muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/280, Karar No: 2007/294, Tarih: 23.05.2007

Orman mühendisi de kendi alanında rapor vermiş ve taşınmazın orman olduğunu belirlemiştir.

Ziraat Mühendisi Şükran M....'in raporunda ise; taşınmazın tarım arazisi vasfında olduğu bildirilmiş ve kazanım şartları dile getirilmiş, gözlemlerine yer verilmiştir. Bu raporda kendi içerisinde doğrudur.

Orman mühendisi raporu ile ziraat mühendisi raporu arasında da çelişki yoktur.

Her iki rapor kendi içerisinde tutarlıdır.

Bir taşınmazın önce orman olup olmadığı saptanacaktır (Ormansa ki, olayımızda taşınmazın orman olduğu belirlenmiştir). O zaman taşınmazın zilyetlikte kazanılması mümkün değildir. Yapılan zilyetlik, imar-ihya geçersizdir.

Eğer orman değilse; o zaman taşınmazın tarım arazisi yönü ve şartları üzerinde durularak ziraat mühendisinin raporu devreye girecektir. Ve bu raporda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1. maddesindeki ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerindeki şartların mevcut olup olmadığı araştırılacaktır.

Somut olayda yukarıda anlatılan nedenlerle Orman Yüksek Mühendisinin raporu kendi içerisinde çelişkili olmadığı gibi, Orman Yüksek Mühendisi ile Ziraat Mühendisi raporları arasında da çelişki yoktur.

Nizalı taşınmazın toprağı ile birlikte çok eski tarihlerden beri orman olduğu belirlenmiştir. Araştırılacak başka bir yön yoktur.

Orman sayılan taşınmazın zilyetlikle kazanılması mümkün değildir. Özel Dairenin şimdiye kadarki tüm uygulaması da bu yöndedir. Zaten aynı mahkemenin verdiği birçok kabul kararını da bu sebeple onamıştır. Hatta aynı mahkemenin red ettiği bir kararı da orman diye bozmuştur.

Somut olayın özellikleri itibariyle çoğunluğun araştırmaya yönelik bozma kararına katılmıyorum.

KARŞI OY

23.5.2006 tarihli Yardımca Docent Dr.Arslan Oktan'ın (Orman Yüksek Mühendisi) Bilirkişinin raporunda dava konusu yer, genel görünümü itibariyle toprak yapısı orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde olduğu,çevresindeki orman alanlarıyla bir bütünlük arz ettiği, amenajman planı meşcere haritasında nizalı alanın Bozuk Baltalık-Orman Toprağı) niteliğindeki ormanlık alanlar içinde kaldığı, çevresindeki orman toprağı ile kaplı ormanlık alanlararasında herhangi bir ayırıcı unsur mevcut olmadığı belirtilmiştir.

Aynı raporda, dava konusu parselin eski tarihli ve 1/25.000 ölçekli memleket haritası (Erzincan 43-d2) üzerindeki yerinin belirlenmesinde ve haritanın zemine ablikasyonunda (küresel konum belirleme sistemi alıcısından) yararlanılması sonucu, yeşil zemin üzerinde"orman" sembolize edilen orman alanları içerisinde kaldığının tespit edildiği vurgulanmıştır.

Böylece tümdosya içiriğinden dava konusu taşınmazın çevresinin orman özelliği gösteren orman toprağı ile çevrili olması nedeniyle orman bütünlüğünü bozmakta ve 6831 sayılı yasanın 17/2 maddesi kapsamında özel mülkiyete konu olmayacak niteliktedir.

Böylece tümdosya içiriğinden dava konusu taşınmazın çevresinin orman özelliği gösteren orman toprağı ile çevrili olması nedeniyle orman bütünlüğünü bozmakta ve 6831 sayılı yasanın 17/2 maddesi kapsamında özel mülkiyete konu olmayacak niteliktedir.

3402 sayılı yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları Anayasa Mahkemesinin 1.6.1988 gün ve 31/13 E.K., 14.3.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.6.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu yönündeki kararları dorultusunda mahalli mahkemece "dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tespit ve tapuya tesciline dair direnme kararı, doğru ve yerinde olduğundan ONANMALI'dır.
Yargıtay — Esas No: 2013/6470, Karar No: 2013/18504, Tarih: 01.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6470 E.  ,  2013/18504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Çeyiz ve Ziynet Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli "Yargı Harçları" başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalı vekili Avukat ... ..'ten ziynet eşyalarıyla ilgili temyizi sebebiyle 324 TL. nisbi temyiz peşin harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.01.07.2013(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/6343, Karar No: 2012/23431, Tarih: 11.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/6343 E.  ,  2012/23431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Mala zarar verme, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.2.2012 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmü temyiz eden Avukat ... soruşturma aşamasında katılan ...'in isteği üzerine görevlendirilip, ifadesi sırasında hazır bulunduğu, katılan Mahkemedeki anlatımlarında baro tarafından Avukat görevlendirilmesini istemediğini, davasını kendisinin takip edeceğini belirtikten sonra hükmün açıklandığı ve katılanın bulunmadığı, 24.01.2007 tarihli oturuma tutanaklarından ismi anlaşılmayan katılan vekili olduğu belirtilen bir Avukatın duruşmaya katılıp hükmün huzurunda açıklandığı, Avukat ... 25.01.2007 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, ancak dosya içerisinde vekaletnamesinin bulunmadığı, .... Barosu tarafından yapılan görevlendirmenin ise, temyiz tarihinden sonraki bir tarih olan 12.01.2012 tarihi de olup, yokluğunda verilen kararın katılan'a tebliğine ilişkin belgeye rastlanmadığından varsa eklenmesi, yoksa gerekli işlemin yapılmasından sonra tebligat belgesi, sunarsa temyiz dilekçesi veya adına işlem yapan Avukat ... ’ın temyizine onay verip vermediği sorulup saptandıktan sonra, bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 11.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8917, Karar No: 2015/8538, Tarih: 17.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8917 E.  ,  2015/8538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan

kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4010, Karar No: 2012/5865, Tarih: 10.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4010 E.  ,  2012/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının davalı kooperatife üyelik devri yoluyla ortak olduğunu ve bunun yönetime bildirildiğini ve fakat 24.02.1999 tarih 450 sayılı yönetim kurulu kararı ile ortaklığın devralındığı Abdüllatif Akçiçek hissesine haciz konulduğundan devir işleminin yapılmamasına karar verildiğini, kooperatife defalarca başvurularak eski üyenin aidat borçlarını bildirmesinin istendiğini, davacının ortak olmadığı gerekçesiyle bu talebin reddedildiğini, kooperatifin, davacının ödeme talebini kabul etmeyerek alacaklı temerrüdüne düştüğünü, bu nedenle de gecikme faizi veya herhangi bir tazminat isteme hakkını kaybettiğini, daha sonra davacının 382 numaralı ortak olarak kooperatife kaydının yapıldığını, kooperatife hiçbir borçları bulunmadığını, aynı daireye ilişkin daha önce açılan davada 1.910,37 TL aidat borcu olduğunun tespit edilmesi üzerine bu borcun icra dosyasına yatırıldığını, buna rağmen davalının tapu devri işlemini yapmadığını ileri sürerek, kooperatife borçlu olup olmadıklarının tespiti ile varsa borcun mahkeme veznesine depo ettirilmesinden sonra davalı adına olan tapunun iptali ile davacı adına tahsisen tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aidat borcu bulunduğunun tespiti halinde tapu iptali ve tescil talebinin reddedilmesi gerektiğini, mahkeme aksi yönde karar verdiği takdirde açılan davaya kooperatifin sebebiyet vermemesi nedeniyle yargılama giderleri ve vekalet ücreti alacağının davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, iş bu davanın öncelikle ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılmış olduğu ve mahkemece HUMK'nun 13.maddesine göre taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verildiği, bu yetkinin kesin yetki kuralı olduğu ve fakat davacının, taşınmaza ilişkin olarak açtığı tapu iptali ve tescil davasının,kooperatif ortaklığına dayandığı, taraflar arasında ortaklık ilişkisinin bulunduğu konusunda ihtilaf bulunmadığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan HUMK'nun 17.maddesi ve dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 14.maddesi uyarınca üye ile kooperatif arasında görülen iş bu davada, kooperatifin merkezinin bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkili olduğu, ticaret sicil kaydına göre, kooperatif adresinin ... ilçesinde bulunduğu, eski HUMK'nun 17.maddesinde ve yeni HMK'nun 14.maddesinde düzenlenen kesin yetki kuralının daha özel nitelikli olduğu ve taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğuna ilişkin
Yargıtay — Esas No: 2012/27246, Karar No: 2014/10228, Tarih: 27.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27246 E.  ,  2014/10228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/122234

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

NUMARASI : 2010/249 (E) ve 2010/264 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik kullanmak

Sanığın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 03.09.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2848, Karar No: 2019/88, Tarih: 09.01.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/2848 E.  ,  2019/88 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâl tescil ve tazminat taleplerine ilişkin olup, mahkemece bozma ilamına uyularak asıl davada davacı yönünden daha önce verilen ret kararı Yargıtay'ca onandığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında düzenlenen 03.07.1998 tarihli Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin geçmişe etkili olarak feshine davacının diğer taleplerinin reddine, birleşen davadaki karşı davanın reddine dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı-birleşen dosyada davalı-karşı davacının tüm, davalı-birleşen dosyada davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında davalı ile aralarında düzenlenen 03.07.1998 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre edimlerini yerine getirdiğini ancak kendisine devri gereken tapu paylarının devrinin yapılmadığını belirterek tapu iptâl ve tesciline karar verilmesini istemiş, davalı savunmasında davacının edimlerini yerine getirmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, birleşen dosyada açtığı davasında ise arsa payı karşılığı inşaat

sözleşmesinin feshi ile 10.000,00 TL menfi zararın yüklenici ...’dan tahsiline karar verilmesini istemiş, yüklenici ... birleşen dosyada açtığı karşı davasında 1.000,00 TL tazminat ve 500,00 TL ceza koşulu alacaklarının arsa sahibi ...’dan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

sözleşmesinin feshi ile 10.000,00 TL menfi zararın yüklenici ...’dan tahsiline karar verilmesini istemiş, yüklenici ... birleşen dosyada açtığı karşı davasında 1.000,00 TL tazminat ve 500,00 TL ceza koşulu alacaklarının arsa sahibi ...’dan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece ... tarafından açılan asıl davanın ve ... tarafından açılan birleşen davanın reddine karar verilmiş, bu kararın davalı-karşı davacı ... tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.12.2009 gün ve 2008/7702 Esas, 2009/7107 Karar sayılı bozma ilamı ile davalı-birleşen dosya davalısı ...’nın ıslah yoluyla değiştirdiği davasının dinlenebilir olduğunun yani noksan harç var ise davacı tarafça tamamlanması halinde mahkemece, yanlar arasındaki sözleşmenin geriye etkili sonuç doğurur şekilde feshine karar verilmesi gerektiği, sözleşmenin geriye etkili sonuç doğuracak şekilde feshine mahkemece karar verilmesi gerektiğinde de; BK’nın 108. maddesi gereğince arsa sahibinin gerçekleşmiş ise menfi zararının tahsilini de isteyebileceğinden bu yöndeki talebin de incelenerek çözümlenmesi gerektiği, ayrıca davacı-birleşen dosyada davalı-karşı davacı yüklenici ... tarafından arsa sahibinin davasında açılan karşı dava hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, verilen ikinci kararda asıl ve birleşen dava ile birleşen dosyadaki karşı davanın reddine karar verilmiş, bu kararın davalı-birleşen dosyada davacı-karşı davalısı arsa sahibi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi 07.02.2013 tarih 2012/5933 Esas 2013/646 Karar sayılı ilamıyla yüklenici ...'nın sözleşme ile üstlendiği edimini sözleşme koşullarına uygun şekilde ifa etmediği, bu nedenle taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili sonuç doğurur şekilde feshine karar verilmesinin gerektiği, ayrıca davalı-birleşen dosyada davacı-karşı davalı arsa sahibinin gerçekleşmiş ise menfi zararının tahsilini de isteyebileceğinden bu yöndeki talebininde incelenerek bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, asıl davada davacı yönünden daha önce verilen ret kararı Yargıtay'ca onandığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında düzenlenen 03.07.1998 tarihli Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin geçmişe etkili olarak feshine davacının menfi zarar taleplerini kanıtlayamadığından reddine, birleşen davadaki karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, asıl davada davacı yönünden daha önce verilen ret kararı Yargıtay'ca onandığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında düzenlenen 03.07.1998 tarihli Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin geçmişe etkili olarak feshine davacının menfi zarar taleplerini kanıtlayamadığından reddine, birleşen davadaki karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 17.01.1990 tarih ve 1989/13-392-1 sayılı kararında da belirtildiği gibi menfi zarar sözleşme yapılmasaydı davalının uğramayacağı zarar olarak tanımlanmaktadır. Menfi zarar, sözleşmenin yapıldığı tarihte başkasıyla davaya konu arsa üzerinde ne miktarda daire ve arsa payı karşılığı sözleşme yapılabileceğinin belirlenmesi, bu miktar ile yeni ruhsata göre yapılabilecek inşaatlardan davacıya verilecek arsa payı ve bağımsız bölüm arasındaki fark tutarıdır. Bu şekilde belirlenmesi gereken zarar bilirkişilerce hesaplanabileceğinden ayrıca ispatının gerektiğine ilişkin mahkeme gerekçesi yerinde değildir. Mahkemece yapılması gereken iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak, davalı-birleşen

dosyada davacı-karşı davalı arsa sahibinin sözleşmeyi fesihte haklı bulunması sebebiyle uğradığı menfi zararı az yukarıda açıklandığı biçimde hesaplatmak ve hüküm altına almaktan ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan menfi zarar talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-birleşen dosyada davalı-karşı davacının tüm, davalı-birleşen dosya davacı-karşı davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden, davalı-birleşen dosyada davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.085,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-birleşen dosyada davalı-karşı davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosyada davacı-karşı davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19777, Karar No: 2014/17405, Tarih: 29.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/19777 E.  ,  2014/17405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/386-2014/412

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/271 Esas, 2014/91 Karar sayılı ilamı ile 8.729 TL asıl alacağın 23.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranları aynen alınarak yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14747, Karar No: 2022/17972, Tarih: 30.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/14747 E.  ,  2022/17972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın da içinde bulunduğu araçla piyasaya sahte para sürüldüğü bilgisinin alınması üzerine, aracın yol kontrol uygulamasında durdurulmak istendiği, ancak dur ihtarına uymayan sanığın kaçtığı ve park halinde bir sokakta bulunan araçta yapılan aramada dokuz adet 200 TL sahte banknotun ele geçirildiği anlaşılmakla, ele geçen sahte para miktarı da dikkate alındığında eylemin 5237 sayılı TCK.nın 197/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.