muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29800, Karar No: 2015/29444, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/29800 E.  ,  2015/29444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalıyla ait tekstil işyerinde çalıştığını, işverene yasal hakları eksik ödenerek işten çıkarıldığını ve fazla çalışma ile hafta tatili ve bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini beyanla sözü edilen işçilik alacakları bakımından taleplerde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacı işçiye hak ettiği işçilik alacaklarının tam olarak yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ücretinin bordrolarda yazılı olandan daha yüksek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava HMK’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak açılmış, yargılama sırasında alacaklar belirlendiğinde davacı vekili talep artırım dilekçesi vermiştir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretleri bakımından bir hesaba yer verilmeksizin kısmi taleplerde bulunulmuştur. Bu bakımında açılan davanın kısmi eda külli tespit davası olarak kabulü gerekir. Kıdem tazminatı bakımından fesih tarihinden itibaren faiz işleyeceği yasa gereği olmakla bu durum sonuca etkili değilse de, hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti yönünden kısmi davaya konu miktarlar bakımından dava tarihi, sonradan arttırılan miktar için ise talep artışının yapıldığı tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmelidir. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağının tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17258, Karar No: 2009/1238, Tarih: 02.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/17258 E.  ,  2009/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mahallesi 109 ada 91 parsel sayılı 949.67 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Hükme dayanak alınan uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın memleket haritasında tamamının beyaz renkli açık alanda kaldığı, ancak amenajman haritasında ise; (NMBt) (Normal Meşe Baltalığı) rumuzu ile gösterildiğinden orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş mahkemece de bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuşsa da, bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesinde amenajman planları tek başına yeterli belgelerden değildir. Bu nedenle, bilirkişi raporu çekişmeli taşınmazın öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekili temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 02/02/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9015, Karar No: 2012/8243, Tarih: 14.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/9015 E.  ,  2012/8243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2009/225575

MAHKEMESİ : Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 16/04/2009, 2007/37 (E) ve 2009/101 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, hakaret, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Mağdur-sanık Mustafa hakkında mağdur-sanık Şükrü’ye yönelik hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden;

Hükmedilen 1.740 TL adli para cezasının CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca 2.000 YTL den aşağı olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu hükme yönelik sanık Mustafa müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Şükrü hakkında mağdur-sanık Mustafa’ya yönelik eylem ile mağdur Ramazan’a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, mağdur-sanık Mustafa hakkında mağdur-sanık Şükrü’ye yönelik tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur Mustafa'ya yönelik eylem dışındaki suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Şükrü müdafiinin yasal savunmaya vesaireye, katılan Ramazan ve katılan sanık Mustafa müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, suç vasfına vesaireye, Cumhuriyet Savcısının mağdur Ramazan’a yönelik suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdurlar ile aynı köyde ikamet eden sanığın, evleri arasındaki yolun kullanımı konusunda uyuşmazlık bulunduğu, olay günü mağdurların sanığın babası ile tartıştıkları, tartışmayı öğrenen sanık Şükrü'nün tartışma nedenini öğrenmek için mağdurların yanına gittiğinde mağdurların sanığa da hakaret ederek mağdur Mustafa'nın elinde balta olduğu halde sanığın üzerine saldırdıkları ancak, sanığın kaçmaya başladığı aynı zamanda üzerindeki tabancasını çekerek hedef gözetmeksizin mağdurlara doğru ateş ettiği, mağdurların yaralandığını görünce tabancasında mermisi olmasına rağmen eylemine devam etmeyerek kullandığı tabancayla teslim olduğu olayda;

a)Sanığın mağdurların saldırısından kaçarken hareketli ortamda hedef gözetmeden rastgele ateş etmesi, mağdurların yaralandığını görünce eylemine devam etmemesi, mağdur Mustafa'da meydana gelen yaraların niteliği, kastın bölünmezliği ilkesi ve sanığın savunması gibi hususlar değerlendirildiğinde, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğunu kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak kanıtların bulunmadığı, bu yönde oluşan şüphenin sanık lehine yorumlanarak kastının yaralamaya yönelik olduğunun kabulüyle, TCK.nun 61. Maddesi gözönüne alınarak mağdur Mustafa'da meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre silahla kasten yaralama suçundan teşdiden ceza verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b)Sanığın meşru müdafaa kapsamında olmayan silahlı saldırıya ve hakarete uğraması nedeniyle; ¼ ila ¾ oranları arasında cezasından indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın oranda cezadan indirim yapılması yerine ½ oranında indirim yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

c)CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinde düzenlenen cezanın ertelenmesi kararına göre daha lehe olması karşısında; somut olayda sanık Mustafa hakkında hükmedilen hapis cezası ile ilgili öncelikle CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilip verilemeyeceği tartışılmalı, uygulanma koşulları oluşmamış ise gerekçesi belirtildikten sonra TCK.nun 51. maddesi gereğince cezanın ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde önce cezanın TCK.nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilip daha sonra ertelemenin CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına engel durum olarak gösterilmesi,

d)Sanık Şükrü hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümde, yasal olmayan gerekçeyle hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrildiğinden bahisle CMK.nun 231.maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

e)Kendilerini vekaletnameli vekil ile temsil ettiren katılanlar Mustafa ve Ramazan lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin düşünülmemesi,

f)Kabule göre de;

Sanık Mustafa hakkında ertelenen ceza ile ilgili TCK.nun 51/3.maddesi uyarınca denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Şükrü müdafiiyle katılan Ramazan ve katılan-sanık Mustafa vekiliyle, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 14/11/2012 gününde, mağdur Mustafa' ya yönelik eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olduğu konusunda Üye Mustafa Şahin'in karşı oyu ve oy çokluğuyla, diğer hususlarda oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sayın çoğunluk ile ihtilaflı olan husus mağdur Mustafa'ya yönelik eylemin niteliği ile ilgili olup diğer bozma nedenleri konusunda bir ihtilaf bulunmamaktadır.

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdurların saldırısı üzerine sanığın yakın ve etkili mesafeden mağdurun öldürücü bölgelerini hedef alarak etkili silah olan 9 mm'lik tabancayla sağ ön kol ve sağ klavikula bölgesinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaralaması, öldürücü olmayan bölgelere ateş etmemesi ve 5 el ateş etmesi dikkate alındığında; sanığın, bu mağdura yönelik kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, yerel mahkemenin suçun niteliğine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, sayın çoğunluğun mağdur Mustafa'ya yönelik suçun niteliğine ilişkin görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/1684, Karar No: 2011/1941, Tarih: 04.03.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/1684 E.  ,  2011/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Ankara 3. Asliye Hukuk ve 4. İcra Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,davalı bankaya haciz müzekkeresi gönderdiği halde, davalıların takip borçlusuna ödeme yapmaları nedeniyle uğradığı zararın tazmini istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının iddiasının İİK.89/4 fıkrası kapsamında kaldığını, bu iddianın İcra Mahkemesince değerlendirilmesi gerektiğini gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İcra Hukuk Mahkemesi ise, Anılan tazminat davasının İcra Mahkemesinin görevi dahilinde olması için, usulüne uygun birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ edilmesi ve üçüncü kişinin haciz ihbarnamesine karşı gerçeğe aykırı şekilde itiraz etmiş olması gerektiği, somut olayda bankaya İİK.nun 89/1 niteliğinde haciz ihbarnamesi değil, haciz müzekkeresi tebliğ edildiği için üçüncü kişi bankanın eylemi koşulları varsa haksız fiil sorumluluğunu gerektirdiğinden ve bu tür davaya bakmak ise genel mahkemelerin görevine girdiği gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, takip alacaklısı ..., borçlu ... İnş.Ltd. Şti. aleyhine başlattığı takip çerçevesinde, borçlunun ...,... şubesindeki hesabı üzerinde haciz konulduğu halde, borçlunun hesabına gelen bir kısım paraların icra dosyası yerine borçlunun kendisine ödemek suretiyle mağduriyetlerine neden olduğunu, bu nedenlerle takip alacağı kadar lehlerine tazminata hükmedilmesini Asliye Hukuk mahkemesinden talep etmiştir.

İİK.nun 89/4. maddesi, İİK’nun 89/1. maddesi uyarınca kendisine haciz ihbarnamesi tebliğ edilen 3.kişinin haciz ihbarnamesine haksız olarak itiraz etmesi halinde alacaklıya tazminat ve 3. kişinin cezalandırılması isteme hakkı vermektedir. Alacaklıya tanınan bu hak alacaklının genel hükümlere göre alacak davacı açmasına engel değildir. Ayrıca davalılardan bankaya haciz ihbarnamesi değil, borçlunun hesaplarının haczi için haciz yazısı gönderilmiştir. İcra Mahkemesi dar yetkili mahkeme olup, yargılama alanı kısıtlıdır.

Davalı bankaya haciz müzekkeresi gönderildiği halde, davalıların takip borçlusuna ödeme yapmaları nedeniyle uğradığı zararın tazminine ilişkin olup,davacı davasını İcra Mahkemesi yerine Asliye Hukuk Mahkemesine açmış olmakla alacağın genel hükümlere göre tahsil edilmesini istemiştir. Bu durumda uyuşmazlığın Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2975, Karar No: 2014/10523, Tarih: 29.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2975 E.  ,  2014/10523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 07.07.2011 gün ve 7894 sayısına göre sanığın şikayet tarihi itibariyle borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması ve sanık hakkındaki icra takibinin kesinleşmemesi nedeniyle yüklenen suçun unsurları oluşmadığı cihetle, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.