muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7392, Karar No: 2018/3574, Tarih: 10.05.2018

4- Sanığa yüklenen hakaret suçunun takibinin şikayete bağlı olduğu, yakınan ...'ın hükümden sonra 14.11.2016 tarihli dilekçesi ile sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ederek şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 73/6. maddesi uyarınca sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak kabul etmesi halinde, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak CMK.326/son. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4012, Karar No: 2015/6354, Tarih: 01.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4012 E.  ,  2015/6354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/186560

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2011/197 (E) ve 2013/191 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık T.. Ç.. hakkında tehdit ve yaralama suçlarından verilen hükümlerin de temyiz davasına konu edilmesine karşın, tebliğnamede bu hususta görüş bulunmadığı,

Anlaşıldığından, katılan sanıklar H.. Ç.. ve T.. Ç.. müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, eksikliğin giderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GERİ GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10595, Karar No: 2016/2261, Tarih: 23.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/10595 E.  ,  2016/2261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanığın müştekinin çalıştığı şirkete ait sokak üzerinde bıraktığı motosikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6916, Karar No: 2019/1377, Tarih: 11.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6916 E.  ,  2019/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat hükmü temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

23.08.2014 tarihinde, gündüz saat 11.00 sıralarında, suça sürüklenen çocuğun, sokakta bulunan katılanın yanına geldiği, önce kolyesinin altın olup olmadığını sorduğu, altın olmadığını söyleyince bu kez Samsung GTS 5360 model telefonunu istediğini, telefonunu aldıktan sonra "Ben bakkala giderken dinleyim, sonra telefonunu getiririm" dediği, bir daha telefonunu geri getirmediği olayda; suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu ve TCK'nun 141. maddesi kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun, hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14091, Karar No: 2016/1741, Tarih: 01.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/14091 E.  ,  2016/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1- Cep telefonu bayii işleten sanıkların katılan ... adına sahte abonelik sözleşmeleri ile GSM hattı çıkartıp yüklenen özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda, sözleşmedeki rakam, yazı ve imzanın sanıkların eli ürünü olmadığı, katılan adına atılan imzaların katılanın eli ürünü olmadığının tespit edilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanabilmesi bakımından; sanıkların savunmasında iş yerinde çalışan personelinin bu sözleşmeyi yapmış olabileceğini beyan ettiği görülmekle; sözleşme tarihinde iş yerlerinde çalışanlar ile telefon hatlarının kullanıcıları tespit edilerek hatları nereden aldıklarının sorulması, sözleşmelerdeki yazı ve imzanın bu kişilere ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yapıldıktan sonra sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi, yasaya aykırı,

2- Eylemin sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7287, Karar No: 2024/19794, Tarih: 12.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/7287 E.  ,  2024/19794 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/387 E., 2022/458 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, inceleme dışı suça sürüklenen çocuklarla birlikte gece sayılan saat 22.00 sıralarında, şikâyetçiye ait işyerinden 5.000 TL değerinde para ve sigara çalması şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1, 116/2-4, 119/1-c, 31/3. maddelerinde belirtilen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 10 yıllık dava zamanaşımının, (hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.03.2013 tarihi ile denetim süresinde suç işlediği 19.09.2015 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu belirlenerek) ilk mahkûmiyet karar tarihi olan 23.09.2008 tarihinden 07.07.2022 tarihli mahkûmiyet kararına kadar geçmiş bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24094, Karar No: 2016/19759, Tarih: 21.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/24094 E.  ,  2016/19759 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı İdare vekili, davalıların görevli olduğu dönemlerde yol çalışması için alınan asfalt malzemelerinin tesliminde, ambar ve giriş çıkışında malzemenin miktarında usulsüzlük sebebiyle müfettiş raporlarından da anlaşılacağı üzere sorumlulukları tespit edildiğini, davalılardan bazılarına anılan miktarları idareye ödemeleri hususunda tebligat yapıldığını ancak hiçbirinin ödeme yapmadığını, davalılar hakkında hazırlık tahkikatının devam ettiğini, müfettiş raporlarında belirtildiği üzere davalıların sorumlu oldukları yıllara ait usulsüzlük sebebi ile sorumluluklarındaki malzeme cinsi miktarı ve rayiç bedeli üzerinden müştereken ve müteselsilen tahsili için alacak davası açma zarureti doğduğunu belirterek davacı idarenin uğradığı zararın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ... ve bir kısım davalılar vekili, davalıların büyük bölümünün memur olduğunu, davacının da işverenleri olmadığını, işçi-işveren ilişkisinin bulunmadığı, iş ilişkisi olmaması nedeniyle mahkemenin görevli olmadığı, alacağın zamanaşımına uğradığını, müfettiş raporunun hukuki ve maddi gerçekleri ifade etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili ise zamanaşımı savunmasında bulunarak 1995 yılından bugüne kadar döneminde de birçok kez müfettiş raporu tanzim edildiğini ancak dava açılmadığını, davalıların sayılı dosyasında da görüleceği üzere sorumluluklarını doğuracak en ufak bir delil bulunmadığını, davalıların kendilerine verilen emir ve talimatlar doğrultusunda iş yaptıklarını, asfalt malzemelerinin alımı veya kullanımı konusunda nihai yetkili ve görevli şahıs olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalıların kusurlu eylemleri nedeniyle davacı ... İdaresinin zarara uğrayıp uğramadığı noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

Öncelikle dava dilekçesinde ve duruşma zabıtlarından tanzim edildiği belirtilen 8-10 klasör davacı kurum müfettişi rapor ve eklerinin dosyasında olmadığı görülmüştür.

06.11.2014 tarih ve kararı ile davacı kurumda işçi olarak çalışan davalılardan ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmaları yönünde açılan davada rüşvet almak suçundan hapis cezası ile cezalandırıldıkları ve bu kararın davacı Kurum tarafından temyiz edildiğine dair temyiz dilekçesi sunulduğu anlaşılmıştır. Ancak kurum müfettişinin 8-10 klasör olduğu belirtilen inceleme rapor ve ekleri ile sayılı kararının sonucuna dair dosyada bilgi ve belge bulunmadığı görülmüştür.

06.11.2014 tarih ve kararı ile davacı kurumda işçi olarak çalışan davalılardan ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmaları yönünde açılan davada rüşvet almak suçundan hapis cezası ile cezalandırıldıkları ve bu kararın davacı Kurum tarafından temyiz edildiğine dair temyiz dilekçesi sunulduğu anlaşılmıştır. Ancak kurum müfettişinin 8-10 klasör olduğu belirtilen inceleme rapor ve ekleri ile sayılı kararının sonucuna dair dosyada bilgi ve belge bulunmadığı görülmüştür.

Hal böyle olunca mahkemece, öncelikle kurum müfettişi raporu ve eklerinin tamamı getirtilmeli, nolu kararının kesinleşip kesinleşmediği araştırılmalı, kesinleşmemiş ise sonucu beklenilmeli, kararın kesinleşmesi halinde dosya aslı ya da onaylı örneği bu dosya arasına alınarak dosyadaki tüm delillerle birlikte konusunda uzman bilirkişi heyetine inceleme yaptırılarak davalıların kusur durumları ayrı ayrı belirlenerek, kurum müfettişince tespit edilen usulsüzlüklerin davalılar tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği davalıların kusurlu eylemleri nedeniyle dava konusu yapılan kurum zararının oluşup oluşmadığı üzerinde titizlikle durulmalı ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle davacı kurum vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz nedenleri yerinde olup eksik incelemeye dayalı karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10346, Karar No: 2018/5514, Tarih: 15.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/10346 E.  ,  2018/5514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve mağdur zorunlu müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gece saatlerinde, meskun mahaldeki aydınlatması bulunan çift yönlü yolda, 157 promil alkollü olarak seyreden sanığın kontrolsüz T kavşağa geldiğinde geçiş üstünlüğüne uymadan tali yoldan bölünmüş ana yola kontrolsüzce çıkmasıyla solundan seyreden aracın sağ yan tarafından kendi aracının ön kısımlarıyla çarpışması neticesinde kendi aracında bulunan katılanın Antalya Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 09.11.2012 tarihli rapora göre hayati tehlike geçirecek, hayati fonksiyonlarına 5. derece etki edecek kırık olacak şekilde yaralandığı olayda, dosya arasında bulunan vasi atanmasına ilişkin karar içeriğine göre katılanın organik beyin sendromu geçirdiğinin, vasisi olan annesinin beyanlarına göre ise kafatası kırığı meydana gelen mağdurun yatalak kaldığının, konuşamadığının, beslenmesinin suni yollarla yapıldığının ve 31.08.2015 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında kaza ile mağdurun ölümü arasında nedensellik bağı bulunup bulunmadığı konusunda mağdurun tedavi evraklarının temini ile İstanbul Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak, nedensellik bağının tespit edilmesi halinde sanığın eyleminin TCK'nın 85/1. maddesi kapsamında kalacağı gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2-Meydana gelen trafik kazası sonucu yukarıda izah edildiği gibi bedensel faaliyetlerini yerine getiremediği öne sürülen mağdurun tüm tedavi evrakları temin edilerek TCK'nın 89/1-2-3 maddesi kapsamında yaralanmasının derecesini bildirir şekilde yeniden rapor aldırılarak sonucuna göre hak ve nesafete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, mağdur zorunlu müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26969, Karar No: 2015/14751, Tarih: 14.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/26969 E.  ,  2015/14751 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Dava Türü : Yetki Belgesinin Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, “Tespit yazısına süresi içinde itiraz edilmemişse sürenin bitimini takip eden altı iş günü içinde; yapılan itiraz reddedilmişse ya da kendisine yetki şartlarına sahip olmadığı bildirilen sendikanın itirazı sonucunda yetki şartlarına sahip olduğunu tespit eden kesinleşmiş mahkeme kararının tebliğ edildiği tarihten itibaren altı iş günü içinde; ilgili sendikaya, Bakanlıkça bir yetki belgesi verilir.” düzenlemesini içeren 6356 sayılı Yasanın 44.maddesindeki 6 iş günlük sürenin emredici ve hak düşürücü bir süre olmayıp düzenleyici nitelikte bir süre olmasına, bu 6 iş günlük süre içinde yetki belgesi düzenlenmemesinin bu süreden sonra verilen yetki belgesinin iptalini ve kesinleşen yetkinin hükümsüzlüğü sonucunu doğurmayacağının anlaşılmasına göre, davacı şirket vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 14/09/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olmak üzere karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9503, Karar No: 2006/16373, Tarih: 27.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9503 E.  ,  2006/16373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda başka kadınla ilişkiye giren, eşine şiddet uygulayan davacı koca tam kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2006
Yargıtay — Esas No: 2012/5602, Karar No: 2013/5148, Tarih: 09.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/5602 E.  ,  2013/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Karşıyaka 2.İcra Müdürlüğünün ... sayılı talimat dosyasından, davacı şirkete ait olan ve finansal kiralama sözleşmesi ile borçlu şirkete kiraya verilen 2 adet Paketleme makinesi ile 1 adet forkliftin haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın süresinde açılmadığını, finansal kiralama sözleşmesinin tescil edilmediğini, borçlu tarafından haczedilmek üzere gösterildiğini haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlular, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, 27.03.2009 ve 16.06.2009 tarihinde haczedilen malların davacının sunduğu finansal kiralama sözleşmesi kapsamında olduğu bilirkişi incelemesi ile tesbit edilidiği ve sözleşmenin özel sicile tescilli olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı alacaklı vekilinin aşağıda yazılı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava konularından 1 adet Still marka forklift iş makinesi 27.03.2009 tarihinde haczedilmiş daha sonra yapılan 16.06.2009 tarihli haciz sırasında alacaklı vekili tarafından anılan iş makinesinin haczinden feragat edildiği ve diğer 2 adet paketleme makinesinin haczinin istediği anlaşılmıştır.

Bu durumda dava konusu forklift üzerindeki haciz alacaklının feregati ile düştüğünden ve dava açıldığı tarihte geçerli bir haciz bulunmadığından davacı 3.kişinin davasının bu hacizli iş makinesi yönünden dava şartı yokluğundan reddine ve böylece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın tümde kabulüne hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlanın kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 09.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.