muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11453, Karar No: 2008/14694, Tarih: 25.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11453 E.  ,  2008/14694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.09.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı .... ... ... Kooperatifi vekili ve duruşmasız olarak davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.06.2007 günü duruşma yapıldıktan sonra eksiklik nedeniyle dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Anılan eksikliğin giderilmesinden sonra dosya yeniden Dairemize gönderilmiş olmakla süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, arsa maliki ...ile yüklenici S.S. ... Konut ... Kooperatifi arasında düzenlenen arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca, yüklenici kooperatife ait olan 1 numaralı bağımsız bölümü 22.06.2000 tarihinde düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile alan ...'ten 18.08.2005 tarihli sözleşme ile devraldığını, bağımsız bölümün halen davalı ...'nın tasarrufunda bulunduğunu belirterek tespit isteğinde bulunmuş ise de 24.04.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile istemini tapu iptali, tescil olarak değiştirmiştir.

Davalı ..., 26.04.2004 tarihinde Kooperatif üyeliğine kabul edildiğini, yapılan tahsis sonucu 1 nolu bağımsız bölümün adına tescil edildiğini, halen kullanımında olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı kooperatif vekili ise, kooperatif yönetim kurulu üyesi olan ... adına yapılan satış işleminin geçerli olmadığı gibi ...'nın yargı kararı ile üyelikten ihraç edilmiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...'un iyiniyetli olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... ile kooperatif vekili temyiz etmiştir.

Davacı, 09.02.1995 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince 3826 parselde inşa olunan 1 nolu dubleks daireyi 22.06.2000 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile satın alan ...'ten 18.08.2005 tarihli sözleşme ile temlik aldığını belirterek tapu iptal tescil isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, davalı ...'un iyiniyetli olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... ile kooperatif vekili temyiz etmiştir.

Davacı, 09.02.1995 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince 3826 parselde inşa olunan 1 nolu dubleks daireyi 22.06.2000 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile satın alan ...'ten 18.08.2005 tarihli sözleşme ile temlik aldığını belirterek tapu iptal tescil isteğinde bulunmuştur.

Gerçekten, dava konusu bağımsız bölüm S.S. ... Konut ... Kooperatifinin 25.03.2000 tarihli yönetim kurulu kararı ile kooperatifin 2.başkanı ...'e satılmasına dair verdiği karara istinaden anılan satış vaadi sözleşmesine konu edilmiştir. Gerek taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin yapıldığı 22.06.2000 ve gerekse temlik sözleşmesinin yapıldığı 18.08.2005 tarihinde kooperatif ferdileşmeye gitmemiştir. Öte yandan, Yargıtay 11.Hukuk Dairesince onanarak 10.05.2005 tarihinde kesinleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/595 Esas, 2003/747 Karar sayılı ilamı ile; 18.12.2000 tarih ve 8 nolu karar ile kooperatif üyeliğinden ihraç edilen ... tarafından ihraç kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda verilen ret kararı ile her ne kadar davacı satış vaadi alacaklısı ...'in kişisel hakkını temlik aldığını belirterek tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuş ise de, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, S.S. ... Konut ... Kooperatifinin 25.03.2000 tarihli kararı ...'in kooperatif üyeliğine kabulü niteliğinde olup, kesinleşen yargı kararı ile üyelik sıfatı sona eren ve ferdileşme sonucu oluşan bir mülkiyet hakkı da bulunmayan ...'in temlike konu bir hakkının varlığından söz edilemeyeceğinden davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 550.00'şer YTL. Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 25.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18035, Karar No: 2009/18351, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18035 E.  ,  2009/18351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 214, 215 ve 264 parsel sayılı sırasıyla 2039,96 m2 tarla, 20062,36 m2 tarla ve 25654,19 m2 kargir ev, kargir dam ve tarla niteliğindeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... Adına tesbit edilmiş, ... ... evlatları ... . ... ..., ... ..., ... mirasçıları ve mirasçılardan ... ..., ... onay ...limirasçıları tereke mümessili ...’nin itiazı komisyonca red edilmiş ve bu haliyle ilan edilmiş, Davacı ... ve ... ... (...) taşınmazların murislerine ait Şubat 1962 tarih ve 1, 2 ve 3 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, bir bölümü eski ... ... adıyla ... Köyü sınırları içinde 373 ila 633 parsel sayısıyla tesbit görmüşse de, ... çiftliği olarak geçen bölümünün ... köyü sınırları içinde kaldığı, tapudaki paydaşların ölümünden sonra davalı gerçek kişi yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluşmadığı, kadastro tesbitinin iptali ve tapudaki payları oranında, tapu makileri adına tapuya tescilini istemişlerdir. ... ve paydaşları aynı savla, ... ve ... ... ise tapu malikleri mirasçılarından ..., ..., ... ... ve bunların mirasçısı A.... Şereflinin payını 1991 ila 1994 yılları arasında düzenlenen dört adet noter satım vaadi sözleşmesiyle satın aldığı, sözü edilen kişilere düşecek payın ½ şer adlarına tapuya tescili, Hazine ise 214 ve 215 parsel sayılı taşınmazların orman içi açıklığı olduğu kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği savıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı ve müdahil davacı gerçek kişilerin davalarının REDDİNE, katılanlar ... ve ... ...’ın tesbitten sonraki hakka dayandığından davalarının görev yönünden REDDİNE, Katılan Hazinenin davasının KABULÜNE, 264 sayılı parselin tesbit gibi ¼ ünün ... ... mirasçısı ..., ¾ payının ise ... ... mirasçısı ... adına tesciline, 214 ve 215 sayılı parsellerin tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve davalı gerçek kişiler tarafından çekişmel Karca Köyü 214 ve 215 sayılı parsellere ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ... serisi olarak, 1967 yılında yapılıp tesbit tarihinden önce kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 22 numaralı orman kadastro komisyonunca 1981 yılında yapılıp 24.07.1981 tarihinde ilan edilerek 24.07.1982 tarihinde aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması ve 1988 ila 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2896 ve 3302 Sayılı Yasalar ile değişik 2/B uygulaması vardır.

Hazinenin sadece 214 ve 215 sayılı parsellerin orman içi açıklığı olduğu savıyla davaya katıldığı, Eski tarihli memleket haritası amanejman planı ve ... fotoğrafı ile orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli 214 sayılı parselin tüm çevresinin, çekişmeli 215 sayılı parselin ise 216 sayılı parsel ile bir bütün olarak düşünüldüğünde çevresinin sınırlaması itirazsız kesinleşmiş devlet ormanı ile çevrili orman içi açıklığı olduğu, belirlenmiştir.

6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olduğu, gerek 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "... 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaççık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı" öngörülmüştür.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda ... ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2 Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2 Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (03/07/2004 gün ve 5112 Sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ..., inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle ... açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR]. Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ... ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar, özel mülke dönüşüp ... ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan ... kazanmasını sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca; orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar, yasa gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması öngörülmüştür. Bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez.

Mahkemece değinilen yönler gözetilerek davanın kabulüne ve ... köyü 214 ve 215 sayılı parsellerin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davalı gerçek kişiler ile Katılan Hazinenin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 10.12.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8814, Karar No: 2024/1762, Tarih: 18.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8814 E.  ,  2024/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/970 Esas., 2023/1565 Karar.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.04.2021 tarihli ve 2019/41 Esas, 2021/200 Karar sayılı kararı ile, Sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 17 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/970 Esas, 2023/1565 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; olası kast veya taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik araştırmaya, meşru müdafa şartlarının oluştuğuna, sanığın eylemi ile ölüm arasında illiyet bağının kesildiğine, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine, fazla ceza tayinine ve takdiri indirimlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; olası kast veya taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik araştırmaya, meşru müdafa şartlarının oluştuğuna, sanığın eylemi ile ölüm arasında illiyet bağının kesildiğine, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine, fazla ceza tayinine ve takdiri indirimlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ... ile sanık ...'nin aynı mahallede oturdukları, maktulün olay gününden önce sanığı telefonla arayarak alacaklı olduğu meblağı sanıktan istemesi üzerine tartıştıkları, maktulün olay günü olan 21.02.2018'de sanığın evinin önüne gittiği, sanığın evinin önüne geldiğinde sanığın da kendi evinin önüne indiği, maktul ile sanığın aralarında alacak verecek meselesi ile ilgili olarak tartıştıkları, sanığın maktule ele geçirilemeyen silahını doğrulttuğu, maktulün kaçmaya çalışırken sanık tarafından ensesinden vurulması üzerine yere düştüğü, sanığın olay yerinden kaçtığı, maktulün dayısı tanık Sıtkı'nın komşularının kendisine haber vermesi üzerine olay yerine gelerek yeğeni olan maktulü hastaneye kaldırıldığı, ensesinden vurulan maktulün felç kalarak olay tarihinden ölüm tarihine kadar hastanede tedavisinin devam ettiği ve tedavi gördüğü hastanede 02.09.2018 tarihinde vefat ettiği anlaşılan olayda, sanığın maktule yönelik haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanık savunması, tanıkların anlatımları, 02.09.2018 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı, uzmanlık raporları, olay yeri inceleme tutanağı, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından herhangi bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Sanık savunması, tanıkların anlatımları, 02.09.2018 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı, uzmanlık raporları, olay yeri inceleme tutanağı, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından herhangi bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından ateşli silahla doğrudan kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı,ölü muayene ve otopsi raporu uyarınca maktulün ense bölgesindeki tek ateşli silah yaralanmasının öldürücü nitelikte olduğu ve ölümünün ateşli silah yaralanmasına bağlı ense-omurilik kemik kırıkları ile birlikte gelişen hasarlar sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın eylemi ile ölüm sonucu arasında illiyet bağının bulunduğu, eksik araştırmanın bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut da dikkate alınarak sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması mahkeme takdirinde olup dosya kapsamı ile uyumlu şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulanmadığı anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/970 Esas, 2023/1565 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3198, Karar No: 2015/3132, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3198 E.  ,  2015/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi