muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6220, Karar No: 2011/14690, Tarih: 20.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/6220 E.  ,  2011/14690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Her ne kadar mahallinde yapılan keşif sonucu düzelenen bilirkişi raporunda, suça konu emvalin civar baltalık ormanlardan kesilmiş olabileceği, kesim yerinin bilinmediği belirtilmişse de davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında yakalanan emvalin yaklaşık bir ay önce motorlu testere ile kesilmiş odun olduğunun, sanığın da köyde pazar satışı odunlarından yüklediğini, nakliyeyi Remzi Kara'dan aldığını beyan ettiğinin yazılı bulunmasına, sanığın duruşmadaki savunmasında da emvali kendi maktasından kestiğini beyan etmesine, mahkemece de emvalin vasfı belirlenmeden sanığın eyleminin nakliye tezkeresiz orman emvali nakletme olarak değerlendirilmesine göre orman idaresinden sanığa makta kesim izini verilip verilmediğinin sorulup, varsa kesim izni verilen sahada da keşif yapılıp emvalin buradan teminin mümkün olup olmadığı tesbit edilip nakliyenin adına kesildiği Remzi Kara'nında dinlenmesinden sonra bilirkişiden suça konu emval ile nakliye tezkeresinde yazılı emvalin uygunluk gösterip göstermediği hususunda ek rapor alınıp emvalin menşeinin, kaçak orman emvali olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tesbitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6567, Karar No: 2019/2586, Tarih: 12.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/6567 E.  ,  2019/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :...

DAVALI-DAVACI :...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kesinleşen yönlerden yeniden hüküm kurulması, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.03.2019 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... ve vekili Av. ... ile karşı taraf davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen 10.02.2015 tarihli ilk karar yalnızca davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyize konu edilmiş, Dairemizin 02.03.2017 tarihli ilamıyla da kadının temyiz talebi tümüyle kabul edilerek davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadına nazaran daha ziyade kusurlu olduğu belirtilerek davalı-karşı davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği yönünden bozulmuştur. Bozma üzerine ilk derece mahkemesince bozma ilamına uyulmuş, ancak gerekçeli kararın hüküm kısmında her iki dava yönünden boşanma hükmü, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan tedbir ile yoksulluk nafakası, bozma öncesi yapılan yargılama giderleri ile vekalet ücretleri yönünden yeniden hüküm kurulmuştur. Dairemiz bozma ilamına konu olmayan ve hatta davalı-karşı davacı kadın tarafından da temyize konu edilmeyerek kesinleşen bu yönler bakımından yeniden hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olduğundan bozulması gerekmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 2.037.00 TL. vekalet ücretinin Sema'dan alınıp Eyüp'e verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/4230, Karar No: 2017/3891, Tarih: 20.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/4230 E.  ,  2017/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası

uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/427, Karar No: 2011/2746, Tarih: 10.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/427 E.  ,  2011/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜMRANİYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1467 parsel sayılı taşınmazının sahte vekaletname düzenlenerek dava dışı M. A.a, kısa süre sonra da davalıya satış suretiyle  devredilmiş olduğunu yeni öğrendiğini, sahte belgelerle taşınmazın el değiştirdiğini ve işlemlere katılan tüm şahısların fikri birlik içerisinde hareket ettiklerini ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli taşınmazı 8.1.1997 tarihinde bedelini ödemek suretiyle dava dışı emlakçı M.A.'tan satın aldığını, sahtecilikle ilgisinin bulunmadığını, tapu  kaydına güvenen iyiniyetli 3.kişi olup, T.M.K.'nun 1023.maddesi uyarınca ediniminin korunması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, sahtecilik hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1467 parsel sayılı taşınmaza davacı adına kayıtlı iken, Üsküdar 4. Noterliğince düzenlenen 07.11.1996 tarihli vekaletname kullanılarak vekil Musa Bal tarafından dava dışı Muzaffer Akkoç’a 11.11.1996 tarihinde satış suretiyle temlik edildiği, M.’in de taşınmazı 08.01.1997 tarihinde aynı yolla davalıya devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, kayden maliki olduğu taşınmazın temlikinde kullanılan vekaletnamenin sahte olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmış; davalı ise, taşınmazı tapu kaydına güvenerek ve iyiniyetle iktisap ettiğini savunmuştur.

Bilindiği üzere; hukukumuzda, diğer çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi kişilerin huzur ve güven içerisinde alış verişte bulunmaları satın aldıkları şeylerin ilerde kendilerinden alınabileceği endişelerini taşımamaları, dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle, alan kişinin iyi niyetinin korunması ilkesi kabul edilmiştir. Bu amaçla Medeni Kanunun 2.maddesinin genel hükmü yanında menkul mallarda 988 ve 989, tapulu taşınmazların el değiştirmesinde ise 1023.maddesinin özel hükümleri getirilmiştir.

Öte yandan, bir devleti oluşturan unsurlardan biri insan unsuru ise bunun kadar önemli olan ötekisi topraktır İşte bu nedenle Devlet, nüfus sicilleri gibi tapu sicillerinin de tutulmasını üstlenmiş, bunların aleniliğini (herkese açık olmasını) sağlamış, iyi ve doğru tutulmamasından doğan sorumluluğu kabul etmiş, değinilen tüm bu sebeplerin doğal sonucu olarak da tapuya itimat edip, taşınmaz mal edinen kişinin iyi niyetini korumak zorunluluğunu duymuştur. Belirtilen ilke M.K.nun 1023.maddesinde aynen "tapu kütüğündeki sicile iyi niyetle dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan 3 ncü kişinin bu kazanımı korunur" şeklinde yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki 1024.maddenin  1.fıkrasına göre "Bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken 3 ncü kişi bu tescile dayanamaz" biçiminde öngörülmüştür.

Ne varki; tapulu taşınmazların intikallerinde, huzur ve güveni koruma, toplum düzenini sağlama uğruna, tapu kaydında ismi geçmeyen ama asıl malik olanın hakkı feda edildiğinden iktisapta bulunan kişinin, iyi niyetli olup olmadığının tam olarak tespiti büyük önem taşımaktadır. Gerçekten bir yanda tapu sicilinin doğruluğuna inanarak iktisapta bulunduğunu ileri süren kimse diğer yanda ise kendisi için maddi, hatta bazı hallerde manevi büyük değer taşıyan ayni hakkını yitirme tehlikesi ile karşı karşıya kalan önceki malik bulunmaktadır.

Bu nedenle, yüzeysel ve şekilci bir araştırma ve yaklaşımın büyük mağduriyetlere yol açacağı, kişilerin Devlete ve adalete olan güven ve saygısını sarsacağı ve yasa koyucunun amacının ilk bakışta, şeklen iyiniyetli gözükeni değil, gerçekten iyiniyetli olan kişiyi korumak olduğu hususlarının daima göz önünde tutulması, bu yönde tüm delillerin toplanıp derinliğine irdelenmesi ve değerlendirilmesi gerekmektedir.

Nitekim, bu görüşten hareketle "kötü niyet iddiasının def'i değil itiraz olduğu, iddia ve müdafaanın genişletilmesi yasağına tabii olmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve mahkemece kendiliğin den (resen) nazara alınacağı ilkeleri 8.11.1991 tarih l990/4 esas l99l/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararında kabul edilmiş, bilimsel görüşlerde aynı doğrultuda gelişmiştir.

Somut olayda; 07.11.1996 tarihli vekaletnamedeki davacıya atfen atılı olan imzanın davacının eli ürünü olmadığının Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi raporuyla saptandığı ve böylece anılan vekaletnameye istinaden davacı adına yapılan 11.11.1996 tarihli satış akdinin geçerli olmadığı ve ilk el olan dava dışı M.adına tescilin yolsuz olduğu; ne varki, ikinci el olan davalının, koşullarının varlığı halinde TMK.nun 1023. maddesi koruyucuğundan yararlanacağı kuşkusuzdur. Ancak, ikinci el konumundaki davalının iyiniyetli olup olmadığı hususunda hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle araştırma, soruşturma ve inceleme yapılarak davalının iyiniyetli olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması, bu doğrultuda tanık dahil tüm delillerin toplanması ve irdelenmesi, toplanan ve toplanacak olan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken,  noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.03.2011  tarihinde  oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/38048, Karar No: 2011/5737, Tarih: 22.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/38048 E.  ,  2011/5737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/158860

MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2007

NUMARASI : 2007/207 Karar - 2006/122 Esas

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

26/01/2005 günlü sayacın mandalının düşürülmüş olduğunu belirten kaçak tespit tutanağı kapsamı ve sanığın savunması karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar dinlenip, bilirkişi katılımıyla mahallinde yapılacak keşifte kurulu güç tespit edilip, tüketim föyleri incelendikten ve tüketimin kurulu güçle orantılı olup olmadığı ve tüketimde suç tarihinden sonra yükselme olup olmadığı saptandıktan sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3221, Karar No: 2006/9791, Tarih: 19.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3221 E.  ,  2006/9791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Kartal 3.Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ             :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanmaya sebep olan olaylarda güven sarsıcı davranışlarda bulunan ve birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı koca tam kusurludur. Anlaşmalı boşanma (TMK.m.166/3) koşulları da oluşmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü  tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü  böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada  mademki birlik artık sarsılmış  diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk  Medeni  Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa  kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden  beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin  reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının aşağıdaki bentlerkapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yersizdir.

2-Temyiz sebeplerine hasren incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının aşağıdaki bentlerkapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine  paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına   nazaran \*kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun  4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü  nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

c-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne,  kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına  nazaran \* kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır.

\* Türk Medeni Kanununun  4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken  yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün 2/b-c bentlerde gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapasmı dışında kalan bölümlerinin ise 2/a bentdeki nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.06.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/29854, Karar No: 2015/29498, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/29854 E.  ,  2015/29498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalıyla ait tekstil işyerinde çalıştığını, işverene yasal hakları eksik ödenerek işten çıkarıldığını ve fazla çalışma ile hafta tatili ve bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini beyanla sözü edilen işçilik alacakları bakımından taleplerde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren ödemelerin tam olarak yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ücretinin bordrolarda yazılı olandan daha yüksek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava HMK’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak açılmış, yargılama sırasında alacaklar belirlendiğinde davacı vekili talep artırım dilekçesi vermiştir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.