muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16721, Karar No: 2008/3212, Tarih: 13.03.2008

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın yukarıda iki bent halinde açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4694, Karar No: 2020/207, Tarih: 08.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4694 E.  ,  2020/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriye savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriye savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın otomobili ile gündüz vakti, yerleşim yeri içerisinde iki yönlü yol olan Atatürk caddesi üzerinde no:41 önünde park halindeyken harekete geçip Sarımsaklı istikametine doğru geri dönüş yapacağı esnada, sol arka tarafına aynı istikametten arkasından gelmekte olan katılan ...’ın sevk ve idaresindeki motosikletin çarpması ile motosiklet sürücüsümün basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralanmasıyla neticelenen olayda; kaza tespit tutanağında sanığın Karayolları Trafik Kanununun 67. maddesinde düzenlenen yönetmelikte belirlenen şartlar dışında geriye dönmeleri veya geriye gitmeleri izin verilen hallerde bu manevraları yapmak kuralını ihlal ettiği, motosiklet sürücüsünün kural ihlalinin bulunmadığı belirtilmiş yine mahalli bilirkişi raporunda sanığın asli kusurlu, katılanın kusursuz olduğunun belirtilmesi karşısında sanığın geriye dönerken ve park yerinden çıkarken uyması gereken kurallara uymadığından asli kusurlu olduğu kabul edilerek cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülüp, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19530, Karar No: 2011/4631, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/19530 E.  ,  2011/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Sulh Ceza Ceza Mahkemesinden verilen 19.01.2010 gün ve 2009/593 Esas, 2010/15 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen sarkıntılık suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 06.03.2003'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3005, Karar No: 2017/14338, Tarih: 22.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/3005 E.  ,  2017/14338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında abonesiz ve sayaçsız elektrik kullandığının belirlendiğine dair kaçak elektrik kullanma tutanağının düzenlenmesi karşısında; tutanaktaki adreste keşif yapılarak, kullanılan elektriğin miktarı ve katılan kurumun maddi zararının tespit edilebilmesi için, sanığın adına kayıtlı tüketim ekstreleri de getirtilmek sureti ile, vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedeli konusunda tespit yaptırılması için bilirkişi raporu alınmadan eksik, kovuşturma ile uygulama yapılması,

2-Alınacak bilirkişi raporu sonucunda; katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak sanık hakkında kamu davası açılmadan önce katılan kurum tarafından talep edilen zararı soruşturma aşamasında tazmin eden sanık hakkında kamu davası açılamayacağından CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi sebebiyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi, zarar karşılanmıyor ise sanığa kaçak elektrik kullanım bedelini hükümden önce ödemesi halinde TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabileceği hususu hatırlatılıp talep etmesi halinde zararı gidermesi için kendisine makul bir süre verilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4028, Karar No: 2025/8433, Tarih: 20.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/4028 E.  ,  2025/8433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2194 E., 2024/2241 K.

vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/592 E., 2022/85 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde özetle; şirketin alt işvereni .. Servis Hizmetleri Tic. A.Ş laboratuvar çalışanlarından ...'un 26.09.2009 tarihinde beyin kanaması geçirdiğini, davacı şirkete ait hastanede ve Sağlık Bakanlığına bağlı hastanelerde tedavi olduğunu, dava konusu rahatsızlığın iş kazası olarak nitelendirilemeyeceğini, Ankara SSGM tarafından davalının %55 maluliyetine karar verilerek 137.702,94 TL tutarında peşin değerli gelir bağlandığını, 201,85 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve 20.963,43 TL hastane masrafı olmak üzere toplam 173.868,22 TL Kurum zararından dolayı İstanbul 21. İş Mahkemesinin 2013/510 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, söz konusu olayın iş kazası olmadığını, davacının 3 günlük bir baş ağrısının olduğunu, davacının olayda bir kusurunun olmadığını ileri sürerek, davalı ...'un 26.09.2009 tarihinde geçirmiş olduğu beyin kanamasının iş kazası olmadığının tespiti ile davalının maluliyet oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; iş kazası ve maluliyetin tespiti davalarının tefrikinin gerektiğini, söz konusu davanın kabul edilemez olduğunu, Kurum müfettişleri tarafından düzenlenen rapor ve İstanbul 21. İş Mahkemesindeki rücu dosyasında da kesinleşen kusur raporuyla tespit edildiği üzere, kazanın gerçekleşme şekli, zamanı ve yeri gözetilerek davanın iş kazası olmadığının iddia edilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, olayın iş kazası sayılması için kazanın sadece işyeri koşullarından veya işverenin güvenliği önlemlerini almamasından meydana gelmesinin gerekmediğini, kazanın işyerinde ve dolayısıyla işçinin işverenin otoritesi altında bulunduğu sırada meydana gelmesi yeterli olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan araştırmada çalışanların fazla mesai yaptıklarının tespit edildiğini, yoğun iş temposu olmasından dolayı olayın meydana geldiğini, öncelikle olayın iş yerinden gerçekleşmiş olduğu açık ve net olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

2.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan araştırmada çalışanların fazla mesai yaptıklarının tespit edildiğini, yoğun iş temposu olmasından dolayı olayın meydana geldiğini, öncelikle olayın iş yerinden gerçekleşmiş olduğu açık ve net olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından iş kazası olmadığının tespitine yönelik davanın işbu dosyadan tefrik edilerek yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davalı ...'un 26.06.2009 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle Esas cetveline göre %55 oranında meslek kazanma gücünü kaybettiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurularının esastan reddine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosya kapsamındaki ATK raporları arasındaki çelişkilerin giderilmediğini, davalının hangi sebeplerle meslekte kazanma gücünü % 55 oranında kaybettiği hakkında dayanaklı bir açıklama yapılmadığını, oranın fahiş ve kabul edilemez olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini, iş kazası olmadığının tespiti yönündeki dava beklenmeden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davanın açılmasına Kurum sebebiyet vermediğinden aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2006, Karar No: 2017/7536, Tarih: 10.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2006 E.  ,  2017/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davacı ... adına ... köyü çalışma alanı içinde senetsizden zilyetliğe dayalı olarak tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının adliye yazı işleri müdürlüğü, kadastro ve tapu müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak varsa, bu şekilde tespit edilen taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleşme durumlarını da gösterir biçimde tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin, kesinleşmiş olanların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilmesi,

2) Dava konusu yapılan ve 15.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2421,54 m2 yüzölçümlü taşınmazın komşu taşınmazları anlaşılamadığından keşfe katılan fen bilirkişisinden dava konusu kısmın komşuları ile birlikte geniş çaplı krokide gösterilmesinin istenmesi ve belirlenen komşu taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin, tutanakları itirazsız veya hükmen kesinleşmiş iseler kadastro veya hükmen oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler hangi mahkemede davalı olduklarını belirtir tutanak suretlerinin ilgili tapu müdürlüğünden istenerek gelen evrakın,

3) Raporları hükme dayanak yapılan orman, fen ve ziraat bilirkişilerinden eğim ölçer aletler (klizimetre) kullanılıp, münhanili kadastro paftasından, memleket haritası, halihazır harita ve topoğrafik haritalardan da yararlanılmak suretiyle taşınmazın gerçek eğimi belirlenmesinin istenmesine,

4) Çekişmeli taşınmazın 2008 yılında kesinleşen imar planında özel mahsül alanında bırakıldığı anlaşılmakla bu tarihten 20 yıl öncesine ait memleket haritası ve yapımına esas alınan hava fotoğrafının bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilerine verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafı, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu

taşınmazın varsa tasarruf sınırı, üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

taşınmazın varsa tasarruf sınırı, üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 10/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2117, Karar No: 2008/4006, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2117 E.  ,  2008/4006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde yapılan inceleme sonucu bilirkişi kurulunca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında, dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilin (ilçenin) genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerektiği düşünülmeden, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Kasabasına özgü (lokal) verilere göre kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporuna itibarla hüküm kurulması,

2-Dava konusu 309 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tamamı 54.000 m2 olup, 7.239,82 m2’lik kısmı kamulaştırılmış, geriye 21.174,82 m2 ve 26.451,95 m2 olmak üzere iki ayrı parça kalmıştır.Yargıtay’ın yerleşmiş ve ilkeye dönüşmüş uygulamalarına göre kamulaştırma dışında kalan ve bilirkişi kurulu raporuna ekli krokide A ve C harfleri ile gösterilen kısımlardan her birinin yüzölçümü, geometrik durumu ve konumu göz önünde tutulduğunda herhangi bir değer kaybının söz konusu olmayacağı gözetilmeden, taşınmazın solunda kalan 26.451,95 m2’lik kısma %2 oranında değer kaybı veren ve buna göre kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporuna itibarla hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde münavebeye esas alınan buğday ve arpa ürünlerinin Kadınhanı İlçesinin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile toptan satış fiyatlarını içeren veri listesi İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmeli, bilirkişi kurulundan bu veri listesine uygun ek rapor alınmalı, 2. maddede belirtilen sebepte dikkate alınarak bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8203, Karar No: 2014/6220, Tarih: 06.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/8203 E.  ,  2014/6220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, suçundan sanık ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2011 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davası sonucunda, sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine ilişkin ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2011 tarih 2011/546-933 Sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; Dairemizin 16.01.2014 gün, 2013/10619, 2014/ 759 sayılı ilam ile,

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın eylemi TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu halde aynı Kanunun 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması her iki fıkrada öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, ” gerekçesiyle hükmün onanmasına karar verilip,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2014 gün, 2-2012/121055 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 Sayılı Yasanın 99.maddesi ile 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesine eklenen 2. ve 3.fıkralar uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın,

Sanık hakkında anılan suçtan 1 yıl 11ay 10 gün hapis cezası hapis cezasının ertelenmesine ve sanığın 1 yıl süre ile denetim altında bulundurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

5237 Sayılı TCK'nun 51. maddesi şu şekildedir;

"(1) İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin;

(3) Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.

5237 Sayılı TCK'nun 51/3. maddesi cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenmesini,

bu sürenin alt sınırının, mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağını zorunlu kılmaktadır.

Somut olayda sanığın hırsızlık suçundan 1 Yıl 11 Ay 10 gün Hapis Cezası almıştır. Dolayısıyla; TCK'nun 51/1 maddesi kapsamında erteleme sınırları içerisinde bir cezası bulunmaktadır.

Ancak, sanık hakkında denetim süresinin TCK'nun 51/3 maddesi uyarınca "1Yıl 11 Ay 10 gün" yerine yazılı şekilde "1 yıl " belirlenmesinin yerinde değildir. Bu sebeplerle yerel mahkeme hükmünü onayan daire kararı hatalı olmuştur.