muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6533, Karar No: 2012/20886, Tarih: 03.07.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/6533 E.  ,  2012/20886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2565 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 1. Maddesi ve buna bağlı olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 5. maddesinin 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girmesi ile aynı kanunun suçta ve cezada kanunilik ilkesini düzenleyen 2. maddesi hükmü karşısında dava konusu eylemin atılı suçu oluşturup oluşturmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda sanıklara atılı eylem ve karşılığında uygulanacak yaptırımı düzenleyen mevzuat incelendiğinde;

22.12.1981 tarih ve 17552 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanunu'nun "Güvenlik Bölgelerinin Kurulması" başlıklı 3. Maddesinin (b) bendine göre "Kamu ve özel kuruluşların çevresindeki özel güvenlik bölgeleri Genelkurmay Başkanlığı'nın lüzum göstermesi veya Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği'nin veya İçişleri Bakanlığı'nın göstereceği lüzum üzerine Genelkurmay Başkanlığı'nın uygun görmesi kaydıyla Bakanlar Kurulu'nca, kurulabilir veya kaldırılabilir." "Bölgelerin Sınırı" başlıklı 4. Maddesinde ise, "Askeri yasak bölgeler ile özel güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Bakanlar Kurulu kararı ve askeri güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Genelkurmay Başkanlığı kararına ekli uygun ölçekli haritalar ve koordinat listelerinde bu bölgelerin sınırları da belirtilir."

2565 sayılı Yasa'nın "Özel ve Askeri Güvenlik Bölgeleri" başlıklı 20. maddesinin (a) bendine göre de "Kamu veya özel kuruluşlara ait stratejik değere haiz her türlü yer ve tesislerin çevresinde bu kanun hükümlerine göre özel güvenlik bölgeleri kurulabilir."

Aynı yasanın güvenlik bölgelerinde uygulanacak esasları düzenleyen 21. maddesinin 3384 sayılı Yasa ile değişik (b), 4188 sayılı Yasa ile değişik (c) ve (d) bentlerinde ise sırasıyla,"Güvenlik bölgelerinin dış sınırlarından itibaren en çok ikiyüz metreye kadar olan saha dahilinde yangın ve patlama tehlikesi gösteren her türlü maddenin imali, depolanması ve satış yerlerinin açılması yasaklanabilir. Bu yasakla ilgili sınır, özel güvenlik bölgelerinde mahalli mülki amirler; askeri güvenlik bölgelerinde ise askeri tesisin teknik özellikleri ve hassasiyeti dikkate alınarak garnizon komutanı ve mahalli mülki amirler tarafından birlikte tespit edilir."

"Kamulaştırma yapılan güvenlik belgelerine ve güvenlik bölgesi tesis edilen deniz sahasına, buradaki tesislerde görevli olanlarla, askeri güvenlik bölgelerinde yetkili komutanlığın, kamu ve özel kuruluşlara ait tesislerde ise, bu konuda yetkili makamın izin verdiği kişilerden başkası giremez ve oturamaz."

"Kamulaştırma yapılan güvenlik belgelerine ve güvenlik bölgesi tesis edilen deniz sahasına, buradaki tesislerde görevli olanlarla, askeri güvenlik bölgelerinde yetkili komutanlığın, kamu ve özel kuruluşlara ait tesislerde ise, bu konuda yetkili makamın izin verdiği kişilerden başkası giremez ve oturamaz."

"Bu bölgelerin güvenliğinin sağlanması, bölgeye giriş ve kamulaştırılmayan taşınmaz mallardan yararlanma esasları yönetmelikte gösterilir. 22.07.1981 tarih 2495 sayılı Bazı Kurum ve Kuruluşların korunması ve Güvenliklerinin sağlanması Hakkında Kanun hükümleri saklıdır" düzenlemeleri mevcuttur.

2565 sayılı yasanın 26. maddesinde "Fiilleri daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde; bu kanunun 9, 13, 17, 18 ve 21. Maddeleri ile 11. Maddenin (b) bendinde belirtilen yasaklara ve tahditlere uymayanlar ile anılan maddelerde yer alan gerekli bildirimi yapmayanlar hakkında üç aydan altı aya kadar hapis cezası ve beşbin liradan yirmibeşbin liraya kadar para cezası hükmolunacağı; bu maddeler gereğince verilmiş izinleri savunma güvenliğine zarar verecek şekilde kullananlar hakkında bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezası" hükmolunacağı düzenlenmiştir.

Sanıklar hakkında "Balık avlarken Bakanlar Kurulu Kararı ile Özel Güvenlik Bölgesi ilan edilen BOTAŞ sahasına girdiklerinden" bahisle 2565 sayılı Yasa'nın 21. maddesi yollamasıyla 26. Maddesi uyarınca cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır. Bu maddenin atıf yaptığı 21. Maddenin (b) ve (c) bentleri uyarınca özel güvenlik bölgeleri ve bu bölgelerin çevresindeki emniyet mesafesi ile bu bölgelerde uyulması gereken yasaklar idarenin düzenleyici işlemi ile belirlenmektedir. 5252 sayılı Yasa'nın Geçici 1. Maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Birinci Kitabı'nda yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup anılan yasa hükümlerinde 5237 sayılı TCK'nun genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından 5237 sayılı TCK'nun 5.maddesinin 2565 sayılı Yasa yönünden 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinin kabulü gerekir.

Olayımızda, sanıklara atılı eylem, ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 5.maddesinde sözü edilen özel ceza kanunları ya da ceza içeren kanunlar kapsamında bulunmaktadır. O halde, özel yasada suç olarak düzenlenen eylem, 5237 sayılı TCK'nun 2.maddesi hükmü kapsamında değerlendirilmelidir. Anılan maddeye göre "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz."

Bu duruma göre, 2565 sayılı Yasa'nın 21. Maddesi hükmüyle getirilen ve idarenin düzenleyici işlemleriyle konulan yasaklamalar, yasakların uygulama alanı ve bu alanların sınırlarının belirlenmesine dair bu düzenlemeler 5237 sayılı TCK'nun 2. maddesinde öngörülen kanunilik ilkesine uygun bulunmamaktadır. Bu durum karşısında, 5252 sayılı Yasa'nın Geçici 1. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 2 ve 5. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; 2565 sayılı Yasa'nın 21 ve 26. maddelerinde suçu tanımlayan hükümlerinin tümüyle zımni olarak ilga edildiğinin (örtülü olarak yürürlükten kaldırıldığının) ve atılı eylemin artık suç oluşturmadığının kabulü gerekmektedir.

Açıklanan bu gerekçelerle sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, mahkumiyet hükmünün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5237 sayılı TCK'nun 7/1. maddesi ve 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca suç oluşturmayan atılı fiilden sanıkların BERAATLERİNE, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14412, Karar No: 2023/1924, Tarih: 12.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14412 E.  ,  2023/1924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erbaa Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2008 tarihli ve 2006/306 Esas, 2008/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci

maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca erteli 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl 4 ay 25 gün denetim süresi belirlenmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Erbaa Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2008 tarihli ve 2006/306 Esas, 2008/91 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 21.03.2012 tarihli ve 2012/4442 Esas, 2012/6740 Karar sayılı kararı ile özetle; yasa değişiklikleri nedeniyle mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Erbaa Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2013 tarihli ve 2012/227 Esas, 2013/13 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 14.03.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2021/205 Esas, 2021/352 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.04.2022 tarihli ve 2021/74194 sayılı ve 09.12.2022 tarihli ve 2022/119526 sayılı düzelterek onama görüşlü Tebliğnameler ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye, hatalı değerlendirme ile karar verildiğine, beraati gerektiğine, meşru savunma hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, lehe yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılan arasında kız alıp verme meselesi yüzünden husumet bulunduğu, olay günü sanığın köyden aracıyla dönerken katılanın evi yakınından geçtiği sırada, katılan ile karşılaştığı ve aralarında ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği tespit edilemeyen bir tartışmanın yaşandığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılanın balta ile sanığa hamle yaptığı ancak sanığa isabet etmediği, yine katılanın balta ile vurarak sanığın aracına zarar verdiği, sanığın da silahıyla katılanın bacaklarını hedef alarak

birden fazla el ateş ettiği, katılanın sol üst bacağına isabet eden mermi çekirdeği nedeniyle hayati fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı, katılanın yaralanıp yere düşmesi akabinde sanığın aracına binerek olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalının, 13.12.2007 tarihli ve 502 sayılı;

"...açık sol femur kırığının şahsın hayati fonksiyonlara etkisinin 5 (beş) derece (ağır) nitelikte olduğu..."

Görüşünü içeren raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunması, katılanın ve tanıkların beyanları, olay yeri inceleme raporu, kolluk tarafından düzenlenen olay tarihli tutanaklar, ... Kriminal Polis Laboratuvarının, 17.01.2006 ve 20.01.2006 tarihli ekspertiz raporları, ihbar evrakı ve ekleri ile sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

"...açık sol femur kırığının şahsın hayati fonksiyonlara etkisinin 5 (beş) derece (ağır) nitelikte olduğu..."

Görüşünü içeren raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunması, katılanın ve tanıkların beyanları, olay yeri inceleme raporu, kolluk tarafından düzenlenen olay tarihli tutanaklar, ... Kriminal Polis Laboratuvarının, 17.01.2006 ve 20.01.2006 tarihli ekspertiz raporları, ihbar evrakı ve ekleri ile sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın; eksik incelemeye, hatalı değerlendirme ile karar verildiğine, beraati gerektiğine, meşru savunma hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine ve haksız tahrikin derecesine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılanın beyanı ile uyumlu adli raporu ve sanığın ikrarı uyarınca dava dosyası tekemmül ettirilere eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi nedeniyle meşru savunma koşullarının oluşmadığı, belirlenen haksız tahrik indirim oranının ise isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

a. Katılanın hayati fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının 19.12.2006 tarihli ve 5560 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile yapılan değişikliğe kadar müstakil ceza öngördüğü dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve eylemine uyan 5560 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası kararın gerekçe bölümünde eyleme uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde değişiklikten sonraki yasa maddeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

b. Kabul ve uygulamaya göre; Sanığın 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca (1/2) oranında artırılması sırasında hesap hatası yapılarak 1 yıl 15 ay hapis cezası yerine 2 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

c. Kabul ve uygulamaya göre; Sanık hakkında, Erbaa Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2008 tarihli ve 2006/306 Esas, 2008/91 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca verilen 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezasının, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelendiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi yönünden değerlendirilmesi gerekçesi ile Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 21.03.2012 tarihli ve 2012/4442 Esas, 2012/6740 Karar sayılı kararı ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı gereğince sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2-a-b-c) numaralı bentlerde açıklandığı üzere lehe aleyhe yasa değerlendirmesi yapılmaması, hesap hatası ve kazanılmış hakkın ihlal edilmesi nedenleriyle Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2021/205 Esas, 2021/352 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6067, Karar No: 2018/2416, Tarih: 02.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/6067 E.  ,  2018/2416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, katılanın cüzdanını yağmaladıktan sonra kollukça yakalandıklarında

soruşturma aşamasında söz konusu cüzdanı attıkları yeri gösterip içerisinde bulunan kimlik, bankamatik kartı, kredi kartı ve 1.25 tl paranın katılana iadesini sağladıkları, 20 TL nin ise kovuşturma aşamasında PTT havalesi ile gönderildiğinin anlaşılması karşısında; katılana, soruşturma evresindeki kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında bu suçtan TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmasına muvafakat edip etmediği sorularak sonucuna göre; muvafakat etmesi halinde indirim oranının 1/3'ten fazla yapılması, etmemesi halinde ise 1/3 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1789, Karar No: 2022/768, Tarih: 27.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/1789 E.  ,  2022/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - BEDEL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmazsa bedel istemli dava sonunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince verilen 09/03/2021 tarihli ve 2020/1199 Esas - 2021/414 Karar sayılı ilamı yasal süre içerisinde davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Duruşma günü olarak saptanan 27.01.2022 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ...... geldi davetiye tebliğine rağmen davalı vekili gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelen vekilin sözlü açıklaması dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, dosya incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar dava dilekçelerinde, davalı ile birlikte yaşayan babaları ... ...'ın 2003 yılında felç olduğunu, ayrıca alzheimer başlangıcı teşhisi konulduğunu ve hastalığın ilerlediğini, mahkeme tarafından vasi atandığını, akıl sağlığı yerinde olmayan babalarına ait dava konusu 231 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından elinden alındığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile ... ... adına tesciline, mümkün olmazsa taşınmazın karar tarihindeki değerinin tazminine karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde, davacıların aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığını, taşınmazın kendisine ölünceye kadar bakma akdi ile temlik edildiğini ve sözleşme gereğince edimlerini yerine getirdiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III.    İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince 01/10/2019 tarihli ve 2017/383 Esas - 2021/414 Karar sayılı ilamı ile davacıların aktif dava ehliyetleri olmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacılar istinaf dilekçelerinde özetle, Mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığını, babalarının dava devam ederken öldüğünü, vasilik kararının kalktığını, babalarının alzheimer hastası olduğunu, hastalığın hızlı ilerlediğini ve devir tarihinde ehliyetsiz olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemişlerdir.

3. Gerekçe ve Sonuç