muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8365, Karar No: 2014/649, Tarih: 31.01.2014

Davalılar vekilleri, öncelikle kooperatifin dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin Tuzla/İstanbul olmasından dolayı yetkili mahkemenin İstanbul Anadolu Mahkemeleri olduğunu, ayrıca HMK'nın 14. maddesi uyarınca kooperatif ile üyeleri arasındaki davalarda kooperatif merkezinin bulunduğu yer mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalılar arasında hat kiralama sözleşmesi bulunduğu, davacı tarafın kiralanan hatlarda otobüs çalıştırmak için davalı kooperatife ortak olduğu, davalı kooperatifin ticaret sicil gazetesine göre adresinin Tuzla/İstanbul olduğu, söz konusu kiralama işinin yapıldığı yerin de İstanbul Anadolu Yakası olduğu, bu durumda 6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi uyarınca davalı tüzel kişinin dava tarihindeki adresinin İstanbul Anadolu Yakası Ticaret Mahkemesi yargı sınırları içerisinde kaldığı, yetki itirazının süresinde yapıldığı gerekçesiyle, dava dilekçesinin reddine mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın talep halinde yetkili İstanbul Anadolu Yakası Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-6100 sayılı HMK'nın 14/1. maddesi gereğince tüzel kişi olan kooperatif ile üyeleri arasındaki davaların kooperatifin ikametgahı addolunan yer mahkemesinde görülmesi gerekir. Bu yetki kuralı kamu düzenine ilişkin kesin yetki kuralı olup, davanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkemece re'sen dikkate alınması gerekir. TMK'nın 51. maddesine göre hükmi şahsın ikametgahı, anasözleşmede aksine hüküm bulunmadıkça muamelelerinin yürütüldüğü yerdir. Dava dosyasındaki Ticaret Sicil Gazetesi örneğine göre davalı kooperatif merkezi Tuzla/İstanbul adresi olarak gösterilmiştir.

Somut olayda, davacı şirket tarafından, davalı kooperatife 23 hatta otobüs alıp çalıştırmak üzere ortak olunduğu ve kooperatif genel kurulunca 23 adet hat payının verilmesi suretiyle ortaklıktan ayrılmasına karar verildiği halde 11 hat payının verilmediği iddia edilerek talepte bulunulduğuna göre, mahkemece davanın sözleşmeye ilişkin alacak istemine ilişkin olduğu yönündeki tespiti ile HMK'nın 6. maddesindeki genel yetki kuralına göre karar verilmesi doğru olmamıştır.

Somut olayda, davacı şirket tarafından, davalı kooperatife 23 hatta otobüs alıp çalıştırmak üzere ortak olunduğu ve kooperatif genel kurulunca 23 adet hat payının verilmesi suretiyle ortaklıktan ayrılmasına karar verildiği halde 11 hat payının verilmediği iddia edilerek talepte bulunulduğuna göre, mahkemece davanın sözleşmeye ilişkin alacak istemine ilişkin olduğu yönündeki tespiti ile HMK'nın 6. maddesindeki genel yetki kuralına göre karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öteyandan, HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, HMK'nın 114/1-ç madde hükmü uyarınca anılan yasal düzenleme gözönünde bulundurularak, yetkinin kesin olduğuna ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın anılan kanunun 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, karar tarihinde yürürlükte olmayan HUMK'nın yetkiye ilişkin 28 ve devamı maddeleri hükümlerine uygun olarak gerekçede ''mahkememizin yetkisizliğine'' hüküm fıkrasında "Dava dilekçesinin reddine, açılan davada mahkememizin yetkisizliğine " ibaresine yer verilmesi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca değişik gerekçe ile ve hüküm fıkrasının 1. bendindeki yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın gerekçesi değiştirilerek ve ''HÜKÜM'' fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan "Dava dilekçesinin reddine, açılan davada mahkememizin yetkisizliğine " ibareleri çıkartılarak, yerine "Yetkinin kesin olduğuna ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğundan HMK'nın 114/1-ç ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 31.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17553, Karar No: 2010/29790, Tarih: 13.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/17553 E.  ,  2010/29790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 128/2.maddesi gereğince kesinleşen kıymet takdiri üzerinden 2 yıl geçmedikçe yeniden kıymet takdiri istemez. HGK.nun 26.2.1992 tarih ve 1992/4-70 E 130 K sayılı kararına göre de 2 yıllık süre sonradan kesinleşme koşulu ile kıymet takdirinin fiilen yapıldığı (keşif) tarihinden başlar ve satışın bu tarihten itibaren 2 yıl geçtikten sonra yapılması başlı başına ihalenin feshi sebebi sayılır. Somut olayda kıymet takdiri 11.4.2007 tarihinde yapılmış olup ihale  11.6.2009 tarihinde gerçekleşmiştir. Bu durumda yasa maddesinin aradığı 2 yıllık süre geçmiş olup bu husus başlı başına ihalenin feshi nedeni olduğu gibi İİK.nun 106-144 maddelerinde paraya çevirme ile ilgili hükümler yer almış, aynı Kanunun 129/1.maddesine göre, 2.ihale gününde satış yapılması halinde, arttırma bedelinin, taşınmaz için tahmin edilmiş olan kıymetin, en az %40’ını bulması ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını karşılaması zorunlu kılınmıştır. Bu durumda satış bedelinin, tüm icra masraflarını değil, paraya çevirme ve paylaştırma giderlerini geçmesi gerektiği gözetilerek, satış talebinden ihale tarihine kadar ki paraya çevirme ve paylaştırma giderlerinin hesaplamada dikkate alınması  gerekmektedir. Somut olayda satış masraflarından sadece 1.726.00 TL olan gazete ilanı bile 2. ihale gününde %40’ının 1.331.72 TL fazlasına yapıldığı, bu durumda ihale bedelinin %40 artı satış masraflarını karşılamadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece yasal bir zorunluluk olan bu husus re’sen gözetilerek anılan taşınmazlar yönünden açıklanan nedenle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Satış hazırlıkları yapılırken ihalenin İİK.nun 124.maddesine göre icra müdürlüğü divanhanesinde ilan edilmesi gerekmektedir. Bu ilanın olmaması da ihalenin feshi sebeplerindendir. Somut olayda bu ilan da yapılmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenelerle ihalenin feshi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine dair hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15020, Karar No: 2018/3317, Tarih: 08.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/15020 E.  ,  2018/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2016 tarih ve 2015/513-2016/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ciranta olduğu çekte, davalının kendisine ait ciroyu çizerek ciranta vasfını kaybettiğini, davalının buna rağmen müvekkili ... 'a yanlış bilgi vererek söz konusu çek aslının kendilerinde olduğunu, çeki bankaya ibraz ettiğinde çekin karşılıksız çıktığından bahisle, ciranta olarak çek bedelini müvekkilinden istediğini, müvekkilinin 8.250,00 TL’yi davalının banka hesabına ödediğini, davalının haksız olarak çek bedelini tahsil ettiğini ileri sürerek ödenen paranın iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket, usule uygun tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının çeki ciro ile teslim ettiği ikinci cirantadan ciro ile devralan üçüncü cirantaya ödeme yapınca çekin ibrazını istemediği, çeki elinde bulunduran ikinci cirantanın yetkili hamil olarak kendinden önceki ciranta olan davacıya müracaat hakkı olduğu, aynı şekilde yetkili hamil olan üçüncü cirantanın da yetkili hamil olarak kendiden önce gelen cirantalara müracaat hakkı olduğu, kambiyo senedinin mahiyeti gereği ibraz edilmeden ödeme yapılınca yetkili hamile tekrar ödeme yükümünü getirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı alacak istemine ilişkindir. Haklı bir sebep olmaksızın, bir başkasının mal varlığından veya emeğinden zenginleşen, bu zenginleşmeyi geri vermekle yükümlüdür. Bu yükümlülük, özellikle zenginleşmenin geçerli olmayan veya gerçekleşmemiş ya da sona ermiş bir sebebe dayanması durumunda doğmuş olur.

Somut olayda, davalı, çek hamili olmamasına rağmen çek bedelini tahsil etmiş olup, davacı da çek bedelini icra kanalıyla yetkili çek hamiline ödemek zorunda kalmıştır. Davacının davalıya yapmış olduğu ödeme dekontundan açıkça anlaşıldığı üzere davacının ödemeyi çekten doğan borcunu ifa etmek amacıyla yapmış olduğu sabittir. Ancak davalının çek bedelini çeki ciro etmek suretiyle de tahsil ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece, davacının işbu davayı genel hükümler çerçevesinde açtığı gözetilerek sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre karar verilmesi gerekirken, “kambiyo senedinin mahiyeti gereği ibraz edilmeden ödeme yapılınca yetkili hamile tekrar ödeme yükümünü getirdiği” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30076, Karar No: 2020/12508, Tarih: 11.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/30076 E.  ,  2020/12508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5991, Karar No: 2015/27486, Tarih: 25.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/5991 E.  ,  2015/27486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/42882

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/99 (E) ve 2013/614 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 26.04.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7393, Karar No: 2020/574, Tarih: 16.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/7393 E.  ,  2020/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ŞANLIURFA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi, sanıklar ...,...ve ... müdafilerinin süresindeki istemleri nedeniyle adı geçen sanıklar yönünden duruşmalı olarak duruşma isteminde bulunmayan sanık ... yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Gerekçeli kararın başlık kısmında, sanıklar...ve ...'ın serbest bırakıldıkları tarihin "09/11/2014" yerine, "09/11/2015" olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Somut olayda, sanıkların, suç tarihinden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunu'nun 66. maddesi ile değişik TCK'nın 188/5. maddesi uyarınca, "ticari amaçla uyuşturucu madde nakil" eylemine, üç veya daha fazla kişi ile "aynı yönde fiili birlikte gerçekleştiren" konumunda iştirak ettikleri anlaşıldığı halde, haklarında hükmedilen temel ceza üzerinden TCK'nın 188/5. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ve sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmadaki sözlü savunmalarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Somut olayda, sanıkların, suç tarihinden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunu'nun 66. maddesi ile değişik TCK'nın 188/5. maddesi uyarınca, "ticari amaçla uyuşturucu madde nakil" eylemine, üç veya daha fazla kişi ile "aynı yönde fiili birlikte gerçekleştiren" konumunda iştirak ettikleri anlaşıldığı halde, sanık ... hakkında hükmedilen temel ceza üzerinden TCK'nın 188/5. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması,

b)Dosya kapsamına ve 08/11/2014 tarihli olay tutanağına göre, sanık ...’nın kullandığı ... plaka sayılı araç içerisinde bulunduğu belirtilen bitki kırıntılarının, uyuşturucu veya uyarıcı madde içerip içermediğinin teknik yöntemlerle saptanamamış olması ve fiziki takip kapsamında...plaka sayılı aracın bagajına uyuşturucu madde yükleyen şahıslar arasında sanık ...’nın bulunmaması karşısında, suçun haber alınmasından sonra, sanık ...’nın atılı suça iştirakine ilişkin yeterli delil bulunmadığı aşamada, sanık ...’un, 15/05/2015 tarihinde tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği iki ayrı dilekçesinde, “ele geçen uyuşturucu maddeleri, sanıklar ..., ... ve ...’un İstanbul’a nakletmek ve satmak için temin ettiklerini, uyuşturucu maddeyi Siverek’e, sanık ... tarafından kiralanan ... plaka sayılı araç ile kendisinin getirdiğini, bu maddelerin adresini bilmediği evde sanıklar ..., ... ve ... tarafından paketlenmesinin ardından, patronu ve kayınbiraderi olan sanık ...’ya ait tıra yüklendiğini, olay tarihinde kendisinin, ...’ya ait tırla uyuşturucu maddeleri naklettiği sırada, sanıklar ..., ... ve ...’un ... plaka sayılı araç ile kendisine öncülük ettiklerini, yolda uygulama olduğunu ve uyuşturucu maddelerden kurtulması gerektiğini bildirmeleri üzerine, tırdaki uyuşturucu maddelerin bir kısmını Şanlıurfa ili girişindeki Soil akaryakıt istasyonu yanındaki bahçeye, diğerlerini de Siverek ilçesi istikametinde yol üzerinde farklı yerlere attığını, tırı Siverek ilçesi girişindeki Ataman tesislerine bıraktıktan sonra, ...’nın istemi üzerine kendisi tarafından kiralanan... plaka sayılı araç ile yanında aracı kiralamasına yardım eden ve ...’ın köylüsü olan sanık ... de bulunduğu halde, Siverek ilçesi girişindeki ...akaryakıt istasyonunda adı geçen sanıklarla buluştuğunu, ... ve ...’un ... plaka sayılı araçtan inerek, Şanlıurfa-Siverek güzergahında attığı uyuşturucu maddeleri almak üzere, kendisinin kullandığı... plaka sayılı araca bindiklerini, ...’nın ise ... plaka sayılı araç içinde kaldığını, kendileri ile gelmediğini; Şanlıurfa iline doğru hareket ederek, il girişindeki Soil akaryakıt istasyonu yanındaki bahçeden, attığı bir kısım uyuşturucu maddeyi alarak, aracın bagajına koyduklarını, diğerlerini almak için Siverek ilçesine doğru yola çıkmalarının ardından, kolluk kuvvetleri tarafından yakalandıklarını,” beyan etmek suretiyle, suçun haber alınmasından sonra, sanık ...’nın suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığı halde, sanık ... hakkında, etkin pişmanlık hükümlerini düzenleyen TCK’nın 192/3. maddesi uyarınca indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

c)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 16/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 16.01.2020 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı .....'ın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av...., sanık ... müdafii Av. .....’ın yokluğunda, sanıklar ... ve ... müdafii Av. ...'ın yüzene karşı, 23.01.2020 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2018/3520, Karar No: 2018/4838, Tarih: 20.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3520 E.  ,  2018/4838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça azmetirme

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

Kasten öldürme suçuna azmettirmeden beraat,

2-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında; ayrı ayrı TCK nun 82/1-a-h, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve...'un maktul ...'i tasarlayarak, bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre sanık ... hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş, sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerde ise düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının; sanık ... ...'ın beraat etmesi gerektiğine, sanık ... müdafinin; sübuta, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın yaşı ile ilgili rapor alınması gerektiğine, sanık ... ve müdafiinin; suç vasfına, sanık ... müdafiinin; suç vasfına, sanığın yaşının büyütülmemesi gerektiğine, katılan vekilinin; sanıkların suçu canavarca hisle eziyet çektirerek işlediğine, sanık ...'in azmettiren olarak cezalandırılması gerektiğine, sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre gözetilerek sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine, 20/11/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.