muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2939, Karar No: 2018/6363, Tarih: 15.10.2018

O halde, mahkemece dava edilen taşınmazlara komşu taşınmazlar hakkında benzer nitelikteki dava dosyalarının tespit edilerek kesinleşmiş olmaları halinde dosya kapsamına alınması sonrasında çekişmeli taşınmazların bulunduğu yeri kapsayan en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile 1939, 1954 ve 1960-70'li yıllara ait hava fotoğrafı ve bunlardan elde edilen memleket haritaları eksiksiz dosya kapsamına alınarak önceki bilirkişiler dışında halen ... ve ... Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman ... yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç ... mühendisi ile hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik inceleme yapacak jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi ve bir fen elemanı yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, dosya kapsamında yer alan harita ve fotoğraflar, çekişmeli taşınmazlarla birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 1/6/1988 gün ve 31/13 E. K.; 14/3/1989 gün ve 35/13 E. K. ve 13/6/1989 gün ve 7/25 E. K. sayılı kararlarıyla iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi ... olan bir yerin üzerindeki ... bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt ... toprağının ... sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; klizimetre (eğimölçer) aletiyle ölçülmek ve memleket haritasındaki münhaniler de dikkate alınmak suretiyle, dava konusu taşınmazların kesin ve gerçek eğimi belirlenmeli, keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; fen ve uzman ..

... olan bir yerin üzerindeki ... bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt ... toprağının ... sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; klizimetre (eğimölçer) aletiyle ölçülmek ve memleket haritasındaki münhaniler de dikkate alınmak suretiyle, dava konusu taşınmazların kesin ve gerçek eğimi belirlenmeli, keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; fen ve uzman ... bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak tahdit haritasıyla irtibatlı, taşınmazların konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine (kadastro paftası yok ise çekişmeli taşınmazların ölçekli krokisi), yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazşar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurlar tek tek sayı olarak tarif edilmeli, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şekli detaylı olarak incelenmeli, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme, araştırma ve uygulamaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/10/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2745, Karar No: 2013/6619, Tarih: 21.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/2745 E.  ,  2013/6619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/53671

MAHKEMESİ : Tunceli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/11/2011, 2011/17 (E) ve 2011/79 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık C.. A..'ın eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

a) Dosyadaki raporlar arasında mevcut bulunan esaslı çelişki nedeniyle, mağdura ait tüm tedavi evrakı Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek, mağdurun başında meydana gelen yaralanmanın, kemik kırığına, beyin kanamasına, organ işlevinin zayıflaması ya da yitirilmesine, hayati tehlikeye yol açıp açmadığı hususlarında rapor alınması ve sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi yerine, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

b) Kabule göre;

Sanık hakkında temel cezanın TCK’nun 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak belirlenip, ardından mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle yine aynı Kanunun 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak önce 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi yerine, aynı Kanunun 87/1-son maddesi uyarınca doğrudan 3 yıl hapis cezasına; ardından, TCK'nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralları da gözetilerek, kasten yaralama suçlarında birden fazla nitelikli halin birleşmesi durumunda en ağır cezayı gerektiren suçtan hüküm kurulması gerektiği, kemik kırığının ancak teşdit nedeni sayılabileceği gözetilmeksizin, belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden, uygulama olanağı bulunmayan önce TCK’nun 87/3, akabinde de aynı Kanunun 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükmün değişik gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/436, Karar No: 2015/1465, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/436 E.  ,  2015/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/9841, Karar No: 2010/23271, Tarih: 14.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/9841 E.  ,  2010/23271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Limited şirket ortaklarının sorumluluğunu düzenleyen TTK.nun 532. maddesi hükmüne göre ortaklar  sermaye koyma borçlarını yerine getirdikleri nisbette, sorumluluktan kurtulurlar. Şu kadar ki ortaklara koydukları sermaye kısmen veya tamamen geri verilmiş veya haksız yere kar yahut faiz ödenmiş ise aldıkları para nispetinde sorumludurlar. Ortaklığın infisahı halinde dahi tasfiye memurları ortakların ödemeleri gereken borcu bu hüküm ve esaslar dairesinde tespit ederler.

Limited şirket ortakları ve tasfiye memurları ilamda yazılı olan şirket borcundan dolayı doğrudan doğruya takip edilemez. Şirket borcunu belirleyen ilam nedeniyle ortakları ve tasfiye memurları adına icra emri düzenlenemez. Adı geçenlerin sorumlulukları yukarıda açıklanan kurallara göre ve yapılacak bir yargılamada saptanmalıdır.

Öte yandan 07.11.2006 takip tarihinden önce tasfiye edilen, tasfiyenin sona erdiği 9.03.2006 tarihinde Ticaret Siciline tesçil ve 14.03.2006 tarihinde de Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilerek kaydı kapatılan ve böylelikle tüzel kişiliği sona eren ilam borçlusu hakkında tıpkı ölü şahıs hakkında olduğu gibi icra takibi yapılamayacağı gibi, başlatılan takibin borçlu şirket ortağı ile tasfiye memuruna yönlendirilerek devamı ve icra emri gönderilmesi de olanaklı değildir.

O halde, mahkemece şikayet kabul edilerek icra emrinin iptaline karar  verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14018, Karar No: 2015/11504, Tarih: 08.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/14018 E.  ,  2015/11504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YÜKSEKOVA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/06/2015

NUMARASI : 2014/1609-2015/931

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalılar H.. Ç.., H.. Ç.. ve Ş.. Ç.. vekili olarak Av. İ.. A..’a adı geçen davalılar tarafından verilmiş vekaletname varsa aslı ya da harçlandırılmış ve baro pulu yapıştırılmış onaylı örneğinin dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1187, Karar No: 2020/3338, Tarih: 25.12.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/1187 E.  ,  2020/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. ile davalı L-D İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 14.11.2019 tarih ve 2018/681 E.-2019/571 K. sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Hazır bulunan davacılar avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin bozma ilamına uyularak verilen karar, davacı arsa sahipleri vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemizce gönderilmiş ise de;

Kararı temyiz eden davacı arsa sahipleri vekili Avukat ...’ın ve Avukat Ahu Algın’ın vekâletnamesinin dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemece davacılar vekili Avukat ...’ın ve Avukat Ahu Algın’ın her bir davacı arsa sahibini temsile yetkili olduğuna ilişkin karar, temyiz ve Yargıtay duruşmasının yapıldığı 01.12.2020 günü itibariyle geçerli olan vekaletnamesinin aslını ya da onaylı suretini dosyaya ibrazının sağlanması; vekaletname sunulmaz ise, gerekçeli kararın davacı arsa sahiplerine tebliği ile temyiz süresi de beklenerek müteakip işlemlerin ikmalinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17815, Karar No: 2014/5228, Tarih: 10.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/17815 E.  ,  2014/5228 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/17815

KARAR NO : 2014/5228

MAHKEMESİ : KÜTAHYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2012/536-2013/209

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasındaki ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, intifadan men şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden; dava konusu 325 ada, 17 parsel sayılı, avlulu kerpiç ev niteliğindeki taşınmazın kayden 12.01.2000 tarihinde vefat eden tarafların murisi ve babaları olan M. İ. adına kayıtlı olduğu, intikal nedeniyle tarafların taşınmaza iştiraken malik oldukları, taşınmazın davalıların kullanımında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar elbirliği halinde maliktirler. Elbirliği mülkiyetinde taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı) Bilindiği, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan olumlu zarar ile kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı)

Öte yandan, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere uygun şekilde HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Bu nedenle, eğer arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilerek resen emsal araştırılmalı, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazın niteliği ve yukarıda gösterilen ilkeler ve belirlenen olgular birlikte değerlendirildiğinde hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca tarafların gösterdikleri ve gösterecekleri tüm delillerin toplanması ve hasıl olacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yukarıda belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4960, Karar No: 2015/23475, Tarih: 13.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4960 E.  ,  2015/23475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Çocuk Mahkemesinin 26/10/2009 tarihli ve 2009/682 esas, 2009/736 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 04/10/2013 tarihli ve 2013/410 esas, 2013/807 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/02/2015 gün ve 2015/3631/10923 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/02/2015 gün ve 2015/60480 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, ... Çocuk Mahkemesince verilen 04/10/2013 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuğun 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23/1. maddesinde belirtilen 3 yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle önceki hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, 26/10/2009 tarihli ve 2009/682 esas, 2009/736 sayılı kararın kesinleşmesinden sonra işlenen ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2013 tarihli ve 2013/189 esas, 2013/236 sayılı kararma konu suç tarihinin 22/02/2013 olduğu, açıklanmasına karar verilen ... Çocuk Mahkemesinin kararının kesinleşme tarihinin ise dosyadaki kesinleştirme şerhinin aksine 03/11/2009 olduğu, kesinleştirme şerhinde sehven 30/03/2010 yazıldığı, dolayısıyla ikinci kez işlenen suçun önceki kararın kesinleşme tarihinin üzerinden 3 yıl geçmesinden sonra işlendiği, hükmün açıklanması için gerekli yasal koşulların oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 02/02/2015 tarihinde yürürlüğe giren 19/01/2015 günlü iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler başlıklı 2. maddesinin “ bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakarlar” düzenlemesine ve aynı dosyanın Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 05/11/2014 tarih ve 2014/31766 esas, 2014/30749 sayılı kararıyla temyizin reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince kanun yararına bozma incelemesinin Yüksek (13.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 13.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23729, Karar No: 2015/819, Tarih: 22.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23729 E.  ,  2015/819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ... Kapalı Ceza İnfaz Müdürlüğü'nün 24.02.2014 tarihli cevabi yazısı ile "... Mahallesi, ... Sokak, No....../..." adresi olduğu, anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, .../... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince .../... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.