muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11581, Karar No: 2006/18102, Tarih: 21.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/11581 E.  ,  2006/18102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, velayet, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillere göre eşini döven ve birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı koca boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurludur. Davalıdan kaynaklanan bir kusurun varlığı kanıtlanmış değildir.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir. ...

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2017/3368, Karar No: 2017/11042, Tarih: 19.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/3368 E.  ,  2017/11042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun, yapılan ihalenin usulüne uygun olmadığını ileri sürerek feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, taraf teşkili tamamlanamadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

HMK.'nun 114/1-d maddesi gereğince; tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından olup, bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlü olup, usulünce taraf teşkili sağlanmadan davanın esası hakkında karar verilemez.

Kesin süreyi düzenleyen 6100 sayılı HMK'nun 94/3. maddesinde; kesin süre içinde yapılması gereken işlemi, süresinde yapmayan tarafın, o işlemi yapma hakkının ortadan kalkacağı hususu düzenlenmiş olup, kesin süreye uyulmamasının yaratacağı sonuçların hatırlatılarak ilgilisinin uyarılması gerektiği esastır. Mahkemece, süre ve kesin süre ile ilgili verilecek ara kararı her türlü yanlış anlamayı önleyecek biçimde açık ve eksiksiz yazılmalı, yapılacak işler tereddüde yer vermeyecek şekilde teker teker belirtilmelidir. Bunun yanı sıra verilen sürenin yeterli olması, emredilen işlerin gerekli ve yapılabilir nitelik taşıması, ayrıca süreye uyulmamanın sonuçlarının açıkça hakim tarafından anlatılması, tarafların uyarılması da gereklidir.

Somut olayda, mahkemece, 21/03/2014 tarihli ara karar ile tebligat evraklarının tercüme ettirilmesi amacıyla davacıya bir hafta kesin süre verilmesine ve duruşmanın bu durum göz önüne alınarak tebligatın dönebileceği ileri tarihli bir güne bırakılmış olmasına rağmen davacı tarafça, bu usulü eksikliğin verilen süre içerisinde tamamlanmadığı, dolayısıyla taraf teşkili henüz sağlanamadığından davanın usulden reddine karar verildiği, ancak mahkemece verilen kesin süreye ilişkin ara kararının usule uygun olmadığı, ara kararda davacıya kesin mehil verilirken yapılması gereken işler gösterildikten sonra ara kararının yerine getirilmemesi halinde ne gibi işlem yapılacağının (sonuçlarının) belirtilmediği görülmektedir.

Bu durumda, HMK.nun 94. maddesi gereğince usulüne uygun kesin mehil bulunmadığından ve böyle bir ara kararını yerine getirmeyen davacının, bu durumun sonuçlarından sorumlu tutulması mümkün olmadığından, mahkemece davacı tarafından kesin

süre içinde tebligat evraklarının tercüme ettirilmemesi nedeniyle taraf teşkilinin tamamlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Bu durumda, HMK.nun 94. maddesi gereğince usulüne uygun kesin mehil bulunmadığından ve böyle bir ara kararını yerine getirmeyen davacının, bu durumun sonuçlarından sorumlu tutulması mümkün olmadığından, mahkemece davacı tarafından kesin

süre içinde tebligat evraklarının tercüme ettirilmemesi nedeniyle taraf teşkilinin tamamlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6293, Karar No: 2023/4650, Tarih: 26.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/6293 E.  ,  2023/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/157 E., 2022/475 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/57 E., 2021/664 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışması sırasında, 261 ada 84 parsel sayılı 5.821,18 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, tarla vasfıyla, davalı ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 261 ada 84 parsel sayılı taşınmazın, Hazine'ye ait olup tespit dışı bırakılan ve ilk tesis kadastrosu yapılırken kimsenin kullanımında olmayan devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerlerden olduğunu, yapılan çalışma sonucunda davalı adına tespit edildiğini, 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17 nci maddesinde yer alan zilyetlikle iktisap koşullarının davalı yararına oluşmadığını, yapılan çalışmaların yasa ve genelge hükümlerine aykırı olduğunu belirterek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın imar ihya edildiğini ve taşınmaz üzerinde davalının zilyetliğinin 40 yıldır devam ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın imar ihya edildiğini ve taşınmaz üzerinde davalının zilyetliğinin 40 yıldır devam ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "keşifte dinlenilen mahalli ve tespit bilirkişilerinin, taşınmazın (A) harfiyle gösterilen kuzeyinin evvelinden beri çalılık olduğunu, kimsenin kullanımında olmadığını, (B) harfiyle gösterilen orta bölümünde evvelinden beri davalının tarım yaptığını, (C) harfiyle gösterilen güneyindeki lavanta ekili alanın ise 20 yıl önce çalılık olduğunu ve davalının çalılardan temizleterek ekin ektiğini beyan ettikleri; bilirkişi heyet raporunda, hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ve toprak yapısının incelenmesinde, taşınmazın çalılık olan (A) bölümünün imar ihya edilmediği, (C) bölümünün hava fotoğraflarında çalılık olduğu, zeminin yoğun taşlık ve yabani otlarla kaplı olduğu ve imar ihya edilmediği, (B) bölümünün ise 1957 - 1971 - 1980 - 1992 tarihli hava fotoğraflarında açıklık olup komşu tarım arazileri ile bütün olarak tarımsal faaliyet yapıldığı, imar ihyasının tamamlanarak tarım toprağı sıfatının oluştuğu yönünde görüş belirtildiği; bu haliyle taşınmazın (B) bölümü üzerinde davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu, (A) ve (C) bölümü üzerinde ise zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 261 ada 84 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. Madde gereğince yapılan kadastro tespitinin iptali ile 02/09/2021 tarihli bilirkişi heyet raporunda (B) harfi ile gösterilen 1.900,61 metrekarelik kısmın 261 ada 84 parsel numarası ile ... adına tarla vasfıyla, geriye kalan (A) harfi ile gösterilen 909,39 metrekarelik kısım ve (C) harfi ile gösterilen 3.011,18 metrekarelik kısmın ifraz edilip ayrı ayrı 261 ada son parsel numarası verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 02/09/2021 havale tarihli bilirkişi heyet raporunun kararın eki sayılmasına" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı ... vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen kısmı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğu gibi eksik araştırma ve inceleme yapıldığını, davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen kısmı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğu gibi eksik araştırma ve inceleme yapıldığını, davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğu gibi eksik araştırma ve inceleme yapıldığını, (C) bölümü üzerinde lavanta yetiştiriciliği yapıldığını, taşınmazın imar ihya edildiği gibi taşınmaz hakkında ifraz kararı verilmesininde hukuka aykırı olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "261 ada 84 parsel sayılı taşınmazın tamamının 1956 yılında yapılan ilk tesis kadastrosu çalışmalarında devlet ormanı olarak tapulama harici bırakıldığı; 3402 sayılı Kanun’un Geçici 8.maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmasında 30/09/2020 tarihinde senetsizden zilyetliğe dayalı olarak tarla niteliğiyle davalı adına tespit edildiği; (A) bölümünün eğimi % 20, (B) bölümünün eğimi % 15, (C) bölümünün eğimi ise % 20 olup 6831 sayılı Orman Kanunu’na göre yapılarak 1991 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması çalışmaları sonucunda tarım arazileri olarak gösterilen alanda kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Kanun çalışmalarında bu durumunun değişmediği; hava fotoğrafları, memleket haritaları, uydu fotoğrafları ve toprak yapısına göre (A) bölümünün yoğun çalılık olduğu, hiç kullanılmadığı, imar ihyanın tamamlanmadığı ve ıslah edilerek tarım toprağı sıfatı oluşmadığı; (C) bölümünün 1957 yılından 1992 yılına kadar tamamının çalılık olduğu, 1992 yılında çalıların bir kısmının temizlendiği, doğal yapıda olduğu ve 30/04/2021 tarihine kadar kullanılmadığı, imar ihyanın tamamlanmadığı ve ıslah edilerek tarım toprağı sıfatı oluşmadığı, (B) bölümünün ise uzun süredir işlendiğinin toprak yapısının süngerimsi granüler bir yapıda ve pulluk tabakasının olmasından anlaşıldığı, 1957 yılından itibaren uzun yıllar tarım yapılması sonucu tesviye görmüş ve tarım arazisine özel düz yapıya kavuşmuş, emek ve sermaye sarfedilerek ekonomik amaca uygun şekilde kullanıldığı, son 20 yıllık süreçte üzerinde bölgeye uygun kültür bitkilerinin yetiştiriciliği uygulanarak tarımsal faaliyet oluşturulmuş ve imar ihya ıslah çalışması yapılmak suretiyle tarım toprağı özelliği kazandırıldığı, imar ihyanın tamamlandığı ve ıslah edilerek tarım toprağı sıfatı oluştuğu ve davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacı ... vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı ... vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmaz üzerinde davalı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un 14, 17 ve Geçici 8 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekili ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz eden davalı ...' dan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3618, Karar No: 2010/8993, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/3618 E.  ,  2010/8993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dava konusu 1583 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.03.2007 tarihi itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2- Münavebeye alınan buğday, ayçiçeği, fasulye ve şekerpancarı ürünlerinin 2007 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9034, Karar No: 2017/4356, Tarih: 03.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/9034 E.  ,  2017/4356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13121, Karar No: 2016/12243, Tarih: 15.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/13121 E.  ,  2016/12243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Ticaret ve ... 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Ticaret Mahkemesince, taraflar arasında düzenlenen 04.12.2007 tarihli sözleşmenin 18. maddesinde; sözleşme hükümlerinin uygulanmasından doğacak uyuşmazlıklarda ... Mahkemelerinin yetkili kılındığı, davalının süresinde yetki itirazında bulunduğu, 6100 sayılı HMK'nın 17. maddesi uyarınca yetki sözleşmesiyle yetkili kılınan mahkemenin münhasır yetkili mahkeme olup, taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşmeyle belirlenen mahkemede açılabileceği belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 8. Asliye Ticaret Mahkemesince ise sözleşmedeki yetki şartının HMK'nın 17. maddesinde belirtilen biçimde bir kesin yetki kuralı niteliğinde kabul edilemeyeceği, karşı tarafın süresinde olmayan yetki itirazı dikkate alınarak mahkemece yetkisizlik kararı verilmesinin usule aykırı olduğu, yetkili mahkemenin ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 04.12.2007 tarihli taşeron sözleşmesi imzalandığını, müvekkili tarafından astsubay lojman inşaatının elektrik tesisat işinin sözleşme uyarınca yapıldığını, yapılan iş karşılığı müvekkiline ödenmesi gereken işlemiş faiz dahil 47.458,90.-TL'nin ödenmemesi üzerine davalı hakkında ... 11. İcra Müdürlüğünün 2011/8897 sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlatıldığını, davalının borca itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

6100 sayılı HMK'nın 116-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itiraz olarak ileri sürülmesi gerektiği belirtilmiş, 117/1. maddesinde de cevap dilekçesinde ileri sürülmeyen ilk itirazların dinlenemeyeceği hükmü getirilmiştir. Kesin yetki bulunmayan hallerde davalı tarafından süresinde ileri sürülmeyen yetki itirazının daha sonra ileri sürülmesi mümkün olmadığı gibi mahkemece de kendiliğinden dikkate alınamaz. 6100 sayılı HMK'nın 17. maddesinde tacirler ve kamu tüzel kişilerinin aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşme ile yetkili kılabilecekleri, taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşme ile belirlenen bu mahkemelerde görülebileceği şeklinde düzenleme yapılmıştır. Yetki sözleşmesi de ancak kesin yetki bulunmayan hallerde ve tarafların tacir veya kamu tüzel kişisi olmaları halinde geçerli olarak yapılabilir.