muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9706, Karar No: 2024/1944, Tarih: 25.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/9706 E.  ,  2024/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/114 E., 2016/102 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1 maddeleri uyarınca 4 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Somut olayda bilinçli taksir unsurlarının bulunmadığından bahisle eksik inceleme sonucu sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin ve fazla ceza uygulanmasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen tespit edilecek nedenlere katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; Sanık hakkında eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyoneti ile meskun mahal içerisinde, azami hız sınırının 30km/saat olduğu, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunduğu devlet karayolu üzerinde gece vakti Bursa istikametine seyri esnasında kaza noktasına geldiğinde kendi seyir istikametine yanan kırmızı ışığa rağmen dörtlülerini yakmak suretiyle kavşaktan geçişini sürdürdüğü esnada yeşil ışıkta kavşak içerisinden geçiş yapmakta olan sürücü ...'un sevk ve idaresindeki otomobile çarpması sonucu sanığın asli ve tam kusuru ile diğer araç sürücüsü ...'un ölümüne sebebiyet verdiği olayda, dosyada mevcut bulunan, kovuşturma aşamasında yapılan keşif üzerine düzenlenen 09/10/2015 tarihli ve dosyanın tevdii üzerine düzenlenen Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 30/12/2015 tarihli raporları doğrultusunda sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın kırmızı ışık ihlali nedeniyle eyleminin bilinçli taksiri oluşturduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3036, Karar No: 2024/3077, Tarih: 15.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3036 E.  ,  2024/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1745 E., 2022/1854 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/847 E., 2021/12 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,15.10.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 12.00'de Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının elektrik enerjisi ihtiyacını davalı şirketten temin ettiğini, davalı şirketin sayaç okuma ve faturalandırma hizmetinin karşılığı olan ücreti tüketilen enerji miktarı üzerinden nispi olarak tahsil ettiğini, Danıştay 13. Dairesinin 06.04.2011 tarihli ve 2008/2695 E., 2011/1368 K. sayılı kararı ile "sayaç okuma ve faturalandırma hizmetlerine ilişkin maliyetlerin, abone grubuna ve tüketim enerji miktarına göre değişiklik gösterecek maliyetler olmadığı ve bu nedenle abone başına sabit ücret uygulanması gerektiği" gerekçesiyle, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun (EPDK) 875 sayılı kararının iptaline karar verdiğini, bu nedenle 2006 Eylül- 2010 Aralık döneminde Perakende Satış Hizmeti (PSH) bedelinin nispi ücret olarak tahsilinin hukuki dayanağının ortadan kalktığını ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, 2006 Eylül - 2010 Aralık arası dönemlere ait olmak üzere fazladan tahsil edilen KDV dahil 937.017,51 TL PSH bedelinin 6183 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ödeme tarihinden itibaren işleyecek gecikme zammı ve KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının 2006 Eylül - 2010 Aralık dönemi içinde tesisinde kullanmış olduğu elektrik enerjisinin faturalandırılması sırasında sayaç başına sabit ücret alınması gerekirken, tüketilen enerji miktarı üzerinden değerlendirme yapılması nedeniyle davalının 934.740,66 TL fazla tahsilat yaptığı, davalının uygulamaya dayanak yaptığı EPDK'nın 24.08.2006 tarihli ve 875 sayılı kararının iptal edildiği, kesinleşmiş iptal kararının sakatlığı saptanan idari işlem yönünden geriye yürür şeklinde ortadan kalkacağı, davacıdan toplam 934.740,66 TL fazla PSH bedeli tahsil edilmiş olduğu gerekçesiyle; davanın kabulü ile 934.740,66 TL fazla ödenen miktarın dava tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'a göre işleyecek gecikme faizi ve işleyecek gecikme faizinin KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; taraflar arasında imzalanan sözleşme gereği davalının herhangi bir ihtara gerek kalmaksızın son ödeme tarihinden itibaren sözleşmede belirlenen gecikme zammı oranlarını uygulama imkanı bulunmakta iken, haksız olarak alınan PSH bedeline ödeme tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'un 51 inci maddesine göre gecikme zammı oranlarının uygulanmamasının taraflar arasında imzalanan sözleşmeye aykırılık teşkil ettiği gibi, hukukun genel ilkeleri ile de bağdaşmadığını ileri sürerek, kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davalı şirketin EPDK tarafından onaylanan tarife bedellerini uygulamasının yasal zorunluluk olduğunu, husumetin EPDK'ya yöneltilmesi gerektiğini, dava konusu faturaları düzenleyenin Dicle EPSAŞ olduğunu, dava konusu talebin zamanaşımına uğradığını, faturayı alan kişinin 8 gün içinde itirazda bulunmadığında faturanın içeriğini kabul etmiş sayıldığını, ayrıca davanın dayanak Danıştay 13. Dairesinin 06.04.2011 tarihli kararının öğrenildiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde açılması gerektiğini, davacının ihtirazi kayıt koymadan davaya konu bedelleri ödediğini, Mahkemenin salt bilirkişi raporuna istinaden hüküm kurduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığını, serbest tüketici hakkını kullanmayan tüketicilerin ödedikleri PSH bedellerinin kendilerine iadesi yönündeki taleplerinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, bilirkişinin teknik bilgiyi gerektiren hesaplama dışındaki görüş ve açıklamalarının Mahkemenin görev ve yetkisini ihlal niteliğinde olduğunu, 6719 sayılı Kanun ile değişik 6446 Kanun'un 17, geçici 19 ve geçici 20 nci madde hükümlerinin somut olaya etkisinin değerlendirilmediğini, Mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece hükme esas alınan, davacının fazladan ödediği PSH bedellerini, bu bedeller üzerinden alınan KDV ile birlikte 934.749,66 TL olarak hesaplayan 28.12.2017 tarihli bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu, davalı şirketin EPDK'nın düzenleyici işlemini esas alarak 01.09.2006 ile 31.12.2010 tarihleri arasındaki geçiş döneminde tanzim ettiği faturalar ile elektrik abonesi olan davacı şirketten tüketilen enerji miktarı (kWh) üzerinden (nispi) PSH bedeli tahsil ettiği, EPDK'nın düzenleyici işleminin Danıştay tarafından iptal edildiği, buna bağlı olarak geçmişe etkili olarak ortadan kalkan düzenleyici işlem nedeniyle davalı şirket tarafından 2006 Eylül-2010 Aralık döneminde fazladan tahsil edilen PSH bedellerinin davacı şirkete iade edilmesi gerektiği, davacı şirkete iade edilecek tutar belirlenirken hizmetin bir ücret karşılığı verilmesi gerektiği gözetilerek, EPDK tarafından davacı şirketin de dahil olduğu abone grubu için sonradan belirlenmiş olan maktu ücretin mahsup edilmesi ve ayrıca fazladan ödendiği belirlenen PSH bedelleri ile bu bedeller üzerinden alınan KDV’nin toplamından oluşan alacağın tahsiline karar verilmesi gerektiği, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda 6719 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin, EPDK'nın halen yürürlükte olan düzenleyici işlemleri hakkında uygulama alanı bulacağı, bu nedenle anılan kanun değişikliklerinin somut olay bakımından bir etkisi bulunmadığı, davacının dava konusu bedellerin tahsil edildiği tarihlerde serbest tüketici olduğunun yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu ile tespit edildiği, ilk derece yargılaması aşamasında ileri sürülmeyen zamanaşımı def'inin istinaf aşamasında dikkate alınamayacağı, ancak davacının KDV dahil olmak üzere 937.017,51 TL'nin davalıdan tahsilini talep ettiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının davalıdan talep edebileceği miktarın 934.740,66 TL olarak hesaplandığı, davacının da anılan bilirkişi raporuna karşı sunduğu beyan dilekçesinde 934.740,66 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek faiziyle tahsilini talep ederek talep sonucunu daraltma yoluna gittiği, bu durumda davanın kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin talebin reddi yönünde hüküm tesisi gerekirken davanın tam kabulü şeklinde hüküm tesisinin yerinde olmadığı, davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğü iddia ve ispat edilemediğinden hükmedilen alacağa uygulanacak gecikme faizi için faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olarak belirlenmesinin de yerinde olduğu gerekçesiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın kısmen kabulü ile 934.740,66 TL fazla ödenen miktarın dava tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'a göre işleyecek gecikme faizi ve işleyecek gecikme faizinin KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, EPDK'nın 875 sayılı kararı ile 01.09.2006 ile 31.12.2010 tarihleri arasındaki geçiş döneminde PSH tarifesinin kWh bazında belirlenmesine ilişkin 20 Dağıtım Şirketi İçin Gelir Gereksinimi Hesaplaması ve Tarife Metodolojisinin, Geçiş Dönemi Tarife Uygulamaları başlıklı II. Bölümünün (B) bendinin Danıştay tarafından iptal edilmiş olması nedeniyle, anılan dönemde davacı şirket tarafından davalı şirkete elektrik tüketim bedelleri ile birlikte ödenen PSH bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. EPDK'nın 24.08.2006 tarihli ve 875 sayılı kararı,

2. Danıştay 13. Dairesinin 06.04.2011 tarihli ve 2008/2695 E.,2011/1368 K.sayılı kararı,

3. Dairemizin benzer uyuşmazlık hakkında verdiği 30.06.2020 tarihli ve 2020/1887 E., 2020/3682 K. sayılı ilamı.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle davalı dava öncesinde temerrüde düşürülmediğinden, hükmedilen alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesinin yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

28.000,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6310, Karar No: 2014/2341, Tarih: 10.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/6310 E.  ,  2014/2341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3/B - 2011/406473

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 14/04/2011, 2007/122 (E) ve 2011/124 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Sanıklar M.. C.. ve S.. C.. haklarında mağdurlar Hakkı ve Aydın’ı kasten yaralama suçları yönünden, sanıklar H.. Ç.. ve A.. Ç.. haklarında mağdur Murat'ı kasten yaralama suçları yönünden CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyizi kabil bulunmadığından itiraz merciince gereği yapılmak üzere bu hükümlerin inceleme dışı tutulmasına karar verilmiştir.

B) Sanıklar H.. Ç.. ve A.. Ç..'ın mağdur Serhat'ı kasten yaralama suçlan yönünden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1-Sanık Aydın hakkında mağdur Serhat'ı kasten yaralama suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde, yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sanık Hakkı hakkında kasten öldürmeye teşebbüsten dava açıldığı, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasında da sanığın kasten öldürmeye teşebbüsü nedeniyle cezalandırılmasını talep ettiği anlaşılmakla, ek savunma hakkı verilmesi gerektiği düşünülmeden, kasten yaralama suçundan hüküm kurularak CMK.nun 226. maddesine aykırı davranılması,

Usule aykırı bulunmakla, sanıklar Aydın ve Hakkı müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 10.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7990, Karar No: 2010/11053, Tarih: 04.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/7990 E.  ,  2010/11053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Haksız olarak tutuklu kaldığı günler için 466 sayılı Kanun gereğince tazminat isteğinde bulunan ... hakkında yapılan inceleme sonunda; 287.42 TL maddi, 800 TL manevi tazminat ile 1.000 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 1.000 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine fazlaya ilişkin talebin reddine dair (VAN) 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 5.12.2007 gün ve 2007/296 esas, 2007/383 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi davalı ve davacı vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 28.5.2008 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Kısmen kabul edilen davada davalı lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlülükteki Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca takdir olunan ve tarifenin 12. maddesi dikkate alınarak belirlenen 1.000 TL avukatlık ücretinin davacı ...'ten alınarak davalı hazineye verilmesine" ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 4.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/80, Karar No: 2018/2578, Tarih: 02.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/80 E.  ,  2018/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kasten Yaralama, Mala Zarar Verme, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

HÜKÜM : 1-Yağma suçundan beraat,

2-Mala zarar vermek suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme,

3-Sanık ... hakkında, değişen suç vasfına göre kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

4-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

...'ın doğum tarihinin gerekçeli karar başlığında 15.02.1995 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş, sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I-Sanık ... ve savunmanı ile katılan ...'ın sanık ... hakkında yakınan ... ve katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK'nın 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olup, temyiz olanağı bulunmadığından itirazı incelemeye yetkili ve görevli Mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Katılan ...'ın sanık ... hakkında kurulan yağma ve mala zarar verme, sanıklar ..., ... ve ... hakkında yakınan ...'a yönelik yağma ve mala zarar verme, sanık ... ve savunmanının mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelemesine gelince;

Suça konu... plakalı aracı haricen satın alıp zilyetlik tesis eden yakınan ... ... olay sırasında bu aracı kullandığı dikkate alındığında, bu araca zarar verilmesi ve aracın yağmalanması olayında, yakınan ...'a yönelik yağma ve mala zarar verme suçlarından katılan ...'ın doğrudan ve/veya dolaylı olarak zarar görmemesi nedeniyle sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında yakınan ...'a yönelik yağma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığında; Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.11.2012 gün ve 2012/3655-1916 sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında sadece yakınan ...'a yönelik yağma ve mala zarar verme suçlarından dava açıldığı, ...'a yönelik eylemlerden dolayı bu sanık hakkında açılmış bir dava bulunmadığı, ...'a bu sanık hakkındaki eylemlerden dolayı katılma kararı verilmesinin söz konusu hükümleri temyize hak ve yetkisi vermeyeceği dikkate alındığında katılan ile;

Sanık ... ve savunmanının temyiz isteminin mala zarar verme suçundan verilen düşme kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından sanık ve savunmanın;

Yukarıda açıklanan nedenlere göre vaki temiz taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... ve savunmanının temyiz isteminin mala zarar verme suçundan verilen düşme kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından sanık ve savunmanın;

Yukarıda açıklanan nedenlere göre vaki temiz taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

III-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yakınan ... ve katılan ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ..., ..., ... hakkında katılan ...'a yönelik yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Sanık ...'ın 18 yaşını doldurmadığı 05.02.2013 tarihli celsenin kapalı yerine açık yapılması, giderilme olanağı olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanık ... hakkında Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.11.2012 gün ve 2012/3655-1916 sayılı iddianamesiyle yakınan ...'a yönelik eylemlerden dava açıldığı, katılan ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170/3 ve 225/1. maddelerinde öngörülen yönteme ve biçime uygun olarak açılmış dava bulunmadığı dikkate alındığında, usulüne uygun olarak dava açılması yargılama süresi içinde sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hukuka aykırılığın varlığı bakımından öncelikle kanuni tipe uygun fiil işlenmesi ile ceza normunun ihlali söz konusu olmaktadır.

Ceza normları, ceza hukukunun özerk değerlendirilmesinden oluşan davranış kurallarını içerir. Bu anlamda suç, öncelikle böyle bir davranış kuralını içeren ceza normunun ve ceza hukukunun ihlalidir.

Ceza normu, kural ve müeyyide olarak birbirinden ayrılmaz bir bütündür.

Ceza hukukunda hukuka aykırılığa özelliğini veren unsurlar, tipiklik ve ceza müeyyidesidir. Maddi hukuka aykırılık önceden var olup kanun koyucu bu durumu yasal düzenleme ile saptar.

Yargıç neyin hukuka aykırı olduğunu takdirde kanunun çizdiği sınırlar içinde maddi ve biçimsel hukuka aykırılığı tartışacaktır. 5237 sayılı TCK'da "kanunilik ilkesinin" kabulü ile biçimsel yaklaşımı öne alınmıştır.

Bir fiilin hukuki varlığı ya da menfaatin korunmaya değer asgari ve azami sınırları arasında değerlendirilmesi gerekip gerekmediği konusu ceza hukukunun aykırılığın içeriği bir yana bırakılarak çözülemeyecektir. Aykırılığın içeriği, yani nicelik ve niteliği bakımından varlık ya da menfaatin ihlaline bakılacaktır.

Bir bütün olarak fiil, hukuka aykırılık yargısının konusunu oluşturmaktadır. İşte fiilin suç teşkil edip etmediği, suç teşkil ediyor ise ihlal ettiği normun belirlenmesi gerekir.

Somut dosya incelendiğinde;