muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6020, Karar No: 2022/6592, Tarih: 04.07.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/6020 E.  ,  2022/6592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İştirak Nafakasının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 07.06.2022 tarihli yazısı ile istenilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı dava dilekçesi ile; davalı çocuğu yararına boşanma ile hükmedilen iştirak nafakasının davalının üniversite mezunu olması ve çalışabilecek durumda olması sebebi ile kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile davalı hakkında hükmedilen iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren kaldırılmasına karar verilmiş, davalının kararı istinaf etmesi üzerine mahkemece ek kararla kesin olduğu gerekçesi ile, istinaf talebinin reddine karar verilmiş, hüküm 01.03.2022 tarihinde kesinleştirilmiş, Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 07.06.2022 tarihli yazısı ile, karar ile ilgili kanun yararına temyiz talebinde bulunulmuş, dosya Dairemize gönderilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun 328`inci maddesine göre; ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler. Buna göre; çocuğun ergin olması ile iştirak nafakası kendiliğinden sona erdiğinden, davacının, kanun gereği kendiliğinden sona eren iştirak nafakasının kaldırılması talebi ile, dava açmasında hukuken korunmaya değer menfaati, diğer bir ifade ile bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114`üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca; açılan davada, davacının hukuki yararının bulunması dava şartlarındandır. Aynı Kanunun 115`inci maddesi gereğince, mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırması gerekli olup, mahkeme dava şartı noksanlığını tespit ederse; aynı Kanunun 115`inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davanın usulden reddine karar vermelidir.

Somut olayda; mahkemece; Türk Medeni Kanununun 328`inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iştirak nafakasının davalı ...'in ergin olması ile birlikte kendiliğinden sona erdiğinden, davacının iş bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gözetilerek, "dava konusu bu istem hakkında hukuki yarar yokluğundan usulden reddine" şeklinde hüküm kurulması gerekirken, yasal olmayan gerekçeler ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 363/1. maddesine dayalı kanun yararına temyiz isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oy birliğiyle karar verildi. 04.07.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/5256, Karar No: 2024/3943, Tarih: 21.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5256 E.  ,  2024/3943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/806 E., 2023/939 K

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi ret, kısmi temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/806 Esas, 2023/939 Karar sayılı kararının, sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Dosyanın incelenmesinde, soruşturma aşamasına ait belgelerin bulunmadığı anlaşılmakla; söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7515, Karar No: 2018/2744, Tarih: 11.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/7515 E.  ,  2018/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12883, Karar No: 2010/16392, Tarih: 04.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12883 E.  ,  2010/16392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ikinci kez verilen bozma kararına uyulduğu belirtilmişse de, bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dairemize temyiz incelemesi için gönderilen ve onanarak kesinleşen dava dosyalarında, Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde yetiştirilen tütün ürünü ile ilgili olarak, dekar başına ortalama üretim miktarı 200 kg., dava tarihi itibari ile ortalama toptan kg. satış fiyatı da 4,34-TL. ve dekar başına yıllık ortalama masrafı da 308,00-TL olduğundan, bu rakamlara göre taşınmaz bedelinin tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bilirkişi kurulu farklı görüşte ise resen hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3097, Karar No: 2012/5827, Tarih: 17.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/3097 E.  ,  2012/5827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nüfus cüzdanında sahtecilik,

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “nüfus cüzdanında sahtecilik'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 24.06.2003'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9226, Karar No: 2014/4201, Tarih: 13.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9226 E.  ,  2014/4201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki Gümrük idaresinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi adına gümrük İdaresi temsilcisinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE;

Sanığın temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/4 maddesine aykırı olarak hak yoksunluğuna karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yagılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, "Sanığın TCK’nın 53/1.maddesinin a,b,d ve e bendlerinde yazılı haklardan işlemiş oldukları suçun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı fıkranın c bendindeki haklardan şartla salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına," kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmün sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10371, Karar No: 2012/11650, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/10371 E.  ,  2012/11650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ilçesi, ... beldesi, ... mahallesi, 309 ada 25 parsel sayılı 2248.56 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çayırlık niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, davalı yararına imar, ihya ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığını iddia ederek, tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 09/11/2010 gün ve 2010/11446 - 13926 sayılı ilamıyla “Çekişmeli taşınmazın sınırında orman parseli bulunduğuna göre, dava konusu taşınmazın sınırında ya da yakın komşusu bulunan ormanın kadastrosunun 6831 sayılı Yasa hükümlerine göre mi, yoksa 3402 sayılı Yasanın 4. maddesine göre mi yapıldığı belirlenerek usulen orman araştırılması yapılması ve taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının ve davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması gerekir. Mahkemece orman araştırması yapılmadığı gibi zilyetlik araştırması da gereği gibi yapılmamış, yerel bilirkişinin soyut beyanları ile yetinilip zilyet tanıkları dinlenmemiştir. Diğer taraftan, dava konusu parsele bitişik ya da yakın komşu veya aynı adada bulunan küçük yüzöçümlü birçok parselin "çayırlık" cinsiyle tespit tutanaklarının düzenlendiği ve bunların tümünün Hazine tarafından aynı nedenle dava konusu edildiği ve dinlenen yerel bilirkişilerin taşınmazların otlak olarak kullanıldığını bildirdiği halde, ziraat bilirkişisi bunun aksine tarım arazisi olarak kullanıldığını bildirdiği ve bu parsellerin düz çizgilerle birbirinden ayrıldığı görülmektedir. Bu durum geniş bir çayırlık ve mera alanının köylüler tarafından paylaşıldığı izlenimini vermektedir. Mahkemece mera araştırılması yapılmadığı gibi hüküm vermeye yeterli araştırma da yapılmamıştır." gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilâmına uyulduktan sonra davanın KISMEN KABULÜNE ve KISMEN REDDİNE, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfiyle işaretli 595,30 m² bölümünün orman niteliğiyle Hazine, (B) harfiyle işaretli 1653,26 m² bölümünün ise davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın temyize konu (B) bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 16/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1741, Karar No: 2013/16962, Tarih: 29.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1741 E.  ,  2013/16962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-ECRİMİSİL

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.11.2013 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar ... vd. vekili Avukat ..., davalı ... ve vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişmeli 9 parsel sayılı taşınmazın davacı ile dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, davalılar ... ile ...'in paydaş ...'in mirasçıları oldukları, diğer davalı ...'in ise kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan her hangi bir hakkının bulunmadığı, mahkemece yapılan keşif sonucunda davalılar ... ve ...'in zeminde 12.596,17 m2, davalı ...'in ise 5.925,57 m2 alan kullandıklarının belirlendiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesi ve ecrimisil isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyuun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir. Bilindiği üzere Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Borçlar Kanunu'nun 2l3., Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak ( fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şuyun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, " ahde vefa" kuralının yanında TMK'nin 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pek çok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, TMK'nin müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Ecrimisil ise, kötüniyetli şagilin malike ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup en azı kira geliri en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Ecrimisil ise, kötüniyetli şagilin malike ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup en azı kira geliri en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Kural olarak, intifadan men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğini davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkâr etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; davacı çekişmeli taşınmazda mirasbırakanı ...'den intikal eden 1/6 payın mirasçıları tarafından kullanıldığını, ancak davalılar ... ile ...'in paylarından fazla yer kullanması, davalı ...'in de hakkı olmadığı halde zeminde yer kullanması nedeniyle miras yoluyla kendisine kalan payını kullanamadığı gibi sonradan satış suretiyle edindiği payını da kullanamadığını ileri sürerek eldeki davayı açtığı; davalılar ... ve ...'in ise taşınmazın toplam 368.482 m2 olduğunu, bu nedenle malik olmadığı halde zeminde yer kullanan bir çok kişinin bulunduğunu, kendilerinin ise dedeleri ...'ten babalarına, ondan da kendilerine intikal eden yeri payları oranında kullandıklarını savundukları anlaşılmaktadır. ../...

O halde, mahkemece tarafların iddia ve savunması üzerinde durularak, davacı ve davalıların ortak muris ...'den gelen pay nedeniyle paydaş oldukları gözetilerek, kök muris ile diğer paydaşlar arasında uzun süredir kabul edilen fiili bir kullanım biçiminin oluşup oluşmadığının öncelikle araştırılması,böyle bir paylaşımın varlığının saptanması halinde, zeminde kök murise isabet eden bu bölümde davacının kullandığı veya kullanabileceği bir bölümün olup olmadığının belirlenmesi, böyle bir bölümün bulunmaması halinde davalılar ... ile ...'in kendi paylarından fazla yer kullandıkları gözetilerek davacının paya yönelik elatmanın önlenmesi isteğinin kabul edilmesi, ecrimisil isteğinin ise yukarıda açıklanan ilkeler uyarında değerlendirilmesi, kök muris ile kök paydaşlar arasında böyle bir fiili kullanım durumunun bulunmadığının belirlenmesi halinde ise yukarıdaki ilke ve esaslar uyarınca taşınmazın tamamı bakımından araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı ...'e yönelik temyiz itirazlarına gelince; davalı ...'in taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı olmadığı gibi , ... isimli şahsın payını ortakçı sıfatıyla kullandığını ileri sürmüş ise de; tapu kaydında ... adında bir paydaş bulunmadığından davalı ...'in bu savunmasına da itibar edilemez.

O halde, Türk Medeni Kanunu'nun 683. maddesi gereğince pay sahibi olan davacının her zaman elatmanın önlenmesi isteğinde bulunabileceği gözetilmek ve mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle davacının elatmanın önlenmesi isteğinin davalı ... yönünden mutlak olarak kabulüne, ecrimisil isteğinin de davacının taşınmazdaki payı oranında kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 990.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.