muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5030, Karar No: 2019/8335, Tarih: 19.12.2019

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 11. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, bozma nedenine göre duruşma vekalet ücreti tayinine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 19/12/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz çoğunluğunun bozma düşüncesine dayanak teşkil eden 7194 sayılı Kanun’un 41. maddesi ile Sermaye Piyasası Kanunu’na eklenen Geçici 4. madde, kanaatimizce, her şeyden önce, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi ve bu maddede öngörülen karar alma hakkıyla birlikte ele alındığında Anayasa’nın 36. maddesinde hükme bağlanan hak arama hürriyetini ihlal eden bir yasal düzenlemedir.

Öte yandan, söz konusu hüküm, yine Anayasa’nın 9. maddesindeki yargı yetkisinin bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılacağına ilişkin hükme, kanun maddesinin kamuoyunca bilinen ve sınırlı sayıdaki sermaye şirketi ile ve bu şirketler aleyhine açılan davalarla ilgili olduğu düşünülecek olursa Anayasa’nın kanun önünde eşitlik ilkesi kapsamındaki 10/4. maddesi ile yasama meclisinin bir devlet organı sıfatıyla bu ilkeye uygun hareket etme zorunluluğuna ilişkin 10/5. maddesine, yine Anayasa’nın 35. maddesinde belirtilen ve kişinin temel hak ve hürriyetleri kapsamındaki mülkiyet hakkına ve bu hakkın ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılacağına ilişkin hükme aykırı olduğu gibi, buradan hareketle, devletin, kişinin temel haklarını hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan engelleri kaldırmaya çalışması gerekmesine karşın hak arama ve mülkiyet hakkının kullanımının önüne geçen bir düzenleme olarak ortaya çıkmış bulunması nedeniyle Anayasa’nın 5. maddesine, keza düzenlemenin kişinin temel hak ve özgürlükleri kapsamındaki hak arama ve mülkiyet hakkının özüne dokunan niteliği gözetildiğinde Anayasa’nın 13. maddesine, Anayasa’nın 138/3. maddesinde görülmekte olan somut davalarla ilgili olarak yasama meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili görüşme dahi yapılamayacağı hükme bağlanmış iken dava hangi nedenle açılmış olursa olsun verilecek kararın ve hatta yargılama giderlerinin dahi ne şekilde hükme bağlanacağının düzenlenmiş olması nedeniyle söz konusu hükme de aykırı düşmektedir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Tüm bu nedenlerle, çoğunluk kararının dayanağı yasa hükmünün, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddesi uyarınca itiraz yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması ve buradan çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği kanısında olduğumuzdan çoğunluğun bozma düşüncesine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/13784, Karar No: 2020/2041, Tarih: 26.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13784 E.  ,  2020/2041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile;2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK’nın 62/1, 52/2-4, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz Edenler : Katılan vekili, sanık müdafii

2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK’nın 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2012 tarihli ve 2012/108 esas, 2012/315 karar sayılı kararının 03/10/2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 21/10/2014 tarihinde 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği ve ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 20/02/2019 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2019 tarihli ve 2019/323 Esas, 2019/609 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanığın maliki olduğu, ... ili, ...köyünde bulunan 1334 parsel nolu, III. Derece doğal sit alanı içerisindeki, tapu kaydında korunması gerekli kültür varlığı şerhi bulunan taşınmaz üzerinde bulunan kayadamlarda temizlik yapmak üzere sanık tarafından Koruma Kurulundan izin talebinde bulunulduğu, ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğü tarafından, kaya mekanlara zarar vermeyecek şekilde, taşınmazın zemininde biriken toprak ve moloz yığınlarının temizlenmesinin uygun olduğuna, ancak temizlik esnasında kayadamların traşlanmaması ve yeni kaya mekanların oluşturulmaması gerektiğine karar verildiği, ancak 17/07/2006 tarihinde kolluk tarafından izinsiz kaya oyma mekanlar tespit edilmesi üzerine, kurul görevlileri tarafından yerinde yapılan incelemede, kaya mekanlarda halen makinelerle yeni kaya odalar oyulmakta olduğunun ve bu uygulamaların temizlik çalışmasını aşan uygulamalar olduğunun tespit edildiği, mahkemece mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporu ile, daha önceden mevcut olan depo vaziyet planı ile projesiz ve izinsiz olarak yapılan kazı mekanları karşılaştırıldığında, sanığın eski depoya ek ve bitişik olarak 24 adet yeni restoran mekanı kazdığı, 2 adet eski depo mahallinin de boyutlarının genişletilerek birleştirildiği ve bu eylemler ile doğal dokuya zarar vermek suretiyle fiziki ve inşai faaliyette bulunulduğunun sabit olduğu dosya kapsamında;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tesis edilen mahkumiyet hükmünde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik ve Anayasa Mahkemesince iptal edilen 65/b maddesi yerine, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (1) nolu bendindeki “65/b maddesi” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine, “2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesi” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24957, Karar No: 2012/15041, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/24957 E.  ,  2012/15041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taklit anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezaların türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanıklar ..., ..., ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanıklar ... ve .... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ...'ın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan kasıtlı bir suçtan mahkum olmama koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinden tebliğnamedeki 5395 sayılı yasanın 23. maddesinin değerlendirilmemesi nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. .maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, şikayetçinin işyerinin kapısını zorlayarak hırsızlığa teşebbüs eden sanıkların eyleminin hırsızlık suçunun yanında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi,

2- Teşebbüs aşamasındaki suçlarda uygulanma olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi ile sanıkların cezasından indirim yapılması,

3-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve kasıtlı suçtan hapis cezasından mahkumiyeti bulunmayan sanık ... hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi gereğince aynı Yasanın 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesinde zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesine göre 5560 sayılı Yasanın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Yasanın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesine göre 5560 sayılı Yasanın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Yasanın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-29.06.2005 tarih 5377 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK 31/3. maddesinin değişmeden önce cezadan 1/2 oranında indirim öngörmesi ve sanık ... lehine olması sebebiyle suç tarihi de gözetildiğinde sanığın cezasından yaşı sebebiyle 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

6-Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, sanık .... hakkında anılan fıkranın (c) bendinde yazılı tedbirlere hükmedilmemesi,

7-Adli emanete kayıtlı ve suçta kullanıldığı olay yeri inceleme ve tespit tutanağından anlaşılan balta yerine kazmanın müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...., ... müdafii ile üst yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 26.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20310, Karar No: 2010/1654, Tarih: 03.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/20310 E.  ,  2010/1654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davacı-davalı ...'ten 14.00 TL. temyiz peşin harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.03.02.2010 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/20529, Karar No: 2014/4575, Tarih: 28.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20529 E.  ,  2014/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemine ilişkin davada ..... İş Mahkemesi ile ..... İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, feshin geçersizliğinin tespiti ve işe iade istemine ilişkindir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davalının yerleşim yerinin ....olduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada yetkili mahkeme .... İş mahkemesidir. Bu durumda, uyuşmazlığın... İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21.ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/364, Karar No: 2020/2433, Tarih: 12.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/364 E.  ,  2020/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

7201 sayılı Tebligat Kanunu‘nun 11. maddesindeki "vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır." hükmüne aykırı olarak duruşma davetiyesi ile yoklukta verilen kararın vekili yerine doğrudan şikayetçiye tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatların usulsüz olduğu, yüklenen suçtan doğrudan zarar gören ve temyiz istemiyle katılma iradesini gösteren şikayetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu, öğrenme üzerine verilen temyiz dilekçesinin de süresinde olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2 maddesi uyarınca şikayetçinin katılan, vekilinin de katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğunun saptandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5348, Karar No: 2008/7927, Tarih: 01.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/5348 E.  ,  2008/7927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 19 parsel numaralı taşınmazın 2006 yılı itibarıyla belediye başkanlığınca belirlenen emlak vergisine esas (cadde ve sokak bazında) asgari beyan değerlerinin Belediye Başkanlığından sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16649, Karar No: 2014/16024, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16649 E.  ,  2014/16024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2014/330-2014/352

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 2. Ticaret Mahkemesi 29.11.2013 tarih 2013/110 Esas-2013/97 Karar sayılı ilamı ile 6.000,00 TL alacağın 28.10.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılar TMSF ve İNG banktan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2348, Karar No: 2013/3972, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2013/2348 E.  ,  2013/3972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.09.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil davasının reddine, tazminat davasının kabulüne dair verilen 11.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı yüklenici şirket vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 12.11.2007 tarihli satış sözleşmesi ile yüklenicinin temlikine dayalı olarak dava konusu 394 ada 4 parsel numaralı taşınmazda 15 no'lu meskenin tapu kaydının iptali ile adlarına tescilini, ikinci kademede ise sözleşme bedeli olarak ödenen 90.000 TL’nin faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili, yüklenicinin sözleşme gereğince edimlerini yerine getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici vekili, inşaat seviyesi itibari ile hakedişi henüz elde edemediklerini ancak, inşaatın halen devam ettiğini, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/320 esas sayılı dosyası ile görülen, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili şekilde feshine ilişkin davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, tazminat talebinin ise reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi nedeni ile davacının tescil talebinin reddine, tazminat talebinin kabulü ile 90.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı yükleniciden tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı yüklenici vekili temyiz etmiştir.

Arsa sahipleri ile aralarında 07.04.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi nedeniyle üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Somut olayda; arsa sahipleri davalılar tarafından yükleniciler aleyhine ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/320 esas sayılı dosyasında açılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili şekilde feshine ilişkin dava sonucunda verilecek karar bu davayı etkileyeceğinden bekletici mesele yapılarak, sonucuna göre de bir değerlendirme yapılmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.