muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11824, Karar No: 2021/5254, Tarih: 28.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11824 E.  ,  2021/5254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/4, 63, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yerleşim yeri içinde, iki yönlü, asfalt kaplama, düz, eğimli yolda gündüz vakti, idaresindeki park halindeki kamyon ile yola girmek için geri manevra yaptığı esnada, kamyonun arkasında bulunan yayaya çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölmesine sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ceza miktarına, CMK'nın 231 maddesinin uygulanmamasına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3147, Karar No: 2006/4374, Tarih: 13.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3147 E.  ,  2006/4374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki vakıf şerhinin terkini davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 28.11.2005 gün ve 2005/9910-10481 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava, vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir. Dava kabul edilmiş hükmü davalı temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1-2004/1 sayılı kararı uyarınca vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yılık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir. Ne var ki; Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5304 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle bir madde eklenmiş “Tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” hükmü getirilmiştir. 5304 Sayılı Kanun 3.3.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

Eldeki davada tapu kayıtlarına vakıf şerhinin tutanaklarının kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra işlendiği hususunda bir çekişme yoktur. Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı veya 5304 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen hükümden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk ilkelerinin irdelenmesi gerekmektedir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangibir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma “yasaların geriye yürümemesi” (makabline şamil olmaması) ilkesi denir.Ancak, belirtilmelidir ki, yasanın derhal yürürlüğe girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.
Yargıtay — Esas No: 2014/43488, Karar No: 2015/1199, Tarih: 26.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/43488 E.  ,  2015/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ..... Kurumu ....nün yapmış olduğu ihale ile .... ve bağlı ....nin temizlik ve çamaşır yıkanması işini aldıklarını, şirketlerinin hissedarı ve temsile yetkili olan şirket müdürü hakkında kamu davası açıldığını ve davanın devam ettiğini, bu nedenle ihaleye katılmaması gerekirken katıldığı gerekçesiyle ihale kararının iptal edildiğini ve teminatının gelir kaydedilmesi yönünde karar alındığını, bu işlemlere karşı ... İdare Mahkemesinde açtıkları davada iptal kararı verildiğini, bunun üzerine icra takibi başlattıklarını, davalının 24/09/2012 tarihinde borca itiraz edip 4 gün sonra 28/09/2012 tarihinde ana parayı şirket hesabına ödendiğini ileri sürerek itirazın vekalet ücreti, masraf ve faiz yönünden iptaline, takibin vekalet ücreti ve masraflara isabet eden 21.040,00 TL ve 19.500,00 TL faiz yönünden devamı ile inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetki itirazında bulunmuş ve ayrıca davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile karar kesinleştiğinde ve istek halinde dosyanın yetkili ....ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Ayrıca Türk Borçlar Kanunu'nun 89. maddesinin 1. fıkrasına göre para borcu, aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için kendi ikametgahında takip başlatıp dava açabilir. Dava konusu olayda da alacaklı davacı para alacağının ödetilmesi için ikametgahı olan .... İcra Dairesi'nde takip başlatmış olup,....nde itirazın iptali davası açmıştır. Söz konusu icra dairesi ve mahkeme para alacağının tahsili amacıyla yapılan takip yönünden yetkili icra dairesidir. Bu nedenle mahkemece yapılan yetki itirazının reddiyle işin esasının incelenmesi gerekirken, aksine düşüncelerle davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 26.1.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14373, Karar No: 2018/25603, Tarih: 27.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/14373 E.  ,  2018/25603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ...'de temizlik işlerini ihale ile alan alt işverenler nezdinde 26.10.2009 tarihinden itibaren temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığını, iş akdine 24.10.2012 tarihinde haklı neden olmaksızın son verildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacaklarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkeme tarafından kısmen kabul kararı verilen ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından dava tarihinden ve ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş, ancak dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde talep edilen tutarlar gösterilmemiştir. İnfazda sıkıntıya neden olabileceğinden gerekçeli karardaki bu yazım şekli hatalı bulunmaktadır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan;

''İhbar tazminatı olarak brüt 1.630.02 TL nin dava ve ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte,

Yıllık ücretli izin alacağı olarak brüt 398.32 TL nin dava ve ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, yasal kesintilerin ödeme sırasında nazara alınmasına,'' ibaresinin çıkartılarak, yerine;

''İhbar tazminatı olarak brüt 1.630.02 TL'nin, 1.000,00 TL'sinin 15.11.2012 dava, kalanının 28.01.2014 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte,

Yıllık ücretli izin alacağı olarak brüt 398.32 TL nin dava ve ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, yasal kesintilerin ödeme sırasında nazara alınmasına,'' ibaresinin çıkartılarak, yerine;

''İhbar tazminatı olarak brüt 1.630.02 TL'nin, 1.000,00 TL'sinin 15.11.2012 dava, kalanının 28.01.2014 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte,

Yıllık ücretli izin alacağı olarak brüt 398.32 TL'nin, 200,00 TL'sinin 15.11.2012 dava, kalanının 28.01.2014 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, yasal kesintilerin ödeme sırasında nazara alınmasına,'' rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Başkanlığına iadesine, 27.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19188, Karar No: 2014/4490, Tarih: 11.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19188 E.  ,  2014/4490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/305831

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2010

NUMARASI : 2009/99 (E) ve 2010/272 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkânını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten süjelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten süjelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın açık kimlik bilgilerini bilmediği Mehmet Bal isimli kişiden sattığı yakacak karşılığı aldığını iddia ettiği suça konu 20/02/2007 keşide tarihli ve 9.700 TL bedelli çeki ciro ederek, satın aldığı kömür bedeline karşılık katılan F.. S..'e verdiği, F.. S..'in de bu çeki ciro yoluyla T.. K..'a devrettiği, T.. K..'ın ise, çeki bankaya ibraz ettiğinde, mağdur E.. K..'e ait boş olarak çalınan çeklerden olduğunun tespit edildiği olayda, sanığın savunmasında sattığı yakacak bedeli olarak çeki açık kimlik bilgilerini bilmediği M.. B.. isimli şahıstan aldığını bildirmesi, M... B.. isimli kişinin cirosundan sonra ise, ciranta sıfatı ile isim ve imzası bulunan H.. Ç.. isimli kişinin, soruşturma aşamasındaki beyanında böyle bir çeki ciro etmediğini belirtmesi, çekteki imza ve yazınında adı geçen'e ait olmadığının bilirkişi raporu ile sabit olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması bakımından; sanığın çeki aldığını iddia ettiği M.. B.. isimli kişinin açık kimlik bilgileri ve adresinin tespiti ile suça konu çekin ne şekilde eline geçtiği, kimden ne sebeple aldığı, sanık ile aralarında ticari bir ilişkinin bulunup bulunmadığı, çekin kendisi tarafından tanzim edilip edilmediği, imzanın kendisine ait olup olmadığı hususlarında beyanına başvurulması, gerekli görüldüğünde bilirkişi incelemesi yapılması, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/261, Karar No: 2023/626, Tarih: 29.11.2023

**Ceza Genel Kurulu         2021/261 E.  ,  2023/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2017/50613

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 325-241

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/2, 102/3-d, 102/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ilişkin İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 22.11.2013 tarihli ve 147-369 sayılı hükümlerin, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 20.06.2016 tarih ve 976-6092 sayı ile; "...Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kaydında sanıklar haklarında aynı olayla ilgili olarak Sarıyer Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2010 tarih, 2009/11277 soruşturma ve 2010/1698 karar sayılı Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar verildiği, ancak dosyada bu kararın kesinleşip kesinleşmediğine dair bilgi bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar haklarında verilen bu kararla ilgili araştırma yapılıp sonucuna göre hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 08.06.2017 tarih ve 325-241 sayı ile; sanıkların TCK'nın 102/2, 102/3-d, 102/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna hükmedilmiş, bu hükümlerin de katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 03.02.2021 tarih, 7405-876 sayı ve oy çokluğu ile;"...Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki beyanları, savunma, adli raporlar ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanıkların suç tarihinde yirmi dört yaş içerisinde bulunan katılanın rızası dışında cebir kullanmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Çoğunluk görüşüne iştirak etmeyen Daire Üyesi R. Dinç; "...Olay günü taksisine binen müştekiye iş bulabileceğini söyleyerek numarasını alan sanık ...’in, müştekiyi gideceği yere bıraktıktan kısa bir süre sonra arayarak kendisine iş bulduğunu ve form doldurması gerektiğinden bahisle buluşma teklifinde bulunduğu, eve gideceğini

Çoğunluk görüşüne iştirak etmeyen Daire Üyesi R. Dinç; "...Olay günü taksisine binen müştekiye iş bulabileceğini söyleyerek numarasını alan sanık ...’in, müştekiyi gideceği yere bıraktıktan kısa bir süre sonra arayarak kendisine iş bulduğunu ve form doldurması gerektiğinden bahisle buluşma teklifinde bulunduğu, eve gideceğini

belirtmesi üzerine yakında olduğunu, kendisini bırabileceğini söyleyerek müştekiyi ikna ettiği, bu sırada arkadaşı...’yı arayarak kendi kullanımındaki taksiyi bir sonraki şoföre devrettikten sonra sanık ... ile birlikte müştekiyi almaya gittikleri, ardından müştekiyi oyalayarak ve istemediğini belirtmesine karşın tenha bir yere götürürek rızası hilafına cinsel ilişkiye girdikleri, sanık ...’nın aşamalarda müşteki ile ilişkiye girmediğini beyan etse de alınan örneklerde kendisi ile diğer sanık Ersinin DNA örneklerinin karışık olarak bulunması ve tanık beyanlarının müştekinin beyanını doğrular nitelikte olduğu ve olayın sıcağı sıcağına intikal ettiği hususu da nazara alındığında sanıkların atılı müsnet suçlardan beraatlerine dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 11.03.2021 tarih ve 50613 sayı ile; "...Olay günü arkadaşları ile buluşmak için buluşma yerine sanık ...'in kullandığı taksi ile giden mağdure ile sanığın sohbet ettikleri, sanığın mağdurenin iş aradığını öğrenmesi üzerine ablasının kendisine iş bulabileceğinden bahisle telefon numarasını aldığı, mağdureyi gideceği yere bıraktıktan kısa bir süre sonra mağdureyi aradığı, iş bulduğunu, form doldurmaya birlikte gidebileceklerini söylediği, buluşma istediği, mağdurenin arkadaşlarının buluşmaya gelmeyeceklerini bildirdikleri bu nedenle mağdurenin vakti olduğundan teklifi kabul ettiği, sanığın ticari taksi ile gelerek mağdureyi bulunduğu yerden aldığı, taksiyi ağabeyine devredeceğini söyleyip mağdureyi bir kafeye bıraktıktan sonra sanık ... ile birlikte sanık ...'nın aracı ile geri döndüğü, ...'nın arka koltukta oturduğu, mağdureyi ön koltuğa alıp hareket ettiği, ...'yı evine bırakacağından bahisle mağdureyi Koru mahallesinde boş bir araziye götürdüğü, ...'nın araçtan inmesini müteakip mağdurenin oturduğu koltuğu geriye yatırıp rızası hilafına cebir kullanarak pantolon ve iç çamaşırını sıyırarak organ sokma suretiyle cinsel saldırı da bulunduğu, bu sırada diğer sanık ...'nın araç dışında beklediği, eylemini bitiren sanık ...'in mağdurenin pantolon ve külotu ile araçtan indiği ve bu kez sanık ...'nın araca binerek aynı şekilde mağdureye cinsel saldırıda bulunduğu, eylem tamamlandıktan sonra mağdureye kıyafetlerini verdikleri, olay yerinden birlikte ayrıldıkları, sanık ...'in araçtan inmesinden sonra sanık ...'nın mağdureyi ...'de bıraktığı, evine giden mağdurenin banyo yaptıktan sonra olayı tanıklar... ve ...'a anlattığı, birlikte polise başvurdukları, böylece sanıkların üzerlerine atılı suçun sabit olduğu," görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.