muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31826, Karar No: 2015/32524, Tarih: 17.11.2015

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davacı şirkete ait iş yerinde çalıştığı, işçinin aldığı ücretin miktarında ve hizmet süresinde uyuşmazlık olduğu, davacı işçinin iddiaya göre iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı olmayan sebep ile feshi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri ile asgari geçim indirimi işçilik alacaklarının tahsili için belirsiz alacak davası açtığı anlaşılmıştır.

Tazminat ve alacakların belirlenmesine esas olan ve hesabın unsuru sayılan ücretin belirlenmesi işverenin elindeki bilgi ve belgelere dayanıp, yargılamayı gerektirmektedir. Bu nedenle davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesi gerekir.

Kaldı ki Mahkemece dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verilmesi gerekirken davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddetmiştir. Bu şekilde tamamlanabilir dava şartı olan hukuki yarar şartının gerçekleşmediğinden söz edilemez. Bir başka ifadeyle, dava şartı noksanlığı hüküm anında giderilebilecekken 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, davanın usulden reddi mümkün değildir.

Davanın başlangıçta belirsiz alacak davası olarak açıldığı da gözetilerek esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2045, Karar No: 2014/969, Tarih: 28.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2045 E.  ,  2014/969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2011/534-2012/736

Hüküm süresi içinde davalı B.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 01.01.2000 tarihinden itibaren davalı işyerinde çalışmaya başladığını, davacının davalı belediyenin en son temizlik hizmetlerini üstlenen diğer davalı İ... Temizlik Şirketi nezdinde çalışmaktayken 05.04.2010 tarihinde emekli olduğunu ancak işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, ödenmemiş işçilik alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan şahitler ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla mesai ve yıllık izin ücreti konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre davacı, davalı belediye işyerinde 20/07/2000 – 06/04/2010 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak çalışmış 06.04.2010 tarihi itibariyle emeklilik sebebi ile işyerinden ayrılmıştır.Davacı davalı işyerinde mesaiye 08:00 de başladığını, saat 20:00 – 22:00 lere kadar çalıştığını iddia ederek fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuştur. Mahkemece zamanaşımı defi dikkate alınarak davacı şahidinin beyanlarına göre davacının haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanan tutardan 1/3 oranda takdiri indirim yapılarak fazla çalışma ücreti isteği hüküm altına alınmıştır.

Davacının çalıştığı işyerinin bir kamu kurumu olduğu ve kamu kurumlarında yapılan çalışmaların, harcamaların ve gelir ve giderlerin kayıt ve belgeye bağlanmasının zorunlu olduğu dikkate alındığında dava konusu fazla çalışma ücretinin tanık beyanlarına dayanılarak kabulü isabetli olmamıştır.

Davacının çalıştığı işyerinin bir kamu kurumu olduğu ve kamu kurumlarında yapılan çalışmaların, harcamaların ve gelir ve giderlerin kayıt ve belgeye bağlanmasının zorunlu olduğu dikkate alındığında dava konusu fazla çalışma ücretinin tanık beyanlarına dayanılarak kabulü isabetli olmamıştır.

Davacının dava konusu alacakların ait olduğu dönemde çalıştığı işyeri ve yaptığı işle ilgili kayıt ve belgeler, hizmet alım sözleşmeleri, ihale dökümanları, teknik ve idari şartnameler, puantaj kayıtları, nöbet çizelgeleri, görev belgeleri ile davacının çalıştığı işyerinde ulusal bayram ve genel tatil günlerine ait çalışma düzenini belirleyen belgeler ve özellikle asıl işverenin alt işverenlere hizmet alım sözleşmesi ile verdiği işlerin yapılmasına ve çalıştırılacak alt işveren işçilerinin günlük çalışma sürelerine yönelik yaptığı düzenlemelere ilişkin tüm bilgi ve belgeler davalılar asıl işveren ile alt işverenlerden getirtilmeli, tüm deliller yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalı ve bu suretle davacının dava konusu fazla çalışma ücret alacağı olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek sonuca gidilmelidir.

Öte yandan fazla çalışma alacağı bir tek davacı tanığının beyanına göre hesaplanmış olup, beyanları fazla çalışma ücreti hesaplanmasına esas alınan davacı şahidi davacı ile sadece onsekiz ay birlikte otobüs yıkama işinde çalıştıklarını beyan etmiştir. Şahidin sadece davacı ile birlikte çalıştığı dönemle sınırlı olarak beyanına itibar edilmesi yerine zamanaşımına uğramayan tüm dönem için fazla çalışma ücreti hesaplanması da hatalı olmuştur.

3-Davacı 16.10.2012 günlü celsede çalışma süresince oniki günlük yıllık izin kullandığı, başkaca yıllık izin kullanmadığına dair yemin etmiştir. Dava konusu yıllık izin ücreti hesabında davacının kullandığını kabul ettiği yıllık izin süresi düşülmeden yapılan hesaplamaya itibarla yıllık izin ücreti isteğinin hüküm altına alınmadı hatalıdır.

Öte yandan davacının işyerindeki çalışması 20.07.2000 – 06.04.2010 tarihleri arası dönem olup yıllık izin ücretine hak kazanılan tarihte yürürlükte bulunan 1475 sayılı ve 4857 sayılı İş Kanunları hükümlerine göre ayrı ayrı belirlenerek hesaplanması gerekirken tüm çalışma dönemi için 4857 sayılı Kanun hükümlerine göre hesaplanan yıllık izin ücretinin hüküm altına alınması da hatalı olup ayrı bir bozma sebebi yapılmıştır.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/830, Karar No: 2013/14305, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/830 E.  ,  2013/14305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın, sahibi olduğu ... plaka sayılı aracını gazete ilanı ile satışa çıkardığı, bunu öğrenen sanıklardan ...'ın yanında temyiz dışı ... da olduğu halde, katılanla irtibata geçerek araca müşteri oldukları, bir araya geldiklerinde aracın 21.000 TL'ye satışı konusunda anlaşmaya vardıkları, katılanın güvenini kazanmak ve satın alma konusunda ciddiyetini göstermek için 1.000,00 TL de kapora verdiği, daha sonra sanık ve arkadaşının, aracın noterden satışını yapmak üzere Altındağ 7. Noterliğine gittikleri, sanık ...'ın, güveni pekiştirmek için kendisinin ... ilçesinde besicilik yapan bir petrol mühendisi olduğunu, sanıklardan ... 'nın eşi, ...'ın da yeğeni olduğunu söyleyerek bir aile görüntüsü sergiledikleri, katılanın başlangıçta durumdan kuşkulanmadığı, birlikte notere gittikleri, sanık ...'ın, kendilerinin noterde satış işlemi tamamlanıncaya kadar beklemelerini, kendisinin de satış bedeli olan parayı bankadan çekmeye gideceğini söyleyip noter sözleşmesinde alıcıya ilişkin bölümü peşinen imzalayıp ayrıldığı, sanık ...

... ve ...'ın noterde katılanla beraber kaldıkları, katılan, noter sözleşmesini imzalama aşamasına geldiğinde duraksayıp paranın gelmesinden sonra imzalayacağını söyleyerek sanık ...'i telefonla aradığı, sanık ...'in, bankadan parayı çekmek üzere olduğunu, kendilerinin sözleşmeyi imzalayarak bulunduğu bankaya gelmelerini istediği, verilen bu güven karşısında, katılanın satış sözleşmesini imzalayıp sanık ... ... ve ... ile birlikte sözü edilen bankaya gittikleri, burada sanık ...'in, parayı çekemediğini söylediği ve katılana, birlikte eve giderek buradaki ziynet eşyalarını satıp paraya çevirerek bununla satış bedelini ödemeyi önerdiği, satış sözleşmesini imzalamakla yapacak başka bir şey kalmadığını düşünen katılanın, bu öneriyi kabul edip sanıkların kaldıkları eve gittiği, bu kez sanık ...'in, ziynet eşyalarını da satamayacağını; ancak borç senedi verebileceğini bildirdiği, mağdurun senedi almayı kabul edip olay yerinden ayrıldığı, daha sonra bu alacağını istediğinde dolandırıldığını anladığı, ... adına başlangıçta satışı yapılan aracın iki gün sonra galerici olan ... Bal Koca isimli şahsa satıldığı, böylece sanıkların, noterde satışı yapıp katılana parasını vermeden aldıkları aracı, daha sonra başkasına satmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık ifadeleri, tanık beyanları, satış sözleşmeleri ve tüm dosya kapsamına göre suçun sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3017, Karar No: 2013/14907, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/3017 E.  ,  2013/14907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ... müdafiinin temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamında yer alan sosyal inceleme raporunda sanığın işlediği fiiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı kanaatinin bildirilmesi karşısında mahkemenin 2008/19 esasına kayıtlı dosyada yer alan, 08.11.2008 tarihinde sanığın işlediği iddia olunan hırsızlık suçuna dair cezai ehliyetinin tam olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu raporunun dosya içine konulduğu anlaşılmakla adı geçen sanığın TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği iddia olunan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal eylemlerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı araştırılıp yöntemince raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulunun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere ''işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı'' olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında ''suçun işleniş şekli ve özellikleri'' de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145.maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, 20 TL bozuk parayı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20/05/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Olay; mağdurun işyerine kapı camını kırarak giren sanığın tezgahta bulunan 20 TL'sini yani mevcut olan bütün parayı alması suretiyle gerçekleşmiştir.

Değer azlığı hükmünün uygulanma yeri bulunmamaktadır.

Öncelikle hatırlamakta yarar var ki 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi 765 sayılı TCK'nın 522. maddesine karşılık olarak kabul edilmemiştir. Yine yürürlükteki TCK'nın 145. maddesinin hırsızlık suçunun az cezayı gerektiren bir nitelikli hâli olduğu dikkate alınmalıdır. Dolayısıyla suçun konusu bu madde kapsamında ele alınırken maddi ve manevi unsurlar belirleyici konuma sahiptir.

Olayda sanık fiilinin konusunu işyerinde bulunan bütün para olarak belirlemiş, kast ve amaç buna yönelik oluşmuştur. Sanık mevcut paradan bir kısmmı almakla yetinseydi değerin azlığı konusu ancak o takdirde gündeme getirilebilecektir.

O anki hasılatın çok fazla olmaması sanığm lehine kullanılmasını gerektiren imkân sağlamaz.

Olayda sanık fiilinin konusunu işyerinde bulunan bütün para olarak belirlemiş, kast ve amaç buna yönelik oluşmuştur. Sanık mevcut paradan bir kısmmı almakla yetinseydi değerin azlığı konusu ancak o takdirde gündeme getirilebilecektir.

O anki hasılatın çok fazla olmaması sanığm lehine kullanılmasını gerektiren imkân sağlamaz.

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde sanığın pişmanlığını suçu işledikten sonra fikir ve fiil olarak açıkça göstermesi aranırken, 145. maddede ise henüz suçu işlerken suçun konusunu az miktar ve değer için belirlediğini ortaya koyması gerekir. Başka bir örnekle, kişinin cebinden para cüzdanını alan failin cüzdandan az para çıktı diye değer azlığı hükmünden yararlandırılması mümkün değildir.

Değer azlığı hükmü; ihlâl edilen hukukî değerden, failin kastından, amacmdan, fiilinden, mağdurdan umduğu neticeden bağımsız olarak peşinen ve mutlak şekilde kazanılmış bir hak değildir.

Kaldı ki 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasına yönelik kıstaslar Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.11.2007-210-234 sayılı kararı ile ve 6'ncı ve 13'üncü Ceza Dairelerinin çeşitli kararlarıyla eşitlik ve belirlilik ilkeleriyle uyuşan şekilde istikrar kazanmış bulunmaktadır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasına yönelik bozma yerinde değildir.

Açıkladığım sebeplerle sayın çoğunluğun bu sebebe yönelik kubulüne katılmıyorum. 20.05.2013

Muhalif Üye

...
Yargıtay — Esas No: 2015/2291, Karar No: 2015/2480, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2291 E.  ,  2015/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/16721, Karar No: 2008/3212, Tarih: 13.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16721 E.  ,  2008/3212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın yayla yeri olduğu iddiası ile açılmış, mahkemece istek kabul edilerek dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptaline yayla niteliği ile özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş, hükmü davalılardan ... temyiz etmiştir.

1- 4.5.1978 tarih 4/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereğince davalının davanın açılmasından önce ölmesi halinde davanın reddi gerektiği mirasçılara karşı dahi davanın teşmiline olanak bulunmadığı kuralına rağmen 275 ada 37 parsel sayılı taşınmazın maliklerinden davalı ... ...'nun dosyadaki nüfus kaydına göre 23.12.2005 tarihinde açılan bu davadan önce 11.12.2002 tarihinde ölmüş olmasına rağmen ... ... hakkındaki davanın usul yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tesis edilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- ...'ya yönelik dava için kurulan hüküm hakkındaki temyiz itirazlarına gelince;

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında ... evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek ... yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.