muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2371, Karar No: 2015/2549, Tarih: 19.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2371 E.  ,  2015/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2308, Karar No: 2024/6842, Tarih: 22.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2308 E.  ,  2024/6842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2095 E., 2023/3358 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin reddi, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2019/361 Esas, 2022/367 Karar sayılı kararının, katılan vekili ile sanıklar müdafiilerinin temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.05.2023 tarihli ve 2022/12756 Esas, 2023/3157 Karar sayılı kararı ile, "sanık ... hakkındaki hükme yönelen istinaf başvuruları hakkında iki farklı hüküm kurulması suretiyle karışıklığa neden olunması ile sanıklar ..., ... ve ... yönünden bağlantı nedeniyle" nedeniyle bozulmasına, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.12.2023 tarihli ve 2023/2095 Esas, 2023/3358 Karar sayılı kararı ile,

a) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/1-d, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların suçu silahla işlediklerine, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaksızın tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

2. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanıklar ... ve ... yönünden haksız tahrik indiriminin uygulanması, sanık ... yönünden beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suça iştirak etmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kavgayı ayırmaya çalıştığına, suça iştirak etmediğine, gerekçenin yetersiz olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

5. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, gerekçenin yetersiz olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kavgayı ayırmaya çalıştığına, suça iştirak etmediğine, gerekçenin yetersiz olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

5. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, gerekçenin yetersiz olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

6. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, ceza miktarına, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, haksız tahrik bulunduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan vekilinin, süre tutum talebinde bulunduğu 23.12.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz sebebi bildirdiği anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine ilişkin Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiği ve sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket etmek suretiyle fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurduklarının saptandığı, sanıklar ile katılan arasında öldürmeye gerektirecek düzeyde husumet bulunmadığı, tekme ve yumruklarla yapılan kavgada katılanın yaralandığı, sanıkların tasarlayarak ya da canavarca hisle öldürme kastı ile hareket ettiklerinin şüpheli kaldığı, kasıtlarının yaralamaya yönelik olduğu, sanıkların eylemlerine uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, karşılıklı kavga sonucunda, katılanda meydana gelen yaralanmalar dikkate alındığında, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığı, dolayısıyla meşru savunma koşullarının oluşmadığı, ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiği tespit edilemediğinden, sanık ... hakkında uygulanan asgari oranda haksız tahrik indiriminin doğru şekilde uygulandığı, diğer sanıklar yönünden haksız tahrik hükmünün uygulama koşullarnın oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan vekili, Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.12.2023 tarihli ve 2023/2095 Esas, 2023/3358 Karar sayılı kararında katılan vekili, Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2315, Karar No: 2020/6810, Tarih: 07.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/2315 E.  ,  2020/6810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ile karşılıklı olarak .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1093 esas sayılı dava dosyasında özel hayatın gizliliğini ihlal, tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından katılan sanık olarak yargılandığı ve gizlilik kararı bulunmayan aleni duruşmada savunmasını destekleme amacıyla sanık kürsüsünde elinde bulundurduğu katılana ait olan ve bir kısmı çıplak olan resimleri, duruşma devam edip ara karar kurulduğu sırada katılan vekillerinin katılana ait çıplak resimlerin teşhir edildiği belirtilerek mahkeme hakimine çıplak fotoğrafı gösteriyor şeklindeki sözleri üzerine, sanığın “bu fotoğraflar benim yatak odamda çekilmiştir. gizli çekildiği iddia olunmaktadır bu doğru değildir” şeklindeki beyanı üzerine çıkan arbedede sanığın resimleri sallayarak duruşmada hazır bulunan kişilere doğru “bunlar benim yatak odamda çekilmiştir, gizli çekildiği iddiası yalandır” şeklinde bağırdığı ve mahkeme hakimince sanığın elinde bulunan resimlerin alınıp dava dosyası arasına konulması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın katılanın resimlerini ifşa etme kastı ile hareket etmediği, resimlerin gizli çekilmediğine dair savunmasını delillendirme amacı taşıyan eyleminde hukuka aykırı hareket etme bilinciyle davranmayıp savunma hakkı kapsamında hareket ettiği anlaşıldığından yerel mahkemece sanık hakkında CMK’nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi gereğince beraate karar verilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9215, Karar No: 2020/912, Tarih: 20.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/9215 E.  ,  2020/912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

30.09.1990 tarihinde kesinleşen 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulaması ve 29.03.1995-01.05.1995 arası ilan edilen, dava açılmayan parseller için 02.05.1995 tarihinde kesinleşen 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosu bulunmaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan 1942 yılında kesinleşen orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı ve renkli orman tahdit harita örneğinin ve 30.09.1990 tarihinde kesinleşen 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulamasına ilişkin tüm çalışma belgeleri ile çalışmaya ilişkin haritanın ilgili yerden celbedilerek dosya arasına alınması

2- Çekişmeli taşınmazın imar uygulamasına konu edilip edilmediği, nazım veya uygulamalı imar planları kapsamında kalıp kalmadığı (kapsamda ise hangi tarihte kapsama alındığı) ve imar uygulamasının kesinleşip kesinleşmediği ilgili belediyeden sorulmalı, imar planı, ada dağıtım cetveli ve haritası getirtilmeli, çekişmeli yer için imar parselleri oluşturulmuş ve tapuya kayıt edilmişse, bu parsellerin tapu kayıtları, ilgili imar planları ve haritaları getirtilerek dosya içerisine alınması,

3- Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1956 tarihli memleket haritasına esas hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; 1992 tarihli hava fotoğrafı ile birlikte dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli 14.04.2015 havale tarihli raporda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 20/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/617, Karar No: 2018/11864, Tarih: 18.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/617 E.  ,  2018/11864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun müştekinin işyerine girdikten sonra yapılan ihbar üzerine kesintisiz takip olmaksızın sokakta suça konu eşyaları bırakıp kaçması şeklinde gerçekleşen eylemde suçunun tamamlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde hırsızlığa teşebbüs suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4052, Karar No: 2015/13695, Tarih: 06.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4052 E.  ,  2015/13695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av..... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu .... Köyü 49/A parsel sayılı taşınmazın 01.08 2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday ve samanı ile kavunun 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Davaya konu taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/80 Esas sayılı dosyasının mahkemesinden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19109, Karar No: 2021/3792, Tarih: 24.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19109 E.  ,  2021/3792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın mağdurun beyanına göre, beş para etmez şeklinde ifade ettiği şemsiyenin alınması karşısında; sanık hakkında suça konu şemsiyenin değer tespiti yaptırılarak sonucuna göre 5237 Sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince ne şekilde uygulama yapılacağının belirlenmesi gerekliliği,

Somut olayda ise; sanığın mağdurun beyanına göre, beş para etmez şeklinde ifade ettiği şemsiyenin alınması karşısında; sanık hakkında suça konu şemsiyenin değer tespiti yaptırılarak sonucuna göre 5237 Sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince ne şekilde uygulama yapılacağının belirlenmesi gerekliliği,

2-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "Etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninden çıkarılması sebebiyle soruşturma ve kovuşturulması şikayete bağlı olan 5237 sayılı TCK'nun 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca; "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerden dolayı tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5522, Karar No: 2015/5022, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5522 E.  ,  2015/5022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/13015, Karar No: 2013/14144, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13015 E.  ,  2013/14144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin davada Karşıyaka 2. Sulh Hukuk ve İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümlerine yer verilmiştir.

Murisin, adrese dayalı sisteminden alınan nüfus kaydında yerleşim yeri olarak belirtilen yerde oturmadığı dosya kapsamındaki kolluk araştırma tutanaklarından anlaşılmaktadır. Müteveffanın son yerleşim yerinin “6110/1 Sk. No:7/1 Karşıyaka/İzmir” olduğunun ceza ilamı ve mirasçı Üçler Tosun'un beyanından anlaşılmasına göre uyuşmazlığın, Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.