muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4277, Karar No: 2013/9302, Tarih: 04.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/4277 E.  ,  2013/9302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet

Tebligat Kanununun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiğinden, 02.11.2012 tarihinde katılan kuruma yapılan tebligat usulsüz olup, müdafiinin 16.11.2012 tarihli temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin 19.11.2012 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan temyiz incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 02.06.2004'ten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7585, Karar No: 2017/2570, Tarih: 11.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7585 E.  ,  2017/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (üç kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8072, Karar No: 2007/13906, Tarih: 18.07.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/8072 E.  ,  2007/13906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Hatay İş Mahkemesi

Tarih               : 7.2.2007

Davacı   1.1.1994-1.6.2006 tarihleri arası tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun tesbitine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 01.01.1994-01.06.2006 tarihleri arasında , 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.09.1994-01.06.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 01.01.1994-01.06.2006 tarihleri arasında , 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.09.1994-01.06.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının   Ziraat Odası ve Tarım Kredi Kooperatifi kaydının araştırılmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, Ziraat Bankası’ndan kredi  alıp almadığının araştırılmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 20.08.1994 tarihinde  yapıldığı, 1995,1996,,1999,2000,2001 ve 2002  yıllarında da  prim kesintinin olduğu  Yayladağı Tekel  Müdürlüğü yazısından 1998 yılında üretim yaptığı  görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.09.1994-31.12.2002 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı  01.01.2003-01.06.2006 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş davacıya ihtilaf konusu olan  01.01.2003-01.06.2006 tarihleri arasındaki dönemde ürün satışı yaptığı kişi, kurum ve kuruluşları açıklattırmak bu kişi, kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, Ziraat Odası ve Tarım Kredi Kooperatifi  ile başkaca zirai amaçlı kooperatiflerde kaydının bulunup bulunmadığının araştırılarak, bulunması halinde kayıt tarihlerini gösteren belgeleri getirtmek ve varsa zirai amaçlı banka  kredisi kullanıp kullanmadığının araştırılıp ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.07.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/50204, Karar No: 2010/27724, Tarih: 07.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/50204 E.  ,  2010/27724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/39421

MAHKEMESİ : Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2007

NUMARASI : 2007/440 Karar - 2007/300 Esas

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan yakınan kurum vekilinin 09.05.2007 tarihli ve hakim havalesini içeren dilekçesi ile kamu davasına katılma isteminde bulunduğu anlaşılmakla 5271 sayılı CMK.’nun 260/1.madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunan yakınan kurum vekilinin 09.05.2007 havale tarihli dilekçesi ile kamu davasına katılma isteminde bulunduğu halde, “kurum zararının ödenmiş olduğundan katılma isteminin reddine” karar verilerek 5271 sayılı CMK.’nun 237/1.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş yakınan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29536, Karar No: 2014/16615, Tarih: 15.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29536 E.  ,  2014/16615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/268055

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2010

NUMARASI : 2008/596 (E) ve 2010/391 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre; sanığın, hükümden sonra 23.07.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5800, Karar No: 2007/7972, Tarih: 24.04.2007

12. Hukuk Dairesi 2007/5800 E., 2007/7972 K.

**12. Hukuk Dairesi 2007/5800 E., 2007/7972 K.**

**- İTİRAZ SÜRESİ

- YETKİ İTİRAZI

- YETKİ SÖZLEŞMESİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 168 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 50 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 22 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak icra takibine geçilmiş ve örnek 10 numaralı ödeme emri 22.12.2006 tarihinde borçluya tebliğ edilmiştir. Borçlu. vekili ise, İİK'nın 168/5. maddesinde öngörülen yasal 5 günlük süreden sonra 28.12.2006 tarihinde İcra Mahkemesine yaptığı başvuruda, ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek İcra Dairesinin yetkisine ve borca itirazlarını bildirdiği görülmüştür.

İİK'nın 168/5. maddesi gereğince borçlunun, borçlu olmadığı veya borcun itfa edildiği veya mehil verildiği veya alacağın zamanaşımına uğradığına veya yetkiye ilişkin itirazlarını beş gün içinde İcra Mahkemesine bildirmesi zorunludur.

O halde, mahkemece öncelikle, borçlu vekilinin ödeme emri tebliğ işlemine yönelik şikayetinin incelenerek, başvurunun süresinde olup olmadığı belirlendikten sonra oluşacak sonucuna göre itirazlarının esasının incelenmesi gerekirken, bu konuda bir karar verilmeden ve itirazın sürede olup olmadığı belirlenmeden, işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de; icra takibi Afşin Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.12.2006 tarih ve 2006/81 D. İş-53 D. İş sayılı ihtiyati haciz kararı ile başlatılmıştır. İİK'nın 50. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken HUMK'nın 12. maddesi gereğince ihtiyati haciz kararından sonra bu kararın dayanağı olan alacak davası haciz kararını veren mahkemede de açılabilir. Anılan hüküm İcra Dairelerinin yetkisini belirlemede de geçerlidir. İhtiyati haciz kararının itiraz üzerine kaldırıldığı da iddia edilmediğine göre, takibin yetkili Afşin İcra Dairesinde başlatılmasında hukuka aykırılık yoktur.

Öte yandan, icra takibinin dayanağı' olan senette taraflarca Afşin mahkemelerinin yetkili kılındığı görülmektedir. İİK'nın 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK'nın 22. maddesi gereğince, kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar, yetkili mahkemeyi (İcra Dairesini) sözleşmeyle belirleyebilirler.

Öte yandan, icra takibinin dayanağı' olan senette taraflarca Afşin mahkemelerinin yetkili kılındığı görülmektedir. İİK'nın 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK'nın 22. maddesi gereğince, kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar, yetkili mahkemeyi (İcra Dairesini) sözleşmeyle belirleyebilirler.

Somut olayda, alacaklı da bonoda özel yetkili yer olarak gösterilen Afşin İcra Dairesinde takibi başlatmıştır. Genel yetkili yerde takip hakkı olan alacaklının tercihini yukarıdaki şekilde kullanmasında yasaya uymayan bir durum söz konusu değildir. Bu nedenle, mahkemece borçlunun yetki itirazının reddi yerine kabulü ile İcra Mahkemesince borçlunun İcra Dairesinin yetkisine yönelik itirazın kabulü halinde, mahkemece İcra Dairesinin yetkisizliğine, icra dosyasının talep halinde yetkili olduğuna hükmedilen İcra Dairesine gönderilmesi ile yetinilmesi gerekirken, mahkemenin yetkisizliğine ve dosyanın Kahramanmaraş İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi doğru değildir.

Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14960, Karar No: 2015/22656, Tarih: 23.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/14960 E.  ,  2015/22656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.06.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ...... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini fazla çalışma ve genel tatil ücretleri ödenmediğinden haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile hafta tatili, fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ve ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işi kendisinin bıraktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna ve bozma ilamına dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı, davacının asgari ücretle günde beş saat çalıştığı dolayısıyla fazla çalışmasının olmadığı ve yıllık izinlerini kullanmak üzere Bulguristan'a gittiği gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yıllık izin alcağının hesabı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde çalıştığı ve fazla çalışma alacakları ödenmediğinden iş sözleşmesini kendisinin haklı olarak feshettiği anlaşılmaktadır. Dairemizin 26.06.2014 tarihli 2014/15298 E. 2014/21989 K nolu bozma ilamının ikinci bendinde, dava dilekçesindeki izin açıklamasına işaret edilerek, davacıdan yıllık izin alacağı konusunda açıklama yapması istenilmiştir. Davacı asil bozmadan sonra duruşmaya gelerek hiç izin kullanmadığını beyan etmiş, davacı vekili dava dilekçesi matbu olduğu için "bir kısım izinlerin kullanıldığının" yazıldığını müvekkilinin böyle bir açıklamasının olmadığını belirtmiştir.

Dava dilekçesini düzenleyen avukattır. Dilekçede yazılan her husus ilgilisini bağlayıcı niteliktedir. Ayrıca dava dilekçesi matbu değildir.Kaldı ki matbu dilekçenin yazımı da avukatın sorumluluğundadır.

Dava dilekçesini düzenleyen avukattır. Dilekçede yazılan her husus ilgilisini bağlayıcı niteliktedir. Ayrıca dava dilekçesi matbu değildir.Kaldı ki matbu dilekçenin yazımı da avukatın sorumluluğundadır.

Bu nedenle davacının " Hiç izin kullanmadım. " şeklindeki beyanı inandırıcı değildir.Ayrıca davalı taraf işyerinin balık alımı -satım yaptığını ve av yasağı nedeniyle 15 Nisan-1 Eylül arası sezon dışı olup, personelin Bulgaristan'a ailesini ziyarete gittiğini ve bunun kayıtlarda görülebileceğini savunmuştur.Bu savunma hakkı ortadan kaldıracak nitelikte olup, her zaman ileri sürülebilecektir.

Bu itibarla davacının çalıştığı dönem içerisinde yurt dışına giriş-çıkış kayıtları ilgili Emniyet Müdürlüğünden sorularak, davalının bu savunmasının değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5629, Karar No: 2019/11404, Tarih: 07.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/5629 E.  ,  2019/11404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu

bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, cinsel taciz suçundan kurulan hükümle ilgili vasfa yönelik temyizde bulunulması nedeniyle anılan hükmün temyizi kabil hale geldiği gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 105/1, 123/1. maddelerinde düzenlenen cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarının soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olarak kamu davasına katılan ...'nın, mahkemece kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 09.08.2019 havale tarihli dilekçeyle mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6137, Karar No: 2013/8347, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6137 E.  ,  2013/8347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 9474 ada 10 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 10495 ada 2 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14253, Karar No: 2014/22922, Tarih: 17.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/14253 E.  ,  2014/22922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 06/03/2006-14/07/2010 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, iş akdinin kendisi tarafından emekli olması nedeniyle feshedildiğini, çalıştığı süre içerisinde yürürlükte olan ...'lere uygun olarak yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve bazı işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının tüm alacaklarının ödendiğini ve başka bir alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında hüküm altına alınan alacaklara hangi faiz türünün uygulanacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesi ile talep etmiş olduğu alacaklara bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizinin uygulanmasını istemiş ve mahkemece talep gibi karar verilmiştir. İşçilik alacaklarına hangi tür faizlerin uygulanacağı mevzuatta ve uygulamada açıkça belirtilmiş olup, davacının talebi olan yıllık izin ücreti alacağına yasal, hafta tatili, genel tatil ve fazla mesai ücretlerine ise bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz işletilir. Davacının faize yönelik talebi uygulanması gereken faiz türlerinden yüksek oranda bir faiz türü olup, çoğun içerisinde az da vardır kuralı gereği talep edilen alacaklara yukarıda belirtilen faiz türleri uygulanmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeden hüküm altına alınan alacaklara bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizinin uygulanması hatalı olup, bozma nedenidir. Ancak; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının düzeltmeye konu “1-” bendi silinerek yerine;

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının düzeltmeye konu “1-” bendi silinerek yerine;

“ 1- Davanın kısmen kabulü ile 3.564,00 TL yıllık izin ücreti; 3.270,62 TL fazla çalışma ücreti; 8.838,29 TL hafta tatili ücreti; 1.235,91 TL UBGT ücretinin yıllık izin ücreti yönünden temerrüt tarihi olan 24/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte; diğer alacaklar yönünden dava tarihinden itibaren bankalara uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan (6360 sayılı Yasa uyarınca devralan ...) tahsili ile davacıya verilmesine, fazla istemin reddine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.