muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18478, Karar No: 2016/5166, Tarih: 07.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/18478 E.  ,  2016/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile 1...adına Av. ..., 3-...adına Av. ... arasındaki dava hakkında...Mahkemesinden verilen 19.03.2015 tarih ve 2014/9 E. 2015/254 K. sayılı hükmün, davalı Kurum ve davalı ...vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Daval... ...’e gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilip, tebligat parçasının dosya içerisine alındıktan sonra;

2- Dosya içeriğinde ... Tasfiye Komisyonunun yazısında 134.maddesinin 9.fıkrası ve 02.09.2006 tarih ve 26277 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren ilgili Yönetmelik hükümleri uyarınca anılan şirketin tasfiyesi ve ticaret sicilinden ilansız terkin olunmasına 26.03.2009 tarih ve 2009/105 sayılı kararı ile karar verilerek, Sicil Memurluğu'na bildirildiği belirtildiği, gıyabi hükmün ...belirtilerek tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

....’nin terkin edilip edilmediği, tasfiye komisyonu üyelerinin isim ve adresleri, ...sorulup, dayanak belgeler, getirtilip, tasfiye edildiğinin tespit edilmesi halinde, gıyabi hükmün.... Tasfiye Komisyonu üyelerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 426/E ve F maddelerindeki prosedür işletildikten sonra;

3- Davacının hizmet döküm cetvelinde 2003/2. dönemden 2005/7. aya kadar olan bildirimlerinin 2/A ve 3A koduyla yapıldığı anlaşıldığından, davacının belirtilen dönemdeki davalı işyerinden itibari hizmet kapsamında yapılan hizmet bildirimlerinin bulunup bulunmadığının Kurumdan sorularak yazı cevabı eklendikten sonra;

4...İş Mahkemesinin davacısı İzzet Korkut olan 2007/569E. – 2008/562 K. sayılı dosyası ile yine .... İş Mahkemesinin davacısı ...olan 2007/573 E – 2008/720 K. sayılı dosyalarının celbedilip, dosya içerisine alındıktan sonra; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9524, Karar No: 2018/13272, Tarih: 13.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9524 E.  ,  2018/13272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

CMK'nin 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorgusu esnasında sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle tayin olunan müdafii ücretinin sanıktan alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından müdafii ücretinin tahsiline ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10236, Karar No: 2015/6173, Tarih: 09.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10236 E.  ,  2015/6173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesi uyarınca davanın reddi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan davanın reddine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamında mevcut 05/01/2011 tarihli Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü uzman raporunda, ... Koruma Kurulu'nun 07/07/1993 tarih ve 4720 sayılı kararı ile belirlenen kentsel sit alanı içerisinde yer alıp, aynı Kurul'un 17/09/2003 tarih ve 15339 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen 17 parsel sayılı taşınmazın, bodrum ve zemin kat cephesi ile pencere doğramalarının tamamen değiştirildiğinin, ikinci katının öne çekilip yükseltildiğinin, yapıya üçüncü bir kat ilave edildiğinin ve cephenin boyandığının belirtildiği, davanın reddine dayanak oluşturan... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/317 Esas, 2011/495 Karar sayılı dosyasında ise sanığın, “ruhsatsız olarak çelik konstrüksiyondan üçüncü normal kat yaptığı” iddiasıyla yargılandığı, suça konu taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde 02/10/2003 tarihli “eski eserdir” şerhi mevcut olup, sanığın ağabeyi olan ...'in, 25/07/2005 – 28/04/2007 tarihleri arasında taşınmazın hissedarlarından olduğu anlaşılmakla;

Kentsel sit alanı içerisinde yer alan tescilli taşınmaza ilişkin olarak belediye ve Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'nde mevcut tüm bilgi, belge, proje ve fotoğraflar ile ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/769 Esas, 2010/432 Karar ve... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/317 Esas, 2011/495 Karar sayılı dosyaları getirtilip, olay yerinde fen, inşaat ve sanat tarihi alanlarında uzman bilirkişiler refakate alınmak suretiyle keşif yapılması, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları gibi teknik veriler ile dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, 05/01/2011 tarihli uzman raporunda belirtilen uygulamaların ne zaman

yapıldığının, özellikle, “üçüncü kat ilavesi” ile aynı dönemde mi yoksa daha sonra mı gerçekleştirildiğinin, başka bir deyişle, 2010/317 Esas sayılı dava dosyasının dayanağını oluşturan 17/01/2006 tutanak tarihi itibariyle mevcut olup olmadığının, sözü edilen müdahalelerin, tescilli kültür varlığında zarar oluşumuna sebebiyet verip vermediğinin, özgün yapısını bozup bozmadığının belirlenmesi, sonucuna göre de sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilebileceği gözetilmeksizin, mükerrer açılan davanın reddi ile neticelenen yargılama sonunda, dosyada vekaletnamesi bulunmayan müdafii ile temsil edilen sanık lehine vekalet ücretine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince davanın reddine ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8617, Karar No: 2024/5724, Tarih: 11.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8617 E.  ,  2024/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/353 E., 2023/569 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bakırköy 10. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/63 E., 2020/617 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; kararı davacı- davalı erkek adına temyiz eden vekil Av....'un özel boşanma davası takip etme yetkisi içeren vekâletnamesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun(6100 sayılı Kanun) 77 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak;

a) Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğinde olup 6100 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesi gereğince vekâletnamenin boşanma davası ile ilgili özel yetki içermesi gerektiğinden, özel yetkiyi içeren vekâletnamenin aslı veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için temyiz dilekçesini sunan vekile kesin süre verilmesi,

b) Vekâletname sunulmaz ise vekil tarafından verilen temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 77 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince yetkisiz vekil tarafından yapılmış temyize muvafakat verdiğini açıkça belirtmediği takdirde kararı temyiz etmemiş sayılacağı şerhini içeren davetiye ile davacı-davalı asıla tebliğ edilmesi,

2.Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından açıkça muvafakat edilmemesi ve asıla gerekçeli kararın daha önceden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemiş olması hâlinde kararın asıla tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3.Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından muvafakat edilmesi veya süresi içinde kararın temyiz edilmesi hâlinde, karar temyiz edilirse gerekli usulî işlemler tamamlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2713, Karar No: 2006/9281, Tarih: 12.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/2713 E.  ,  2006/9281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Menemen Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine  işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2006 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2018/14338, Karar No: 2020/4336, Tarih: 01.07.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/14338 E.  ,  2020/4336 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : İstihkak

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesinin 12.10.2017 tarihli ve 2017/197 Esas, 2017/690 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı üçüncü kişi vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili, müvekkili şirkete ait adreste haciz uygulandığını, borçlunun haciz mahallindeki adresten mahkeme ilamı ile tahliye edildiğini, ... ... olarak anılan restoranın 1998 senesinde mal sahibi ... tarafından kurulduğunu ve kira mukavelesinde mülkiyet ve isim hakkının kiralayana ait olduğu belirtilerek isim hakkının mal sahibince saklı tutulduğunu, borçlu şirketin ticaret sicilinde "... ... Turizm Gıda Ltd. Şti." olarak isminin geçmesinin ... ... unvanlı restoran üzerinde ne mülkiyet ne de fiilen tasarruf hakkı olduğunu göstermeyeceğini, hacze konu malların anılan adreste müvekkilinin işe başlamasından itibaren müvekkili şirketçe satın alınan mallar olduğunu, kaldı ki fatura olmasa bile mecurun içerisindeki malların mecurun sahibine ait olduğunu, bu doğrultuda mahcuz malların bir kısmının ikinci el olarak hurdadan temin edildiğini, bir kısmının ise işletme içerisinde bulunan mal sahibine ait mallar olduğunu belirterek, istihkak iddialarının kabulüne ve davalı alacaklı aleyhine tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçluya ait tebligat adresinde tabela olarak halen "... ..." adının yer aldığını, buna ek olarak adreste yapılan araştırma sonucu "... ..." adına düzenlenmiş 2 adet tahsilat makbuzu bulunduğunu ve bunların tarihlerinin 12.12.2016 olduğunu ve yine adreste "... ... Et ve Balık Restoranı" adına zarf bulunduğunu, borçlu şirket ile istihkak iddiasında bulunan şirketin aynı faaliyet grubunda çalıştığını bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçluya ait tebligat adresinde tabela olarak halen "... ..." adının yer aldığını, buna ek olarak adreste yapılan araştırma sonucu "... ..." adına düzenlenmiş 2 adet tahsilat makbuzu bulunduğunu ve bunların tarihlerinin 12.12.2016 olduğunu ve yine adreste "... ... Et ve Balık Restoranı" adına zarf bulunduğunu, borçlu şirket ile istihkak iddiasında bulunan şirketin aynı faaliyet grubunda çalıştığını bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, haciz mahallinde davalı borçlu adına düzenlenmiş 12.12.2016 tarihli tahsilat makbuzları, davalı borçlu şirkete ait zarf ele geçirildiği, haciz tarihinde işyerinde halen "... ..." tabelasının asılı olduğu, davalı borçlu şirketin sicilde kayıtlı adresinin halen haciz adresi olduğu, davacı üçüncü kişinin sicilde kayıtlı adresinin de aynı adres olduğu, borçlu şirket ile davacının faaliyet konularının aynı olduğu, davacının istihkak iddiasının samimi bulunmadığı, mülkiyet karinesinin aksi davacı üçüncü kişi tarafından ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste haciz işleminin yapıldığı, davacı üçüncü kişi şirketin iş yeri unvanı "... ..." olup, borçlu şirketin ticari unvanının da "... ... Tur. Gıda. İnş. San. Tic. Ltd. Şti." olarak resmi kayıtlarda geçtiği, davacı üçüncü kişi şirketin borcun doğumundan ve takip tarihinden sonra kurulduğu, her iki şirketin ticaret sicil adreslerinin aynı olduğu, davalı borçlu şirketin hacze konu adresten tahliyesine yönelik dava tarihinin borcun doğumundan ve takipten sonraya ilişkin olduğu, davalı borçlu şirketin borcun doğumundan sonra haczin yapıldığı adresten tahliye edilerek noter marifeti ile anahtar tesliminin yapıldığı, üçüncü kişi şirket ile borçlu şirketin faaliyet konularının aynı olduğu, faturanın her zaman düzenlenebilecek belgelerden olması nedeni ile tek başına istihkak iddiasını ispat etmeye yeterli olmadığı, mülkiyet karinesi borçlu dolayısı ile alacaklı lehine olup, aksinin davacı üçüncü kişi şirket tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davacı üçüncü kişinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Davacı üçüncü kişi haciz uygulanan “... ...” unvanlı restoranın 1998 yılında mal sahibi ...tarafından kurulduğunu, haciz uygulanan taşınmazın mal sahibi ...tarafından müvekkili şirkete kiraya verildiğini, ancak kira sözleşmesinde isim hakkının kiralayana ait olduğu belirtilerek isim hakkının mal sahibince saklı tutulduğunu ileri sürmüş ve istinaf dilekçesine buna dair bazı belgeler eklemiştir. Ankara 37. Noterliğinin 08.09.1998 tarih ve 21508 yevmiye sayılı Aşçı Taahhütnamesine göre, ...’un sahibi bulunduğu “... ... İçkili Müzikli Lokanta” unvanlı işyerinde aşçı bağı olarak çalışılması taahhüt edilmiştir. Yine Yenimahalle Belediyesi tarafından 12.09.2000 tarihli yazı ile haciz adresinde “... ...” isimli işyerine ilişkin işyeri açma ve çalıştırma ruhsatına dair tespitler bildirilmiştir. Maltepe Vergi Dairesinin 27.03.2002 tarihli tutanağı ile de, mükellef ...’un başka bir adresteki faaliyetini 31.02.2002 tarihi itibariyle haciz adresine taşıdığı bildirilmiştir. Tüm bu belgelerden, haciz uygulanan restoranın 1998 yılında mal sahibi ... tarafından kurulduğu ve bu tarihten itibaren “... ...” unvanı ile kullanıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda haciz mahallinde bulunan “... ...” ibareli zarf ve 12.12.2016 tarihli iki adet tahsilat makbuzunun mülkiyet karinesinin borçlu lehine işletilmesi için esas alınması doğru değildir. Nitekim haciz mahallinde bulunan tahsilat makbuzu ve zarfta borçlu şirketin unvanı değil, işyerinin 1998 yılından bu yana kullandığı “... ...” unvanı bulunmaktadır.

Her ne kadar haciz uygulanan adres ödeme emrinin tebliğ edildiği adres ise de, dosya kapsamından, ödeme emrinin haciz uygulanan adreste borçluya 16.06.2014 tarihinde tebliğ edildiği, kiraya veren mal sahibi ...’un kiracı ... ... Tur. Gıda İnş. San. Tic. Ltd. Şti.ye karşı 11.09.2014 tarihinde açtığı tahliye davasında ... 16. İcra Hukuk Mahkemesinin 29.12.2014 tarihli kararı ile kiralananın tahliyesine karar verildiği, Noterden düzenlenen 10.02.2015 tarihli anahtar teslim tutanağı ile kiracı borçlu ... ... Tur. Gıda İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından kiralananın anahtarlarının kiraya veren mal sahibi ...’a teslim edildiği, bu şekilde haciz uygulanan mahalin borçlu şirket tarafından resmi olarak tahliye edildiği, söz konusu adreste tahliye kararı ve anahtar tesliminden sonra olacak şekilde 23.02.2017 tarihinde haciz işlemi uygulandığı anlaşılmakla, haciz uygulanan adresin ödeme emrinin tebliğ edildiği adres ile aynı adres olması artık karinenin borçlu lehine değerlendirilmesi için delil olarak kabul edilemeyecektir. Bunun yanında, haciz yapılan mahale ilişkin vergi levhası da davacı üçüncü kişi adınadır. Yine davacı üçüncü kişi haciz yapılan mahalin kendileri tarafından kullanıldığına dair dosyaya TAPDK belgesi, işyeri açma ve çalışma ruhsatı, ATO faaliyet belgesi, ödeme kaydedici cihazlara ait levha ile mal sahibi kiraya veren ... ile akdedilmiş 01.04.2015 başlangıç tarihli kira sözleşmesini sunmuştur. Tüm bunlara göre, İİK'nin 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin üçüncü kişi yararına olduğunun kabulü ile bu yasal karinenin aksinin davalı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir. üçüncü kişi tarafından dava açılmış olması ispat yükünü ters çevirmez. Ne var ki, davalı alacaklı tarafça dayanılan deliller ile, üçüncü.kişi lehine olan karinenin aksi ispat edilememiştir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, üçüncü kişinin davasının kabulü yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile davanın reddine yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebeplerden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde peşin harcın iadesine, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16426, Karar No: 2019/9467, Tarih: 30.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16426 E.  ,  2019/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın, müştekinin sokak üzerine parkettiği kazalı aracından plakaları çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu halde TCK'nın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle gerekçesi farklı olmak üzere isteme uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 30/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19424, Karar No: 2014/10763, Tarih: 02.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19424 E.  ,  2014/10763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2004/348-2013/155

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, ortak mirasbırakan Y. Ü..'nün 31/10/1993 tarihinde ölümü ile davacı, davalılar ve dava dışı eş ve çocukların mirasçı kaldığı, davacının, mirasbırakandan intikal eden yirmi adet dükkan ve bir dubleks meskenin 1993 ve 1997 yıllarından beri davalılar tarafından kullanıldığı halde kendisine herhangi bir bedel ödenmediğini ileri sürerek eldeki davayı açtığı, bilahare verdiği beyan ve ıslah dilekçeleri ile bir kısım taşınmazların ada ve parsel numaralarını bildirildiği, bir kısım taşınmazları ise davaya dahil ettiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazlarda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu(YHGK)'nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E., 2002/114 K sayılı ilamı).

Somut olayda, 36885 ada 6 parselde bulunan 6 adet, 36880 ada 4 parselde yer alan 3 adet, P.S..mahallesinde bulunan 4 adet, T.. mahallesinde bulunan 7 adet dükkan ve 3...ada 3 parseldeki bir adet mesken yönünden dava açılmışsa da, taşınmazların ada, parsel ve bağımsız bölüm numaralarının tam olarak bildirilmemesi nedeniyle dava konusu taşınmazlar tam olarak belirlenememiş, bilahare davacı tarfından verilen beyan ve ıslah dilekçeleri ile ecrimisil talep edilen taşınmaz sayısı ve ecrimisil miktarı artırılmıştır.