muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/818, Karar No: 2023/4330, Tarih: 11.07.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin banka havalesi yoluyla gönderilen 50.000,00 Dolar parayı hiçbir zaman inkâr etmediğini, söz konusu paranın müvekkiline gönderilme sebebinin adi ortaklık yoluyla süt hayvancılığı yapılması olduğunu, davacının bu parayı ortak ticaret için gönderdiğini, ortaklık sözleşmesi yapıldığını, davacının bu ortaklığın yerine gelmesi için gayrimenkul alınması, satılması ve işyeri açma için gerekli bütün işlemleri yapmak üzere müvekkili şirket ortakları ... ve ...'ya vekâlet verdiğini, müvekkili şirketin yeni yatırımlar yaptığını, çiftliği ve araziyi büyütme yoluna gittiğini, davacının bir süre sonra ortaklıktan vazgeçerek hayvanları Yozgat'ta bulunan çiftliğine götüreceğini beyan ettiğini ancak ortaklık payından kendine düşen hayvanları teslim almadığını, ortaklık yapısını ibra etmediğini, davacıya parasına karşılık banka yoluyla 175.000,00 TL ödendiğini, davacının gönderdiği paradan dolayı bir alacağının bulunmadığını, davacının tehdit yoluyla müvekkillerden para almaya çalıştığını, savcılık yoluna gidilince ihtiyati haciz alınmak suretiyle müvekkiline baskı yapılarak haksız tahsilat yapılma yolunun denendiğini, yaptıkları itiraz neticesinde ihtiyati haciz kararının kaldırıldığını, davacı tarafın müvekkiline ortaklık amacıyla gönderdiği 50.000,00 Dolar bulunduğunu, bu paranın ticari amaçla gönderildiğinden gönderildiği gün kuru itibariyle Türk parasına çevrilmesi gerektiğini, davacı tarafın ortaklıktan vazgeçmesinden sonra müvekkilinin iade ettiği paralar mevcut olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında bir ortaklık kurma amacının bulunduğunun açık olduğu, tarafların da kabulünde olduğu şekilde davacının parayı gönderdiği ancak karşı tarafın edimini yerine getirmek dışında hazırlık hareketlerine dair başlamadığı, davalının para gönderildiğini inkar etmediği gibi hukuki ilişkiyi de ikrar ettiği, sözleşmenin yerine getirilmediği, hayata geçmediği takdirde genel ilkenin herkesin aldıklarını vermesi olduğu, bilirkişi raporunun usul ve yasaya uygun bulunuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalının yapmış olduğu takibe yönelik itirazın 78.820,39 TL açısından iptaline, Malatya İcra Dairesinin 2018/14141 E. sayılı takibin 78.820,39 TL açısından kaldığı yerden devamına, davalının itirazının haksız olduğu 78.320,39 TL açısından bu alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili şirket ile davacı arasında bir adi ortaklık olduğu konusunun dikkate alınmadan karar verildiğini, bu ortaklık gereğince davacının taşınmaz almak ve bazı işlemleri yapmak üzere müvekkili şirketin ortaklarına vekalet verdiğini, adi ortaklığın kurulduğunu, müvekkili şirketin bu ortaklık nedeniyle hayvan barınaklarını genişletmek üzere yatırım yaptığını, arazisini genişlettiğini, ticari ortaklığın kanıtlanması için sözleşmenin mevcut olduğunu, büyükbaş hayvanlarının alınması hususunun göz ardı edildiğini, yerel mahkemenin bu ortaklığı ve ortaklıktan kaynaklanan yatırım ve giderleri yok sayarak müvekkilini borçlu gösteren bilirkişi raporunu geçerli saymasının ve bu yönde karar vermesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı tarafın alacağının inkar edilmediğini sadece iddia ettiği kadar alacaklı olmadığı adi ortaklıktan kaynaklanan kar ve maliyet hesaplarının yapıldıktan sonra gerçek alacağının ortaya çıkacağının beyan edildiğini, yerel mahkemenin %20 tazminata karar vermesinin dosya kapsamına ve delil durumuna uygun olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, ilk derece mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraflar arasında adi ortaklığa ilişkin bir sözleşmenin hiçbir zaman hayata geçmediği, aralarındaki ticari ilişki nedeniyle davacının davalıdan icra takip tarihi itibariyle 78.820,39 TL alacaklı olduğu ve icra takibi yapmakta haklı olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, büyükbaş hayvan ticareti kapsamında alacağın tahsili amacıyla yapılmış takibe itirazın iptali davasıdır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı İcra İflas Kanunu' nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, büyükbaş hayvan ticareti kapsamında alacağın tahsili amacıyla yapılmış takibe itirazın iptali davasıdır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı İcra İflas Kanunu' nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6814, Karar No: 2018/12567, Tarih: 01.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/6814 E.  ,  2018/12567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın şikayetçinin sokağa park ettiği kamyoneti üzerinde bulunan aküyü çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14748, Karar No: 2014/12140, Tarih: 18.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/14748 E.  ,  2014/12140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleten ve sürücüsü olduğu ... plakasayılı aracın müvekkiline kasko sigortalı ... plaka sayılı araca çarparak hasara sebebiyet verdiğini ileri sürerek, 32.300,00 TL tazminatın 18.06.2012 ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 32.300,00 TL tazminatın 25.06.2012 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.654,76 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 18.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14736, Karar No: 2007/2462, Tarih: 21.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/14736 E.  ,  2007/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Niğde l. Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

TARİHİ        :30.12.2005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden boşanmaya neden olan olaylarda gelini ile ilişkiye giren davacı kocanın tamamen kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü  tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü  böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada  mademki birlik artık sarsılmış  diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk  Medeni  Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa  kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden  beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin  reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanın nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi. 21.02.2007 çar.
Yargıtay — Esas No: 2014/21103, Karar No: 2016/344, Tarih: 13.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/21103 E.  ,  2016/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kısmi iade nedeniyle TCK'nın 168. maddesi gereğince cezadan indirim yapılabilmesi için müştekinin açık rızasına başvurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6084, Karar No: 2012/21248, Tarih: 18.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/6084 E.  ,  2012/21248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlünün kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Açık cezaevinden kaçan sanığın ... ili Merkez Sanayi Karakoluna kendiliğinden teslim olup olmadığı hususunun ... Emniyet Müdürlüğü'ne sorulduğu, gönderilen cevabi yazı ekindeki yakalama evrakının 21/06/2006 tarihli olup dava konusu suça ilişkin olmadığının anlaşılması karşısında sanığın yakalandığına ilişkin tutanakların getirtilerek, tutanak düzenleyici polislerin dinlenmesi ve sanığın kendiliğinden teslim olduğu yolundaki savunması da gözetilerek, sonucuna göre TCK'nın 293. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2872, Karar No: 2013/7121, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/2872 E.  ,  2013/7121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı dosyanın temyiz incelemesi sırasında;

1-Gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen davalıya tebliğine ilişkin belgenin,

2-Uyuşmazlık dönemlerine dair toplu iş sözleşmelerinin,

3-Sendika üye kayıt fişinin,

4-Daha önce aynı taleplerle dava açılan dava dosyalarının,

5-Alt işveren Marmara Temizlik Şirketi (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/2873 esas ve 2013/2884 esas sayılı dosyalar) belge ve kayıtları ile varsa toplu iş sözleşmeleri ve bordroların

Dosyada bulunmadığı tespit edilmiş olup söz konusu belgelerin tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23111, Karar No: 2021/5344, Tarih: 22.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/23111 E.  ,  2021/5344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/309, Karar No: 2014/7941, Tarih: 29.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/309 E.  ,  2014/7941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/141-2013/706

Dava dilekçesinde, tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar dilekçelerinde, Hacı Mehmet Bey İbni İbrahim Namı Diğer Oğlakçı Vakfı'nın tevliyete ehil vakıf evladı olduklarının tespitini istemişler; mahkemece, talep edilen tevliyetin dolu olduğundan vakıf yönetiminin istikrarsızlığa gidip zarara uğrayabileceği bu nedenle hukuksal yararları bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilebilmesi için öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması, sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir. Tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti mahkemeye 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 6. maddesi gereğince göreve atama Vakıflar Meclisi'ne ait olduğundan halen tevliyetin dolu olması böyle bir dava açılmasına engel değildir. Zira davacıların bu şekilde bir tespit kararı almaları halinde doğrudan doğruya vakıf yönetimine geçemeyecekleri ancak tevliyetin ölüm, azil, istifa vs. gibi nedenlerden boşalması halinde derhal Vakıflar Genel Müdürlüğüne başvurabilecekleri böylelikle emek ve zamandan tasarrufu sebebiyle önceden böyle bir davayı açmalarında hukuki yararları bulunmaktadır. Bir başka açıdan da bu hallerde mülhak vakfın uzun süre emaneten yönetilmesini önleyebileceklerdir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında Dairemizin 16.01.2012 gün 2011/11134 E.-2012/129 K.sayılı ilamında da açıklandığı üzere; davacıların babası Raif Yücel Tuncay'ın, kesinleşen mahkeme kararı ile tevliyeti evlada meşrut aynı vakfın tevliyetine ehil vakıf evladı olduğu tespit edildiğine göre, davacıların vakfeden ile soybağı yöntemince ispatlanmıştır. Davaya konu Vakfa ait vakfiyede tevliyet, batın şartı ve kız-erkek ayrımı gözetilmeden evladın aslahına bırakıldığından, davacıların bu şartları taşıyıp taşımadığı araştırılıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde bulunmayan gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27587, Karar No: 2015/8427, Tarih: 30.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27587 E.  ,  2015/8427 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 19. İş Mahkemesi'nden verilen 16.10.2014 günlü ve 2013/358 E. – 2014/454 K. sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dosyanın UYAP sisteminden kontrolünde; 09.01.2015 tarihinde Uyap sisteminde kaydı bulunan, davacı vekili tarafından imzalanan, 6552 sayılı Yasa kapsamında davadan feragat beyanı bulunan elektronik imzasız, havale tarihi ve dilekçe tarihi bulunmayan taratılan dilekçe olduğu görülmektedir.

Davacı vekilinin anılan feragat içerikli dilekçesinin aslının dosya içerisine alındıktan sonra;

2- Davacının dosya içerisinde bulunan 29.03.2012 tarihli ve 11.05.2012 tarihli her iki ... sigorta mercii cetvellerinde birbiri ile çelişen bildirimler bulunduğu görülmekle, davacının yeni tarihli, dosya içerisindeki ... sigorta merciinin cetvellerindeki çelişkiyi giderecek TR 4 belgesi celbedilip, dosya içerisine alındıktan sonra;

3–Davalı Kurumdan; davacı tarafça 6652 sayılı Yasa kapsamında herhangi bir müracaat yapılıp yapılmadığı, müracaat bulunması halinde ilgili tüm bilgi ve belgelerin celbedilip, dosya içerisine alındıktan sonra;

Dosyanın gönderilmek üzere mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklikler giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.