muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/518, Karar No: 2013/7741, Tarih: 14.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/518 E.  ,  2013/7741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma, kasten orman yakma

Hüküm : Silahlı terör örgütü üyesi olma suçu yönünden; 765 sayılı Kanunun 102/3, 104/2. maddeleri uyarınca kamu davasının ortadan kaldırılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede;

Sanığa atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunun niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan İstanbul Orman İşletme Müdürlüğünün davaya katılmasına ilişkin verilen karar hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, İstanbul Orman İşletme Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Kasten orman yakma suçu yönünden yapılan temyize gelince;

Sanık hakkında açılan dava ile ilgili olarak bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1244, Karar No: 2013/10621, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/1244 E.  ,  2013/10621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun açığa park ettiği bisikletini bulunduğu yerden alarak giden sanıkların kolluk görevlilerine ihbar edilmesi üzerine, başka bir sokakta yakalandıklarının anlaşılması karşısında, izlemede kesinti oluştuğu ve suçun tamamlandığı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11/04/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6621, Karar No: 2019/15678, Tarih: 09.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6621 E.  ,  2019/15678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle,başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’in İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26/04/2011 tarih, 2011/305 Esas ve 2011/434 Karar sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası suçundan, sanık ...’in Kadıköy 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/09/2010 tarih, 2010/22 Esas ve 2010/820 Karar sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu anlaşılmakla, haklarında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Polisin sanıkları daha önceden hırsızlık suçundan tanıdığı ve göz takibine aldığı, bindikleri otobüse binip eylemlerini en başından beri izlediği, sanıkların müştekinin cebinden parayı çalıp, otobüsten inip, hızlıca duraktan uzaklaşmaya çalıştıkları sırada polis tarafından kesintisiz takiple yakalandıklarının anlaşılması karşısında; eylemin teşebbüs aşamasında kalmasından dolayı 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesinin uygulanmasının gerekmesi,

Ancak;

1-Polisin sanıkları daha önceden hırsızlık suçundan tanıdığı ve göz takibine aldığı, bindikleri otobüse binip eylemlerini en başından beri izlediği, sanıkların müştekinin cebinden parayı çalıp, otobüsten inip, hızlıca duraktan uzaklaşmaya çalıştıkları sırada polis tarafından kesintisiz takiple yakalandıklarının anlaşılması karşısında; eylemin teşebbüs aşamasında kalmasından dolayı 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesinin uygulanmasının gerekmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.TCK 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 20 TL’yi çalan sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16040, Karar No: 2018/8371, Tarih: 25.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16040 E.  ,  2018/8371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/11/2001 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/01/2016 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/12/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; dava dışı ...'in 19/05/1997 tarihinde meydana gelen trafik kazasında ağır yaralandığını, ... ... Hastanesine kaldırıldığını, davalının nöroşirürji doktoru olarak hastayı muayene ettiğini ancak teşhisteki özensizliği, boyunluk takılmadan hasta sevkine izin verilmesi gibi kusurlu eylemleri nedeniyle hastanın felçli kaldığını, sonuçta davacı ... Bakanlığının İdare Mahkemesince haksız fiil mağduruna tazminat ödemesine karar verildiğini, tazminatın icra dosyasına ödendiğini belirterek oluşan zararın davalı doktordan rücuen tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; hastanın 19/05/1997 tarihinde acil servise müracaat ettiğini, ilk muayenesinin acil serviste yapıldığını ardından davalıdan konsültasyon istendiğini, davalının hastayı muayene ettiğini, hiçbir felç durumu söz konusu olmadığını, şuurunun açık olduğunu ve hastanın kafasındaki yaranın kendisi gelmeden önce dikildiğini, kafa travması olduğu için bilgisayarlı beyin tomografi istediğini, aynı zamanda yan boyun filmi istediğini ve sonuçlarını incelediğini, acil serviste boyunluk olmadığı için hasta yakınlarına boyunluk reçetesi yazdığını, 19 mayıs tatil günü olduğu için temin edileceği yerlerin bile tarif edildiğini, acil serviste boyunluk olmamasının hastanenin hizmet kusuru olduğunu, hastanın servis dosyasında boyunluk reçetesinin yazıldığı ve hasta yakınlarına verildiği notunun mevcut olduğunu, hasta yakınlarının kendilerinin tercih ettiği özel bir ambulans ile hastayı ...’ya götürdüklerini, ceza dosyasında yakınlarının hasta götürülürken boyunluk takılmadığını söylediklerini, özel bir ambulansta boyunluğun bulunması gerektiğini, travmalı bir hastanın yanlış nakil edilmesi suçunun kendisine yüklenemeyeceğini, hastanın 19/05/1997 tarihinde beyin cerrahi kliniğine yatışının saat 20.00’de yapıldığını, hastayı her hangi bir yere sevk etmediğini, hasta serviste yatarken hasta yakınlarının hastaneden gitmeye karar verdiklerini, hastanın annesi ...’in hasta tabelasına "tedavi kabul etmeyip

isteğim üzerine oğlum ...‘i götürüyorum" diye yazarak servisi terk ettiklerini, bu şekilde hasta yakınlarının kendi istekleri ile taburcu işlemi bile yaptırmadan kendisinden habersiz olarak hastaneden ayrıldıklarını ve hastanın ... Hastanesine götürüldüğünü, idare mahkemesinde hizmet kusurunun varlığından bahsedildiğini ancak doktora bir kusur verilmediğini belirterek, davanın gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının eylemi ile oluşan zarar arasında uygun illiyet bağı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 266. maddesinde mahkemenin, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlenmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; yargılama süresince idare mahkemesi kararının kesinleşmesinin beklendiği ve sonuçta mahkemece illiyet bağının varlığı benimsenerek davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır. Ancak, idari davada alınan Adli Tıp Kurumu raporunda da kurum içi soruşturma aşamasında alınan uzman görüşünde de davalıya doğrudan bir kusur atfedilmediği halde uzmanlık gerektiren bir konuda mahkemece dosyadaki bir takım beyanlar esas alınarak re’sen illiyet bağının varlığı ve davalı kusuruna dair görüş oluşturulması usul ve yasaya uygun düşmemiştir.

Şu halde mahkemece, dava dışı hastaya tüm tedavi süresince uygulanan tıbbi işlem ve müdahalelerin duruma uygunluğunun denetlenmesi ve çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren bir olgu olduğuna göre, olayın gelişim şekli, hastanın ilk muayenesi, ambulans ile taşınması ve şehir dışındaki diğer hastaneye sevki işlemleri ve oradaki ameliyat sürecinin yayıldığı zaman dilimi dikkate alındığında dava dışı ...’in felçli kalması ile davalının eylemi arasında uygun illiyet bağı olup olmadığı, var ise davalının kusur oranı belirlenmek üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İhtisas Dairesinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm oluşturulması doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14402, Karar No: 2014/6903, Tarih: 19.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14402 E.  ,  2014/6903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/134817

Mahkemesi : Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 28/12/2011

Numarası : 2011/338 - 2011/1496

Suç : Taksirle Yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla gündüz vakti, meskun mahalde bulunan, 5,5 metre genişliğinde, çift yönlü yolda seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde sol tarafta kaldırımda bulunan 2008 doğumlu mağdur Y.. V..'ın aniden yola çıktığı, annesi mağdur E.. V..'ın da çucuğunu yakalamak için arkasından yola intikal ettiği esnada, mağdurların yolun sağında bulunan kamyonet ile sanığın aracı arasında sıkışarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda, olay yerinin özellikleri, mağdurların soldan girerek bir şeridi geçmeleri ve çarpma noktası dikkate alındığında; Gündüz vakti, görüşün açık olduğu, dar sokakta seyreden sanığın sol tarafında yürüyen mağdurları gördüğünde dikkatli olması gerektiği, açıklanan nedenlerle sanığa tali kusur yükleyen 05/12/2011 tarihli bilirkişi raporunun oluşa uygun ve heyetimizce de alt düzeyde tali kusurlu olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki sanğın kusursuz olduğuna ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın ifadelerinde mağdurları 3-4 hastahane gezdirerek tedavilerini yaptırdığını beyan ettiği, mağdur E.. V..'ın beyanında bu durumu kabul ettiği anlaşılmakla, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanan mağdurların zararlarının nelerden ibaret olduğunun sorulup, basit bir tespitle katılan tarafın zararı belirlendikten sonra sanığa katılan tarafın zararını gidermesi hususunda imkan tanınması ve sonucuna göre sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi,

2-Cezası ertelenen ve denetim süresi belirlenen sanık hakkında infazı kısıtlar biçimde “sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın 5237 sayılı yasanın 51/7 maddesi uyarınca aynen infazına” hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6706, Karar No: 2008/8519, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6706 E.  ,  2008/8519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :02.04.2008

Nosu :37-D.İş

İhtiyati Hacze

İhtiyati Haciz

İsteyen :Kalef Buker vek.Av....

Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, çeke istinaden keşideci ve cirantalar aleyhine ihtiyati haciz istemine bulunmuş, talep uygun görülerek mahkemece ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, söz konusu çeki ciro yoluyla aldığı ... Tekstil Ltd.Şti’ne geri ciro ettiğini, bu şirketten çeki ciro yoluyla alan yetkili hamilin kendisine karşı talepte bulunamayacağını belirterek ihtiyati hacze itiraz etmiştir.

Mahkemece, çeki geriye ciro yoluyla Oyakbank Beyoğlu Şubesinden devralan ... Tekstil Ltd.Şti’nin bu çeki daha sonra yetkili hamile ciro yoluyla devretmesi halinde, yetkili hamilin ancak ... Tekstil’in haklarına sahip olabileceği belirtilerek, ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İhtiyati haciz isteyen vekili kararı temyiz etmiştir.

Türk Ticaret Kanunu’nun 599,1 hükmüne göre, “ Poliçeden dolayı kendisine müracaat olunan kimse keşideci veya önceki hamillerden biriyle kendi arasında doğrudan doğruya mevcut olan münasebetlere dayanan def’ileri müracaatta bulunan hamile karşı ileri süremez; meğer ki, hamil, poliçeyi iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket etmiş olsun”. Bu nedenle, kural olarak, senedi ciro yoluyla devralan kişi kendisinden önce gelen keşideci ve cirantalara karşı rücu hakkını haizdir. Ancak, geriye ciro durumunda, kendisine geriye ciro yapılan cirantanın, çeki devraldığı cirantaya karşı müracaat hakkına sahip olmadığı öğretide ve yargı kararlarında kabul görmektedir. Zira, geriye ciro eden cirantanın da geriye ciro yoluyla devralana karşı müracaat hakkı bulunduğunda, geri ödemek zorunda kalacağı bir senet bedelini talep etmesi anlamsızdır. Talep ettiği şeyi elde ettiği anda iade talebiyle karşılaşacak olan kişiye karşı “exeptio doli” dermeyan edebilir.(dolo facit qui petit quod redditurus est). (Bkz.Öztan Fırat: Kıymetli Evrak Hukuku, Ankara 1997, s.637).

(2)

Somut olayda ise, geriye ciro yoluyla çeki devralan ciranta, çeki ihtiyati haciz isteyen yetkili hamile ciro yoluyla devretmiştir. Bu durumda yetkili hamil, talep ettiği şeyi iade etmek zorunda olmadığından, kendisinden önce çekte imzası bulunanların tamamına karşı talepte bulunabilir. Yetkili hamilin hakları çeki geriye ciro yoluyla devralanın hakları ile sınırlanamaz. Nitekim öğretide de bu görüş ileri sürülmüştür. (Bkz. Öztan, Fırat:Kıymetli Evrak Hukuku, Ankara 1997, s.637). Bu nedenle, ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,18.09 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18178, Karar No: 2014/15581, Tarih: 17.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18178 E.  ,  2014/15581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3040, Karar No: 2014/12529, Tarih: 11.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3040 E.  ,  2014/12529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4988, Karar No: 2015/9648, Tarih: 21.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/4988 E.  ,  2015/9648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kapatılan . Sulh Ceza Mahkemesi Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hayasızca hareketlerde bulunma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin aşamalardaki samimi anlatımları ile sanıkların ikrar içerikli savunmaları nazara alındığında, olay gecesi sanıkların sokak üzerinde cinsel organlarını çıkartıp aleni olarak işemeleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 225. maddesinde düzenlenen hayasızca hareketlerde bulunma suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.