muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12172, Karar No: 2022/14935, Tarih: 21.11.2022

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının taleplerinin hukuki dayanağının olmadığını, ... sözleşmesinin eki niteliğindeki Personel Yönetmeliğinde talep konusu alacakların geçici görevlendirme hâlinde ödenmeyeceğinin düzenlendiğini, ilk bilirkişi raporunda bu hususun açıkça belirtildiğini, davacının geçici görevle görevlendirildiğini ve bankada çalışmadığını, başarı priminin belirli bir başarı durumuna göre verildiğini, davacının fiilen çalışmadığını, ayrıca hesaplamaya esas alınan başarı puanının dayanaksız olduğunu, davacının fazla çalışması varsa da bundan geçici görevlendirilen kurumun sorumlu olduğunu, davacının fiilen çalışması olmadığından kira yardımından yararlanamayacağını, yine hak kazandığı kabul edilse bile alacak kalemlerinde hesap hatası yapıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının aylıksız izinli olmayan geçici görevlendirilen personel olduğu, davacının 25.08.1997 tarihinde davalı nezdinde büro görevlisi olarak çalışmaya başladığı ve talep döneminde milletvekili danışmanı olarak görevlendirildiği, davacının tabi olduğu kanun hükmüne göre "Kamu kurum ve kuruluşları ile kamu tüzel kişiliğini haiz kurumlarda çalışanlar aylık, ödenek, her türlü zam ve tazminatlar ile diğer mali ve sosyal hak ve yardımları kurumlarınca ödenmek kaydıyla kurumlarının ve kendilerinin muvafakati ile bu maddenin bir ila üçüncü Fıkraları kapsamında TBMM’de görevlendirilebilirler." denildiği, davalı Kurumun iç düzenleyici işleminde ise "...geçici veya daimi olarak başka kurumlarda görevlendirilenlere bu esaslarda düzenlenen başarı primi, ... gücü temin zorluğu tazminatı, kira yardımı ve temettü ile fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışmaya ilişkin ödemeler yapılmaz..." denildiği bu hâlde davacıya uygulanması gereken kanun hükmü ile davalı Kurumun iç düzenleyici işleminin çatıştığı, normlar hiyerarşisi gereği davalının iç düzenleyici işlemi kanunla eşit hukuki ... ve etkiye sahip olmadığından kanunla çatışığında kanuna üstünlük tanınması gerektiği, bu nedenle davalının iç düzenleyici işleme dayalı olarak davacının hak taleplerinin reddi gerektiği yönündeki savunmasının isabetli olmadığı, başarı priminin dayanağının kurumun iç düzenleyici işlemi olduğu, 6253 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde belirtilen diğer mali ve sosyal hak ve yardımlar kapsamında yer alan başarı primine davacının hak kazandığı, nitekim davalı tarafından davacıya bu minvalde ödemelerin yapıldığı; ancak İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda başarı primi puanının hatalı değerlendirildiği ve davalı tarafından yapılan ödemenin düşülmediği, Bölge Adliye Mahkemesince resen açılan duruşma ile alınan bilirkişi raporunda yapılan başarı primi hesaplamasının hükme esas alınması gerektiği, temettü alacağının kabul edilmesinin yerinde olduğu, yine istinaf aşamasında alınan 26.04.2022 tarihli bilirkişi raporunda kira alacağı talebinde kira yardımlarının değişkenliği gözetilerek yapılan hesaplamanın hükme esas alınması gerektiği, fazla çalışma ücreti açısından yapılan değerlendirmede ise fazla çalışma ücreti aylık olmadığı gibi ödenek, zam veya tazminat da olmadığı, aynı şekilde sosyal hak ve yardım olarak da değerlendirilemeyeceği, davacının varsa fazla çalışmasından yararlanan ve menfaat elde eden kişi ya da kurum davalı olmadığı hâlde davalının bu çalışmanın karşılığından sorumlu tutulmasının hem açıkça düzenlenmediği için yasal düzenlemelere uygun olmadığı hem de hakkaniyete aykırı olacağından davacının fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; başarı primi ve kira yardımı alacağı taleplerinin eksik hesaplandığını, yanlış değerlendirildiğini, fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, istinaf aşamasında sunulan hiç bir delili kabul etmediklerini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacı dava konusu dönemde davalı Bankada çalışmadığından temettü alacağı, kira yardımı ve başarı primine hak kazanamayacağını, kaldı ki başarı primi alacağının hesap yönteminin hatalı olduğunu, kanunun yönetmelikten üstün sayılarak sonuca gidilmesinin hatalı olduğunu, ... sözleşmesinin eki niteliğindeki Yönetmeliğin sözleşme hürriyeti çerçevesinde taraflar açısından bağlayıcı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin 01.01.2014-16.11.2018 tarihleri arasında dava dışı ... Büyük Millet Meclisinde danışman olarak görev yaptığı ve davalı Kurumda çalışmadığı dönem için talep ettiği başarı primi, temettü ve kira yardımı alacakları ile fazla çalışma ücreti alacaklarından davalı Bankanın sorumlu olup olmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı maddesinin birinci fıkrası.

3. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 inci maddesi.

4. 6253 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, davacının 25.08.1997 tarihinde davalı Banka nezdinde büro görevlisi olarak çalışmaya başladığı ve davacının talep döneminde milletvekili danışmanı olarak 6253 sayılı Kanun'a göre ... Büyük Millet Meclisi nezdinde geçici olarak görevlendirildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu dönem 01.01.2014-15.11.2018 tarihleri arasını kapsamakta olup davacı bu döneme dair başarı primi, temettü ve kira yardımı alacakları ile fazla çalışma ücreti taleplerinin davalıdan tahsili talebinde bulunmuştur.

3. Davalı Banka ise 26.05.2017 yürürlük tarihli "Ücret ve diğer ödemeleri tespit esasları" başlıklı davalı Kurumun iç düzenleyici işlemine dayanarak, bu düzenlemenin "Ücret ve tazminatların ödenme usulü" kenar başlıklı 21 inci maddesinin üçüncü fıkrasında ifadesini bulan düzenleme gereği davacının taleplerinin kabul edilemeyeceğini savunmuştur.

3. Davalı Banka ise 26.05.2017 yürürlük tarihli "Ücret ve diğer ödemeleri tespit esasları" başlıklı davalı Kurumun iç düzenleyici işlemine dayanarak, bu düzenlemenin "Ücret ve tazminatların ödenme usulü" kenar başlıklı 21 inci maddesinin üçüncü fıkrasında ifadesini bulan düzenleme gereği davacının taleplerinin kabul edilemeyeceğini savunmuştur.

4. Davacının talep döneminde milletvekili danışmanı olarak görevlendirildiği, davacının tabi olduğu 6253 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin beşinci fıkrasında "Kamu kurum ve kuruluşları ile kamu tüzel kişiliğini haiz kurumlarda çalışanlar aylık, ödenek, her türlü zam ve tazminatlar ile diğer mali ve sosyal hak ve yardımları kurumlarınca ödenmek kaydıyla kurumlarının ve kendilerinin muvafakati ile bu maddenin bir ila üçüncü fıkraları kapsamında TBMM’de görevlendirilebilirler." denildiği, davalı Kurumun iç düzenleyici işlemi olan "Ücret ve tazminatların ödenme usulü" kenar başlıklı 21 inci maddesinin üçüncü fıkrasında ise "...geçici veya daimi olarak başka kurumlarda görevlendirilenlere bu esaslarda düzenlenen başarı primi, ... gücü temin zorluğu tazminatı, kira yardımı ve temettü ile fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışmaya ilişkin ödemeler yapılmaz..." şeklinde düzenleme yapıldığı görülmektedir.

5. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince; kanun hükmü ile davalı kurumun iç düzenleyici işleminin çatıştığı, normlar hiyerarşisi gereği davalının iç düzenleyici işleminin kanunla eşit hukuki ... ve etkiye sahip olmadığından kanunla çatıştığında kanuna üstünlük tanınması gerektiği, bu nedenle davalının iç düzenleyici işleme dayalı olarak davacının hak taleplerinin reddi gerektiği yönündeki savunmasının isabetli olmadığı gerekçesiyle talep edilen alacak kalemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de bu kabul yerinde değildir.

6. Davacının geçici olarak görevlendirilmesine dayanak olan 6253 sayılı Kanun söz konusu dönemde hak ve alacakların kimin tarafından ödeneceğini ifade ederken, davalı Kurumun iç düzenleyici işlemi ise hangi alacak kalemlerinin ödenip ödenmeyeceğini açıklamaktadır. Dolayısıyla davalı Kurumun ücret ve ve diğer ödemelere dair tespit esasları diğer adıyla iç düzenleyici işlemi ve 6253 sayılı Kanun birbiriyle çelişen değil birbirini tamamlayan düzenlemeler olduğundan İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince ifade edilen bir çatışma mevcut değildir.

7. Davacının talepleri göz önüne alındığında, davacı işçinin davalı Bankada çalışmadığı 01.01.2014-16.11.2018 tarihleri arasında, dava dışı ... Büyük Millet Meclisinde danışman olarak görev yaptığı ve söz konusu başarı primi, temettü alacağı ile kira yardımı alacaklarına hak kazanmadığı, bu alacak kalemlerinin bankada fiilen çalışan personele özgü nitelikte olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4107, Karar No: 2025/2293, Tarih: 09.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4107 E.  ,  2025/2293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/389 E., 2021/336 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; “...” ibaresinin,

1969’dan bu yana davacıların ticaret unvanının ş... sözcüğü

olduğu gibi, ... ... Sanayi A.Ş.'nin tüm payına sahip olduğu ... Holding

A.Ş. adına "..." esas unsurlu ve 96/..., 96/...,

2006/..., 2009/..., 2017....., 2017/67282, 2017/78451, 2017/78871,

2017/..., 2017/..., 2017/..., 2020/... ve 2013/... sayılı markaların bulunduğunu, bu markalar mesnet gösterilerek davalı şahsın 2019/... sayılı ve "... mobilya" ibareli marka başvuruna yapılan itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından verilen nihai kararla davacı ...Ş. yönünden reddedildiğini, diğer davacı yönünden ise itirazın kısmen kabul edildiğini, oysa müvekkillerinin markalarının kullanımına dair delillerin dosyaya sunulduğunu, “...” markasının tanınmış

marka olduğunun kesinleşmiş bir mahkeme kararı ve 24.12.2013 tarihli TÜRKPATENT kararı ile

tespit edildiğini, başvurunun 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/6 hükmü uyarınca reddinin gerektiğini ileri sürerek 2020-M-10178 sayılı YİDK kararının iptali ile

tescil edilmiş olması halinde 2019/90983 başvuru numaralı markanın hükümsüzlüğü ve

sicilden terkinine karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili, müvekkilinin 2015 yılından bu yana "... mobilya"

ibaresini kullanarak ticaret yaptığını, 2019/... sayılı markasının, davacı markalarından hiç bir menfaat beklentisi olmaksızın müvekkilinin isim

ve soy isminin ilk hecelerinden oluşturulmuş bir marka olduğunu, müvekkilinin "... mobilya" ibareli markasının görsel, işitsel ve anlamsal bakımından ortalama tüketiciler nezdinde tamamen farklı bir imaj oluşturduğunu, SMK'nın 6/5 hükmü koşullarının oluştuğunun ispatlanamadığını, kesinleşmiş

mahkeme kararlarında davacı şirketlerin markasının tanınmış marka olmadığına

karar verildiğini, başvuru konusu olan “... mobilya” ibaresinin davacının ticaret

unvanında aynen bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının "... mobilya+şekil" ibareli marka başvurusu ile davacının kullanım ispatına konu olmayan 2013/84314, 2017/50096, 2017/78451, 2017/78871, 2017/78874, 2017/90575, 2017/67282 ve 2017/96103 sayılı ve "..." ibareli tescilli markaları arasında dava konusu markanın kapsamında yer alan 20. sınıfa konu bir kısım mallar ile 35. sınıfa konu bir kısım hizmetler yönünden ortalama tüketici kesimi nazarında görsel ve sesçil benzerlik oluştuğu, taraf markaları arasında bu mal ve hizmetler yönünden SMK'nın 6/1 hükmündeki iltibas koşulunun gerçekleştiği, davalı tarafın kullanım ispatı talebi açısından ise; davacı tarafın kullanım ispatına konu olabilecek 2009/...., ..., ... sayılı markalar bakımından Kurum itiraz sürecinde sunduğu delillerin bu markaların kullanımını ispata yeterli olmadığı, bu markaların SMK'nın 6/1 ve 19/2 hükümlerine göre iltibas değerlendirilmesine esas alınmadığı yönündeki YİDK kararının doğru kabul edildiği, davalı ... başvurusu nedeniyle SMK'nın 6/5 hükmündeki tanınmışlık koşulunun da oluşmadığı, davacı tarafın ticaret unvanındaki kılavuz unsuru "..." olduğundan bilirkişi raporunda da geçtiği üzere "davalı Kurumdan celbedilen belgeler arasında davacıların "..." ibaresini SMK'nın 6/6 hükmü çerçevesinde başvuru kapsamındaki mal ve hizmetlerde kullanıma ilişkin delile rastlanmadığı" şeklindeki tespite iştirak edildiği; hükümsüzlük açısından ise dava aşamasında sunulan faturalarla davacı ... ... A.Ş. "..." ticaret ünvanını 35. sınıfta “mobilya, pano ve perde emtiasının” toptan ve perakende satışı hizmetlerinde fiilen kullandığını belgelemiş ise de, dava konusu marka karar aşamasında tescilli olmadığından bu durumun sonuca etkili bulunmadığı, dava konusu marka başvurusunun kötüniyetle yapıldığı iddiasının da kanıtlanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, TÜRKPATENT'in 2020-M-10178 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2019/90983 sayılı markanın kapsamında yer alan 20. sınıfa konu “Yatak şilteleri, yastıklar, tibbi amaçlı olmayan havalı yataklar ve yastıklar; aynalar; ahşap veya sentetik malzemeden mamul panolar, resimler, tablolar için çerçeveler, tahta, mantar, kamış, bambu, hasır, boynuz, kemik, fildişi, balina kemiği, istiridye kabuğu, kehribar, sedef, lületaşı, balmumu, plastik veya alçıdan mamul bu sınıfa dahil süs ve dekorasyon eşyaları: biblolar, duvara asılan süsler, heykeller ve bu Malzemelerden mamul müsabakalarda verilen kupalar; ev hayvanları için kulübeler, yuvalar, yataklar; bambu. perdeler, stor perdeler (iç mekan), şerit perdeler, dekorasyon amaçlı boncuklu perdeler; perde kopçaları, perde halkaları, perde kancaları, perde çubukları” malları ve 35

. perdeler, stor perdeler (iç mekan), şerit perdeler, dekorasyon amaçlı boncuklu perdeler; perde kopçaları, perde halkaları, perde kancaları, perde çubukları” malları ve 35. sınıfa konu “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Yatak şilteleri, yastıklar, tibbi amaçlı olmayan havalı yataklar ve yastıklar; aynalar; ahşap veya sentetik malzemeden mamul panolar, resimler, tablolar için çerçeveler, tahta, mantar, kamış, bambu, hasır, boynuz, kemik, fildişi, balina kemiği, istiridye kabuğu, kehribar, sedef, lületaşı, balmumu, plastik veya alçıdan mamul bu sınıfa dahil süs ve dekorasyon eşyaları: biblolar, duvara asılan süsler, heykeller ve bu malzemelerden mamul müsabakalarda verilen kupalar; ev hayvanları için kulübeler, yuvalar, yataklar; bambu perdeler, stor perdeler (iç mekan), şerit perdeler, dekorasyon amaçlı boncuklu perdeler; perde kopçaları, perde halkaları, perde kancaları, perde çubukları mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri'' yönünden iptaline, dava konusu marka tescilli olmadığından hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, taraf markaları arasında "..." ibaresinin ortak olarak yer almasından kaynaklı yüksek düzeyde benzerlik bulunduğu, dava konusu başvurudaki "mobilya" ibaresinin tanımlayıcı olması nedeniyle başvuruya ayırt edicilik katmadığı, içerisinde mobilya ve pazarlama konusunda uzman bilirkişilerin yer aldığı heyet tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna göre emtia benzerliğinin de kısmen gerçekleştiği, bu hale göre taraf markaları arasında SMK'nın 6/1 hükmü anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10728, Karar No: 2007/10639, Tarih: 27.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/10728 E.  ,  2007/10639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, kredi sözleşmesini kefil sıfatı ile imzalayan müvekkillerinin iradesinin fesada uğratıldığını ileri sürmüş ve müvekkillerinin 50.000.00.-YTL. borçlu olmadığının tespitine, 1.000.00.-YTL. manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın ... Hukuk Bürosu Müdürlüğü’nün ...’da olduğunu, taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesi hükmü gereğince de ... Mahkemeleri’nin yetkili olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece kredi sözleşmesinde öngörüldüğü üzere ... Mahkemeleri’nin yetkili olduğu gerekçeleri ile yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davadan önce girişilmiş bir icra takibi bulunmadığından yetkili mahkemenin genel yetki kuralları çerçevesinde belirlenmesi gerekir. Dava konusu kredi sözleşmesi davalı bankanın ... Şubesi’nce imzalanmıştır. Bu durumda HUMK.nun 17. maddesi uyarınca anılan şubenin muamelesinden dolayı o şubenin bulunduğu mahalde dahi dava açılabilir. Sözleşmedeki yetki şartı diğer yetki kurallarını ortadan kaldırmaz. O halde mahkemece ... Mahkemeleri’nin de yetkili olduğu gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yetkisizlik kararı doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1168, Karar No: 2015/2516, Tarih: 06.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1168 E.  ,  2015/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 14. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.04.2013 gün ve 2009/831E., 2013/434 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan Temay Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 12.07.2013 gün ve 2013/14523 E., 2013/17510 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, dava konusu alacak miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yasa yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş; anılan Kanunun 450.maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, 6100 Sayılı Kanuna geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici madde 3 (Ek:31.03.2011– 6217/30 md.) göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.9.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427’nci ilâ 454’ncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bilindiği üzere, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar yıllar itibariyle arttırılmıştır.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.