muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13138, Karar No: 2023/1167, Tarih: 08.02.2023

3.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmalık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Yasanın 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, dosyanın bozulması üzerine, gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödemesi nedeniyle cezada yapılacak indirim oranının 1/2 olması gerekirken, 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

4.5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar yönünden engel hali bulunmayan, savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine muvafakat ettiğini beyan eden ve dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını mal müdürlüğüne yatırmış olmakla kamu zararını da gidermiş olan sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (b) bendi gereği, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği değerlendirilerek ve sonucuna göre, bir karar verilmesi gerekirken kurum zararının giderilmediğinden ibaret yanılgılı gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5.Sanık hakkındaki kısa süreli hapis cezası ertelendiği hâlde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olarak hak yoksunluğuna karar verilmesi,

6.Suç konusu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken suç kapsamında ele geçirilmediği hâlde suçun işlenmesine tahsis edilen eşyanın da müsaderesine karar verilmesi, nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli, 2020/561 Esas, 2020/1154 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli, 2020/561 Esas, 2020/1154 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/60, Karar No: 2016/234, Tarih: 28.01.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/60 E.  ,  2016/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, cinsel istismar, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayata ait görüntü ve sesleri ifşa etme, tehdit, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat, Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamedeki nitelendirmeye, sevk ve uygulama maddelerine, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına göre; işin incelenmesi Yüksek 14. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın incelenmek üzere adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3637, Karar No: 2011/13039, Tarih: 04.10.2011

**10. Hukuk Dairesi         2010/3637 E.  ,  2011/13039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masrafların 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Anayasa Mahkemesi iptal kararı resen dikkate alınarak, davalılar ..., ..., ..., ... hakkındaki davaların reddine, davalı işveren şirket hakkındaki davanın ise, yazılı biçimde kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise, o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 sayılı Yasanın 26. maddesi hükmü gereğince, davalıların rücu alacağından sorumlulukları, ancak, maddede öngörülen yasal koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür. Mahkemece; hükme dayanak kılınan 13.10.2009 tarihli kusur raporunda; işveren Anonim Şirkete %100 kusur izafe edilerek, diğer gerçek kişi davalıların ve sigortalının kusurlarının olmadığı belirtilmiştir.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 sayılı Yasanın 26. maddesi hükmü gereğince, davalıların rücu alacağından sorumlulukları, ancak, maddede öngörülen yasal koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür. Mahkemece; hükme dayanak kılınan 13.10.2009 tarihli kusur raporunda; işveren Anonim Şirkete %100 kusur izafe edilerek, diğer gerçek kişi davalıların ve sigortalının kusurlarının olmadığı belirtilmiştir.

Dosya içeriğinden, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/279 esasında, gerçek kişi davalılar ... hakkında açılan kamu davasının bulunduğu, 2008/412 Karar sayılı ilamla sonuçlandığı, ancak, mahkemece akıbetinin araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, sigorta müfettişi raporunda, 506 sayılı Yasanın 26. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiği belirtilmiş, iş müfettişi raporunda ise, hükme dayanak kılınan kusur raporu gibi, işveren Anonim Şirket %100 kusurlu kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi hükmüne göre; hukuk hâkimi kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, kusurun takdiri ve zararının miktarını tayin hususunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir. Ancak, kesinleşen ceza mahkemesi ilamında saptanmış olan maddi olguların hukuk hakimini de bağlayacağı tartışmasızdır. Davalılar ..........’nin ceza mahkemesince kusurlu bulunup mahkum edilmesi ve maddi olguya ilişkin hükmün kesinleşmesi durumunda, adı geçenlerin kusursuzluğundan söz edilemeyeceği gibi, münasip oranda bir miktar kusurlu sayılmalarında da zorunluluk bulunmaktadır. Hükme dayanak kılınan kusur raporunda; bu yönde bir inceleme ve değerlendirme yapılmadığı ve bu nedenle de hükme elverişli bulunmadığı sonucuna varılmaktadır. Mahkemece, Ceza dosyası celbedilmeli, derdest ise sonucu beklenmeli, kesinleşmiş ise işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişi heyetinden ceza davasında kesinleşen maddi olgular da değerlendirilerek tarafların kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekir. Kuşkusuz, hükmü temyiz etmeyen davalı işveren şirket yönünden davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu gözetilmelidir.

O halde; davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.10.2011 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/844, Karar No: 2022/2570, Tarih: 14.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/844 E.  ,  2022/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar gören, yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan ...’na gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden sonra kararın ... tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2447, Karar No: 2015/2516, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2447 E.  ,  2015/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/12838, Karar No: 2012/18813, Tarih: 21.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12838 E.  ,  2012/18813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07/04/2011 tarih ve 2010/2-2011/234 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacıvekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya finans sektör (elektronik sigorta) poliçesi ile sigortalı müvekkiline ait ultrasonografi cihazında meydana gelen hasarın ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 19.911,00 TL'nin temerrüt faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçesi özel koşullarına göre kesintisiz güç kaynağı ve/veya voltaj (gerilim) düzenleyici sistemlerinin bulundurulmasının zorunlu olduğunu, elektriksel nedenden oluşan hasarların kesintisiz güç kaynağı olmaması halinde teminatı kapsamında bulunmadığını, sigortalı cihazın güç kaynağı olmadan çalıştırılması sebebiyle hasarlandığını ve arızanın bu nedenden meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak; toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, cihazın güç kaynağı ya da voltaj düzenleyici olmadan kullanıldığı, bu şekilde kullanımın poliçe özel şartına aykırı olduğu, poliçe özel şartının da genel şartlara ve emredici düzenlemelere aykırı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/822, Karar No: 2010/10845, Tarih: 05.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/822 E.  ,  2010/10845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan aldığı hazır suları ...'da sattığını,müvekkiline gönderilen sular bozuk çıkınca durumun davalıya bildirildiğini, ancak müvekkilinin zararının karşılanmadığını ileri sürerek toplam 26.436.41.-TL maddi tazminat ile 20.000.00.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, süresinde verdiği cevap dilekçesinde müvekkilinin adresinin ...'ta bulunduğunu, yetkili mahkemenin ... mahkemeleri olduğunu savunmuş, daha sonra bayilik sözleşmesi gereğince de ... mahkemelerinin yetkili olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, dinlenen taraf tanık beyanları nazara alındığında, davacının dükkanda suyu kalmadığı zaman kendi aracı ile ...'a su almaya gittiği, davalı şirketin merkezinin ...'ta bulunduğu, taraflar arasında imzalanan bayilik sözleşmesinde de ... mahkemelerinin yetkili kılındığı gerekçeleri ile davalı tarafın yetkisizlik itirazının kabulü ile HUMK.nun 9. ve 10.maddeleri gereğince mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12777, Karar No: 2022/2837, Tarih: 13.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12777 E.  ,  2022/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER :1)Nazilli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 02/04/2021 tarih ve 2020/265 (E), 2021/112(K) sayılı kararı; sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-c, 62, 53. maddeleri gereği müebbet hapis cezası,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22/06/2021 tarih, 2021/1705 (E) ve 2021/1559 (K) sayılı; istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı,

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan ... vekili, katılan bakanlık vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22/06/2021 tarih, 2021/1705 (E) ve 2021/1559 (K) sayılı kararının sanık müdafii, katılan ... vekili, katılan bakanlık vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmüştür.

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyize tabiolduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ... lehine vekalet ücretine hükmolunduğu sırada sehven diğer katılan ...'ın ismi yazılmış ise de; bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen kararın tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; sanığın öldürme kastı bulunmadığına, kararın gerekçesiz olduğuna, katılan bakanlık vekilinin sanık lehine yapılan takdiri indirimin hatalı olduğuna, katılan ... vekilinin; sanığın eylemi tasarlayarak ve canavarca hisle işlediğine yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine ancak;

Duruşmalarda kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de; bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasına “Hüküm tarihi itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 8200 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 302/1.maddesi gereğince, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24077, Karar No: 2011/2067, Tarih: 07.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/24077 E.  ,  2011/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/263777

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2006

NUMARASI : 2006/1688

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin hükmü temyiz etmesinde sanığın hukuki yararının bulunduğu belirlenmekle tebliğnamedeki düşünceye katılınmamıştır.

1-Sanığın “2002 yılı Ekim ayında satın aldığı evin iki buçuk-üç yıl boş kaldığını ve 2005 yılının altıncı ayında evlenerek eve taşındığını,gizli hattın kendisinden önce çekilmiş olabileceğini,kendisinin bu durumdan ve otomatik ödeme talimatı verdiği için faturalardan haberi olmadığını” savunması,dosyadaki tapu kaydından sanığın evi 21.10.2002 tarihinde satın aldığının ve getirtilen tüketim belgelerinden sanığın evle ilgisinin bulunmadığı 10.12.1999 ile 11.10.2002 tarihleri arasını kapsayan dönemdeki tüketimlerin oldukça düşük miktarlarda olduğunun,sanığın evi satın almakla birlikte evin iki buçuk-üç yıl boş kaldığına dair savunmasını doğrular nitelikte 11.10.2002 ile 11.05.2005 tarihleri arasını kapsayan dönemdeki tüketimlerin de oldukça düşük seviyelerde kaldığının,sanığın evi kullanmaya başladığını kabul ettiği 2005 yılı altıncı ayından itibaren tüketimlerin 10.12.1999-11.10.2002 dönemlerdeki tüketimlerle nispeten benzerlik gösterdiğinin anlaşılması karşısında,gizli hattın bulunduğu yer itibariyle sanık tarafından bilinip bilinemeyeceği hususu mahallinde tutanak tanıkları ile birlikte keşif yapılıp tespit edilerek sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gizli hattın sanık tarafından farkedilemeyeceğinin belirlenmesi halinde sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

A)5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 Sayılı TCK.nun 522.maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değer azlığı”nın 5237 Sayılı Kanuna özgü,ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan eşyanın alınması durumunda olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden somut olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesi gereğince sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi,

B)5237 sayılı TCK.nun 145.maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde,mahkumiyet hükmü kurulmadan doğrudan 5271 sayılı CMK.nun 223/4.maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken sanık hakkında ceza tayin edildikten sonra ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

B)5237 sayılı TCK.nun 145.maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde,mahkumiyet hükmü kurulmadan doğrudan 5271 sayılı CMK.nun 223/4.maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken sanık hakkında ceza tayin edildikten sonra ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 1412 Sayılı CMUK.nun 326. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları korunmak suretiyle hükmün isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 07/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.