muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4509, Karar No: 2015/6855, Tarih: 23.02.2015

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşveren ise 4857 sayılı Kanun'un 22. maddesi kapsamında çalışma şartlarında değişiklik sebebiyle fesih yapacaksa yazılı olarak yapmak ve geçerli sebebi ortaya koymak durumundadır.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı işyerinde yarı zamanlı iş yeri hekimi olarak çalıştığı, davalı ...Hastanesinin personel sayısı doğrultusunda 6331 sayılı Kanunda yapılan değişiklik neticesinde iş yerinde çalışan sayısına göre iş yeri hekim fazlalığının oluştuğu, ancak buna rağmen tam zamanlı olarak çalışan diğer iş yeri hekimi ve iş güvenliği uzmanının birlikte tanzim ettiği tutanak içeriğinden anlaşılacağı üzere, iş yeri hekimliği hizmetinde aksamalar oluştuğunun gözlendiği, bu sebeple yükümlülükeri hızlıca yerine getirmek amacıyla mevcut tam zmanlı iş yeri hekimi ile çalışmalarının devamına karar verildiği, davacının buna rağmen çalışma süresinin artırılmasının düşünülmediği, kanuni değişikliklerden davacının etkilenmemesi için acil servis tam zamanlı pratisyen hekimi olarak çalışmasının önerilmesine karşılık, davacının mevcut tek taraflı olarak kendisiyle sözleşme yapılması zorunluluğunu dile getirdiği, davacının iş sağlığı ve güvenliği kuruluna sunduğu bir çalışma planının da bulunmadığı, Kurul'un en son diğer iş yeri hekimi tam zamanlı çalışan ... ile toplantılar yaptığı, davacının çalışamasında aksamalar olduğunun açık bir şekilde gözlenmesi üzerine davacının iş sözleşmesinin, 07.10.2013 tarihli yazı ile geçerli sebebe dayanan çalışma şartlarındaki değişiklik önerisini kabul etmemesi sebebiyle, 4857 sayılı Kanun madde 22 hükmü uyarınca ihbar ve kıdem tazminatı ödemelerinin yapılacağı belirtilerek geçerli sebeple feshedildiği belirtilmiştir. Davacının imzadan imtina etmesi üzerine noter ihtarnamesi keşide edilerek... Noterliğinin 11879 nolu ihtarnamesi keşide edilerek fesih bildirimi davacıya geçerli sebebe dayalı olarak tebliğ edilmiştir.

Davacı aynı zamanda başka iki ayrı iş yerinin de iş yeri hekimliği görevini yapmakta olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davalı iş yeri çalışma sistemi doğrultusunda çok tehlikeli iş yerleri kapsamındadır. Bu doğrultuda davacı 01.04.2013 tarihi itibariyle tam zamanlı iş yeri hekimliği yapması talebinde bulunulmuştur. Davacı başka iş yerlerinde iş yeri hekimliği görevlerinin bu çalışmalarının aksamaması bakımından bu teklifi kabul etmemiş, davacı çalışmasını yarı zamanlı olarak devam edeceği kararlaştırılmıştır. Davalı iş yerinin ise beşyüzün üzerinde işçi çalıştırması sebebiyle bir tam süreli bir de kısmi süreli iş yeri hekimi bulundurma yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu sebeple diğer işyeri hekimi olan ve çalışmasına devam eden ...ile tam zamanlı çalışması konusunda 05.07.2013 tarihi itibariyle anlaşılmıştır. 20.07.2013 tarihli Kanun değişikliği yapılması akabinde, davalı iş yerinde çalışan sayısına göre doksan saat çalışan bir iş yeri hekiminin bulunması yeterli olması sebebiyle, davacıya yapılan acil servis tam zamanlı ./..

-3-

pratisyen hekimliği görevini kabul etmemesi üzerine sözleşmesinin feshedildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı işveren davacının görevini gereği gibi yapmaması sebebiyle tam zamanlı iş yeri hekimi ile çalışmasını devam ettirmeyi tercih etmiştir, bu husus iş güvenliği açısından davalının takdirinde kabul edilmelidir.

Bu durumda, işverenin 4857 sayılı Kanun madde 22 hükmü kapsamında davacının iş sözleşmesi, iş yerinde mevzuat değişikliğine göre, çalışma şartlarında mevzuat hükümlerinden kaynaklanan esaslı bir değişiklik olması sebebiyle davalının önerisini kabul etmemesi birlikte değerlendirilerek, geçerli sebeple feshedilmiştir. Davalının diğer iş yeri hekimi ile çalışmasına devam etme kararı alması hususu işverenin yönetim hakkından kaynaklanmakta olup, bu husus fesih için geçerli sebep teşkil etmektedir. Anılan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 27,70 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 02,50 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yapmış olduğu 80,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 23.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/2120, Karar No: 2008/7351, Tarih: 27.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/2120 E.  ,  2008/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, aralarında ticari ilişki nedeniyle davalılardan ...’ya borçlandıkları, 15.362.540.000 TL.lık borca karşılık aynı miktarlı iki adet senet ve bir adet boş senet verdiklerini, bunlardan başka davacılardan ...’ın da kooperatif hissesini anılan borcun teminatı olarak davalıya devrettiğini, davalının anılan kooperatif hissesinin tapusunu üzerine aldıktan sonra diğer davalıya sattığını, davalılar arasındaki satış işleminin muvazaalı olduğunu ileri sürerektapu kaydının iptaline karar verilmesini istemişler; 21.9.2006 gününde verdikleri dilekçeleri ile de dairenin değerinin tespiti ile davalılardan ...’dan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılardan ..., davacıların borçlarını ödemedikleri için borcun teminatı olarak verilen daireyi diğer davalıya sattığını savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davacıların sözleşme ile taahhüt ettikleri borçlarını ödemedikleri için davalı ...’in temlik aldığı daireyi satmak durumunda kaldığı ve iade borcu doğmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacıların davalı ...’den para aldıkları, aralarında 17.2.2001 tarihli sözleşme düzenlendiği, borcun teminatı olarak davacılardan ...’a ait (7) numaralı dairenin (kooperatif hissesi) davalılardan ...’e borcun teminatı olarak verildiğini, anılan kooperatif hissenin 28.12.2001 günü ... adına tescil edildikten sonra 16.7.2003 gününde diğer davalıya 16.7.2003 gününde satıldığı, davacıların borç olarak aldıkları paraları halen ödemedikleri toplanan delillerden anlaşıldığı gibi bu yön mahkemenin de kabulündedir. Borca karşılık teminat olarak verilen daire ... tarafından 16.7.2003 gününde diğer davalıya satıldığına ve bu tarih itibariyle alınan borç ödenmediğine göre bu tarih itibariyle dairenin raiç değeri konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla saptanmalı, saptanan değer borç miktarından fazla ise aradaki farkın tahsiline davalı elindeki senetlerinde iadesine aksi takdirde daire değeri borç miktarından az ise çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince dairenin belirlenen değeri kadar davacıların borçsuzluklarının tespitine karar verilmesi gerekir. Bu yönlerin göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13500, Karar No: 2014/14239, Tarih: 07.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13500 E.  ,  2014/14239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİRELEK ONANMASINA, 07.07.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4869, Karar No: 2019/16796, Tarih: 25.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4869 E.  ,  2019/16796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın aşamalarda ısrarla suçlamaları kabul etmediği ve müştekinin, sanığın suça konu apartman içerisinde yakalandığı ve ikametinden çalınan eşyaların bir kısmını yakalandığı esnada iade ettiği yönündeki ifadeleri karşısında, hükme esas nitelikteki soruşturma aşamasında düzenlenen olay tutanağı, yakalama tutanağı, olay yeri krokisi, görgü tespit tutanağı, kolluk kuvvetleri tarafından alınan sanık ifadesi gibi dosya içerisinde olması gereken evrakların dosya içerisinde bulunmaması sebebiyle, aslı veya onaylı örneklerinin dosya içerisine eklenerek eksikliğinin giderilmesinin sağlanması gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6047, Karar No: 2006/6554, Tarih: 19.09.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6047 E.  ,  2006/6554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğünün 2004 yılı veri cetvelinde buğdayın dekar başına verimi 230 kg, fasulyenin dekara masrafı 304,80 YTL, mısırın dekar başına verimi 450 kg, masrafı 117,87 YTL olarak bildirildiği halde, sırasıyla 260 kg, 103,00 YTL, 500 kg ve 60,00 YTL alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece açıklanan hususlarda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24510, Karar No: 2014/18179, Tarih: 25.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24510 E.  ,  2014/18179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/28663

MAHKEMESİ : İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2011

NUMARASI : 2009/496 (E) ve 2011/153 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hırsızlık suçunun işlendiği 307 nolu odada kalan müşteki Raghdaa ve Samiha'nın tanık Lina'nın 313 nolu odasına misafir olarak gittiklerinde, tanık Lina'nın yine hırsızlık suçunun işlendiği 304 nolu odada kalan Ghalia'yı davet etmek üzere onun odasına gittiği ve kendi odasına dönerken tanık Lina'nın koridorda dolaşan sanıkları görüp bu yönde teşhiste bulunduğu, yine tanık Lina'nın odasına gitmek üzerine kendisine ait odadan çıkan müşteki Ghalia'nın sanık M.. Ö..'ü, müştekiler Raghdaa ve Samiha'nın odasından çıkarken ve diğer sanığı da aynı koridorda asansör önünde beklerken gördüğünü söylediği, yine 304 nolu odada kalan müşteki Omar'ın da sanık D.. C..'ı asansör önünde gördüğünü, birlikte asansöre bindiklerini ve sanık D.. C..'ın ikinci katta indiğini söylediği, otelin resepsiyon görevlisi tarafından, sanıkların ikinci katta aynı odada kaldıklarının ve saat 07:00 sıralarında otelden çıkış yaptıklarının belirtildiği, müştekiler Omar ve Ghalia ile tanık Lina'ın hırsızlığı 06:30 sıralarında meydana geldiklerini belirttikleri ve üçünün de sanıkları teşhis ettiklerinin anlaşılması karşısında, atılı hırsızlık suçlarını sanıkların birlikte işlediklerinin sübut bulduğu gözetilmeden, yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3677, Karar No: 2013/1005, Tarih: 13.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/3677 E.  ,  2013/1005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

MÜŞTEKİLER : ..., ...

SUÇ : Eşini öldürme, oğlunu öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCY.nın 82/1-d, 29, 62, 53.maddeleri uarınca 20 yıl hapis cezası; TCY.nın 82/1-d, 35, 29, 62, 53.maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanığın mağdur ...'i, boyunda 1 adet, sol scapula alt kenarda sırtta 2 adet, sağ scapula alt kenarda sırtta 2 adet, lumber bölgede 1 adet, sağda sırtta pelvis üst kenarında 1 adet, avuç içinde 2 adet, ön kolda 3 adet saçma, sol baldır lateralde 1 adet, sağ bacak arka yüzde 1 adet, baldırda 1 adet, sağ alt bacak yanda 1 adet giriş delikleri, avuç içinde 3 adet, sağ alt bacak yanda 1 adet çıkış deliği olacak şekilde av tüfeği saçma taneleri ile yaraladığı, yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirmediği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınıra yaklaşılarak ceza verilmesi yerine 14 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın kasten eşini öldürme ve kasten oğlunu öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,

.../...

savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta, suçların vasfına, tahrik nedeniyle azami indirim uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

.../...

savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta, suçların vasfına, tahrik nedeniyle azami indirim uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanığın kasten eşini öldürme ve kasten oğlunu öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen hapis cezalarının kanuni sonucu olarak, "TCK.nun 53/1-a-b-d-e bendindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkralarının, "5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,c,d,e maddesinde sayılan hak yoksunluklarının 53.maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53.maddenin 3.fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğu" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK.nun 322.maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 13/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

13/02/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ün yokluğunda 14/02/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/30703, Karar No: 2014/30832, Tarih: 10.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/30703 E.  ,  2014/30832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2014

NUMARASI : 2014/278-2014/352

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın süresi içerisinde davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 10.02.2014 tarihli ve 2014/3702 esas, 2014/1890 karar sayılı ilamı ile hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sonucunda. davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı asıl işveren S.. B.. ve davalı son alt işveren şirkete karşı dava açmıştır. Davalı son alt işveren şirketin devralan işveren olarak tüm kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağından asıl işverenle birlikte sorumlu olmasına rağmen yerel mahkemece devralan davalı son alt işveren şirketin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağından ilgili davacının şirkette çalıştığı dönemle sınırlı sorumluluğuna karar verilmesi, bozma sebebi ise de bu yanlışlığının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple hükmün 1. fıkrasını 2. ve 5. bendlerindeki "..1-) 1.542,40 TL brüt kıdem tazminatının fesih tarihi olan 31.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek olan en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, her iki davalının birlikte sorumluluğunun tespiti ile davacının talebi doğrultusunda davalı Temser Temizlik Şirketinden 372,00 TL brüt kıdem tazminatı alacağının alınarak davacıya verilmesine,

2-)560,52 TL brüt ihbar tazminatının dava tarihi olan 22.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek olan kanuni faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının talebi doğrultusunda davalı Temser Temizlik Şirketinden 170,40 TL brüt ihbar tazminatı alacağının alınarak davacıya verilmesine,