muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11287, Karar No: 2014/3564, Tarih: 19.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11287 E.  ,  2014/3564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez)

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2479, Karar No: 2017/5094, Tarih: 04.07.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2479 E.  ,  2017/5094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Asıl karar: mahkumiyet

Ek karar: temyiz talebinin reddi

I. Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik incelemede;

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, Mahkemenin hukuki dayanaktan yoksun olan 12.03.2015 gün ve 2014/251 E. 2014/567 K. sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen, 20.10.2014 tarihinde sorgusunda beyan ettiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edilen mahkumiyet hükmünün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 03.03.2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II.Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik incelemede;

1- Sanıklar hakkında, temizlik ve inşaat malzemeleri ticaretiyle iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettiren ...’un sahte fatura düzenleme eylemine iştirak ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık ...’in, ...’u tanımadığını, bu kişinin muhasebe işlemleriyle ilgilendiğini hatırlamadığını, kayıtlarda beyanname verdiği görülüyor ise ...’un vekili sıfatıyla hareket eden kişilerin talebi doğrultusunda da beyanname vermiş olabileceğini savunması, sanık ...’in, ...’u tanımadığını, daha önce temizlik malzemeleri satışı üzerine bir şirketinin bulunduğunu ve bu şirketin muhasebe işlerinin ... tarafından yürütüldüğünü savunması karşısında, suç ve cezaların şahsiliği ilkesi de gözetilerek gerçeğin ve sahte fatura düzenleme eyleminin sanıklar tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin belirlenmesi için, suça konu faturaları kullanan firmalar hakkında düzenlenen vergi raporlarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanlarının alınması, faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu da alınarak, suça iştiraklerinin tartışılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7236, Karar No: 2006/10658, Tarih: 17.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/7236 E.  ,  2006/10658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil hukukuna ilişkin davada İstanbul 6. Tüketici ve Üsküdar 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, taraflar arasında taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin davacının davalıdan alacağına karşılık düzenlendiği, davalının yüklenici konumunda olmadığı anlaşılmaktadır.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasa’da değişiklik yapan 4822 Sayılı Yasa’nın 3/c maddesinde “konut ve tatil amaçlı taşınmaz malların”da tüketicinin korunması hakkındaki yasa kapsamına alındığı anlaşılmakta olup, aynı Yasanın 23. maddesine göre de bu Yasanın uygulanması ile ilgili olarak çıkacak her türlü uyuşmazlıkların tüketici mahkemesinde görüleceği hüküm altına alınmıştır.

Tüketici Mahkemesi özel bir mahkeme olup, yüklenici olmayan kişiler arasındaki satış sözleşmesine dayalı davanın özel mahkeme durumundaki tüketici mahkemesinde görülemeyeceği oybirliği ile verilen 02.03.2005 gün ve 2005/13-165-120 sayılı kararla Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun da kabulünde olup, uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemeler görevlidir.

Bu durumda, davaya bakmakla görevli mahkeme, Üsküdar 3. Asliye Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Üsküdar 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9554, Karar No: 2020/15581, Tarih: 15.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/9554 E.  ,  2020/15581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde ise 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Somut olayda; kontrol noktasından kaçması üzerine yakalanan sanığın aracında ele geçirilen malzemelerin suç unsuru oluşturup oluşturmadığı ve hakkında herhangi bir adli işlem yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14958, Karar No: 2011/14175, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14958 E.  ,  2011/14175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19/01/2010 gün ve 09/17910-263 sayılı bozma kararında özetle "Çekişmeli Koçullu köyü 134 ada 86 parsel (16777 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14. - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve bozma üzerine alınan uzman orman bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli taşınmazın 1944 tarihli hava fotoğrafında orman olarak göründüğü anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince, davalılardan onama harcının alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları peşin temyiz harcının istek halinde iadesine 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18168, Karar No: 2015/33964, Tarih: 30.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18168 E.  ,  2015/33964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/12158

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2012/1198 (E) ve 2013/841 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın aralarında çıkan tartışma nedeniyle müştekiye vurmaya başladığı, müştekinin iddiasına göre sanığın mutfakta bıçak aradığı, bu esnada müştekinin balkona kaçıp, balkondan atlamak istediği, balkon demirlerine tutunduğu, ancak daha sonra düşüp hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaralandığına dair iddia ve kabul karşısında, sanığın tartışmanın başında müştekiyi beden yoluyla yaralaması nedeniyle hakkında kasten basit yaralama suçundan hüküm kurularak, yazılı şekilde yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4784, Karar No: 2021/6423, Tarih: 30.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/4784 E.  ,  2021/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/1-2-3, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, ilk derece mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik ''istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine'' ilişkin 29.06.2021 tarihli, 2021/1351 esas 2021/1670 karar sayılı karar sanık müdafii, katılanlar vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafii tarafından hükmün temyiz edilmesi sonrasında, sanığın ceza evi kanalı ile gönderdiği 02.08.2021 tarihli dilekçe ile, müdafinin temyiz istemini kabul etmediğini, hükme yönelik temyiz isteminin bulunmadığını ve hükmün onanmasını istediğini belirtmiş olması karşısında, sanık müdafinin temyiz istemi yönünden TEMYİZ İNCELEMESİ YAPILMASINA YER OLMADIĞINA, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;

2-Katılanlar vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanığın gündüz vakti, sevk ve idaresindeki ticari çekici ve arkasına takılı olan dolgu malzemesi yüklü yarı römork ile, iki yönlü, 7.7 metre genişliğinde, banketi ve emniyet şeridi bulunmayan ve hız sınırının 50 km olduğu cadde üzerinde seyri sırasında, solunda bulunan sokağa dönmek istemesine rağmen kendi beyanına göre dönüşü kaçırması sebebiyle yol ayrımını geçtikten 30-35 metre sonra durduğu, bu noktada seyir yönüne hitaben ana yol-tali yol kavşağı levhası ile sola viraj levhasının bulunduğu, sanığın yol üzerinde duruşa geçmesi ile arkasından seyreden motosiklet sürücüsünün de çekici römorkunun arkasında durduğu, sanığın gerisinde kalan sokağa girebilmek amacı ile geri geri seyre geçtiği sırada, aracın arkasında duran motosiklet sürücüsünün tırın üzerine doğru geldiğini fark etmesi ile motosiklet üzerinde yerden destek alarak geri geri gitmeye çalıştığı, ancak çekicinin motosiklet ile sürücüsüne yarı römorkun arkası ile çarparak her ikisini de römorkun altına aldığı, kaza noktasında çekicinin sağ ön köşesinin sağ kaldırıma 1 metre mesafede, sağ arka köşesinin ise 2.5 metre mesafede bulunduğu, olay sonrası araçta bulunan dolgu malzemesinden ibaret yükün istiap haddini 5.200 kg ile aştığının tespit edildiği, her ne kadar sanık, yoldaki çalışma sebebiyle ileride yolun kapalı olduğunu beyan etmiş ise de, kamera görüntüleri üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen tutanaklarda, sanık idaresindeki çekici ile arkasında bulunan ölen idaresindeki motosikletin arkalarında bulunan bir aracın olaydan hemen önce her ikisini de sollayarak seyrine devam ettiğinin belirtildiği, olay yerinde yapılan keşfe katılan bilirkişi tarafından 03.03.2021 tarihinde ve görüntü kayıtları incelenerek düzenlenen rapora göre; ölen idaresindeki motosiklet ile çekici arasında 12 metrelik takip mesafesi bulunduğu, sanığın durduğu noktadan itibaren motosiklete ve sürücüsüne çarptığı noktaya kadar 21.5 metre geri geri seyretmiş olduğu, sanığın çarpmadan önce ilk durduğu noktadan itibaren geri geri 60.5 metre seyretmesi halinde ancak kaçırdığı sokağa dönüş yapabileceği, araçtaki kör noktalar ve akan trafik de göz önüne alındığında, sanığın, ileride bir kavşaktan dönüşünü gerçekleştirmesi gerekirken, hareket alanını kontrol altında bulundurmadan ve gözcüden yardım almadan kontrolsüz bir şekilde geri manevra yapması neticesinde tamamen kusurlu eylemi ile bir kişinin ölümü ile sonuçlanan kazaya sebebiyet verdiği; aynı zamanda, iki yönlü ve geri gidişin yasak olduğu cadde üzerinde 60.5 metre seyrederek girebileceği sokağa giriş yapmak için 21.5 metre geri geri seyreden sanığın, kendi bilgi ve becerisi ile içinde bulunduğu koşullara olan hatalı güveni sebebiyle öngördüğü muhtemel neticenin gerçekleşmeyeceği düşüncesi ile hareket ettiği ve sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, tayin edilen temel ceza miktarında ve bilinçli taksir sebebiyle arttırım miktarında isabetsizlik görülmeyerek;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; dosya içerisinde yer alan sürücü belgesi bilgilerine göre sanığın aynı belge numarası altında B, B1, BE, C, C1, C1E, CE, D, D1, D1E, DE, F, M sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanığın TCK’nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin bir bütün halinde geri alınmasına karar verilmiş ise de; belirtilen sürücü belgesi sınıflarından sadece C ve CE sınıfı sürücü belgesi ile olaya konu çekici ve yarı römorkun kullanılmasının mümkün olması sebebiyle, sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesindeki hükümlerin uygulanmasına karar verilirken yargılamaya konu kazayı idaresindeki çekici ve yarı römork ile yaptığı gözetilerek, sadece olaya konu çekici ve yarı römorkun kullanılmasına imkan veren C ve CE sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilleri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin bölümündeki ''sanığın'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''C ve CE sınıfı'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 29.06.2021 tarihli ve 2021/1351-2021/1670 sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 30.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4716, Karar No: 2013/3244, Tarih: 17.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4716 E.  ,  2013/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ... ...'nin kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, teşdit uygulamasına vesaireye yönelen, sanık ... ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, vasfa, haksız tahrikin derecesine vesaireye ilişen, Cumhuriyet Savcısının suç vasıflarına vesaireye, katılanlar vekilinin sübuta, vasfa vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanıklar ... ve ... ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen düşme kararlarının incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktul ...'in ... süreden beri sanık ...'yı rahatsız ettiği, yine olay günü sanık ...'yı otobüs durağında gören maktulün seslenmesi üzerine sanığın "ne istiyorsun, git başımdan" dediği, bu sırada iş arkadaşı sanık ...'in yanında sanıklar ... ve ... ...'nin otomobil ile sanık ...'yı almak için geldikleri, ...'nın otomobilin arka koltuğuna bindiği, burada şerefsiz gibi kelimeler kullanarak kendisini rahatsız eden kişinin maktul olduğunu söylediği, sanık ...'in idaresindeki araçla maktulün yanından geçerken sanıklar ... ve ... ...'ye "inip baksanıza şu adama" dediği, sanık ...'nın da ses çıkartmayarak durumu kabullendiği, daha sonra sanıklar ... ve ... ... ile maktul arasında çıkan kavgada sanık ...'in tarafları ayırmaya çalıştığı, darp edilmesi sonucu sert zemine düşen maktulün beyin kanamasına bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü olayda; sanık ...'in sözlerinin sanık ...'nın rahatsız edilmesine tepki niteliğinde olup sanıklar ... ve ... ...'yi maktulü yaralamaya azmettirme ve teşvik niteliğinde olmadığı gözetilerek sanıklar ... ve ...'nın atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 17/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.