muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7884, Karar No: 2017/11741, Tarih: 22.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7884 E.  ,  2017/11741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... Polis Lojmanlarında kapıcı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 01.02.2012 tarihinde feshedildiğini belirterek eksik ödenen kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın husumet ve esas yönünden reddi gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçilik alacaklarından mahsubu noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanununda özel bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi ödeme tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu'nun 84. maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanunu'nun 86. maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı Kanun'a göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanunu'nun 14. maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

4857 sayılı Kanun'a göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanunu'nun 14. maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

Dosya içeriğine göre, davalı tarafından 17.02.2012 tarihinde banka aracılığı ile 6.796,50 TL yıllık izin ücreti ve 03.02.2012'de 11.905,00 TL kıdem tazminatı ödemesi yapılmıştır. Yapılan bu ödemelerin hesaplanan kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağından fazla olduğu anlaşılmaktadır. Gerek davacı gerekse davalı taraf fazla ödenen kısmın diğer alacaklardan mahsubunu istemiştir.

Bu sebeple anılan alacaklara ilişkin fazladan ödenen kısmın yukarıdaki ilkeler çerçevesinde hüküm altına alınan alacaklardan mahsubu gereklidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 22.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3821, Karar No: 2024/6187, Tarih: 22.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3821 E.  ,  2024/6187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/76 E., 2023/48 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz davası hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... ile davacı ... mirasçılarının bi kısmı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2009 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... köyü 148 ada 1 ve 4 parsel sayılı sırasıyla 93633.77 m2 ve 26599.30 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar mera olarak sınırlandırılmış; 148 ada 3 parsel sayılı 13832.89 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise ham toprak niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacılar, kendilerine ait tarım alanının çekişmeli parseller içinde tesbit gördüğünü ileri sürerek dava açmışlardır.

Mahkemece davanın kabulü ile çekişmeli 148 ada 1 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 34692.48 m2 ve 148 ada 4 sayılı parselin (B) harfi ile gösterilen 20497.26 m2'lik bölümleri ile 148 ada 3 sayılı parselin tamamının ½' şer payla davacılar adına tesciline, 148 ada 1 ve 4 sayılı parsellerin geriye kalan bölümlerinin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hükmün Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 09.01.2014 tarihli ve 2013/9927 Esas, 2014/293 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “... 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) maddesi uyarınca, tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 03.07. 2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2 nci maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanun'un getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı kesin bir biçimde saptanmadığı, bundan ayrı; taşınmazlar başında ilk kez yapılan keşifte yer alan tarım uzmanı bilirkişi tarafından bu yerlerin % 30- 40 eğimli olduğu, yakın tarihte sürülmüş olup önceki yıllarda da herhangi bir kültür bitkisi yetiştiriciliğinin yapılmadığı, üzerinde çeşitli yabancı otların bulunduğu; ikinci keşifte yer alan tarım bilirkişisi ise taşınmazların uzun zamandan beri tarım arazisi olarak kullanılan yerlerden olduklarını açıkladıkları halde mahkemece raporlar arasındaki çelişki üzerinde durulmadığı, ekonomik amacına uygun bir zilyetliğin bulunup bulunmadığı duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmediği, bu nedenle mahkemece, tesbit tarihinden 20 yıl öncesine ait tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları getirtilip, yeniden keşif yapılması, çekişmeli taşınmazların öncesinin niteliğinin, imar ve ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdirî delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile denetlenmesi, raporlar arasındaki çekişkinin giderilmesi ve 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile getirilen sınırlamanın aşılıp aşılmadığı kesin bir biçimde saptanması ..." gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne, 148 ada 1 nolu parsele ait kadastro tespitinin iptali ile 12.06.2015 tarihli teknik raporuna ekli krokide (A) ile gösterilen 33615,69 m2 lik kuru tarım arazisi vasfıyla eşit paylarla davacılar adına, aynı raporda (B) ile gösterilen 60018,08 m2 lik kalan kısmın aynı vasıf ile aynı ada ve parsel numarasına tespit gibi tesciline, 148 ada 3 ve 4 nolu parsellere ait kadastro tespitlerinin iptali ile eşit paylarla davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davalılar Hazine ve ... Köyü Tüzel Kişiliği tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 26.10.2017 tarihli ve 2016/4392 Esas, 2017/8465 Karar tarihli kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamında özetle; " ..davalı ... köy tüzel kişiliğinin, 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırıldığından mahkemece yargılama sırasında bağlı olduğu ilçe belediyesinin sınırları il mülkî sınırları olarak belirlendiğinden ... köyünün bağlı olduğu ilçe belediyesinin de davada taraf olması gerektiği, Mahkemece bozma kararına uyulmakla taraflar yönünden usûli kazanılmış hak, mahkeme için de o doğrultuda araştırma ve inceleme yapma yükümlülüğü doğduğu, ilk kararın sadece Hazine tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, 148 ada 4 parselin (B) kısmının - 20497.26 m2-kişiler adına tesciline kalan kısım için davanın reddi ile tespit gibi tesciline ilişkin hüküm yönünden davalı Hazine yararına usûli kazanılmış hak oluştuğu halde, dava konusu 148 ada 4 parselin tamamının kişiler adına tesciline karar verilmesinin hatalı olduğu, bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmediği, kadastro tespitinden 20 yıl öncesine ilişkin memleket haritası ve hava fotoğraflarının incelenmeden karar verildiği bu sebeplerle usulünce taraf teşkili sağlandıktan sonra yeniden keşif yapılması, kadastro tespitinden 15-20 yıl öncesine ilişkin memleket haritası, dayanağı hava fotoğrafları incelenmek suretiyle taşınmazların öncesinin niteliğinin, imar ve ihya edilip edilmediğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdirî delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları uygulanmak suretiyle denetlenmesi,taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilerek oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın reddine, 148 ada 1 ve 4 parsellerin mera olarak sınırlandırılmasına ve mera özel sicile kaydına, 148 ada 3 parselin ise ham toprak vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ile ... mirasçılarının bir kısmı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın reddine, 148 ada 1 ve 4 parsellerin mera olarak sınırlandırılmasına ve mera özel sicile kaydına, 148 ada 3 parselin ise ham toprak vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ile ... mirasçılarının bir kısmı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine, mahkemece yapılan keşif sonucu jeodezi ve fotogrametri bilirkişisi tarafından düzenlen raporda, dava konusu taşınmazların 1970, 1984, 1994, 2002 tarihli hava fotoğraflarında, tarımsal faaliyet yapılmayan ve sürülü olmayan alan olarak belirtildiğine, ziraat ve orman bilirkişilerince düzenlenen raporlarda da dava konusu taşınmazlar orman sayılmayan yerlerden ise de imar ihyalarının tamamlanmadığının açıklandığına, taşınmazlara ilişkin fotoğrafların da raporları destekler nitelikte olduğuna, her ne kadar davacılar tarafından, murisleri aleyhine meraya tecavüzden dolayı dava açıldığı ve beraat kararı verildiği ve 1953 yılında Kaymakamlıkca murisleri lehine verilen men kararının dava konusu taşınmazları kapsadığı ileri sürülmüşse de; sulh ceza mahkemesinin kararında, sanıkların ibraz ettikleri men kararına konu yer ile dava konusu yerin aynı yer olduğu ve sanıkların malik sıfatıyla tasarrufta bulundukları taşınmazların mera niteliğinde olmadığından bahisle beraat kararı verildiği ancak karara dayanak yapılan fen bilirkişi krokisindeki taşınmazın, dava konusu taşınmazlar değil kadastro sırasında zaten davacılar adına tespit edilen 148 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olduğu, krokinin şeklen, tülen ve miktar olarak 148 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ait olduğunun anlaşıldığına göre davacıların temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7162, Karar No: 2019/6226, Tarih: 18.09.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/7162 E.  ,  2019/6226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda temyiz aşamasında davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6708, Karar No: 2013/18629, Tarih: 02.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6708 E.  ,  2013/18629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Biga Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :28.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,  yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davacı kocanın eşine bağımsız konut sağlamadığı, anne ve babasının eşine yönelik hakaret ve kovma eylemlerine sessiz kaldığı; davalı kadının ise bir kusurunun kanıtlanamadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı kocanın tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü  tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü  böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada  mademki birlik artık sarsılmış  diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk  Medeni  Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa  kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.  Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden  beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin  reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi.02.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/11873, Karar No: 2016/8549, Tarih: 06.12.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/11873 E.  ,  2016/8549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu üretiminde kullanılan madde ithali

Hüküm :Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanık ... müdafiinin yasal süresinden sonra olan duruşmalı inceleme talebinin, tayin olunan cezanın süresi itibariyle de şartları oluşmadığından CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Ceza yargılamasının amacı doğrultusunda, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılabilmesi bakımından; suç konusu maddeleri taşıdığı tespit edilen ... plakalı tır ile olay tarihinde yurt dışından getirtilen emtianın niteliğine ve suç konusu maddelerin ithalata konu ticari malzemelerle ilgisinin bulunup bulunmadığına ilişkin olarak, taşıyıcı ... unvanlı firma ile ithalatçı firmadan gerekli bilgi belgelerin temin edilmesi, sanık ...'nun tanımadığını belirttiği, aynı zamanda sanık ... ile dosya tanığı ...'ın beyanlarında adı geçen ve diğer sanık ...'nun akrabası/yakını olduğu ileri sürülen “Aydın” isimli şahıs ile beraberinde olan diğer şahsın da araştırılarak, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin .... tarih ve ..... esas, .... iş sayılı kararıyla müsadere edilen suç konusu maddelerle ilgili yeniden müsadereye hükmolunması, Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 06.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1063, Karar No: 2010/4315, Tarih: 15.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/1063 E.  ,  2010/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın husumetten reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, site içi ortak alanda çevre düzenlemesi için yapılan kazı sırasında ... makinesi ile davacıya ait yeraltı kablosuna zarar verilmesi nedeniyle tazminat yönünden yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, husumet site maliklerine izafeten site yönetim kurulu başkanlığına yöneltilmiştir. Mahkemece ortak alandaki hasar nedeniyle kat maliklerine husumet yöneltilmesi gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın giderilmesine ilişkin olup, olayda Kat Mülkiyeti Yasasının uygulanması olanaklı değildir. Toplu konutların bir disiplin içinde bakılması, korunması, ortak alanlarda maliklerin ihtiyaçlarına göre düzenlemeler yapılması, masraf ve aidatların belirlenip alınması, personel çalıştırılması gibi hizmetler için oluşturulan site yönetiminin bu işleri kat malikleri adına yaptığı ve yürüttüğü belirgindir. Davacıya karşı işlenen haksız eylem sırasında da, site yönetiminin kat malikleri adına ortak alanda ... makinesi ile çevre düzenlemesi yaptırdığı belirlenmiştir. Site yönetiminin eylemli olarak ve yıllardır kat maliklerini temsil ettiği durumlarda zarar gören üçüncü kişilerin zararlarını site yönetiminden istemesinde hem kat malikleri hemde zarar gören yönünden hak ve adalet ile usul ve dava ekonomisine uygunluk sözkonusudur. Şu durum karşısında zararın gerçekleştiği ortak alanın hangi site yönetimi veya yönetimlerinin idaresinde bulunduğu belirlenerek o site yönetiminin sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece pasif husumet yönünden davanın reddedilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.