muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1725, Karar No: 2011/3443, Tarih: 13.06.2011

Bu durumda mahkemece öncelikle 12.08.1999 günlü İnşaat Mühendisleri Odası ...Şubesi raporu, hükme esas alınan mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen 03.07.2008 tarihli bilirkişi raporu ve ekinde kroki ile Belediye'nin 07.09.1999 tarihli 1170 sayılı yazı cevap suretleri eklenerek ve gerekli incelemede yapılmak suretiyle sözleşmenin yapıldığı 21.12.1995 ve inşaat ruhsatlarının alındığı 15.05.2002 tarihleri itibariyle sözleşmede kararlaştırılan 110-120 m2 alanlı ve 150 adet dairenin yeni bir yerleşim planı yapılmak suretiyle inşa edilmesinin mümkün olup olmadığı ilgili Belediye'den sorularak saptanmalıdır. Yapılacak araştırma sonucu yeni bir yerleşim planı yapılmış olması halinde 150 dairelik inşaatın yapılmasının mümkün olduğunun belirlenmesi halinde dava şimdiki gibi kabul edilmeli, yeni bir yerleşim planı yapılmış olsa dahi 150 dairenin yapılmasının imkânsız olması durumunda yapılan daireler ve davacı arsa sahibine tahsis edilen bağımsız bölümlerin kat irtifakına esas arsa payları da dikkate alınarak konusunda uzman bilirkişiden yapılan blok ve daire sayısına göre davacı arsa sahiplerine sözleşmedeki paylaşım oranına göre eksik daire verilip verilmediği konusunda rapor alınıp değerlendirmek suretiyle dava sonuçlandırılmalıdır.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeyle davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4574, Karar No: 2018/5136, Tarih: 18.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/4574 E.  ,  2018/5136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup, mahkemece davanın bozma ilamına uyularak kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında davalı şirketten davaya konu bağımsız bölümü 330.000,00 TL bedelle satın aldığını, sözleşmeye göre davalının birinci sınıf konut yapma yükümlülüğü altına girdiğini ve buna göre bedel tahsil ettiğini, ancak birçok bölümde yapılan imalâtlarda taahhüt edilen hususların yerine getirilmediğini belirterek ayıplı ifa sebebiyle 50.000,00 TL bedel indiriminin davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiş, mahkemece davanın 29.900,00 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiş, bu kararın taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 28.03.2016 tarihli 2016/848 Esas 2016/1947 Karar sayılı ilamı ile konut WC'sinde kullanılan vitrifiye elemanlarının markasına rastlanmadığı, tüm bu ürünlerin sözleşmede bulunan ilgili maddeye aykırı monte edildiğini, buna ilaveten armatürler ... marka olup sözleşmede kullanılacağı vaadedilen ... veya muadili markaya kalite ve estetik bakımdan oldukça uzak olduğu bu imalâtların nefaset farkı yerine bedeline hükmedilmesinin doğru olmadığı, dava dilekçesinde ayıplı ifa nedeni ile bedelden indirim talep edildiği halde mahkemece nefaset farkı yerine yeniden yapım bedeline hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bilirkişi ek raporu dikkate alınarak davanın 26.910,00 TL üzerinden kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bilirkişi ek raporu dikkate alınarak davanın 26.910,00 TL üzerinden kabulüne karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyulmakla bu ilamın gereklerinin yerine getirilmesi zorunludur. Hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda, bozma öncesinde verilen raporda sözleşmeye aykırı ve ayıplı imalatların yeniden yapım bedeli olarak 29.900,00 TL olarak belirlenen bedel, bozma sonrası verilen ek raporda %10 nefaset bedeli indirilerek 26.910,00 TL olarak hesaplanmış, mahkemece de bu miktar üzerinden dava kabul edilmiştir. Bozma ilamında açıkça dava dilekçesinde ayıplı ifa nedeni ile bedelden indirim talep edildiği halde mahkemece nefaset farkı yerine yeniden yapım bedeline hükmedilmesinin doğru olmadığı belirtilmesine rağmen davacının KDV dahil ödediği satım bedelinden, indirim yapılacak bedelin KDV dahil bedelinin hesaplattırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yeniden yapım bedelinden nefaset indirimi yapılarak ve hüküm altına alınan bedele ayrıca KDV uygulayarak karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/510, Karar No: 2007/825, Tarih: 21.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/510 E.  ,  2007/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

.

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'in yargılama sonucunda, takibe konu alacak miktarı paranın, alım satım gücüne göre yaşamak için herkeste bulunması zorunlu olan miktarın altında olduğu görülerek. Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-d maddesi gereğince sanığın eyleminde haksızlık içeriğinin az olduğu, ceza verilmesinde toplum yararı olmadığı değerlendirildiğinden bahisle, 5358 sayılı Kanun’la Değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/1-son maddesi uyarınca sanık hakkında ceza tayinine yer olmadığına dair ... İcra Mahkemesinin 06.07.2006 tarihli ve 2006/867-1179 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarihli ve 2006/736 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tüm dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun’un itiraz başlıklı 353. maddesinde “icra mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen karar kesindir. İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümlerine uygulanır.” Maddesinden de anlaşıldığı cihetle, icra mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece incelenip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği,

İcra ve İflas Kanunu’ndaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil Ağır Ceza Mahkemesine yapılıp bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolu, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlar dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan yaptırım

olmadığı cihetle itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 15/01/2007 gün ve 1674 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 31/01/2007 gün ve K.Y.B.2007/11336 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

olmadığı cihetle itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 15/01/2007 gün ve 1674 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 31/01/2007 gün ve K.Y.B.2007/11336 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında; "1.6.2005 gün ve 25832 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 31.05.2005 gün ve 5358 sayılı Yasa ile İcra ve İflas Yasasında yer alan eylemler ve yaptırımları yeniden düzenlenmiş, bu kapsamda İcra ve İflas Kanunu'nun 337, 338/2, 339, 340, 341, 343 ve 344. maddelerindeki eylemler kabahat olarak düzenlenip disiplin hapsi veya tazyik hapsi şeklinde yaptırımlara bağlanmış, 331, 332, 333, 333/a, 334, 335, 336, 337/a, 338/1, 342, 345/a, 345/b maddelerindeki eylemler ise suç olarak düzenlenip, hapis cezası veya adli para cezası biçiminde yaptırımlara bağlanmıştır. Aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder” şeklinde yapılmıştır. Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir. Bu tanım nazara alındığında, hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCY’da düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİY.nın 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMY.nın 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, nitekim 5271 sayılı CMK.nun “itiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca, icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan ağır ceza mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine ilişkin bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında ağır ceza mahkemesince bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 gün ve 2006/736 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6106, Karar No: 2014/34957, Tarih: 10.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/6106 E.  ,  2014/34957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2013/120-2013/429

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının açmış olduğu ihaleyi kazanarak asfalt mıcır malzemesi alım işini yüklenici olarak üstlendiğini bu nedenle davalı ile arasında 28/03/2012 tarihli sözleşmenin imzalanmış olduğunu, sözleşme ile üzerlerine düşen edimleri yerine getirdiklerini ancak davalının sözleşmeden doğan hak edişi ödemediğini, 20/12/2012 tarihinde yazılı müracaat yapılmasına ve 30 günlük ödeme süresinin beklenmesine rağmen ödeme yapılmadığını, bu nedenle yapılan icra takibine ise davalı tarafından haksız yere itiraz edildiğini, davalının icra takibi öncesinde yaptığı ödemelerin mahsup edilerek icra takibine geçildiğini ileri sürerek, davalının haksız itirazının iptaline ve dava öncesi kısmi ödeme düşüldükten sonra kalan 646.300,56 TL yönünden icra takibinin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiş, davacı 29.04.2013 tarihli cevaba cevap dilekçesi ile, takip talebi içinde bulunan 1.633.01 TL TL’lik damga vergisi tutarından ise feragat ettiğini belirterek 644.667.55 TL üzerinden davanın kabulünü istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiş, yargılama esnasında ve icra takibi öncesinde yaptığı ödemelerin dikkate alınmasının dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının itirazını kısmen iptali ile takibe dava tarihi itibarıyla 519.632,27 TL asıl alacak ve buna işleyecek faiz, icra masrafları, vekalet ücreti bakımından devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, 519.632,27 TL asıl alacağın % 20 si oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Sakarya 2.İcra Müdürlüğünün 2013/1451 E sayılı dosyasında 30/03/2013 tarihinden sonraki ödemelerin icra dairesince dikkate alınmasına karar verilmiş, hüküm her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı eldeki dava ile davalının haksız itirazının iptaline ve dava öncesi kısmi ödeme düşüldükten sonra kalan 646.300,56 TL yönünden icra takibinin devamına karar verilmesini istemiş ne var ki 29.04.2013 tarihli cevaba cevap dilekçesi ile, takip talebi içinde bulunan 1.633.01 TL TL’lik damga vergisi tutarından feragat ettiğini belirterek 644.667.55 TL üzerinden davanın kabulünü istemiştir. Buna göre mahkemece, davacının feragat ettiği kısım bakımından olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, BOZMA nedenidir.

3-Davacının temyiz itirazlarına gelince; davacı, icra takibi öncesinde davalı tarafa 20/12/2012 tarihinde yazılı müracaat yapılmasına ve 30 günlük ödeme süresinin beklenmesine rağmen davalının sözleşmeden doğan hak ediş bedelini ödemediğini, temerrüt nedeni ile davalının icra takibindeki işlemiş faiz bedelinden sorumlu olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Dava konusu uyuşmazlıkta, taraflar arasında ödenecek miktar konusunda uyuşmazlık bulunmadığı gibi yargılama esnasında icra takibine konu asıl alacak tutarının da davalı tarafından davacı firmaya ödendiği de anlaşılmaktadır. Ne var ki taraflar arasındaki uyuşmazlık icra takibi öncesindeki döneme ilişkin olarak işlemiş faiz alacağına hükmedilip hükmedilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasında geçerli bulunan 28/03/2012 tarihli sözleşmenin 12.maddesi ile ödeme yeri ve şartları belirlenmiş olup, sözleşmenin 12.2.2 no’lu alt maddesinde ise; kabul raporu düzenlenmesinden sonra yüklenicin yazılı talebi üzerine en geç 30 günlük sürenin sonunda yükleniciye ödeme yapılacağı hususunun hüküm altına alındığı yine davacının eldeki dava öncesinde, 20.12.2012 tarihinde davalıya yazılı olarak müracaat ederek 03.12.2012 tarihli fatura alacağına karşılık 1.226.223 TL’nin davalıdan tahsilini istediği anlaşılmaktadır. Buna göre davacının 20.12.2012 tarihli yazılı müracaatından itibaren 30 günlük sürenin sonunda davalının temerrüde düştüğünün kabulü gerekmekte olup, mahkemece belirtilen tarih aralığı nazara alınarak davacının icra takibine kadar işlemiş faiz alacağının belirlenerek hasıl olacak sonuca göre hüküm tesisi gerekirken bu yöndeki talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

4-Yargılama esnasında icra takibine konu asıl alacak miktarının davalı tarafça davacıya ödendiği anlaşılmakta olup bu husus tarafların ve mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki yerel mahkemece, davanın açıldığı tarihten sonra davalı tarafça yapılan tüm ödemelerin İcra takip dosyasında icra müdürlüğünce dikkate alınmasına karar verilmesi gerekirken, davanın açıldığı tarihten sonra yapılan 105.000 TL’ lik kısmi ödemenin bu kuralın dışında tutularak, icra takibindeki asıl alacak tutarından mahsup edilmek suretiyle hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının ikinci bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, üçüncü ve dördüncü bentte açıklanan nedenler ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 8.874,05 TL harcın davalıya iadesine, 24,30 TL harcın davacıya iadesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9718, Karar No: 2014/8061, Tarih: 24.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/9718 E.  ,  2014/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/109637

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28.11.2005

NUMARASI : 2003/279 (E) ve 2003/147 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 1.4.2011 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yağma eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c bentlerine aykırı olarak silahla ve birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; temel ceza belirlenirken bu hususun da göz önüne alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve uygulama maddelerinin karar yerinde denetime olanak vermeyecek biçimde gösterilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve hükümlünün özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek hükümlü hakkında cezadan indirim yapılması,

4- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak hükümlünün, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak hükümlünün, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Y.. Ç.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.