muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4187, Karar No: 2021/4872, Tarih: 15.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/4187 E.  ,  2021/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığa ait işyerinde kayıt dışı olarak uydu cihazı ve çanağı montaj işiyle uğraşan ...'ın, sanığın işyerinden satın alınan çanak antenin montajını yapmak için olay yeri olan 5 katlı binanın çatısında çalıştığı esnada, çatıdan düşmesi neticesinde hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 15/06/2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4201, Karar No: 2011/9162, Tarih: 19.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/4201 E.  ,  2011/9162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :7.10.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, sekiz adet taşınmaz ile bir adet traktör ve 13 adet tarım ekipmanları üzerindeki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın bir adet römork, bir adet mibzer, bir adet ilaçlama makinesi ve bir adet dizkaro yönünden reddine sekiz adet taşınmaz, bir adet traktör, bir adet römork, bir adet savurmalı harman makinesi, bir adet taraklı ekin biçme makinesi bir adet kültüvatör, 1 adet ırmak açma ksüreği, bir adet üçlü pulluk, bir adet gübre saçma makinesi ve bir adet patlatma aracı yönünden davanın kabulüne ortaklıklarının satılarak giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ... ve ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davalıların 301, 884, 2150 ve 7817 nolu parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosyaya celp edilen 301, 884, 2150 ve 7817 nolu parsellerin tapu kayıtlarının incelenmesinde, söz konusu taşınmazların bulunduğu köylerin 3083 Sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanununa göre “uygulama alanı” olarak ilan edildiği anlaşılmaktadır. Satışına karar verilen 301, 884, 2150 ve 7817 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydına da 3083 sayılı yasa uyarınca temliki önleyici şerh konulduğu görülmüştür. 3083 Sayılı Yasanın 13/1.maddesine göre; Bakanlar Kurulu Kararının Resmi Gazetede yayım tarihinden itibaren toplulaştırmaya konu arazilerin mülkiyeti 10 yıl süre ile devredilemez. Belirtilen bu süre içinde mahkeme tarafından bu araziler hakkında devir ve temliki gerektirir karar verilemeyeceği gibi satış suretiyle miras ortaklığının giderilmesine de karar verilemez.(13/son)

Bu durumda mahkemece Bakanlar Kurulu Kararının Resmi Gazetede yayınlandığı tarihten itibaren on yıllık sürenin dolmadığı göz önünde bulundurularak bu parseller yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde satış kararı verilmesi ve ayrıca, taşınır mallardaki ortaklığın giderilmesi davalarında maktu harç alınması gerekirken satışına karar verilen traktör ve dokuz adet tarım aletleri için de (% 09,9) nispi harç alınması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Bu durumda mahkemece Bakanlar Kurulu Kararının Resmi Gazetede yayınlandığı tarihten itibaren on yıllık sürenin dolmadığı göz önünde bulundurularak bu parseller yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde satış kararı verilmesi ve ayrıca, taşınır mallardaki ortaklığın giderilmesi davalarında maktu harç alınması gerekirken satışına karar verilen traktör ve dokuz adet tarım aletleri için de (% 09,9) nispi harç alınması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün 246, 514, 579 ve 109 ada 12 nolu parseller yönünden ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün 301, 884, 2150 ve 7817 nolu parseller ile traktör ve dokuz adet tarım aletleri yönünden BOZULMASINA ve onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 19.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16069, Karar No: 2015/20057, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/16069 E.  ,  2015/20057 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

Mahkemesi :Dörtyol 1. İş Mahkemesi

Tarihi :24.10.2013

No :2010/360-2013/649

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan M..... AŞ ve M..... Şti vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 20.03.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle toplam 116262,39 TL Kurum zararının oluştuğunu belirterek sonuç itibariyle yapılan bu masrafın tahsis onay ve ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili talep edilmiş ise de, mahkemece, davacı kurumun sadece bağlanan ilk peşin sermaye değeri ile sosyal yardım zammını isteyebileceği hususu dikkate alınarak hesap yapılması ve dolayısıyla çıkacak sonuca göre kısmen kabule karar verilip buna göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken toplam peşin sermaye değeri dikkate alınarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Toplam alacak miktarı olarak hesaplanan116.262,39 TL'nin 07.12.2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline denildikten sonra ayrıca asıl alacağa dava tarihine kadar işlemiş olan 3431,47 TL faizin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline denilmek suretiyle, dava tarihi de dikkate alındığında mükerrer faiz işletilmesi isabetsizdir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

./..

SONUÇ: 1-Hükmün (3) nolu bendinin silinerek, yerine “80036,83 TL'lik ilk peşin sermaye değerli gelirin tahsis onay tarihi olan 20.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 32651,70 TL'lik geçici iş göremezlik ödeneği ile tedavi masraflarının ise sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar M.....Şti. ve M.....A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine” yazılmasına,

2- Hükmün (4) nolu bendinin silinerek hükümden çıkarılmasına,

3- Hükmün (5) nolu bendinin silinerek yerine, “alınması gereken 7697,75 TL harcın davalılar M....Şti. ve M..... A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye gelir kaydına,”

2- Hükmün (4) nolu bendinin silinerek hükümden çıkarılmasına,

3- Hükmün (5) nolu bendinin silinerek yerine, “alınması gereken 7697,75 TL harcın davalılar M....Şti. ve M..... A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye gelir kaydına,”

4- Hükmün (6) nolu bendinin silinerek yerine “Posta gideri 314,00 TL, bilirkişi gideri 1.680,00 TL olmak üzere toplam 1.994,00 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre 1958,18 TL'sinin davalılar M.....Şti. ve M.... A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin kısmın davacı üzerinde bırakılmasına” yazılmasına,

5- Hükmün (7) nolu bendinin sonuna, “yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan M.....AŞ ve M...Şti’ye verilmesine” yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan M..... AŞ ve M.... Ltd. Şti.'den alınmasına, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/562, Karar No: 2015/1825, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/562 E.  ,  2015/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/510, Karar No: 2013/7413, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/510 E.  ,  2013/7413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler ve uygulanacak kapitalizasyon faizi yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış, bilirkişi raporunda sulu arazilerde uygulanan ürün münavebesi ve sulu tarım arazilerindeki kapitalizasyon faizi esas alınarak değer biçilmiştir. Bilirkişi raporunda belirtilen sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

Kabule göre de ;

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alınmaktadır.

Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %6 olarak kabulü,

Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %6 olarak kabulü,

3-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda buğdayın ve samanın dekar başına ortalama verimi 591 kg-500 kg, mısır 2. ürünün dekar başına ortalama verimi 859 kg, pamuğun dekar başına ortalama verimi 551 kg olduğu halde; mahkemece hükme esas alınan 1. bilirkişi raporunda sırasıyla dekar başına ortalama verimin 650 kg-550 kg, 945 kg ve 606 kg alınması suretiyle yüksek değer hesaplanmış olması,

4-Mahkemece hükme esas alınan raporda dava konusu taşınmazın salt konumu, belediye hudutlarına ve merkezlere olan mesafesi objektif nedene dayalı artırıma konu olamayacağı gözetilmeden %100 objektif artış uygulanmak suretiyle hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11762, Karar No: 2015/10772, Tarih: 09.09.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/11762 E.  ,  2015/10772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ............ A.O vek. Av. N.. Y.. ile davalılar 1-A.. A.. 2- S.. A.. 3-A.. Ş..vek. Av O. K. İ. 4-C.. Ç.. 5-M.. İ.. 6-A.. Ç.. 7-C.. Ç.. 8-C.. Ç.. aralarındaki kiralamanın iadesi hakkında İstanbul(Kapatılan) 47. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12/11/2013 gün ve 2011/498-2013/243 E.K sayılı kararın davalılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

-KARAR-

Mahkemece, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine nisbi temyiz harcının yatırılması konusunda davalıya HUMK’un 434/3 hükmüne göre gönderilen muhtıra 02/09/2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup, nisbi harcın ikmal edilmediği anlaşılmaktadır. Bu konuda HUMK’un 434/3 maddesi uyarınca bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün ve ¾ Sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay’ca da bir karar verilebileceğinden davalılar vekilinin hükmü temyiz etmemiş sayılması nedeniyle temyiz isteminin reddine.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8644, Karar No: 2015/14990, Tarih: 17.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/8644 E.  ,  2015/14990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av. ... ile davalılar 1- ... vek. Av. ... 2-... arasında görülen dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 27.10.2011 gün ve 2008/306 E. 2011/539 K. sayılı hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... gelmiş, diğer taraflardan kimse gelmemiş olduğundan, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkeme hükmünün davacı vekili Av. ...'a 07.02.2012 tarihinde tebliğ edildiği dosya içerisindeki tebligat parçasından anlaşılmakta olup, temyiz dilekçesi HUMK'nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 27.02.2012 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29816, Karar No: 2015/29460, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/29816 E.  ,  2015/29460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalıyla ait tekstil işyerinde çalıştığını, işverene yasal hakları eksik ödenerek işten çıkarıldığını ve fazla çalışma ile hafta tatili ve bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini beyanla sözü edilen işçilik alacakları bakımından taleplerde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren ödemelerin tam olarak yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ücretinin bordrolarda yazılı olandan daha yüksek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava HMK’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak açılmış, yargılama sırasında alacaklar belirlendiğinde davacı vekili talep artırım dilekçesi vermiştir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.