muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/865, Karar No: 2023/480, Tarih: 08.02.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz sebebi olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinin feshi nedeni ile kesin teminat mektuplarının güncellenmesi

bedelininin ve fesih nedeniyle uğranıldığı iddia olunan zararın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470-486 ıncı maddeleri ve ilgili hükümleri, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu, diğer ilgili mevzuat.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/792, Karar No: 2020/2060, Tarih: 25.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/792 E.  ,  2020/2060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ..., ..., ..., ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlular ... ve ... hakkında takip yaptıklarını takibin semeresiz kaldığını, borçluların alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazlarını diğer davalılara sattıklarını, davalı üçüncü kişilerinde taşınmazları ellerinden çıkardıklarından bedellerinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, haksız açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konularından 35 ve 55 nolu bağımsız bölümleri satın alan davalı ... ve...'in borçluların yanında çalışan insanlar olduğundan ve düşük bedeller ile satın aldıklarından, bu kişiler ile ilgili davanın kabulü ile davalı ...'nin 222.500,00 TL davalı ...'in 180.000,00 TL olan taşınmazın devir tarihindeki gerçek değeri ve faiziyle sınırlı olmak üzere asıl borçlu ile sorumlu tutulmalarına, dava konusu 34 ve 11 nolu bağımsız bölümleri satın alan davalılar ... ve ...'ın muvazaalı satın aldıkları ispatlanmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ..., ..., ..., ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK'nun 277 maddesine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı vekili ve davalı ..., ..., ..., ..., ... vekillerinin aşağıda yazılı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davanın İİK'nun 283/2 maddesi gereğince bedele dönüşmesi halinde, üçüncü kişinin davacının alacağından fazla olmayacak şekilde bu bedel ile sorumlu olması gerekir, bedel üzerinden faiz yürütülmesi mümkün olmadığı gibi borçlular borçları ile sorumlu iken birde bu bedelden sorumlu tutularak mükerrer borç altına girecek şekilde bu bedelden sorumlu olmaları mümkün olmadığı halde aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davalılar ... hakkındaki dava kısmen ve... hakkındaki dava tümden kabul edilmesine rağmen karar 4. ve 6. bentlerde bu davalıların yargılama giderinden 5. bende ise davacı lehine takdir edilen vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması doğru değildir.

4-Davalılar ... ve... arasındaki tasarruf iptal edildiği halde hükmün 8.bendinde bu davalılar lehine vekalet ücreti takdir edilmesi de isabetsizdir.

5-Davalılar... ve ... hakkındaki dava kabul edilmesine rağmen anılan hükmün 11. ve 12.bentlerinde anılan davalılar lehine yargılama giderinin davacıdan tahsiline karar verilmesi de isabetsizdir.

6-Davalı ... hakkındaki dava red edildiği halde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması ve lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi de hatalı olmuştur.

4-Davalılar ... ve... arasındaki tasarruf iptal edildiği halde hükmün 8.bendinde bu davalılar lehine vekalet ücreti takdir edilmesi de isabetsizdir.

5-Davalılar... ve ... hakkındaki dava kabul edilmesine rağmen anılan hükmün 11. ve 12.bentlerinde anılan davalılar lehine yargılama giderinin davacıdan tahsiline karar verilmesi de isabetsizdir.

6-Davalı ... hakkındaki dava red edildiği halde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması ve lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi de hatalı olmuştur.

7-Davalı ... hakkındaki dava kabul edilmesine rağmen yargılama giderinden sorumlu tutulmaması ve davacı lehine bu dava konusu taşınmaz yönünden vekalet ücreti takdir edilmemesi de isabetsiz olmuştur.

8-Davalı ...’in ...’a sattığı taşınmaz ile ilgili dava red edildiğine göre davalı ... yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi ve davalı ... taşınmazı borçlu ...’ten almasına rağmen hükümde ...’ten aldığı şeklinde yazılması da hatalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalılar ..., ..., ..., ..., ... vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2)-(3)-(4)-(5)-(6)-(7)-(8) nolu bentlerde yazılan gerekçelerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı vekili ve davalılar ..., ..., ..., ..., ...'ya geri verilmesine, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17240, Karar No: 2014/19997, Tarih: 17.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/17240 E.  ,  2014/19997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılardan Emin Temizlik Rek.Med.Güv.Hayv.Orman Ürün.İnş.Taah.Tic.San.Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 17.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20252, Karar No: 2020/12153, Tarih: 15.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/20252 E.  ,  2020/12153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7543, Karar No: 2015/8791, Tarih: 11.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7543 E.  ,  2015/8791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AFŞİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2009/615-2013/138

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, dosya incelendi, duruşma isteği duruşma gideri (pul yokluğundan) reddedilerek gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, vekâlet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları Halil intikal eden 191 ada 16 parsel sayılı taşınmazın davalı Hasan tarafından vekâlet görevi kötüye kullanılarak diğer davalıya satış suretiyle devredildiğini, kendilerine herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescile, olmadığı takdirde taşınmazın satış tarihindeki değerinden paylarına isabet eden bedelin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hasan, davanın reddini savunmuş; davalı Döne davaya cevap vermemiş, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu 'tarla' vasfındaki 191 ada 16 parsel sayılı taşınmaz davacıların mirasbırakanı Halil Pemik adına kayıtlı iken, 12.3.1996 tarihinde ölümü ile mirasçılarına intikal ettiği, Afşin Noterliğince düzenlenen 9.4.2004 tarih, 1975 sayılı ve 13.8.1999 tarih, 4682 sayılı vekâletnameler ve Bursa 7. Noterliğince düzenlenen 13.7.1999 tarih, 14791 sayılı vekâletname uyarınca mirasçılar Nezaket, Raziye, Hacıkız, Yunus, Durmuş Ali, Döndü ve Seval adına vekâleten davalı Hasan tarafından bu kişilere ait payların 14.2.2008 tarihinde davalı Döne'ye satış suretiyle temlik edildiği, aynı akitle başka mirasçıların da paylarını davalı Döne'ye devrettikleri toplam satış bedelinin 3.000,00-TL olduğu, davacıların söz konusu vekâletnamelerin intikal işlemleri için verildiğini, satış iradelerinin bulunmadığını iddia ettikleri anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; Borçlar Kanununun temsil ve vekâlet akdini düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

./..

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda (TBK) sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 506. maddesinde (818 sayılı Borçlar Kanununun 390.) maddesinde aynen; "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir.

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

Vekilin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alanda iş ve hizmetleri üstlenen basiretli bir vekilin göstermesi gereken davranış esas alınır." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Vekâletin kapsamı, sözleşmede açıkça gösterilmemişse, görülecek işin niteliğine göre belirlenir. (TBK'nin 504/1) Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi, ona  dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu göz ardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin son fıkrası uyarınca sorumlu olur. Bu sorumluluk BK'de daha hafif olan işçinin sorumluluğuna kıyasen belirlenirken, TBK'de benzer alanda iş ve hizmetleri üslenen basiretli bir vekilinin sorumluluğu esas alınarak daha da ağırlaştırılmıştır.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun (TMK) 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekâlet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekâlet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında  bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne var ki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekâlet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, TMK'nin 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Somut olaya gelince, davacı tanıklarının; muris Halil'in ölümünden sonra murise ait taşınmazlarla davalı Hasan'ın ilgilendiğini, diğer kardeşlerinin çoğunun şehir dışında olduklarını, vekâletnamelerin intikal işlemlerinin yapılması için verildiğini, davalıların vekâlet görevini kötüye kullanarak muristen kalan taşınmazları sahiplenmek için temliklerde bulunduklarını, davalı Döne'nin alım gücü olmadığını, bedel ödenmediğini, davalı Hasan'ın diğer kardeşleri ile arasında mal paylaşımından dolayı anlaşmazlık olduğunu beyan ettikleri, davalı tanıklarının; çekişme konusu taşınmazın davalı Hasan tarafından bedeli ödenerek satın alındığını, davalının bunun için yakınlarından borç para istediğini beyan ettikleri görülmektedir. Her ne kadar davalı tanığı Abdulkadir , dava konusu taşınmazın muris Halil'in sağlığında davalı Hasan'a satıldığını, karşılığında murisin hacca gidebilmek için para vermesini istediğini,

../...

ancak hacca gidemeden ölmesi sebebiyle çocuklarının onun adına vekaleten Ömer isminde birini hacca gönderdiklerini, hac masraflarının tamamını davalıların ödediklerini, vekâletnamelerin de davalılara taşınmazı adlarına tescil edebilmeleri için verildiğini ifade etmiş ise de, yargılama sırasında yapılan keşif neticesinde dava konusu taşınmazda davacılar tarafından davalıya satılan payların değerinin akit tarihinde (14.2.2008) 71.015,70-TL, taşınmazın tamamının değerinin 101.000,00-TL olduğunun belirlendiği, davalı tanığının beyanı doğru kabul edilse dahi, hac masraflarının bu kadar yüksek meblağa ulaşmayacağı, davalıların karı-koca olup davalı Döne'nin herhangi bir gelirinin bulunmadığı, bedelin vekil edenlere ödendiği iddiasının kanıtlanamadığı, vekâlet görevinin kötüye kullanıldığı, davalı Döne'nin de bu durumu bilmesi gereken kişi konumunda olduğu tüm dosya kapsamı ile sabittir.

Öte yandan, Dairenin geri çevirme kararından sonra davacılar vekili tarafından davacı H.. A..'nın isminin sehven yazıldığı, bu kişinin davacı olmadığı bildirildiğinden bu mirasçının taraf olarak davada yer almaması gerektiği de dikkate alınmamıştır.

Hâl böyle olunca; H.. A.. dışındaki diğer davacılar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28652, Karar No: 2014/36163, Tarih: 16.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/28652 E.  ,  2014/36163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk ...'e yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ...'e yükletilen yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Suça sürüklenen çocuğa yükletilen ve seçimlik ceza içeren yaralama suçunda temel ceza olarak hapis cezasına hükmolunduktan sonra bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

b-Uygulama maddesinin, TCK'nın 86/3c maddesi yerine, aynı Kanunun 86/3e maddesi olarak yazılması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11918, Karar No: 2015/556, Tarih: 26.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11918 E.  ,  2015/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddi

DÜŞÜNCE : İade

Mahalli mahkemece verilen karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü müdafii tarafından gönderilen 24.07.2014, 01.10.2014 ve 25.11.2014 tarihli dilekçelerin içeriğinden 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması istenildiği anlaşılmakla, gereğinin takdiri için incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7129, Karar No: 2016/20987, Tarih: 12.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/7129 E.  ,  2016/20987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, işe mevsimlik işçi olarak başladığını ancak kadroya alındığında mevsimlik işçilikte geçen çalışmalarının kademe ve derece tespitinde dikkate alınmadığını iddia ederek derece ve kademesinin tespiti ile TİS'ten kaynaklanan fark ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 107. maddesinde, davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği, karşı tarafın verdiği bilgi veya değerin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği, ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde tespit davası da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğunun kabul edileceği, 109. maddesinde ise talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, talep konusunun miktarı taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi dava açılması halinde dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hali dışında talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği bildirilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidinde de açıla bilirlik şartı, alacağın konusu miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı, neye karar verilmesini istiyorsa onu açık şekilde yazar. Kısmi davada, davacının dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir. Belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.