muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8549, Karar No: 2012/10793, Tarih: 19.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8549 E.  ,  2012/10793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ..... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 01/04/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/04/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ..., duruşmasız olarak incelenmesi de davalı ... ve davacılardan ... ile ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 19/06/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacılardan ... ve ...'in ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılardan ... ile ...'in diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ile davacılardan ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Kural olarak bedensel zarar nedeniyle tazminat isteminde bulunma hakkı zarar görene aittir. (BK m.47). Diğer yandan, kişisel hakları zarara uğrayanların da tazminat talep hakları vardır.(BK m.49). Burada da, kural olarak; doğrudan doğruya zarar görme koşulu söz konusudur. Ancak, kişilik değerlerinin kapsam ve çerçevesi; hayatın olağan akışına, yerleşik değer yargılarına ve yaşam deneyi kurallarına dayalı olarak belirlenmelidir. Bir kimsenin beden ve ruh tamlığının ihlali sonucunda, onun yakınlarının da korunan varlıkları doğrudan zarara uğramış olabilir. BK m.49 hükmü genel bir düzenleme olup; öngördüğü koşullar gerçekleştiğinde, ruhsal uyum ve dengesi sarsılanın, kişilik değerlerine saldırı nedeniyle manevi tazminat isteyebilmesi olanağı vardır. Ailenin, kişisel değerler arasında önemli ve üstün bir yeri vardır ve kişilik hakkı aile ilişkilerini de kapsar. Dosya kapsamından, davacılardan ...'in kaza nedeniyle beyin sarsıntısı geçirdiği ve nörolojik arızalar sonucunda % 59 oranında malül kaldığı anlaşılmaktadır.Yaralanmanın belirlenen niteliği ve buna bağlı sonuçları ile aile ilişkisi göz önünde tutulduğunda; adı geçenin anne ve babası olan diğer davacıların da, olay nedeniyle kişilik değerlerinde eksilme duygusu yaşadığı tecrübe kuralları ile sabit olup; bu bakımdan, ayrıca bir kanıtlama yükümlülüğü altında bulunmadıkları benimsenmelidir. O halde, davacılardan ... ve ... yararına uygun bir miktar manevi tazminat takdir edilmelidir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacılardan ... ve ... yararına BOZULMASINA; davalıların tüm, davacılardan ... ve ...'in öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2012gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8048, Karar No: 2017/3125, Tarih: 08.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8048 E.  ,  2017/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak, tazminat, tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 13.05.2015 gün ve 2015/1002 Esas, 2015/3616 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen 2011/711 E., 2009/781 E. davalarda davalı-birleşen 2007/671 E., 2007/238 E. davalarda davacı ile birleşen 2007/302 E. ve 2007/238 E. davalarda davalılar ..., ... ve ... vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen 2007/302 esas, 2011/711 esas ve 2009/781 esas sayılı davalarda davacı şirket vekili, davalı kooperatif ile aralarındaki inşaat sözleşmeleri gereğince yapılan imalattan doğan kalan iş bedelinin tahsili ile davalı arsa sahipleri ile davacı arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve davalı şirket ile davacı arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin devri sözleşmesi gereğince davacıya devri gereken bağımsız bölümlerin tapu iptal ve tescilini; birleşen 2007/671 esas ve 2007/238 esas sayılı davalarda ise davacı kooperatif vekili, davalı şirkete yapılan fazla ödemelerin tahsilini ve kooperatife verilmesi gereken tapu kayıtlarının iptali ile davacı kooperatif adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından, asıl davanın kabulüne, birleşen 2011/711 esas, 2009/781 esas sayılı davaların kısmen kabulüne, davacı şirket, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki haklarını kooperatife devrettiği gerekçesiyle, 2007/302 esas sayılı tapu iptal ve tescil davasının reddine, kooperatif tarafından inşaatlar tamamlandığından 2007/238 esas sayılı davada, arsa sahiplerine karşı açılan davanın kabulüne, şirkete karşı pasif husumet yokluğundan reddine, kooperatifin alacağı bulunmadığı gerekçesiyle, 2007/671 esas sayılı davanın reddine ve kooperatif tarafından 2011/711 esas sayılı davada açılan karşı davada, harç yatırılmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar Dairemizin 2015/1002 esas, 2015/3616 karar sayılı ve 13.05.2015 tarihli ilamı ile bozulmuştur.

.../...

S.2

Bu kez, S.S. Şirinyer Fıratkent Konut Yapı Kooperatifi ve arsa sahipleri ..., ..., ... vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen 2011/711 E., 2009/781 E. davalarda davalı-birleşen 2007/671 E., 2007/238 E. davalarda davacı ile birleşen 2007/302 E. ve 2007/238 E. davalarda davalılar ..., ... ve ... vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80'er TL harç ve takdiren 275,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5382, Karar No: 2010/4852, Tarih: 03.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5382 E.  ,  2010/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.10.2008 tarih ve 2008/155 - 2008/587 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, kooperatif ortağı olan davalıya parasal yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle yasa ve anasözleşme hükümleri uyarınca 1. ve 2. ihtarların tebliğ edildiğini, davalının ödeme yapmaması üzerine yönetim kurulunun 05.01.2007 tarih ve 1 nolu kararı ile ihracına karar verildiğini, bu kararın davalıya 09.02.2007 tarihinde tebliğ edildiğini, ancak davacının kooperatife ait dairede oturmaya devam ettiğini ileri sürerek, davalının kooperatife ait daireden tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, aidat borçlarını ödemeye devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ortaklık yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle yönetim kurulunun 05.01.2007 tarih ve 1 nolu kararı ile ihracına karar verdiği, ihraç kararının davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ihraç kararına karşı davalının yasal yollara başvurmadığı ancak davalının 2. ihtardan sonra 3.000,00 YTL ödeme yaptığı, bu paranın kooperatifçe kabul edilip üye hesabına işlendiği, ihraç kararından sonra da ödeme yaptığı, bu ödemelerin kooperatifçe kabul edilip aidat ve gecikme cezası borcundan mahsup edildiği, davalının ortaklığının bu şekilde kooperatifçe benimsendiği, buna rağmen tahliye için dava açmanın çelişki olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ihraç edilen ortağın kooperatife ait konuttan tahliyesi istemine ilişkin olup, davalının parasal yükümlülüklerini yerine getirmediği için ihraç edildiği ve ihraç kararının kesinleştiği dosya içeriği ile sabit olduğu gibi mahkemenin de kabulündedir. Uyuşmalığın halli ihraç kararının kesinleşmesinden sonra ortaklığa yeniden kabulün gerçekleşip gerçekleşmediği noktasındadır. Dairemizin yerleşmiş uygulamaları gereği ortaklığa kabul yetkili kurulların bu hususta aldığı açık bir kararla olabileceği gibi böyle bir karar olmadığı halde ortaktan ödemeler kabul edilmesi ve kesinleşmeden sonra ortakla bu sıfatla ilişkiye devam olunması gibi hususların varlığı halinde zımnen de gerçekleşebilir ise de; ödemelerin kabulüne dayalı bir zımni kabulün varlığı için ödemelerin ihraç kararının kesinleşmesinden sonra olması ve bunun kooperatif tarafından bilinmesi gerekir. Dava konusu olayda her ne kadar kesinleşmeden önceki ödemeler kabul edilmiş ise de ortağın hak ve yükümlülükleri kesinleşmeye kadar devam edeceğinden bu aşamadaki yani kesinleşmeye kadar olan aşamadaki ödemelerin kabulü zımni kabul sonucunu doğurmaz. Kooperatif tarafından kesinleşmeden sonra yatırılan paralar kabul edilmeyerek emanete alındığından bir zımni kabulden bahsedilemez. Mahkemece anılan hususlar nazara alınmadan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26015, Karar No: 2022/7019, Tarih: 07.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26015 E.  ,  2022/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...’e ait kamyonun akü muhafaza kapağının kırılmış olması karşısında, sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresinde işlem yapılması mümkün görülmüş, sanık hakkında TCK'nun 142/1-e, 143/1 maddeleri gereğince belirlenen 4 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden 1/3 oranında indirim uygulanırken netice cezanın 3 yıl yerine 2 yıl 3 ay hapis cezası olarak eksik tayini ve katılan ...’ın kullandığı tırdan çalınan akülerin olay yerinde olmadığının dosya içeriği ve kovuşturma aşamasındaki ifadelerden anlaşılması karşısında müştekiye yönelik hırsızlık eyleminin tamamlanmış olmasına rağmen teşebbüs hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 07.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2779, Karar No: 2015/3068, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2779 E.  ,  2015/3068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/31244, Karar No: 2022/10651, Tarih: 02.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/31244 E.  ,  2022/10651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararının hüküm kısmının çıkarılarak, sanıkların beraatine

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanıkların müsnet suçtan beraatına dair kurulan hükmün sanıklar müdafii ve katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

1-Sanıkların eylemleri arasında hukuki ve fiili irtibat bulunmadığı gözetilmeden, yargılamaya devamla davanın birlikte görülerek sonuçlandırılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

2-Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, ... havalimanına gelen yolcuların dış hatlar gelen yolcu salonunda yapılan gümrük kontrolleri esnasında yurt dışından uçakla gelen sanıkların beraberindeki valizler ile birlikte uyarıcı bilgilerin yön gösterici levhalarda açık olarak yazıldığı üzere Türkiye'ye giriş yapan yolculardan gümrüğe tabi eşyası bulunan yolcuların yönelmesi gereken kırmızı hatta durmayarak, yolcuların gümrüğe tabi eşyasının bulunmadığı şeklinde beyanda bulundukları kabul edilen yeşil hattan geçtikten sonra durdurularak, x-ray cihazına eşyalarının kontrolü yapılmak üzere yönlendirilmesi ve bagajları içerisinde şüpheli eşya yoğunluğu görülmesi üzerine yapılan aramada, her bir sanığın valizinden 360 paket üzerinde ... bandrolü bulunmayan ... ibareli elektronik sigara tütünü cinsi eşya ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; Sanıkların suça konu ürünleri kendi kişisel kullanımı için getirdiklerini, gümrüğe tabi eşya olduğunu bilmediklerini, daha önce yurt dışına birden fazla kez çıkmış olduklarını beyan etmiş iseler de, Dairemiz uygulamalarına göre ele geçen eşyaların miktar itibariyle ticari mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu, yurt dışına birden fazla kez gidiş ve geliş yaptığını beyan eden sanıkların gümrüğe tabi eşya hakkındaki tecrübesi de gözetilerek, sanıkların dava konusu kaçak eşyaları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uymayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatlarına hükmedilmesi,

3-Suça konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Suça konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ve katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3437, Karar No: 2012/10852, Tarih: 07.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/3437 E.  ,  2012/10852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1096-23

Davacı Kurum, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirler ile yapılan ödemelerin 5510 sayılı Yasanın 21 ve 23. maddeleri uyarınca tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davalı asil davayı kabul etmiş olmakla, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 29.12.2009 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalı ...’un hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirler ile yapılan ödemelerin 5510 sayılı Yasanın 21 ve 23. maddeleri uyarınca tahsili istemine ilişkin olup; davalı 17.01.2012 tarihli celsede alınan beyanında; davayı ve kusur oranını kabul ettiğini, bu beyanına göre davanın sonuçlandırılmasını istediğini, ancak bu parayı ödeyecek gücü bulunmadığını, iş kazası geçirenin damadı olduğunu bildirmiş olması karşısında Mahkemece, uyuşmazlığı 6100 sayılı HMK’nın “kabul beyanı”na ilişkin düzenlemeleri doğrultusunda sonlandırmak gerekir. Zira, anılan Kanunun “Davaya Son Veren Taraf İşlemleri” başlıklı “Üçüncü Bölüm’ünde yer alan “Davayı Kabul”e ilişkin 308. Maddesindeki; “ (1) Kabul, davacının talep sonucuna, davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesidir. (2) Kabul, ancak tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri davalarda hüküm doğurur.“ şeklindeki hükümler karşısında davalının “kabul beyanı” çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4306, Karar No: 2018/1039, Tarih: 07.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/4306 E.  ,  2018/1039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suriye'den Türkiye'... giriş yapmak üzere Cilvegözü ... sahasına ayrı ayrı tırlar ile gelen ve sahte belgelere istinaden kaçak eşya taşıdıkları anlaşılan, birbirlerini tanımadıklarını beyan eden sanıkların atılı suçu birlikte işlediklerine dair dosya kapsamında delil olmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında bireysel kaçakcılık suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eylemlerinin toplu kaçakçılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesi uyarınca fazla ceza tayini;

2-Katılan ... lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklara eşit olarak yükletilmesi gerekirken, yazılı şekilde mütesilsilen alınmasına karar verilmesi,

3-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarıca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/1618, Karar No: 2003/12802, Tarih: 07.07.2003

9. Hukuk Dairesi 2003/1618 E., 2003/12802 K.

**9. Hukuk Dairesi 2003/1618 E., 2003/12802 K.**

**- KIDEM TAZMİNATI ÖDEMESİNE İLİŞKİN İCRA TAKİBİNİN İTİRAZ EDİLMESİNİN İSTENMESİ YANİ İTİRAZİN İPTALİ

- TARAF İRADELERİNİN BİRLEŞMESİ VE KISMİ ÖDEMELERİN FAİZE SAYILMASI ŞARTI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 67 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 84 ]

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR : Emeklilik nedeniyle hizmet akdi sona eren ve hesaplanan kıdem tazminatından bir kısmı taksitler halinde ödenen davacı önceki ödemeleri Borçlar Kanunu'nun 84. maddesi uyarınca öncelikle faize sayıldığını belirterek kalan kıdem tazminatı ile faiz alacağını icra takibine koymuş olup, davalının itirazı üzerine itirazın iptali isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, takipten önceki ödemelerin faize sayılması kabul edilerek itirazın iptaline karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 84. maddesinin uygulanabilmesi, bir başka anlamda kısmi ödemelerin öncelikle faize sayılabilmesi için ödeme anında taraf iradelerinin birleşmesi gerekir. Takipten önce davacı yapılan kısmi ödemeleri ödeme anında öncelikle faize saydığına dair bir irade beyanında bulunmadığına göre bu ödemelerin faiz alacağına mahsubu mümkün değildir. Davalının bu yöndeki itirazı yerinde olduğundan davacı istemin reddi gerekir. Yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten ( BOZULMASINA ), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 7.7.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3284, Karar No: 2022/1557, Tarih: 02.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3284 E.  ,  2022/1557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 15.30 sıralarında sanık sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde, orta refüj ile bölünmüş 11 metre genişliğindeki asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde seyir istikametine göre sol tarafından kaplamaya giren yaya ...'ya aracının ön kaput sağ kısımları ile çarpması sonucu, ATK 1.İhtisas Kurulunun 30/10/2013 tarihli raporuna göre, “...Kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı çok sayıda kot kırığı ile birlikte beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, 22/04/2012 tarihindeki yaralama ile 26/06/2012 tarihindeki ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu...” görüşüne yer verildiği, kazanın meydana gelmesinde sanığın tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas - 2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

2-Sanık hakkında belirlenen cezanın ertelenmesine karar verilirken, TCK'nın 51/8. maddesi gereğince, denetim süresinin yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağına dair ihtarata hükümde yer verilmemesi ile sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği ihtarı yapılırken, dayanak kanun maddesi olan TCK'nın 51/7. maddesinin belirtilmemesi,