muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12484, Karar No: 2015/5030, Tarih: 05.05.2015

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu ... ada ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın imar görmesiyle oluşan imar parselleri olduğu ve ...

ada ... parsel sayılı taşınmazın ise ... ada ... parsel sayılı taşınmazdan geldiği anlaşılmaktadır. Ek bilirkişi raporunda ... semti ... no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazların geldiği ... ada ... taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

ada ... parsel sayılı taşınmazın ise ... ada ... parsel sayılı taşınmazdan geldiği anlaşılmaktadır. Ek bilirkişi raporunda ... semti ... no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazların geldiği ... ada ... taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ..., ... ve ... Beldesi için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhate haiz değilse de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığıyla uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre de, arsa vasfıyla 184/350 hissesi ... adına, 166/350 hissesi ... adına kayıtlı olan 4522 ada 5 parsel parsel sayılı taşınmazda paylı mülkiyetin bulunduğu bu nedenle her paylı malikin taşınmazın tamamında payı oranında mülkiyet hakkının mevcut olduğundan taşınmazın bir payının özel mülkiyete konu diğer payının ise mera olarak tesciline karar verilmesi de yerinde değildir.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin vekalet ücreti ve yargı harcına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14636, Karar No: 2007/12508, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14636 E.  ,  2007/12508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ile Sandıklı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, muris ....'in ... Merkez ... nüfusuna kayıtlı olduğu, Kocaelide bulunan ... Otelde vefat ettiği, başka açık adresi bulunmadığı anlaşılmakla yetkili mahkeme ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11734, Karar No: 2016/4578, Tarih: 28.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/11734 E.  ,  2016/4578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanığın mağdura ait araçtan hırsızlık yapmak için aracın sağ ön kapı camını kırdığı esnada ring görevini ifa eden polislerce farkedilerek ve kovalamaca sonucu yakalandığına; üst aramasında el fenerli 7 adet tornavida takılı çok amaçlı aparatın ele geçirildiğine dair 17/04/2008 tarihli tutanak, aracın sağ ön kapı camının kırık olduğuna dair 17/04/2008 tarihli görgü ve tespit tutanağı, müştekinin beyanı, sanığın tevilli ikrarı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1775, Karar No: 2012/5477, Tarih: 04.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1775 E.  ,  2012/5477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/311425

MAHKEMESİ : Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 24/01/2011, 2009/253 (E) ve 2011/4 (K)

SUÇ : Eşini öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında eşini kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de;

Dosya kapsamına göre; Gürcistan doğumlu olup Türkiye'de daha önce yaptığı evlilikler nedeniyle vatandaşlık hakkını kazanmış olan sanığın, olay tarihinde 81 yaşında olan maktulle suç tarihinden bir yıl önce resmi nikahla evlendiği, tanık beyanlarına göre aralarında bir geçimsizliğin bulunmadığı, maktulün İstanbul'da 9 adet apartman dairesinin bulunduğu, vasiyetname ile bu daireleri önceki evliliğinden olan çocuklarına bıraktığı, ancak kira gelirlerini kendisinin aldığı, Samsun'da birlikte oturdukları apartman dairesinin yarısını ise ölüme bağlı tasarrufla sanığa verdiği, sanığın olay günü saat 15.30 sıralarında sokakta rastladığı ve aynı binada komşu oldukları Dursene ile birlikte apartmana gelerek komşusundan ayrılıp evine girdiği, evde göremeyince aramaya başladığı maktulü, banyoda yerde yatarken gördüğü, paniğe kapılarak telefonla maktulün yakınlarına haber verdiği, olaydan sonra yapılan incelemede yatak odasının dağınık vaziyette olduğunun, bu odada bulunan çeyiz sandığının karıştırıldığının, evden alınan tahta saplı nacak ile olay günü sanığın üzerinde bulunan mavi kot etek, kazak ve başörtüsünde kan izine rastlanmadığının, banyo lifi üzerinde bulunan lekenin insan kanı olup olmadığı konusunda yapılan testlerden sonuç alınmadığının, maktulün tırnaklarından aynı soyağacından birden fazla erkek şahsa ait olan DNA örneklerine rastlandığının ve maktulün ölüm saatinin 19.20'den geriye doğru 4-8 saat arasında olduğunun tespit edildiği, tanık Abdurrahman'ın beyanlarından maktulün 12.45 sıralarında camide namaz kıldıktan sonra evine geldiğinin belirlendiği ve maddi durumu iyi olan maktulün ölmesi halinde durumu mali yönden daha da iyileşmeyecek olan sanığın maktulü öldürmesi için mantıklı bir gerekçe de bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın maktulü öldürdüğüne veya maktulü öldüren kişi ya da kişilere yardım ettiğine ilişkin her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyete yeter nitelik ve derecede kesin deliller bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın müsnet suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), bozma nedeni ve tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanığın başka suçtan hükümlü ya da tutuklu değilse tahliyesi için yazı yazılmasına, 04/07/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

04/07/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık L.. Ü.. müdafii avukat yokluğunda 05/07/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/8488, Karar No: 2019/10204, Tarih: 09.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8488 E.  ,  2019/10204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, yasaya aykırı olmakla birlikte bozma ilamında gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğine ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5609, Karar No: 2019/5247, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/5609 E.  ,  2019/5247 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmağıdından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

..........
Yargıtay — Esas No: 2006/3390, Karar No: 2006/4845, Tarih: 11.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3390 E.  ,  2006/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile Afyon 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

T.M.Y.'nın 589 maddesine göre tereke işlerinde yetkili mahkeme ölenin yerleşim yeri mahkemesidir.

Dosya kapsamından; ...'ın ölmeden önce "Kanlıca Mahallesi 112. Sokak No: 1 Afyon" ilinde oturduğunun anlaşılmasına göre yetkili mahkeme Afyon Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Afyon 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/04/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8464, Karar No: 2021/220, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8464 E.  ,  2021/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/377, Karar No: 2023/53, Tarih: 17.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/377 E.  ,  2023/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/896 E., 2021/1032 K.

DAVA TARİHİ : 14.09.2020

HÜKÜM/KARAR : Davalı ... ...'in istinaf başvurusunun reddine, davalı SGK'nın kabulüne

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin Feshi, Tapu İptali ve Tescil, Takyidatın (Hacizlerin) Terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davalı ... ...'in istinaf başvurusunun reddine, davalı SGK'nın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı SGK ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkili ile davalı ... arasında arsa payı karşılığı

1

inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince müvekkilinin ... ada ve 74 parsel sayılı taşınmazda bir kısım hisseyi yükleniciye tapu işlemi ile devrettiğini, sözleşmede dairelerin en geç anahtar teslim şeklinde 30/06/2020 tarihinde teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, davalı yüklenicinin inşaata başlamadığını, yüklenicinin borcundan dolayı avans olarak devredilen arsa hissesi üzerine haciz işlemi başlatıldığını belirterek Sivas 2. Noterliğinin 16/05/2018 tarihli ve 10633 yevmiyeli sözleşmenin geriye etkili olarak feshini, dava konusu taşınmazda davalılar hissesinin davacı adına devir ettiği paylar oranından iptali ile davacı adına tescilini, tapu kaydında yer alan haciz şerhlerinin kaldırılmasını, davanın kabulünü talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı SGK vekilinin cevap dilekçesinde özetle, söz konusu şirketin müdürlüklerinde 30/09/2020 tarihi itibariyle 245.000,00 TL borcu bulunduğunu, dava konusu taşınmaz üzerindeki hacizlerinin devam ettiğini, davaya konu taşınmazlar üzerindeki hacizlerinin kamu haczi olduğunu bu yönü ile takyidatın kaldırılmasının mümkün olmadığını savunarak müvekkil kuruma olan kamu alacakları ödenmediğinden davanın kurumları yönünden reddini talep etmiştir.

2.Davalı Özbelsan vekilinin cevap dilekçesinde özetle, davalı yüklenicinin müvekkili olan şirkete borcu sebebiyle icra takibi başlatıldığını, takip kesinleştikten sonra haciz işlemi yapıldığını, bu sürede icra dosyalarına hiçbir itiraz yapılmadığını, müvekkili şirketin mağdur edildiğini ve alacaklarının tahsil edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Davalı yüklenici ve diğer davalılar davaya cevap vermemiş, HMK'nın 128. maddesi gereği ileri sürülen maddi vakaları inkar etmiş sayılmışlardır.