muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12726, Karar No: 2012/1522, Tarih: 08.02.2012

Cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2009 gün ve 2009/1358 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına 08/02/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/38456, Karar No: 2012/9559, Tarih: 12.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/38456 E.  ,  2012/9559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/87219

MAHKEMESİ : Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2008

NUMARASI : 2008/481 (E) ve 2008/1048 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 01.08.2006 tarihli Kaçak Elektrik Tespit Tutanağında “sayacın Sanayi Ticaret Bakanlığı mühürleri açılıp numaratör ile oynanması” suretiyle kaçak elektrik kullandığının belirtilmiş olması, sanığın atılı suçlamayı kabul etmeyerek sayaca müdahale etmediğini, tutanağın düzenlendiği tarihte evde kendisinden başka kimse oturmadığını, savunmasının alındığı tarihten iki ay önce zemin kata yeni kiracı girdiğini ve müşterek sayaçtan elektrik kullanmaya başladıklarını savunması, bilirkişi raporunda davalı dönemde sayaçtan bir elektrik tüketiminin geçtiğinin kabul edilmesi durumunda kaçak elektrik kullanılmadığı ancak iki evin elektrik tüketiminin kabul edilmesi durumunda ise kaçak elektrik kullanıldığı düşüncesinde olduğunun belirtilmesi karşısında; tutanak düzenleyici tanıkların beyanları alınarak tutanak tarihi ve öncesinde, sanığa ait evin zemin katında bulunan diğer dairelerin boş olup olmadığı hangi tarihten itibaren kullanılmaya başlandığı muhtarlık kayıtları, telefon ve su faturaları getirtilerek ve kolluk tarafından araştırma yaptırılarak duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25957, Karar No: 2022/1986, Tarih: 10.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25957 E.  ,  2022/1986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Konut doknulmazlığını ihlal etme suçuna yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı da olmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanığın sokak üzerinde gördüğü motosikleti düz kontak yaparak çaldığı olayda, müşteki ...’ın beyanına göre de motosikletin sokak üzerine bırakıldığını n anlaşılması karşısında, dosyada bulunan olay yeri krokisi ve olay yeri inceleme raporuna göre ise motosikletin ikamet girişi önünden alındığının belirtildiği, dosya kapsamından suç yerinin tam olarak anlaşılamaması nedeniyle gerekirse mahallinde keşif yapılarak hırsızlık konusu motosikletin bulunduğu yerin binanın eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı tespit edilerek, eklenti ise sanığın eyleminin olay tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, eklenti olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 142/1-e. maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Ekiplerce kendisine ulaşılan sanık ile yapılan görüşmede, atılı suçu ikrar ederek henüz herhangi bir arama kararı alınmadan suça konu motosikleti kendi rızası ile görevlilere teslim etmek suretiyle müştekiye iadesinin sağlandığı ancak motosikletin hasarlı bir biçimde iade edildiğinin anlaşılması karşısında kısmi iadenin gerçekleştiği kabul edilerek, kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı mağdurdan sorulup sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması istenildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3) Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması istenildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13086, Karar No: 2018/4053, Tarih: 14.05.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13086 E.  ,  2018/4053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay tutanağı içeriğine, sanığın savunmasına ve dosya kapsamına göre, mahkemenin sübuta ilişkin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi

ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4801, Karar No: 2012/24416, Tarih: 12.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/4801 E.  ,  2012/24416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.10.2011

Taraflar arasındaki velayeti babada olan tarafların ortak iki çocuğun herbirinin velayetinin değiştirilerek anneye verilmesine ilişkin ayrı ayrı açılan davaların birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.10.2012 günü temyiz eden davacı A.. M.. vekili Av. C.. T..geldi. Karşı taraf davalı gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların 28.09.2006 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları ve müşterek çocukların velayetlerinin anlaşma doğrultusunda davalı babaya bırakıldığı; davalı babanın boşanma sonrasında yeniden evlendiği ve ikinci eşinin müşterek çocuklara kötü davrandığı sosyal inceleme raporu ve bu rapora dayanak olan müşterek çocukların samimi beyanları ile anlaşıldığı gibi, çocukların halen davacı anne yanında oldukları anlaşılmaktadır. Bu halde, davalı babanın her iki çocuk yönünden de velayet bakım ve gözetim görevini ihmal ettiği ve velayetin değiştirilmesi şartlarının (TMK. md. 183, 349) oluştuğu ispat edilmiş olup; müşterek çocukların velayetlerinin değiştirilmesi talebine ilişkin her iki davanın da kabulü gerekirken reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre de sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 900. TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.10.2012 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2012/2467, Karar No: 2012/4603, Tarih: 04.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2467 E.  ,  2012/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın husumet yokluğundan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin apartmanının davalı yükleniciler tarafından inşa edildiğini ancak davalıların dava dışı arsa sahipleri ile imzalamış oldukları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine ve projesine göre yapmaları gereken bir kısım işleri eksik bıraktıklarını, eksik bırakılan bu işlerin müvekkili B Blok malikleri tarafından yapıldığını, yine, SSK prim borcu ile yapı denetim borcunu ödemedikleri için iskân alınmadığını ileri sürerek, eksik imalatlar için yapılan masraflar ile iskân için gerekli masrafların davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, apartman yöneticiliğinin, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olmadığını, sözleşmenin arsa sahipleri ile yapıldığını, kaldı ki apartman yöneticisinin bu davayı kat malikleri adına açamayacağını savunarak, davanın husumetten reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, apartman yöneticisinin değil kat maliklerinin dava açma hakkı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kat malikleri tarafından davayı açan apartman yöneticilerine dava açmak üzere usulüne uygun yetki verilmediği, davacılar .... Apartmanı B Blok ile Yöneticiliği ile .... Apartman Yöneticiliği'nin tüzel kişiliklerinin de bulunmadığı, davaların ancak gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre yapılan inşaattaki dairelerin muhtelif kişilere satılmasından sonra, bağımsız bölümlerin bir kısmında yahut ortak bölümlerde veya ana yapıda sonradan ortaya çıkan ayıplar nedeniyle yüklenici hakkında açılacak davanın kat malikleri adına yönetici tarafından açılması mümkün değildir. Nitekim, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 35. maddesinde yöneticinin görev ve yetkileri

sıralanmıştır. Anılan yasa hükmüne göre, yöneticinin ana bina yahut ortak yerler veya bağımsız bölümlerle ilgili olarak üçüncü şahıslara karşı aktif husumet ehliyetleri yoktur. Ancak bu şekilde açılan bir davada, yöneticinin aynı apartmanda kat maliki bulunması halinde, çoğun içinde azın da bulunduğu ilkesinden hareketle, ayıptan doğan zarardan yöneticinin apartmandaki payı oranında dava hakkının bulunduğunun kabulü gerekir.

sıralanmıştır. Anılan yasa hükmüne göre, yöneticinin ana bina yahut ortak yerler veya bağımsız bölümlerle ilgili olarak üçüncü şahıslara karşı aktif husumet ehliyetleri yoktur. Ancak bu şekilde açılan bir davada, yöneticinin aynı apartmanda kat maliki bulunması halinde, çoğun içinde azın da bulunduğu ilkesinden hareketle, ayıptan doğan zarardan yöneticinin apartmandaki payı oranında dava hakkının bulunduğunun kabulü gerekir.

Buna göre somut olayda, dava açan ... Apartman yöneticisi B... ile ... apartmanı B blok Yöneticiliği adına...'in kat maliklerinden olup olmadıkları, kat maliklerinden iseler, bağımsız bölümlerini arsa maliklerinden ya da yüklenici davalılardan satın alıp almadıkları, satın almış iseler, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı kişisel hakları ayrıca temlik alıp almadıkları üzerinde durularak, oluşacak sonuca göre talep haklarının bulunup bulunmadığı ve varsa miktarı da tespit edilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11079, Karar No: 2016/10886, Tarih: 27.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/11079 E.  ,  2016/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 63/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Annesi ... ile 01.10.2012 günü alışveriş yapmak üzere evden çıkan, saat 17:00 sıralarında annesine su almak istediğini söyleyerek yanından ayrılan ve bir daha dönmemesi üzerine kayıp başvurusu yapılan 1987 doğumlu ...'nün 02.10.2012 günü yol kenarında ölü olarak bulunduğunun ve en son sanığa ait olan ve 10.10.2012 tarihinde tanık ...'a satılan 1996 model Renault Europa marka araca bindiğinin tespiti ile sanık hakkında başlatılan soruşturma kapsamında, Büyükşehir Asri Mezarlık morgunda Adli Tıp Şube Müdürü tarafınan 02.10.2012 tarihinde yapılan otopsi tutanağında, ölümün saat 12:00 itibari ile 3-5 saat aralığında meydana geldiği, alın saçlı deri başlangıcı orta sol kısmında önden arkaya 3 cm'lik yırtık şeklinde kemiğe kadar ulaşan açık yara, alın solunda 3 cm çaplı sıyrık, sol kaş dış kısmında 1 cm yırtık şeklinde yara, alında çok sayıda küçük cilde ait sıyrıklar, yüzün sol yanında kırık defarmasyonu, çenede kırık defarmasyonu, alt çene sol kısmında 3 cm uzunluğunda kemiğe kadar ulaşan açık yara, sol yanakta çeşitli büyüklükte sıyrıklar, göğüs sol üstte küçük sıyrıklar, sol dirsek alt kısmında 3X6 cm'lik yerde sürtünme şeklinde soyulma ve ekimoz, sol el sırtında ve parmaklarda sıyrıklar, sol diz altında kırık defarmasyonu, sağ omuzda 3 adet 1 cm'lik soyulma şeklinde sıyrık, sağ dirsekte kırık ve şişlik, ön kolda 3X4, 2X1 ve 1X1 cm'lik sıyrıklar, sağ el sırtında çeşitli sıyrıklar, karında göbek altında 1,5 ve 0,5 cm'lik sıyrıklar, sol kalça başında 3X4 cm'lik sıyrılma, sağ uyluk ön yüzünde 2 cm sıyrık, sağ uyluk dış yüzünde soyulmalar, sağ ayak sırtında 1.parmak hizasında 2 cm çaplı deride açık yara şeklinde soyulma, sol baldır iç kısmında 10 cm çaplı alanda ekimoz mevcut olduğu, beyin sol hemisfer tepe kısmında parietal alanda yaklaşık 7 cm çaplı subdural kanama olduğu, sağ göğüs boşluğunda kanama görüldüğü, kanamanın sağ akciğer hilus kısmındaki yırtıktan kaynaklandığı, göğüs omurları ön kısmında hematom görüldüğü, omurgalarda kırık olmadığı, hematomun göğüs travması sonucu kaburgalar ile omurga arası travma ile oluştuğu belirtildikten sonra, kesin ölüm sebebinin trafik kazasına bağlı kafa travması ve göğüs travması sonucu beyin kanaması ve iç kanama sonucu meydana geldiğinin belirtildiği, 02.10.2012 tarihli olay yeri inceleme raporunda, asfalt ile çelik bariyer arasında toprak zemin üzerinde 25 yaşlarında 1,50 metre boylarında baş kısmı kuzeydoğu yönünde sağ eli vücuduna bitişik, sol eli vücuduna dik, iki ayakları açık sırt üstü yatar vaziyette bayan cesedinin olduğu, vücut bütünlüğünün bozulmamış, çene sol kısmında 3X3 cm ebatlarında asimetrik şekilde; derinin deforme olduğu, yaralı bölge üzerinde karıncaların olduğu, burun ve yüzün çeşitli bölgelerinde kan lekesinin olduğu, cesedin 12.70 metre kuzeyinde asfalt üzerinde, ölü üzerinde bulunan kırmızı gömleğe ait olduğu değerlendirilen bir adet metal parlak düğme, cesedin 15

.70 metre kuzeyinde asfalt üzerinde, ölü üzerinde bulunan kırmızı gömleğe ait olduğu değerlendirilen bir adet metal parlak düğme, cesedin 15.45 metre kuzeyinde asfalt zeminde ölüye ait olduğu değerlendirilen bir adet siyah renkli bağcıklı sol ayakkabı teki bulunduğu, cesedin 34.60 metre mesafe kuzeyinde siyah renkli kırık vaziyette saç tokası bulunduğu, ölü katılığının tam olarak oluşmadığı, herhangi bir kıl, lif ve vücut salgısına rastlanılmadığı, ceset kaldırıldığında zeminde herhangi bir bulguya veya şüpheli duruma rastlanılmadığının belirtildiği, 20.10.2012 tarihli “tutanaktır” başlıklı yazıda, İzmit İlçe Jandarma Komutanlığı'nda yapılan ön mülakatta “hayat kadını ve sarhoş olduğunu düşünerek aracını durdurduğu, aracın sağ arka kapısından maktülenin araca bindiği, hareket ettikleri, maktülenin iki kez aracın kapısını açarak atlamak istediği, şüphelinin maktüleye atlama geri götüreceğim dediği, Kandıra yolu üzerinde dik bir yokuştan çıkarken 4.vitesten 2

.vitesten 2.vitese düşerken arabadan atladığını, bunun üzerine kendisinin geçici şok yaşadığını, aracı durdurarak geri geri geldiğini sonradan bu beyanını değiştirerek geri geri gelmediğini, ileriden aracı ile dönerek maktülenin yanına yaklaştığını, gözle yaptığı kontrolde hareketsiz bir biçimde yolun kenarında yatmakta olduğunu gördüğünü, korkuya kapıldığını, geldiği istikameti değiştirerek alkol alıp evine gittiğini” belirttiği, tutanak tanıklarının kovuşturma aşamasında dinlendiği, tutanak tanığı Serkan Özdemit beyanında “hızlı bir şekilde dördüncü vitesle giderken kapının hızlı bir şekilde açıldığı ve onun atlayacağını anladığı anda vitesi 2 ye düşürüp yavaşlamak istediği sırada onun atladığını gördüğünü, bunun üzerine kısa süreli şok ve panik yaşadığını, geri geri gelirkende onun üzerinden geçtiğini, arabadan inip baktığında öldüğünü düşündüğünden olay yerinden ayrıldığını, sanık maktüleyi karanlık bölgeye doğru götürürken karanlıktan korktuğunu ve kendisini karanlık bölgeye götürmemesini istediğini ve o nedenle de iki sefer arabadan atlamaya kalkıştığını” kendilerine beyan ettiğini söylediği, tutanak tanıkları Osman Özdemir, Duran Mutlu, Erkan Özkaya ve Serkan Gökkaya'nın da benzer şekilde beyanda bulundukları, sanığın kollukta, aşamalardaki diğer beyanlarında ise, maktülenin hareket halindeki araçtan inmeye çalıştığını, aracı tamamen durdurduğunu, saat 23:00 sıralarında araçtan indiğini ve koşmaya başladığını, kendisinin de maktülenin gittiği istikamete doğru aracıyla hareket ettiğini, yaklaşık 500-600 metre ilerledikten sonra aracıyla U dönüşü yapmak için yolun sağında beklediğini, yol durumu müsait olunca U dönüşü yaptığını, maktülenin araçtan indiği yerde yavaşladığını ancak maktüleyi göremediğini, bunun üzerine İzmit'e doğru hareket ettiğini belirttiği, maktülenin araçtan atlamadığı, nasıl öldüğünü bilmediğini belirttiği anlaşılmakla, dosyada bulunan otopsi raporu, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, elde edilen bulgular, dosyada mevcut olay yerini ve maktülün durumunu gösterir fotoğraflar, sanık savunmaları, tanık beyanları ile tüm dosya gözetilerek, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığından; 1996 model Renault Europa marka aracın sağ arka koltuğunda oturduğu belirtilen maktülenin, bu özellikteki bir araçtan atlaması sonucunda otopsi raporunda maktülenin ölümüne sebebiyet verdiği belirtilen yaralanmaların, kırıkların ve akciğerdeki yırtılmanın meydana gelip gelmeyeceği, aynı şekilde sanığın geri manevrası sonucunda da böyle bir yaralanmanın söz konusu olup olmayacağı hususlarında rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucunda sanığın taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3728, Karar No: 2015/8094, Tarih: 08.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3728 E.  ,  2015/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.