muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4412, Karar No: 2018/2092, Tarih: 12.03.2018

2-)5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.02.2011 ve 15.02.2012 tarihli iddianameleriyle “20.10.2008 tarihli teknik takip talep formundan” dolayı açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeksizin iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

3-)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

III-Sanık hakkında “haberleşmenin gizliliğini ihlal” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, birbirine yakın zaman dilimleri içerisinde dört farklı eylemle var olan suç işleme kararını gerçekleştirdiği gözetilip, zincirleme suç hükümleri uygulanarak, sanığa hükmedilecek cezada, TCK'nın 43/1. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin her eylem ayrı suç kabul edilerek dört farklı mahkumiyet hükmü kurulması,

2-)5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.02.2011 ve 15.02.2012 tarihli iddianameleriyle “20.10.2008 tarihli teknik takip talep formundan” dolayı açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeksizin iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

3-)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/9454, Tarih: 14.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/31095 E.  ,  2013/9454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Çeke dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlu takibin kesinleşmesinden sonra 6 aylık zamanaşımı süresinin geçtiğini ve takibin zamanaşımına uğradığını belirterek, icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece 6273 Sayılı Kanun'un 7. maddesi ile değiştirilen 6762 Sayılı TTK'nun 726. maddesine göre zamanaşımının 3 yıl olarak dikkate alınması gerektiği, 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı belirtilerek istem reddedilmiştir.

03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanun'un 7. maddesiyle değişik 6762 Sayılı TTK'nun 726. maddesinde; "Hamilin; cirantalarla keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat hakları ibraz müddetinin bitiminden itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar. Çek borçlularından birinin diğerine karşı haiz olduğu müracaat hakları bu çek borçlusunun çeki ödediği veya çekin dava yolu ile kendisine karşı dermeyan edildiği tarihten itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar" düzenlemesi yer almaktadır.

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6273 Sayılı Kanun'un 7.maddesi ile 6762 Sayılı TTK'nun 726.maddesinde yapılan değişiklikle çeklerde 6 ay olan zamanaşımı süresi 3 yıla çıkarılmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre değişikle getirilen 3 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanabilmesi için, çekin ibraz süresinin bitim tarihinin yasa değişikliğinin yürürlüğe girdiği tarihten sonra olması gerekmektedir.

Somut olayda zamanaşımı şikayetine konu olan takip konusu çekin keşide tarihleri 06.08.2010, 09.07.2010 olup, ibraz süresinin bitim tarihi 6273 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce olduğundan, çekler 6 aylık zamanaşımı süresine tabidir.

Takip dosyasında 14.09.2011 tarihinde yapılan işlemden sonra ki ilk talep 6 ay geçtikten sonra  10.05.2012 tarihinde yapılmış olup, dosyada 6 aylık zamanaşımı süresi dolmuştur.

Bu sebeple mahkemece şikayetin kabulü ile İİK'nun 72/2 ve 33/a maddeleri  uyarınca icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken mahkemece 3 yıllık zamanaşımının dolmadığından bahisle itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10474, Karar No: 2018/5335, Tarih: 26.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/10474 E.  ,  2018/5335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında katılanlar... ve..'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında katılan ... ve mağdur ...'ya yönelik hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararların temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin mağdur ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur ...'nın Sakarya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/336 Esas, 2014/414 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılamada, 18.06.2013 tarihli celsede sadece sanık ...'den şikayetçi olduğunu, diğer sanık ...'dan şikayetçi olmadığını belirtmesi ve 03.11.2014 tarihli celsede de sadece sanık ... hakkındaki şikayetinin devam ettiğini belirtmesi karşısında; sanık ... yönünden katılan sıfatı bulunmayan mağdurun hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunun 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Katılan ...'in aşamalarda çelişki beyanlarda bulunması, olayın akabinde alınan 04.04.2013 tarihli kolluk ifadesinde, sanıklar Hakkı ve Recep'in kendisine nacak ile vuramadıklarını, yüzündeki çiziklerin boğuşmadan meydana geldiğini belirtmesi, eşi olan ...'ın da 04.04.2013 tarihli kolluk ifadesinde, sanığın katılana balta ile vurma girişiminde bulunduğunu belirtmesi, ancak testislerine vurduğuna dair beyanının bulunmaması, ayrıca katılan hakkında düzenlenen Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 04.04.2013 tarih ve 70036 sayılı raporunda, sadece nazal bölgede burun kökünde ekimoz mevcut olduğunun belirtilmesi ve sanığın savunmasında, sarkıntılık ve cinsel istismar eylemleri nedeniyle katılanın, oğulları İsa ve İsmail tarafından darp edildiğini iddia etmesi ve UYAP'ta yapılan sorgulama neticesinde katılanın Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/265 Esas, 2014/239 Karar sayılı dosyasında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yargılandığı ve suç tarihinin 2013 yılı olduğu anlaşılmakla; katılanın oğulları olan İsa ve İsmail tanık sıfatıyla dinlenip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanığın, katılanı hem duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine, hem de yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8375, Karar No: 2013/17155, Tarih: 23.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8375 E.  ,  2013/17155 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı, 6183 sayılı Yasa kapsamında düzenlenen ödeme emrinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı vererek,talep halinde dosyanın ....gönderilmesine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava hukuki nitelikçe......tarafından tanzim edilen ve 4618 01 01 1090727 016 13-14 işyerine ait prim ve bunların gecikme zammına ilişkin bulunan 15.09.2011 tarih 2010/015917 takip no’lu ödeme emrinin iptali istemini ilişkindir. Temyize konu dava......çılmış, mahkeme, ....yetkili olduğu gerekçesiyle yazılı biçimde yetkisizlik kararı vermiştir.

Davada çözümlenmesi gereken hukuksal sorun, Kurum alacaklarının takip ve tahsilinde hangi İş Mahkemesinin yetkili olduğu noktasında toplanmaktadır.

01.10.1008 tarihinden önce yürürülükte bulunan 3917 Sayılı Kanunla değişik 506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 80. maddesinin 6.fıkrasında aynen,:“Kurum alacaklarının tahsilinde 21.07.1953 tarih ve 6183 Sayılı Kanunun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde, alacaklı Sigorta Müdürlüğünün bulunduğu yer İş Mahkemesi yetkilidir” hükmü yer almakta idi. 01.10.2008 tarihinden sonra, da bu konuda herhangi bir değişiklik olmamış ve 5510 Sayılı Yasanın 88/19. Fıkrasında “Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesi yetkilidir.” Hükmü ile yetki kuralı aynen korunmuştur.

./..

-2-

Anılan maddelerde getirilen yetkiye ilişkin hüküm buyurucu ve özel nitelikte bir hüküm olup Hukuk Muhakemeleri Kanununa nazaran uygulama önceliğine

sahiptir. Kurum alacakları kamu alacağı düzeyine getirildiğinden sözü edilen yetki kuralı kamu düzeni ile ilgilidir.

Hal böyle olunca, alacaklı sigorta müdürlüğünün bulunduğu yer mahkemesi olan .... görevli ve yetkili mahkeme olup, mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, davanın yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O hâlde; davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2014/11006, Karar No: 2017/5210, Tarih: 31.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11006 E.  ,  2017/5210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan mağdur ile müşteki Kasım'ın kovuşturma evresinde verdikleri ifadelerinde sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Mağdur hakkında Uludağ Üniversitesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 16.12.2011 tarihli raporun içeriği itibariyle yetersiz olduğunun anlaşılması karşısında, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan mağdurda akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, var ise mevcut akıl hastalığı veya zayıflığının hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine sahip olup olmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında rapor aldırıldıktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14299, Karar No: 2024/477, Tarih: 16.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/14299 E.  ,  2024/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1745 E., 2017/1202 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2017 tarihli ve 2017/116 Esas, 2017/212 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.07.2017 tarihli ve 2017/1745 Esas, 2017/1202 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; temyiz istemlerinin yerinde görülmemesi nedeniyle esastan reddiyle hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde polislerin yaptıkları rutin devriye görevleri sırasında 20067 Sokak üzerinde sanıkların beklediklerinin görüldüğü, polisleri gören sanıkların kaçmaya başladıkları ve 20063 numaralı sokağa girdikleri, sanık ...'nin elindeki siyah poşeti attığı, sanık ...'in ise elindeki mavi poşeti attığının görüldüğü, ...'nin attığı poşette 87 paket daralı 246 gram esrar ve 30 adet MDMA ile AMFETAMİN içeren uyuşturucu haplar, sanık ...'in attığı poşette ise 45 paket daralı 121 gram esrar içeren uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği somut olayda; sanık ...'in attığı poşette ele geçen maddeler üzerinde üç adet parmak izinin tespit edildiği, sanığın suçlamaları kabul ettiği, sanık ... suçlamaları kabul etmemiş ise de; tutanak tanığının beyanı ve sanıkların uyuşturucu madde satmak için bulundukları 20067 numaralı sokağın Şıh Ahmet Camiine 147 metre mesafede olduğunun bilirkişi raporu ile sabit olduğu gerekçesiyle sanıkların mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlerde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hükmün verildiği ve sanıkların segbis ile hazır bulundukları 06.06.2017 tarihli celsede, sanıklara son sözleri sorulmadan duruşmanın bitirilip hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin son fıkrasındaki "Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir." emredici hükmüne aykırı hareket edilerek sanıkların savunma haklarının kısıtlanması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.07.2017 tarihli ve 2017/1745 Esas, 2017/1202 Karar sayılı sair yönleri incelenmeyen kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.