muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7614, Karar No: 2020/9229, Tarih: 04.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7614 E.  ,  2020/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İzmir 2. Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ..., ...4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.04.2007 tarih ve 2007/119 esas, 2007/801 karar sayılı ilamı ile hükümlülük nedeniyle kısıtlanmış, dosyanın devredildiği... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince de kısıtlıya ...’ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Kısıtlı, 19.12.2019 havale tarihli dilekçesi ile yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, 30.12.2019 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının cezaevine girmeden önceki adresinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesince talep üzerine verilmiş bir karar bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11018, Karar No: 2008/13821, Tarih: 14.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11018 E.  ,  2008/13821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

1-Davalılardan dava konusu taşınmazda 93/543 payı bulunan ... yönünden;

04.05.1978 tarih 4/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereğince davalının davanın açılmasından önce ölmesi halinde davanın reddi gerektiği mirasçılara karşı dahi davanın teşmiline olanak bulunmadığı kuralına rağmen 381 ada 92 parsel sayılı taşınmazın 93/543 pay maliki davalılardan ...'in dosyadaki nüfus kaydına göre 18.01.2006 tarihinde açılan bu davadan önce 09.01.2004 tarihinde ölmüş olmasına rağmen ... hakkındaki davanın usul yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tesis edilen hükmün davalı ... yönünden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalıların temyizine gelince;

... taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...

adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalı Fadime Sarıyıldız'ın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili

belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 14.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1946, Karar No: 2018/9948, Tarih: 04.07.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1946 E.  ,  2018/9948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 30,00 TL bozuk para çalınmış olması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, kararın hükmü temyiz etmeyen sanık ...’e teşmiline 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11819, Karar No: 2018/8515, Tarih: 04.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/11819 E.  ,  2018/8515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın 11.05.2012 tarihinde talimat mahkemesince alınan sorgusu esnasında 18 yaşını doldurduğu ve müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün mahkeme tarafından atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş ise de, hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine de tebliğ edilmesi ve kendisi tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuğun kendisine müdafii atandığından haberinin olmadığı, yokluğunda verilen 11/12/2012 tarihli kararın atanan zorunlu müdafiiye tefhim edildiği, hükmün atanan müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk ...'a tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8835, Karar No: 2023/17888, Tarih: 03.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/8835 E.  ,  2023/17888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesin'in Kararı ile Sanık Hakkında,

1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının düşmesine,

2.Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin "...ananı sinkaf ederim.." demek suretiyle sanığın tehdit suçunu işlediğinin kabulü ile verilen düşme kararını temyiz talebine ilişkin olduğu,

Sanığın temyiz isteğinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız verilen hükmün re'sen tespit edilecek nedenlerle bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın hakaret ederek mağdurun iş yerinden çıkmasını istediği ve arkasından balta atmak suretiyle yaralamaya teşebbüs ettiği kabul edilerek yaralama suçundan cezalandırılmasına, şikayetten vazgeçme nedeniyle de hakaret suçundan açılan davanın düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Şikâyetçinin 09.12.2015 tarihli duruşmada şikâyetinden vazgeçmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak,

5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davalarının ''DÜŞMESİNE'' yerine ''DÜŞÜRÜLMESİNE'' karar verilmesi hukuka aykırı değerlendirilmiştir.

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede tüm dosya kapsamı gözetildiğinde başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davalarının ''DÜŞMESİNE'' yerine ''DÜŞÜRÜLMESİNE'' karar verilmesi hukuka aykırı değerlendirilmiştir.

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede tüm dosya kapsamı gözetildiğinde başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükümden sonra 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı değerlendirilmiştir.

V. KARAR,

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında (A) bendinin birinci paragrafında yer alan "düşürülmesine" ibaresinin çıkartılarak yerine "Düşmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20016, Karar No: 2020/16095, Tarih: 21.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/20016 E.  ,  2020/16095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun olay günü müştekinin iş yerine girip suça konu televizyonu alıp çıktıkları suça konu televizyonu sattıktan sonra bu kez aynı gece tekrar aynı işyerine girip kabloları almak isterken yakalandıkları şeklinde gerçekleşen olayda; Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hüküm kurulurken TCK’nın 43. maddesindeki zincirleme suç maddelerinin ve aynı kanunun 119/1-c maddesinin uygulanmaması, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK md. 62/1 uygulaması esnasında sonuç cezanın 1 yıl 3 ay 16 gün olması yerine 1 yıl 2 ay 26 gün belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/137, Karar No: 2006/10268, Tarih: 27.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/137 E.  ,  2006/10268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilir. Koca tarafından açılıp kabulüne karar verilen velayetin değiştirilmesi kararının icrası bu davadan sonradır. Hükmün kesinleşmesinden sonra velayetin değiştirilmesini veya kaldırılmasını gerektiren bir olayın varlığı kanıtlanamamıştır. Davanın reddi gerekirken, kabulü ve yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 450 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.06.2006 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/11842, Karar No: 2019/964, Tarih: 13.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/11842 E.  ,  2019/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 4342 sayılı Kanuna göre yapılan tespitte mera olarak belirlenen ... köyü 365 sayılı parselin dava dilekçesine ekli haritada 10162,09 m2'lik (A) harfi ile gösterilen kısmının ve 754 sayılı parselin 154,216,79 m2'lik (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen kısımlarının ... sayılan yerlerden olduğunu, 01/02/1996 tarihinde kesinleşen ... sınırları içinde kaldığını ileri sürerek, mera tahsis komisyon kararının iptali ile taşınmazların belirtilen kısmının ... vasfıyla ... adına tescili talebi ile dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne; dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan 365 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 10.162,09 m2'lik kısmı ile, 754 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen toplam 154.216,79 m2'lik kısmına ilişkin mera tahsis kararı, özel sicil kaydı ve tapu kaydının iptali ile, bu kısımların her birine sırasıyla ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle ... vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiş, davacı ... Yönetimi vekili tarafından ise vekâlet ücretine yönelik temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.06.2015 gün ve 2015/763- 5958 E.K. sayılı ilamıyla kısmen onanmış, kısmen bozulmuştur. Hükmüne uyulan Daire kararında ;

''...) Davacı ... Yönetimi ve davalı ... Belediyesinin 754 nolu parselin fen bilirkişi rapor ve krokisinde (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümlerine ilişkin temyiz itirazları yönünden;