muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2, Karar No: 2011/140, Tarih: 13.04.2011

Hemen belirtmelidir ki, Trafik Sigortası Genel Şartları B.4. maddesi uyarınca, hak sahiplerine ödemede bulunan sigortacı, sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre, tazminatın kaldırılmasını veya azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta ettirene rücu edebilme hakkına sahiptir.

Diğer taraftan, hak sahiplerine ödeme yapan sigorta şirketinin ehliyetsiz araç kullanımı nedeni ile sigortalısına rücu hakkı, sürücünün kusur oranı ile sınırlıdır.

Somut olayda; davalının kayıt maliki olduğu araç dava dışı A..Z... Ç.’.ın yönetiminde iken dava dışı şahsa ait araç ile çarpışmış, meydana gelen kazada sürücü A... Z...Ç.’ın kızları G.. Ç. ve T.. Ç. vefat etmiştir. Ceza davasında, kazanın meydana gelmesinde aracı sürücü belgesiz kullanan A..Z..Ç. 6/8 oranında kusurlu bulunurken karşı araç sürücüsü 2/8 oranında kusurlu bulunmuş ve bu durum kesinleşmiştir.

A... Z...Ç. ve eşi Vasfiye Ç. aracın zorunlu trafik sigortacısı olan Axa Oyak Sigorta AŞ aleyhine Kartal Asliye 4.Hukuk Mahkemesinde açtıkları davada kusur oranlarını da gözeterek destekten yoksun kalma tazminatı istemiştir. Kartal 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında alınan ve hükme dayanak yapılan 11.5.2002 günlü bilirkişi raporunda “zarar hesabında kusur indirimi yapılmadığı” belirtilmesine karşın, anılan mahkeme kararının gerekçesinde açıkça “…ceza mahkemesinin…günlü ilamına göre davacı A..Z.. Ç. 6/8 oranında, diğer ….sürücü 2/8 oranında kusurlu olup, bu kusur…dosya kapsamına uygun düştüğünden mahkememizce bu kusur oranı esas alınarak” şeklinde ifade edildiği üzere zarar miktarının belirlenmesinde kusur durumu nazara alınmış ve buna göre hesaplanan tazminata hükmedilerek karar kesinleşmiş ve davacı sigorta şirketince ilgililerine ödenerek rücu davasına konu edilmiştir.

Eldeki davada, mahkemece hükme dayanak alınan, 03.02.2005 düzenleme, 09.02.2005 havale tarihli bilirkişi raporunda davacı sigorta şirketinin sigortalısına rücu edebileceği miktar belirlenirken Kartal Asliye 4.Hukuk Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla belirlenen kusur durumu ile destekten yoksun kalma tazminatından sigortalı araç sürücüsünün kusuruna isabet eden kısım gözönüne alınarak hesaplama yapılmıştır.

O halde, mahkemece, açıklanan bu rapora dayalı olarak ve hak sahiplerine ödeme yapan sigorta şirketinin ehliyetsiz araç kullanımı nedeni ile sigortalısına rücu hakkının sürücünün kusur oranı ile sınırlı olduğu da gözetilerek hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu nedenle, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gereklidir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı (457.515  TL)  bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10369, Karar No: 2020/13353, Tarih: 22.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/10369 E.  ,  2020/13353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1222, Karar No: 2012/1161, Tarih: 06.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/1222 E.  ,  2012/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Beraatine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Beraat hükmü sonucu itibariyle yerinde ise de, el konulan dava konusu ürünlerin sanığa iadesine karar verilmesi yerine müdahil veya vekiline iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, adli emanetin ... sırasına kayıtlı bir çift ayakkabının sanığa, adli emanetin ... sırasında kayıtlı pantolonun katılana iadesine, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5697, Karar No: 2017/7858, Tarih: 16.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/5697 E.  ,  2017/7858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılara ödenen yol ve yemek yardımlarının sigorta primine esas kazanç niteliğinde olmadığının tespiti ile, 01/01/2005-31/12/2005 tarihleri arasında müvekkili şirket tarafından sigortalılara ödenen yol yardımı tutarları üzerinden davalı Kuruma ödenmiş ve davalı Kurum tarafından yasal dayanağı olmaksızın yanlış ve yersiz olarak alınmış sigorta primleri ile işsizlik sigortası primlerine ilişkin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 9.429,00 TL, alacağın her aya ait primin Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden ay başından iadenin yapılacağı ayın başına kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6449, Karar No: 2014/3036, Tarih: 25.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6449 E.  ,  2014/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... vd. tarafından, davalılar .... Grup Temizlik Tekstil İnş. Yay. Eğitim ve Sağlık Hiz. Ltd. Şti. vd. aleyhine 03/04/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 05/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1119, Karar No: 2018/5231, Tarih: 17.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1119 E.  ,  2018/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdureler vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4580, Karar No: 2022/2598, Tarih: 11.05.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/4580 E.  ,  2022/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemi ile ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilince istinaf edilmiş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda davacının istinaf isteminin esastan reddine dair verilen karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı arsa sahibi, davalı kooperatif ile arasında imzalanan 11/03/1994 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin cezai şart başlıklı 18/d maddesinde "Bu sözleşme gereğince Kooperatife ait edimlerden yerine getirilmeyenler olur da arsa sahipleri bundan zarar görür ise, gördüğü zararların iki katını aylık %20 gecikme cezası ile birlikte geri alır" düzenlemesi mevcuttur. Davacı tarafça bu düzenleme gereği davacı tarafın sorumluluğunda olmasına karşın kendilerince ödenen trafonun TEDAŞ'a devri ve bağımsız bölümlerin ferdi aboneliğe geçmesi için dosyaların hazırlanması ile ilgili 47.100,00 TL’nin 2 katı olan 94.100.00 TL'nin tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali talep edilmiştir.

İlk derece mahkemesince yüklenici davalı kooperatif ile arsa sahipleri davacılar arasında 26/07/2003 tarihli geçici kabul tutanağı düzenlendiği, arsa sahipleri davacıların yüklenici davalı kooperatifi sözleşme ve ek sözleşmeden doğan cezai şartlardan dolayı ibra edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Aynı gerekçeler ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 26/07/2003 tarihli protokolde cezalı çalışma karşılığı hesaplanan 380,000,00 TL'nin ödenmesi halinde sözleşmeden kaynaklı şartlardan ibra edildiği, başkaca cezalı çalışma karşılığı alınmayacağı düzenlenmiş olup, anılan protokolün genel bir ibra protokolü olmadığı, sadece cezalı çalışmaya dair olduğu değerlendirilmesi yerine hatalı olarak genel ibra olarak yorumlanması yanlış olmuştur.

Diğer taraftan davacının takibe dayanak aldığı sözleşmenin 18/d maddesinde kooperatifin edimini yerine getirmemesi halinde arsa sahibinin bundan zarar görmesi koşuluna bağlı olarak arsa sahibinin gördüğü zararın iki katını gecikme cezası ile birlikte alabileceği düzenlenmiş olup, arsa sahiplerinin zarara uğradığı ispatlanmadığından zararın iki katının tahsili mümkün değil ise de, sözleşmenin 10/d maddesi gereği yüklenici yükümlülüğünde olup, davacı tarafından karşılanan trafonun TEDAŞ'a devri ve bağımsız bölümlerin ferdi aboneliğe geçmesi bedelinin yükleniciden tahsili gerektiğinin kabulü gerekir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş trafonun TEDAŞ'a devri ve bağımsız bölümlerin ferdi aboneliğe geçmesi davalı yükümlülüğünde olmasına karşın davacı tarafça ödenen 47,100,00 TL bakımından davanın kabulü ile takipte haklı olunan miktar üzerinden itirazın iptaline karar verilmesinden ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22.Hukuk Dairesinin 28/01/2021 tarih ve 2021/679 Esas 2021/672 Karar sayılı kararın kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, HMK 373/1 maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16717, Karar No: 2015/14377, Tarih: 09.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16717 E.  ,  2015/14377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013-17/07/2014 (Ek karar)

NUMARASI : 2011/24-2013/573

Davacı M.. B.. vekili Avukat O.. T.. tarafından, davalı M..Ş.. aleyhine 21/01/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ilişkin karar yönünden davacı vekilinin temyiz isteğinden vazgeçmiş sayılmasına dair verilen 17/07/2014 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya kapsamından, davacı tarafından temyiz posta giderinin süresinde P.. havalesi ile gönderildiği anlaşılmakla; davacının temyiz isteminin reddine dair 17/07/2014 günlü ek karar kaldırılarak temyiz incelemesine geçildi.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın redine karar verilmiş; hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, M..-A..arası bölünmüş yol yapımı sırasında Karayolları G..M.. müteahhidi olan davalı şirkete ait iş makinaları tarafından drenaj kanalının altından geçen akaryakıt boru hattına hasar verilerek yakıt zayiatına ve onarım masraflarına sebep olunduğunu belirterek meydana gelen zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, işin herhangi bir hasar ve zarar meydana gelmeden tamamlanarak iş sahibine teslim edildiğini, işin tesliminden çok sonra akaryakıt sızıntısı olduğu gerekçesiyle tazminat davası açılmasının usul ve yasaya aykırı bulunduğunu, davacı tarafından aynı nedenle idare mahkemesinde Karayolları G..M.. aleyhine açılan davada davacı lehine tazminata hükmedildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu alanda kazı çalışmasının 12-13/08/2009 tarihinde beton dökülerek tamamlandığı, delil tespitinin 27/01/2010 tarihinde yapıldığı, davalı şirketin çalışmasını tamamladıktan 5 ay sonra sızıntının meydana geldiği, zararın davalı tarafından gerçekleştirildiğinin kesin olarak tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, dava konusu alanda kazı çalışmasının 12-13/08/2009 tarihinde beton dökülerek tamamlandığı, delil tespitinin 27/01/2010 tarihinde yapıldığı, davalı şirketin çalışmasını tamamladıktan 5 ay sonra sızıntının meydana geldiği, zararın davalı tarafından gerçekleştirildiğinin kesin olarak tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; M..-A.. I. kısım bölünmüş yol yapımını davalı şirketin dava dışı Karayolları G..M..ile yaptığı sözleşme ile üstlendiği, işin tamamlanarak teslim edildiği, davacıya ait akaryakıt boru hattında 18/01/2010 tarihinde basıncın düşmesi sonucu yapılan araştırmalar sonucu G.. ilçesi, Ş.. köyü, Ç..mevkiinde davalı şirket tarafından yapılan karayolunun kenarındaki drenaj kanalının 27/01/2010 tarihinde kaldırılarak altından geçen akaryakıt boru hattının 47 metrelik kısmındaki hasar nedeniyle akaryakıt sızıntısının olduğunun belirlendiği, tespit bilirkişi raporunda akaryakıt boru hattının drenaj hendeği yapımı sırasında çeşitli yerlerinden zarar gördüğü, zarar gören yerlerin bir kısmından akaryakıt sızarak zayi olduğunun belirtildiği, mahkemece alınan bilirkişi kurulu rapor ve ek raporunda kazıdan çıkartılan depoda muhafaza edilen borulardaki hasar ve deformasyonların dolgu malzemesi ile hiç bir şekilde ilgisinin bulunmadığı, yüksek dayanımlı çelik borularda böyle bir hasarın ancak bir iş makinesinin kepçesinin yakın mesafeden vurduğu darbelerle oluşabileceği, drenaj hendek yapımı çalışmaları esnasında iş makinelerince boru hattında hasara sebebiyet verme ihtimalinin oldukça yüksek bulunduğunun belirtildiği, davacı tarafından dava konusu zararla ilgili idare mahkemesinde iş sahibi K..G.. müdürlüğü aleyhine açılan tazminat davasında zararın yol yapımı çalışması sırasında iş makinelerince boru hattına hasar verilmesinden kaynaklandığı kabul edilerek istemin kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; K.. M.. müteahhidi davalı şirketin drenaj kanalı yapımı sırasında iş makineleri ile davacıya ait boru hattına hasar verdiği sabittir. Davalı şirket, haksız fiil faili olarak ortaya çıkan zarardan sorumludur. Davacının zararı ve kapsamı belirlenerek davalı şirketen tahsiline karar verilmelidir. Ayrıca, dava konusu olayla ilgili davacı tarafından müteselsil sorumlu asıl iş sahibi K.. M.. aleyhine idare mahkemesinde açılan davada, S.. M.. 31/05/2011 gün ve 2010/482 esas, 2011/633 karar sayılı kararı ile tazminata hükmedildiği de gözetilerek tahsilde tekerrüre yol açmayacak biçimde karar verilmesi gerekir. Mahkemece, açıklanan yönler gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14820, Karar No: 2018/3992, Tarih: 22.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/14820 E.  ,  2018/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.02.2013 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kal'i talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.