muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13611, Karar No: 2013/2180, Tarih: 13.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/13611 E.  ,  2013/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.06.2010 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... A.Ş. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı ... ... A.Ş. vekili, kurulu olan baz istasyonunun güvenlik sertifikasının bulunduğunu, sağlığa zararı olmadığını belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok

sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ... ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼ ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik

haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri Ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırmalar hüküm kurmaya yeterli değildir. Dosya içerisindeki 14.09.2011 havale tarihli bilirkişi raporunda dava konusu baz istasyonunun güvenlik mesafeleri Yönetmelik hükümlerine göre hesaplanmamış ve bunun sonucuna göre de baz istasyonunun güvenlik mesafesi yönünden zarar verip vermeyeceğine dair değerlendirme yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece, bilirkişilerden ek rapor alınarak yukarıda belirtilen eksik hususlar tamamlanarak ve Dairemizin açıklanan ilkeleri gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Yukarıda yazılı nedenlerle eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13122, Karar No: 2018/1110, Tarih: 05.02.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/13122 E.  ,  2018/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...'in tüm aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediği dosyada suçun sanık tarafından işlendiğine ilişkin, sanık ...'in atfı cürüm mahiyetindeki beyanından başka; hükümlülüklerine yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Olay günü saat 22:45 sıralarında ... nolu sokak içerisinde iki kişinin motosiklet iteklerken devriye kolluk görevlilerince farkedilmeleri üzerine motosikleti atmak suretiyle kaçmaya başladıkları, kovalamaca sonucunda sanık ...'in yakalandığı, kolluk görevlilerince 155 ihbar hattına motosiklet hırsızlığı ihbarı yapıldığının öğrenilmesi üzerine arayan kişi ile yüz yüze görüşüldüğünde 3732 nolu sokakta bulunan şikayetçinin ikametinden iki kişi tarafından bahse konu motosikletin çalındığını görerek 155 ihbar hattını aradığını buna karşılık tanıklık yapmak istemediğini belirtmesi üzerine şikayetçiye ulaşıldığı, şikayetçinin ise 19.01.2014 günü motosikletini ikametinin etrafı çevrili bahçesi içerisinde kilitleyerek park ettiğini daha sonra çalındığını kolluk görevlilerinden öğrenmiş olduğunu beyan etmesi karşısında öncelikle 155 ihbar hattına suça konu motosikletin çalındığının bildirilmiş olduğu arama saatinin denetime olanak verecek şekilde belirlenip sonucuna göre TCK'nın 143 ve 116/4.maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Sanık ... bakımından Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53. madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6786, Karar No: 2024/7990, Tarih: 18.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6786 E.  ,  2024/7990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/949 Esas, 2023/2043 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2017/62 E., 2021/353 K.

Taraflar arasındaki tasarım hükümsüzlüğü-faydalı model belgesinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... numaralı faydalı model belgesinin sahibi olduğunu, Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde 22.07.2014 tarihinde başvurusu yapılarak 10 yıl süre ile koruma altına alındığını, faydalı model konusu buluşun Türkiye'de üretilmesi ve pazarlanması konusunda tek yetkilinin müvekkili olduğunu, faydalı modelin tescilinden sonra pek çok işletmece buluşun taklit edilerek üretilmeye başlandığını ve kısa sürede müvekkilinin sahibi olduğu bu buluşa karşı tecavüzün yayıldığını, Karaman Asliye Hukuk Mahkemesi 2016/173 D.İş dosyasında tecavüzün tespitinin yapıldığını, davalının bunun üzerine dava konusu tasarım başvurusunu yaptığını ve 2017/02433 başvuru numaralı tasarımı tescil ettirdiğini, davalının müvekkilinin ürettiği ve faydalı modelini aldığı hortum toplama makinesi üzerine tasarım başvurusunda bulunmasının kötüniyetli olduğunu, davalının tasarımının 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 56 ncı maddesi şartlarını taşımadığını, müvekkilinin söz konusu tasarımın konusu hortum toplama makinesini daha önce ürettiğine dair faturaların bulunduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 2017/02433 sayılı 05.04.2017 tarihli tasarımının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı vekili cevap-dava dilekçesinde; davacının faydalı model belgesinin hukuken korumaya ve müvekkilinin ürettiği makineler açısından kendisine üstün hak sağlamaya yönelik olmadığını, bu tür makinelerin yaklaşık 10 yıldır piyasada yapılıp, satıldığını, davacının 2014 yılında bunu tescil ettirdiğini, bu hali ile tescilin 551 Sayılı Patent Haklarının Korunması Hakkındaki Kanun hükmünde Kararnameye (551 sayılı KHK) aykırı olduğunu, müvekkilinin tasarımı ve makinesi ile davacının faydalı modeli arasında hem teknik hem de şekil açısından farklılıklar olduğunu, müvekkil tasarımına konu olacak şekilde bir tasarımın daha önce piyasaya sunulmamış olduğunu, tasarımdaki teknik özellikler, kullanım özellikleri ve şekil özelliklerinin piyasadaki emsallerinden farklı olduğunu, bu alanda yeni bir özellik olduğunu savunarak asıl davanın reddine; mülga 551 sayılı KHK ve 6769 sayılı Kanun'a aykırı olarak tescil edildiğinden davacı/karşı davalı adına tescilli TR 2014 08635 Y nolu Faydalı Model Belgesinin hükümsüzlüğü ile iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, 2017/02433 başvuru numaralı tasarım görselleri ile 2014/08635 Y numaralı faydalı model belgesinin tarifnamesindeki görsellerin karşılaştırılmasına göre, faydalı model belgesini haiz tarifnamelerdeki görsellere ilişkin ürünün tekli hortum toplama makinesi, 2017/02433 başvuru numaralı tasarım tescilli görsellerinde yer alan ürünün ise yan yana getirilerek üretilmiş ikili/ çift hazneli hortum toplama makinesi olduğu, 2014/08635 Y numaralı faydalı model ile 2017/02433 başvuru numaralı tasarımda yer alan her iki ürünün de hortum toplama makinesi olduğu, kayış, hareket mili, hareket takozu, sarma mili ve mekanizması, kayış gerdirme kolu ve makarası, gergi makaraları, kaydırma ve toplama takozu açısından bütünü oluşturan ögelerin biçimleri, oranları, yerleşimleri ve birbiri ile ilişkileri noktasında benzer oldukları, aralarındaki tek farkın kuyruk milinin uzunluğundan kaynaklandığı, bunun sebebinin ise tasarımın ikili şekilde olabilmesi için kuyruk milinin uzatılmak zorunda olması gerektiği, söz konusu durumun işlevsel açıdan fark yaratması mümkün ise de tarımsal açıdan bunun bir fark yaratmayacağı, mevcut görünümler açısından bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde farklılıklar bulunmadığı, bu sebep ile benzer olarak algılandıkları, davacıya ait faydalı model belgesinin tescil tarihinin 2014 olduğu dikkate alındığında, söz konusu tarihin hükümsüz kılınması istenen 2017 yılına ait tasarım öncesine ait olduğu, hükümsüzlüğü talep edilen tasarım açısından yenilik unsurunun mevcut olmadığı, 2017/02433 başvuru numaralı tasarım tescillinin, dosyaya sunulan bilgi ve belgeler kapsamında yenilik ve ayırt edici özelliklere sahip olmadığı, söz konusu tasarım açısından mevzuatın aradığı anlamda hükümsüzlük şartlarının mevcut olduğu, 2014/08635 Y numaralı faydalı modelin belgesinin yenilik unsurunu içerdiği, faydalı model koruma kapsamının devam ettiği gerekçesiyle asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararında usule, yasaya ve kamu düzenine aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı-karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, davalı/karşı davacının 2017/02433 başvuru numaralı tasarımının hükümsüzlüğü ile sicilden terkini; karşı dava ise, davacı/karşı davalının TR 2014 08635 Y numaralı faydalı modelin hükümsüzlüğü ile sicilden terkini taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 5, 6, 83, 89, 141, 142, 143 ve 155 inci maddeleri.

3.Mülga 551 sayılı KHK

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 5, 6, 83, 89, 141, 142, 143 ve 155 inci maddeleri.

3.Mülga 551 sayılı KHK

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3301, Karar No: 2023/6791, Tarih: 04.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/3301 E.  ,  2023/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/749 E., 2023/64 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2014 tarihli ve 2013/614 Esas, 2014/431 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2014 tarihli ve 2013/614 Esas, 2014/431 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 20.11.2019 tarihli ve 2016/10252 Esas, 2019/8191 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2019/833 Esas, 2022/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2019/833 Esas, 2022/141 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine 7394 sayılı Kanunun 6 ıncı maddesiyle 213 sayılı Kanununa eklenen geçici 34 üncü madde uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosya ilgili mahkemesine gönderilmiştir.

5. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/749 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ