muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/33676, Karar No: 2014/35455, Tarih: 25.11.2014

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Birleşik Metal İşçileri Sendikası vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle mahkemenin yetkisiz olduğunu, işletme merkezinin bağlı bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü bulunduğu İstanbul İş Mahkemelerinin yetkili olduğunu, sendikanın başvuru tarihi itibariyle iş yerinde çoğunluğu sağladığından iş bu davanın reddini savunmuştur.

Davalı T.C.Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı vekili cevap özetle; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemenin Çalışma Genel Müdürlüğünün bulunduğu yer mahkemesi olan Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmeleri Kanunun 41. Maddesinin 7. Bendinde bakanlık yetkili sendikanın belirlenmesinde ve istatistiklerin düzenlenmesinde kendisine gönderilen üyelik ve üyelikten çekilme bildirimleri ile Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan işçi bildirimleri esas alır hükmü gereğince iş yerine ilişkin bildirimler doğrultusunda alınan dökümlerde davacının başvuru tarihinin 18/02/2014 başvuru tarihi itibariyle söz konusu iş yerinde 383, işçinin çalıştığını, 165 işçinin birleşik metal iş sendikasına üye olduğunun tespit edildiğini ve buna ilişkin 13/05/2014 tarihli 8031 sayılı yetki tespit yazısının gönderildiğinin anlaşıldığını, kayıtların incelenmesinde davacının bakanlığa herhangi bir iş kolu tespit başvurusunda bulunulmadığını açılan davanın süresinde olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak davanın Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu 2/3 c, 43/2 ve 79. Maddeleri gereğince iş yerinin bağlı olduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün bulunduğu yerdeki iş davalarına bakmakla görevli mahkemeye açılması gerektiği, dolayısıyla İstanbul İş Mahkemeleri yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı yetki tespitine konu edilen işyerleri dışında aynı iş kolunda başka Tuzla/İstanbul ve Gebze /Kocaeli adreslerinde iki iş yerinin daha bulunduğunu 2 işçinin çalıştığı Tuzladaki adresin ticaret sicil kayıtlarından da anlaşılacağı üzere merkez işyeri olduğunu ileri sürerek İstanbul Anadolu Mahkemelerinin yetkili olduğunu beyan etmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı yetki tespitine konu edilen işyerleri dışında aynı iş kolunda başka Tuzla/İstanbul ve Gebze /Kocaeli adreslerinde iki iş yerinin daha bulunduğunu 2 işçinin çalıştığı Tuzladaki adresin ticaret sicil kayıtlarından da anlaşılacağı üzere merkez işyeri olduğunu ileri sürerek İstanbul Anadolu Mahkemelerinin yetkili olduğunu beyan etmiştir.

T.C. Çalışma Bakanlığı cevap dilekçesinde “ Ayrıca, yetki tespit yazısında belirtilen iki işyerinin dışında İstanbul ve Gebze'de iki işyerinin daha olduğu iddiası ile ilgili olarak da; 12/05/2014 başvuru tarihi itibariyle SGK verileri üzerinden yapılan incelemelerde; dava dilekçesinde belirtilen D. Org.San.Böl. Yan San.Sit.YAl 1 Parsel 20.Yol A.-Tuzla/İSTANBUL adresinde faaliyet gösteren (SGK No: ...........) işyerinin İşkolları Yönetmeliğinin 10 sıra numaralı ""Ticaret,büro eğitim ve güzel sanatlar" işkolunda yer aldığı ve Barış mah. 1802/1 Sk. Tubitak Yanı No:l GEBZE (SGK No: 1100497.041) adresinde faaliyet gösteren işyerinin de yine İşkolları Yönetmeliğinin 04 sıra numaralı "Petrol.kimya ve lastik.plastik ve ilaç" işkolunda yer aldığı ve söz konusu yetki tespit yazısına dahil edilmediği anlaşılmıştır.” Şeklinde cevap vermiş; mahkemece davacının bu cevabı kabul etmediği yönündeki beyanlarına rağmen araştırma yapılmamıştır.

Dava tarihinden önce yürürlüğe girmiş olan 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 79. maddesinde; “Bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar iş davalarına bakmakla görevli ve yetkili mahkemelerde görülür. Ancak yedinci ila on birinci bölümlerin uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar için, görevli makamın bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir.” denilmiştir.

Yukarıdaki hükmün yollamada bulunduğu aynı Kanun'un 2. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde de Görevli Makamın; “İşyeri Toplu İş Sözleşmesi için işyerinin, işletme Toplu İş Sözleşmesi için işletme merkezinin bağlı bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünü, aynı Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün yetki alanına giren işyerleri için yapılacak grup Toplu İş Sözleşmelerinde bu işyerlerinin bağlı bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünü, birden fazla Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün yetki alanına giren işyerlerini kapsayacak grup toplu iş sözleşmesi için ise Bakanlığı” ifade edeceği belirtilmiştir.

Diğer taraftan 6356 sayılı Kanun’un 34. maddesinin 2. fıkrasında, “Bir gerçek ve tüzel kişiye veya bir kamu kurum ve kuruluşuna ait aynı işkolunda birden çok işyerinin bulunduğu işyerlerinde, toplu iş sözleşmesi ancak işletme düzeyinde yapılabilir.” denilirken 4. fıkrasında ise, “İşletme toplu iş sözleşmesi yapılacak işyerlerinin aranılan niteliğe sahip olup olmadıklarına ilişkin uyuşmazlıklar, işletme merkezinin bulunduğu yerdeki mahkemede on beş gün içinde karara bağlanır. Kararın temyizi hâlinde Yargıtay on beş gün içinde kesin olarak karar verir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, bir işletme toplu iş sözleşmesi için yetki başvurusu mevcut olup davacı şirketin tespit kapsamında iki işyeri söz konusudur. Bunlardan ilki İstiklal Mah. 1.Org.San.Böl.ö.Cad. No: ... D. adresinde faaliyet gösterirken ikincisi ise Cumhuriyet Mah. S. Sk. No:.... Ç. -Gebze/KOCAELİ adresinde faaliyette bulunmaktadır.

Mahkemece davanın iş yerinin bağlı olduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün bulunduğu yerdeki iş davalarına bakmakla görevli mahkemeye açılması gerektiği, dolayısıyla İstanbul İş Mahkemeleri yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Davacı tarafından dosyaya sunulan 20.05.2014 tarihli sigortalı hizmet listeleri incelendiğinde tespite konu işyerleri dışında davacıya ait olduğu anlaşılan Tuzla/İstanbul, Gebze/Kocaeli illerinde başka işyerlerinin de bulunduğu görülmektedir. Davacı bu işyerlerinin de aynı işkolunda bulunduğunu ileri sürmüştür.

İşletme toplu iş sözleşmesine ilişkin yetki itirazlarında, yetkili mahkemenin tespitinde belirleyici olan işletme merkezidir. Bu nedenle öncelikle davacı şirketin ana sözleşmesi, ticaret sicil kayıtları, yetki prosedür dosyası, davacı şirket işyerlerinin yaptıkları işler, bağlı oldukları işkolları konusunda açıklayıcı belge ve bilgiler dosya kapsamına dahil edilmelidir. Bundan sonra 6356 sayılı Yasanın 34. maddesi uyarınca yetkili mahkemenin belirlenebilmesi için önce davacının işletme iddiasının değerlendirilmesi gerekmektedir. Toplu İş Hukukunda bir Toplu İş Sözleşmesi ünitesi olan işletmeden söz edebilmek için kural olarak aynı işverene ait, aynı işkolunda yer alan işyerlerinin bulunması gereklidir. İşverenin İşletme kapsamındaki işyerleri için ancak tek bir Toplu İş Sözleşmesi yapılabilir. Bu Toplu İş Sözleşmesi ise işletme toplu iş sözleşmesidir. Bu kural yukarıda da kısaca bahsedildiği üzere kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmelidir. Mahkemece, davalı Bakanlık tarafından verilen cevap yeterli kabul edilerek işletmenin var olup olmadığı belirlenmiş olup, bu konuda yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

6356 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca işkolu tespit süreci işletilmediği sürece işyerinin girdiği işkolu sosyal güvenlik kayıtlarındaki koddan hareketle belirlenecektir. Mahkemece öncelikle Tuzla/İstanbul, Gebze / Kocaeli'nde yer alan işyerlerine ilişkin SGK kayıtları, ticaret sicil kayıtları, ana sözleşme ile işyerlerindeki organizasyonu ve varsa işyerlerinin birbirleriyle ilgilerini gösterir yönetsel belgeler dosya kapsamına dahil edilmeli, burada yapılan işlerin bağımsız nitelikte olup olmadığı, sonucuna göre ortada tek bir işyeri ve ona bağlı yer mi, birden fazla işyeri mi olduğu, birden fazla işyeri mevcut ise bunun Toplu İş Hukuku anlamında aynı işkolunda yer alan işyerlerinden oluşan bir işletme mi olduğu eğer işletme söz konusu ise bunun merkezinin neresi olduğu ortaya konulduktan sonra öncelikle yetkili mahkeme olunup olunmadığı belirlenmelidir.

Mahkeme tarafından bu işyerlerinin işletme oluşturup oluşturmadığı değerlendirildikten sonra işletme merkezinin, yani tespit kapsamındaki işletmenin idare edildiği yerin neresi olduğu belirlenmelidir. Bu tespite göre de işletme merkezinin bağlı olduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün görevli makam olarak tanımlandığı göz önünde bulundurularak yetkili mahkeme olunup olunmadığı değerlendirilmelidir. Eğer yetkili mahkeme olunmadığı değerlendirilecek olunursa yetkili mahkemenin neresi olduğu tespit edilerek dava yetki yönünden reddedilmelidir. Mahkemece bu esaslara aykırı olarak eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmektedir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/874, Karar No: 2013/5321, Tarih: 11.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/874 E.  ,  2013/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı aracın dava dışı sürücüsü tarafından alkollü olarak kullanıldığı sırada tek taraflı olarak meydana gelen kazada tramvay durağında oluşan hasar nedeniyle 15.453,72.-TL ödeme yaptıklarını belirterek ödenen miktarın davalıdan tahsili için yapılan takibe itirazın iptalini ve takibin devamını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kazanın lastik patlaması sonucu oluştuğunu sürücünün alkollü olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüyle davalının itirazının iptaline ve takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 826,14 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 11.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2556, Karar No: 2013/7952, Tarih: 19.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/2556 E.  ,  2013/7952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/45492

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 28/11/2011, 2011/147 (E) ve 2011/236 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. Ç..’nin suçunun sübutu kabul, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanık Aydoğan’ın ilköğretime giden kız kardeşini rahatsız eden Durmuş ile olay öncesi tartışması ve internet ortamında karşılıklı hakaret etmeleri nedeniyle, Durmuş’un olayı mağdur İsmet'e anlattığı, mağdur İsmet in de sanığı internet kafeye çağırdığı, sanığın çağrıyı kabul etmemesi üzerine, mağdur ve yanında bulunan sanıklar Ümit, Durmuş ve tanıklarla sanığın evinin önüne geldikleri, sanığın annesinin, oğlunun evde olmasına rağmen evde olmadığını mağdur ve arkadaşlarına söylediği, mağdur ve arkadaşlarının olay yerinden ayrılmayarak evin etrafında dolaştıkları, bir süre sonra bahçeye çıkan sanığı görerek çağırdıkları, sanığın evlerinin kapısının önünde mağdur İsmet ile sanığın tartıştıkları sırada mağdurun elinden bıçakla sanık Aydoğan’ın boğazını tuttuğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ederek evin içine doğru ittirdiği, mağdur ve arkadaşlarının eve girmeye çalışmaları üzerine, kapının arkasında bulunan sopayı alan sanığın elinde bıçak olan mağdurun kafasına birden fazla vurarak, sol oksipitoparietal ve sol oksipitotemporal bölgeden, zigomatik kemikte lineer kırık, parietotemporal kemikte parçalı çökme kırığı, subdural hematom ve beyin kontüzyonu yaralanmasına neden olacak hayati tehlike meydana getirerek, kırığın hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek şekilde yaraladığı, tanık Güden ve diğer tanıklar ile sanıkların ilk ifadelerinden anlaşıldığı olayda; kendisine karşı haksız saldırıyı o anki koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile eylemi gerçekleştirdiği, ancak meşru savunmada sınırın mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaş sonucu aşıldığı anlaşıldığı halde, sanık Aydoğan hakkında TCK'nun 27/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı (BOZULMASINA), 19/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11214, Karar No: 2010/11789, Tarih: 21.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/11214 E.  ,  2010/11789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun kalabalık iki grubun karşılıklı kavgası esnasında kendisine bıçakla vurup yaralayanın sanık olup olmadığını belirleyemediği, tanıkların ise sanığı kendilerine emniyette gösterilen fotoğraftan teşhis ettikleri, söz konusu fotoğrafın bir örneğinin de dosya içerisine konulmadığı, sanığın tanıklarla ve sanıkla yüzleştirilmediği, sanığın suçu tüm aşamalarda inkar ettiği, tanık Mehmet Altun'un ise mahkeme huzurundaki beyanında benzerliğe dayalı olarak teşhiste bulunduğunu bildirdiği görülmekle,

Öncelikle mümkün olduğu takdirde sanık ile mağdur ve tanıkların mahkeme huzurunda yüzleştirilmesi, bu mümkün olmadığı takdirde sanığın boydan bütün cephelerden çekilmiş renkli büyük boy fotoğraflarının tanıklara gösterilip sanığın mahkeme huzurunda teşhis ettirilmesinin sağlanarak, oluşacak kanaate göre hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15165, Karar No: 2022/580, Tarih: 13.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/15165 E.  ,  2022/580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti mağdura ait tırın aküsünü çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin,5237 sayılı TCK’nın 142/1-e ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu,bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının,ilk hükmün verildiği 31/03/2015 tarihi ile ikinci hükmün verildiği 28/10/2020 tarihleri arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE,13.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8606, Karar No: 2019/4735, Tarih: 03.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8606 E.  ,  2019/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ..., ... ve ...’a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 660,00 TL ve 1.320,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ... ve ...’a yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

13.12.2016 tarihli, 2013/482 Esas, 2016/1242 Karar sayılı Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararında da ifade edildiği gibi, iştirak halinde işlenmesi durumunda, bunlardan birisi veya birkaçı iade veya tazmin yükümlülüğü yerine getirirse, diğer suç ortakları bu yerine getirmeye karşı çıkmadıkları takdirde o kimselerde, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanırlar. Somut olayda, müşteki zararının diğer dosyada yaşı büyük sanık tarafından karşılandığını beyan ettiği anlaşılmakla, eyleme iştirak eden suça sürüklenen çocuk ...'in de ikrarda bulunup, etkin pişmanlığa karşı duruş sergilemediğinin anlaşılması karşısında, etkin pişmanlık hükümlerinden faydalandırılarak, hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin uygulanması yerinde görüldüğünden, tebliğname de bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Suça sürüklenen çocuk ..., olay tarihinde mağdurun iş yerine girerek içeriden 15-20 TL para ve kulaklığını çaldığının anlaşılması karşısında; suça konu kulaklığın değer tespiti yapılarak, suça sürüklenen çocuk ... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12160, Karar No: 2019/5256, Tarih: 13.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/12160 E.  ,  2019/5256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...'nın yokluğunda verilen kararın, 10.10.2014 tarihli duruşmada beyanı alınırken bildirdiği dosyada bilinen son adresi olan "... Tepe Mahallesi, ... Sokak, No:16, Daire:2 ..." adresi yerine, doğrudan mernis adresine tebliğe çıkartıldığı ve Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği; katılanın bilinen son adresine tebligat çıkartılmadan doğrudan mernis adresine çıkartılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, gerekçeli karar katılana usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, süresi içerisinde hükümleri temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte; temyiz isteminde bulunmaması halinde ise, sanık müdafiin temyiz istemi yönünden incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.