muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/790, Karar No: 2020/3032, Tarih: 28.09.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/790 E.  ,  2020/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun olay öncesinden tanıdığı sanık ... ile sohbet ederken yaylada küçük bir evi olduğunu, bulabilirse küçük bir ruhsatsız tabanca almak istediğini söylediği, 11.02.2016 günü sanık ...'ın mağduru telefonla arayarak "..., ben ...'in ordayım, sana tabanca ayarladım gel görüşelim" demesi üzerine saat 19:00 sıralarında mağdurun, otomobiliyle sanıkların yanına gittiği, sanık ...'ın "Sana emaneti ayarladım, hadi gidip emaneti alalım" diyerek mağdurun aracına bindiği, arkadan da sanık ...'in başka bir araçla mağduru takip ettiği, saat:19:30 sıralarında Yamaçlı Endüstri Meslek Lisesi yanına geldiklerinde sanık ...'ın "... parayı ver emaneti getireyim" dediği, mağdurun "Önce emaneti getir, ben parayı sonra sana veririm" şeklindeki cevabı üzerine sanık ...'ın kabul etmeyerek "Parayı ver, adam parayı görmezse tabancayı vermez" dediği, mağdurun da "Önce tabancayı göreyim, sonra parayı veririm" demesi üzerine sanık ...'in gelerek mağdurun aracına binip ... koltuğunun arkasındaki koltuğa oturduğu, sanık ...'ın da araçtan inerek ... mahalli kapısına geldiği, sanık ...'in arkadan uzanarak koltuk arasından mağdurun sağ elini geriye çekip bacağının arasına aldığı, sol eliyle de mağdurun gömleğinin üst cebinde bulunan 280 TL parasını aldığı, mağdurun "Ne yapıyorsunuz, biz arkadaş değil miydik, ayıp değil mi yaptığınız" demesi üzerine sanık ...'ın; "Bu iş başka ..., bu paranın 80 lirası ile yemek yiyeceğiz, 200 lirası ise kaporo, kalan 1800 lirayı sen getirirsin, ben sana tabancayı sabah getiririm, sen geri kalan parayı getirirsin" dediği, 12.02.2016 günü öğle saatlerinde sanık ...'in mağdurun yanına gelip "Abim ... emaneti yakalattı, şu an mahkemede, çıkarmaya çalışıyoruz" diyerek ayrıldığı, aynı gün saat 16:30 sıralarında ise bu kez sanık ...'ın mağdurun yanına gelip "Senin tabancayı yakalattım, savcı bana 5800 lira ceza kesti, bu cezayı sen ödeyeceksin, tabancanın 2000 lira parası ile 7600 lirayı ödeyeceksin" dediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine "Ben bu parayı senden almasını bilirim, benim emniyette tanıdığım var, bana bir şey olmaz, ben oradan çıkar yine senden bu parayı alırım" dediği, mağdurun "Alabiliyorsan al" demesi üzerine sanığın oradan ayrıldığı, daha sonra ise sanık ...'ın birden çok kez mağduru telefonla arayıp para istediği, sanık ...'in de mağdurdan mesaj yoluyla para istediği ve vermezse mağdura Adana'yı dar edeceğini belirterek tehditte bulundukları olayda; sanıkların kastını sözde silah parası almaya özgülediklerinin ve eylemlerinin bütün halinde tamamlanmış tek yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5446, Karar No: 2014/21379, Tarih: 15.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/5446 E.  ,  2014/21379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/401363

MAHKEMESİ : Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

NUMARASI : 2011/445 (E) ve 2011/597 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Mahkemece iyiniyetli 3. kişiye ait olduğu gerekçesi ile nakilde kullanılan ... plakalı aracın zoralımına yer olmadığına karar verilmiş ise de; malen sorumlu kayden malik A.. A..'ın 12.10.2011 günlü talimat mahkemesinde verdiği ifadesinde, sanığın eniştesi olduğunu, sanığın yeşilkart sahibi olması nedeniyle yeşilkart kullanımına engel olmaması için aracı kendi üzerine tescil ettirdiğini, aracın gerçek sahibinin sanık olduğu şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmakla... plakalı aracın iyiniyetli üçüncü kişiye ait olduğundan bahsedilmeyeceği, 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesine göre nakilde kullanılan aracın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı gibi hakkaniyete de aykırı olmayacağı hususları gözetilerek, nakil aracının müsaderesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde iadesine hükmolunması,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5986, Karar No: 2011/4058, Tarih: 06.07.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/5986 E.  ,  2011/4058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK:nın 207/1,62/1,50/3,50/1-a ve 52/2 mad göre 6000 TL apc

Sanığın, Uyap kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneği ile müdafii tarafından gönderilen 11.06.2010 havale tarihli dilekçe ekindeki belgelere göre, hükümden sonra 15.04.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 Sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMUK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3218, Karar No: 2007/3134, Tarih: 21.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3218 E.  ,  2007/3134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 126 parsel sayılı 9.450,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36. maddesi uyarınca reddi ile çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Sevim Bıyık tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen kesin süreye rağmen keşif avansının mahkeme veznesine depo edilmemesi nedeniyle davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş ise de; yapılan işlem yasaya aykırı, değerlendirmede dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/1. maddesinin ara kararı gereğini yerine getirmekle yükümlü taraf aleyhine uygulanabilmesi için dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra yapılacak oturumda keşif gününün belirlenip keşif için gerekli hakim, katip, mübaşir, taraf tanıkları, yerel bilirkişi adayları, teknik ve uzman bilirkişi ücreti tanık ve bilirkişilere çıkarılacak davetiye masrafları ve araç gideri kalemler halinde saptanıp bu giderin ne kadar süre içerisinde mahkeme veznesine depo edileceği açıkça belirtilip ara kararı gereğini yerine getirmemenin sonuçları hazır olan tarafa ihtar edilmeli, hazır olmayan ve ara kararı gereğini yerine getirmek zorunda bulunan tarafa ise bu ara kararı bir ihtarnameyle ve usulüne uygun olarak tebliğ edilmelidir. Keşfe karar verilir iken, keşif günü ile giderlerin yatırılabileceği son gün arasında tebligatların çıkartılabilmesi için makul bir sürenin bulunması da gözetilmelidir. Açıklanan ilkelere uygun olarak ara kararı oluşturulmaması ve karar gereğinin yerine getirilmemesinin müeyyidesini içerir şekilde davacı Sevim Bıyık’a usulüne uygun olarak tebliğat yapılmaması yasaya aykırıdır. Mahkemece belirtilen şekilde işlem yapılmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 21.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5417, Karar No: 2019/4809, Tarih: 25.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5417 E.  ,  2019/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27/12/2016 tarih ve 2015/589 E.- 2016/752 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin usulden reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 26/10/2017 tarih ve 2017/481-2017/711 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 25.06.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı asil ... ve vekili ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 3.594 adet hisse sahibi olduğunu, davalı şirketin 12/06/2015 tarihli olağanüstü genel kurulunda alınan şirket sermayesinin 7.140.000 TL'den 19.278.000 TL'ye çıkarıltılması kararına müvekkilinin muhalefet ettiğini ve yasaya uygun olarak muhalefetini şerh ettirdiğini, müvekkilinin alınan bu kararla şirkette azınlık haline getirildiğini, oy hakkının düşürüldüğünü, iyiniyet kurallarına aykırı bir karar olduğunu, davalı şirketin iştigal alanının turizm olduğunu, turizm sektörünün mali, finansal, ekonomik boyutlar bakımından daralma safhasına geçiş gösterdiğini, döviz piyasasının, ekonominin belirsiz olduğunu, davalı şirket yönünden riskin artmasının müvekkilinin menfaatlerine halel getirdiğini, büyümeyi gerektirecek somut bir projenin bulunmadığını ileri sürerek 12/06/2015 tarihli Olağanüstü Genel Kurulda alınan sermaye artırımı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin yatırımlarını artırmak ve amaca uygun yeni bir otel inşa etmek amacıyla sermaye artırımına gittiğini, olağanüstü genel kurul toplantı davetiyesine ekli olduğu anlaşılan yapılması plânlanan yatırıma ilişkin alternatifli rapor alındığını, yeni otel yatırımının konu ve amaç unsuru itibariyle anasözleşmeye aykırı bulunmadığı, davacının sermaye arttırımında rüçhan hakkını kullanmadığı, davacı ile davalı şirket ve ortakları arasında süreklilik gösteren hukukî ihtilâfların ve davaların bulunmasının yalnız başına sermaye artırım kararının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu göstermeyeceği, dava konusu genel kurul kararının iptalini gerektirir husus bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Karar karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; toplantıda oylama öncesi yapılan görüşmeler esnasında sunulan öneriye karşı olunduğunun belirtilmiş olması ve söz konusu karara karşı red oyu kullanmasının alınan karara muhalif olduğu anlamını taşımayacağı, oylama öncesi peşin muhalefetin söz konusu olamayacağı, iptal davası açan ortağın oylamada red oyu vermesi ve ayrıca toplantı tutanağına muhalefet şerhini de yazdırması gerektiği, somut olayda 12 Haziran 2015 tarihli olağan üstü genel kurulda davacının alınan karara red oyu vermesine rağmen toplantı tutanağında muhalefet şerhinin bulunmadığı, TTK'nun 446.maddesindeki ön şartın gerçekleşmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/(1) b-2.maddesi gereğince kaldırılarak, dava şartı yokluğu nedeniyle HMK'nun 114/(2) ve 115.maddeleri gereğince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7818, Karar No: 2024/10220, Tarih: 28.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/7818 E.  ,  2024/10220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/635 E., 2024/338 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, ilk derece mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın, mağdurenin yatakta yatmakta olduğu esnada yanına yattığı, mağdurenin ilk olarak kıyafetlerinin üzerinden göğüslerini okşamaya başladığı, kıyafetlerinin üzerinden ön ve arka özel bölgelerini okşamaya başladığı, daha sonra sanığın özel bölgesini mağdurenin arka özel bölgesine sürttüğü ve boynundan öpmeye başladığı, mağdurenin üzerine çıkıp dudağından öpeceği esnada mağdurenin yataktan dışarı çıkıp ablası Asiye'nin odasına gittiği şekli olay kabul edilerek Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Özetle olayın sübuta ermediğine, eksik incelemeyle karar verildiğine, gerekçenin yeterli olmadığına, savunmanın karşılanmadığına, ruh sağlığı bozuk olan mağdurenin beyanlarına itibar edilemeyeceğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Özetle cezanın üst sınırdan verilmesi ve lehe vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/598, Karar No: 2018/16637, Tarih: 20.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/598 E.  ,  2018/16637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve olay yeri inceleme tutanağına göre mutfakta bulunan su sebilinin kablosunun kesilmiş olması nedeniyle mala zarar verme suçlarından zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.02.2014 tarih, 2016/28033 Esas ve 2017/115 karar sayılı kararında da belirttiği üzere; sanığın kamu kurumu niteliğindeki İlçe Sağlık Müdürlüğüne girerek fotoğraf makinesi çalması şeklindeki eylemi ile TCK'nın 142/1-a ve 142/2-h maddelerini ihlal ettiği nazara alındığında, sanığın suçun daha ağır cezayı içeren nitelikli hali olan TCK'nın 142. maddenin 2. fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiği halde, aynı Yasa’nın 142/1-a maddesi gereğince hüküm kurulması,

2)Emniyete gelen ihbar üzerine sanığın olay yerini terk etmeden cebinde ...'ne ait fotoğraf makinesi ile yakalandığı olayda, katılan ...'un ayrıca 4 adet kablonun da çalındığını belirttiği ancak buna dair bir delil bulunmaması nedeniyle mahkemece de sanığın fotoğraf makinesini çaldığı kabul edilmesi karşısında; gerekirse tutanak mümzileri de dinlenerek sonucuna göre eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 20.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

,
Yargıtay — Esas No: 2015/16152, Karar No: 2016/4539, Tarih: 26.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/16152 E.  ,  2016/4539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı Belediyede işçi olarak çalıştığını, emeklilik nedeni ile iş akdinin sona erdiğini beyanla fazla çalışma, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatili ve kömür yardımı alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının kömür yardımı alacağı, fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatili alacak taleplerinin kabulüne, hafta tatili alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

HMK'nun 107.maddesinde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği, karşı tarafın verdiği bilgi veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda, davacının iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği, ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde, tespit davası da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğunun kabul edileceği, 109.maddesinde ise talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi dava açılması halinde dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkca feragat edilmiş olması hali dışında talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği bildirilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidininde açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarınını tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.