muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7079, Karar No: 2010/15601, Tarih: 13.12.2010

Dosya kapsamı ile uzman bilirkişiler tarafından orman kadastrosu, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, ... Köyü 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ... MERKEZ İLÇESİNDE, 25.04.1991 tarihinde, ... KÖYÜNDE 30/07/2001 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığı, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasında da orman sayılmayan alan olarak göründüğü, 1972 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında düzenlenen 15/06/1972 tarihli tutanakta (... ... Köyü Çöplü Mevkiinden geçen, yayla yolu içerisindeki nirengi noktasından kuzey istikametinde bulunan ... ... lakaplı tarlanın kuzeybatı hududu ve ... tarlası, oradan ... ... tarlası, ... ... ..., ... ... tarlasından ...'e giden yola ve yolu takiben gidilen ... ...ve ... ... ... tarlaları içeride kalmak suretiyle; batı hududu geçildi, batı hududu tamamen İncedere ismini alan hudut olup, bu derenin doğusunda kalan ..., ... ..., ... ..., ... ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ... tarlaları ile ... ... ve ... ... tarlaları tapulama tespiti yapılacak saha içinde kalmak üzere, ... Çeşmesine inen belediye hududu ile birleştirildiği, buna göre İncedere ile Belediye hududu arasında kalan sahada yer yer şahıs arazileri ve bu aralarda kalan Devlet baltalık bozuk ormanları olarak görülmüş olduğundan açılmış sahalar kabul edildiği ve mülkiyetin durumu ile ormanlık sahaların durumu ayrıca bir tetkik konusu olduğundan ve bu durum heyetimizin görevi dışında görüldüğünden tapulama çalışmalarının söz konusu sahanın dışına münhasır kalması uygun görüldüğü) yazıldığı, keza; ... köyü birlik teknisyenleri, orman teksilcileri belediye temsilcileri ve ... Köyü temsilcileri tarafından düzenlenen 06/12/1974 tarihli tutanakta da (... Köyünde orman ile şahıslara ait arazilerin birbirine girdiği, bölgede sınırlama haritası ve tutanaklarının bulunmayışı nedeniyle hem halkın mağduriyetinin önlenmesi hem de ayrılması zor olan orman ile kültür arazilerinde çıkan şaibelerin önlenmesi için kalan bu kısmın orman tahdit komisyonu tarafından tefrik edilmesi orman yetkilileri tarafından bildirilmiş olup, bu durum karşısında belediye hududu ile de ölçülecek saha bulunmadığından orman tahdit komisyonunun bu mevkide faaliyete başlayıncaya kadar tapulama faaliyetinin ertelenmesinin uygun görüldüğünün) belirtildiği ve dava konusu parsellerin bulunduğu alanda 1972 yılında arazi kadastrosunun yapılmadığı, daha sonra davaya konu parselin de içinde bulunduğu arazide,101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ek kadastrosu yapılarak 27.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ..

.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez Gündoğan Mahallesine ait 309 ada 51, 85, 308 ada 3, 4, 5, 6, 73, 76, 79, 80, 94, 95, 102, 119, 123, 124 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları incelendiğinde bu taşınmazların bulunduğu arazinin de 1970’li yıllarda yapılan kadastro çalışmalarında kadastrosunun yapılmadığı, 1990 yılında yapılıp 25/4/1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmasından sonra, 1996 yılında çekişmeli taşınmazlara komşu bu alanda ek kadastro yapıldığı ve komşu parsellerin kısmen zilyetlik nedeniyle kişiler adına, kısmen de Hazine adına olmak üzere tespit edilip 03/02/1997-05/03/1997 tarihleri arasında ilan edilerek tespitlerinin kesinleştiği anlaşılmıştır

... Köyünde ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarındaki:

a) Bir kısım parseller yönünden, mahkemece; zilyetlikle kazanmaya elverişli taşınmazlardan olduğu ve bu taşınmazlar yönünden (dava edilen parselin bir kısmı veya parselin tümü hakkında) adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek kişiler adına tesciline karar verilmesinde,

-4-

2010/7079-15601

b) Bir kısım parseller yönünden ise, mahkemece; ... Köyündeki ek kadastrodaki 101 adada yer alan parsellerin kuzey yönünde yer alan ve ... Köyünde yapılan kadastro sırasında tespit edilen 4511, 1764, 1763, 1810, 1811, 1812, 1102, 1783, 1784 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları ile tapu kayıtları incelediğinde, ek kadastro ile tespit edilen parsellerin tespit maliklerinin isimlerini okumadığı,yine, ... Köyündeki 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin doğu yönünde yer alan ve ... Köyünde1972-1973 yıllarında yapılan kadastro sırasında tespit edilen 627, 622, 623, 621, 624, 625, 626, 600, 599, 598, 597, 592, 596, 780, 593, 594, 595, 557, 558, 559, 551, 552, 553, 550 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları incelendiğinde ise, bu parsellerin tespit dayanağı belgelerin bir kısmının çekişmeli parsellerin bulunduğu yönü zilyetlikle kazanılamayacak mera okuduğu ,bir kısmının da ... okuduğunun gözlendiği, eğimi %12 den yüksek olan ...-çalılıkların zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığı, bir kısım parsellerin, üzerinde, ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığı,imar ve ihyası tamamlanan taşınmazlar için ise tespit tarihi itibarıyla 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı,yine taşınmaz üzerinde bina inşa edilmesinin tek başına imar ve ihya için yeterli olmayacağı,bu hali ile 3402 Sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17. maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının kişiler yararına oluşmadığı belirlenerek ... biçimde hüküm kurulmasında,

c) Bir kısım parseller üzerinde bulunan muhtesatlar hakkında ise,mahkemece 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 19. madde çerçevesinde muhtesat şerhi verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 13/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5394, Karar No: 2014/6448, Tarih: 12.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5394 E.  ,  2014/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10653, Karar No: 2015/22807, Tarih: 01.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/10653 E.  ,  2015/22807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2015

NUMARASI : 2012/302-2015/52

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı tarafından, velayet isteminin reddi, kişisel ilişki süresi ve nafaka miktarı yönünden; davalı-karşı davacı tarafından ise, nafakaların miktarı, kişisel ilişki süresinin değiştirilmesi, yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.12.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı F.. D.. vekili Av. M.. O.. ve karşı taraf temyiz eden davalı D.. D.. vekili Av. E.. Ç.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların 02.05.2013 tarihli ara karar ile müşterek çocuk yararına hükmedilen nafakaya yönelik temyiz itirazları yersizdir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların 02.05.2013 tarihli ara karar ile müşterek çocuk yararına hükmedilen nafakaya yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayetin düzenlenmesi ve değiştirilmesi kamu düzenine ilişkin olup, bu davalarda re'sen (kendiliğinden) araştırma ilkesi geçerlidir (HMK.md.385/2). Düzenlemede, ana ve babanın istek ve tercihlerinden önce, çocuğun bedeni, fikri ve ahlaki gelişimi önem ve öncelik taşır. Bu bakımdan, velayet hakkına sahip olanın "davayı kabul" açıklaması bu davalarda tek başına sonuç doğurmaz. Velayetinin değiştirilmesi istenilen müşterek çocuk F... S.. 9.4.2004 doğumlu olup idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi, iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde karar vermesi gerekir. Yani çocukla ilgili karar verilirken, çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Bu bakımdan müşterek çocuğun mahkemece veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması ve psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 s.K md.5) müşterek çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu da istenmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususlar nazara alınmadan, velayetle ilgili eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde düzenlemeye gidilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma sebebine göre, davacı-davalının kişisel ilişki süresi ve nihai hükümle çocuk yararına hükmedilen nafakaya yönelik temyiz itirazları ile davalı-davacının kişisel ilişki, nihai kararla müşterek çocuk yararına verilen nafakanın miktarı, yargılama gideriyle, vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, tarafların 02.05.2013 tarihli ara karar ile müşterek çocuk yararına hükmedilen nafakaya yönelik temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple rediyle, hükmün bu yönden ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin D... alınıp F.... verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.12.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/14318, Karar No: 2010/10409, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14318 E.  ,  2010/10409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 4.7.1970-1.3.1973 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı davalı Belediye’nin üst işveren olarak taşerona verdiği işte 4.7.1970-1.3.1973 tarihleri arasında çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü davacının 4.7.1970-31.12.1970 tarihleri arasında 177 gün sigortasız olarak geçen çalışmalarının sigortalı hizmet olarak tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 18.9.1970 tarihli ... Belediyesi Encümen Kararında Gaziosmanpaşa Kanal İnşaatı işinin dava dışı birine verildiği, davalı ... adına kaldırım, yol ve kanalizasyon yapım işleri nedeniyle 1.9.1969-9.6.1978 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında işyeri kaydı bulunduğu ve davacının bu işyerinden 4.7.1970 tarihli işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği, işe giriş bildirgesinde işyeri adresinin "Gaziosmanpaşa Kazası Kanal İnşaatı" olarak yazıldığı, hizmet cetvelinde davacı adına bu işyerinden kayda geçen bir hizmet yok ise de dosyada bu işyerinden verilen 1970/3. dönem bordrosunda davacı adına 15 günlük çalışmanın görüldüğü, davada taraf gösterilmeyen işveren ...’nun 8.1.2007 tarihli harcı yatırılmayan dilekçe ile davaya dahil edildiği anlaşılmaktadır.

Uygulamadaki deyimiyle davaya dahil etme, birleştirme istemini de içeren yeni bir dava niteliğindedir. Ve bu niteliği ile de birleştirilen yeni davanın harca tabi olduğu kuşkusuzdur. Öte yandan, bu yönün mahkemece yerine getirilmesi gerekli bir işlem olduğu da söz götürmez.

Bu nedenle, mahkemece, bu davalı yönünden özellikle gerekli harcın alınması suretiyle yasal işlem tamamlandıktan sonra davaya devam edip sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde, yukarıda belirtildiği üzere dahili dava dilekçesinden harç alınmadan hüküm kurulması isabetli değildir.

27.6.1984 tarihli 3030 sayılı Yasanın 4. maddesinde büyükşehirlerde büyükşehirin adı ile bir "Büyükşehir belediyesi", büyük şehrin dahilindeki ilçelerde de ilçelerin adını taşıyan "ilçe belediyeleri" kurulacağı, merkez ilçelerin bu kanunun uygulanması bakımından ayrı bir ilçe sayılarak ve bu ilçenin büyükşehir belediyesi içinde kalan kısmında "merkez ilçe belediyesi" adı ile bir belediye kurulacağı bildirmiştir.

27.6.1984 tarihli 3030 sayılı Yasanın 4. maddesinde büyükşehirlerde büyükşehirin adı ile bir "Büyükşehir belediyesi", büyük şehrin dahilindeki ilçelerde de ilçelerin adını taşıyan "ilçe belediyeleri" kurulacağı, merkez ilçelerin bu kanunun uygulanması bakımından ayrı bir ilçe sayılarak ve bu ilçenin büyükşehir belediyesi içinde kalan kısmında "merkez ilçe belediyesi" adı ile bir belediye kurulacağı bildirmiştir.

Somut olayda "Gaziosmanpaşa Kazası Kanal İnşaatı" işi büyükşehir ve ilçe belediyeleri kurulmadan önceki bir tarihte ... Belediye Başkanlığı tarafından ihale yapılmaksızın davalı ...'na verilmiş olup, işveren şimdiki adı ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı olup husumetin 1984 yılında kurulan Eminönü (Fatih) Belediye Başkanlığına yöneltilmesi hatalı olduğu gibi yapılan iş Gaziosmanpaşa Belediye Başkanlığı sınırları içinde bulunduğu halde Eminönü (Fatih) Belediye Başkanlığına da yöneltilmesi isabetsizdir. Hal böyle olunca hasımda değil hasmın temsilcisinde yanılma olduğu ortadadır.

Yapılacak iş; davacının çalıştığını iddia ettiği dönem yönünden ... Büyükşehir Belediyesi’nin işveren olarak kabulü ile husumetin bu Belediyeye yöneltilmesi için davacıya önel verilip ... Büyükşehir Belediyesinin davalı sıfatı ile yargılamaya dahil edilmesi sağlandıktan sonra tarafların göstereceği tüm deliller toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir

Öte yandan Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. ve 389. maddelerinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki,dava içinden davalar doğar, hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323/391 sayılı ve 10.9.1991 gün 281-415 sayılı ve 25.9.1991 gün 355-440 sayılı kararları).

Somut olayda davacının 4.7.1970-31.12.1970 tarihleri arasında 177 gün çalıştığının tesbitine karar verildiği halde işverenin kim olduğu belirtilmeksizin infazı kabil olmayacak biçimde hüküm kurulması da kabul şekli bakımından hatalı olmuştur.

O halde, davacı, davalı SGK ve davalı Belediyenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların öteki itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgililerine iadesine, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2354, Karar No: 2020/13256, Tarih: 22.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/2354 E.  ,  2020/13256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7753, Karar No: 2014/15884, Tarih: 04.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7753 E.  ,  2014/15884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 16. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/04/2012

NUMARASI : 2010/500-2012/249

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkin olup, mahkemenin hukuki nitelendirmesi de bu yöndedir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesinindir.

Ancak 6. Hukuk Dairesi dosyayı 26.03.2013 tarihli ilamla 1. Hukuk Dairesine göndermiş, 1. Hukuk Dairesi 28.05.2013 tarihli ilamla dosyayı 6. Hukuk Dairesine göndermiş, 6. Hukuk Dairesi ise 31.03.2013 tarihli ilamla dosyayı dairemize göndermiş olduğundan Yargıtay Kanununun 17.maddesi gereğince toplanan Yargıtay Başkanlar Kurulunun 27.01.2011 tarih ve 2 sayılı kararı ile, Daireler arasında iş bölümünden kaynaklanan görevsizlik kararını inceleyen üçüncü Dairece yapılacak inceleme sonucunda görevsizlik kararı verilmesi halinde, dosyanın doğrudan Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesi gerektiğinden, yukarıda belirtilen Daireler arasında olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5675, Karar No: 2014/10851, Tarih: 11.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/5675 E.  ,  2014/10851 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2012/156-2013/523

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile imzalanan 27.01.2012 tarihli satım sözleşmesine istinaden davalıya teslim edilen ancak ödenmeyen canlı et bedeli 12.658,20 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan canlı hayvanı celep adı verilen Y. Ç.. adındaki aracı vasıtasıyla satın aldığını, davacıdan adı geçen aracı vasıtasıyla satın alınan 3 adet dana karşılığı davacı adına düzenlenen 20.01.2012 tarihli ve 12.405,04 TL. Bedelli çekin ödendiğini, bu çekte Y. Ç.. cirosunun da bulunduğunu, danayı satıp bedelini alan Y. Ç..'nın bu bedeli davacıya ödememesi durumunda satım bedelinin adı geçenden talep edilmesi gerektiğini, davacı adına düzenlenen müstahsil makbuzunun ibraz edildiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre; davacının etini davalıya sattığı ancak satış işleminin celepçi vasıtası ile yapıldığı ve etin bedelinin davalı firma tarafından Y. Ç..'ya ödendiğinin Garanti Bankası'ndan alınan dekont örneği ve cevabi yazı ile anlaşıldığı, ödeme miktarının davacı tarafın belirttiği alacak miktarı ile aynı olduğu, böylece etin bedelinin davalı firma tarafından ödendiğinin yazılı dekont ile ve yazı cevabı ile anlaşıldığı, dinlenen tanık beyanlarından ve ticaret odasından gelen yazı cevabından et satışının celepçi tabir edilen aracı kişilerce yapıldığının bu yönde bir teamülün oluştuğunun görüldüğü, paranın celepçi Y. Ç..'ya verilmesinin kesin biçimde sübut bulması karşısında davacı tarafın etin bedelini alamaması iddiasının davalı şirketi ilgilendirmediği, konunun celepçi ile davacı taraf arasındaki bir mesele olduğu ve Y. Ç..'nın da dava dışı olması karşısında davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalıya 27.01.2012 tarihli sözleşmeye istinaden satılan canlı hayvan bedelinin davalıdan tahsili için açılan alacak istemine ilişkindir.