muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3791, Karar No: 2013/6166, Tarih: 28.03.2013

kısmen kabulü ile 5.219,48 TL tazminata sigorta şirketi bakımından dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile diğer davalılar yönünden ise olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 90,00 TL temyiz başvuru harcı ile 356,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 53,70 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4897, Karar No: 2012/1261, Tarih: 21.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4897 E.  ,  2012/1261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Mahkeme hükmü davacı vekiline, 18.08.2011 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 06.09.2011 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas,1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8626, Karar No: 2011/1507, Tarih: 14.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8626 E.  ,  2011/1507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/01/2009 tarih ve 2008/108-2009/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin merkezi ABD’de olan Adobe System İnc. firmasının tescilli yazılım programı olan Flas Media Server 2.0 ALP AOO Licence IE yazılım programını lisanslı olarak kullandığını, davalının adlarına tescilli faydalı modelin taklidini kullandığı iddiasıyla müvekkiline ihtarname çektiğini, iddianın gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek, müvekkilinin davalının faydalı modelinden kaynaklanan haklarını ihlal edip etmediği hususlarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahının Kadıköy Mahkemeleri yetki alanında kaldığını, mahkemenin yetkili olmadığını, esasen davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ilk itiraz olarak yetki itirazında bulunduğu, 551 sayılı KHK'nin 166. maddesi delaletiyle aynı KHK'nin 137/4. maddesi uyarınca üçüncü kişiler tarafından patent başvurusu veya patent sahibi aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkemenin davalının ikametgahı mahkemesi olduğunun hükme bağlandığı, davalının ikametgahının Kadıköy Mahkemeleri yargı çevresinde kaldığı, ancak anılan yerde fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesinin olmadığı, Kartal Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi yetki alanında bulunduğu, davalının cevap dilekçesindeki bu durumun maddi hatadan kaynaklandığı, aslında yetkili mahkemeyi açıkça göstermemekle beraber, yetkili mahkemeyi belirtmek istediği, yetki itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın talep halinde yetkili ve görevli Kartal Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34748, Karar No: 2017/30142, Tarih: 19.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/34748 E.  ,  2017/30142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece karar gerekçesinde açıklandığı üzere, davalılar hüküm altına alınan alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumludur. Hal böyle olmasına rağmen, hüküm sonucunda “davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde ifadelerin kullanılması suretiyle, infazda tereddüt oluşturulması hatalıdır.

Diğer taraftan, davalı Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı’nın harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi de yerinde değildir.

Yukarıda belirtilen hatalı yönler bozma sebebi ise de, hataların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:

Yukarıda yazılı sebeplerden;

1-Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “1” numaralı bendinin birinci ve ikinci paragrafında yer alan “davalıdan alınarak” kelimelerinin silinerek yerlerine “davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak” kelimelerinin yazılmasına,

2-Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “2” numaralı bendindeki “davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına” kelimelerinin silinerek yerine “davalı Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı harçtan muaf olduğundan, davalı ... İnş. Emlak Temizlik ...Ltd.Şti.’den alınarak hazineye gelir kaydına” kelimelerinin yazılmasına,

3-Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “3” numaralı bendinin tamamen silinerek yerine “ Davacı tarafça yatırılan başvurma harcı, peşin harç ve ıslah harcı olmak üzere toplam 388,60 TL harcın davalı Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı harçtan muaf olduğundan, davalı ... İnş. Emlak Temizlik ...Ltd.Şti.’den alınarak davacıya verilmesine; davacı tarafça yapılan harç hariç olmak üzere 440,40 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” şeklindeki bendin yazılmasına,

4-Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “4” numaralı bendinde yer alan “davalıdan alınarak” kelimelerinin silinerek yerine “davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak” kelimelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 19/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38203, Karar No: 2017/2672, Tarih: 07.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/38203 E.  ,  2017/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yakınanın direksiyon kilidi ile kilitleyerek sokağa park ettiği motosikletinin çalınması biçimindeki eylemin, TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesiyle uygulama yapılması her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırları aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Yasa'nın 31/3. maddesinden sonra uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35419, Karar No: 2014/34474, Tarih: 27.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/35419 E.  ,  2014/34474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/175604

MAHKEMESİ : Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2010/293 (E) ve 2013/137 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki E.. G..'in kolluk ifadesinde, sanıkların evlerine gelip icradan vaçgeçmelerini yoksa kendilerini öldüreceklerini söylediklerini belirtmesi, tanık M. Ç.'un, sanıkların oğlu olan katılan A. Ç.'a bir kağıt imzalatmaya çalıştıklarını, sanıklardan bir tanesi "Bu kağıdı imzalayacaksın, biz Diyarbakırlıyız, dağa kaldırırız" dedi şeklindeki anlatımı karşısında, somut olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi bulunduğu anlaşılan B. Ç., F.Ç. ve G. Ç. dinlenilerek, oluşması halinde tanık anlatımları arasındeki çelişkiler de giderilip, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan A. Ç. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16859, Karar No: 2012/35972, Tarih: 27.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/16859 E.  ,  2012/35972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nun 148/4. maddesi uyarınca müdafii hazır bulunmaksızın kolluk tarafından alınan ifade hakim veya mahkeme huzurunda doğrulanmadıkça hükme esas alınamayacağı gözetilmeden, tutanak düzenleyici tanıklar ile sanığın savunmasında geçen baldızı dinlenerek tüm deliller birlikte değerlendirilip karar verilmesi gerekirken, soruşturma aşamasındaki ikrardan söz edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/376, Karar No: 2013/2086, Tarih: 13.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/376 E.  ,  2013/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/5951

MAHKEMESİ : İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 27/10/2011, 2001/108 (E) ve 2011/302 (K)

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, bu suça azmettirme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz kapsamına göre, sanık Ali hakkında mağdur Tuncay'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, mağdur Ziya'yı tasarlayarak öldürmeye teşebbüse azmettirme, sanık Kazım için mağdur Tuncay'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, sanık Niyazi hakkında mağdur Ziya'yı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, sanık Atilla hakkında mağdurlar Ziya ve Tuncay'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların yakın akraba oldukları, olay tarihinden önce 24.04.1999 tarihinde sanık Ali'nin abisi Altay'ın mağdur Ziya'nın yeğeni Nezih tarafından, 18.07.2000 tarihinde ise sanık Kazım'ın kardeşi Kamil'in mağdur Ziya'nın oğlu Nuri tarafından kasten öldürüldükleri, olay tarihinde saat 19:00 sıralarında sanıkların, Atilla'nın evinde toplanarak alkol almaya başladıkları ve yakınlarının ölümünden sorumlu tuttukları kişilerin yakınları olan mağdurları öldürmeye karar verdikleri, yaptıkları plan çerçevesinde bu amaçla iki gruba ayrılarak yanlarına evden silahları aldıkları, hakkında hüküm kesinleşen sanık Kenan ile sanık Niyazi'nin aynı gün saat 22:00 sıralarında mağdur Ziya'nın evine gittikleri, sanık Kenan'ın evinin önünde oturmakta olan mağdur Ziya'ya silahla ateşi sonucu, mağdurun sağ dirsek dış bölgesi ile sağ dizinden yaralandığı, ikinci grubun ise sanıklar Ali ve Kazım'dan oluştuğu, bu sanıkların da mağdur Tuncay'ın babası Ziya'nın evine yaklaşık 50 metre uzaklıkta bulunan balık tezgahının bulunduğu yere gittikleri, önce sanık Ali'nin mağdura silah ile ateş ettiği sonra silahı alan sanık Kazım'ın da mağdura ateşi sonucu mağdurun boyun, ense, sol omuz ve sağ ön kol bölgelerinden ateşli silah mermi giriş ve sıyrıklarına bağlı olarak yaralandığı olayda;

a-Mağdurları öldürme konusunda karar veren sanıkların, kararlarında sebat ve ısrar gösterdiğini belirleyebilecek makul bir süre geçmeden fiili işledikleri, tasarlamanın koşullarının oluştuğuna ilişkin yeterli ve inandırıcı delillerin bulunmadığı, sanıkların, yakınlarının ölümünden sorumlu tuttukları kişilerin yakınlarını öldürmek amacıyla görev bilinci içinde ve öç almak amacıyla kangütme saiki ile öldürmeye teşebbüs suçunu işledikleri anlaşılmakla; sanık Ali hakkında mağdur Tuncay'ı kangütme saikiyle öldürmeye teşebbüs, mağdur Ziya'yı kangütme saikiyle öldürmeye teşebbüse azmettirme, sanık Kazım için mağdur Tuncay'ı kangütme saikiyle öldürmeye teşebbüs, sanık Niyazi hakkında mağdur Ziya'yı kangütme saikiyle öldürmeye teşebbüs, sanık Atilla hakkında mağdurlar Ziya ve

Tuncay'ı kangütme saikiyle öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından cezalandırılmasına karar vermek gerekirken, yazılı şekilde tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

b-Mağdurlardan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı halde, dosya içeriğine uygun düşmeyecek gerekçe ile haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini

c-TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "'velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

d-Kabule göre de;

Mağdurların silahla yapılan atışlar sonucunda yaralandıklarının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine alt sınırdan 13 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Ali, Niyazi, Kazım ve Atilla müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 321.maddesi gereğince (BOZULMASINA), kurulan hükümlerde sanıklar aleyhine temyiz istemi bulunmadığından, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış haklarının korunmasına, 13/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9686, Karar No: 2021/11827, Tarih: 07.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/9686 E.  ,  2021/11827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı 9.4.2021 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettikleri, Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, ikinci fıkrasında, “Bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemez ve kaçınılamaz.” hükmü öngörülmüş olup; sigortalı olmak, kamu düzenine ilişkin, kişiye bağlı, vazgeçilemez ve kaçınılamaz hak ve yükümlülük doğuran bir hukuksal statü meydana getirmektedir. Kişilerin ve sosyal güvenlik kuruluşlarının bu statünün oluşumundaki rolü, yenilik doğurucu ve iradi bir durum değil, kanun gereği kendiliğinden oluşan statüyü belirlemekten ibarettir. Dolayısıyla, sosyal güvenlik hakkından HMK. 307. (HUMK. 91.) maddesi kapsamında feragat olanaksızdır ve açılan sigortalılığın ve sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davadan da vazgeçilemez. Davacı ancak, HMK. 123. maddesinde düzenlenen hakkını kullanabilir ve ileride yeniden dava açabilme hakkını saklı tutarak, davalının rızası ile davanın takibinden vazgeçebilir veya HMK. 150. maddesi hükmü gereğince davayı takip etmeyerek yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılması ve giderek davanın açılmamış sayılması sonucunu elde edebilir.

Bu nedenle; inceleme konusu davada, davacı vekili davadan feragat ettiğini bildirdiğine göre Mahkemece, HMK. 123. veya duruma göre HMK. 150. maddelerinde öngörülen prosedür işletilmeli, sonuca göre dava konusu istem hakkında karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan ve hükümden sonra ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda, Mahkemece verilen kararın, usul ve yasaya aykırı olduğu belirgin olup, bozulması gerekmektedir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 07/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20537, Karar No: 2015/1316, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20537 E.  ,  2015/1316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/3310, Karar No: 2020/1764, Tarih: 07.09.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/3310 E.  ,  2020/1764 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...’ın, hastanede tedavi gördüğü sırada kurum tesislerine, araç ve gereçlerine zarar vermek eylemi sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/2-a maddesi uyarınca 10 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 03/09/2013 tarihli ve 2013/567 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine ilişkin... İnfaz Hâkimliğinin 31/10/2013 tarihli ve 2013/1389 esas, 2013/1637 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair merci... Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/2013 tarihli ve 2013/1036 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25/02/2019 tarihli ve 2018/5708 esas, 2019/1096 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, her ne kadar hükümlü hakkında ceza infaz kurumu dışında, sevk edildiği hastane içerisinde gerçekleştirdiği kurum tesislerine, araç ve gereçlerine zarar vermek eylemi sebebiyle disiplin cezası verilmiş ise de; 5275 sayılı Kanunun 37/1. madde metni dikkate alındığında, madde de belirtilen "kurumda" ibaresinin dar uygulanması gerektiği, kanun koyucunun amacının kurumda gerçekleşen eylemler yönünden disiplin cezasının uygulanması, kurum dışında gerçekleşen ve suç teşkil eden eylemler yönünden genel hükümlere göre soruşturma yapılması olduğu, bu itibarla hükümlünün ceza infaz kurumu dışında gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle hakkında disiplin cezası verilemeyeceği ancak genel hükümlere göre suç teşkil ettiği kabul edilen eylemi nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasının ve soruşturma yapılmasının mümkün olduğu sonucuna varılmakla, infaz hâkimliği tarafından itirazın kabulü ile kurul kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 10/06/2020 gün ve 94660652-105-17-18808-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden,... Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/2013 tarihli ve 2013/1036 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.

V/T