muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27059, Karar No: 2014/9916, Tarih: 08.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27059 E.  ,  2014/9916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2012/190-2012/541

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılardan H.. Ç.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, M... Ç.. mirasçıları aleyhine açılan davanın kesin hüküm nedeniyle reddine, H.. Ç.. hakkındaki davanın ise hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılardan H.. Ç.. vekilince temyiz edilmiştir.

M.. Ç..mirasçıları aleyhine açılan davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Yapılan incelemede; Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 17.10.1986 Tarih 1985/512-1986/919 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 17. maddesi uyarınca Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verildiği, ancak; bu davanın davalı H.. Ç..’ın yokluğunda yürütülerek sonuçlandırıldığı anlaşılmıştır. Tescil dosyasının kaybolması nedeniyle gerekçeli kararın bu davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği de denetlenememektedir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi, mal sahibi açısından, usulüne uygun yapılan tebligatla başlar.

Kamulaştırma işlemlerinin davacı H.. Ç..’a 03.07.1984 tarihinde “birlikte sakin dayısı M.. B..’e” tebliğ edildiği belirtilmiş ise de; davacının M.. B... adında dayısının bulunmadığı ve tebligatın yapıldığı tarihte davacının Erzincan 3. Ordu İstihkam Taburu’nda tabur komutanı olarak görev yaptığı ileri sürüldüğünden, kamulaştırma işlemlerinin davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmakla işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı H.. Ç.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan H.. Ç.. vd.den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8445, Karar No: 2021/201, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8445 E.  ,  2021/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2053, Karar No: 2018/3686, Tarih: 21.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/2053 E.  ,  2018/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin ilk kararı Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

2- Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12425, Karar No: 2012/22831, Tarih: 28.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/12425 E.  ,  2012/22831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.3.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.9.2012 günü temyiz eden davacı C..Y.. ile vekili Av. M..B.. K..ve karşı taraf davalı A.. Y.. vekili Av. T...Y.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının tüm, davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında akalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusurunun bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Davalıya ait taşınmaz üzerine konulan tedbirin kaldırılması için yapılan keşif giderleri davalı tarafından karşılandığı halde hükümle yeniden davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900.00 TL. vekalet ücretinin C...'dan alınıp A..'ya verilmesine, aşağıda yazılı harcın C..'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran A..'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2012 Cuma.
Yargıtay — Esas No: 2015/2092, Karar No: 2016/3017, Tarih: 11.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2092 E.  ,  2016/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen mülkiyet tespiti davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 15.12.2014 gün ve 2014/3860 Esas, 8155 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

Davacılar vekili, müvekkilleri arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yapılan ek sözleşmeyle dairelerin tesliminin 15.05.2006 tarihi olarak belirlendiğini, anılan kooperatifin bu işi yapmasının mümkün olmaması üzerine kooperatifin kendisini tasfiye ederek, bu işi davalı ... devrettiğini, daha sonra müvekkillerine taşeron olan ...gelerek, davalı kooperatifin işlerinin çok yoğun olduğunu, arsa sahibi olarak sürekli kendilerine ulaşılmasının zor olduğunu, bu nedenle sözkonusu hakların bu aşamada, ileride taşınmazların mülkiyetinin müvekkillerine teslimi koşuluyla davalı... devredilmesinin istenildiğini, müvekkillerinin de taşınmazların kendilerine verileceğini düşünerek bu hakları...devrettiğini, davalı kooperatifin 07.07.2012 tarihli oturumda aldığı kararla yapılacak daire sayısını müvekkilinin rızasını almadan azalttığını, toplantı tutanağının 7. maddesi gereği arsa sahibine toplam 12 daire verilmesinin kabul edildiğini, halen 51 daireden 16 adedinin boş olduğunu, kooperatif temsilcileriyle yapılan görüşmede arsa sahibi olarak verilecek dairelerden bir kısmının satıldığının öğrenildiğini, ancak, tapuda halen taşınmazların davalı kooperatif adına kayıtlı bulunduğunu, müvekkillerinin gerek Noter sözleşmesi, gerekse, alınan kararlarla verilmesi öngörülen taşınmazları kaybetme olasılığı bulunduğunu, müvekkillerinin söz konusu taşınmazların kendilerinde kaldığını düşünerek bedelsiz olarak... devrettiğini, bu hususta bir yanılmalarının bulunduğunu, asıl hak sahiplerinin müvekkilleri olduğunu, davalı ... arsa sahibi olduğu gerekçesiyle verilecek tüm taşınmazların müvekkillerine ait olduğu iddiasıyla bu davanın açıldığını ileri sürerek, davalı .... yazılacak tüm hisselerin (12 adet daire) müvekkilleri adına düzeltilmesini ve tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ...davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, hukuki yararın HMK'da dava şartı olarak düzenlendiği ve mahkemece yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerektiği, davacının mülkiyete ilişkin bu iddiası yönünden eda davası açma imkânı varken, tespit davası açmasında hukuki yararı

bulunmadığı gerekçesiyle, davanın HMK'nın 114/1-h ve HMK'nın 115/1-1, 2 maddeleri uyarınca dava şartı yokluğundan usulden reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine.... sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

bulunmadığı gerekçesiyle, davanın HMK'nın 114/1-h ve HMK'nın 115/1-1, 2 maddeleri uyarınca dava şartı yokluğundan usulden reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine.... sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,... TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1663, Karar No: 2015/2478, Tarih: 16.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1663 E.  ,  2015/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Almanya'da işe başladığı 05/04/1982 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun, bu tarihten itibaren sigortalılığının ve hizmet borçlanması yapabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, Almanya'da işe başladığı 05.04.1982 tarihinin sigorta başlangıç tarihi olarak kabul edilip bu tarihten itibaren sigortalılığının tespiti ve borçlanabileceğinin tespiti ile emekliliği için gerekli sürenin 05.04.1982 tarihinden itibaren hesaplanmasını talep etmiştir.4.11.2014 tarihli celsede talebini davacının yurt dışında Türk vatandaşı olarak çalışmaya başladığı 05.04.1982 tarihinden itibaren çalıştığı süreleri 5510 Sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında borçlanabileceğinin tespiti olarak açıklamıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Objektif dava birleşmesi (davaların yığılması) dar anlamda davacının aynı davalıya karşı sahip olduğu birden fazla talebini açtığı tek bir davada istemesidir. Bu durumda görünüşte tek dava, gerçekte ise talep sayısınca dava mevcuttur. Mahkeme objektif dava birleşmesi halinde her bir talep hakkında ayrı ayrı inceleme yapacak taleplerden birinin kabulüne karar verirken diğerinin reddine yada kısmen kabulüne karar verebilecektir.

Somut olayda, davacının borçlanma talep tarihi 05.12.2013 olup bu tarihten önce Türkiye'de 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalılığı bulunmadığından 3201 sayılı Kanun'un 5.maddesinin 4.fıkrasına göre yurt dışı hizmet borçlanmasına ait süreler 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(b) bendi kapsamında sigortalılık haline göre geçmiş sayılacaktır. Bu nedenle mahkemenin davacının yurt dışı borçlanmasının 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında sayılmasına ilişkin talebi reddetmesi yerindedir. Ancak dava dilekçesinin, ön inceleme tutanağının ve davacının taleple ilgili beyanlarının ve temyiz dilekçesinin incelenmesinden yurt dışında sigorta kapsamına girdiği tarihin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulüne ilişkin talebi de bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacının sigortalılık başlangıç istemi hakkında da bir karar verilmesi gerekirken davanın tümden reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz Harcının istek halinde davacıya iadesine, 16/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4759, Karar No: 2012/8567, Tarih: 10.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/4759 E.  ,  2012/8567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :179-338

Dava, yaşlılık aylığına fark zamların yansıtılarak ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı biçimde yetkisizlik kararı vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

5510 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda anılan yasada hüküm bulunmaması nedeni ile yetkili mahkemenin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa ilişkin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu çevrede, davanın, kural olarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9 ve 17.maddeleri gereğince davalı ... Sigortalar Kurumu Başkanlığının bulunduğu Ankara veya işlemlerin yapıldığı şubenin bulunduğu yerde açılması gerekir. 12.01.2011 kabul tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 5 ve devamı maddelerinde yetki konusunda benzer düzenlemeler getirilmiş olup, 14.maddesinin (1).paragrafında "bir şubenin işlemlerinden doğan davalardan, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." hükmü düzenlenmiştir.

Uyuşmazlığa konu işlemlerin Sosyal Sigortalar Genel Müdürlüğü Sigortalı Emeklilik İşlemleri Dairesi Başkanlığı tarafından yapıldığı, bu durumda Ankara mahkemelerinin yetkili olduğu gözetilmeksizin, Çanakkale Mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9344, Karar No: 2019/9361, Tarih: 22.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/9344 E.  ,  2019/9361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde ağır vasıta şoförü olarak çalıştığı, fazla mesai, hafta ve genel tatil çalışması yaptığı halde ücretinin ödenmediği, iş akdinin haksız feshedildiği iddiası ile fazla mesai, hafta ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.