muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13699, Karar No: 2023/13434, Tarih: 26.12.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 5510 sayılı Kanun gereğince, 60 yaş 7000 prim gününü tamamlamadığını, bu nedenle emekli olamayacağını, davacının 09.04.2021 tarihli tahsis talep dilekçesi ile başvurduğunu, yapılan incelemede 1261 prim gün sayısının 4/a statüsünde geçtiğinin tespit edildiğini, 4/b statüsüne göre aylık bağlanamayacağının davacı sigortalıya bildirildiğini, yani davacının son yedi yıl içerisindeki hizmet süresi 4/a statüsünde geçtiği, isteğe bağlı Bağ-Kur hizmetinin 287 gün olduğu, en erken 928 gün daha isteğe bağlı Bağ-Kur prim ödemesi yaptıktan sonra, talep etmesi halinde Kurumca gerekli işlemin yapılacağı, Kurum işleminin 5510 sayılı Kanun gereği uygun olduğu, 5510 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinde hüküm altına alınan isteğe bağlı sigorta şartlarından bahsedilerek, davalı Kurum müdürlüğünün yaptığı işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 08.09.1999-30.04.2008 tarihleri arasında işe girişi ve sigorta başlangıcı olduğu, 62 yaşını bitirdiği, ilk emeklilik talep tarihi olan 03.01.2020 tarihinden 7 yıl geriye gidilmesi ve bu süre içerisinde sigortalı statüsünün belirlenmesi için bu 7 yılı yarısını 4/a, 4/b statüsüne bakılması gerektiği, davacının 4/a sigortalı sigorta statüsünden kısmi emekli olmasının sürenin 1260 günden az olduğundan mümkün olmadığı, bu nedenle 1260 günün 4/b sigortalı statüsünde geçtiği anlaşıldığından, 4/b sigortalısı olarak kısmi emekliliğe hak kazandığı, davalı Kuruma ilk emeklilik müracaatını yaptığı 03.01.2020 tarihi itibariyle kısmi yaşlılık aylığından yararlanması şartının oluştuğu gerekçeleriyle; davanın kabulüne, davacının 03.01.2020 tarihi itibariyle kısmi yaşlılık aylığından yararlanması şartlarının oluştuğunun tespiti ile 03.01.2020 tarihinden itibaren davacıya kısmi yaşlılık aylığının bağlanması gerektiğinin ve iş bu aylıklara hak edişinden itibaren yasal faiz işletilerek davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 09.04.2021 tarihinde tahsis talep dilekçesi ile başvuruda bulunduğu, davacının 1261 prim gün sayısı ve son yedi yıl içerisindeki hizmet süresinin 4/a statüsünde geçtiğinin tespit edildiği, 4/b statüsüne göre aylık bağlanmayacağının davacıya bildirildiği, isteğe bağlı Bağ-Kur hizmetinin 287 gün olduğu, en erken 928 gün daha isteğe bağlı Bağ-Kur/4/b sigortası ödeyip talep etmesi halinde Kurumca gerekli işlemlerin yapılacağı, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçeleriyle, Yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 01.11.2003-21.10.2015 tarihleri arasında 4311 gün 4/b zorunlu sigortası, 22.10.2015-04.03.2019 tarihleri arasında 1214 gün 4/a sigortası ve 15.03.2019-31.12.2019 tarihleri arasında 287 gün isteğe bağlı 4/b sigortasının bulunduğu, 2829 sayılı Kanun hükümlerine göre davacının hizmetlerinin birleştirilmesi gerektiği, bu birleştirmede davacının ilk defa 4/b sigortalı olduğu 01.11.2003 tarihinin birleştirilen hizmetlerinin başlangıç tarihi olduğu, 5510 sayılı Kanun'un Geciçi 9/4 maddesine göre davacının 08.09.1999-30.04.2008 tarihleri arasında işe girişi ve sigorta başlangıcı olduğu, başvuru tarihinde 62 yaşını bitirdiği, ilk emeklilik talep tarihi olan 03.01.2020 tarihinden 7 yıl geriye gidilmesi ve bu süre içerisinde sigortalı statüsünün belirlenmesi için bu 7 yılın yarısına ilişkin olarak inceleme yapıldığında; davacının 4/a sigortalı sigorta statüsünde 1260 günden az süresinin bulunması nedeniyle 4/a kapsamında kısmi emekli olmasının mümkün olmadığı, son 7 yılın 1260 gününün 4/b sigortalı statüsünde geçtiği, bu nedenle davacının 4/b sigortalısı olarak kısmi emekliliğe hak kazandığı, davalı Kuruma ilk emeklilik müracaatını yaptığı 03.01.2020 tarihi itibariyle kısmi yaşlılık aylığından yararlanma şartlarının davacı yönünden gerçekleştiği, sonuç olarak Yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf gerekçeleri doğrultusunda kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, aksine Kurum işleminin iptali ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve yasal faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297 ve 359 uncu maddesi ile 369 uncu maddesi ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un ek 39 ile 2829 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile birlikte 5510 sayılı Kanun'un 42 nci maddesi hükümleridir.

2.Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesinin (2) nci fıkrasında, “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgili olup hükmü temyiz etmeyen yönünden sonuç doğurması gerekeceği de gözetilerek, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

3.5510 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin “Kurum, sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanacak gelir, aylık veya toptan ödemeleri, gerekli belgelerin ve incelemelerin tamamlandığı tarihten itibaren en geç üç ay içinde hesap ve tespit ederek sonuçlarını yazı ile bildirir.” hükmü uyarınca, Kurum'un, yaşlılık aylığı tahsis tarihini takip eden 3 aylık sürenin sonundan itibaren faiz alacağı ile sorumlu tutulacağı nazara alınması gerekirken yazılı şekilde karar tesisi de isabetsizdir.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, 03.01.2020 tarihi itibari ile tahsis talebinde bulunan davacı hakkında bu tarihi takip eden aybaşından itibaren tahsis yapılması gerektiği hususunun dikkate alınması ile aylıklara işleyecek yasal faizler bakımından, 5510 sayılı Kanun'un 42 nci maddesi gereğince 01.05.2020 tarihi başlangıç esas alınarak faize karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazının aşağıdaki bent kapsamında kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ilk fıkrasının birinci bendinin tamamen silinmesi ile yerine, "1)- Davacının 01.02.2020 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile hak edilen aylıkların 01.05.2020 tarihi başlangıç kabul edilerek, her bir aylık için hak kazanılan tarihten itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine," kelimelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3373, Karar No: 2021/14662, Tarih: 20.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/3373 E.  ,  2021/14662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç delillerini yok etme, gizleme, değiştirme suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/10/2020 tarihli ve 2020/4843 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/2199 değişik iş sayılı kararını kapsayan onaylı dosyası ile ilgili olarak;

Dosya aslının, diğer şüpheli ... hakkında dava açılması sebebiyle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/230 esas numarasına kayden derdest olması sebebiyle onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, maktul ...’in şüpheli ... tarafından kasten öldürüldüğü olaya ilişkin suç delillerinin yok edildiği, gizlendiği veya değiştirildiği iddia olunan olay nedeniyle yapılan soruşturma sonunda, "şüpheliler ..., ... ve ...'ın 16/07/2020-20/07/2020 tarihleri arasında, kasten öldürme olayının gerçekleştiği saatlerde ve sonrasında belirtilen bağ evine gittiklerine, gerçeğin meydana çıkmasını engellemek amacıyla suç delillerini gizlediklerine veya yok ettiklerine, böylece atılı suçu işlediklerine dair haklarında kamu davası açılabilmesi için yeterli şüphe oluşturacak delil bulunmadığı" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de;

Somut olayda, suç delillerini gizleme ve değiştirme suçundan hakkında dava açılan şüpheli ...'nın 01/10/2020 tarihli kolluk beyanında ... plakalı ... marka beyaz aracın ... tarafından kullanıldığını, ... plakalı ... marka beyaz aracın ise ... ve ... tarafından kullanıldığını beyan ettiği, dosya arasında bulunan mobese görüntülerinin kireç sanayi sabit 1 yolu üzerinde seyir halinde olan araçları görüntülediği, anılan yolun, olay mahalli olan bağ evine 800 metre mesafede olduğunun tespit edildiği, görüntülerde tespit edilen araçların marka ve modelinin bahsi geçen iki araçla benzer olduğu, ayrıca ... Adlî Tıp Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesinin 18/09/2020 tarihli uzmanlık raporuna göre, bağ evinde yapılan incelemeler neticesinde ele geçirilen izmaritlerden bir tanesinin şüpheli ...’nın annesi ...'ya ait olduğunun tespit edildiği nazara alındığında, bu halde üzerlerine atılı suç nedeniyle şüpheliler hakkında kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu, delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15/12/2020 gün ve 2020/17033 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/01/2021 gün ve KYB/2021-1275 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Maktule ...'in, 16/07/2020 tarihinde ... tarafından ...-... adresinde bulunan bağ evinde kasten öldürülmesi nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma neticesinde; ... hakkında tasarlayarak,canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme; kardeşi ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde kamu davası açıldığı, ...’nın anne ve babası olan şüpheliler ... ve ... ile ...’nın iş ortağı ... hakkında ise “...........şüphelilerin kasten öldürme olayının gerçekleştiği saatlerde ve sonrasında belirtilen bağ evine gittiklerine, gerçeğin meydana çıkmasını engellemek amacıyla suç delillerini gizlediklerine veya yok ettiklerine, böylece atılı suçu işlediklerine dair haklarında kamu davası açılabilmesi için yeterli şüphe oluşturacak delil bulunmadığı” gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiş, itiraz üzerine ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/10/2020 tarih ve 2020/2199 D.İş sayılı Kararı ile "tüm soruşturma dosyası kapsamına göre suça herhangi bir derecede iştirakine rastlanmayan şüpheliler ..., ... ve ...'ın, asıl şüpheli olan hakkında kamu davası açılan ... ile ve eylemle ilgili herhangi bir delile etki ettikleri, gizledikleri yada yok ettiklerine dair dolayısıyla yüklenen suçtan haklarında kamu davası açılmasını gerektirecek yoğunlukta şüpheye dair delil elde edilememekte, kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından" bahisle itirazın reddine dair karar verildiği ve kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

../...

S/3

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

../...

S/3

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz edebilir.

(2)İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18.06.2014-6545 S.K./71. md) Sulh Ceza Hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25.05.2005-5353 S.K./26.mad) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir. (5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

Somut olayda; soruşturma dosyası itiraz evrakları ve müştekiler vekilince dosyaya sunulan 18.03.2021 havale tarihli dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

Somut olayda; soruşturma dosyası itiraz evrakları ve müştekiler vekilince dosyaya sunulan 18.03.2021 havale tarihli dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

Maktüle ...’in 16.07.2020 günü saat 15.00-16.00 saatleri arasında ... tarafından öldürülmüş olması, aynı gün saat 15.31 ve 15.35 sıralarında şüpheliler ... ve ... tarafından kullanılan araçlarla aynı renk, marka ve model araçların olay mahalli istimaketinde seyrettiklerinin tespit edilmesi, ...’nın 20.07.2020 günü saat 19.00’da Jandarma tarafından şüpheli sıfatıyla alınan ilk ifadesinde maktuleyi hiç görmediğini ve olayla ilgisinin bulunmadığını beyan ederek olay mahalli olan bağ evinden de hiç bahsetmeyip aynı gece göz altına alındıktan sonra 21.07.2020 günü Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan savunmasında ise suçlamayı kabul ederek olayı tüm detaylarıyla anlatması, ...’in eşi tanık ... ve şüphelilerin 21.07.2020 günü ... ...’in gözaltına alındığını kendilerine kolluk güçlerince haber verilene kadar maktule ile ... arasındaki ilişkiyi bilmediklerini ifade etmelerine karşın; şüpheliler ... ve ...’in 01.10.2020 tarihli kolluk ifadelerinde gelinleri ...’nın, maktulenin evde olup olmadığını kontrol etmek istemesi üzerine hep beraber bağ evine gittiklerinde evin temizlenmiş olduğunu

gördüklerini beyan etmeleri, şüpheli ...’ın 08.09.2020 günü Cumhuriyet Savcılığında tanık sıfatı ile alınan ilk ifadesinde 20.07.2020 günü akşam saat 22.35 sıralarında tanık ... ve diğer şüphelilerle birlikte evin tadilata ihtiyacı olup olmadığına bakmak için bağevine gittiklerini beyan ederken 01.10.2020 günü kollukca şüpheli olarak alınan ifadesinde ...’nın isteği üzerine bağ evine gittiklerini ancak neden gitmekte ısrarcı olduğunu bilmediğini ifade etmesi ve ... Adli Tıp Grup Başkanlığınca düzenlenen 18.09.2020 günlü raporda olay yerinde bulunan bir varil içerisinden ele geçirilen sigara izmartilerin şüpheliler ... ve ...’in DNA profiliyle uyumlu olduğunun tespit edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında;

Dosyadaki mevcut tespit ve deliller ışığında; kasten öldürme olayından sonraki bir zaman diliminde olay mahalline gittikleri yönünde kuşku bulunmayan ve orada bulunma sebeplerini izah noktasında çelişkiye düşen şüpheliler hakkında 5271 sayılı CMK'nın 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenlenebilmesi için yeterli şüphe bulunduğu, şüphelilere yüklenen suçun işlenip işlenmediğinin, lehine ve aleyhine toplanacak tüm kanıtların mahkemece, birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla; kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karara yönelik itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığının Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.10.2020 gün, 2020/2199 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının CMK.nın 309/4-a. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20.05.2021 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12492, Karar No: 2019/2017, Tarih: 21.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12492 E.  ,  2019/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili, ... ilçesi, ... köyünde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen geçiçi 8. maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışmasında 113 ada 2 parsel sayılı taşınmaz 1790.15 m2 yüzölçümünde ve tarla niteliğinde senetsizden davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatı itibariyle orman olduğu, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunup, zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşmediğini ileri sürerek, tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tapuya ...t ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın reddine, 113 ada 2 parselin tespit gibi tapuya ...t ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Kanun uyarınca yapılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki, orman bilirkişi raporunda, taşınmaz üzerinde herhangi bir şekilde ekme sürme olmaksızın, hali hazırda komşusu bulunan ham toprak niteliğindeki Hazine arazisi ile bütünlük arzettiği belirtildiği halde, zirai bilirkişi raporunda taşınmazın alt-üst edilerek yeşil gübreleme yapmak amacıyla büyütülen baklagil-buğdaygil otlarla kaplı olduğu, içindeki taşların toplanarak kenarlara taşınmasından uzun bir zamandır tarımsal faaliyette kullanıldığı belirtilmiştir. Bu durumda taşınmazın yapısı ve kullanım durumuna ilişkin raporlar arasında çelişki oluştuğu halde mahkemece bu çelişki giderilmeden hüküm kurulmuş, ayrıca tespit tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait (1995 ila 2000'li yıllara ait) hava fotoğrafları ve memleket haritaları getirtilmemiş, taşınmazın tamamı üzerinde bu tarihler arasında zilyetlik bulunup bulunmadığı araştırılmamış, bilirkişiler tarafından dosyada yer alan 1956 tarihli hava fotoğrafı ile kadastro paftası çakıştırılmamış, 1965 tarihli memleket haritası ile 1992 tarihli memleket haritası üzerinde inceleme yapmak ile yetinilmiştir.

O halde mahkemece, en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ile kadastro tespitinin yapıldığı yıldan 15 - 20 yıl öncesine ait en az iki memleket haritası ile bu memleket haritalarının yapımına esas hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile yörede yapılan ilk arazi kadastrosunun tarihi araştırılarak, arazi kadastrosu sonucunda düzenlenen taşınmazın bulunduğu alanı gösteren kadastro pafta örneği ilgili yerlerden getirtilip dosya içerisine alındıktan sonra, önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı (Çevre ve Orman