muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3680, Karar No: 2021/960, Tarih: 01.02.2021

Davacının 01/11/2002-16/02/2005 tarihleri arasındaki zorunlu tarım sigortalılığına ilişkin talebinin hukuki yarar yokluğundan reddine,

Davacının 03/10/2002-31/10/2002 ve 16/02/2005-06/08/2015 (ölüm tarihi) tarihleri arasındaki talebinin reddine,

Davacının ölüm aylığı bağlanması talebinin feragat nedeniyle reddine, karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili, kararın temyizen incelenerek bozulmasını talep etmiştir.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun 2. maddesinde, kanunla veya kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olmaksızın, 3. maddenin (b) bendinde tanımlanan tarımsal faaliyette bulunanların sigortalı sayılacakları belirtilmiş, 3. maddenin (b) bendinde, bu Kanunda geçen “tarımsal faaliyette bulunanlar”ın, kendi mülkünde, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde, kamuya özgü yerlerde ekim dikim, bakım, üretim, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veya doğrudan doğruya tabiattan yararlanmak suretiyle bitki, orman, hayvan ve su ürünlerinin üretimini, avlanmasını, avcılar ve yetiştiriciler tarafından korunmasını, taşınmasını sağlayanları veya bu ürünlerden sair bir şekilde faydalanmak suretiyle kendi adına ve hesabına faaliyette bulunanları ifade ettiği açıklanmıştır. Ayrıca 5. maddede, yasal süresinde kayıt ve tescillerini yaptırmayanların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi izleyen aybaşından itibaren başlayacağı, bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği ve kaçınılamayacağı, 6. maddede, bu Kanuna göre sigortalı sayılanların sigortalılıklarının tarımsal faaliyetlerine son verdiklerinde sona ereceği, 7. maddede, kişilerin bu Kanuna göre sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç 3 ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorunda oldukları, 9. maddede, bu zorunluluğa uymayanların tescil işlemlerinin Kurumca kendiliğinden yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Öte yandan 5458/15 md.) Yıllık tarımsal faaliyet gelirlerinden bu faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan tutarın aylık ortalamasının, 16 yaşından büyükler için tespit edilen asgari ücret tutarından az olduğunu beyan eden veya belgeleyenler sigortalı sayılmazlar” hükmü düzenlenmiştir.

Eldeki davada, davacı murisinin 11.10.2002 tarihi itibari ile 2926 sayılı Yasa kapsamında tescil edildiği, 16.2.2005 tarihli dilekçe ile tarımsal faaliyetini sonlandırdığını bildirmesi üzerine 16.2.2005 tarihi itibarıyla sigortalılığının sona erdirildiği, 2002/11 ve 2002/12 aylarda 2 aylık prim ödemesinden başka ödemesi bulunmadığından davalı Kurumca murise 31.12.2002 ye kadar hizmet verilerek 31.12.2002-16.2.2005 arasındaki hizmetlerinin askıya alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece toplanan delillerden; muhtarlık beyanında, davacı murisinin 01.04.1997 tarihinden beri 2926 sayılı Kanun kapsamında tarımsal faaliyette iken 2015 yılında vefat ettiği, traktörünün bulunmadığı, babası ...’ın vermiş olduğu zilyetliği altında bulunan (tapusuz) kendi arazilerinde tarımsal faaliyette bulunmakta iken 2011 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucu taşınmaları adına tapu tescil edildiği, tarımsal faaliyetine ara vermediği, fındık ve patates elde ettiği, 2.000 kg civarında kabuklu fındık 250 kg patates elde ettiği, fındığını fındık alım- satımıyla iştigal edenlere sattığı, yıllık ortalama 20.000 TL gelir olduğunu bu gelirle geçimini idame ettirdiğinin bildirildiği, ... Kaymakamlığı İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü Çiftçi Kayıt Sistemi Bilgilerine göre 2015 yılında 8.920 (da), 2014 yılında 10.828 (da), 2013 yılında 12,469 (da) , 2012 yılında 12.469 (da), 2011 yılında 12.469 (da) toplam kullanım alanlı fındık üretimi yaptığı, ...Ziraat Odasında 14.03.2005-05.11.2015 arasında kayıtlı olduğu, kolluk vasıtasıyla yaptırılan tahkikatta murisin “14.03.2005 tarihinde ...Ziraat Odasında kaydının bulunduğu, kayıt tarihinden 05.11.2015 tarihine kadar tarımsal faaliyetine devam ettiği, Tarımsal faaliyete önce 400 petek arı ile başladığı 14.10.2011 tarihinde ayrıca üzerine 10,5 dönümlük fındık bahçesi yazdırdığı, fındık bahçesinde ortalama 630-700 kg civarında yıllık fındık mahsulü olduğu oda kayıtlarında yıllık bal gelirinin ortalama 4833 TL olduğu, 18.03.2005, 14.03.2006, 12.03.2007, 07.03.2008, 30.03.3009, 25.02.2010, 11.02.2011, 02.01.2012 ve 30.04.2013 tarihlerinde Ziraat Bankası Gölköy Şubesinden tarım kredi kullandığı yapılan araştırmalardan anlaşılmıştır” şeklinde tutanak tutulduğu, 10.02.2011, 21.03.2012 ve 26.04.2013 tarihlerinde Ziraat Bankasından Genel Tarımsal Kredi kullandığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davacı murisi 16.2.2005 tarihinde dilekçe vererek sigortalılığının sonlandırılmasını talep etmiş ise de, sosyal güvenlik hukukunun temel ilkelerinden olan, sigortalılığın kamu düzenine ilişkin olması, sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği dikkate alındığında, davacı murisinin terk dilekçesi verdiği 16.2.2005 tarihinden sonraki sürelerde tarımsal faaliyetine devam edip etmediğinin usulünce araştırılıp irdelenerek sigortalılık süresi saptanmalı sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin davanın reddine ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5633, Karar No: 2017/2764, Tarih: 19.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/5633 E.  ,  2017/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen cezai şart alacağı davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 04.02.2015 tarih ve 2014/6936 Esas ve 2015/548 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ile davalının da aralarında olduğu arsa sahipleri arasında 21.02.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalının 05.07.2006 ve 28.05.2007 tarihli vekaletnameleri zamanından sonra vermiş iken, neden göstermeksizin 24.09.2008 tarihli azilname ile her iki vekaletname ile atanan vekilleri azlettiğini, oysa inşaat işlerinin yapılabilmesi amacıyla sözleşme ile vekaletname verilmesinin kararlaştırıldığını, azil nedeniyle kat irtifakının tesis edilemediğini, yeni vekil atanmadığını, kat mülkiyetine geçilemediğini, sözleşme ile arsa sahiplerinin yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde 15.000,00 TL cezai şart ödemesinin ve yüklenici zararlarının karşılanmasının kararlaştırıldığını ileri sürerek, 15.000,00 TL cezai şart ile şimdilik 5.000,00 TL zararın temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi arasında 15.12.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalının 05.07.2006 ve 28.05.2007 tarihli vekaletnameleri zamanından sonra vermiş iken, neden göstermeksizin 24.09.2008 tarihli azilname ile her iki vekaletname ile atanan vekilleri azlettiğini, oysa inşaat işlerinin yapılabilmesi amacıyla sözleşme ile vekaletname verilmesinin kararlaştırıldığını, azil nedeniyle kat irtifakının tesis edilemediğini, yeni vekil atanmadığını, kat mülkiyetine geçilemediğini, sözleşme ile arsa sahiplerinin yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde 50.000,00 TL cezai şart ödemesinin ve yüklenici zararlarının karşılanmasının kararlaştırıldığını ileri sürerek, 50.000,00 TL cezai şart ile şimdilik 5.000,00 TL zararın temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar vekili, davacı tarafa verilen vekaletnameyle davacı üzerine geçirilen taşınmaz üzerine, davalılar yararına ipotek tesis edilmesi ve aşamalı devrin anılan sözleşmelerle kararlaştırıldığını, taşınmazı üzerine alan davacının taşınmaz üzerine davalılar yaranına ipotek tesis etmediğini, bu nedenle de vekillerin azledildiğini savunarak, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalıların vermeleri gereken vekaletnameyi zamanında vermedikleri gerekçesiyle, davaların kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemiz'in 04.02.2015 tarih ve 2014/6936 Esas, 2015/548 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, asıl ve birleşen davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalıların vermeleri gereken vekaletnameyi zamanında vermedikleri gerekçesiyle, davaların kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemiz'in 04.02.2015 tarih ve 2014/6936 Esas, 2015/548 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, asıl ve birleşen davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/742, Karar No: 2022/16210, Tarih: 09.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/742 E.  ,  2022/16210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, sanıkların müştekiyi arabadan indirdikten sonra sürükleyerek mezar kazdırdıkları yere götürdükleri ve müştekiyi sürüklemek suretiyle cismen acı çektirdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında şartları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'in bir nedene dayanmayan, sanık ...'ın sübuta yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.11.2022 gününde üye Hakim ...'in tehditin, hürriyeti tahdit suçunun unsuru olduğu gerekçesi ve karşı oyu ile oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Sanıkların müştekinin dayısı ile aralarında alacak verecek meselesi bulunduğu, olay günü müştekinin dayısına ulaşmak amacıyla müşteki ile buluştukları ve arabaya binmesini istedikleri, müşteki arabaya bindikten sonra müştekiden dayısını aramasını istedikleri, dayısının telefona cevap vermemesi üzerine müştekiyi bırakmayarak

KARŞI OY GEREKÇESİ

Sanıkların müştekinin dayısı ile aralarında alacak verecek meselesi bulunduğu, olay günü müştekinin dayısına ulaşmak amacıyla müşteki ile buluştukları ve arabaya binmesini istedikleri, müşteki arabaya bindikten sonra müştekiden dayısını aramasını istedikleri, dayısının telefona cevap vermemesi üzerine müştekiyi bırakmayarak

arabayı sürmeye devam ettikleri ve bir müddet sonra sanık ...'in torpido gözünden çıkardığı silahı müştekinin başına dayayarak araçtan inmesini söylediği, silah doğrultmak suretiyle "diz çök erkek gibi öl" dediği, sonra müştekiyi yeniden arabaya bindirdikleri ve çeşitli yerlerde dolaştırdıkları, daha sonra müştekiyi arabanın bagajına kapattıkları, en son Onaç barajı arkasında bulunan düz bir araziye getirdikleri ve başına silah dayayarak beş metre kadar sürükledikleri, silah tehdidi ile mezarını kazmasını istedikleri, müştekiye çukur kazdırdıkları, sonrasında silah doğrultup diz çökmesini istedikleri, müştekinin diz çökmemesi üzerine sanık ...'in çukura doğru ateş ettiği, sonra yeniden arabaya bindirdikleri ve dayısına ulaşması şartı ile affedeceklerini söyledikleri ve aracı benzin istasyonunda yıkattıktan sonra müştekiyi aldıkları yere bırakmaları şeklinde gerçekleşen olayda sanıkların müştekinin hile ile araca binmesini sağladıkları, bu andan itibaren amaçlarının müştekiyi kullanarak dayısına ulaşmak olduğu açık ise de bu amaçla müştekiyi tehdit ederek hürriyetini tahdit etmeye başladıkları ve araçtan inmesini engelledikleri tehdidin amacının müştekinin dayısına ulaşmak olsa bile bu tehdit ile birlikte müştekinin hürriyeti kısıtlandığından, buradaki tehditin hürriyeti tahdit suçunun unsuru oluğu ve tehditlerin hürriyetin kısıtlandığı süreç içerisinde kaldığı bu hali ile sanıkların eylemlerinin kül halinde tehdit ve zor kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, Dairemizin müstakar kararlarınında da hürriyeti tahdit sırasındaki tehditlerin hürriyeti tahdit suçunun unsurları olduğunun kabul edildiği, müştekiye yönelik silahla tehdit eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru kapsamında kaldığı için sanıkların, hürriyeti tahdit sırasındaki tehditlerinin amacının burada önem arz etmediği, kanunda sadece cinsel amacın hürriyeti tahdit suçlarında ağırlaştırıcı hal olarak düzenlendiği hürriyeti tahdit devam ederken bu kapsamda yapılan tehditlerin ayrıca cezalandırılmadığı nazara alındığında TCK'nın 44. maddesi gereğince en ağır cezayı gerektiren hile, zor ve silahla tehdit kullanarak birden fazla kişi ile birlikte ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/2-3,a,b maddeleri gereğince teşdiden cezalandırılmaları gerekir iken, eylem ikiye bölünmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit eylemlerinden ayrı ayrı hükümler kurulmasının usul, Yasa ve Dairemizin müstakar kararlarına aykırı olduğu düşüncesi ile sayın çoğunluğun onama düşüncesine katılmadığımı saygıyla arz ederim. 09.11.2022
Yargıtay — Esas No: 2014/4191, Karar No: 2014/12061, Tarih: 25.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4191 E.  ,  2014/12061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.10.2013 tarih ve 2013/248-2013/31 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler elektronik ortamda okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının .... Plastik-Hurda İşleme ve Tekstil Sanayi İthalat ve İhracaat Ltd. Şti'nin hissedarı iken hissesinin tamamının yine hissedar olan ....'a 25.000 TL'ye devri hususunda sözleşme imzalandığını, müvekkilinin hisse devrinden sonra şirketin öz sermayesinin kendisine ödenen miktarın çok üstünde olduğunu ve arada fahiş fark bulunduğunu öğrendiğini ileri sürerek gerçek hisse bedelini alabilmek için açacağı davaya esas olmak üzere hissesini devrettiği .... Plastik-Hurda İşleme ve Tekstil Sanayi İthalat ve İhracaat Ltd. Şti'nin öz sermayesinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının şirket ortaklığından ayrıldığını bu nedenle sermaye tespiti davasının açmayacağı gibi öz sermaye tespitinin de tek başına hisse değerlerini belirleyen bir unsur olmadığını, davacı ancak payını sattığı kişiyi hasım göstererek bir alacak davası açarak amacına ulaşabileceği bu nedenle öz sermayenin tespiti talebinde hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28225, Karar No: 2014/18766, Tarih: 25.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28225 E.  ,  2014/18766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki tır ile, gündüz vakti, meskun mahalde, 7 metre genişliğindeki iki yönlü yolda seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, kendisiyle aynı istikamette ve önünde seyreden katılanın kullandığı sol taraftaki benzinliğe dönmek isteyen araca arkadan çarparak üç kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; tam kusurlu olduğu mahkemece de kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34456, Karar No: 2019/7045, Tarih: 28.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/34456 E.  ,  2019/7045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı BEDAŞ'a ait Çatalca İşletme Müdürlüğünde alt işveren davalı Akdeğer Ltd. Şti. işçisi olarak 15/04/2005-31/07/2013 tarihleri arasında temizlik personeli olarak çalıştığını, net 1.700 TL ücret aldığını, haksız olarak işine son verildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, asgari geçim indirimi ve fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı BEDAŞ vekili ; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının belirsiz alacak davası açamayacağını, diğer davalı ile aralarında asıl-alt işveren ilişkisinin olmadığını, davacının diğer davalı ile dava dışı Ek-Kar Özel Güvenlik Tem. Ltd. Şti. adi ortaklığının işçisi olduğunu, diğer davalı ve adi ortaklık ile aralarında işin tamamının devredilmesi sebebi ile istisna sözleşmesi olduğunu, davacının işyeri dosyasının diğer davalıdan istenmesi gerektiğini, önceki iş alan işverenliklerin araştırılması gerektiğini, faiz tür ve başlangıçlarının haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Akdeğer Temizlik İnşaat Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ; husumet itirazında bulunduklarını, davalı BEDAŞ'ın kendileri ile imza edilen sözleşmenin 11. ayında 31/07/2013 tarihinde haksız olarak feshettiğini, davacının başından beri davalı BEDAŞ yanında çalıştığını, davacının hizmetinin geçtiği diğer alt işverenlerin de tespit edilip davaya dahil edilmesi gerektiğini, davalı BEDAŞ'ın muvazaalı alt işverenlikler tesis ettiğini, bu durumun işçiler kadar kendileri gibi şirketleri de mağdur ettiğini, BEDAŞ'ın bu muvazaalı işlemleri için SGK teftiş raporları olduğunu, bu raporlar için ... İş Mahkemesi 2011/681 E. sayılı dosya ile dava açıldığını ve davalı BEDAŞ ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığının tespit edildiğini, ihaleyi alırken kendi işçilerin getirilmesine izin verilmediğini ve mevcut önceki alt işveren işçileri ile çalışılmasının şart koşulduğunu, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının yanlarında 11 aylık çalışmasının olduğunu, kıdem tazminatı hakkının olmadığını, ihbar önellerine uyulduğunu, diğer taleplerin diğer davalıya yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

2-Davalı BEDAŞ'ın temyizi yönünden;

a-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı BEDAŞ'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, "...,... İş Mahkemesinin 2011/681 E. sayılı dava dosyasında BEDAŞ'ın alt işverenlikler vasıtası ile çalıştırdığı işçiler yönünden aradaki ilişkinin muvazaa dayandığı, işçilerin başından beri BEDAŞ işçisi olduğu, bu nedenle hak ve alacaklardan davalı ...nin sorumlu olduğu, BEDAŞ ile davalı şirket arasında asıl-alt işveren ilişkisi olmadığından şirketin sorumluluğunun bulunmadığı..." gerekçesiyle davalı Akdeğer Temizlik İnşaat Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de, kimse kendi muvazzaasına dayanamayacağından dava konusu alacaklardan davalı ...nin de sorumlu olduğu gözden kaçırılarak yanılgılı değerlendirme ile davalı BEDAŞ'ın diğer davalıya yönelik rücu hakkını ortadan kaldıracak şekilde yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

c-Yıllık izin ücreti 5510 sayılı Yasanın 80. maddesine göre SGK ve işsizlik primine tabi olup, hükme esas bilirkişi raporunda yıllık izin ücreti nete çevrilirken SGK ve işsizlik prim kesintisinin yapılmaması da isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.