muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22708, Karar No: 2017/8304, Tarih: 21.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/22708 E.  ,  2017/8304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-İddianamenin kabulü kararı da dahil olmak üzere, duruşmaya hazırlık tutanağı, duruşma tutanakları ile gerekçeli karar başlığında yargılamaya Çocuk Mahkemesi sıfatıyla bakıldığının belirtilmemiş olması,

2-Suça sürüklenen çocukların 18 yaşını doldurmamış olmasına rağmen 21.11.2013 ve 21.02.2014 tarihli duruşmaların kapalı yapılması yerine açık yapılması ve hükmün de kapalı duruşmada tefhimi gerekirken, yazılı şekilde açık duruşmada tefhim edilmesi suretiyle CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması

3-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan suça sürüklenen çocuğun başka bir tarihte işlediği iddia edilen suçtan dolayı başka bir dosyadan celp edilen sosyal inceleme raporu esas alınarak hüküm kurulması,

4-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yargılandığı başka davalar nedeniyle düzenlenen sosyal inceleme raporunda suça sürüklenen çocuğun yaşıtlarının düşünme ve muhakeme seviyesinde olmadığı, algılama ve iletişim becerisinin zayıf olduğu, suç algısının gelişmemiş olduğunun" bildirilmesi karşısında suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" sağlık kurulu raporu ile saptandıktan sonra, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiisince suça sürüklenen çocuk hakkında lehe hükümlerin tatbikinin talep edildiği ve suça sürüklenen çocuk tarafından da anılan kurumun tatbiki kabul olunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilemeyeceği hususunun karar yerinde tartışmasız bırakılması,

6-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

6-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların suç tarihinde müştekinin işyerinden 50,00 TL çaldıklarının mahkemece kabul edilmesi karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1856, Karar No: 2015/1267, Tarih: 29.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1856 E.  ,  2015/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/266192

MAHKEMESİ : Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2012

NUMARASI : 2012/135 (E) ve 2012/435 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Direksiyon kilidi ile kilitlenerek sokağa park edilen motosikletin direksiyon kilidinin kırılıp düz kontak yapılarak çalınması biçimindeki eylemin, TCK'nın 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde “Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” işlenmesi biçiminde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle uygulama yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18217, Karar No: 2014/13366, Tarih: 26.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18217 E.  ,  2014/13366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, zoralım

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Sanık hakkında, aynı gün incelemesi yapılan ve dairemizin 2014/8635 esas sayılı dosyasında da kaçak sigara satma suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bu kapsamda aynı suç işleme kararının varlığı; suçun işlenmesindeki özellikler, suçun işleniş biçimi, fiillerin işlendikleri yer ve zaman, fiiller arasında geçen süre, mağdurların farklı olup olmadıkları, ihlal edilen değer ile korunan değer, olayların oluşum ve gelişim ile tüm özellikler değerlendirilerek belirlenmesi gerektiği ve önceki ve sonraki eylemler arasında sübjektif bir bağlantının varlığı halinde de aynı suç işleme kararının varlığına bir karine teşkil edebilecektir.

Sanığın yukarıda anılan dosyası ile temyiz incelemesine konu bu dosyadaki eylemi hakkında suç tarihleri ile iddianame düzenleme tarihleri de gözetilerek, gerektiğinde anılan dosyalar da birleştirilerek 5237 sayılı yasanın 43.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Sanık hakkında .... Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2011 tarih ve 2011/38939 esas sayılı iddianamesi ile 174 adet kaçak sigara bulundurduğundan bahisle dava açıldığı halde gerekçeli kararın 1 paragrafında ... Çözümleri Matbaa Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin yaptığı ithalat kapsamında, şirket adına tescilli 16.12.2010 tarih ve IM101664 ve IM101596 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyaların bulunduğu MEDU 164502-8 nolu konteynırın 21.12.2010 tarihinde yapılan muayenesinde, 9 adet rolu plastik film cinsi eşyanın beyan harici olarak tespit edildiğinden" bahisle kamu davası açıldığının yazılması,

Gerekçeli karar da "şartları oluştuğundan TCK.nun 62.maddesinin uygulanmasına" karar verilerek hüküm de indirim yapıldığı halde, hükmün devamı maddesinde TCK.nun 62.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek hüküm içerisinde çelişki oluşturulması,

Gerekçeli karar da "şartları oluştuğundan TCK.nun 62.maddesinin uygulanmasına" karar verilerek hüküm de indirim yapıldığı halde, hükmün devamı maddesinde TCK.nun 62.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek hüküm içerisinde çelişki oluşturulması,

Yasaya aykırı, sanık ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11545, Karar No: 2010/1459, Tarih: 10.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/11545 E.  ,  2010/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 19.12.2006 tarihli harici sözleşme ile davalıdan 90.000 YTL bedelle bir taşınmaz satın aldığını, satış bedeli olarak PNCBANK‘a ait 3934 nolu 10.000 USD lık çeki davalıya verdiğini, 20.12.2006 ve 22.12.2006 tarihlerinde yine PNCBANK aracılığı ile davalıya toplam 10.000 USD gönderdiğini, davalının taşınmazın tapusunu devretmediğini ileri sürerek 10.000 USD ın Tl karşılığı olan 13178,00 YTL nin faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davalıya harici sözleşme ile taşınmaz sattığını, davacının da satış bedeline karşılık kaparo olarak PNCBANK a ait 10.000 USD lık çeki verdiğini, ancak davacı edimlerini yerine getirmeyince sözleşme uyarınca aldığı çeki davacının arkadaşı dava dışı ... teslim ettiğini, davacıdan başka bir şekilde satış bedeli olarak bir para almadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddinde karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında 19.12.2006 tarihli harici taşınmaz satışı sözleşmesi uyarınca 10.000 USD lık çek verildiği ihtilafsızdır. Davacı, bu çekin kendisine teslim edilmediğini iddia etmiştir. Davalı, aldığı çeki sözleşmeden vazgeçilince davacının arkadaşı olan ve sözleşmede ismi geçen ... verdiğini savunmasına rağmen bunu yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Hal böyle olunca çekin bedelsiz kaldığı anlaşıldığına göre “çoğun içinde azda vardır” kuralı da gözetilmek suretiyle bu çek sebebi ile davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykıdır.

3-Davacının 19.12.2006 tarihli sözleşmeye istinaden davalıya banka havaleleri ile toplam

10.000 USD gönderdiğini iddia etmiş ise de bu iddiasını yasal delillerle ispat etmek zorundadır. Davacı davasını yazılı bir belge ibraz ederek ispatlayamamıştır. Ancak davacı dava dilekçesinde her türlü yasal delil demekle yemin deliline dayandığı anlaşılmaktadır. Öyle olunca mahkemece davacıya yemin delili hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte ve 3.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2988, Karar No: 2018/18644, Tarih: 03.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2988 E.  ,  2018/18644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet ve düşme kararı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik eylemi nedeniyle kurulan düşme hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...'in soruşturma aşamasında mağdur ...'nin babasına taş atması üzerine kendisinin de Ali'ye taş attığına dair ikrarı, mağdur ...'nin aşamalardaki beyanları ve mağdurun yaralanması nedeniyle aldırılan adli raporda mağdurun kafasında saçlı deride 2,5 cm kesik tespit edilmesine göre,eylemin 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e maddelerinde düzenlenen silahla yaralama suçunu oluşturduğu ve suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilerek yargılamaya devamla hükme varılması gerekirken, mağdurun şikayetten vazgeçmesinden söz edilerek yasal olmayan gerekçe ile düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

a) Katılan ... hakkında, Uludere Toplum Sağlığı Merkezi tarafından düzenlenen 09.05.2011 tarihli geçici raporda katılanın yaralanmasının "kafa üst kısımda saçlı deride yaklaşık 7 cmlik kesi " şeklinde olduğunun katılanın hayati tehlikesinin bulunduğunun ve kati raporun beyin cerrahisi uzmanı tarafından verileceğinin belirtildiği, Şırnak Devlet Hastanesinin 14.02.2014 tarihli ve Beyin Cerrahisi Uzmanı tarafından düzenlenen kati raporunda, katılanın olay tarihinde

hayati tehlike geçirmiş olduğunun ve katılanda kubbe çökme kırığı mevcut olup kırığın hayati fonksiyonlarını 4. derece etkileyecek nitelikte olduğunun belirtildiği, ancak yaralanmanın ne şekilde hayati tehlikeye neden olduğunun belirtilmediği bu haliyle dosyadaki mevcut raporların denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunmaması nedeniyle mağdurun tüm evrakları, film, grafi, ve raporlarıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna sevki yapılarak, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde yeniden raporun aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kavganın taraflarının olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları, tarafsız tanık beyanının bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin makul oranda uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

c) Katılan hakkında düzenlenen adli rapora göre; sanığın eylemi nedeniyle mağdurun, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve hayat fonksiyonlarını orta (4.) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gereğince, hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Katılan hakkında düzenlenen adli rapora göre; sanığın eylemi nedeniyle mağdurun, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve hayat fonksiyonlarını orta (4.) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, fikri içtima kuralları gereğince sanık hakkında hüküm kurulurken, yalnızca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d-son maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nin 87/3. maddesi gereğince de ayrıca artırım yapılması,

e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK’un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla isteme uygun olarak BOZULMASINA,03.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20622, Karar No: 2014/16244, Tarih: 29.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20622 E.  ,  2014/16244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesis aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9372, Karar No: 2010/10958, Tarih: 22.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/9372 E.  ,  2010/10958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.01.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 497 ada 12 parsel sayılı taşınmaz 22.02.1988 tarih 5 numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta Karaisalı Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.09.1952 tarih 1951/74-1952/93 Esas ve Karar sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.