muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/123, Karar No: 2023/15398, Tarih: 27.02.2023

15.11.2021 günü saat 03:30 sıralarında ... Göçmen Kaçakçılığı İle Mücadele Ve Hudut Kapıları Şube Müdürlüğüne gelen ihbara istinaden ... plakalı ... Transit marka araç, ... plakalı ... marka araç ve ... plakalı ... marka araçların birlikte hareket ederek göçmen kaçakçılığı yapacaklarının öğrenildiği, konu ile ilgili ... Yolu üzerinde yapılan çalışma neticesinde bu 3 araç ile karşılaşıldığı, araçlar ile yapılan kovalamaca neticesinde ... plakalı ... marka araç ... Yolu üzeri 810 nolu polis uygulama noktası yakınında şarampole çıkması neticesinde durdurulduğu, araç içerisinde 46 yabancı uyruklu düzensiz göçmen şahsın yakalandığı, ... plakalı ... marka araç ile yapılan kovalamaca sırasında ... plakalı ... marka aracın perdeleme yapmak suretiyle takibi engellemeye çalıştığı, bu aracın kısa süre sonra ... ilçesinde durdurulduğu ve araç sürücüsünün sanık ... olduğunun tespit edildiği, dosya arasında bulunan teşhis tutanağında mağdur göçmen şahısların yakalandıkları aracı olay esnasında kullanan şahsın sanık ...'i kesin ve net olarak teşhis ettikleri, PTS inceleme tutanağına göre 3 aracın da olayın yaşandığı, 15.11.2021 günü saat 00:00 ile 04:00 olay yeri olan ... ... - ... yolu üzerinde bulunan PTS'lerde birbirine yakın saatlerde geçiş kayıtlarının olduğunun, içerisinde göçmen yakalanmayan ... ve ... plakalı araçların güzergah üzerindeki PTS'lerde birden fazla ve ters istikametlerde geçiş kayıtlarının olduğunun tespit edildiği, birbirinden habersiz 3 aracın tesadüfen farklı noktalarındaki PTS'lerden aynı saatlerde geçmiş olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve ... ve ... gözcülük ve refakatcılık yaptığının sabit olduğu, sanıkların HTS kayıtları üzerinde yapılan bilirkişi incelenmesinde sanık ...'ın olaydan birgün önce sanık ...'un kardeşi olan ... ile telefon görüşmesinin olduğunun tespit edildiği, tutanak mümzileri ... ve ...'un alınan beyanlarında, kovalamacada önlerine ... Plakalı ... marka araç girdiğini, önce bu aracın sivil araç olarak transiti takibe aldığını düşündüklerini, kovalamaca sırasında ışıklandırmalarını yaktıklarını ve ilgili araca uyarılarda bulunduklarını, buna rağmen ... marka aracın aralarına girdiğini, sonra sivil ekip olmadığını anladıklarını, kendisine de sesli ikazlarda bulunduklarını fakat hala ... marka araç ile sağ ve sol şerit olmak üzere aralarına girdiğini ve kendilerinin geçmelerine izin vermediğini beyan ettikleri, ayrıca mağdurların da beyaz renkli iki aracın sürekli kendilerine eşlik ettiği yönünde beyanda bulundukları, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın beyanının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, iştirak halinde 46 göçmeni diğer sanıklarla birlikte kaçırmaya çalıştığı, göçmenleri taşıyan aracın kapalı kasa ..

... marka araç ile sağ ve sol şerit olmak üzere aralarına girdiğini ve kendilerinin geçmelerine izin vermediğini beyan ettikleri, ayrıca mağdurların da beyaz renkli iki aracın sürekli kendilerine eşlik ettiği yönünde beyanda bulundukları, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın beyanının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, iştirak halinde 46 göçmeni diğer sanıklarla birlikte kaçırmaya çalıştığı, göçmenleri taşıyan aracın kapalı kasa ... olduğu, nitekim gerek dosyada bulunan fotoğraflardan gerek tutanaktan gerekse mağdur beyanlarından bazı göçmenlerin bagajda taşındığının sabit olduğu, yakalanan göçmen sayısı nazara alındığında balık istifi şeklinde göçmenlerin araca bindirilmiş olduğu, bu durumun onur kırıcı muamele niteliğinde olduğu, ayrıca aracın göçmenler içindeyken ve araç seyir halinde iken sanık ...'ın araçtan atlayarak kaçtığı ve soförsüz kalan aracın 3-4 metre yükseklikten aşağı düşerek durduğu, bu durumun fotoğraflar ile de sabit olduğu, bu haliyle göçmenlerin hayatı bakımından tehlikeli bir durumunda meydana geldiği anlaşılmakla göçmen sayısının fazlalığı ve kasta dayalı kusurun ağırlığı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak cezanın belirlenmesi gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın temyiz isteği yönünden

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen, dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden

1. Suçun sanık tarafından işlenmediğine ve alt sınırdan uzaklaşılarak cezanın tayin edilmesine yönelik temyizinde:

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde ve cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. İstinaf mahkemesinin kararında gerekçe bulunmadığına yönelik temyizinde:

Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'unun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre, İlk Derece Mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu saptanarak istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir

C. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11429, Karar No: 2020/9638, Tarih: 30.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11429 E.  ,  2020/9638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Aynı suçu birlikte işleyen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Yücel Şerif DUMAN hakkında Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/337 Esas sayılı dosyasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sonrasında Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/134 Esas ve 2013/780 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklandığı ve temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 14.02.2018 tarihli ve 2016/13240 Esas, 2018/1989 Karar sayılı ilamı ile bozma kararı verildiği, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin açıklanan hükme yönelik temyiz taleplerinin dosyanın diğer suça sürüklenen çocuğu hakkında inceleme yapan Yüksek 13. Ceza Dairesince incelenmesinin daha uygun olacağı değerlendirildiğinden, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 30.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19057, Karar No: 2019/87, Tarih: 07.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2016/19057 E.  ,  2019/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar ... ve ... hakkında; katılanlar ..., ..., müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik mala zarar verme suçlarından, müştekiler ..., ... ve ...'na yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, katılan ...'na yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlenmesi nedeniyle eylemlerden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 143/1. ve 116/4. maddesi uyarınca verilen cezalarda artırım yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında; katılan ..., müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların, müştekilerin ikamet ettiği binaların dış yüzeyinde bulunan doğalgaz kabin kapaklarını söküp zarar vermek suretiyle açarak kabin içerisindeki topraklama görevi yapan bakır çubuğu çaldıkları olayda; inceleme yapılarak suça konu doğalgaz kabinlerinin adet gereği bulundurulan eşya mı yoksa kilitle muhafaza altına alınan eşya olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Hırsızlık suçlarının geçe vakti işlenmesi nedeniyle eylemlerden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca verilen cezalarda artırım yapılmaması,

2-Hırsızlık suçlarının geçe vakti işlenmesi nedeniyle eylemlerden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca verilen cezalarda artırım yapılmaması,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekilerin aşamalardaki beyanlarına göre; sanıkların çaldığı bakır çubukların değerinin 50,00 TL ile 100,00 TL arasında olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Kabul ve uygulamaya göre de; Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın ve sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 07.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6636, Karar No: 2015/4611, Tarih: 16.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6636 E.  ,  2015/4611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/724, Karar No: 2019/2543, Tarih: 02.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/724 E.  ,  2019/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve.... Gıda Reklam Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 21/01/2014 gününde verilen dilekçe ile araç satışından kaynaklanan alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/03/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16897, Karar No: 2017/8291, Tarih: 11.07.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/16897 E.  ,  2017/8291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerin farklı olduğu; müştekiye ait ikametgahın bilirkişi raporuna göre sağlam ve muhkem kapısını kırarak açıp içeriden hırsızlık yapan hükümlünün eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35/2 maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, şikayeti devam eden müştekiye karşı ayrıca aynı Yasanın 116/1, 119/1-c ve151/1. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek; mala zarar verme ve birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozmak suçları için 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerine göre "uzlaşma" müessesesi de değerlendirilerek her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe Yasanın saptanması gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCY'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı ” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek hükümlünün cezasından indirim yapılması,

3-Hükümlünün aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, suçlarını ikrar eden ve temyize gelmeyen hükümlüler ... ve ...'ın ise soruşturma aşamasında öğle saatlerinde müştekiye ait eve girdiklerini beyan etmeleri karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun hükümlü lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 11/07/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3887, Karar No: 2017/21602, Tarih: 12.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3887 E.  ,  2017/21602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.