muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7373, Karar No: 2016/5618, Tarih: 08.03.2016

Yukarıda özetlenen dosya içeriğindeki deliller ve yasal ve yönetsel düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; davalı şirketin 2015-2017 dönemine ilişkin .... Belediyesi'nden hizmet alım sözleşmesi ile aldığı işi yürüteceği işyerinin ...'na tescili aşamasında işin mahiyetini “kent temizliği, çöp toplama ve nakliye işi” olarak bildirdiği sabittir. Bu bildirim ihbar olunan .... Belediyesi ile davalı şirket arasında imzalanan 2015/141935 ihale kayıt numaralı “.... Belediyesi Sınırları İçerisinde Kent İçi Temizliği” Hizmet Alımına Ait Sözleşme ve işin tanımına ilişkin 5.1 inci maddesi içeriğine uygundur. Esasen bu husus ihtilaflı da değildir. Davalı şirketin olumsuz yetki tespitine konu işyerinin bu şekilde belirlenen faaliyetinin ülkemizde de kabul edilip uygulanan NACE Rev 2- Altılı Ekonomik Faaliyet Sınıflamasındaki karşılığı “38.11.01 “Tehlikesiz atıkların toplanması (çöpler, geri dönüştürülebilir maddeler, tekstil atıkları vb inşaat ve yıkım artıkları çalı çırpı moloz gibi enkaz atıkları hariç” olup bu durumda işyerinin İşkolları Yönetmeliği'nin 20 numaralı “Genel İşler” işkoluna girdiği, girmesi gerektiği açıktır. Üstelik Bakanlık 12.12.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 2013/58 sayılı işkolu tespit kararında davalı şirketin yaptığı işin 20 numaralı Genel İşler” işkoluna girdiğini tespit etmiştir. Bu işkolu tespit kararı önceki döneme ait davalı şirket işyerine ilişkin ise de, yapılan işin aynı olması karşısında her ihale dönemi için ayrı bir işyeri sicil numarası alınması gerektiğine ilişkin yasal zorunluluk nedeni ile işyeri sicil numarasındaki farklılık, tespitin önemini ve değerini azaltmamaktadır. Hizmet alımı ile yapılan iş kapsamında motorlu araçlarla nakliye işi yapılmakta ve şoför işçiler de istihdam edilmekte ise de yapılan asıl iş, Belediye sınırları içindeki mahallelerin temizliği, çıkan ve atılan çöplerin toplanması ve biriktirme yerlerine naklidir. İşçilerin çok büyük çoğunluğu da 218 (ikiyüzonsekiz) işçi ile “işçi “ adı altında belirtilen temizlik işçileridir. Hal böyle olunca davalı Bakanlığın davacı Sendika'nın yetki tespit başvurusundan önce Bakanlığa ve ...'na yapılan bildirimlere, sunulan belgelere göre işyerinin işkolu kodunu şimdi olduğu gibi “ ....” olarak belirlemesi gerekirken, yapılan işle bağdaşmayacak şekilde “...” olarak yani “karayolu ile şehir içi yük taşımacılığı “ olarak belirlemesi hatalı olmuştur. Bu aşamadan sonra davalı Bakanlığın (savunmaya göre sistemden kaynaklanan sorun nedeni ile) yaptığı bu maddi hatayı düzeltmesi, 6356 sayılı Kanun'un 5/2 inci anlamında bir işkolu tespiti ve yetki süreci başladıktan sonra işyerinin girdiği işkolunun değiştirilmesi değildir. Bu nedenle davacı Sendika'nın kurulu bulunduğu 15 numaralı işkolunda yeralmayan davalı şirkete ait işyerinde toplu iş sözleşmesi bağıtlama “ehliyetinin” olmaması nedeni ile davanın reddi yerine, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

O halde davalılar ... ve .... .... vekillerinin bu yönü amaçlayan temyizi itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı .... ..'ne iadesine, 08/03/2016 gününde oybirliğiyle ve KESİN olmak üzere karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17693, Karar No: 2007/679, Tarih: 23.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/17693 E.  ,  2007/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ile ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, ... 'ın ... dinlenme ve bakım evinde kalmakta iken öldüğü, başka açık adresi bulunmadığı ve adresinin ... yargı alanı içinde bulunduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/01/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8220, Karar No: 2015/31540, Tarih: 03.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/8220 E.  ,  2015/31540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/324580

MAHKEMESİ : Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2015

NUMARASI : 2015/1 (E) ve 2015/257 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre; sanığın, hükümden sonra 22.06.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4769, Karar No: 2011/6550, Tarih: 07.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4769 E.  ,  2011/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 02/01/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/06/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de bir kısım davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 07/06/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, kasten adam öldürme nedeni ile desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiş; karar, davacı ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, onbeş yaşındaki kızı ...'un davalılar ... ve ...'ın çocukları... ve ... ile diğer davalı ... tarafından tasarlanarak canavarca his saiki ile öldürüldüğünü, olayın failleri ile birlikte davalılar ... ve ...'ın aile başkanı sıfatı ile zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlar yerel mahkemece, istemin bir bölümünün kabulü ile, davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davanın hukuki sebebinin belirlenmesi hakimin görevlerindendir. Dava konusu olayda, dava dilekçesinden ve davacının iddialarına açıklık getirdiği beyanlarından, zararın ev başkanı olan davalılar ... ve ...'a ödetilmesi istendiğine göre, davanın yasal dayanağı, ev başkanının sorumluluğunun düzenlendiği Türk Medeni Kanununun 369. maddesidir. Anılan kanun maddesi, yasanın düzenleniş şekli itibariyle ikinci kitabında yer almaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4. maddesinde; Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir. Somut olay itibariyle de TMK'nun 369. maddesinin uygulanması söz konusu olacağından davanın Aile Mahkemesi'nce görülmesi gerekirken genel mahkemede görülmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4. maddesinde; Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir. Somut olay itibariyle de TMK'nun 369. maddesinin uygulanması söz konusu olacağından davanın Aile Mahkemesi'nce görülmesi gerekirken genel mahkemede görülmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 825.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 07/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7975, Karar No: 2014/7990, Tarih: 21.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7975 E.  ,  2014/7990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2012

NUMARASI : 2011/225-2012/437

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Gaz AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, müvekkillerinin murisi M .Ç. çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek asıl dava ile toplam 30.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan ve birleştirilen dava ile toplam 120.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini toplam 100.209,19 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle Dairemizin 15/06/2010 gün 2010/2858 Esas 2010/5565 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl dava dosyasında davanın kısmen kabulüne ve davacı K.. Ç.. için 24.912,96 TL ve davacı G.. Ç.. için 38.388,41 TL maddi tazminatın davalı sigorta şirketinin limiti ile sınırlı olacak şekilde dava tarihinden ve diğer davalılar .. Gaz AŞ ve Ş.. Ö.. açısından da kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleştirilen dava dosyasında davacılar K.. Ç.. için 4.000,00 TL, G.. Ç.. için 4.000,00 TL ve diğer davacılar E..Ç.., Y.. Ç.., A.. Ç.., Ç. Ç., F. G., Ö.. Ç. ve T. Ç. için de 3.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar Ş.. Ö.. ve.. Gaz AŞ'den tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı .. Gaz AŞ tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Davacılar desteğinin Didim'de market işlettiği anlaşılmaktadır. Didim Esnaf ve Sanatkarlar Odası, kaza tarihi itibariyle market işletmesinin, büyüklüğüne ve konumuna göre ortalama aylık 3.000,00 TL ile 4.000,00 TL arasında gelir elde edeceği belirtilmiş, aktüerya raporunda Oda yazısı esas alınmak suretiyle hesaplama yapılmıştır. Ancak desteğin ölümünden sonra market işletmesi mirasçılarına intikal etmiştir. Bu halde desteğin market işletmeciliğindeki fiili-fikri ve bedeni çalışması karşılığının belirlenerek destek zararının bu belirlemeye göre hesaplanması gerekirken, mirasçılara intikal eden işletme gelirinin de hesaba dahil edilmesi suretiyle fazla tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı .... Gaz AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı .. Gaz AŞ vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Gaz AŞ'ye geri verilmesine, 21/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12276, Karar No: 2018/3224, Tarih: 04.04.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/12276 E.  ,  2018/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Olay tutanağı içeriği, tutanak içeriğini doğrulayan tanık beyanları ve dosya kapsamına göre; görevlileri görünce hızla uzaklaşmaya çalışan sanığın görevlilerce yapılan aralıksız takibi sonucu girdiği kuyumcu dükkanının tuvaletine suç konusu maddeyi atıp sifonu çekmeye çalıştığı esnada görevlilerce yakalanıp uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, böylece kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği sabit olup atılı suçtan mahkûmiyeti gerektiğinden, hükümden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesi çerçevesinde hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5091, Karar No: 2015/5760, Tarih: 10.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5091 E.  ,  2015/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2014

NUMARASI : 2009/291-2014/81

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçlu hakkında icra takibi başlattığını,davalı arsa sahibi ile dava dışı borçlu arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı arsa sahibinin inşaatın getirildiği seviyeye göre, hakettiği tapuları dava dışı yüklenici borçluya devretmediğini ileri sürerek, İİK.'nun 94/2. maddesi gereğince aldığı yetki belgesine dayanarak, hakettiği tapu kayıtlarının iptali ile dava dışı yüklenici borçlu adına tescilini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, yüklenicilerin edimlerini yerine getirmediğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince genel iskan alındığı takdirde, yüklenicinin tapuları hakedeceği, davacıların da yüklenicinin halefi olmakla talepte bulunamayacakları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.'nun 94/2 maddesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Bu tür bir davanın dinlenebilmesi için borçlunun hakedip de adına henüz tescil ettirilmeyen mülkiyet veya diğer ayni hakkın bulunması gerekir. Oysa dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, davalı arsa sahibi ile borçlu yüklenici T. İnş. San.Tic. Ltd.Şti arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi fesih ile sonuçlanmış olup, borçlunun bu sözleşme gereğince mülkiyet hakkı bulunmadığı gibi ikinci yüklenici ile borçlu arasındaki devir sözleşmesinde de borçluya karşı herhangi bir bağımsız bölüm devri taahhüdü olmadığı için eldeki davanın dinlenebilme imkanı bulunmamaktadır. Bunun yanında İİK.'nun 94/2. maddesi uyarınca icra dairesince alacaklıya yetki verilmesi gerekirken, para alacaklarıyla ilişkili olan İİK.'nun 120. maddesine göre düzenlenen yetki belgesi ile yargılamaya devam edilerek karar verilmesi de yerinde görülmemiştir.

Davanın bu sebeplerle reddi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru değilse de sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK.'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1358, Karar No: 2015/6553, Tarih: 07.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1358 E.  ,  2015/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/554-2014/164

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/05/2014 tarih ve 2013/554-2014/164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalıya ait emtiaları çeşitli Avrupa ülkelerine taşıdığını, taşımalar eksiksiz yerine getirilip navlun bedelleri ödenmiş ise de, bekleme ücretine ilişkin 3.389,62 TL'lik faturanın ödenmediğini, davalının başltılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, takibin devamını ve % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, beklemenin davacı tarafın kusurundan kaynaklandığını savunarak, davanın reddini ve % 20'den az olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yurtdışındaki depoya önceden davalı tarafından rezervasyon yapılmadığı için tırların beklediği, sözleşmeye göre davalı şirketin kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, alacağın varlığı yargılama sonucu belirlendiğinden icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bekleme ücreti tahsili için başlatılan takibe yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı vekilince, davacıya taşıtılan malların teslim yerinde geç boşaltılmasından kaynaklanan bekleme ücreti yönünden müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığı savunulmuş, mahkemece davacı tarafça dosyaya ibraz edilen karayolu ihracat navlun sözleşmesine göre rezervasyonların en az üç gün önceden davacı tarafa bildirilmesi gerekirken davalı firmanın yurtdışındaki depoya önceden rezervasyon yaptırmadığı için tırların beklediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, bilirkişi incelemesi aşamasında ibraz edildiği anlaşılan söz konusu sözleşme tarafların delil listesinde mevcut olmayıp davalı taraf sözleşmenin sahte olduğunu savunmuş, davacı taraf ise sözleşme aslını ibraz edememiştir. Bu durumda, anılan belgenin sahte olduğu yönündeki iddialar ve belgenin sıhhati değerlendirilmeden bilirkişi raporuna ve hükme esas alınması doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8454, Karar No: 2021/210, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8454 E.  ,  2021/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.