muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4389, Karar No: 2014/1747, Tarih: 17.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4389 E.  ,  2014/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve müstehcenlik, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ...'in çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, müstehcenlik suçundan beraatine, sanık ...'in beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında müstehcenlik ve sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...'in evinde yapılan aramada ele geçen ve Çarşamba Adli Emanetinin 2008/369 sırasına kayıtlı sanığın evinden elde edilen eşyaların gerekçenin aksine olarak kısa kararda maddi hata sonucu sanık ... yerine, müştekilere iadesine yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maaddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki adli emanet eşyasına ilişkin hükümde "müştekilere iadesi" ibaresi çıkartılarak, yerine "sanık ...'e iadesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16264, Karar No: 2008/16064, Tarih: 27.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/16264 E.  ,  2008/16064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra evlilik birliği devam etmiştir. Boşanmaya neden olan olaylarda birlik görevlerini yerine getirmeyen eşini döven davacı koca tam kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 7.11.2008 (prş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/6360, Karar No: 2008/6079, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6360 E.  ,  2008/6079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca cezai şart, gecikme tazminatı ile dairelerin küçük yapılmasından kaynaklanan değer kaybı alacaklarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı yüklenici vekilinin tüm, davacı arsa sahibi vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında ... Noterliğinde biçimine uygun düzenlenen 07.06.2002 gün 7602 yevmiye nolu düzenleme şeklinde inşaat sözleşmesinin 6. maddesinin üçüncü fıkrasında, sözleşmenin tanzimini müteakip arsa sahibinin yükleniciye inşaatın yürütülebilmesi için tüm yetkileri içeren vekaletname vereceği, dördüncü fıkrada yüklenicinin sözü edilen vekaletnamenin verilmesinden itibaren üç ay içinde inşaat ruhsatını alacağı, 7. maddede inşaat ruhsatının alındığı günden itibaren 18 ayın sonunda arsa sahiplerine ait dairelerin anahtar teslimi bitirilip verileceği, süresinde teslim olmadığı takdirde arsa sahibinin sözleşmenin feshi hakkı saklı kalmak kaydıyla yüklenicinin geciken her ayın sonu itibariyle 1.000.000.000 TL. cezai şart ödemeyi taahhüt ettiği kararlaştırılmıştır. Sözleşmede kararlaştırılan bu gecikme cezası niteliği itibariyle BK.’nın 158/II. maddesinde tanımlanan ifaya ekli ceza (gecikme cezası) olup, sözleşmede aksi kararlaştırılmadığından BK.’nın 159/son maddesi hükmünce gecikmede kusurlu olan yüklenici ceza miktarını aşan zarardan da sorumludur. Sözleşmede cezanın gecikme tazminatından düşülmeyeceği de kararlaştırılmamıştır. Davacı arsa sahibi sözleşmenin 6. maddesinde öngörülen yetkileri ihtiva eden vekaletnameyi (... Noterliğinin 07.06.2002 gün 7603 yevmiye nolu) aynı gün yükleniciye vermiştir. Buna göre üç aylık süre eklendiğinde inşaat ruhsatının alınması gereken tarih 07.09.2002 ve teslimi gereken tarih 07.03.2004 olarak hesaplanmaktadır. ... Noterliğinde düzenlenen 27.10.2004 tarihli zeyilname arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin teslimini kanıtlayacak nitelikte bir belge değildir. Davadan önce fiili ve hukuki teslim bulunmamaktadır. Bağımsız bölümler davadan sonra arsa sahibine teslim edilmiştir.

Bu durumda gecikmede davalı yüklenici kusurlu olduğundan ve dava tarihine kadar davacıya ait bağımsız bölümler teslim edilmediğinden teslimi gereken 07.03.2004’den dava tarihine kadar sözleşmede kararlaştırılan cezai şart ve BK. 159/son maddesi uyarınca cezayı aşan zarar (gecikme tazminatı) miktarının bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla hesaplattırılarak davadaki talep miktarı da gözönünde tutularak hüküm altına alınması gerekirken yanlış değerlendirme, yorumda hata ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3-Sözleşmenin 3. maddesinin ikinci parağrafında her bağımsız bölümün 100'er m2'den az olamıyacağı yanlarca kabul edilmiştir. Bilirkişi kurulu rapor ve ek raporlarından davacıya ait dairelerin 100 m2’den daha küçük yapıldığı anlaşılmaktadır. Dairemizin 20.11.1995 gün 1995/5216 Esas 1995/6697 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 09.12.1992 gün 1992/649 Esas 1992/732 Karar sayılı ilamları ve kararlılık kazanan uygulamaya göre bariz mesaha noksanlığı “ayıplı” değil “eksik” iş kabul edilmektedir. Yüklenici taahhüt edilenden daha küçük bağımsız bölüm teslim etmekle kural olarak borcunu eksik ifa etmiş sayılır. Eksik iş bedeli de teslimde ihtirazî kayda gerek olmaksızın zamanaşımı süresi içinde her zaman istenebilir.

27.10.2004 tarihli zeyilnamede yükleniciye ait bağımsız bölümlerden bir tanesi arsa sahibine teminat olarak bırakılmış ise de; bu hükmedilecek eksik ve kusurlu işler bedelinin tahsilini güvence altına almak amacıyla yapılmış olduğundan arsa sahibinin eksik ve kusurlu işler bedelini talep ve dava hakkını ortadan kaldırmaz. O halde davacının bu konudaki isteminin değerlendirilip hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu reddi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

4-Dava dilekçesinde reeskont faizi talep edilmiş olup, inşaat işleri TTK.’nın 12/III. maddesi uyarınca ticari işlerden sayıldığından taleple bağlı kalınarak davadan önce temerrüt ihtarı olmadığından kabul edilen alacak için dava tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi uygulanması yerine yasal faiz yürütülmesi de isabetsiz bulunmuştur. Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.), (.3), ve (4.) bentler uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 550,00 YTL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 295,70 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24647, Karar No: 2013/21313, Tarih: 23.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/24647 E.  ,  2013/21313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, dava konusu yerin güneyinin orman ve arazi, doğusunun arazi, batısının devlet ormanı ve yol, kuzeyinin 16/4/2006 tarihli tutanağa konu yer olduğunun yazılı bulunmasına, bozmadan önce 10/9/2007 tarihinde yapılan keşifte bilirkişi tarafından tespit edilen hudutların da ayni olmasına, yerin 1980 tarihli memleket haritasında yeşil boyalı çam ve çalılıklarla kaplı orman sahasi içinde, 1995 tarihli amenejman haritasında da bozuk kızılçam ağaçları ve diğer yapraklı ağaçlarla kaplı orman sahası içinde kaldığının, ormanın devamı niteliğinde ve orman ile bütünlük arzedip toprağının taşlı, üzerinde ana kayalar bulunduğunun, üzerindeki pırnal meşe ve sistüs çalılarının 2004 yılı 3. ayında baltayla traşlama olarak kesilerek açıldığının, kesilen emvalin dip kökleri ile artıklarının sahada bulunduğunun, dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olduğunun tespit edilmesine karşılık bozma ilamından sonra 22/10/2010 tarihinde yapılan keşifte bilirkişi heyetinin düzenlediği raporda doğu ve güneyinin Ayşe Kardeş zeytinliği, batısının Selma Akay zeytinliği, kuzeyinin orman olduğunun, dava konusu yerin batı ve güney komşuları olan zeytinliklerle ayni vasıfta bulunduğunun belirtilmesine, daha önce düzenlenen bilirkişi raporunda yerin rapor eki haritalarda elle işaretlenip hava fotoğrafları ve en eski tarihli memleket haritasının uygulanmaması, bilgisayar ortamında çalışılmaması nedeniyle yapılan değerlendirmenin sağlıklı olmadığının, yerin 1963 tarihli en eski ve 1980 tarihli memleket haritalarında üzerinde bitki örtüsü rumuzu bulunmayan beyaz renkli alanda, 1996 tarihli amenejman haritasında büyük bölümünün ziraat rumuzlu alanda, kısmen BÇz-BMBt rumuzlu bozuk kızılçam, bozuk meşe baltalık alanda kaldığının, hava fotoğraflarında da üzerinde bitki formu bulunmayan açık renkli alanlar içinde kalıp eğimin %12'den fazla olmasına karşılık toprak muhafaza karakteri taşımayıp ormanı karakterize eden bulgulara rastlanmadığının, sahada orman bitki örtüsü bulunmadığı gibi buna ait köy, gövde kalıntısı ve humus bakiyesine de rastlanmayıp evveliyatı itibariyle orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtilmesine, ilk keşifte eski tarihli memleket haritası ile hava fotoğrafları uygulanmamakla birlikte bilirkişi tarafından arazi özelliklerinin saha üzerinde tespit edilmiş olup buna göre son raporla aralarında çelişkiler bulunmasına göre keşiflerin yapıldığı tarihler de dikkate alınarak bilirkişilerden bu hususlarla ilgili ek raporlar alınmasından ve raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesinden, gerekirse farklı bilirkişilerle mahallinde yeniden keşif yapılmasından sonra bilirkişi raporlarında amenejman haritasında yerin bir bölümünün orman alanında kaldığının belirtildiği de nazara alınarak, tüm teknik ve fiziksel özellikleri itibariyle dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca talebe aykırı olarak BOZULMASINA, 23/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11554, Karar No: 2015/4971, Tarih: 24.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11554 E.  ,  2015/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1-2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobille meskun mahalde, akşam saatlerinde bölünmüş yola ters yönden girip devam ederken, seyrine göre solundaki sokaktan yola giriş yapan motosikletliye çarparak yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksirin şartlarının oluştuğunun ve TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca tayin edilen cezada artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29863, Karar No: 2015/29507, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/29863 E.  ,  2015/29507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalıyla ait tekstil işyerinde çalıştığını, işverene yasal hakları eksik ödenerek işten çıkarıldığını ve fazla çalışma ile hafta tatili ve bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini beyanla sözü edilen işçilik alacakları bakımından taleplerde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacı işçiye hak ettiği işçilik alacaklarının tam olarak yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ücretinin bordrolarda yazılı olandan daha yüksek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava HMK’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak açılmış, yargılama sırasında alacaklar belirlendiğinde davacı vekili talep artırım dilekçesi vermiştir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretleri bakımından bir hesaba yer verilmeksizin kısmi taleplerde bulunulmuştur. Bu bakımında açılan davanın kısmi eda külli tespit davası olarak kabulü gerekir. Kıdem tazminatı bakımından fesih tarihinden itibaren faiz işleyeceği yasa gereği olmakla bu durum sonuca etkili değilse de, hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti yönünden kısmi davaya konu miktarlar bakımından dava tarihi, sonradan arttırılan miktar için ise talep artışının yapıldığı tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmelidir. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağının tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.