muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 1999/8300, Karar No: 1999/11446, Tarih: 04.10.1999

18. Hukuk Dairesi 1999/8300 E., 1999/11446 K.

**18. Hukuk Dairesi 1999/8300 E., 1999/11446 K.**

**- ORTAKLAŞTIRILAN TAŞINMAZLARIN DEĞERİNİN TESPİTİ

- ORTAKLIĞIN GİDERİLMESİ

- ÖZEL KANUNA GÖRE ORTAKLAŞTIRILAN TAŞINMAZLARDA ORTAKLIĞIN GİDERİLMESİ**- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 54 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde Kat Mülkiyeti Kanununun 54. maddesi gereğince ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş hüküm davalılardan Nefise, Şule, Ali ile Fatma ve Mustafa vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, üzerindeki binada kat mülkiyeti kurulu bulunan taşınmazın bağımsız bölüm malikleri, İmar Yasası hükümlerine göre yapılan ortaklaştırma sonunda taşınmaza paydaş olan davalıların payının ortaklaştırmadan önceki değerleri ile kendilerine teklif edilmek suretiyle Kat Mülkiyeti Yasasının 54. maddesi uyarınca ortaklığın giderilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar ise, taşınmazların ortaklaştırılmasından itibaren dava tarihine kadar 16 yıla varan çok uzun bir zaman geçtiğini, bu süre içinde ülkenin ekonomik sisteminde oluşan erozyon ve yüksek enflasyon nedeniyle taşınmazların ortaklaştırmadan önceki değerlerinin esas alınmasını öngören Kat Mülkiyeti Yasasının 54. maddesinin dar anlamda yorumlanmayarak, dava tarihindeki değerler üzerinden hüküm kurulması gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, ortaklaştırılan taşınmazların ortaklaştırmadan önceki değerleri esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu 9374 ada 21 parsel sayılı taşınmazın, üzerinde kat mülkiyetine tabi bina bulunan 72 nolu parselin imar uygulaması sonucu kalan 390 m2 lik kısmına 50 nolu parselden 49 m2 ve 3 nolu parselden 10 m2 olmak üzere toplam 59 m2 eklenmek suretiyle oluştuğu, ortaklaştırma işleminin 16/11/1982 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Kat Mülkiyeti Yasasının 54. maddesinin ikinci fıkrası, ortaklaştırılan taşınmazların maliklerince ortaklığın giderilmesi konusunda anlaşmaya varılamaz ise, her taşınmazın ortaklaştırmadan önceki geçer değerleri mahkemece ayrı ayrı takdir edilerek bunlardan değeri en yüksek olan taşınmazın malikine (veya maliklerine), öteki taşınmazları bu değerle satın almalarını teklife karar verilmesini, bu teklif kabul edilip bedel ödendiğine ortaklığın giderilmiş olacağını öngörmektedir. Taşınmazların ortaklaştırmadan önceki değerlerini esas alan bu maddenin yollama yaptığı 6785 sayılı İmar Yasasının 46. maddesinin yerini daha sonra yürürlüğe giren 3194 sayılı İmar Yasasının 16. ve 18. maddeleri almıştır.

"Tescil ve şuyuun izalesi" başlığını taşıyan İmar Yasasının 16. maddesinin dördüncü fıkrasında " bu kanun hükümlerine göre şuyulandırılan gayrimenkullerin sahipleri, ilgili idarenin tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde aralarında anlaşamadıkları veya şuyuun izalesi için mahkemeye müracaat edilmediği takdirde ilgili idare hissedarmış gibi, şuyuun izalesi davası açabilir denilmektedir. Bu hükümden de anlaşılacağı üzere, imar uygulaması nedeniyle ortaklaştırılan taşınmazların sahiplerine, ilgili idarenin tebliğinden itibaren aralarında anlaşmaları veya ortaklığın giderilmesi için altı aylık süre tanınmış, bu süre içinde maliklerce anlaşmaya varılamadığı yada mahkemeye başvurulmadığı takdirde ilgili idareye Ortaklığın giderilmesi konusunda dava açabilme yetkisi verilmiştir. Burada yasa koyucunun amacı, altı ay gibi bir süre içinde böyle bir taşınmazda ortaklığın giderilmesini sağlamak, ortaklaştırılan taşınmaz sahiplerinin rızaları dışında -yasa zoruyla- gerçekleşmiş olan paydaşlığa bir an önce son vermektir. İşte bu nedenledir ki, yasada öngörülen altı ay içinde taşınmazların sahipleri kendiliklerinden paydaşlığın giderilmesi için mahkemeye başvurmamışlarsa, ilgili idare devreye sokularak -paydaşmış gibi- ortaklığın giderilmesi davası açabilecektir. O halde süre ile ilgili bu kural, Kat Mülkiyeti Yasasının 54. maddesinin uygulanmasında ve özellikle taşınmazların değerlerinin belirlenmesinde gözönünde tutulmalıdır.

Buna göre, ortaklığın giderilmesi davası İmar Yasasının 16. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ortaklaştırma tarihinden başlayarak altı ay veya onu izleyen makul sayılabilecek bir süre içerisinde açılmış ise, taşınmazların ortaklaştırmadan önceki geçer değerlerinin ölçü alınması ve bu değerle ortaklığın giderilmesi konusunda hüküm kurulması maddenin özüne uygun düşecektir. Ancak, ortaklığın giderilmesi davası -somut olayda olduğu gibi- ortaklaştırma tarihine göre -15 yıl gibi- çok uzun bir süre sonra açılmış ise, taşınmazların ortaklaştırmadan önceki değerlerinin takdir edilip, teklifin bu değere göre yapılması, -Ülkemizdeki cari ekonomik düzen içinde sürekli artış gösteren enflasyon ve buna oranla azalan paranın alım gücü karşısında- hak ve nasafet kurallarına, hayatın gerçeklerine, denkleştirici adalet ilkesine ve herşeyden önce yasanın özüne aykırılık oluşturacaktır. Yasa koyucunun sayılan bu sakıncaları görmezlikten gelerek her koşulda taşınmazların ortaklaştırmadan önceki değerlerini ölçü almayı amaçladığını söylemek, buna göre yasa maddesini dar anlamda yorumlamak doğru olamaz. Toplumsal yaşamda ve ekonomik olgularda meydana gelebilecek değişiklikler ve gelişmeler gözetilmiş olmalıdır ki, İmar Yasasının 16. maddesinde bu tür davaların bir an önce açılması için düzenleme getirilmesine gerek duyulmuş, Ortaklaştırılan taşınmazların paydaşlarınca dava açılmadığı takdirde, ilgili idareye dahi paydaşmış gibi dava açma hakkı tanınmıştır. Öyleyse, Kat Mülkiyeti Yasasının 54. maddesi, İmar Yasasının 16. maddesi ile bir arada yorumlanmalı ve somut olaya bu espri içinde uygulanmalıdır. Diğer bir anlatına, hükmün unsurları ile somut olayın özellikleri arasında ilişki kurmak ve özü Zedelemeden gerçek hayata uygun olarak olay-norm ilişkisinden sonuca varmak suretiyle çözüme gidilmelidir.

o halde, Ülkemizdeki cari ekonomik düzen, uzun yıllardan beri yüksek oranda seyreden enflasyon ve bununla ters orantılı olarak Türk Lirasının sürekli düşen değeri karşısında; ortaklaştırma tarihinden dava tarihine kadar 15 yıl gibi uzun bir sürenin geçtiği gözetilerek, taşınmazların ortaklaştırmadan önceki geçer değerlerine toptan eşya fiyat endeksleri uygulanmak suretiyle dava tarihine ulaştırılarak uyarlanması ve bunlardan değeri en yüksek olan taşınmazın maliklerine, öteki taşınmazları bu değerle satın almalarını teklife karar verilmesi yoluna gidilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeksizin, taşınmazların 15 yıl önceki değerlerine göre davacılara teklif yapılması isabetli görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 04/10/1999 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12171, Karar No: 2014/20361, Tarih: 06.11.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/12171 E.  ,  2014/20361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Temizlik ve İlaçlama Hiz. Org. Turz. İnş. Bilg. ve Dan. Tic. Ltd.Şti.ne yükletilmesine, davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3705, Karar No: 2017/4650, Tarih: 15.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3705 E.  ,  2017/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02.08.2016 gün ve 2016-6020 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.09.2016 gün ve 2016/331716 KYB sayılı ihbarnamesi ile;

4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun’a muhalefet, resmi belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanmak ve imar kirliliğine neden olmak suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonucunda, sanıkların müsnet eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/2. maddesi kapsamında kaldığından bahisle mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2014 tarihli ve 2014/447 esas, 2014/368 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/07/2014 tarihli ve 2014/990 değişik iş sayılı kararının “sanıklar ...,..., ... ve ...’nın Bal Yapı Denetim Ltd. Şti. görevlisi oldukları, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6. maddesinde kamu görevlisinin kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi olarak tanımlandığı, 4708 sayılı Kanun'un 2. maddesine göre yapı denetim kuruluşunun Bakanlık'tan izin belgesi ile faaliyette bulunabilen tüzel kişi niteliğinde olduğu, yapı denetim hizmetinin Bakanlık denetimine tabi olduğu ve anılan Kanun'un 1. maddesinin denetçi mimar ve mühendisin ilgili meslek odasına kayıtlı ve Bakanlıkça kendisine denetçi belgesi verilmiş mühendis ve mimarı tanımladığı gibi 4708 sayılı Kanun’un 9.maddesinde yapı denetim şirketi yönetici ve mühendislerinin işledikleri suçlar nedeniyle kamu görevlisi gibi cezalandırılacaklarına dair hükmü nazara alındığında; benzer bir olay nedeniyle verilen Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 08/09/2015 tarihli ve 2015/6231-13829 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere sanıkların üzerlerine atılı eylemlerin kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturabileceği, bu eylemi yargılama görevinin de 5235 sayılı Kanun’un 10. maddesi gereğince Ağır Ceza Mahkemesine ait olacağı ve delillerin takdiri ile değerlendirilmesinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu hususları dikkate alınmaksızın, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olunmasında isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 14. maddesine ve 27.01.2017 tarih ve 29961 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararına göre; kanun yararına bozma istemine konu olan görev uyuşmazlığını inceleme görevinin Yüksek 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 15.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3859, Karar No: 2015/4968, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3859 E.  ,  2015/4968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/5479, Karar No: 2013/20185, Tarih: 08.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/5479 E.  ,  2013/20185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, ... köyü ... çayı kenarında Milli Park sınırları içinde devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yere tecavüzden dava açıldığı halde, keşifte görüşüne başvurulan fen bilirkişisinin raporunda suça konu yerin niteliğinin açıkça belirtilmediği anlaşılmakla, tecavüze konu yerin niteliği, TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden veya 2873 sayılı Yasa kapsamında Milli Park niteliğinde olup olmadığı saptanıp, yer Milli Park niteliğinde ise buna ilişkin belgeler de getirtilip, gerektiğinde Doğa Koruma ve Milli Park Genel Müdürlüğü de davadan haberdar edilerek sonucuna göre anılan Yasanın 21. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6753, Karar No: 2009/8200, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6753 E.  ,  2009/8200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıdan ...’un müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını; ancak, alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazı diğer davalı ...’e sattığını öne sürerek, yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılardan ..., davada Kırkağaç mahkemelerinin yetkili olması nedeniyle davanın reddini savunmuş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine, talep halinde dosyanın yetkili Kırkağaç Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece harcın tamamlatılmış olmasına ve ihtiyati tedbir için alınacak teminat miktarının mahkemenin takdirinde olmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre, davalı ...’in yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine,

2) Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava İİY'nun 277. ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Bu tür davalar ayni değil, şahsi davalardır. Bu nedenle tasarrufun iptali davaları genel yetki kurallarına göre HUMK.nun 9.maddesi uyarınca davalının ikametgahı mahkemesinde görülür. Davalılar birden fazla ise dava davalılardan birinin yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabilir. Bu durumda davacı, davalılar ile aynı yerde oturuyorlarsa davasını orada, ayrı ayrı yerlerde oturuyorsa seçimlik hakkını kullanarak dilerse borçlunun, dilerse borçlu ile hukuki işlemde bulunan 3.şahsın yerleşim

yeri mahkemesinde davasını açabilir. Yine alacaklı ile borçlu arasında yazılı yetki sözleşmesi varsa sözleşmede yetkili gösterilen yer mahkemesi de HUMK 22. maddesine göre yetkilidir. Öte yandan davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan borçlu davalı tarafında yapılan yetki sözleşmesi diğer davalıyı da bağlar. Ayrıca bu davalarda HUMK.nun 13. maddesinin uygulama olanağı da yoktur. Somut olayda, alacaklı davacı ile borçlu davalı ... arasında yapılan ‘Akaryakıt Bayilik Sözleşmesi’ ile Mersin Mahkemeleri yetkili kılınmıştır. Bu durumda davacı davasını yetkili mahkemede açmış olduğunda mahkemece davanın esasına girilmek suretiyle tarafların delillerinin toplanması ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere yetkisizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15.60.-TL peşin harcın onama harcından mahsubuna, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/792, Karar No: 2018/2788, Tarih: 02.07.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/792 E.  ,  2018/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki asıl ve birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapı Sözleşmesi'nin feshi nedeniyle imalât bedelinin, arsa sahipleri, ölen arsa sahibi mirasçıları ve arsa sahibinden bağımsız bölüm satın alan sözleşme dışı üçüncü kişiden tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece ... yönünden açılan davanın husumet yönünden reddine, asıl ve birleşen davada arsa sahipleri yönünden davanın kısmen kabulüne, ıslahla artırılan miktar yönünden, zamanaşımı nedeniyle talebin reddine dair verilen karar, davacı yüklenici vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yüklenici ile arsa sahipleri arasında ... 1. Noterliği'nce imzalanan 25.03.1998 tarih, 6427 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/45 Esas, 2005/1344 15 sayılı ilâmıyla gariye etkili feshedilmiş olup kararın 22.05.2006 tarihinde kesinleştiği, bu tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 128. maddesine göre yüklenicinin talep edeceği imalât bedeli alacağının muaccel hale geldiği, aynı Yasa'nın 126/4. maddesi hükmünce eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davaları 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup davacı tarafça ıslah harcının yatırıldığı 28.11.2012 tarihi itibariyle 5 yıllık

zamanaşımı süresinin geçtiği, asıl davanın sadece talep edilen miktar yönünden zamanaşımını keseceği, ıslahla artırılan miktar için zamanaşımını kesmeyeceği ve başkaca zamanaşımı kesen sebeplerin varlığı da ileri sürülüp kanıtlanmadığı ve davalı ...'ın sözleşmenin tarafı bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Zamanaşımı def'i, kişisel bir hak olup bundan ve sonuçlarından ancak süresi içinde ileri süren taraf yararlanır. Müteselsil sorumluluk olsa dahi sorumlulardan birinin ileri sürdüğü zamanaşımı def'inden bunu ileri sürmeyen diğer müteselsil sorumluların yararlanması mümkün değildir. Dosya kapsamından, davalı arsa sahipleri ve mirasçılarından ..., ... ve ...'ın zamanaşımı def'inde bulunduğu diğerlerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

2-Zamanaşımı def'i, kişisel bir hak olup bundan ve sonuçlarından ancak süresi içinde ileri süren taraf yararlanır. Müteselsil sorumluluk olsa dahi sorumlulardan birinin ileri sürdüğü zamanaşımı def'inden bunu ileri sürmeyen diğer müteselsil sorumluların yararlanması mümkün değildir. Dosya kapsamından, davalı arsa sahipleri ve mirasçılarından ..., ... ve ...'ın zamanaşımı def'inde bulunduğu diğerlerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece ıslah dilekçesinin tebliğinden sonra zamanaşımı def'inde bulunan davalılar ..., ... ve ... ile hakkındaki dava husumetten reddedilen ... dışındakiler davalı ve dahili davalılar, birleşen dosya davalıları, zamanaşımı def'inden yararlanmayacaklarından, bu davalılar yönünden ıslahla artırılan bölüm için de işin esas incelenip, davacı yüklenicinin ıslahla artırılan imalât bedeline hak kazanıp kazanmayacağı değerlendirilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu ıslahla artırılan kısma yönelik talebin tüm davalılar yönünden zamanaşımı nedeniyle reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen dosya davacısının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün asıl ve birleşen dosya davacısı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen dosya davacısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36937, Karar No: 2013/28114, Tarih: 04.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/36937 E.  ,  2013/28114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin kadro daraltılması nedeni ile feshedildiğini, tüm hak ve alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş akdini feshinin haksız olduğu gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, hafta tatili ve yıllık izin taleplerinin kabulüne, ulusal bayram ve genel tatil talebinin kısmen kabulüne, ücret talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

I. Normatif Dayanak

Uyuşmazlığın normatif dayanağı Borçlar Kanununun 84–86 maddeleridir. Borçlar Kanununun 84 üncü maddesinde “Borçlu faiz veya masrafları tediyede gecikmiş değil ise kısmen icra eylediği tediyeyi resülmale mahsup edebilir. Alacaklı alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya sair teminat almış ise borçlu kısmen icra eylediği tediyeyi temin edilen veya teminatı daha iyi olan kısma mahsup etmek hakkını haiz değildir” kuralına yer verilmiş; 85 inci maddesinde “birden fazla borcu bulunan borçlu, borçları ödemek zamanında bu borçlardan hangisini tediye etmek istediğini alacaklıya beyan etmek hakkını haizdir. Borçlu beyanatta bulunmadığı surette vukubulan tediye kendisi tarafından derhal itiraz edilmiş olmadıkça alacaklının makbuzda irae ettiği borca mahsup edilmiş olur” hükmü öngörülmüş, 86 ncı maddede ise “kanunen muteber bir beyan vaki olmadığı yahut makbuzda bir güna mahsup gösterilmediği takdirde, tediye muaccel olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçlar

muaccel ise tediye, borçlu aleyhinde birinci olarak takip edilen borca mahsup edilir. Takibat vaki olmamış ise tediye, vadesi iptida hulül etmiş olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçların vadeleri aynı zamanda hulül etmiş ise mahsup mütenasiben vaki olur. Hiç bir borcun vadesi hulül etmemiş ise alacaklı için en az teminatı haiz olan borca mahsup edilir” kuralı düzenlenmiştir.