muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7191, Karar No: 2020/10966, Tarih: 17.09.2020

2) Sanık ... hakkında ...’na karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Silivri Devlet Hastanesince tanzim olunan 04/06/2012 tarihli raporda, “Sol frontoperiatelde yaklaşık 10x2 cm.'lik derin kesi, bilinç açık, oryente-koopere,kesi süture edildi, kati raporun beyin cerrahi tarafından verilmesi uygundur.”; aynı Kurum tarafından tanzim olunan 06/06/2012 tarihli raporda, “Normal sınırlarda beyin BT bulguları.”; yine aynı Kurumca tanzim olunan 09/01/2014 tarihli raporda, “Sol fronto-temporal kemikte fraktür, kati raporun adli tıp kurumunca verilmesi uygundur.” şeklindeki açıklamaya istinaden Adli Tıp Kurumu Silivri Şube Müdürlüğünce düzenlenen ve hükme esas alındığı anlaşılan 08/04/2014 tarihli raporda, “Frontal kemik sol kesimde temporal kemik pars squamozasında kısmen uzanan non-deplese ince fraktür hattı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi orta (3) derecededir, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmuştur.” ifadelerine yer verildiği anlaşılmakla, katılanda meydana gelen yaralanmanın evvelki raporlarda hayati tehlikeye yol açacak nitelikte olduğu yönünde herhangi bir görüş bulunmadığı gibi Adli Tıp Kurumunca tanzim olunan raporda da bahse konu yaralanmanın ne şekilde hayati tehlikeye neden olduğu hususunda herhangi bir açıklamaya yer verilmediği gözetilerek; katılana ait tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile ilgili muayene raporların temini ile Adli Tıp Kurumu İkinci İhtisas Kurulundan söz konusu yaralanmanın niteliğine ilişkin 5327 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere uygun olarak rapor temini ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz ve çelişkili rapora istinaden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b) Sanığın eylemi neticesinde katılanın vücudunda orta (3) derecede kemik kırığı meydana geldiği ve katılanın aynı zamanda hayati tehlike geçirdiğinin kabulü karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, birden fazla nitelikli halin ihlali, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki “cezada orantılılık ilkesi” gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

c) Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca tayin edilen “1 yıl 6 ay” hapis cezasının, katılanın hayati tehlike geçirmiş olması nedeniyle TCK'nin 87/1-d maddesi uyarınca (1) kat artırılması sırasında “2 yıl 12 ay” hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak “3 yıl” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

c) Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca tayin edilen “1 yıl 6 ay” hapis cezasının, katılanın hayati tehlike geçirmiş olması nedeniyle TCK'nin 87/1-d maddesi uyarınca (1) kat artırılması sırasında “2 yıl 12 ay” hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak “3 yıl” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

d) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29. maddeleri uyarınca belirlenen “3 yıl 9 ay” hapis cezasından, 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında takdiri indirim sebebi uygulandığında belirlenmesi gereken ceza miktarının “3 yıl 1 ay 15 gün” hapis cezası yerine, hesap hatası yapılarak “2 yıl 13 ay 15 gün” hapis cezası olarak tespiti suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5809, Karar No: 2025/3987, Tarih: 25.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5809 E.  ,  2025/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 55. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/646 Esas, 2024/141 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/953 Esas, 2021/933 Karar

Taraflar arasındaki arsa paylarının düzeltilmesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar ... ve ... İlaç Dış Ticaret Gıda Otomotiv Petrol İnşaat Turizm Anonim Şirketi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ... ve ... İlaç Dış Ticaret Gıda Otomotiv Petrol İnşaat Turizm Anonim Şirketi vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.03.2025 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü yetki belgesine istinaden davacı vekili Avukat ... gelmiş, diğer davalılar vekili duruşmaya katılmamıştır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; arsa paylarının düzeltilmesini ve düzeltimin tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Türkiye Vakıflar Bankası vekili cevap dilekçesinde; husumet yokluğu nedeniyle davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Aycibi cevap dilekçesinde; reddi miras kararının kesinleştiğini ve dava ile ilgili taraf sıfatının olmadığını beyan etmiştir.

3.Davalı ... Aybicin vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı Türkiye Vakıflar Bankası vekili cevap dilekçesinde; husumet yokluğu nedeniyle davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Aycibi cevap dilekçesinde; reddi miras kararının kesinleştiğini ve dava ile ilgili taraf sıfatının olmadığını beyan etmiştir.

3.Davalı ... Aybicin vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uzun süre zarfında arsa paylarına itiraz edilmemiş olması dikkate alındığında, açılan davanın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci madde hükmüne aykırılık teşkil ettiği, davanın haksız olduğu, her ne kadar bilirkişi raporunda arsa payları yeniden düzenlenmiş olsa da bu tespitlerin 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 3 üncü maddesindeki yasal koşulları sağlamadığı, arsa payının değere göre belirlenmediği ve bu hususunun somut delillerle ispat edilemediği, ispat koşulu sağlanmadığından mevcut bilirkişi raporu hilafına davanın reddine, davalı ... vefat ettiğinden ve diğer davalılar ..., ... ve ...'in muris ...'in mirasını reddettiği, bu nedenle pasif husumet ehliyetleri bulunmadığından davanın reddine, davacı ... bakımından ise yargılamanın devamında tapu maliki sıfatı kalmadığından aktif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ... ve ... İlaç Dış Ticaret Gıda Otomotiv Petrol İnşaat Turizm Anonim Şirketi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ... ve ... İlaç Dış Ticaret Gıda Otomotiv Petrol İnşaat Turizm Anonim Şirketi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar ... ve ... İlaç Dış Ticaret Gıda Otomotiv Petrol İnşaat Turizm Anonim Şirketi vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacılardan ...'ın gayrimenkulü tapuda devrettiği ... İlaç Dış Ticaret Gıda Otomotiv Petrol İnşaat Turizm Anonim Şirketi'nin davacı olarak kaydedilmediğini, dahili davalı olarak kaydedildiğini, mahkeme ... yönünden ölüm ve mirasçılarının reddi miras sebebiyle pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verdiğini ancak sözü geçen bağımsız bölümle ilgili ne karar verileceğini belirtmediğini, aile apartmanı şeklinde yapılan binanın arsa paylarının bağımsız bölümlere tahsisinin hiç inşaattan anlamayan bir kişiye bile gösterilse orantısız yapıldığının anlaşılacağını, aile binası niteliğindeki bu yere istedikleri gibi arsa payı verip imzaladıklarını, müvekkillerinin kat irtifakına ilişkin yönetim planında imzalarının olmadığı, ne zaman ki kentsel dönüşüm ile binaların yıkılıp yeniden yapılması gündeme geldiğinde, bununla ilgili paylar oranlar bilinmeye başlayınca bağımsız bölüm sahiplerinin tapu kayıtlarını incelediklerini ve gayrimenkullerinin arsa paylarının düzeltilmesi gerekip gerekmediğine karar verdiklerini, mevcut durumun hukuka ve adalete açıkça aykırı olmasına rağmen ve buna kat irtifakının kurulduğu günkü şartlarda bu şekilde hukuka aykırı olarak kat irtifakı yapılması suretiyle sebep olunduğunun açık olmasına rağmen mahkemece davalarının reddedilmesinin açıkça hukuka, hakka ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda ana gayrimenkulde kat mülkiyetine geçildiği, kat irtifakı tesisi tarihinde bağımsız bölümlere tahsis edilen arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan somut ve haklı nedenlerin bulunduğu ispatlanamadığı, bu durum karşısında 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi uyarınca herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz hükmü de dikkate alınarak bu davanın açılmasının iyi niyet kuralları ile bağdaşmayacağından davacının arsa payı düzeltim talebinin reddi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, taraf sıfatının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğu, istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlara, yasal gerektirici nedenlere göre karar verilmiş olması sebebiyle, incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, istinaf sebepleri yerinde olmadığı gerekçesiyle ... ve ... İlaç Dış Ticaret Gıda Otomotiv Petrol İnşaat Turizm Anonim Şirketi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ... ve ... İlaç Dış Ticaret Gıda Otomotiv Petrol İnşaat Turizm Anonim Şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar ... ve ... İlaç Dış Ticaret Gıda Otomotiv Petrol İnşaat Turizm Anonim Şirketi vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek ayrıca kararında taraf teşkili ve buna bağlı olarak harç masraf karşı yan vekâlet ücretinin yanlış hesaplandığını, somut olayda kat irtifakı kurulduğunda arsa paylarının payları ile orantılı olarak tahsis edilmediğinin görüleceğini, bilirkişinin de o tarihteki değerlere göre arsa paylarını düzelttiğini, müvekkilinin davacı ...'ın 1. Normal kat 2 nolu bağımsız bölümü 27.05.2014 tarihinde aldığını, üzerinden yaklaşık 3 yıl geçmişken dava ikame edildiğini, müvekkillerinin kat irtifakına ilişkin yönetim planında imzalarının olmadığını, 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesine göre koruması gereken bir hakkın da olmadığı o günkü şart ve koşullarda bir gayrimenkul alırken bunun önemli olduğunun bilinmediğinin açık olduğu, arsa paylarının yeniden düzenlenmesine ilişkin davaların açılmasının herhangi bir hak düşürücü süre ile de sınırlandırılmadığını, müvekkillerin aleyhine var olan mevcut durumun düzeltilmemesi halinde bu arsa payı oranı ile gayrimenkulünü rayiç değerlerde satamadığını veya yıkılması ve yeniden yapılması durumunda şimdi yaklaşık 1/4'üne sahip olduğu (4 kattan birine sahiptir. ) gayrimenkulün 1/13'üne ancak sahip olabileceklerini, zarara uğradıklarının açık olduğunu bu nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa paylarının tespiti ile tapu siciline tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 33 üncü ve 49 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Davacı ... ... taşınmazını 2018 yılında ... ne devrettiği, dahili davacı olarak davaya dahil edildiği dolayısıyla kararda lehine vekâlet ücreti verilmemesi gerektiği hâlde vekâlet ücreti verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

3. Davacı ... ... taşınmazını 2018 yılında ... ne devrettiği, dahili davacı olarak davaya dahil edildiği dolayısıyla kararda lehine vekâlet ücreti verilmemesi gerektiği hâlde vekâlet ücreti verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasındaki "Dahili Davalı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden A....T.'ne göre hesaplanan 1.740,00 TL vekalet ücretinin davacı ...'den davalı ...'ne VERİLMESİNE," cümlesinin hükümden çıkartılması suretiyle DÜZELTEREK ONANMASINA,

Davacılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 03.10.2024 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 3 üncü maddesi kat irtifakı ya da kat mülkiyetinin kurulduğu tarih itibarıyla bağımsız bölümlerin arsa paylarındaki orantısızlığın bağımsız bölüm maliklerince dava yoluyla giderilmesi halini düzenlemektedir.

Anılan maddede bağımsız bölüm malikinin bu hakkını kullanmasını engelleyen herhangi bir zamanaşamı ya da hak düşürücü süre öngörülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince "Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesi uyarınca herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, bir hakkında açıkça kötüye kullanılması hukuk düzeni korumaz hükmü çerçevesinde aradan uzunca bir zaman geçmesine rağmen mevcut arsa paylarına herhangi bir itiraz olmaksızın ana taşınmazdan kaynaklanan yükümlülüklere yıllarca (davacının edinme tarihinden itibaren bu hususları da ayrıca kabulü ile) bu oran üzerinde ifa edildikten sonra iş bu davanın açılması gerekçesi ile ret kararı verilmiş ve sayın çoğunlukta bu gerekçe ile ret kararının onanmasına karar vermişlerdir.

Sayın çoğunluğun bu gerekçeyi onaması görüşüne katılmamaktayım. Şöyle ki;

Ana taşınmazda kat irtifakına 26.08.1987 yılında geçildiği, davacıların da 1 ve 2 nolu bağımsız bölümleri 1990 ve 2014 yılında aldıkları dosya kapsamı ile sabittir.

Sayın çoğunluğun bu gerekçeyi onaması görüşüne katılmamaktayım. Şöyle ki;

Ana taşınmazda kat irtifakına 26.08.1987 yılında geçildiği, davacıların da 1 ve 2 nolu bağımsız bölümleri 1990 ve 2014 yılında aldıkları dosya kapsamı ile sabittir.

Dava sonradan malik olduktan sonra açılmıştır. Davacılar kat irtifakını kuran ya da kat mülkiyetini tesis eden kişi olmadığı gibi onların halefide değildir. (Böyle olsa idi, Yargıtay uygulamalarıyla sabit olduğu üzere kuruluş bağımsız bölüm listesini kendi imzası ile veren kişiler için bu davayı açmakta iyi niyetli olmadıkları ileri sürülebilirdi.)

Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3 üncü maddesinde sonradan malik olan bağımsız bölüm maliklerinin arsa paylarındaki varsa orantısızlığın giderilmesini her zaman Mahkemelerde dava yoluyla isteyebilecekleri açıkça düzenlenmiş olup, diğer bazı maddelerde düzenlenen zamanaşımı ya da hak düşürücü süre bu madde de öngörülmemiştir.

Davacıların malik olduktan sonra dava açmasını Türk Medeni Kanunu madde 2 Dürüstlük kuralına aykırı bulan yerel mahkemenin bu gerekçesi kanuna aykırı olup hak arama hürriyetini kısıtlayacak şekilde kullanılamaz. Hiç kimse kanunun verdiği hakkı kullandığı için kötü niyetli kabul edilemez.

Yeni malikin orantısızlığı fark ettiği anda arsa paylarının düzeltilmesini istemesi dürüstlük kuralına aykırı olmayıp bu nedenle kötü niyetli sayılması Kanun'un amacına aykırıdır.

Kanun amacı değişen durumlarda değil baştan mevcut olan arsa paylarındaki oransızlık hallerinin sonradan malik olanların aleyhine işletilmemesi açısından sonraki malik olan bağımsız bölüm sahiplerine orantısızlığın düzeltilmesini isteme hakkı sağlamaktır. Bu hakkın kullanılması kötü niyetli addedilemez. Yeni malik duruma vakıf olduğu her an bu davayı açabilir. Hiçbir hukukî engel yoktur.

Bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine ve bu gerekçeyi onaylayan sayın çoğunluğun görüşlerine katılmamaktayım. 25.03.2025
Yargıtay — Esas No: 2019/5090, Karar No: 2020/1272, Tarih: 10.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5090 E.  ,  2020/1272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, iki şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, düz, eğimsiz, aydınlatmalı yolda, gece vakti seyir halindeyken; ölenin idaresindeki araçla sanığın aracını sollamak istediği esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek sanığın aracına çarpması ve ardından yolun sağ tarafındaki bariyerlere çarparak su kanalına devrilmesi şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölmesi ile neticelenen olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin ATK raporunun eksik inceleme ile tanzim edildiğine, kusura ilişkin raporlar arasında çelişki bulunduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 10/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29981, Karar No: 2015/11450, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29981 E.  ,  2015/11450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2014/585-2014/1359

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30106, Karar No: 2014/24736, Tarih: 02.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/30106 E.  ,  2014/24736 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik ve Malzemeleri Gıda Turizm İnş. ve ... Sağlık Hizmetleri Sağ. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Hastanesi vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.01.2014 tarih ve 2013/50 2014/39 sayılı hükmün Dairenin 22.4.2014 tarih ve 2014/13585-12901 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 228.00 (ikiyüzyirmisekiz) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 2.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.