muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17929, Karar No: 2014/5282, Tarih: 24.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17929 E.  ,  2014/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın husumetten reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, imar planında ortaöğretim tesis alanında kaldığı anlaşılmıştır.

Davacıların mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamanın, dava konusu taşınmazın, genel ve düzenleyici bir işlem olan imar planıyla kamuya özgülenmesinden ve bu planda öngörülen kamulaştırma işlemlerinin zamanında yapılmamasından kaynaklandığından bu idari işlem ve eylemden doğan zarara ilişkin davanın Uyuşmazlık Mahkemesi kararları da dikkate alınmak suretiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2/1-b bendinde yer alan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği düşünülerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddi yerine davalı idarenin sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın husumetten reddi doğru değil ise de sonucu itibariyle doğru olan ret kararının yukarıdaki gerekçeyle gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6449, Karar No: 2015/10317, Tarih: 08.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6449 E.  ,  2015/10317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2011/129-2013/111

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı T.. M.. vekili ve süresi dışında davalı M.. Ç.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 21/05/2010 tarihinde davalılardan M.. Ç..'ın sürücüsü ve T.. M..'ne ait aracın hatalı sollaması sonucu meydana gelen kazada, araç içerisindeki davacıların murisi Ş. O.'un vefat ettiğini belirterek H.. O.. için 70.000,00 TL, T.. O.. için 40.000,00 TL, G. O. için 40.000,00 TL olmak üzere 150.000,00 TL manevi tazminat ve H.. O.. için 1.000,00 TL, T.. O.. için 1.000,00 TL, G. O. için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 3.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 21/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili; 18.10.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini Havva için 64.12,28TL, Tuğçe için 7.005 TL, Gökçe için 7.833,22 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı T.. M.. vekili ve davalı M.. Ç..; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile H.. O.. için 64.128,28 TL, davacı T.. O.. için 7.005,48 TL, davacı G. O. için 7.833,22 TL'nin; manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile H.. O.. için 25.000,00 TL, davacı T.. O.. için 15.000,00 TL, davacı G. O. için 17.000,00 TL'nin 21/05/2010 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı T.. M.. vekili ve davalı M.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme hükmü davalı M.. Ç.. tarafından HUMK. 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 21.6.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca’da bu yolda karar verilebileceğinden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı T.. M.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı T.. M.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı M.. Ç..'ın temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı T.. M.. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi uyarınca davalı T.. M..'nden harç alınmamasına 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16207, Karar No: 2017/17168, Tarih: 20.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/16207 E.  ,  2017/17168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, müvekkil İdarenin ..... Şubesindeki hesabı üzerine konulan haczin, 6487 sayılı yasa ile 2942 sayılı Yasanın değiştirilen geçici 6. Maddesi ve 5302 sayılı İl Özel İdere Kanunu'nun 7/son maddesinde yer alan hüküm gereğince usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtilerek icra memuru işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, şikayetin reddine kararverilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda 26/02/2015 gün 2015/2220 Esas 2015/5160 Karar sayılı ilamı ile '' Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; diğer şikayetinin yanında; takibe dayanak .... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 30/12/2011 tarih ve 2011/227 Esas ve 2011/634 Karar sayılı ilamın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminata ilişkin olduğunu, 5302 sayılı İl Özel İdare Yasası gereğince İdare'nin banka hesaplarının haczedilemeyeceğini ileri sürerek İdarenin ....Şubesi'ne yazılan İİK'nun 89/1 haciz ihbarnamesinin iptalini talep etmiştir. Ancak Mahkemece bu şikayet incelenmeden karar verilmiştir.'' denilerek bu konuda da inceleme yapılması yönünde hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilmiş ve borçlu ... İl Özel İdaresinin T.C. .... Şubesi nezdindeki ..... nolu hesabına yatan paraların Paylar ve Harçlardan oluştuğu, Reklam Filmi ve Yediemin Mal Bedeli açıklaması ile hesaba yatan paraların, hesabın niteliğini bozacak şekilde sürekli ve düzenli olarak tahsil edilmediğinin anlaşılması ile hesabın haczi kabil olmadığı, gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiş ve hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirlerinin haczedilemeyeceği düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7.maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7.maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olanın alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol’ün 1. maddesinde; “…Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz…” denilmektedir.

Ek protokol’ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; “…Her hakiki veya hükmi şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir…” ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih 31277/03 sayılı,.... Davası hakkındaki kararında davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmamasını, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM’nin AİHS’nin 6 § 1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye Davası ve 18 EKİM 2005 tarih, 74405/01 sayılı Tütüncü ve Diğerleri - Türkiye Davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczedilmezlik şikayetine konu edilenin banka hesabı olması durumunda ise hesaptaki paraların niteliği belirlenmelidir. Tamamının haczi kabil olmayan paralardan oluşması halinde haczinin kabil olmayacağı tartışmasızdır. Ancak hesapta haczi kabil paraların da bulunması, bir diğer ifade ile haczi mümkün olmayan paralarla haczi kabil paraların aynı hesaba yatırılarak karıştırılması durumunda, havuz hesabı söz konusu olacaktır. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığı sonucuna varılmalıdır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır.

Böyle bir davranış AİHM’nin AİHS’nin 6 § 1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaptaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekecektir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda, 15.05.2017 tarihli bilirkişi raporunda; 1696 nolu hesabın incelenmesinde bu hesapta toplanan haczi kabil nitelikteki reklam filmi geliri ve yedi emin mal bedeli bulunduğu görülmektedir. Bu durumda .... nolu hesabın havuz hesabı olduğunun kabulü gerekir. O halde anılan hesap yönünden de haczin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile haczin kaldırılması doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13306, Karar No: 2012/3281, Tarih: 27.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13306 E.  ,  2012/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... 2-.... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ....verilen 26.01.2010 günlü ve 373/45 sayılı hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, iş kazası sonucu vefat eden Kurum sigortalısının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Zararlandırıcı sigorta olayında vefat eden kurum sigortalısının hak sahiplerine 07.12.2005 tarihinden itibaren bağlanan gelirlerin 01.10.2006 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uygulanarak azalma gösterdiği anlaşıldığından, hak sahiplerine iş kazası sonucu bağlanan gelirler yanında yaşlılık aylığından dolayı ölüm aylığı da bağlanmış olup olmadığının kurumdan sorularak, bağlanmış ise;

İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, hak sahiplerinin yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca düştüğü gerçeği karşısında, bu indirimin davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına da yansıtılması gerektiğinden, gelirin başlangıç tarihi itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. madde uygulaması gözetilerek belirlenmiş miktarını gösterir bilgi kurumdan sorularak, gelecek cevabın eklenmesinden sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4483, Karar No: 2015/5360, Tarih: 09.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4483 E.  ,  2015/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı taşeron vekili ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı yüklenici vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, asıl davada, davalılar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı yüklenici şirket ile davacı arasında da bağımsız bölüm karşılığı taşeronluk sözleşmesi yapıldığını ancak davacı taşerona hakettiği bağımsız bölümlerin devredilmediğini ve bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek, üç adet bağımsız bölümün tapu iptal ve tescili ile uğradığı zararın tahsilini, yerinde görülmezse yaptığı imalat bedelinin tahsilini; birleşen davada, davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, inşaatın geldiği seviye itibariyle üç adet bağımsız bölümü hakettiğini, ancak davalının devretmediğini ileri sürerek, üç adet bağımsız bölümün tescilini ve uğradığı zararın tahsilini, talep ve dava etmişlerdir.

Davalı arsa sahibi vekili, davacı taşeronla sözleşmesi bulunmadığını ve yüklenici davacının inşaatı süresinde tamamlamadığını savunarak, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, dava konusu inşaatın imar planı İdare Mahkemesince iptal edilmiş ise de belediyece inşaatın yapımının durdurulduğuna dair delil sunulmadığı, yeni imar planı kesinleştiği halde,yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna göre inşaatın seviyesinin halen % 45,19 olduğu, BK'nın 81 maddesi gereğince arsa sahibinin tapuyu devretmemekte haklı olduğu, asıl davada, arsa sahibi ile davacı taşeron arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı, zarar konusunda delil ibraz edilemediği gerekçesiyle, asıl davada,tapu iptal ve tescil talebinin reddine, davalı arsa sahibine karşı açılan imalat bedeli alacağına ve tazminata ilişkin davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalıya karşı açılan tazminat davasının kanıtlanamadığından reddine, diğer davalıya karşı açılan imalat bedeline ilişkin davanın kabulüne; birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, asıl davada davacı taşeron vekili ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı taşeron vekili ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı yüklenici vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar, asıl davada davacı taşeron vekili ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı taşeron vekili ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı yüklenici vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı taşeron vekili ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı yüklenici vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8740, Karar No: 2015/7133, Tarih: 16.11.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/8740 E.  ,  2015/7133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/311996

Mahkemesi : Adana 4. Ağır Ceza

Tarihi : 30.06.2011

Numarası : 2010/157 - 2011/235

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemedikleri belirlendikten sonra;

a- Sanıklar hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işledikleri suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değillerse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanıklar hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

b- Sanıklar bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişler ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24012, Karar No: 2023/1116, Tarih: 26.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/24012 E.  ,  2023/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/692 E., 2021/692 K.

SAYISI : 2021/İHK-24631

HÜKÜM/KARAR : Davalı İtirazının Reddi/ Davanın Kabulü

SAYISI : 2021/71954

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 31.03.2015 tarihinde davalı ... şirketine sigortalı çekici ile karşıdan mazot almak için park ettiği esnada tırın bir anda ... alması neticesinde patlama meydana geldiği, patlama neticesinde davacının yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 290.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada tam kusurlu olduğu; davacının sunduğu raporda, davacının maluliyet oranının % 60 olarak tespit edildiği ve bu raporun karara esas alındığı; PMF Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle tazminatın hesaplandığı aktüer raporunun benimsendiği..." gerekçesiyle, davanın kabulü ile 290.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 14.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. ...

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri