muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10453, Karar No: 2018/5135, Tarih: 16.05.2018

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesi (eski BK'nın 47. md) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacıca göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, T.M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar lehine takdir olunan manevi tazminat miktarının az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ile davalı ... ... A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının ve davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 7.643,97 TL kalan harcının temyiz eden davalılar ... ile ... A.Ş'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 16/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13006, Karar No: 2013/19456, Tarih: 18.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13006 E.  ,  2013/19456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellike de bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacı işçinin aylık ücreti çekişme konusudur.

Davacı işçi yurtdışı tır şoförü olarak asgari ücret+ sefer primi aldığını iddia etmiş, davalı işveren ise asgari ücret aldığını savunmuştur.

Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmıştır.

Bilirkişi tarafından davacının ücreti asgari ücret+ayda 1,5 sefer primi olarak kabul edilmiş olmasına rağmen hesaplama sırasında davacının asgari ücret+sefer primi toplandıktan sonra 1,5 ile çarpımı sonucu ortaya çıkan miktar hesaplamaya esas ücret kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Yapılacak iş; sadece sefer priminin 1,5 katı hesaplandıktan sonra çıkan miktara asgari ücret eklenmek suretiyle davacının aylık ücretini belirlemek ve bu ücrete göre işçilik alacaklarını hesaplayıp çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın yanlış yapılan hesaplama sonucu alacakların hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4176, Karar No: 2024/9133, Tarih: 16.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/4176 E.  ,  2024/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/597 E., 2024/124 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade yazısı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde kolluk görevlileri tarafından saat 19.15 sıralarında Gaziantep-Antakya karayolunda durdurulan sanığın sevk ve idaresindeki ..... plakalı çekicide önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, çekicinin deposunda toplam 800 litre gümrük kaçağı akaryakıt ele geçirildiği, suça konu akaryakıtın cinsinin motorin, ulusal marker kontrol sonucunun ise geçersiz olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık 25.02.2015 tarihinde talimat mahkemesinde alınan savunmasında, yolda yapılan kontrolde söz konusu akaryakıtın kaçak olduğunu öğrendiğini beyan etmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Mahkeme kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığa verilen kısa süreli hapis cezası ertelendiği halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olarak hak yoksunluğuna karar verilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hükümden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin bendin çıkartılması ve hükmün sanık hakkında denetim süresi belirlenmesine ilişkin bendinin devamına "5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince denetim süresinin iyi hâlli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtarına," ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18889, Karar No: 2007/7592, Tarih: 08.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18889 E.  ,  2007/7592 K.**

**"İçtihat Metni"**Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığınca hazırlanmıştır. İzinsiz olarak kopyalanması ve dağıtılması hukuki sorumluluk gerektirir.

MAHKEMESİ       :Çay A.H. (Aile) Mahkemesi

TARİHİ        : 29.06.2006
Yargıtay — Esas No: 2010/3351, Karar No: 2010/7668, Tarih: 01.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/3351 E.  ,  2010/7668 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/102662

İşlemiş olduğu suçu gizlemek maksadıyla ...'i öldürmekten, ... ile ...'ı da öldürmeye teşebbüsten, yağmadan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., ... ile ...'ı bir suçu gizlemek maksadıyla öldürmeye teşebbüsten, yağmadan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (İZMİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/07/2009 ... ve 29/205 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Mağdur ...'ın başta frontopariatal bölge sol ve sağda ateşli silah mermi çekirdeği giriş ve çıkış yarası bulunması, bu yaralanmanın kafatası kırığı, beyin doku harabiyeti ve kreanoktomiye neden olarak, ... tehlike yaratması, mağdur ...'ın da ... sağda ateşli silah mermi çekirdeği giriş ve çıkış yarası olacak şekilde ... tehlike geçirmeden, 15 ... iş ve güçten kalır derecede yaralanmış olması karşısında; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngeren TCK.nun 35. maddesi uygulanırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınır arasında makul bir ceza tayini gerekirken, 12 yıl olarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-a)Sanık ... hakkında maktul ...'i yağma amacıyla öldürme ve yağma, mağdurlar ... ve ...'ı yağma amacıyla öldürmeye teşebbüs ve yağma suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, eksik incelemeye vesaireye, sanık ... müdafiinin subuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

b)Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış ise de; suç tarihi olan 14.03.2002 tarihi de dikkate alındığında, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddesine göre belirlenen 7 yıl 6 ay olan genel dava zamanaşımı süresinin temyiz incelemesinden önce dolduğu anlaşıldığından, sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlerin BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden, 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan kamu davasının ZAMANAŞIMI NEDENİYLE ORTADAN KALDIRILMASINA, 01.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9749, Karar No: 2012/1332, Tarih: 06.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/9749 E.  ,  2012/1332 K.**

**"İçtihat Metni"**

3213 sayılı Maden Kanunu'na muhalefet eyleminden dolayı ... Kum Tic. Mad. Nak. San. A.Ş. hakkında, anılan Kanun'un 12. maddesi gereğince ... İI Özel idaresi Çevre Koruma ve Kontrol Dairesi Başkanlığının 30/06/2008 tarihli ve M.07.0.İÖİ.0.05.01.114.01/1413 sayılı kararı ile uygulanan 403.650,00 yeni Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/04/2010 tarihli ve 2008/1840-1840 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/05/2010 tarihli ve 2010/859 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 24/08/2011 gün ve 44618 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 28/09/2011 gün ve KYB. 2011/270876 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesinde ruhsat veya işletme izni olmadan üretim faaliyetinde bulunulduğunun tespiti halinde, üretilen madene mülkî idare amirliklerince el konulacağı ve bu kişilere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkânı ortadan kalkmış olan tüm madenin, ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idarî para cezası uygulanacağı hükmünün yer aldığı, anılan Kanundaki idarî para cezası verme yetkisinin Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığına ait olması karşısında, İI Özel idaresinin söz konusu idarî para cezasını verme yetkisi bulunmadığından, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 3213 sayılı Maden Kanununun 12. maddesinin 5. fıkrasında; " Ruhsat veya işletme izni olmadan üretim faaliyetinde bulunulduğunun tespiti halinde, üretilen madene mülkî idare amirliklerince el konulur. Bu kişilere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkânı ortadan kalkmış olan tüm madenin, ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idarî para cezası uygulanır. '' hükmünün yer aldığı aynı kanunun Ek-2. maddesinde de "Bakanlık, Genel Müdürlüğün bu Kanunda belirtilen yetkilerinden uygun gördüklerini valiliklere verebilir. '' şeklinde düzenleme yapıldığı, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün 01.02.2006 tarih ve B.15.O....0.01.01.02-4 sayılı yetki devri konulu yazılarında, 3213 sayılı Kanunun 12 maddesinin 3. ve 5. fıkralarına aykırı maden üretim ve sevkiyatı yapıldığının tespit edilmesi halinde, ilgili valiliklerce idari para cezası verilmesi konusunda valiliklere yetki devri yapıldığının anlaşılması karşısında;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden REDDİNE, 06.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12818, Karar No: 2012/19057, Tarih: 26.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12818 E.  ,  2012/19057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.06.2010 tarih ve 2007/189-2010/429 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan ..... ve ...'in, davalı şirketin ortakları olduğunu, müvekkili daha önce hisselerini davalılardan .....'a devretmiş ise de diğer davalı ...'in bu devre muvafakat etmediğini, davalı şirketin kötü yönetildiğini, para kazanamadığını, kamu kurumlarına borçlu olup bu borçlarını ödeyemediğini ileri sürerek, ortaklıktan çıkmasına izin verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ortaklıktan çıkma ve çıkarılmanın ancak esas sermayenin azaltılması hakkındaki hükümlere riayet şartı ile mümkün olduğu, davalı şirketin sermayesi zayi edildiğinden sermaye azaltılmasına gidilmesinin mümkün bulunmadığı, ayrılan ortağın payının limited ortaklığın esas sermayesinin itibari değerini geçen varlıklardan ödenmesi veya sermaye koyma borcunun yerine getirilmemesi ile ilgili hükümler uyarınca paraya çevrilmesi yahut payın başka bir ortak tarafından devralınması gibi istisnai hallerin de mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16807, Karar No: 2019/10274, Tarih: 18.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16807 E.  ,  2019/10274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 20.02.2015 tarihli dilekçesinde suça sürüklenen çocuk hakkında ...'e yönelik hırsızlık suçuna ilişkin verilen 1 Yıl 1 Ay 10 Gün hapis cezasını temyiz ettiği görülmekle yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalardaki savunmasında, müştekiye ait işyerinde çalıştığı ancak parası ödenmeden işten kovulduğu bu sebeple işverenden alacağı olduğunu beyan etmesi, müştekinin de suça sürüklenen çocuğun işyerinde çalıştığını doğruladığı ancak alacağı konusunda bir beyanın bulunmadığı anlaşılmakla müştekiden bu durumun sorularak, kabul etmesi halinde suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 144/1-b maddesine uyan alacağın hukuki ilişkiye dayanan bir alacak olup olmadığı hususunda, yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun eyleminin 144/1-b maddesini oluşturduğunun kabul edilmesi halinde, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninden çıkarılması sebebiyle soruşturma ve kovuşturulması şikayete bağlı olan 5237 sayılı TCK'nın 144. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5410, Karar No: 2020/9625, Tarih: 19.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/5410 E.  ,  2020/9625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa göre, sanığın müşteki ...’e ait konteynırden 2 adet aküsünü ve yine müşteki Ercüment Bayrağın da park halindeki tırından mazot çaldığı ve suça konu eşyaların mahalli mahkeme kararını temyiz etmeyen ve hakkında TCK’nın 165. maddesinden hüküm kurulan sanık ...’in işyerinde olduğunun tespit edildiği, temyiz kapsam dışı sanık ...’in sanık ...’dan şüphelendiğini hırsızlığa konu eşyaları onun tarafından dükkanına konulmuş olabileceğini belirttiği ve atfı cürümde bulunduğu, yine mahkeme huzurunda tanık olarak bilgisine başvurulan ...’ın ifadesinde; “…dışarı çıktığında tanımadığı bir kişiyi gördüğünü, o kişisinin de kendisine birisinin elinde hurda akü olduğunu ve onu görünce bırakıp kaçtığını…” gördüğü şeklinde beyanda bulunduğu, bunun haricinde sanık ...’nın üzerine atılı hırsızlık suçlarını işlediğine dair temyiz kapsam dışı sanık ...’in atfı cürmü dışında mevcut delil olmadığı dikkate alındığında söz konusu eylemin sanık tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin tespiti bakımından sanığın teşhise elverişli fotoğrafının tanık ...'a gösterilmesi ve olay günü gördüğü kişinin sanık olup olmadığı yönünde yaptırılacak teşhis işleminden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesis edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20319, Karar No: 2012/23971, Tarih: 21.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20319 E.  ,  2012/23971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 8.000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, dava konusu mesken ve dükkanda ½ oranında hisse sahibi olduğunu, davalı yanın dava konusu mesken ve dükkan vasıflı taşınmazlarda fuzuli şagil olduğunu, yedi sekiz senedir taşınmazların davalı tarafından kullanıldığını, bugüne kadar kendisine hiçbir ödeme yapılmadığını belirterek, dava tarihinden geriye yönelik son beş yılın ecrimisil bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 8.000 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı 15.04.2011 tarihli cevap dilekçesinde; davaya konu edilen taşınmazlardan dükkanda hiçbir tasarrufu ve kullanımının bulunmadığını, mesken vasıflı taşınmazı ise 7 yıl evvel 2004 yılında ... 'ten kiraladığını ve halen kira ilişkisinin devam ettiğini, davacıyı tanımadığını, bu nedenle fuzuli şagil olmadığını, oturduğu meskenin eski bir yapı olup, kiracılığının çok eskiye dayandığından talep edilen ecrimisil bedelinin fahiş olduğunu, taşınmazda asgari 3.500 TL gider yaptığını belirterek, davanın reddini, kabulü halinde yaptığı giderlerin takas ve mahsubunu talep ettiğini savunmuştur.Yargılamaya sonradan katılan davalı vekili 12.09.2011 tarihli dilekçesinde; müvekkilinin davaya konu mesken vasıflı taşınmazı, malik ... 'ten 2001 yılında kiraladığını, sonrasında ... 'in babasının öldüğünü ve bu nedenle kira paralarının kendisine ödenmesini talep ettiğini, bu nedenle müvekkilinin 2001 yılından itibaren kiracı olarak meskeni kullandığını, dükkan ile ise hiçbir ilgisi bulunmadığını belirtmiştir.Mahkemece;"...davalının depoya yönelik kullanımı yoktur. Meskende ise kiracı olarak oturmaktadır. Davacının meskendeki hisseyi edinme tarihi 04.10.2002'dir. Yani davacı bu yeri iktisap etmeden önce davalı kiracı sıfatıyla dairede oturmaktadır. Hisseyi satın alan davacı önceki malikin halefi sıfatıyla kiraya veren durumundadır. Davalının haksız işgalinden söz edilemeyeceğine göre ecrimisil talebi de haksızdır" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.