muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1019, Karar No: 2015/3274, Tarih: 17.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1019 E.  ,  2015/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında ... . Asliye Ticaret ve ... . Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacı tarafından ödenen tazminat bedelinin davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Asliye ticaret mahkemesince; davada, haksız fiil sorumluluğu sonucunda ödenen tazminat bedelinin müteselsil sorumluluk kapsamında ve BK'nın 167. maddesi hükmüne göre davalılardan tahsili istemine ilişkin olduğu ve saptanan ve hukuksal durum bu olunca TTK'nın 4 ve 5. maddeleri kapsamında "ticari dava" olarak nitelendirilemeyeceği ve davaya bakmanın asliye hukuk mahkemelerinin görevi kapsamında olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye hukuk mahkemesi ise; dava, BK'nın 167. maddesine göre açılmış rücu davası ise de, taraflar arasında taşıma sözleşmesi olduğundan, 6102 sayılı Kanunun 850 ve devamı maddeleri gereğince, davanın ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmış, maddenin (a) bendinde bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ile çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve çekişmesiz yargı işi sayılacağı belirtilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanununun 850 ve devamı maddelerinde taşıma işleri hususunda düzenleme sevk etmiş olup, 30.06.2012 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren ve 6102 sayılı TTK'nın 4 ve 5. maddelerinde değişiklik öngören 6335 sayılı Kanun gereğince açıkça bu tür işlerde ticaret mahkemesi yetkili kılınmıştır.

Dosya kapsamından, davacı ... Ltd. şirketinin XC583400502 nolu tır karnesine sahip olan şirket olduğu, davacı şirket ile davalılardan ...A.Ş. arasında taşıma sözleşmesi yapıldığı, davalı ... Ltd. Şti.'nin ise alt taşıyıcı olduğu anlaşılmış olup, somut olayda, Fransa menşeeli olan başta '...' olmak üzere dünyaca tanınmış birçok markanın 11/05/2008 tarihinde ... Tır Gümrük sahasından ...'a çıkış yaptığı sırada yakalanması ve tutanak düzenlenmesi üzerine, marka sahibi tarafından marka tescilinden doğan haklarına tecavüz olduğu bahisle açılmış bulunan tazminat davası nedeni ile davacı şirket tarafından ödenen tazminat bedelinin, kendi payına düşen miktardan fazlasını ödemiş olduğu kısım için, davalılardan ... Ticaret A.Ş şirketinden rücuen tahsili ve davalarına konu tazminatın doğumuna sebep olan nakliye firması

konumundaki, nakliyeyi gerçekleştiren ... ve ... plakalı aracın maliki olan diğer davalı ... Ltd. şirketten ise ödenmiş bulunan tüm tazminat ve zarar bedelinin tahsilini istediği anlaşılmıştır.

konumundaki, nakliyeyi gerçekleştiren ... ve ... plakalı aracın maliki olan diğer davalı ... Ltd. şirketten ise ödenmiş bulunan tüm tazminat ve zarar bedelinin tahsilini istediği anlaşılmıştır.

Bu durumda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın Türk Ticaret Kanununun 850 ve devamı maddelerinde düzenlenen taşıma işi olmasına göre, uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... . Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4216, Karar No: 2019/6692, Tarih: 18.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4216 E.  ,  2019/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 19/06/2019 gün ve 2019/1388 E. - 2019/4279 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalılar ... ve Orman Yönetimi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- ...... köyünün hangi ilçe sınırları içerisinde olduğu tespit edilerek gerekçeli karar ve temyiz dilekçelerinin ilgili belediye başkanlığına ve ..... Büyükşehir Belediye Başkanlığına tebliğ edilerek gerekli temyiz süresinin beklenmesine;

2- Dosya arasında bulunan fen bilirkişi ve Orman Yüksek Mühendisi....arafından düzenlenen 12.05.2016 tarihli rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 16678,97 m²'lik taşınmazın krokisinin eklenerek kadastro müdürlüğünden (A) kısmının bulunduğu yeri gösterir geniş çaplı krokisinin istenmesine, daha sonra dosyanın raporları hükme dayanak yapılan fen bilirkişisine verilerek; (A) kısmının herhangi bir parsel içinde kalıp kalmadığını açıklar şekilde krokili ek raporunun alınıp dosyaya konulmasına, ayrıca (A) kısmının farklı bir parsel içinde kaldığı tespit edilirse bu taşınmazın kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin ayrıca tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının dosya içine alınmasına,

3- Dava konusu taşınmazlara ait keşif sırasında uygulanan 1957 tarihli hava fotoğrafı ve 1961 tarihli memleket haritası ile ayrıca 1993 yılından 15-20 yıl öncesini gösterir hava fotoğrafları ve memleket haritası bulunduğu yerden getirtildikten sonra; dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa sınırlarını ve kullanım durumunu belirtir şekilde denetime elverişli müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 18/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16764, Karar No: 2023/9420, Tarih: 30.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/16764 E.  ,  2023/9420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/4064 E., 2019/2087 K.

SUÇLAR : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜMLER : Sanık ... yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine,

Sanık ... yönünden ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak sanığın beraatine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi Red Kısmi Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında Muş Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2016 tarihli iddianamesi ile Köy Tüzel Kişiliğine Ait veya Köylünün Ortak Yararlanmasındaki Taşınmazlara Tecavüz suçundan cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin, 08.10.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği; atılı suçun sabit olduğuna ve bu nedenle sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklardan ...'ın çeşitli yapılar yapmak suretiyle, sanık ...'in ise çayır olarak kullanıp ot biçmek suretiyle mera vasıflı kamu orta malı sayılan taşınmazlara tecavüz ettikleri iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanıkların sübut bulan köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... yönünden; Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddi kararı,

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... yönünden; Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddi kararı,

Sanık ... yönünden; köyün orta malı olan meranın asıl niteliğinin köylünün hayvanlarının besin ihtiyacını karşılamak olduğu ve sanığın suça konu yer üzerinde kalıcı yapı yapmadığı gibi başkasının kullanmasına kısmen de olsa engel olduğuna ilişkin bir iddianın olmadığı, sanığın merayı çayır olarak kullanmasında suçun unsurlarının oluşmayacağı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. Dosyadaki delillere göre; sanık hakkında mera parselini çayır olarak kullandığı iddiası ile kamu davası açılmış ise de, köyün orta malı olan meranın asıl niteliğinin köylünün hayvanlarının besin ihtiyacını karşılamak olduğu ve sanığın suça konu yer üzerinde kalıcı yapı yapmadığı gibi başkasının kullanmasına kısmen de olsa engel olduğuna ilişkin bir iddianın olmadığı gözönüne alındığında suçun unsurlarının oluşmayacağına yönelik Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında, Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2018 tarihli kararı ile köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kurulan mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine göre sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin, 08.10.2019 tarihli kararında katılan Hazine vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11394, Karar No: 2014/12544, Tarih: 11.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11394 E.  ,  2014/12544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/504-2013/379

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır. Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır. Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazların bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup, pamuğun yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekara asgari ve azami üretim verimi, kg başına toptan satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderleri esas alınarak hesaplama yapılması gerektiğinin düşünülmemiş olması,

2-01.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarıyla getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1680, Karar No: 2020/2641, Tarih: 09.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1680 E.  ,  2020/2641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .......ahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı. Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisin......... vasi olarak atanmıştır.

.., kısıtlının .....kısıtlandığı, vasi değişikliği talebinin bu mahkemece değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

.....kısıtlının MERNİS adresinin ....” olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

...., kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan.... TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından, vasi adayının talebi ile ilgili karar vermekte.....yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5995, Karar No: 2013/621, Tarih: 29.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5995 E.  ,  2013/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/167146

MAHKEMESİ : Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/04/2012, 2010/491 (E) ve 2012/151 (K)

SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Nedim hakkında mağdur Murat'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin istemi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Nedim'in mağdur Murat'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliğini tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısı ile katılanlar vekilinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; sanığın, mağduru, göğüs bölgesine bir kez vurarak, yaşamını tehlikeye sokan nitelikte kalp lezyonu ve bu lezyona bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu oluşan nörolojik tabloya bağlı olarak iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalık niteliğinde olan hipoksik ensefalopati, (oksijensizliğe bağlı beyin hasarı), serebellar ataksi (sağda hareket kısıtlılığı), sağda belirgin spastik ağırlıklı tetrapazi (sağda sinirsel sistemin hasarı) ve ayrı ayrı organlardan birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olan her iki gözde görme kaybı meydana getirecek nitelikte yaraladığı olayda;

Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9-15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK'nun 35.maddesinin uygulanması sırasında;meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak,üst sınırdan ceza tayini yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası belirIenmesi suretiyle eksik ceza tayini;

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamadeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA; 29/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13936, Karar No: 2018/4217, Tarih: 28.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/13936 E.  ,  2018/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, toplam 24,00 TL'den ibaret yargılama giderinin eşit olarak (her bir sanık yönünden 20,00 TL'den az) suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''CMK.nun 321. maddesi gereğince yapılan yargılama gideri olan 24,00 TL’nin suça sürüklenen çocuklardan eşit olarak tahsiline'' cümlesinin çıkartılarak yerine ''bu dava sebebiyle her bir suça sürüklenen çocuk yönünden yapılan 20,00 TL'den az olan yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.