muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3749, Karar No: 2021/9801, Tarih: 03.06.2021

2) Sanık hakkında “kasten öldürme” suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılanlar Sabiha, Gülümser, Hanife vekili ve katılan Kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya”

ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24/01/2020 gün ve 2019/3012 Esas, 2020/143 Karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, meşru savunma koşullarının bulunduğuna, suç vasfının kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak olduğuna ve haksız tahrik nedeniyle cezadan yapılan indirimin az olduğuna; katılanlar Sabiha, Gülümser, Hanife vekilinin, suçun tasarlayarak ve maktulün uyuduğu sırada beden bakımından kendisini savunamayacak durumda iken işlendiğine, haksız tahrik hükmünün uygulama yeri bulunmadığına ve eksik ceza tayin edildiğine; katılan Kurum vekilinin, suçun tasarlayarak ve canavarca his saiki ile işlendiğine, eksik ceza tayin edildiğine ve lehine vekalet ücreti ödenmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, istem gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8663, Karar No: 2018/588, Tarih: 24.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/8663 E.  ,  2018/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin ... aboneliği tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13803, Karar No: 2014/3470, Tarih: 25.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13803 E.  ,  2014/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2013/669-2013/158

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/05/2013 tarih ve 2013/669-2013/158 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, yetkilisi olduğu şirketin kurucu ortakları olan davalıların genel kurul toplantısında alınan şirket sermayesinin 75.000,00 TL'den 750.000,00 TL'ye çıkarılması kararına istinaden hisseleri oranında ödeme taahhüdünde bulunduklarını, buna rağmen davalılardan M.. K..'un 108.000,00 TL ile yönetim kurulu başkanlığı süresi içerisinde zimmetine geçirdiği paralar olmak üzere toplam 119,450,00 TL, davalı E.. K..'un 33.750,00TL, davalı R.. K..'un 54.000,00 TL, davalı David Varon'un 3.375,00 TL, davalı V.Varon'un 3.375,00 TL ödemediklerini ileri sürerek, fazla hakları saklı kalmak kaydı ile 12.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının dava dilekçesinde de ayrıntılarını belirttiği üzere alacak miktarını tam olarak belirleyebildiği, ancak davayı kısmi olarak açtığı, kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı, hukuki yararın HMK'nın 114/h. maddesi gereğince dava şartı olduğu gerekçesiyle, HMK'nın 114. ve 115/2. maddeleri gereğince davanın dava şartı yokluğundan usülden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temsilcisi temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, şirket ortaklarının genel kurul kararına istinaden taahhütte bulundukları sermaye borcu belirlenebilir olup, kısmi dava açmakta hukuki yararın bulunmamasına ve hukuki yarar eksikliğinin HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca belli bir süre verilerek giderilebilecek bir dava şartı olmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı M.. K.. hakkındaki sorumluluk davasında, mahkemece, yazılı şekilde kısmi dava açmakta hukuki yarar bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

2-Davalı M.. K.. hakkındaki sorumluluk davasında, mahkemece, yazılı şekilde kısmi dava açmakta hukuki yarar bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, eski yönetim kurulu üyesi olan M.. K..'un zimmetine para geçirip geçirmediği hususu, bilirkişi incelemesi yaptırılarak tespit edilebilecek yargılamayı gerektiren bir durum olmakla, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunduğundan, davanın kısmi dava olarak açılmasında hukuki yarar bulunmadığı, dava şartı yokluğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4982, Karar No: 2010/7765, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4982 E.  ,  2010/7765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde ... pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2582, Karar No: 2021/8445, Tarih: 18.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/2582 E.  ,  2021/8445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre on beş yaşından küçük mağdurenin olay tarihinde sanık tarafından temin edilen otobüs biletini kullanarak Ankara'dan Çorum ili Sungurlu ilçesinde yaşayan sanığın evine giderek bir gece kalması şeklinde sübuta eren olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cinsel amaçla işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 109/5. maddesi ile artırılması,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, olayın intikal şekli, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin başka delille desteklenmeyen soyut iddiası dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2877, Karar No: 2011/1963, Tarih: 22.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2877 E.  ,  2011/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...’un hissesini devir almak suretiyle davalı kooperatife ortak olduğunu, kooperatif tarafından borcunun bulunmadığına dair yazı verilmesine rağmen, ihtarname gönderilerek eski aidatların talep edildiğini, davalı kooperatife borçlu olmadığının ve dairenin bedelinin peşin ödendiğinin tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatifin ilk üyesi olan ...’ın arsa karşılığı kooperatife üye olduğunu, arsa edimini yerine getirmeden hissesini ...’a devrettiğini, Mustafa’nın da davacıya devrettiğini, kooperatife aidat ödenmediği gibi arsanın tapusunun da verilmediğini savunarak, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, kooperatifin yönetim kurulu başkanı ve üyesi olan ...’ın arsa karşılığı kooperatife üye olduğu, arsa edimini yerine getirmeden hissesini ...’a devrettiği, davacının da ...’dan bu hisseyi devir almak suretiyle kooperatife ortak olduğu, bu hisse nedeniyle kooperatife hiçbir aidat ödenmediği, arsa ediminin fiilen yerine getirilmesinin de mümkün olmadığı, davacının kooperatife 18.561 TL borçlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Davacının menfi tesbit istemine ilişkin talebi konusunda karar verilmesi gerekirken, miktar itibarıyla müspet tesbit şeklinde ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14953, Karar No: 2013/15165, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14953 E.  ,  2013/15165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili ve davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve sigortacısı oldukları tırın 15.11.2001 tarihinde demiryolu hattı üzerine devrilerek demiryolunun hasarlanmasına ve seferlerin aksamasına neden olduğunu, kazanın oluşumunda davalı sürücünün tamamen kusurlu bulunduğunu belirterek, 19.624.290.051 TL zararın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri ve davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillereve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 12.487,26-TL maddi tazminatın, davalı ... ve davalı Tuborg Bira ve Malt Sanayi AŞ yönünden olay tarihi olan 15.11.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte; davalı sigorta şirketi yönünden dava tarihi olan 29.05.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ve zorunlu mali sorumluluk sigortasındaki taahhüt ile (1.200,00-TL) sınırlı olmak üzere, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı idareye ödenmesine, davacı idarenin fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Şirketi vekili ve davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına,dava dilekçesinden zorunlu mali mesuliyet sigortası olarak sigorta ettirildiğinin anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm ,davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, tırın demiryolu hattına devrilmesi suretiyle oluşan kaza neticesinde meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkindir.Davalı sigorta şirketinin sorumluluğu poliçedeki limit ile sınırlıdır.Mahkemece verilen hükümde sigorta şirketinin poliçe miktarı ile sınırlı kalmak kaydıyla sorumluluğuna hükmedilmiş iken,yargılama gideri,harç ve vekalet ücretinin tamamından sorumlu tutulmuş olması isabetli görülmemiş ise de,davalı sigorta vekilinin temyiz itirazına konu bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HMK'nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle HUMK’nin 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı sigorta vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 2,3,4. bentlerinin başına "davalı sigorta şirketi yönünden zorunlu mali mesuliyet sigortasındaki limit ile sınırlı olmak üzere" ibaresinin yazılmasına, hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...ye geri verilmesine 6.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5931, Karar No: 2019/17116, Tarih: 03.12.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/5931 E.  ,  2019/17116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde sanığın, aynı koğuşta kaldığı katılan ile temizlik konusunda tartıştıkları, tartışma esnasında sanığın katılana tekme ile vurup, hakaret ettiğinin tanıklar ..., ...’nun aşamalardaki tutarlı ve değişmeyen beyanlarıyla doğrulanması karşısında, sanığın kasten yaralama ve hakaret suçlarını işlediği sabit olduğundan mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçeyle ayrı ayrı beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6175, Karar No: 2015/5557, Tarih: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6175 E.  ,  2015/5557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/4445, Karar No: 2008/6460, Tarih: 16.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4445 E.  ,  2008/6460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmazın öncesinin yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı idareye dava dilekçesi ve duruşma gününün Tebliğat Kanununun 21.maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle öncelikle anılan madde uyarınca geçerli tebliğatın ne şekilde olacağının irdelenmesi gerekmektedir.

Tebligat Kanununun 21. maddesine göre kendisine tebligat yapılacak kimse, gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden çekinirse tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine yada memuruna imza karşılığı teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır. Tebligat Tüzüğünün 28. maddesinin 1. fıkrası uyarınca da tebliğ memurunun muhatabın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan komşu kapıcı gibi kimselerden veya o yerin muhtar veya ihtiyar kurulu üyelerinden veyahut zabıta amir veya memurlarından soruşturularak, alınan

beyanı teblig mazbatasına yazıp, altını imzalatması gerekir. Bu yön özellikle Tebligat Kanununun 23 ve Tüzüğün 33. maddeleri hükmünde de ayrıca vurgulanmıştır.

Eldeki davada davalı idareye davalı ...'a dava dilekçesi ve 01.12.2005 tarihli duruşma gününün 17.11.2005 tarihinde Tebligat Kanunu 21. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligata adres kapalı olduğundan komşusu R.Hayta'ya haber verilerek bir örneğin kapıya yapıştırıldığı yazılmıştır. Ancak komşu R.Hayta'nın imzası alınmamıştır. Bu durumda tebligat işleminin kanun ve tüzük hükmüne uygun yapılmadığı anlaşılmaktadır. Oysa Tüzüğün 28.maddesinin 1.fıkrası hükmünün aynen yerine getirilmesi halinde, tebligat memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği ve adreste bulunmadığı tevsik edilmiş ve tebligatın Tebligat Kanununun 21.maddesinde öngörülen koşulla yapıldığı kabul edilir. Tebligat yöntemine uyulmayarak davalı ...'a yapılan tebliğ ile yokluğunda yargılama yapılması savunma hakkını ortadan kaldırmış bulunduğundan HUMK.nun 73.maddesine aykırı bir şekilde yapılıp bitirilen yargılamaya dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.