muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7416, Karar No: 2012/932, Tarih: 20.02.2012

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarına azmettirme, sanık ...'in mağdur ...'u öldürmeye teşebbüs, maktuller ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ı öldürmeye, mağdurlar ... , ...'ı öldürmeye teşebbüse azmettirme, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in, maktuller ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ı öldürme, mağdurlar ... , ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... ve müdafiilerinin eksik incelemeye, sübuta vesaireye, sanık ... ve müdafiilerinin eksik incelemeye, sanığın sadece ...'i öldürmeye teşebbüs suçundan sorumlu tutulması, diğer öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından sorumlu tutulmaması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiilerinin sübuta, gerekçenin yetersiz olduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine vesaireye, ... müdafiinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanık ... müdafiinin sübuta, delillerin takdirinde hata edildiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, 5237 sayılı TCK.nun 28. maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye, sanık ... müdafiinin maktul ...'ın öldürülmesi suçu dışında diğer suçlarda sübuta, eksik incelemeye, delillerin takdirinde hata edildiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, olaya ilişkin kasetlerin delil niteliğinde olmadığına, sanığın serbest iradesiyle hareket etmediğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta, delillerin takdirinde hata edildiğine, gerekçenin yetersizliğine, 5237 sayılı TCK.nun 28. maddenin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiilerinin sübuta, 765 sayılı TCK.nun 65/3, 452, 463. maddelerinin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, ceza miktarına vesaireye, sanıklar Ercan, ... ..., Kadri, Mehmet Oktay, Muammer, ..

.nun 28. maddenin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiilerinin sübuta, 765 sayılı TCK.nun 65/3, 452, 463. maddelerinin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, ceza miktarına vesaireye, sanıklar Ercan, ... ..., Kadri, Mehmet Oktay, Muammer, ..., Ramazan, Salih müdafiilerinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanıkların tasarlayarak, canavarca his saikiyle ve eziyet çektirerek öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...' in;

a-Öldürmeye teşebbüs suçlarında; 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35. maddeleri ile belirlenen 15 yıl hapis cezasından, takdiri indirim sebebiyle 5237 sayılı TCK nun 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada yapılan hesap hatası sonucu 12 yıl 6 ay yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

b-Sanıklar hakkında maktuller ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ı öldürme suçlarından verilen birden çok 24 seneden fazla hapis cezalarının, 765 sayılı TCK.nun 71/2 maddesi uyarınca müebbet hapis cezası olarak toplanmasına karar verilmesi ve mağdurlar ..., ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen hapis cezalarının da, bu müebbet hapis cezası içinde eritilmesi gerektiği gözetilmeksizin, öldürme suçlarından verilen hapis cezaları müebbet hapis olarak toplandıktan sonra, her bir mağduru öldürmeye teşebbüs suçundan verilen cezalar için ayrıca hücre süresi belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında kurulan mağdurlar ..., ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs suçlarında, takdiri indirim nedeni ile 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi ile yapılan uygulamanın bulunduğu bölümdeki "12 yıl" ibaresinin "12 yıl 6 ay" olarak değiştirilmesine, sanıkların öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen cezalarının toplanması ile ilgili bölümlerin "765 sayılı TCK.nun 71/2. maddesindeki" 24 seneden aşağı olmamak üzere en az iki hapis cezasına mahkumiyet halinde müebbet hapis cezası tatbik olunur." şeklindeki düzenleme karşısında sanığa ...'nın öldürülmesinden dolayı verilen 25 yıl, ...'nın öldürülmesi nedeniyle verilen 25 yıl, ...'nın öldürülmesi nedeniyle verilen 25 yıl, ...'in öldürülmesi nedeniyle verilen 25 yıl, ...'ın öldürülmesi nedeniyle verilen 25 yıl, ...'nın öldürülmesi nedeniyle verilen 25 yıl hapis, ...'i öldürmeye teşebbüs nedeniyle verilen 12 yıl hapis, ...'i öldürmeye teşebbüs nedeniyle verilen 12 yıl hapis, ...'ı öldürmeye teşebbüs nedeniyle verilen 12 yıl hapis cezasının, 765 sayılı TCK nun 71. maddesi uyarınca içtima ettirilerek sanığın cezasının müebbet hapis olarak infazına; şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle

CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükümlerin ONANMASINA, ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanık ..., sanık ..., Sanık ..., sanık ..., sanık ... ve ...'ın tahliye istemlerinin reddine, 20/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

20/02/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Mehmet Mestav'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'ın yokluğunda 23/02/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/9435, Karar No: 2015/8546, Tarih: 28.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9435 E.  ,  2015/8546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, (sanık ....), nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre, olay günü sanıkların, rızasıyla otomobile binen mağdureyle bir müddet dolaştıktan sonra kendilerine başka bir kız arkadaş bulması hususunda talepte bulunmalarının ardından mağdurenin bu teklifi kabul etmeyerek araçtan inmek istemesi üzerine rızası hilafına onu cinsel amaç olmaksızın tutmaya devam ettikleri ve bir süre sonra mağdurenin kapıyı açıp atlamak suretiyle sanıklardan kurtulduğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 109/3.b maddeleri ile cezalandırılmaları yerine dosya kapsamıyla bağdaşmayan gerekçelerle TCK'nın 109/2, 109/3.b, 109/5. maddeleri uyarınca mahkûmiyetlerine karar verilmesi neticesinde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22819, Karar No: 2021/3367, Tarih: 08.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22819 E.  ,  2021/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/786, Karar No: 2011/789, Tarih: 07.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/786 E.  ,  2011/789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir

Mahkemece davacı çocukların maddi tazminat istemlerinin reddine, davacı eşin maddi tazminat isteminin kabulüne ve davacı eş ve çocukların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir

Davacılar murisi sigortalı ...'un geçirdiği tarfik iş kazası sonucu öldüğü olayda sigortalının % 10 davalı işverenin % 90 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı eş yararına 40.000,00 TL çocuklar için ayrı ayrı 25.000,00’er TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken eş ve çocuklar için ayrı ayrı 55.000,00’er TL ’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı eş yararına 40.000,00 TL çocuklar için ayrı ayrı 25.000,00’er TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken eş ve çocuklar için ayrı ayrı 55.000,00’er TL ’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

“1- Davacı çocuklar ..., Buket ve ...’un maddi zararları Kurumca iş kazası nedeniyle bağlanan gelirlerin tüm peşin sermaye değeri ile karşılandığından maddi tazminat taleplerinin reddine

2- Davanın kısmen kabulü ile davacı eş ...’un 5.455,07 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminat ile davacı çocuklar ..., Buket ve ... için ayrı ayrı 25.000,00’er TL manevi tazminatın 18.9.2007 olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine , fazla istemlerin reddine

3-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacılardan eş yararına hüküm altına alınan maddi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 654,60 TL, manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 4.400,00TL , davacı çocuklar ..., Buket ve ... için hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları üzerinden ayrı ayrı hesaplanan 2.900,00’er TL avukatlık ücretlerinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, red olunan manevi tazminat miktarları üzerinden aynı Tarife uyarınca eş için hesaplanan 4.400,00 TL, çocuklar ..., Buket ve ... için ayrı ayrı hesaplanan 2.900,00’er TL avukatlık ücretlerinin de davacılardan alınarak davalıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan toplam 580,60-TL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 153,55-TL sının davalıdan alınarak davacılara verilmesine, kalanın davacılar üzerine bırakılmasına, davalı tarafından yapılan toplam 42,00-TL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 30,90 -TL sının davacılardan alınarak davalıya verilmesine, kalanın davalı üzerine bırakılmasına

5-Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacılar tarafından yatırılan toplam 119,50 TL harç giderinin karar kesinleştiğinde talep halinde davacılara iadesine ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgilisine yükletilmesine, 7.2.2011 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26157, Karar No: 2016/8488, Tarih: 09.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/26157 E.  ,  2016/8488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, takip dayanağı ilamda hükmedilen 29.857,73 TL nispi vekalet ücreti ile 23.238,00 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 53.096,62 TL'nın kararın kesinleşmesi üzerine 15/05/2013 tarihinde müvekkili tarafından ödenmesine rağmen icra emrinde ilam tarihi olan 08/07/2010 ile takip tarihi olan 23/07/2014 tarihleri arası faiz isteminde bulunulduğunu açıklayarak icra emrinin iptalini talep etmiştir. Mahkemece, karar tarihi olan 08/07/2010 dan ödeme tarihi olan 15/05/2013 tarihine kadar faiz istenilmesinin mümkün olduğu belirtilerek, şikayetin kabulüne 08.07.2010-15.05.2013 tarihleri arasında faiz istenebileceği belirtilerek, icra emrinin düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 100 (818 sayılı B.K'nun 84.) maddesinde kısmi ödemelerin öncelikle faizden ve masraftan mahsup edileceği hükmüne yer verilmiştir. Başka bir anlatımla kısmi ödemelerin öncelikle fer'i alacaklardan mahsup edileceği kuralı bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, faiz borcunun bulunmaması halinde kısmi ödemenin anaparaya mahsup edileceği, birikmiş faiz borcunun bulunması halinde ise TBK'nun 100. maddesine göre hesaplama yapılacağı belirtilmiştir.

Somut olayda her ne kadar takip tarihinden önce ödeme yapıldığı ihtilaflı değil ise de ödeme yapılan tarihe kadar işleyen faizi kapsar bir ödeme bulunmamaktadır. Bu durumda yapılan ödemenin kısmi ödeme olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda Mahkemece, yukarıda belirlenen kurallar ışığında; TBK 100 (BK'nun 84.) maddesi uyarınca, İİK'nun 33. maddesi kapsamında kalan kısmi ödemelerin öncelikle faiz ve masraflardan, geriye kalan paranın ise asıl alacaktan mahsup edilmesi her ödemede bakiye alacağın bu suretle saptanması gerektiği gözönünde bulundurularak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 09.05.2016 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32765, Karar No: 2015/16853, Tarih: 02.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/32765 E.  ,  2015/16853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/403536

MAHKEMESİ : Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/176 (E) ve 2013/522 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanıklar A.. Ç.. ve İ.. Ç.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar A.. Ç.. ve İ.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B- Sanık A.. Ç.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan daha önce kurulan 08.05.2008 tarihli hükmün, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nce verilen bozma kararı ilamında, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması bozma nedeni yapılmış ise de, sanık hakkında yeniden hüküm kurulurken CMUK'un 326/son maddesindeki kazanılmış hak korunmadan tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.