muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4717, Karar No: 2013/11257, Tarih: 17.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/4717 E.  ,  2013/11257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm davacının aşağıdaki aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebebe dayanmaksızın feshedildiğini sürerek,kıdem ve ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi, fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ve işçilik ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, iş akdinin davacının ciddiyetle çalışmaması ve performans düşüklüğü sebebiyle feshedildiğini, davacının davalıdan herhangi bir alacağı bulunmadığı savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi ile genel tatil, fazla çalışma, yıllık izin ve işçilik ücreti alacaklarına faizin hangi tarihten itibaren işletileceği belirtilmemiş olup bu durum bozma sebebi ise de, anılan eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 2. bendine “...488,94 TL genel tatil ücret alacağının...” kelimelerinden sonra gelmek üzere “...temerrüt tarihi olan 7.10.2011 tarihinden işletilecek...” kelimelerinin yazılmasına,

hüküm fıkrasının 3. bendine “1.021,36 TL ihbar tazminatı alacağının” kelimelerinden sonra gelmek üzere “...temerrüt tarihi olan 7.10.2011 tarihinden işletilecek...” kelimelerinin yazılmasına,

hüküm fıkrasının 4. bendine “...454,12 TL yıllık izin ücreti alacağının ...” kelimelerinden sonra gelmek üzere “...temerrüt tarihi olan 7.10.2011 tarihinden işletilecek...” kelimelerinin yazılmasına,

hüküm fıkrasının 5. bendine “...5.799,75 fazla çalışma ücret alacağının...” kelimelerinden sonra gelmek üzere “...temerrüt tarihi olan 7.10.2011 tarihinden işletilecek...” kelimelerinin yazılmasına,

hüküm fıkrasının 6. bendine “...520,00 TL ücret alacağının...” kelimelerinden sonra gelmek üzere “...dava tarihi olan 12.12.2011 tarihinden işletilecek...” kelimelerinin yazılmasına,

hüküm fıkrasının 7. bendine “...637,00 TL asgari geçim indirimi alacağının ...” kelimelerinden sonra gelmek üzere “...dava tarihi olan 12.12.2011 tarihinden işletilecek...” kelimelerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6354, Karar No: 2013/10100, Tarih: 30.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/6354 E.  ,  2013/10100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın ticari iş makinesi kiralanmasından kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 6. Hukuk Dairesi'nin görevi dahilindedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 6. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18501, Karar No: 2015/592, Tarih: 19.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18501 E.  ,  2015/592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2014 tarih ve 2014/97-2014/97 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki dilekçe, layihalar ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, alacaklı vekilinin talebi üzerine müvekkili hakkında ihtiyati haciz kararı verilmiş ise de, mahkemenin yetkili olmadığını, zira müvekkilinin ikametgahının.....sözleşmenin yapıldığı yerin ise ....olduğunu, ayrıca ihtiyati haciz konusu yapılan alacağın ipotekle temin edilmiş bir alacak olduğunu, bu nedenle İİK'nın 257. maddesindeki şartların bulunmadığını ileri sürerek ihtiyatı haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

İhtiyati haciz vekili, mahkemenin verdiği kararın yerinde bulunduğunu savunarak itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin ....'da yapıldığı, borçlunun ikamet adresinin de ....olduğu, sözleşmeye dayalı borçlarda sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesi yetkili olduğu gibi genel yetkili mahkemenin de borçlunun ikametgahı yer mahkemesi olduğu, bu nedenle mahkemenin yetkili bulunmadığı gerekçesiyle 2014/97 D.iş karar sayılı ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz isteyen vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz isteyen vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18969, Karar No: 2010/19323, Tarih: 03.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/18969 E.  ,  2010/19323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa yüklenen 765 sayılı TCY.nın 492/2 maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 08.11.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ve bu süre içinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10264, Karar No: 2014/1577, Tarih: 23.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/10264 E.  ,  2014/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/195284

MAHKEMESİ : Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2010

NUMARASI : 2010/5 (E) ve 2010/599 (K)

SUÇ : Eziyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün, 2009/1-85-242, sayılı 08.06.2010 gün, 2010/1-35-140 sayılı ve 14.06.2011 gün, 2011/1-44-122 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi; 5271 sayılı CMK.nun “şüpheli veya sanığın birden fazla olması halinde savunma” başlığını taşıyan 152. maddesi, “yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafiye verilebilir” hükmünü taşı- maktadır.

1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde avukatın, aynı işte menfaati zıt olan bir tarafa vekalet etmesi halinde, gelen işi reddetmesi zorunluluğu getirilmiş ve Türkiye Barolar Birliğince kabul edilen avukatlık meslek kural- larının 35. maddesinde de, “Avukat aynı davada birinin savunması öbürünün savunmasına zarar verebilecek durumda olan iki kişinin birden vekaletini kabul edemez” kuralına yer verilmiştir.

Ceza yargılamasında sanığın en önemli hakkı savunma hakkı olup bu hak hiçbir şekilde kısıtlanamaz AİHM'sinin 6. maddesinde adil yargılanma hakkı düzenlenmiş olup her sanık avukat yardımından yararlanmak hakkına sahiptir. Bu hak; hiçbir kısıtlama, kaygı, kuşku olmaksızın kullanılmalıdır. Müdafii, savunma görevini yerine getirirken diğer bir müvekkili aleyhine sonuç doğması olasılığını gözeterek savunmadan

ve delil sunmaktan vazgeçmemelidir. Bu nedenle sadece yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafiide birleşebilecektir. Savunmada menfaat zıtlığını dar anlamda yorumlamamak gerekir. Burada önemli olan, savunmanın hiçbir şekilde zafiyete uğramamasıdır. Nitekim öğretide de aynı görüş benimsenmiş, şüpheli veya sanıklardan birisinin savunulması ancak diğer sanığın suçlanmasıyla sağlanabiliyorsa, çıkarların çatıştığı ve müdafilerinin değişik kişiler olması gerektiği belirtilmiştir. (Prof. Dr. Nur Centel–Doç. Dr. Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, 6. Bası sh. 170) Uygulamada da, birlikte suç işlediği iddia edilen sanıkların müdafiiliğinin aynı avukat tarafından üstlenilmesi halinde, bu durumun sanıklar arasındaki menfaat çatışması nedeniyle, bazı sanıkların savunmaları bakımından zafiyet yaratacağı ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağı kabul edilmiştir.

Somut olayda; 07.12.2009 tarihinden önce eziyet suçunu işledikleri iddia edilen suça sürüklenen çocukların aynı müdafi tarafından temsil edildiği, bu durumun da savunmada zafiyet yaratabileceği cihetle, aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların, savunmalarının farklı müdafiiler tarafından üstlenilmesinin sağlanması gerekirken, mahkemece duruşmaya devam edilerek hüküm kurulması, yukarıda açıklanan yasa ve meslek kurallarına aykırıdır.

Yasaya aykırı olan bu hükme yönelik, suça sürüklenen çocuklar müda- fiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4380, Karar No: 2015/4321, Tarih: 05.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/4380 E.  ,  2015/4321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 14/2-a bendinde, daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme de gözetilerek temyizin kapsamının esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesi ve temyiz kapsamına göre, uyuşmazlık; eser sözleşmesine dayalı alacak (yıkama kanalı) istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Yüksek 15. Hukuk Dairesi'nin görevi kapsamındadır.

Bu durumda, 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda değişiklik yapılması hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 05.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7299, Karar No: 2018/11455, Tarih: 13.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/7299 E.  ,  2018/11455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

Uyuşmazlık; ticari araç (iş makinesi) satım sözleşmesinin iptali, satışa konu bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti talebine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 19. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 19. Hukuk Dairesine gönderilmesine 13.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5180, Karar No: 2016/2495, Tarih: 07.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/5180 E.  ,  2016/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, talep tarihinde Türk vatandaşı olma şartı aranmaksızın yurtdışında Türk vatandaşlığında geçen borçlanmaya esas süreleri 3201 sayılı Yasa kapsamında, başvuru tarihindeki prim esas alınarak borçlanabileceğinin ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10343, Karar No: 2008/12340, Tarih: 22.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10343 E.  ,  2008/12340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünü

- K A R A R -

Dava, 15.01.2008 tarihli satış vaadi sözleşmesine göre davalının teslim etmediği ham ... yağına karşılık fazla bedel ödeyerek piyasadan alınması sonucu meydana gelen zararın faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, sözleşmeden ... uyuşmazlıklar yönünden Uzunköprü Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki ilk itarazında bulunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın mahiyetine, satış vaadi sözleşmesinin içeriğine göre mahkemenin yetkisiz,Uzunköprü Mahkemelerinin yetkili olması nedeniyle davalı vekilinin süresinde yaptığı yetki itirazının kabulü ile HUMK.nun 22,27 maddeleri uyarınca yetki yönünden reddine, istem halinde kararın kesinleşmesinden sonra dosyanın yetkili Uzunköprü Asliye Hukuk (Ticaret) mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki satış vaadi sözleşmesinde Uzunköprü İcra Daireleri ve mahkemelerinin yetkisine ilişkin yetki şartı bulunmaktadır. Ancak HUMK.nun 22.maddesi uyarınca kararlaştırılan bu yetki şartı, diğer yetki kurallarını ortadan kaldırmaz. Aynı sözleşme ile malların davacının işyerinde teslim edileceği ve nakliye bedelinin davalı satıcı tarafından ödeneceği kararlaştırılmıştır. Buna göre ifa yeri ... olduğundan HUMK.nun 10.maddesi uyarınca ... Mahkemelerinin de yetkili olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/702, Karar No: 2015/12496, Tarih: 31.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/702 E.  ,  2015/12496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde uluslararası tır şoförü olarak 10.07.1998-01.02.2008 tarihleri arasında aralıklı şekilde çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatı ile genel tatil ve yıllık ücretli izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesini istifa ederek sona erdirdiğini, aylık 1.250 Euro ücret aldığı iddiasının doğru olmadığını, 21.04.2007-08.01.2008 tarihleri arasında çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu, davacının kullanmadığı izin alacakları bulunduğu, genel tatil çalışması yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Kıdeme esas hizmet süresi noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Davacı davalı işyerinde 10.07.1998-01.02.2008 tarihleri arasında aralıklarla çalıştığını ileri sürmüştür. Davalı işveren ise 21.04.2007-08.01.2008 tarihleri arasında çalıştığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 10.07.1998-08.01.2008 tarihleri arasında aralıklarla 9 yıl 2 ay 7 gün çalıştığı belirtilmiştir. Davacının 10.07.1998-12.12.2001 ve 03.04.2002-31.01.2007 tarihleri arasında çalıştığı 81033071.34 sicil numaralı işyerinin kime ait olduğu araştırılmamıştır. Mahkemece bu işyerinin kime ait olduğu araştırılarak bunun sonucuna göre davacının kıdem süresi tespit edilerek işçilik alacakları hususunda yeniden bir karar verilmelidir.

3-Davacı işçinin aldığı ücret noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Davacı işçinin aldığı ücret noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı aylık 1.250 Euro net ücretle çalıştığını ileri sürmüştür. Davalı ise asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Davacı tanıkları aylık 1.250 Euro ücret aldığını beyan etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre bu ücret üzerinden işçilik alacakları hesaplanmıştır. Dairemizden geçen aynı işyerine ait çok sayıda dosyada uluslararası tır şoförlerinin asgari ücret ve sefer primi ile çalıştıkları sabittir. Yine davacı tanıklarından ...'in Dairemizce temyiz incelemesi yapılan 2011/38929 E. sayılı dosyasında da asgari ücret ve sefer primi ile çalıştığı belirtilerek ücreti tespit edilmiştir. Mahkemece davacının sefer başına ne kadar prim aldığı ve pasaport kayıtlarına göre fesih tarihinden geriye doğru bir yıllık süre içinde kaç defa yurt dışına çıktığı tespit edilmelidir. Buna göre aylık sefer primi miktarı tespit edilerek asgari ücrete eklenmek suretiyle davacının aylık ücreti belirlenmek, işçilik alacakları yeniden hesaplanmalıdır. Bu arada davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklarda dikkate alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1015, Karar No: 2017/2489, Tarih: 29.06.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1015 E.  ,  2017/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81, 62, 53, 63, 58. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, maktul ...'yı öldürme suçunun sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi;

Ancak;

1) Olay tarihinde aralarında husumet bulunan, maktul ...'nın yaşadığı ikamete gelen sanığın, tanık Muhlis Demir'den maktulü sorduğu, akabinde maktulün yaşadığı odaya geçen sanığın maktule vurduğu, aldığı darbelerin etkisiyle bilincini kaybeden maktulün hastaneye kaldırıldığı, yedi gün yoğun bakımda yattığı, Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığının 07.07.2014 tarihli raporuna göre; maktulün sol zygoma bölgesinde basit tıbbi müdahale ile giderilmesi mümkün 2 cm. boyunda sütüre yara, sol gluetusta 9 cm. boyunda basit tıbbi müdahale ile giderilmesi mümkün olmayan sütüre yara, nasal kemikte hayat fonksiyonlarına etkisi orta (2) derecede olan kemik kırığı olduğu, ölüm nedeninin künt travma sonucu oluşan beyin dokusunda kanama ve kontüzyon olduğunun belirtildiği, 23.09.2014 tarihli duruşmada müdafii huzurunda alınan beyanında; kendisine okunan ve aynen

tekrar ettiğini belirttiği 23.04.2014 tarihli kolluk beyanı ile olay yeri krokisi, olay ve yakalama tutanakları içeriğinden eyleminde silahtan sayılan bıçağın kabzasını kullandığı ve engel bir durum ile karşılaşmadığı anlaşılan sanığın, maktule yönelik eylemlerine devam ederek, maktulü öldürme imkanı var iken, bunu yapmayıp maktulü yaraladıktan sonra eylemlerine son verip olay yerinden ayrılması karşısında, sanığın dış dünyaya yansıyan kastının öldürmeye yönelik olmadığının anlaşıldığı eylemi nedeniyle, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı TCK’nun 87/4. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gereken, sanık hakkında eylemin hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 29/06/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.