muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2211, Karar No: 2018/2164, Tarih: 09.05.2018

(M) (M)

KARŞI OY;

Sanık ...’ın, mağdur ...’nin oğlu Ferhat’ı diğer sanıklarla beraber alıkoyduğu ve öldürdüğü iddiasıyla açılan davada mağdur ..., oğlu maktul ...’tan haber alamayınca sanık ...’ı telefonla aradığını ve sanık ...’ın telefonda kendisine “Oğlunun en büyük parçası kulağı kalacak” şeklinde sözler söyleyerek Fikri’ye karşı tehdit suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılmasına dair yerel mahkeme kararını onaylayan Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifiz.

Şöyle ki; mağdur ...’nin oğlu maktul ...’a karşı alıkoyma, öldürme suçlarını işlediği iddia olunan ve mahkemecede cezalandırılmasına karar verilen sanık ...’ın maktulün babası olan Fikri’yi telefonla tehdit ettiğine dair başka hiçbir delille desteklenmeyen sanık tarafından da inkar olunan suçun sübuta erdiğine dair Fikri’nin tek taraflı beyanı dışında başkaca hiçbir delil bulunmadığından sanık ...’ın mağdur ...’yi tehdit ettiğinin sübuta ermediği kanaatiyle çoğunluğun yerel mahkemenin tehdit suçundan sanığın cezalandırılmasına dair kararını onama hükmüne muhalifiz.

... ...

Muhalif Başkan Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2008/2120, Karar No: 2012/10122, Tarih: 27.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/2120 E.  ,  2012/10122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 1- Katılan-sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 53/1-2, 63, 54.maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası; 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 53/1.maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası.

2- Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 53/1-2.maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 53/1-2, 63.maddeleri uyarınca 8 yıl 12 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Tayin edilen ceza miktarı itibarıyla sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine;

b) Sanık ...'ın silinme koşulları oluşmayan adli sicil kayıtları bulunduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığına;

Karar verilmiştir.

2-a) Adli sicil kaydına ve dosyaya getirtilen onaylı ilam örneğine göre; sanık ...'ın, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.06.2001 tarih 2000/55-2001/806 esas, karar sayılı ilamı ile müessir fiil suçundan aldığı ve 647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca ertelenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 13.09.2001 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK.nun 58. madde hükmünün uygulanmaması;

b- Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü mağdurların işyerinin önünden geçmekte olan sanık ...'nin, yüzüne sigara dumanı üflediği gerekçesiyle mağdurlarla tartışarak olay yerinden ayrıldığı, bir süre sonra kardeşi olan sanık ... ile birlikte, kendi elinde çakı bıçağı, sanık ...'ın elinde balta olduğu halde olay yerine geldikleri, sanık ...'nin hiç tartışmaksızın elindeki bıçağı mağdur ...'in göğsüne sapladığı, buna engel olmaya çalışan mağdur ...'i de elinden bıçakladığı, bu sırada sanık ...'ın da elindeki baltanın arka ve künt kısmı ile mağdur ...'in başına ezici darbe ile bir kez vurduğu olayda; sanık ...'nin mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçunun işlenilmesine ilişkin karar alma sürecinden başlayarak gerçekleştirilmesi anına kadar diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği, eylem üzerinde doğrudan doğruya hakimiyet kurduğu anlaşıldığı halde, sanık ...'nin 5237 sayılı TCK.nun 37.maddesi kapsamında TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d maddeleri uyarınca müşterek fail olarak cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, TCK.nun 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek eksik cezaya hükmedilmesi;

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nin, mağdurlar ... ve ...'e yönelik suçlarının sübutu kabul, sanık ...'nin mağdur ...'e yönelik eylemiyle ilgili eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin eksik incelemeye, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmamasına, teşdide, cezanın ertelenmemesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

A) Sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA);

B) Sanık ...'nin mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasınının uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19393, Karar No: 2016/3292, Tarih: 07.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/19393 E.  ,  2016/3292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce işlenen suçlardan dolayı anılan Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kovuşturma sırasında ya da hüküm verildikten sonra zararın tamamen tazmin edilmesi halinde etkin pişmanlık nedeniyle CMK'nın 223/4-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmekte ise de, Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra işlenen suçlar yönünden, TCK'nın 168. maddesinin aynı Kanun ile eklenen 5. fıkrasında, zararın soruşturma tamamlanmadan giderilmesi halinde kamu davası açılmayacağının öngörülmesi karşısında, katılan kurumun zararının 21/04/2014 tarihinde kamu davası açılmadan önce ödeme yapıldığı anlaşılmış olmakla, kurum zararının soruşturma tamamlanmadan giderilmesinin CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma koşulu olarak kabul edilip zararın giderilmesiyle kovuşturma koşulu gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 168/5. ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17990, Karar No: 2014/8134, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17990 E.  ,  2014/8134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/717, Karar No: 2019/2167, Tarih: 05.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/717 E.  ,  2019/2167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI :

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadın lehine hükmolunan tazminat miktarları ile ziynet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükümde, davalı-karşı davacı kadın yararına 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Kararın, temyizi üzerine, Dairemizin 25.04.2017 tarihli ilamı ile tazminat miktarları az bulunarak, hüküm bu yönden davalı-karşı davacı kadın yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davalı-karşı davacı kadın lehine 30.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davalı-karşı davacı kadın lehine hükmedilen tazminatlar çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2- Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükümde davalı-karşı davacı kadının ziynet alacağına yönelik talebi reddedilmiş, kadının temyiz talebi üzerine 25.04.2017 tarihli Dairemiz bozma ilamına mahkemece uyularak ziynet talebinin kabulü yönünde hüküm verilmiştir. Davalı-karşı davacı kadın, karşı dava dilekçesinde; ziynet eşyalarının bedelinin ödenmesini talep etmiştir. Dairemiz bozma ilamına uyan mahkemece ziynetlere yönelik talep kabul edilerek; 30 gr ve 40 gr 2 düğün seti, 20 gr 3 adet bilezik, 39 gr bilezik, 75 gr bilezik, 34 gr bilezik, 7 gr bileklik, 6 gr yüzük, 13 gr bilezik, 8 gr bileklik, 10 gr bilezik ve 10 adet çeyrek altın bedeli yönünden taleple bağlı kalınarak 10.000, 00 TL yönünden kabul edilmiş; ancak dava dilekçesinde talep edilmeyen "14 ayar 10 gr ve 13 gr bilezik ile 2 adet 6 gr yüzük" için de kabul kararı verilmiştir. Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına karar verilemez (HMK m.26). Durum böyleyken, mahkemece talepten fazlasına hükmedilmek suretiyle "14 ayar 10 gr ve 13 gr 2 bilezik ile 2 adet toplam 6 gr yüzük " için de talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2019 (Salı )
Yargıtay — Esas No: 2013/10840, Karar No: 2014/477, Tarih: 10.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10840 E.  ,  2014/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/310-2013/217

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.04.2013 tarih ve 2012/310-2013/217 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, BK, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, TTK'nun 336. maddesi uyarınca davalı D.. U..'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, 20.236,06 EURO alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirket olduğu, TTK'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirkete ortak olduğunun bilirkişi kurulu raporu ile sübut bulduğu, davacının şirket ortaklığını, hisse devralmak yoluyla kazandığı, davacıya hissesini devreden Ömer Günaydın'ın, devir tarihi itibariyle devre konu payların sahibi olduğu, SPK raporlarında ikincil kayıtlardan bahsedildiği ancak şahıs bazında ve somut olarak herhangi bir tespitin yapılmadığı, herhangi bir isme yer verilmediği, bu durumda davacının davalı şirketteki ortaklığının geçerli bulunduğu, 6762 Sayılı TTK'nın 405/2 maddesinin "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler; tasfiye payına mütaallik hakları mahfuzdur" şeklinde düzenlendiği, bu hüküm uyarınca sermaye şirketlerinde, sermaye olarak şirkete verilenin geri istenemeyeceği, davalı şirketin tasfiye halinde bulunmadığı, Türk Ticaret Kanunu'nun anonim şirketler ve pay sahiplerine ilişkin hükümleri karşısında davacının talebinin yerinde olmadığı, bir an için davacının davalı şirkete usulünce ortak yapılmadığı ve ortaklığının geçerli olmadığı düşünülse bile bu kez eylemin haksız fiil niteliğinde değerlendirilebileceği, davacının 31.08.1998 tarihinde davalı şirkete ortak edildiği gözetildiğinde haksız fiil tarihinin bu tarih olacağı, davalı tarafın süresi içinde zamanaşımı defi'nde bulunduğu, davalılar hakkında dolandırıcılıktan veya başka bir suçtan dolayı yapılmış herhangi bir ceza soruşturmasının bulunmadığı, ayrıca anonim şirket yönetim kurulu başkanı olan davalı D.. U..'ın şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durumun da ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tesbiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup davalılar, davacının şirket ortağı olduğunu ve TTK'nın 329-405. maddeleri gereğince ödediği parayı geri isteyemeyeceğini savunmuşlar ve mahkemece de Dairemizin emsal 2012/8533 E.-16820 K. sayılı bozma ilamında belirtilen şekilde araştırma yapıldığı kabul edilerek davacının şirket ortağı olduğu, şirket ortaklığının geçerli biçimde kurulmadığının düşünülmesi halinde ise eylemin haksız fiil olarak değerlendirileceği ve bu halde de davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli olmadığı gibi mahkemenin kabulünün aksine emsal kabul edilen Dairemizin 2012/8533 E.-16820 K. sayılı ilamında açıklanan hususların tamamına yönelik bir inceleme de yapılmamıştır.

Davalılar davacının ortak olmak amacıyla hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi imzalamak suretiyle para verdiğini, kendisine hisse senedi verildiğini ve geçerli bir şekilde ortaklık ilişkisinin kurulduğunu savunduklarına göre evvelemirde davacının davalı şirketlere gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti gerekmektedir. Bu itibarla, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere mahkemece bilirkişi kuruluna davalıların tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketlerin yapmış oldukları genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedi ve kuponların bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketlerin sermayesinde temsil edilip edilmediği, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların sorumlu olup olmadığı, haksız fiil sorumlulukları bulunup bulunmadığı üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi gerekirken davacının ortak olup olmadığı usulünce açıklığa kavuşturulmadan yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13844, Karar No: 2012/4115, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13844 E.  ,  2012/4115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının borcuna karşılık müvekkiline verdiği çek bedelini ödememesi üzerine başlatılan takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu çekin işlem yerinin Bursa olduğunu savunarak davanın yetkisizlik nedeniyle reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının icra dosyasına yaptığı yetki itirazının kabulü gerektiği, çekin işlem yerinin Bursa olduğu gerekçesiyle yetki itirazının kabulü ile davanın yetki nedeni ile reddine, süresi içerisinde müracaat edildiğinde dosyanın yetkili Bursa Sulh Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İlamsız icra takibinde gönderilen ödeme emrine karşı, borçlu vermiş olduğu itiraz dilekçesinde icra dairesinin yetkisine itirazla birlikte borcun esasına da itiraz etmiştir. Bu itirazdan sonra açılan itirazın iptali davasında mahkemenin yetkisine de itiraz etmiş, mahkemece dava konusu icra takibinin yetkili icra dairesinde yapılmadığı kanaatine varılmış ise de, yetkili icra dairesinde ilamsız takip yapılması itirazın iptali davasının koşullarından biri olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemenin yetkisine yönelik itiraz hakkında karar verilip dosyanın müracaat halinde yetkili Bursa Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi şeklinde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, sonuçta oybirliği, gerekçede oyçokluğuyla 14.03.2012 gününde karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Davalı borçlu, icra dairesinin yetkisi ve borca itiraz ettikten sonra açılan itirazın iptali davasına bakan mahkemenin yetkisine itiraz etmiştir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiş, ancak sayın çoğunluk mahkemenin öncelikle icra dairesinin yetkisini incelemesi gerektiği gerekçesiyle kararı bozmuştur. Bu durumda mahkeme önündeki uyuşmazlığın yargılama yetkisinin kendisinde mevcut olup olmadığı araştırılmalıdır. Kendisini yetkili görmesi halinde yetki itirazını reddederek icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı incelemeye bağlamalıdır. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi isabetli olduğundan kararın onanması gerektiği görüşündeyim. Bu nedenle sayın çoğunluğun bozmaya ilişkin görüşüne iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/5611, Karar No: 2025/3196, Tarih: 27.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/5611 E.  ,  2025/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/333 E., 2024/570 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2023/154 E., 2023/302 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından tazminatların miktarı, yoksulluk nafakasının reddi, tedbir nafakasının miktarı, iştirak nafakası ve ortak çocuğun fiilen baba yanından kalması kararı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı davalı kadın vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Velâyet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle yargılamanın her aşamasında hakim tarafından ortaya çıkan koşulların değerlendirilmesi ve res'en dikkate alınması gerekir. Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hâli gerçekleşmişse hâkim, velâyeti eşlerden birine bırakılabileceği gibi velâyet ana ve babaya ortak olarak da bırakılabilir. Ayrıca, çocuğun menfaati gerektirdiğinde velayet sahibi değiştirilebileceği gibi durum ve koşullara göre 4721 sayılı Kanun'un 349 uncu maddesi gereğince velâyet kaldırılarak çocuğa vasi de atanabilir.

Velâyet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, ... ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar veren makamındaki kişinin de aynı yönde karar verilmesi gerekir; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır.