muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/13930, Karar No: 2006/17039, Tarih: 05.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13930 E.  ,  2006/17039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'un 06.09.2005 tarihinde ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet altına alındığı, vesayet altına alınmadan önce Kültür Sokak, ... Caddesi No: 4/3 ... adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17441, Karar No: 2013/13171, Tarih: 10.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/17441 E.  ,  2013/13171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın bölünmemiş iki yönlü caddede otomobille seyri sırasında, gidişe göre soldan sağa geçmek isteyen ve bölünmemiş yolun ilk bölümünü geçip 4.2 metre mesafe kat edip, sanığın şeridine giren mağdurun, aracın sol yan ayna kısmına çarpması şeklinde meydana gelen olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında; soldaki otobüs durağında duran iki otobüsün arasından mağdurun fırladığını ve sağda park halinde araçlar bulunduğundan sağa kaçamadığını iddia ettiği, kaza tespit tutanağı krokisinde yolun solunda duran otobüsler ile sağda duran park halindeki araçlardan bahsedilmediği; fren izinin bulunmadığı anlaşılmış olup; tanıklar ... ve ...'ın, mağdurun solda duran iki otobüsün arasından yola fırladığına, sanığın süratli olmadığına; hukuk mahkemesinde dinlenen tanıkların da mağdurun iki otobüsün arasından karşıya geçmek için yolu kontrol etmeden yola fırladığına, sanığın süratli olmadığına, yolun sağında da park halinde araçlar bulunduğuna, mağdurun; otobüsten inip karşıya geçmek için otobüsün arkasına geçtiğine, otobüs yolcu indirdiği için hareket etmesini beklemeden arkasında bulunan başka bir otobüs ile arasından geçerek karşıya geçmeye çalıştığına, solunu kontrol edip, henüz sağını kontrol etmeden çarpmaya maruz kaldığına ilişkin beyanları karşısında; her ne kadar hukuk mahkemesinde yapılan yargılama sırasında dinlenen tanık ..., kaza mahallinde yol dar olduğu için çocuğun iki otobüsün arasından çıkışı ile çarpma noktası arasında 1-1.5 metre mesafe bulunduğunu belirtse de; hukuk mahkemesinde dinlenen tanık ...'ın beyanında mağdurun çarpma sonucu sanığın aracının 1-2 metre önüne düştüğünü belirttiği, KTT krokisine göre de sanığın çarpma noktasından kısa bir mesafede durduğu, sanığın hızının meskun mahal hız sınırları üzerinde olmadığı, sanığın, karşı istikametten gelen ve yolun solunda durarak yolcu indirip bindirmekte olan iki otobüsün arasından, aniden ve kontrolsüzce yola giren mağdura kendi şeridinde çarptığı mağdurun beyanında bu oluşu doğruladığı, yolun sağında park halinde bulunan araçlar olması sebebiyle sanığın alabileceği bir önlem bulunmadığı ve aynı gerekçe ile kusurunun bulunmadığına yönelik mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 10.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20821, Karar No: 2017/8667, Tarih: 23.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/20821 E.  ,  2017/8667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bakanlığa bağlı hastenede alt işverenler nezdinde en son davalı şirket işçisi olarak temizlik işinde çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edilmesi üzerine açtığı işe iade davasının lehine sonuçlandığını, başvurusuna rağmen işe alınmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile boşta geçen süre, işe başlatmama tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili, davalı şirketin diğer davalı Kurumun temizlik işlerini ihale alarak 16.03.2012-15.05.2012 tarihleri arasında iş yaptığını, davacının davalı Kurum işçisi olduğunu, davalı şirketin ihale süresinde işini yaptığını ve ihaleyi yeni alan şirkete işyerini devrettiğini, işyerini devretmeden önce işçileri başka işyerine davet etmesine rağmen davacının davete cevap vermediğini, kendilerinde geçen çalışma süresinin 1 yılı doldurmadığını, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiş,

Davalı Bakanlık vekili ise, davacının kendi işçileri olmadığı için davanın husumet yokluğu neden ile reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 25.05.2005-03.04.2012 tarihleri arasında davalı Milli Savunma Bakanlığı- ... Eğitim Hastanesinde temizlik işini alan şirketlerde kesintisiz çalıştığı, son işverenin davalı ... İnş. Nakl. San. Ve Tic. Ltd. Şirketi olduğu, davacının iş akdinin feshine ilişkin yazılı bildirim bulunmamakta ise de; işe iade dosyasının incelenmesinde davacının iş akdinin davalı şirket tarafından 03.04.2012 tarihinde işe devamsızlığı sebebi ile sona erdirildiğinin anlaşıldığı, işe iade davasının davacı lehine sonuçlandığı ancak başvurusuna rağmen işe başlatılmadığı buna göre davacının davaya konu alacaklara hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Karar tarafların temyizi üzerine, Dairemizin 07/11/2016 tarihli ilamı ile, "Davacının işe başlatmama tazminatı talebinde ıslah dilekçesinde 5 aylık ücret tutarında tazminat talep etmesine karşın dava dilekçesindeki taleple bağlı kalınıp tazminat hesabında 4 aylık ücretin dikkate alınmasının hatalı olduğu" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, bozma ilamına uyulmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar tarafların temyizi üzerine, Dairemizin 07/11/2016 tarihli ilamı ile, "Davacının işe başlatmama tazminatı talebinde ıslah dilekçesinde 5 aylık ücret tutarında tazminat talep etmesine karşın dava dilekçesindeki taleple bağlı kalınıp tazminat hesabında 4 aylık ücretin dikkate alınmasının hatalı olduğu" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, bozma ilamına uyulmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti vekilinin tüm temyiz itirazları ile T.C. ... vekilininin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı T.C. ...'nın harçtan muaf olduğuna karar verildiği halde yargılama giderlerine harç katılarak davalı Bakanlığın harca mahkum edilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

Hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin altı ve yedinci bentlerinin çıkartılarak, yerine;

"6- Alınması gereken 1.552,14TL harçtan peşin alınan 68,35TL ile ıslah harcı olarak yatırılan 410 TL nin mahsubu ile bakiye 1.073,79 TL harcın davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti alınarak hazineye gelir kaydına,

Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcı toplamı 506,40 TL. Harcın davalı şirketten tahsili ile davacıya verilmesine,

7- Davacının yaptığı harçlar hariç 300,00 TL bilirkişi ücreti ve 185,40 TL posta gideri olmak üzere toplam 485,40 TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, "bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Harmanşa İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7025, Karar No: 2011/1496, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/7025 E.  ,  2011/1496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İşyeri dokunulmazlığı suçuna ilişkin düzenlenen iddianamede, suça sürüklenen çocuğun eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı iddia edilerek TCK.nun 35. maddesinin uygulanması istendiği halde mahkemece bu hususta herhangi bir karar verilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin olarak, 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı farik ve mümeyyizlik raporu alınmadan karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 26/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5100, Karar No: 2023/6773, Tarih: 06.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/5100 E.  ,  2023/6773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/703 E., 2023/833 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanığın, müdafii tarafından kanunî süresi içinde öne sürüldükten sonra, 24.07.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli, 2022/412 Esas ve 2023/15 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31.03.2023 tarihli ve 2023/703 Esas, 2023/833 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküme yönelik katılanlar vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin (a-b) bentleri uyarınca mahkûmiyeti gerektiğinden bahisle suç niteliğine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin (a-b) bentleri uyarınca mahkûmiyeti gerektiğinden bahisle suç niteliğine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'ın yaşı küçük ...'i kaçırdığından bahisle hakkında kamu davası açıldığı ve ...'in ailesi ile aralarında sorunlar olduğu, olay günü bu sorunlardan kaynaklı ...'in eniştesi olan ....., ile sanığın "......, yeri" isimli lokantada buluşmaya karar verdikleri, olay yerine...ın yanında maktul ... ve... ile birlikte geldiği, sanık ile...ın karşılıklı konuştukları esnada maktul ...'in sanığa kafa atması sonucu sanık ile maktul arasında kavga başladığı ve sanığın bu durumun yarattığı haksız tahrikin etkisi ile üzerinde bulunan bıçakla maktul ...'i bıçaklayarak öldürüp elindeki suç aleti ile civardaki "....., Yeri" isimli restaurantın içine saklandığı şeklinde olayın geliştiği değerlendirilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Maktul hakkında düzenlenen 09.05.2022 tarihli; "maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı kot kesisi ile birlikte iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama, hemotoraks sonucu öldüğü" görüşünü içeren otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, doktor raporu, görüntü inceleme tutanağı, tanık beyanları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "hükmün adli emanet ile ilgili 8 nolu bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Adli emanetin 2022/4942 sırasında kayıtlı bulunan kıyafetler ile yine adli emanetin 2022/5422 sırasında kayıtlı kıyafet ve ayakkabının karar kesinleştiğinde sahibine iadesine" ibaresinin eklenmesine" ilişkin düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri yönünden

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık müdafinin temyizi yönünden

Sanığın, müdafii tarafından kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 24.07.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine, karar verilmiştir.

B. Katılanlar vekilinin temyizi yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31.03.2023 tarihli ve 2023/703 Esas, 2023/833 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3320, Karar No: 2018/7813, Tarih: 03.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3320 E.  ,  2018/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, apartmana asansörün monte edilmesi, terastaki sızıntının giderilmesi için arsa payları oranında katkı payının tahsili ile asansör monte edilmesi ve sızıntı giderim için izin ve yetki verilmesi ve bu sızıntı nedeniyle uğradıkları fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 500 TL ..., 500 TL ... yönünden dava tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte hasar giderim tazminatının tahsili istenilmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, çatının tamiratı masrafı ile asansör monte edilmesine yetki ve izin verilmesine, gerçekleşecek masraflara avans niteliğinde olmak üzere bilirkişi tarafından hesaplanan 25.000,00 TL asansör yapımı ve 75.00,00 TL çatı bakım ve tamiratı masraflarının kat maliklerinden arsa payları oranında alınarak dava konusu çatının onarımı için gerekli giderleri için harcanmasına, masrafların daha fazla çıkması halinde belgelendirmek şartıyla aynı şekilde paydaşlardan arsa payları oranında alınarak davacıya verilmesine, davacı ...'a ait dairede oluşan 400 TL zararın davalılardan arsa payları oranında alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava hakimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Davacıların asansör yapımına ilişkin talebi yönünden taşınmazın mimari projesinde asansör bulunmadığından ve kat malikleri kurulunca anataşınmaza asansör yapılması yönünde herhangi bir karar alınmadığından mahkemece kat maliklerinin iradesi yerine geçilerek anataşınmaza asansör yapılmasına karar verilmesi yasa ve usule aykırıdır. Ayrıca davacıların çatıdaki soruna yönelik talepleri yönünden çatıda projeye uygun olarak yapılması gerekli onarımın ve bedelinin bilirkişiye tespit ettirilerek raporda belirlenecek onarımın yapılması için öncelikle varsa yöneticiye yetki verilmesi, onarım bedelinin davacılar da dahil olmak üzere tüm kat maliklerinden arsa payları oranında avans niteliğinde tahsili ile yöneticiye ödenmesi, onarım bedelinin daha fazla olması halinde bununda davacılarda dahil tüm kat maliklerinden arsa payları oranında yönetici tarafından tahsili bunun için yöneticiye uygun bir süre verilmesi bu süre içinden yöneticinin onarımı gerçekleştirmemesi halinde davacılara yetki verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca kabule göre de davacı ...'nin 500 TL zarar istemi yönünden olumlu ya da olumsuz karar verilmemiş olması, diğer davalı ...'ın 500 TL zarar talebi yönünden ise 400 TL'nin kabulüne rağmen davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmaması da bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca kabule göre de davacı ...'nin 500 TL zarar istemi yönünden olumlu ya da olumsuz karar verilmemiş olması, diğer davalı ...'ın 500 TL zarar talebi yönünden ise 400 TL'nin kabulüne rağmen davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmaması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının iste halinde iadesine 03/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.