muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/23352, Karar No: 2019/16719, Tarih: 19.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23352 E.  ,  2019/16719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Ulaşım Organizasyon Turizm Ziraat Su ve Su Tesisleri Gıda ve Et Ürünleri Temizlik Hizmetler Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3222, Karar No: 2015/3140, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3222 E.  ,  2015/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/9863, Karar No: 2013/12981, Tarih: 09.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9863 E.  ,  2013/12981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.08.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... A.Ş vekili, ... İletişim Hizmetleri A.Ş vekili, ... İletişim Hizmetleri A.Ş vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; ..., ... ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4' ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul Ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun kararın gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği bilimsel delillerle de kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9150, Karar No: 2022/3988, Tarih: 22.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/9150 E.  ,  2022/3988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında ayrı ayrı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ..., ... ile ... müdafiilerinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Nitelikli hırsızlık suçundan ceza uygulaması sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesinin aynı Kanunun 145. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ..., ... ile ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12959, Karar No: 2012/8231, Tarih: 18.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12959 E.  ,  2012/8231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2010 tarih ve 2007/535-2010/51 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile katılma yolu ile davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18/05/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Essen Asliye Mahkemesi tarafından verilen 16.03.2006 tarihli, 18 O 195/05 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yolu ile tebligatın yapıldığı, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı, kurulan hükmün TTK’nun 329 ve 405/2. maddesine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların bu nedenle reddedilmesi nedeniyle eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, ayrıca tenfizi istenen kararda şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilata neden olunabileceği, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, somut olayda ise tenfizi talep edilen kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine dayanak yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00'ar TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 18/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9003, Karar No: 2010/11761, Tarih: 08.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9003 E.  ,  2010/11761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OSMANİYE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/05/2010

Taraflar arasında birleştirilerek  görülen davada;

Davacılar, kayden paydaş oldukları 603, 590, 627 parseller ile çıkmaz sokağa 605 parsel sayılı taşınmaz paydaşı davalıların haksız müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, Osmaniye 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1967/731 E - 82 sayılı kararının kesin hüküm oluşturduğunu bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece;” Dosya içeriğinden, toplanan delillerden 1967/731 - 82 sayılı kararın halefiyet yoluyla davacılar A.. ve A.. G..'ü bağlayacağı sonradan 603 parselde paydaş olan Birleşen davanın davacısı Serdar'ı bağlamayacağı gözetilerek asıl davanın davacıları bakımından anılan ilamın dava konusu 590 ve 627 parsellere etkisinin irdelenmesi, davacı Serdar'ın 603 parsele yönelik isteğinin incelenerek  sonucuna göre bir karar  verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamı uyarınca yapılan soruşturma sonucuna, davacılar A.. ve A.. G..tarafından açılan davanın reddine, davacı S..'ın açtığı birleşen davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl ve Birleşen dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar  verilmiştir. Hükmüne uyulan bozma ilamında izlenmesi gereken yol açıkça belli edilmiş, özetle; “1967/731 E – 82 karar sayılı ilamın asıl davacılar bakımından 590 ve 627 parsel sayılı taşınmazlara etkisinin irdelenmesi ayrıca 603 parsele yönelik (birleşen davanın davacısı yönünden de) isteğin incelenmesi gereğine değinilmiştir.

Ne varki, bozma sonrası mahallinde yapılan keşif sonucu bilirkişiler davacıların paydaş olduğu 590 ve 627 parsel sayılı taşınmazların çıkmaz sokağa tecavüzü olup olmadığı yönünde rapor düzenlemişlerse de, mahkemece bozma ilamında açıklandığı biçimde bir irdeleme yapılmamıştır.

Hal böyle olunca, önceki bozma ilamındaki hususlar gözetilmek suretiyle hükme yeterli bir araştırma yapılarak 1967/731 E – 1970/80 karar sayılı ilamın dava konusu 590 ve 627 parsellere eldeki dava ve istek yönünden etkisinin irdelenmesi, anılan ilamın 590 ve 627 parseller yönünden davacıları bağlamayacağının belirlenmesi halinde davalıların asıl dava yönünden anılan taşınmazlara elatmaları olup olmadığının ve birleşen dava yönünden 603 parsele yönelik elatma olgusunun açıklıkla saptanması, bilirkişi rapor ve krokilerinin infazda duraksamaya neden olmayacak biçimde açık ve anlaşılır olmasının sağlanması ve sonucuna göre bir karar  verilmesi gerekirken, bozma ilamına yanlış anlam verilmek suretiyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Tarafların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.11.2010  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1276, Karar No: 2018/5182, Tarih: 07.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1276 E.  ,  2018/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile dava dışı yüklenici Bildik İnş. Ltd. Şti. arasında imzalanan 20.12.2005 tarihli Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi gereği yapılacak inşaattaki 6 no'lu bağımsız bölümü yükleniciden taşınmaz satış vaadi sözleşmesiyle satın aldığını, ancak yüklenici dairesini teslim etmeyince dava açarak dairenin adına tescilini bu olmadığı takdirde dava tarihindeki bedeli olan 62.000,00 TL'nin tahsilini istediğini fakat mahkemece arsa sahibi davada taraf olmadığından tescil talebinin reddine, 62.000,00 TL'nin ise davalı yükleniciden tahsiline karar verildiğini, bu kararın kesinleştiğini ve ilamı icraya koyduğunu, ancak yüklenicinin alacağı karşılayacak malları bulunmadığını, bu arada da yüklenicinin inşaatı tamamladığını ve dairelerde oturulmaya başlandığını ileri sürerek dava konusu binada arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin dışındaki dairelerin tapularının iptaliyle dava dışı yüklenici şirket adına tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi gereği kalacak olan bağımsız bölümlerin yükleniciyle aralarında imzalanan 10.06.2010 tarihli noterde imzalanan düzeltme beyanıyla 7 ve 9 olarak düzeltildiğini, diğer bağımsız bölümlerin yükleniciye ait olduğunu, kendisinin bir kusuru olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemizin 16.11.2012 tarihli ve 2012/3508 Esas, 2012/6733 Karar sayılı kararı ile davacı yana süre verilerek dava dışı yükleniciyi de bu davaya katması, taraf teşkili sağlandıktan sonra bir karar verilmesi gerektirtiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, yüklenicinin sözleşmeden kaynaklı edimlerini tam olarak yerine getirmediği, bu halde davacının yüklenicinin haklarına halef olamayacağı, yüklenicinin üçüncü kişiye yaptığı temliğin sebepsiz kalacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, İİK'nın 94. maddesi uyarınca açılan tapu iptali ve tescil davasıdır.

İİK 94. maddesine dayalı açılan davalarda yüklenicinin hakettiği bağımsız bölümlerin yüklenici adına tescili talep edilmektedir. Bu doğrultuda karar verilebilmesi için yüklenicinin arsa sahibi malike karşı tüm edimlerini yerine getirmesi gerekir. Mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Ne var ki mahkemenin bu konudaki araştırması karar vermeye yeterli bulunmamıştır.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, İİK'nın 94. maddesi uyarınca açılan tapu iptali ve tescil davasıdır.

İİK 94. maddesine dayalı açılan davalarda yüklenicinin hakettiği bağımsız bölümlerin yüklenici adına tescili talep edilmektedir. Bu doğrultuda karar verilebilmesi için yüklenicinin arsa sahibi malike karşı tüm edimlerini yerine getirmesi gerekir. Mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Ne var ki mahkemenin bu konudaki araştırması karar vermeye yeterli bulunmamıştır.

Davalı arsa sahibi kendisine 7 ve 9 nolu dairelerin düştüğünü savunmuş, kendisine bir kusur yüklenemeyeceğini belirtmiştir. Bu durumda mahkemece davalının savunması da nazara alınarak mahallinde keşif yapılıp yüklenicinin sözleşme gereği tüm edimlerini yerine getirip getirmediği, arsa sahibinin açmış olduğu tazminat davası olup olmadığı, yüklenici adına tescili talep edilen dairenin son daire olup olmadığı, başka daireler varsa sözleşmede kademeli devir kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı hususları üzerinde de durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken temlikin geçersizliğinden bahisle ve konu ile ilgili olmayan bir gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.