muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2282, Karar No: 2024/8732, Tarih: 20.12.2024

7. Hükümlünün 01.06.2005 tarihinden sonra işlediği suçlar nedeniyle verilen ve kesinleşen süreli hapis cezaları için 765 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesi uyarınca hücre süresi belirlenmesi mümkün mümkün değildir.

8. Bu açıklamalara göre somut olaya bakıldığında, hükümlünün 01.06.2005 tarihinden önce işlemiş olduğu nitelikli öldürme suçundan almış olduğu müebbet hapis cezası ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan almış olduğu süreli hapis cezasının 765 sayılı Kanun'un 73. maddesi uyarınca müebbet hapis cezası esas alınarak süreli hapis cezası için hücre süresi belirlenmesi suretiyle içtima ettirilmesi yerinde ise de, 01.06.2005 tarihinden sonra 02.02.2013 tarihinde işlemiş olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan almış olduğu süreli hapis cezasının yerine suç tarihi itibariyle uygulanma olanağı olmamasına rağmen 765 sayılı Kanun'un 73. maddesi uyarınca hücre süresi belirlenmesi suretiyle uygulama yapılması usul ve yasaya aykırı olup, infazda kazanılmış hak olmaz ilkesi de gözetilmek suretiyle itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.11.2022 tarihli ve 2022/1416 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8895, Karar No: 2016/24122, Tarih: 29.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/8895 E.  ,  2016/24122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5187 sayılı Kanun'un 14/1. ve 18/1. maddesi hükümleri uyarınca, zarar gören kişi tarafından noter kanalıyla gönderilen ihtarname ekli düzeltme ve cevap metni ile tebliğine dair belgelerle birlikte ilgili gazetenin künyesini gösterecek şekilde yayının yapıldığı 20/12/2014 tarihli nüshanın dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, incelemeye esas olacak anılan eksiklikler ikmal edildikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22299, Karar No: 2015/15896, Tarih: 20.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22299 E.  ,  2015/15896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/153616

Mahkemesi : Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11.02.2014

Numarası : 2013/47- 2014/142

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanık G.. Y..'nun beraatine diğer sanıklar İ.. Ç.. ve Y.. A.. 'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar İ.. Ç.., Y.. A.. ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık G.. Y.. hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanıklar İ.. Ç.. ve Y.. A.. hakkında ise yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanıkların kusur ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık G.. Y.. hakkındaki beraat, sanıklar İ.. Ç.. ve Y.. A.. hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10074, Karar No: 2011/357, Tarih: 26.01.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/10074 E.  ,  2011/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel saldırı suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Borçka Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.11.2006 gün ve 2006/48 Esas, 2006/150 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdura ait beyanlara ve dosya içeriğine göre mağdurun suçun sonucunda beden veya ruh sağlığında bozulma olduğuna veya olabileceğine ilişkin herhangi bir somut iddia, bulgu yada kanıtın bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki “sanığın eylemi sonrasında mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı sonucunda TCK.nun 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni olarak değerlendirilmemiştir” şeklindeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre, sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1 maddesinin a-b-d-e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve (c) fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar hükmedilebileceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükümde yer alan “5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca” ibaresiyle başlayan paragrafın; “5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin a-b-d-e bentlerinde belirtilen güvenlik tedbirlerinin (hak yoksunluklarının) hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve (c) bendinde düzenlenen güvenlik tedbirinin (hak yoksunluğunun) koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına” biçiminde değiştirilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4653, Karar No: 2017/3442, Tarih: 11.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/4653 E.  ,  2017/3442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ve tedavi denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191.madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/422, Karar No: 2020/3873, Tarih: 09.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2019/422 E.  ,  2020/3873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir denetim süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, denetim süresi, ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecek, yine fıkrada mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olmamak hususu da, hükmedilen bir yıldan fazla mahkûmiyetler için söz konusu olup, hapis cezası bir yıldan az olsa da denetim süresi hiçbir ahvalde bir yıldan az olamayacaktır.

Bu bağlamda; cezasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında, mahkum olduğu 2 yıl 6 ay ceza süresinden az olmamak üzere bir denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden, “5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesi uyarınca suçun işlenmesindeki özellikler, SSÇ'lerin şahsi ve sosyal durumu dikkate alınarak takdiren SSÇ'lerin ayrı ayrı 2 yıl 3 ay süre ile deneme süresine tabi tutulmasına" ilişkin kısmı çıkarılarak, yerine “5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesi uyarınca sanığın 2 yıl 6 ay süre ile denetime tabi tutulmasına" cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/65430, Karar No: 2012/31420, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65430 E.  ,  2012/31420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma , görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A- Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Suç tarihi olan 05/04/2004' ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’ nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’ un 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B-Sanıklar ...,... ve ... hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Suç tarihi itibariyle bedelsiz senedi kullanma suçu ile ilgili kanıtları değerlendirmenin ve eylemi nitelendirmenin asliye ceza mahkemesinin görevine girdiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması nedeniyle usul ve yasaya aykırı bulunan hükümlerin sair yönleri incelemeksizin CMUK'nun 321. Maddesi gereğince BOZULMASINA, 12/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21543, Karar No: 2014/12638, Tarih: 23.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21543 E.  ,  2014/12638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1a, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, gündüz vakti, idaresindeki dorsesiz tırla, sokak üzerine seyredip, cadde ile kesişen kavşağa geldiğinde, sola dönüşe geçtiği sırada, sağdan yola giren yayaya çarpması sonucu yayanın öldüğü olayda; asli kusurlu olarak olaya sebebiyet veren sanık hakkında asgari hadden bir miktar daha uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına, kusura ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12075, Karar No: 2014/18209, Tarih: 22.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12075 E.  ,  2014/18209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 22. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2014/13-2014/89

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 01/03/2000 olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigorta başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya konu işlemlerin Sosyal Güvenlik Kurumu İstanbul İl Müdürlüğü Gaziosmanpaşa Sosyal Güvenlik Merkezi olduğu gerekçesiyle Bakırköy Nöbetçi İş Mahkemesi yetkili gösterilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesinde yer alan "İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikâmetgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşmeler muteber sayılmaz" hükmü ile işçi-işveren arasındaki uyuşmazlıklara ilişkin kesin yetki kuralı düzenlenmiş olup Kanun'un 1/B bendinde "İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakarlar" hükmü doğrultusunda 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan davalar İş Mahkemesinde görülmekle birlikte Kurumun taraf olduğu uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin neresi olacağına dair Kanun'da açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması ve bu doğrultuda uyuşmazlığın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14. maddesinde yer alan hükümler doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı"nı "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir. Son olarak; "Cevap dilekçesini verme süresi" başlıklı 127/1. maddesi ise; "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir." şeklinde düzenleme getirmektedir.

Somut olayda, kesin yetki kuralının bulunmadığı davayla ilgili olarak; davalı Kurum vekilinin süresi içerisinde yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2012/10-1153 E. 2013/245 K. sayılı ilamı da aynı yöndedir.

O halde, davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18952, Karar No: 2025/3733, Tarih: 11.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/18952 E.  ,  2025/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/525 E., 2020/723 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/45 E., 2020/2 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükme esas alınan, suçun sübutu, vasfının tayini ve cezanın kişiselleştirilmesi bakımından, belirleyici delil olan ve talimatla dinlenen tanık .... ile hazırlık beyanının okunulması ile yetinilen ....'nin doğrudan aleni duruşmada sanığın huzurunda veya 5271 sayılı Kanun’un 180 inci maddesinin birinci, ikinci ve beşinci fıkraları gereğince SEGBİS kullanılmak suretiyle dinlenmesi; sanık hakkında düzenlenen veri inceleme raporunda zümre başkanı ''... BEY'' olarak gösterilen kişinin açık kimlik bilgisinin ilgili birimlerden tespiti ile hakkında soruşturma veya kovuşturma bulunması halinde tüm aşama beyanlarının dosyaya temini ve tanık olarak duruşmada dinlenmesi; temyiz kanun yolu aşamasında dosyaya gönderilen 01.10.2021 tarihli HTS verileri inceleme ve değerlendirme tutanağının duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyeceklerinin sorulması, gerektiğinde tutanakta belirtilen ilgili kişilerin tanık olarak dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19077, Karar No: 2024/9500, Tarih: 05.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/19077 E.  ,  2024/9500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/20 E., 2016/56 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Fethiye Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın atılı suçu işlemediğine, katılan mağdurenin beyanı dışında bir delil bulunmadığına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/6. maddesince de sanığın cezalandırılması gerektiğine, kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.