muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2656, Karar No: 2023/2931, Tarih: 22.05.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; "suça sürüklenen çocuk hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve re’sen dikkate alınacak sebeplere" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihi olan 29.05.2012 tarihinde gece vakti sayılan saat 23.30 sıralarında suça sürüklenen çocuğun şikâyetçiye ait iş yerinin yanında ve açık alanda bulunan tarım aletlerinin üç ayrı dinamo kablosunu keserek alıp torbaya koyduğu, olay yerinden uzaklaştığı sırada tanık A.M.'nin suça sürüklenen çocuğu gördüğü, tanığın eşkal tarifi üzerine suça sürüklenen çocuğun çevrede yapılan araştırmada suça konu kablolar ile birlikte yakalandığının sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, şikâyetçinin de soruşturma aşamasında ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. Tanık A.M.’nin iddiayı doğrulayan beyanları, sosyal inceleme raporu, değer tespit tutanağı ve kolluk güçleri tarafından tanzim olunan 30.05.2012 tarihli Olay Yakalama Üst Arama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 3 ay 26 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu; Mahkemece de bu doğrultuda kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrildiğinin anlaşılması karşısında hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/242 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/386, Karar No: 2007/386, Tarih: 13.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/29-386 E., 2007/386 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/29-386 E., 2007/386 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- EKSİK İNCELEME VE YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2006 gün ve 2006/118 E- 393 K. sayılı kararın incelenmesi davalı Kalman A... tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 2006/11545-15221 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında U…

…….. Köyü 105 ada 2 parsel sayılı 2.168,50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Kalman A... adına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullandığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları biri biriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı Kalman A... vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalı Kalman A... vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı Kalman A... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.06.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4723, Karar No: 2011/15875, Tarih: 25.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4723 E.  ,  2011/15875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/11/2009 tarih ve 2006/175-2009/421 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin 1984 yılında “Seytaş Seydişehir Gıda Yem San. ve Tic.A.Ş.”ticaret ünvanı ile ticari faaliyetine başladığını, müvekkili şirketin iştigal alanının her türlü gıda maddeleri ve hayvan yemleri üretimi ve satımı,depolanması,nakliyesi gibi hususularla ilgili olduğunu,müvekkili şirketin 22.09.1994 yılında 154150 tescil numarası ile “SEYTAŞ” ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini, ancak müvekkili şirketin süresinde markayı yeniletemediğini,davalının müvekkilinin markası ile iltbas yaratacak şekilde 01.04.2005 tarih ve 2005/11803 tescil numarası ile ”SEYTAŞ”ibaresini müvekkilinin faaliyet alanı ile aynı olan 31.sınıfta yer alan “hayvan yemleri;hayvan yemleri için tıbbi amaçlı olmayan katkılar”ile 39.09 sınıfta yer alan “malların depolanması ,paketlenmesi ve sandıklanması”mal ve hizmet sınıfları için marka olarak tescil ettirdiğini,müvekkilinin markasının müddet olsa da 556 sayılı KHK'nın 8/son maddesi uyarınca koruma kapsamında olduğunu,müvekkilinin dava konusu markayı 1984 yılından beri kullandığını, bu sebeple 556 sayılı KHK'nın 8/3 maddesi uyarınca marka üzerinde daha önce elde edilmiş bir hakkı olduğunu,ayrıca davalının müvekkili firmanın ticaret ünvanındaki asli unsur olan “SEYTAŞ”ibaresini marka olarak tescil ettirmesinin hem 556 sayılı KHK, hem de TTK hükümlerine aykırı olduğu gibi, Paris sözleşmesine de aykırı bulunduğunu, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek 556 sayılı KHK'nın 42 ve 43 maddesi uyarınca 01.04.2005 tarih ve 2005/11803 tescil numarası ile 31.sınıfta yer alan “hayvan yemleri;hayvan yemleri için tıbbi amaçlı olmayan katkılar”ile 39.09 sınıfta yer alan “malların depolanması ,paketlenmesi ve sandıklanması” mal ve hizmet sınıfları için davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğüne ve gerekçe ve hüküm özetlerinin ilanına karar verilmeseni talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davacının 2000 yılından beri markayı kullanmadığını,davacının uzun yıllardan beri balık unu üretimi konusunda faaliyet gösterdiğini,hayvan yemi ile iştigal etmediğini,müvekkilinin markasının farklı hizmet sınıfları için tescil edildiğini,iki markanın birbirine benzemediğini ,iltibasa yol açamayacağını,müvekkilinin kullanımının geçerli bir hakka dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili,davacının 2000 yılından beri markayı kullanmadığını,davacının uzun yıllardan beri balık unu üretimi konusunda faaliyet gösterdiğini,hayvan yemi ile iştigal etmediğini,müvekkilinin markasının farklı hizmet sınıfları için tescil edildiğini,iki markanın birbirine benzemediğini ,iltibasa yol açamayacağını,müvekkilinin kullanımının geçerli bir hakka dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece ,idda,savunma ,benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,taraflara ait marka ve şekillerin aynı olduğu,markalar arasında 31.08 sınıfta yer alan mal ve hizmetler bakımından iltibas tehlikesi mevcut olduğu,39.09 sıınfıta yer alan mal ve hizmetler bakımından ise davacının ne kendi tescilli markasında ne de ticaret ünvanı ve şirketin maksat ve mevzuunda bu hizmetlerin yer almaması sebebiyle bu sınıf mal ve hizmetler bakımından iltibas tehlikesi olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul ile davalı adına tescilli olan “SEYTAŞ” markasının 31.08 sınıfta yer alan”hayvan yemleri ,hayvan yemleri için tıbbi amaçlı olmayan katkılar”a ilişkin mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne ,hüküm özetinin ilanına,davacının davalı adına tescilli olan”SEYTAŞ”markasının 39.09 sınıfta yer alan”malların depolanması ,paketlenmesive sandıklanması”'na ilişkin mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlük talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22222, Karar No: 2023/5275, Tarih: 09.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/22222 E.  ,  2023/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2095 E., 2023/1775 K.

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

A. Katılan ...'a Yönelik Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/2095 Esas, 2023/1775 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2023/20 Esas, 2023/452 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-b, 143, 168/2. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan kurulan 3 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden, ilamın gerekçe bölümünde yer ... hususlar dikkate alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/A maddesi uyarınca mahallince işlem yapılabileceği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Katılan ... ve Şikâyetçi ...'e Yönelik Hırsızlık Suçundan Kurulan

Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.12.2022 tarihli ve 2022/57103 Esas numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında, katılan ... ve şikâyetçi ...'ya ait cep telefonlarını çalması şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan katılan ve şikâyetçiye yönelik ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b, 143, 58, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır

2.İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2023/20 Esas, 2023/452 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan iki kez 5237 sayılı Kanun’un 142/2-b,143. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Anılan mahkûmiyet hükümlerinin istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/2095 Esas, 2023/1775 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmeyeceği, somut olayda zincirleme suçu hükümlerinin uygulanması gerektiği, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesi kapsamında olmadığı ve gönüllü vazgeçmeye ilişkin şartların oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Şikâyetçi ...'in 18.12.2022 günü gece saat 01.30 civarında Maçka Parkında oturduğu esnada, sanığın yanına gelerek ... satmaya çalıştığı, şikâyetçinin sanıktan ... aldığı ve devamında sanığın hızla uzaklaştığı, kısa bir süre sonra şikâyetçinin yanında bulunan cep telefonunu göremediği ve olay yeri yakınında bulunan bekçilere şikayette bulunduğu; katılan ...'nın 18.12.2022 günü gece saat 01.40 civarında Maçka Parkında oturduğu esnada sanığın yine aynı şekilde katılanın yanına gelerek ... satma bahanesi ile katılana ait cep telefonunu çaldığı, bekçilerin kısa bir süre sonra sanığı yakaladıkları ve suça konu cep telefonlarının sanıkta ele geçtiği, sanığın aşamalardaki ifade ve savunmalarında suçlamaları kabul ettiği, İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, yalnızca yargılama gideri ile ilgili ibarenin hükümden tümüyle çıkartılmasına karar verilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, yalnızca yargılama gideri ile ilgili ibarenin hükümden tümüyle çıkartılmasına karar verilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın farklı yerlerde bulunan katılan ve şikâyetçiye yönelik farklı zamanlarda hırsızlık suçu işlemesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, dosyada yer ... 18.12.2022 tarihli tutanağa göre, şikâyetçi ...'nın ihbarı neticesinde, verilen eşkâl bilgisine uygun sanığın yakalandığı ve suça konu telefonların sanığın üst aramasında ele geçtiği olayda gönüllü vazgeçme şartlarının oluşmadığının anlaşıldığından, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

Katılan ...'nın beyanında, suça konu telefonun masa üzerinde bulunduğu esnada çalındığını ifade ettiği, şikâyetçi ...'in hazırlık aşamasında alınan beyanında, parkta oturduğu esnada yanına bıraktığı telefonun çalındığını ifade ettiği; 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesinde belirtilen “... becerinin" elde veya üstte taşınan eşyanın alınmasına yönelik olduğu, dolayısıyla sanığın eylemlerinin aynı Kanun'un 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2-b maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/2095 Esas, 2023/1775 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.