muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4275, Karar No: 2009/7118, Tarih: 29.04.2009

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların tamamının 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama haritasında Hasanbaba Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı, 1950 yılında 5653 sayılı yasa hükümlerine göre makiye ayrıldığı, toprak tevzi komisyonunca 8 tevzi numarası ile Ömer Özdür adına dağıtım ve tescilinin yapıldığı, taşınmazların tamamının tevzi haritasının kapsamında kaldığı, fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda 4271 parselin C ile işaretlenen 224,96 m2, 4272 parselin (A) ile işaretlenen 182,35 m2 yüzölçümlü bölümlerinin halen tahdit içinde bulundukları, geriye kalan bölümlerinin Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldıkları, temyize konu yerlerin eğim ölçere göre %20-25 eğimli olduğu, üzerlerinin bozuk baltalık orman örtüsü ile kaplı bulunduğu, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdıkları anlaşıldığına, makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği Y.İ.B.B.K.nın 22.03.1996 gün 1993/5-1 sayılı ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararı ile kabul edildiğine, ve her ne kadar taşınmaz makiye ayırmadan sonra 4753 ve 5618 sayılı yasa hükümleri uyarınca tevzi edilmiş ise de, 4753 Sayılı Yasanın 8. maddesinde ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığına, 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramından funda veya makiliklerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağına, bilimsel olarak da % 12'den fazla eğimli makilik sahaların orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza(koruma) makisi yani orman sayılması gerektiğine, bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağına, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağına, orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararının uygulama yerinin bulunmadığına, halen eylemli orman olan taşınmazların özel mülkiyet olacak şekilde sicile kayıt edilmesinin yasal dayanağının bulunmadığına, bu nitelikteki taşınmazların her nasılsa özel mülkiyet niteliği ile sicile geçirilerek, hakkında kayıt oluşturmasının yolsuz tescil (E.M.Y. md. 933 Yeni T.M.Y. md. 1025) olduğuna, karşı davacıların taşınmazların eylemli durumunu bilmemelerinin mümkün olamayacağından T.M.Y.'nın (931) 1023

.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararının uygulama yerinin bulunmadığına, halen eylemli orman olan taşınmazların özel mülkiyet olacak şekilde sicile kayıt edilmesinin yasal dayanağının bulunmadığına, bu nitelikteki taşınmazların her nasılsa özel mülkiyet niteliği ile sicile geçirilerek, hakkında kayıt oluşturmasının yolsuz tescil (E.M.Y. md. 933 Yeni T.M.Y. md. 1025) olduğuna, karşı davacıların taşınmazların eylemli durumunu bilmemelerinin mümkün olamayacağından T.M.Y.'nın (931) 1023. maddesinde yazılı iyi niyet kurallarından da yararlanamayacağına, kaldı ki devlet ormanlarında özel mülklerin bağlı olduğu yasa hükümlerinin uygulanamayacağına, taşınmazlar daha önce yapılan orman kadastro sınırları içinde olduğu halde arazi kadastro ekiplerinin bu durumu göz önünde bulundurmadan hata ile ikinci kadastro yapıp yolsuz olarak sicil oluşturmuşsa da , 766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayılı Yasanın 22/1. Maddesi hükmüne göre ikinci kadastronun bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve T.M.Y.'nın 1026 (E.MY'nın 934.İsviçre M.Y. 976) maddesi gereğince tapunun hiçbir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceğine, somut olayda 3402 sayılı yasanın 12/3maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığına , baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan bir sicil kaydının davalılara ve karşı davacılara hiçbir zaman mülkiyet hakkı kazandırmayacağına ve başlangıcından itibaren yolsuz ve geçersiz olan tapu kayıtlarının iptaline ilişkin mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran açıklayıcı (ihzari) başka bir anlatımla sicilin oluştuğu tarihten itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını, sicilin yolsuz ve geçersiz olduğunu belirleyen bir hüküm olduğuna , bu tür kayıtlarda TMY'nın 1023. (E.MY'nın 931.İsviçre M.Y. 974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanmayacağı belirlenerek kaydın iptaline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 29.04.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2728, Karar No: 2012/9156, Tarih: 17.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2728 E.  ,  2012/9156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şahadetname niteliğindeki belgelerde sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “şahadetname niteliğindeki belgelerde sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi 25.12.2003'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8881, Karar No: 2007/10879, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8881 E.  ,  2007/10879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vd. aralarındaki eğitim ve öğretim gideri davasına dair Elazığ 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.11.2006 günlü ve 2003/740-2006/462 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 25.6.2007 günlü ve 2007/4298-5967 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesi ile birlikte dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucunda yerel mahkeme kararının yükümlüye yurt dışında yüksek lisans ve doktora eğitimi için yapılan toplam 42.152,33 ... Doları masrafın faizinin ilişik kesme tarihinden itibaren başlatılması nedeniyle bu masrafın Türk Lirası karşılığının da ilişik kesme tarihine göre hesap edilmesi gerektiğine değinilerek bozulduğu; ancak, 926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Yasasının 112. maddesine 4861 Sayılı Yasanın 7. ve 4917 Sayılı Yasanın 5. maddeleri uyarınca eklenen ek fıkrada; Türk Silahlı Kuvvetlerinden her ne şekilde olursa olsun mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılan veya ilişiği kesilen subay ve astsubaylar (Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapamaz şeklinde sağlık raporu alanlar ile vazife malülü olarak Türk Silahlı Kuvvetlerinden ayrılanlar hariç) her yıl Kuvvet Komutanlıkları, ... Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından belirlenen; askeri öğrenci, subay ve astsubay nasbedildikten sonra kendilerine yapılan öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarını, yükümlülük sürelerinin eksik kalan kısmı ile orantılı olarak kanuni faizi ile birlikte tazminat olarak ödeyecekleri belirtilmiş, Milli Savunma Bakanlığınca hazırlanan ve 17.12.2005 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmeliğin tazminatın hesaplama şeklini gösteren 6. maddesinin (b) bendi "Personelin ayrıldığı veya ilişiğinin kesildiği tarih esas alınmaz. Masrafların yapıldığı yıl esas alınarak ayrıldığı veya ilişiğinin kesildiği tarihe kadar kanuni faizi hesaplanarak tazminat hesabı yapılır" hükmü uyarınca masrafın yapıldığı yıl esas alınarak hesaplanması gerekeceği, aynı yönetmeliğin Geçici 1. maddesinde ise "Yönetmeliğin yayımlandığı tarihte henüz ödeme yapmamış, ancak Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişiği kesilmiş personele de uygulanır" hükmüne yer verildiğinden davalının, bu Yönetmelik hükümlerine tabi olacağı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından davalı

vekilinin karar düzeltme isteminin açıklanan nedenlerle kabulüne, Dairemizin 25.6.2007 ... ve 2007/4298-5967 sayılı bozma kararının "2" numaralı bendinin kaldırılmasına, yerine "17.12.2005 tarihinde yürürlüğe giren Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmeliğin 6. maddesinin (b) bendi ve aynı yönetmeliğin Geçici 1. maddesi uyarınca yüksek lisans ve doktora eğitimi için döviz cinsi yapılan masrafların yapıldığı yıl esas alınarak yükümlünün ilişiğinin kesildiği tarihe kadar olan süre için kanuni faizi de hesaplanarak tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken ilişik kesme tarihinden itibaren yasal faiz hesabı yapan ikinci bilirkişi raporunun hükme esas alınması" ibaresinin yazılması suretiyle bozma kararının düzeltilmesine, karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23341, Karar No: 2021/4019, Tarih: 09.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/23341 E.  ,  2021/4019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5666, Karar No: 2023/46, Tarih: 09.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5666 E.  ,  2023/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2017/24461 başvuru numarası ile 29, 30 ve 32 inci sınıflarda "ÇİFTÇİ" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun 2009/23022 ve 2012/25955 sayılı "ÇİFTÇİ" ibareli markalara dayalı olarak 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kısmen reddedildiğini, karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddine karar verildiğini, müvekkilinin ÇİFTÇİ ibareli marka başvurusu ile redde mesnet alınan ÇİFTÇİ FIRIN markası benzer kabul edilse dahi başvurunun sadece 30 uncu sınıftaki “pastacılık ve fırıncılık mamülleri” için reddedilebileceğini, bu husus değerlendirilmeden başvurunun tümden reddinin hatalı olduğunu, müvekkilinin yıllardır bakliyat sektöründe tescilli A LA ÇİFTÇİ markasını kullandığını, dava konusu markanın önceki markasının serisi niteliğinde olduğunu, redde mesnet ÇİFTÇİ FIRIN markasının ise bakliyat sektöründe hiç kullanılmadığını, müvekkilinin eskiye dayalı kullanımı karşısında bakliyat sektöründe hiç kullanımı olmayan markanın redde mesnet alınmasının doğru olmadığını, bakliyat ürünü bakımından ÇİFTÇİ ve ÇİFTÇİ FIRIN markalarının farklılık arz ettiğini ileri sürerek, YİDK’in 11.01.2018 tarih ve 2018-M-69 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, davaya konu marka başvurusu ile redde mesnet markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, işbu markalarda esas ve belirleyici unsurun yazılış, okunuş ve anlam olarak birbirinin tıpatıp aynısı olan çiftçi ibaresi olduğunu, davacının 2004/21425 sayılı A LA ÇİFTÇİ ibareli önceki tarihli markasının dava konusu ÇİFTÇİ ibareli markasından farklı olduğunu, asli unsuru aynen muhafaza edilmediğini, önceki tescilli markanın işletme ile bağlantısının ve tüketici nezdinde yarattığı izlenimin yeni başvuruda korunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 2017/24461 sayılı "ÇİFTÇİ" ibareli davacı ... başvurusu ile redde mesnet alınan "ÇİFTÇİ" ibareli markalar arasında 6769 sayılı Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi kapsamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu, davacının "çiftçi" ibareli marka başvurusu yönünden, önceki tarihli markasından kaynaklanan müktesep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvurunun 30. sınıf emtialar yönünden tamamen reddinin hukuka aykırı olduğunu, “çiftçi fırın” markasının faaliyet alanının tamamen pastacılık üzerine olduğunu, davacının faaliyet alanı olan bakliyat sektörü ile hiç bir ilgisinin bulunmadığını, Mahkemece 6769 sayılı Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi kapsamındaki benzerlik olgusunun dar yorumlanması gerektiği açıklanmasına rağmen bu hususta dar bir yorum yapılmadığını, müvekkili başvurusu ile redde mesnet markalar arasında 6769 sayılı Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında benzerlik bulunmadığını, somt olayda Yüksek Mahkemenin ayniyet derecesi ve markanın bir bütün olarak incelenmesi gerekliliği esasının gözardı edildiğini, başvuruya yeterli ayırt ediciliğin katıldığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, dava konusu "çiftçi" ibareli başvuru ile redde mesnet "Çiftçi Fırın" ve "ÇİFTÇİ" ibareli markalar arasında bu anlamda bir benzerliğin bulunduğu, zira markaların asli unsurlarının aynı olduğu ve başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17711, Karar No: 2015/21154, Tarih: 15.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/17711 E.  ,  2015/21154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2014/223-2014/715

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar M.. A.. ve A.. Ş.. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Dosya kapsamından ipotek alacaklısı M.Ş ile davalıların murisi olan M.Ş’ın aynı kişi olup olmadığının tespitinin yapılamadığı anlaşılmakla;

a)İpotek akit tablosu ve dayanak belgelerin aslının,

b)İpotek akit tablosunda bilgileri yer alan ve M.Ş’ın, E.Ş’a verdiği İstanbul 6. Noterliği’nin 09.07.1955 tarih ve 22051 sayılı vekaletnamesinin tamamen okunaklı örneğinin yada aslının ipotek akdinin kurulduğu Beyoğlu Tapu Müdürlüğü’nden ve ilgili noterlikten temin edilmesi,

c)İpoteğe konu taşınmazda M.Ş’ın kimlik bilgilerine dair tapu kaydı ve tedavüllerinin okunaklı sureti ve varsa ipotek maliki M.Ş’ın kimlik kaydına ilişkin diğer belgelerin Beyoğlu Tapu Müdürlüğü’nden temin edilmesi,

2-İstanbul 10. İcra Müdürlüğü’nün 2013/215 Esas sayılı takip dosyası aslının,

3-İstanbul 10. İcra Müdürlüğü’nün 2013/5077 Esas sayılı takip dosyası aslının,

4-İstanbul 13. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2013/1452 E 2014/139 K sayılı dava dosya aslının,

5-İpotek maliki M.Ş ile davalıların murisi M.Ş’ın aynı kişi olma ihtimaline binaen;

a)Gerekçeli karar ve (gerekçeli kararın) temyiz dilekçesinin F.. O..’ın adreste olup olmadığı tebliğ evrakına şerh düşülmeksizin 7201 Sayılı Kanunu'nun 16. maddesine aykırı olarak tebliğ yapıldığı,

b)Gerekçeli karar, (gerekçeli kararın) temyiz dilekçesi ve ek kararın temyiz dilekçesinin Ş.. Ş..’ın adreste olup olmadığı tebliğ evrakına şerh düşülmeksizin 7201 Sayılı Kanunu'nun 16. maddesine aykırı olarak tebliğ yapıldığı,

c)TK'nun 10. maddesi uyarınca önce bilinen adrese tebligat yapılmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işlemi de usulsüz olduğu gibi, koşulların oluşması halinde, tebligatın 7201 Sayılı Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılması durumunda tebligatta, tebliğin 7201 Sayılı Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılması gerektiği yönünde bir şerh bulunması gerekir aksi durum tebligatın usulsüzlüğü sonucunu doğurur. Buna göre;

.

i-Gerekçeli karar, (gerekçeli kararın) temyiz dilekçesi ve ek kararın temyiz dilekçesinin tebliğinde; İ.. Ç.. ve N.. T..’e doğrudan doğruya TK 21/2 maddesine göre ve gerekli şerh verilmeden tebligat yapıldığı,

ii-ek kararın temyiz dilekçesinin tebliğinde; N.. A..’ın tebligat parçasında gerekli şerh verilmeden TK 21/2 maddesine göre tebligat yapıldığı,

.

i-Gerekçeli karar, (gerekçeli kararın) temyiz dilekçesi ve ek kararın temyiz dilekçesinin tebliğinde; İ.. Ç.. ve N.. T..’e doğrudan doğruya TK 21/2 maddesine göre ve gerekli şerh verilmeden tebligat yapıldığı,

ii-ek kararın temyiz dilekçesinin tebliğinde; N.. A..’ın tebligat parçasında gerekli şerh verilmeden TK 21/2 maddesine göre tebligat yapıldığı,

Yukarıda adı geçen kişilere açıklamalar doğrultusunda usulsüz tebliğ edilen gerekçeli karar, temyiz dilekçesinin ve/veya ek kararın temyiz dilekçesinin, bahse konu usulsüzlüğe yönelik yukarıdaki açıklamalar gözetilerek, usulüne uygun tebliğ ettirilerek, yukarıda istenen belge ve dosyalarla (özellikle dosyaların dava konusu dosya ile ilgisi tespit edildikten sonra) birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.