muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2953, Karar No: 2010/4556, Tarih: 16.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2953 E.  ,  2010/4556 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/112140

MAHKEMESİ : (BURSA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 09/04/2008 gün ve 233/120

SUÇ : Kasten öldürme

S.. S..'i kasten öldürmekten sanık İ.. Ç.., hedefte hata neticesi D.. Ç..'ü kasten öldürmekten sanık T.. Ö.., Savaş Çördük'ü kasten öldürmeye teşebbüsten sanık A.. Ç.., işbu ölümle biten kavgaya katılmaktan sanıklar B.. S.. ile İ.. S.., suç delillerini gizlemekten sanık H.. E.., nası ızrardan sanıklar T.. Ö.., İ.. Ç.., nası ızrar ve korku, panik yaratacak şekilde ateş etmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık A.. Ç..'ün yapılan yargılanmaları sonunda: T.. Ö.., İ.. Ç.. ile A.. Ç..'ün hükümlülüklerine, sanık T.. Ö..'in nası ızrar, sanık H.. E..'in suç delillerini gizlemekten, sanık A.. Ç..'ün öldürmeye teşebbüs, sanıklar Bilal ile İ.. S..'in üzerlerine atılı suçlardan beraatlerine, sanıklar İsmail ile A.. Ç..'ün nası ızrar suçlarından TCK.nun 73/4 maddesi gereğince haklarında açılan davanın düşürülmesine ilişkin (BURSA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/04/2008 gün ve 233/120 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar T.. Ö.., Abbas ile İ.. Ç.. taraflarından istenilmiş, sanık İ.. Ç.. duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Tuncay hakkında maktul Savaş’ı kasten öldürme suçundan açılan kamu davasıyla ilgili bir karar verilmemiş ise de zamanaşımı süresi içerisinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İsmail’in maktul Savaş’ı kasten öldürme, sanık Tuncay’ın maktul Dilber’i öldürme, sanık Abbas’ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, maktul Savaş’ın öldürülmesi eyleminde tahrike ve takdire, diğer eylemlerde takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Abbas müdafiinin yasal savunmaya, sübuta vesaireye, sanık Tuncay müdafiinin suç vasfına, yasal savunmaya, sübuta, tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine, sanık İsmail müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü saat 21:00 sıralarında maktul Savaş’ın kullandığı araçla yanında arkadaşları olduğu halde aralarında husumet bulunan Çördük soyisimli kişilerin bulunduğu mahalleye geldikleri, taraflar arasında çıkan tartışma ve kavgada sanık Tuncay’ın maktul Savaş’a doğru ateş ettiği sırada yanında bulunan kayınvalidesi Dilber’i vurarak öldürdüğü, kavganın devamı sırasında eşi Dilber’in vurulduğunu gören sanık İsmail’in av tüfeğiyle Savaş’a ateş ederek öldürdüğü olayda;

a) Sanık Tuncay’ın karşı tarafta yer alan Savaş’a ateş ettiği sırada yanında bulunan kişilerin de yaralanabileceğini yada ölebileceğini öngörmesine rağmen yaptığı atış sonucu kendi kayınvalidesi maktul Dilber’i öldürdüğü anlaşılmakla; olası kastla hareket ettiğinden hakkında TCK.nun 21/2. Maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Olay sırasında maktul Dilber’den sanık Tuncay’a yönelik haksız eylem oluşturan herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı halde yazılı şekilde tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

c) CMK.nun 326. maddesi gereğince yargılama giderlerinin sanıklar yönünden ayrı ayrı gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Sanık Abbas hakkında mala zarar verme suçundan düşme ve öldürmeye kalkışma suçundan beraat kararı verildiği ve korku, kaygı ve panik yaratacak şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan açılmış bir davada bulunmadığı halde ek iddianame düzenlettirilmeden hakkında TCK.nun 170/1-c maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Korku kaygı panik yaratacak şekilde ateş etmek suçunda tahrik hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), karşı temyiz bulunmadığından CMUK 326/son maddesi uyarınca sanık Tuncay’ın kazanılmış hakkının göz önünde bulundurulmasına, 16.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12978, Karar No: 2015/9527, Tarih: 16.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12978 E.  ,  2015/9527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2015/163-2015/179

Taraflar arasındaki tespit davasında Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) ile Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının davalı şirket emrine çalışan işçi olduğunun tespiti ile kanundan ve işyerinde uygulanmakta olan TİS'den doğan fark ücret ve diğer alacakların tahsili istemine ilişkindir.

Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla), davalının süresi içerisinde yetki itirazında bulunduğu ikametgahı mahkemesi olan Milas Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) tarafından ise, işin görüldüğü yerin "Yeniköy Termik Santralı Yatağan İşletmesi" olduğu ve seçimlik yetki uyarınca yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının çalıştığı işyeri Yatağan ilçesinde bulunmaktadır ve davacı taraf seçimlik hakkını işin yapıldığı yer olan Yatağan Mahkemesi olarak kullanmıştır. Dolayısıyla davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Yatağan mahkemesi davaya bakmakla yetkilidir. Yasal düzenlemeler çerçevesinde; uyuşmazlığın Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesinde (İş Mahkemesi sıfatıyla) görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesinde (İş Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20979, Karar No: 2013/10601, Tarih: 14.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/20979 E.  ,  2013/10601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27529, Karar No: 2013/2942, Tarih: 25.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27529 E.  ,  2013/2942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmişse de, bozma gereği yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Taşınmazın 826,64 m2 lik bölümü kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğundan öncelikle taşınmazdaki ağaçların dekar başına ortalama üretim miktarı ve masrafı ile dava tarihi itibari ile ortalama kg. satış fiyatları İl Tarım Müdürlüğü ile diğer resmi kuruluşlardan getirtildikten sonra dekar başına üretim miktarına göre taşınmazın kapama meyve bahçesi olarak net geliri belirlenerek bu yolla 826,64 m2 lik bölümün bedelinin belirlenmesi, bundan da zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra muhtesat bedelinin tespiti gerekirken, ağaç başına elde edilen gelire göre bedel belirlendiğinden rapor geçersizdir. Bu itibarla;

Bilirkişi kurulundan yukarıda belirtilen hususlara uygun ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yetersiz rapora itibar edilerek karar verilmesi

2-Kabule göre de; İlk karar ile davalılar için bankada fazla olarak bloke edilen 5.759,04 TL. nin davalı idareye iadesine, bu bedel davalılarca bankadan çekilmişse, davalılardan hissesi nisbetinde alınarak, davacı idareye verilmesine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30197, Karar No: 2013/6643, Tarih: 28.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/30197 E.  ,  2013/6643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlu takibin kesinleşmesinden sonra 6 aylık zamanaşımı süresinin geçtiğini ve takibin zamanaşımına uğradığını belirterek, icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece 6273 Sayılı Kanun'un 7. maddesi ile değiştirilen 6762 Sayılı TTK'nun 726. maddesine göre zamanaşımının 3 yıl olarak dikkate alınması gerektiği, 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı belirtilerek istem reddedilmiştir.

03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanun'un 7. maddesiyle değişik 6762 Sayılı TTK'nun 726. maddesinde; "Hamilin; cirantalarla keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat hakları ibraz müddetinin bitiminden itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar. Çek borçlularından birinin diğerine karşı haiz olduğu müracaat hakları bu çek borçlusunun çeki ödediği veya çekin dava yolu ile kendisine karşı dermeyan edildiği tarihten itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar" düzenlemesi yer almaktadır.

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6273 Sayılı Kanun'un 7.maddesi ile 6762 Sayılı TTK'nun 726.maddesinde yapılan değişiklikle çeklerde 6 ay olan zamanaşımı süresi 3 yıla çıkarılmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre değişikle getirilen 3 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanabilmesi için, çekin ibraz süresinin bitim tarihinin yasa değişikliğinin yürürlüğe girdiği tarihten sonra olması gerekmektedir.

Somut olayda zamanaşımı şikayetine konu olan takip konusu çekin keşide tarihleri 31.05.2009, 30.06.2009 ve 31.07.2009 olup, ibraz süresinin bitim tarihi 6273 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce olduğundan, çekler 6 aylık zamanaşımı süresine tabidir.

Takip dosyasında 04.04.2011 ve 07.09.2011 tarihlerinde işlem yapılmış olup dosyada 6 aylık zamanaşımı süresi dolmamıştır.

Bu sebeple her ne kadar mahkemece 3 yıllık zamanaşımının dolmadığından bahisle itirazın reddine karar verilmiş ise de anılan düzenlemeler karşısında somut olayda 6 aylık zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından bu nedenle istemin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10378, Karar No: 2016/4131, Tarih: 14.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/10378 E.  ,  2016/4131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 25.07.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 15.183,23 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dava konusu iş kazası nedeniyle, davalı tarafından ibraz edilen 03.04.2009 tarihli ödeme belgesine göre davacıya 20.000 TL ödeme yapıldığının belirtildiği, davacı tarafın belge altındaki imzayı kabul etmediği, imza incelemesi konusunda Jandarma Kriminal Dairesi Başkanlığından alınan 21.07.2014 tarihli raporda ödeme belgesi ile dosyadaki fotokopi belgeler arasındaki imzalar arasında benzerlikler bulunmakla beraber; davacının el ürünü olup olmadığı konusunda müspet, menfi karara varılamadığı, mukayese fotokopi belge asıllarının temin edilmesi halinde kanaat bildirilebileceğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay kararlarının bir çoğunda vurgulandığı üzere alacaklının alacak hakkından vazgeçmesini ve bu suretle borçlunun borçtan kurtulmasını kapsayan akde "ibra" denir. İbranamenin kural olarak işçiye yapılmış olan ödeme ile sınırlı olarak bağlayıcılığı asıldır. Bu durum İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Mevzuatının temel prensibi olan "işçinin korunması temel ilkesi"ne de uygun düşecektir.Gerçek anlamda ibranameden söz edebilmek için işçiye yapılan ödemenin miktar olarak ibranamede açıkça gösterilmesi ve ödemenin yapıldığı tarihteki zararı karşılaması koşuldur. Başka bir anlatımla, işçiye yapılan ödemeyi belli etmeyen sözleşmeyi işvereni borcundan kurtaran ibraname olarak nitelendirmeye olanak olmadığı açık-seçiktir.Kuşkusuz, işverenin işçiye yapmış olduğu ödemeyi ispat etmesi durumunda, taraflar arasında yapılan akdin ibraname niteliğini kazanacağı ve tazminat hesabında, işveren tarafından ödendiği kanıtlanan miktarın değerlendirileceği söz götürmez.

Somut olayda davalı tarafından ibraz edilen 03.04.2009 tarihli ödeme belgesinin davacı tarafından imzalanıp imzalanmadığının açıklığa kavuşturulmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davalı tarafından ibraz edilen 03.04.2009 tarihli ödeme belgesinin davacı tarafından imzalanıp imzalanmadığının açıklığa kavuşturulmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacının imzasının bulunduğu iddia edilen 03.04.2009 tarihli ödeme belgesi altındaki imzanın davacıya ait olup olmadığı konusunda, imza incelemesine esas olmak üzere, dosyada fotokopileri ibraz edilmiş olan belgelerin asılları ile davacının mukayeseye elverişli imzalarını içeren belgelerin dosya arasına getirtilmek suretiyle Adli Tıp Kurumundan imza incelemesi yaptırılarak, sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair temyiz itirazları incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı iadesine , 14.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5602, Karar No: 2018/12356, Tarih: 30.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/5602 E.  ,  2018/12356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin ikametinin önüne park ettiği tırın kilitli olan mazot deposu kapağının sert cisimle zorlanarak açılıp mazot çalınması şeklinde gerçekleşen sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması; sanığın adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum olduğunun anlaşılması karşısında, TCK’nın 51. maddesinde öngörülen "daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmeme" koşulu bulunmadığı halde sanık hakkında cezanın ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18049, Karar No: 2014/4030, Tarih: 05.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18049 E.  ,  2014/4030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/339390

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2011

NUMARASI : 2010/376 (E) ve 2011/239 (K)

SUÇ : Mühür bozma

UYAP kanalıyla alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın 16.10.2012 tarihinde hükümden sonra vefat ettiği anlaşıldığından, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.