muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22007, Karar No: 2016/19549, Tarih: 08.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/22007 E.  ,  2016/19549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait .... Bayisinde 18/04/2011 tarihinden itibaren işten çıkarıldığı 14/11/2013 tarihine kadar Satış Temsilcisi ve akabinde Yetkili Müdür olarak aralıksız şekilde çalıştığını, ancak hiçbir şekilde sigorta kaydının yaptırılmadığını, en son aldığı net ücretin primlerle birlikte 3.500,00 $ (7.000,00 TL) olduğunu, haftalık 100 saati aşan fazla çalışmalarının bulunduğunu, davacının davalıya ait ..... adresinde işe başladığını, çoğunlukla gündüz 12 saat ve üzeri şekilde, çoğu günler ise 24 saat aralıksız çalıştığını, daha sonra Irak Bayi Sorumlusu olduğundan dolayı ..... ve ...... arasında iletişim sağladığını, sürekli takip ve denetim altında tutulduğunu, ..... bölgesinin savaş halinde olması nedeniyle can güvenliğinin tehlikede olmasına rağmen ağır iş koşullarında aralıksız, özveri ile çalışmaya devam ettiğini, kaçma olasılığına binaen ilk 6 ay 1.000 $ (2.000,00 TL) eksik maaş ödendiğini, eksik ödenen bu ücret toplamının iş akdi sonlandırıldığında ödeneceğinin belirtildiğini, ancak ödeme yapılmadığını, ayrıca 11/2013 döneminde 14 günlük ücret ve prim olan 1.635 $ (3.270,00 TL) ücretinin de ödenmediğini, bu şekilde 7.635 $ ücret alacağının bulunduğunu Müvekkilinin haftalık ortalama 100 saat fazla çalışmasının bulunduğunu, bu hususta hiçbir ödemenin yapılmadığını, haftanın 7 günü 24 saat çalışmasının tanıklarla ispatlanabileceğini, her 6 ay’da bir 15 günlük izin verildiğini, fazlaya ilişkin izin haklarının ise kullandırılmadığını, bu hususta şikâyetlerini dile getiren müvekkiline zedeleyici onur/şevk cevaplar verildiğini, ayrıca çalıştığı dönem boyunca tüm UBGT günlerinde çalıştığını, dini bayramlar günlerinin birinde ilk gün, diğerinde ise bayramın ikinci yahut arefe günü olmak üzere toplamda iki gün tatil kullandırıldığını, tüm bu yoğun çalışmalarının mail yazışmaları/sms kayıtları ile de kanıtlanabileceğini belirterek işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, şirketin ....... ‘un ..... distribütörü / ....... ithalatçı ve genel dağıtıcısı olduğunu, faaliyetlerinin Irak ile ilgisiz olduğunu, Ticari Mevzuat ve Bayilik Sözleşmesi hükümlerinde araç dağıtımı yapıldığını, bayilerin ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğunu, bayilerle davalı şirketin temsilci, acente, kefalet veya vekalet ilişkisinin olmadığını, davacının şirkette hiçbir çalışmasının olmadığını, bu nedenle davanın HUSUMET yönünden reddini talep ettiğini, Yetkilisi Temsilci ve Müdür olduğu beyanında bulunan davacının SGK kaydı ve ücret hususundaki iddialarının gerçek dışı olduğunu, davacının internetten temin edilen delillerinin gerçek ve resmi bilgilerle çeliştiğini, hukuken mümkün olmadığını, yapılan mail yazışmaların ortaklık/temsilcilik olarak değerlendirilemeyeceğini, davacının olmayan çalışmadan bahsettiğini, alacaklarının bulunmadığını, müvekkili şirketin çalışanlarının ve üst idareci kadrosundan sair ücretli çalışanlarına kadar aldıkları ücretler ile de bağdaşmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının çalıştığını beyan ettiği Irak’taki firma yapısına ilişkin herhangi bir resmi bilgi ve belge mevcut olmadığı, davacının dava konusu dönem içerisinde sigortalılık kaydının bulunmadığı, davacının çalıştığını iddia ettiği Irak bayiliği ile davalı şirket arasına bağlantı olduğunu gösterir resmi bir kayıt ve belge bulunamadığı, dosyaya sunulan gazete kupürleriyle haber sitesi çıktılarındaki yazılar davacının Irak'ta davalı işverenlik nezdinde çalıştığını kabule yeterli ve davacının hizmetinin geçtiğini beyan ettiği davalı işverenlik ile ilgisini gösterir tanık beyanı dışında herhangi yazılı bir delil mevcut olmadığı, davacı tanıkları da davacının işten ayrılış tarihlerini bilmediklerini, Irak'a geliş ve ayrılış tarihlerini hatırlamadıklarını, ayrılış sürecini bilmediklerini söyledikleri, davalı tanıklarının ise davacıyı tanımadıklarını beyan ettikleri, davacı tarafından dosyaya sunulan 01 Eylül 2013 tarihli tediye makbuzu başlıklı Ağustos ayı maaşı olarak 2.250 USD ödendiğine dair belgenin kim tarafından düzenlendiği, imzanın kime ait olduğunun anlaşılamadığı gibi davalı işverenlikle ilişkili olduğunun da sabit olmadığı gerekçesi ile davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

5718 sayılı Türk Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’’un 1. maddesinin 1. fıkrasında hâkimin Türk kanunlar ihtilafı kurallarını ve bu kurallara göre yetkili olan yabancı hukuku re’sen uygulayacağı belirtildikten sonra 4. fıkrasında uygulanacak hukuku seçme imkânı verilen hallerde taraflarca aksi açıkça kararlaştırılmadıkça seçilen hukukun maddi hukuk hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

5718 sayılı Türk Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’’un 1. maddesinin 1. fıkrasında hâkimin Türk kanunlar ihtilafı kurallarını ve bu kurallara göre yetkili olan yabancı hukuku re’sen uygulayacağı belirtildikten sonra 4. fıkrasında uygulanacak hukuku seçme imkânı verilen hallerde taraflarca aksi açıkça kararlaştırılmadıkça seçilen hukukun maddi hukuk hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür.

Kanunun “kamu düzenine aykırılık” başlıklı 5.maddesinde “Yetkili ..... hukukun belirli bir olaya uygulanan hükmünün .... kamu düzenine açıkça aykırı olması hâlinde, bu hüküm uygulanmaz gerekli görülen hâllerde .... hukuku uygulanır” hükmü düzenlenmiştir.

Yurt dışında hizmet alanında faaliyet yürütmek için bulunduğu ülke mevzuatına göre işyeri açan ve işveren olan .... vatandaşlarının, bu işyerinde çalışmak üzere .....’den çalışmak üzere ..... vatandaşı gerçek kişileri işçi sıfatı ile götürdükleri ve bunun genelde ..... İş Kurumu vasıtası ile yapıldığı bilinmektedir. Ancak çoğu zaman .... vatandaşı işçiler Türkiye bağlantılı şirketler vasıtası ile kurum kayıtları yerine getirilmeden turist vizesi ile çalıştırmak üzere götürülmekte ve yurt dışındaki ülke mevzuatı ile kurulan şirket işçisi olarak çalıştırılmaktadır. İş hukukunun emredicilik yönü ve işçinin korunması ilkesi uyarınca yabancılık unsuru taşıyan bu tür uyuşmazlıklarda açıklandığı gibi .... vatandaşı olan işçinin kamu düzeni de dikkate alınarak yurt dışına gönderilmesinde gönderen kişi yada şirketin yurt dışındaki ..... şirket ile organik bağı delillendirildiğinde .... İş Hukuku uygulanmakta ve organik bağ içinde olan ......’de kişi veya kişiler işçinin işvereni kabul edilerek sorumlu tutulmaktadır.

Dosya içeriğine göre davacının davalı şirket tarafından yurt dışı işyerine çalıştırılmak üzere gönderildiği, yurt dışı işyerinde davalının organik bağ içinde olduğu ve o yer mevzuatına göre kurulan şirket tarafından çalıştırıldığı, bu durumun dosyadaki tanık beyanı ve davalı şirketin internet sayfasındaki bilgilerden (davalının .....’ta bayiliğinin bulunduğunun belirtilmesinden) anlaşılmaktadır. Bu somut delillere göre dava doğru hasma yöneltilmiştir. İşin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, husumetten reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/306, Karar No: 2008/7537, Tarih: 22.12.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/306 E.  ,  2008/7537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı-k.davacı .... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili gelmedi. Davalı-k.davacı vekili avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı-k.davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

-

Dava, eksik ve ayıplı işlerin giderilme bedellerinin tahsili, arsa sahibi tarafından açılan birleşen dava faiz, yüklenici tarafından açılan birleşen dava ise tapu iptâli ve tescil ile sözleşme dışı iş bedellerinin tahsili istemleri ile açılmış, mahkemece, her iki tarafın davalarının kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve birleşen davanın davacısı yüklenici şirketin tüm, davacı ve birleşen davanın davalısı arsa sahibi ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava tarihinden önce faizin başlatılabilmesi için borçlunun alacaklı tarafından BK’nın 101. maddesi uyarınca miktar belirtir ve ödeme ister, ihtarname ile temerrüde düşürülmesi gerekir. Somut olayda yüklenici şirket birleşen davanın açıldığı tarihten önce arsa sahibini yukarıda belirtilen niteliklerde ihtarname göndererek temerrüde düşürmediğinden arsa sahibi ... birleşen davanın açıldığı tarih olan 22.12.2003 tarihinde temerrüde düşmüştür. Mahkemece bu durum gözden kaçırılarak, birleşen dava yönünden faizin 15.08.1997 tarihinden başlatılması doğru olmamıştır. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davalı ve birleşen davanın davacısı yüklenici şirketin tüm, davacı ve birleşen davanın davalısı arsa sahibi ...’nın sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın hüküm fıkrası 7. numaralı bendinin ikinci satırında yer alan “15.08.1997” tarihinin karardan çıkartılmasına, yerine “22.12.2003” tarihinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı ve birleşen davanın davalısı arsa sahibi ... Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunmadığından vekâlet ücreti verilmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 108,35 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalı ...’dan, bakiye 285,25 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacı ....’den alınmasına, 22.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6526, Karar No: 2022/5277, Tarih: 20.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6526 E.  ,  2022/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 31/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.200,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddesi gereğince 3 yıl denetime tâbi tutulmalarına dair İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2015/174 Esas, 2020/353 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 19.04.2022 tarihli ve 2021/28654 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2022 tarihli ve 2022/63257 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67. maddelerinde 4 yıl olağan; 6 yıl olağanüstü zaman aşımı süresinin öngörüldüğü nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk ... yönünden mahkeme huzurunda savunmasının alındığı 05.04.2016 tarihinden hüküm tarihine kadar; suça sürüklenen çocuk ... yönünden ise iddianamenin düzenlendiği 02.04.2015 tarihinden hüküm tarihine kadar 4 yıllık olağan zaman aşımı süresinin geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davasının zaman aşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı suçu 04.12.2014 ve 08.12.2014 tarihlerinde işledikleri, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 03.11.2020 tarihinde verildiği, zaman aşımını kesen son işlemin suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki iddianamenin düzenlendiği

02.04.2015; suça sürüklenen çocuk ...’nın savunmasının alındığı 05.04.2016 olduğu anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ... yönünden 02.04.2019 tarihinde, suça sürüklenen çocuk ... yönünden 05.04.2020 tarihinde 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri gereğince 4 yıllık asli dava zaman aşımı süresinin dolması nedeniyle davaların düşürülmesine karar verilmesi gerekmiştir.

02.04.2015; suça sürüklenen çocuk ...’nın savunmasının alındığı 05.04.2016 olduğu anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ... yönünden 02.04.2019 tarihinde, suça sürüklenen çocuk ... yönünden 05.04.2020 tarihinde 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri gereğince 4 yıllık asli dava zaman aşımı süresinin dolması nedeniyle davaların düşürülmesine karar verilmesi gerekmiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; suça sürüklenen çocuklar İrem ... ve Cansu Pala hakkında kasten basit yaralama suçundan İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2015/174 Esas, 2020/353 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA ve gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10570, Karar No: 2018/1651, Tarih: 08.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10570 E.  ,  2018/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, velayet, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, davacı erkek ağır kusurlu kabul edilerek Türk Medeni Kanunun 166/2. maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi gereğince boşanmaya karar verebilmek için davalının az da olsa kusurunun kanıtlanması gerekir. Dinlenen davalı tanıklarının bir kısım beyanlarında geçen olaylardan sonra evlilik birliğinin devam ettiği, bu olayların affedildiği ya da en azından hoşgörü ile karşılandığı, affedilen ve hoşgörü ile karşılanan olayların hükme esas alınamayacağı, bir kısım beyanlarının ise soyut ve genel nitelikte olup, sebep ve saiki açıklanmadığından, inandırıcılıktan uzak beyanlar olduğu anlaşılmaktadır. Toplanan delillerle davalının kusurlu bir davranışının varlığı ispatlanamamıştır. Boşanmaya sebep olan olaylarda, kadının düğün için gittiği memleketinden ortak evin bulunduğu İstanbul’a gelmemesini isteyen, evin kilidini değiştirerek eşinin ortak eve girmesini engelleyen davacı erkek tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacımn tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.02.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/20134, Karar No: 2015/14072, Tarih: 29.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20134 E.  ,  2015/14072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/178794

Mahkemesi :Kahramanmaraş 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 01.04.2014

Numarası : 2014/163- 2014/274

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Kahramanmaraş Necip Fazıl Şehir Hastanesinde görevli beyin cerrahı doktor tarafından 18/01/2014 tarihinde düzenlenen kesin adli raporda katılanın maruz kaldığı yaralanmalar nedeniyle omurgası ve sırtında meydana gelen kemik kırıklarından dolayı vücuduna vida takılması yoluna gidildiği Torakal 11-12 Lomber 2-3 transpediküler, stabilizasyon ve L1 posterior total dekompresyon ve kanala giren kemik parça çıkartılması ameliyatı yapıldığı ve bu haliyle hastanın yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olduğunun belirtilmesi karşısında, yaralanmanın duyu ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi kapsamında olup olmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini yerine net bir tespit yapılmaksızın eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

Sanık hakkındaTCK'nın 89/1. maddesi gereğince verilen temel cezanın yalnızca en ağır nitelikli halini oluşturan 89/3-b maddesi gereğince bir kat artırılması ile yetinilmesi gerekirken, temel cezanın, önce 89/2-b maddesi gereği ½ oranında artırılıp, sonrasında ise bu cezanın 89/3-b maddesi gereğince bir kat daha artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5165, Karar No: 2014/6063, Tarih: 25.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/5165 E.  ,  2014/6063 K.**

* HIRSIZLIK

* ETKİN PİŞMANLIK

* KISMİ GERİ VERME

* MİRASÇI RIZASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 168

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müştekinin, kısmi geri vermeye muvafakatinin bulunup bulunmadığı sorulmadan ve kovuşturma aşamasında 11.01.2013 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında; müştekinin mirasçılarından kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik soruşturma ile hüküm tesisi,

2- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uyarınca uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. T.. müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3998, Karar No: 2012/6044, Tarih: 11.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3998 E.  ,  2012/6044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Akşehir Sulh Hukuk ve Konya 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından,kısıtlı adayı ...'ın 03.02.2011 tarihli dava dilekçesi ile ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 27.10.2011 ve ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 22.11.2011 günlü tutanağından yerleşim yerinin anne ve babası ile birlikte kaldığı "..." adresi olduğu, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri olan ... adreslerinin ise bakım yeri olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın, Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.