muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/14820, Karar No: 2021/2139, Tarih: 10.03.2021

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Açıklanan bu ilke ışığında tüm dosya kapsamı incelenmiş; dava konusu 3 ve 4 nolu parsellerin imar işlemi ile oluştuğu, tarafların bu taşınmazlarda ve taşınmazların imar işlemine tabi olmadan önceki hali olan 3276 ada 51 nolu parselde de paylı malik oldukları; bu itibarla uyuşmazlığın imarla oluşan parsellerde elatmanın önlenmesi istemli davalardaki ilkelere göre değil de paylı mülkiyet hükümlerine göre çözüme kavuşturulması ve intifadan men koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması gerektiği belirlenmiş; belirlenen bu sonuca göre Mahkemece, dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış olan davacı tarafa intifadan men koşulunun ispatı amacı ile tanık listesi sunması için süre verilmesi ve dava şartı olan intifadan men koşulunun oluşup oluşmadığın şüpheden uzak biçimde belirlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde sonuca gidilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle reddine, davacı vekilinin temyiz itirazlarının (2) nolu bentte açıklanan sebeplerle kabulü ile HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine 1.138,73 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3.416,18 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 10.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7993, Karar No: 2014/13737, Tarih: 04.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/7993 E.  ,  2014/13737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18062, Karar No: 2015/4238, Tarih: 17.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18062 E.  ,  2015/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma suçuna teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in, Belediye Başkanlığının benzin istasyonunda pompa görevlisi olarak çalıştığı esnada temyiz dışı sanık ...'nin kullanmakta olduğu ve belediyede görevlendirilmiş traktöre benzin doldurduğu, ancak görevle ilgisi olmayacak şekilde ayrı bir bidon ile 10 litre benzini başka bir bidona doldurarak Musa'ya verdiği ve dışarı çıkartmasını istediği sırada diğer belediye çalışanları tarafından durumun anlaşılarak bidona el konulan olayda sanık ...'in hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmaya teşebbüs suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında TCK'nın 155/2 maddesi uyarınca hakkında adli para cezasına hükmolunmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1153, Karar No: 2008/2973, Tarih: 03.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1153 E.  ,  2008/2973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 3.817.83 Euro hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek bu meblağın fiili ödeme tarihindeki TL karşılığının olay tarihinden işleyecek faizi ile davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili kusuru, hasarı kabul etmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... 8.11.2005 tarihli oturumda davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 3.817.83 Euro hasar bedelinin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... ve davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, yabancı plakalı araçlarda onarımın, aracın kayıtlı olduğu ülkede yapılması halinde zararın bu ülkede katlanılan giderlere göre belirlenmesine göre davalı ... ile davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Bilirkişi raporu hasar yönünden hükme yeterli değildir. Uzmanlık giderleri, işlem hazırlık süresi, katılım giderleri,çalışma donanımının hazırlanması gibi harcama kalem-

lerinin açıklaması yeterli değildir. Sigortalıya 2.831.78 Euro ödenmesine rağmen dava dilekçesinde buna uzmanlık gideri adı altında 394.05 Euro ve içerik hasarı adı altında 592 Euro ilave edilerek toplam 3.817.83 Euro'nun davalılardan tahsili talep edilmiştir. Bu konulara yeterli açıklık getirilmeli, belirlenen giderlerin piyasa rayicine uygun olup olmadığı izah edilmelidir. Bu durumda mahkemece İTÜ gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan hususlarıda aydınlatıcı hasar raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm tesisi doğru değildir.

3- Dava yabancı plakalı araçta trafik kazası sonucu oluşan zararın yabancı para ile tazmini ve fiili ödeme günündeki kur üzerinden Türk Lirası karşılığının tahsili istemine ilişkindir. Türk parası üzerinden tazminata hükmedilmesi genel kuraldır. Bk. 83. maddesi sözleşme ile ilgili olup haksız fiillere uygulanamaz. Somut olayın Türkiye'de gerçekleştiği gözetilerek yabancı para cinsinden belirlenen zararın fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden Türk Lirası karşılığa hükmolunması gerekirken yazılı şekilde döviz cinsi üzerinden tazminata karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... ile davalı ... Belediyesi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 3.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1067, Karar No: 2015/1627, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1067 E.  ,  2015/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/380, Karar No: 2024/10573, Tarih: 01.07.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/380 E.  ,  2024/10573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/536 E., 2021/102 K.

SUÇ : Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinde yer alan “(1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (…)(1) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir. (2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, somut olayda şikâyetçinin kovuşturma aşamasında 01.09.2020 tarihli celsede, zararının karşılanması nedeniyle şikâyetçi olmadığı yönündeki beyanı karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayin edilmesi hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6307, Karar No: 2010/8989, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6307 E.  ,  2010/8989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unusurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulmalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değrelendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2560, Karar No: 2012/917, Tarih: 20.02.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/2560 E.  ,  2012/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar ..., ..., ..., ... ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı, 19 K. 1 c pafta, 7571 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşa edilen binadan 5 numaralı konutu, bir kısım arsa sahibi davalılardan satın aldığını, diğer davalının ise inşaatı yapan yüklenici olduğunu, ancak daha sonra binada hasarların meydana gelmeye başladığını beyanla maddi ve manevi tazminat ödetilmesini talep etmiştir.

Dava, önce ... 3. Tüketici Mahkemesi'nin 2008/30 E. sayılı dosyasında ele alınmış, Tüketici Mahkemesi'nce verilen davanın ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce görülmesi gerektiğine dair görevsizlik kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, bilahare dosyanın gönderildiği ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi ise eldeki davada isteklerin kısmen kabulü yönünde hüküm tesis etmiştir.

Dosya kapsamına göre dava konusu dairenin ... ili ... ilçesi ... mahallesi 19 k- 1 c pafta no 7571 parsel numaralı arsa malikleriyle yüklenici ... Limited Şirketi arasında imzalanan 29.03.1996 günlü vekâletname (sözleşme) kapsamına göre arsa sahiplerine isabet ettiği, 23.02.1998 günlü resmi senete göre de yine davalı arsa sahiplerince davacıya satıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla davacıya bir kısım davalı arsa sahipleri arasında satış akdi niteliğinde hukuki ilişkinin kurulduğu açıktır. Davacı ile davalılardan yüklenici arasında ise herhangi bir akdi ilişki bulunmayıp inşaatı gerçekleştirdiğinden veya imalâtı yapan kişi sıfatıyla kendisine husumet yöneltildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davanın Tüketici Mahkemesi'nde görülmesi gerekirken genel yetkili mahkeme sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülmesi yerinde olmamıştır.

O halde Tüketici Mahkemesi'nin görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7765, Karar No: 2024/4099, Tarih: 11.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/7765 E.  ,  2024/4099 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/326 E., 2022/181 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafi atandığı ancak bozma sonrası suça sürüklenen çocuğun beyanının alınması esnasında zorunlu müdafiinin hazır bulunması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6643, Karar No: 2010/2171, Tarih: 29.04.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6643 E.  ,  2010/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

K A R A R

Dosya içerisinde, dava konusu taşınmazın çevresinde bulunan parsellere ait tapu kayıtları, kadastro tutanakları ve dayanak belgeleri ile DSİ tarafından yapılan sulama kanalı çalışmalarına ilişkin harita ve belgeler bulunmamaktadır.

1- Dava konusu yerin çevresinde bulunan 134, 135, 136, 137 ve 139 parsellere ait tapu kayıtları, kadastro tutanakları ile varsa dayanak belgelerinin bulundukları yerlerden eksiksiz olarak getirtilmesi,

2- DSİ tarafından taşınmazın bulunduğu yerde yapılan sulama çalışmalarına ilişkin kayıt ve belgeler ile varsa kamulaştırma haritalarının DSİ'den istenerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için geri çevrilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, 29.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1077, Karar No: 2015/1626, Tarih: 17.06.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1077 E.  ,  2015/1626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1.İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2014

NUMARASI : 2014/467 E-2014/726 K.

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 1.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.12.2013 gün ve 2012/588 E.-2013/842 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22.Hukuk Dairesinin 04.03.2014 gün ve 2014/3769 E.-2014/4760 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığını, davalı işverenin iş sözleşmesinin devam ettiği bir tarihte müvekkili işçiyi resmi kayıtlarda işten çıkmış gibi gösterdiğini, daha sonra ise kayden yeniden işe girişinin yapıldığını, muvazaalı işe girdi çıktı işlemlerinde işverenin amacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesiyle verilen ücret zamlarından işçiyi mahrum etmek ve yeni bir sözleşmeyle işe başlamış gibi göstererek işçi ücretlerinin asgari ücret seviyesine düşürülmesi olduğunu, kanuna karşı hile olan bu işlem sonucunda müvekkilinin ücretinin işyerine yeni girmiş bir işçi gibi asgari ücret seviyesine indirildiğini, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı gibi ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğünü, geçersiz sayılması gereken bu işlem nedeniyle doğan fark işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı def'ini ileri sürerek, davacı işçinin müvekkiline ait işyerinde çalışmasının aralıklı olduğunu, önceki dönem çalışması sonunda davacının serbest iradesiyle işverene dilekçe vererek iş sözleşmesini sonlandırdığını ve tüm haklarını alarak işvereni ibra ettiğini, daha sonra ise müracaatı üzerine tekrar işe başlatıldığını, davacı gibi diğer işçilere de işten ayrılışları sebebiyle ya ihbar sürelerinin kullandırıldığını ya da ihbar tazminatlarının ödendiğini, ayrıca kıdem tazminatlarının ve sair alacakların da eksiksiz olarak ödendiğini, taraflar arasında yapılan yeni sözleşme ve belirlenen yeni ücretten de sendikanın haberdar olduğunu, ne sendikanın ne de davacının ücrete herhangi bir itirazda bulunmadığını, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.