muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9954, Karar No: 2014/14695, Tarih: 26.06.2014

4857 sayılı İş Kanununa göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanununun 14 üncü maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir. Buna göre örneğin, 5.000 TL ihbar tazminatı, 7.500 TL kıdem tazminatı, 2.500 TL ücret, 2.000 TL fazla mesai ve 500 TL yıllık izin ücreti alacağı olmak üzere takibe konu yapılmamış toplam 17.500 TL alacağı olan bir işçiye işveren tarafından yapılacak 15.000 TL lik bir kısmi ödeme, öncelikle muaccel olan normal aylık ücret ve fazla mesai alacağına ilişkin borçlarına mahsup edilmelidir. Kalan miktar ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti borcuna mahsup edilecektir. Anılan borçların muacceliyet tarihleri aynı olduğundan, temerrüt tarihi önce gerçekleşmiş olan borca yani kıdem tazminatına mahsup edilecektir. Kalan 3.000 TL lik ödemenin, ihbar ve izin ücreti borcuna mahsubu anılan borçların muacceliyet ve temerrüt tarihlerinin aynı olması nedeni ile miktarları ile orantılı olarak yapılacaktır. Kalan toplam borç 5.500 TL olup, ihbar tazminatının bu miktara oranı 5.000/5.500 = 10/11, izin ücretinin oranı 500/5.500 = 1/11 olmakla, 3.000 X 10/11 = 2.727 TL ihbar tazminatına, 3.000 X 1/11 = 273 TL izin alacağına mahsup edilecektir. Böylece işverenin 2.273 TL ihbar tazminatı, 227 TL izin ücreti olmak üzere toplam 2.500 TL borcu kalmış olacaktır.

Dairemiz uygulamasına göre;ödeme iddiasıyla düzenlenmiş ancak tutar içermeyen matbu ibranamelere kıymet verilmemektedir. Ancak ibraname tutar içermekte ise ya da ibraname yanında ödemeye dair dekont vs bir belge sunulmuşsa makbuz kabilinden olan bu tür belgelerdeki tutarların tespit edilen alacak tutarlarından mahsubu gereklidir. Mahsup konusunda da ödemenin hangi alacaklar karşılığı yapıldığının tespiti gerekir. Eğer tarafların iddia ve savunmalarından bu konuda sonuca ulaşılamıyorsa, hesap edilen alacaklardan yukarıda belirtilmiş olan usul ile mahsup yoluna gidilmelidir.

Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8014, Karar No: 2008/799, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8014 E.  ,  2008/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay .20. Hukuk Dairesinin 04/06/2002 tarih ve 2002/3266-5412 sayılı bozma kararında özetle; "Bilirkişi raporu yetersizdir. Çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığı ve hukuki durumu, resmi belgelerdeki konumu araştırılarak karar verilmelidir. Bu nedenle uzman orman ve fenni bilirkişiler ile çekişmeli taşınmazın resmi belgelerdeki konumunun belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda kurulan hüküm doğru görülmemiştir.Şöyle ki ;

Hükme esas alınan 10.10.2003 tarihli uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın meyilinin % 40 olduğu ,güneybatı hududu dışında tüm yönlerden orman niteliğindeki taşınmazlar ile çevrili olduğu ,amenajman planında ziraat ve bozuk meşe baltalığı sınıranda yer aldığı, 1987 tarihli memleket haritasında ise açıklık alanda kaldığı ,üzerinde yer yer meşe ocakları ile 4 adet ... meşe ağaçlarının, 2 adet bodur ... ve kuşburnu ağacının bulunduğu, bu ağaçların 8-12 yaşında oldukları, tohumlama yolu ile taşınmaza geldikleri, erozyona maruz ve ... muhafaza özeliği taşıdığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanarak taşınmazın resmi belgelerdeki konumunu işaretlenmiştir.

Her ne kadar uzman orman bilirkişi tarafından çekişmeli taşınmazın resmi belgelerdeki konumu incelenirken 1987 tarihli MH uygulanmış ,yöreye ilişkin en eski tarihli memleket haritası uygulanmamış ise de, toplanan deliller tüm dosya kapsamı ve uzman bilirkişi raporlarından ve yerel bilirkişilerin çekişmeli taşınmazın öncesinin orman olduğu yolundaki beyanından çekişmeli taşınmazın halen eğiminin % 40 olduğu ,kısmen kuzey ve güneybatı yönlerden şahıs arazilerine bir nokta halinde hudut olduğu, diğer tüm yönlerden ise orman niteliğindeki taşınmaz ile çevrili bulunduğu, üzerinde ... ve meşe ağaçlarının bulunduğu,

erozyona maruz olduğu ve ... muhafaza özeliği taşıdığı ,6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu ve ayrıca taşınmazın paftadaki konumuna göre 6831 sayılı yasanın 17/2 maddesi gereğince orman içi açıklık olduğu ve ormanın devamı olarak değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

erozyona maruz olduğu ve ... muhafaza özeliği taşıdığı ,6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu ve ayrıca taşınmazın paftadaki konumuna göre 6831 sayılı yasanın 17/2 maddesi gereğince orman içi açıklık olduğu ve ormanın devamı olarak değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda ... ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (03/07/2004 gün ve 5112 Sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ..., inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle ... açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ... ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dönüşüp, ... ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan ... kazanmasını sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca; Bu tür yerler yasa gereği orman sayıldığı için, orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına yasal olanak yoktur. Dolayısıyla bu yollarla ormandan ... kazanımından söz edilemez.

Mahkemece değinilen yönler gözetilerek davacı ... Yönetiminin davasının kabulü gerekirken, dava konusu taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davanın reddi yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 24/01/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29259, Karar No: 2014/30805, Tarih: 10.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/29259 E.  ,  2014/30805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2013/637-2014/218

Hüküm süresi içinde davacı ile davalı M...S..H..B..İ..O..Gıda Temizlik Turizm Sanayi ve Dış Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 10.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4438, Karar No: 2013/10870, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4438 E.  ,  2013/10870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek ya da yakıştırmalarda bulunmak ya da sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır.

Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; katılanın tarlasındaki ekinlere ve ağaçlara sanığın hayvanlarını sokmak suretiyle zarar verdiğini, katılanın sanıkla konuşmaya gittiğinde ise kendisine sanığın hakaret ettiğinin iddia ettiği olayda; sanığa ait hayvanların, katılana ait bahçeye girerek ekinlerine zarar verdiği sabit olsa da,sanığın hayvanlarını ekinlere zarar vermesi için kasıtlı olarak başı boş bıraktığına ayrıca sanığın katılana hakaret ettiğine ilişkin delil elde edilemediği anlaşılmakla mahkemenin beraat kararına dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6939, Karar No: 2018/1270, Tarih: 21.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6939 E.  ,  2018/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 26/04/2013 havale tarihli dilekçesiyle dilekçelerine ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 157,66 m2 yüzölçümündeki taşınmazın yörede 5831 sayılı Kanun uyarınca yapılan kullanım kadastrosunda işlem görmediğini ve ayrıca bu taşınmazın Hazineye ait 3221 sayılı 2/B kapsamındaki taşınmaza bitişik olduğunu, fiiline bu taşınmazın 3221 nolu parselle bir bütün halinde kullanıldığını ileri sürerek, taşınmazın 2/B parseli olarak Hazine adına tescilini, kullanıcısının tespitini ve 3221 parsel sayılı taşınmazla tevhidini istemiş, mahkemece davanın kabulüne dava konusu, bilirkişiler ... ve... tarafından ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/193 Esas 2013/21 Karar sayılı dosyasında tanzim edilen 02.11.2010 tarihli rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 157,66 m² miktarındaki taşınmazın tarla niteliği ile 2/B vasfıyla hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, Taşınmazın fiili kullanıcısının... oğlu ... olduğunun tespitine, taşınmaz üzerinde yer alan 2 katlı kargir evin ...'a ait olduğunun tespitiyle beyanlar hanesine eklenmesine karar verilmiş, hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Davacı Hazine 29.06.2015 havale tarihli tavzih dilekçesinde özetle; mahkemenin kararında taşınmazın cinsinin yazılmadığını, ayrıca dava konusu (A) harfi ile gösterilen taşınmaz hakkında kurulan tescil hükmünde taşınmazın üzerinde yer alan iki katlı kargir evin ...’a ait olduğunun tespitine karar verildiğini, bitişiğindeki 3221 nolu parselin tapu kaydında da aynı şekilde muhdesat kaydı bulunduğunu, fiilen iki ayrı ev olduğu gibi bir sonuç doğduğunu, halbuki her iki kaydın aynı eve ait olduğunu, (A) harfi ile gösterilen taşınmaz hakkındaki muhdesat belirtmesinin mükerrer olduğunu, hükmün tavzih edilerek (A) taşınmazının üzerindeki muhdesat belirtmesinin silinmesini istemiştir.

Mahkemece, Hazine adına tarla niteliği ile tesciline karar verilen (A) harfi ile gösterilen 157,66 m²'lik taşınmazda, bir kısmı 3221 parselde kalan evin yer aldığı, bu evin 3221 parsel sayılı taşınmaz ile tesciline karar verilen taşınmazda bulunduğunun bilirkişi raporuna ilk bakışta anlaşıldığı, hükmün yeterince açık olduğu ve tereddüt uyandırmadığı, birbirine aykırı fıkralarda içermediği, (A) harfi ile gösterilen ve tesciline karar verilen taşınmazdaki evin aynı zamanda 3221 parselde bulunmasının taşınmazda iki ev olduğu şeklindeki algılanmasının hatalı memur düşüncesine dayandığı, bu hali ile tavzihi gereken bir husus bulunmadığı gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Dava tapusuz taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi kapsamında tescili istemine ilişkin olup, temyiz istemi, tavzih talebi üzerine verilen ek karara ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 21/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19380, Karar No: 2014/11898, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19380 E.  ,  2014/11898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden müşteki vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ...’in temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

1- Sanık hakkında tayin edilen ve tekerrüre esas alınan İstanbul 8. Asliye ceza mahkemesinin 2008/35 ve 2008/234 sayılı ilamın gönderilmesine ilişkin müzekkere cevabında, iade-i muhakeme talebinde bulunulduğunun ve son duruşma tutanağının gönderildiği yazılı olması karşısında, anılan iade-i muhakeme talebinin akıbeti araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik soruşturma ile hüküm tesisi,

Kabule göre de,

2- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK 326/son fıkrasının GÖZETİLMESİNE, 12.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9979, Karar No: 2009/14119, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9979 E.  ,  2009/14119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.03.2004 gününde verilen dilekçe ile ve birleşen davalarda tapu iptali tescil, 2004/174 Esas sayılı dosyada ikinci kademede tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl dava ile birleşen 2004/177 Esas sayılı dosyada davaların reddine, birleşen 2004/174 Esas sayılı dosyada yükleniciye karşı tazminat bakımından kabulüne dair verilen 26.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekilleri tarafından istenilmekle, tayin olunan 15.12.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin 2004/169 esasında kayıtlı davada davacı ... 382 ada 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bina yapılmak üzere arsa sahibi davalılar ile yüklenici ... arasında 16.10.2000 tarihli arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi olduğunu, bu sözleşme uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 9 numaralı meskenin yüklenici tarafından 02.03.2004 tarihinde kendisine satışının vaat edildiğini, bu bağımsız bölümün iptali ve adına tescilini, aynı davacı 2004/177 sayılı dava dosyasında dava konusu yaptığı 9 numaralı bağımsız bölümün arsa sahipleri tarafından tapuda davalı ...’e satıldığını, satışın muvazaalı olduğunu, ... üzerindeki kaydın iptal ile adına tescilini istemiştir.

Davacı ..., mahkemenin 2004/174 esasında kayıtlı davada 16.10.2000 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 6 numaralı bağımsız bölümün 03.09.2001 günlü satış vaadi sözleşmesi ile onun tarafından satışının vaat edildiğini, 6 numaralı bağımsız bölümün arsa sahibi olan davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescilini, olmadığı takdirde 10.000 TL. tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı arsa sahipleri, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, davacıların onun temliki işlemine dayanamayacağını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ..., tapuya güvenerek taşınmaz satın aldığını, iyiniyetli olduğunu, açılan davanın reddini savunmuş, davalı yüklenici ise savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine, davacı ... tarafından açılan davadaki ikinci kademedeki istek olan davanın kabulü ile 10.000 TL.nin davalılardan yüklenici ...’den tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, asıl ve birleşen davanın davacıları ... ile ... temyiz etmiştir.