muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12098, Karar No: 2013/18241, Tarih: 03.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12098 E.  ,  2013/18241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın borcundan dolayı 16.10.2008 günü yetkili makamca mühürlenmesi sonrasında 19.01.2009 tarihinde yapılan kontrolde mührün bozularak sayacın kullanıldığının iddia olunması, sanığın, mühürlemeden sonra sayacının delik olmasından dolayı yeni sayaç aldığını ve kendisinin evde bulunmadığı bir sırada görevlilerin gelerek sayacı takmış olduklarını ve bu esnada mührün görevliler tarafından bozulduğunu ve kendisinin mührü bozmadığını savunması, mühürleme ve bozma tutanaklarının dosya içinde bulunması, tutanak düzenleyicilerin mühürleme ve bozma tutanak içeriğini doğrumaları, Başbakanlık Özelleştirme İdaresi'nin Dairemize hitaben yazdığı 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı yazıda müşteki şirket ...'ın 28.01.2009 tarihinde özelleştirildiğinin bildirilmesi ve sanığın savunmasında belirttiği mührün görevlilerce yeni sayaç takımı sırasında bozulup bozulmadığı ve sanığın sayaç değişimi yönünde bir talebi bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra suç tarihinin özelleşme tarihinden önce olması hususu da değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13377, Karar No: 2017/4775, Tarih: 20.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13377 E.  ,  2017/4775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 13.01.2013 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

Ancak;

1-Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/2907-203 sayılı iddianamesi ile; sanıkların olay gecesi ...'un işlettiği kahvehaneye geldikleri, sanık ...'ın bu kişiye hitaben "Sen bu kahvehaneyi neden devraldın, bu kahvehaneyi ben devralacaktım, madem burayı devraldın bana günlük haraç vereceksin, haraç vermezsen bu kahvehaneyi bana devret" dediği, sanık ..., ... "Dayı kağıtları aldın mı, sıkalım mı kafasına" dediği, ...'un da ... 100.-TL verdiği olayla ilgili olarak açılan kamu davasının Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/133 esasına kayıt ile yürütülen yargılama sonunda sanıklar hakkında yağma suçundan mahkumiyet kararı verildiği,

31.12.2012 tarihli olaydan on gün sonra, 13.01.2013 günü sanık ...'ın bu kez yanında kimliği belirlenemeyen iki kişi ile katılanın işçi olarak çalıştığı ... İlçesi ... Köyü Kalkındırma Derneği kahvehanesinin kapısına 22:30 sıralarında gelerek içeri girmeye çalıştığı, aynı husustaki para istemini yinelediği, katılanın, sanığın kendisinden on beş gün kadar önce zorla 100.-TL alması ile ilgili aralarında sorun olduğu için içeri almamak için kapıyı tuttuğu, sanığın içeri giremediği, 'Seni bugün de öldürürüm, yarın da öldürürüm, çınar ağacına asarım, bu köyde ibret olsun, sana bu kahvehaneyi yar etmem, günlük haracımı vereceksin' dediği, daha sonra etraftaki kişilerce uzaklaştırıldığı olayda, sanık ... hakkında açılan ve iki dava dosyasında sanığın olayların başından beri 500.- TL parayı mağdurdan almaya yönelik olup buna göre sanığın eyleminin hukuki nitelendirilmesi ile eyleminin tek yağma suçunun oluşturup oluşturmayacağı noktasında ortaya çıkan bu duraksamanın tamamen ortadan kaldırılabilmesi için öncelikle fiili ve hukuki irtibat bulunan dava dosyalarının olanaklı ise birleştirilmesi olanaklı değilse getirilirken incelenerek delillerin birlikte değerlendirilmesi, gerektiğinin düşünülmeden yargılamaya devamla eksik inceleme ile yetinilip yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Kahvehane içine giremeyen sanığın yağma eyleminde TCK'nın 149/1. maddesinin (d) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a-Kahvehane içine giremeyen sanığın yağma eyleminde TCK'nın 149/1. maddesinin (d) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi,

b-5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde düzenlenmiş olan "takdiri indirim nedenleri" cezanın doğrudan doğruya sanığın kişiliğine uydurulmasını öngören yargısal bir kişiselleştirme kurumudur. Bu maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken mahkemece gerekçe gösterilmeli ve bu gerekçe sanığın kişiliği ile ilgili bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır. Yasal, yeterli ve geçerli bulunmayan bir gerekçeye dayanılarak istemin reddine karar verilmesi, yasa koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi cezanın kişiselleştirilmesi ilkesine de aykırı olup, uygulamada keyfiliğe yol açabilir. Bu takdir, mutlaka olayla uyumlu olmalı, yargıcın soyut kanılarına değil, sanığın kişiliğinde var olan nedenlere dayanmalıdır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık ... hakkında şartları oluşmadığından bahisle takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği, sanık savunmanı tarafından son celse sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasının talep edildiğinin anlaşılması karşısında ve yukarıdaki açıklamalar ışığında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması yönündeki inanca hangi somut verilere dayanarak ulaşıldığı denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan kanunda öngörülen kriterlerin değerlendirilmesine yeterince yer verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1202, Karar No: 2012/111, Tarih: 18.01.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/1202 E.  ,  2012/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 141 ada 70 ve 89 parsel sayılı sırasıyla 4058,48 m2 ve 27562,65 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, edinme koşullarının gerçekleşmediğini ileri sürerek 141 ada 89 parsele karşı, davacı ... ise miras yoluyla gelen hakka dayanarak her iki taşınmaza karşı ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda davacı Hazine'nin davasının kabulüne, davacı ...'in davasının kısmen kabulüne, dava konusu 141 ada 70 parsel sayılı taşınmazın payları oranında ... mirasçıları adına, aynı ada 89 parsel sayılı taşınmazın ise davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafın temyizi yargılama giderleri ile yargılama giderinden sayılan vekalet ücreti ile ilgili hükme yöneliktir.

Mahkemece davacı Hazine'nin davasının kabulüne, davacı ...'in davasının kısmen kabulüne, yargılama giderlerinin davalı ...'ten alınmasına, davacı Hazine yararına vekalet ücreti takdirine karar verilmiş ise de; verilen hüküm yasal düzenlemelere ve dosya içeriğine uygun düşmemiştir.

HUMK'nun 94. maddesi hükmüne göre kural olarak davalı tarafın davayı kabul etmesi halinde yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması için davayı kabul etmesi yeterli olmayıp, aynı zamanda kabulün en geç taraf teşkilinden sonraki ilk duruşma oturumunda .../....

2011/1202-2012/111 S.2

yapılması ve davalının hal ve durumu itibarı ile dava açılmasına sebebiyet vermemiş olması gerekir. Bu iki koşuldan herhangi birinin gerçekleşmemiş olması halinde davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerekeceği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; davalı taraf dava açılmasına sebebiyet vermediği gibi dava açıldıktan sonra ilk duruşma gününde duruşmaya gelerek aleyhine açılan davayı kayıtsız ve koşulsuz olarak kabul etmiştir. Ayrıca mahkeme hükmünden sonra 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A ve geçici 11. maddelerinde kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunamayacağı ve bu hükmün henüz infaz edilmemiş yargı kararlarına da uygulanacağı açıklanmıştır. Bütün bu olgular gözetildiğinde davalının yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; mahkemece davacılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerlerinde bırakılmasına karar verilmesi ve davacı taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin 5 ve 6 numaralı bendlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine 5. bend olarak “Yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 130,18 TL nisbi karar ve ilam harcının davacı ...'ten alınmasına,” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından temyiz harcı alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 18.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5181, Karar No: 2015/6722, Tarih: 06.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5181 E.  ,  2015/6722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya incelemesinden davacıların desteğinin kaza sonrasında 02.04.2006 tarihinde öldüğü, bu tarih itibariyle destek ...Kaydının olup olmadığının ilgili kurumdan sorularak saptanması, eğer .... lı ise mirasçılara bağlanan dul ve yetim maaşlarının Peşin Sermaye Değerlerinin ve bunun rücuya tabi olup olmadığının ...’dan sorularak gelen cevabi yazılar ile birlikte dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2671, Karar No: 2021/9037, Tarih: 21.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2671 E.  ,  2021/9037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4,53/6. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılan vekili sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki yolcu minibüsü ile gündüz vakti, Rize-Ardeşen arasında yolcu taşımakta iken, yolcu olarak bulunan ölen ...’ın, ineceği yere yaklaşması üzerine, yanında oturan arkadaşı tanık ...'ın ifadesine göre, ölenin dolmuş şoförünün yanına giderek yol üzerinde inmek istediğini belirttiği ve yerine oturduğu, bunun üzerine sanığın hızını azaltması üzerine ölenin ayağa kalktığı ve kapıya doğru yönelerek, elini demirlerden tuttuğu, bu sırada aracın ortasında bulunan otomatik yolcu kapısını açıldığı, dolmuşun tamamen durmadan açık olan kapısından ölenin indiği sırada dengesini kaybederek yere düştüğü ve kafasını sert bir cisme çarpması sonucu künt kafa travmasına bağlı kafa tası kırıkları ile birlikte gelişen beyin kanaması sonucu öldüğü, sanığın asli kusurlu olduğu ve kabul edildiği olayda; sanığın idaresindeki minibüs ile kapısı açık olarak seyretmediği, indireceği yere yaklaşması üzerine, yavaşladığı anda kapısını açması nedeni ile bilinçli taksirin koşulları oluşmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sanığın kusuru olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 21.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15104, Karar No: 2013/16664, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/15104 E.  ,  2013/16664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını daha sonra davalı bankanın kesmiş olduğu komisyon ücretlerinin iadesine Kırıkkale Merkez Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığı 29/02/2012 gün ve 2012/04-11 sayılı kararı ile yapılan kesintinin iadesine karar verildiğini(1.800 TL), Kırıkkale 1.İcra Müdürlüğünün 2012/1936 Esas sayılı dosyası ile davalı hakkında icra takibi yaptığını, davalı bankanın itirazında haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek itirazın iptali ile davalının takip konusu alacağın %40'ından aşağı olmamak icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir

çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, Mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33880, Karar No: 2016/6654, Tarih: 21.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/33880 E.  ,  2016/6654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı vekili;müvekkilinin davalıya ait işyerinde 10/02/2005-28/07/2008 ile 26/04/2009-19/07/2012 tarihleri arasında iki dönem halinde çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek,kıdem ihbar tazminatı, izin ücreti, ücret alacağı ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili; davacının müvekkili şirkette iki dönem halinde çalıştığını, 28/07/2008 tarihinde istifa ederek işten kendi isteğiyle ayrıldığını, 19/07/2012 tarihinde ise davacının hizmet akdinin, zimmetinde bulunan araca yabancı kişi alması ve sürücü hizmet sözleşmesinin 4. Maddesine aykırı davrandığının tespit edilmesi nedeniyle haklı olarak feshedildiğini,davacının asgari ücretle çalıştığını ve kendisine başkaca herhangi bir ücret ödenmediğini, herhangi bir alacağının da bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Karşı davada ise;davacının birinci dönem çalışmasının sonunda ihbar önellerine uymadan istifa ederek işten ayrıldığındai ihbar tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı-karşı davacı ... Uluslararası Nakliyat ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davanın kısmi eda, külli tespit talepli belirsiz alacak davası olup, ıslah olarak isimlendirilen dilekçenin talep artırım dilekçesi olmasına ve belirsiz alacak davasında zamanaşımının dava açılmakla kesildiğinin anlaşılmasına, mahkemece talep artırımına karşı yapılan zamanaşımı itirazına değer verilmemesinin yasaya uygun olmasına, genel tatil ücretinin kayıtlara göre belirlenmesi karşısında taktiri indirim yapılmamasında bir isabetsizlik olmamasına göre davalı-karşı davacı Şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri “ davacının kullandığı araca yabancı uyruklu bir kadın alması iş akdinin işverence haklı olarak feshedilmesini gerektirecek ağırlıkta bir eylem değildir” gerekçesiyle kabul edilmiştir.

Davacı ile davalı işveren arasında imzalanan hizmet sözleşmesinde “ davacının araca başka kimse almayacağı” hükmü yer almaktadır.

2-Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri “ davacının kullandığı araca yabancı uyruklu bir kadın alması iş akdinin işverence haklı olarak feshedilmesini gerektirecek ağırlıkta bir eylem değildir” gerekçesiyle kabul edilmiştir.

Davacı ile davalı işveren arasında imzalanan hizmet sözleşmesinde “ davacının araca başka kimse almayacağı” hükmü yer almaktadır.

Davacı uluslar arası tır şoförü olup, 23.04.2012 tarihinde Romanya'nın Livopa şehrinde sevk ve idaresinde bulunan Renault marka xx xxx xx plakalı tır ile yaralamalı trafik kazasına karışmış Romanya polis teşkilatınca tutulan cezai takip başlatılmamasına dair kararda davacının idaresindeki araçta S.M.D. isimli yabancı uyruklu bir kadının yolcu olarak bulunduğu ve hafif şekilde yaralandığı tespiti yapılmıştır. Bu kararın tercüme edilmesi sonucunda durum davalı işverence öğrenilmiş ve iş akdi süresinde feshedilmiştir.

Söz konusu kazada S.M.D. isimli yabancı uyruklu bir kadın yolcu yaralanmıştır. Kazanın ölüme neden olabileceği ihtimali de mevcuttur.

Davacı sözleşmeye uymadığı gibi, işvereni hukuki sorumluluk altına sokabilecek bir davranışta bulunmuştur. Davacının bu davranışı doğruluk ve bağlılığa aykırı olup, güven zedeleyici niteliktedir. Bu nedenle işverenin feshi haklı olup, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3- Hükmedilen alacakların net mi, brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK. nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/39568, Karar No: 2015/176, Tarih: 06.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/39568 E.  ,  2015/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infaz aşamasında değerlendirilecek olan hizmet kolunun da belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ....'ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen aykırı olarak, "kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbiri uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasındaki "temizlik sektöründe" ibaresinin hükümden çıkarılması" biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 06.01.2015 tarihinde oyçukluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Hizmet kolu belirlenmeden sanığın hangi çalışmaya gönüllü olduğu sorulamayacağından 5275 sayılı CGTİK'nin 105. maddesindeki hükümler de gözetildiğinde Mahkemenin kararının doğru ve hukuka uygun olduğunu düşündüğümden sayın çocğunluğun düzeltme görüşüne katılamıyorum.