muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10442, Karar No: 2014/1556, Tarih: 10.02.2014

6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde:

"a) Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır. Ancak, bu kararlardan infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazlar ise, ilgilileri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde idareye başvurulması hâlinde, bedelsiz olarak önceki kayıt maliklerine veya kanunî mirasçılarına iade edilir."

"b) Özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan, ancak, daha sonra Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtları geçerli kabul edilir, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda Hazine adına tescil edilenler ise, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde ilgilileri tarafından idareye başvurulması hâlinde, önceki maliklerine veya kanunî ya da akdî haleflerine bedelsiz olarak iade edilir. Ancak, bu kişilerden taşınmazlarına karşılık daha önce yer verilenlere veya bedeli ödenenlere iade işlemi yapılmaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

6292 sayılı Kanunun 6/1-3. maddelerine göre, 2/B alanlarında bulunan taşınmazlardaki 31.12.2011 tarihinden önce kullanıcısı ve/veya üzerindeki muhdesatın sahibi olarak gösterilen hak sahipliği belirlemesi, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce düzenlenmesi halinde hak sahibi kişilere, Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra düzenlenmesi halinde ise güncelleme listelerinin tescil edildiği veya kadastro tutanaklarının kesinleştiği tarihten itibaren sekiz ay içinde; aynı Kanunun 7/1-a-b maddelerinde de kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazlar bakımından, ilgilileri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde idareye başvuru hakkı tanınmıştır. Bu düzenlemelerden başka nitelik yitirdiği gerekçesiyle Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan taşınmazlara ilişkin olarak hak sahibi veya ilgililerine herhangi bir yükümlülük yüklenmemiştir. Mevcut ve devam eden davalar bakımından ise, çekişmeli taşınmazın, 7/1-a maddesi kapsamında yani Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulmuş ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan bulunması halinde bedel alınmaksızın; 7/1-b maddesi kapsamında yani Özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan taşınmazlardan bulunması halinde, bunların tapu kayıtlarının geçerli kabul edileceği, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmayacağı, açılan davalardan vazgeçileceği âmir hüküm olarak düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece, yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın (B) harfiyle işaretli bölümünün 6831 sayılı Kanunun 2896 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğu saptanmış olduğu, 1965 yılında yapılan arazi kadastrosunda 497 parsel sayısı ile Teşrinisani 1288 tarih 27 ilâ 30 sıra sayılı tapu kayıtları dayanak alınarak tesbit ve tescil edildiği, halen davalı adına tapu sicilinde kayıtlı olduğu, tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulduğu anlaşıldığına göre, 6292 sayılı Kanunun 7/1-a maddesi uyarınca dava konusu taşınmazın tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edileceği ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescillerinin aynen devam edeceği, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmayacağı, açılan davalardan vazgeçileceğine ilişkin âmir kanun hükmünün re'sen gözetilmesi gerektiği, davadan vazgeçilmesi için tapu kayıt maliklerine idareye başvuruya ilişkin veya başkaca herhangi bir yükümlülük getirilmediği, açılan davalardan vazgeçilmesinin kanunun emredici hükmü gereği olduğu, buradaki vazgeçmenin H.M.K.'nun 307. maddesinde düzenlenen; “davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi” olarak tanımlanan davadan feragat niteliğindeki bir vazgeçme olmadığı, kanundan kaynaklanan ve davalının rıza ve muvafakatının da aranmadığı kendine özgü (davanın geri alınması niteliğinde) bir vazgeçme olduğu gözetilerek, davacı Hazinenin davasından vazgeçmiş sayılmasına, karar verilmesi gerektiğinden, davanın kabulü yönündeki hüküm, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun nedeniyle usûl ve kanuna aykırı olup bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, 6292 sayılı Kanun gereğince sonuçlandırılan bu tür davalarda yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılması, taraflar leh ve aleyhine vekâlet ücreti takdir edilmemesi gerekirken, davalılar aleyhine vekâlet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmolunması da usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı M.. U..’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4368, Karar No: 2021/6887, Tarih: 17.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4368 E.  ,  2021/6887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...(Kapatılan) 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden meslek birliğinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda; şikayetçi ... Meslek Birliğinin yabancı meslek birliği PRS ile "karşılıklı temsil sözleşmesi" imzaladığı, ancak suça konu yabancı eserlerin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin şikayet ve temsil haklarını, adı geçen yabancı birliğe devrettiklerine dair hukuken geçerli ve yeterli belgelerin kanuni süresi içinde dosyaya sunulmadığı anlaşıldığından, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 17.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8476, Karar No: 2021/232, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8476 E.  ,  2021/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10, Karar No: 2016/3563, Tarih: 26.05.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/10 E.  ,  2016/3563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, Terör örgütünün propagandasını yapma, Görevi yaptırmamak için direnme

Hüküm : 1- ..., ... ve ... için;

a) TCK'nın 220/6.maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/6, TMK'nın 5, TCK'nın 62, 58/9, 53, 54, 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

b) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca HAGB

c) Terör örgütü propagandasını yapma suçundan,6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca

kovuşturmanın ertelenmesi

2- ... ve ... için;

a) TCK'nın 220/6.maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2,

220/6, TMK'nın 5, TCK'nın 62, 58/9, 53, 54, 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

b) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan,

CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca HAGB

c) Terör örgütü propagandasını yapma suçundan,

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca

kovuşturmanın ertelenmesi ve temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkındaki hükümler yönünden yapılan incelemede;

Sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin hükmü CMUK'nın 310/1. madesinde öngörülen yasal süreden sonra temyiz ettiğinden; temyiz talebinin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkındaki hükümler yönünden yapılan incelemede;

Hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra temyiz edilmesi nedeniyle, temyiz talebinin reddine ilişkin karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanığın anılan karara karşı yaptığı başvurunun reddiyle redde ilişkin kararın ONANMASINA,

3- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve terör örgütünün propagandasını yapma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Terör örgütünün propagandasını yapma suçundan 6352 sayılı Kanunun geçici 1/b. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi dair kararlar, anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkra 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde itiraz kanun yoluna tabi olduğundan, görevli memura direnme suçundan CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itiraz kanun yolu açık olup temyizleri mümkün olmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

4- Sanık ... hakkındaki terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

TCK'nın 265/1. maddelerinde yazılı suçun 3713 sayılı Kanunun 7/4. maddesinde belirtilen suçlardan olmadığı gözetilerek,

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

TCK'nın 265/1. maddelerinde yazılı suçun 3713 sayılı Kanunun 7/4. maddesinde belirtilen suçlardan olmadığı gözetilerek,

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

5- Sanıklar ... ve ... hakkında terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

a) Sanık ...'in "eyleme katılmadığı, Cuma Namazından çıkıp evine geldiği sırada evinin önünde kollukça yakalandığına" dair istikrarlı savunması ve bu savunmayı destekleyen tanıklar ... ve ...'ın beyanları ile yakalama tutanağı mümzileri tanık ...'ın "sanığın eyleme katılan grup içinden yakalandığı", tanıklar ... ve ....'ın ise "sanığın sokakta beklerken yakalandığına" dair savcılıktaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından yakalama tutanağında imzası bulunan tutanak mümzileri ile tanıkların mahkeme huzurunda dinlenilmesi ile tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık ...'in aşamalarda değişmeyen "olay saatlerinde evde olduğu, sigara içmek için evinin önüne çıktığında kollukça yakalandığına" dair savunmasının tanık ...'ın beyanı ile doğrulanması karşısında, oluşan şüphenin giderilmesi bakımından, kollukça düzenlenen 31.03.2006 tarihli yakalama tutanağında imzası bulunan tutanak mümzilerinin mahkeme huzurunda tanık sıfatıyla dinlenilmesi ile tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığa yüklenen suçun öngördüğü cezanın alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğu gözetilmeden istinabe suretiyle sorgusu yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesine aykırı davranılması,

c) 2911 sayılı Kanunun 32/1, 33/1 ve TCK'nın 265/1. maddelerinde yazılı suçların 3713 sayılı Kanunun 7/4. maddesinde belirtilen suçlardan olmadığı gözetilerek, sanıklar ... ve ... hakkında aynı olay nedeniyle 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yapılan yargılamaya konu .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/333 esas, 2013/13 karar ve 08.01.2013 tarihli kararı ile sanıkların mahkum edildiği yapılan UYAP sorgulamasından anlaşılmakla; anılan hüküm kesinleşmiş ise dosya içerisine konulması, derdest ise davaların birleştirilmesi suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

d) Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/204, Karar No: 2009/1905, Tarih: 01.04.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/204 E.  ,  2009/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptâli-tescil, arsa sahibi tarafından açılan birleşen dava sözleşmenin feshi ve tazminat, yükleniciler tarafından birleşen davaya karşı dava olarak açılan dava ise maddî ve manevî tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece tapu iptâli ve tescil davasının kabulüne, diğer davaların reddine karar verilmiş, karar davalı ve birleşen davanın davacısı arsa sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yükleniciler birleşen davaya karşı açtıkları davada 35.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminat isteminde bulunmuşlardır. Mahkemece karşı davanın reddine karar verilmiş, arsa sahibi yararına 400,00 TL vekâlet ücreti karar altına alınmıştır. Manevî tazminat isteminin tümden reddi halinde karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekâlet ücretinin maddî tazminat isteminin reddi halinde ise tarife uyarınca nispi vekâlet ücretinin karar altına alınması gerekir. Mahkemece verilen 400,00 TL maktu vekâlet ücreti manevî tazminat isteminin reddine uygun ise de, maddî tazminat isteminin reddi nedeniyle ayrıca arsa sahibi yararına vekâlet ücreti verilmemesi doğru olmamıştır. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle arsa sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın hüküm fıkrası “B)2005/115 Esas sayılı dosyada” bölümüne 2. bent olarak, “yükleniciler tarafından açılan karşı davada istenen 35.000,00 TL maddî tazminatın reddedilmesi nedeniyle karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 3.280,00 TL vekâlet ücretinin yüklenicilerden alınarak arsa sahibi ...’a verilmesine” paragrafının eklenmesine, kararın eklenmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 15.045,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacı ...’dan alınmasına, 01.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8966, Karar No: 2025/1748, Tarih: 06.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8966 E.  ,  2025/1748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/602 E., 2023/592 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ve 2021/379 Esas, 2022/572 Karar sayılı kararı ile;

1. Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 ve 86/1. maddeleri delaletiyle 87/4-1, 31/3, 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1 ve 86/1. maddeleri delaletiyle 87/4-1, 62, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.05.2023 tarihli ve 2023/602 Esas, 2023/592 Karar sayılı kararı ile;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.10.2023 tarihli ve 2023/602 Esas, 2023/592 Karar sayılı ek kararı ile;

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ..., ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun tasarlanarak işlendiğine, canavarca hisle öldürme olduğuna, eksik ceza tayinine, sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine,