muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/55, Karar No: 2021/3652, Tarih: 08.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/55 E.  ,  2021/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6423, Karar No: 2010/12367, Tarih: 02.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6423 E.  ,  2010/12367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/03/2009 tarih ve 2007/417-2009/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve müdahil vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı şirketi temsilen dava açan denetçi, şirketin 2006 yılı genel kurulunun 28.05.2007 tarihinde yapıldığını, bu genel kurulda azınlık tarafından TTK’nun 341 nci maddesi uyarınca yönetim kurulu üyeleri ile denetçiler aleyhine sorumluluk davası açılmasının istendiğini ileri sürerek, şimdilik 50.000,00 YTL şirket zararının davalılardan faiziyle birlikte tahsiline, dava açılmasını isteyen azlığa ait % 10 hisse senetlerinin teminat olarak dosyaya ibrazından sonra davanın görüşülmesine, bu teminat yasal süre içerisinde verilmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahil ... vekili, müvekkilinin davacı şirketin ortağı ve azlık pay sahibi olduğunu, müvekkilinin bankalara şirket lehine verdiği şahsi kefaletleri ve ipotekleri bulunduğundan şirketin kötü yönetilmesinden etkilendiğini, bu nedenle davaya müdahale etmede hukuki yararı olduğunu ileri sürerek, davacı lehine davaya müdahale istemlerinin ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yönetim kurulu ve denetçiler aleyhine tazminat davası açılmasını isteyen ortak ve azlık oya sahip ...’ın 28.05.2007 tarihli genel kurula ait hazirun cetvelindeki hissesinin % 10,88 olduğu, TTK’nun 341 nci maddesi uyarınca dava açılması isteminde bulunan pay sahiplerinin şirketin zarar ve ziyanını karşılamak amacı ile hisse senetlerini dava sonuna kadar rehnetmeye mecbur olduğu, söz konusu hisselerin genel kurul hazirun cetvelindeki hisse miktarı olduğu, müdahil ...’ın toplam bloke miktarının % 7,12 olduğu, muhalefete konu 28.05.2007 tarihli olağan genel kurul toplantısında sahip olduğu % 10,88 hissesini verilen kesin sürelere rağmen rehnetmediğinden TTK’nun 341/son maddesindeki dava şartının sağlanamadığı, bu durumda hisselerin blokesi koşulunun yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve müdahil vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Kararı, davacı ve müdahil vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava, TTK’nun 341 nci maddesi uyarınca azlık pay sahibinin istemi ile yöneticiler ve denetçi aleyhine açılmış bulunan sorumluluk davasına ilişkindir.Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.Davacı şirketin azlık hakkını temsil eden pay sahibi tarafından davalı yöneticiler ve denetçi hakkında sorumluluk davası açılmasının istendiği 28.05.2007 günlü genel kurul toplantısına ait hazirun cetveli incelendiğinde davacı şirketin sermayesinin % 35,82 oranında halka açık olduğu anlaşılmıştır.Bu durumda davacı şirket Sermaye Piyasası Kanunu hükümlerine tabi olup, bu Kanun’un 2/son maddesinde, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir.Buna göre, davacı şirket hakkında öncelikle daha özel bir Kanun olan Sermaye Piyasası Kanunu hükümlerinin uygulanması, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde ise genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir.Yönetici ve denetçinin sorumluluğuna ilişkin işbu dava azlık pay sahibine TTK’nun 341 nci maddesi uyarınca tanınan hakka dayalı olarak açılmıştır.Bu maddede esas sermayenin en az onda birini temsil eden pay sahiplerine azlık hakkı tanınmıştır.Sermaye Piyasası Kanunu’nun 11/8 nci maddesinde ise Türk Ticaret Kanunu’nun 341, 348, 356, 359, 366, 367 ve 377 nci maddelerinde esas sermayenin en az onda birini temsil eden pay sahiplerine tanınan hakların halka açık anonim ortaklıklarda, ödenmiş sermayenin en az yirmide birini temsil eden pay sahipleri tarafından kullanılacağı açık olarak düzenlenmiştir.Bu itibarla, somut olayda davacı şirketin halka açık bir anonim ortaklık olması nedeniyle azlık pay sahibine kanunun tanıdığı hakların bu şirketlerde ödenmiş sermayenin en az yirmide birini temsil eden pay sahipleri tarafından kullanılmasının mümkün olduğu göz önüne alınarak TTK’nun 341 nci maddesinde düzenlenen dava açılması isteminde bulunan pay sahiplerinin hisse senetlerini şirketin zarar ve ziyanına karşı teminat olarak davanın sonuna kadar merhun kalmak üzere muteber bir bankaya yatırma mecburiyetinin anılan Sermaye Piyasası Kanunu hükmü uyarınca değerlendirilmesi gerektiğinden mahkemece sözkonusu yükümlülüğün yerine getirilmesinde anılan Kanun hükmü uyarınca işlem yapılması gerekirken, yazılı şekilde TTK’nun 341 nci maddesinde düzenlenen % 10 oranının esas alınması ile müdahil davacının hazirun cetvelinde gösterilen hisse oranının tamamını yatırması şart koşularak Sermaye Piyasası Kanunu hükümlerine aykırı davranılması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve müdahil vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı ve müdahil yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12858, Karar No: 2012/13082, Tarih: 14.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12858 E.  ,  2012/13082 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irz ve namusa tasaddide bulunma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ümraniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.04.2010 gün ve 2009/432 Esas, 2010/177 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan ırz ve namusa tasaddine bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 415/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 04.08.2003'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/5655, Karar No: 2019/9095, Tarih: 15.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/5655 E.  ,  2019/9095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, nitelikli cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7385, Karar No: 2024/2, Tarih: 09.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7385 E.  ,  2024/2 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1149 E., 2023/1001 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kütahya 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/518 E., 2022/170 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davalı vekilinin özel yetkili vekâletnamesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 77 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak

a) Tanıma beyanının tespiti davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğinde olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74 üncü maddesi gereğince vekâletnamenin tanıma beyanın tespiti davası ile ilgili özel yetki içermesi gerektiğinden; özel yetkiyi içeren vekâletnamenin aslı veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için kararı temyiz eden davalı vekiline kesin süre verilmesi,

b) Vekâletname sunulmaz ise vekil tarafından verilen temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 77 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince yetkisiz vekil tarafından yapılmış temyize muvafakat verdiğini açıkça belirtmediği takdirde kararı temyiz etmemiş sayılacağı şerhini içeren davetiye ile davalıya tebliğ edilmesi,

2. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından açıkça muvafakat edilmemesi ve asıla gerekçeli kararın daha önceden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemiş olması hâlinde kararın asıla tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından muvafakat edilmesi veya süresi içinde kararın temyiz edilmesi hâlinde, karar temyiz edilirse gerekli usulî işlemler tamamlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi,

gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11913, Karar No: 2024/821, Tarih: 06.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/11913 E.  ,  2024/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3130 E., 2022/1109 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/152 Esas, 2021/356 Karar

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davalılar Türkiye Taş Kömürü Kurumu Genel Müdürlüğü ve ... Mad. Tur. Oto. İnş. Taah. Nak. Gıda Tic. ve San. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı ... Taş Kömürü Kurumu Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı ... Taş Kömürü Kurumu Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmek ve de davacı vekili tarafından duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 28.02.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacı adına Av. ... ve Av. ... ile davalı TTK Genel Müdürlüğü adına Av. ....geldiler. Diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir. Dosyanın tekrar Dairemiz’e gönderilmesinden sonra Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacı vekili müvekkilinin iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğradığı, davalıların iş kazasının meydana gelişinde kusurlu olduklarından bahisle aynı davalılara karşı açtığı asıl dava dosyasında 1,00 TL maddi, birleşen dava dosyasında sürekli iş göremezlik zararı ile bakıcı giderine ilişkin olarak toplam 1.400.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar özetle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.05.2018 tarih, : 2015/510 Esas, 2018/478 Karar sayılı kararında özetle her ne kadar mahkemece aldırılan diğer heyet kusur raporunda TTK nın ruhsat sahibi, diğer davalı ... Madenciliğin de rödovans sözleşmesi gereği işletme hakkı sahibi olması ve maden sahasındaki denetim görevlerini ihmal etmeleri nedeniyle TTK ve ... şirketine kusur atfedilmiş ise de, bu tespit ve kabule itibar edilmesinin mümkün olmadığı, nitekim Zonguldak bölgesinde tüm maden sahalarının ruhsat sahibi olan TTK nın sahanın genişliği ve arazinin coğrafi koşulları, iklim ve bitki örtüsü dikkate alındığında tamamını etkin biçimde mevcut yapısı ve personeli ile denetim altında tutmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, bölgede özellikle kazanın meydana geldiği yıllarda ve halen kaçak maden ocaklarının oldukça yaygın olduğu, herhangi bir projesi olmayan, denetlenemeyen, hiçbir şekilde madencilik bilim ve tekniğine uymayan, mühendislik hizmeti almayan, ilkel koşullarda madencilik yapılan ocakların, nerede ve ne zaman açılacağının belli olmadığı, ocakların belli bir güzergah yada ağ hattı üzerinde olmadığı, cadde ve sokak gibi kamuya açık, her an herkesin gelip geçtiği yerlerde olabileceği gibi gözden uzak ıssız yerlerde de olabildiği, bu sebeple kaçak ocakların tespit edilmelerinin oldukça zor olduğu, kaldı ki kazanın meydana geldiği kaçak ocakta ne zamandan bu yana kaçak üretim yapıldığının tespit edilemediği, davacının ve tanığı... Dombaycı'nın beyanlarına göre ilk iş günlerinde kazanın meydana geldiği, ocağın kaçak olarak faaliyete başladığı ilk gün kazanın meydana gelmiş olabileceği, tanık... Dombaycı her ne kadar kaçak çıkarılan kömürün davalı ... Madenciliğe satıldığını beyan etmiş ise de tanığın hem SGK idari tahkikat aşamasında hem de mahkeme huzurunda verdiği aşamalardaki ifadelerinin çelişkili ve inadırıcılıktan uzak olduğu, mahkemede verdiği ilk ifadesinde ocakta çalışmaya başladıkları ilk gün kazanın meydana geldiğini beyan etmesine karşın, davacı vekilinin talebi üzerine daha sonra alınan ikinci ifadesinde sanki uzun zamandır ocakta çalışıyormuş gibi üretilen kömürün ... Madencilik şirketine satıldığını ifade ettiği, bu nedenle tanık anlatımlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığı, davacı ve kaçak ocağı işleten davalı ...'nin kömür hırsızlığı suçundan Zonguldak Asliye Ceza Mahkemesinde yargılandıkları ve ...'nin suçunun sabit görüldüğü, bu dosyada davalı TTK'nın katılan sıfatına sahip olduğu, yine olaya ilişkin davalı ...'nin taksirle yaralama suçundan tek başına Zonguldak Sulh Ceza Mahkemesinde yargılandığı ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Sulh Ceza Mahkemesince aldırılan kusur raporunda sanık ...'nin asli, katılan ... .'ın tali kusurlu olduğunun tespit edildiği, ..

...'nin kömür hırsızlığı suçundan Zonguldak Asliye Ceza Mahkemesinde yargılandıkları ve ...'nin suçunun sabit görüldüğü, bu dosyada davalı TTK'nın katılan sıfatına sahip olduğu, yine olaya ilişkin davalı ...'nin taksirle yaralama suçundan tek başına Zonguldak Sulh Ceza Mahkemesinde yargılandığı ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Sulh Ceza Mahkemesince aldırılan kusur raporunda sanık ...'nin asli, katılan ... .'ın tali kusurlu olduğunun tespit edildiği, ... Madencilik şirketi ve TTK yetkililerinin ihmalinden bahsedilmediği, olayda kusursuz sorumluluk hali olmadığı, kusur sorumluluğunun da bu denli geniş yorumlanamayacağı, davacının kömür taşımada kullanılan vagonun üzerine binmesi nedeniyle tavanla vagon arasına sıkışarak kazalandığı, sabit olan bu tedbirsiz davranışı nedeniyle heyet raporunda verilen %10 kusur oranının oldukça düşük olduğu sonuç ve kanaatine varılmakla, tüm bu anlatıma göre mahkemece Maden Yüksek Mühendisi Prof Dr....tarafından düzenlenen rapora ve bu rapordaki kusur oranlarına itibar edildiğinden bahisle ve sonuç olarak kazanın meydana gelişinde davacının %30, davalı ...’in %70 oranında kusurlu olduğu kabulünden hareketle davalılar ... Madencilik ve TTK yönünden kusurları bulunmadığından bahisle davanın reddine, davalı ... yönünden asıl ve birleşen dava hakkında tek hüküm kurmak suretiyle davacı lehine 994.295,47 TL maddi, 80.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

Anılan Mahkeme kararına karşı davacı vekili ile davalı TTK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 09.02.2021 tarih, 2021/94 Esas, 2021/313 Karar sayılı kararı ile davalı TTK ile davalı şirket arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olarak değerlendirilmek gerektiği, ruhsat sahibi TTK. Genel Müdürlüğü'nün rödovans sözleşmesi gözetilerek sorumluluğunun değerlendirilmesi gerektiği, kabule göre de davalıların söz konusu belirlenecek tazminatlardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları göz ardı edilmeksizin hüküm tesisi gerektiği, davacı ve davalı TTK’nın dayandığı deliller toplanmadan ve delil değerlendirmesi yapılmadan karar verilmiş olduğu gerekçeleri ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 06.07.2021 tarih, 2021/152 Esas, 2021/356 Karar sayılı kararı ile her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi ilamında sadece rödövans sözleşmesi içeriği değerlendirilerek TTK nın asıl işveren olarak tazminatlardan sorumlu olup olmayacağının değerlendirilmesi gerektiğine vurgu yapılarak mahkeme kararı kaldırılmış ise de, meydana gelen iş kazasının rödövans sahibi ... Madencilik tarafından yasal olarak işletilen ocakta meydana gelmediği gözardı edilerek ve olayın kaçak maden ocağında meydana geldiği değerlendirilmeksizin karar verildiği ve dosyanın delil/sorumluluk değerlendirmesi amacıyla mahkemeye gönderildiği, oysaki mahkemenin önceki gerekçeli kararında saha sahibi TTK ve rödövans sahibi ... Madencilik şirketlerinin hangi sebeplerle sorumlu olmayacaklarına dair ayrıntılı değerlendirme yapıldığı, kaçak ocakta meydana gelen dava konusu iş kazası nedeniyle sorumluluğun sadece işveren ...'ye ait olacağı sonuç ve kanaatine varıldığı, dosya kapsamı Bölge Adliye Mahkemesi ilamı içeriğine göre yeniden incelendiğinde daha önce yapılan değerlendirme dışında mahkemece yapılabilecek başkaca tespit, kabul ve değerlendirmenin bulunmadığı sonucuna varıldığından bahisle önceki kararının gerekçesi de tekrar edilmek suretiyle davalılar ... Madencilik ve TTK yönünden kusurları bulunmadığından bahisle davanın reddine, davalı ... yönünden asıl ve birleşen dava hakkında tek hüküm kurmak suretiyle davacı lehine 994.295,47 TL maddi, 80.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı TTK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri