muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21752, Karar No: 2015/1733, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21752 E.  ,  2015/1733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/10812, Karar No: 2019/5223, Tarih: 13.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10812 E.  ,  2019/5223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık savunmaları ile mağdur ve tanık anlatımları yönünde sanığın cezai ehliyetinin tespiti amacıyla gözlem altına alınmasına gerek olup olmadığı konusunda rapor istenmesine ilişkin 10.12.2012 tarihli ara kararı yönünde Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesine yazılan müzekkereye cevaben hastanın cezai ehliyeti olup olmadığı konusunda rapor düzenlenmesi için sağlık kuruluna sevkinin yapıldığını ve CMK’nin 74. maddesi gereğince gözlem altına alınmasına gerek olmadığını bildirir İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 11.12.2012 tarihli yazısı ile yetinilerek, sanığın kasten yaralama suçuna karşı cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu aldırılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken sanık hakkında TCK’nin 86/2, 86/3-a, e ve 62. maddeleri uyarınca verilen hapis cezasının TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2207, Karar No: 2012/8551, Tarih: 04.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2207 E.  ,  2012/8551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının reddine dair ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinden verilen 13.12.2011 gün ve 434/686 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya inclendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, Almanya'da işçi olarak çalışan vekiledenin bu çalışmasından elde ettiği gelirle dava konusu 414 ada 6 ve 7 nolu parseller ile 191 ada 5 parsel sayılı taşınmazları satın aldığını; ancak, davalının Türkiye'de bulunması ve eşi olmasından kaynaklanan güven ile taşınmazların davalı adına tapuya tescil edildiğini açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000 TL katkı payının davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş, 04.09.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile katkı payı alacağı olarak 64.900,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili 30.03.2007 tarihli cevap dilekçesi ile, davalı adına kayıtlı bulunan taşınmazların üçüncü şahıslardan davalı tarafından satın alındığını davacının herhangi bir katkısının bulunmadığını bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların edinildiği tarihte taraflar arasında mal ayrılığı rejimi bulunup, davacı katkısını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün esası davacı vekili tarafından ve vekalet ücretine ilişkin bölümü ise davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 22.08.1980 tarihinde evlenmişler, 04.09.2002 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin 12.11.2003 tarihli kararın 04.03.2004 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı rejimi, 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 04.09.2002 tarihine kadar 4722 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince, eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden TMK.nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; dava konusu 414 ada 6 ve 7 sayılı parseller ile 191 ada 5 parsel üzerindeki binanın 1 nolu bağımsız bölümü evlilik birliğinin devamında 743 sayılı TKM.nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilmiştir. Taşınmazlar 743 sayılı TKM.nun 170. maddesine göre eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinildiğine göre; taraflar arasındaki bu uyuşmazlığın Borçlar Kanununun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekmektedir. 743 sayılı TKM.nin yürürlükte olduğu; 01.01.2002 tarihinden önce eşler arasında yasal mal ayrılığının geçerli olduğu dönemde karı ve kocanın diğerinden katkı payı karşılığında bir tazminat isteyebilmesi için mutlaka parasal veya para ile ölçülebilen maddi bir değer koymak suretiyle katkısının bulunması gerekir. Somut olayda, gerek davacı ve gerekse davalının taşınmazların edinildiği tarihte yurt dışında işçi olarak çalıştığı saptanmış olup; bu durumda, davacının taşınmazların edinilmesinde katkısının bulunduğunun kabulü gerekir. Öte yandan, davalı tanıklarından ... ... ''... taraflar evli iken birlikte çalıştılar ve Sarayköy İlçesi Bala Mahallesinde iki adet arsa ve Didim İlçesindeki evi aldılar. Yukarıda belirttiğim taşınmazları taraflar birlikte çalışıp almışlar ancak kızım Türkiye'ye geldiğinde tapuların devri için kızım uğraştığı için tapular kızımın adına çıkmıştır...'' şeklinde beyanda bulunmuştur. Ortak tanık ... ise ''... Yurt dışında bulunduklarında annem ve babam çalışmıştır. Babam fabrikada, annem ise temizlik işinde çalıştı, evlilikleri devam ederken taşınmazları satın aldılar. Annem taşınmazlarla ilgili olarak yılda 1-2 defa gelirdi. Babam ise ancak yıllık izinde gelirdi...'' şeklinde beyanda bulunmuştur. Bu beyanlardan dahi davalı adına kayıtlı bulunan taşınmazların edinilmesinden davacının katkısının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde mahkemece, davacı ve davalının Almanya’daki çalışmaları ve elde ettikleri gelirlerini gösterir tercüme edilmiş tüm belgelerin taşınmazların edinildiği 1995-1999 itibariyle dosyaya sunulması için taraflara süre ve imkan tanınması veya masraf verildiğinde mahkemece, bizzat ilgili yerlerden istenilerek getirtilip dosya arasına konulması, tarafların çalışmalarına ve gelirlerine ilişkin getirtilecek belgeler gözetilerek evlenme tarihinden, taşınmazların alındığı tarihe kadar tüm gelirleri ayrı ayrı toplanmalı, her birinin sosyal statüleri, konumları ve mesleki kariyerleri gözetilerek yapabilecekleri kişisel tasarrufları ayrı ayrı hesaplanmalı, davacı kocanın ayrıca, kişisel harcamaları ile 743 sayılı TMK.nun 152. maddesi gereğince evi geçindirme yükümlülüğü gözetilerek her birinin bu durum karşısında yapabilecekleri tasarruf miktarlarının ayrı ayrı saptanması, tarafların toplam tasarruf miktarı içerisindeki katkı oranlarının belirlenmesi, bu katkı oranının taşınmazların dava tarihi itibariyle belirlenen gerçek değeri ile çarpılması sonucu davacının katkı payı alacağının saptanması, dosyanın bu haliyle konunun uzmanı bir hukukçu ve bir mali müşavir bilirkişiye verilerek tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık gerekçeli rapor alınması, ondan sonra iddia ve savunma doğrultusunda toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş bulunması usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüne, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK.nun 388/4, HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda yazılı 21,15 TL peşin harcın istek halinde davacıya ve 18,40 TL peşin harcında istek halinde davalıya iadesine 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6958, Karar No: 2016/3097, Tarih: 14.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/6958 E.  ,  2016/3097 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Kadastro Mahkemesine verdiği 19.11.1992 günlü dava dilekçesiyle; köylerinin mülki sınırı içerisinde bulunan ve yararlanma hakkı kendilerine ait olan orman niteliğindeki yerin 1977 yılında başlanılarak 1987’de tamamlanan orman tahdit çalışmalarında davalı ... Köyü sınırı içerisine alındığı, tutanakların köylerinde ilân edilmemesi nedeniyle kesinleşmiş sayılamayacağını ileri sürerek, orman tahdit sınırının köy hudutnamesine uygun biçimde düzeltilmesini istemiş, ... Köyü; dava konusu sınırların müşterek hudutları olduğunu belirterek 16.02.1993 günlü dilekçeyle davaya katılmıştır. Mahkemece; altı aylık hak düşürücü süre geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı köy tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.04.1994 tarihli .../... E. - .../... K. - 09.06.2011 tarihli .../... E. - ... K. ile 16.09.2013 tarihli .../... E. - ... K. sayılı kararları ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin .../...-... sayılı bozma kararında özetle; [Köy sınırlarının nasıl belirleneceği 442 sayılı Köy Kanunun 3 ve devamı maddelerinde, orman kadastro çalışma alanının sınırlarının nasıl belirleneceği ise 15/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Orman Kanununa göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 45. maddesinde (önceki 1986 tarihli Yönetmeliğin 42. maddesi) gösterilmiştir. Sözü edilen maddeler uyarınca belirlenen sınır sadece, orman kadastrosu ile ilgili çalışmalara esas olup, mülki sınırların düzeltilmesini veya değiştirilmesini gerektirmez. Yine, 3402 sayılı Kanunun 4/4. maddesinde "kadastro ekibi, kadastro çalışma alanı sınırlarının tesbitinde il ve ilçelerin belediye sınırları ile köy sınırlarını dikkate alır, bu sınırlar mahalle, belediye, köy idari sınırları sayılmaz" denilmektedir. Orman kadastro komisyonu tarafından 3402 sayılı Kanuna göre yapılan kadastro çalışmalarına esas olmak üzere orman kadastrosu yapıldığında, ilgili orman kadastro komisyonunca mülki sınır belirlemesi yapılmadan kadastro müdürlüğünce tesbit edilen çalışma alanı sınırı esas alınarak çalışma yapılır (3402 sayılı Kanunun 4 ve Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 45. maddesi). Somut olayda da, orman kadastro komisyonu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre çalışma yaptığından, mülki sınırı belirlemeyip, kadastro müdürlüğünce tesbit edilen çalışma alanı sınırını esas almıştır. 3402 sayılı Kanunun 4/4. maddesine uyulmadan yapılan tesbitlerin ilçe ve birlik sınırı esas alınarak düzeltilmesi idari bir işlem olması nedeniyle Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğüne aittir.

Ormanlar kamu malı olup kullanımları, korunmaları ve gözetimleri Orman Yönetimine bırakılmıştır. 6831 sayılı Orman Kanununun 6/1. maddesi, Devlet Ormanlarına ait her çeşit işlerin Orman Genel Müdürlüğünce yapılacağını öngörmüş, 26. maddesinde orman insan ilişkilerinin, ormanların korunması ve ormanlardan yararlanmayı düzenleme yetkisinin Devlete ait bulunduğu belirlendikten sonra 26 ilâ 44. maddelerinde yararlanma biçimi ve buna uyulmaması durumunda uygulanacak yaptırımlar belirtilmiştir.

6831 sayılı Kanunun 32. maddesinde "mülki hudutları içinde verimsiz Devlet Ormanı bulunan köylerde, köy nüfusuna kayıtlı ve köyde devamlı oturan hane reisleri ile hudutları içinde Devlet Ormanı bulunan ve nüfusu 2500'den aşağı olan kasabaların muhtaç halkına kendi ihtiyaçlarına sarfetmeleri şartıyla yapacakları ev, ahır, samanlık, ambar ve kümes ihtiyaçları için bir defaya mahsus, okul, cami, köy yolu köprüsü ve köy konağı gibi köy müşterek ihtiyaçları için de ihtiyaç hallerinde olmak üzere, en yakın satış istif yerlerinden maliyet bedelinin üçte biri karşılığı yapacak emval verilir."

Aynı Kanunun 40. maddesinde "Devlet ormanlarında ağaçlama, bakım, imar, yol yapımı, kesme, toplama, taşıma, imal gibi orman işleri, işyerinin ve işyerinde çalışacakların hangi mülki hudut ve orman teşkilatı hudutları içerisinde kaldığına bakılmaksızın, öncelikle işyerinde veya civarındaki orman köylerini kalkındırma kooperatiflerine ve işyerindeki köylülere veya işyeri civarındaki orman işlerinde çalışan köylülere, işyerine olan mesafeleri ile iş güçleri dikkate alınarak gördürülür.

Yapılacak işe yukarıda belirtilen kooperatiflerin ve köylülerin iş güçlerinin yeterli bulunmaması, işe ehil olmamaları, aşırı fiyat istemeleri, işin dağıtımı veya yapılması ile ilgili konularda çözülmesi mümkün olmayan ihtilaflar çıkarmaları gibi hallerde, bu işler; işyerine civar olmayan orman köylerini kalkındırma kooperatiflerine veya köylülere yaptırılabileceği gibi taahhüt yolu ile de yaptırılabilir." denilmektedir.

Yine aynı Kanunun 30 Mayıs 2000 tarih ve 26064 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak ilân edilerek yürürlüğe giren 4570 sayılı Kanun ile değişik 34. maddesi "Üretimin orman idaresi tarafından yapılması halinde, sınırları içinde Devlet Ormanı bulunan köy ve kasabalarda o yer nüfusuna kayıtlı olarak ikamet eden gerçek kişilerin veya sınırları içinde Devlet Ormanı bulunan köy ve kasabaların her birinde hane adedinin çoğunluğu tarafından kurulan orman köylerini kalkındırma kooperatiflerinin baltalık ormanlarından birim fiyatı (vahidi fiyat) usulü ile kesip, satış istif yerlerine taşıdıkları yakacak odunların yüzde yüzüne kadarı idarece tayin edilecek süre içinde, istedikleri takdirde kendilerine maliyet bedeli üzerinden verilir."

34. maddenin uygulanmasına ait 290 sayılı tebliğin (25/10/1988 tarihli 282 sayılı tebliğ ve ekleri yürürlükten kaldırılmış ve 290 sayılı tebliğ yürürlüğe konmuştur.) köylü pazar satışı yakacak odun hakkının verilmesini düzenleyen 2.1.1- maddesinin işin tevziinde dikkat edilecek hususlar bölümü "üretim yapılacak Devlet Ormanı hangi köy ve kasaba mülki hudutlarında kalıyor ise o köylülere veya kasabalılara ya da kooperatiflerine üretim işi verilecektir. Bu köylüler ve kasabalılar veya bu köy ve kasabaya ait kooperatifler üretim işini yapmıyor veya yapamıyorlarsa durum tebligat ve tutanakla tesbit edildikten sonra civar köylüler veya civar köylerdeki kooperatifler için üretim işi ilan edilecektir. Civar köylerden de üretim işine talip çıkmaz ise durum yine tutanakla tesbit edilecek, daha sonra diğer yerlerden gelen ve üretim işine talip olan gerçek kişilere veya kooperatiflere üretim işi yaptırılacaktır." şeklindedir.

Bu hükümlere göre ormandan yararlanma, Orman Yönetiminin iznine ve belli kurallara bağlanmıştır. 34. madde kapsamında köylü pazar satışını (K.P.S.) gerektirecek bir hak kullanımı söz konusu ise, üretim yapılacak Devlet Ormanı hangi köy veya kasaba mülki hudutlarında kalıyorsa o köy ve kasaba halkına ya da o köy ve kasaba kooperatiflerine üretim işinin verileceği, 34. madde kapsamı dışında (yani hak kullanımından kaynaklanmayıp) 40. maddede sözü edilen genel anlamda üretim işi verildiği takdirde mülki hudutların önem taşımadığı sonucuna ulaşılmaktadır.

Mahkemece, bozma kararı gereğince orman işletme şefliğinden, dava tarihi olan 19.11.1992 tarihinden önce dava konusu alanla ilgili, davacı ve davalı köylere üretim işi verilip verilmediği sorulmuş; varsa ilgili tüm dosya, yazı, belge ve haritalar ile tebligatlar istenmiş, gelen cevapta üretim dosyalarının ... Genel Müdürlüğü arşiv yönetmeliğine göre ayıklama ve imha işlemine tabi tutulduğundan davacı ve davalı köylere üretim işi verilip verilmediğinin anlaşılamadığı bildirilmiş, bu tarihten önce davacı köyden bazı kişilere zati yapacak ihtiyacı verildiği bildirilerek kayıt defteri fotokopisi gönderilmiştir.

Mahkemece dava konusu alandaki Devlet Ormanından, ... ... tarafından davalı köylere üretim işi verilip verilmediği saptanamamış, davacı da bu konuda bir delil ileri sürmemiştir. Bu durumda, davalı köyün ormandan yararlanma konusundaki elatmalarının önlenmesine karar verilen 02.06.2010 günlü fen bilirkişi raporlarında kırmızı çizgi içerisinde siyah kalem ile taralı olarak gösterilen alandaki ormandan, ... ... tarafından davalı köye üretim işi verilip verilmediği saptanmamış, dava konusu yerle ilgili çekişme ve müdahale olup olmadığı tam olarak belirlenemediğinden, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gereğine] değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, ormandan yararlanma hakkının engellenmesi nedeniyle muarazanın giderilmesi ve elatmanın önlenmesi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1987 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/03/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14614, Karar No: 2012/2877, Tarih: 29.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14614 E.  ,  2012/2877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13/07/2009 gün ve 2009/9573-11754 sayılı bozma kararında özetle; "Davacı gerçek kişi kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiası ile Hazine aleyhine dava açtığına taşınmazın sınırında 101 ada 1 numaralı orman parseli bulunduğuna göre çekişmeli taşınmazın orman ya da orman toprağı sayılan yerlerden olup olmadığının en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planının yerine uygulanması suretiyle belirlenmesi gerekir. Mahkemece bu araştırma yapılmadığı gibi gerçek kişi lehine 3402 sayılı Yasanın 14 . madde şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmadığı gibi çekişmeli taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufunda olan ve tarım alanlarına dönüştürülmesi mümkün olan yerlerden olduğu belirlenerek davalı hazine adına tespit edilmiş olduğundan 3402 sayılı Yasanın 30/1 maddesi gereğince tespit tutanak bilirkişileri de dinlenmemiştir. Bu nedenle; mahkemece, öncelikle orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı sorularak, buna ilişkin tüm tutanaklar ve tahdit haritası ile eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, taşınmazın 4785 sayılı Yasanın 2/B maddesi ve 23.09.1983 gün ve 2896 sayılı Yasayla değişik 6831 sayılı Yasanın 1/I ve 3573 ve 6831 sayılı Yasanın 1/I maddesinde gösterilen orman sayılmayan yer kavramına girip girmediği araştırılıp tartışılmalı, davacı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayandığından çekişmeli taşınmazlara ait sahiplik belgesi bulunmadığı düşünülmeli, taşınmazların gerçek eğimi saptanmalı, taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ile aşı yaşı ve arazideki dağılım durumu, ayrı ayrı belirlenip yerlerine işaretlenmeli, yukarıda yazılı 6831 sayılı Yasanın 1/H ve I maddeleri ile 4785 ve 6777 sayılı Yasalar karşısında çekişmeli taşınmazların durumu ve niteliği tartışılmalıdır. Taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması ve ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır." gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulmuştur. Yargılama sırasında Orman Yönetimi çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece davacının davasının REDDİNE, müdahil Orman Yönetiminin davasının KABULÜNE ve dava konusu ... köyü 118 ada 47 parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/02/2012. gününde oybirliği ile karar verildi.