muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4454, Karar No: 2020/4518, Tarih: 27.10.2020

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığı için davalı şirketlerin ortağı olmadığının tespiti ile bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 41. maddesinde 25.03.1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması Ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler ile 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31.12.2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 06.12.2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29.06.1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13.01.2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma nedenine göre duruşma vekalet ücreti tayinine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 27.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19915, Karar No: 2014/8125, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19915 E.  ,  2014/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.madesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3165, Karar No: 2015/3903, Tarih: 07.10.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/3165 E.  ,  2015/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanığın uyuşturucu madde kullanmaktan hakkında kesinleşen ... Sulh Ceza Mahkemesinin 03/10/2011 tarih, 2010/932 esas ve 2011/573 karar sayılı ilâmdaki hükmedilen tedavi ve denetimli serbestliğe ilişkin deneme süresini, yeniden uyuşturucu madde kullanarak ihlal ettiği, bu nedenle hakkında yeniden suç işlediği tespiti ile düzenlenen 27/11/2012 tarih, 2012/1062 numaralı iddianame doğrultusunda karar verilmesi gerekirken kesinleşen karardaki cezanın infazına ilişkin hüküm tesis edilip çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi,

2- Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4793, Karar No: 2017/8520, Tarih: 30.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4793 E.  ,  2017/8520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesi ile ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 82 pafta, 347 ada, 28 sayılı parselde kayıtlı bulunan taşınmazda müvekkili ... ... 1, diğer müvekkillerinin ise 3 nolu bağımsız bölümün maliki olduklarını, müvekkillerinin ve davalıların bağımsız bölüm maliki bulundukları taşınmaz hakkında T.C Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ... Altyapı ve Kentsel Dönüşüm Müdürlüğü tarafından 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun kapsamında riskli yapı kabul edilerek yıkım kararı verildiğini, kararın maliklere tebliğ edildiğini ve yıkımın tüm malikler tarafından gerçekleştirildiğini, ancak arsa paylarının yanlış hesaplandığını ve bu şekilde tapuya tescil edildiğini öğrendiklerini belirterek, 634 sayılı KMK'nın 3. maddesinin 2. fıkrası uyarınca arsa paylarının ana taşınmazda kat irtifakının veya kat mülkiyetinin kurulduğu tarihte bağımsız bölümlerin değerleri ile oranlı olarak yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece taşınmazdaki kat mülkiyetinin 19.06.2013 tarihinde terkin edildiği ve ana taşınmazın arsa niteliğinde bulunduğu ve dava tarihi itibariyle kat mülkiyetli veya kat irtifaklı bağımsız bölümlerden bahsedilemeyeceğine göre, uyuşmazlığa KMK'nın 3. maddesini uygulanamayacağından davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden taşınmazdaki kat mülkiyetinin 19.06.2013 tarihinde terkin edildiği ve ana taşınmazın arsa niteliğinde bulunduğu ve dava tarihi itibariyle kat mülkiyetli veya kat irtifaklı bağımsız bölümlerin bulunmadığı, dolayısıyla 634 sayılı Kanunun 3. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/10/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10008, Karar No: 2018/2860, Tarih: 17.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/10008 E.  ,  2018/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı şirket ile davalı şirket arasında 01.07.2012 tarihli sözleşme imzalandığını, davalının sözleşmeden kaynaklanan KDV hariç 5.800TL tutarında borcunu ödemediğinden bahisle ....... İcra Müdürlüğü'nün 2013/742 esas sayılı dosyasından icra takibi yapıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğinden bahisle itirazın iptali ile alacağın %40’ından aşağı olmamak kaydı ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazları ile derdestlik itirazları bulunduğunu, aynı zamanda davalı tarafla aralarında sözleşme ilişkisi bulunmadığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, HMK'nın 6.maddesinde genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olarak düzenlendiği, somut olayda davacının verilen kesin süreye rağmen dayanak sözleşmeyi ibraz etmediği, davalı tüzel kişinin yerleşim yerinin Malatya Mahkemeleri sınırları içerisinde bulunduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 17. maddesinde tacirler ve kamu tüzel kişilerinin aralarında doğmuş veya doğacak bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilecekleri, taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılacağı hükme bağlanmıştır. Taraflar arasında düzenlenen 01.07.2012 tarihli sözleşmenin 8.maddesinde ihtilafların hallinde .... Mahkemelerinin yetkili olacağı kararlaştırılmıştır. Anılan sözleşme 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğünden sonra düzenlendiğinden, mahkemece Kanun'un 17. maddesi göz önüne alınıp, taraflar arasındaki yetki sözleşmesinde belirlenen ...... mahkemelerinin yetkili olduğu, davanın sözleşmede kararlaştırılan münhasır yetkili yer mahkemesinde açıldığı gözetilerek, davalının yetki itirazının reddi ile uyuşmazlığın esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

.../...

S.2.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15170, Karar No: 2023/7650, Tarih: 07.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15170 E.  ,  2023/7650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2022 tarihli ve 2020/529 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

Karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/865 Esas, 2022/1212 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanların temyiz sebepleri; sanıkların iştirak halinde maktulü tasarlayarak ve canavarca hisle, eziyet çektirerek öldürdüklerine ve sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, meşru savunmaya, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesinin uygulanması gerektiğine ve haksız tahrik indirim oranına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanların temyiz sebepleri; sanıkların iştirak halinde maktulü tasarlayarak ve canavarca hisle, eziyet çektirerek öldürdüklerine ve sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, meşru savunmaya, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesinin uygulanması gerektiğine ve haksız tahrik indirim oranına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıların olay tarihinde resmî nikahlı eş oldukları, maktulün sanıklarla aynı binada ikâmet ettiği, sanık ... ile maktulün bir buçuk yıldır devam eden evlilik dışı birlikteliklerinin olduğu, sanıkların olay gecesi sanık Alparslan'ın kardeşinin evine ziyarete gittikleri ve çocuklarını gece kalmaları içim amcalarına bıraktıkları ve evlerine döndükleri, sanık ...'ın evde bir şekilde sanık ... ile maktulün görüştüğü gizli telefonunu bulduğu ve telefonda maktul ve sanık ... arasındaki mesajlaşmaları ve aralarındaki ilişkiye ait bulguları görmesi üzerine sanık ...'dan maktulü eve çağırmasını istediği, sanık ...'ın da maktulle görüşmek suretiyle eşinin evde olmadığını söyleyerek evine çağırdığı, sanık ...'ın evde olmadığını düşünen maktulün 00.30 sularında sanık ... ile buluşacağını düşünerek eve gittiği, sanık ...'ın maktulü karşıladığı, eve aldığı, sanık ...'ın da evde olduğu esnada başka bir odada saklanan sanık ...'ın maktulün yanına gelerek sert bir cisim ile kafasına vurduğu ve ele geçirilemeyen bıçak ile birden fazla kez bıçaklamak suretiyle maktulü öldürdüğü, akabinde maktulün bedenini parçalara ayırdığı, 11.07.2020 sabah saatlerinde sanık ...'ın kahvaltıdan sonra evden ayrıldığı, 34 HN 4319 plakalı aracı kiralayarak ikâmete döndüğü, ceset parçalarını valize doldurup araca koyduğu ve sanık ...'ı da yanına alarak aynı gün Büyükçekmece ilçesi Karaağaç Mevkine cesedi attığı, sanık ...'ın sanık ...'ın öldürme eylemine, maktulü buluşma vaadiyle aldatıp olay yerine çağırma, maktul öldürüldüğü esnada olay yerinde bulunma ayrıca tanık D.C evine gittiğinde, soğukkanlı ve sessiz kalma şeklindeki eylemleri ile sanık ...'ın işini kolaylaştırmak suretiyle yardım ettiği kanaatine varılmıştır.

2. Sanıkların ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya arasında eklenmiştir. Olay yerinde yapılan incelemeye istinaden düzenlenen olay yeri raporu, maktul hakkında İstanbul Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 09.09.2020 tarihli otopsi raporu, 29.11.2021 tarihli bilirkişi raporu, Adlî Tıp Kurumu Kimya İhtisas Dairesi Toksikoloji Şubesinin 11.01.2022 tarihli dosya kapsamında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Yönünden;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, kasten öldürme eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin tanıkların beyanları ile maktul hakkında düzenlenen otopsi raporuyla saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, sanığın maktulü canavarca hisle öldürdüğüne dair delil olmadığı anlaşılmakla eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın eylemini geçici nedenler, alkol veya uyuşturucu madde etkisinde gerçekleştirdiğine ilişkin delil bulunmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık hakkında belirlenen haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, meşru savunmanın şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Yönünden;

Olay günü sanık ...'ın maktulle sanık ... arasındaki ilişkiyi öğrenmesinin akabinde sanık ...'ın maktulü arayarak evde yalnız olduğunu belirtip eve çağırdığı, makulün eve geldiği ve diğer sanık ... tarafından öldürüldüğü sırada da evde olduğu ancak sanık ...'ın eylemine engel olmaya çalışmadığı, imkanı olmasına rağmen yardım talebinde bulunmadığı kasten öldürme suçunun işlenmesinin ardından da sanık ... ile birlikte hareket ettiği, sanık ...'ın kasten öldürme eylemine ortak suç işleme kararına bağlı olarak, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle katıldığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sorumlu tutulması yerine aynı Kanun'un 39 uncu maddesine göre cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/865 Esas, 2022/1212 Karar sayılı kararında katılanlar ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... Yönünden;

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklandığı üzere iştirakin derecesinde yanılgıya düşülmesi nedeniyle katılanların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/865 Esas, 2022/1212 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3655, Karar No: 2024/468, Tarih: 17.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3655 E.  ,  2024/468 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/478 E., 2023/726 K.

SUÇ : Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme

HÜKÜM : Sinanpaşa Asliye Ceza Mahkemesi'nin sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suç bakımından verilen beraat kararının kaldırılmasına, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Sinanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2021 tarihli iddianamesi ile korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme, mala zarar verme ve silahla tehdit suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sinanpaşa Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 20.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan açılan davanın düşürülmesine, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme ve silahla tehdit suçlarından ise ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, ilk derece mahkemesince korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan verilen beraat kararının kaldırılmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; ateş edenin kendisi değil inceleme dışı Ramazan Balta olduğuna, silahın kendisinde yakalanmasının atılı suçu işlediğine delil olamayacağına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın, inceleme dışı diğer sanıklarla birlikte araçla seyir halinde iken mağdur ...'e ait park halindeki araca birden fazla kez ateş etmek suretiyle atılı suçu işlediğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Her ne kadar sanık aşamalarda verdiği savunmalarda atılı suçu kabul etmemiş ise de; sanığın babası inceleme dışı ...'nın olayın olduğu saat diliminde aracın sanıkta olduğuna ilişkin beyanı, dosyada bulunan kamera görüntülerinde ateş edilen yerin aracın sağ ön yolcu koltuğu olup ateş edildikten sonra aracın ön yolcu koltuğundan sanığın indiğine ilişkin yapılan tespit birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediği anlaşıldığından, Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.