muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2897, Karar No: 2019/4433, Tarih: 17.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2897 E.  ,  2019/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK

MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 27/02/2018 tarih ve 2017/606-2018/52 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı-karşı davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı karşı davalı vekili asıl davada, davalı adına tescilli 2012/48623 sayılı ''Mr. Tantuni'' ibareli marka ile müvekkiline ait 2005/17082 sayılı ''Mr. Kumpir+Şekil'' ibareli marka arasında ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebep olacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, zira “Tantuni” ibaresinin ürün cinsi olup, her iki markada da esas unsurun “Mr.” ibaresi tarafından temsil olunduğunu ileri sürerek, davalıya ait markanın hükümsüz kılınarak sicilden terkinini, haksız rekabetin durdurulmasını ve önlenmesini ve hükmün ilanını istemiştir.

Davacı karşı davalı vekili karşı davada, davalının, müvekkiline ait “Mr. Tantuni” ibareli markaya ilişkin olarak müvekkilinden izin almaksızın 3. kişilerle reklam ve franchise anlaşması yaptığını ileri sürerek, marka hakkına tecavüzün önlenmesini ve 10.000.- TL manevi, 20.000.- TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, asıl davada ise, karşılaştırma konusu markalar arasında iltibasa sebep olabilecek bir benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada karşılaştırma konusu markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğu zira davacıya ait “MR” ibareli markalar dikkate alındığında ortalama tüketicinin markaları ilişkilendirme ve karıştırma ihtimali bulunduğu, haksız rekabetin önlenmesi talep edilmişse de, davalının tescil edilen markasını hükümsüz sayılıncaya kadar kullanma hakkı olup, kullanım markasal sınırlar içinde kaldığından talebin reddine karar vermek gerektiği, karşı davada ise davacının marka hakkına tecavüz iddiasına teşkil eden markası asıl davada hükümsüz kılınmakla davacı tarafın korunmaya değer bir hakkı kalmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne, davalı markasının hükümsüz kılınarak sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karşı davanı ise reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12815, Karar No: 2014/15243, Tarih: 15.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/12815 E.  ,  2014/15243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLKÖY KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/10/2013

NUMARASI : 2012/144-2013/416

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 235 ada 18, 19 ve 20 parsel sayılı 4.942.62, 2.278.97 ve 2.608.27 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 235 ada 18 sayılı parsel davacı Ş. Ç., 235 ada 19 sayılı parsel davalı M.. Ç.., 235 ada 20 sayılı parsel ise davalı A.. Ç.. adına tespit edilmiştir. Davacı Ş.. Ç.., kendisi adına tespit edilen 18 sayılı parselin bir bölümünün 19 sayılı parsel içinde kaldığını ileri sürerek ve harici taksim sırasında taşınmazların içinden evlerine ve arazilerine gitmek için ayırdıkları yolun müşterek yol olarak tespiti istemi ile dava açmıştır. Mahkemece, "dava sebep ve delillerinin bildirilmiş olduğuna ve kadastro mahkemelerinde davacı tarafın duruşmalara katılma zorunluluğu bulunmadığına göre 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 28/1 maddesinin somut olayda uygulama olanağı bulunmadığından davanın esasına ilişkin deliller toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gereğine" değinilen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın yol bakımından kabulüne ve 235 ada 18 ve 19 parseller arasındaki sınır uyuşmazlığı bakımından reddine; dava konusu 235 ada 18-19 ve 20 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile; kadastro bilirkişisi Sadıkhan Beyaz'ın 11.09.2013 havale tarihli raporunda ekli olan Ek-1 nolu krokide turuncu renk ile Y1- Y2 ve Y3 ile gösterilen kısımların yol olarak haritasında gösterilmesine, 235 ada 18 nolu parselin yeşil renk ile gösterilen 2.379,67 m2'lik harfsiz kısmının iki katlı kargir ev iki katlı taş ev ve ahır ve fındık bahçesi niteliğinde, yeşil renk ile ve (A) harfi ile gösterilen 2.435,99 m2'lik kısmının samanlık ve fındık bahçesi niteliğinde Ş. Ç. adına, 235 ada 19 nolu parselin mavi renk ile ve harfsiz olarak gösterilen 1.957,85 m2'lik kısmının fındık bahçesi niteliğinde ve (B) harfi ile gösterilen 241,72 m2'lik kısmının dört katlı ev ve arsası niteliğinde M.. Ç.. adına, 235 ada 20 nolu parselin sarı renk ile ve harfsiz gösterilen 2.530,26 m2'lik kısmının fındık bahçesi niteliğinde ve (C) harfi ile gösterilen 27,60 m2'lik kısmının fındık bahçesi niteliğinde A.. Ç.. adına tapuya tescilline karar verilmiş; hüküm davacı Ş.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının 235 ada 18 sayılı parseli ile davalı M.. Ç..'e ait 235 ada 19 sayılı parsel arasındaki sınırın davacının iddia ettiği gibi olduğunun ispat edilemediği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Ne var ki, davacının dava dilekçesinde bildirdiği tanıklardan sadece S. Ç. dinlenmiş olup, diğer tanıklarının dinlenmemiş olması ve bu şekilde davacının ispat hakkının kısıtlanmış olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak davacının bildirdiği tüm tanıkları taşınmaz başında dinlenilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6170, Karar No: 2015/10078, Tarih: 23.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6170 E.  ,  2015/10078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2015/152E - 2015/168K

Taraflar arasındaki tespit davasında Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) ile Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının davalı şirket emrine çalışan işçi olduğunun tespiti ile kanundan ve işyerinde uygulanmakta olan TİS'den doğan fark ücret ve diğer alacakların tahsili istemine ilişkindir.

Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla), davalının süresi içerisinde yetki itirazında bulunduğu ikametgahı mahkemesi olan Milas Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) tarafından ise, işin görüldüğü yerin "Yeniköy Termik Santralı Yatağan İşletmesi" olduğu ve seçimlik yetki uyarınca yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının çalıştığı işyeri Yatağan ilçesinde bulunmaktadır ve davacı taraf seçimlik hakkını işin yapıldığı yer olan Yatağan Mahkemesi olarak kullanmıştır. Dolayısıyla davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Yatağan mahkemesi davaya bakmakla yetkilidir. Yasal düzenlemeler çerçevesinde; uyuşmazlığın Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesinde (İş Mahkemesi sıfatıyla) görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesinde (İş Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22113, Karar No: 2014/10339, Tarih: 28.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/22113 E.  ,  2014/10339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/207502

MAHKEMESİ : Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2010/558 (E) ve 2012/299 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 07.04.2013 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3931, Karar No: 2022/8640, Tarih: 16.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3931 E.  ,  2022/8640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü, gündüz vakti, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile düz ve eğimsiz devamlı çift çizgi ile bölünmüş caddede seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, karşı yol bölümündeki petrol istasyonu arkasındaki ... Caddesine dönmek için yolun soluna doğru kontrolsüz şekilde dönüş yaptığı esnada, bölünmüş yolun karşı istikametinde seyir halinde bulunan ... idaresindeki motosikletle çarpışması sonucu asli kusurlu olarak ...’ın ölümüne neden olduğu olayda,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ceza miktarına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11835, Karar No: 2014/6164, Tarih: 03.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11835 E.  ,  2014/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1750, Karar No: 2013/3960, Tarih: 20.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1750 E.  ,  2013/3960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı temizlik işçisi olarak çalıştığını işverenin iş akdini haksız olarak fesih ettiğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil yıllık ücretli izin alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık husumet itirazında bulunmuş, davacı ile bir başka işçinin mesai saatlerinde kavga ettiğini birbirlerine küfür ve hakaret ettiklerini ikazlara rağmen kavganın devam ettiğini, işyerinde huzuru bozduklarını bu sebeple temizlik şirketince Teknik Şartnamenin 11. maddesine göre davacının görevine son verildiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.,

Mahkemece davacının savunması alınmadan yapılan feshin haksız olduğundan bahisle talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (d) alt bendinde işçinin işverenin başka bir işçisine sataşması halinde işverinin iş akdini bildirim süresini beklemeksizin feshedilebileceği bildirilmiştir.

2013/1750-3960 S.2

Anılan Yasanın 19.maddesin de fesih usulü düzenlenmiş ve buna göre: “ Hakkındaki iddialara karşı savunmasını almadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışına veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez. Ancak, işverenin 25'nci maddenin

(II) numaralı bendi şartlarına uygun fesih hakkı saklıdır.”denilerek işçinin ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı hareketi halinde savunması alınmaksızın iş akdinin haklı olarak fesih edilebileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda davalı işverence tutulan 18.02.2009 tarihli tutanakta davacının olay günü diğer şirket personeli Mevlüde ile tartıştığı davacının diğer işçinin kafasına fırça ile vurduğu yazılıdır. Haklı nedenle fesihte işçinin mutlaka savunmasının alınması gerekli olmayıp mahkemece yapılacak iş tutanak tanıklarını dinleyip olayın gerçekleşip gerçekleşmediği saptanıp çıkacak sonuca göre kıdem ve ihbar tazminatı hakkında karar vermek olacaktır. Bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.

Ayrıca hüküm fıkrasının 5. bendinde hüküm altına alınan 125,08 TL. genel tatil alacağı olduğu halde yıllık izin ücreti olarak yazılmış olması maddi hataya müstenid olup mahkemece düzeltilmelidir.

Ayrıca hüküm fıkrasının 5. bendinde hüküm altına alınan 125,08 TL. genel tatil alacağı olduğu halde yıllık izin ücreti olarak yazılmış olması maddi hataya müstenid olup mahkemece düzeltilmelidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 20.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9580, Karar No: 2011/2458, Tarih: 08.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9580 E.  ,  2011/2458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/05/2009 tarih ve 2009/88-2009/375 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Almanya'ya ithal etmek üzere aldığı malları Türkiye'den Almanya'ya kara yolu ile taşıması için davalı ile anlaştığını, ancak davalının daha ucuz maliyetli olması nedeniyle malları taşımak için deniz yolunu seçtiğini, malların taşındığı geminin seyahat esnasında yandığını, taşınan malların tamamının da bu yangında zarar gördüğünü, hasardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 31.878 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın deniz taşıması sırasında meydana gelen yangından kaynaklanan zararın tazmini için açıldığını, bu nedenle davaya bakma görevinin İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi'ne ait olduğunu, davanın husumet ve esas yönünden de reddinin gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, TTK'nun 4/son maddesi uyarınca HSYK'nun 20.07.2004 tarih, 370 sayılı kararıyla İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi'nin faaliyete geçirildiği ve yargı çevresinin İstanbul İli mülki sınırları olarak belirlendiği, asliye ticaret mahkemeleri ile denizcilik ihtisas mahkemesi arasındaki ilişkinin iş bölümü değil görev ilişkisi olduğu ve görevin resen gözetilmesinin gerektiği, davaya konu taşımanın deniz yoluyla yapıldığı, hasarın da bu aşamada gerçekleştiği, olaya uygulanması gereken TTK'nun 1016. maddesinin anılan kanunun dördüncü kitabında düzenlendiği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, istem halinde dosyanın görevli İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinin ihlalinden kaynaklanan tazminat davası olup, davacı taraf malların Türkiye'den, Almanya'ya kara yolu ile taşıması için davalı ile anlaştığını, bilgisi ve rızası dışında davalının söz konusu malları deniz yolu ile taşıdığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Mahkeme ise taşımanın deniz yolu ile yapıldığı ve uyuşmazlığın TTK'nun 1016 vd maddeleri uyarınca çözümlenmesinin gerektiği, bu durumda görevli mahkemenin Denizcilik İhtisas Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir. Dosya içeriğinden anlaşılacağı üzere yük tır araçlarına yüklenmiş ve tır araçları da gemiye bindirilmiş ancak yük gemiye boşaltılmamıştır. Araçların yolun bir kısmını gemi ile kat etmeleri olaya CMR hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmez. Bu itibarla, mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11701, Karar No: 2010/223, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11701 E.  ,  2010/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde buğday ürününün son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.