muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15986, Karar No: 2017/873, Tarih: 24.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/15986 E.  ,  2017/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafaka ve vekalet ücreti yönünden, davalı kadın tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek ağır, davalı kadın az kusurlu bulunarak tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; davacı erkeğin mahkemece davalı kadına kusur olarak yüklenen hakaret vakıasına dayanmadığından kusur belirlemesine esas alınamaz. Davalı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir başkaca bir kusurlu davranışın varlığı da kanıtlanamamıştır. Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerek boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.01.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/6288, Karar No: 2010/11825, Tarih: 22.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6288 E.  ,  2010/11825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk ahkemesi’nce verilen 02.12.2008 tarih ve 2008/707-2008/654 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.2001 tarihinde 40.000 DM karşılığı “Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi” ibareli belge ile davalı şirketlere ortak olduğunu, müvekkiline parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini ancak, her hangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını, davalıların Bankacılık Kanunu'na aykırı şekilde mevduat topladığını, SPK'na aykırı olarak aracılık faaliyetinde bulunduğunu ve kurul kaydına aldırmadan hisse senetlerini halka arz ettiklerini, bu konuda davalı ... ve diğer yönetici davalılar hakkında verilen ceza kararının kesinleştiğini, müvekkilinin davalı şirketlerin ortağı olmasının hukuken mümkün bulunmadığını, şirket defterlerinin de usulüne uygun tutulmadığını ve bu konuda da anılan yöneticiler hakkında mahkumiyet kararı verilip kesinleştiğini, davalı şahısların da TTK'nun 336.maddesi uyarınca da müvekkilinin zararından sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan belge ile hisse senedi satımı yapılamayacağının ve müvekkilinin davalı şirketlerle ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitini, şimdilik 6.500TL'nin temerrüt faiziyle birlikte müvekkiline iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının davalı şirketlerin ortağı olduğunu, 1 yıllık zamanaşımının dolduğunu, davalı şahıslara da husumet yöneltilemeyeceğini, davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili bulunduğu şirketlerin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul tarafından faaliyetleri denetlenen bir Anonim Şirket olduğunu, TTK.nun 329. ve 405. maddesi gereğince Anonim Şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı şirketlerin, Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan anonim şirketler oldukları, TTK'nun 405/2 maddesi uyarınca pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri istenemeyeceği, davacının talebinin yerinde olmadığı, her ne kadar dava dilekçesinde ..., ..., ... ve ... davalı olarak gösterilmiş ise de, davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan Anonim Şirket yönetim kurulu başkanının ve yönetim kurulu üyelerinin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalıların sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği gerekçesiyle davalı şirketler hakkında açılan davanın reddine, davalılar ..., ..., ... ve ... hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Gerçekten de TTK.'nun 329 ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Somut olayda da davacı vekili, müvekkiline hisse senedi talep formu imzalatılarak 40.000 DEM ödeme yaptığını, ancak geçerli bir şekilde davalı şirketlere ortak olmadığını iddia etmektedir. Davalılar vekili, davacının ortak olduğunu kabul ederek, davacının 50 hisse ile Yimpaş Yozgat İhtiyaç Maddeleri Paz. ve Ticaret A.Ş. ortağı olduğunu, 8 hisse ile Yimpaş Gıda A.Ş., 69 hisse ile Yimpaş Holding A.Ş. ortağı olduğunu savunmuş, ortaklık pay defterinin davacıya ait kısmının fotokopisini sunmuştur. Davalı ... AŞ.’nin 08/09/2008 tarihli yazısında ve Takasbank kayıtlarında da aynı bilgiler bildirilmiştir.

Öte yandan davacı vekilince dosyaya sunulan ve Dairemize intikal eden diğer dosyalardan da bilinen SPK. duyuru ve kararlarında, davalı şirketlerin de aralarında bulunduğu Yimpaş Grubu Şirketlerinin, pay defterlerinin gerçek ortaklık durumunu yansıtmadığı, ortaklık durumlarının ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle izlendiği belirtilmiş, söz konusu şirketlerce gönderilen ve Takasbank’ta bulunan resmi pay defterleri bilgilerinin temin edilerek ilgililerin ellerinde bulunan belgelerle karşılaştırılmak suretiyle gerektiğinde dava açılması önerilmiştir. Somut uyuşmazlık yönünden de, anılan hisse senetlerinden, mevzuatın öngördüğü biçimde sahih ve gerçek hak sahipliği sonucunu doğuran, davalı şirketlerin yasal pay defterlerinde yer aldığında hiçbir kuşku bulunmayan nitelikte olmalarının anlaşılması gerektiğinde duraksanmamalıdır.

Bu durum karşısında mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketlerin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketlerin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirketlere pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında “çoğun içinde az da vardır kuralı” gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43191, Karar No: 2022/15439, Tarih: 16.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/43191 E.  ,  2022/15439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafisi, O Yer Cumhuriyet...Savcısı

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğa atılı suça ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının hüküm tarihinden itibaren gerçekleştiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye gerekçe yönünden aykırı, sonuç yönünden uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 16/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3628, Karar No: 2015/10959, Tarih: 22.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3628 E.  ,  2015/10959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/09/2013

NUMARASI : 2011/742-2013/490

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.09.2013 gün ve 2011/742-2013/490 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.12.2014 gün ve 2014/11293-2014/20060 sayılı kararı aleyhinde davalı Banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı ve müdürü olduğu STS Ltd. Şti. ve B. Ltd. Şti. lehine E. A.Ş.'nin A. Şubesi'ne akreditif açtırmak için müracaat ettiğinde kendisinden teminat talep edildiğini, müvekkilinin aynı bankada akreditif karşılığında 1691 hesap numarası ile 28.01.2000 vadeli, 50.000 USD tutarında off shore mevduat hesabı açtırdığını ve bu hesabın rehin sözleşmesi ile de rehnedildiğini, hesabın vadesi dolmadan bankaya davalı BDDK tarafından el konulduğunu, müvekkilinin rehinli mevduatı olmasına rağmen akreditif bedelini ödemek durumunda kaldığını, müvekkilinin rehinli hesabındaki paranın sigorta kapsamı dışında değerlendirildiğini, davalıların sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, 50.000 USD'nin 28.01.2000 vade tarihinden itibaren faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili ve feri müdahil TMSF vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, düzenlenen ek bilirkişi raporuna göre, davalı E. Bank A.Ş.'ye izafeten ING Bank aleyhine açılan davanın kabulü ile 50.000,00 USD'nin taleple bağlı kalınarak 28/01/2000 tarihinden geçerli olmak üzere 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca devlet bankalarının USD cinsi 1 yıl vadeli mevduata verdiği en yüksek faizle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair kararın davalı banka vekili ve TMSF vekilince temyizi üzerine Dairemizce onanmasına karar verilmiştir.

Davalı banka vekili ve feri müdahil TMSF vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalı Banka'ya iadesine, temyiz eden fer'i müdahil TMSF harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14882, Karar No: 2018/9483, Tarih: 22.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14882 E.  ,  2018/9483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur ... hakkında, Kozan Devlet Hastanesince tanzim olunan 10/09/2012 tarihli geçici adli muayene raporunda, mağdurda meydana gelen yaralanmanın “Kaşının sol üst tarafıyla saç çizgisi arasında 2-3 cm. laserasyon” şeklinde olduğu ve mevcut yaranın “süture edildiği” ifade edilmekle, nihai değerlendirmenin beyin cerrahisi tarafından yapılmasının uygun oluğunun belirtilmesi karşısında, mağdurun, tüm tedavi evrakları ile varsa grafilerinin de temini suretiyle Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak, yüz çevresi dahilinde olduğu anlaşılan yaralanmanın “yüzde sabit iz” niteliğinde olup olmadığı da belirlenecek şekilde, yaralanmanın niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek kesin raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile geçici rapora istinaden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2) Mağdur hakkında düzenlenen ve hükme esas alınan adli raporda meydana gelen yaralanmanın "basit tıbbi müdahale ile giderilemez" nitelikte olduğu belirtildiği halde sanık hakkında TCK’nin 86/1. maddesi yerine TCK’nin 86/2. maddesine hüküm tesisi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5442, Karar No: 2018/2445, Tarih: 12.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/5442 E.  ,  2018/2445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ..... Sulh Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma (sanık ... hakkında)

2- Hakaret ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet (sanık ... hakkında)

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık ... hakkında "6136 sayılı Yasa'ya muhalefet etme" suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesi:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında "hakaret" suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesi:

Olay tutanağı içeriği, mağdur kolluk görevlilerinin soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanları, savunma tanığı ....'ın kovuşturma aşamasında alınan beyanı ile dosya kapsamına göre, sanığın hakaret suçunu işlediği sabit olduğu halde, mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

C) Sanık ... hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesi:

Suç tarihinde uyuşturucu madde kullandığı kan tahlili raporuyla anlaşılan sanığın suçunun sabit olduğu gözetilmeden, mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,

12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2223, Karar No: 2015/1823, Tarih: 09.06.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/2223 E.  ,  2015/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi yaptırmamak için direnme, 2911 sayılı Kanuna aykırılık, mala zarar verme

Hüküm : Beraat

Temyiz edenler : Katılanlar vekilleri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- 2911 sayılı Kanuna aykırılık, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak;

Sanıklara atılı görevi yaptırmamak için direnme ve 2911 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından doğrudan doğruya zarar görmeyen...Bankası A.Ş, ve... A.Ş'nin davaya katılma hakkı bulunmadığı, mahkemece kanuna aykırı gerekçe ile davaya katılan olarak kabullerinin ise müştekilere bu sıfatı ve hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden müştekiler vekillerinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6913, Karar No: 2025/596, Tarih: 23.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6913 E.  ,  2025/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1099 E., 2023/1192 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekilleri, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

A.Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/150 Esas, 2023/92 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/1099 Esas, 2023/1192 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanıkların üst hadden cezalandırılmalarına, tasarlayarak ve canavarca hisle kasten öldürme suçundan cezalandırılmalarına, lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, eksik incelemeye, haksız tahrikin varlığına ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, eksik incelemeye, haksız tahrikin varlığına, sanığın iştirak iradesinin bulunmadığına ilişkindir.

III.GEREKÇE