muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3835, Karar No: 2022/6807, Tarih: 10.11.2022

O halde; haksız müdahale olgusunun tespiti için keşfin doğru yerde yapılıp yapılmadığı hususunun mahkemece de re’sen dikkate alınması gerektiğinden, HMK'nın 288. ve 290. maddeleri gereğince mahkeme hakimi huzurunda taşınmaz başında bilirkişilerin, tarafların ve tanıkların hazır bulundurulması suretiyle usulüne uygun keşfin yapılması gerekir. Ayrıca bu kapsamda; HMK 259/2 maddesi gereğince öncelikle yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişi isimleri tespit edilmeli, sonrasında mahalli bilirkişiler ve tarafların gösterdikleri tanıklar yapılacak keşifte ve taşınmazın başında dinlenilmeli, taraf beyanları ve savunmaları alınıp, tarafların beyan ve savunmalarına ilişkin olarak mahkeme hakimince edinilen mahkeme gözlemi de tutanağa yazılarak, çelişkili beyanlar varsa giderilerek, keşif esnasında refakate alınan bilirkişilerden; keşfi izlemeye ve denetlemeye elverişli, dava konusu mahallin koordinatlarını denetlenebilir krokiye bağlamaları suretiyle rapor hazırlamaları istenmelidir. Tüm bu işlemlerin akabinde, dava konusu taşınmaza haksız bir müdahale olup olmadığı mahallinde tespit edilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Belirtilen hususlar yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3841, Karar No: 2020/1551, Tarih: 17.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3841 E.  ,  2020/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 25/05/2017 gün ve 2013/266 - 2017/491 sayılı kararı onayan Daire'nin 23/05/2019 gün ve 2017/4834 - 2019/4089 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket temsilcilerinin yüksek faiz verileceği ve parasını istediği an geri alabileceği taahhüdünde bulunması üzerine, müvekkilinin belge karşılığında davalılara para verdiğini, davalıların aynı yöntemle binlerce gurbetçiden nakit para topladıklarını, müvekkilinin parasını istemesine rağmen kendisine bir ödeme yapılmadığını, davalı şirket ile Kanun'a uygun bir ortaklık ilişkisi kurulmadığını, müvekkili ile birlikte binlerce kişinin de aynı şekilde iradeleri fesada uğratılarak, kandırılarak paralarının elinden alındığını ve mağdur edildiklerini ileri sürerek 28.700 Euronun dava tarihindeki TL karşılığının 24.02.2000 tarihinden itibaren hesaplanacak en yüksek kanuni faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunmuş, davacının davalı şirket ortağı olduğunu, ortağın sermaye olarak koyduğu parayı istemesinin mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığından bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığından bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 Sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31/12/2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 6/12/2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek gerektiğinden davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23.05.2019 tarih 2017/4834 Esas, 2019/4089 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23.05.2019 tarih 2017/4834 Esas, 2019/4089 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkemece verilen kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 17/02/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz çoğunluğunun bozma düşüncesine dayanak teşkil eden 7194 sayılı Kanun’un 41. maddesi ile çeşitli kanunlara eklenen Geçici 4. madde, kanaatimizce, her şeyden önce, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi ve bu maddede öngörülen karar alma hakkıyla birlikte ele alındığında Anayasa’nın 36. maddesinde hükme bağlanan hak arama hürriyetini ihlal eden bir yasal düzenlemedir.

Öte yandan, söz konusu hüküm, yine Anayasa’nın 9. maddesindeki yargı yetkisinin bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılacağına ilişkin hükme, kanun maddesinin kamuoyunca bilinen ve sınırlı sayıdaki sermaye şirketi ile ve bu şirketler aleyhine açılan davalarla ilgili olduğu düşünülecek olursa Anayasa’nın kanun önünde eşitlik ilkesi kapsamındaki 10/4. maddesi ile yasama meclisinin bir devlet organı sıfatıyla bu ilkeye uygun hareket etme zorunluluğuna ilişkin 10/5. maddesine, yine Anayasa’nın 35. maddesinde belirtilen ve kişinin temel hak ve hürriyetleri kapsamındaki mülkiyet hakkına ve bu hakkın ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılacağına ilişkin hükme aykırı olduğu gibi, buradan hareketle, devletin, kişinin temel haklarını hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan engelleri kaldırmaya çalışması gerekmesine karşın hak arama ve mülkiyet hakkının kullanımının önüne geçen bir düzenleme olarak ortaya çıkmış bulunması nedeniyle Anayasa’nın 5. maddesine, keza düzenlemenin kişinin temel hak ve özgürlükleri kapsamındaki hak arama ve mülkiyet hakkının özüne dokunan niteliği gözetildiğinde Anayasa’nın 13. maddesine, Anayasa’nın 138/3. maddesinde görülmekte olan somut davalarla ilgili olarak yasama meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili görüşme dahi yapılamayacağı hükme bağlanmış iken dava hangi nedenle açılmış olursa olsun verilecek kararın ve hatta yargılama giderlerinin dahi ne şekilde hükme bağlanacağının düzenlenmiş olması nedeniyle söz konusu hükme de aykırı düşmektedir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Tüm bu nedenlerle, çoğunluk kararının dayanağı yasa hükmünün, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddesi uyarınca itiraz yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması ve buradan çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği kanısında olduğumuzdan çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/5462, Karar No: 2015/6044, Tarih: 24.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/5462 E.  ,  2015/6044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, sokakta park halinde olan kamyonetin mazot deposunun kilitli kapağını açarak mazot çalmaya teşebbüs etmekten ibaret eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, kararda gösterilmeyen hak yoksunluğunun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2280, Karar No: 2014/10486, Tarih: 30.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2280 E.  ,  2014/10486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava :466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi

Hüküm :Davanın reddine

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağı olan Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2005/432 hazırlık, 2005/287 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin hazırlık evrakının incelenmesinde; sanığın ... hakkında kaçakçılık suçundan yapılan hazırlık soruşturması sırasında davacıya ait kamyonun suçta kullanıldığı iddiası ile 13.05.2005 tarihinde el konulduğu, yargılama sonunda 30.09.2005 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, Van Gümrük Müdürlüğünce itiraz üzerine 09.11.2005 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 28.12.2005 tarihinde, tazminata esas olan işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, ancak el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanunu'nun 1. maddesinde el koyma nedeniyle tazminat konusunun düzenlenmediği anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davanın, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı kanunu'nun 1. maddesinde el koyma nedeniyle tazminat isteminin düzenlenmediği gerekçesiyle reddine ilişkin hükme yönelik davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/404, Karar No: 2008/2604, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/404 E.  ,  2008/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu.... aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak mal bulunamadığını bu nedenle borçlunun taşınmazını davalı ve çocukları olan ....’a satışına ilişkin tasarrufun iptali ile taşınmaz üzerinde cebri icra yetkisi tanınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri vasıtasıyla süresi içinde yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, süresinde yetki itirazında bulunulduğu ve davalıların ikametgâhının ... İlçesi sınırları içinde olmadığı gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine ve yetkili .... Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İİK.nun 277 ve maddelerine göre açılan iptal davalarında yetkili mahkeme HMUK.nun 9. vd maddelerine göre belirlenir. Somut olayda davalıların yasal ikametgahlarının .... olduğu çekişmesizdir. Davalılardan borçlu ... ile alacaklı arasında .... Mahkemelerinin yetkili olduğuna dair yetki sözleşmesi mevcut ise de diğer davalılar ... ve ... yönünden bağlayıcı yetki sözleşmesi bulunmamaktadır. Her üç davalı yetki itirazında

bulunmuşlardır. Bu durumda davanın davalı ... ve.... yönünden... Mahkemelerinde görülmesi gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır. Borçlu ... ile davalılar ... ve .... arasında yasal zorunlu dava arkadaşlığı sözkonusudur. Yetki sözleşmesi yetkili mahkemenin davaya bakma yetkisini kural olarak bertaraf edemez. Bonoda yazılı özel yetki sözleşmesinin bono borçlusu olmayan diğer davalıların bağlayıcılığı kabul edilemez.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenler ve kararda yazılı gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 00.90.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davacıdan alınmasına 15.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14363, Karar No: 2014/5524, Tarih: 27.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14363 E.  ,  2014/5524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Eksik araştırma olmadığına ... ve ...'ün karşı oyu, oyçokluğuyla karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/03/2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkeme kararında, inceleme konusu bu dava dosyası yanında, sanığa ait benzer suçtan başka dava dosyasının bulunduğu belirtilmektedir.

Dava dosyalarının esas numaraları birbirine yakın rakamları taşıdığı görülmektedir. Suç tarihlerininde yakın zamanları kapsaması muhtemeldir.

Öncelikle sözü edilen diğer dava dosyası getirilip incelenerek, sanığın iddia edilen eylemleri arasındaki zaman aralığı, işleniş biçimi ve yakalanan kaçak eşyanın cinsi hep birlikte değerlendirilerek, sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, aralarında hukuki kesinti bulunup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyoruz.

KARŞI OY

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle çoğunluğun verdiği tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2015/4505, Karar No: 2016/1048, Tarih: 02.02.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/4505 E.  ,  2016/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan 12.09.2012 tarihli yakalama tutanağında, sanığın işlettiği kahvehanenin bahçe kısmında masada Koray Sarıkaya, ..., ...,...,.... isimli şahısların iskambil kağıtları ve üzerinde meblağ yazan oyun pulları ile kumar oynadığının tespit edildiği ancak sanığın, olay esnasında orada olmayıp oyun pullarını şahısların kendisinden habersiz alıp oynamış olabileceklerini beyan etmesi karşısında tutanakta imzası olan polis memurları ile tanıkların dinlenmesi suretiyle sanığın bilgisi dahilinde kumar oynanıp oynanmadığının kesin olarak tespiti gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde ve fıkrası uyarınca (BOZULMASINA), 02.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18933, Karar No: 2023/3239, Tarih: 17.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/18933 E.  ,  2023/3239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/519 E., 2016/1177 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2016/519 Esas, 2016/1177 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Temyiz İsteği

Sanığın olay tarihindeki telefon görüşme kayıtlarının getirilip, ifadesi ile olay günkü arama kayıtlarının örtüşüp örtüşmediğinin belirlenmesinin gerektiği, tanık beyanının sanığın balığa gidecekleri yönündeki savunmasını doğrulamadığından mahkemenin yeterli araştırma yapmadan sanığın beraatine karar vermesinin hukuka aykırı olduğu yönündedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanın eşinin kardeşi olduğu, olay tarihinde sanığın, katılanı telefonla arayarak abisini sorduğunun sanık ve katılanın beyanıyla sabit olduğu, her ne kadar katılan, sanığın kendisini arayarak cinsel taciz içeren sözler söylediğini beyan etmiş ise de buna dair dosya kapsamında katılan ...'in soyut beyanı dışında somut bir delilin mevcut olmadığı, sanığın üzerine atılı suçlamayı tüm aşamalarda reddettiği, tanığın beyanlarının bir kısmının sanığın beyanlarını doğruladığı anlaşılmakla şüpheden sanık yararlanır ilkesi de dikkate alındığında sanığın katılana karşı cinsel taciz suçunu işlediğine ilişkin somut, inandırıcı, şüpheden uzak bir delil bulunmadığı anlaşılmış, sanık hakkında beraat hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kamu davası açıldığı, yargılama yapıldığı ve karar verildiği halde gerekçeli karar başlığında suçun sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kamu davası açıldığı, yargılama yapıldığı ve karar verildiği halde gerekçeli karar başlığında suçun sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecinde aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı ve sanık hakkında kurulan beraat hükmünün usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2016/519 Esas, 2016/1177 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.