muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2306, Karar No: 2022/9139, Tarih: 28.11.2022

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 23/06/2021 tarihli ve 2020/11110, esas, 2021/5188 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına sahip olduğu, dolayısıyla şüphelinin üzerine atılı suç bakımından kusur konusundaki delillerin ve raporların Mahkemesince değerlendirmesi gerektiği anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 15/02/2022 gün ve 94660652-105-13-26453-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2022 tarih ve 2022/27752 sayılı ihbarnamesiyle mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelendi gereği düşünüldü:

Olay günü müteveffa sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile ... İlçesi istikametinden ... İlçesi istikametine seyir halinde iken D 965-12 km 2+ 500'e geldiğinde, yol çalışması nedeniyle iki yönlü olarak kullanılan yolda karşı istikamet yol bölümüne geçerek aracının sol ön kısımlarıyla; ... İlçesi istikametinden ... İlçesi istikametine kendi şeridinde seyreden şüpheli sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki çekici ve çekiciye bağlı dorsenin sol ön kısmına çarptığı, çarpmanın etkisi ile savrularak yolun sağında bulunan banketten düşerek boş arazide durduğu, kaza nedeniyle sürücü ... ve aracında yolcu olarak bulunan ... ile ...’ın öldüğü, ..., ... , ..., ... ile ...’in yaralandığı olayda; kazanın meydana gelmesinde "kusuru olmadığ"ndan bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş ise de;

26/09/2019 tarihli kaza tespit tutanağında, şüphelinin Karayolları Trafik Kanununun 51/2-a maddesini ihlal ettiği ayrıca "Karayolları Trafik Yönetmeliğince yol yapımından sorumlu şirketin 16.09.2019 tarihli trafik işaretleme tutanağına istinaden (tutanak dosyada mevcuttur) her 100 metrede olması gereken yol ayırıcı işaretlerinin kaza mahallinden ... İlçesi istikametine yaklaşık 500 metre ve ... İlçesi istikametine ise yaklaşık 600 metre mesafede olmadığının’’ belirtildiği,

Adli Tıp Kurumundan alınan 2019/23079-9495 sayılı raporda anılan tespitlere ilişkin değerlendirme yapılmadan meydana gelen kazada şüphelinin kusurunun bulunmadığının belirtildiği, Adli Tıp Kurumunun 17/03/2021 tarihli ve 2021/1123-551 sayılı ek raporunda ise kaza tespit tutanağında şüpheliye ve yol yapımından sorumlu şirkete atfedilen kusurların kazanın oluşumuna neden olmadığının ve şüphelinin kusurunun bulunmadığının belirtildiği,

Adli Tıp Kurumundan alınan 2019/23079-9495 sayılı raporda anılan tespitlere ilişkin değerlendirme yapılmadan meydana gelen kazada şüphelinin kusurunun bulunmadığının belirtildiği, Adli Tıp Kurumunun 17/03/2021 tarihli ve 2021/1123-551 sayılı ek raporunda ise kaza tespit tutanağında şüpheliye ve yol yapımından sorumlu şirkete atfedilen kusurların kazanın oluşumuna neden olmadığının ve şüphelinin kusurunun bulunmadığının belirtildiği,

Olay yeri inceleme raporunda :’’... kaza noktasında ... istikametine gelen şerit üzerinden başlayıp sağ şeride doğru kavis çizerek tırın bulunduğu noktaya kadar devam eden ve kaza yapan otomobile ait olduğu değerlendirilen 26 metre uzunluğunda kesintisiz devam eden ... lastik sürtünme izi olduğu, aynı şerit üzerinde tırın hemen arka kısmına kadar gelen ve tıra ait olduğu değerlendirilen 28 metre kesintisiz ... lastik sürtünme izi’’ bulunduğunun belirtildiği,

Müştekiler ... ve ...’in ifadelerinde tır biranda kendi şeritlerine girmesiyle kazanın meydana geldiğini, yolu ayıran herhangi bir bariyer-ayırıcı olmadığını beyan ettikleri, olay yeri inceleme raporundaki kavislerin yönü ile beyanlar birlikte değerlendirildiğinde yolun iki taraflı trafiğe açıldığının farkedilmemiş olabileceği, dolayısıyla yol yapım şirketinin sorumluluğunun olabileceği,

Öte yandan çarpma noktasının iki şeridi ayıran çizginin ölen sürücüye ayrılmış şeride yakın kısmında gerçekleşmiş olması, fren izlerinin uzunluğu, şüphelinin frenlemek dışında bir tedbire başvurmayışı değerlendirildiğinde, raporlar arasında çelişkinin giderilmesi gerektiği, bu noktada taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına sahip olduğu, dolayısıyla raporlar arasındaki çelişki giderildikten sonra şüphelinin üzerine atılı suç bakımından kusur konusundaki delillerin ve raporların Mahkemesince değerlendirmesi gerektiği anlaşılmakla,itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden Bitlis Sulh Ceza Hakimliğinin 21.09.2021 tarihli ve 2021/ 2171 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin kabulü ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2878, Karar No: 2014/9407, Tarih: 21.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2878 E.  ,  2014/9407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/567-2013/444

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/09/2013 tarih ve 2012/567-2013/444 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillinin, Birleşik Krallıkta bulunan E.. Ö.. gönderilmek üzere A. Türk Katılım Bankası Osmanbey Şubesi'nden 123 USD masraf ödeyerek W.. Union aracılığı ile 3.000 USD havale yaptığını, havale edilen paranın alıcı E.. Ö.. ödenmediğini, müvekkilinin ilgili banka şubesine defalarca müracaat etmesine rağmen bankanın, paranın karşı tarafa ulaşmamasından bir sorumlulukları olmadığını bildirdiğini, havaleyi alan bankanın hem acente olarak kendi sorumluğu olduğunu, hem de Westrn Union’u temsile yetkili olduğu için temsilci olarak sorumluluğu olduğunu ileri sürerek, 3.123 USD’nin havale tarihi olan 18/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, W.. Union’un hızlı para transferi sunan uluslar arası bir şirket olduğunu, Türkiye'deki acentelerinden birisinin müvekkili banka olduğunu, gönderim işlemi öncesinde davacıya olası dolandırıcılık işlemleri hakkında bilgi verildiğini, gönderilen paranın alıcısı tarafından çekilebilmesine yarayan ve yalnızca davacının bildiği 10 haneli MTCN numarasının davacıya teslim edildiğini, 19/04/2012 tarihinde müvekkili bankaya müracaat ederek, gönderimi yapılan paranın alıcısı tarafından alınamadığının iddia edilmesi üzerine, W.. Union tarafından davacının müracaatın, ödemin gerçekleşebilmesi için gerekli tüm bilgi ve belgelerin alıcı tarafından karşılandıktan sonra ödemenin yapıldığı, detaylı bilgi verilebilmesinin müşteri güvenliği nedeniyle mümkün olmadığı gerekçesiyle olumsuz yanıt verildiğini, müvekkili bankanın hukuka aykırı bir eyleminin bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının gönderdiği havalenin W.. Union şirketi vasıtasıyla davalı bankanın şubesinden gönderildiği, davalı W.. Union şirketinin Türkiye Cumhuriyet içinde merkez ve şubesi bulunmayan yabancı bir ticari işletme olduğu, TTK'nın 117/3 maddesi gereğince Türkiye Cumhuriyeti içinde merkez ve şubesi bulunmayan yabancı bir ticari işletme adına geçici de olsa yurtiçinde işlem yapanlar hakkında acentelik hükümlerinin uygulanacağı, bu. yasal nedenle yurtdışındaki yabancı şirkete izafeten yurtiçinde işlem yapana karşı dava açılması imkanının mevcut olduğu, dava konusu havalenin dava dışı E.. Ö.. gönderildiği hususu ihtilafsız olup, bu havale bedelinin ödendiğinin davalılar tarafından ispat edilemediği, zira davalı bankaya ait şube tarafından bu havalenin kabul edilip, gönderildiği, bu nedenle her iki davalının birlikte sorumluğuna hükmetmek gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 3.123 USD’nin dava tarihinden itibaren işleyecek, döviz alacaklarına ilişkin yasal faizi ile birlikte, davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı tarafça yapılan para gönderi işleminin, davalının acentesi olduğu kurumun kusuru nedeniyle usulüne uygun şekilde yapılmadığı iddiası ile tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkillinin, Birleşik Krallıkta bulunan E. Ö.. gönderilmek üzere A. Türk Katılım Bankası Osmanbey Şubesinden W..Union aracılığı ile 3.000 USD havale yaptığını, havale edilen paranın alıcıya ödenmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda yukarıda değinilen gerekçeyle davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur. Buna karşın, dosya içeriği itibariyle davalı bankanın diğer davalının acentesi konumunda olduğu, bu haliyle iddianın ileri sürülüş biçimi itibari ile bizatihi davalı bankanın kusurunada dayanılmadığı anlaşılmakla, 6762 Sayılı TTK’nın 119. maddesi uyarınca, davalı banka hakkında doğrudan dava açılamayacağı göz önüne alınmaksızın, davalı banka hasım gösterilmek suretiyle açılan davada kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

2 - Öte yandan, mahkemece davalı banka hakkında W.. U.. şirketine izafeten açılan davada, dosya içeriği itibariyle davalı tarafça yapılan savunma kapsamında, para gönderi işleminin kod numaralarını içeren şifreli bir sistem dahilinde gerçekleştirildiği anlaşılmaktaysa da genel olarak sistemin nasıl işlediği, alıcıya yapılan ödeme ile birlikte imzasının alınıp alınmadığı, işlemlerin elektronik temelde yapılıp yapılmadığı hususları araştırılmamıştır. Bir başka anlatımla, para gönderimi işleminine şekilde gerçekleştiği, aşamaların nelerden ibaret olduğu, sisteme müdahale olanağının bulunup bulunmadığı, alıcıya yapılan ödemenin kanıtlanmasına yönelik olarak alıcının imzası dışında başkaca yöntem olup olmadığı dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Her ne kadar, bankacı bilirkişi tarafından düzenlenen rapor kapsamında sistemin işleyişine yönelik bir takım bilgiler verilmişse de söz konusu bilgiler gönderi prosedürüne ilişkin olarak hüküm verilmesine yeterli kabul edilebilecek detayları içermemektedir. Bu durumda, mahkemece değinilen hususlar üzerinde durularak, para gönderi işleminin ne şekilde gerçekleştiği ayrıntılı şekilde tespit edildikten sonra oluşacak kanaate göre sonuca gidilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı A.B.. Türk A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1411, Karar No: 2021/8102, Tarih: 08.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1411 E.  ,  2021/8102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23656, Karar No: 2014/18022, Tarih: 17.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23656 E.  ,  2014/18022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 51/1-3-6-7-8. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ve Dr....'nin olay günü, Türkan Özilhan Acil Yardım Travmatoloji Hastanesi acil servisinde pratisyen doktor olarak görev yaptıkları, kendi aralarındaki işbölümü uyarınca dönüşümlü olarak ve ikişer saatlik periyotlarla hasta muayenesi yaptıkları, acil polikliniğine bitişik yerde iki saat istirahat eden doktorun tekrar hasta muayene işlemine döndüğü, ancak dinlenme esnasında da, daha önce tedavi sürecini başlattıkları hastaların durumuyla ilgili gelişmeleri takip ettikleri, olay günü, öğleden önceki bir zaman diliminde eşi tarafından anılan hastaneye sırt ve göğüs ağrısı şikayetiyle götürülen 1969 doğumlu ölenin, poliklinik defterine kaydı “...” olarak ve doktoru da ... olarak yapılmış ise de, ölenin ilk muayenesinin sanığın ikrarı, serviste hemşire olarak görevli tanık beyanlarıyla sabit olduğu üzere sanık tarafından yapıldığı, öleni muayene eden sanığın, kalp grafisinin çekilmesini istediği ve söz konusu işlemin hemşire tanık ...tarafından gerçekleştirildiği, EKG çıktısını inceleyen sanığın, serviste görevli hemşire tanık ...'dan, ölene novalgin ve diazem yapılmasını istediği, iğnelerden sonra ölenin durumunda herhangi bir değişiklik olmadığı gözlemlenince, akciğer grafisinin çekildiği, akabinde hemşire tanık...tarafından tekrar dikloren ve muskoril iğne yapıldıktan sonra bir süre gözlem altında tutulan ölenin akciğer grafisinin, katılanın ricası üzerine doktor...tarafından incelendiği ve ölenin ciğerlerinin dinlendiği, ölenin akciğerlerinde herhangi bir patoloji görünmediğini belirten doktorun, öleni ve eşini sanık doktora yönlendirerek hastanın durumuyla ilgili kararın tedavi sürecini baştan itibaren takip eden sanık tarafından verilmesi gerektiğini söylediği, sanığın da 26.10.2009 günlü oturumda “Saat 11'de benim nöbetimin bitmesi tamamen hastanedeki işimin bitmesi anlamında değildir. Dinlenme sırasının bana geldiği anlamındadır. Oturduğumuz dinlendiğimiz yer acil polikliniğine bitişik bir yerdir. Muhtelemen akciğer filmi bana geldiğinde bakmışımdır.” şeklinde beyanda bulunduğu, katılanın, olay günü hastanedeki muayene ve tetkik işlemlerinin sırası ya da muayeneyi yapan doktorlara ilişkin beyanlarının çelişkili olduğu, soruşturma aşamasındaki beyanında, sanık ve doktor ..

. Dinlenme sırasının bana geldiği anlamındadır. Oturduğumuz dinlendiğimiz yer acil polikliniğine bitişik bir yerdir. Muhtelemen akciğer filmi bana geldiğinde bakmışımdır.” şeklinde beyanda bulunduğu, katılanın, olay günü hastanedeki muayene ve tetkik işlemlerinin sırası ya da muayeneyi yapan doktorlara ilişkin beyanlarının çelişkili olduğu, soruşturma aşamasındaki beyanında, sanık ve doktor ...'un birlikte eşini gördüklerini ve kendilerinden kalp grafisi çektirmelerini istediklerini, her iki doktorun kalp grafisine bakarak eşinin önemli bir şeyi olmadığını, ağrıların stresten kaynaklandığını ve üşütmüş olduğunu söylediklerini, eşine ağrı kesici iğne vurduklarını, akciğer filmi istediklerini, filmin çekilmesinden sonra akciğerlerinde bir şey olmadığını söylediklerini ve eşinin ağrısının devam ettiğini söylediğinde doktorların ''Dışarıda güneşte biraz oturun, sonra gelin“ dediklerini ifade eden katılanın, ön inceleme aşamasında muhakkik tarafından alınan beyanında, eşiyle ilk ilgilenen doktorun, sanık olduğunu, eşinin göğsündeki ağrı geçmeyince tekrar doktora gittiklerinde sanığın kendilerine, bir de acilde nöbetçi olan diğer doktorun görmesini tavsiye ettiğini, diğer doktora gittiklerinde doktorun kendilerinden akciğer filmi çekilmesini istediğini, daha sonra filmde hiçbir şey olmadığını söyleyen doktorun, üşüdüğünü söyleyen eşine “güneşte oturun çay için” dediğini ifade ettiği, kovuşturma evresindeki beyanında ise, aynen “...doktor ... bey ilk muayeneyi yaptı ve ekg istedi ve ekg geldikten sonra herhangi bir kalple ilgili sorun olmadığını, muhtemelen üşütmüşsünüzdür, ramazandan çıktınız, sinirsel olabilir gibi sözler söyledi ve eşim de üşüdüğünü söylediğinde, dışarıya çıkın, güneşte biraz bekleyin diye söyledi. biz bunun üzerine dışarıya çıktık. Bir süre oturup çay içtik ancak eşimin rahatsızlığı geçmedi, bunun üzerine hastane içerisine tekrar girdik ve bu sırada doktor... bey’in yemeğe gittiğini söylediler ve bu sırada doktor ... bizimle muhatap oldu. Eşimi muayene etti ve bir göğüs filmi istedi biz gidip filmi çektirip geldik. Tekrar ...’ye filmi gösterdik. Filmi inceledikten sonra hiçbir şey olmadığını daha sonra göğüs hastalıkları ile ilgili bir hastaneye, uzmana, 3-4 saat sonra gidersiniz şeklinde söylemesi üzerine ben de hastaneden ayrıldım. Eve girdikten hemen sonra eşim kötüleşti” şeklinde beyanda bulunduğu, hastanede görevli servis hemşirelerinin beyanları ve dosya kapsamındaki delillerden, ölenin tedavi ve takibinin sanık tarafından yapıldığı, kaldı ki, doktor Ufuk Tepeli hakkında soruşturma izni verilmediği ve söz konusu kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşıldığından tebliğnamede, ölenin muayenesinin hangi doktor tarafından yapıldığının kesin olarak belirlenmediği, eksik incelemeyle hüküm kurulduğu gerekçesiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, ölenin tedavisinden sorumlu doktorun kendisi olmadığına, ilk müdahalenin kendisi tarafından yapıldıktan sonra akabindeki işlemlerin doktor Ufuk Tepeli tarafından gerçekleştirildiğine, kusura ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi ve kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine, denetim süresi içerisinde işlenecek ikinci suçtan dolayı hüküm veren mahkeme tarafından karar verileceği gözetilmeden, infazı kısıtlar şekilde, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlenmesi halinde cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 6. paragrafında yer alan “İki yıllık denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, ertelenen cezanın 51/7. madde uyarınca takdiren tamamının infaz kurumunda çektirilmesine” ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine;

“5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin sanığa bildirilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.