muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/23219, Karar No: 2021/7756, Tarih: 07.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23219 E.  ,  2021/7756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında iddianame düzenlenirken TCK’nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanmasının talep edilmediği ve yargılama aşamasında alınan savunması esnasında adli sicil kaydı okunmadan ve ek savunması alınmadan TCK’nun 58. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının açısından karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9535, Karar No: 2023/5751, Tarih: 27.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9535 E.  ,  2023/5751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1001 E., 2022/1021 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2020/143 Esas, 2021/420 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b. Sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

c. Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/1001 Esas, 2022/1021 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan ... vekili, katılanlar ... ve ...'nın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/1001 Esas, 2022/1021 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan ... vekili, katılanlar ... ve ...'nın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, maktul ...'a yönelik eylemde sübuta, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, meşru savunmaya, eksik incelemeye, savunma hakkını kısıtlandığına, katılan ...'ya yönelik eylemin vasıflandırılmasının hatalı olduğuna, haksız tahrike ve derecesine, takdiri indirime ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri, teşebbüs nedeniyle belirlenen cezanın az olduğuna, eylemin tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğinden bahisle vasfa ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü sanık ile katılan ... arasında köpeklerin boğuşması yüzünden tartışma yaşandığı, daha sonra sanık ve katılanın tartışmayı sonlandırarak ayrıldıkları, tartışma sonrasında katılan ...'nın bu durumu babası olan maktul ...'e telefonla bildirdiği, maktul ...'in oğlu olan katılan ...'nın yanına geldikten sonra sanığı telefonla arayarak küfür edip bağırdığı, telefon görüşmesinden sonra sanığın ikametinde bulunan olayda kullandığı tüfeği alarak maktul ... ve katılan ...'nın bulunduğu olay yerine geldiği, sanığın olay yerine geldiğinde maktule doğru yakın

mesafeden birden fazla kez ateş ettiği, bunun üzerine maktulün de sanığa 1 el ateş ettiği, sanığın maktulü vurduktan sonra öldürme kastıyla katılan ...'ya doğru birden fazla kez ateş ettiği ancak katılanın olay yerinden kaçması nedeniyle isabet etmediği, olay yerine maktulün oğullarının geleceğini düşünen sanığın traktörünü görünmeyecek şekilde gizlediği ve beklemeye başladığı, kısa süre sonra olay yerine maktul ...'un tanık ...'un kullandığı minibüs ile geldiği, sanığın eliyle işaret ederek aracı durdurduğu, sanığın araç durur durmaz aracın ön yolcu koltuğunda belinden yukarısı görünecek şekilde oturan maktul ...'a doğru bir el ateş ettiği, maktulün yaralı olarak araçtan inip gittiği esnada sanığın maktule bir el daha ateş ettiği, daha sonra maktulün annesi katılan ...'nın gelmesi üzerine sanığın uzaklaşmaya başladığı esnada katılan ...'ın olay yerine geldiği, sanığın katılan ...'ya tekrar 2 el daha ateş ettiği ancak isabet ettiremediği kabul olunmuştur.

2. Sanığın soruşturma aşamasındaki ikrar içeren savunmaları, katılan ...'nın ve tanıklar M.E.Ş, M.Ö., M.K., B.Y., Ş.A., N.Ç., M.Ç.'nin beyanları, HTS kayıtları, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği uzmanlık raporları, kolluk güçleri tarafından düzenlenen diğer tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

2. Sanığın soruşturma aşamasındaki ikrar içeren savunmaları, katılan ...'nın ve tanıklar M.E.Ş, M.Ö., M.K., B.Y., Ş.A., N.Ç., M.Ç.'nin beyanları, HTS kayıtları, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği uzmanlık raporları, kolluk güçleri tarafından düzenlenen diğer tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Maktul ... hakkında düzenlenen Adlî Tıp Kurumu ... Morg İhtisas Dairesi Başkanlığı tarafından düzenlenen 07.11.2019 tarihli otopsi tutanağında, kişinin ölümünün av tüfeği yaralanmasına bağlı kemik kırığı ile karakterli büyük damar harabiyetlerinden gelişen dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin vücudunda, en az 2 (iki) atışla husulü mümkün 3(üç) adet av tüfeği (muhtemelen tek kürevi kurşun) giriş yarası tespit edildiği bildirilmiştir.

4. Maktul ... hakkında düzenlenen Adlî Tıp Kurumu ... Morg İhtisas Dairesi Başkanlığı tarafından düzenlenen 06.11.2019 tarihli otopsi tutanağında, kişinin ölümünün av tüfeği yaralanmalarına bağlı iç organ (perikard, kalp, akciğer) harabiyetlerinden gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin vücudunda 11 (onbir) adet en az 5 (beş) atışla oluşması muhtemel av tüfeği muhtemel tek kürevi kurşun ve kurşun parçası giriş yaraları tespit edildiği bildirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin maktul ...'a yönelik eylemde sübuta, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, meşru savunmaya, eksik incelemeye, savunma hakkını kısıtlandığına, katılan ...'ya yönelik eylemin vasıflandırılmasının hatalı olduğuna, haksız tahrike ve derecesine, takdiri indirime katılan ... vekilinin, eylemin tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğinden bahisle vasfa, ceza miktarına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemilerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemilerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin

saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, katılan ...'ya yönelik eyleminde suçta kullanılan araç ve sanığın eylem sırasında ve sonrasında sergilediği tutum ve davranışlar, sarf ettiği sözler ile engel nedenin varlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlikenin ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktul ...'den sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, maktul ...'e yönelik eyleminde saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığından meşru savunma koşullarını oluşmadığı, maktul ... ve katılan ...'dan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik ve meşru savunma koşulları oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/1001 Esas, 2022/1021 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26531, Karar No: 2018/114, Tarih: 08.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/26531 E.  ,  2018/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde ve suçların nitelendirilmesinde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın marketten iki adet 5 litre ayçiçek yağı çalması şeklindeki eylemi nedeniyle suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; sanığın marketten iki adet 5 litre ayçiçek yağı çalması şeklindeki eylemi nedeniyle suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/828 Esas ve 2012/1066 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğunun ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın suç tarihi itibari ile başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Yargılama gideri olarak hesaplanan 208 TL'nin, ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken kanun metninde yazılı olmamasına rağmen 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak sanıktan müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

4-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenlerinin hükmü temyiz etmeyen diğer sanıklara SİRAYETİNE , 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13947, Karar No: 2016/14988, Tarih: 12.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/13947 E.  ,  2016/14988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi.....Temizlik Malzemeleri San. Tic. A.Ş.'nin sahte .... ürünü yönünden, Ilgaz Cumhuriyet Savcılığının 10.10.2011 tarihli yazısından sonra 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde şikayetçi olmaması karşısında, davaya katılma hakkı bulunmayan şikayetçinin davaya katılmasına karar verilmesi de hükmü temyize hak vermeyeceğinden, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 12/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17312, Karar No: 2014/17339, Tarih: 23.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17312 E.  ,  2014/17339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkrasının çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7371, Karar No: 2014/9910, Tarih: 15.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7371 E.  ,  2014/9910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FATSA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2009

NUMARASI : 2008/292-2009/254

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda Ö. Köyü çalışma alanında bulunan .. ada .. parsel sayılı 643.22 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ve taksim nedeniyle A.O. Geçtin mirasçıları adına verasette iştirak halinde tespit ve tescil edilmiş, tapu kaydının beyanlar hanesine taşınmaz üzerinde bulunan evin M. oğlu K.. G..’e ait olduğu şerhi verilmiştir. Davacılar, çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan evin müşterek muris M.G. tarafından yapıldığını ileri sürerek şerhin düzeltilmesi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı A.. G.. ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava, taşınmazın üzerinde yer alan muhdesatın aidiyetinin tespiti davası olarak nitelendirilmiş ve eldeki davanın açıldığı tarihte taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasının mevcut olmadığı, bu nedenle de davacıların dava açmakta hukuki yararlarının bulunmadığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 19/2. maddesi “taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilir.” hükmüne amirdir. Davacılar, taşınmaz üzerinde bulunan evin ortak miras bırakan babaları Mehmet tarafından yapıldığı iddiası ile tapu kaydının beyanlar hanesindeki şerhin düzeltilmesi istemi ile dava açtığına göre, dava; kadastro tespitinden sonra taşınmaz üzerinde inşa edilen meskenin aidiyetinin tespitine ilişkin olmayıp, kadastro sonucu taraflar ve dava dışı ortakları adlarına tespit ve tescil edilen .. ada .. parsel sayılı taşınmaz üzerinde, tespit gününden önce mevcut muhdesatın 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 19/2. maddesi gereğince sahibi adına beyanlar hanesinde gösterilmesi istemine; başka bir ifadeyle kadastro tespitinin hatalı yapıldığı iddiasına ilişkin olduğundan, davacıların dava açmakta hukuki yararları kanun hükmü gereği mevcuttur. Hal böyle olunca; 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde yazılı hak düşürücü süre içinde açılan eldeki davada Mahkemece; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 19/2. maddesi göz önünde bulundurularak işin esasına girilerek bir karar vermek gerekirken, davanın niteliği hakkında yapılan yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup; davacı A.. G.. ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3188, Karar No: 2007/4198, Tarih: 30.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3188 E.  ,  2007/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Hafik Sulh Hukuk ile Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; Kartal 1. Aile Mahkemesindeki boşanma kararında mahkeme ihbarı ile kısıtlanması istenilen...'in ... Mahallesi, ... Sok. ... Koop. ... Apt. No: 25/1 ...-...adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme, Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/03/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21587, Karar No: 2016/13596, Tarih: 29.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/21587 E.  ,  2016/13596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; davacıya ait olan ve sabit tesis niteliğinde bulunan tır kantarının tamirine ilişkin eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 15. Hukuk Dairesinindir

Ne var ki dosya, Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulunun 29.09.2016 günlü ve 2016/42525 E. 2016/39269 K. sayılı ilamı ile dosya tetkiksiz olarak Dairemize gönderilmiş olduğundan, 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 Sayılı Yasanın 21. maddesi ile değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanununun 60/3 maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 29.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.