muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3076, Karar No: 2023/14479, Tarih: 22.11.2023

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır.

Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; tüm dosya kapsamı, savunma, mağdur beyanı, adli raporlar ve dosya arasında mevcut olan tutanaklar bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

eylemin sabit olduğu belirlendiğinden, araştırılacak başkaca bir hususun bulunmadığı yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nin 31.01.2020 tarihli ve 2019/1738 Esas, 2020/248 Karar kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstnabul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8176, Karar No: 2020/913, Tarih: 20.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/8176 E.  ,  2020/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı Hazine vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kain 887 parsel sayılı taşınmaz 8.384,59 m2 yüzölçümü ve tarla vasfı ile davacı kişiler ve davalı şirket adına kayıtlıdır.

Davacılar vekili; dava konusu taşınmazların kendi müvekkillerinin zilyetliğinde olduğunu, ancak davalı ...'in taşınmazın 96,06 m2'lik kısmı için Maliyeye başvurarak taşınmazı satın aldığını fakat davalının bu taşınmazın satın alma hakkının bulunmadığını beyan ederek bu kısım için tapu iptali ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yargılama sonunda mahkemece; taşınmazın malik sıfatıyla zilyetlik sıfatına haiz olunmaksızın davalı tarafça satın alınması nedeniyle davanın kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 887 parsel sayılı taşınmazın ... Gayrimenkul Hizmetleri A.Ş. adına kayıtlı olan 9606/838459 payına karşılık gelen 96,06 m2'lik tapu kaydının iptali ile davacı ve dahili davacılar adına 1/5 oranında hisselerine ilave edilecek şekilde tapuya kayıt ve tesciline, davalı tarafından bu taşınmazın satın alınma işlemi haricinde Maliye Hazinesine ödenen 47,07 TL'nin davacılardan eşit oranda alınarak davalı ...'e verilmesine karar verilmiş, hüküm dahili davalı Hazine vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6292 sayılı Kanundan kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde; 3116 sayılı Kanun uyarınca 1948 yılında kesinleşen orman kadastrosu ile 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 02/06/1987 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması ile 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek-4. maddesi gereğince yapılıp 17/11/2012 ilâ 17/12/2012 tarihleri arasında ilân edilen kullanım kadastro çalışması bulunmaktadır.

1) Dahili davalı Hazinenin temyiz itirazları yönünden:

Çekişmeli 887 parsel sayılı taşınmaz dava tarihinden önce 31/10/2014 tarihinde dahili davalı Hazine tarafından davalıya satılmış olmakla dava tarihinde tapu maliki olmayan ve eldeki davada davalı sıfatı bulunmayan Hazinenin hükmü temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla dahili davalı Hazinenin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazları yönünden;

1) Dahili davalı Hazinenin temyiz itirazları yönünden:

Çekişmeli 887 parsel sayılı taşınmaz dava tarihinden önce 31/10/2014 tarihinde dahili davalı Hazine tarafından davalıya satılmış olmakla dava tarihinde tapu maliki olmayan ve eldeki davada davalı sıfatı bulunmayan Hazinenin hükmü temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla dahili davalı Hazinenin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazları yönünden;

31/08/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun 2. maddesi gereğince, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi, yeni orman alanlarının oluşturulması, nakline karar verilen Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının yerleştirilmesi ve orman köylülerinin kalkındırılmasının desteklenmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışına ilişkin usul ve esasların belirlenmesi amacıyla kabul edilerek 26.04.2012 gün ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin 1/a bendinde “Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır. Ancak bu kararlardan infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazlar ise ilgilileri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde idareye başvurulması hâlinde, bedelsiz olarak önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına iade edilir.” hükmü ile, 7/1-b maddesinde “Özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtları geçerli kabul edilir, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda Hazine adına tescil edilenler ise, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde ilgilileri tarafından idareye başvurulması hâlinde önceki maliklerine veya kanuni ya da akdî haleflerine bedelsiz olarak iade edilir. Ancak, bu kişilerden taşınmazlarına karşılık daha önce yer verilenlere veya bedeli ödenenlere iade işlemi yapılmaz” hükmü düzenlenmiştir.

Bu yasal düzenlemeler ile tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre oluşan ve ilgilileri adına tapuya kaydedilen taşınmazlardan nitelik yitirdiği gerekçesiyle orman sınırı dışına çıkartılan taşınmazlar hakkında verilen tapu iptali ve tescil kararı kesinleşmiş ve infaz edilerek Hazine adına tescil edilmiş olan taşınmazlar, ilgililerinin 2 yıl içinde başvurusu halinde aynı maddenin dördüncü fıkrasındaki şartları taşımamaları halinde yalnızca önceki kayıt maliklerine veya kanunî mirasçılarına iade edilecektir. Şayet, iptaline karar verilip Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmaz, özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına oluşmuş tapu kayıtlarından ise, 6292 sayılı Kanunun 7/1-b maddesi uyarınca önceki maliklerine veya kanuni ya da akdî haleflerine bedelsiz olarak iade edilebilecektir.

6292 sayılı Kanunun uygulanma esas ve usullerini göstermek üzere çıkarılan 345 sayılı Milli Emlak Genel Tebliğinin 5. maddesinde "(1) 2/B alanları kullanıcılarının hak sahibi olabilmesi için;

a) Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 3402 sayılı Kanun hükümleri uyarınca düzenlenen güncelleme listeleri veya kadastro tutanaklarına göre oluşturulan ya da Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra 3402 sayılı Kanun hükümleri uyarınca düzenlenecek güncelleme listeleri veya kadastro tutanaklarına göre oluşturulacak tapu kütüklerinin beyanlar hanesinde isimlerinin yer alması ve bu kişilerin 31/12/2011 tarihinden önce kullanıcı ve/veya muhdesat sahibi olduklarının belirtilmesi,

(2) Kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre 31/12/2011 tarihinden önce kullanıcı ve/veya muhdesat sahibi oldukları tapu kütüğünün beyanlar hanesinde belirtilenler de idarece tebliğ edilen satış bedelini itiraz ve dava konusu etmemeleri halinde hak sahibi olarak kabul edilecektir." hükümleri bulunmaktadır

Çekişme konusu 887 parsel sayılı taşınmaz hakkında düzenlenen kadastro tutanağında; 887 parselin 2003'ten beri ... tarafından, sınırlandırma ve ölçü krokisinde (A) harfi ile belirtilen 96,06 m2'lik verici istasyonu yapıldığını, kullanım ve muhtesatlara ait belirtmeler tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmek sureti ile tarla vasfı ile Hazine adına 07.11.2012 tarihinde tespiti yapılmış, kadastro tespit tutanağı askı ilana çıkarılmış ve itiraz edilmediğinden 18/12/2012 tarihinde kesinleşmiştir ve taşınmaz Hazine adına tescil edilmiştir.

6292 sayılı Kanun uyarınca dava tarihinden önceki bir tarihte, kullanım kadastrosu sırasında hak sahibi oldukları belirlenen davacı gerçek kişiler ve davalı ...Ş'ye ( 25.07.2014 tarihinde) satılarak tapuya tescil edildiğine, kullanım kadastrosu kesinleşerek tapuya tescil edilen taşınmazın beyanlar hanesindeki şerhe yönelik davanın dinlenebilmesi için davanın, 6292 sayılı Kanun uyarınca taşınmazın satış işleminden önceki bir tarihte ve Hazineye yöneltilerek açılması gerektiğine, taşınmazı satın alan kişi adına tapuya tescil edilip mülkiyet belirlendikten sonra, şahsi hak niteliğindeki şerhe yönelik olarak açılacak davaların dinlenme olanağı bulunmadığı dikkate alınarak davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, dahili davalı Hazinenin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 20/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9090, Karar No: 2010/9591, Tarih: 31.05.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/9090 E.  ,  2010/9591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde takibe itirazın iptaliyle % 40 tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; davacı şirketin davalı vakfa bir kısım canlı hayvan satıp teslim ettiği, ancak, KDV'nin % 8 oranında hesaplanıp fatura edilmesi gerekirken yanlışlıkla % 1 oranında hesaplama yapıldığı, vergi dairesince yapılan inceleme sonucunda aradaki % 7 farkın davacıdan talep edildiği, oysa ki KDV den tüketicinin sorumlu olduğu ileri sürülerek, bu farktan kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan takibe itirazın iptaliyle, % 40 tazminatın tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vakıf tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık yanlar arasındaki satım sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı şirket 03.08.2006 tarihli teklif mektubunda KDV dahil vergi, resim harç, nakliye vb. giderler dahil proje mahalline teslim etmek üzere 1 baş düveyi 1.980 TL fiyatla satmayı kabul ve taahhüt etmiş, buna göre 03.08.2006 tarihli ihale şartnamesi düzenlenmiş ve sözleşmenin 14. maddesinde de bir baş inek fiyatına KDV'nin dahil olduğu kararlaştırılmıştır. 17.08.2006 tarihli faturada da 16 baş düvenin KDV dahil toplam fiyatının 31.680 TL olduğu belirtilmiştir. Bahsi geçen teklif mektubu, sözleşme ve faturada KDV'nin % 1 üzerinden hesaplandığına dair herhangi bir açıklama ya da ibare bulunmamaktadır. Davacı tacir olup, KDV dahil fiyat vermiş bu fiyat üzerinden taraflar serbest iradeleriyle satım sözleşmesinin unsurlarını belirlemişlerdir.

O halde, mahkemece sözleşme hükümleri esas alınarak, davalının kararlaştırılan fiyatı içeren fatura bedelini ödediği de gözetilerek davanın reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1135, Karar No: 2024/7211, Tarih: 04.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1135 E.  ,  2024/7211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/365 E., 2023/345 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzelterek onama

Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanın duruşmalı inceleme isteme yetkisi bulunmadığından, katılanlar ..., ..., ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli ve 2013/370 Esas, 2015/254 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.06.2021 tarihli ve 2020/3785 Esas, 2021/9994 Karar sayılı bozma ilamı ile "eksik inceleme" nedeniyle bozulmasına karar verilmesi üzerine kurulan Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ve 2021/365 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-b-e, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ..., ..., ... vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine ve sair yönlere, ilişkindir.

2. Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ve sair yönlere ilişkindir.

3. Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; beraat eden suça sürüklenen çocuk yararına ayrı bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

2. Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ve sair yönlere ilişkindir.

3. Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; beraat eden suça sürüklenen çocuk yararına ayrı bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eylemin suça sürüklenen çocuk ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, düzeltme nedeni saklı olarak eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yaş küçüklüğü nedeniyle yapılan indirimin yerinde olduğu, maktulden suça sürüklenen çocuk ...'a yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, meşru savunma veya sınırın aşılmasının yasal koşullarının gerçekleşmediği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, beraat eden suça sürüklenen çocuk ... yararına vekalet ücretine hükmedildiği, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... üzerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık ve suça sürüklenen çocuk ... lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dairemizin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında suça sürüklenen çocuk ...'ın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı halde, 5237 sayılı Kanun'un 82/1. maddesinin "b" fıkrasının uygulanması suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından gidrilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümler yönünden

IV. KARAR

A. Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ve 2021/365 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, katılanlar ..., ..., ... vekili ile suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili, katılanlar ..., ..., ... vekili ile suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle; Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ve 2021/365 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 82/1. maddesi ile yapılan uygulamaya ilişkin mahsus bölümünden, "b" ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13865, Karar No: 2023/5907, Tarih: 04.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/13865 E.  ,  2023/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1024 E., 2021/1225 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan ve düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2020 tarihli ve 2019/362 Esas ve 2020/68 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca düşürülmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.06.2021 tarihli ve 2020/1024 Esas, 2021/1225 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan istinaf başvurusunun esastan, çocuğun cinsel istismarı suçu açısından düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, Bakanlık şikayetinin devam etmesi nedeniyle düşme kararı verilemeyeceğine, suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece;