muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/38566, Karar No: 2015/36918, Tarih: 16.12.2015

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları Yeni ...Dönüşüm ve Gelişim Projesi Tapu Tahsis Belgeli Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırıldığı açıktır.

Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme; özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli bir sözleşme olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında tapu tahsis belgeli taşınmaz üzerindeki bina ve eklentileri karşılığında ödenecek bedelin belirlenmesinde, gerek 2981 sayılı Kanun'un 13. maddesinin (b) fıkrası; gerek...i Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin 14. maddesi ve gerekse tarafların serbest iradeleri ile imzaladıkları ve kendileri yönünden bağlayıcı sözleşme hükümleri uyarınca tapu tahsis belgeli gecekonduların bulunduğu arsa üzerindeki yapı ve müştemilatlar ile ağaçlara ait bedelin belirlenmesinde enkaz bedelinin esas alınması gerekmektedir. Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün ... numaralı kararı da bu yöndedir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen anandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla, davalının bu yöne ait karar düzeltme itirazının kabulü ile mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının değinilen yöne ait karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizin 09/06/2014 gün ve .....sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, 880,20 TL harcın istek halinde davalı ...'na iadesine, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3882, Karar No: 2016/2912, Tarih: 06.06.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3882 E.  ,  2016/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve CMK.nun 307/4. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın beyinde ödem oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde mağduru yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini sonuca etkisi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur .... kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma sonrasında verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanığın kazanılmış hakları nedeniyle uygulama yapılırken 1412 sayılı CMUK.nun 326. maddesinin yürürlükte bulunduğu gözetilmeksizin CMUK.nun 326/son maddesi yerine CMK.nun 307/4. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

B) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında bu madde ile yapılan uygulama,

Kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında, CMK.nun 307/4. maddesi" ibaresinin "CMUK.nun 326/son maddesi" olarak; TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünün ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 06/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7704, Karar No: 2015/7716, Tarih: 28.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7704 E.  ,  2015/7716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak istemine ilişkin davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi ve .. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazası sonucu malûliyet nedeniyle maddî ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesi, uyuşmazlığın ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye ticaret mahkemesi tarafından ise, taraflarca iş bölümü itirazı ileri sürülmediğinden davanın asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye ticaret mahkemeleri, asliye hukuk mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir.

Asliye ticaret mahkemesinin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar asliye hukuk mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 4. maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin görevi, içinde bulunan ve bu Kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir (TTK'nın 5/2).

Dava tarihi itibarıyla asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nın 4 ve 5. maddeleri) Asliye ticaret mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye hukuk mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Somut olayda; davacı, davalı sigorta şirketi tarafından sigortalanan aracın kendisine çarpması nedeniyle meydana gelen kazada, yaralandığını ve malûl olduğunu iddia ederek, aracın maliki ve zorunlu malî mesuliyet sigorta şirketinden tazminat talep etmektedir. Eldeki dava, 16.11.2011 tarihinde açılmıştır. 30.06.2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6335 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9. madde “Bu Kanunun göreve ilişkin hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar, açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükümlerine tâbidir” hükmünü içermektedir.

Bu durumda davalıların iş bölümü itirazının bulunmadığı gözetilerek uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/09/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1060, Karar No: 2016/4073, Tarih: 30.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/1060 E.  ,  2016/4073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :....

ve Gıda Tic. Ltd. Şti. Vek. Av. ...

6- ....Vek. Av. ...

7- .... A.Ş. Vek. Av. ...

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, inşaat ve hafriyat işiyle uğraşan davacı şirketin, hafriyat işleriyle uğraşan şirketlerin sayısının artması nedeniyle fiyatta tavizler vererek iş yapmak zorunda kaldığı ve zarar ederek borca batık hale düştüğünü, iyileştirme projesinin uygulanması sonucunda borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, davacı şirketin iflasının bir yıl süreyle ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım müdahil vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, müdahil beyanları, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirketin borca batık olduğu ancak sunulan iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olmadığı, sermaye artırımı için yatırılan 125.000,00 TL nin de önemli miktarının yitirildiği ve sermaye açığında somut ve kayda değer bir iyileşme sağlanmadığı, projede hedeflenen 2014 yılı net satış ve kâr düzeyine ulaşılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, erteleme talebinin reddine, davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20176, Karar No: 2015/24177, Tarih: 07.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/20176 E.  ,  2015/24177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ... tarafından düzenlenen 19.03.2015 tarih ve 5545 sayılı yetki belgesinin hükümsüzlüğünün tespiti ve iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, .... tarafından sendikaya yetki belgesinin verilmesi için 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 44. maddesinde öngörülen altı iş günlük sürenin düzenleyici nitelikte olduğunun ve sadece belirtilen süre geçtikten sonra yetki belgesi verilmesinin iptal gerekçesi olamayacağının anlaşılmasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, 07.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2233, Karar No: 2018/13950, Tarih: 26.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/2233 E.  ,  2018/13950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/06/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara ... kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının annesine kayıtlı balık lokantasında 06.04.2010 tarihinde çalışmaya başladığını, annesinin vefatından sonra işyerinin oğlu olan davalı adına tescil edildiğini, işyerinde şef garson olarak çalışmakta iken işyerini başka birine devrettiğini söyleyerek işten çıkarıldığını, dini ve resmi bayramlarda çalıştığını, aylık ücretinin 1.500,00-2.000,00 TL. olduğunu, ilk işvereninin vefatından sonra maaşlarının düzenli olarak ödenmediğini, 2011 Mayıs ayından itibaren sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ile ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş olduğunda ayda bir iki gün işyerinde çalıştığını, sabit bir ücret verilmediğini sadece bahşiş alabildiğini, bazen iş olmasa da yardım amaçlı para verildiğini, davacı ile aralarında işçi - işveren ilişkinin bulunmadığını, 3 yıllık bir sürede ücret alınmadan çalışmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının sabit ücret ve bahşiş ile çalıştığını, her ne kadar davacının eşi olan tanığın ilk 8 ayda 2.000,00 TL. alırken daha sonra günlük 20,00 TL. ücret ödendiğini beyan etmiş ise de, işçinin açık izin alınmadan ücretinin düşmesinin mümkün olmadığı, bu sebeple davacının talebi, emsal ücret yazı cevabı, tanık anlatımları ve özellikle davalı ... M.D.'nin günlük 50 TL ücret ödendiğine ilişkin beyanı esas alınarak davacının bahşiş dahil aylık ortalama 2.348,19 TL. brüt ücretle davalı işyerinde 06.04.2010-02.05.2013 tarihleri arasında çalıştığı, iş akdinin haklı nedenle feshedildiği davalı tarafça ispatlanamadığı, bu şekilde davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ödenmeyen ücret alacağının miktarı uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı HMK.'un 31. maddesinde, "Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddî veya hukukî açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir" kuralına yer verilmiştir. Bu kapsamda taraf dilekçesinde vakıadan bahsetmiş, bazı açıklamalarda bulunmuş olabilir. Ancak bu vakıalar, açıklamalar ve bulunulan talepler açık olmayabilir. Hakimin önüne gelen uyuşmazlığı çözmesi ve doğru karar verebilmesi için, tarafların ne dediklerini tam olarak öğrenip bilmesi gerekir. İddia ve savunmanın belirsiz veya çelişkili olması durumunda hâkime verilen bu yetki, hâkim (mahkeme) bakımından aynı zamanda bir ödevdir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı vekili, dava dilekçesinde davacının bahşişler dahil aylık ücreti net 1.500-2.000 TL. arasında olduğu, ilk işveren vefat ettikten sonra davacıya maaşlarının düzenli bir şekilde verildiğini, Mayıs 2011 ayından itibaren aylık 150,00 TL. ücret verildiği, bazı aylar sadece aldığı bahşişler ile eve döndüğü, iş akdinin feshine kadar maaşlarının ödenir umuduyla çalışma devam ettiği yönünde açıklamada bulunarak ödenmeyen aylık ücretleri için şimdilik 2.000,00 TL. talep edilmiştir.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda ise; davacının 2011/Mayıs ayından itibaren aylık 150 TL. ödendiği kabul edilerek fesih tarihi olan 02.05.20113 tarihine kadar bakiye ücret alacağı tespit edilmiş ise de; davacının tanık olarak dinlettiği eşinin, işverenin vefatından sonra “işyeri oğullarına geçtikten sonra günlük 20 TL olarak ücreti değiştirildi” şeklinde beyanda bulunduğu, buna göre haftanın 6 günü çalışan davacının en az aylık 480 TL. ücretini aldığı izlenimi edinilmiştir.

Dava dilekçesindeki iddianın muğlaklığı, davacı eşinin beyanı, 2011/Mayıs ayından fesih tarihine kadar geçen sürenin uzunluğu karşısında; 2011/Mayıs ayından itibaren işverence ödendiği kabul edilen 150 TL. den daha fazla davacıya aylık ücret ödendiği izlenimi edinildiğinden, hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında; davacının isticvabı ile 2011/Mayıs ayından itibaren işverence kendisine ödenen aylık ücret miktarının açıklattırılıp sonucuna göre ücret alacağının belirlenmesi gereklidir.

Bu itibarla; Mahkemece 6100 sayılı HMK.nun 31. maddesindeki hakimin davayı aydınlatma ödevi gözetilmeden eksik inceleme ile sonuca gidilip, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Bu itibarla; Mahkemece 6100 sayılı HMK.nun 31. maddesindeki hakimin davayı aydınlatma ödevi gözetilmeden eksik inceleme ile sonuca gidilip, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3-Dava belirsiz alacağın bir türü olan kısmi eda külli tespit davası olup, bu dava türünde faiz başlangıcına ilişkin Dairemiz uygulaması aynen kısmi davada olduğu gibi dava dilekçesi ile istenen miktar bakımından dava, ıslah ile artırılan miktar bakımından ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi şeklindedir.

Açıklanan nedenle; davacının kabul edilen ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.630.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesin 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5246, Karar No: 2018/3227, Tarih: 22.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/5246 E.  ,  2018/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesi'nin 21/06/2012 tarih ve 2010/1359 E.–2012/676 K. sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 11/07/2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 28.02.2013 tarihinde işlediği kasten yaralama suçunu işlemesi nedeniyle bildirim yapılan Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesi'nin 2013/796 E. -2014/109 K. ve 27/02/2014 tarihli mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 86/3-e, 31/3 maddesinde yazılı kasten yaralama suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası suça sürüklenen çocuklar hakkında üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis ve adli para cezasını gerektiren suçların uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde 01/12/2012 tarihinde işlediği TCK’nın 86/1, 87/3. maddesindeki kasten yaralama suçundan dolayı Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesinin 24/11/2016 tarihinde verilen ve 20/11/2017 tarihinde kesinleşen 2016/390 E- 2016/688 K. sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olmasının sonuca etkili olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Eylemin birden fazla kişiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca ilk şekliyle aynen açıklanması gerekirken hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümde TCK'nın 62. maddesinin uygulanması ve hırsızlık suçundan hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/38, Karar No: 2008/44, Tarih: 30.01.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/20-38 E.  ,  2008/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2007

Taraflar arasındaki “Kadastro tespitine itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 14.6.2006 gün ve 2005/149-532 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 1.3.2007 gün ve 2007/368-2552 sayılı ilamı ile, (...Kadastro sırasında ....Köyü ..ada ..parsel sayılı 10.780,21 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 27.11.1972 tarih 126 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı H.. T.. adına tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı H.. T..tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihi memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.