muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/661, Karar No: 2011/8912, Tarih: 14.12.2011

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması ve sanığın sabıka kayıtlarında mevcut hükümlülüklerinde 765 sayılı TCK 55/3 ile 2253 sayılı yasanın 12/2 maddelerinin uygulanmış olması sebebiyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1 ve 58/6 maddelerinin uygulanmasına ’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12572, Karar No: 2012/14379, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12572 E.  ,  2012/14379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan kısıtlı adayı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, babasının Türk Medeni Kanunu’nun 405 ve 406. maddeleri uyarınca kısıtlanmasını istemiştir.

1-Türk Medeni Kanunu’nun 409/2 maddesine göre akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle kısıtlamaya ancak resmi ... kurulu raporu üzerine karar verilir. Hakim, karar vermeden önce, kurul raporunu gözönünde tutarak kısıtlanması istenen kişiyi dinleyebilir. Dosyada yer alan raporlar kendi içinde çelişkili olduğu gibi, kısıtlanması istenilen hakkında kesin tanı içermemekle birlikte bir yıl sonra yeniden değerlendirilmesinin uygun olacağı yönündedir. Bu raporlar hükme esas alınacak nitelikte bulunmamaktadır. Mahkemece dosyada yer alan tıbbi belgeler, davacı tarafından kısıtlanması istenilenin beyin tümörü tedavisi gördüğü ileri sürüldüğünden buna dair belgelerin de getirilmesinden sonra dosya Adli Tıp Kurumu'na gönderilip ...'a vasi veya yasal danışman atanmasının gerekip gerekmediği konusunda rapor alınması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; dosyada yer alan rapor kapsamlarına göre kısıtlanması istenilenin durumunun Türk Medeni Kanunu’nun 429. maddesi yönünden değerlendirilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 900,00 TL vekalet ücretinin kısıtlanması istenilenden alınarak davacı tarafa verilmesine, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23119, Karar No: 2022/747, Tarih: 03.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/23119 E.  ,  2022/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet.

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, mahkemece kurulan 24.10.2018 günlü direnme kararının Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.05.2020 günlü ilamı ile bozulması sonrası bozmaya uyan mahkemece kurulan iş bu temyize konu hükmün direnme niteliği taşımayıp, temyizi kabil yeni karar olduğu gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.02.2017 gün ve 2014/696 Esas, 2017/75 Karar sayılı ilamında belirtilen hususlar da nazara alınarak yapılan değerlendirmede suça sürüklenen çocuklardan ilkokul mezunu olan ...'in, mağdureden iki yaş ve ortaokul mezunu ...'ın ise üç yaş büyük olup, eğitim düzeyleri, içinde yaşadıkları toplumsal ortam, kişisel özellikleri gözetildiğinde cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir neden olmaksızın cinsel ilişkiye girdikleri mağdurenin bundan dolayı ruh sağlığının bozulacağını öngöremeyecekleri ve TCK'nın 23. maddesi gereğince ortaya çıkan bu ağır neticede taksir derecesinde dahi kusurlarının bulunmaması sebebiyle cezalarında aynı kanunun 103/6. maddesi ile artırım yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde anılan maddenin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar ile müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15365, Karar No: 2012/33220, Tarih: 15.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/15365 E.  ,  2012/33220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 17. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus takip de borçlu vekili; icra dosyasında müvekkili ile ilgili olarak 6 aydan fazla işlem yapılamdığını, dosyada yapılan işlemler itibariyle TTK.nun 726. md. Öngörülen 6 aylık zamanaşımı süresinin dolduğunu ve çekin  zamanaşımına uğradığını belirterek, İİK.’nun 33.-71 maddeleri uyarınca  icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, TTK'nun 726. maddesinde belirtilen zamanaşımı süresinin 3 yıla çıkarıldığı ve henüz bu sürenin de dolmadığından bahisle istem reddedilmiştir.

03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayınlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı kanunun 7. maddesiyle değişik 6762 Sayılı TTK'nun 726. maddesine göre; “Hamilin; cirantalarla keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat hakları ibraz müddetinin bitiminden itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar. Çek borçlularından birinin diğerine karşı haiz olduğu müracaat hakları bu çek borçlusunun çeki ödediği veya çekin dava yolu ile kendisine karşı dermeyan edildiği tarihten itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar.”

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6273 Sayılı Kanun'un 7.maddesiyle 6762 Sayılı T.K'nun 726.maddesinde yapılan değişiklikle çeklerde altı ay olan zamanaşımı süresi 03.02.2012 tarihinden itibaren  üç yıla çıkartılmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre değişiklikle getirilen üç yıllık zamanaşımı süresinin uygulanabilmesi için altı  aylık zamanaşımı şüresinin takibe konulan çek yönünden 03.02.2012 tarihi itibarı ile dolmamış olması gerekir.Belirtilen tarihten önce zamanaşımı süresi dolmuş ise bunun canlındırılması ve sürenin üç yıla çıkartılması kazanılmış hakları ortadan kaldıracağından hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, 09.02.2009 ve 27.01.2009 keşide tarihli çeklere dayalı olarak kambiyo takibine 13.02.2009 tarihinde başlanmış, ödeme emri borçluya 25.02.2009 tarihinde tebliğ edilerek takip kesinleştirilmiştir. Takip dosyasında 20.12.2010-30.11.2011 tarihleri arasında dosya işlemsiz bırakılmış, altı aylık zamanaşımı süresi dolmuş ve  kazanılmış hak oluşmuştur. 03.02.2012 tarihinde TTK.'nun 626.maddesinde yapılan değişiklikle zamanaşımı süresinin üç yıla çıkarılması gerçekleşmiş olan zamanaşımını ve dolayısı ile kazanılmış hakkı ortadan kaldırmaz. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi isabetsizdir

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması ve icra dosyasındaki alacağı davalı Şekerbank A.Ş.'den temlik alan ve şikayet hakkında davaya cevap veren .......Yönetimi A.Ş. yerine temlik eden Şekerbak A.Ş.'nin davalı olarak gösterilmesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11516, Karar No: 2015/10049, Tarih: 23.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11516 E.  ,  2015/10049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2015

NUMARASI : 2015/161 - 2015/280

Taraflar arasındaki işçi alacaklarının tahsili istemine ilişkin davada Giresun İş ve Ordu İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalıya ait firmada host olarak çalışan davacının, davalı tarafından haksız olarak işten çıkarıldığı iddiasıyla doğan işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş mahkemesinin yetkisi, kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla; hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Davacı işçi, davayı işin yapıldığı yer mahkemesinde açabileceği gibi, davalının ikametgâhı (yerleşim yeri) mahkemesinde de açabilir. Tercih hakkı her durumda dava açana aittir.

Somut olayda, davacı işçinin yerleşim yerinin Giresun olduğu, Giresun Ticaret Müdürlüğünden gelen 02/01/2015 tarihli müzekkere yazısında davalı işveren M.. Ş..'ın şahıs işletmesinin Giresun ili içerisinde birden fazla şubesinin bulunduğu ve SGK kayıtlarına göre de davacının son çalıştığı iş yerinin "T.Düzü Mh., Otogar No: 4 GİRESUN" olduğu anlaşılmaktadır. Davacı işçi, davayı işin yapıldığı yer mahkemesinde açabileceği gibi davalının ikametgâhı (yerleşim yeri) mahkemesinde de açabilir. Tercih hakkı her durumda dava açana aittir.

İncelenen dosya kapsamına göre; davacının son çalıştığı iş yeri adresinin Giresun olduğu ve davayı burada açtığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, uyuşmazlığın Giresun İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Giresun İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/10/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/233, Karar No: 2020/451, Tarih: 10.11.2020

**Ceza Genel Kurulu         2018/233 E.  ,  2020/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 182-253

Kasten yaralama suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin Çeşme (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince verilen 20.03.2014 tarihli ve 760-168 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 09.02.2015 tarih ve 33878-4502 sayı ile;

“...Müştekinin aşamalarda değişmeyen anlatımı, beyanları ile uyumlu doktor raporu, oluş ve dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçla ilgili delillerin takdir ve değerlendirilmesinde hataya düşülerek mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine kararı verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

6545 sayılı Kanun'un 84. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrası uyarınca sulh ceza mahkemelerinin kaldırılması nedeniyle bozmadan sonra yargılama yapan Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesi ise 16.04.2015 tarih ve 182-253 sayı ile;

"...Sanığın önceki savunmasını tekrar ederek eşine vurmadığını belirttiği, müştekinin de önceki beyanlarını tekrarla olay günü eşiyle tartıştıklarını ancak eşinin kendisine vurmadığını, müşterek çocuklarının kendisinden alınacağını düşünerek 'vurdu' şeklinde beyanda bulunduğunu belirttiği, müştekinin bu beyanının daha önceki yargılama beyanıyla aynı olduğu ancak Yargıtay bozma ilamında 'müştekinin aşamalarda değişmeyen anlatımı' şeklinde ifade ile müştekinin eşinin kendisine vurduğunun belirtildiği ancak, müştekinin hazırlık ifadesinden yargılamanın ilk aşamasından beri vazgeçtiği, sanık aleyhine dosyada sadece müştekinin kabul edilmeyen hazırlık ifadesi ile yüzünde kızarıklık bulunduğuna dair doktor raporu olduğu, ancak müştekinin bu raporun doktora tokat yediği şeklindeki beyanı üzerine düzenlendiğinin belirtildiği, yüzündeki kızarıklığın başka şekilde de oluşabileceği bu hâliyle sanığın üzerine atılı suç yönünden şüphe doğduğu, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığa bu hâliyle mahkûmiyet kararı verilmesinin mümkün olmadığı," gerekçesiyle bozmaya direnerek, önceki hükümdeki gibi sanığın beraatine karar vermiştir.

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2017 tarih ve 197691 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 26.04.218 tarih ve 13066-7777 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kasten yaralama suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kasten yaralama suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

07.09.2013 tarihinde saat 03.45’te Kolluk tarafından düzenlenen tutanakta; 07.09.2013 tarihinde saat 02.45 sıralarında haber merkezince Alaçatı Beldesi, Atatürk Caddesi 1 sayılı adreste faaliyet gösteren AVM Mobilya Center isimli iş yerinde kavga olayı olduğunun anons edilmesi üzerine, 7945 kod no'lu ekibin bahse konu adrese gittiği, iş yeri önünde iş yeri sahibi olduğunu söyleyen ... isimli şahsın,“Eşi olan ... isimli şahsın kendisini öz kardeşi ile aldattığını kendisine söylediğinde kavga ettiklerini, şu anda eşi olan ...’nin iş yerine gelerek iş yerini dağıtacağını” söyleyerek yardım istediğini beyan ettiği, o esnada mağdur ...’in görevlilere gelerek “Eşi ile kavga ettiklerini, çocuğunu istediğini, eşinin kendini darbettiğini, davacı ve şikâyetçi olduğunu” beyan etmesi üzerine gerekli yasal işlemlerin yapılabilmesi için, mağdurun alınan doktor raporunun ardından Ilıca Polis Merkezi Amirliğine intikal ettirildiğinin bildirildiği,

07.09.2013 tarihinde saat 07.50’de Kolluk tarafından düzenlenen geçici muhafaza altına alma tutanağında; 07.09.2013 tarihinde saat 02.30 sıralarında Alaçatı Beldesi, Atatürk Caddesi 1 sayılı yerde faaliyet gösteren AVM Mobilya Center'da meydana gelen kavga olayı ile ilgili olarak, ... ve ... isimli şahısların refakate alındıkları, iş yeri ile aynı yerde bulunan ikametlerine gidildiği, mağdur ...'in beyanında belirttiği, eşi ...’in iş yeri kasasına koyduğu beyaz renkli Iphone 5 marka ve “7788” numaralı şifresi bulunan telefonu rızası ile polislere teslim ettiği, söz konusu telefonun geçici olarak muhafaza altına alındığının belirtildiği,

26.09.2013 tarihli teslim tesellüm tutanağında; Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/2942 sayılı soruşturma dosyası üzerinden mağdur ...’in rızası ile muhafaza altına alınan, beyaz renkli, Iphone 5 marka cep telefonunun, mağdurun müracaatı üzerine kendine iade edildiğinin ifade edildiği,

Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu İzmir Güney Bölgesi Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği Hastanesince düzenlenen 07.09.2013 tarihli geçici adli raporda; mağdur ...’in boyun bölgesi, sol ön dış yüzde yüzeysel doku altı kanamalı, tokat ile uyumlu, dokunmaya bağlı ağrı bulunduğu tespitlerine yer verildiği,

Çeşme Alper Çizgenakat Devlet Hastanesince düzenlenen 23.10.2013 tarihli kesin raporda; mağdurdaki yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtildiği,

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) Sistemi vasıtasıyla temin edilen nüfus kayıt tablosundan; 1982 Alaçatı/Çeşme doğumlu mağdur ... ile 1974 İzmir doğumlu sanık ...’in 29.06.2011 tarihinde evlendikleri,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ... 07.09.2013 tarihinde saat 04.57’de Kollukta; Alaçatı AVM Mobilya isimli iş yerinde çalıştığını, eşi ile 2010 senesi Ocak ayından beri birlikte olduklarını, 2011senesi Temmuz ayında resmî nikâhla evlendiklerini, evlenmeden önce eşinden hamile kaldığını, bu nedenle mecburen evlendiğini, çocuğunun 16 Mayıs 2010 tarihinde dünyaya geldiğini, evliliklerinin son senesinde eşiyle kıskançlık ve başka sebeplerden dolayı sürekli tartışmalar olduğunu, babasının 25 Ekim 2012 senesinde vefatından sonra kendi psikolojisinin biraz bozulduğunu, çocuğu için ayakta durmaya ve evliliğini sürdürmeye çalıştığını, eşinin daha önceki tartışmalarında da kendisine şiddet uyguladığını, ancak müracaatta bulunmadığını, 07.09.2013 tarihinde saat 01.00 sıralarında telefonla lavaboya gittiğini, eşinden çamaşırlarını yıkaması için vermesini istediğini, eşinin telefonu elinde görünce, “Kiminle konuşuyorsun” diye sorduğunu, kimseyle konuşmadığını söyleyince telefonu vermesini istediğini, telefonu vermeyince elinden zorla almaya çalıştığını, koridorda itişip kakışmaya başladıklarını, elinden telefonu aldığını, ekranda mesaj olduğunu söyleyerek kendisine bağırmaya başladığını, mesajın kimden geldiğini ya da ne yazdığını görmediğini, eşinin mesajda “Seni seviyorum, seni öpmek istiyorum” gibi şeyler yazdığını iddia ederek kendisine 3-4 tokat attığını ve telefonla birlikte evden çıktığını, arkasından koşarak gittiğini, eve gelmesini, konuşmak istediğini söylediğini, bu sırada evde uyumakta olan oğlunun da kendi arkasından koşarak sokağa çıktığını, eşine ne kadar gitme dese de eşinin arabaya binerek uzaklaşmaya çalıştığını, bu esnada kamyonetin arka kasasına bindiğini, eşine giderse kendinin de geleceğini söylediğini, bu şekilde bir süre münakaşa ettiklerini, eşinin oğlu..

...’yi kamyonetin içine aldığını, aracı sürmeye başladığını, kendisinin de kamyonetin kasasında olduğunu, bu şekilde Çeşme ilçesinde ikamet eden kayınvalidesinin evinin önüne geldiklerini, eşinin annesini aşağıya çağırdığını, aracın içine binmek için kasasından indiği esnada eşinin aracı hareket ettirerek çocuğuyla birlikte uzaklaştığını, evin önünde tek başına kaldığını, biraz Çeşme'de dolandığını, eşinin küçük kardeşinin gelerek kendisini Alaçatı'da bulunan kendi annesinin evine getirdiğini, annesinin evine girmek istemediğini, kardeşinin eşinden kendisini dükkâna yani kaldıkları eve götürmesini istediğini, kardeşinin kendisini evin önüne bırakarak arabayla abisinin yanına gittiğini, yürüyerek dükkâna gittiğinde dükkânın önünde polislerin bulunduğunu, içeri girip üzerini değiştirerek özel eşyalarını ve çocuğunu almak istediğini, eşinin buna müsaade etmediğini, kimliğinin ve telefonunun dükkânda olmadığını söylediğini, polislerin bulunduğu sırada şifresini söylerse telefonunu vereceğini söylediğini, şifresini söylemediğini, polislerle birlikte önce hastaneye gittiğini, akabinde polis merkezine geldiğini, telefonunu incelenmek üzere polisler tarafından muhafaza altına alınmasına müsaade ettiğini, eşiyle bu saatten sonra birlikte yaşamak istemediğini, sığınma talebinde bulunmak istediğini, herhangi bir can güvenliği tehlikesinin olmadığını, kendisini darbettiği ve telefonunu kendisinden zorla aldığı için eşi ...’den şikâyetçi olduğunu, boşanmak istediğini,