muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7106, Karar No: 2007/8662, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7106 E.  ,  2007/8662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile)

Taraflar arasındaki çocuk malların korunmasına ilişkin davada ... Asliye (Aile) Hukuk ve ... 12. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Yasasının 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer yerleşim yeri kabul edilir.

Somut olayda, malların korunması istenen çocuğun babası ... olduğundan velayeti kullanan annenin yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından, ...'de öldürüldüğü anlaşılan çocukların babası ..., eşi ve çocuklarının açık adresinin belli olmadığı, ... ... Köyü nüfusuna kayıtlı oldukları anlaşılmakla, uyuşmazlığın ... Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinde çözüme kavuşturulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7835, Karar No: 2012/228, Tarih: 25.01.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7835 E.  ,  2012/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememesi suçundan sanık ... İİK'nun 345/a maddesi gereğince 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanığa isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK’nun 179 ve TTK’nun 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenmesini müteakip, iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığı saptanmalıdır. Şirketin aktif ve pasif durumunu tam olarak belirlemekten uzak, dönem varlıklarının ve borçların neler olduğunu açıkça belirtmeyen, denetime elverişli olmayan, sadece 2008 yılı yevmiye defteri kayıtları esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporu dayanak yapılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de; Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememesi suçu icra takip dosya sayısı birden fazla olsa dahi, aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebileceğinden, aynı suçtan dolayı Adana 3. İcra Mahkemesinin 2010/315-316-317-318-320-321 Esas sayılı dosyaları ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılan ve Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen bu dosyaların, iş bu dava dosyası ile birleştirilerek suçun tek suç olup olmadığı ya da TCK'nun 43. maddesinin birinci veya ikinci fıkralarının uygulanmasının gerekip gerekmediği hususlarının tartışılmaması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3980, Karar No: 2022/2593, Tarih: 05.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3980 E.  ,  2022/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ölenin kusuru oranında sanığın cezasından indirim yapılması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise sanığın ehliyetinin bulunmadığına, iki arkadaşını motosikletin arkasına bindirdiği ve facebook hesabına “canavarı yıkıyoruz” diye mesaj atması nedenleri ile bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sürücü belgesiz sanığın idaresindeki motosiklet ile gündüz vakti, meskun mahalde, yolun tırtırlı sarı şerit ile iki yönlü olarak bölündüğü yolda, motosikletin arkasında iki arkadaşı da yolcu olarak bulunduğu halde seyir halinde iken, olay yeri T kavşağa geldiğinde, tırtırlı orta şerit üzerindeki yayaya asli kusurlu olarak çarptığı olayda; TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; kovuşturma aşamasında karar duruşmasında sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanması talebinin bulunduğu da dikkate alındığında; “ Sanığa verilen cezanın tür ve miktarı gözetildiğinde yasal koşulları oluşmadığından TCK 50, 51 ve CMK 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına " şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

3-Kendilerini aynı vekille temsil ettiren ölenin mirasçıları olan katılanlar lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, her bir katılan için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10593, Karar No: 2022/11018, Tarih: 01.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/10593 E.  ,  2022/11018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin kurulan bütün mahkumiyet hükümlerini kapsadığı halde mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemiyle ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20635, Karar No: 2014/28271, Tarih: 25.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20635 E.  ,  2014/28271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Aksaray İş Mahkemesi

Tarihi : 14.11.2013

No : 2012/44-2013/400

Dava, 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, yazılı şekilde karar verildikten sonra davacı vekilinin, davadan feragat ettiğini belirten dilekçeyle 05.12.2014 günü mahkemeye başvurduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, ikinci fıkrasında, “Bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemez ve kaçınılamaz.” hükmü öngörülmüş olup; sigortalı olmak, kamu düzenine ilişkin, kişiye bağlı, vazgeçilemez ve kaçınılamaz hak ve yükümlülük doğuran bir hukuksal statü meydana getirmektedir. Kişilerin ve sosyal güvenlik kuruluşlarının bu statünün oluşumundaki rolü, yenilik doğurucu ve iradi bir durum değil, kanun gereği kendiliğinden oluşan statüyü belirlemekten ibarettir. Dolayısıyla, sosyal güvenlik hakkından HMK. 307. (HUMK. 91.) maddesi kapsamında feragat olanaksızdır ve açılan sigortalılığın ve sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davadan da vazgeçilemez. Davacı ancak, HMK. 123. maddesinde düzenlenen hakkını kullanabilir ve ileride yeniden dava açabilme hakkını saklı tutarak, davalının rızası ile davanın takibinden vazgeçebilir veya HMK. 150. maddesi hükmü gereğince davayı takip etmeyerek yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılması ve giderek davanın açılmamış sayılması sonucunu elde edebilir.

Bu nedenle; inceleme konusu davada, davacı vekili davadan feragat ettiğini bildirdiğine göre Mahkemece, HMK. 123. veya duruma göre HMK. 150. maddelerinde öngörülen prosedür işletilmeli, sonuca göre dava konusu istem hakkında karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan ve hükümden sonra ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda, Mahkemece verilen kararın, usul ve yasaya aykırı olduğu belirgin olup, bozulması gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/588, Karar No: 2017/6667, Tarih: 05.06.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/588 E.  ,  2017/6667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin evinin önündeki sokağa park ettiği motosikletin çalındığı olayda eylemin TCK’nın 142/1-e kapsamındaki Adet veya tahsis veya kullanımları geregi açıkta bırakılmış esya hakkında hırsızlık olduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 141/1. maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddi ile eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19496, Karar No: 2021/9580, Tarih: 17.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19496 E.  ,  2021/9580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, suç tarihinde ikametinin bulunduğu site içerisine motosikletini park ettiğini beyan etmekle birlikte, dosyada olay yerine ilişkin herhangi olay yeri inceleme raporu veya görgü ve tespit tutanağının bulunmaması da nazara alınarak, motosikletin çalındığı yerin bina eklentisi niteliğinde olup olmadığı veya müştekinin motosikleti, harici bir kilit veya zincir vs. ile sabit bir yere kilitleyip kilitlemediği hususunda oluşan şüphenin giderilmesi bakımından, müştekiden sorularak ve gerekirse olay yerinde keşif de yapılarak, motosikletin çalındığı yerin bina eklentisi niteliğinde olup olmadığının veya müşteki tarafından motosikletin harici bir kilit veya zincir vs. ile sabit bir yere kilitlenip kilitlenmediğinin araştırılıp, sonucuna göre sanık hakkında, TCK’nın 142/2-h. maddesi veya aynı Kanun’un 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2474, Karar No: 2018/5088, Tarih: 26.09.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/2474 E.  ,  2018/5088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

...... sırasında ...... İlçesi, ...... Köyü çalışma alanında bulunan 1219 ada 3 parsel sayılı ada 8 parsel sayılı 1.443,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına; 1219 ada 4 parsel sayılı 6.638,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise aynı nedenle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve ..., çekişmeli taşınmazların taksimen kendilerine intikal ettiği iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 1219 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların ...... tespitlerinin iptali ile, 1219 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 256/576 payla davacı ... adına, 320/576 payla davalı ... adına; 1219 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 256/576 payla davacı ... adına, 320/576 payla davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ...... tespitine itiraza ilişkindir. Davacılar, çekişmeli 1219 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların tamamı hakkında taşınmazların kök muris ......ten geldiği ve taksimen kendilerine kaldığı iddiasıyla dava açmışlardır. Keşif sırasında davacı ..., çekişmeli 1219 ada 4 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün tespitinin iptalini talep etmiştir. Davalı ..., çekişmeli 1219 ada 4 parsel sayılı taşınmazın taksimen kendisine kaldığını, davalı ... ise çekişmeli 1219 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kayınbabası ......ten geldiği, ölümü ile kayınvalidesi ...... tarafından kendisine hibe edildiğini savunmuştur. Yargılama sırasında davacı ... ile dava dışı ......... kendi paylarını davacı ...'ye devrettiklerini beyan etmişlerdir. Mahkemece taşınmazların tarafların murisinden intikal ettiği, muris ...... Belgüzar'ın ölümünden sonra da mirasçıları arasında usulüne uygun herhangi bir taksimin söz konusu olmadığı gerekçesiyle mirasçılar arası pay devirleri de dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Dosya kapsamından dava konusu taşınmazların tarafların müşterek murisinden intikal ettiği sabit olup, mahkemenin buna ilişkin kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, çekişmeli 1219 ada 4 parsel sayılı taşınmazın keşifte gösterilen ve fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile belirtilen bölümünün tespitinin iptali talep edildiği halde mahkemece taşınmazın tamamı hakkında ve pay devirleri toplamında hata yapılarak hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi; davalı ...'ın ...... terekesine göre 3. kişi olması nedeniyle adı geçen davalıya karşı çekişmeli 1219 ada 3 parselle ilgili açılan dava miras payı oranında görülemeyeceğine göre 3402 sayılı ...... Kanunu'nun 30/2. maddesi gereğince, davacı ... ile dava dışı .........nin paylarını davacı ...'ye devrettikleri göz önünde bulundurularak çekişmeli 1219 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, "...... mirasçıları" adına tapuya tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılar ve davalılara iadesine, 26.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

G/K
Yargıtay — Esas No: 2015/11995, Karar No: 2017/6054, Tarih: 24.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/11995 E.  ,  2017/6054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, müvekkili aleyhine başlatılan ilama dayalı takipte İcra Mahkemesi'ne başvurarak; işletilen faizin fahiş olduğundan bahisle fazla talep edilen faiz yönünden takibin iptalini talep etmiş, Mahkemece istemin reddine dair verilen karar Dairemizce; ilam hükmü nazara alınarak .....Bankalarının EURO cinsi yabancı para vadesiz mevduatına uyguladığı ortalama faiz oranları tespit edilerek, bu oranlar esas alınarak hazırlanan rapora göre sonuca gidilmesi gerekirken, ..... Cumhuriyeti Merkez Bankası'na uygulanacağı bildirilen farazi oranlara göre hesaplama yapılarak sonuca gidilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece şikayetin kısmen kabul kısmen reddi ile icra emrindeki işlemiş faizin 5.588,41 EURO olarak düzeltilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-) Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre alacaklı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-) Borçlu vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Hukuk Genel Kurulu'nun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, "ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. O nedenle sınırlı yetkili icra mahkemesince ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez."

Takip dayanağı ilamda, hükmedilen 172.800 DM alacağın ya da EURO karşılığının 23.11.1999 tarihinden itibaren Devlet Bankalarınca vadesiz mevduata uygulanan ortalama faiziyle tahsiline karar verildiği görülmektedir. Bu halde, Devlet bankalarınca bildirilen faiz oranlarının ortalaması alınarak hesaplama yapılması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yalnızca Halkbank tarafından bildirilen faiz oranlarının uygulanması ve bileşik faize yol açacak şekilde dönemlere göre hesaplanan faizin anaparaya eklenerek bulunan miktar üzerinden faiz hesaplaması yapılması doğru değildir. Bozmaya uyulduğu halde, gereğinin yerine getirilmemiş olması nedeniyle hükmün yeniden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA , alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, bozma nedenine göre borçlu vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesi, 24.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16343, Karar No: 2014/2150, Tarih: 10.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/16343 E.  ,  2014/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/222825

MAHKEMESİ : Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2010/571 (E) ve 2011/116 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 13.11.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/517, Karar No: 2015/11695, Tarih: 24.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/517 E.  ,  2015/11695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece , toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara , toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Hüküm altına alınan fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının kısmi olarak istenen miktar dışlandığında kalan kısmında ıslah tarihine göre geriye beş yıllık süre dikkate alındığında bu süre dışında kalan miktarların zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı itirazının dikkate alınmadan ve bu konuda ek rapor alınmadan fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücretin hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.