muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20261, Karar No: 2015/1296, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20261 E.  ,  2015/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/6354, Karar No: 2010/12181, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6354 E.  ,  2010/12181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 tarih ve 2008/676 - 2008/697 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 07.10.2000 tarihinde 12.000 DM karşılığı “Yimpaş Holding A.Ş. Yimpaş Verwaltungs GMBH ortaklık sözleşmesi” ibareli belge ile davalı şirkete ortak olduğunu, müvekkiline parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini ancak, her hangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını, davalıların Bankacılık Kanunu'na aykırı şekilde mevduat topladığını, SPK'na aykırı olarak aracılık faaliyetinde bulunduğunu ve kurul kaydına aldırmadan hisse senetlerini halka arz ettiklerini, bu konuda davalı ... ve diğer yönetici davalılar hakkında verilen ceza kararının kesinleştiğini, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olmasının hukuken mümkün bulunmadığını, şirket defterlerinin de usulüne uygun tutulmadığını ve bu konuda da anılan yöneticiler hakkında mahkumiyet kararı verilip kesinleştiğini, davalı şahısların da TTK'nun 336. maddesi uyarınca da müvekkilinin zararından sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan belge ile hisse senedi satımı yapılamayacağının ve müvekkilinin davalı şirketle ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitini, şimdilik 6.500 TL'nın temerrüt faiziyle birlikte müvekkiline iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının Yimpaş Holding A.Ş. ortağı olmadığını, bu nedenle Yimpaş Holding A.Ş. yönünden davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini, 1 yıllık zamanaşımının dolduğunu, davalı şahıslara da husumet yöneltilemeyeceğini, davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili bulunduğu şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul tarafından faaliyetleri denetlenen bir Anonim Şirket olduğunu, TTK.nun 329. ve 405. maddesi gereğince Anonim Şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının davalı ...de hissesi bulunmadığı, dolayısıyla bu şirketin de taraf ehliyeti bulunmadığı, esasa girilmiş olsaydı bile şirketin Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan anonim şirketler olduğu, TTK'nun 405/2. maddesi uyarınca pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri istenemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekeceği, her ne kadar dava dilekçesinde ..., ..., ... ve ... davalı olarak gösterilmiş ise de, davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan Anonim Şirket yönetim kurulu başkanının ve yönetim kurulu üyelerinin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalıların sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Gerçekten de TTK'nun 329 ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Somut olayda da davacı vekili, müvekkiline “Yimpaş Holding A.Ş. Yimpaş Verwaltungs GMBH ortaklık sözleşmesi” ibareli belge imzalatılarak 12.000 DEM ödeme yaptığını, ancak geçerli bir şekilde davalı şirketlere ortak olmadığını iddia etmektedir. Davalılar vekili, davacının Yimpaş Holding A.Ş. ortağı olmadığını savunmuştur. Takasbank kayıtlarında Yimpaş Yozgat İhtiyaç Maddeleri Paz.A.Ş.'de davacının 40 hissesinin bulunduğu bildirilmiştir.

Öte yandan davacı vekilince dosyaya sunulan ve Dairemize intikal eden diğer dosyalardan da bilinen SPK duyuru ve kararlarında, davalı şirketlerin de aralarında bulunduğu Yimpaş Grubu Şirketlerinin, pay defterlerinin gerçek ortaklık durumunu yansıtmadığı, ortaklık durumlarının ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle izlendiği belirtilmiş, söz konusu şirketlerce gönderilen ve Takasbank’ta bulunan resmi pay defterleri bilgilerinin temin edilerek ilgililerin ellerinde bulunan belgelerle karşılaştırılmak suretiyle gerektiğinde dava açılması önerilmiştir. Somut uyuşmazlık yönünden de, davalı kayıtlarındaki yukarıdaki bentte anılan çelişkili durum karşısında, anılan hisse senetlerinden, mevzuatın öngördüğü biçimde sahih ve gerçek hak sahipliği sonucunu doğuran, davalı şirketlerin yasal pay defterlerinde yer aldığında hiçbir kuşku bulunmayan nitelikte olmalarının anlaşılması gerektiğinde duraksanmamalıdır.

Bu durum karşısında mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketlerin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketlerin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirketlere pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında “çoğun içinde az da vardır kuralı” gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6504, Karar No: 2022/10732, Tarih: 14.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6504 E.  ,  2022/10732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Sivas 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının ... ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu’nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanun'un 22. maddesi uyarınca “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Sağlık kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve kısıtlı adayının yerleşim yeri adresi de “...” olduğundan uyuşmazlığın Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17076, Karar No: 2012/1656, Tarih: 09.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17076 E.  ,  2012/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumetten reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi ... vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kamulaştırma işlemine başlanıp başlanmadığı başlanmış ise hangi aşamada olduğu ve dava konusu kanalın da gösterildiği toplulaştırma krokisinin ve dava konusu taşınmaza ait toplulaştırma belgelerinin Toprak Tarım Reformu Genel Müdürlüğünün o yerdeki ilgili biriminden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16630, Karar No: 2014/16069, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16630 E.  ,  2014/16069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/395-2014/421

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 2. Ticaret Mahkemesi 21.03.2014 tarih, 2013/219 Esas - 2014/57 Karar sayılı ilamı ile 5.050,00 TL alacağın 18.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27997, Karar No: 2016/3827, Tarih: 21.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27997 E.  ,  2016/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar A.. Y.., A.. Ç..'in, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan sanık A.. Y..'ın beraatine ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan sanık A.. Ç..'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık A.. Ç.. müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

....... Mek. Cihaz Limited Şirketi Yetkilisi olan sanık A.. Y.. ile şirket muhasebecisi sanık A.. Ç..'in, fiilen çalışmadıkları halde 5510 sayılı Sosyal Güvenlik Kanunu'ndaki 65 yaş düzenlemesinden olumsuz etkilenmemelerini temin için bir kısım 18 yaş altındaki çocukları işe giriş yapmış göstererek Sosyal Güvenlik Kurumuna gerçeğe aykırı bilidirimde bulundukları, bu şekilde sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1- Sanık A.. Ç.. hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar A.. Y.. ile A.. Ç.. hakkında nitelikli dolandırıcılık ve sanık A.. Y.. hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık A.. Y..'ın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olmadığı ve sanık A.. Ç..'e yüklenen dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.4.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22466, Karar No: 2014/1403, Tarih: 31.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22466 E.  ,  2014/1403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Dörtyol 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 30/04/2013 (29-7.2013 T.Ek Karar)

Numarası : 2012/199-2013/238

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacının tavzih talebinin Mahkemenin 29/07/2013 tarihli ek kararı ile reddine ilişkin karara yönelik temyizi yönünden; Davacının dava dilekçesinde davalı olarak gösterdiği davalı S.. Dış Ticaret Makine İnşaat Ltd Şirketinin unvanının S.. D..Ç.. Makine İnşaat Nakliyat Sanayi Ticaret Limited Şirketi şeklinde dava tarihinden önce değiştiği, ancak yapılan tebligat üzerine yeni unvanla verilen vekaletnameye istinaden şirket avukatının davayı takip ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece tavzih talebinin kabul edilerek yeni unvanın karar başlığına yazılması gerekirken talebin reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

2-Davalının 30/04/2013 tarihli karara yönelik temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

3- Davacı, davalı işyerinde gece bekçisi olarak çalıştığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalışmasına ve fazla mesai yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, bekçilik yaptığı işyerinde beklerken fırtına çıkması nedeniyle korunmak için orada bulunan bir tırın içine girdiğini, fırtına sonrasında işverence tırın içine girene kadar binaya sahip olması gerektiği söylenerek azarlandığını, bunun üzerine iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının davalı şirket işçisi olmadığını, davacının iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai yaptığı, hafta tatili ve bayram tatillerinde çalıştığı, çalışmasının karşılığının işverence ödenmediği bu nedenle iş akdini haklı olarak feshettiği kıdem tazminatına hak kazandığı, yıllık izinlerinin ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava ve ıslah dilekçesinde yıllık izin alacağına en yüksek banka mevduat faizi uygulanmasını talep etmiştir. Gerek yasal faizin gerekse en yüksek banka mevduat faizinin zaman zaman diğerinden yüksek orana ulaştığı gözetilerek talep de dikkate alınarak bu alacağa yasal faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizinin yürütülmesi gerekirken doğrudan yasal faiz uygulanması hatalı olup bozma nedenidir.

Davacı dava ve ıslah dilekçesinde yıllık izin alacağına en yüksek banka mevduat faizi uygulanmasını talep etmiştir. Gerek yasal faizin gerekse en yüksek banka mevduat faizinin zaman zaman diğerinden yüksek orana ulaştığı gözetilerek talep de dikkate alınarak bu alacağa yasal faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizinin yürütülmesi gerekirken doğrudan yasal faiz uygulanması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan 30/04/2013 tarihli karar ile 29/07/2013 tarihli ek kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 31/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9892, Karar No: 2018/14404, Tarih: 18.12.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/9892 E.  ,  2018/14404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

23.05.2013 tarihli olay tutanağına göre devriye görevi esnasında ... caddesi üzerinde açık tezgah üzerinde kaçak sigara satışı yapıldığı fark edilip satış yapan ... 'in yakalandığının yazılmış olması karşısında; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında sigaraları içmek için aldığını beyan ettiği dikkate alındığında, tutanak mümzilerinin tanık olarak dinlenerek sanığın satış yaparken yakalanıp yakalanmadığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10510, Karar No: 2022/11173, Tarih: 08.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/10510 E.  ,  2022/11173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından gerçekleştirilen yargılama sonucunda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.01.2014 gün ve 2012/200 Esas, 2014/27 Karar sayılı hükümlerin O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 04.11.2020 gün ve 2016/8956 Esas, 2020/4700 Karar sayılı sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanması, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün bozulması yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2020 günlü, KD-2014/152029 sayılı itiraznamesiyle 5237 sayılı CMK’nın 308. maddesi gereğince itiraz edilmesinin ardından yapılan incelemede kapatılan 14. Ceza Dairesinin 17.03.2021 gün ve 2021/2 Esas, 2021/2153 Karar sayılı itirazın kabulü ile hükümlerin bozulması yönündeki kararına mahkemece direnilerek kurulan 28.12.2021 gün ve 2021/191 Esas, 2021/483 Karar sayılı hükümlerin O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafisi ve Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyizi nedeniyle 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Dairemize gönderilen dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü;

Dosyanın incelenmesinde, Bakanlık vekili tarafından 03.10.2022 tarihinde hükümlerin temyiz edildiği ve tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmek suretiyle söz konusu eksiklik giderildikten sonra Dairemize iade edilmesi için esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.