muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/845, Karar No: 2014/4351, Tarih: 01.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/845 E.  ,  2014/4351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2011/492-2013/347

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.12.2011 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle duruşma isteminin değerden reddine ve süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve

Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olaya gelince; mahkemece, yukarıda sözü edilen Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri gereğince belirlenecek, BTK'da çalışmayan tarafsız uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak sonucuna uygun bir hüküm kurulması gerekirken bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 01.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4956, Karar No: 2019/8338, Tarih: 24.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/4956 E.  ,  2019/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit (kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden kaynaklı) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6774, Karar No: 2017/2267, Tarih: 26.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6774 E.  ,  2017/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Beraat (ikişer kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdureler vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/316, Karar No: 2015/13375, Tarih: 15.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/316 E.  ,  2015/13375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/183719

Mahkemesi : Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30/01/2014

Numarası : 2013/24 – 2014/28

Davacı vekilinin 14.01.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçla ilgili olarak hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının, 2010/4659 Soruşturma – 2011/1059 Karar sayılı ceza dosyasının incelenmesinde; şüphelinin (davacının) dolandırıcılık suçundan tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, tazminat davasının 14.01.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, davacının tutuklu kaldığı dosyada kendisini temsil ettirdiği ve müdafine avukatlık ücret sözleşmesi gereğince, kovuşturmaya yer olmadığına kararından önce 02.05.2009 tarihinde banka aracılığıyla 3.000 TL’lik ödeme yaptığının anlaşılması karşısında bu miktarın vekalet ücretine istinaden yapıldığı gözetilip maddi zarara ilave edilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş, manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, 202 gün süreyle tutuklanan davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçülere uymayıp eksik tayini temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 15.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18994, Karar No: 2008/14573, Tarih: 30.12.2008

9. Ceza Dairesi 2008/18994 E., 2008/14573 K.

**9. Ceza Dairesi 2008/18994 E., 2008/14573 K.**

**- TAKSİR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 22 ]

**"İçtihat Metni"**

5237 sayılı TCK'nın 22/6 maddesinde, "taksirle sebebiyet verilen neticenin, münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından, artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması halinde sanığa ceza verilemeyeceği" hükme bağlanarak cezayı ortadan kaldıran şahsi sebep öngörülmüştür. Bu hükmün uygulanabilmesi için, meydana gelen neticenin sanığın mağduriyetine yol açması, bu mağduriyetin sanığın cezalandırılmasını gereksiz kılacak düzeye ulaşması gerekmektedir.

Öte yandan, mağduriyet kavramı maddede, " ..........münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu" ile ilişkilendirilmiştir. Bu itibarla, taksirle sebebiyet verilen neticenin sadece, sanığın bizzat kendisinin veya eşi, anne-babası, çocukları, kardeşleri gibi yakınlarının yahut benzer ilişki oluşturabilecek düzeyde insani bağ ve yakınlığı olan ve aile kavramına dahil edilmesi mümkün bulunan kişilerin, örneğin; bakıp büyüttüğü, birlikte yaşadığı kişilerin

mağduriyetine yol açması gerekir.

Sanığın kişisel ve ailevi durumu ise hakim tarafından her olayda ayrıca irdelenmeli, sanığın medeni, sosyal ve ekonomik durumu, aile yapısı ve ilişkileri ile aile bireylerine karşı yükümlükleri değerlendirilerek, taksirli suçta sebebiyet verilen neticenin sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından ceza verilmesini gereksiz kılacak derecede mağduriyete yol açıp açmadığı olgusu bu suretle saptanmalıdır.

Temyiz davasına konu olayda, sanık Kadem P... ile ölen Uğur P...'ın kardeş oldukları, aynı binada anne ve babalarıyla beraber oturup birlikte tuhafiyecilik yaptıkları, olay günü de kışlık yakacak ihtiyaçlarını sağlamak için babalarının köydeki kavak ağaçlarını kestikleri sırada devrilen gövdenin karşıdaki ağaca çarparak dört parçaya ayrıldığı, parçalardan birinin başına isabet etmesi sonucu Uğur'un beyin kanaması nedeniyle öldüğü, sanıktan on yaş büyük olan Uğur'un ölümünden sonra altı yaşındaki ikiz çocuklarının ve dul kalan eşinin ekonomik ihtiyaçlarının sanık tarafından karşılanmaya devam edildiği, Sosyal Güvenlik Kurumuna olan önemli miktardaki birikmiş borcunun da sanık tarafından üstlenildiği ve taksitle ödenmeye çalışıldığı, taksirli suç nedeniyle ortaya çıkan ölüm neticesinin diğer tüm aile fertleri gibi sanığı da ciddi bir üzüntüye sevk edip mağduriyetine yol açtığı, bu durumun ölenin eşi tarafından da ifade edilip şikayetçi olunmadığı, aile yapısı geçmişte ve halen sürdürdüğü ilişkileri ve yükümlülükleri, yönünden sanığın cezalandırılmasının ölenin eşi ve çocukları bakımından da ayrıca yeni bir mağduriyete yol açacığı bu nedenle de sanığın kişisel ve ailevi mağduriyetinin kendisine ceza verilmesini gereksiz kılacak bir düzeye ulaştığı anlaşıldığından, hakkında ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken, mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30.12.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12004, Karar No: 2016/5803, Tarih: 10.10.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/12004 E.  ,  2016/5803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra ... Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece davacının itirazının kaldırılması isteminin reddine, konusuz kalan tahliye isteminin reddine, davalı yararına %... oranında icra-inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 01.05.2011 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 05.07.2013 tarihinde tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile aylık ....200,00 TL’den 2013 yılı Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran ayları kira bedeli toplamı ....800,00 TL’nin işlemiş faiziyle tahsilini istemiş, ödeme emri davalı borçluya ....07.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı ....07.2013 tarihli itiraz dilekçesinde, olmayan bir borca dayanarak icra takibi başlatıldığını belirterek asıl alacağa, tüm ferilerine, işlemiş faize ve faiz oranına itiraz etmiştir. Mahkemece, kiralananın anahtarlarının notere teslim edildiğinin kiraya verene bildirildiği tarihte taşınmazın boşaltılmış olduğu, kiracının bu tarihe kadarki kira bedellerinden sorumlu olacağı, bu durumda davalının takibe konu 2013 yılı Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran aylarına ilişkin kira bedellerinden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davacının itirazın kaldırılması isteminin reddine, davalı yararına icra inkar tazminatına, ayrıca dava konusu taşınmazın usulüne uygun tahliye ve teslim edildiği gerekçesiyle konusuz kalan tahliye isteminin reddine karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmaz 01.05.2011 başlangıç tarihli ve ... yıl süreli kira sözleşmesi ile davalı kiracıya kiraya verilmiş olup, sözleşmenin hususi şartlar ....maddesi ile; “kiracı taşınmazı tahliye etmek istediği takdirde, kiralayana tahliye keyfiyetini en az 30 gün önceden yazılı olarak bildirmek zorundadır” düzenlemesine yer verilmiştir. Kiracı 07.02.2013 tarihinde keşide ettiği, ....02.2013 tebliğ tarihli ihtar ile; kira sözleşmesinin ....maddesinde öngörülen şekilde iş bu ihtarnamenin tebellüğ edilmesinden itibaren 30 gün içerisinde taşınmazı boşaltacağını bildirmiştir. Ayrıca kiralananın anahtarları 25.02.2013 tarihinde ........ .... Noterliği’ne teslim edilmiş olup, yine aynı noterliğin 25.02.2013 keşide ve 04015 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile söz konusu taşınmazın anahtarlarının noterliğe teslim edildiği ve oradan teslim alınması hususu davacı kiraya verene bildirilmiştir.

Kiralananın tahliyesinden sonra başlatılan icra takibi ile istenilen kira alacağının erken fesih sebebiyle uğranılan kira kaybı niteliğinde olduğu, tazminat niteliğindeki bu

Kiralananın tahliyesinden sonra başlatılan icra takibi ile istenilen kira alacağının erken fesih sebebiyle uğranılan kira kaybı niteliğinde olduğu, tazminat niteliğindeki bu

isteğin dar yetkili icra mahkemesinde çözümlenemeyeceğinden, mahkemece konunun yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesinin değiştirilerek yukarıda açıklanan gerekçeyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici ....madde hükmü gözetilerek HUMK 438. maddesi gereğince değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, ........2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6568, Karar No: 2020/6641, Tarih: 24.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6568 E.  ,  2020/6641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 24/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/680, Karar No: 2021/2423, Tarih: 15.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/680 E.  ,  2021/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 03.10.2019 gün ve 2019/İHK-13079 sayılı karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/başvuran şirket vekili, müvekkili tarafından inşa edilen ve davalı şirket nezdinde İnşaat Bütün Riskler Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınmış binada atık su borularında oluşan kılcal çatlaklar nedeniyle hasar oluştuğunu, hasarın tazmini için davalı şirkete başvurulmuşsa da, davalının hasarın teminat dışı olduğundan bahisle ödeme yapmayı reddettiğini ileri sürerek, 94.872,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, zararın teminat kapsamı dışında olduğunu savunarak, tahkim başvurusunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Uyuşmazlık hakem heyetince, başvurunun kısmen kabulüne, 82.482.-TL sigorta tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince itiraz hakem heyeti nezdinde itirazda bulunulmuştur.

İtiraz hakem heyetince, davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-) Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, İnşaat Bütün Riskler Sigorta Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Somut olayda, sigorta örtüsü altına alınan inşaatın bakım devresinde atık su borularındaki kılcal çatlaklar sebebiyle dahili su hasarı oluştuğu uyuşmazlık konusu değildir. Davalı yan oluşan hasarın Genişletilmiş Bakım Devresi Klozu’nun 3/a maddesine göre teminat dışı olduğunu savunmuş olup, anılan poliçe hükmüyle, bakım faaliyetinden kaynaklanmayan dahili su hasarları teminat kapsamı dışında tutulduğu görülmektedir.