muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9767, Karar No: 2011/11504, Tarih: 01.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/9767 E.  ,  2011/11504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ...'ne izafeten Kanlıca Orman İşletme Müdürlüğü ve diğeri aleyhine 23/01/2009 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılmasının istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 21/04/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... Telekominikasyon A.Ş vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de diğer davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 01/11/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... Telekominikasyon A.Ş vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca, baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacıların sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda, davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle BOZULMASINA ve temyiz eden davalılardan ... Telekominikasyon A.Ş yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/11/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 01/11/2011
Yargıtay — Esas No: 2014/4277, Karar No: 2015/958, Tarih: 27.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4277 E.  ,  2015/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2006/58-2013/154

Davacı ve birleşen dosya davacıları tarafından, davalı ve birleşen dosya davalıları aleyhine 06/04/2006, 22/06/2006, 02/08/2006, 03/07/2006, 09/08/2006 ve 09/08/2006 gününde verilen dilekçeler ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; 2006/58 Esas nolu asıl davanın ve birleşen 2006/133 Esas ve 2007/137 Esas nolu davaların reddine, diğer davaların kısmen kabulüne dair verilen 28/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi tüm taraflarca süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 302,70 TL'sinin L.. Ç..'ya, 96,70 TL'sinin N.. E..'ye, 62.70 TL'sinin E.. Ç..'ya ve 27,70 TL'sinin H.. Ç..'ya, 27,70 TL'sinin de A.. Ç..'ya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 27/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6732, Karar No: 2014/586, Tarih: 20.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6732 E.  ,  2014/586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, zoralım

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanığın temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın gözaltında kaldığı sürenin 5237 sayılı TCK.nun 63.maddesi gereğince infaz aşamasında cezasından mahsup edilmesi mümkün görülmüştür.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip, lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, vekalet ücretine ilişkin bendin hükümden çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif

KARŞI OY

1-4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir.

2-Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun red, tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2021/8841, Karar No: 2022/9568, Tarih: 28.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/8841 E.  ,  2022/9568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 06.07.2020 tarih ve 2020/251 E. - 2020/368 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirkette toplam %33,33 pay oranıyla azlık pay sahibi olduklarını, davalı şirketin 10.01.2014 tarihli genel kurulunda alınan kararların şirket pay sahiplerini önemli ölçüde zarara uğratacağını, kararların kanuna ve dürüstlük kuralına aykırılıklar içerdiğini, azlık pay sahibi olan müvekkillerinin bilgi alma hakkı ve inceleme hakkının davalı şirket tarafından kısıtlandığını, genel kurul öncesi ve sonrası hakkında yeterli bilgi verilmediğini, yönetim kurulu faaliyet raporu ve denetçi raporunun gerçeği yansıtmadığını, şirket bilançosunda kâr zarar hesaplarının usulüne uygun düzenlenmediğini, davalı şirketin önemli ölçüde kâr elde etmiş olmasına rağmen uzun süredir kâr dağıtım kararı almadığını, mevcut yönetim kurulunun yapmış olduğu usule ve hukuka aykırı işlemler ve şirkete vermiş olduğu zarar dikkate alındığında yönetim kurulu üyelerine ve denetçiye huzur hakkı verilmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu ileri sürerek anılan genel kurulda 1, 2 ve 4. maddeleri kapsamında alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu genel kurul toplantı çağrısının hukuka uygun şekilde yapıldığını, genel kurulda alınan kararların hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu genel kurul toplantı çağrısının hukuka uygun şekilde yapıldığını, genel kurulda alınan kararların hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davacının iptalini talep ettiği genel kurulun 1.maddesinde yönetim kurulu faaliyet raporu ile murakıp raporunun okunmuş olmasına rağmen müzakere sonrası hiç bir oylama yapılmaması nedeniyle kabul veya reddedilmiş bir madde olmaması cihetiyle iptalinin de değerlendirilemeyeceği, 2 numaralı maddede ise bilanço kar ve zarar hesaplarının okunduğu ve müzakere sonrası yapılan oylama neticesinde kararın oy çokluğu ile kabul edildiği ve şirketin kar etmesine rağmen bu karın yönetim kurulu kararı ile yedek akçe olarak ayrıldığı ve bu durumun pay sahiplerinin vazgeçilmez hakkını ihlal ettiği ve davalı şirketin TTK 409. maddesine uygun olarak kar payı dağıtımı konusunda gündem belirlemediği sabit ise de; bu durumun tek başına iptal nedeni kabul edilemeyeceği, zira 409/1. maddesinin düzenleyici bir hüküm olduğu ve genel kurul kararının düzenleyici nitelikte kanun hükmüne aykırı olmasının kararının geçerliliğini etkilemeyeceği, bunun ancak koşulları varsa yönetim kurulunun sorumluluğuna ilişkin olabileceği, yönetim kurulu kararı ile karın yedek akçe olarak ayrılmasının her ne kadar pay sahiplerinin vazgeçilmez haklarının ihlali olsa da bu durumun yine ayrı bir dava konusu olacağı ve alınan yönetim kurulu kararı ile doğrudan bağlantılı olmayan bu davada bunun ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 37,90 TL harcın temyiz eden davacılara iadesine, 28.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11990, Karar No: 2012/18047, Tarih: 04.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/11990 E.  ,  2012/18047 K.**

**"İçtihat Metni"**

3213 sayılı Maden Kanununa muhalefet eyleminden dolayı ... hakkında, anıln Kanunun 12/5. maddesi gereğince ... İl Özel İdaresi İl Encümeninin 06.09.2007 tarihli ve 2007/553 sayılı kararı ile uygulanan 517.250,00 yeni Türk Lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Çarşamba Sulh Ceza Mahkemesinin 05.12.2007 tarihli ve 2007/906 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Çarşamba Ağır Ceza Mehkemesinin 06.02.2008 tarihli ve 2008/32 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20.02.2012 gün ve 10602 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2012 gün ve KYB. 2012-63420 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

3213 sayılı Maden Kanununun 12. maddesi beşinci fıkrasında ruhsat veya işletme izni olmadan üretim faaliyetinde bulunulduğunun tespiti halinde, üretilen madene mülki idare amirliklerince el konulacağı ve bu kişilere bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin, ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idari para cezası uygulanacağı hükmünün yer aldığı, anılan Kanundaki idari para cezası verme yetkisinin Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığına ait olması karşısında, İl Özel İdaresinin söz konusu idari para cezasını verme yetkisi bulunmadığından, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığının Valiliklere verdiği yetki karşısında İl Özel İdaresinin idari para cezası uygulama yetkisinin bulunması karşısında; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görülmediğinden REDDİNE, 04.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6492, Karar No: 2008/6328, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6492 E.  ,  2008/6328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yüklenici ... ve ... tarafından açılan asıl dava tapu iptali tescil, birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/673 E. sayılı dosyası tazminat, bir kısım arsa sahipleri tarafından açılan ve bu dosyayla birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/324 E. sayılı dosyası ise sözleşmenin feshi ve şerhin terkini istemlerine ilişkindir. Mahkemece yükleniciler tarafından açılan davaların reddine, bir kısmı arsa sahipleri tarafından açılan sözleşmenin feshi şerhin terkini davasının kabulüne karar verilmiş, karar yükleniciler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yükleniciler vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yükleniciler ile arsa sahipleri arasında 16.04.1999 ve 06.05.1999 tarihli, iki ayrı kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmıştır. Bu sözleşmelerden 16.04.1999 tarihli sözleşme, ... mahallesi 9196 ada 9 parsel numaralı taşınmazla ilgili olup arsa sahipleri ... mirasçılarıdır. Aynı mahalle 9196 ada 10 parsel hakkındaki 06.05.1999 tarihli sözleşme ise arsa sahibi olarak kendi adına asaleten ... adına vekâleten ... tarafından imzalanmıştır. Dosyada bulunan tapu kayıtlarının incelenmesinden 9 ve 10 parsellerin 03.03.1998 tarihinde tevhit işlemine tabi tutulduğu, bu işlem sonucunda 9196 ada 17 parselin oluştuğu belirlenmiştir. Yukarıda belirtilen sözleşme ve tevhit tarihlerine göre, 9196 ada 17 parselin oluşmasına neden olan tevhit işleminin her iki sözleşmeden daha önceki tarihli olduğu görülmektedir. Yükleniciler tarafından inşaatın da 9196 ada 17 parsel üzerine yapıldığı belirlenmiştir. Dosyada bulunan 9196 ada 17 parsele ait tapu kaydının incelenmesinden, dava dışı birçok kişiye tapuda pay satışı yapıldığı, halen arsa sahipleri dışında birçok kişinin tapu paydaşı konumunda olduğu anlaşılmaktadır.

TMK’nın 692. maddesi uyarınca sözleşmenin feshi davasında sözleşmenin tüm taraflarının yer alması zorunludur. Sözleşmelerin yapılmasından önce 9 ve 10 numaralı parseller tevhid edilerek 9196 ada 17 parsel oluştuğuna göre, her iki sözleşmenin aynı parsel hakkında yapıldığının kabulü ve feshin her iki sözleşme yönünden değerlendirilmesi zorunludur. Bu durumda dava konusu 16.04.1999 ve 06.05.1999 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa sahibi olarak tarafı olan tüm kişilerin fesih davasına karşı muvafakatlarının alınması, bu mümkün olmadığı takdirde bunlarında birleşen fesih davasında taraf olarak yer almalarının sağlanması gerekir. Ayrıca dosyada bulunan 6196 ada 17 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydına göre davanın tarafı olmayan birçok tapu paydaşının bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece verilen şerhin terkini kararı davanın tarafı olmayan tapu paydaşlarının haklarını da etkileyeceğinden, bunların da davaya muvafakatlarının sağlanması, mümkün olmadığı takdirde davada taraf olarak yer almaları için gerekli işlemlerin yapılması zorunludur. Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde diğer arsa sahipleriyle tapu paydaşı görünen kişilerin davaya muvafakatları alınmadan veya taraf olmaları sağlanmadan yazılı şekilde sözleşmenin feshine ve şerhin terkinine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılması gereken işi; yukarıda açıklandığı şekilde sözleşmenin feshi ve şerhin terkini davaları yönlerinden taraf teşkilinin sağlanmasından, sözleşmeden önce yapıldığı anlaşılan tevhit işlemi nedeniyle 17 parselin oluştuğu ve inşaatında bu parsel üzerine yapıldığı değerlendirilerek, 16.04.1999 tarihli sözleşmenin de zorunlu olarak ve davaya konu oluşturduğu değerlendirilerek, sonucuna göre her iki sözleşme yönünden fesih ve şerhin terkini istemleri hakkında karar oluşturulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle yüklenicilerin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bend uyarınca birleşen fesih ve şerhin terkini davası yönünden kararın bu dosyası davalıları yükleniciler yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalılar ... ve ...’a geri verilmesine, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.