muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2633, Karar No: 2018/1300, Tarih: 04.07.2018

Davalı şirket vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde belirtilen nedenle bozulmuştur.

Mahkemece önceki gerekçe tekrar edilmek sureti ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olay bakımından davaya konu edilen ihbar tazminatı ve sendikal tazminat alacaklarının belirsiz alacak olup olmadığı ve burada varılacak sonuca göre davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında öncelikle davacı vekilinin kıdem tazminatı talebi olmadığı ve Mahkemece kıdem tazminatına hükmedilmediği hâlde Özel Dairece kıdem tazminatı açısından da bozma yapılmasının maddi hataya dayalı olduğu ve bu nedenle bozma kararındaki "kıdem ve" ifadesinin çıkarılarak maddi hatanın bu şekilde giderilmesine karar verilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ( HMK) 107'nci maddesiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda (HUMK) yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107'nci maddesinde yer alan,

"1-Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

2-Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

3-Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir." şeklindeki hüküm ile belirsiz alacak davası düzenlenmiştir.

HMK'nın 109'uncu maddesinde ise kısmi dava düzenlenmiştir. Buna göre;

" (1) Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir.

(2) (Mülga: 1/4/2015-6644/4 md.)

(3) Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez."

Hükmünü içermektedir.

Yeri gelmişken kısmi dava hakkında bilgi verilmesinde fayda bulunmaktadır.

" (1) Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir.

(2) (Mülga: 1/4/2015-6644/4 md.)

(3) Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez."

Hükmünü içermektedir.

Yeri gelmişken kısmi dava hakkında bilgi verilmesinde fayda bulunmaktadır.

Alacağın yalnızca bir bölümü için açılan davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya, kısmi dava denir. Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez. Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının alacağının daha fazla olduğu ve istem bölümünde “fazlaya ilişkin haklarını saklı tutması” ya da “alacağın şimdilik şu kadarını dava ediyorum” demesi, kural olarak yeterlidir (Yargıtay HGK 02.04.2003 gün ve 2003/4-260 Esas 271 K.sayılı ilamı;Pekcanıtez H./Atalay M./Özekes M.; Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s. 320; Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, s.286).

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı vekili müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğinin Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin kesin hüküm ve kesin delil niteliğindeki kararı ile sabit hâle geldiğini, işe iade kararına rağmen işe başlatılması için davacının davalı işverene başvuruda bulunmadığını, bu nedenle taleplerinin haksız fesih tarihi itibari ile olduğunu belirterek ihbar tazminatı ile sendikal tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiş iken, davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamaya itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; Özel Dairece karar, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, dava konusu edilen alacakların belirlenebilir olduğu, bu nedenle belirsiz alacak davası açılamayacağından davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuş ise de, davacı vekili 29.01.2015 havale tarihli dilekçesinde " Mahkemenizde açılmış olan davada dava konusu başlığında dava kısmi dava olarak nitelenmiş, ancak talep sonucunda belirsiz alacak ifadesi yer almıştır. Davanın hukuki vasfının tayini sayın Mahkemeye aittir. Ancak biz bu çelişik durumu davamızın kısmi dava olduğu yönüyle değerlendiriyoruz. Sunulan nedenle davamızın kısmi dava hükümlerine göre karara bağlanmasını saygılarımla arz ve talep ederim." şeklinde beyanda bulunmuştur.

O hâlde davacı vekilinin bu talebi değerlendirilmeden Özel Dairece davanın belirsiz alacak davası olduğundan bahisle verilen bozma kararı yerinde değildir.

O hâlde davacı vekilinin bu talebi değerlendirilmeden Özel Dairece davanın belirsiz alacak davası olduğundan bahisle verilen bozma kararı yerinde değildir.

Hâl böyle olunca, yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ile direnme kararı onanmalıdır.

Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davalı vekilinin miktara ve sair yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenmediğinden bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: 1-Davacı vekilinin kıdem tazminatı talebi olmadığı ve Mahkemece kıdem tazminatına hükmedilmediği hâlde Özel Dairece kıdem tazminatı açısından da bozma yapılmasının maddi hataya dayalı olduğu anlaşıldığından Özel Daire bozma kararındaki " kıdem ve " ifadesinin çıkarılarak maddi hatanın bu şekilde giderilmesine,

2-Direnme kararı yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ile uygun bulunduğundan davalı vekilinin miktara ve sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.07.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9279, Karar No: 2015/11432, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9279 E.  ,  2015/11432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 28.01.2014 tarihli dilekçe ile; "... Mah. ... Atakan Cad. ... Geçidi No:31/D .../..." adresinde bulunan taşınmazını davalı ...'e kiraya verdiğini, davalının kira bedellerini ödemediğini, ödenmeyen kira paralarının tahsili istemiyle davalı hakkında ... İcra Dairesinde icra takibi başlattıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali, takibin devamı, icra inkar tazminatı istemleriyle ... Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açmışlardır.

... Sulh Hukuk Mahkemesi; "... kiralanan taşınmazın ... Mah. ... Atakan Cad. ... Geçidi No:31/D .../... adresinde olduğu, davalının ikametinin de ... ili olduğu, ...'in ... Adliyesinin Yargı çevresi içinde kaldığından davalının süresinde yapmış olduğu yetki itirazı olduğu" gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise; "Davalı tarafından ... Sulh Mahkemesince tebliğ edilen dava dilekçesine süresi içerisinde yetki itirazında bulunulmuş, yapılan incelemede ... Sulh Hukuk Mahkemesince tahkikat aşamasına geçilmiş olmasına rağmen yetki itirazının değerlendirilmediği, deliller toplanıp işin esası ile ilgili işlemler yapıldıktan sonra 5. celsede yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmıştır. Yetki itirazı ilk itirazdan olup, davalı tarafından süresi içerisinde bu itirazın yapıldığı, mahkemenin tahkikat aşamasına geçtikten sonra yetki itirazı ile ilgili olarak inceleme yapamayacağı artık mahkemenin yetkili olacağı,..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dosya kapsamından, davacının kira alacaklarının tahsili istemiyle davalılar hakkında ... İcra Müdürlüğünde adi kiraya özgü takip talebinde bulundukları, davalının borca itiraz ettikleri, takibin durduğu, kiralanan taşınmazın ''.../...''de bulunduğu, davacının "Derince/..."de, davalının ".../..."de oturdukları, davalının süresinde yetki itirazında bulundukları anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, davacının kira alacaklarının tahsili istemiyle davalılar hakkında ... İcra Müdürlüğünde adi kiraya özgü takip talebinde bulundukları, davalının borca itiraz ettikleri, takibin durduğu, kiralanan taşınmazın ''.../...''de bulunduğu, davacının "Derince/..."de, davalının ".../..."de oturdukları, davalının süresinde yetki itirazında bulundukları anlaşılmaktadır.

Kira alacağı davalarında hangi mahkemenin yetkili olduğu genel yetki kurallarına göre belirlenir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesi (HUMK'nın 9. maddesi) hükmü gereğince davalı kiracının ikamet mahkemesi yetkili olduğu gibi aynı Kanunun 10. maddesi ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 89. maddesi (BK'nın 73. maddesi) gereğince kira borcu, alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olması nedeniyle, davacının ikametgah mahkemesi de yetkilidir. Kural olarak, davanın konusu sözleşmeden doğan para borcu olup da olayımızda olduğu gibi sözleşmede aksi kararlaştırılmamış ise, bu para borcu alacaklının (davacının) ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Bir başka anlatımla, kira parası, kiraya verenin ayağına götürülüp ödenecek borçlardandır. Bu nedenle, davacı alacaklının ikametgah mahkemesi de yetkilidir. Anılan yasal düzenlemelerden kesin yetki düzenlemesinin sözkonusu olmadığı anlaşılmaktadır Somut olayda, ... İcra Müdürlüğünde davalı borçlu hakkında yapılan icra takibinde davalı borçlu tarafından icra dairesinin yetkisine itiraz edilmeksizin sadece borca itiraz edilmesi üzerine ... İcra Müdürlüğünün yetkisi kesinleşmiştir. Ancak, icra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesi o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali davası yönünden yetkili hale getirmez. Bu nedenle, uyuşmazlığın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/11/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15198, Karar No: 2009/5431, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/15198 E.  ,  2009/5431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ile davalılardan ..., ... Petrol Tic.Ltd.Şti. ve ... verillerince temyiz edilmesi üzerine ve davacılar ile davalılardan ..., ... Petrol Tic.Ltd.Şti. vekillerince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacıların murisi sigortalı Kadir Meriç’in öldüğü iş kazasında sigortalının %25, davalı ... çalışanı davalı ...’in %25, davalı işveren ... Pazarlama ve Ticaret Limited Şirketi’nin %50 oranında kusurlu oldukları dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı eş ... yararına 20.000,00-TL davacı çocuklar ... ile ... yararına 15.000,00-'er TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken davacılar yararına ayrı ayrı 10.000,00-‘er TL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gErektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrası tümüyle silinerek yerine;

“1-Davacı ... için 29.629,93-TL maddi tazminatın 20.3.2002 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Petrol Ticaret Limited Şirketi, ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

2-Davacı ...’in maddi zararı SGK tarafından bağlanan gelirle karşılandığından maddi tazminat isteminin reddine, red nedeni Kurumca bağlanan gelirden kaynaklandığından davalılar yararına avukatlık ücreti takdirine yer bulunmadığına,

3-Davacı ... yararına 20.000,00-TL davacılar ... ile ... yararına ayrı ayrı 15.000,00-‘er TL manevi tazminatın 20.3.2002 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... Petrol Ticaret Limited Şirketi, ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen alılarak davacılara verilmesine, fazla istemlerin reddine,

4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hüküm altına alınan maddi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 3.263.00-TL avukatlık ücretinin davalılar ... Petrol Ticaret Limited Şirketi, Saray Belediye Başkanlığı ve ...’den müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...’e verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları üzerinden hesaplanan davacı ... için 2.300,00-TL, davacı ... için 1.800,00-TL davacı ... için 1.800.00-TL olmak üzere toplam 5.900,00-TL avukatlık ücretinin davalılar ... Petrol Ticaret Limited Şirketi, Saray Belediye Başkanlığı ve ...’den müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, red olunan manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan davacı ...'ten 2.300,00-TL, davacı ...'ten 1.200,00-TL, davacı ...'ten 1.200,00-TL olmak üzere toplam 4.700,00-TL avukatlık ücretinin alınarak davalılar ... Petrol Ticaret Limited Şirketi, Saray Belediye Başkanlığı ve ...’e verilmesine,

6-Davacı tarafça yapılan toplam 420.40-TL yargılama giderinden kabul ve red olunan miktarlar nazara alınarak 211.00-TL yargılama giderinin davalılar ... Petrol Ticaret Limited Şirketi, Saray Belediye Başkanlığı ve ...’den müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine kalan kısmın davacılar üzerinde bırakılmasına,

7-Alınması gereken 4.300,00-TL karar ve ilam harcından peşin alınan 1.752,00-TL harcın düşümü ile kalan 2.548,00-TL harcın davalılar ... Petrol Ticaret Limited Şirketi, Saray Belediye Başkanlığı ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazine’ye gelir kaydına, davacılar tarafından peşin yatırılan 1.752,00-TL nispi harç ile 10,10-TL başvuru harcı olmak üzere toplam 1.762.10-TL harç giderinin davalılar ... Petrol Ticaret Limited Şirketi, Saray Belediye Başkanlığı ve ...’den müteselsilen ve müştereken alınarak davacı tarafa verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçları ile 60.00-TL temyiz başvurma harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 13.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1081, Karar No: 2007/3235, Tarih: 15.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1081 E.  ,  2007/3235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz ile tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 29.12.2004 gün ve 8985-14051 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 1642 parsel hakkında davacı gerçek kişinin davasının kabulü ile çekişmeli taşınmazın tapu kaydındaki orman şerhinin silinmesine karar verilmişse de, hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda taşınmazın memleket haritasında çalılık rumuzlu açık alanda kaldığının, eğiminin % 8 olduğunun açıklandığı, ancak 1988 yılındaki aplikasyon sırasında dahi orman rejimi dışına çıkarılmayıp, yine orman olarak sınırlandırılması karşısında eğimin doğru hesaplanıp hesaplanmadığı konusunda tereddüt oluştuğu, bu nedenle yeniden keşif yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra kişinin davasının kabulüne, taşınmazın orman sınırı içine alınmasına ilişkin orman sınırlamasının iptaline karşı davacı Hazinenin davasının reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman tahdidine ve karşı dava olarak açılan tapu iptali tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1951 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre makiye ayırma işlemi, 04.07.1988 tarihinde ilan edilip dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından “yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı” sonucuna ulaşılır.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...” şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Görüldüğü gibi; yönetmelikte, makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasaya aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir, ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk Ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.