muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12910, Karar No: 2023/5162, Tarih: 20.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12910 E.  ,  2023/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla ilamsız takipte borca itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince itirazın reddi ile davalı alacaklının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın muteriz borçlular tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı muteriz borçlular tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu keşideci ve avalist itiraz dilekçelerinde; davalı alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla ilamsız icra takibinde, dayanak çekin davalı alacaklı ile aralarındaki ilişkinin teminatı amacıyla düzenlenen teminat çeki niteliğinde olduğunu, bu nedenle kambiyo senedi vasfının bulunmadığını, borçlarının bulunmadığını ileri sürerek takibin iptali ile davalı alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; dayanak çekin teminat senedi niteliğinde olmadığını, kambiyo vasfını haiz olduğunu, borçlular tarafından çek bedelinin ödenmediğini, borca itirazı ispata yarar belge sunulmadığını ileri sürerek itirazın reddi ile borçlular aleyhine tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı alacaklı tarafından, muteriz borçlular hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibi başlatıldığı, muteriz borçluların keşideci ve aval veren olduğu, 11.06.2019 keşide tarihli çekin, 18.06.2019 tarihinde bankaya ibraz edildiği, davalı alacaklının çekin lehdarı olduğu, çekin yasal unsurlarında bir eksiklik olmadığı, davalı alacaklının muteriz borçlular hakkında takip hakkının bulunduğu, borçluların borcu olmadığına, senedin teminat senedi olduğuna yönelik itirazlarını İİK'nın 169/a-1. fıkrasında sayılan yasal yazılı belgelerle kanıtlaması gerektiği, ancak borçlular tarafından bu konuda yazılı bir kanıt sunmadığından borçluların çekin teminat senedi olduğunu ispat edemediği, genel yargılama usulünde söz konusu olan ispat kuralları dar yetkili icra mahkemesinde uygulanamayacağı, takibin geçici olarak durdurulmasına karar verilmediğinden borçlular aleyhine tazminata hükmedilemeyeceği gerekçesi ile borçluların borca itirazının reddine, yasal koşulları oluşmadığından davalı alacaklının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde muteriz borçlular istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Muteriz borçlular istinaf dilekçelerinde; dayanak çekin davalı alacaklı ile aralarındaki ilişkinin teminatı amacıyla düzenlenen teminat çeki niteliğinde olduğunu, bu nedenle kambiyo senedi vasfının bulunmadığını, borçlarının bulunmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile itirazlarının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı alacaklı tarafından, muteriz borçlular hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibi başlatıldığı, muteriz borçlulara ödeme emrinin 25.10.2021 tarihinde e-tebligat yoluyla tebliğ edildiği, muteriz borçlular tarafından 5 günlük yasal itiraz süresi içinde 01.11.2021 tarihinde borca itiraz edildiği, borçluların borcun olmadığına, senedin teminat senedi olduğuna yönelik itirazlarına ilişkin olarak İİK'nın 169/a-1. fıkrasında sayılan yazılı bir kanıt sunmadıkları, genel yargılama usulünde söz konusu olan ispat kuralları dar yetkili icra mahkemesinde uygulanamayacağı, bu haliyle itiraz eden borçluların dayanak çekin teminat senedi olduğuna ve borçlarının bulunmadığına yönelik itirazlarını ispat edemediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde muteriz borçlular temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Muteriz borçlular temyiz dilekçelerinde; dayanak çekin davalı alacaklı ile aralarındaki ilişkinin teminatı amacıyla düzenlenen teminat çeki niteliğinde olduğunu, bu nedenle kambiyo senedi vasfının bulunmadığını, borçlarının bulunmadığını ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla ilamsız icra takibinde borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 169 ve 169/a maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile sair yasal mevzuat.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup muteriz borçlular tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup muteriz borçlular tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8236, Karar No: 2012/8348, Tarih: 13.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/8236 E.  ,  2012/8348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ... raporunun iptaline

karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, yetkisizlik kararı vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Çalışma Bakanlığı müfettişleri raporunun iptalini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, mahkemenin yetkisiz olduğunu savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, İstanbul İş Mahkemeleri yetkili olduğu için yetkisizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Mahkemece “Mahkememizin yetkisizliğine, yetkisizlik nedeniyle davanın reddine…” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Verilen karar 01.12.2011 tarihli olup 6100 Sayılı HMK 448 maddesi gereği HMK hükümleri uygulanacaktır.

6100 Sayılı HMK 20. Maddesine göre mahkemenin görevli ve yetkili olmadığının anlaşılması halinde görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilir. Dava dilekçesinin yetki yönünden reddi kararı 1086 Sayılı HMUK 27. maddesindeki “Mahkeme vazifedar veya salahiyettar olmadığından dolayı dava arzuhalinin reddine karar verdiği takdirde…” düzenlemesinden kaynaklanmaktadır.

Mahkeme yetkisizlik kararından sonra “…yetkisizlik nedeniyle davanın reddine…” şeklinde hüküm tesis etmiştir. 1086 sayılı HUMK 27 veya 6100 sayılı HMK hükümlerine göre yetkisizlik kararı üzerine dava dosyası talep halinde yetkili mahkemeye gönderilecek ve davanın esası hakkında ancak yetkili mahkemece karar verilebilecektir. Mahkemenin bir yandan yetkisizlik kararı vermesi diğer yandan davanın reddine şeklinde hüküm tesisi hatalıdır.

Mahkemece yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK hükümleri dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, hüküm fıkrasının tamamen silinerek, yerine;

“ İş ve duruşma yoğunluğu nedeni ile gerekçesi yazılacak kararda açıklanmak üzere;

Mahkememizin yetkisizliğine,

Taraflardan birinin 6100 Sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca iki hafta içerisinde kararı veren Mahkeme’ye başvurarak talepte bulunması halinde dosyanın yetkili İstanbul Nöbetçi İş Mahkemesi’ ne gönderilmesine,

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, hüküm fıkrasının tamamen silinerek, yerine;

“ İş ve duruşma yoğunluğu nedeni ile gerekçesi yazılacak kararda açıklanmak üzere;

Mahkememizin yetkisizliğine,

Taraflardan birinin 6100 Sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca iki hafta içerisinde kararı veren Mahkeme’ye başvurarak talepte bulunması halinde dosyanın yetkili İstanbul Nöbetçi İş Mahkemesi’ ne gönderilmesine,

Yargılama giderlerinin 6100 Sayılı Kanunun 331. maddesinin 2. fıkrasının 1. cümlesi uyarınca yetkili Mahkemece değerlendirilmesine, taraflardan birinin iki hafta içerisinde gönderme talebinde bulunmaması halinde yargılama giderlerinin 6100 Sayılı Kanunun 331. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca talep halinde davanın açıldığı ... 2. İş Mahkemesi tarafından hüküm altına alınmasına,"hükmü yazılarak kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14386, Karar No: 2012/25378, Tarih: 27.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/14386 E.  ,  2012/25378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve C. savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

30.10.2006 tarihinde işlenen suç dolayısıyla, müştekinin 19.02.2008 tarihinde alınan kolluk ifadesinde şikayetçi olduğunu belirtmesine rağmen 6 aylık şikayet süresi içinde herhangi bir şikayeti bulunmaması karşısında; davanın düşmesi yerine mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki davanın DÜŞMESİNE, 27.11.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

5271 sayılı CMK’nın 158/6. Maddesinde “Yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturma evresine geçildikten sonra suçun şikâyete bağlı olduğunun anlaşılması halinde; mağdur açıkça şikâyetten vazgeçmediği takdirde, yargılamaya devam olunur” hükmüne yer verilmiş, gerekçesinde; “suçun soruşturma ve kovuşturmasının şikâyete bağlı olduğunun daha sonra anlaşılması halinde doğabilecek hak kaybını önlemek amacıyla” fıkranın maddeye eklendiği belirtilmiştir.

Anılan fıkranın şikâyet kurumuyla ilgili temel tercihleri değiştirmesi nedeniyle gerek öğretide gerek yargısal kararlarda konu tartışılmış olmakla birlikte genel kabul gören bir sonuca ulaşıldığı söylenemez.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.02.2011 gün ve 215/19 sayılı kararında açıkça; “….gerek şikayete bağlı bir suçta şikayetin bulunmadığı nazara alınmaksızın kamu davasının açılması, gerekse suçun yargılama aşamasında nitelik değiştirerek, şikayete bağlı bir suça dönüşmesi halinde açıkça şikayetten vazgeçilmedikçe yargılamaya devamla esasla ilgili olarak hüküm kurulmalıdır” şeklindeki tespitine rağmen, uygulamada, hüküm genellikle;

1-Başlangıçta şikâyete tabi bulunmayan bir suçun, yargılama aşamasında nitelik değiştirerek şikayete tabi hale gelmesi,

2-Yasal düzenlemelerle sonradan şikâyete tabi hale gelen suçlarla,

Sınırlı olarak uygulama eğilimi göstermiştir.

Öğretide de, gerek hükmün uygulanma alanı gerekse niteliği konusunda tam bir birliktelik olduğu söylenemez;

1-Başlangıçta şikâyete tabi bulunmayan bir suçun, yargılama aşamasında nitelik değiştirerek şikayete tabi hale gelmesi,

2-Yasal düzenlemelerle sonradan şikâyete tabi hale gelen suçlarla,

Sınırlı olarak uygulama eğilimi göstermiştir.

Öğretide de, gerek hükmün uygulanma alanı gerekse niteliği konusunda tam bir birliktelik olduğu söylenemez;

Şahin; …düzenlemenin şikayet hakkının süresinde kullanılmış gibi sonuç doğurduğu istisnai bir hal olduğunu belirterek, ….savcının suçun resen takip edilen suçlardan olduğunu kabul ederek yada gözden kaçırması sonucu kamu davası açması nedeniyle, suçun şikayete tabi olmadığını düşünen suçtan zarar gören, kovuşturma evresinde suçun şikayete tabi olduğunun anlaşılması halinde, şikayet süresi dolduğu taktirde bu hakkını kullanamayacak ve kamu davası düşecektir. Oysa bu hükümle, suçtan zarar görene şikayet süresi dolsa dahi, şikayet konusundaki iradesini açıklama imkanı getirilmekte, başka bir deyişle geri alma söz konusu olmadıkça şikayetin süresinde yapıldığı kabul edilmektedir. (Şahin; Ceza Muhakemesi Hukuku -I-, 1. Baskı, sh. 56) şeklinde, fıkranın hukuki niteliğini ve uygulanma koşullarını açıklamış, Öztürk de, benzer şekilde, bu durumun şikayetin yapılmış varsayıldığı bir hal olduğunu belirtmiştir. (Öztürk-Tezcan-Erdem-Sırma-Kırıt-Özaydın- Alan Özaydın-Erdem; Ceza Muhakemesi Hukuku (Ders Kitabı), 4. Baskı, sh.51)

Ünver-Hakeri; ….düzenlemeyi, şikâyet için kanun koyucunun öngördüğü altı aylık sürenin bir istisnası olarak kabul eden görüşe katılmadıklarını ifade ederek; “Bu düzenlemenin şikâyet süresiyle bir ilgisi bulunmayıp, şikâyete tabi bir suçun şikâyet olmaksızın soruşturulup kovuşturma evresinde bunun şikâyete bağlı olduğunun anlaşılması halinde, bir yargılama engeli olduğu için bu kurumun doğal hukuksal sonucu olarak mahkemenin davayı düşürmesini önlemek ve eğer mağdurun bu yönde bir talebi yoksa davanın düşürülmeyerek görülmeye devam etmesi emrini içeren bir düzenlemedir.

…düzenlemenin temel amacı ve işlevi, hukuken geçerli bir şikâyet olmadığı esasen soruşturulup kovuşturmaya geçilmemesi gereken bir durumda, adli mercilerin şikâyet varmış veya şikâyete tabi bir suç değilmiş gibi muamele ederek kovuşturma evresine geçtiğinde, mağdurun aksine bir iradesi yoksa o zamana kadar yapılan soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin hukuksal değerlerini muhafaza ettirip, kanunun bu düzenlemesi gereği, bu muhakeme koşulu aranmaksızın yargılamaya devam edilerek davanın hükümle sonuçlandırılmasını sağlamaktır.” ( Ceza Muhakemesi Hukuku 6. Baskı; 1. Cilt, sh. 124 vd.) şeklinde fıkranın hukuki niteliğini ve uygulama koşullarını açıklarken;

Özbek; bu hükmün yargılama şartına getirilmiş bir istisna olduğunu, bu düzenlemeyle kovuşturma aşamasına geçildikten sonra şikayetten vazgeçilmemesinin yeni bir yargılama şartı haline getirildiğini belirterek, kamu davası açıldıktan sonra, şikayetin yapılmamış olmasının anlaşılması halinde de yargılamaya devam imkanının sağlandığını, ancak bunun için mağdurun açıkça şikayetten vazgeçmemiş olmasının gerektiği, bu hallerde, durumun mağdura bildirilerek, vazgeçip vazgeçmeyeceğinin sorulması gerektiğini ifade etmişlerdir. (Özbek-Kanbur-Doğan-Bacaksız-Tepe; Ceza Muhakemesi Hukuku, 3. Baskı, sh. 129, 148, 149)

Eryılmaz da benzer şekilde, “…her nasılsa, yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturma evresine geçildikten sonra suçun şikayete bağlı olduğunun anlaşılması halinde, mağdur açıkça şikâyetten vazgeçmediği taktirde yargılamaya devam olunacağını” belirtmiştir. (Ceza Muhakemesi Dersleri, sh. 339)

Bu açıklamalar da göstermektedir ki, şikâyet ile ilgili bu yeni düzenleme, yalnızca suçun hukuki nitelik değiştirmesi veya yasal düzenlemelerin değişmesi nedeniyle suçun şikayete tabi hale gelmesiyle sınırlı değildir. Hangi nedenle olursa olsun, ister değerlendirme yanılgısı nedeniyle şikâyet koşulu gerçekleşmeden kamu davası açılmış olsun, ister se gözden kaçırma nedeniyle kamu davası açılmış olsun, 5271 sayılı CMK’nın 158/6. maddesi hükmü mutlak olup, mağdur açıkça vazgeçmedikçe yargılamaya devam olunarak, işin esası hakkında karar verilmesi zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde, 30.10.2006 tarihinde gerçekleşen ve mağdurun kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, mağdurun ilk beyanı yasal altı aylık süre geçtikten sonra 19.02.2008 tarihinde tespit edilmiş, mağdur bu beyanında sanıktan şikâyetçi olduğunu açıkça ifade etmiştir. Bu tarihe kadar mağdurun saptanan bir beyanı bulunmamaktadır. C. Savcılığınca, şikayet süresi nazara alınmaksızın 28.07.2008 tarihli iddianame ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan TCK’nın 89/1-2b maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, mahkemece de iddianamenin iadesi imkanı olduğu halde, 14.08.2008 gün ve 2008/666 sayı ile iddianamenin kabulüne karar verilerek yargılamaya başlanmış, yargılama aşamasında da mağdur şikâyetini sürdürmüştür. Mağdur şikayetini sürdürdüğünden, Yerel Mahkemece yargılama sürdürülerek işin esası hakkında karar verilmiştir. Bu nedenle Yerel Mahkemece verilen hükmün onanması gerektiği görüşüyle, yüksek çoğunluğun geçmiş uygulamaları sürdürme yönündeki görüşlerle verdiği bozma kararına iştirak etmemekteyim
Yargıtay — Esas No: 2015/5249, Karar No: 2015/5016, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5249 E.  ,  2015/5016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/17057, Karar No: 2015/28206, Tarih: 07.09.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/17057 E.  ,  2015/28206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/106649

MAHKEMESİ : Çumra Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2011

NUMARASI : 2010/301 (E) ve 2011/72 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 18.12.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18571, Karar No: 2017/1554, Tarih: 16.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18571 E.  ,  2017/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, kazada müvekkili Belediye'ye ait aracın yaptığı tek taraflı kazada yaralanan dava dışı yolcu ... ...’ın müvekkil belediye ile sürücü .... aleyhine açtığı maddi ve manevi tazminat davasının sonucunda ... lehine 6.000,00 TL manevi tazminat ve 100.450,56 TL maddi tazminata hükmedildiğini, dosyanın kesinleşmesi üzerine ..İcra Müdürlüğü'nün 2010/4140 sayılı dosyasında takibe konulması üzerine 22.11.2011 tarihinde borcun müvekkil belediye tarafından icra dosyasına tamamen ödendiğini belirterek davalının tanzim ettiği sigorta poliçesinde kişi başına tedavi gideri olarak gösterilen 50.000,00 TL'nin ödenmesi için davalıya ihbar edildiğini ancak ödenmediğini belirterek, kişi başına 50.000,00 TL olarak gösterilen tedavi giderine ilişkin sigorta bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsili ile müvekkil davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...vekili, kaza nedeniyle yaralanan ...’a herhangi bir ödeme yapmadıklarını ancak 10.05.2010 tarihinde 10.963,76 TL tedavi giderinin ...’ya ödendiğini, başkaca bir sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava dışı yaralanan ...’a davalı ... tarafından ilamlı icra yolu ile maluliyet tazminatı ve manevi tazminatı olarak 106.450,56 TL (masraf hariç) ödemenin yapılarak icra dosyasının kapatıldığı, davalı tarafından düzenlenen poliçede kişi başına tedavi gideri ve sakatlık için ayrı ayrı 50.000,00'er TL teminat bulunduğu, davalı ... şirketinin 50.000,000 TL sakatlık ve sağlık giderinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 50.000,00 TL'nin sigorta şirketine ihbar tarihi olan 19.09.2006'den itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan rücuen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.561,60 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/5891, Karar No: 2016/4841, Tarih: 18.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/5891 E.  ,  2016/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.....Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, davacı kuruma bağlı hastaneye piyasa fiyatlarının üzerinde temizlik malzemeleri alımı yapılmak suretiyle gerçekleştiği iddia olunan kamu zararının davalı kamu görevlilerinden tahsili istemine ilişkindir.

Buna göre; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 8 sayılı kararı uyarınca Dairemiz görev alanı dışındadır. Dosyanın inceleme yerinin belirlenmesi için 11 Nisan 2015 Tarihli ve 29323 Sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 60/II. fıkrası uyarınca dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 18/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.