muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/35027, Karar No: 2014/32798, Tarih: 23.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/35027 E.  ,  2014/32798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2014/282-2014/295

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, tarafından dosya masrafı, ekspertiz ücreti ve yeniden yapılandırma masrafı adı altında bedel tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedelin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 700,00 TL'sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, daha sonra davasını 4.228,13 TL üzerinden ıslah etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden inceleme yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27. maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 61,35 TL harcın istek halinde iadesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/128, Karar No: 2019/5779, Tarih: 26.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/128 E.  ,  2019/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılana ait iş yerinden üç kişinin elektrik kablosu alarak çıktıklarının, olay yerinde yapılan inceleme sonucu olay yerinden elde edilen parmak izlerinin ekspertiz raporuna göre sanık ...'ye ait olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ve daha önce Sorgun ilçesine gelmediğini beyan etmiş ise de, katılanın iş yerindeki masa üstü cam yüzeyinden sanığa ait parmak izi çıkmış olduğundan savunmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, bu nedenle sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanına itibar edilemeyeceği, ayrıca kovuşturma aşamasında tanık ...' nin alınan beyanında da, olay günü iş yerinden çıkan şahıslardan birinin sanık ... olabileceği yönündeki beyanı ve deliller bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğu ve atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7122, Karar No: 2019/7876, Tarih: 06.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/7122 E.  ,  2019/7876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2348, Karar No: 2015/2488, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2348 E.  ,  2015/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/30018, Karar No: 2020/6696, Tarih: 15.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/30018 E.  ,  2020/6696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, bakiye yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Dava dilekçesi tebliğ edilmediği için cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava şartı yokluğundan, usul yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1) Mahkemece duruşma yapılmadan karar verilmesinin doğru olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Dava şartlarının hangi aşamada inceleneceği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ön incelemenin kapsamı başlıklı 137. Ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 137. maddesinde ön incelemenin kapsamı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 138. maddesinde ön inceleme aşamasında dosya üzerinden dava şartları ve ilk itirazlar hakkında verilecek kararlar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 139. maddesinde ön inceleme duruşmasına davet, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 140. maddesinde ise yapılması zorunlu olan ön inceleme duruşması düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ön incelemenin kapsamı başlıklı 137. maddesinde dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, 138. madde dikkate alınarak öncelikle dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verileceği, dava şartları ve ilk itirazlar hakkında gerektiği takdirde kararını vermeden önce bu konuda tarafları ön inceleme duruşmasında dinleyebileceği, ön inceleme duruşmasında tarafların iddia ve savunmaları kapsamında uyuşmazlık konularını tam olarak belirleyeceği, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik edeceği ve bu hususların tutanağa geçirileceği belirtilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemeyeceği ve tahkikat için duruşma günü verilemeyeceği belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta açıklanan ilke ve esaslar dikkate alınmadan, dava dilekçesi alınır alınmaz, tarafların hak arama özgürlüğü kapsamında iddia, savunma, usulüne uygun şekilde bilgilendirilme ve açıklama yapma hakkı ihlal edilerek, evrak üzerinden tarafların hukuki dinlenilme hakkının ihlali sonucunu doğuracak şekilde kesin hüküm nedeniyle ret kararı verilmesi hatalıdır.

Somut uyuşmazlıkta açıklanan ilke ve esaslar dikkate alınmadan, dava dilekçesi alınır alınmaz, tarafların hak arama özgürlüğü kapsamında iddia, savunma, usulüne uygun şekilde bilgilendirilme ve açıklama yapma hakkı ihlal edilerek, evrak üzerinden tarafların hukuki dinlenilme hakkının ihlali sonucunu doğuracak şekilde kesin hüküm nedeniyle ret kararı verilmesi hatalıdır.

2) Davacının bu davadan önce açmış olduğu kısmi davada verilen ve Yargıtay onamasından geçen hükmün, bu dava açısından kesin hüküm oluşturup oluşturmayacağı uyuşmazlık konusudur.

Kısmi dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109. maddesinde düzenlenmiş olup maddede;

"(1) Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir.

(2) Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz.

(3) Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez." denmiştir.

Kısmi davada verilen hüküm, alacağın sadece dava edilen ve dolayısıyla hükmedilen kadar olduğunu tespit etmez. Mahkeme davacının talebi ile bağlı olup talepten fazlaya hüküm veremeyeceğinden kısmi davada yalnız talep edilen miktar hakkında karar vermiştir. Alacağın dava dışı bırakılan kesimi hakkında bir karar vermemiştir. Bu nedenle kısmi davada verilen hüküm ek davada kesin hüküm teşkil etmez. Zira her iki davanın tarafları ve dava sebepleri aynı olsa da müddeabihleri farklıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının açtığı kısmi davada verilen hükmün iş bu ek dava açısından kesin hüküm oluşturmayacağı, kısmen kabul hükmünde reddedilen kısmın faiz talebine ilişkin olduğu gözetilmeden yanılgılı bir değerlendirme kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 15.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5883, Karar No: 2010/12664, Tarih: 04.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/5883 E.  ,  2010/12664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemes

Davacı, adına yapılan işyeri tescilinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5434 sayılı Kanun kapsamında 1999 yılından beri emekli aylığı alan (davacının damadı) ...'ın 01.10.2008 tarihinden itibaren hizmet akdiyle çalıştığına ilişkin tespit içeren 12.06.2009 tarihinde yoklama memuru tarafından düzenlenen işyeri durum tespit tutanağı dayanak alınarak; 5434 sayılı Kanun kapsamında 1990 yılından beri emekli aylığı alan davacı adına vergi dairesinde kaydı olan çay ocağının, 01.10.2008 tarihinden itibaren işyeri olarak tescil edildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun; 2. maddesinde, Hizmet akdinin, Borçlar Kanununda tanımlanan hizmet akdini ve iş mevzuatında tanımlanan iş sözleşmesini veya hizmet akdini ifade ettiği tanımlanarak; 4-a maddesinde, hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların sigortalı sayılacağı belirtildikten sonra; 5. maddesinde, hangi kişiler hakkında bazı sigorta kollarının uygulanmayacağı; 6. maddesinde, kimlerin bu Kanunun uygulanmasında sigortalı sayılmayacakları açıklanmış; 11. maddesinde, sigortalı sayılanların maddi olan ve olmayan unsurlar ile birlikte işlerini yaptıkları yerler işyeri olarak; 12. maddesinde ise, sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tarif edilmiştir.

Anılan Kanun kapsamında işveren olmanın koşulu; sigortalı sayılan kişileri çalıştırma, işyeri olarak nitelendirmenin koşulu ise, sigortalı sayılanların maddi olan ve olmayan unsurlar ile birlikte işlerini yaptıkları yer olmadır.Bu durumda, kimlerin sigortalı olması gerektiği konusu üzerinde durulması gerekmekte olup, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler çerçevesinde sigortalı sayılmanın koşulları; hizmet akdinde öngörülen edimin (hizmetin) işverene ait işyerinde veya işyerinden sayılan yerlerde yapılması ve 6. maddede belirtilen “sigortalı sayılmayan” kişilerden olunmamasıdır.Hizmet akdi, Borçlar Kanununun 313 – 354. maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre hizmek akdi; işçinin belirli veya belirsiz bir zaman süresince hizmet görmeyi, iş sahibinin de kendisine ücret ödemeyi taahhüt ettiği bir akit olarak tanımlanmış, aksine hüküm bulunmadıkça, akdin özel şekle tabi olmadığı belirtilmiş, ücretin, zaman itibariyle olmayıp yapılan işe göre verilmesi durumunda da işçinin belirli veya belirsiz bir zaman için alınmış veya çalışmış olduğu sürece akdin, “parça üzerine hizmet” veya “götürü hizmet” adı altında varlığını koruduğu açıklanmıştır. Hizmet akdinin tanımına benzer şekilde 4857 sayılı Kanunun 8. maddesinde de; İş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. İş sözleşmesi, Kanunda aksi belirtilmedikçe, özel bir şekle tabi değildir, yönünde düzenlemelere yer verilmiştir. Belirtilmelidir ki bu yasal düzenlemelerde, “ücret” unsuruna her ne kadar tanımda ve iş sahibinin borçları belirtilirken yer verilmiş ise de, 5510 sayılı Kanunun sistematiği ve diğer maddelerinin düzenleniş şekline göre, anılan unsurun sigortalı niteliğini kazanabilmek için zorunlu olmadığının kabulü gerekir. Baskın olan bilimsel ve yargısal görüşlere göre, hizmet akdinin ayırt edici ve belirleyici özelliği, “zaman” ile “bağımlılık” unsurlarıdır. Zaman unsuru, çalışanın iş gücünü belirli veya belirsiz bir süre içinde işveren veya vekilinin buyruğunda bulundurmasını kapsamaktadır ve anılan sürede buyruk ve denetim altında (bağımlılık) edim yerine getirilmektedir. Bağımlılık ise, her an ve durumda çalışanı denetleme veya buyruğuna göre edimini yaptırma olanağını işverene tanıyan, çalışanın edimi ile ilgili buyruklar dışında çalışma olanağı bulamayacağı nitelikte bir bağımlılıktır. Hizmet akdinde çalışan, emeğini iş sahibinin emrine hazır bulundurmaktadır ve ücret, yapılan faaliyetin karşılığı olarak ödenmektedir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; davacı ile damadı olan ... arasında hizmet akdi kapsamında bir ilişki olup olmadığının belirlenmesine ilişkin yöntemince inceleme ve araştırma yapılarak, bu yönde davacının işveren niteliği, çay ocağınında işyeri niteliği kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde açıklığa kavuşturulduktan sonra yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10775, Karar No: 2008/12190, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10775 E.  ,  2008/12190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların inşa ettikleri binadan bir daire satın aldığını, dairenin 17 Ağustos 1999 depreminde yıkıldığını, zararlarından davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek yıkılan daire için 7.000,00 YTL, içerisindeki eşyalar için de 1.000.00 YTL tazminatın müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (...-...) ile ... Arsa Ofisi Villa İnşaat Taah. Tur. Ltd. Şti. davanın reddini dilemiş, diğer davalılar duruşmalara katılmadıkları gibi cevapta vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalılar ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (...-... ... ortaklığı) ile ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (... ...-... ... ortaklığı)‘nın meydana gelen zarardan kusurları oranında sorumlu bulundukları gerekçe gösterilmek suretiyle yıkılan daire için 2.206.70 YTL, içerisindeki eşyalar yününden de 225.00 YTL nın müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (... ...-... ... ortaklığı) tarafından inşa edilen konutu davalı ... Arsa Ofisi Koll. Şirketi (... ...-... ortaklığı)’nden satın almıştır. Mahkemece, davada kusur incelemesi yapılarak müteahit firmanın %50, dava dışı belediyenin %15, Statik Mühendisinin %10,TUS görevlisinin %15, deprem şiddetinin %10 oranında sorumlu olduğuna ilişkin kusur veren bilirkişi raporuna göre kusur indirimi yapılmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de, olayda davacı alıcı yönünden kusur sorumluluğuna göre hüküm kurulması imkanı yoktur. Zira davalılar, davacılara karşı satıcının ayıba karşı tekeffülü hükümlerine göre sorumludurlar. (BK. 217 maddesi delaletiyle aynı yasanın 184 maddesi). Davalılar Müteahhit ve satıcı binanın tekniğine uygun olmayan şekilde eksik ve kusurlu yapılmasından dolayı depremde yıkılması nedeniyle oluşan davacı zararının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları halde, mahkemece, davalı müteahit ve satıcının kusur oranı nispetinde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15059, Karar No: 2014/4460, Tarih: 11.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/15059 E.  ,  2014/4460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/65708

MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2010/541 (E) ve 2011/651 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 12.12.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16123, Karar No: 2023/1203, Tarih: 13.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/16123 E.  ,  2023/1203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/756 E., 2022/329 K.

ŞİKÂYETÇİ : ... Meslek Birliği

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2021/756 Esas, 2022/329 Karar sayılı kararının, şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75 inci maddesindeki "71 ve 72 nci maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir.” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgeleri ibraz edemediği anlaşılmakla, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz

isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.