muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15577, Karar No: 2023/3959, Tarih: 07.06.2023

Dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, sanık ... hakkında dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanık ...'a yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, sanık ...'ın katılan ...'e yönelik eyleminde bir el ateş edilmesi, hedef alınan vücut bölgesi ve katılanın yaralanmasının niteliği birlikte değerlendirildiğinde suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, Hukukî Süreç başlığı altında (C) paragrafında bilgilerine ve içeriğine yer verilen ve Mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay bozma ilâmının gereği olarak sanıklar ... ve ...'ın üzerlerine atılı suçlardan beraatlerine karar verildiği, sanık ...'ın, maktulün kız kardeşi hakkında hakaret içerikli sözleri üzerine aniden gelişen kast ile üzerindeki ruhsatsız tabancasını çıkartıp maktule ateş ettiği, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında, sanık ...'ın canavarca hisle hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/284 Esas, 2022/341 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Tasarlayarak Kasten Öldürme, Sanık ... Hakkında Tasarlayarak Kasten Öldürmeye Azmettirme, Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/284 Esas, 2022/341 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği,

Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15850, Karar No: 2022/11770, Tarih: 19.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15850 E.  ,  2022/11770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin 3. fıkrasında "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz." şeklindeki düzenleme ve yasanın öngördüğü süreden daha az süre belirlemenin kazanılmış hak oluşturmadığı düşüncesine de yer veren YCGK'nun 11/05/2010 gün ve 2010/87-112 kararı ışığında, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, belirlenen denetim süresinin cezadan az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 1 yıl olarak belirlenen denetim süresinin 2 yıl 6 ay gün olarak düzeltilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2622, Karar No: 2015/2558, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2622 E.  ,  2015/2558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/2127, Karar No: 2008/4590, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2127 E.  ,  2008/4590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde yapılan inceleme sonucu bilirkişi kurulunca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında, dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilin (ilçenin) genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerektiği düşünülmeden, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Kasabasına özgü (lokal) verilere göre kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporuna itibarla hüküm kurulması,

2-Dava konusu 318 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tamamı 33.750 m2 olup, 4.975,78 m2’lik kısmı kamulaştırılmış, geriye 21.869,67 m2 ve 6.904,55 m2 olmak üzere iki ayrı parça kalmıştır.Yargıtay’ın yerleşmiş ve ilkeye dönüşmüş uygulamalarına göre kamulaştırma dışında kalan ve bilirkişi kurulu raporuna ekli krokide A ve C harfleri ile gösterilen kısımlardan her birinin yüzölçümü, geometrik durumu ve konumu göz önünde tutulduğunda herhangi bir değer kaybının söz konusu olmayacağı gözetilmeden, krokide A ve C harfleri ile gösterilen 21.869,67 m2 ve 6.904,55 m2 kısımlara %5’er oranında değer kaybı veren ve buna göre kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporuna itibarla hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde münavebeye esas alınan buğday ve arpa ürünlerinin Kadınhanı İlçesinin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile toptan satış fiyatlarını içeren veri listesi İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmeli, bilirkişi kurulundan bu veri listesine uygun ek rapor alınmalı, 2. maddede belirtilen sebepte dikkate alınarak bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11897, Karar No: 2016/9158, Tarih: 28.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11897 E.  ,  2016/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2015 tarih ve 2014/186-2015/77 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili adına ... nezdinde 2011/04798 sayılı "gıda saklama kabı" ibareli tasarıma konu ürünlerin ayırt edilemeyecek derecede benzeri olan taklit ürünlerin imal, ithal, satış ve pazarlamasının davalı tarafından yapıldığının tespit edildiğini, bu yolla yaratılan haksız rekabetin müvekkiline büyük zarar verdiğini, müvekkilinin ticari itibarını zedelediğini ileri sürerek davalının haksız ve hukuka aykırı eylemleri nedeniyle ....000 TL manevi, ....000 TL maddi, ....000 TL yoksun kalınan kazanç olmak üzere ....000 TL tazminata hükmedilmesini, davalının haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin tespitini, durdurulmasını, önlenmesini, haksız tecavüzün giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf usulüne uygun yapılan tebligata rağmen süresinde davaya cevap vermemiş, davalı vekili ön inceleme duruşmasındaki beyanında davayı kabul etmediklerini, müvekkilinin bal alıp saklamak için bu kapları aldığını, herhangi bir üretim yada satışlarının olmadığını, tescilli olduğu konusunda da bilgilerinin olmadığını savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafın 2011/04798 sayılı saklama kabına benzer ürünleri satışa arz etmek suretiyle davacının tasarım hakkına tecavüz ettiği, aynı zamanda başkasına ait tasarımın birebir aynısının kullanılmasının haksız rekabet teşkil ettiği, KHK 48. maddesinde sayılan fiilleri işleyen kusurlu kişilerin tasarım hakkı sahibinin zararını tazmin etmek ile yükümlü olduğu, davacı tarafın karşı tarafın elde ettiği kâra göre hesap yapılmasını talep etmiş ise de bunun mümkün olmadığı, TBK 50. maddesi uyarınca davacı tarafın ürününün niteliği, davalı tarafın piyasaya sürdüğü ürün miktarı ve hakkaniyet gereği zararın ....000 TL olarak belirlendiği, tasarım hakkına yapılan tecavüzün niteliği, tarafların dosyaya yansıyan sosyal ve ekonomik durumları, paranın alım gücü ve hakkaniyet gereği ....000 TL manevi tazminatın uygun olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı tarafa ait 2011/04798 sayılı "saklama kabı" ibareli tasarıma yönelik davalı tarafın benzer ürünler satışa sunmak suretiyle tasarım

hakkına tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunun tespitine, haksız rekabetin ve tasarım hakkına tecavüzün menine, davalı tarafın 2011/04798 nolu saklama kabına yönelik davalı tarafın ürün satışı yapmasının engellenmesine, satışa sunulan ürünlere el konulmasına, el konulan ürünlerin masrafı davalıdan alınmak suretiyle imhasına, ....000 TL maddi tazminat ile ....000 TL manevi tazminatın davalı taraftan tahsili davacı tarafa ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 512,33 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2017/13363, Karar No: 2019/15437, Tarih: 19.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/13363 E.  ,  2019/15437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Ceza Kanunu’nun "Adliyeye karşı suçlar" bölümünde düzenlenen “Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” başlıklı 268. maddesinde; “İşlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanan kimse, iftira suçuna ilişkin hükümlere göre cezalandırılır” şeklinde olup, işlediği bir suç nedeniyle yakalanan şüphelinin, gerçek kimliğini saklayıp kolluk kuvvetlerine, kimlik bilgilerini bildiği bir başkasının kimlik bilgilerini vermesi durumunda bu madde hükmü uygulanacaktır. Bir başka ifadeyle, failin işlediği bir suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla kendi kimliğini saklayarak, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması ve o kişi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasına neden olması durumunda, bu madde hükmü uygulanacaktır.

Somut olayda başkasının kimlik bilgileri ile internet ortamında alışveriş yapan sanığın eyleminden dolayı Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan dolandırıcılık suçundan takipsizlik kararı verilip, itiraz olmadığından kesinleştiği ve bu eylemde ayrıca başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden müsnet suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13250, Karar No: 2012/15744, Tarih: 24.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/13250 E.  ,  2012/15744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın aşamalarda; olay günü saat 23.30 sıralarında misafirlikte bulunan annesini alıp, Şehit ... mahallesindeki evine bıraktığını, tekrar kendi evine dönerken aynı mahallede bulunan dayısı ...’in kahvehanesine gittiğini, aracını kapılarını kapatmadan park ettiğini, çay içtikten sonra arabasının yanına gittiğinde içeride 3 kişi olduğunu, kendilerine bir şey sormaya fırsat olmadan ön koltukta oturan kişinin kendisine devam etmesini istediği, bunun üzerine Dadaloğu sokak istikametine gittiğini, otonun el frenini çekip, otodan kaçmak isterken her üç kişinin kendisini kovalayarak falçatayla yaraladıklarını, 200 TL para ile cep telefonunu aldıklarını belirtmesine karşın;

Sanığın ise; katılanı tanıdığını, kendisi ve ... ile bir araya geldiklerinde, Antakya’ya gitmeyi teklif ettiğini, kadın satacağını söylediğini, bu teklife ...’ın tepki gösterdiğini, katılanın ise silah çektiğini, ...’ın kendini korumak amacıyla bıçakla katılana vurduğunu, katılanı ...’ın elinden kendisinin kurtardığını cep telefonu ve para almadığını olaydan bir hafta sonra kuru sıkı tabancayı Emniyete kendisinin getirerek teslim olduğunu açıklaması karşısında; öncelikle sanığın beyanında geçen olay yerinde olduğu belirtilen, Zülfikar Nugay’ın açık kimliği tespit edilip, lüzumuna göre, olay ile ilgili bilgi ve görgüsünün sorulup, gereğinde sanığın dayısı ...'in de beyanı alınıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14681, Karar No: 2017/1887, Tarih: 06.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14681 E.  ,  2017/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, denetim süresi, ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecek, yine fıkrada mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olmamak hususu da, hükmedilen bir yıldan fazla mahkûmiyetler için söz konusu olup, hapis cezası bir yıldan az olsa da denetim süresi hiçbir ahvalde bir yıldan az olamayacaktır.

Bu bağlamda; cezanın ertelenmesine karar verilen yaşı küçük sanık hakkında, mahkum olduğu 2 yıl 6 ay ceza süresinden az olmamak üzere bir denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden, “SSÇ.nin 1 yıl süreyle adli açıdan denetime tabi tutulmasına” kısmının çıkarılarak, “sanığın 2 yıl 6 ay süre ile denetime tabi tutulmasına” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12589, Karar No: 2015/9478, Tarih: 09.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/12589 E.  ,  2015/9478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, iş güvencesi tazminatı ile boşta geçen süre, ilave tediye, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, dini ve milli bayram çalışma ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... ait işyerinde diğer davalının işçisi olarak kaba çöp temizliği ve bakım işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edilmesi üzerine açtığı işe iade davasını kazandığını ancak başvurusuna rağmen işe alınmadığını ileri sürerek, ihbar tazminatı ile boşta geçen süre ücreti, iş güvencesi tazminatı, ilave tediye, fazla çalışma, hafta tatili, dini ve milli bayram çalışma ücreti ile genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının ... Sorumluluk alanı olan ... arası kesimde ..., ... denetimindeki otoyol ve bağlantı yollarında kaba çöp temizliği ve bakım hizmetleri işi kapsamında 01.08.2009 - 28.02.2012 tarihleri arasında ... elemanı olarak günde 8 saat süre ile çalıştığını, 01.03.2010 tarihinde ise başlayan yüklenici ... İle anlaşamayarak işten ayrıldığını, müvekkili kurum ile müteahhitler arasında muvazaa olmadığını, davacının çalışma süreleri, aldığı ücret ve iş bildirgelerinin müteahhit firma tarafından SGK' ya bildirildiğini, davacının kurum personeli olmadığını, kendi iradesiyle ihaleyi alan değişik firmalarda görev yaptığını, iş ilişkisinin tamamen o firmalarla olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili ise, işe iade sonrası davacı başvurusunun kabul edildiğini ancak davacının işe başlamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kesinleşen işe iade dosyasında açıkça davaların alt üst işveren olduklarının kabul edildiği arada muvazaa bulunmayıp ihaleye konu işin çöp temizliği ile bakım hizmetleri yapılması olduğu, davacının ihbar tazminatı ile boşta geçen süre ücreti, iş güvencesi tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram, dini bayram ve genel tatil alacaklarına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalı ...'in tüm, davalı ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalı ...'in tüm, davalı ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı ... harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın Mahkemece davalı Kurum aleyhine harca hükmedilmesi hatalı ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki;

Harca ilişkin 2. bent tamamen çıkartılarak yerine;

“Alınması gereken 601,07 TL harçtan peşin alınan 220,50 TL nin mahsubu ile bakiye kalan 380,57 TL harcın davalı Kurum harçtan muaf olduğundan davalı ...'den alınarak Hazineye gelir kaydına"

3. bent tamamen çıkartılarak yerine “ Davacı tarafından sarfedilen 21,15 TL peşin harç ve 21,15 TL başvurma harcı ile 199,35 TL ıslah harç gideri olmak üzere toplam 241,65 TL harcın davalı kurum harçtan muaf olduğundan davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine,

davacı tarafça karşılanan 3,30 TL vekalet harcı gideri, 211,00 TL çeşitli posta ve tebligat gideri, 200,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 414,3 TL yargılama giderinin davanın kabul ve red durumu nazara alınarak takdiren 348,01 TL sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına," cümleleri yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan fazla alınan 122.60 TL'nin ilgiliye iadesi ile aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılardan ...'e yükletilmesine, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.