muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12865, Karar No: 2015/26709, Tarih: 29.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/12865 E.  ,  2015/26709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile genel tatil ücreti, sefer primi, maaş, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi ve senetlerin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacının sefer priminden kesinti yapılması nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, işe girereken teminat senedi alındığını, ödenmeyen işçilik alacakları olduğunu belirterek, kıdem tazminatı ile senet iptali, ücret, sefer primi, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahisline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının mazeretsiz olarak ve amirlerine haber vermeksizin iş başı yapmadığını, bu sebeple iş akdinin fesih edildiğini, asgari ücret ile çalıştığını, başka bir ödeme yapılmadığını, ayda bir sefer yapıldığını, yıllık izinlerinin k ullanıldığını, dini ve milli bayramlarda çalışılmadığını, ücretlerin ödendiğini, herhangi bir şekilde senet alınmadığını davanın redid gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, uzun süre sefer pirimi almadan yola çıkan bir uluslararası tır şoförünün bu şartla çalışması düşünülemeyeceğinden dava konusu sefer piriminin ödenmediğininde ispatlanamadığından talep edilen sefer pirimlerinin hangi ay ve aylara ait olduğu ne miktarda olduğu belli olmadığından davacının iş akdinin feshinin tazminat gerektirmediği, senet verildiği ispatalanamadığı, genel tatil alacağı ile yıllık ücretli izin alacağı bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II.e maddesi uyarınca “İşveren tarafından işçinin ücreti kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilmez veya ödenmez ise işçi iş sözleşmesini haklı nedenle feshedebilir. İşçi bu nedenlerle fesihte ihbar tazminatına hak kazanmaz ise de kıdem tazminatına hak kazanır. İşçinin ücret ve eklerinden kesinti de bu madde uyarınca haklı fesih hakkı verecektir.

2- 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II.e maddesi uyarınca “İşveren tarafından işçinin ücreti kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilmez veya ödenmez ise işçi iş sözleşmesini haklı nedenle feshedebilir. İşçi bu nedenlerle fesihte ihbar tazminatına hak kazanmaz ise de kıdem tazminatına hak kazanır. İşçinin ücret ve eklerinden kesinti de bu madde uyarınca haklı fesih hakkı verecektir.

Somut uyuşmazlıkta davacı toplamda 1800 € sefer primi kesintisi yapıldığı için sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini iddia ederek sefer primi ve kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacağı talebinde bulunmuştur. Dosya içeriğine göre sefer maliyet raporlarının incelenmesinde farklı tarihlerde toplam 533,76 TL sefer prim kesintisi yapıldığı ispatlanmıştır. Dairemizin emsal 2013/16895, 8882 esas sayılı dosyalarında aynı nedenle işçilerin feshi haklı kabul edilmiştir. Davacının kıdem tazminatı ile 533,76 TL sefer primi alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle reddi hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1703, Karar No: 2016/3125, Tarih: 16.06.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1703 E.  ,  2016/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanıklar .,.,.,.,. hakkından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, CMK'nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, Sanıklar.,.,.,.,. maktül . yönelik

eylemlerinin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirm sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar müdafilerinin, eksik incelemeye, sübuta, takdire yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Olay tarihinde sanıkların sıva işçisi olarak, maktül, babası ve kardeşinin ise tesisat işçisi olarak aynı inşaatta çalıştıkları, taraflar arasında yaşanan tartışma ve akabinde başlayan karşılıklı kavgada fikir ve eylem birliği içinde hareket ile sanıkların ellerinde bulunan demir, mala, mastar, kalas gibi inşaat malzemeleri ile hep birlikte maktüle vurdukları, maktülün almış olduğu darbeler sonucu sol omuz arkada 12x3 cm lik ekimozlu sıyrık, alt dudakta 5x1 cm lik ekimoz ve 1x1 cm lik bül, dirseklerde küçük sıyrıklar oluştuğu ve künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü anlaşılan olayda,

a) Yaraların niteliği, darbelerin sayısı ve şiddeti dikkate alındığında, sanıkların eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu ve kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları gerekirken, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan hükümler kurulması suretiyle eksik cezalar tayini,

b) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, .esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Kabule görede,

Sanıklar.,.,.,.,. hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan kurulan hükümlerde, haksız tahrik sebebiyle TCK'nun 29. maddesi ile yapılan indirim sonucunda belirlenecek 9 yıl hapis cezası üzerinden, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca yapılan indirim ile sonuç cezaların 7 yıl 6'şar ay yerine, yazılı şekilde hatalı hesaplama yapılmak suretiyle 6 yıl 8'er ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezalar tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK'nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/06/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28145, Karar No: 2015/7027, Tarih: 09.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/28145 E.  ,  2015/7027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Avusturya emeklilik sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti ile tahsis talebini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada, davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada, tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra, davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda 6100 sayılı HMK'nun 74. maddesine uygun (Mülga 1086 sayılı HUMK'nun 63. maddesi) şekilde davadan feragat yetkisi verilmiş olan davacı vekili davadan feragat ettiğini; açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu durumun yerel mahkemece değerlendirilip, bu beyan konusunda bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekir.

O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz başvurusu kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma içeriğine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19588, Karar No: 2015/12317, Tarih: 08.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/19588 E.  ,  2015/12317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın mahkemenin görevsiz olması nedeniyle dava şartı noksanlığından reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalıya kredi kartı üyelik sözleşmesi ve bankacılık hizmetleri sözleşmesi ile kredi kartı ve kredili mevduat hesabı tahsis edildiğini, davalının borçlarını ödemediğini, keşide edilen kat ihtarnamesinden sonuç alınamadığını ve alacağın tahsili için girişilen icra takibine itiraz ettiğini belirterek, toplam 19.830,28 TL alacağın takip tarihinden işleyecek yıllık %30,24 faiz oranı ile ve faizin %5'i BSMV'si ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kredi kartı üyelik sözleşmesi yapan banka tarafından açıldığı 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 44. maddesinde 1086 sayılı HUMK'da yapılan atfın 6100 sayılı HMK'nun atıf olarak değerlendirilmesi gerektiği, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasında görev ilişkisi olup, ticaret mahkemesinin daha özel görev kuralları ile belirlendiği, görev kuralının yorumlanmasında ticaret mahkemesinin görevinin daha dar, asliye hukuk mahkemesinin görevinin ise genel mahkeme olması nedeniyle daha geniş yorumlanacağı, ticaret mahkemesinin görevli olduğunun açıkça anlaşılmadığı durumda davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu görevli mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğundan göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçeleriyle HMK'nun 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı bankadan alınıp kullanılan kredi kartı borcundan kaynaklanmaktadır.

6102 sayılı TTK'nun 5. maddesinde 6335 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik uyarınca 01.07.2012 tarihinden itibaren asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp, görev ilişkisi haline dönüştürülmüştür. Mahkemenin görevli olması, dava şartlarından olup, davanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden araştırılır. (HMK'nun 114., 115. maddeleri)

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra oluşmuş olan banka kredi kartı uyuşmazlığında görevli mahkeme bu Kanun'un 3/1-k-l, 4/3, 22/2, 73/1, 83/2, geçici 1. maddelerinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenmelidir.

Mahkemece yukarıda yazılıp belirtilen 6502 sayılı Kanun'un görev hükümleri gözetilerek dava tarihi dikkate alındığında tüketici mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden asliye hukuk mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece yukarıda yazılıp belirtilen 6502 sayılı Kanun'un görev hükümleri gözetilerek dava tarihi dikkate alındığında tüketici mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden asliye hukuk mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7990, Karar No: 2020/6957, Tarih: 29.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7990 E.  ,  2020/6957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1., 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15431, Karar No: 2010/16457, Tarih: 22.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15431 E.  ,  2010/16457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi, ... Köyü 109 ada 61 parsel sayılı 10.823,27 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Eylül 1949 tarih 72 sıra numaralı tapu kaydı ve gittileri uygulanarak çalılık ve ağaçlık niteliği ile davalılar ... ve ortakları adlarına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek ... bilirkişi tarafından düzenlenen ek krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) işaretlenen kesiminin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Davacı ... Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik olup mahkemece bu yer hakkında verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazın çalılık ve ağaçlık niteliğinde olduğu, alana sondan gelen 10-30 yaşlarında ... formunda kayın, gürgen, meşe cinsi orman ağaçları bulunduğu, eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğraflarında açık alanda gözüktüğünden orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmıştır. Davalı yere kadastro çalışmaları sırasında revizyon gören tapu kaydının çekişmeli yer ile dava dışı 109 ada 60 , 61, 62 , 65, 138 ada 3, 4, 5, 6 ve 18 parsellere uyduğu ve revizyon gördüğü belirlenmiştir. Dayanak tapu kaydının miktarı 20.384 m2 olup batı sınırı sırt okuduğundan 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi uyarınca miktarı ile geçerli kapsamının belirlenmesi gerekir. Dayanak tapu kaydı miktarından fazlasıyla tutanakları itirazsız kesinleşen 138 ada 3 ve 5 parsellere revizyon görmüş olup çekişmeli taşınmazın dayanak tapu kaydının kapsamı içinde kaldığı düşünülemez. 6831 Sayılı Yasanın 05.11.2003 tarihinde kabul edilen

-2-

2010/15431 - 16457

-2-

2010/15431 - 16457

4999 Sayılı Yasanın 6. maddesi ile değiştirilen 11. maddesinde fiilen orman olduğu Orman Genel Müdürlüğünce tespit edilen yerlerin, talep üzerine Maliye Bakanlığınca Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edileceği ve tahsisi yapılan bu yerlerin Hazine adına tapuya orman niteliği ile tescil edileceği düzenlenmiştir. Açıklanan nedenlerle, çekişmeli taşınmazın tamamının orman niteliği ile Hazine adına tescil edilmesi gerekirken (B) ile işaretlenen bölümünün eski tarihli belgelerde açık alanda gözüktüğü gerekçesiyle kişiler adlarına tescil edilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 22/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17499, Karar No: 2021/8258, Tarih: 12.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/17499 E.  ,  2021/8258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

...

...

1) Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

A- Suç tarihlerinden önce 10.11.2008 tarih ve 27050 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 6518 sayılı Kanun‘un 104 ve 105. maddeleri ile değişik, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri gereğince özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme dikkate alınarak, sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında “özel belgede sahtecilik” suçundan üç defa mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

B- Sanığın eylemine uyan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet suçunda ön ödemenin gerçekleşmemesi halinde; hükümden sonra 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarihli 7188 sayılı Kanun‘un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, mahkemece sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikteki “basit yargılama usulünün“ uygulanma şartları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

C- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eylemlerinin zincirleme şekilde işlenmiş 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde özel belgede sahtecilik suçundan üç kez mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Gerekçeli karar başlığına suç tarihlerinden biri olan "26.10.2009" tarihinin yazılmaması yasaya aykırı,

2- Gerekçeli karar başlığına suç tarihlerinden biri olan "26.10.2009" tarihinin yazılmaması yasaya aykırı,

3- Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetine konu olan ve 765 sayılı Kanun'un 491/ilk maddesi uyarınca hükmolunan elektrik hırsızlığı suçunun, 6352 sayılı Kanun'un 82. maddesiyle yürürlükten kaldırılıp 83. maddesiyle eylemin karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek unsurlarının 5237 sayılı TCK’nin 163/3. maddesinde düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesiyle de, elektrik hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçlarıyla ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanıp uygulanmayacağının ve TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na aykırılık ve dolandırıcılık suçlarının farklı mağdurlara karşı işlenmesi nedeniyle, dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, dolandırıcılık suçu yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.