muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2054, Karar No: 2018/3687, Tarih: 21.02.2018

2- Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8448, Karar No: 2021/204, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8448 E.  ,  2021/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1510, Karar No: 2020/1465, Tarih: 16.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/1510 E.  ,  2020/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükümde; suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. 66/2. ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 4 yıllık olağan dava zamanaşımının, temyiz inceleme sürecinde gerçekleştiği anlaşılmakla, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnamaye kısmen uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin hükmün (BOZULMASINA), ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. 66/2. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek (DÜŞMESİNE),

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyizinde ise; Kamu davasının açılmasının zorunluluğu ilkesinin istisnalardan birisini oluşturan ve TCK'nın 31/1. maddesinde 12 yaşını doldurmayan çocuklarla ilgili düzenlenen hükümde "ceza sorumluluklarının olmadığını ve ceza kovuşturması yapılamayacağını" ancak, "çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin" uygulanabileceğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Bu düzenlemenin niteliği dikkate alındığında açıkça 12 yaşından küçük çocukların suç kovuşturmasının dışında tutulduğu anlaşılmaktadır. Suç tarihinde 12 yaşından küçük çocuk bir ceza ilişkisinin tarafı olmayacağı gibi usuli ilişkinin tarafı da olamayacaktır. Yani yanlışlıkla kamu davası açılmış bile olsa ceza davasına bakılamayacaktır.

Suç kovuşturması yapılamayınca tedbirler açısından Çocuk Koruma, Kanunu'nun getirdiği ilkelere bakılması zorunluluğu ortaya çıkmakta 5395 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 4. fıkrasındaki düzenleme ve Çocuk Koruma Kanunu'na Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü de gözetildiğinde Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca hükmolunacak tedbir kararlarının çocuk mahkemesi veya hakimince çocuk mahkemesi olmayan yerlerde ise aile mahkemesi veya yoksa asliye hukuk mahkemesince karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.

Yukarıda izah olunan nedenlerle 5237 sayılı TCK'nın 31. maddesinde 0-12 yaş grubunda olması nedeniyle ceza sorumluluğu bulunmayan ve hakkında ceza kovuşturması yapılması mümkün olmayan suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24437, Karar No: 2013/18214, Tarih: 11.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/24437 E.  ,  2013/18214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ortaca Belediye Başkanlığının 06.12.2010 tarihli yazısında, davaya konu binanın yapıldığı yerin belediye sınırları dışında ancak mücavir alan içinde olduğunun bildirilmesi karşısında; ...nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, anılan yerin özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanarak, mücavir alanda veya özel imar rejimine tabi yerler dışında kaldığı takdirde atılı suçun oluşmayacağı gözetilmeden, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1334, Karar No: 2015/19752, Tarih: 09.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1334 E.  ,  2015/19752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ....hakkında katılan ...'ya yönelik kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyize konu edilen suçun katılan ..'ya karşı işlenmesi karşısında, ...ve ..'nun davaya katılmaya ve hükmü temyiz etmeye hakkı bulunmadığı anlaşıldığından... ve..... vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ..... hakkında katılan ....'u kasten yaralama suçundan kurulan hüküme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan .... vekili ve sanık ...müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ....'u kasten yaralama suçundan kurulan hüküme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan...vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

4) Sanık..... hakkında katılan ...'yu kasten yaralama suçundan kurulan hüküme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan Samet vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3490, Karar No: 2022/10971, Tarih: 29.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2018/3490 E.  ,  2022/10971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, katılan vekili, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.Olay günü saat 23.30 sıralarında, . Köyü muhtarının kolluk kuvvetlerini arayarak ... olarak bilinen bölgeye tıra yüklü vaziyette paletli kepçe gittiğinin, kaçak kazı yapılabileceğinin bildirilmesi üzerine yeteri kadar kuvvetle olay yerine giden jandarma personeli tarafından ... makinesinin sesinin duyulduğu, olay mahalline yakın vaziyette dorseli tır ile 14 BJ 061 plakalı pikabın bulunduğunun, pikabın içinde sanık ...’un uyuduğunun görüldüğü, sanık ... ile kazı yapılan yere gidildiğinde, sanık ...’nun ... makinesi ile kazı yaptığının, sanıklar ... ve ...’nun ... makinesinin yanında olduklarının belirlendiği, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporlarında, suça konu yerin ... Hazinesi adına kayıtlı olduğunun, 1. derece arkeolojik sit alanında kaldığının ve kaçak kazı sonucunda ortaya çıkarılan yapıya ait duvarların tahrip edildiğinin tespit edildiği, sanıkların savunmalarında, mermer numunesi almak için kazı yaptıklarını, ... makinesinin birkaç kez bozulması nedeniyle kazıya gece başladıklarını, sanıklar . ve .’nın, kaçak kazı sırasında yapıya ait taşlar çıkınca durumu sanık ...’e haber verdiklerini, sanık ...’in devam etmelerini isteyerek tüm sorumluluğun kendisinde olduğunu söylediğini, kalıntıların ne olduğunu anlamak için etrafını temizledikleri sırada kolluk kuvvetlerinin geldiğini beyan ettikleri, sanıkların, mermer numunesi almak için izinlerinin olduğuna dair bir belge sunmadıkları anlaşılmakla, tüm dosya kapsamından, korunması gerekli kültür varlığı taşınmaza kasten zarar verdikleri sabit olan sanıklar hakkında, 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinde isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, araçların müsaderesine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ...’nun, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 29/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4003, Karar No: 2015/4977, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4003 E.  ,  2015/4977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/5640, Karar No: 2012/7568, Tarih: 21.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5640 E.  ,  2012/7568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların da aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile müvekkili arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, müvekkiline sekiz arsa sahiplerine beş daire verilmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin inşaatı belirlenen sürede bitirerek teslim ettiğini, sadece iskân izinlerinin alınmadığını, sözleşmeye göre gelinen aşama itibariyle yedi dairenin tapusunun müvekkiline devri gerektiğini, bunlardan dört tanesinin halen davalılar üzerine kayıtlı bulunduğunu, davalıların müvekkilinin hak kazandığı daire tapularını çekilen ihtara rağmen vermeye yanaşmadıklarını ileri sürerek, davalılar adına kayıtlı bulunan bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, paylaşım konusundaki sözleşme hükümlerinin muallak olduğunu, 3. normal katta kaç bağımsız bölüm olduğu belirli olmadığı gibi, kaç bodrum kat imal edileceğinin de belli olmadığını, sözleşmenin bu haliyle uygulanmasının yüklenicinin sebepsiz zenginleşmesine neden olacağını, mimari proje değişikliği yeni bağımsız bölüm yapılması durumunu ortaya çıkaracaksa bunların paylaşımın da noterde düzenlenecek sözleşme ile yapılması gerektiğini, müvekkillerinin, yükleniciye, fazla yapılan imalatın sözleşmede belirlenen nisapta dağıtılması yönünde teklifte bulunduklarını, ancak davacının buna yanaşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, arsa sahiplerine verilecek bağımsız bölümler ile binanın müştemilatı haricindeki bağımsız bölümlerin ve mimari projeye göre, kotta ve 3. normal katta fazladan çıkacak bağımsız bölümlerin yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığı, mimari projeyle sözleşme ekindeki krokiden fazla olarak 5 adet bağımsız bölüm daha inşaa edildiği, anılan sözleşme hükümleri gereği davalı arsa sahiplerinin bu bağımsız bölümlerden kendilerine pay verilmesi gerektiği yönündeki savunmalarının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile dava konusu 8, 14, 15 ve 17 nolu bağımsız bölümlerdeki davalı hisselerinin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10550, Karar No: 2021/15092, Tarih: 16.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10550 E.  ,  2021/15092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürme

HÜKÜM : 1- Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 04/02/2021

tarih ve 2020/178 (E), 2021/80 (K) sayılı;

Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme

suçundan TCK'nin 81/1, 29, 62, 53, 63. maddeleri

uyarınca 15 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair,

2- Kararının istinafı üzerine ... Bölge Adliye

Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20/04/2021 tarih,

2021/665 (E) ve 2021/903 (K) sayılı;

Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme

suçundan kurulan hükme yönelen "istinaf

başvurularının esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20/04/2021 tarih, 2021/665 (E) ve 2021/903 (K) sayılı kararının sanık müdafii, katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle ve sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20/04/2021 tarih, 2021/665 (E) ve 2021/903 (K) sayılı "istinaf başvurularının esastan reddi" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin haksız tahrikin derecesine, TCK'nin 25. ve 27/2 hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, canavarca hisle kasten insan öldürme suçundan cezalandırılma yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "Silifke Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23026, Karar No: 2012/16117, Tarih: 27.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/23026 E.  ,  2012/16117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde meskun mahalde, gündüz saatlerinde bölünmüş tek yönlü 13.5 metre genişlikteki ışık kontrollü kavşakta kırmızı ışıkta durmaksızın yola devam ettiği esnada yeşil ışıkta geçen maktülün motosikletine sol şeritte çarpması şeklinde gelişen olayda bilinçli taksirin koşulları oluştuğundan bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.