muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8593, Karar No: 2022/14042, Tarih: 17.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8593 E.  ,  2022/14042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasında açılan davada Ankara 12. Aile ile Marmaraereğli Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Ankara 12. Aile Mahkemesince, yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkemenin yetkili hâle geleceğinin hüküm altına alındığı, somut olayda davacının tazminata ilişkin davasını Marmaraereğlisi Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı, davalılarca yetki itirazında bulunulmamakla tarafların yetkili mahkeme olarak burayı tercih ettikleri gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Marmaraereğlisi Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, davanın haksız fiilden kaynaklanan tazminat isteğine ilişkin olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı, bu durumda mahkemece resen yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 19/2. maddesine göre, yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa, seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Aynı maddenin son fıkrasında iseyetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir düzenlemesi karşısında davalılarca usulüne uygun yetki itirazda bulunulmadığı ve kesin yetki kuralının bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan Ankara 12. Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince; Ankara 12. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16461, Karar No: 2015/5153, Tarih: 06.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16461 E.  ,  2015/5153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... Kasabası 1082 parsel sayılı taşınmazın, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, (dane, saman) ayçiçeği, fasulye ve şekerpancarının 2007 yılı itibariyle kuru ve sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Değerlendirme tarihi olan 26.05.2010 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

4-Tebligat Yasası’nın 11. maddesine göre vekille temsil ettirilen davalarda tebligatların vekile yapılması gerekmektedir. Davalı ... kendisini vekille temsil ettirdikleri halde temyiz dilekçesinin ve gerekçeli kararın doğrudan davalı asile tebliğ edildiği anlaşıldığından, yapılan bu tebligat geçerli değildir.

Bu nedenle adı geçen davalı vekilinin vekillikten istifa ettiğine dair belge var ise dosyaya konulmasından yok ise mahkemece gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin davalı vekiline yöntemine uygun tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3768, Karar No: 2023/10390, Tarih: 21.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/3768 E.  ,  2023/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/126 E. 2023/178 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2014 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2014 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.02.2022 tarihli kararı ile sanıkların atılı suçtan cezalandırılmaları gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği;

Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların maktülü zorla ikametlerinde tuttukları iddiasına ilişkindir.

2. 09.12.2012 tarihli olay yeri inceleme raporu ile Muhsine Mahallesi \*\*\* Sokak \*\*\* No. \*\*\* sayılı adreste saat 14.00 sıralarında yüksekten atlayan bir bayan olduğu yönünde ihbar üzerine olay yerine gidildiği, yapılan kimlik tespitinde ölen şahsın maktül ... olduğu ve maktülün camdan atladığı ikametin sanıklar ... ve ...'ye ait olduğu, maktülün yapılan otopsi sonucunda düzenlenen 21.01.2013 tarihli raporu ile ölümünün künt kafa ve göğüs travmasına bağlı kosta ve kafa kemik kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu belirlenmiştir.

3. a) Sanık ... ...'ın, düğünden eve gittiklerinde işyerinden arkadaşı olan ... ve oğlu ... ile birlikte maktülün de evde olduğunu gördüğünü, ...'a "bunlar kim" diye sorduğunda, "evine gelin getirdim" dediğini, kızla konuştuğunda moralinin bozuk olduğunu, kendisini zorla oraya getirdiklerini, ...'ı değil bir başkasını sevdiğini söylediğini, bunu ... ve oğluna söylediğini, onların da "tamam hata yaptık, müsaade et bu gece kalalım yarın sabah erkenden çıkıp kızı geri götüreceğiz" dediklerini, sanık ...'nin benzer şekilde beyanda bulunduğunu,

b) Sanıklar ... ve ...'nin kızları olan ...'in, olay akşamı anne ve babası evde yokken ...'ın yanında ... ve maktül ile birlikte geldiğini, içeri buyur ettiğini, maktülün dış kapıya yönelip gitmek istediği sırada ... ve ...'ın "artık sen bizim gelinimizsin bir yere gidemezsin" deyip kolundan tutup zorla içeri soktuklarını, maktülün ...'a "bunu yapmayacaktın, seni kardeşim gibi seviyordum" dediğini, sonra anne ve babasının geldiğini, ertesi gün maktülü odasında göremediğini, dışardan sesler geldiğini duyunca maktülün kendisini pencereden aşağı attığını ve yerde yatar vaziyette gördüğünü ifade ettiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Hüküm fıkrasında suçun cinsel amaçla gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca artırım yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2. Olay yeri inceleme, otopsi ve diğer bilirkişi raporları, keşif tutanağı, sanıkların aşamalardaki savunmaları, sanıklar ... ve ...'nin ve diğer sanıkların ifadeleri ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların zorla kaçırılan maktülü evlerinde tutarak sanıklar ... ve ...'ın eylemine iştirak ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2023 tarihli kararında sanıklar müdafiince ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4077, Karar No: 2024/8122, Tarih: 04.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/4077 E.  ,  2024/8122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/287 E., 2023/131 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi bozma

Katılanlar temyiz dilekçelerinde sanık ... hakkında anılan suçlardan hüküm kurulmadığı yönünde temyiz sebebi olarak bildirmiş iseler de; Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli 5. celsesinde sanık ... hakkındaki yakalama kararı infaz edilemediğinden tefrikine karar verilerek ayrı bir esasa kaydedildiği, Dairemiz 2023/3855 Esas sayılı dosyası ile temyiz incelemesine tabi olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2018 tarihli ve 2015/19 Esas, 2018/184 Karar sayılı kararı ile;

1) Sanık ... hakkında:

a) Maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca; 1 yıl 3 ay hapis cezası, 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2) Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3) Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4) Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

5) Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 Kanun'un 81/1, 39/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4) Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

5) Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 Kanun'un 81/1, 39/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

6) Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

7) Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

B. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2018 tarihli ve 2015/19 Esas, 2018/184 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve kısmen re'sen temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.10.2021 tarihli ve 2019/2469 Esas, 2021/12499 Karar sayılı kararı ile özetle ''sanıklar ..., ..., ...'nın maktul ...'e yönelik eylemlerinin silahlı tehdit suçunu oluşturduğu ve sanıklar hakkında asgari oranda haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiği, sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan hükümde asgari oranda haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiği, sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'in kasten öldürülmesine yardım etme suçlarından beraatlerine karar verilmesi gerektiği, bu bozma nedeninin hükmü temyiz etmeyen sanık ... hakkında kurulan hükme sirayet ettirilmesi gerektiği'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2021/287 Esas, 2023/131 Karar sayılı kararı ile;

1) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a-c, 43/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2) Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme (yardım etme) suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanların temyiz sebepleri özetle; beraat eden sanıklar ..., ... ve ... da dahil tüm sanıkların tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine, eksik ceza tayin edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanların temyiz sebepleri özetle; beraat eden sanıklar ..., ... ve ... da dahil tüm sanıkların tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine, eksik ceza tayin edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın eksik araştırma sonucu verildiğine, eylemin meşru savunma koşulları altında işlendiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, tahrik nedeniyle üst sınırdan indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma koşullarının bulunduğuna, olay yerinde bulunmadığına, ateş etmediğine, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

5. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; olay yerinde bulunmadığına, deliller mahkumiyete yeterli olmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktul ...'i kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden;

5. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; olay yerinde bulunmadığına, deliller mahkumiyete yeterli olmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktul ...'i kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme ile meşru savunma koşullarının bulunmadığı, silahlı tehdit eyleminin sanıklar ..., ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıklar ..., ... ve ...'nın kasten öldürmeye yardım suçunu işlediklerine dair herhangi bir delil elde edilemediği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, tasarlamanın ve canavarca hisle öldürmenin koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanıklar ..., ... ve ... hakkında mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından katılanlar ile sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2018 tarihli ve 2015/19 Esas, 2018/184 Karar sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.10.2021 tarihli ve 2019/2469 Esas, 2021/12499 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan hükümde asgari oranda haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu, bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen ilk haksız hareketin kim tarafından yapıldığı tespit edilemediği gerekçesi asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulamak yerine yazılı şekilde 15 yıl hapis cezası verilerek eksik cezaya hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

1. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Nitelikli Tehdit Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri ile Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Maktul ...'e Karşı Kasten Öldürmeye Yardım Etme Suçlarından Verilen Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2021/287 Esas, 2023/131 Karar sayılı kararında katılanlar ile sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar ile sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

2. Sanık ... Hakkında Maktul ...'e Karşı Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2021/287 Esas, 2023/131 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar ve sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamına göre;

Tarafların aynı köyde yaşadıkları, olay günü ..., ve ...’in olay yerine yakın köprüden geçerken ... ile karşılaştıkları burada ... ile ... arasında tartışma çıktığı ve kavgaya dönüştüğü, iki tarafın akrabalarının da gelerek kavgaya dahil olduğu maktul ve yakınlarının ...’yı sopalarla darp ettikleri, daha sonra tarafların ayrılıp evlerine doğru gittikleri, soyadlı sanıkların kadınlarının evlerden getirdikleri tüfekleri sanıklara vermeleri üzerine sanıkların evlerine gitmekte olan maktul ve mağdura ateş ederek ikisini de vurdukları olayda,

Sayın çoğunluk sanıklar ..., ... ve ...’nın eylemlerini silahla tehdit olarak değerlendirip kararın bu yönüyle bozulmasına karar vermiş ise de bu görüşe katılmıyorum.