muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/502, Karar No: 2012/6647, Tarih: 02.07.2012

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Davacı dava dilekçesinde, taşınmazın bir kısmını üçüncü şahıstan satın aldığını, diğer bir kısmının ise, babasından intikal ettiğini ve paylaşım sonucu kendisine düştüğünü bildirmiştir. Keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ile tanık ise; dava konusu yerin kimden kaldığı konusunda bir açıklamada bulunmadıkları gibi paylaşımdan da söz etmemişlerdir. Bu nedenle mahkemece bu husus üzerinde durulması ve olayın açıklığa kavuşturulması zorunludur. Taşınmazın bir kısmı veya tamamı davacının babasından kalmış ise, dosya arasında bulunan nüfus aile kayıt tablosuna göre muris ...’un 25.05.1986 tarihinde öldüğü, bu durum karşısında terekesinin TMK.nun 701 ve 702. maddeleri gereğince elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır. Elbirliği mülkiyetine tabi taşınmaz bakımından mirasçıların belirlenmiş payları olmayıp, her birinin payı taşınmazın tamamı üzerinde söz konusudur. TMK.nun 702.maddesi uyarınca terekeye dahil taşınmazlar için tasarrufi işlemlerde oybirliği aranır. Dava da bir tasarrufi işlem olup, tüm mirasçıların birlikte üçüncü kişilere karşı dava açmaları zorunludur. Tereke dahil bir taşınmaz için bir veya birkaç mirasçının tek başına üçüncü kişilere karşı dava açma sıfat ve hukuki ehliyetleri bulunmamaktadır. Davacı sadece kendi adına tescile karar verilmesini istemiştir. Bu istek diğer mirasçıların paylarını kapsamaz. Bu bakımdan taşınmazın tamamının veya bir kısmının davacının babasından paylaşım, bağış veya satış yoluyla davacıya geçip geçmediğinin belirlenmesi, bu yollardan biriyle davacıya geçmiş ise, davanın bulunduğu bu haliyle yürütülmesi ve aşağıda açıklanacak eksikliklerin yerine getirilmesi gerekir. Şayet taşınmazın tamamı veya bir kısmı davacının babasından kalmış, ancak satış, bağış ve paylaşım olgusu somut olayda gerçekleşmemiş ise, davacı yalnızca kendi adına tapuya kayıt ve tescili isteğinde bulunduğundan TMK.nun 701 ve 702.maddeleri uyarınca davanın dava koşulundan reddine karar verilmesi düşünülebilir.

Oltu Kadastro Müdürlüğünün 04.03.2011 gün ve 01/405 karşılık sayılı yazılarında dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında “pasif dere yatağı” olarak tespit dışı bırakıldığı açıklanmıştır. Taşınmaza komşu 149 ada 29 ve aynı ada 18 sayılı parsellerin tespitleri 1988 yılında yapıldığına göre dava konusu yerinde bu tarihte pasif dere yatağı niteliğiyle tapulama harici bırakıldığının kabulü gerekir. Taşınmazın belirlenen bu niteliğine göre imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğu anlaşıldığından 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi uyarınca imar ve ihya olgusunun araştırılıp belirlenmesi zorunludur. Taşınmazın zaman zaman su taşkınlarına maruz kaldığı ve Sivri Çayı'nın etki alanında bulunduğu dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerle sabittir. Bundan ayrı Oltu Kadastro Müdürlüğünün 24.05.2011 tarih-150.06/773 sayılı yazıları ekinde gönderilen orijinal paftaya göre, dava konusu yerin “kumsal” alanda yer aldığı arada Sivri Çayı'nın geçtiği belirlenmiştir. Uzman bilirkişilerce çay ile taşınmaz arasında kot farkının bulunduğu açıklanmış ise de, taşınmazın paftada görünen durumu itibariyle kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilme konusunda nitelik bakımından duraksama söz konusudur. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre dava konusu yerin daha önce arpa, buğday vs. ekmek suretiyle kültür arazisi olarak kullanıldığı, daha sonra 1989 yılından itibaren çayır niteliğiyle otundan yararlanıldığı ve biçenek olarak tasarruf edildiği anlaşılmaktadır.

Taşınmazın gerçek niteliğinin belirlenmesine yarayan en iyi yöntem hava fotoğraflarının uygulanmasıyla sonuca ulaşılır. Dava 23.02.2011 tarihinde açıldığına göre, bu tarihten geriye doğru en az yirmi yıl öncesine ait (1980-1991 yılları arası) iki ayrı zamanda çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından getirtilerek dosya arasına konulması, bundan ayrı taşınmaza komşu 149 ada 29 ve 18 sayılı parsellere kadastro tespitleri sırasında revizyon gören sırasıyla 25.01.1971 tarih 303 ve 25.12.1971 tarih ve 448 sıra nolu tapu kayıtlarının bulundukları yerlerden getirtilerek dosyaya eklenmesi, ondan sonra yapılacak keşifte hava fotoğraflarıyla komşu parsellere ait tapu kayıtlarının uzman bilirkişi jeodezi ve fotoğrametri uzmanı, yerel bilirkişiler ve tanıklar aracılığıyla zemine uygulanması 05.04.2011 tarihli keşif ara kararının yöntemine uygun bir biçimde verilmediği, yerel bilirkişi ve tanıkların ne şekilde dinlenecekleri konusunda herhangi bir açıklama içermediği gibi tarafların tanık ve delilerini bildirmeleri konusunda da herhangi bir süre ve imkan tanınmadığı gözetilerek, tarafların tanık ve delillerini bildirmeleri konusunda kendilerine süre ve imkan tanınması, yerel bilirkişi ve tanıkların HMK.nun 243, 244, 259 ve 290.maddeleri gereğince davetiye ile keşif yerine çağrılmaları, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerinde dinlenmeleri, hava fotoğraflarının çekildikleri tarihlere göre taşınmazın arpa, buğday vs ekilen kültür arazisi niteliğinde bir yer olup olmadığı, çayır niteliğinde bulunup bulunmadığı, hava fotoğraflarına göre dava konusu yerin “kumsal” olarak görülüp görülmediği ya da hangi nitelikte bulunduğu konularında inceleme yapılması, hava fotoğraflarının stereoskopik aletle ve üç boyutlu olarak incelemeye tabi tutulması, uzman bilirkişiden gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, komşu kayıt ve belgelerin taşınmaz yönünü ne gösterdiği üzerinde durulması, teknik bilirkişiye krokisi üzerinde işaret ettirilmesinin sağlanması, HMK.nun 290/2

.nun 290/2.maddesi uyarınca taşınmazın yakın plan ve panoramik fotoğraflarının konunun uzmanı bilirkişi tarafından çektirilerek dosya arasına konulması, dava konusu yerin muris ve davacı ile mirasçıları tarafından hangi tarihte imar ve ihyasına başlandığı, imar ve ihyayı ne şekilde sürdürdükleri, hangi tarihten itibaren tarım arazisi olarak kullanıldığı, imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve hangi tarihten itibaren de biçenek olarak kullanıldığı konularında yerel bilirkişi ve tanıkların beyanlarına başvurulması, taşınmazın gerçek niteliğini hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması, haritada “kumsal” göründüğü halde tarım arazisi ve biçenek olarak kullanılması hususlarının açıklığa kavuşturulması, taşınmazı kumsal gösteren paftanın hangi tarihte düzenlendiğinin (bir fotokopisi de eklenmek suretiyle) kadastro müdürlüğünden sorulması, daha önce götürülmeyen uzman bilirkişi başka bir ziraat mühendisinden bu konuda gerekçeli, tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık rapor istenmesi, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/284, Karar No: 2018/7587, Tarih: 17.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/284 E.  ,  2018/7587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin 06.04.2015 tarih 2015/4721 E. 2015/6227 K. sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı sürelerinin dolmuş olması nedeniyle düşme kararı verilmiş olup söz konusu kararın niteliği gereği önceki hükümde direnilemeyeceği gözetilerek hırsızlık suçuna yönelik olarak yapılan incelemede;

02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 36. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi değiştirilerek;

"Direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir. Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir”... şeklindeki düzenleme karşısında, yerel mahkemece verilen direnme kararı üzerine Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulunca Dairemize gönderilmekle;

Dairemizin 15.11.2014 tarihli ve 2015/4721 E, 2015/6227 K. sayılı bozma kararına karşı mahkemesince verilen direnme kararının kabulü ile Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.10.2015 tarihli ve 2015/315 E. 2015/502 K. sayılı hükmün hırsızlık suçu yönünden yapılan incelemesinde,

Mağdurun, olay tarihinde gece vakti iş yerinde hırsızlık olduğunu söylemesi, suça sürüklenen çocuğun ise iş yerine hangi saatte girdiğini hatırlayamadığını beyan etmesi, olay yeri inceleme raporunda suç saatinin 23.00-07.00 saatleri arasında gerçekleştiğinin belirtilmiş olması karşısında hırsızlık saatinin tam olarak tespit edilememesi sebebiyle şüpheli durum suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilerek eylemin gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlendiği kabul edilmekle, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK 143. maddesinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1,-b 31/2 maddelerine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 30.06.2010 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 02.05.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara

alınarak, suç tarihi olan 12/09/2006 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunduğunun gözetilmemesi,

alınarak, suç tarihi olan 12/09/2006 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6739, Karar No: 2014/6676, Tarih: 11.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/6739 E.  ,  2014/6676 K.**

* TÜKETİCİ HAKEM HEYETİ KARARINA İTİRAZ DAVASI

* SAVUNMA HAKKI

* DOSYA ÜZERİNDEN KARAR VERİLMESİNİN HUKUKİ DİNLENİLME HAKKI YÖNÜNDEN HATALI OLUŞU

* KANUN YARARINA BOZMA

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 27

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 297

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 320

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 36

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozulması istenilmekle, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Davalının kullandığı kredi nedeniyle kendisinden masraf kesildiğini, Esenyurt Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 11.01.2013 tarih ve 2013/131 sayılı kararı ile;983, 00 TL ücretin davalıya iadesine karar verdiğini ileri sürerek hakem heyeti kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına temyiz edilmiştir.

Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu 2014/6739-6676 hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir. Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile İstanbul 2.Tüketici Hukuk Mahkemesi’nin 29.05.2013 tarih ve 2013/ 762 esas 2013/ 799 karar sayılı kararının sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, 11.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27389, Karar No: 2024/1791, Tarih: 20.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/27389 E.  ,  2024/1791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1029 E., 2021/1195 K.

İHBAR OLUNANLAR : 1- .... 2- ...

DAVA TARİHİ : 19.09.2016

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2016/624 E., 2018/722 K.

Taraflar arasındaki konut sigortasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 13.03.2016 ile 30.05.2016 tarihleri arasında Hakkari'nin ... ilçesinde sokağa çıkma yasağı ilan edildiğini, bu sürede davacının burada bulunan konutlarının ve konutlar içindeki eşyalarının terör eylemleri sonucu zarar gördüğünü, konutların davalı tarafından Mutlu Konut Sigorta poliçesi ile sigortalandığını, sigorta poliçesinde terör eylemlerinin de teminat kapsamında olduğunu, meydana gelen zararın giderilmesi için davalı şirkete başvurulduğunu ancak talebin reddedildiğini, ret kararının hatalı olduğunu ve davalının oluşan zarardan sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 9.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş; 30.05.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 118.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı şirket nezdinde geçerli bir poliçenin bulunmadığını, davacının primlerini ödememesi nedeniyle sigorta sözleşmesinin feshedildiğini, davacı tarafından poliçe akdedileceği esnada taşınmazın bulunduğu bölgede terör olaylarının yaşandığını, daha önce ilan edildiği gibi yine sokağa çıkma yasağı ilan edileceğinin bilindiğini, rizikonun bilinmezliği ilkesine aykırı olacak şekilde mezkur poliçeler akdedilmek istendiğini, davacının bildirim yükümlülüğüne uymadığını, rizikonun bilinmezliği ilkesine de aykırı olarak doğacağını bildiği bir zararı kazanç elde etmek maksadı ile sigorta altına almak istediğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla bir an için davacının şirketlerine karşı tazminat talep edebileceği düşünülürse dahi özel ve genel şartları gereğince belirlenecek ve konusunda uzman bilirkişilerce tespit edilecek zararın %5 muafiyet tenzili sonrasındaki bakiyesinin ödenebileceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının konutlarının ve içinde bulunan eşyaların sigorta sözleşmesinde terör rizikosuna karşı teminat altına alındığı, davaya konu rizikonun teminat süresi içerisinde gerçekleştiği, öncelikle sigorta poliçesindeki limit içerisinde kalan zararın sigorta kapsamında sigorta şirketi tarafından zararın karşılanması gerektiği, 31.07.2018 tarihli bilirkişi heyet raporunun denetime elverişli olduğu, hükme esas alınması gerektiği, raporda hasar miktarı ile hasara uğrayan eşya bedelinin hesaplandığı, poliçede yer alan %5 terör muafiyetinin uygulandığı, toplam zararın 153.144,23 TL hesaplandığı, ancak taleple bağlılık ilkesi gereği ıslah edilen miktar üzerinden talebin kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 118.000,00 TL alacağın dava tarihi olan 19.09.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı tarafından primlerin ödenmediğini, bu nedenle geçerli poliçeler bulunmadığını, davacı tarafından poliçe akdedileceği esnada taşınmazın bulunduğu bölgede terör olaylarının yaşandığını, daha önce ilan edildiği gibi yine sokağa çıkma yasağı ilan edileceğinin bilindiğini, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla bir an için davacıların şirketlerine karşı tazminat talep edebilecekleri düşünülürse dahi özel ve genel şartları gereğince belirlenecek ve konusunda uzman bilirkişilerce tespit edilecek zararın %5 muafiyet tenzili sonrasındaki bakiyesinin ödenebileceğini belirterek kararın kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu konut sigorta poliçesinin atıfta bulunduğu Yangın Sigortası Genel Şartlarında düzenlenen terör klozuna göre 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nda belirtilen terör eylemleri ve bu eylemlerden doğan sabotaj ile bunları önlemek ve etkilerini azaltmak amacıyla yetkili organlar tarafından yapılan müdahaleler sonucu sigortalı şeylerde meydana gelen zararların teminata ilave edildiği, olay tarihlerinde sokağa çıkma yasağı ilan edildiğinin, güvenlik güçlerinin operasyon yaptığının televizyon ve basında yer aldığı, davalı şirketin acentesinin olaylardan önce poliçe tanzim etmesinin sigorta şirketi ile acente arasında ki ilişkiyi ilgilendirdiği, davalının basmetli tacir gibi hareket etmesi gerektiğinden sigortalının beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığından söz edilemeyeceği, 5233 sayılı Kanun gereğince sigorta tarafından yapılan ödemelerin Devlete rücu edilemeyeceği yönündeki düzenleme ve sigortanın yaptığı ödemenin kanun kapsamında yapılacak ödemeden mahsup edileceği gözetildiğinde zenginleşme yasağı kapsamına girmediği, ıslah tarihi dikkate alındığında zamanaşımı süresinin dolmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Ticaret Mahkemesinin görevli olduğunu, rizikonun bilinmezliği ilkesine aykırı olarak poliçeler akdedildiğini, davacı tarafın bildirim yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğini, olayların yaşandığı yerin taşınması, zarar gören taşınmazlar hakkında yıkım kararı alınmasının söz konusu olduğunu, davacının konutlarının bu yerlerden olması halinde davanın reddi gerektiğini, davacı tarafından devlete yapılan bir başvuru olup olmadığının, davacının ödeme alıp almadığının belirlenmesi gerektiğini, hasar bildirimi üzerine poliçelerin iptal edildiğini, primlerin iade edildiğini, davanın kabulü halinde primlerin mahsup edilmesi gerektiğini, fesih hakkının değerlendirilmediğini, bilirkişi raporunun usulsüz olduğunu, raporun soyut verilere dayandığını, bu rapor doğrultusunda hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, hasar tarihi dikkate alındığında iki yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra yapılan ıslah kabul edilerek hüküm kurulduğunu, zamanaşımının dolmuş olması nedeniyle davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme