muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10343, Karar No: 2010/15645, Tarih: 13.12.2010

.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez Gündoğan Mahallesine ait 309 ada 51, 85, 308 ada 3, 4, 5, 6, 73, 76, 79, 80, 94, 95, 102, 119, 123, 124 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları incelendiğinde bu taşınmazların bulunduğu arazinin de 1970’li yıllarda yapılan kadastro çalışmalarında kadastrosunun yapılmadığı, 1990 yılında yapılıp 25/4/1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmasından sonra, 1996 yılında çekişmeli taşınmazlara komşu bu alanda ek kadastro yapıldığı ve komşu parsellerin kısmen zilyetlik nedeniyle kişiler adına, kısmen de Hazine adına olmak üzere tespit edilip 03/02/1997-05/03/1997 tarihleri arasında ilan edilerek tespitlerinin kesinleştiği anlaşılmıştır

... Köyünde ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarındaki:

a) Bir kısım parseller yönünden, mahkemece; zilyetlikle kazanmaya elverişli taşınmazlardan olduğu ve bu taşınmazlar yönünden (dava edilen parselin bir kısmı veya parselin tümü hakkında) adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek kişiler adına tesciline karar verilmesinde,

-4-

2010/10343-15645

b) Bir kısım parseller yönünden ise, mahkemece; ... Köyündeki ek kadastrodaki 101 adada yer alan parsellerin kuzey yönünde yer alan ve ... Köyünde yapılan kadastro sırasında tespit edilen 4511, 1764, 1763, 1810, 1811, 1812, 1102, 1783, 1784 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları ile tapu kayıtları incelediğinde, ek kadastro ile tespit edilen parsellerin tespit maliklerinin isimlerini okumadığı,yine, ... Köyündeki 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin doğu yönünde yer alan ve ... Köyünde1972-1973 yıllarında yapılan kadastro sırasında tespit edilen 627, 622, 623, 621, 624, 625, 626, 600, 599, 598, 597, 592, 596, 780, 593, 594, 595, 557, 558, 559, 551, 552, 553, 550 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları incelendiğinde ise, bu parsellerin tespit dayanağı belgelerin bir kısmının çekişmeli parsellerin bulunduğu yönü zilyetlikle kazanılamayacak mera okuduğu ,bir kısmının da ... okuduğunun gözlendiği, eğimi %12 den yüksek olan ...-çalılıkların zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığı, bir kısım parsellerin, üzerinde, ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığı,imar ve ihyası tamamlanan taşınmazlar için ise tespit tarihi itibarıyla 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı,yine taşınmaz üzerinde bina inşa edilmesinin tek başına imar ve ihya için yeterli olmayacağı,bu hali ile 3402 Sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17. maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının kişiler yararına oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine 13/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16838, Karar No: 2018/4483, Tarih: 25.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/16838 E.  ,  2018/4483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalılar ... ve ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddine davalı ... yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.70.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/549, Karar No: 2017/6769, Tarih: 13.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/549 E.  ,  2017/6769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5650, Karar No: 2010/6933, Tarih: 15.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5650 E.  ,  2010/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çankırı Asliye 2.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Çankırı Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.10.2007 tarih ve 2005/28-2007/625 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraflar vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 02.03.2010 gününde davacı avukatı ... gelip, davalılar avukatları tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde müvekkili ...’nın ... bentonit limited şirketinin ortağı olduğunu, şirketin ham bentonit madeni işleyip pazarladığını, şirket müdürü olan ...’ın müdürlük görevini iyi yapmayarak şirketi zarara uğrattığını, usulsüz işlemler yaptığını, şirketin son iki yılda 9.191.503.900 YTL zarar ettiğini, gerçekte zararı olmasa da defter ve belgelerde kötü niyetli işlem yaptığını, bentonit maden ocağında bulunan ham bentonit maddesinin fabrika sahasına nakledildiğini, nakil araçlarının miktar ve tonaj belgeleri olmadığından giriş toplamının tespit edilemediğini, müşteri hesapları ayrı ayrı cari hesap olarak kaydı yapılmadığından gerçek olup olmadığı konusunda sağlıklı tespit yapılamadığını, harcanan enerji dikkate alındığında fabrikanın zarar etmesinin mümkün olmadığını, zarar etmiş gibi muhasebe tutulduğunu, büyük bir ihtimalle kayıt dışı işlem yapıldığını, üçüncü şahıs Mustafa Karaca’ya ait maden sahasından izinsiz olarak maden çıkartılıp kullanıldığını, şirketin üç ortaklı olup sermaye artışının usülsuz ve geçersiz olduğunu, tüm bu nedenlerle müdürlük görevini kötüye kullanan doğruluk ve dürüstlük ilkelerine göre çalışmayarak şirketi zarara sokan müdürün görevden alınarak şirketi yönetmek üzere yönetim kayyimi atanmasını, birleşen 2005/29 E sayılı davasında müvekkilinin davalı şirkette % 20 oranında payla ortak iken yapılan sermaye artışı sonrası sermaye artışına iştirak etmediği gerekçesiyle hisse oranının %2'ye düşürüldüğünü, alınan sermaye artırımı kararları ile yapılan her türlü işlemin usul ve yasaya aykırı olup geçersiz bulunduğunu ileri sürerek sermaye artış kararlarının kanuna ve iyiniyet kurallarına aykırı olmaları nedeniyle iptali ile müvekkili hisse oranının % 20 olduğunun tespitine, ticaret siciline tesciline, birleşen 2005/30 E sayılı davada davalı şirket müdürünün şirkete ve ortaklara verdiği zarar karşılığında fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 6.000,00 YTL'nin davalıdan tahsili ile şirkete verilmesine, birleşen 2005/291 E sayılı dava dosyasında haklı sebeplere istinaden şirketin fesih ve tasfiyesine, birleşen 2005/309 E sayılı davasında ise şirketin 2003 ve 2004 yıllarında yapmış olduğu gerçek üretim ve satış miktarının ve bu suretle gerçek karın tespit edilerek gizlenen şirket karından şimdilik 6.000,00YTL'nin faiziyle birlikte davalı şirketten tamamının diğer davalılardan ise hisseleri nispetinde tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Davalılar asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporlarına göre, davacının şirketin fesih edilmesi için haklı nedenlerin varlığını ispat edemediği, sermaye artırım kararının iptali isteminin TTK'nun 381.maddesi uyarınca üç aylık hak düşürücü süresinde açılmadığı, şirketin bilirkişi raporunda belirtildiği gibi zararı olduğu tespit edilmiş bu nedenle davacının yönetim kayyımı ataması talebinin kabulüne şirket müdürü ...’ın görevden alınmasına yeni şirket müdürü seçilinceye kadar müdürlük görevinin kayyım tarafından yürütülmesine karar vermek gerekmiş, davacının açtığı 2005/30 esas sayılı dosyada davacının şirketin zarara uğraması nedeniyle tazminat talep ettiği görülmüş ise de; davacının taraf ehliyeti bulunmadığından açılan davanın reddine karar vermek gerektiği, 2005/309 esas sayılı dosya ile ilgili olmak üzere bilirkişi raporundaki şirket zararı dikkate alınarak 5823.61 YTL’nin dava tarihinden itibaren davalılardan tahsiline karar vermek gerektiği gerekçeleriyle, açılan 2005/28 esas sayılı davada yönetim kayyımı atanması talebinin KABULÜ ile, şirket müdürü ...'ın görevden alınarak şirketi yönetmek üzere yönetim Kayyımı atanmasına, kayyuma şirket bütçesinden ödenmek üzere asgari ücret ödenmesine, kayyuma şirket müdürlüğü ve şirketi yönetmek üzere yetki verilmesine, 2005/29 esas sayılı davada şirket sermayesinin artırılmasına ilişkin işlemlerin iptali davasının hak düşürücü sürede açılmadığından , 2005/291 esas sayılı davada limited şirketinin feshi davasının kanıtlanamadığından, 2005/30 sayılı davada zararın şirket müdüründen tahsili ile şirkete ödenmesine ilişkin birleştirilen davada davacının taraf ehliyeti bulunmadığından anılan davaların reddine, 2005/309 esas sayılı birleşen davada talebin kısmen kabulü ile, 5.823,61 YTL'nin davalıdan dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile müştereken müteselsilen tahsiline fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili ile davalılardan ... Bentonit San.ve Tic.Ltd.Şti. ile ... vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Asıl davayla birleşen 2005/30 E sayılı dava, davalı limited şirket müdürü hakkında açılan sorumluluk davasına ilişkindir. Davacı davalı müdürün şirkete verdiği zararın şirkete ödenmesini talep ve dava etmiştir. TTK’nun 556. maddesinde “Şirketin kuruluşuna iştirak edenlerle şirketin idare veya murakabesine memur edilen kimselerin ve tasfiye memurlarının mesuliyeti, cezai mesuliyetler ve şirketin vekaletlerce murakabesi hakkında anonim şirketin bu hususlara mütaallik hükümleri tatbik olunur.” hükmü yer almaktadır.

Anonim şirketlere ilişkin TTK'nun 336. maddesi uyarınca, yöneticilerin eylemleri doğrudan zarara yol açmışsa, yani bu eylemler sonunda yöneticiler, ortakların veya alacaklıların mal varlığında doğrudan azalmaya yol açmışsa, bu zararı veren yöneticilere karşı, zarar gören adına tazmin istemiyle dava açılması mümkündür. Ancak zarar doğrudan değil, dolayısı ile, yani ortak veya alacaklının değil, onların çıkarlarının bağlı olduğu şirket varlığında azalma oluşmuşsa, TTK'nun 340. maddesi yollamasıyla, aynı yasanın 309. maddesi uyarınca, yönetim kurulu üyelerine karşı açılacak davada, hükmolunacak tazminatın şirkete verilmek üzere istenmesi gerekmektedir. Somut olayda da dolayısıyla uğranılan zararın tazmini istenilmiş olup, hükmolunacak tazminatın şirkete ödenmesi talep edilmekle davacının aktif dava ehliyetinin bulunduğunun düşünülmemesi hatalı olduğu gibi,birleşen 2005/291 E sayılı dosyada şirketin haklı nedenlere binaen fesih ve tasfiyesi istenilmiş olup, mahkemece davacı iddiaları karar yerinde tartışılmadan soyut biçimde haklı nedenlerin varlığının kanıtlanamadığından bahisle anılan davanın reddine karar verilmiş olması da yanlış olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... Bentonit Ltd.Şti. ve ... vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 350,88 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10282, Karar No: 2013/896, Tarih: 14.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/10282 E.  ,  2013/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki tırla Ankara-Kırıkkale karayolunda “U” dönüşü yapmak için geldiği kavşakta, sola dönüşler için ayrılan cep şeridine girmeyip, yolun en sağındaki banketten hareketle sola dönüş yaptığı sırada, orta refüjde karşı yöne geçmek için beklerken römorku ile cep şeridi ve yolun sol şeridini kapattığı, aynı istikametten sol şeritten gelen ölen sürücü ... idaresindeki aracın römorka çarpması sonucu meydana gelen olayda; asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği kaza sonucu iki kişinin ölümüne, bir kişinin de vücudunda kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, sanığın kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2468, Karar No: 2017/229, Tarih: 08.02.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2014/2468 E.  ,  2017/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “fazla çalışma ücreti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Diyarbakır 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 07.06.2012 gün ve 2010/945 E., 2012/332 K. sayılı kararın incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 27.09.2013 gün ve 2013/23445 E., 2013/19924 K. sayılı kararı ile;

"…Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... emrinde işçi olarak çalışmakta iken emekli olduğunu, itfaiye müdürlüğü emrinde şoför olarak çalıştığını, davacının üyesi olduğu Disk Genel-İş Sendikası ile davalı ... arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesinin 31. maddesinin “itfaiye işçisi 24 saat çalışır, 48 saat dinlenir. Çalıştığı günlerde 6 saatte 1 ara dinlenmesi verilir. Yapılan işi niteliği ve zorunluluklar nedeni ile ara dinlenmenin verilmemesi durumunda eksik veya fazla çalışılmaya bakılmaksızın 21 saat fazla mesai ödemesi yapılır.” hükmünü ihtiva ettiğini, aynı sözleşmenin 30. maddesi hükmünün de “40 saati aşan 40-45 saat arası 5 saatlik fazla çalışma %50 fazlası ile, 45 saati aşan çalışma ücretinin %100 fazlasıyla ödenir.” şeklinde olduğunu, davacının her ay 240 saat çalıştığını, davacının ara dinlenme yapmadığından dolayı davacıya sadece 21 saatlik ara dinlenmelerdeki çalışma ücretinin ödendiğini, onun dışındaki fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacağı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının toplu iş sözleşmesi itfaiye çalışma maddesi (31. madde) uyarınca hak ettiği fazla çalışma ücretleri, ikramiye ve kıdem tazminatlarının tamamının ödendiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Fazla çalışma süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 63. maddesinde, ilke olarak çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiş, devamında tarafların anlaşması ile haftalık normal çalışma süresi işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine, günde on bir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ifade edilmiştir. İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık 45 saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak 45 saate kadar olan çalışmaları, fazla sürelerle çalışma olarak adlandırılır.

Davacı işçinin günde ortalama altı saatlik bir uyku ihtiyacı bulunduğu kuşkusuzdur. Öte yandan, dört saatlik bir sürede özel ihtiyaçları için gereklidir. Nitekim, 05.04.2006 gün 9-107/144 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurul Kararında da aynı olgu paylaşılmıştır.

4857 sayılı Kanun'a göre, günlük 14 saat çalışıldığı varsayılarak hesaplamaya gidilmelidir.

Somut olayda, davacının bir ay içerisinde on gün çalışıp yirmi gün dinlendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda günlük en fazla on dört saat çalışılabileceği, 4857 sayılı Kanun'un 63/II maddesine göre on bir saati aşan üç saatlik bir fazla çalışmadan söz edilebileceği kabul edilmelidir.

Bu tespite göre davacının bir ayda otuz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken, hatalı değerlendirmeler içeren bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir..."

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fazla çalışma ücreti alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin davalı Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi nezdinde İtfaiye Müdürlüğü’nde şoför olarak çalıştığını, davalı ile müvekkilinin de üyesi olduğu DİSK Genel-İş Sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin 31. maddesinde, itfaiye işçisinin 24 saat çalışıp, 48 saat dinleneceği, 6 saatte 1 saat ara dinlenmesi verileceği, yapılan işin niteliği ve zorunluluklar nedeni ile ara dinlenmesinin verilememesi durumunda eksik veya fazla çalışmaya bakılmaksızın 21 saat fazla mesai ödemesi yapılacağının düzenlendiği, sözleşmenin 30. maddesinde ise 40 saati aşan 40-45 saat arası 5 saatlik fazla çalışmanın %50 fazlası ile 45 saati aşan çalışma ücretinin ise %100 fazlası ile ödeneceğinin belirtildiği, müvekkilinin her ay 240 saat çalıştığını, ara dinlenme yapmadığından sadece 21 saatlik ara dinlenmelerdeki çalışma ücretinin ödendiğini, bunun dışındaki fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücretinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren davacının, toplu iş sözleşmesinin 31. maddesi uyarınca hak ettiği fazla çalışma ücretlerinin tamamının ödendiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.