muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1033, Karar No: 2022/3198, Tarih: 04.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1033 E.  ,  2022/3198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kusur, karşı davanın kabulü, tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı, reddedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminatlar yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, velâyet, asıl davanın kabulü, reddedilen manevî tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Velâyet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar verine makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır.

Velâyet kamu düzenine ilişkin olup, resen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle, yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 3 ve 6. maddeleri iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Velâyet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir.

Mahkemece yaşı nedeniyle idrak çağında bulunan ortak çocukların velâyeti konusunda “sosyal inceleme raporu, annenin çocukları ile kalabilmek için iş değiştirmesi, çocukların eğitimi konusunda geleceğe yönelik düşünceleri ve tutumu çocukların menfaatine kabul edildiğinden küçüklerin henüz idrak yaşında olmaması bu yaşlarda küçük oyunlarla dahi ikna olabilecek halde olmaları nedeni ile küçüklerin beyanlarına itibar edilmediği” gerekçesi ile ortak çocukların velâyeti davacı anneye bırakılmış ise de; dava açıldığında idrak çağında olan ikiz müşterek çocukların, yargılama boyunca alınan iki farklı sosyal inceleme raporundaki beyanları ve mahkemece bizzat alınan beyanları değerlendirildiğinde, ısrarlı şekilde velâyetlerinin babalarına verilmesini talep ettikleri anlaşılmaktadır. Alınan uzman raporlarından ilkinde, ortak velâyete hükmedilmesi gerektiği kanaatine varılmış olup ikinci raporda ise velâyetlerin anneye verilmesi yönünde görüş bildirilmiştir. Uzman raporlarında babanın velâyet görevini yerine getirmesine engel olacak bir durum tespiti yapılmamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında, ortak çocukların velâyetlerinin babaya verilmesine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,hükmün bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine peşin alınan harcı mahsubuna ve 292.10 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran ...'a geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 04.04.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/17918, Karar No: 2014/11744, Tarih: 27.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/17918 E.  ,  2014/11744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/142130

Mahkeme : SÖKE 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 20.10.2009- 2009/309 esas ve 2009/393 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kesinleşen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında Denetimli Serbestlik ve Yardım Şube Müdürlüğü'nce sanığın kovuşturma aşamasında savunmasında bildirdiği İnönü Mahallesi 30 sokak no: 18 Savuca/Söke adresi yerine soruşturma aşamasında bildirdiği adrese çıkarılan tebligatın tanınmadığı gerekçesiyle iade edilmesi üzerine, aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın geçerli olmadığı dikkate alınarak, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının sürdürülmesine karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile cezaya hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4260, Karar No: 2023/7223, Tarih: 27.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4260 E.  ,  2023/7223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/666 E., 2023/125 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli, 2021/666 Esas, 2023/125 Karar sayılı kararı ile; Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.12.2021 tarihli ve 2021/8900 Esas, 2021/14949 Karar sayılı ''sanığın suçu işlediği sırada ve halen akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda Adli Tıp Kurulumuna sevk edilerek Gözlem İhtisas Dairesince müşahadeye tabi tutulup karar vermeye yetkili 4.İhtisas Kurulundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesi yönünden rapor aldırılması, raporlar arasında çelişki bulunması halinde Adli Tıp Kurumu ilgili Üst Kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu hüküm kurulması'' nedenlerini içeren bozma ilamına uyularak sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmekle 5271 sayılı Kanun'un 307 ... maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen ''Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması halinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir.'' hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.05.2023 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, sanığın suç tarihinde cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.05.2023 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, sanığın suç tarihinde cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığın İstanbul ili, ..... ilçesi...Barajı kıyısında barakada yaşadığı, olay günü saat 14.00 sularında göl kıyısına gelen maktulü o bölgenin kendisine ait olduğu ve girmemesi yönünde uyardığı, tarafların tartışmaya başladıkları, sanığın tartışma sürerken maktule yakın mesafeden 2 el ateş etmek suretiyle kafatası, omur ve yüz kemik kırıkları ile birlikte büyük damar yaralanmasından gelişen dış kanama, beyin kanaması ve beyin doku hasarı sonucu hayatını kaybetmesine neden olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunmaları, tanık ve katılan beyanları, olay yeri görgü ve tespit tutanağı, ölü muayenesi ve otopsi tutanağı, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu Raporu güncel nüfus ve sabıka kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede;

2659 sayılı Adli Tıp Kanununun "İhtisas Kurullarının Görevleri" başlıklı 16 ncı maddesi ile ''cezai ehliyet veya bunu kaldıran veya hafifleten sebepler ile hukuki ehliyetin tespiti hakkında bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmek" görev ve yetkisinin Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna verildiği, aynı Kanun'un 18 ... maddesi ile Gözlem İhtisas Dairesinin görevinin, "mahkemeler ve hakimlerce gözleme tabi tutulmasına karar verilenleri gözleme tabi tutmak ve gözlem sonucunu bir raporla tespit etmek" olduğu hususunun düzenlendiği, Hukukî Süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmesine karşın sanığın Adli Tıp Kurulumuna sevk edilerek Gözlem İhtisas Dairesince müşahadeye tabi tutulmaksızın doğrudan 4. İhtisas Kurulu Raporu aldırılması suretiyle eksik inceleme ile hüküm tesisi hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 14. Ağır Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2021/666 Esas, 2023/125 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri kısmen yerinde görülmekle 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1856, Karar No: 2010/15858, Tarih: 14.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/1856 E.  ,  2010/15858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun 5237 sayılı TCY.nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (a ve h) bentlerine aykırı biçimde, silahla ve geceleyin işlendiği gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılmış ise de, temel cezanın belirlenmesi sırasında aynı Yasanın 61.maddesindeki ölçütlerin gözetilmesi nedeniyle sonuca etkili olmadığından, 5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Ancak;

Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6542, Karar No: 2010/11226, Tarih: 13.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6542 E.  ,  2010/11226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından ... olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile müdahillerden ... Ticaret Odası Başkanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İflasın ertelenmesi talebinde bulunan vekili, marketçilik sektöründe faaliyette bulunan müvekkili şirketin ekonomik kriz nedeniyle borca batık hale geldiğini, sunulan iyileştirme projesinde öngörülen tedbirlerin uygulanmasıyla borca batıklıktan kurtulabileceğini belirerek, müvekkili şirketin iflasının 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulu ve kayyım raporlarında da anlaşılacağı üzere, sermaye artırımı taahhüt edilen miktarın 144.500.-TL'sının ödendiği, bakiye 613.157.-TL'sının ödenmediği, mağazalardan bir kısmının kapatıldığı, bir kısmının ise başkalarına devredildiği, sabit personel sayısının 8'e düştüğü, borçların büyük bir kısmının yeniden yapılandırılamadığı, şirket kayıtlarındaki stok mallarla fiilen bulanan stok malların birbirini tutmadığı, uygulanan tüm tedbirlere rağmen borca batıklık oranının %86 olduğu, bakiye sermaye artırımı taahhüdü ödense dahi 3.700.000.-TL kaynak açığının kapatılmasının mümkün olmadığı belirtilerek iflasın ertelenmesi talebinin reddine, şirketin iflasına karar verilmiş, hüküm iflas erteleme talebinde bulunan davacı vekili ile müdahil ... Ticaret Odası Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile müdahillerden ... Ticaret Odası Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 13.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3692, Karar No: 2014/13272, Tarih: 26.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3692 E.  ,  2014/13272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13700, Karar No: 2012/34488, Tarih: 15.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/13700 E.  ,  2012/34488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan hükmolunan para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25086, Karar No: 2013/642, Tarih: 22.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/25086 E.  ,  2013/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :...

6-... 7-...

İşkazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirlerin tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davalı ...Ş. hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ..... avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 06.11.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalılar adlarına Av. ... ile karşı taraf adına ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişinin sorumluluğu konusunda yeni düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26.maddesi olup, anılan maddedeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve.... Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağı yönünden, ilk peşin değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekir.

./...

Davaya konu somut olayda; sigortalı .... 27.04.2004 tarihili iş kazasında bekar ve çocuksuz olarak vefat etmesi nedeniyle, ana ve babasına gelir bağlandığı, iş bu davada ana ve babasına bağlanan gelirlerin tahsilinin talep edildiği anlaşılmaktadır.

Kurumca gelir bağlanmasına ilişkin tahsis dosyasındaki nüfus kayıt örneğinde sigortalının çocuksuz olduğu belirtilmiş ise de; ....tarafından sigortalının ana ve babası aleyhin..... .ile açılan dava sonucunda, 21.05.2001 doğumlu ... ölü olan babası ...ın hanesine baba adı ....olarak nüfusa kayıt ve tesciline karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Ölen sigortalının çocuklarına gelir bağlanmasının düzenlendiği 506 sayılı Yasının 23. maddesinin I/C bendi hükmü uyarınca; “Çocuklardan: