muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6534, Karar No: 2013/5221, Tarih: 18.03.2013

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

(1)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

(...)Mahkemece, davalı şirket defterlerinin şirkette pay sahibi olan davacının bilgisine sunulmaması sebebiyle, davacının bilgi alma hakkının kısıtlandığı tespit edilip, yargılama aşamasında bilirkişiler tarafından şirket kayıt ve belgelerinin incelendiği ve kayıtların açıklığa kavuşturulduğu gerekçesiyle, davacının şirket defter ve kayıtlarını inceleme talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olmasına rağmen, davacının yargılama giderlerinin yarısından sorumlu tutulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7 maddesi uyarınca mahkeme kararının düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin (...) no'lu bent dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine, (...) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının HÜKÜM bölümünün 5. bendinde yer alan '' toplam 5.113,20 TL yargılama giderinin ....556,60 TL'lik kısmının davacının kendi üzerinde bırakılmasına, geri kalan ....556,60 TL'nin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine'' şeklindeki kısmın hükümden çıkartılarak, yerine ''toplam 5.113,20 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak, davacıya ödenmesine'' ibaresinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ BU HALİYLE ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5307, Karar No: 2019/1972, Tarih: 11.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5307 E.  ,  2019/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 12/09/2017 tarih ve 2014/660-2017/557 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, dava dışı ... tarafından SGK İl Müdürlüğü/Gaziantep adresine gönderilmek üzere teslim edilen fatura ve reçetelerin bulunduğu kolinin taşınması işini üstlendiğini, ancak dağıtım deposunun ...'da olması sebebiyle ...

'dan... 'e ulaştırılacak gönderilerin ... aktarmalı olarak yapılmakta olduğunu, gönderilerin 06.02.2006 tarihli teslimat belgesi ile taşıtandan teslim alınarak,... 'dan ...'ya taşınması için davalı şirkete ait 63 DH 703 plakalı araca teslim edildiğini, ancak gönderinin davalı tarafından kaybedildiğini, bu nedenle dava dışı ... 'in SGK'dan tahsili imkansız hale gelen reçete ve 5 adet fatura bedeli olan 16.379,20 TL'nin tahsili amacıyla icra takibine giriştiğini ve toplam 42.550,00 TL'nin dava dışı ... 'e müvekkili tarafından ödenmek zorunda kaldığını ileri sürerek, 42.550,00 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalıya yapılan usulüne uygun bir teslimat bulunmadığını, gönderinin içeriğinin ne olduğunun belirtilmediğini, bu nedenle sorumlu olmadıklarını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu taşınan ilaç reçetelerinin TTK.m.786/2'de ifade edilen kıymetli eşya kapsamına girdiğinden, davalının söz konusu zarardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacı asıl, davalı ise alt taşıyıcı konumundadır.

Mahkemece verilen önceki karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce davalı vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilerek davacı yararına bozulmuştur. Yerel mahkemece de bu karara uyulmuştur. Bu durumda mahkemece bozma ilamı uyarınca işlem yapılması gerekir. Buna rağmen somut olayda eşyanın niteliği itibariyle uygulama olanağı bulunmayan 6267 sayılı TTK'nın 786/2'inci maddesine dayanılarak ve davacı yanın kazanılmış hakları gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6880, Karar No: 2014/2206, Tarih: 29.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6880 E.  ,  2014/2206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık ve Sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında her iki suçtan da beraat ; Sanık ... hakkında her iki suçtan da hükümlülük, zoralım

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ... müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasından TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine ''Sanığın, TCK.nun 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyizine gelince;

Sanık ...'ün, küşat talebinde bulunmuş olmasına rağmen, gümrüğe yapılan beyandan çok daha fazla eşya bulunması, ayrıca beyannamede bulunmayan adaptör cinsi eşya ele geçmesi, serbest dolaşıma giriş beyannamesinin A tablosunun sanık tarafından imzalanmış olmasına göre, mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.01.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif Muhalif

KARŞI OY

Mahkemenin sanık ... hakkında vermiş olduğu beraat kararı ve gerekçesi usul ve yasaya uygun olduğundan sayın çoğunluğun adı geçen sanık hakkında verdiği bozma kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye

KARŞI OY

Yasaya aykırı, katılan vekilinin itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.01.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif Muhalif

KARŞI OY

Mahkemenin sanık ... hakkında vermiş olduğu beraat kararı ve gerekçesi usul ve yasaya uygun olduğundan sayın çoğunluğun adı geçen sanık hakkında verdiği bozma kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye

KARŞI OY

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun sanık ... hakkındaki düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2013/4133, Karar No: 2013/28905, Tarih: 11.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/4133 E.  ,  2013/28905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı, fazla çalışma ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Yapı Mal. San. Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... Çimento Fabrikasının asıl işvereni ... A.Ş nin taşeronu ... İnş.. Ltd. Şti bünyesinde 19.06.2005 tarihinde işe başladığını, 31.12.2008 tarihinde işten çıkarıldığını, toplam 3 yıl 6 ay 12 gün çalıştığı 4 çocuğu olduğu ve buna göre geçim indirimi aldığını, son net ücretinin 730 TL , brüt ücretin ise 1.018 TL olduğu, işten çıkarıldığında Kasım ayından 15 günlük ve Aralık 2008 maaşının, kıdem tazminatının, Kasım ve Aralık 2008 asgari geçim indiriminin yıllık izin ücretlerinin, günde 12 saat çalışmasına rağmen mesai ücretlerinin ödenmediğini belirtmiş, tüm bunlara istinaden fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak, 1.603,83 TL ihbar tazminatı, 3.574,89 TL Kıdem tazminatı, 1.095 TL Aralık ve Kasım ayından 15 günlük maaş ücreti, 100 TL Kasım ve Aralık 2008 asgari geçim indirimi, 1.021 TL yıllık izin ücreti ve 3.037,50 TL fazla mesai ücreti olmak üzere toplam 10,432,22 TL den ... Ltd. Şti tarafından ödenen 1.500 TL nin mahsubundan sonra kalan 8.932,22 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili 16.12.2011 havale tarihli cevap dilekçesiyle; davacının tüm kayıtlarının diğer davalı olan taşeron ... Ltd. Şti.de olduğunu, taşeron şirket ile sözleşme feshedilince işçilerin alacakları için ... 12. İcra Müdürlüğü aracılığıyla ... şirketine icra takibi yaptıkları, bunun üzerine davalı ... şirketinin sorumluğu doğacağı için ... tarafından icra dosyalarına 118.999 TL ödeme yapıldığı, ... şirketinin borcu dolayısıyla başka haciz ihbarnamelerinin de kendilerine gönderildiği, Sandıklı'dan gönderilen haciz ihbarnamelerinin 1. Sıraya alınması neticesinde işçilerin alacaklarını alamadıkları, bunun üzerine davalı ... tarafından 20.02.2009 tarihli 3. Haciz İhbarnamesinin iptali için dava açıldığı, ... şirketinin sıra cetvelinden 23.10.2009 tarihinde haberdar olduğu, ve 7 gün içerisinde sıra cetveline itiraz davacı açıldığı, Sandıklı İcra Mahkemesinde davanın sürdüğü, davalı ... şirketinin üzerine düşeni yaparak dosyaya parayı ödediği, ancak karşı tarafın ihmali sonucu parasın sıra cetveli neticesinde Sandıklı'ya gittiği, tüm bunlara istinaden davanın reddine, ödedikleri miktarın dikkate alınmasını, davacının kusuruyla imkansız hale gelen alacağın ikinci kez tahsiline imkan verilmemesi ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının çalıştığı şirket ile diğer şirket arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunması nedeniyle davalıların davacının alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerektiği, bilirkişi raporu ile tespit edilen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, asgari geçim indiriminin davacının talep ettiği yıllık izin ücretinin ödendiği hususunda ispat yükümlülüğü kendisinde bulunan davalı tarafça bu husus ispat edilemediğinden hesap bilirkişi tespit edilen alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

I. Normatif Dayanak

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

I. Normatif Dayanak

Uyuşmazlığın normatif dayanağı Borçlar Kanununun 84–86 maddeleridir. Borçlar Kanununun 84 üncü maddesinde “Borçlu faiz veya masrafları tediyede gecikmiş değil ise kısmen icra eylediği tediyeyi resülmale mahsup edebilir. Alacaklı alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya sair teminat almış ise borçlu kısmen icra eylediği tediyeyi temin edilen veya teminatı daha iyi olan kısma mahsup etmek hakkını haiz değildir” kuralına yer verilmiş; 85 inci maddesinde “birden fazla borcu bulunan borçlu, borçları ödemek zamanında bu borçlardan hangisini tediye etmek istediğini alacaklıya beyan etmek hakkını haizdir. Borçlu beyanatta bulunmadığı surette vukubulan tediye kendisi tarafından derhal itiraz edilmiş olmadıkça alacaklının makbuzda irae ettiği borca mahsup edilmiş olur” hükmü öngörülmüş, 86 ncı maddede ise “kanunen muteber bir beyan vaki olmadığı yahut makbuzda bir güna mahsup gösterilmediği takdirde, tediye muaccel olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçlar muaccel ise tediye, borçlu aleyhinde birinci olarak takip edilen borca mahsup edilir. Takibat vaki olmamış ise tediye, vadesi iptida hulül etmiş olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçların vadeleri aynı zamanda hulül etmiş ise mahsup mütenasiben vaki olur. Hiç bir borcun vadesi hulül etmemiş ise alacaklı için en az teminatı haiz olan borca mahsup edilir” kuralı düzenlenmiştir.

II. Genel Hükümler Yönünden Değerlendirme

Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen hükümleri öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanmasını gerektirmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.

Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir. Kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer (BK. m. 101/1). Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir. Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa gününün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı (BK. m.101/2), borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği (BK. m.107/1) durumlarda, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.

Tek bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu durumlarda, borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda, kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca

mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. Hukuk Genel Kurulunun 27.9.2000 tarih ve 2000/12-1148 esas, 2000/1193 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi gereğince, ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için, borçlunun faiz ve masrafları ödemede gecikmemiş olması zorunludur. Gecikme ve alacaklının iradesini açıklaması halinde, ödenen kısmın öncelikle faizden düşülmesi gerekir. İcra takibi, ödemeye ihtirazi kayıt konulması irade açıklamasıdır.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla para borcunun bulunduğu bir borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre çözümlenmelidir. Bu gibi durumlarda, kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse, ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

III. İşçi Alacakları Yönünden Değerlendirme

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanununda ... bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde, işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmesi gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununa göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanununun 14 üncü maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Buna göre örneğin, 5.000 TL ihbar tazminatı, 7.500 TL kıdem tazminatı, 2.500 TL ücret, 2.000 TL fazla mesai ve 500 TL yıllık izin ücreti alacağı olmak üzere takibe konu yapılmamış toplam 17.500 TL alacağı olan bir işçiye işveren tarafından yapılacak 15.000 TL lik bir kısmi ödeme, öncelikle muaccel olan normal aylık ücret ve fazla mesai alacağına ilişkin borçlarına mahsup edilmelidir. Kalan miktar ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti borcuna mahsup edilecektir. Anılan borçların muacceliyet tarihleri aynı olduğundan, temerrüt tarihi önce gerçekleşmiş olan borca yani kıdem tazminatına mahsup edilecektir. Kalan 3.000 TL lik ödemenin, ihbar ve izin ücreti borcuna mahsubu anılan borçların muacceliyet ve temerrüt tarihlerinin aynı olması nedeni ile miktarları ile orantılı olarak yapılacaktır. Kalan toplam borç 5.500 TL olup, ihbar tazminatının bu miktara oranı 5.000/5.500 = 10/11, izin ücretinin oranı 500/5.500 = 1/11 olmakla, 3.000 X 10/11 = 2.727 TL ihbar tazminatına, 3.000 X 1/11 = 273 TL izin alacağına mahsup edilecektir. Böylece işverenin 2.273 TL ihbar tazminatı, 227 TL izin ücreti olmak üzere toplam 2.500 TL borcu kalmış olacaktır.

Somut olayda, davalı ... Ltd. şirketinin icra dosyasına yaptığı ödemelerin infaz sırasında dikkate alınması gerektiği hususu tartışmasız olmakla birlikte, davacının kabulünde olan davalı ... Ltd. Şti tarafından ödenen 1.500 TL nin mahsubu gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.