muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8840, Karar No: 2013/21320, Tarih: 25.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8840 E.  ,  2013/21320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/02/2012 tarih ve 2010/433-2012/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin çok uzun yıllar önce "Balkaymak Dondurma" isim ve markası ile ticari faaliyetine başladığını, markanın 1967 yılında Bafra Ticaret Odasında müvekkil adına kayıtlı olduğunu, daha sonra müvekkilinin Türk Patent Enstitüsünden "Balkaymak Dondurma" markasını 85846 no ile kendi adına kayıt ve tescil yaptırdığını hatta Bafra kelimesini de kullanmak istediğini ancak Markalar Kanununun ilgili maddeleri gereğince coğrafi isimler marka olarak tescil edilemeyeceği gerekçesi ile Bafra isminin markaya işlenmediğini, müvekkillinin "Balkaymak Dondurma" isim ve markasını aslan logosu ile yaklaşık 45 yıldır kullandığını ve aslan logosu ile birlikte bu markanın kullanılmasına devam edildiğini ve en son Türk Patent Enstitüsü tarafından tescil işlemini 12/06/2005 tarihinde 10 yıl müddet ile yenilediğini, davalı patent enstitisü tarafından bu isim ve aynı ismi taşıyan ve coğrafi ismin tescil edilmemesi hükmüne de aykırı olarak "Bafra Balkaymak Dondurma" ibaresinin ile diğer davalının murisi adına tesciline karar verdiğini, tescil isminin usulsüz ve yasaya aykırı olduğunu, "Balkaymak Dondurma" isminin Bafra ilçesi ile özleştiğini, kamoyunca Bafra Dondurması olarak bilindiğini, bu isim ile davacının ün yaptığını ve bu şekilde tanındığını, "Bafra Balkaymak Dondurması"nın marka olarak tescilinin yapılması Markalar Korunması Hakkındaki 556 sayılı KHK ye aykırı olduğunu ayrıca Bafra coğrafi isminin marka olarak kullanılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek "Balkaymak Dondurma" markasının ve bu marka ile kullanılan aslan logosunun müvekkiline ait olduğunun tespiti ile bu marka ve logoya vaki müdahalenin ve tecavüzün önlenmesine karar verilmesini, davalı adına tescili bulunan "Bafra Balkaymak Dondurması" isim ve logosunun hükümsüzlüğü ile bu konuda yapılan tescilin kayıtlardan silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu "Bafra Balkaymak Dondurması + şekil" ibareli marka başvurusunun ... adına sınıflandırma tebliğinin 30.sınıfında yer alan "Dondurmalar" için kullanılmak üzere ticaret markası olarak 05/04/2005 tarihinde tescilinin yapıldığını, 12.10.2005 tarihli Resmi Marka Bülteninde ilan edildiğini ve ilana davacı dahil her hangi bir itirazın yapılmadığını, markanın başvurusu tarihinden itibaren korunmak üzere diğer davalı adına tescil edildiğini, sonuç olarak usulune uygun olarak 2005/12373 tescil numarası ile tescil edildiğini, Enstitünün 556 sayılı KHK'ya uygun olarak tescil işlemlerini yürüttüğünü ve üzerine düşen tüm yasal sorumluluğu yerine getirdiğini savunarak davanın husumet yönünden reddini istemiştir.

Davalı karşı davacı ..., davacı karşı davalı ...'nun 20/06/1967 tarihinde Bafra da kırtasiye ve gazete bayii ticaretiyle iştigal ederek ticarete başladığını, bu işletmeye ...'ın babası ...'ın 01/11/1973 yılında ortak olduğunu, 20.08.1980 tarihinde dondurma ve kaset, bant, kuruyemiş, meşrubat işini 1/2 ortaklık hisseleriyle birlikte yapmaya başladıklarını, müvekkilinin babası ile ...'nun birlikte işlettiği iş yerinin ticaret ünvanının "... Balkaymak" olarak 18.06.1984 tarihinde Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığını, ...'nun 26/05/1982 tarihinde ilk defa "Balkaymak" ibaresini tescil ettirdiğini, davacı ile müvekkilinin babasının dondurma işine birlikte başladıklarını, dondurma imalat işini tamamen müvekkilinin babası ...'ın, pazarlama ve satış işini ise ...'nun yaptığını, tarafların Samsun da iş yeri açtıklarını , bu iş yeri ünvanının "Bafra Dondurması Balkaymak ..." olarak müvekkilinin babası adına 27 Haziran 1984 tarihli 1041 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilanen tescil edildiğini, "Bafra Dondurması Balkaymak" ilk olarak müvekkilinin babası tarafından ticaret siciline 1984 yılında tescil edildiğini ayrıca tarafların 11/05/1984 tarihinde adi ortaklık sözleşmesi imzaladıklarını, ...'nun müvekkilinin babasından habersiz olarak 12.06.1985 tarihinde "Balkaymak Dordurma" ibaresini kötüniyetli olarak kendi adına TPE'ne marka olarak tescil ettirmesinin hukuka aykırı olduğunu, taraflar arasında imzalanan adi ortaklık sözleşmesinin 2000'li yıllarda son bulduğunu ve ...'ın dondurma üretim faaliyetine devam ettiğini, 05/04/2005 tarihinde ...'ın TPE ye müracaatı ile "Bafra Balkaymak Dondurması" markası ile bu markaya ait "mavi zemin üzerinde sarı renkli dondurma yiyen aslan logosunu" marka olarak Türk Patent Enstitüsünce tescil edildiğini, ...'ın ölümü üzerine marka hakkının ...'ın oğlu olan davalı karşı davacı müvekkili ...'a devredildiğini, müvekkilinin babası ... ile davacı karşı davalı ... arasındaki ortaklığın 2000 yılında sona ermesinden sonra tarafların dondurma işiyle ticari hayatlarına devam ettiklerini, "Bafra Balkaymak Dondurması" markası ile bu markaya ait "mavi zemin üzerinde sarı renkli dondurma yiyen aslan logosunun davalı karşı davacı ...'a ait olduğunu ancak karşı tarafça bu ismin kullanıldığını, noterlikçe yapılan ihtarnameler ile kullanılan iş yerlerinden satılan dondurmaların satışının yasaklandığını savunarak davanın reddine, her türlü talep ve dava haklarının saklı kalmak kaydı ile ... adına kötüniyetle ve müvekkilinin babası ...'ın izni ve geçerli bir gerekçe olmaksızın tescil edilen "Balkaymak Dondurma" markasının iptali ile hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı - karşı davalının adına kayıtlı "BALKAYMAK DONDURMASI" markasının, mavi renk ile yazılmış kelime markası olduğu ve "dondurma" kelimesinin malın niteliğini bildirdiği, bu nedenle ayırt ediciliği zayıf bir ibare olduğu, aynı şekilde "balkaymak" ibaresi de "bal" ve "kaymak" kelimelerinin bir araya gelerek oluşturulması ile bir nevi dondurma emtiyasının türünü belirttiğinden bu kelimenin de ayırt ediciliği yüksek olmayan zayıf bir ibare, bu bağlam da herkesin kullanımına açık birer ibare oldukları, davalı-karşı davacının "BBD Bafra balkaymak dondurması + Aslan Şekli" ibarelerinden oluşan markasının ise "Kelime + Şekil"den oluşan renkli fakat karma bir marka olduğu, "BBD" ibaresinde yani "Bafra balkaymak dondurması"nın ilk harflerinin alınarak kısaltılması ile oluşturulmuş markanın diğer "şekil" ve "kelime" unsurları yanında bunlar kadar pek fazla ayırt ediciliği olmayan bir ibareden ve bunlara ilaveten, ayırt ediciliği yüksek olmayan "Bafra balkaymak dondurması" unsurlarının yer aldığı, ayrıca "dondurma yiyen aslan şekli"nden oluşan bir marka olduğu, kelime unsurunun yanında yer alan "Aslan Şeklinin" de tali unsuru olması yanında markada "Şekil" olarak asıl unsurlardan biri olarak yer aldığı, ancak her ne kadar tarafların markalarını oluşturdukları "Kelime" ibareleri yönünden ayırt ediciliği yüksek olmayan zayıf ibarelerden oluşan markalar dahi olsalar, markaların bütünselliği ilkesi gereği her iki tarafın markasının gerek görsel, gerek işitsel açıdan, gerekse hafızada, bir bütün halinde, bıraktıkları genel izlenim itibari ile aynı olmadıkları gibi birbirlerine benzemedikleri, tüketici de bıraktıkları görsel, şekilsel ve anlamsal izlenim ile aynı etkiyi doğurmayacakları vasat seviyedeki tüketiciler nezdinde İltibas-Karışıklılık Tehlikesi yaratmayacağı, "her iki işareti oluşturan unsurların parçalara bölünerek karşılaştırmak sureti ile, markalar arasında iltibas oluşturulacak derece de benzerlik araştırmasına gidilemeyeceği,ayrıca davalı enstitü aleyhine hükümsüzlük davası açılamayacağı gerekçesiyle dava ve karşılık davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve karşı davanın konusunu oluşturan 1985/85846 sayılı "Balkaymak" ibareli markanın hükümsüzlüğü bakımından tescil tarihiden itibaren 5 yıllık hak düşürücü sürenin de sona ermiş bulunmasına göre, davacı vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı/karşı davacıdan ayrı ayrı alınmasına, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21425, Karar No: 2014/5965, Tarih: 05.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21425 E.  ,  2014/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazların, ... Barajı % 100 taşkın koruma alanında kalıp kalmadığı ve ... Barajı maksimum su kotu alanında bulunup bulunmadığı DSİ Genel Müdürlüğü, Orman ve Su İşleri Bakanlığı ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığından ayrı ayrı sorulmasından,

2)... ili... ilçesi ... köyü ... ve... parsel sayılı taşınmazların, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/a maddesi uyarınca yapılan çalışmalar neticesinde, dava konusu ...ada ...ve...parsel sayılı taşınmazlar olarak kesinleşip tespit gördüğü bildirildiğinden, ... ada ... ve ...parsel parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesinden,

3) Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan çeltik, buğday, ayçekirdeği ve mercimeğin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2010 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14488, Karar No: 2013/17486, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14488 E.  ,  2013/17486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil, hafta tatili, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yol, yemek, yakacak ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Temay Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı Temay Temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan Temay temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece, fazla çalışma konusunda sadece bu tanıkların anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa çalışmanın geçtiği yer resmi kuruma ait olup alt işverene verilen temizlik işini alan firmalardaki tüm çalışma süresine ait bordrolar ve eğer banka hesabına ücret ödemesi yapılıyorsa bunlara ilişkin ekstreler getirtilmelidir. Ayrıca işyerinde yapılan çalışmalara ilişkin görev tanımları, işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınmalı, işyerinde kaç personel çalıştığı, bunların sözü edilen işyerinde haftada kaç gün, kaç saat çalıştıkları, işçilerin tümü için aynı saatlerde mi yoksa nöbet usulüne göre mi çalışmalar yapıldığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, fazla çalışma alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece, olabildiğince yazılı delillere ulaşılarak tanık beyanlarının denetlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilebilir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da göz önünde bulundurulur.

Davacı işçi fazla mesai alacağını kanıtlamak bakımından tanık anlatımlarına dayanmış olup, dinlenen tanık anlatımlarına göre fazla mesai alacağı ortaya çıkmıştır. Tanıkların davacı gibi işten çıkarılan işçilerden olması gerçeği söylemedikleri şeklinde değerlendirilemez. Kaldı ki, davalı tanıkları dahi haftanın 6 günü günde 8 saat çalıştıklarını belirtmişlerdir ki, buna göre de davanın fazla mesai alacağı ortaya çıkmaktadır. Yargılama sırasında davalı taraf, tanık anlatımlarının aksini gösteren herhangi bir kayıt ve belge dosyaya sunmamıştır.

Davalı tarafın elindeki belgelerin mahkemece re'sen istenmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesinde öngörülen “taraflarca getirilme ilkesi”ne aykırı düşer. Anılan hükme göre kanunla belirtilen durumlar dışında hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz. Maddede dava malzemesinin ve delillerin gösterilmesi konusunda tarafların mutlak yetkisi vurgulanmıştır. Somut olayda fazla mesai alacağı tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konudur. Bu nedenle hâkimin re’sen delil toplama yetkisinden söz edilemez. Davalı kamu kurumu temsilcisinin veya vekillerinin kurum kayıtlarını ibraz etmemeleri müvekkil ile vekil arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirmektedir.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun’un 31. maddesinde düzenlenen “hâkimin davayı aydınlatma ödevi” hâkimin maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlarla ilgilidir. Somut olayda belirsiz veya çelişkili bir husus bulunmamaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağına ilişkin verilen kararın onanması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum. 12.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/28916, Karar No: 2015/1389, Tarih: 28.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/28916 E.  ,  2015/1389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 03.07.2003 tarihinde çocuk ve ergen psikaytri uzmanı olarak çalışmaya başladığını, Eylül 2007 ayından itibaren kademeli olarak kendisine yeni hasta verilmemesi tek taraflı sözleşme yapılmaya çalışılması ve iş yerinin ...'e taşınacağı gibi gerekçelerle ekonomik olarak zorluğa düşürüldüğünü 01.05.2009 tarihinde şirketin sahibi tarafından "artık sana hasta vermeyeceğiz" denilerek istifaya zorlandırıldığının, hasta azaltılması nedeniyle gelir kazancının düşürüldüğünü, Haziran 2009 da hastane avukatı ...'un arayarak hastane ile aranızda sorunlar varmış, el sıkışıp ayrılalım dediğini, daha sonra da iş aktini fesh ettik muhasebeye uğrayın dediğini, muhasebeye gittiğinde kendisine tazminat ödenmeyeceğinin söylendiğini, çalıştığı süre içerisinde hiç izin kullanmadığını ve izin ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının davalı işyerinde Aralık 2003 - Ağustos 2009 tarihleri arasında çocuk ve ergen psikiyatri uzmanı olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini tek taraflı ihtarname ile 06.08.2009 tarihinde fesh ettiğini, davacının fesih ile ilgili iddialarının gerçek dışı olduğunu, 5 yıldan fazla süre ile problemsiz olarak çalıştığını, fakat 2009 yılından sonra davranışlarının değişmeye başladığını gelen hastaları başka bir kliniğe yönlendirdiğini, daha sonra da kendisinin açtığı muayenehanede hasta kabul etmeye başladığını, olumsuz tavırlarının artması üzerine Nisan 2009 da işletme müdürünce sözlü olarak uyarıldığını, 19.06.2009 tarihinde de yazılı olarak savunma istenildiğini, davacının verdiği kısa cevapta iddiaları red ettiğini, fakat davacının tavır ve tutumlarının bu tarihten sonra da düzelmediğini aksine derinleştiğini, önce izin sonra rapor getirdiğini, rapor bitim tarihinden sonra da işe gelmediğini, 10 gün sonra ise 21.08.2010 tarihinde noterden ihtarname çekerek iş sözleşmesini fesh ettiğini bildirdiğini, şirket tarafından yapılan araştırmada 18.06.2009 tarihinde ... mah. ... cad. No. ... ... adresinde ... Vergi Dairesinde iş yeri açılışı yaptığını, bu nedenle davacının Mayıs ayından itibaren ücretlerinde azalma meydana geldiğininin görüldüğünü belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti alacağı uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, davacının yıllık izinlerini kullandığına dair yıllık izin defteri sunulmamıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı tarafından ibraz edilen randevu kayıtları uyarınca davacının randevulu hastasının bulunmadığı tarihlerde yıllık izin kullandığı kabul edilerek yıllık izin ücreti alacağı hesaplanmıştır. Sunulan kayıtların işçinin imzasını taşımadığından esas alınamayacağı gözetilmeden karar verilmesi hatalı olmuştur. Buna göre yeniden hesaplama yapılarak sonucuna göre yıllık izin ücreti alacağı konusunda bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.