muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7287, Karar No: 2018/13771, Tarih: 20.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/7287 E.  ,  2018/13771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

A-Suça sürüklenen çocuklar... ve ...hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan TCK’nın 142/1-a, 6545 sayılı Kanunla değişik 152/1-a, 31/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, mahkumiyet kararının verildiği 14/11/2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 20/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37605, Karar No: 2021/3898, Tarih: 01.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/37605 E.  ,  2021/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'in mahkûmiyetine ilişkin hükmün, sanık ... tarafından, sanık ...'in beraatine ilişkin hüküm ise, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık ...'in aracını ... isimli firmaya 1 yıllığına kiraya vermesi üzerine aracın suç tarihinde sanık ... tarafından kiralandığı ve bu araç ile ...'de bulunan ...'ın yetkili ve sorumlu olarak çalıştığı ... akaryakıt istasyonuna geldiği, istasyonda pompacılık yapan katılan ...'a, ...'ın nerede olduğunu sorduğu, ... ile görüşüyormuş gibi yaparak telefonla biriyle görüştüğü, sonrasında katılan ...'a, 280,00-TL.lik pos makinesinden kullanılan çipleri kendisine vererek ''Bu çipleri al bana 280,00-TL para ver, ... Bey söyledi.'' diyerek kutuyu kendisine verdiği, 280,00-TL parayı alarak benzinlikten ayrıldığı, sanıkların bu suretle üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda,

1- Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık ...'in temyizinin “Beraat” kararlarının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesiyle 5271 sayılı CMK’nın 253/1. maddesinde yapılan değişikliğe göre, TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 01/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12127, Karar No: 2021/10693, Tarih: 26.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12127 E.  ,  2021/10693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianame ekli duruşma gününü bildirir davetiyelerin sanıklara tebliğ edilmemesi ve tutuklu sanıkların cezaevi kanalıyla duruşmaya getirtilerek savunmalarının alınması karşısında, ilk defa sorguları sırasında okunan iddianame ile sorgu arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği yönündeki CMK'nın 176/4. maddesine aykırı davranıldığı gibi duruşmaya ara verilmesini isteme hakları olduğunun da hatırlatılmaması suretiyle CMK'nın 176/4 ve 190/2. maddelerine aykırı davranılarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11141, Karar No: 2009/14158, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11141 E.  ,  2009/14158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.06.2004 gününde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 15.12.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 625.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...'ten alınarak davacıya verilmesine. aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11279, Karar No: 2019/11888, Tarih: 03.07.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/11279 E.  ,  2019/11888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının (REDDİNE);

2- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Alacaklı tarafından Sayıştay kararına dayalı olarak borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, sair şikayetlerinin yanında dayanak Sayıştay ilamının takip talebine eklenmediğini ileri sürerek icra emrinin ve takibin iptalinin talep edildiği, mahkemece, ilamın takip talebine eklenmediği gerekçesiyle takibin iptaline karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı alacaklı ve borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesinin 22. Hukuk Dairesinin 28.03.2018 tarih ve 2017/2828 E. - 2018/745 K. sayılı karar ile tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK’nın 32. maddesi aynen; “Para borcuna veya teminat verilmesine dair olan ilam icra dairesine verilince icra müdürü borçluya bir icra emri tebliğ eder. Bu emirde 24. maddede yazılanlardan başka hükmolunan şeyin cinsi ve miktarı gösterilir...” hükmünü içermektedir.

İcra dairesine ilam niteliğindeki belge verilmeden borçluya icra emri tebliğ edilmesi İİK’nın 32. maddesi hükmüne aykırı olduğundan mahkemece açıklanan nedenle icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

İcra dairesine ilam niteliğindeki belge verilmeden borçluya icra emri tebliğ edilmesi İİK’nın 32. maddesi hükmüne aykırı olduğundan mahkemece açıklanan nedenle icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının 2 nolu bentte yazılı nedenlerle kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesinin 22. Hukuk Dairesinin 28.03.2018 tarih ve 2017/2828 E. - 2018/745 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ... 24. İcra Hukuk Mahkemesinin 23.05.2017 tarih ve 2016/363 E. - 2017/451 K. sayılı kararının hüküm bölümünün “1” nolu bendinde yer alan “takibin iptaline” sözcüğünün karar metninden çıkartılmasına, yerine “icra emrinin iptaline” ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, 03/07/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1458, Karar No: 2023/773, Tarih: 23.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/1458 E.  ,  2023/773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 271 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 ... maddesi uyarınca sanık hakkında suç uydurma suçundan dava açılmıştır.

2. Niğde 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2015/263 Esas, 2016/638 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç uydurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 271 ... maddesini birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 600,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, olayla ilgisi olmadığına, esnaf olduğu için çekemeyen ve dost olmayan kişilerce oyuna getirildiğine ve benzeri nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 06.03.2015 tarih ve saat 20.40 olan ihbar tutanağında, arayan şahsın Niğde'den aradığını, cafelerin arkasındaki The ... pastanesi arkasındaki sokakta uyuşturucu satıldığını gözüyle gördüğünü, şu an orada olduğunu, Niğde'nin yabancısı olduğunu beyan ettiği,

2. 06.03.2015 tarihli tutanakta, 20.40 sıralarından 155 polis imdat telefonuna gelen ihbarda ... sokak arkasında ihbarcı olduğu ve ekibin yanında olduğu belirtilmesi ile 3452 kod nolu ekip ihbar eden sanık ...'ün yanına gittikleri, yapılan görüşmede alkollü olduğu, ihbarcı sanık ...'ün beyanına göre kendisinin göstermiş olduğu parkın yanında ... halinde 01 CMY \*\* plakalı araç içinde uyuşturucu madde olduğu aracı kullanan şahıslarında çevrede bulunan kafelerden birinde olduğunu, şahısları tanımadığını söylediği esnada araç sahibi katılan ...'in araç yanına geldiğinde GBT sorgusundan kaydının olmadığı, kaba üst aramasında ve araç dışından gözle yapılan kontrolde suç unsuru görülmediği, araç sürücüsünün kendi rızası ile araç bagajını açarak arama yapabilirsiniz dediğini, herhangi bir arama yapılmadan dışarıdan gözle kontrol edilerek suç unsuruna rastlanmadığının tespit edildiği,

3. 13.03.2015 tarihli katılan ... vekilinin, ... isimli polis ve diğer polis memurları ile asılsız ihbarda bulunan kişiler hakkında haksız arama, iftira ve suç uydurma suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığına sunduğu şikayet dilekçesinde; 06.03.2015 günü 21.00 sıralarında şirkete ait 01 CMY \*\* plakalı aracına binerek kapıyı kapatacağı esnada yanına gelen sivil polislerin herhangi bir arama kararı olmaksızın kimlik sorup, üzerini ve aracını aradıklarını, 155 hattına ihbar yapıldığını ve narkotik araması yaptıklarını beyan ettiklerini, ancak araçta herhangi bir şey bulamadıklarını, arama kararı olmadan usulsüz arama yapan polis memurları, asılsız ihbar ve şikayette bulunan kişiler hakkında dava açılmasını istediği,

4. İhbar kayıt defterinde; 06.03.2015 tarihinde 155 hattından den gelen ihbarda ... cafe isimli işyerinin arka sokağında esrar satıldığı şeklinde ihbar geldiği, bahse konu yerin 3452 kod nolu ekip tarafından incelendiği, konunun olumsuz çıktığı, ayrıca tutanak tanzim edildiği,

5. 07.05.2015 tarihli CD inceleme ve çözüm tutanağında; olay günü 155 polis imdat hattına gelen ihbar ses kaydı çözümünde; ihbarcı şahsın, karşısında uyuşturucu satıldığını, ...'in arka sokağında uyuşturucu satıldığını, gözüyle gördüğünü beyan ettiği,

6. İhbarda bulunan şahsın adres ve kimlik bilgilerinin tespitine ilişkin tarih belirtilmeyen tutanak içeriğinde; ihbarda bulunan 05\*\*\*\*\*\*\* 07 numaralı telefon hattını sanık ...'ün kullandığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

7. Tanık M.A., ihbar üzerine olay yerine gittikelrinde herhangi bir şey olmadığını, sanık ...'ün alkollü olduğu için sadece ismini öğrenebildiklerini, kimlik tespiti yapamadıklarını, daha sonra ihbar edilen telefondan sanığı tespit ettiklerini,

8. Tanık H.K.,: olay günü 155 polis imdat ... hattını arayan kişinin uyuşturucu madde satıldığını söylediğini,

9. Tanık S.O.A. ve D.D., ihbar neticesinde bir şahsın aracın içerisinde uyuşturucu sattığı söylendiğini, ihbarcı şahsın aşırı derecede alkollü oolduğunu ve aracı gösterdiğini, 01 CMY \*\* plakalı araçta şahsın uyuşturucu madde sattığını söylediğini, daha önceden şahsı tanımadığını, aracın içerisinden verirken gördüğünü söylediği, araç sahibi geldiğinde yapılan üst araması ve dışarıdan gözlemle suç unsuruna rastlamadıklarını beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 271 ... maddesinde düzenlenen suç uydurma suçunun oluşabilmesi için failin işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili makamlara işlenmiş gibi ihbar etmesi veya işlenmeyen bir suçun delil ya da emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurması gerekir. Uydurulan suçun isnad edildiği kişilerin belirlenebilir olması halinde ise 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinde düzenlenen iftira suçu oluşur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 271 ... maddesinde düzenlenen suç uydurma suçunun oluşabilmesi için failin işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili makamlara işlenmiş gibi ihbar etmesi veya işlenmeyen bir suçun delil ya da emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurması gerekir. Uydurulan suçun isnad edildiği kişilerin belirlenebilir olması halinde ise 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinde düzenlenen iftira suçu oluşur.

Somut olayda; sanık ...'ün, 155 polis ihbar hattını arayarak araçta uyuşturucu madde satıldığı ihbarı ile olay yerine gelen ekiplere katılan ...'in kullanımında olan aracı göstererek uyuşturucu madde satıldığını beyan etmesi üzerine katılan ...'in kaba üst araması yapıldığı ve aracında gözle yapılan kontrolde suç unsuruna rastlanmadığının tespit edilmesi karşısında; suç isnad edilen kişinin belirlenebilir olması nedeniyle eylem kapsamında kalmakta ise de;

Sanığın ihbarı üzerine olay yerine gelen ekiplerin bahse konu araçta arama yapmadan, sadece göz kontrolüyle yaptıkları arama sonucunda uyuşturucu bulunmadığına ilişkin tespit ile ihbarı neticelendirmişlerdir. Yeterli araştırma yapılmadığı ve ihbarın ... olup olmadığı net olarak belirlenmediğinden, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı somut delil elde edilemediği anlaşılmakla, beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Niğde 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2015/263 Esas, 2016/638 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... ve 326/son maddeleri gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10569, Karar No: 2020/539, Tarih: 14.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/10569 E.  ,  2020/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I)Sanığın müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanığın müştekiler ... ve ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çalmış olduğu müşteki İsmail’e ait cep telefonunun 50-60 TL civarında edecek olan ucuz bir telefon olduğunu beyan ettiği, diğer müşteki ...’a ait çalınan cep telefonuna yönelik bir değer tespiti yapılmadığı ve müştekinin çalınan telefonuna değerine yönelik bir beyanının bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında müşteki İsmail’e yönelik eylem dolayısıyla suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve diğer müşteki ...’a yönelik eylemi dolayısıyla çalınan cep telefonunun değeri tespit edilerek ve müştekiden sorularak sanık hakkında TCK’nun 145.maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,

2)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2299, Karar No: 2012/5339, Tarih: 27.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2299 E.  ,  2012/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasinin değiştirilmesine ilişkin olarak yapılan yargılamada Zile Sulh Hukuk ve Tokat Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kısıtlının yerleşim yerinin değişmesine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Zile Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının adresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde karar verilmiştir.

Tokat Sulh Hukuk Mahkemesi ise, Zile Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmediği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından,Yeter Şahin'in Zile Sulh Hukuk Mahkemesince 06.01.2011 tarih,2010/891 esas,2011/23 karar sayılı ilamı ile vesayet altına alındığı, o zamandan beri aynı mahkemede takip edildiği ve Türk Medeni Kanununun 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin her hangi bir izin verilmediği, ayrıca Tokat yerleşim yeri adresinin de Tokat Özel Hayat Bakım Merkezi olduğu anlaşılmakla,Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın Zile Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Zile Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.