muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18669, Karar No: 2012/10075, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/18669 E.  ,  2012/10075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı bankanın kredilendirme işlemlerine ait usul ve esasları gösterir talimatname yada benzeri düzenleyici işlemlerine ait dökümanın banka personel yönetmeliğinin, banka personeli hakkında ayrıca düzenlenmiş davranış kuralları varsa bu kuralları belirtir döküman işyeri iç yönetmeliğinin getirtilip eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9871, Karar No: 2020/4520, Tarih: 03.03.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/9871 E.  ,  2020/4520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tehdit suçunun üst soya karşı kasten yaralama suçuyla birlikte işlendiğinden uzlaşmaya tabi olmayacağı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın savunmasının askerlik adresinde talimat Mahkemesi kanalı ile alındığı ve sanığın kovuşturma aşamasında asker olduğu anlaşılmakla, 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun 5530 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 20/1. maddesinde yer alan "Er ve erbaşlar ile yedek subayların askere girmeden veya silah altına çağrılmadan önce işledikleri yukarı haddi iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlara ait davalarda soruşturma ve kovuşturma işlemleri askerliklerini bitirmelerine kadar geri bırakılır." hükmü uyarınca, sanık hakkındaki kovuşturma işlemlerinin askerliğinin bitimine kadar geri bırakılması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9577, Karar No: 2023/5642, Tarih: 25.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9577 E.  ,  2023/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1033 E., 2022/1102 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2020 tarihli ve 2019/330 Esas, 2020/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2020/1033 Esas, 2022/1102 Karar sayılı kararı ile; İlk derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 06.09.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri; eksik ve yetersiz incelemeye, sübuta, delillerin hatalı değerlendirildiğine, öldürmeyi gerektirecek husumetin bulunmadığına, ceza miktarına ilişkindir.

B. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemleri; suç vasfının hatalı belirlendiğine, ceza miktarına ilişkindir.

C. Katılan ... vekilinin temyiz istemleri; sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemleri; suç vasfının hatalı belirlendiğine, ceza miktarına ilişkindir.

C. Katılan ... vekilinin temyiz istemleri; sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılanın sevgili oldukları, olay günü birlikte sanığın ağabeyine ait daireye gittikleri, katılanın su içmek için mutfakta olduğu esnada aralarında tartışma çıktığı, tartışma esnasında katılanın sanığa vurduğu, yaşanan arbede esnasında sanığın katılanı 2. katta bulunan ikametin mutfak penceresinden aşağıya atarak yaşamını tehlikeye sokacak ve vücudunda ağır (6) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, bilirkişi raporu, adli tıp raporları, güncel nüfus ve sabıka kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda kurulan hüküm yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak mağdurda meydana gelen yaralanmanın mahiyeti gözetildiğinde 5237 sayılı Kanun’un 35 ... maddesinin uygulanması sırasında üst sınırdan ceza tayini gerekirken eksik ceza tayin Esas No : 2022/9577

edildiğinden ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yapılan duruşmalı inceleme neticesinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden;

1.Eksik İncelemeye ve Ceza Miktarına Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden;

Sanığın aşamalarda özü değişmeyen istikrarlı savunmalarında maktulü itmediğini belirtmesi, olayın gerçekleştiği ikametin bulunduğu binanın kotta bulunup arkadan 3. kat ön taraftan 2. kat konumunda olduğunun anlaşılması, katılanın duruşmada mevcut beyanlarında kafasına darbe aldığını ve sert zemine çarptığını, çarptığı yerin evin mutfak kısmı olduğunu düşündüğünü beyan etmesi karşısında; sanıklar ve tanıklar hazır edilmek suretiyle olay yerinde ve katılanın fotoğraflarındaki kan izleri ile sabit olan düşme yerinde keşif yapılarak, düştüğü iddia edilen yerin belirlenmesi ve fotoğraflandırılmasının yapılması, düştüğü pencere ile yaralı olarak bulunduğu mesafenin ne kadar olduğunun net şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre;

2. Kabule göre;

Sanığın katılana incitici sözler söylediği, katılanın da beyanlarında sanığın kendisine kötü sözler söylediğini belirtmesi karşısında tarafların tartışma esnasında birbirlerine hitaben söylediği sözlerin maddi gerçeğe ulaşılması yönünden açıklığa kavuşturulup tutanağa bağlanarak haksız eylem oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi yine katılanın aşamalarda istikrarlı beyanlarında sanığa vurduğunu belirtmesi karşısında sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde tartışılması gerektiği düşünülmeksizin, 5237 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Suç Vasfına Yönelen Temyiz İstemleri Yönünden;

Sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Katılan Vekilinin Tekerrüre Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan suçların 18 yaşından küçük iken işlendiği, yaş küçüklüğü nedeniyle temyize konu eylem yönünden tekerrüre esas olmayacağı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde (A) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri kısmen yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2020/1033 Esas, 2022/1102 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek takdiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine bir örneğinin ise Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4470, Karar No: 2024/4575, Tarih: 04.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4470 E.  ,  2024/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/80 E., 2023/550 K.

DAVA TARİHİ : 22.10.2018

KARAR : Asıl davanın reddi, birleşen davanın kabulü

Davacı vekili asıl davada; müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, sözleşme uyarınca, imar planında üç kata müsaade edilmesi halinde %20, dört kata müsaade edilmesi halinde %25, beş kata müsaade edilmesi halinde %30'a denk gelecek sayıda bağımsız bölümün ve ayrıca Konya ili Akşehir ilçesi Kozağaç Mahallesi 788 Ada 195 Parsel sayılı taşınmaz üzerinde kurulu birinci kat 2 no.lu bağımsız bölümün davacı arsa sahibine verilmesinin kararlaştırıldığını, davalının 788 Ada 195 Parselde bulunan taşınmazdaki inşaatı bitirdiğini ve daireleri de satışa çıkardığını, ancak davacı arsa sahibine vermesi gereken 2 no.lu bağımsız bölümü vermediğini, ileri sürerek, Konya ili Akşehir ilçesi Kozağaç Mahallesi 788 Ada 195 Parsel üzerinde kurulu birinci kat 2 no.lu bağımsız bölümün tapusunun iptaline ve davacı adına tesciline, taşınmazın üçüncü bir kişiye devredilmiş olması halinde taşınmazın parasal karşılığı olarak şimdilik 100.000,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili birleşen davada; müvekkilince sözleşmenin yerine getirilmesi için davalıya başvurulmuşsa da davalı tarafın müvekkilini bürosundan kovduğunu ve hakaret ettiğini, davalı tarafın dava konusu taşınmazı satışa çıkardığını, her an satma durumunun söz konusu olduğunu, böyle bir durumda müvekkilinin sözleşmeden doğan haklarını kaybedeceğini beyan ederek 54 Pafta, 338 Ada 4 Parselde kaim taşınmazın tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini, 19.10.2019 tarihli dilekçesi ile taşınmaz el değiştirdiğinden, birleşen davada sözleşme yerine getirilmediği için ifadan vazgeçtiğini beyanla müspet zararlarını talep etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasında davacının belirttiği şartlarda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını ancak daha sonra davacının taşınmazı davalıya satmak istediğini söyleyerek bu sözleşmeden vazgeçtiğini ve sözleşmeyi yırttığını, davalının da bedelini ödeyerek taşınmazı tapuda satım suretiyle devraldığını, sözleşmede müvekkilinin imzasının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; taraflar arasında davacının belirttiği şartlarda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını ancak daha sonra davacının taşınmazı davalıya satmak istediğini söyleyerek bu sözleşmeden vazgeçtiğini ve sözleşmeyi yırttığını, davalının da bedelini ödeyerek taşınmazı tapuda satım suretiyle devraldığını, sözleşmede müvekkilinin imzasının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince ilk kararda; davacının açtığı birleşen dava ile artık davalı ile aralarındaki sözleşmeye bağlı kalmak istemediği yönünde iradesini açıkça ortaya koyduğu, bu açıdan isteminin artık aralarındaki sözleşmeden dönme ve menfi zararlar olabileceği değerlendirilerek dürüstlük ve iyi niyet kuralları gereğince; sözleşme ile bağlı kalması halinde hak edebileceği taşınmaz yönünden talebinin yerinde olmadığı, bu açıdan davalı yüklenicinin başka yerde yapmış olduğu inşaattan sözleşme gereğince talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, adi yazılı kat karşılığı inşaat sözleşmesine esas olmak üzere davacı ...'ın, annesi ... ile el birliği halinde mülkiyet hükümleri dahilinde malik oldukları taşınmazı davalıya yapılan sözleşme neticesinde devrettiği, el birliği mülkiyet halinde ortakların birlikte hareket etmeleri gerektiği, bu durumun zorunluluk arz ettiği, her ne kadar bir an ...'un muvafakatı alınarak eksiklik giderilmeye çalışılmış ise de; davacının talebinin adına tescil istemi olduğu, el birliği halinde önceki malikler adına tescil talebi de bulunmadığı gerekçesiyle birleşen davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 06.10.2021 tarih 2021/961 Esas, 2021/1257 karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması Dairemizin 01.12.2022 tarih ve 2021/6511 Esas, 2022/5609 Karar sayılı ilamıyla; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tefrik kararıyla birleşen davanın ayrılmasına karar verilmiş ise de; her iki davada aynı sözleşmeden kaynaklanan taleplerde bulunulduğu, davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunduğu, dolayısıyla iki davanın birlikte görülmesinde gerek usul ekonomisi ve gerekse birbirleriyle çelişkili kararlar çıkmasının önlenmesi bakımından fayda bulunduğu gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince ikinci kararda, bozmaya uyularak, davacının açtığı birleşen dava ile artık davalı ile aralarındaki sözleşmeye bağlı kalmak istemediği yönünde iradesini açıkça ortaya koyduğu, bu açıdan isteminin artık aralarındaki sözleşmeden dönme ve menfi zararlar olabileceği değerlendirilerek dürüstlük ve iyi niyet kuralları gereğince; sözleşme ile bağlı kalması halinde hak edebileceği taşınmaz yönünden talebinin yerinde olmadığı, bu açıdan davalı yüklenicinin başka yerde yapmış olduğu inşaattan sözleşme gereğince talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, davalının resmiyette rayiç bedel üzerinden işlem yapıldığını bildirdiği, ancak fark ödemesini nasıl yaptığını, ne kadar ödeme yaptığını belirtmediği, aynı zamanda ödeme hususunu ispat edemediği bu açıdan savunmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, davacı tanıklarının açıkça davalının yükümlülüklerini yerine getirmeyip son olarak davalının dükkanından kovulduklarını beyan ettiği, davalı tanıklarının ise satın alma hususunda görgüye dayalı beyanları olmadığı, tapudaki resmi işlemlere katıldıkları anlaşılmakla, davalının sözleşme yükümlülüklerini yerine getirmemesi, aradaki sözleşmeyi dahi kabul etmemesi nedeniyle davacının birleşen davada sözleşme gereği verdiği taşınmazın tapusunun iptali ve adına tescil isteminin yerinde olduğu gerekçesiyle birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bozma üzerine verdiği ikinci karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil talebine ilişkindir.

Taraflar arasında adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış, bu sözleşme üzerine davacı arsa sahibi, 26.10.2017 tarihinde Konya ili, Akşehir ilçesi, 54 Pafta, 338 Ada, 4 parselde kaim taşınmazını davalı yükleniciye tapuda devretmiştir. Her ne kadar,sözleşme adi yazılı şekilde resmi şekle aykırı olarak yapılmış ise de, davalının dava konusu parsel üzerine inşaat yaptığı, parselde kat irtifakının kurulduğu ve kat irtifakından oluşan bağımsız bölümlerin davalı tarafından üçüncü kişilere satıldığı dosyada sabit olduğundan artık sözleşme geçerli hale gelmiştir.

Birleşen davada davacı arsa sahibi, tüm arsanın tapu iptal ve tescilini talep ettiğine göre bu talep, içerik itibari ile sözleşmenin geriye etkili feshi talebini kapsamaktadır. Bu durumda Mahkemece yapılacak iş; taşınmaz üzerinde kat irtifakı kurulduğundan, kat irtifakı kurulduktan sonra bağımsız bölüm devralan malikler hakkında dava açılması için davacıya süre verilmesi, dava açılması halinde eldeki dosya ile birleştirilerek geriye etkili fesih koşulları değerlendirilerek bir karar verilmesi, dava açılmaz ise asıl davada, ileriye etkili fesih talep edildiğinden ileriye etkili fesih koşulları değerlendirilerek bir karar verilmesinden ibaret iken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 04.12.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11695, Karar No: 2010/218, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11695 E.  ,  2010/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14516, Karar No: 2011/707, Tarih: 25.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14516 E.  ,  2011/707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmün Hazineye tebliğine dair belge üzerinde yapılan incelemede; tebligatın usulüne uygun olarak yapılmadığı, tebellüğ eden bölümünde sadece tarih ve imza bulunduğu, kimlik tespiti yapılmadan ve tebligatı alan kişinin tebligat almaya yetkili olup olmadığı belirtilmeden tebligat yapıldığı görülmüştür.

Bu nedenle, hükmün Hazineye tebliğine ilişkin 31.08.2010 tarihli belgede imzası bulunan kişinin araştırılarak, tebligat almaya yetkili olup olmadığı belirlenmeli, kim olduğu belirlenemediği veya tebellüğe yetkili olmadığı takdirde yöntemine uygun şekilde yeniden tebliğ edilip, temyiz için gerekli sürenin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 25/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.