muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7184, Karar No: 2014/11507, Tarih: 07.04.2014

Tek bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu durumlarda, borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda, kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. Hukuk Genel Kurulunun 27.9.2000 tarih ve 2000/12-1148 esas, 2000/1193 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi gereğince, ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için, borçlunun faiz ve masrafları ödemede gecikmemiş olması zorunludur. Gecikme ve alacaklının iradesini açıklaması halinde, ödenen kısmın öncelikle faizden düşülmesi gerekir. İcra takibi, ödemeye ihtirazi kayıt konulması irade açıklamasıdır.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla para borcunun bulunduğu bir borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre çözümlenmelidir. Bu gibi durumlarda, kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse, ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

III. İşçi Alacakları Yönünden Değerlendirme

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanununda özel bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde, işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmesi gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununa göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanununun 14 üncü maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Buna göre örneğin, 5.000 TL ihbar tazminatı, 7.500 TL kıdem tazminatı, 2.500 TL ücret, 2.000 TL fazla mesai ve 500 TL yıllık izin ücreti alacağı olmak üzere takibe konu yapılmamış toplam 17.500 TL alacağı olan bir işçiye işveren tarafından yapılacak 15.000 TL lik bir kısmi ödeme, öncelikle muaccel olan normal aylık ücret ve fazla mesai alacağına ilişkin borçlarına mahsup edilmelidir. Kalan miktar ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti borcuna mahsup edilecektir. Anılan borçların muacceliyet tarihleri aynı olduğundan, temerrüt tarihi önce gerçekleşmiş olan borca yani kıdem tazminatına mahsup edilecektir. Kalan 3.000 TL lik ödemenin, ihbar ve izin ücreti borcuna mahsubu anılan borçların muacceliyet ve temerrüt tarihlerinin aynı olması nedeni ile miktarları ile orantılı olarak yapılacaktır. Kalan toplam borç 5.500 TL olup, ihbar tazminatının bu miktara oranı 5.000/5.500 = 10/11, izin ücretinin oranı 500/5.500 = 1/11 olmakla, 3.000 X 10/11 = 2.727 TL ihbar tazminatına, 3.000 X 1/11 = 273 TL izin alacağına mahsup edilecektir. Böylece işverenin 2.273 TL ihbar tazminatı, 227 TL izin ücreti olmak üzere toplam 2.500 TL borcu kalmış olacaktır.

Somut olayda davalı işverenin dayandığı ibranamede gösterilen miktarların hesaplanan alacaklardan mahsubunun yukarıdaki ilkeler doğrultusunda yapılması gerekirken tüm alacak kalemlerinden eşit olarak yapılması isabetsizdir.

4- Hükmedilen alacakların net mi brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15368, Karar No: 2014/5665, Tarih: 02.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/15368 E.  ,  2014/5665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskilip Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/184-2013/121

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.07.2012 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu Gürleyik deresi mevkiindeki suyu kadimden beri Saraycık Köyü Tevgeller Mahallesi olarak kullandıklarını, davalıların Saraycık Köyü Merkez mahallesine suyu götürmek için müdahalede bulunduklarını belirterek davalıların suya elatmalarının önlenmesini istemiştir.

Davalı Saraycık Köyü vekili, davacının da bulunduğu Tevgeller mahallesinin içme suyu ihtiyacı olmadığını, merkez mahallesinin ise içme suyunun yetersiz olduğunu, çalışmalar nedeni ile Tevgeller mahalelesinin suyunda bir azalma olmayacağını ileri sürürek davanın reddini savunmuş, diğer davalılar ise kendilerinin dava konusu suya müdahalelerinin olmadığını çalışmaların kaymakamlık tarafından yapıldığını ileri sürerek davanın reddini savurmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu suya ilişkin davalı Saraycık köyü adına 01.12.2011 tarihli tahsis kararı bulunduğu bu kararın idari yoldan kaldırılmadıkça davaya bakılamayacağı, diğer davalıların ise pasif husumetleri olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı" başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri sayılmıştır.

Bu hükme göre, idari davalar; idari işlemler hakkında açılan iptal davaları, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları ve kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalardan ibarettir.

Gerçekten, idari eylem ve işlemlerden dolayı zarar gören kişiler tarafından açılacak "tam yargı" davaları idari yargı yerinde görülür ve çözümlenir.

İdari eylem, kamu idare ve kurumlarının kamu görevine ilişkin, idare hukuku kural ve gereklerine göre yaptığı olumlu veya olumsuz davranış ve fiillerden ibarettir.

İdari işlem ise, idari kanunlara dayanılarak yapılan muamelelerdir.

İdarenin eylem ve işlemleri, onun kamu hukuku alanındaki kamu gücüne (kamu otoritesini) kullanarak, idare hukuku kural ve gerekleri uyarınca yaptığı faaliyetlerin, hukuki ve maddi hayattaki görünümleridir.

Kamu tüzel kişilerinin, kamu hizmetlerine ilişkin olmakla beraber özel hukuk kuralları altında, özel hukuk tüzel kişisi gibi yaptığı eylem ve işlemler ise özel hukuk alanına ilişkin olduğundan, bunlar idari eylem ve işlem olarak nitelendirilemezler.

İdarenin eylem ve işlemleri, onun kamu hukuku alanındaki kamu gücüne (kamu otoritesini) kullanarak, idare hukuku kural ve gerekleri uyarınca yaptığı faaliyetlerin, hukuki ve maddi hayattaki görünümleridir.

Kamu tüzel kişilerinin, kamu hizmetlerine ilişkin olmakla beraber özel hukuk kuralları altında, özel hukuk tüzel kişisi gibi yaptığı eylem ve işlemler ise özel hukuk alanına ilişkin olduğundan, bunlar idari eylem ve işlem olarak nitelendirilemezler.

Somut olayda; mahkemece, dava konusu suya ilişkin 01.12.2011 tarihli İl Özel İdare Müdürlüğü tarafından verilmiş tahsis karararının iptali davası açmak üzere davacı vekiline süre verilmiş, davacı vekilinin tahsis kararının iptali davası açmayacaklarını bildirmesi üzerine tahsis kararı kaldırılmadıkça bu davaya bakılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içerisindeki 01.12.2011 tarihli tahsis kararı incelendiğinde tahsisin davalı Saraycık Köyü adına yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı da Saraycık Köyüne bağlı Tevgeller mahallesinde oturduğundan tahsis kararı davacının da yararınadır. Mahkemece davacı tarafa tahsis kararının iptali davasını açmak üzere süre verilmesi yerinde olmamıştır. Taraflar arasındaki asıl uyuşmazlık ise tahsis kararından değil dava konusu suyun davalı Saraycık Köyü tarafından Tevgeller mahallesi yerine aynı köye bağlı merkez mahallesine götürülmek istenmesinden kaynaklanmaktadır. Uyuşmazlığında genel su ilkelerine göre çözülmesi gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece suların az olduğu dönemde jeoloji, ziraat ve fen bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak genel su ilkelerine göre dava konusu suyun debisi, tarafların suya olan ihtiyaçları tespit edilmeli, dava konusu suyun kullanımına ilişkin kadim ve öncelik hakları bulunup bulunmadığı komşu köyden mahalli bilirkişiler dinlenerek oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedeni göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olamadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20945, Karar No: 2013/19806, Tarih: 27.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/20945 E.  ,  2013/19806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin, hafta tatili, genel tatil ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... Yetkili Servis Yed.Parça Taş.Hiz. Pet.Ürünve Tic. Ltd. Şti. Avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... Kargo Yetkili Servis Yedek Parça Taş.Hiz.San. Tic. Ltd.Şt. ne ait ... kamyon oto yetkili servisi olan işyerinde oto elektrikçisi olarak 01.02.1999 tarihinde çalışmaya başlayan davacının işyerinin diğer davalı ... Yetkili Servis Yed.Parça Taş.Hiz. Pet.Ürünve Tic. Ltd. Şti.ne devrinin ardından aynı yerde aynı koşullarda 28.02.2010 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, davalı tarafından ücretinin yüksek olması nedeniyle çalıştırılamayacağı gerekçesiyle iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem , ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 19.07.2004 tarihinde işe girdiğini, asgari ücretle çalıştığını, diğer davalı şirketle davalı şirket arasında herhangi bir devir ilişkinin bulunmadığını, davacının son zamanlarda kendi isteği ile işe geç gelmeye başladığını, sudan bahanelerle kavga çıkararak işyeri huzurunu bozduğunu, verilen işleri ve görevleri yerine getirmemeye başladığını, birçok defa uyarılmasına rağmen davranışlarını abartarak sürdürmesi nedeniyle iş akdinin hakli nedenlerle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ... Ltd Şti temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının önceki dönem ücretinin hesaplama şekli, ara dinlenmesinin ne kadar olduğu ve Cumartesi çalışmasını kaça kadar devam ettiği noktalarında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ... Ltd Şti temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının önceki dönem ücretinin hesaplama şekli, ara dinlenmesinin ne kadar olduğu ve Cumartesi çalışmasını kaça kadar devam ettiği noktalarında toplanmaktadır.

Somut olayda,davacı 1500.TL net ücret aldığını ileri sürmüş ,davalı asgari ücret ile çalıştığını savunmuştur. Dosya içinde bulunan imzalı temmuz 2004- ocak 2010 arası dönemi kapsayan ücret bordrolarında asgari ücret ödendiği kayıtlıdır. Mahkemece yapılan emsal ücret araştırması sonucuna göre hazırlanan bilirkişi raporunda davacının son olarak 950 TL net ücret aldığı kabul edilmiştir. Ancak bilirkişinin önceki yıllara ait ücretler için davacı iddiada bulunmadığından imzalı bordrolara itibar edilerek hesaplama yapması doğru değildir. Davacının son aldığı ücret asgari ücrete oranlanarak bulunacak katsayı önceki dönem asgari ücretleri ile çarpılarak dönemsel ücretlerinin tespit edilip hesaplamaların buna göre yapılması gerekirken yazılı şekilde hesaplanması isabetsizdir.

3. Davacı işyerinde tek oto elektrikçisi olarak çalıştığını ileri sürmüştür. Davacı tanıkları da davacının Cumartesi günü saat 16.00 ya kadar çalıştığını beyan etmişlerdir. Davacının Cumartesi günleri saat 16.00 a kadar çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde saat 13.00 e kadar çalıştığının kabul edilmesi hatalıdır.

4. Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Davacının 08.30-19.00 saatleri arası çalıştığı anlaşıldığından ara dinlenmesinin 1 saat yerine 1.5 saat kabul edilip hesaplama yapılması da doğru değildir.

F) Sonuç:

Davacının 08.30-19.00 saatleri arası çalıştığı anlaşıldığından ara dinlenmesinin 1 saat yerine 1.5 saat kabul edilip hesaplama yapılması da doğru değildir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7043, Karar No: 2010/13963, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7043 E.  ,  2010/13963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 17/12/2009 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... VE ARKADAŞLARI vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13/07/2010 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden davalılar geldi, karşı taraftan davalı HAZİNE vekili avukat .geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 103 ada 35 parsel sayılı taşınmaz, 2910,32 m2 yüzölçümünde tarla niteliği ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, davalı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığını ileri sürerek Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın bilirkişi .ve kontrol memuru .in 10/07/2009 tarihli raporlarında (A) ile gösterilen 716,41 m2 yüzölçülmündeki bölümünün tarla niteliğinde Hazine adına tesciline, (B) ile gösterilen 2193,91 m2 yüzölçümündeki bölümünün tespit gibi ... ve arkadaşları adlarına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava,kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... KÖYÜNDE 30/07/2001 tarihinde komşu .... İLÇESİNDE 25.04.1991 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.... Köyünde, ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden kişiler adına tespit edilen parseller hakkında Hazinenin zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu iddiasıyla dava açtığı, Hazine adına tespit edilen bir kısım taşınmazlar hakkında da kişilerin,zilyetlikle kazanma koşullarının yararlarına gerçekleştiği iddiasıyla dava açtıkları, bir kısım parseller hakkındaki dava dosyalarında mahkemece daha önce verilen kararların temyizi üzerine, dairece, inceleme ve araştırma yeterli görülmediğinden bozulmasına karar verildiği ve mahkemece bozmaya uyularak yapılan inceleme sonucunda yeniden verilen kararların temyiz incelemesi için dava dosyalarının Daireye gönderildiği, bir kısım parseller hakkındaki dava dosyalarında ise, mahkemece ilk kez verilen kararların temyiz incelemesi yapılmak üzere daireye gönderildiği anlaşılmaktadır.

... Köyünde ek kadastrosu yapılarak 27.06.2007 - 26/07/2007 tarihleri arasında ilan edilen 101 adadan 114 adaya kadar olan parseller hakkındaki dava dosyalarında verilen kararların Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sırasında dosyadaki belgelerin temyiz incelemesi için yeterli olmadığının anlaşılması üzerine, mahkemenin 2009/39-2009/76 esas dairenin 2010/7042 esas (bozmadan sonra 2010/13045 esas) sayılı dava dosyası yerel mahkemeye iade edilerek dosyadaki eksiklikler giderilmiş, gelen belgeler ve tüm deliller birlikte değerlendirilmiştir.Dosya kapsamı ile uzman bilirkişiler tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, ... Köyü 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ... .İLÇESİNDE, 25.04.1991 tarihinde, ... KÖYÜNDE 30/07/2001 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığı, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasında da orman sayılmayan alan olarak göründüğü, 1972 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında düzenlenen 15/06/1972 tarihli tutanakta (... ... Köyü .Mevkiinden geçen, yayla yolu içerisindeki nirengi noktasından kuzey istikametinde bulunan . ... lakaplı tarlanın kuzeybatı hududu ve Musa tarlası, oradan . tarlası, ... ... ., . tarlasından .'e giden yola ve yolu takiben gidilen ... . ve ... ... .tarlaları içeride kalmak suretiyle; batı hududu geçildi, batı hududu tamamen İncedere ismini alan hudut olup, bu derenin doğusunda kalan ., ... ., ....,., ., ., ... ., . tarlaları ile . ve . tarlaları tapulama tespiti yapılacak saha içinde kalmak üzere, . Çeşmesine inen belediye hududu ile birleştirildiği, buna göre İncedere ile Belediye hududu arasında kalan sahada yer yer şahıs arazileri ve bu aralarda kalan Devlet baltalık bozuk ormanları olarak görülmüş olduğundan açılmış sahalar kabul edildiği ve mülkiyetin durumu ile ormanlık sahaların durumu ayrıca bir tetkik konusu olduğundan ve bu durum heyetimizin görevi dışında görüldüğünden tapulama çalışmalarının söz konusu sahanın dışına münhasır kalması uygun görüldüğü) yazıldığı, keza; ... köyü birlik teknisyenleri, orman teksilcileri belediye temsilcileri ve ... Köyü temsilcileri tarafından düzenlenen 06/12/1974 tarihli tutanakta da (..