muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6065, Karar No: 2011/1878, Tarih: 28.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6065 E.  ,  2011/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı-k.davacı ... Turz.İşl.Ltd.Şti. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalılar vekili Avukat ... ile davalı-k.davacı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Arsa sahibi tarafından açılan asıl davada kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi, birleşen 2002/589 E. sayılı davada müspet ve menfi zarar talep edilmiş, davalı yüklenici, birleşen davaya karşı açmış olduğu karşı davada maddi tazminat talep etmiş, yine yüklenici tarafından açılan ve birleştirilen 2004/245 E. sayılı davada ise muvazaalı olarak devredilen tapuların iptâli ile arsa sahibi adına tescili, ayrıca maddi ve manevi tazminatın da hüküm altına alınması talep edilmiştir.

Mahkemece Dairemizin 14.01.2004 günlü bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda asıl dava yönünden davanın kabulü ile sözleşmenin ileriye dönük olarak feshine, arsa sahibi tarafından açılan 2002/589 E. sayılı davanın reddi ile bu davaya karşı açılan karşı davanın açılmamış sayılmasına ve yüklenici tarafından açılan 2004/245 E. sayılı davanın da reddine karar verilmiş, karar davacı ve karşı davalı arsa sahipleriyle davalı ve karşı davacı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına ve özellikle yanlar arasındaki 21.05.2001 günlü düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafların ortak kusuru ile feshedildiğinin ve ileriye etkili fesih kararı arsa sahibi tarafından temyiz edilmediğinden davalı bakımından usuli kazanılmış hak oluştuğunun anlaşılmış olmasına göre davacı ve karşı davalı arsa sahiplerinin tüm, davalı ve karşı davacı yüklenicinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki 21.05.2001 günlü düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre mülkiyeti davacıya ait olan Alanya 2022 parsel üzerindeki natamam otel inşaatı yüklenici tarafından tamamlanacak, iş bedeli karşılığı olarak yükleniciye mülkiyeti ... ait olan Alanya İlçesi ... ada ... parsel numarasında kayıtlı gayrimenkul ile 2022 parsel numarasında kayıtlı taşınmaz içinde bulunan Snırlı Sorumlu ... Yapı Kooperatifinin inşa etmekte olduğu 42 dairelik sitenin bahçe katında bulunan 6 adet daire verilecektir. Dairemizin 14.01.2004 günlü bozma ilâmında belirtildiği gibi inşaatın gerçekleşme oranı %30'a göre ileriye dönük fesihten sözedilemez ise de akdin ileriye dönük feshine dair önceki karar arsa sahibi tarafından temyiz edilmediğinden davalı bakımından usulî kazanılmış hak oluşmuştur. Yine bozmada belirtildiği üzere ileriye dönük fesih kesinleştiğine göre mahkemece ileriye etkili feshin sonuçları da hüküm yerinde gösterilip açıklanmalı, bozmadan sonra birleştirilmesine karar verilen ve yüklenici tarafından açılan 2004/245 E. sayılı davadaki yüklenicinin maddi tazminat istemi ile ilgili olarak karar verilmelidir. Davalı yüklenici işin tamamını sözleşmeye uygun olarak yapıp teslim etmesi halinde ... ada ...parselde kayıtlı gayrimenkul ile 2022 parselde bulunan sitedeki 6 adet daireye hak kazanacaktır. Bu 6 adet daireden iki adedinin davalı yükleniciye verilmiş olduğu ihtilâfsızdır. İleriye etkili fesih sonucu tasfiye işleminin gerçekleştirilmesi için yüklenici tarafından %30 seviyede yapılan işin karşılığı olarak yüklenicinin ne kadar bağımsız bölüme hak kazandığının (arsa ve bağımsız bölüm) belirlenmesi, verildiği ihtilâfsız olan 2 adet bağımsız bölüm dışında yüklenicinin ayın olarak bağımsız bölüm istemekte hakkı olup olmadığı, ayın olarak bağımsız bölüm verilmesi mümkün olmadığı takdirde yapılan iş ve bağımsız bölümlerin saptanacak değerlerine göre ivaz ilâvesi suretiyle tasfiyenin gerçekleştirilmesi ve uyuşmazlığın giderilmesi gerekirken uyulan bozma ilâmı gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde yüklenici tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı ve karşı davalıların tüm, davalı ve karşı davacının ise sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı ve karşı davacı yüklenici lehine BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-karşı davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı-karşı davacı yükleniciye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 19,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalılar ... ve ...'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ... İşl.Ltd.Şti.'ye geri verilmesine, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/2, Karar No: 2005/8, Tarih: 08.02.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/6-2 E., 2005/8 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/6-2 E., 2005/8 K.**

**- GÖREVLİ DAİRE

- TEBLİGAT HÜKÜMLERİ**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 493 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 522 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 61 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 71 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 95 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık Hakan K........'nun, TCY.nın 493/1, 61, 522, 493/1, 522, 493/1, 522 ve 71. maddeleri uyarınca sonuç olarak 4 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 1999/2568 karar sayılı ilamının TCY.nın 95/2. maddesi uyarınca aynen infazına, hakkında TCY.nın 17. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere C.Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına, hakkında TCY.nın 40. maddesinin uygulanmasına ve tutuk halinin devamına ilişkin, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.6.2002 gün ve 200-536 sayılı hüküm, sanık vekilinin temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 17.12.2002 gün ve 20656-14372 sayı ile;

"Son oturumda hüküm kurulurken duruşmaya gelip, hazırlık soruşturması sırasında vekâletname sunan sanık vekiline tebligat yapılmayarak savunma hakkının kısıtlanması" isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmuştur.

Yerel Mahkemece 25.3.2003 gün ve 162-153 sayı ile; sanık vekiline 23.5.2002 günü saat 9.30'da duruşmada hazır bulunması için çıkartılan tebliğ evrakı, muhatabın adres bırakmadan ayrılması ve yeni adresinin de bilinmemesi nedeniyle iade edilmiştir.

Sanık duruşmada, avukat istemediğini ve savunmasını kendisinin yapacağını bildirmiş, tüm deliller toplanıp, C.Savcısının esas hakkındaki mütalaasını bildirmesi üzerine, sanıktan son savunması ve son sözü sorulup hüküm tefhim edilirken Av. Dursun Ç..... gelmiştir.

Sanık vekili Av. Dursun Ç..... kararı temyiz ettikten sonra duruşma günü dilekçe vererek vekâlet ücretini alamadığını ve bu sebeple istifa ettiğini bildirmiş, sanık da, bozmadan sonraki 25.3.2003 tarihli son oturumda bu avukatı istemediğini, savunmasını yaptığını, avukatı olmadan karar verilmesini istediğini bildirmiştir.

Sanık vekiline duruşma gününün bildirilmesi için çıkartılan ilk tebligat usulüne uygundur." gerekçeleriyle önceki hükümde direnilmiştir.

Bu hüküm de sanık tarafından temyiz edilmekle dosya; Yargıtay C.Başsavcılığının "onama" istekli 25.6.2003 gün ve 68625 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay 6. Ceza Dairesine, Özel Dairece de 26.10.2004 gün ve 11544-11859 sayı ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunda yapılan inceleme sonunda, konu müzakere edilip, aşağıdaki karar verilmiştir.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Hakan K........ hakkında; 13.11.2001, 16.11.2001 ve 7.1.2002 tarihlerinde, iki ayrı yerden hırsızlık ve hırsızlığa teşebbüs ettiği iddiasıyla, TCY.nın 493/1, 61, 522, 493/1, 522, 493/1 ve 522. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Hakan K........ hakkında; 13.11.2001, 16.11.2001 ve 7.1.2002 tarihlerinde, iki ayrı yerden hırsızlık ve hırsızlığa teşebbüs ettiği iddiasıyla, TCY.nın 493/1, 61, 522, 493/1, 522, 493/1 ve 522. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

21.7.1982 d.lu olup, isnat edilen suç tarihlerinde 18 yaşını ikmal eden sanık hakkında, yaşının hesaplanmasından kaynaklanan yanılgı dolayısıyla, istem üzerine Baro Başkanlığınca CYUY.nın 138. maddesi uyarınca Av. Gültaç S...... sanığa müdafii olarak atanmış, 8.2.2002 tarihinde ise Av. Dursun Ç..... tarafından, Av. Saime Ç..... ve Av. Dursun Ç.....'in, sanık Hakan K........'nun vekilleri olduğuna ilişkin 29.1.2002 gün ve 3225 sayılı vekaletname dosyaya sunulmuştur.

25.4.2004 tarihli oturumda; sanık, avukatının Dursun Ç..... olduğunu, avukatı olmadan savunma yapmayacağını söylemiş, mahkemece sanık vekili Av. Dursun Ç.....'e duruşma gününün bildirilmesine ve sanığın savunmasının gelecek celse alınmasına karar verilerek, duruşma 23.5.2002 tarihine ertelenmiştir.

Av. Dursun Ç.....'e duruşma gününün bildirilmesine ilişkin davetiye, adres bırakmadan ayrıldığından bahisle bila tebliğ iade edilmiş ise de, davetiyedeki adresin incelenmesinde, belirtilen adresin sanık vekilinin dilekçesinde bildirdiği adres olmadığı anlaşılmıştır.

23.5.2002 tarihli oturumda sanık, avukatıyla temas kurduğunu, haklarını öğrendiğini, avukat istemediğini, savunmasını kendisinin yapacağını bildirmek suretiyle savunmasını yapmış, 27.6.2002 tarihli oturumda ise sanıktan son sözü sorulduktan sonra, hükmün tefhimine başlanarak, ilk fıkrasının yazıldığı esnada, sanık vekili Dursun Ç..... duruşmadaki yerini almış, mahkemece tefhime devam olunarak, cezalandırmaya ilişkin hüküm tesis edilmiş, sanık vekili tarafından temyiz edilen bu hüküm, Özel Dairece, son oturumda, hüküm kurulurken duruşmaya gelip, hazırlık soruşturması sırasında da vekâletname sunan sanık vekiline tebligat yapılmayarak savunma hakkının kısıtlanması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmuş, Yerel Mahkemece 28.2.2003 tarihli tensip kararıyla, duruşmanın 25.3.2003 tarihine bırakılmasına ve sanık vekili Dursun Ç.....'e duruşma gününün bildirilmesine karar verilip, duruşma günü, tutanağa imzası alınmak suretiyle sanık vekiline bildirilmiş, ancak sanık vekili Dursun Ç....., 20.3.2003 tarihli dilekçe ile ücretini alamadığından bahisle vekalet görevinden istifa etmiş, sanığın duruşmada, avukat istemediğini, avukatının istifa etmesine ve bozmaya bir diyeceğinin olmadığını beyan etmesi üzerine de, bozmaya karşı diyecekleri ve son sözü sorulup, önceki tebligatın usulüne uygun olduğu gerekçeleriyle ilk hükümde direnilmiştir.

Yerel Mahkemece her ne kadar, sanık vekili Dursun Ç.....'e yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu gerekçesiyle ilk hükümde direnilmiş ise de, tebliğ evrakının gönderildiği adres sanık vekilinin dilekçesinde bildirdiği adres olmadığından, yapılan tebligat usulsüz olup, Yerel Mahkeme ısrar gerekçesi yerinde değildir, ancak, bozmadan sonra sanık vekiline duruşma günü bildirilmek suretiyle, bozma gereği eylemli olarak yerine getirildiğinden, esasen bozmanın da niteliği itibariyle eksik bir hususun yerine getirilmesine ilişkin bulunduğu, saptandığından sair yönleri incelenmeyen dosyanın, esas hakkında inceleme yapılmak üzere, Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1-Yerel Mahkemenin son uygulamasının eylemli uyma niteliğinde bulunduğuna,

2- Dosyanın esası hakkında inceleme yapılması için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 8.2.2005 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9071, Karar No: 2016/2533, Tarih: 18.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/9071 E.  ,  2016/2533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2015

NUMARASI : 2013/360-2015/155

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... 20.06.2012 tarihli finansal kiralama sözleşmesi yoluyla iş makinesi kiraladığını, iş makinesinin 2012 model kazıcı ve yükleyici niteliği olan yeni ve kullanılmamış iş makinesi olduğunu, ancak makinenin sürekli arıza verdiğini, yapılan tüm müdahale ve tamiratlara rağmen arızaların giderilemediğini, son olarak iş makinesinin 3 günlüğüne Antalya'ya servise götürüldüğünü, burada da arızaların giderilemediğini, meydana gelen arızalar nedeniyle makinenin yaklaşık 20-25 gün çalışamadığını, finansal kiralama şirketinden dava açmak konusunda yetki aldıklarını belirterek, 176.468,32 TL. iş makinesi bedelinin davalıdan tahsiline olmadığı takdirde aynı vasıf ve cinste iş makinesi ile değiştirilmesine, makinenin çalışmaması nedeniyle 5.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ayıp iddiasının gerçek olmadığını, iş makinesinde teknik bir sorun tespit edilemediğini, arızalı olduğu iddia edilen parçaların sırf müşteri memnuniyeti açısından değiştirildiğini, davacının seçimlik hakkını tamir yönünde kullandığını, iş makinesinin halen davacıda olup kullanıldığını, bedel iadesinin istenemeyeceğini, faiz talebinin yerinde olmadığını, makinenin 21.06.2012 tarihinde davacıya teslim edildiğini, 21.12.2012 tarihi itibariyle davacının ayıba karşı başvuru süresinin zaman aşımına uğradığını, dava konusu aracın 03.07.2013 tarihi itibariyle 1.600 saat kullanıldığını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, 20.06.2012 tarihli kiralama sonrası ilk ciddi arızanın 02.03.2013 tarihinde elektronik ve hidrolik sistemde meydana geldiği ve bu arızaların sık aralıklarla tekrar ettiği, arızaların makinenin imalatından kaynaklandığı ve davacı- alıcının makineden beklediği faydaları ortadan kaldırdığı, arızaların niteliğinin zaman içerisinde ortaya çıkabilecek ayıplardan kaynaklandığı, dava konusu iş makinesinin tamiri için gerekli sürenin 12 gün olup, bu süre için muadil araç kiralama bedelinin ise KDV dahil 4.531,20 TL olduğu gerekçeleriyle , davacının iş makinesinin yenisi ile değiştirilmesi talebinin kabulüne iş makinesinin yenisi ile değiştirilmesine, davacı elinde bulunan iş makinesinin davalıya iadesine ve tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu araçtan davacının yoksun kaldığı süreye ilişkin tazminat talebinin hesabında, fiilen serviste geçen süreye göre hesap yapılması gerekirken bilirkişinin tahmine dayalı olarak belirlediği süre nazara alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.350,00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8610, Karar No: 2011/9144, Tarih: 15.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/8610 E.  ,  2011/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Hiz. A.Ş aleyhine 31/08/2007 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebinden ibaret olup, davanın kabulüne dair verilen karar davalı GSM şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları ... olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km'lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km'lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası iyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE), ... vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve iletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

2011/8610-2011/9144

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve iletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

2011/8610-2011/9144

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik'teki yer, ölçü ve limit değerlere; verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye'de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK'ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK'nun 737. maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. kanıtlanmayan mücerret (soyut) "... vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor, .. vs gibi" nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıt1anamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir iken davanın kabulü ile baz istasyonlarının kaldırılmasına karar verilmesi doğru bulunmamış, davanın reddine karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Dava, baz istasyonunun insan sağlığı üzerindeki olumsuz etkilerinin önlenmesine ilişkin olup dava konusu para ile ölçülebilecek nitelikte değildir. Bu nedenle davada maktu harç alınması gerekirken yanlış değerlendirme ile nisbi harç alınması doğru değilse de bozma nedenine göre bu yön ayrıca bozma konusu yapılmayarak anılan yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15.09.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

2011/8610-2011/9144

KARŞI OY YAZISI

Dava baz istasyonunun insan sağlığı üzerindeki olumsuz etkilerinin önlenmesine yönelik olup para ile ölçülebilecek nitelikte bulunmadığından davada maktu harç alınması gerekirse de bu yanlışlığın düzeltilmesi olanağı bulunduğundan düzeltilerek onanması görüşünde olduğumuzdan ... çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 15/09/2011
Yargıtay — Esas No: 2020/7817, Karar No: 2022/16295, Tarih: 10.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/7817 E.  ,  2022/16295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık ...'nin gazinosunda çalışan, müşteki ...'nın kızları ... ve ...'nin işten ayrılmalarına sinirlenmesi üzerine, müşteki ...'nin misafir olarak kaldığı evin bulunduğu sokağa gelerek... etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK.nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nın 170/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 10.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.