muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/910, Karar No: 2022/13648, Tarih: 23.11.2022

Sanıklardan ... ve ... hakkında anlatım sırasına göre iddianamenin 4. paragrafında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı halde bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, mahallinde bu hususta her zaman bir karar verilmesi mümkün bulunmuştur.

Dava konusu ihalelerde somut bir zarar tespitinin olmadığı, varsayıma dayalı zarar iddiasına da itibar edilemeyeceği, ihalelerin yapılması nedeniyle isnada göre ilgili kamu kurumu açısından bir zarar meydana gelmediği nazara alındığında; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ... ve ...'ye isnat edilen eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 6459 sayılı Yasa'nın 12. maddesiyle değişik 235/3-b maddesi kapsamında düzenlenen ihaleye fesat karıştırma suçunu oluşturacağı,

İddianameki anlatım sırasına göre 2-3-4 ve 7. paragraflarda isnat edilen kamu davasına konu edimlerin yapım ihalelerine ilişkin olması nedeniyle sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in eylemlerinin TCK'nın 236/2-d maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 236. maddesinde edimin ifasına fesat karıştırma halleri yasa koyucu tarafından tahdidi olarak sayılmış olup, maddede sayılan seçimlik hareketlerin ya da faillik durumunun genişletilmesinin anılan Yasa'nın 2. maddesindeki kanunilik ilkesine aykırılık teşkil edeceğinde bir kuşku bulunmadığı ayrıca sözleşmenin tarafı olup da hizmetin alıcısı konumundaki tarafın da zarar görmesinin gerektiği, maddedeki suç tanımında zarar unsur olarak açıkça belirtilmemiş olmakla birlikte, 6459 sayılı Yasa'ya ilişkin değişiklik önergesinin gerekçesinde de ihaleye fesat karıştırma suçunun temel şekline ilişkin ceza ile TCK’nın 236. maddesinde düzenlenen ve bir zarar suçu niteliği taşıyan edimin ifasına fesat karıştırma suçunun cezası arasındaki uyumsuzluğu gidermek amacıyla 235. maddenin birinci fıkrasındaki cezaların alt ve üst sınırlarında değişiklik yapıldığının ifade edilmesi karşısında zararın suçun unsuru olarak kabul edilmesinin zorunlu olduğu, somut olaylarda; edimlerin ifası sırasında belediye araç ve gereçleri ile personelinin kullanıldığından bahisle atılı suçtan açılan kamu davalarında, eylemlerin, edimin ifasına fesat karıştırma suçunun seçimlik hareketlerden hiçbirine uymaması nedeniyle bahse konu suçun unsurlarının oluşmadığı gözetildiğinde, sübutu halinde sanıkların üzerlerine atılı eylemlerin iştirak halinde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği, sanıklardan ..., ... ve ... hakkında iddianamedeki anlatım sırasına göre 6. paragrafta isnat olunan Ballar mahallesinde 139 Ada, 17 no.lu parselin satışı sonrasında 2886 sayılı Kanun'un 58. maddesine göre bedelin ödenmesinden sonra tapuda tescil yapılması gerekirken, ihale bedelinin tamamını almadan parselin tapuda devrini yapma şeklindeki eylemin de bu bağlamda görevi kötüye kullanma niteliğinde olduğu,

5237 sayılı TCK'nın 6459 sayılı Yasa'nın 12. maddesiyle değişik 235/3-b maddesi kapsamında düzenlenen ihaleye fesat karıştırma ile TCK'nın 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunun söz konusu maddelerde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, 14/11/2008 ve 23/03/2009 olan son suç tarihi ile inceleme günü arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasa'nın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanıklar haklarında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE

23/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7965, Karar No: 2015/17417, Tarih: 12.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7965 E.  ,  2015/17417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, kredi kartı borçlarını yatırmak için yolda yürüdüğü sırada, katılanın yanına yaklaşarak Almanya'dan geldiğini, taksicinin kendisini yanlış yerde indirdiğini, babasının öldüğünü, Erzurum'a gideceğini söyleyerek elindeki altın saati bozduracağını anlattığı, bu esnada kuyumcuların yanından geçerken orada bekleyen kimliği tespit edilemeyen bir şahsa saati gösterdiği, bu şahsın saatin 10.000,00 Euro edeceğini, şu anda saati satın alamayacağını, bir saat sonra para bulabileceğini söylediği, başka bir şahsın da katılanın yanına yaklaşarak, sanığı oyalamasını, çek bulup geleceğini, saati satın alınca kendisine de para vereceğini söyleyerek sanığın elindekinin değerli bir saat olduğu yönünde güven telkin ettikleri, bu esnada sanığın, acelesi olduğunu söyleyip katılandan ne kadar parası varsa vermesini, üstünü de saati satınca babası adına hayır yapmasını istediği, bunun üzerine katılanın bankada bulunan 900,00 TL parasını ATM'den çekip yanındaki 100,00 TL ile birlikte toplam 1.000,00 TL'yi sanığa verdiği, ardından saati kuyumculara götürdüğünde sahte olduğunu öğrendiği somut olayda; teşhis tutanağı, katılan ile sanığın birlikte ATM'den para çektiklerine ilişkin kamera kayıtlarına ait fotoğraflar birlikte değerlendirildiğinde dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 600 tam gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “600 gün” “500 gün” ve “1000,00 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80,00 TL” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12935, Karar No: 2012/18246, Tarih: 29.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/12935 E.  ,  2012/18246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/05/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne kendi tedavisine yönelik fazlaya ilişkin talebi ile dava dışı şahısların tedavi giderlerine dair istemin ise reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalının sevk ve idaresindeki araçla kendisinin kullandığı ve dava dışı işçilerinin de içerisinde bulunduğu araca tam kusurlu olarak çarpması sonucu kendisinin ve aracında bulunan üç kişinin yaralandığını, dava dışı bu kişilerin tedavisini de kendisinin yaptırdığını beyanla kendi tedavi gideri, işçilerinin tedavisi için yaptığı giderler ile kendisinin geçici iş göremezlik nedeniyle uğradığı maddi zararının tazminini istemiştir. Davalı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kendi tedavisi için yaptığı ve belgelenen tedavi gideri ile geçici iş göremezlik zararının davalıdan tahsiline karar verilmiş; davacının kendi tedavisine ilişkin giderlere yönelik fazlaya ilişkin talebin kanıtlanamaması nedeniyle, davacının kendisi tarafından yapıldığını iddia ettiği dava dışı üç şahsın tedavilerine ilişkin giderlere yönelik talebin ise aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının kendi tedavisi için yaptığı ve belgelenen tedavi gideri ile geçici iş göremezlik zararının davalıdan tahsiline karar verilmiş; davacının kendi tedavisine ilişkin giderlere yönelik fazlaya ilişkin talebin kanıtlanamaması nedeniyle, davacının kendisi tarafından yapıldığını iddia ettiği dava dışı üç şahsın tedavilerine ilişkin giderlere yönelik talebin ise aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosyada mevcut belgelerden, dava konusu olayda davacının 10 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralandığı ve tedavi gördüğü anlaşılmaktadır.Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda yargıç, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler. Diğer yandan, yaralanma nedeniyle tedavi gideri yapılması yaşamın olağan akışına uygun olup tüm giderlerin (ulaşım,iaşe vs.) belgelenmesi de beklenemez. Şu durumda davacının belgeye dayalı olmayan giderleri de bilirkişi marifetiyle belirlenmesi, belirlenemezse Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince takdir edilecek uygun bir tutarın, belgelendirilemeyen tedavi gideri olarak kabul edilmesi gerekirken, davacının tedavi giderine ilişkin talebinin belgeye dayanmadığı gerekçesiyle redddedilmesi doğru değildir.Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

-/-

-2-

2012/12935-2012/18246

b)Davacı, kaza sırasında aracında bulunan ve işçisi olan dava dışı şahısların tedavi giderini işverenleri olarak kendisinin karşıladığını ileri sürerek bu zararının da tazminini talep etmiş; mahkemece bu talep aktif husumet yokluğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

Davacı, işçilerinin yaralanması nedeniyle tedavi gideri ödediğini iddia ettiğine göre esasa girilerek bu hususun araştırılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacının bunlar için yaptığı harcamalar hakkında dava açmakta aktif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş olması ise doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2-a-b) sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3372, Karar No: 2020/1293, Tarih: 12.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3372 E.  ,  2020/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 14/03/2019 tarih ve 2018/187-2019/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 32.970 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket temsilcileri tarafından parasını istediği an geri alabileceği ve yüksek oranda kar verileceği vaadiyle davalılara 22.000 DM verdiğini, davalıların yasalara aykırı şekilde müvekkilinden para tahsil ettiklerini, müvekkilinin ortak olma iradesinin bulunmadığını ileri sürerek, müvekkilinin ortak olmadığının tesbiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.195,33 TL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının davalı şirketlerin ortağı olduğunu, ortağın sermaye olarak koyduğu parayı istemesinin mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı, somut olayda para toplama amacının güdüldüğü, davalıların bu durumu bilip birlikte hareket ettikleri, davacının zararından ötürü haksız fiil hükümleri uyarınca davalı şirketin ve yetkililerinin müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, dava konusu hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi adlı belgenin sözleşmenin tarafı olmayan davalı ... Gıda San. ve Tic. A.Ş. adlı şirket yönünden bağlayıcı olmadığı gerekçesiyle, davalılar Yimpaş Holding A.Ş., Yimpaş İhtiyaç Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ... yönünden davanın kısmen kabulü ile davacıyla aralarında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı ve kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğünün tespitine, 22.000 DM karşılığı 24.929,87 TL'nin davalılar Yimpaş Holding A.Ş., Yimpaş Yozgat İhtiyaç Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ...'dan dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... Gıda San. ve Tic. A.Ş. yönünden ise açılan davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'nun 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler ile 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu Geçici 4. maddede ''31/12/2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 6/12/2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının, Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere, kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 12/02/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

2- Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 12/02/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz çoğunluğunun bozma düşüncesine dayanak teşkil eden 7194 sayılı Kanun’un 41. maddesi ile çeşitli kanunlara eklenen Geçici 4. madde, kanaatimizce, her şeyden önce, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi ve bu maddede öngörülen karar alma hakkıyla birlikte ele alındığında Anayasa’nın 36. maddesinde hükme bağlanan hak arama hürriyetini ihlal eden bir yasal düzenlemedir.

Öte yandan, söz konusu hüküm, yine Anayasa’nın 9. maddesindeki yargı yetkisinin bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılacağına ilişkin hükme, kanun maddesinin kamuoyunca bilinen ve sınırlı sayıdaki sermaye şirketi ile ve bu şirketler aleyhine açılan davalarla ilgili olduğu düşünülecek olursa Anayasa’nın kanun önünde eşitlik ilkesi kapsamındaki 10/4. maddesi ile yasama meclisinin bir devlet organı sıfatıyla bu ilkeye uygun hareket etme zorunluluğuna ilişkin 10/5. maddesine, yine Anayasa’nın 35. maddesinde belirtilen ve kişinin temel hak ve hürriyetleri kapsamındaki mülkiyet hakkına ve bu hakkın ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılacağına ilişkin hükme aykırı olduğu gibi, buradan hareketle, devletin, kişinin temel haklarını hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan engelleri kaldırmaya çalışması gerekmesine karşın hak arama ve mülkiyet hakkının kullanımının önüne geçen bir düzenleme olarak ortaya çıkmış bulunması nedeniyle Anayasa’nın 5. maddesine, keza düzenlemenin kişinin temel hak ve özgürlükleri kapsamındaki hak arama ve mülkiyet hakkının özüne dokunan niteliği gözetildiğinde Anayasa’nın 13. maddesine, Anayasa’nın 138/3. maddesinde görülmekte olan somut davalarla ilgili olarak yasama meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili görüşme dahi yapılamayacağı hükme bağlanmış iken dava hangi nedenle açılmış olursa olsun verilecek kararın ve hatta yargılama giderlerinin dahi ne şekilde hükme bağlanacağının düzenlenmiş olması nedeniyle söz konusu hükme de aykırı düşmektedir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Tüm bu nedenlerle, çoğunluk kararının dayanağı yasa hükmünün, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddesi uyarınca itiraz yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması ve buradan çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği kanısında olduğumuzdan çoğunluğun bozma düşüncesine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/8932, Karar No: 2011/1806, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8932 E.  ,  2011/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Sanıklar H.. Ö.., E.. Ç.., ..., M.. Ç.. ve E.. Ç..’nin İİK’nun 333/a maddesine muhalefet etmek suçundan beraatlerine, İİK’nun 345/a maddesine muhalefet etmek suçundan ise İİK'nun 347.maddesi gereğince şikayet haklarının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 11.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1096, Karar No: 2018/11234, Tarih: 04.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/1096 E.  ,  2018/11234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Mahallinde yapılan keşif sonucu, ... Köyü, 135 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.