muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2676, Karar No: 2011/5723, Tarih: 04.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2676 E.  ,  2011/5723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kural olarak tespit davasının dinlenebilmesi için genel dava şartlarından başka iki özel koşula daha ihtiyaç vardır. Özel koşulların ilki, tespit davasının konusunu ancak bir hukuki ilişkinin oluşturabileceğidir. Gerçekten tespit hükmü, hak ve alacakların doğduğu hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığını tespit etmekte olup, miktarları hakkında bir şey içermez. Bu nedenle uygulamada, konusu yalnızca maddi vakıa ya da vakıalar olan tespit davalarının dinlenemeyeceği sonucuna varılmıştır. Kural olarak maddi vakıa ya da vakıalar ancak hukuki bir ilişki ile birlikte tespit davasına konu olabilirler. İkinci koşul, davacının sözünü ettiği hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığının hemen tespitinde hukuki bir yararı bulunmalıdır. Hukuki yarar koşulu, tespit davasını hükme bağlayan tüm yasalarda öğretide ve uygulamada kararlılıkla aranmaktadır.

Öte yandan, bir hukuki ilişkinin hemen tespitinde, hukuki yararın varlığının kabul edilebilmesi için de şu üç koşulun birlikte olması zorunludur.

a)Davacının bir ... veya hukuki durumunun halihazır bir tehlike ile ciddi biçimde tehdit edilmiş olması,

b)Bu ciddi tehdit sebebiyle davacının hukuki durumunun tereddüt ya da belirsizlik içinde olması,

c)Tespit hükmünün bu tehlikeyi ortadan kaldıracak nitelikte olması.

Açıklanan nedenlerle davacının hukuki korunma (himaye) ihtiyacını başka bir vasıta ile tamamen tatmin edebilmesinin mümkün olduğu hallerde, hukuki ilişkinin soyut tespitinde hukuki yararının bulunmadığı, bu nedenle tespit davası açamayacağı kuşkusuzdur.

Kural olarak, eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde tespit davası açılmasında hukuki bir yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Sözü edilen kuralın ayrık hali olarak eda davası ile elde edilecek tespit hükmünün kapsamı, tespit davası ile elde edilecek tespit hükmünün kapsamından daha dar ise, eda davası açılması mümkün olmasına rağmen, eda davasından bağımsız olarak ayrı bir tespit davası açılabileceği de öğretide ve uygulamada kararlılık kazanmıştır.

Az yukarıda genel dava şartlarından ayrık olmak üzere tespit davasına özgü koşulların mahkemece resen gözetilmesi zorunludur. Bu hukuksal olguların ışığı altında duraksamasız belirtmek gerekirse hukuki yarar dava koşuludur.

Az yukarıda genel dava şartlarından ayrık olmak üzere tespit davasına özgü koşulların mahkemece resen gözetilmesi zorunludur. Bu hukuksal olguların ışığı altında duraksamasız belirtmek gerekirse hukuki yarar dava koşuludur.

Somut olaya gelince; dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu taşınmazda davacı taraf paydaş olmadığı gibi taşınmaz hakkında yapılan bir kamulaştırma işlemi de bulunmadığı, tespit davası açılabilmesine imkan tanıyan HUMK'un 567 ve Kamulaştırma Kanunun 19.maddesi hükmünün somut olayda uygulanmasına imkan olmadığı gözetildiğinde, davacının tespit davası açmakta hukuki yararının olmadığı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; mahkemece hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz ise de bu yanılgı sonuca etkili olmadığından, davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile gerekçesi bakımından yanılgılı ancak sonucu bakımından doğru olan hükmün ONANMASINA, peşin ödenen harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın davacıdan alınmasına, 04.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5664, Karar No: 2014/5799, Tarih: 25.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5664 E.  ,  2014/5799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2012/148-2013/18

Davacı, murisi geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacı murisinin 28.04.2010 tarihinde maruz kaldığı olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacı murisinin 28.04.2010 tarihinde işyerine ait araçla seyrettiği esnada geçirdiği kalp krizi sonucu meydana gelen ölüm olayının, 5510 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 13. maddesinin A fıkrasının b ve c bendine göre iş kazası sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda; davacının 28.04.2010 tarihinde maruz kaldığı olayın Kurumca iş kazası olarak kabul edilmediği, bu nedenle davacının bu olayın iş kazası olduğunun tespiti amacıyla 08.02.2012 tarihinde dava açtığı, Mahkemece yapılan yargılama esnasında bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verildiği, 21.12.2012 tarihli oturumda bilirkişi raporu hazırlanması için bilirkişiye teslim edilen dosyanın bilirkişiden dönmediğinin anlaşılması nedeniyle duruşmanın 07.03.2013 tarihine ertelendiği, bu ara kararının hazır olan taraf vekillerine tefhim edildiği, bilirkişi raporunun 25.12.2012 tarihinde Mahkemeye ibraz edildiği, raporun taraf vekillerine tebliğ edildiği, davacı vekilinin talebi üzerine Mahkemece daha önce kararlaştırılan 07.03.2013 tarihli duruşma günü beklenmeksizin 29.01.2013 tarihinde davacı vekili ve davalılardan S.. K.. Başkanlığı vekilinin katılımı ile davalı işveren vekilinin yokluğunda duruşma yapıldığı ve hüküm kurulduğu görülmüştür.

Savunma hakkı Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK’nın 27. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Yine Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı, hukuki dinlenilme hakkını teminat altına almıştır.

HMK’nın 27. maddesine göre, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. Hukuki dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Zira insan onurunun yargılamadaki zorunlu bir sonucu olarak, yargılama süjelerinin yargılamada şeklen yer almaları dışında, tam olarak bilgi sahibi olmaları, kendilerini ilgilendiren yargılama konusunda açıklama ve ispat haklarını tam ve eşit olarak kullanmaları ve yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermesi gereklidir.

Dava konusu olayda; davalı işveren vekiline tebliğ edilen bilirkişi raporuna karşı savunması alınmadan, bildirilen duruşma gününden önce, davalı işveren vekilinin yokluğunda karar verilmiş olması hukuki dinlenilme hakkı ile adil yargılanma hakkını ihlal eder niteliktedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan H.. Ş..'ne iadesine, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/39075, Karar No: 2012/16976, Tarih: 21.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/39075 E.  ,  2012/16976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/106359

MAHKEMESİ : Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2008

NUMARASI : 2008/322 (E) ve 2008/572 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakkında, kuruma kayıtlı olmayan sayaç ile kaçak elektrik kullandığına dair tutanak düzenlenen sanığın, kullandığı elektriğin sayaç tarafından kaydedildiğini savunması karşısında; kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcısı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak, daha önce aboneli sayaç varsa borcundan dolayı ne zaman söküldüğü araştırılıp, kaçak kullanım süresi tespit edildikten sonra, tutanak düzenleyici tanıklar dinlenip, mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, kurulu güç tespit edilip, kayıtsız sayacın kullanıldığı dönemde normal kullanıma göre sanığın tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılıp, kayıtsız sayaçtan geçirilen tüketim miktarıyla uyumlu olup olmadığına dair bilirkişiden rapor alınmak suretiyle, kaçak kullanım bedelini de ödemeyen sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği belirlenerek sonucuna göre, hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17059, Karar No: 2013/18871, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17059 E.  ,  2013/18871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının yıllık izin bitiminde işe başlamadığını, işçi feshinin haklı olmadığını, işçinin kendilerine ihbar tazminatı ödemesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve kanuni düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca kanuni unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda; mahkemece, davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin alacaklarının hangi gerekçe ile reddediliği, 16.07.2010 havale tarihli kök rapor ve 17.03.2011 tarihli ek rapordan hangisine itibar edildiği ve hangi hesaplamanın hükme esas alındığı, kabul edilen taleplerin hangi gerekçe ile kabul edildiği tartışılıp açıklanmamıştır. Mahkeme hükmünün gerekçesinin açıklanmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesinde “(2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkemece; davalı tarafından davacı aleyhine ihbar tazminatına yönelik karşı dava hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır. Davalının ihbar tazminatı alacağı talebi hakkında hüküm kurulmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece; davalı tarafından davacı aleyhine ihbar tazminatına yönelik karşı dava hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır. Davalının ihbar tazminatı alacağı talebi hakkında hüküm kurulmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-16.07.2010 havale tarihli bilirkişi raporunda davacının fazla çalışma alacağı 15.890,31 TL olarak, 17.03.2011 tarihli ek raporda ise 9.038,90 TL olarak belirlenmiştir. Mahkemece, davacının fazla çalışma alacağının 10.986,46 TL olarak belirlendiği ve bundan %30 hakkaniyet indirimi yapıldığında 7.690,09 TL fazla çalışma alacağının hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece 10.986,46 TL alacak miktarının ne şekilde hesaplandığı ve hangi raporun esas alındığı denetlenemediğinden bozma nedeni yapılması gerekmiştir.

4-Davacı genel tatil alacağını 860,54 TL olarak ıslah etmiş olmasına rağmen mahkemece, %30 hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra talep aşılmak sureti ile 1.015,09 TL genel tatil alacağına hükmedilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2511, Karar No: 2017/4377, Tarih: 23.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/2511 E.  ,  2017/4377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L Â M I

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigorta başlangıcı tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla, somut olayda davada feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14909, Karar No: 2011/15685, Tarih: 13.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/14909 E.  ,  2011/15685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mengen Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.04.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Türk Medeni Kanununun 166/3.maddesi dışındaki hallerde tarafların kabulü sonuç doğurmaz (TMK.md.184/3).

Evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, eşine fiziksel şiddet uygulayan ve başka bir kadınla ilişki kuran davacı koca tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre temyize konu diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.10.2011 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/47, Karar No: 2017/3619, Tarih: 11.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/47 E.  ,  2017/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.02.2012 gün ve 294–64 sayılı kararı ile 19.06.2012 tarih, 2012/7–359-239 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve usulüne uygun olarak katılma talebinde bulunan, ancak katılma talebiyle ilgili herhangi bir karar verilmeyen müşteki Ataşehir Belediye Başkanlığı'nın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, ruhsatsız iş yerinin mührünü bozarak faaliyete devam ettiği iddiasıyla mühür bozma suçundan açılan kamu davasında; sanığın işyerinde araçları tahliye etmek amacıyla mührü bozduğunu, araçları çıkardıktan sonra faaliyette bulunmadığını savunması, tutanak düzenleyicilerinin alınan beyanlarında, olay tarihinde yaptıkları kontrolde işyerinde tırların olduğunu belirtmeleri karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından, mühürleme sonrasında işyerinin faal olup olmadığı araştırıldıktan sonra toplanan tüm delillere göre sanığın durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6316, Karar No: 2009/5553, Tarih: 17.09.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6316 E.  ,  2009/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi ve davalı alacaklı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili dava dilekçesi ile, Eskişehir 3.İcra Müdürlüğünün 2007/15270 Esas sayılı dosyasından, davacı şirketin borçluya kiraladığı (Forkliftin) iş makinesinin 14.05.2008 günü haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, dava konusu (forkliftin) iş makinesi borçlu elinde haczedildiğinden mülkiyet karinesinin borçlu yararına olduğunu, davacının sunduğu belgelerin borç doğumundan sonraki tarihlere ilişkin olup, davacı ve borçlu şirketler arasında organik bağ bulunduğu, alacaklılardan mal kaçırma amacı ile danışıklı işlemler yapıldığını ileri sürerek haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu şirket temsilcisi duruşmada, hacizli iş makinesi davacıya ait olup, kendilerine kiralandığını beyan etmiştir.

Mahkemece, kira sözleşmesi, fatura ve davacının ticari defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi ile hacizli malın davacıya ait olduğu ve borçlu şirkete kiralandığının davacı ve borçlu arasında hukuki ve fiili bir bağın bulunmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili ve tazminat isteminin reddi nedeniyle davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı alacaklı ve davacı 3.kişi vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümleri yazılı 1.60.TL.kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına, 239.00.TL. kalan onama harcının ve 67.00.TL. temyiz başvuru harcının temyiz eden eden davalı alacaklı ...'dan alınmasına 17.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.