muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17295, Karar No: 2018/7930, Tarih: 29.05.2018

Kabule göre de;

2-5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasında, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkemenin hükmü açıklayacağı, ancak mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği” hükmünün yer aldığı; buna göre; somut olayda suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklandığı ve bu durumda hükmün değiştirilmeden aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden, açıklanması geri bırakılan hükümde hırsızlık suçundan belirlenen temel ceza üzerinden TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırımın 1/3 oranında yapılmasına karşın, açıklanan hükümde aynı madde uyarınca artırım oranının 1/6 olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu eşyanın değerinin müştekinin beyanına göre 34,90 TL olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; suça konu eşyanın değerinin müştekinin beyanına göre 34,90 TL olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-18,00 TL yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine 29/05/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11429, Karar No: 2018/11365, Tarih: 20.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/11429 E.  ,  2018/11365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleştirilen davalarda, davacıların ... kızı ... yönüyle açtıkları dava hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacıların tapu maliki ... yönüyle açtığı dava takip edilmediğinden açılmamış sayılmasına, diğer malikler ... ve ... hakkındaki davasının kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen davalar, tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Asıl davada davacılar, mirasbırakanları adına kayıtlı ... parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında maliklerin isminin ...oğlu ... (mirasçıları), ... oğlu ... (mirasçıları), ... (mirasçıları), ... kızı ... mirasçıları olarak yazılı olduğunu ileri sürerek tapu kayıt maliklerinden ...’nin soyadının ..., ... ve ...’nin soyadının ..., ...’in adının ... ve soyadının da ... olarak yazılmasına ,29.11.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile maliklerden ... isminin ... olarak düzeltilmesine, soyadı olarak Ünalan, baba adı olarak ... isminin eklenmesine karar verilmesini istemişler, birleşen davada davacı ... parsel sayılı taşınmazda malik olarak yer alan ...' nin soyadının ... olarak tapu kaydına yazılmasına karar verilmesini istemiştir.

Asıl ve birleştirilen davalarda davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar 14.Hukuk Dairesince, “Dosya içerisinde bulunan belgeler incelendiğinde, davacıların "..." ve "...'nin" mirasçısı olduğu anlaşılamamaktadır. Mahkemece, davacılar ile "..." ve "..." arasındaki mirasçılık ilişkisini gösterir veraset belgesi tamamlatılarak davacıların aktif dava ehliyetinin olup olmadığı araştırılmadan karar verilmesi

Asıl ve birleştirilen davalarda davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar 14.Hukuk Dairesince, “Dosya içerisinde bulunan belgeler incelendiğinde, davacıların "..." ve "...'nin" mirasçısı olduğu anlaşılamamaktadır. Mahkemece, davacılar ile "..." ve "..." arasındaki mirasçılık ilişkisini gösterir veraset belgesi tamamlatılarak davacıların aktif dava ehliyetinin olup olmadığı araştırılmadan karar verilmesi

doğru olmamıştır. Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir. Eldeki davada davacıların murisi olduğunu iddia ettikleri "..." ve "...'nin" nüfus kayıtları dosya içerisinde bulunmamaktadır. Mahkemece nüfus müdürlüğünden yeterince araştırma yapılarak davacıların murisinin nüfusa kayıtlı olup olmadığı tespit edilmeli nüfusu kayıtlı olmadığı anlaşılması halinde ise tapu maliklerinin, davacının murisi olduğu sonucuna varılır ise tespit hükmü kurmakla yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Mahkemece "...", "..." ve "... oğlu ...'ın" nüfus kayıtları ve veraset belgeleri tamamlandıktan sonra bu belgeler tapu kayıtlarındaki bilgiler ile karşılaştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde asıl ve birleştirilen davalarda, davacıların ... kızı ... yönüyle açtıkları davanın mahkememizin 2009/768 E. 2011/423 K. ve 08/06/2011 tarihli ilamı ile ... hakkındaki davanın reddine karar verildiği ve verilen karar da kesinleştiğinden bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacıların tapu maliki ... yönüyle açtığı dava takip edilmediğinden açılmamış sayılmasına, davacıların diğer malikler ... ve ... hakkındaki davasının kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'un 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'un 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'un 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olaya gelince; değinilen yasal düzenlemeler ve ilkeler gözardı edilerek, kısa kararda; '' maliklerden ... ve ... yönünden davanın kabulüne” karar verilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararda, “Mahkememizin 2012/104 E. ve işbu davayla birleşen ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/316 E. 2013/667 K. sayılı dava dosyasında; 1-Davacıların ... kızı ... yönüyle açtıkları davanın mahkememizin 2009/768 E. 2011/423 K. ve 08/06/2011 tarihli ilamı ile ... hakkındaki davanın reddine karar verildiği ve verilen karar da kesinleştiğinden bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 2-Davacıların tapu maliki Hacıbekir yönüyle açtığı dava takip edilmediğinden açılmamış sayılmasına,.. 3-Davacıların diğer malikler ... ve ... hakkındaki davasının kabulü ile; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ...parselde ¼ hisse ile ... oğlu ...

(mirasçıları) adına olan tapu kaydındaki malik sütununun ... oğlu ... (mirasçıları ), ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... parselde ¼ hisse ile ... oğlu ... (mirasçıları) adına olan tapu kaydındaki malik sütununun ... oğlu ... (mirasçıları ) olarak tashihlerine,” yazılmak suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar oluşturulması doğru değildir.

Öte yandan, asıl davada mirasbırakan ... yönünden verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına ve mirasbırakan Hacıbekir yönünden verilen davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kısımlar yönünden, kendisini vekillle temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği hususu ve yine davalar birleştirilse de, birleşen her dava ayrı dava olma özelliğini yitirmeyeceğinden her bir dava bakımından ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği hususu gözardı edilerek, asıl ve birleştirilen davalar yönünden davalı lehine vekalet ücretine karar verilmemesi de hatalıdır.

Kabule göre de; bozma ilamında da belirtildiği üzere, nüfusta kaydı bulunamayan maliklerden A... yönünden davacıların mirasbırakanı ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmesi gerektiği hususu gözardı edilerek yazılı şekilde tashih kararı verilmesi de isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları değinilen yönler itibari ile yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31842, Karar No: 2014/25573, Tarih: 15.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/31842 E.  ,  2014/25573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... temsilcisinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15.09.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın imar kirliliği suçunu işlediği tarihin 12 Ekim 2004’ten öncesi olduğunun bir yargılama ve araştırma sonucu tespit edilmesi karşısında, CMK’nın 223/9. maddesinde öngörülen derhal “beraat kararı” verilecek hal olarak nitelenebilecek bir eylemin söz konusu olmadığı ve Mahkemece tespit edilen suç tarihinden beraat kararı verildiği tarihe kadar zamanaşımı süresini kesen bir durumun bulunmadığı gözetilerek 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca öncelikle düşme kararı verilmesi gerekirken, beraat kararının onanması niteliğindeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/2220, Karar No: 2010/2647, Tarih: 05.05.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2220 E.  ,  2010/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı ... ile ... ve dava dışı müteveffa ...'nın maliki bulundukları 27712 ada 2 nolu parsele inşaat yapımı konusunda imzalanan 02.08.1999 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacı arsa hissedarı, davalı şirket yapımcı, davalı ... diğer arsa paydaşı, davalı ... ise davalı şirketin ortağı ve temsilcisi ve kat irtifak listelerini vekâleten imzalayan kişidir. Davacı, davalı ...'a verilen vekâletname uyarınca noterde düzenlenen 29.11.1999 tarihli irtifak listesinde 10 nolu bölüm 14 arsa payıyla davacı adına kayıt edilmiş iken, aynı vekil tarafından imzalanan 24.03.2004 noter irtifak listesinde 9, 10 ve 11 nolu bölümlerin tevhit edilip 9 nolu bölüm haline getirildiği, bu yer için davacıya 2/62 pay verildiği yine zemindeki 2 nolu daire davacı adına hisseli iken ikinci listede bu yerin tamamının davalı ... adına tespit edildiği, davalıların durumu bilmelerine rağmen haksız olarak bu düzenlemeyi yaptıklarını ileri sürüp tapu paylarının düzeltilmesini olmadığı takdirde bedeline karşılık 45.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davada tapudaki hisselerin iptâli istenmiş olup, hisselerin iptâli halinde sadece arsa sahiplerinin payları değişeceğinden, diğer paydaşların davaya katılmalarına gerek bulunmamakta ise de, payın değişimi halinde arsa sahibi Mustafa'nın hakları etkilenebileceğinden, mahkemece ölen ...'nın mirasçılarının hakkında ayrı bir dava açılıp bu dava ile birleştirilmesi ve delillerinin değerlendirilmesi uygun olacaktır.

Bunun dışında davalılar arsa sahibi, yapımcı şirket ve vekil de şirketin ortağı durumunda olup, sözleşme hükümlerini 29.11.1999 tarihinde yapılan kat irtifak listesini bilebilecek durumda olup, kat irtifak listesinin haksız değiştirildiğinin anlaşılması halinde tüm davalıların bunun sonuçlarına katlanmaları gerekip iyiniyet savunmalarının nazara alınması mümkün değildir. Davalılar irtifak listesinin hangi haklı sebeple değiştirildiğini ispat edememişlerdir. Bu nedenle Mustafa mirasçılarının savunmaları da dikkate alınarak noterde düzenlenen listenin haklı bir nedenle değiştirildiğinin kanıtlanamaması halinde davanın 29.11.1999 tarihli noter irtifak listesine uygun biçimde işlem yapılarak çözümü gerekeceğinden bilirkişilerin bu şekilde yaptıkları hesaplama esas alınarak dava sonuçlandırılmalıdır.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucunda davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucunda davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 05.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/257, Karar No: 2009/156, Tarih: 09.06.2009

**Ceza Genel Kurulu         2008/6-257 E.  ,  2009/156 K.**

* HIRSIZLIK

* IŞTIRAK

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 143

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 142

**"İçtihat Metni"**

Sanık H...B...K....’ın B....D.... ve A....Ö....’e karşı eylemleri nedeniyle iki kez, sanık Ç....B....’un ise B....D..., A....Ö.... ve A....Ö....-M... Ç....’ya karşı eylemleri nedeniyle ayrı ayrı üç kez 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin, A.... 24. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.07.2005 gün ve 36-931 sayılı hükmün sanıklar H...B....K.... ve Ç....B.... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesince 05.12.2006 gün ve 16909-12696 sayı ile;
Yargıtay — Esas No: 2021/11841, Karar No: 2021/11251, Tarih: 29.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11841 E.  ,  2021/11251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : CMK'nun 223/3-d bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına,

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 6831 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda suça konu yer ile sanığın arazisinin bitişik olması, soruşturma aşamasında Orman İşletme Şefliği tarafından düzenlenen basit kroki ve inceleme raporuna dayanılarak fiilin haksızlık oluşturduğu konusunda kaçınılmaz yanılgıya düşüldüğü gerekçesiyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; basit bir inceleme ile hatanın "kaçınılmaz olup olmadığının tespiti mümkün olmakla,

15/05/2015 tarihli inceleme raporunda davaya konu yerde orman kadastrosunun kesinleştiğinin belirtilmesi karşısında; suça konu yerde alanında uzman orman ve harita mühendisi bilirkişiler ile keşif yapılarak suça konu yerin orman kadastrosu sınırları içinde yer alıp almadığının tespiti ile sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan ... İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3781, Karar No: 2017/3848, Tarih: 27.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3781 E.  ,  2017/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; Anayasa'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.