muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6850, Karar No: 2012/8768, Tarih: 08.10.2012

Bir yerin öncesinin veya halihazır durumunun tahsisli veya kadim meralardan olup olmadığı ayrı usul ve şekilde araştırılmaya tabidir. Zira tahsisli ve kadim meraların oluşumu itibariyle farklılıkları vardır. Tahsisli meralar, yetkili merciler tarafından kamunun yararlanmasına ayrılmak suretiyle ve tahsis yoluyla oluştuğu halde, kadim meralar, başlangıcı bilinmeyen bir zamandan (kadimden) beri geleneksel olarak o yer halkının yararlanması suretiyle kamu malı niteliğini kazanırlar.

HGK'nun 30.10.1991 tarih 1991/8-427-544 ve 03.05.1995 tarih ve 1995/17-149-502 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi, bir yerin yetkili merci tarafından mera olarak tahsis edilmesi, o yerin mutlak surette mera olarak kabulüne yeterli olmadığı gibi, zilyetlikle iktisap iddiasının dinlenmesine de engel değildir. Öncesi mera niteliğinde olmayan yerlerin, yetkili merci tarafından mera olarak tahsisinin yapılmış olması durumunda, mera olarak tahsisin yapıldığı tarih itibariyle kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının saptanması gerekir. Gerçek kişinin zilyetliğinin, mera tahsisinin yapılmasıyla kesintiye uğradığı kabul edilmelidir. Taşınmazın tahsis yoluyla değil de kadim mera olduğunun anlaşılması halinde ise, hiçbir şekilde kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisabı mümkün değildir. Kadim meralardaki zilyetlik süresi neye ulaşılırsa ulaşsın kazanılması mümkün değildir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Çekişme konusu taşınmazın, tahsisli veya kadim mera olup olmadığının yöntemine uygun olarak araştırılması ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekir.

Taşınmazın tahsisli meralardan olup olmadığı hususu araştırılırken, öncelikle bu yerde mera tahsisinin bulunup bulunmadığının Özel İdare Müdürlüğü ile tarım müdürlüğünden sorulması, varsa mera norm kararı ile tahsis tutanağı ve paftası getirtilerek mahallinde uygulanıp nizalı taşınmazın bu belgeler kapsamında kalıp kalmadığı, mera norm kararına göre tahsis edilen meranın menşei norm kararından araştırılarak tahsisin mevcut kadim meradan mı, yoksa bakanlık emrine geçen yerlerden mi yapıldığı tahkik ve tespit edilmelidir.

Taşınmazın öncesinin mera niteliğinde olup olmadığı hususu araştırılırken, Dairemizce de kabul edilerek sapmaksızın uygulanan yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına göre, komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişi ile tanık ifadeleri ve uzman bilirkişi ziraat mühendisi aracılığıyla tespiti, nizalı taşınmaz ve çevreleyen komşu taşınmazların mera niteliğinde olup olmadığı, arada doğal ya da yapay sınırın bulunup bulunmadığı araştırılarak saptanacak niteliğe göre, yukarıda açıklanan hususlarda düşünülerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yeterli ve uygun şekilde mera araştırması yapılmamış olması isabetsizdir.

Mahkemece komşu parsellere uygulanan kayıtların araziye uygulanması da gereği gibi yapılmamıştır. Şöyle ki; dava konusu 675 parsel Çevlik Köyü idari sınırları içinde olup Başmakçı Köyü sınırlarında bulunan 767 ve 768 parsel sayılı komşu parseller doğru getirildiği halde, dava konusu taşınmazla aynı köyde bulunan 676, 677 ve 674 parsellere ilişkin kayıtlar yanlış getirilmiştir. Öncelikle Çevlik Köyünde bulunan 676, 677 ve 674 parsellere ilişkin kadastro tutanak ve varsa uygulanan tüm kayıtları eksiksiz olarak son tapu kayıtları ile birlikte dosya arasına getirtildikten sonra, yerel ve teknik bilirkişiler aracılığıyla yeniden taşınmazın başında yapılacak keşifte araziye uygulatılmalı, komşu parsellere uygulanan kayıtların dava konusu yönü ne nitelikle okudukları saptanmalı, kadastro sırasında komşu 768 ile 767 parsellere revizyon gören 1937 tarihli 1426 ve 1428 tahrirli vergi kayıtlarının davalı taşınmaz yönünü “Abban” okuduğu hatırlatılarak, bunun ne anlama geldiği sorulup belirlenmelidir. Bundan ayrı; bir arazinin kullanım süresi ve niteliğini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Hava fotoğraflarının en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için; kadastro tespit tarihinden 20-30 yıl öncesine ait (1954-1964 arası) stereoskopik hava fotoğraflarının dosyada yer almış olması ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerekir. Stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülmesi, taşınmazın çekim tarihindeki sınırlarının ve niteliğinin belirlenebilmesi, bu yolla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkündür. Mahkemece uyuşmazlığın çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli bulunan hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece yapılacak iş; kadastro fen elemanı, jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının getirtilip stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak; öncelikle çekişme konusu taşınmaz hava fotoğrafında gösterilmeli, daha sonra bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarımsal amaçlı zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılması gerekir. Tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara göre hazırlanan bu uzman bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, daha sonra iddia ve savunma çerçevesinde değerlendirilme yapılarak karar verilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilemez.

Tüm bu nedenlerle davalı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen yerel mahkeme hükmünü kabule ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/451, Karar No: 2021/2534, Tarih: 06.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/451 E.  ,  2021/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 06.07.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istemi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.07.2011 günlü hükmün taraflarca temyiz edilmemesi üzerine kesinleşmesi sonrasında, davalılardan ... vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine mahkemesince temyiz başvurusunun süre yönünden reddine ilişkin verilen 15.11.2017 tarihli ek kararın, davalılardan ... vekili tarafından verilen dilekçe ile temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemi istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkilinin hissedarı bulunduğu 39372 ada 4 parsel sayılı taşınmazın mümkünse aynen taksim olmadığı taktirde satış suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen 20.07.2011 günlü hükmün taraflarca temyiz edilmemesi üzerine kesinleşmesi sonrasında, davalılardan ... vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine mahkemesince temyiz başvurusunun süre yönünden reddine ilişkin verilen 15.11.2017 tarihli ek karar, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İncelenen dosya kapsamına göre; temyiz eden taraf 17.08.2017 tarihinde dosyanın fotokopisinin verilmesi talebini içeren dilekçesini dosyaya sunmuş ise de dosyadan fotokopi alındığına ya da dosyaya vakıf olunduğuna dair dosyada bir belge ya da bilgi bulunmadığından davalı ... vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ilk derece mahkemesinin 15.11.2017 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmek suretiyle davacının temyiz isteminin esastan incelenmesinine geçilmiştir.

1-İncelenen dosya kapsamına göre; temyiz eden taraf 17.08.2017 tarihinde dosyanın fotokopisinin verilmesi talebini içeren dilekçesini dosyaya sunmuş ise de dosyadan fotokopi alındığına ya da dosyaya vakıf olunduğuna dair dosyada bir belge ya da bilgi bulunmadığından davalı ... vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ilk derece mahkemesinin 15.11.2017 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmek suretiyle davacının temyiz isteminin esastan incelenmesinine geçilmiştir.

2-Davalı vekilinin hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; yapılan temyiz incelemesi neticesinde temyiz eden davalı ...'nın adresi dava dilekçesinde "... Sokak, ... Sitesi, No:10 ..." olarak yazılmış ve bu adrese tebligat yapılamadığından ilan yoluyla tebligat yapılarak esas hakkında bir hüküm kurulmuş ise de davacının "... Mahallesi, ... Sokak, ... Sitesi, No:4/10 ... - ..." adresinde ikamet ettiği anlaşılmakla, çıkarılan tebligatların ve ilanen tebliğin usulsüz olduğu tespit edildiğinden, yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması HMK’nın 27. maddesinde, "Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, b) Açıklama ve ispat hakkını, c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir." şeklinde düzenlenmiş olan “Hukuki dinlenilme hakkı”nın ihlali niteliğinde olduğundan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin 15.11.2017 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın KALDIRILMASINA; (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin 20/07/2011 tarihli asıl karara yönelik temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 06.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4906, Karar No: 2012/3322, Tarih: 10.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4906 E.  ,  2012/3322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, tacir olan taraflar arasında haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının olay tarihinde sondaj delgi makinesi ile yaptığı etüt çalışmaları sırasında davacıya ait yer altı telefon kablolarının hasara uğramasına neden olduğunu bildirerek zararının giderimini istemiştir.

Davalı cevabında, dava dilekçesinde belirtilen adreste sondaj makinesi ile zemin etüdü yapmadıklarını, söz konusu hasarla ilgilerinin bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hasar tespit tutanağı ve tutanak düzenleyicisi davacı tanıklarının beyanları esas alınarak dava konusu hasarın davalının yaptığı çalışma sırasında meydana geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacı çalışanlarınca düzenlenen hasar tespit tutanağında hasarı veren olarak davalı şirketin adına yer verilmiş, yargılama sırasında dinlenen mümzi tanıklar beyanlarında tutanak içeriğini doğrulamış iseler de; özellikle şebeke amiri tanık ... beyanında davalı şirket yetkililerini telefonla kendisinin arayarak bölgede çalışma yaptıklarını ve telefon kablolarına hasar vermiş olabileceklerini söylediklerini belirtmiştir. Hasara neden olan olay 04.05.2008'de meydana gelmiş, hasar tespit tutanağı ise 05.05.2008'de düzenlenmiştir. Tutanak düzenleyicilerinin beyanlarında görgüye dayalı bilgileri olmadığı gibi, davalının olay yerinde çalışma yapmadığı şeklindeki savunmasının aksini ispat yükü kendisinde olan davacı taraf kanıtlayamamıştır. Şu durumda, ispatlanamayan davanın redine karar verilmesi gerekir.

Mahkemenin bu yönü gözetmeden yazılı şekilde davanın kabulüne dair verdiği karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 10.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7290, Karar No: 2007/205, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7290 E.  ,  2007/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 01 N 0953 plakalı Tır'ın üzerindeki davalı hissesinin davacıya devri nedeni ile hissesi kalmadığının tespiti ve araç üzerinde daha önce mevcut olan 3/8 hisse ile davalıdan devir alınan 4/8 hisse toplamı 7/8 hissenin davacıya ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Davalı duruşmada, dikkatli okumadan tarihsiz olduğunu sandığı kağıdı imzaladığını, hissesine karşılık para almadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dinlenilen tanık beyanları, trafik kaydı, 21.01.2000 tarihli protokole göre, davanın kabulü ile ...plakalı araç üzerindeki davalı ...' in 4/8 hissesini davacıya satmış olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının talebi, olumlu tespit niteliğindedir. ... davası açılması mümkün olan hallerde, olumlu tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmamaktadır. Mahkemece bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 22.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14494, Karar No: 2015/8280, Tarih: 16.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14494 E.  ,  2015/8280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlıktan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" dair karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran suça sürüklenen çocuklar haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapıldığı, itirazın reddine ilişkin Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2012 gün ve 2012/1583 değişik iş sayılı kararı reddedilmesi karşısında; dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ise;

Suça sürüklenen çocukların 23/10/2011 tarihinde Keşan'da bulunan Paşayiğit Beldesine ait çöplük mevkiinde 1. Ordu Komutanlığı'na ait seferde askeri tesis olarak kullanılmak üzere inşa edilmiş sığınağın bulunduğu yere gittikleri, balyoz, kazma, kazma sapı ve eldivenleri kullanarak sığınağın girişinde bulunan duvarları kırdıkları ve burada bulunan demirleri aldıkları böylelikle hırsızlıkla beraber mala zarar verme suçunu işledikleri anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9584, Karar No: 2014/5594, Tarih: 02.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/9584 E.  ,  2014/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/193085

Mahkemesi : Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 14.03.2013

Numarası : 2012/151 - 2013/68

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, 2911 sayılı Kanuna aykırılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

a- Silahlı terör örgütünün internet sitelerinden yaptığı eylem çağrılarına uyarak Batman'da düzenlenen yasadışı gösteriye katıldığı sabit olan sanıkların eylemlerinin, 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesinde düzenlenen ihtara ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar tanımına ne şekilde uyduğu olay yeri görüntüleri incelenerek ve tutanak düzenleyicilerin beyanlarının alınarak karar yerinde tartışılıp bu husus örgüt adına suç işleme bakımından da nazara alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden her iki suç yönünden de eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Kabule görede;

Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemeden temel ceza tayin edilip sonrasında TCK'nın 220/6. maddesinin 2. cümlesindeki indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5954, Karar No: 2020/191, Tarih: 09.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/5954 E.  ,  2020/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine dair İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.07.2017 gün ve 2016/273 Esas, 2017/196 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükmedilen cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin anılan hükümlere yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu, Dairemizin 2019/7171 Esas sayısında temyiz incelemesi için bekleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 23.10.2018 gün ve 2018/2985 Esas, 2018/1661 Karar sayılı dava dosyasında cezalandırılmasına karar verilen sanık Ümit Yalçın'la birlikte işlediğinin iddia edilmesi karşısında ilk derece mahkemesince her iki dosyadaki hukuki ve fiili irtibat nedeniyle biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyebileceği göz önüne alınarak davaların birleştirilerek görülmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine, yazılı şekilde esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza

Dairesinin 06.03.2018 gün ve 2017/2761 Esas, 2018/383 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik esası incelenmeyen hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11620, Karar No: 2016/1156, Tarih: 20.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11620 E.  ,  2016/1156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemeninde kabulünde olduğu üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı erkeğin tamamen kusurlu olduğu, kadından kaynaklanan kusurlu bir davranışın bulunmadığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK md.166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.01.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/1243, Karar No: 2015/1656, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1243 E.  ,  2015/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi