muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4198, Karar No: 2024/884, Tarih: 12.02.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltme nedenleri (müsaderesine karar verilen bir kısım eşyaların imhasına ve yargılama giderleri ile ilgili paragrafın düzeltilmesine) dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürmeye elverişli şişe ile mağdurun ... bölgelerini hedef alarak birden fazla kez vurduğu gibi maktulün yere düşmesinin ardından eylemine devam edip kendiliğinden son vermemesi ve maktuldeki yaralanmanın niteliği ve ulaştığı boyut göz önünde bulundurulduğunda suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, taraflar arasındaki saldırı ve savunma arasında orantı bulunmaması nedeniyle sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, kazanılmış hak kuralının yalnızca ceza ve yaptırım miktarı ile sınırlı olup yargılama giderlerini kapsamadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2023/197 Esas, 2023/245 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2801, Karar No: 2018/12424, Tarih: 17.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/2801 E.  ,  2018/12424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 29 ada 28 parselin imar uygulamasına tabi tutulduğunu ve oluşan 4524 ada 3, 4, 5, 6, 7 parsellerin ......... kaydında miras bırakanlarının isminin ”.........Rizayko” olarak yanlış yazıldığını ileri sürüp, kimlik bilgilerinin .........Tepe”, “.........” olan kimlik bilgilerinin “... kızı ...... Tepe”, “ .........” olarak, 3562 ve 3563 parsellerde “.........Tepe” kaydının .........Tepe”,”...... Tepe”kaydının “...... kızı ......”,”...... Tepe” kaydının “... kızı ...... Tepe” olarak,5228 parselde “...... karısı ...... Tepe”kaydının “... kızı ...... Tepe” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, ‘‘...hükmüne uyulan bozma ilamı sonrasında miras bırakanlar ...... oğlu ...... Tepe ve ... kızı ...... Tepe yönünden ......... kayıtlarının düzeltilmesine, ...... kızı ...... Tepe yönünden ise yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur. Ancak ...... Rizayko payı yönünden gerçek malik ......’nin ...... oğlu ...... Tepe’nin annesi olduğu ancak ...... kayıtlı olmadığından “çoğun içinde az da vardır” kuralı uyarınca bu yönde tespit kararı verilebileceği açık olduğu halde davanın reddine karar verilmesi ayrıca mirasçı ... kendisine yönelik harcını yatırarak bir hak talebinde bulunmadığına göre, anılan feri müdahilin dahili davalı olarak davaya katılma talebi kabul edilerek hüküm yerinde lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının da doğru olmadığı..” gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, 4524 ada 3, 4, 5, 6, 7 parseller ile 3562 ve 3563 parsel sayılı taşınmazlar yönünden kayıt maliki ...... Rizayko(Tepe)'nin ...... oğlu ...... Tepe'nin murisi olduğunun tespitine, mirasçı ...'in feri müdahil olarak davaya katılma talebinin usulüne uygun harcı yatırılarak bir müdahale talebi olmadığından reddine ilişkin olarak verilen karar bu kez Dairece; ‘‘...hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğrudur. Bu yönlere değinen, davalı vekilinin temyiz itirazlerı yerinde değildir. Reddine. Ne var ki, davanın niteliği gereği ilgili ......... Müdürlüğünün harçtan sorumlu olmayacağından bahisle davacı aleyhine karar tarihine göre maktu karar ve ilam harcına hükmedilmemesi doğru olmadığı gibi, ilgili sıfatıyla davada yasal hasım olan ......... Müdürlüğünün yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulması da isabetsizdir.’’ gerekçesiyle bozulmuş, yerel mahkemece yapılan son yargılamada davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17201, Karar No: 2018/4994, Tarih: 28.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/17201 E.  ,  2018/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 24.04.2014 tarih ve 2197561 sayılı işlemin ve bu işleme yönelik itirazın reddine yönelik 23.05.2014 tarih ve 1 sayılı komisyon kararının ve yaptırımların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davalı Kurumun 24.04.2014 tarihli 2197561 sayılı işleminin iptali ile bu işlemin iptaline yapılan itirazın reddine ilişkin 23.05.2014 tarihli 1 sayılı komisyon kararınn ve yaptırımlarının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 14.02.2014 tarihinde kolluk tarafından düzenlenen tutanakta davacı ...firmasında yabancı uyruklu işçilerin çalıştırıldığı yönünde duyumun alınması üzerine saat 10:30 sıralarında fabrika ikinci katındaki dikim bölümüne gidildiği, iş önlükleri ile dikim bandında belli bir sırada yastık fermuarı dikimi yaptığı esnada 5 kişinin afganistan uyruklu olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği, yabancı uyrukluların alınan ifadelerinde, ... isimli birinin ilk kez kendilerini davacı ... isimli işyerine götürdüğünü orada bir bayan ustanın yastıklara fermuar dikilmesi işini kendilerine verdiğini beyan ettikleri, ...'nin davacı firmada 1500 yastık dikimi işi olduğundan yabancı uyrukluları buraya getirdiğini ifade ettiği, kolluk tarafından ifadesine başvurulan davacı şirket çalışanı ... konfeksiyon bölümü sorumlusu olduğunu ve yoğunluktan gelen işçilerin yabancı uyruklu olduklarını fark etmediğini beyan ettiği, söz konusu tutanağa istinaden davalı Kurum tarafından sigortasız çalıştırılan yabancı uyruklu işçiler hakkında 2014 yılı 2.ayına ilişkin aylık prim ve hizmet belgesinin, 14.02.2014 tarihli işe giriş ve işten ayrılış bildirgelerinin verilmesinin istendiği, davacı tarafından süresi içinde verilmediğinden re'sen düzenlendiğinin iptali istenen 24.04.2014 tarihli 2197561 sayılı Kurum yazısı ile davacıya bildirildiği, davacının itirazı üzerine 23.05.2014 tarihli komisyon kararı ile itirazın reddedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı şirketin, yabancı uyruklu işçilerin aynı binada faaliyet gösteren ...Tic. Ltd. Şti.'nde işi öğretmek maksadı ile bulunduğunu iddia ettiği, davacı şirketin 1033047 sicil numarası ile tekstil imali ve ticareti işinden kanun kapsamına alınmış bir işyeri olduğu, buna karşılık ... şirketinin 1110200 sicil numarası ile tekstil ticareti ve ihracat aracılık hizmetleri işinden kapsama alındığı ve biri şirketin ortaklarından olan kollukta da ifadesine başvurulmuş ... olmak üzere iki sigortalısının olduğu anlaşılmaktadır. Kolluk tarafından düzenlenen 14.02.2014 tarihli tutanakta, yabancı uyruklu kişilerin yastık fermuarı dikimi yaptıkları esnada görüldükleri açıkça belirtilmiş olup davacı şirketin faaliyet konusunun da tekstil imalatı olması karşısında artık bu kişilerin dava dışı ... şirketinin çalışanı olduğunun kabulü mümkün değildir. Zira ifadesine başvurulan yabancı uyruklu kişiler ve çalışmalarına aracılık eden ... de yastık dikimi işi için işyerinde bulunduklarını beyan etmişlerdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8661, Karar No: 2013/10405, Tarih: 09.07.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8661 E.  ,  2013/10405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.03.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı arsa malikleri ... ve ... sözleşmede kararlaştırılan iskan şartı yerine getirilmediği için davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı yüklenici ise iskan ruhsatının arsa maliklerinin kusuru nedeniyle alınamadığını savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafa iskan ruhsatının alınması için gerekli işlemleri başlatma konusunda verilen 2 aylık kesin süre içerisinde her hangi bir işlem yapılmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, sözleşmenin yüklenici olan tarafına edimlerini yerine getirdiğinde üzerine bina yapılacak olan arsadan belli bir payın verilmesini gerektirir. Başka bir anlatımla, bu sözleşmelerdeki eserin bedeli bir miktar para değil, üzerine inşaat yapılacak olan binadaki bağımsız bölüm tapusudur. Yüklenici, arsa sahibinden kazanacağı şahsi hakkını doğrudan ona karşı ileri sürebileceği gibi, Borçlar Kanununun 162. vd. maddelerinden yararlanarak üçüncü bir kişiye de temlik edebilir. Davada dayanılan 10.10.2005 tarihli sözleşme gerçekte alacağın temliki işlemidir. Bir tanımlama yapmak

gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Fakat, temlik işleminin yapıldığı esnada ona vakıf olamayan arsa sahibi, kendisinden ifa istenmesi halinde Borçlar Kanununun 167. maddesinden yararlanarak temlik işlemi yapılmamış olsaydı temlik edene karşı ne tür def’ileri varsa temellük edene karşı da dermeyan edebilir hale gelir. Somut uyuşmazlıktaki bağımsız bölüm malikinin savunması Borçlar Kanununun 167.maddesine dayalıdır.

Bir sözleşmenin ifa ile bitmesi demek, sözleşme konusu eserin sözleşmeye fen ve amaca uygun yerine getirilmesi ve ifa olarak sözleşmenin diğer tarafına teslim edilmesi demektir. Bu şekilde yapılmayan her ifa kötü ifadır. Kötü ifanın sonuçlarına ise sözleşmenin yüklenici olan tarafı veya onun temlik ettiği üçüncü kişi (davacı) katlanmalıdır.

Bir sözleşmenin ifa ile bitmesi demek, sözleşme konusu eserin sözleşmeye fen ve amaca uygun yerine getirilmesi ve ifa olarak sözleşmenin diğer tarafına teslim edilmesi demektir. Bu şekilde yapılmayan her ifa kötü ifadır. Kötü ifanın sonuçlarına ise sözleşmenin yüklenici olan tarafı veya onun temlik ettiği üçüncü kişi (davacı) katlanmalıdır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında somut olaya gelince; Davalılar arasındaki 19.12.2000 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi, yapının “genel iskanının alınması” borcunu yükleniciye yüklemiştir. Yapıya genel iskanın alınmadığı Mamak Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 08.08.2012 tarihindeki yazı cevabı ile anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı tarafa genel iskan ruhsatı işlemlerini başlatması için süre verilmiş, ancak bu konuda davacı tarafa yetki verilmemiştir.

Bu durumda mahkemece, davacıya genel iskan ruhsatı almak üzere yeniden yetki ve uygun bir süre verilmeli ya da yapıya genel iskan ruhsatı verilmesinin engeli olup olmadığı yetkili merci olan belediyedeki işlem dosyasından da yararlanılarak mahallinde keşif yapılarak bilirkişiye incelettirilmeli, bir engel bulunmadığı sonucuna varılırsa genel iskan giderlerinin ne olduğu yetkili merciden sorulmalı, bu bedel arsa sahiplerine ödenmek üzere davacıya depo ettirilmelidir.

Mahkemece değinilen bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine 09.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10740, Karar No: 2015/9034, Tarih: 13.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10740 E.  ,  2015/9034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2013/119-2014/627

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi ve Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 15.10.2012 tarihli dilekçe ile; sevk ve idaresindeki tır ile plakası tespit edilemeyen olay yerinden kaçan kamyonun çarpışması sonucu yaralandığını belirterek tazminat istemiyle Asliye Ticaret Mahkemesinde dava açmıştır.

Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi; " ...davalının tacir olmadığından davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise; "...davanın sigorta hukukundan kaynaklandığından davaya bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemesine ait bulunduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle bir miktar tazminatın G.. H..ndan tahsili istemine ilişkindir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 14/1. maddesinde, bu Kanunun 13 üncü maddesi, 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve 10/7/2003 tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu ile ihdas edilen zorunlu sorumluluk sigortaları ile bu Kanunla mülga 21/12/1959 tarihli ve 7397 sayılı Sigorta Murakabe Kanunu çerçevesinde ihdas edilmiş olan zorunlu sigortalara ilişkin olarak belli koşulların oluşması halinde ortaya çıkan zararların bu sigortalarla saptanan geçerli teminat miktarlarına kadar karşılanması amacıyla Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliği nezdinde G.. H..nın oluşturulacağı hükmüne yer verilmiş, aynı Kanunun 14/2-a maddesinde ise, sigortalının tespit edilememesi durumunda kişiye gelen bedensel zararlar için G.. H..na başvurulabileceği belirtilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1483/1. maddesinde ise sigortacıların diğer kanunlardaki hükümler saklı kalmak üzere faaliyet gösterdikleri dalların kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan kaçınamayacakları belirtilmiş, aynı Kanunun 4/1-a. maddesinde de, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir. Kanunun lafzı ve amacı nazara alındığında zorunlu mali mesuliyet sigortalarından doğan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklamalara göre trafik kazası neticesinde yaralanan ilgililerin, diğer şartların da bulunması halinde teminat miktarı ile sınırlı olarak zararlarının karşılanmasını G.. H..ndan isteyebileceği, 5684 sayılı Kanunun 14/1. maddesi uyarınca da yasadaki emredici düzenleme doğrultusunda, G.. H..nın Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortasının yerine geçtiği, diğer bir deyişle ZMMS'nın sorumluluğunu üstlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacı, sevk ve idaresindeki tıra, plakası tespit edilemeyen bir kamyonun çarpması sonucu yaralandığını belirterek, maddi tazminatın poliçe teminat limitleri ile sınırlı olmak üzere davalıdan tahsilini talep etmektedir. G.. H..nın sorumluluğunun TTK'nın 1483/1. maddesinden kaynaklanmasına ve aynı Kanunun 4. maddesine göre TTK' dan kaynaklanan uyuşmazlıkların ticari dava sayılacağının açıkça belirtilmesine göre, uyuşmazlığın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16968, Karar No: 2020/9577, Tarih: 09.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/16968 E.  ,  2020/9577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler ... tarafından sanık sıfatıyla temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde "Basit Yargılama Usulü"ne ilişkin düzenleme getirilmiş ve 252. maddesinde de verilecek kararla ilgili özel yasa yolu (itiraz) getirilmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Yasa'nın 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'na geçici madde 5'in (d) bendinde; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarla seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" düzenlemesi getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen AYM, (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici madde 5/d' deki düzenlemedeki, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 nci maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

AYM kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de; hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresi kesinleşmeye kadar devam ettiği için (5271, m.2/1-f), temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından da lehe düzenleme getirilmesi ve mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi nedeniyle (5271, m.251/3), yeniden değerlendirme yapılması gerekir.

AYM'nin bu iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, geçici maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasanın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddesi gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... yönünden tehdit,yaralama ve hakaret suçlarıyla ilgili hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14235, Karar No: 2015/9393, Tarih: 22.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14235 E.  ,  2015/9393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2013/336-2014/778

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.06.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydının iptali ile taşınmazın mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın geldisi olan 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında ihbar olunan belediye adına tespit edildiğini ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararı ve krokisinin sınırlarında kaldığını, anılan taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulamasıyla da dava konusu 4502 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 7117 m2 arsa vasfıyla Kırşehir Belediyesi adına kayıtlıyken davalı adına ferdileşme suretiyle tescil edildiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı vekili, davalının taşınmazı tapudan satın aldığını, taşınmazın çevresinde yapılaşma mevcut olduğunu, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mera vasfında olması ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içerisinde kalmakta ise de yoğun yerleşim alanı içerisinde bulunmadığı ve üzerinde yapılaşma olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle taşınmazın mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

"Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.