muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21264, Karar No: 2022/15142, Tarih: 22.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21264 E.  ,  2022/15142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum zararından kaynaklanan alacak davası üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 29/05/2018 tarih 2016/9446 Esas 2018/4556 Karar sayılı ilamında “Dosyanın incelenmesinde; mali müşavir bilirkişiden alınan 16/04/2015 tarihli ilk raporda, dava konusu zararın tespiti için yapılan iç denetim incelemesi sonucunda, davalıların görevleri ve görevli oldukları sürelerin belirtilerek, her bir davalının sorumlu olduğu kamu zararı miktarının ayrı ayrı belirlendiği, iç denetim rapor ekinde bulunan makbuzların davalı vakıf adına bağış makbuzu olarak düzenlendiği, bazı makbuzların en alt kısmında kart numaralarının ve süre uzatım ibarelerinin olduğu, bazı makbuzlarda araç plaka numaralarının yazdığı, bu nedenle bağış makbuzlarının otopark geliri olarak tahsil edildiğinin kabulü gerektiği, tahsilatın aslında İstanbul Üniversitesi Sosyal Tesisler hesabına yatırılması gerekirken usulsüz olarak davalı vakıf hesabına yatırılarak kamu zararına sebep olunduğu belirtilmiş, itiraz üzerine aynı bilirkişiden alınan 26/10/2015 tarihli ek raporda ise; davalı vakfın 2008 ve 2009 yıllarına ait bağış makbuzlarının tamamının incelendiği, makbuzların seri numaralarının birbirini takip ettiği, bağışların tahsilinin banka yoluyla yapıldığı, makbuzların çoğunun belirli firmalar tarafından yapıldığı, makbuzlarda bağış yapanın adı, adresi ve bağış tutarının bulunmasına rağmen makbuzların hiçbirinin üzerinde plaka yazılı olmadığının belirlendiği, ek raporun hükme esas alınarak davanın reddine karar verildiği, bu durunda her iki bilirkişi raporu arasında makbuzlar üzerinde araç plaka numaraları ile kart numaralarının olup olmadığı gibi konularda esaslı farklılıkların olduğu anlaşılmakla, mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile davanın reddine dair hüküm tesis edilmiş olmasının doğru olmadığı” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece bilirkişi raporu alınmış, 02/11/2020 tarihli rapora göre, davaya konu makbuzların bağış makbuzu olarak düzenlendiği, otopark geliri olarak düzenlendiklerine dair herhangi bir ibarenin bulunmadığı belirlenmiş, mahkemece, davacı tarafın söz konusu makbuzlarda yer alan bedellerin otopark ücretleri olduğu iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, söz konusu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece bilirkişi raporu alınmış, 02/11/2020 tarihli rapora göre, davaya konu makbuzların bağış makbuzu olarak düzenlendiği, otopark geliri olarak düzenlendiklerine dair herhangi bir ibarenin bulunmadığı belirlenmiş, mahkemece, davacı tarafın söz konusu makbuzlarda yer alan bedellerin otopark ücretleri olduğu iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, söz konusu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 2547 sayılı Yasanın 56/b maddesi gereğince davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına 22/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23970, Karar No: 2014/23853, Tarih: 15.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/23970 E.  ,  2014/23853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2012/206-2014/50

Dosya, tebligat eksikliğinin giderilmesi ve kısmi dava dosyasının eklenerek gönderilmesi için mahkemesine geri çevrilmişse de, İzmir 6. İş Mahkemesi'nin 2011/54 esas - 2011/606 karar sayılı kısmi dava dosyasının dosya arasına alınmadan inceleme için gönderildiği anlaşıldığından anılan eksikliklik giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın ikinci kez mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9747, Karar No: 2013/1885, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9747 E.  ,  2013/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun soybağını değiştirme suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; eylemin resmi evrakta sahtecilik suçu olarak kabulüyle mahkûmiyetine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.03.2008 gün ve 2008/13 Esas, 2008/103 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, gayri resmi birlikte yaşadığı ...'ten olan çocukları ... ve ...'yi, resmi nikahlı eşi ... ile olan müşterek evliliklerinden olma gibi 04.10.2006 ve 31.08.2007 tarihlerinde nüfusa kayıt ettirdiğinin oluşa uygun şekilde kabul olunması karşısında, sanığın eylemlerinin iki ayrı kez özel olarak düzenlenen TCK.nın 231. maddesinde düzenlenen suçları oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde resmî belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/717, Karar No: 2015/20602, Tarih: 17.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/717 E.  ,  2015/20602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/1280-2014/127

Taraflar arasındaki Kanal Katılım ve Şebeke Hisse Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Muaf
Yargıtay — Esas No: 2011/16684, Karar No: 2012/3111, Tarih: 05.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/16684 E.  ,  2012/3111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 151 ada 167 parsel sayılı 3990.62 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, hali arazi niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazın 20 yılı aşkın süreyle zilyetlik ve tasarrufunda bulunan tarım arazisi niteliğinde yerlerden olduğunu iddia ederek, Hazine adına olan tapu kaydının iptal edilerek adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin tarla niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulmuşsa da yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki; Ziraat bilirkişi raporunda, taşınmaz üzerinde 15-20 yıldan beri tarım yapılmadığı ve yaşları 15-20 olan dağınık vaziyetteki çam ağaçları ile kaplı olduğu ve tarım arazisi vasfını taşımadığı kısmende tarım yapılabilir otlarla kaplı alan olduğu belirtilmiştir. Ziraat bilirkişinin raporu ve dosyada mevcut olan fotoğraflardan da anlaşılacağı üzere taşınmaz üzerinde uzunca bir süredir tarım yapılmadığı anlaşılmaktadır. Ne varki; davacı yargılama sırasında dava konusu yere ilişkin olarak tapu kayıtları sunmuş yapılan uygulamada tapu kayıtlarının taşınmaza uyduğu kabul edilmiştir. Ancak yapılan uygulama ve araştırma yeterli değildir. Dosyaya, davacı tarafından sunulan tapu kayıtları ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve revizyonları getirtilmediği gibi, kadastro sırasında başka parsellere uygulanıp uygulanmadığı dahi sorulup araştırılmamıştır. Bu nedenle;

Mahkemece, dayanılan tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri, dayanak tapu kaydının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman

mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14

.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli, orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; dayanılan tapu kayıtları yöntemince yerel bilirkişi ve fen bilirkişi aracılığı ile zemine uygulanmalı, hudutları yerel bilirkişişden sorulup irdelenmeli, tapu kayıtları uyuyor ise, tapu kayıtlarına 3402 sayılı Yasanın 20/B maddesi bağlamında öncelikle kapsam tayin edilmeli, tapu kaydı değişebilir sınırları içerdiği kabul edildiği takdirde ise, yöntemince zemine uygulanıp, 3402 sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek sabit ve kesinleşmiş sınırdan başlamak koşulu ile kapsamı belirlenmeli; asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmeli; şayet tapu kayıtlarının çakişmeli taşınmaza uymadığının kabul edilmesi halinde ise, ziraat bilirkişinin raporuda dikkate alınarak taşınmazın üzerinde ekonomik amaca uygun bir zilyetliklerinin var olup olmadığı veya iradi terk söz konusu olup olmadığı ve taşınmazın halihazır durumda tarım arazisi olup olmadığı araştırılmalı tüm deliller birlikte değerlendirip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz talebinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA 05/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10059, Karar No: 2010/5292, Tarih: 07.07.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/10059 E.  ,  2010/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/253818

MAHKEMESİ :(BURSA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :04.05.2009 - 350/127

SUÇ :kasten öldürme

M.. Ç..'ı kasten öldürmekten, H.. Ç..'ı bıçakla yaralamaktan sanık C.. T..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BURSA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2009 gün ve 350/127 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Maktulün eşi olan E.. Ç.. tarafından 08.11.2007 tarihli vekaletname ile kendi adına asaleten, küçük oğlu H. C. Ç. için ise velayeten atadığı vekili tarafından hükmün katılanlar vekili olarak temyiz edildiği dikkate alındığında, 19.06.2008 tarihli dilekçe ve 03.07.2008 tarihli oturumdaki beyanında sanıktan şikayetçi olduğunu söyleyerek cezalandırılmasını isteyen müşteki E.. Ç..'ın, yasal hakları hatırlatılarak, davaya katılma talebi olup olmadığının sorulmaması suretiyle CMK.nun 238 maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan, müşteki Emel ile katılan Hasan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle sanık hakkındaki kasten insan öldürmek suçundan kurulan hüküm ile kasten yaralamak suçundan kurulan hükmün ise irtibat nedeniyle kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ancak farklı gerekçeyle CMUK.nun 321. Maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 07.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2011/12570, Karar No: 2011/47272, Tarih: 05.12.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/12570 E.  ,  2011/47272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Kısmen mahkumiyet, kısmen temyiz isteminin reddine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan 21.10.2008 tarihli hükme yönelik, 24.11.2008 tarihli temyiz itirazlarının reddine dair karar ile, sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların el ve işbirliği içinde katılanların işyerine girerek geceleyin hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; haklarında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarından 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak;

1- Sanıkların el ve işbirliği içinde katılanların işyerine girerek geceleyin hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; haklarında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarından 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık ...’un suç tarihinde 12- 15 yaş grubu içinde olduğundan 16.07.2008 tarihli yazı ile hırsızlık suçundan sanığın işlediği eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip, gelişmediğinin sorulması üzerine, 22.08.2008 tarihli Adli tıp raporunda hırsızlık suçu ile ilgili 5237 sayılı TCY’nın 31/2. maddesi gereğince işlediği eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiği belirtildiği, işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan ise işlediği eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlerdirme yeteneğinin yeterince gelişip, gelişmediği konusunda bir rapor verilmediğinden, öncelikle anılan suç yönünden usulüne uygun doktor raporu alındıktan sonra sonucuna göre, hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3851, Karar No: 2010/6803, Tarih: 24.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/3851 E.  ,  2010/6803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın kapıları kilitsiz olarak sokağa park ettiği otomobilinin içinden teybini çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu olurturduğu gözetilmeden, lehe olan yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirmede, anılan Yasa'nın 142/1-e. maddesinin hükme esas alınması, 765 sayılı TCK. hükümlerinin lehe kabul edilmesi ve uygulanması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6864, Karar No: 2020/3020, Tarih: 05.03.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/6864 E.  ,  2020/3020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl ve birleşen dosyada davacılar ... adına velayeten: 1-..., 2-... vekilleri avukat ... ile asıl ve birleşen dosyada davalılar 1- ... Hizmetleri A.Ş... Başhekimliği) vekili avukat ..., 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06/10/2015 tarih ve 2010/68-2015/428 sayılı hükmün Dairemizin 29/03/2018 tarih ve 2016/13824-2018/3709 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde asıl ve birleşen dosyada davalılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan her iki tarafın karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 465,00 (dörtyüzaltmışbeş) TL para cezasının karar düzeltme isteyen her iki tarafa ayrı ayrı yükletilmesine, aşağıda dökümü yazılı 38,50 TL. kalan harcın asıl ve birleşen dosyada davalı ...Ş.'den, 20,80 TL kalan harcın asıl ve birleşen dosyada davalı ...'ten alınmasına, 05/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14914, Karar No: 2010/12354, Tarih: 05.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/14914 E.  ,  2010/12354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

14.04.2010 günü UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 30.09.2008 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64.maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın vefat etmesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.