muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/562, Karar No: 2013/2462, Tarih: 21.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/562 E.  ,  2013/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.07.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 841 parsel sayılı taşınmazda tapu malikinin baba adının “...”, anne adının “...” olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- “Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin nüfusa kayıtlı olduğu yer ve anne adı yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltmeyi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o

maddedeki konular araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Mahkemece, açıklanan bu husus gözetilmeden anne adının nüfus kayıtlarına göre düzeltilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ancak bu gibi durumlarda tapu malikinin davacı ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde "çoğun içinde az da vardır" kuralı gereğince mahkemenin bu yönde bir tespit kararı vermesi gerekir.

Somut olayda; tapu kayıt maliki "... kızı ..." ile davacının murisi "... ve ... kızı ..."in aynı kişi olduğu ispat edilmiştir. Davacının anne adı yönünden tespit kararı ile yetinilmesi gerekir iken düzeltilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Somut olayda; tapu kayıt maliki "... kızı ..." ile davacının murisi "... ve ... kızı ..."in aynı kişi olduğu ispat edilmiştir. Davacının anne adı yönünden tespit kararı ile yetinilmesi gerekir iken düzeltilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile ilamın hüküm sonucunun 1.bendinin 3.satırındaki “anne adı ...” olan kelime dizelerinin hükümden çıkarılmasına, “kayıt ve tesciline” sözcüklerinden sonra gelmek üzere “anne adının ... olduğunun tespitine” ibaresinin eklenmek suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4712, Karar No: 2017/6956, Tarih: 30.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4712 E.  ,  2017/6956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde çalışırken iş akdinin 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesi çerçevesinde devredilmiş olduğunu, çalıştığı sürede işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesine göre hak ettiği ikramiyeler ile sosyal ve sendikal hakların tam olarak ödenmediğini iddia ederek çalıştığı sürede yürürlükte olan toplu iş sözleşmelerinde düzenlenmiş olan bazı sosyal ve sendikal alacaklar ile ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davalı tarafından davacıya bordrolarda “ek tazminat” adı altında ödenen miktarların dikkate alınıp alınmayacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Türk Borçlar Kanunu'nun mahsubu düzenleyen 101. ve 102. maddeleri çerçevesinde öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanmasını gerektirmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.

Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir. Kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer (BK. m. 101/1). Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir. Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa gününün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı (BK. m.101/2), borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği (BK. m.107/1) durumlarda, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.

Tek bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu durumlarda, borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda, kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.09.2000 tarih ve 2000/12-1148 esas, 2000/1193 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, Borçlar Kanunu'nun 84. maddesi gereğince, ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için, borçlunun faiz ve masrafları ödemede gecikmemiş olması zorunludur. Gecikme ve alacaklının iradesini açıklaması halinde, ödenen kısmın öncelikle faizden düşülmesi gerekir. İcra takibi, ödemeye ihtirazi kayıt konulması irade açıklamasıdır.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla para borcunun bulunduğu bir borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu Borçlar Kanunu'nun 102. maddesine göre çözümlenmelidir. Bu gibi durumlarda, kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse, ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanunu'nda özel bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanunu'nun genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi Borçlar Kanunu'nun 100. maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde, işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmesi gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanunu'nun 86. maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı Kanun'a göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş Hukuku Mevzuatımızda Basın İş Kanunu'nun 14. maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 ve 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Somut olayda bilirkişi tarafından davacıya bordrolarda “ek tazminat” adı altında ödenen ödemeler, “tazminat” adı altında ödendiğinden dolayı dava konusu alacaklarla ilişkisi bulunmadığı gerekçesi ile dava konusu alacakların hesaplanmasında dikkate alınmamıştır. Oysa davalı bu ödemeleri toplu iş sözleşmesinde düzenlenen alacaklar ve ilave tediye alacağına karşılık yaptığını iddia etmektedir. Davalı resmi kurum olup, davacı da yapılan bu ödemelerin başka bir alacağa karşılık olarak yapıldığını iddia etmediğine göre, yapılacak iş bu ödemelerin yukarıda belirtilen ilke kararı çerçevesinde davacının alacağından mahsup etmektir. Nitekim aynı davalıya karşı açılan ve aynı alacakların talep edildiği Dairemizce onanan emsal seri 2015/7912 esas (... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/107 esas 2014/682 karar) sayılı dosya ve seriye ait diğer dosyalarda davalı tarafından yapılan bu ödemeler alacaktan mahsup edilmiştir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davalının “ek tazminat” adı altında yapmış olduğu ödemeler dikkate alınmadan hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

3-İlave tediye alacağı yönünden davacı 3.500,00 TL talpte bulunmasına karşın talep aşılarak bilirkişi raporunda belirlenen 8.723,61 TL'ye hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29606, Karar No: 2013/21313, Tarih: 07.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/29606 E.  ,  2013/21313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, ticari nitelikte bulunan tır çekicisinde kullanmak üzere dava konusu kaçak (markersız) mazotu ticari amaçla satın aldığı ve eylemin sabit olduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7526, Karar No: 2014/15159, Tarih: 06.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7526 E.  ,  2014/15159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında... 6. Asliye Ticaret ve ... 1.Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

... 6.Asliye Ticaret Mahkemesi'nce, kazanın olduğu yer mahkemesinin bütün davalılar için ortak yetkili mahkeme olarak kesin yetkili mahkeme olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi ise, davacıların ikametgahının... olup dava açma tercihini ... 'da kullandıkları gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7.maddesi hükmü :(1) Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.”

Aynı kanunun “Haksız fiilden doğan davalarda yetki başlıklı” 16.madde'si hükmü “(1) Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.” şeklindedir.

Bir haksız fiil birden fazla kişi tarafından işlenmiş ise bu kişilere karşı (birlikte) açılacak tazminat davası, ortak yetkili mahkeme olan haksız fiilin işlendiği yer mahkemesinde görülür. Bu halde, davalıların hepsine karşı davalılardan birinin yerleşim yerindeki mahkemede dava açılamaz.

Haksız fiilin işlendiği yer mahkemesinin yetkisi kamu düzenine ilişkin (kesin) yetki değildir.

Somut olayda, davacıların yerleşim yeri adresi dava dilekçesi ve adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre ... dır

6100 sayılı HMK'nın 7. maddesi hükmü, haksız fiilin birden fazla kişi tarafından işlenmesi haline münhasır olup somut olaydaki davaya uygulanma imkanı yoktur. Zira burada dava, davacıların trafik kazasında yaralanması nedeniyle haksız fiili işleyen olarak, davada taraf olmayan araç maliki ve ZMSS ve kasko sorumluluğu esasına dayalı olarak sigortaya karşı açılmaktadır. Yukarıda anılan kanun hükmü ve yapılan açıklamalar göre somut uyuşmazlıkta yetkili mahkeme, zarar gören davacıların yerleşim yeri mahkemesidir

Medeni Usul Hukukuna göre bir dava için kesin yetkinin söz konusu olmadığı durumlarda, davacı tarafın seçimlik hakkı söz konusu olup, davasını genel ve özel yetkili mahkemelerden herhangi birinde açabilir. Her ne kadar Haksız fiil(kaza) ... ilçe sınırları içinde gerçekleşmiş ise de, davalılar yetki itirazında bulunmadığına ve davacıların seçimlik haklarını kullanarak davayı kendi yerleşim yerleri mahkemesinde açtıklarının anlaşılmasına göre uyuşmazlığın yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında davanın ilk açıldığı mahkemede görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3233, Karar No: 2012/7191, Tarih: 04.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/3233 E.  ,  2012/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILAN-SANIKLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten yaralama, yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : 1) ... için; 5237 sayılı TCY.nın 25/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.

2) ... için; 5237 sayılı TCY.nın 149/1, 35/2, 150/2, 62, 53/1-2 63, 54.maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, mağdur sanık ...'nin mağdur sanık ...'i yaralama ve mağdur sanık ...'in yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur sanık ...'in yağma suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, sanık ...'nin eylemini meşru savunma şartları altında gerçekleştirdiği anlaşılmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, mağdur sanık ... vekilinin meşru savunma koşullarının oluşmadığına, sanık ...'nin cezalandırılması gerektiğine yönelen mağdur sanık ... vekilinin sair yönlere ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Mağdur sanık ... hakkında mağdur sanık ...'i yaralama suçu ile ilgili olarak verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın incelenmesinde;

Sanık ...'nin eylemi ile ilgili olarak sanık hakkında hukuka uygunluk nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasının mahsus bölümündeki

.../...

"TCK.nun 25/1 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve CMK.nun 223/2-d maddesi uyarınca beraatine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleriyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (ONANMASINA),

B-) Mağdur sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

.../...

"TCK.nun 25/1 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve CMK.nun 223/2-d maddesi uyarınca beraatine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleriyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (ONANMASINA),

B-) Mağdur sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü mağdur sanık ... ve ağabeyi ...'in, mağdur sanık ...'nin işlettiği kuyumcu dükkanına gasp yapmak amacıyla gittikleri, ...'in tabancasını ... ...'ye doğrulttuğu ve "bu bir soygundur" diyerek yüzlerini boyunlarındaki kaşkollarla kapattıkları ve mağdur ...'yi alarm düğmesinin ve tabancanın bulunduğu tezgahtan uzaklaştırmaya çalıştıkları, altınları alıp kendisinin öldürüleceğinden endişelenen mağdur ...'nin tezgaha doğru yürümesi üzerine ...'in tabanca ile 3 el ateş ederek mağdur ...'yi sol koltuk altından isabetle yaraladığı, bu sırada mağdur ...'nin de babasına ait ruhsatlı tabancayla mağdur sanık ... ve ...'e 15 el ateş ederek, ...'i göğüs ve kol bölgelerinden altı isabetle yaralanması sonucu öldüğü, mağdur sanık ...'in ise baş bölgesindeki yaralanmanın ise parietooksipitalde açık kırığa, beyin dokusuna harabiyete, beyinde kurşun çekirdeği çıkarılmasına ve kraniektomiye neden olduğu" her iki gözde görme kaybına ve sol alt ekstremitede fonksiyon kaybına, kafadaki sağ parietooksipitaldeki kraniektomi defekti nedeniyle organlardan birinin işlevinin yitirilmesine sebep olduğu ve şahsın yaşamsal tehlike geçirdiği olayda;

1-) Sanık ...'in birden fazla kişiyle, silahlı olarak iş yerinde yağma suçunu işlediğinin anlaşılmasına ve mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 149/1 maddesi uyarınca uygulama yapılmasına rağmen hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK.nun 149/1.maddesinin hangi bendleriyle uygulama yapıldığının gösterilmemesi,

2-) Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-c-d ve 765 sayılı TCK.nun 497/1.maddelerine uyan suçu oluşturduğu, 5237 sayılı TCK. ile 765 sayılı TCK.nun olayla ilgili tüm hükümlerinin Yargıtay denetimine imkan verecek açıklıkta uygulanması, sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-) 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, tehlikenin ağırlığına göre cezadan makul oranda indirim yapılması yerine 3/4 oranında en üst hadden indirim yapılarak eksik ceza tayini,

4-) Yağmaya konu eşyanın değeri gözetildiğinde TCK.nun 150. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı halde yazılı şekilde uygulama yapılması,

.../...

5-) Kabule göre de; sanığın, birden fazla kişiyle, silahlı olarak iş yerinde yağma suçunu işlediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 149/1.maddesinde öngörülen nitelikli hallerden birden fazlası gerçekleştiğinden, 10-15 yıl aralığında makul bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

4-) Yağmaya konu eşyanın değeri gözetildiğinde TCK.nun 150. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı halde yazılı şekilde uygulama yapılması,

.../...

5-) Kabule göre de; sanığın, birden fazla kişiyle, silahlı olarak iş yerinde yağma suçunu işlediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 149/1.maddesinde öngörülen nitelikli hallerden birden fazlası gerçekleştiğinden, 10-15 yıl aralığında makul bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin ve katılan sanık ... müdafıinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 04/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/16366, Karar No: 2014/15440, Tarih: 15.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16366 E.  ,  2014/15440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa’nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.