muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/21650, Karar No: 2010/30184, Tarih: 02.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/21650 E.  ,  2010/30184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/83441

MAHKEMESİ : Ayaş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2007

NUMARASI : 2007/8

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

22/12/2005 günlü sayac devre dışı bırakılarak, kablo uçları direk bağlanmak suretiyle kaçak elektrik kullanılmış olduğuna dair kaçak elektrik tüketim tutanağı kapsamı ve sanığın savunması karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar ve adresi tespit edildiği takdirde açma işlemini yapan M..K.. dinlenip, katılan kurumdan borç ödenip elektrik açıldıktan sonra, sanığın savunmasında belirttiği gibi tüketimin sıfır olduğunu belirterek sayacın incelenmesi için başvuruda bulunup bulunmadığı sorulup diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8321, Karar No: 2022/462, Tarih: 20.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8321 E.  ,  2022/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 23.10.2018 gün ve 2017/295 - 2018/700 sayılı kararı onayan Daire'nin 14.10.2020 gün ve 2020/3290 - 2020/4089 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı aleyhine 8 adet senede dayalı toplam 800.000-Alman Mark'ı alacağının tahsili için TL üzerinden 1995 yılında icra takibi yapıldığını, davalının da müvekkili hakkında 1 adet senede dayalı olarak 100.000-Alman markı alacağının fiili ödeme anındaki döviz kuru üzerinden tahsili için 2004 yılında takip yaptığını, enflasyon göz önüne alındığında, davalının alacağı ile müvekkilinin alacağının aynı değeri bulduğu, bunun MK 2. maddeye aykırı olduğu, dar yetkili icra mahkemesinde hiç incelenmeyen takas hususu nedeniyle işbu davayı açtıklarını belirterek, öncelikle takas nedeniyle bahse konu icra dosyasından dolayı davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, kabul edilmediği takdirde %10 reeskont faizi şeklindeki fahiş faiz talebinin düşürülmesine ve davalı aleyhine %40' dan aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aynı konuda kesinleşmiş mahkeme kararı bulunduğunu beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %40' dan az olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davanın kabulü ile davacının Antalya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2004/9927 esas sayılı takip dosyası nedeniyle davalı takip alacaklısına borçlu olmadığının tespitine dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 55,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13056, Karar No: 2016/276, Tarih: 14.01.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13056 E.  ,  2016/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar ve davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar, kayden paydaşı oldukları 131 (ifrazla 440) parsel sayılı taşınmazı uzun zamandır inşaat şantiyesi kurmak suretiyle diğer paydaş davalının tek başına kullandığını, payları oranında kendilerine kullanım bedeli ödemeyi de kabul etmediğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve son 5 yıl için 6.500,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile tahsili isteğiyle eldeki davayı açmışlar, yargılama sırasında ıslah ile, 130.000,00 TL ecrimisilin tahsilini talep ettiklerini bildirmişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazda paydaş olduğunu, 2001 yılında emek ve para harcayarak ıslahını yaptığı taşınmazın bir kısmına araçlarını park ettiğini, davacıların kendi paylarına isabet eden kısmı kullanmalarına mani olmadığını, bugüne kadar kendisinden bir talepte bulunmadığını, ecrimisil isteğinin kötü niyetli olduğunu, taşınmaza yaptığı faydalı masraflar nedeniyle hapis hakkı bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın taraflar ve dava dışı kişiler arasında paylı mülkiyet üzere olduğu, davalının yaptığı çalışma sonucunda yerin kullanıma elverişli hale geldiği, bir kısmına davalının ailesine ait araçların park ettiği, davalının davacı tarafın kullanımına mani olmadığı, intifadan men koşulunun gerçekleşmediği, eldeki davanın açılması ile kullanıma dair onayın geri alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 20.721.15 m² miktarlı ve susuz tarla niteliğindeki 131 (ifrazla 440) parsel sayılı taşınmazın davacılar, davalı ve dava dışı kişiler arasında paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın taşınmaza iş makinalarını ve reklam amaçlı boruları bırakmak suretiyle kullandığı belirlenmek ve davalının da taşınmazda paydaş olduğu gözetilmek suretiyle davacıların payına vaki elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün bu yönden ONANMASINA,

Davacıların temyiz itirazlarına gelince; hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

Yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda somut olaya bakıldığında, çekişme konusu 131 (ifrazla 440) parsel sayılı taşınmazın davacılar, davalı ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, davalının taşınmazı imar ve ihya ederek iş makinaları ve araçlarını park etmek suretiyle uzun yıllardır kullandığı, öte yandan davacıların paylarına karşılık taşınmazda kullandıkları yer bulunmadığı görülmektedir.

Bilindiği gibi, paydaşın intifadan men edilmiş olması halinde haksız işgal tazminatı olan ecrimisilden sorumlu tutulacağında kuşku yoktur.

Ne varki, davacıların ecrimisil isteği bakımından mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve olgulara uygun şekilde bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanları ile davalının dava konusu taşınmazın tamamını kullandığı, davacıların tasarrufuna müsaade etmediği anlaşılmakta ise de, intifadan menin ne zaman gerçekleştiği açık değildir.

Hâl böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılarak, taraf tanıkları (özellikle davacı tanığı ...) yeniden dinlenilmek suretiyle intifadan menin ne zamandır söz konusu olduğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması, ondan sonra usulüne uygun şekilde ecrimisil hesabının yapılması ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5825, Karar No: 2015/8223, Tarih: 16.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/5825 E.  ,  2015/8223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

1-Kurumun borçlanma cetvellerinde davacının Kanada'da sigortalı olduğu belirtilmiş ise de dosyada bulunan sigortalı hizmet cetvelinde emekliye ayrılabilir görev kazançlarının Kebek emekli aylığı planında belirtildiği görülmektedir. Bu nedenle davacının sigortalı sayıldığı ülkenin hangisi olduğu ve bu ülkede hangi tarihten itibaren sigorta kapsamında sayıldığı sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.07.2014 tarihini de kapsar biçimde yurt dışında çalışma ve aylık durumunu gösteren güncel hizmet belgesi ile ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadığını gösteren belgeler ... aracılığıyla ilgili ülke sosyal güvenlik kurumundan istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

3-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.07.2014 tarihi itibariyle MERNİS adresinin ilgili nüfus müdürlüğünden istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

4-Davacının 2013-2014-2015 yıllarında ülkemize giriş ve çıkış tarihleri ilgili emniyet müdürlüğünden açıkça sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2168, Karar No: 2019/194, Tarih: 08.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/2168 E.  ,  2019/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/04/2015 gün ve 2014/833- 2015/98 sayılı kararı ile açık alana park edilmiş motosikletin çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı yönündeki kabulü gözetildiğinde, dosya kapsamına göre sanığın mağdura ait sokakta bulunan kilitsiz motosikleti çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 142/1-e maddesi kapsamında kabul edilmesi gerekirken, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6338, Karar No: 2011/6702, Tarih: 13.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/6338 E.  ,  2011/6702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 16/03/2011 gün ve 2011/2502-2011/2697 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiştir. Davalı ...'nin temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Adı geçen davalının karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (.....,), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki, Dairemizce karar onandığından karar düzeltme istemi kabul edilerek Dairemizin onama kararı kaldırılıp, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davalının karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 16.03.2011 gün ve 2011/2502-2697 sayılı onama kararının kaldırılmasına; kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve tashihi karar talep eden davalıdan önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/06/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddi gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz. 09/06/2011
Yargıtay — Esas No: 2020/17548, Karar No: 2020/20712, Tarih: 21.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/17548 E.  ,  2020/20712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan müştekinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tebligat Kanunu'nun 11/1. maddesinin "Vekil vasıtasıyla takip edilene işlerde tebligat vekile yapılır." amir hükmüne rağmen müştekinin vekiline duruşma gününün tebliğ edilmediği, katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar gören müştekiye, davaya katılma ve mağdur ile şikayetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek CMK'nın 234 ve 260. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19236, Karar No: 2017/575, Tarih: 25.01.2017

**7. Ceza Dairesi         2016/19236 E.  ,  2017/575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... savunmasında “mazotun ele geçtiği aracı, ruhsat sahibi ...’ten aldıktan sonra hatırlamadığı bir şahsa sattığını” savunduğu, ruhsat sahibi ... da aracı sanığa sattığını belirttiği, sanık ... mahkemedeki savunmasında ise aracın ... adlı kişide olduğunu belirtmesi karşısında, ...’in dinlenerek ... plakalı aracı satın alıp almadığı hususunun sorulması, ... plakalı araca ait vergi kayıtları ve varsa trafik cezalarının kimin adına olduğunun zabıta marifetiyle araştırılarak aracın fiilen kimin kullanımında olduğunun tespiti ile gerektiğinde ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulması, dava açılması halinde dosyaların birleştirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.