muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1830, Karar No: 2025/475, Tarih: 03.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1830 E.  ,  2025/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/662 Esas, 2023/2127 Karar

Ürün. San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ...

vekili Avukat ...

SAYISI : 2018/91 E., 2020/353 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı adına 2000/21708, 2001/22219 ve 2005/07791 numarası ile tescilli markaların tescil tarihleri üzerinden 5 yıldan uzun bir sürenin geçtiğini, bu süre içerisinde davalının markaları kullanmadığını, markaların tescil edildikleri tüm sınıf ve alt sınıflar bakımından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 9. maddesi gereği iptal koşullarının gerçekleştiğini ileri sürerek 2000/21708 sayılı markanın 19.06.2007 2001/22219 sayılı markanın 20.06.2008, 2005/07791 sayılı markanın 30.05.2011 tarihinden geçerli olmak üzere iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (mülga 556 sayılı KHK) 14. maddesinin Anayasa Mahkemesince iptali sonrası markanın kullanım zorunluluğundan bahsedilemeyeceğini, SMK ile getirilen iptal müessesesinin Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile tüm sonuçlarıyla ortadan kalktığından, 5 yıl kullanmama süresinin yeniden başlayacağını, kullanmamaya dayalı iptal davalarının SMK'nın yürürlüğe girmesinden 5 yıl sonra açılabileceğini, dava konusu markaların 09.03.2015 tarihinde marka devir sözleşmesi ile Bahçeden Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden devralındığını, markaların devir sonrası ciddi bir şekilde kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının 2000/21708 sayılı markasının 29. ve 30. sınıflar açısından, 2001/22219 sayılı markasının 29., 30. ve 35. sınıflar açısından, 2005/07791 sayılı markasının 29., 30. ve 40. sınıflar açısından, hizmetlerinin markasal kullanımlarının mevcut olmadığı, bu hizmetler açısından markaların iptali şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SMK'nın 10.01.2017 tarihinde yürürlüğe girdiği, 9/1 hükmünde yer alan yasal düzenlemeden önce, aynı içeriğe ve amaca yönelik mülga 556 sayılı KHK'nın 14. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 14.12.2016 tarihli ve 2016/148–89 sayılı kararıyla iptal edildiği, kararın 06.01.2017 tarihli Resmî Gazete’de yayımlandığı, uyuşmazlığa uygulanacak mevzuat yönünden 06.01.2017-10.01.2017 tarihleri arasında yasa boşluğu bulunduğu, SMK'nın 9/1 hükmü ile Anayasa Mahkemesince iptal edilen 556 sayılı KHK'nın 14. maddesindeki düzenlemelerin, markalar sicilinin kullanılmayan markalardan arındırmayı amaçladığı, 5 yıllık sürenin 10.01.2017 tarihinden itibaren yeni baştan başlayacağına yönelik savunmanın dinlenilemeyeceği, markanın kullanılmasına ilişkin SMK'nın 9/1 hükmünün hem geçmişte tescil edilen markalar hem de gelecekte tescil edilecek markalar için kullanma külfeti getirdiği, SMK'nın 9. maddesi anlamında bir kullanımdan bahsedebilmek için bu kullanımın Türkiye'de gerçekleşmesi gerektiği, olumsuzu ispatlama yükü davacıya yüklenemeyeceğinden ispat yükünün davalıda olduğu, bilirkişi raporunda; davalının üretim ve satış faaliyetleri uyarınca, dava konusu 2000/21708 numaralı Bahçeden ibareli markanın kayıtlı olduğu 29. sınıf bakımından “Jöleler ve Jelatinler, Süt ve Süt Ürünleri” alt sınıfları için markasal kullanımı varsa da “Kuru Bakliyat yani fasulye, bezelye, nohut, mercimek, soya... Zeytinler, turşular..” emtialarının markasal kullanımının bulunmadığı, 30. sınıf bakımından “tahin bal arı sütü, propolis” emtiaları dışındaki diğer alt sınıflar yönünden markasal kullanıma rastlanmadığı, 2001/22219 numaralı “Bahçedenx” ibareli markanın tescilli bulunduğu 29., 30. ve 35. sınıf bakımından, 2005/07791 numaralı “Bahçeden Chicotta” ibareli markanın 29. sınıf bakımından “Fındık ve Fıstık Ezmeleri” alt sınıfı dışındaki emtialar yönünden, 30. sınıf bakımından “Çikolatalar ve Çikolata Ürünleri” dışındaki emtialar yönünden, 40. sınıf emtialar yönünden markasal kullanımın bulunmadığı tespit edildiğine göre, davalının adına tescilli bulunan markaların, bir kısım emtia yönünden markasal kullanım içerdiği, markasal kullanımın bulunmadığı emtia yönünden tescil tarihinden itibaren 5 yıllık sürenin bitim tarihi itibariyle iptal koşullarının gerçekleştiği, itibar edilen bilirkişi raporunda markasal kullanımın bulunduğu alt sınıflar dahil olmak üzere tümden markaların iptaline karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli markaların kullanılmadığı iddiasına dayalı marka iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli markaların kullanılmadığı iddiasına dayalı marka iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11621, Karar No: 2018/3827, Tarih: 08.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/11621 E.  ,  2018/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 17 parsel sayılı 682,67 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ..., 107 ada 53 parsel sayılı 710,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ..., 109 ada 5 parsel sayılı 531,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... ve ... adlarına, 112 ada 7, 10 ve 113 ada 3 parsel sayılı 765.19, 516.86 ve 326.93 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ..., 112 ada 8 parsel sayılı 480,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ..., 112 ada 9 parsel sayılı 518,22 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise ... adına vergi kaydı, satın alma, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiştir. Davacı ... ve ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 107 ada 53 ve 109 ada 5 parsel sayılı taşınmazların ... mirasçıları adına tesciline, 109 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evin ...’e ait olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına, çekişmeli 112 ada 7 ve 10 ile 113 ada 3 parsel sayılı taşınmazların ... mirasçıları adına tesciline, çekişmeli 104 ada 17, 112 ada 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı fazla yatırılan bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz eden davacılara iadesine, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 08.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9874, Karar No: 2018/3720, Tarih: 25.06.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9874 E.  ,  2018/3720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mülkiyet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, arsa sahibi olan müvekkileri ile davalının 06.06.2012 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşmede kararlaştırılandan fazla ... kat ve ... bağımsız bölüm yapıldığını, fazla yapılan bağımsız bölümlerin sözleşmedeki paylaşım oranına göre 0.... oranında davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıi sözleşmeye göre bordum katta yeni oluşacak bağımsız bölümlerin eklentileri ile birlikte yükleniciye kalacağına dair hüküm olduğunu, avam projede tek bodrum kat olduğunu, mevcut proejede ise ... bodrum kat olduğunu ve bağımsız bölümlerin .... bodrum katta oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yapılan inşaatta fazladan ... kat ve ... bağımsız bölüm olduğunun sabit olduğu, sözleşmeye göre bodrum katta oluşacak yeni bağımsız bölümlerin yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmış ise de yapılan inşatta .... bodrum katın taşınmaz üzerindeki yol kotunu kullanarak yeni bir kat ilavesi ve bu katta normal katlardaki gibi fazladan ... adet daire inşa ettiği anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca fazla yapılan imalatın paylaşım oranına göre davacı arsa sahiplerine aidiyetinin tespitine ilişkin olup taraflar arasındaki 06.06.2012 tarihli sözleşmede yer alan A ve B blokta bodrum katta oluşacak bağımsız bölümler ve bu bağımsız bölümlerin isabet ettiği arsa payı eklentilerinin tamamının yükleniciye ait olacağına dair hüküm uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1051, Karar No: 2020/5274, Tarih: 23.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/1051 E.  ,  2020/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.05.2017 gün ve 2014/1046 E. - 2017/368 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 07.11.2019 gün ve 2019/4288 E. - 2019/6940 K. sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket temsilcilerinin yüksek faiz verileceği ve parasını istediği zaman geri alabileceği taahhüdünde bulunmaları üzerine müvekkilinin belge karşılığında davalılara 90.450 DM verdiğini, davalıların aynı yöntemle binlerce gurbetçiden nakit para topladıklarını, kısa bir süre sonra müvekkilinin parasını istediğini, ancak bu güne kadar kendisine ödeme yapılmadığını, hisse senetlerinin izinsiz olarak halka arz edildiğini, Kombassan Grubu tarafından yapılan usulsüzlüklerin SPK ve diğer resmi kurum raporlarında açıklandığını, davalılar hakkında çeşitli suçlardan suç duyurusu yapıldığını, müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının hukuken mümkün olmadığını, kanuna uygun bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığını ve davalı ...’ın yönetim kurulu başkanı olarak diğer davalılarla birlikte zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik 87.969,81 TL’nin faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine ve geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, zamanaşımı defi ile birlikte davacının davalı şirketlerin ortağı olduğunu, ortağın sermaye olarak koyduğu parayı istemesinin mümkün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, davalı şirketin ortağı olunmadığının tespitine, 87.965,18 TL’nin dava tarihi olan 10.10.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine, karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı şirket vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

(1) Dava, davalı şirket ile geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu kez davalı şirket vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

(1) Dava, davalı şirket ile geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler ile 5422 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 Sayılı Bankalar Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31.12.2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 06.12.2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29.06.1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13.01.2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu ile yukarıda anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin onama ilamının kaldırılarak, kararın re’sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı şirket vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu ile yukarıda anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin onama ilamının kaldırılarak, kararın re’sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı şirket vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07.11.2019 tarih 2019/4288 Esas, 2019/6940 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkemece verilen kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyen davalı şirkete iadesine, 23.11.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz çoğunluğunun bozma düşüncesine dayanak teşkil eden 7194 sayılı Kanun’un 41. maddesi ile çeşitli kanunlara eklenen Geçici 4. madde, kanaatimce, her şeyden önce, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi ve bu maddede öngörülen karar alma hakkıyla birlikte ele alındığında Anayasa’nın 36. maddesinde hükme bağlanan hak arama hürriyetini ihlal eden bir yasal düzenlemedir.

Öte yandan, söz konusu hüküm, yine Anayasa’nın 9. maddesindeki yargı yetkisinin bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılacağına ilişkin hükme, kanun maddesinin kamuoyunca bilinen ve sınırlı sayıdaki sermaye şirketi ile ve bu şirketler aleyhine açılan davalarla ilgili olduğu düşünülecek olursa Anayasa’nın kanun önünde eşitlik ilkesi kapsamındaki 10/4. maddesi ile yasama meclisinin bir devlet organı sıfatıyla bu ilkeye uygun hareket etme zorunluluğuna ilişkin 10/5. maddesine, yine Anayasa’nın 35. maddesinde belirtilen ve kişinin temel hak ve hürriyetleri kapsamındaki mülkiyet hakkına ve bu hakkın ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılacağına ilişkin hükme aykırı olduğu gibi, buradan hareketle, devletin, kişinin temel haklarını hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan engelleri kaldırmaya çalışması gerekmesine karşın hak arama ve mülkiyet hakkının kullanımının önüne geçen bir düzenleme olarak ortaya çıkmış bulunması nedeniyle Anayasa’nın 5. maddesine, keza düzenlemenin kişinin temel hak ve özgürlükleri kapsamındaki hak arama ve mülkiyet hakkının özüne dokunan niteliği gözetildiğinde Anayasa’nın 13. maddesine, Anayasa’nın 138/3. maddesinde görülmekte olan somut davalarla ilgili olarak yasama meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili görüşme dahi yapılamayacağı hükme bağlanmış iken dava hangi nedenle açılmış olursa olsun verilecek kararın ve hatta yargılama giderlerinin dahi ne şekilde hükme bağlanacağının düzenlenmiş olması nedeniyle söz konusu hükme de aykırı düşmektedir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Tüm bu nedenlerle, çoğunluk kararının dayanağı yasa hükmünün, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddesi uyarınca itiraz yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması ve buradan çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği kanısında olduğumdan çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/37806, Karar No: 2015/1708, Tarih: 21.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/37806 E.  ,  2015/1708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalıya ait işyerinde 18/01/2007 tarihinde uluslararası tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin davacı işçi tarafından 21/01/2010 tarihinde haklı olarak feshedildiğini, davacının yurt dışına ayda 1,5 tam sefer yaptığını, ücretinin asgari ücret + 675 EURO olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin ücreti ve ücret alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş akdinin davacı tarafından haksız olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 02/05/2013 tarih ve 2011/10981 E-2013/13086 K sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle;

"1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında kıdem tazminatı hesabına esas teşkil eden ücretin belirlenmesinde uyuşmazlık söz konusudur.

Uluslararası tır şoförü olarak davalı işyerinde çalışan davacı, ücretinin taraflar arasındaki anlaşma gereğince garanti asgari ücret ve sefer başına 450-Euro sefer ücreti olarak ödendiğini yurt dışına ayda 1.5 sefer yaptığını ileri sürerken davalı, taraflar arasında km başına prim ödeneceği konusunda bir anlaşma bulunmadığını,şoförlere seyahat esnasında yemek, sigara vs. harcamalarını karşılamaları için sefer başına harcırah verildiğini, bunun dışında devamlılık arz eden herhangi bir ödeme yapılmadığını,davacının asgari ücret üzerinden tüm ücretlerini eksiksiz aldığını,uluslararası taşımacılıkta çalıştırılan sigortalılara işverence iş seyahatlerini karşılamak üzere ödenecek harcırahlar hakkında 6245 sayılı yasa

hükümlerinin esas alındığını ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 24/2 bendinde vergiden istisna edilecek ücretler arasında hizmet erbabına verilen yol giderlerinin tamamı ile yemek ve yatmak giderlerine karşılık verilen gündeliklerin sayıldığını, 506 sayılı K. 77. maddesi 2. fıkrası ile de harcırah ödemelerinin prime tabi kazançlar içerisinde gösterilmediğini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporu hükme esas alınarak dava konusu istekler kabul edilmiştir.