının olduğunu ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı ... Otobüsleri San. ve Tic. A.Ş. vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, ... A.Ş ile diğer davalı Şirket arasında Kamu İhale Kanununa göre Hizmet Alımı Sözleşmesi bulunduğunu, asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ... Tem. Bil. İşl. Ot. Sağ. Hiz. İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak davacının halen aynı işyerinde asıl işverene bağlı olarak ihaleyi alan Karahan isimli alt işveren nezdinde çalışmayı sürdürdüğünü, bu durumun İş Hukuku anlamında işyeri devri sayıldığını, feshin gerçekleşmediğini, bu nedenle feshe bağlı kıdem-ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacak talebinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, puantaj kayıtlarına göre aylık 20 saat fazla mesai ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıklarının beyanlarından, 2011 yılında ... ve Şehir hatlarının ayrıldığını, kendilerine liste verildiğini ...'da ve Şehir hatlarında kalacakların isminin yazdığı, davacının şehir hatlarına geçtiği, ...'nun özelleştirilmesi ile şehir hatlarına geçtiklerini, Karahan Temizlik firmasına girişlerinin yapılarak bu şirkette çalışmalarını sürdürdükleri anlaşılmıştır. Davacı tanıkları davacının da kendileri gibi işveren değişse de kesintisiz olarak çalışmasını sürdürdüğünü beyan etmişlerdir.

Davacıya ait hizmet cetvelinden 31/12/2011 tarihinde işten çıkış bildiriminin yapıldığı ve akabinde 02/01/2012 tarihinde de tekrar aynı yerde işe giriş bildiriminin yapıldığı görülmektedir. Dosya içerisinde davacıya fesih bildirimi yapıldığına dair bir bilgi ve belge bulunmamaktadır.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinin birinci fıkrası; "İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer." hükmü uyarınca davacının iş akdi sona ermemiş olup, işyeri devri vardır. Davacının yeni alt işverenin işyerinde çalışmasına devam ettiği ve işyeri devri nedeniyle fesih olmadığı anlaşıldığından davacının feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle çalıştığı tarafların kabulündedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacı işçiye ait bordrolarda 20 saatlik tahakkuklar bulunduğu, her ay aynı şekilde aynı miktar tahakkuklar yapılmasının gerçeği yansıtmadığı bu nedenle fazla çalışmanın hesaplanarak yapılan tahakkukların mahsup edileceği belirtilerek, davacı tarafından yapıldığı iddia edilen 24 saatlik çalışma saatinin 18 saatini çalıştığı, 5 saatlik fazla mesai ücretinin ödendiği bu nedenle haftalık 13 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile hesaplama yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Öncelikle; HGK'nun 08.02.2017 tarih, 2014/22-2468 Esas-2017/229 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; işin niteliği gereği işçinin uyku ihtiyacını gideremediği 24 saat esaslı çalışmalarda yemek ve sair ihtiyaçları nedeni ile 4 saat ara dinlenme yaptığının kabulü gerekir.

Somut uyuşmazlıkta davacının temizlik işçisi olarak nerelerde ve nasıl çalıştığı, 24 saatlik çalışma diliminde uyuma imkanı bulup bulmadığı mahkemece araştırılmamış bu hususta taraflar ve tanıklar açıklama yapmamıştır.

Bununla ilgili gerekli araştırmanın yapılarak, 24 saatlik zaman diliminde ne kadar çalışıldığının tespiti ile , davacının uyuma imkanı var ise; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekecektir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı alt işveren ... Temizlik Bil. İşl. Oto Sağ. Hiz. İnş. San. A.Ş. tarafından dosya içerisine ibraz edilen bir kısım ücret bordrolarının olduğu ancak ayda 20 saat fazla çalışma ücret tahakkuku bulunduğu görülmektedir. Ücret bordrolarında fazla çalışma tahakkuku bulunan dönemlerde bordrolarda gösterilen miktarların davacıya ödendiğinin banka kayıtlarının getirtilerek belirlenmesi, ödendiğinin anlaşılması halinde bu dönemler dışlanarak fazla çalışma ücret alacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2924, Karar No: 2013/6471, Tarih: 20.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2924 E.  ,  2013/6471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/237871

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/06/2012, 2012/300 (E) ve 2012/250 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Murat'ın mağdur Gencebay'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur Gencebay'ın 17.08.1992 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük ve 5237 sayılı TCK'nun 6/1-b maddesi gereğince çocuk olduğu anlaşılmakla, sanığın mağdura yönelik eyleminin TCK'nun 82/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç niteliğinde hata yapılarak yazılı şekilde 81/1. maddesi ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın ele geçirilemeyen tabanca ile mağdurun başına birden fazla vurarak sağ parietal bölgede iki adet kesiye, sağ temporal bölgede epidural hematoma, kraniektomi defektine ve beyin kanaması sonucu hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağduru yaraladığı olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek, makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün CMUK’nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 20/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12926, Karar No: 2018/18389, Tarih: 08.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/12926 E.  ,  2018/18389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeninin 1000 parsel sayılı taşınmazı 14.4.2011 tarihinde üzerine inşaat yapmak üzere satın aldığını, inşaat için belediyeye başvurduğunda yapılan aplikasyonda komşu 970 parseldeki binanın vekil edenine ait 1000 parsele bir taraftan 116 cm diğer taraftan 88 cm olmak üzere tecavüzlü olduğunun anlaşıldığı, taşkın binanın kaçak olup ekonomik değerinin bulunmadığı, 970 parsel maliklerinin de iyiniyetli olmadığını belirterek, TMK’nin 683. maddesi gereği vekil edeninin taşınmazına müdahalesinin menini ve tecavüz eden binanın kaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, vekil edenleri 970 parsel maliklerinin 1995 yılında alınan ruhsatla bina yaptırıp halen binada oturduklarını, inşaatın ruhsata aykırılığı olmayıp arka bahçedeki 4 metrelik çekme mesafesinin 2 metrelik kısmına inşaat yapılması nedeniyle aykırılık olduğunu, iyiniyet hükümlerine göre uyuşmazlığın çözülmesinin gerektiğini, taşkınlık tespit edilirse mülkiyeti davacıya ait arsaya vaki taşkınlığın belirlenecek bedel karşılığı uygun bedel karşılığı vekil edenlerine devrine veya uygun tazminat karşılığı 1000 parselde bulunan arsa üzerinde vekil edenleri lehine irtifak hakkı tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacıya ait 1000 parsel sayılı taşınmaza Fen bilirkişisinin raporunda A harfi ile gösterilen 6.63 m2' lik alana yapmış olduğu tecavüzün menine, tecavüzlü kısmın masrafı ve enkazı davalıya ait olmak üzere kaline, karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili ve davalılar ...Bal, ...,... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 1000 parselin tamamının davacı adına, taşkına konu binanın bulunduğu 970 parselin ise arsa vasfı ile paylı olarak davalılar ve dava dışı... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, elatmanın önlenmesi isteği yanında yıkım isteğinde de bulunmuş olup, binanın yıkımına karar verildiği takdirde dava dışı dava açıldıktan sonra paydaş olan kayıt maliki paydaşlar ...,... hukukunun olumsuz etkileneceği ve telafisi imkansız zararlar doğacağı muhakkaktır.

O halde, yıkımı istenen binanın bulunduğu 970 parsel sayılı taşınmazın paydaşları dava dışı ...,... davada yer almasının sağlanması, ondan sonra anılan parsel bakımından hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.