muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23961, Karar No: 2018/13426, Tarih: 05.07.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/23961 E.  ,  2018/13426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıkların aşamalarda suçlamaları kabul etmemeleri, müştekilerin soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarında, olayın oluşuna ilişkin çelişkili ifadelerde bulunmaları, soruşturma aşamasında ifadeleri alınan, olaya ilişkin görgü sahibi olan ... ile ...'ın kovuşturma evresinde tanık olarak dinlenmemiş olmaları karşısında; görgü tanıklarının dinlenerek müştekilerin beyanlarında bulunan çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilmediği takdirde hangi beyana ne suretle üstünlük tanındığının açıklanıp tartışıldıktan ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre ise;

Sanıkların savunmalarında, müştekilerin, kendilerine saldırarak arkalarından silahla ateş ettiklerini iddia etmeleri ve olay yerinde bulunan bir adet boş kovanın atıldığı silahın da bulunamaması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18989, Karar No: 2018/4257, Tarih: 05.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/18989 E.  ,  2018/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirkete ait akaryakıt istasyonundan, .... plaka sayılı aracına yakıt aldığını, ancak pompa görevlisinin araca dizel cinsi yakıt yerine kurşunsuz benzin tahliyesi yaptığını, bu şekilde araçta arıza oluştuğunu, zararının giderilmesi amacıyla başlattığı takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, hatalı akaryakıt dolumunu kabul ettiğini, ancak gerçek zararın sigorta şirketi tarafından karşılandığını, davacının talebinin fahiş olduğunu beyanla; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; alacağın 5.820,02 TL'lik kısmına vaki itirazın iptaline, asıl alacağın % 20'si üzerinden hesaplanan 1.164,00 TL icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, dizel yakıt tüketen araca, başka tip yakıt konulduğu iddiasına dayalı, oluşan hasardan kaynaklı alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmiştir. İİK.nun 67/2 maddesi hükmünce, icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağın likit ve belli olması, yani borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit veya belirlenmek için bütün unsurlar bilinmekte veya bilinmesi gerekmekte, böylece borçlu tarafından tahkik ve tayin edilmesi mümkün nitelikte olması yeterlidir. Borçlu, yalnız borçlu olduğunu tesbit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Açıklanan yasal kuralların ışığında,takip konusu alacak değerlendirildiğinde, davacının alacaklı olup olmayacağı veya ne miktar alacaklı olacağı husususun yargılamaya muhtaç olduğu, bir başka ifadeyle likid bulunmadığı, dolayısıyla davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi için gereken yasal şartların oluşmadığı, buna göre icra inkar tazminatına ilişkin isteminin reddine karar verilmesi gerektiği halde, bu talebin kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip kararın düzeltilerek onanması HMUK'un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3. fıkrasının karar yerinden çıkartılarak yerine "şartları oluşmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine," cümlesi yazılarak kararın düzeltilmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5957, Karar No: 2009/6305, Tarih: 20.11.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5957 E.  ,  2009/6305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ise de ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, deprem yönetmeliğindeki değişiklik nedeniyle fazla ödendiği iddia olunan iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış; mahkemece istekle bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dışı yüklenici ... ile davalı arsa sahibi arasındaki düzenleme şeklinde daire karşılığı, inşaat yapım sözleşmesi 13.04.1999 tarihinde imzalanmıştır. Davacı yüklenici şirket 19.09.2000 tarihli düzenleme şeklindeki devir sözleşmesiyle işi ilk yüklenici ...’dan devralmıştır. Davacı devralan yüklenici şirket ile davalı arsa sahibi arasında 16.01.2003 tarihinde düzenleme şeklinde daire karşılığı inşaat yapım sözleşmesine ek sözleşme imzalanmıştır. Taraflar arasındaki 16.01.2003 tarihli ek sözleşmede, paylaşım yeniden düzenlenmiş, inşaat süresi 15 ay uzatılmış bunlar dışındaki 13.04.1999 tarihli sözleşmenin diğer maddelerinin aynen yürürlükte olduğu kararlaştırılmıştır. Davacı yüklenici şirket bu davada deprem yönetmeliğinde yapılan değişiklik nedeniyle yapmak zorunda kaldığı fazla giderlerin tahsilini istemiştir. Yüklenicinin yükümlülüğü sözleşmeye, imar durumuna, projesine ve yürürlükte bulunan deprem yönetmeliğine uygun nitelikte inşaat yapıp arsa sahibine teslim etmektir. Davacı yüklenici şirket ilk yüklenici ...’dan depremin meydana gelmesinden sonra 19.09.2000 tarihinde aynı şartlarla daire karşılığı inşaat yapım sözleşmesine konu işi devir almıştır. Davacı yüklenici şirket davalı arsa sahibi ile imzaladığı 16.01.2003 tarihli düzenleme şeklindeki ek sözleşmede de asıl sözleşmenin şartlarında herhangi bir değişiklik olmayacağını kabul etmiş, fazla yaptığı giderler konusunda istekte bulunabileceği sözleşmede kararlaştırılmamıştır. Davacı yüklenici şirketin sözleşme gereği yükümlülükleri içerisinde depreme dayanıklı inşaat yapılmasının da bulunmasına, davacı yüklenicinin depremin meydana gelmesinden sonra ilk yükleniciden sözleşmeyi devralmış olmasına ve daha sonra taraflar arasında düzenlen 16.01.2003 tarihli sözleşmede de bu konuda arsa sahibi tarafından yükleniciye ödeme yapılacağına ilişkin bir düzenleme yeralmamış olmasına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu istekle bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 20.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11303, Karar No: 2021/3330, Tarih: 30.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11303 E.  ,  2021/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik enerjisi ihtiyacını davalı şirketten temin ettiğini, Danıştay 13. Dairesinin 06/04/2011 tarihli ve 2008/2695 Esas 2011/1368 Karar sayılı ilamı ile EPDK'nın 875 sayılı kurul kararının iptaline karar verildiğini, bu nedenle 2006 Eylül – 2010 Aralık döneminde Perakende Satış Hizmeti (PSH) bedelinin nispi ücret olarak tahsilinin hukuki dayanağının ortadan kalktığını, bu çerçevede davalı şirketin aynı dönemde fazladan PSH bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; şimdilik 5.000 TL'nin KDV'si ve ödeme tarihinden itibaren kamu alacaklarına uygulanan gecikme zammı ve gecikme zammının KDV'si ile birlikte davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

Davalı; elektrik faturalarında yer alacak tüm gelir kalemleri ile ilgili düzenleme yapma yetkisinin EPDK'na ait olduğunu, davaya konu PSH bedelininde EPDK’nın düzenleyici işlem niteliğindeki kurul kararıyla uygulamaya koyduğu gelir kalemlerinden biri olması nedeniyle uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; 6446 sayılı Kanun’un 17 nci maddesinin onuncu fıkrası uyarınca kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda, tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisinin bu bedellerin kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlı tutulduğu, işlemin EPDK’nın düzenleyici işlemlerine ve tarifeler yönetmeliğine uygun olduğunun, bilirkişi raporu ile tespit edildiğinden ve mahkemenin yetkisinin de bu uygunluk denetimi ile sınırlı olduğundan bahisle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekilince istinaf yoluna müracaat edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; alınan tüm bilirkişi raporlarında maktu sayaç okuma bedellerinin tespit edilemediği ve davacının talep ettiği tüm dönemlere ait PSH bedelerinin iadesi gerektiği konusunda hesaplama yapıldığı; ayrıca 6719 sayılı Yasa kapsamında alınan bedellerin EPDK yönetmeliklerine uygunluğunun da ilk derece mahkeme kararına dayanak bilirkişi raporu ve istinaf incelemesinde alınan bilirkişi raporu ile belirlendiğinden, davacının istirdata konu alacağının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- HMK'nın 33 üncü maddesine göre; hakim, Türk hukukunu resen uygular. Diğer bir anlatımla, bir davada ileri sürülen maddi olayların hukuki nitelendirmesini yapmak, uygulanacak hukuk kaidelerini bulmak ve uygulamak hakimin doğrudan görevidir.

Dava; Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun (EPDK) 875 sayılı kararı ile 01/09/2006 ila 31/12/2010 tarihleri arasındaki geçiş döneminde Perakende Satış Hizmet (PSH) tarifesinin kWh bazında belirlenmesine ilişkin 20 Dağıtım Şirketi İçin Gelir Gereksinimi Hesaplaması ve Tarife Metodolojisinin, Geçiş Dönemi Tarife Uygulamaları başlıklı II. Bölümünün (B) bendinin Danıştay tarafından iptal edilmiş olması nedeniyle, anılan dönemde davacı şirket tarafından davalı şirkete elektrik tüketim bedelleri ile birlikte ödenen PSH bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

Hukuka aykırı bulunan idari işlemler hakkında idari yargı yerlerince verilen iptal kararları; iptal edilen karara istinat eden, onunla doğrudan doğruya alakalı tasarruflara da etkilidir. Bu suretle iptal hükmü; iptal edilen karara dayanan, onunla bağlı bir mahiyet arzeden sonuç işlemleri de ortadan kaldırmak suretiyle geçmişe yürümektedir. İptal kararlarının bu özelliği, dava konusu idari tasarruftan önceki hukuki durumun sağlanması gereğinden kaynaklanmaktadır.

Dosya kapsamına göre; davalı şirketin, EPDK'nın, Danıştay tarafından iptal edilen düzenleyici işlemi esas alarak 01/09/2006 ila 31/12/2010 tarihleri arasındaki geçiş döneminde tanzim ettiği faturalar ile elektrik abonesi olan davacı şirketten, tüketilen enerji miktarı (kWh) üzerinden PSH bedeli tahsil ettiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca ilk derece mahkemesince; EPDK'nın düzenleyici işleminin Danıştay tarafından iptal edildiği, buna bağlı olarak geçmişe etkili olarak ortadan kalkan düzenleyici işlem nedeniyle davalı şirket tarafından geçiş döneminde tahsil edilen PSH bedellerinin davacı şirkete iade edilmesi gerektiği gözetilerek, tarafların delil ve karşı delillerinin değerlendirilmesi suretiyle ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, hukuki nitelendirmede hata yapılarak EPDK'nın halen yürürlükte olan düzenleyici işlemleri hakkında yapılan yasa değişiklikleri nedeniyle istemin tümden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre davacı tarafın diğer, temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

2- Bozma nedenine göre davacı tarafın diğer, temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 30/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13445, Karar No: 2014/9338, Tarih: 15.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13445 E.  ,  2014/9338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16650, Karar No: 2014/16025, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16650 E.  ,  2014/16025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2014/309-2014/349

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 2. Ticaret Mahkemesi 29.11.2013 tarih, 2013/130 Esas - 2013/108 Karar sayılı ilamı ile 10.000,00 TL alacağın 19.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılar TMSF ve İNG banktan müştererk ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5867, Karar No: 2020/920, Tarih: 04.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5867 E.  ,  2020/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 26/07/2018 tarih ve 2017/243-2018/599 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 13.02.2019 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, "yüksek oranda faiz verileceği ve istendiğinde paranın iade edileceği" taahhüdüyle davalıların müvekkilinden 191.625.- Euro tahsil ettiklerini, davalıların bu eylemlerinin Bankalar Kanunu, TTK, Sermaye Piyasası Kanununu ihlal niteliğinde olduğunu, izinsiz halka arz faaliyeti yapıldığını, müvekkilinin davalı şirketlerde ortaklığının bulunmadığını, yönetim kurulu başkanının da zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek davacı ile davalı şirketler arasında geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitini, yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğünü, 191.625.- Euro karşılığı 451.645,36 TL'nin avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının Yimpaş Mobilya San. ve Tic. A.Ş.'nin ortağı olup hisseleri önceki ortaktan 01.04.2004'te devren iktisap ettiğini, Yimpaş Holding A.Ş.'de bir ortaklık kurulmadığını, anılan davalı yönünden davanın reddinin gerektiğini, paranın iade edileceği ya da yüksek kar payı verileceğinin vaat edilmediğini, yönetim kurulu başkanının sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, taraflar arasında bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 451.645,36 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.