muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12644, Karar No: 2016/6320, Tarih: 31.10.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/12644 E.  ,  2016/6320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra ... Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, kiralanan tahliye edildiğinden tahliye davası konusuz kaldığından bu hususta hüküm kurulmasına yer olmadığına, itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından itirazın kaldırılmasına ilişkin karara yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından .../04/2014 tarihinde tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi ile ....350.00 TL kira parasının 01/04/2014 tarihinden itibaren faizi ile tahsili talep edilmiş, davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin 01.04.2013-01.04.2014 tarihleri arasında kira dönemine ilişkin kira parasının davacıya peşinen 27.03.2013 tarihinde ödendiğini, 01.04.2014 tarihinden 01.08.2014 tarihine kadar işleyecek ... aylık kira parası olan ....250.00 TL'nın da 30.....2013 tarihinde ödendiğini, 01.08.2014 tarihinden icra marifeti ile 03.09.2014 tarihinde yapılan tahliyeye kadar işleyen kira parasının ise Ağustos ayı kira parası açıklaması ile 02.09.2014 tarihinde yatırıldığını ileri sürerek, kira ödemelerini de gösterir dekontları dosyaya sunmuştur. Bilirkişi tarafından dosyaya sunulan raporda; üfe oranında artış esas alınarak, davacının 01.04.2013 kira dönemi yıllık kirasının ....559,77 TL olduğu, 2014 yılı için talep edebileceği yıllık kira parasının ise ....058,... TL olduğu bildirilmiştir. Davalı tarafından sunulan dekontlar incelendiğinde 2013 yılı kira dönemi için ....760,00 TL yatırıldığı görülmektedir. Mahkemece takibe konu yapılan alacak tutarı üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmiştir

Dosyada mevcut belgelere göre kiralananın yargılama sırasında 03.09.2014 tarihi itibariyle icra marifeti ile tahliyesinin gerçekleştiği anlaşılmaktadır. İcra Mahkemelerinde davalı kiracı ancak tahliye tarihine kadar olan kira parası ödemesi ile sorumlu tutulabilir. Tahliye tarihinden sonraki alacak tazminat hukukunu ilgilendirdiğinden ve alacağın tespiti yargılamayı gerektirdiğinden, dar yetkili icra mahkemesinde tahliye sonrasına ilişkin istemin reddine karar verilmelidir. Bu durumda mahkemece 03/09/2014 tahliye tarihine kadar doğan kira alacağı hesap edilerek, davalı-borçlu kiraları ödediğine dair dekontları dosyaya ibraz edip ödeme savunmasında bulunduğundan, yapılan ödemeler üzerinde durularak bilirkişiden ek rapor alınması, tahliye tarihine kadar istenebilecek alacak hesap edilip, ödenen kısım mahsup edildikten sonra kalan miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici ....madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 31/.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5174, Karar No: 2013/21187, Tarih: 31.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/5174 E.  ,  2013/21187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Görevli memura hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... ve savunmanı, sanık ... savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ...'ya yönelik yağma suçunun işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında :sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY'nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (c)-(h) bentleri yanında (d) bendiyle de uygulanma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasakoyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastıda gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde yakınan ...'ya yönelik eylemde sanıklar hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soylarğ üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soylarğ üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ve savunmanı, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “ Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, ” tümcesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5534, Karar No: 2008/6030, Tarih: 14.10.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5534 E.  ,  2008/6030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı tarafça talep edilen alacağa temerrüt faizi uygulanması için alacağın istenebilir olması yeterli olmayıp davalı borçlunun BK.’nın 101. maddesi hükmüne uygun şekilde temerrüte düşürülmesi gerekmektedir. Dosya kapsamına göre davalının icra takibinden önce bu suretle temerrüte düşürüldüğünü kanıtlayan herhangi bir kanıt bulunmamaktadır. Bu itibarla davacı lehine işlemiş faize hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, BK.’nın 104/son maddesine aykırı olarak, faize faiz yürütülmesine neden olacak şekilde, sadece asıl alacağa faiz yürütülmesine karar vermek gerekirken buna işlemiş faizi de katarak tümünün üzerinden faize hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

Bunun yanında dava konusu alacak likit olmadığından ve yargılamayı gerektirdiğinden %40 icra inkar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü de hatalı olmuştur.

Keza yukarıda açıklanan esaslar uyarınca talebin bir kısmının reddi gerekeceğinden, davanın kabul ve red oranlarına göre yargılama gideri ve vekalet ücreti hakkında karar verilmesi zorunlu olduğu halde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 14.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33285, Karar No: 2015/387, Tarih: 14.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/33285 E.  ,  2015/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre hırsızlık)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Sanığın, olay gecesi arkadaşı olan temyiz dışı sanık ...'ın sevk ve idaresindeki araç ile gezmeye çıktığı, araçta sanığın başka arkadaşlarının da bulunduğu, aracın mazotunun bitmesi üzerine yanlarında para bulunmayan sanık ve arkadaşlarının, şikayetçi ...'e ait petrol istasyonuna giderek istasyonda görevli ...'tan 20 TL değerinde mazot koymasını istedikleri, ...'ın mazotu doldurduğu esnada parayı istemesi üzerine sanığın hesabı ... adına yazmasını istediği, ...'ın bunu kabul etmeyerek aracı sağa çekmelerini istediği ancak sanıkların mazotun dolması ile birlikte araçla hızlı bir şekilde kaçarak uzaklaştıkları, sanık ve arkadaşlarının bir süre gezdikleri, aracın tekrar mazotunun bittiği, bunun üzerine sanık ve arkadaşlarının şikayetçi ...'a ait petrol istasyonuna giderek, iş yerinde çalışan..

..'dan 50 TL mazot koymasını istedikleri, ...'ın mazotu koyarken parayı istediği, bunun üzerine sanığın ...'a 40 TL'de pompayı durdurmasını söylediği, ...'ın pompayı durdurmaya çalıştığı esnada sanık ve arkadaşlarının hızlıca olay yerinden ayrıldıkları, bu suretle sanığın iki şikayetçiye yönelik olarak ayrı ayrı hırsızlık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık ikrarı, tanık ve şikayetçi beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin kabulde isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 145/1. maddesinin daha çoğunu almak imkanı varken miktar olarak az olanın alınması hallerinde uygulanması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/06/2013 tarih ve 2012/3-1372 Esas, 2013/329 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde tekerrüre esas alınan ilamın kararda açıkça gösterilmesi gerektiğine ilişkin bir hüküm bulunmaması, bu durumun infaz aşamasında gözetilebileceği, sanık hakkında birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde ise en ağırının infaz aşamasında tekerrüre esas alınmasının mümkün olması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10195, Karar No: 2015/12566, Tarih: 05.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/10195 E.  ,  2015/12566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında İcra Müdürlüğü'nün 2011/16584 sayılı dosyası ile başlatılan genel haciz yolu ile takipte, borçlu icra mahkemesine başvurusunda, takas-mahsup talebinin reddine ilişkin icra müdürlüğü işleminin kaldırılmasını ve takas-mahsup talebinin kabulünü istemiş, mahkemece istem reddedilmiş, hükmü borçlu vekili temyiz etmiştir.

Takip dosyalarının incelenmesinde; borçlu ...'in, borçlu sıfatı ile yer aldığı . İcra Müdürlüğü'nün 2011/16584 sayılı dosyasındaki talebinde, İcra Müdürlüğü'nün 2009/9082 sayılı ve . İcra Müdürlüğü'nün 2014/15437 sayılı dosyaları ile alacaklı olduğunu ve alacaklının alacağını, bu dosyalardaki alacağı ile takas mahsup ettiğini belirterek bakiye miktarın bildirilmesini istediği, bu talebin icra müdürlüğünce reddedildiği, borçlu ...'in alacaklı olduğu İcra Müdürlüğü'nün 2009/9082 sayılı dosyasına konu alacağın ilama dayalı vekalet ücreti alacağı olduğu, İcra Müdürlüğü'nün 2014/15437 sayılı dosyasına konu alacağın ise, ilama dayalı vekalet ücreti alacağı ile ihtiyati haciz alacağı olduğu görülmüştür.

HGK'nun 12.10.1994 tarih ve 1994/251-593 sayılı kararında da benimsendiği üzere dar yetkili icra mahkemesinin yargılama usulü göz önünde tutulduğunda takip hukuku bakımından takas ve mahsup iddiası kural olarak ;

1- Takasa konu alacağın İİK'nun 68. maddesindeki belgelere dayalı bulunması,

2- Bu alacakla ilgili olarak icra takibinin yapılmış ve takibin kesinleşmiş olması, ya da,

3- Alacağın ilama bağlanması hallerinde nazara alınabilir.

1136 Sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164/son maddesinde; "Dava sonunda, kararla tarifeye dayanılarak karşı tarafa yüklenecek vekalet ücreti, avukata aittir. Bu ücret, iş sahibinin borcu nedeniyle takas ve mahsup edilemez, haczedilemez" hükmüne yer verilmiştir. Ancak borçlu taraf, alacaklısı olduğu vekalet ücreti alacağını, takas-mahsuba konu edebilir. Başka bir deyişle, vekalet ücretinin, takas-mahsuba konu edilemeyeceği yönündeki yasal hakkından vazgeçebilir.

Bu durumda, her ne kadar vekalet ücreti alacağı, takas-mahsup talebine konu olmaz ise de, vekalet ücreti alacağı olan borçlu taraf, bu hakkından vazgeçerek takas-mahsup talebinde bulunabilir.

O halde, mahkemece, gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle borçlunun takas-mahsup talebi esastan incelenip, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Bu durumda, her ne kadar vekalet ücreti alacağı, takas-mahsup talebine konu olmaz ise de, vekalet ücreti alacağı olan borçlu taraf, bu hakkından vazgeçerek takas-mahsup talebinde bulunabilir.

O halde, mahkemece, gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle borçlunun takas-mahsup talebi esastan incelenip, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1217, Karar No: 2014/7933, Tarih: 12.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1217 E.  ,  2014/7933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2010/515-2012/207

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.05.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı arsa maliki kooperatif vekili, yüklenicinin yükümlülüklerini yerine getirmediğini, davanın reddini savunmuş, davalı yüklenici ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, sözleşmenin yüklenici olan tarafına edimlerini yerine getirdiğinde üzerine bina yapılacak olan arsadan belli bir payın verilmesini gerektirir. Başka bir anlatımla, bu sözleşmelerdeki eserin bedeli bir miktar para değil, üzerine inşaat yapılacak olan binadaki bağımsız bölüm tapusudur. Yüklenici, arsa sahibinden kazanacağı şahsi hakkını doğrudan ona karşı ileri sürebileceği gibi, Borçlar Kanununun 162. vd. maddelerinden yararlanarak üçüncü bir kişiye de temlik edebilir. Davada 10.06.2009 tarihli fatura ibraz edilmek suretiyle dayanılan sözleşme gerçekte alacağın temliki işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Fakat, temlik işleminin yapıldığı esnada ona vakıf olamayan arsa

sahibi, kendisinden ifa istenmesi halinde Borçlar Kanununun 167. maddesinden yararlanarak temlik işlemi yapılmamış olsaydı temlik edene karşı ne tür def’ileri varsa temellük edene karşı da dermeyan edebilir hale gelir. Somut uyuşmazlıktaki bağımsız bölüm malikinin savunması Borçlar Kanununun 167. maddesine dayalıdır.

Bir sözleşmenin ifa ile bitmesi demek, sözleşme konusu eserin sözleşmeye fen ve amaca uygun yerine getirilmesi ve ifa olarak sözleşmenin diğer tarafına teslim edilmesi demektir. Bu şekilde yapılmayan her ifa kötü ifadır. Kötü ifanın sonuçlarına ise sözleşmenin yüklenici olan tarafı veya onun temlik ettiği üçüncü kişi (davacı) katlanmalıdır.

Bir sözleşmenin ifa ile bitmesi demek, sözleşme konusu eserin sözleşmeye fen ve amaca uygun yerine getirilmesi ve ifa olarak sözleşmenin diğer tarafına teslim edilmesi demektir. Bu şekilde yapılmayan her ifa kötü ifadır. Kötü ifanın sonuçlarına ise sözleşmenin yüklenici olan tarafı veya onun temlik ettiği üçüncü kişi (davacı) katlanmalıdır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında somut olaya gelince; davaya konu bağımsız bölümün bulunduğu inşaatın tamamlandığı, ancak iskan ruhsatının alınmadığı anlaşılmaktadır. Davalılar arasındaki 28.04.2003 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davaya konu bağımsız bölümün yükleniciye düştüğü, arsa sahibi tarafından inşaat seviyesine göre kademeli ferağın kararlaştırıldığı görülmektedir. Bu durumda mahkemece, davacıya genel iskan ruhsatı almak üzere yetki ve uygun bir süre verilmeli ya da yapıya genel iskan ruhsatı verilmesinin engeli olup olmadığı yetkili merci olan belediyedeki işlem dosyasından da yararlanılarak mahallinde keşif yapılarak bilirkişiye incelettirilmeli, bir engel bulunmadığı sonucuna varılırsa genel iskan giderlerinin ne olduğu yetkili merciiden sorulmalı, bu bedel arsa sahiplerine ödenmek üzere davacıya depo ettirilmeli, depo ettiği takdirde davanın kabulüne, aksi takdirde şimdi olduğu gibi davanın reddine karar verilmelidir.

Mahkemece değinilen bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 12.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3647, Karar No: 2025/2538, Tarih: 05.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3647 E.  ,  2025/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1115 E., 2024/1600 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/433 E., 2022/282 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin bel fıtığı ağrıları nedeniyle 30.05.2014 tarihinde davalı ... Hastanesinde davalı ... tarafından ameliyat edildiğini, ameliyat sonrası şikayetlerinin devam etmesine rağmen taburcu edildiğini, ameliyatta omurilik zarının delindiğini ve buna bağlı BOS sıvı kaçışı ve enfeksiyon oluştuğunu, ameliyatın gereği gibi yapılmadığını, fıtık parçası alınmadığı gibi ameliyat sonrası komplikasyonları önleyecek herhangi bir tedavi yapılmaması nedeniyle davacıda %11 oranında özür tespit edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 10.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın 10.06.2014 tarihinden itibaren işlayecek avans faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davalılara izafe edilebilecek kusur bulunmadığını, tedavinin tıbbi usullere uygun yapıldığını, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.05.2018 tarihli ve 2015/361 E., 2018/128 K. sayılı kararıyla; davalı doktorun dava konusu olaya ilişkin atfı kabil kusuru bulunmadığı, davalı hastanenin ise dava konusu olayda kişinin tedavisine katılan sağlık görevlilerinin uygulamalarının tıp bilimince genel kabul görmüş ilke ve kurallara uygun olduğu, ilgili sağlık çalışanlarına atfı kabil kusur bulunmadığı ve davacının tedavisi boyunca davalı hastanece gerekli özenin gösterildiği belirlenerek, her iki davalı yönünden maddi ve manevi tazminata ilişkin davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF