muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8148, Karar No: 2010/11524, Tarih: 30.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8148 E.  ,  2010/11524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı 666283.59 m2 yüzölçümlü taşınmaz, belgesizden orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, zilyedlik iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.Y.U.Y.m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin tüm delilleri toplayarak dosyayı keşfe hazır hale getirmesi ve bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi; bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (492 Sayılı Harçlar Yasası m. 34); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Yasası ile Tebligat Tüzüğünün gözönünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.Y.U.Y. m.414, 163 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E. 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20.H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Kadastro mahkemelerinde belirtilen genel hükümler, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 29’ncı maddesi kıyas yoluyla, aynı yasanın 36’ncı maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır.

Yukarıda açıklanan yasa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin yasal sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 30/09/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8681, Karar No: 2015/932, Tarih: 19.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/8681 E.  ,  2015/932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMER 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2011/261-2014/10

Taraflar arasındaki adi ortaklığın fesih ve tasfiyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalının, dava dışı D... C.. ile yapmış olduğu gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile inşaat yapmayı yüklendiğini, yapılacak inşaatın maliyetlerinin karşılanması ve davalıya düşecek olan bağımsız bölümlerin paylaşılması için davalı ile müvekkili ve dava dışı G.. G..arasında imzalanan 14.04.2006 tarihli sözleşme ile adi ortaklık kurulduğunu, bu nedenle müvekkilin gerek kendi adına gerekse ortağı bulunduğu .. Turizm Ltd. Şti. adına çeklerini keşide edip davalıya verdiğini, bunun yanı sıra inşaatın bitmesi için nakit olarak da ödemelerde bulunduğunu, ancak davalının dava dışı ortak G.. G...'un payına isabet eden 3 adet bağımsız bölünün tapusunu devretmesine rağmen, onunla aynı oranda hissesi bulunan müvekkilin payına isabet eden 3 adet bağımsız bölümün tapusunu gönderilen ihtara rağmen devretmediğini ileri sürerek; davalı adına kayıtlı bulunan 3 adet bağımsız bölümün tapusunun iptali ile adına tescilini, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000 TL alacağın ihtar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ortaklık sözleşmesi ile yüklendiği sermaye koyma edimini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının adi ortaklık sözleşmesi uyarınca edimini yerine getirdiğini ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada yer alan 14.04.2006 tarihli ve “Ortaklık Sözleşmesi“ başlıklı belgeden; taraflar ile dava dışı G.. G.. arasında TBK. nun 620 ve devamı maddelerinde düzenlenen bir adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu, bu sözleşmeye göre davacının % 25, davalının % 50 ve dava dışı G..G..’un % 25 oranında pay sahibi bulunduğunun kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı iş bu davada, 14.04.2006 tarihli sözleşme uyarınca kurulan ortaklığın fiilen sona ermesi nedeniyle payına düşen dairelerin adına tescilini (olmadığı takdirde bedelinin tahsilini) talep ettiğine göre, bu talebinin ortaklığın fesih ve tasfiyesini de kapsadığının kabulü gerekir. TBK. nun 642 vd. maddelerinde düzenlenen tasfiye; ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleri ile alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır.

Şu durumda, adi ortakların tümünü ilgilendiren böyle bir davada, dava dışı ortak G.. G..’un da davada taraf olarak yer alması zorunludur. Nitekim, TBK. nun 644. maddesinde de ortaklığın sona ermesi halinde tasfiyenin, yönetici olmayan ortaklarda dahil olmak üzere, bütün ortakların elbirliği ile yapılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.

Bundan ayrı, adi ortaklık sözleşmesi; karşılıklı borçları kapsayan bir sözleşme olmayıp herkesin belli bir amaca ermek için bir takım borçlar altına girdiği bir sözleşmedir. Bu sözleşmeden doğan borçlar, hukuk bakımından birbirinin karşılığı sayılmaz. Ortaklık sözleşmesinde, karşılıklı borç yükleyen (satış veya kira gibi) sözleşmelerde olduğu gibi BK. nun 81. (TBK. nun 97.) maddesi uyarınca, bir akidin borcunu yerine getirmemesi halinde öbürünün de borcunu yerine getirmekten kaçınması söz konusu edilemez. Bir tarafın sermaye koyma borcunu yerine getirmekten kaçınması diğer tarafa ancak, TBK. nun 639/7. maddesi uyarınca ortaklığın haklı sebeple feshini isteme hakkını verir ve ortaklık hakim kararı ile ortadan kalkar. Ortaklığın feshi, diğer tarafça istenmemiş ise ortaklık sözleşmesi yürürlükte kalır. Buna bağlı olarak, bir tarafın sermaye koyma borcunu yerine getirmemesi, ortaklığın tasfiyesi durumunda onun hiç pay alamamasına değil, aksine sadece tasfiyede sermaye payını taahhüt ettiği oranda alamamasına neden olur.

Hal böyle olunca; mahkemece, davalı tarafça ortaklığın haklı nedenle feshi için dava açılmadığı, dolayısıyla ortaklığın fiilen sona erdiği tarihe kadar sözleşmenin yürürlükte kaldığı gözetilerek, öncelikle dava dışı ortak G.. G..'un davaya dahil edilmesi için davacı tarafa mehil verilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması, sonrasında ise davanın esasına girilmesi ve ortaklığın tasfiyesinin gerçekleştirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12332, Karar No: 2020/1994, Tarih: 12.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/12332 E.  ,  2020/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 25.01.2007-28.01.2014 tarihleri arasında tır şoförlüğü yaptığım, haftada ortalama 4 defa limana,..., . ... içine gönderildiğinde aldığı toplam 400,00 TL harcırahla birlikte maaşı 1.800,00-2.200,00 TL arasında olduğunu, yemek ücretinin harcırahlardan karşılandığını, davacının 2 sene ...’ya gazoz taşıdığını, ... gibi şehirlere yük taşıdığı sürede 22.00-09.00 arasında çalıştığım, haftanın 4 günü ... yük götürdüğünde 04.30-24.00 arası çalıştığını, haftanın diğer günlerinde ...’ya yük götürdüğünde 06.00-20.00 arasında ve cumartesi 08.30-13.00 arasında çalıştığını, SGK sının asgari ücret üzerinden gösterildiğini, 03.04.2014 tarihli dilekçesinde, mart 2014 dönemine ilişkin olarak dava tarihinden sonra maaşının asgari ücret kısmının bankaya yatırıldığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, belirsiz alacak davası açılamayacağının, zamanaşımı itirazları olduğunun, davacının işe 25.01.2008 tarihinde başladığını, yapılırsa fazla mesai ücretinin ödendiğini, feshin haksız olduğunu, 06.00-10.00 ile 16.00-22.00 arasında kamyon ve tırların trafiğe çıkışının yasak olduğunu, davacının iddiasında yer bulan 04.30-24.00 arasında çalışmanın mümkün olmadığı, mart ayı ücretinin 03.04.2014 tarihinde davacının banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı tanık olarak dinlendiği .... İş Mahkemesi'nin 2013/742 Esas sayılı dosyasında işe başlama saatini sabah 08:30 olarak açıklamış ayrıca trafiğe çıkışın yasak olduğu 16:00-20:00 saatleri arasında dinlendiklerini, bir anlamda dört saat ara dinlenmesi olduğunu açıklamış ayrıca cumartesi çalışmasının da 08:30-12:30 saatleri arasında olduğunu beyan etmiştir. Bu durumda bilirkişinin haftada bir gün 08:00-17:00 saatleri arası olarak kabul ettiği çalışma 08:30-17:00 olarak, haftada dört gün 08:00-22:00 arası olarak kabul ettiği çalışma 08:30-22:00 saatleri arasında ve 4 saat ara dinlenme ile ve yine 08:00-13:00 saatleri arasında kabul ettiği cumartesi çalışması ise 08:30-12:30 arasında kabul edilmelidir. Cumartesi günü için 30 dakika, haftada bir gün 08:30-17:00 saatleri arasındaki mesaide de 1 saat ara dinlenmesi gözetildiğinde davacı haftada 49 saat çalışmakta ve 4 saat fazla mesai yapmaktadır. Fazla mesai hesabının haftalık 4 saat üzerinden yapılması gerekirken davacının açıklamaları ve talebi aşılarak haftada 17.5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19817, Karar No: 2012/32148, Tarih: 08.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/19817 E.  ,  2012/32148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15.05.2012 tarih, 31851/16894 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

4721 sayılı TMK.nun 472. maddesinde "Diğer kısıtlılar üzerindeki vesayet, yetkili vesayet makamının kararıyla sona erer. Vesayeti gerektiren sebebin ortadan kalkması üzerine vesayet makamı vesayetin sona ermesine karar verir. Kısıtlı ve ilgililerden her biri, vesayetin kaldırılması isteminde bulunabilir." denilmiştir.Yasada belirtilen ''diğer kısıtlılar'' kavramı ile aynı kanunun 470.maddesinde açıklanan ''küçükler'' ve 471.maddesinde açıklanan'' hükümlüler'' dışında kalan kısıtlılar kastedilmektedir.

Somut olayda borçlu A.. Ç..'ın Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 12.05.2009 tarih ve 2009/934-661 sayılı kararı ile vesayet altına alındığı, şikayetçi Ş.. Ç..ın kısıtlıya vasi olarak atandığı, mahkemece vasi tarafından yapılan ihalenin feshi talebinin, 4721 sayılı TMK 456 maddesi gereğince vasilik görevinin 12.05.2011 tarihinde sona erdiği, dava tarihi itibariyle Ş... Ç...'ın, A.. Ç..vasisi olarak dava açma hakkının bulunmadığı gerekçesi ile reddedildiği anlaşılmıştır.

TMK:'nun 456.maddesinde vasinin iki yıl için atanacağına ilişkin düzenleme vesayet makamının denetim görevi ile ilgilidir.Yapılan inceleme sonunda vasinin görevini yerine getirmediği kanaatine varırsa görevine son verir ve yeni bir vasi atar. Vesayet kamu düzenine ilişkin bulunduğu için askıda kalabilecek bir süreden söz edilemez.Vesayet makamı tarafından vasi A..Ç..'ın vesayet görevinin 4721 sayılı TMK.nun 472. maddesi gereğince kaldırıldığına ilişkin dosyada belge bulunmamaktadır.Vesayet makamı azledinceye kadar vasinin görevi devam edeceği için Vasi Ş.. Ç...'ın icra mahkemesine başvurmasında yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Mahkemece şikayet nedenleri incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.Kararın yukarıda belirtilen gerekçeyle bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından şikayetçinin karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 15.05.2012 tarih, 2011/31851 E., 2012/16894 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/592, Karar No: 2023/5522, Tarih: 03.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/592 E.  ,  2023/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2206 E., 2019/1208 K.

KATILANLAR :..., Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı

SUÇ :Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... vekili, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 11.04.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık ve sanık müdafinin temyizi üzerine "Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davaya katılımının sağlanması gerektiğinden" bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 27.09.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık ve sanık müdafinin temyizi üzerine istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... Vekilinin temyiz istemi, sanığın suçunu inkar etmesi nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca cezasında indirim yapılmasının yanlış olduğuna yöneliktir.

2. Katılan Bakanlık Vekilinin temyiz istemi, cezanın üst haddinden hüküm kurulması gerektiğine, sanığın suçunu inkar etmesi nedeniyle cezasında indirim yapılmasının yanlış olduğuna yöneliktir.

3. Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın cezai ehliyetinin olup olmadığı yönünde bir çok rapor alınması nedeniyle nihai olarak ATK genel kurulundan rapor alınması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın yaşı küçük katılanı "cenazeye bakma" bahanesi ile cami tuvaletine götürüp kapıyı kapattıktan sonra burada cinsel istismarda bulunduğu iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın cezai ehliyetinin olup olmadığı yönünde bir çok rapor alınması nedeniyle nihai olarak ATK genel kurulundan rapor alınması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın yaşı küçük katılanı "cenazeye bakma" bahanesi ile cami tuvaletine götürüp kapıyı kapattıktan sonra burada cinsel istismarda bulunduğu iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, olay tarihinde ikametinin yanında bulunan camide oyun oynayan katılanın yanına gelerek katılana "gel birlikte cenaze var ona bakalım" demek suretiyle caminin tuvaletine götürdüğü, burada sanığın katılanın taytını çıkartarak onun cinsel organına dokunduğu, böylece sanığın 5 yaşındaki katılanı kandırarak ve hile kullanarak bulunduğu yerde kalma hürriyetinden yoksun bıraktığı kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince kurulan hükümde usul ve esasa ilişkin bir yanlışlığın olmadığı kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, olay tarihinde ikametinin yanında bulunan camide oyun oynayan katılanın yanına gelerek katılana "gel birlikte cenaze var ona bakalım" demek suretiyle caminin tuvaletine götürdüğü, burada sanığın katılanın taytını çıkartarak onun cinsel organına dokunduğu, anlaşılmıştır.

2. Katılanın alınan doktor raporunda, sağ omuzda 4-5 cm.lik çizik, sol meme altında parmak izine uygunluk gösterir kızarıklık, sağ baldır ön kısımda 3\*4 cm.lik pembelik olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

3. Sanığın soruşturma aşamasında verdiği ifadelerinde üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği tespit edilmiştir.

4. Adli Tıp Kurumu 4. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 31.10.2016 tarihli raporunda sanığın işlediği iddia edilen suça karşı cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

5. Katılan beyanı, sanık savunması, tanık beyanı, katılana ait adli muayene raporu ve tüm dava dosyası kapsamından sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu anlaşılmış olup, istinaf mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

6. Yerel mahkemece takdiri indirim sebebi kurumlarının sanık lehine olarak uygulanmasına ilişkin gerekçede bir isabetsizlik bulunmamakla katılan vekili ile katılan bakanlık vekilinin bu hususa dair temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

7. Yerel Mahkeme tarafından kurulan hükümde, cezanın alt sınırından uzaklaşılıp teşdit uygulanarak temel cezanın belirlendiği göz önüne alındığında, katılan Bakanlık vekilinin cezanın üst haddinden hüküm kurulması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

8. Adli Tip Gözlem İhtisas ve 4. İhtisas Kurulu tarafından verilen raporlar arasında sanığın cezai ehliyeti bakımından herhangi bir görüş farkının ve çelişkinin bulunmaması nedeniyle sanık müdafinin nihai olarak ATK Genel Kurulundan rapor alınması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

8. Adli Tip Gözlem İhtisas ve 4. İhtisas Kurulu tarafından verilen raporlar arasında sanığın cezai ehliyeti bakımından herhangi bir görüş farkının ve çelişkinin bulunmaması nedeniyle sanık müdafinin nihai olarak ATK Genel Kurulundan rapor alınması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 27.09.2019 tarihli kararında katılan ... vekili, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bandırma Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde karar verildi.