muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25231, Karar No: 2016/1793, Tarih: 18.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25231 E.  ,  2016/1793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, işyerinde kullanılmak üzere katılan şirketten, finansal kiralama sözleşmesi ile 1 adet çizicili yatar daire makinesi ve 1 adet MKS bantlama makinesi kiraladığı, kira bedellerini ödeyememesi nedeniyle, sözleşme gereği olarak borçların belirli sürede ödenmesi için noter vasıtasıyla ihtarname çekildiği halde borçlarını ödenmemesi üzerine sözleşmenin feshedildiği ve malların yedi gün içerisinde tesliminin istenmesine rağmen suça konu malları teslim etmeyerek atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın, iflas ettiğini bu nedenle hakkında alacaklılar tarafından icra takibi yapıldığını, söz konusu malların bu şekilde haczedilerek yediemin deposuna kaldırıldığını makinaların katılan şirkete ait olduğunu belirtmesine rağmen, görevliler tarafından dinlenilmediğini savunması, sanık aleyhine üçüncü şahıslar tarafından başlatmış olan icra takibinde suça konu makinelerin haciz edildiği, bunun üzerine katılan şirket tarafından istihkak davası açıldığı ve ...... ...... tarih ..... Esas, ...... Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile suça konu eşyalar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın savunmasının aksine, mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi gerekçesine dayanılarak verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4128, Karar No: 2018/3878, Tarih: 22.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/4128 E.  ,  2018/3878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 10.07.2004-02.04.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin 1475 sayılı yasanın 14/5. maddesi gereğince feshedildiğini, ancak hak ettiği tazminat ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, döner ustası olarak çalışan davacının 03.04.2013-18.04.2013 tarihleri arasında mazeretsiz ve haber vermeksizin işe gelmemesi nedeniyle feshedildiğini, 1475 sayılı yasanın 14/5. Maddesi gereğince fesih nedeniyle kıdem tazminatı talep etmesinin hakkaniyete uygun olmadığını, zira davacının işi bıraktığı ertesi gün başka bir işyerinde çalışmaya başladığını, oysa davacının emeklilik yaşını beklerken başka bir yerde çalışmasının yasal olarak mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 20.03.2013 tarihi itibariyle 22 yıl sigortalılık ve 6838 prim gün sayısını doldurduğu, dolayısıyla davacının iş sözleşmesini 1475 sayılı yasanın 14/1-5 maddesine uygun olarak feshettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davasını öngören hükümde biri sübjektif, diğer objektif iki unsur karşımıza çıkmaktadır. Alacağın veya dava değerinin belirlenmesini objektif olarak imkansız olması halinde belirsiz alacak davası açılabilecektir. Örneğin iş kazası geçiren işçinin açacağı davada işveren ve işçinin karşılıklı kusur oranları, kusursuz sorumluluk olup olmadığı ve varsa kaçınılmazlık durumu ve maluliyet oranlarının dava açma aşamasında belirlenmesi imkansızdır.

Sübjektif unsur ise alacaklının talep konusu miktarı belirlemesinin alacaklıdan beklenememesidir. İşçinin yasal hakları ödenmeksizin işten çıkarıldığı bir durumda yukarıda belirtilen masraflara ek olarak uzman hesap raporu aldırarak olası işçilik alacaklarını belirlemesi de hak arama özgürlüğü önünde engel olarak değerlendirilebilir.

Talep sonucunun rakam olarak ifadesinin imkansızlığı, davacının tam olarak miktarını bilmediği ve bu bilgisizliğini davalının sahasında bulunan vakıalardan kaynaklandığı durumlarda söz konusudur.

Dairemizin kısmi dava ile ilgili verdiği bu ölçütleri kabul eden Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 17.10.2012 gün ve 2012/9-838 E, 2012/715 K sayılı kararında “İşçilik alacaklarının özelliği de dikkate alınarak, bu alacaklarda, talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi, aksinin kabulü de doğru olmayacağını, talep konusu işçilik alacakları belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesinin daha doğru olacağını” açıkça belirmiştir.

Aynı dava dilekçesinde birden fazla işçilik alacaklarının talep edildiği durumlarda davaların yığılmasından söz edilir ki, alacağın belirli olup olmadığı her bir alacak kalemi bakımından somut olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.10.2012 gün, 2012/ 9-838 E, 2012/ 715 K sayılı kararı da bu yöndedir.

Davaya konu işçilik alacaklarının bir kısmının ya da bazılarının belirsiz alacak davasına konu olamayacağı belirlendiği taktirde, hakim hemen davayı reddetmemeli, HMK.’nun 115/2 maddesi uyarınca eksikliği tamamlaması yani alacağını belirleyerek buna göre talepte bulunması için davacıya kesin süre vermeli, gereğinin yerine getirilmemesi halinde dava şartı eksikliğinden dava reddedilmelidir. Dairemiz kararları ile Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin kararları bu yöndedir(Yargıtay 9.HD. 26.01.2014 gün, 2014/1962 E, 2014/6034 K. ; Yargıtay 9.HD. 27.02.2012 gün ve 2012/1757 E, 2012/5742 K. ; Yargıtay 19. HD. 16.01.2014 gün, 2013/ 17491 E, 2014/ 1332 K. Yargıtay 19. HD, 16.01.2014 gün, 2013/ 17366 E, 2014/ 1329 K.).

Alacağın belirsiz olması halinde alacaklı, belirsiz alacak davası açabileceği gibi kısmi dava olarak da alacağın tahsilini talep edebilir.

Alacağın belirsiz olması halinde alacaklı, belirsiz alacak davası açabileceği gibi kısmi dava olarak da alacağın tahsilini talep edebilir.

Dava dilekçesinde alacağın belirsiz olduğundan söz edilmiş olsa da, kısmi dava açıldığının ifade edilmesi halinde davanın türünün kısmi dava olarak kabulü gerekir. Zira alacak belirsiz ise kısmi dava yoluyla alacağın istenmesine engel bir durum yoktur. Bu ihtimalde kısmi dava ancak talep edilen kısım itibarıyla zamanaşımını keser. Yargılama ile alacağın belirlenen kalan kısmı ıslah veya ek dava ile talep edildiğinde arttırılan miktarlar bakımından faiz başlangıcı -kural olarak- talep tarihidir. Bu nedenle davanın türünün belirsiz alacak davası veya kısmi dava oluşunun sonuçları farklı olup, tereddüt halinde hakim tarafından bu husus davacıya açıklatılmalı ve davanın türü ön inceleme tutanağına yazılarak tahkikat aşamasına geçilmelidir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00 TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00 TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı kısmi eda külli tespit istemli belirsiz alacak davası açmıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı definin hukuki sonucu olmadığından davacının talep artırım dilekçesi üzerine davalı vekili tarafından ileri sürülen zamanaşımı definin dikkate alınarak sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Ödeme belgeleri hakkı ortadan kaldıran belge olma özelliği ile yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gereken belgedir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işverenin temyiz dilekçesinin ekinde fazla mesai tahakkuku bulunan ücret hesap pusulalarını sunduğu, bunların bir kısmının imzalı olduğu, bir kısmında ise imza bulunmamakla birlikte ödemelerin banka yoluyla yapıldığının beyan edildiği görülmüştür.

Mahkemece yapılacak iş; davalı tarafından hesap numaraları bildirilen davacıya ait banka kayıtlarını temin etmek, ardından imzalı ücret hesap pusulalarında fazla mesai tahakkuku bulunan aylar ile imzasız olup da fazla mesai ücreti tahakkuklarını içerecek şekilde banka yoluyla ödendiği anlaşılan ayların fazla mesai hesabında dışlanması hususunda bilirkişiye yeniden hesaplama yaptırmak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19996, Karar No: 2013/8184, Tarih: 18.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/19996 E.  ,  2013/8184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin davalıya ait işyerinde irtibat bürosu sorumlusu olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin geçerli olmayan sebeplerle 11.02.2008 tarihinde feshedildiğini, fesih esnasında müvekkilinin 01.07.2004-11.02.2008 tarihleri arasındaki çalışmasına ilişkin kıdem tazminatının ödendiğini, müvekkili tarafından feshin geçersizliğinin tespitine ilişkin olarak açılan davanın Bakırköy 9. İş Mahkemesinin 2008/457 esas sayılı dosyasından kabulüne karar verildiğini, verilen kararın kesinleştiğini, müvekkilinin işe başvurusuna rağmen davalı tarafça işe başlatılmadığını, net 3.257,00 Euro ücret aldığını, bu sebeple davalı işveren aleyhine dört aylık brüt ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı, dört aylık boşta geçen süre ücreti, yemek bedeli, ikramiye ve kıdem tazminatı fark alacağının işlemiş faizleri ile birlikte tahsili amacı ile takip başlattıklarını, davalı tarafça talep edilen alacağın 30.154,00 Euro'luk kısmının kabul edilerek 5.502,00 Euro'luk kısmına itiraz edildiğini, itirazların haklı olmadığını belirterek Bakırköy 3. İcra Müdürlüğünün 2010/9321 Takip sayılı dosyasına yapılan itirazın 3.500,00 Euro'luk kısmının iptaline ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili Bakırköy 11. İş Mahkemesinin işbu dava ile birleşen 2010/713 esasa 2011/62 karar sayılı dosyasında müvekkilinin, davalının devraldığı ve sorumlu olduğu 01.07.2004-11.06.2008 arası çalıştığını, davalıdan ayrıca sekiz haftalık ihbar tazminatının bulunduğunu, müvekkilinin ihbar tazminatının gerek davalı gerekse davalıdan önce ki işveren tarafından ödenmediğini belirterek ihbar tazminatının tahsili istemi ile Bakırköy 9. İcra Müdürlüğüne 2010/13256 esas sayılı dosyasından davalı aleyhine takip başlattıklarını, davalı tarafça müvekkilinin iş sözleşmesinin feshi esnasında ödenen 3.907,00 Euro için de 2.140,00 Euro ihbar tazminatı bulunduğu belirtilerek takibe itiraz ettiğini, ancak müvekkiline iş sözleşmesinin feshi esnasında ödendiği belirtilen 2.140,00 Euro'nun ihbar tazminatı olmayıp prim olduğunu, kaldı ki müvekkilinin ihbar tazminatının 2.140,00 Euro olmayıp 6.497,50 Euro olduğunu belirterek davalı tarafından Bakırköy 9. İcra Müdürlüğünün 2010/13256 esas sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili asıl davaya verdiği cevap dilekçesinde davacıya ödenmesi gereken tüm alacaklarının ödendiğini, davacı tarafından yapılan hesaplamaların nasıl yapıldığının belirli olmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, birleştirilen dosyaya vermiş olduğu cevap dilekçesinde de işyeri devralınırken davacının hiçbir alacağı kalmadığına ilişkin ibraname imzaladığını, ihbar tazminatının işten ayrılırken prim adı altında banka havalesi ile ödendiğini, davacı ile yapılan sözleşmede işe başlama tarihinin 01.10.2007 olarak yazıldığını, davacının şirket devredilirken ihbar tazminatını aldığını ve işten ayrılırken de 2.140,00 Euro ihbar tazminatı ödemesi aldığını bu hususların işe iade davasında davacı tarafından kabul edildiğini, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacı ve davalı tarafça dosyaya ibraz edilen belgelere göre davacıya ödenmesi gereken dört aylık ücret alacağı, işe başlatmama tazminatı, kıdem tazminatı, yemek bedeli ikramiye alacağı ve ihbar tazminatı alacağı ile ilgili olarak alınan 16.08.2011 tarihli bilirkişi raporunda davalı tarafça itiraz edilmeyerek ödenen miktarlara göre davacının dört aylık boşta geçen süre ücreti alacağının bulunmadığı, davacının 4.087,00 Euro bakiye işe başlatmama tazminatı, 25,85 Euro yemek bedeli 6,33 Euro bakiye ikramiye alacağının bulunduğunun tespit edildiği, davacının işyerinde ki çalışma süresine göre ve davacıya iş sözleşmesinin feshi sırasında ödenen 2.140,00 Euro'nun mahsubu ile bakiye 2.397,43 Euro ihbar tazminatı alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine;

2-Mahkemece verilen kararda davacının önceki çalıştığı işyerinde ayrılırken ihbar tazminatı olarak 2.140,00 Euro ödendiği gerekçesiyle bilirkişi tarafından hesaplanan ihbar tazminatı miktarından 2.140,00 Euro mahsup edilerek karar verilmiştir. Davalı Bakırköy 3. İcra Dairesinde bulunan 2010/9321 esas sayılı dosyaya yaptığı itirazda davacıya 488,00 Euro fark kıdem tazminatı ödendiğini bildirmiştir. Davacı, davalı işyerinde önceki işyerinin devri sebebiyle 01.10.2007 tarihinden sözleşmenin feshedildiği 11.02.2008 tarihine kadar toplam dört ay çalışmıştır. Davacıya ödenen fark kıdem tazminatından davalının davacının diğer işyerindeki çalışma süresini, dolayısıyla işyeri devrini kabul ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının ihbar tazminatına esas süresi davalı işyerinin diğer işyerini devralmadan önceki çalışma süresi de dikkate alınarak hesaplanıp daha önce ödendiği anlaşılan 2.140,00 Euro tazminat mahsup edilerek bakiye alacak için karar verilmelidir. Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.