muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1695, Karar No: 2020/3841, Tarih: 25.11.2020

Ara karar bir kısım davalılar vekili ve davalı ... Koop. vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemizce daha evvel davanın esasına ilişkin temyiz incelemesi yapılmış ise de, iş bu temyize konu karar bozma sonrası ilk derece mahkemesince verilen ihtiyati haciz kararına itirazın kısmen kabulüne ilişkin ara karardır. 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun'un 25 ve geçici 2'inci maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge Adliye Mahkemeleri, 20.07.2016 tarihinde göreve başlamıştır. İİK'nın 265.maddesinin son fıkrasına göre Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra ihtiyati haciz kararına itiraz üzerine verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Ara kararın kanun yolu incelemesinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gerekir. Bu nedenlerle dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere, temyiz incelemesi yapılmaksızın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesi için ilk derece mahkemesine işlemsiz olarak İADESİNE, 25.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11822, Karar No: 2016/8494, Tarih: 18.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/11822 E.  ,  2016/8494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı ..... Müdürlüğünde kadroya geçmeden önceki dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığı hizmetlerinin kıdemine sayılmadığını, 2011-2013 yıllarını kapsayacak 3. Dönem TİS’in geçici 4. maddesi gereği önceki işyerlerinde geçen çalışmaların da davalı işyerinde geçmiş gibi kabul edileceğine dair düzenleme gereği derece ve kademesinin tespiti ile yeni derece ve kademesi dikkate alınarak ilk kadroya geçişinden itibaren TİS’den kaynaklanan ücret farkı, yıpranma primi, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya sözkonusu hakların 2011-2013 yıllarını kapsayan TİS ile tanındığını, bu nedenle taleplerin geçmişe yönelik olarak talebinin yerinde olmadığını, derece ve kademe tespitinde hata olmadığını, gerekli ödemelerin TİS’lere göre yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının bilirkişi tarafından hesaplanan mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönem yönünden hak ettiği derece ve kademenin tespitine, yeni derece ve kademeye göre 5 yıllık zamanaşımı süresi dikkate alınarak alması gereken ücret farklarının davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davacının pozisyonu, kayıtlara göre iş makinesi yağcısı ancak fiilen sürücü operatörüdür. Davacının fiilen sürücü operatörü olarak çalıştığı davalı işveren belgeleri ile sabittir. İşyerinde uygulanan TİS gereği iş makinesi yağcısı pozisyonun derece sınırı “ 2-9”, sürücü operatörünün “4-13” dür . Bu durum karşısında davalının da açıkça kabul ettiği üzere davacının fiilen yaptığı iş gözetilerek derece ve kademesinin tespiti gerekirken sadece belge üzerinde yazılı pozisyonuna göre belirlenen derece ve kademe tespitine göre yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1158, Karar No: 2013/20962, Tarih: 22.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/1158 E.  ,  2013/20962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, tehdit, hakaret, görevi yaptırmamak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın kimliğini kullandığı Metin Lale ile ilgili olarak zamanaşımı süresinde karar verilmesi ve ... hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanık ...'ın adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık ...’ın, yakınan ...’a ait eve girerek hırsızlığa kalkıştığı esnada görevli jandarma personeli tarafından yakalandığı, 06.05.2006 tarihli suçüstü ve yakalama tutanağına göre evden çıkarılmaya çalışıldığı esnada direnerek jandarma personeline hitaben, “ İçeriden çıkınca sizleri vurmazsam, ben sinirli bir insanım, ya beni bırakın ya da öldürün şerefsizler, sizleri nerede olsa tanırım, içeriden çıkınca ilk işim sizi vurmak olacak, şimdi bana istediğinizi yapın görüşeceğiz” şeklinde tehdit içerikli sözler söylemesi eylemlerinin, bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 265/1. maddesine uyan görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, vasıflandırmada yanılgıya düşülerek yazılı biçimde tehdit suçundan hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında hırsızlık, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarından hüküm kurulurken, “Sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ile sanığın pişmanlığının mahkememizce gözlenmemiş bulunması” gerekçesi ile TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilip, yakınana yönelik hakaret suçundan kurulan hükümde “Sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri hafifletici neden sayıldığından 5237 sayılı TCK.nın 62. maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 nispetinde indirim yapılmasına” denmek sureti ile çelişkiye neden olacak şekilde karar verilmesi,

3) Gerekçeli kararda, yakınana karşı hakaret suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 62. maddesi uygulandıktan sonra sonuç cezanın karara yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3) Gerekçeli kararda, yakınana karşı hakaret suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 62. maddesi uygulandıktan sonra sonuç cezanın karara yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4) Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “Kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6483, Karar No: 2015/2376, Tarih: 03.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6483 E.  ,  2015/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4571, Karar No: 2015/4583, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4571 E.  ,  2015/4583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/5576, Karar No: 2019/7147, Tarih: 05.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5576 E.  ,  2019/7147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada .....Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

.. İş Mahkemesince, davacı işçi, dava dış.... Kooperatifinde çalıştığını iddia etmektedir. .... ili işin yapıldığı işyeri değildir. Davalı vekili süresi içerisinde yetki itirazında bulunarak yetkili mahkemenin .... Mahkemeleri olduğunu bildirmesine rağmen işe giriş bildirgesinde davacı işçinin işyeri adresinin .... ili olarak belirtildiği gözetilmiş ve iş mahkemelerinin yetkisi kamu düzenine ilişkin olduğu gözetilerek davayı görmeye, davalı işyerinin bulunduğu .... Mahkemeleri yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... İş Mahkemesince, somut olayda; sigortalının kuruma verilmiş ilk işe giriş bildirgesinde, sigortalının çalıştığı işyeri ... ..... isimli işyerinin adresi "..." olarak yazmaktadır. Mahkememiz başkanlığı tarafından ... .yazılan müzekkereye göre; sigortalının çalıştığı işyeri dosyasının müdürlükleri bünyesinde olmadığı, en son çalışmasının Muğla ilinde bulunduğu gerekçesiyle .... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünde davacının çalıştığı işyerinin dosyası istenmiştir..... Kurumu İl Müdürlüğünün mahkememize göndermiş olduğu cevabi yazısında da, .... ..... isimli işyerinin ... ilinde faaliyet göstermesi gerekçe gösterilerek .... İl Müdürlüğünden işyeri dosyasının temin edilmesi gerektiği söylenmiştir. .... mahkememiz müzekkeresine vermiş olduğu cevap da ise ....... işyerinin 917- .... ticaret sicil numarası ile ...... Ticaret Sicil Müdürlüğüne kayıtlı olduğu adresinin ...." olduğu" beyan edilmiştir. Davacının çalışmasının geçtiği yer .... ilçesi olup, işyeri ... Ticaret Sicil Müdürlüğü ve ....Müdürlüğünde tescilli bulunmakla, kurumca usulüne uygun yapılan yetki itirazına istinaden ve iş mahkemelerinin yetkisinin kamu düzeninden olduğu hususu da nazara alınarak; iş bu davanın ... ili ile bir ilgisi bulunmamakla, çalışmanın geçtiği işyerinin tescilli olduğu ve kurum şubesinin bulunduğu .... Asliye Hukuk (İş mahkemesi sıfatıyla) yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece .... Asliye Hukuk (İş mahkemesi) Mahkemesinin yetkili ve görevli olduğundan bahisle ortaya çıkan görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz görev uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için ... İş Mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen .... Asliye Hukuk (İş mahkemesi) Mahkemesinin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında merci tayini için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz görev uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle merci tayini koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 05/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/7264, Karar No: 2007/1473, Tarih: 08.03.2007

15. Hukuk Dairesi 2005/7264 E., 2007/1473 K.

**15. Hukuk Dairesi 2005/7264 E., 2007/1473 K.**

**- ESER SÖZLEŞMESİ

- İTİRAZIN İPTALİ

- YETERSİZ İNCELEME VE KEŞİF**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 360 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat C.g.ile davalı vekili avukat H.A.geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili için yapılan icra takibine vâki itirazın iptâli istemine ilişkindir.

Eser sözleşmelerinin en önemli unsuru, eserdir. Başka bir anlatımla, sonuçtur. Sonuç gerçekleştiği takdirde, yüklenici bedele hak kazanır. Başka bir deyişle, yüklenici, yapacağı işi, sözleşmenin amacına uygun bir biçimde gerçekleştirmek zorundadır.

Yukarıda açıklanan kuralların ışığında somut olaya gelince: Taraflar arasındaki 17.07.2002 tarihli sözleşmeye göre, davacı yüklenici, yaklaşık 350 metre civarında bir kuyu kazacaktır. Sözleşmenin 1.12. maddesine göre de, kuyu ile ilgili işlemlerin bitiminden sonra kuyudan numune alınıp analizi yaptırıldıktan sonra DSİ 5. Bölge Müdürlüğü'nden yeraltı suyu kullanma belgesi alacaktır. Ayrıca, İdari ve Mali Şartlar bölümünün 2.1. maddesine göre, kuyuda inşa sonrasında yapılan deney sonucu bulunan hidrolik özelliklerinde 1 yıl süre ile inşa hatasından oluşan tıkanma ve dolgu nedeni ile bir kötüleşme olmayacağı, şayet olur ise kuyunun sondaj firması tarafından hiçbir ücret talep olunmaksızın onarılacağına dair bir garanti belgesi iş bitiminde işverene verilecektir. Görülüyor ki, yüklenici işin bitiminden sonra 1 yıl süre ile garanti vermiştir. Dolayısıyla, 1 yıllık garanti süresi içerisinde, süreye bağlı ayıp ihbar yapılmasıgerekmemektedir. Başka bir anlatımla, eğer bir ayıp var ise, iş garanti edildiğine göre, ayıp bildirimi süresinde sayılır.

Yine sözleşmeye göre, yaklaşık 350 metre civarında bir kuyu kazılacağını üstlenen yüklenici, dosyadaki delillere göre 350 metre civarında bir kuyu kazdığını kanıtlayamamıştır. Davacının, öncelikle bu derinlikte bir kuyu kazdığını, DSİ 5. Bölge Müdürlüğü'nden yeraltı suyu kullanma belgesi aldığını, ayrıca yapılacak deney sonucunda kuyunun amaca uygun olarak gerçekleştirildiğini gösterecek şekilde teslimin varlığını kanıtlaması gerekir. Sondaj makinesinin ve teçhizatının işyerinden amaca uygun kuyu açıldı anlamında çekilip götürülmesi, teslim değildir.

Bilirkişi raporlarına göre açılan kuyunun 126 metreye kadar tıkanması olası görülmemektedir. Dolayısı ile yüklenici öncelikle kendi edimini sözleşmeye uygun biçimde yerine getirdiğini kanıtlamalıdır. Bedel ödenmesi bundan sonra sözkonusu olur.

Bilirkişi raporlarına göre açılan kuyunun 126 metreye kadar tıkanması olası görülmemektedir. Dolayısı ile yüklenici öncelikle kendi edimini sözleşmeye uygun biçimde yerine getirdiğini kanıtlamalıdır. Bedel ödenmesi bundan sonra sözkonusu olur.

Mahkemece, az yukarıda açıklanan hususlar gözönünde bulundurulmadan, yetersiz inceleme ve keşifle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; konusunda uzman yeni bir bilirkişi kurulu vasıtasıyla mahallinde yeterli ve sonuca gitmeye elverişli teçhizat ile keşif yapılmasından, öncelikle davacının kaç metre kuyu kazdığının bu çalışma ile tesbitinden ve daha sonra sözleşme hükümleri ve BK.nun 360. maddesi gözönünde bulundurularak bir karar verilmesinden ibarettir. Eksik incelemeye dayalı karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 08.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13041, Karar No: 2014/5939, Tarih: 26.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13041 E.  ,  2014/5939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/113371

MAHKEMESİ : Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2011/296 (E) ve 2011/852 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamede 2420 kg çay ile ilgili dava açıldığı, diğer eşya ile ilgili açılmış dava bulunmadığı halde, eylem ikiye bölünerek dava açılmayan çaylarla ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında bu konu dairemizce inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanığın dava konusu 2420 kg dökme çaya ilişkin ibraz edilen 06.10.2010 tarih ve 35314 nolu fatura ile ilgili olarak düzenleyici firma yetkililerinin beyanlarının alınması, ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, ilgili gümrük idaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9816, Karar No: 2018/16069, Tarih: 20.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9816 E.  ,  2018/16069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, sanık ... hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı ise de; sanık hakkında erteleme hükümleri değerlendirilirken, suç işlemeye meyilli sabıkalı kişiliği göz önüne alınarak biçimindeki gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 231/6-b maddesi uyarınca da aranan subjektif şartlardan olduğu dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 Sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’in hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırın 1 yıl hapis cezası olmasına karşın, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde "suçun işleniş biçimi,suç konusunun önem ve değeri,meydana gelen zararın ağırlığı göz ününe alınarak takdiren alt sınırdan 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" denilerek çelişki oluşturulması,