muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22412, Karar No: 2015/4018, Tarih: 12.02.2015

Ek protokol’ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, .... onanmış ve onaylayan yasada; “…Her hakiki veya hükmi şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir…” ilkelerine yer verilmiştir.

... Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih 31277/03 sayılı, Kuzu - Türkiye Davası hakkındaki kararında davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmamasını, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM’nin AİHS’nin 6 § 1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye Davası ve 18 EKİM 2005 tarih, 74405/01 sayılı Tütüncü ve Diğerleri - Türkiye Davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczedilmezlik şikayetine konu edilenin banka hesabı olması durumunda ise hesaptaki paraların niteliği belirlenmelidir. Tamamının haczi kabil olmayan paralardan oluşması halinde haczinin kabil olmayacağı tartışmasızdır. Ancak hesapta haczi kabil paraların da bulunması, bir diğer ifade ile haczi mümkün olmayan paralarla haczi kabil paraların aynı hesaba yatırılarak karıştırılması durumunda, havuz hesabı söz konusu olacaktır. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığı sonucuna varılmalıdır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır.

Böyle bir davranış AİHM’nin AİHS’nin 6 § 1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaptaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekecektir.

Böyle bir davranış AİHM’nin AİHS’nin 6 § 1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaptaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekecektir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Yine 28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı ve İBKve HGK'nun 17.03.1954 tarih ve 3/40-49 sayılı kararı gereğince; her dava açıldığı tarihteki koşullara ve hukuki duruma göre hükme bağlanır.

Açıkça şikayetten vazgeçilmeksizin, borcun cebri icra tehdidi altında ödenmesi şikayeti konusuz kılmaz. Her dava ve şikayet, davanın açıldığı (şikayetin yapıldığı) andaki şartlara göre değerlendirilir (Hukuk Genel Kurulu’nun 2011/12-177 Esas, 2011/300 Karar sayılı 11.05.2011 tarihli kararı).

Somut olayda, borçlunun rızaen yaptığı bir ödeme bulunmayıp, dosya borcu haciz yoluyla gelen paralardan tahsil edilerek kapanmıştır. İcra mahkemesince alınan 08.04.2014 tarihli bilirkişi raporu denetime elverişli bulunmadığı gibi karar gerekçesinde alındığı belirtilen bilirkişi raporuna da dosya içerisinde rastlanılmamıştır.

O halde, yukarıda yer verilen ilkeler doğrultusunda mahkemece, şikayet konusu hesap üzerinde inceleme yapılarak borçlunun haczedilmezlik şikayetinin esası incelenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine

12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/785, Karar No: 2023/6839, Tarih: 07.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/785 E.  ,  2023/6839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2090 E., 2022/2511 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2021/395 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 ... maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/2090 Esas, 2022/2511 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın kastının bulunmadığına, olası kast veya bilinçli taksir hükümlerinden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın kastının bulunmadığına, olası kast veya bilinçli taksir hükümlerinden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü maktul ... kaldırımda bir ağacın dibinde durduğu sırada, sanık ...'ın yanında tanık ... olduğu halde yönetimindeki ... plakalı araç ile geldikleri, ...'nin yanında yolda aracın durduğu, sanık ve tanık ...'ın araçtan indikleri, şoför tarafından inen sanığın maktul ...'ye saldırdığı ve ...'nin kafasını tutarak orada bulunan ağaca vurduğu, bayılıp ve kaldırıma yere düştüğü, sanık ve tanık ...'ın baygın halde bulunan ...'yi bırakarak tekrar geldikleri araca binerek araç ile ara caddeye girdikleri ve kısa bir süre sonra geriye dönüp tekrar maktulün bulunduğu yere geldikleri, sanığın sevk ve idaresindeki aracı kaldırımda baygın halde yerde yatan ...'ın üzerine sürdüğü ve arabayla maktulü ezdiği, sanık ve tanık ...'ın araçtan indikleri, olayı gören kişilerinde olay yerine gelmesi üzerine aracı maktulün üzerinden çektikleri ve araca bindirerek hastaneye götürdükleri, kaza olduğunu söyleyerek hastaneden ayrıldıkları anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Adlî Tıp Kurumu, 1. Adlî Tıp İhtisas Kurulunun 31.08.2021 tarih ve 4625 sayılı raporunda; "Kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı kafatası ve ekstremite kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, akciğer doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin 11.09.2020 tarihinde maruz kaldığı yaralanması ile ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu,ölüm olayında başkaca ortak neden bulunmadığı," belirtilmiştir.

4. Olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, sosyal ve ekonomik durum araştırmasına ilişkin raporlar, trafik kazası tespit tutanağı, adlî emanet makbuzu, kolluk tarafından tutulan tutanaklar yapılan yazışmalar ve cevabi yazıları, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanık ve tanık beyanları ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/2090 Esas, 2022/2511 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10113, Karar No: 2013/17193, Tarih: 04.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10113 E.  ,  2013/17193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı bu konuda esas hakkında karar oluşturulmasına yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin ambalaj sanayi ve nakliye işi ile uğraştığını, 30.04.2010 günü davalıdan ... marka tır çekici satın aldığını, aracı taşıyıcı tır üzerinde ...'a götürüp bakım ve onarımını yaptırdığını, bilahare ...'e iş alanları olan gümrük sahasına götürdüğünü, araç daha trafiğe çıkmadan üzerinde 82.000,00 TL tutarında ... Belediye Başkanlığınca haciz konulduğunun öğrenildiğini, derhal mektupla araç üzerindeki haczin kaldırılarak hukuki ayıbın giderilmesini, bu mümkün olmadığı takdirde satış bedeli ile masrafların iadesinin davalıdan talep edildiğini, yapılan masraf ile aracın çalışmadığı sürede başka araç kiralanmak suretiyle ödenilen miktar toplamının 110,390,00 TL olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik araç bedelinden 20.000,00 TL, kardan yoksun kalma ve kiralık araç için yapılan ödeme nedeniyle 17.750,00 TL, bakım onarım masrafları nedeniyle 6.640,00 TL olmak üzere toplam 44.390,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı ile müvekkili şirket arasında noterde araç satış sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin 4. ve 6. maddelerinde "...alıcı bu aracı hali hazır durumu ile görüp beğenerek ... teslim aldığını beyan ve kabul eder.", "taraflar araç üzerinde satışı engelleyecek bir kaydın bulunmadığını, çalıntı olmadığını...kabul ve taahhüt ederler." şeklinde hükümlerin yer aldığını, davacının TTK'nın 20/2 maddesi gereğince özen yükümünü yerine getirmediğini, aracın ayıplı olduğuna ilişkin yasal sürede ihbar ve itirazda bulunmadığını, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından konulan haczin kaldırıldığını, satış bedeli olan 86.000,00 TL'nin davacıya ödenerek aracın geri alındığını belirterek davanın reddini savunmuş, bilahare 10/01/2012 havale tarihli kısmi ıslah dilekçesi ile, davacının noterde yapılan araç satış sözleşmesinin feshi ile araç satış bedelini aldığını, her hangi bir hak ve alacağının kalmadığını belirterek müvekkili davacıyı ibra ettiğini belirtmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; araç bedelinin iade edilmesi nedeniyle açılan dava konusuz kalmış olduğundan bu konuda esas hakkında karar oluşturulmasına yer olmadığına, davacı araç satış sözleşmesinin feshi sözleşmesinde satış bedeli dışındaki taleplerinden vazgeçmediği ve davalıyı ibra etmediği kabul edilerek taleple bağlı kalınmak suretiyle, aracın çalışmaması nedeniyle başka araç kiralama masrafı 17.750,00 TL ile davacının belgelerine göre yapmış olduğu diğer masraflar toplamı 2.270,01 TL olmak üzere 20.020,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyaya sunulan “araç satış sözleşmesi feshi” başlıklı belgede davacının bu fesihten dolayı davalıdan hiçbir hak ve alacağının kalmadığını ve davalıyı ibra ettiğini açıkça bildirdiği görülmektedir. Bu belge karşısında artık davacının davalıdan masraflar da dahil hiçbir hak talep edemeyeceği gözetilmeden ibranamenin yorumunda yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/96, Karar No: 2020/18332, Tarih: 26.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/96 E.  ,  2020/18332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29964, Karar No: 2015/11444, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29964 E.  ,  2015/11444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/1300-2014/1452

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14759, Karar No: 2008/8789, Tarih: 17.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/14759 E.  ,  2008/8789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden davalı vekili Av. ... ve karşı taraf vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz edilen karar temyiz eden davalı vekiline \* 1.6.2007 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK.432) l5 günlük süre geçtikten sonra \*5.7.2007 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir.

Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432.maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir.

Ne var ki \*Asliye Hukuk (Aile) Mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4.maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği(l.6.l990 günlü ve l989/3 Esas,l990/4 Karar sayılı) Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple temyiz isteminin reddi gerekir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin gösterilen sebeple REDDİNE, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 17.06.2008
Yargıtay — Esas No: 2010/2912, Karar No: 2010/4122, Tarih: 15.07.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2912 E.  ,  2010/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, dava dışı yüklenici Ünal Yurtkulu'dan alacaklı olan davacı tarafından yüklenici aleyhine yapılan icra takibinin sonuçsuz kalması nedeniyle İİK'nın 94. maddesi gereğince alınan yetki belgesine dayanılarak açılmış olup, yükleniciye isabet eden 1 nolu daire ve 5 nolu dairenin 1/2 tapu kaydının iptâli ve yüklenici adına tescili istemine ilişkindir. Bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında sözkonusu bağımsız bölümlerin dava dışı 3. kişilere satılmış olması nedeniyle davacı tarafça HUMK'nın 186. maddesindeki seçimlik hak kullanılarak dava arsa sahibine karşı tazminata dönüştürülmüştür. Yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahibi ile yüklenici arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince dava edilen 1 nolu daire ve 5 nolu dairenin 1/2 payı dava dışı yükleniciye bırakılmıştır. Yüklenicinin edimini ifası halinde bu dairelerin kendisine ait olacağı kuşkusuzdur. Dairemizin hükmüne uyulan 08.07.2008 gün 2007/7671 Esas 2008/4616 Karar sayılı bozma ilâmında inşaatta eksik bırakılan imalâtların tutarı ve binanın iskân alımına hazır hale getirilmesi için gerekli masraflar araştırılarak bulunacak alacağın davalı arsa sahibine ödenmesi şartıyla tapu kayıtlarının iptâli ve yüklenici adına tescili gereğine işaret edilmiştir. Bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda eksik işler bedeli 38.605,00 TL, gecikme cezası 20.000,00 TL belirlenmiş ise de sözkonusu raporda 20.12.2006 tarihli inşaat bilirkişi raporunda belirtilen ve binanın iskânı için ilk önce onaylı proje ve imar yönetmeliğine göre yapılması gerekli işlerin bedeli (otopark yerlerinin karo plakasının yapılması, yanmaz kapı yapılması, yanmaz kaplama yapılması, yangın dolabı konulması, hidrofor konulması ve montajı bedelleri) 8.600,00 TL hesaplamaya dahil edilmemiştir. Bozma ilâmı gereğince iskânın alınması için gerekli olan bu masrafların arsa sahibine

15.H.D.

2010/2912

2010/4122