muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14971, Karar No: 2023/23537, Tarih: 01.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14971 E.  ,  2023/23537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/621 E., 2016/252 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;

1.Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sanığın, 2 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına,

2.Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; atılı suçu birlikte işleyen sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmadığına ilişkindir.

Sanık ...'ın temyiz isteği; kararın yerinde ve uygun olmadığına ilişkindir.

Sanık ...'ın temyiz isteği; babası vefat ettiğinden aşırı üzüntülü olup olay tarihinde aşırı alkol aldığına, bıçakla memurlara karşı herhangi bir tehdit veya saldırı durumunun olmadığına, tehlike veya aşırılığının olmadığına, sadece memur copunu çıkartınca olay uzamasın ve sıkıntılı bir durum olmasın diye elini copa doğru uzattığına, fakat elinin sarhoşluktan kaynaklı denge kaybı nedeniyle memurun silahına doğru olduğuna, fark edince elini çektiğine, bilinçli bir şekilde görevi engellemek için direnmediğine, alkol nedeniyle paniklediğine, olaydan dolayı çok pişman olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde devriye görevini ifa eden polis memurları olan mağdurların bir vatandaş tarafından durdurularak motosiklet yanında bulunan dört kişinin şüpheli hareketlerde bulunduklarını söylemesi üzerine mağdurların, içerisinde sanıklarında bulunduğu dört kişinin yanına gittikleri, sanık ...'ın henüz mağdurlar ekip aracından inmeden önce mağdurlara, yanındaki bıçağı çıkarıp gösterdiği, mağdurların ekip aracından inmesi üzerine sanık ...'ın olay yerinden kaçtığı, olayın devamında bu sefer sanık ...'ın çakı bıçağıyla mağdurların üzerine doğru gelmeye başladığı, bunun üzerine mağdur A.S.'nin sanık ...'ın eline hamle yaptığı, sanık ...'ın mağdura fiziki olarak direndiği ve mağdur A.S.'nin tabancasını almaya kalkıştığı, bunun üzerine sanık ...'ın mağdur A.S. tarafından etkisiz hale getirildiği, sanık ...'ın ekip aracına bindirilmeye çalıştığı esnada cama kafa attığı, yapılan müdahale esnasında mağdur A.S.'nin elinden basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralandığı, ilerleyen süreçte olay yerinden kaçan sanık ...'ın yakalandığı ancak olay esnasında kullandığı bıçağın ele geçirilemediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanıkların savunmaları, mağdurların ve tanık O.A.'nın beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3. Olay tutanağı, mağdur A.S.'de meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak "Basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilir" nitelikte olduğu görüşünü içerir doktor raporu, sanıklara ait adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, somut olayda sanık ...'ın olay yerinden kaçmasından sonra sanık ...'ın direnme eylemini gerçekleştirmiş olması karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçunun sanıklar tarafından birlikte işlendiğinden söz edilemeyeceğinden Yerel Mahkemece sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamış, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmeleri karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ve sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15576, Karar No: 2016/10108, Tarih: 16.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/15576 E.  ,  2016/10108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davacı asil tarafından, davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15724, Karar No: 2013/16280, Tarih: 04.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/15724 E.  ,  2013/16280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı, kira alacağının tahsili için başlattığı icra takibine davalı-borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.05.2004 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedelinin 2004 yılı için 26600-$, 2005-2006 ve 2007 yılları için aylık 29.260-$, ödemelerin ise her ayın ilk 10 iş gününde yapılacağı kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı davalı borçlu hakkında 24.07.2012 tarihinde haciz ve tahliye istekli olarak başlattığı icra takibinde, 2012 yılı Nisan, Mayıs ve Haziran aylar kira bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı-borçlu süresinde verdiği dilekçe ile takibe konu olan borcun tamamına, faize ve ferilerine itiraz etmiştir.

Davacı- alacaklı vekili davalının itirazının haksız ve yersiz olduğunu belirterek itirazın kaldırılmasını istemiştir. Davalı-borçlu vekili ise taraflar arasında kira sözleşmesinin 01.03.2012 tarihinden itibaren feshedildiğinin davalı- kiracı tarafından 20.02.2010 tarihinde davacı- alacaklıya ihbar edildiğini, sona erdirilmesi ve tahliye hususunda tarafların anlaşmaya vardığını, bu anlaşmaya uygun olarak Şubat ayı kira bedelini tahliye sürecine göre taşınmazın kullanıldığı ölçüde ödediğini, kiraya verenin anlaşmaya varıldığı halde mecuru teslim almaktan kaçınması üzerine mecura ait anahtarların ... 20. Noterliğine emanet olarak teslim edildiğini ve bu durumun ... 20. Noterliğinin 12.03.2012 keşide 13.03.2012 tebliğ tarihli ihbarname ile kiraya verene bildirildiğini, anahtarların davacı-alacaklı tarafından alınmaması üzerine ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.05.2012 tarih 2012/45 değişik iş sayılı dosyası ile tevdi mahali tayini ile anahtarların mahkeme kasasına alındığını, tahliye nedeniyle kira borcu bulunmadığından davanın reddini savunmuştur.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden kiralanana ait anahtarların notere ve tevdi mahalline teslim edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda kira sözleşmesinin feshine ilişkin hükümlerin sözleşmenin bitimine kadar kiracıyı bağlayıp bağlamayacağı hususları dar yetkili icra mahkemesinde incelenemez. Ancak anahtar teslimine kadarki kira borçlarından kiracı sorumlu olduğundan bu tarihe kadarki kira alacağı üzerinden itirazın kaldırılmasına karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/638, Karar No: 2022/480, Tarih: 07.04.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/638 E.  ,  2022/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, boşandığı eşinin abisi olan ... ile ortak aile şirketlerinin olduğunu, bu kişiyle birlikte toplam üç parselin 1/4’er hissesini satın aldıklarını ve ev hanımı olması nedeniyle ...’nu bu taşınmazlardaki hisselerinin şirket işlerinde gerektiğinde alınan kredilere teminat gösterilmesi veya rayiç bedelin ödenmesi karşılığında satışı için 2008 yılında vekil tayin ettiğini, ...’nun bu vekâletnameyi kötüye kullanarak hisseleri aynı taşınmazda hissedar olan öz kızı Seda Sagun’a değerinin çok altında bir bedel karşılığı satış suretiyle devrettiğini, bedelini de ödemediğini, vekâlet görevinin kötüye kullanılmasına dayalı alacak davası açıldığını, Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.01.2015 tarihli ve 2013/487 E., 2015/8 K. sayılı kararıyla davalılardan ...’nun vekâlet görevini kötüye kullandığı gerekçesiyle bu davalı yönünden davanın kabulüne, kızı olan diğer davalı Seda Sagun yönünden ise kendisine uygun şartlarda taşınmazı satın almasının hayatın olağan akışına uygun olduğu, bilerek davacının zararına hareket ettiğinin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğini, davalılar arasındaki baba-kız ilişkisi belirtilerek devralan Seda Sagun’un da kötü niyetli olup tazminattan sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle kararı temyiz ettiklerini, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 07.11.2016 tarihli ve 2015/29190 E., 2016/20499 K. sayılı kararıyla mahkeme kararının oy çokluğuyla onandığını, onama kararına muhalif kalan üyelerin kendi itirazlarında olduğu gibi devralan hakkında da davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirttikleri, karar düzeltme talebinin de hiçbir gerekçe gösterilmeden reddedildiğini, davalılardan ... yönünden icra takibi başlattıklarını, ancak kızı Seda Sagun’un yakın arkadaşı Rukiye isimli kişinin de muvazaalı icra takibi yaptığını öğrendiklerini, bu nedenle sıra cetveline itiraz davası açtıklarını, lehlerine karar verildiğini, davalılardan ...’nun ölümünden sonra diğer davalı kızı Seda Sagun ile birlikte tüm mirasçılarının terekenin borca batık olması nedeniyle mirasın reddi kararı aldıklarını, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin hukuka aykırı ve gerekçesiz kararları nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin dolduğunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesinde belirtilen şartların oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 23.02.2021 tarihli ve 2020/15 E., 2021/18 K. sayılı kararı ile;

“…DAVA : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; boşandığı eşinin abisi olan ... isimli kişi ile balık işiyle uğraşan ortak aile şirketlerinin olduğunu, bu kişiyle birlikte toplam 3 parselin 1/4’er hissesini satın aldıklarını ve ev hanımı olması nedeniyle bu taşınmazlardaki hisselerinin şirket işlerinde gerektiğinde alınan kredilere teminat gösterilmek veya rayiç bedelin ödenmesi karşılığında satışı için 2008 yılında vekil tayin ettiğini, ...’nun bu vekaletnameyi kötüye kullanarak hisseleri aynı taşınmazda hissedar olan öz kızı Seda Sagun’a değerinin çok altında bir bedel karşılığı satış suretiyle devrettiğini, bedelini de ödemediğini, vekalet görevinin kötüye kullanılmasına dayalı baba-kız hakkında alacak davası açtığını, Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 14/01/2015 gün ve 2013/487 E - 2015/8 K sayılı ilamıyla davalılardan ...’nun vekalet görevini kötüye kullandığı benimsenerek bu davalı yönünden davanın kabulüne, kızı olan diğer davalı Seda Sagun yönünden ise kendisine uygun şartlarda taşınmazı satın almasının hayatın olağan akışına uygun olduğu, bilerek davacının zararına hareket ettiğinin kabul edilemeyeceği şeklindeki gerekçe ile davanın reddine karar verildiğini, davalılar arasındaki baba-kız ilişkisi belirtilerek devralan Seda Sagun’un da kötü niyetli olup tazminattan sorumlu tutulması gerekçesiyle kararı temyiz ettiklerini, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 07/11/2016 günlü ilamıyla kararın oyçokluğuyla onandığını, muhalif üyelerin kendi itirazları gibi davalı devrala n hakkında da davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karara muhalif kaldıklarını, karar düzeltme isteminde bulunduklarını, ancak ihbar olunanların HUMK’nun 440/2 maddesine açıkça aykırı olarak itirazlarını reddederken gerekçe gösterme zorunda olmalarına rağmen hiçbir gerekçe belirtmeyerek itirazlarının cevapsız bırakıldığını, davalılardan ... yönünden icra takibi başlattıklarını, ancak kızı Seda Sagun’un yakın arkadaşı Rukiye isimli kişinin de muvazaalı icra takibi yaptığını öğrendiklerini, bu nedenle sıra cetveline itiraz davası açtıklarını, lehlerine karar verildiğini davalılardan ...’nun ölümünden sonra diğer davalı kızı Seda Sagun ile birlikte tüm mirasçılarının terekenin borca batık olması nedeniyle mirasın reddi kararı aldıklarını ve özetle Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin hukuka aykırı ve gerekçesiz kararları nedeniyle zarara uğradığını beyan ederek maddi zararının tazminini istemiştir.

CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin dolduğu, HMK’nun 46. maddesindeki sorumluluk koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin dolduğu, HMK’nun 46. maddesindeki sorumluluk koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yargılama aşamasında ihbar olunan sıfatı kaldırılan ...; dosya kapsamı, ileri sürülen deliller, somut olayın özellikleri birlikte değerlendirilerek çoğunluk ve muhalefet görüşleri de bu doğrultuda ortaya konularak kararlar verildiğini, usul, esas ve yasal dayanaktan yoksun olan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE: Dava, hakimlerin hukuki sorumluluğuna dayalı olarak maddi tazminat istemine ilişkindir.

Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/487 E - 2015/8 K sayılı dosyasının onaylı örnekleri getirtilerek incelenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 46 maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK 46. maddesine göre Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı ancak aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a)Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b)Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c)Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç)Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d)Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e)Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.

Somut olayda, sorumluluğa dayanak yapılan olgular, ihbar olunanlar tarafından yargılama aşamasındaki itirazlarının hukuka aykırı, gerekçesiz olarak reddedildiği ve bu nedenle zarara uğradığı iddialarıdır.

Tazminat istemi, yasa yolları düzenlenmiş bulunan yargısal işlem ve kararlara ilişkindir. Davacının iddiası ve gelişim biçimi itibariyle, hukuki süreç işlemiştir. Davacı, HMK 46. maddede sayılan sınırlı hukuki sorumluluk nedenlerinin eldeki davada gerçekleştiğini kanıtlayamamıştır. Hal böyle olunca davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

Öte yandan HMK’nun 49. maddesi uyarınca, davanın esastan reddi halinde disiplin para cezasına hükmedilmesi gerektiğinden, bu konuda dava konusu olayın gelişim biçimi ve dosyaya yansıyan olgular göz önünde bulundurulmuş, 1.000,00-TL disiplin para cezasının verilmesinin uygun olacağı değerlendirilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Yukarıda gösterilen nedenlerle;

1-HMK'nun 46. maddesindeki şartlar oluşmadığından davanın esastan reddine,

2-HMK'nun 49.maddesine göre takdiren 1.000,00-TL disiplin para cezasının davacıdan tahsiline ve hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Alınması gereken 59,30-TL maktu karar ve ilam harcının peşin alınan 1.707,75-TL'den mahsubuna, kalan 1.648,45-TL'nin istek halinde davacıya iadesine,

HÜKÜM: Yukarıda gösterilen nedenlerle;

1-HMK'nun 46. maddesindeki şartlar oluşmadığından davanın esastan reddine,

2-HMK'nun 49.maddesine göre takdiren 1.000,00-TL disiplin para cezasının davacıdan tahsiline ve hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Alınması gereken 59,30-TL maktu karar ve ilam harcının peşin alınan 1.707,75-TL'den mahsubuna, kalan 1.648,45-TL'nin istek halinde davacıya iadesine,

4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 5.940,00-TL maktu avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

8. Dava, HMK’nın 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46. maddesinde “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

10. Somut olayda HMK'nın 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 07.04.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3584, Karar No: 2010/3956, Tarih: 06.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3584 E.  ,  2010/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık endüstriyel çamaşır makinesi montajını konu olan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.