muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14235, Karar No: 2015/9393, Tarih: 22.10.2015

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 m.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir" hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla oluşan 4479 ada 19 sayılı imar parseli olduğu anlaşılmaktadır. 13.05.2014 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde dava konusu yere ait 1953 tarihli mera sınır krokisi ile kadastro paftasında kuzeydeki Ş..Deresinin şeklen uyduğu, basit kroki niteliğindeki toprak tevzi belirtmelik tutanaklarının uygulanabilir niteliği olmadığı, dava konusu taşınmazın geldisi 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayanağı olan 02.02.1953 tarihli A... Semti için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhatı haiz değil ise de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığıyla uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.11.2015 tarihli, 2014/14-1313 E. sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; 11.01.2011 tarihli ve 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 21.06.1987 tarihli ve 3402 sayılı Kadastro Kanununa 36. maddesinden sonra gelmek üzere eklenen "Kamu tarafından açılan davalarda yargılama giderleri" başlıklı 36/A maddesinde; Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmaz” hükmü yer almaktadır.

Aynı Kanunun 17. maddesi hükmü ile 3402 sayılı Kanuna eklenen geçici 11. madde ile de;

"Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır" hükmü getirilmiştir.

Aynı Kanunun 17. maddesi hükmü ile 3402 sayılı Kanuna eklenen geçici 11. madde ile de;

"Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır" hükmü getirilmiştir.

Mahkemece, anılan kanun hükümleri doğrultusunda davalının yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulmaması gerekirken, değinilen kanun kuralının gözardı edilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10219, Karar No: 2023/5717, Tarih: 27.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10219 E.  ,  2023/5717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1136 E., 2022/988 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme ve bu suça azmettirme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2022 Tarihli ve 2020/129 Esas, 2022/89 Karar Sayılı Kararı;

a. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna azmettirme eyleminden açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine,

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.05.2022 Tarihli ve 2022/1136 Esas, 2022/988 Karar Sayılı Kararı;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık ...'in eylemi tasarlayarak gerçekleştirdiğine, hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; mahkûmiyetin hatalı olduğuna, suçu işlemediğine, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile mahkûmiyet kararı verildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık ...'in eylemi tasarlayarak gerçekleştirdiğine, hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; mahkûmiyetin hatalı olduğuna, suçu işlemediğine, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile mahkûmiyet kararı verildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ... ile sanık ...'ın komşu olup aralarında olay tarihinden bir süre önce arkadaşlık yaşandığı, maktulün eşinin haberdar olması sonrası sanık ...'ın arkadaşlığını bitirdiğini, "maktulün arkadaşlık etmek konusunda ısrarcı olduğunu " beyan ettiği, bir süre sonra sanık ...'ın eşinin akrabası olan sanık ... ile arkadaşlık etmeye başladığı, ...'in ...'a bir telefon hattı verdiği, daha rahat iletişim kurmaya başladıkları, ...'in ...'ı rahatsız eden maktul ...'ı öğrendiği, ...'ın arayıp aramadığını sorup, "ararsa açma" dediği, olay tarihinde sanık ...'ın eşi ve oğlunu ev önünden işe yolcu ettiği, bu sırada komşusu olan maktul ...'la karşılaştığı, maktulün "arıyorum, neden açmıyorsun" dediği, ...'ın cevap vermediği, evine girip sanık ...'in verdiği hattı telefonuna taktığı, bu sırada ...'in ...'ı aradığı, ...'ın ...'ı aradığını öğrendiği, ...'a "... ne tarafa gitti" diye sorduğu, mahalle arasında ...'ın gittiği yöne giderek karşılaştıklarında iki el ateş ederek öldürdüğü, maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafa kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü, sanık ...'in kasten öldürme eylemini işlediği, sanık ...'ın bu eylemi azmettirdiğine dair mahkûmiyetine yeterli delil elde edilemediği gerekçesi ile ...'ın beraatine, sanık ...'in mahkûmiyete karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Otopsi raporu, bilirkişi raporları, olay yeri inceleme ve araştırma tutanakları, sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, kamera görüntü çözümleri, Hts kayıtları, yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ... müdafiinin; sanığın suçu işlemediğine, eksik incelemeye, mahkûmiyetin hatalı olduğuna, katılan vekilinin; sanık ...'ın beraatinin hatalı olduğuna, sanık ...'in tasarlayarak kasten öldürme suçundan indirimsiz cezalandırılması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ... müdafiinin; sanığın suçu işlemediğine, eksik incelemeye, mahkûmiyetin hatalı olduğuna, katılan vekilinin; sanık ...'ın beraatinin hatalı olduğuna, sanık ...'in tasarlayarak kasten öldürme suçundan indirimsiz cezalandırılması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kasten öldürme eyleminin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, diğer sanık ...'ın bu eylemi azmettirdiğine ilişkin mahkûmiyetine yeter somut ve inandırıcı delil elde edilemediği, dosya kapsamında aldırılan bilirkişi raporlarının yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2022/1136 Esas, 2022/988 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/453, Karar No: 2020/4107, Tarih: 08.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/453 E.  ,  2020/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Avukat gelmiş, tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlalışmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında 30.10.2013 tarihinde " Güneş Enerjisi Santrali Arazi Tespit ve Danışmanlık Sözleşmesi" imzaladığını, davalı tarafça gönderilen faturaların çoğunun müvekkili tarafından ödendiğini, ancak davalının edimlerini sözleşme yükümlülüklerine uygun olarak yerine getirmediği, sözleşme konusu somut hiçbir işi yapmamak suretiyle müvekkili şirketi zarara uğrattığını, sözleşme uyarınca yapılan ödemelerin iadesinin istendiğini, davalının ihtara olumsuz yanıt verdiğini ileri sürerek, ödenmiş olan toplam 3 adet fatura bedelinin ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı kayıtlarında davalı tarafın sözleşmenin 3.a. Maddesinde belirtilen yükümlülüğünü yerine getirdiğini gösteren bir kanıt bulunmadığı, davalıya iyiniyetli olarak toplam 95.580,00 TL'lik ödeme yapıldığına ilişkin makbuzların davacı tarafça dosyaya sunulduğu, sözleşme gereğince bu ödemeler sonrasında en geç 1 hafta içerisinde davalının sunması gereken raporları sunmadığı, her ne kadar davalı tarafça keşide edilen 28.09.2015 tarihli cevabı ihtarnamede, arazilerin uygunluğu ile ilgili öncelikle yeni şirket açılması ihtiyacı olduğu belirtilmişse de, sözleşmede bununla ilgili bir madde bulunmamakla birlikte bu durumla ilgili davalı tarafça davacıya gönderilen herhangi bir uyarı ya da öneri yazısının da mevcut olmadığı, davacının 95.580,00 TL istirdat talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karara yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin "yerel mahkemece davalıya usulunce tebligat yapılmasına rağmen süresinde cevap dilekçesi ile delil listesinin sunulmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından

re'sen gözönünde tutulacak hususlar dışında ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmaların dinlenemeyeceği gerekçesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce esastan reddolunmuştur.

Bu kez, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

re'sen gözönünde tutulacak hususlar dışında ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmaların dinlenemeyeceği gerekçesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce esastan reddolunmuştur.

Bu kez, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08.12.2020 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12378, Karar No: 2015/7682, Tarih: 23.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/12378 E.  ,  2015/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette TIR şoförü olarak 01.12.1999-11.07.2008 tarihleri arasında asgari ücret + sefer pirimi sistemi ile çalıştığını, her yurt dışı seferine karşılık 400-450.00 Euro sefer primi aldığını ve ayda ortalama 1.5-2 yurt dışı seferi yaptığını, iş akdinin haksız şekilde feshedildiğini ve salt asgari ücret üzerinden hesaplanan ihbar ve kıdem tazminatı alacaklarının hesaplanarak ödendiğini, uluslar arası tır şoförlerine sefer başına ödenen sefer priminin ücretin ayrılmaz parçası hatta esasını teşkil etmekle kıdem tazminatına esas ücretin tespitinde sefer başına verilen primlerin dahil edilmesi gerektiğini, çalıştığı sürece ücretli izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek fark ihbar-kıdem tazminatı ve ücretli izin alacaklarından oluşan toplam 1.110.00.TL'sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 11.07.2008 tarihinde istifa ederek işyerinden ayrıldığını ve ibraname imzaladığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını, tüm yıllık izinlerini kullandığını, işten ayrıldığı tarih itibarı ile 560.63.TL net aylık ücretle çalıştığını ve

ücret niteliğinde sefer primi ödenmediğini, yurt dışı seferlerinde şoförün ve aracın ihtiyaçlarının işveren tarafından karşılandığını, bunun da süreklilik ve düzenlilik arz eden ve işçiye çalışması karşılığında ödenen ve ücret niteliğinde bir ödeme olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı iş sözleşmesinin haksız fesih edildiğini, ihbar ve kıdem tazminatı karşılığına ilişkin kısmi ödemenin yapıldığını, hesaplama yapılırken sefer primlerinin nazara alınmaması nedeniyle eksik