muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6846, Karar No: 2018/3599, Tarih: 21.03.2018

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hüküm ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayin edilen 1.500,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezalarının türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sonuç cezanın 2 yıl yerine 1 yıl 12 ay olarak eksik belirlenmesi, netice ceza doğru hesaplandığından temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,eleştiri dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık; sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

1-Başka suçtan ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...’in kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması ,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 21.04.2014 tarihli raporunun yalnızca hırsızlık suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla,suç tarihi itibariyle işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin uzman doktordan rapor aldırılmadan duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

3-Müştekinin iş yerinden çalınan 1 terabayt hard diskin iade edilmediği halde müştekinin kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorulmadan suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması,

3-Müştekinin iş yerinden çalınan 1 terabayt hard diskin iade edilmediği halde müştekinin kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorulmadan suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması,

4-Suça sürüklenen çocuklar hakkındaki birleştirilen 2014/327-284 sayılı dosyada yer alan sosyal inceleme raporlarına ve dosyaya yansıyan kimlik bilgileri ile şahsi hallerine göre, annesi intihar eden suça sürüklenen çocuk ...'ün işsiz olduğu, babasının cezaevinde bulunduğu, dışarıda olduğu zamanda ise seyyar olarak meyan şerbeti satarak asgari koşullarda yaşadıkları; 7 kardeşi bulunan ...'ın ise işsiz olduğu, babasının hurda atık toplayarak ve suça sürüklenen çocuğun aile tarafından yetiştirme yurdundan geri alınması nedeniyle aileye ödenen 545,00 TL yardım ile tüm ailenin asgari ihtiyaçlarını karşılayabildiklerinin belirlenmesi karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilirken dosyadaki bilgi ve belgelerden yeterli mali geliri bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hangi gerekçelerle adli para cezası tercih edildiğinin gösterilmemesi,

5-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hazırlanan sosyal inceleme raporu için bilirkişiye ödenen 60,00 TL'nin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bu giderin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

6-5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocukların savunmasını yapmaları için zorunlu müdafi görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiiye ödenen ücretin, suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... için diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçu yönünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının gözetilmesine, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22992, Karar No: 2016/13430, Tarih: 27.09.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22992 E.  ,  2016/13430 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 28/04/2015

NUMARASI : 2010/550-2015/555

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, ürün kaybı bedeli ile eski hale getirme bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın K.. M.. yönünden husumetten reddine, Ç.. B.. Belediye yönünden kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile Ç.. B.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, ürün kaybı bedeli ile eski hale getirme bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı K.. M.. aleyhine açılan davanın husumetten reddine, Ç.. B.. aleyhine açılan kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili isteminin kabulüne, ürün kaybı bedeli ile eski hale getirme bedeli isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılardan Ç.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı Ç.. B..ndan tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı Ç.. B.. vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Davacı vekili, dava dilekçesinde sebze üretim kaybı (ecrimisil) ve taşınmaz üzerindeki toprak yığının kaldırılması da talep ettiğinden bilirkişi kurulunca hesaplanan üretim kaybı bedelinin tahsili ile toprak yığının kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde red kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine davalı Ç.. B..ndan aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/331, Karar No: 2025/2719, Tarih: 06.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/331 E.  ,  2025/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3475 E., 2022/712 K.

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... hakkında "Basit yaralama ve mala zarar verme" suçlarından cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde, Kocaeli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2022 gün ve 2019/95 Esas, 2020/20 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2021 gün ve 2020/263 Esas, 2021/363 Karar sayılı kararı ile, mala zarar verme suçundan beraatine, sanığın yağma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-a-h, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün süresi içerisinde sanık müdafii ve sanık tarafından istinaf edildiği, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 09.03.2022 gün ve 2021/3475 Esas, 2022/712 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, hükmün süresi içinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.12.2024 tarihli ve 2023/1608 Esas, 2024/13397 Karar sayılı ilamı ile;

“... Katılan ... ile arkadaşı olan ...'un 01.12.2015 tarihinde dershaneden çıktıkları, yürüyüş yolu üzerinde sanık ... ile karşılaştıkları, sanık ve ... arasında kız arkadaş mevzusundan dolayı tartışma çıktığı ve arbede yaşandığı, daha sonra ...'un olay yerinden uzaklaştığı, bu esnada Katılan ...'ın, babası ile buluşacaklarından bahisle babasını aramakta olduğu, sanık ...'nın, katılana bıçak doğrultarak, telefonunu elinden aldığı iddia edilen olayda, sanığın savunmasında müştekinin telefonuna kız arkadaşı olan mesajlara bakmak istediği için tartışma yaşandığını ancak telefonu almadığını, olay günü düzenlenen 01.12.2015 tarihli tutanak içeriğine göre de müşteki ile sanığın kız meselesi yüzünden yaralama ve tartışma olayının meydana geldiğinin anlatıldığı, müştekinin kollukta alınan ilk beyanlarına göre de sanığın sahsına ait telefonu zorla alarak mesajlar bölümüne girerek mesajları okumaya başladığını ifade etmesi karşısında, sanığın somut olayda suça konu telefonu almasındaki kastının yağma olup olmadığının tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,....” gerekçesiyle bozma kararı verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2025 tarihli ve KD-2022/110570 sayılı itirazı üzerine özetle;

“.... Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.10.2016 tarihli ve 331-352 sayılı, 07.11.2019 tarihli ve 331-649 sayılı, 02.07.2020 tarihli, 2018/6-284 Esas ve 2020/275 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği gibi yağma suçunun oluşması için suça konu malın sahiplenme kastıyla alınmasının şart olmadığı, yararlanmanın sadece ekonomik menfaati değil aynı zamanda bilgi edinmeyi de kapsadığı, içinde bulunduğumuz çağda cep telefonları birer bilgisayar mahiyetinde olup, içerilerindeki bilgiye ulaşma, bilginin değiştirilmesi ya da yok edilmesinin de yararlanma kastını ortaya koyduğu somut olayımızda da sanığın cep telefonunu mesajları kontrol etmek maksadıyla aldığı, sanığın faydalanma kastının bulunduğu anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı yağma suçundan cezalandırılmasına dair mahkeme hükmünün onanması yerine bozulmasına karar verilmesi gerektiği ....” yönünde itiraz talebinde bulunması üzerine dosyanın Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Somut olayda katılan ... ile arkadaşı olan ...'un 01.12.2015 tarihinde dershaneden çıktıkları, yürüyüş yolu üzerinde sanık ... ile karşılaştıkları, sanık ve ... arasında kız arkadaş mevzusundan dolayı tartışma çıktığı ve arbede yaşandığı, daha sonra ...'un olay yerinden uzaklaştığı, bu esnada Katılan ...'ın, babası ile buluşacaklarından bahisle babasını aramakta olduğu, sanık ...'nın, katılana bıçak doğrultarak, telefonunu elinden aldığı iddia edilen olayda, sanığın savunmasında müştekinin telefonuna kız arkadaşı olan mesajlara bakmak istediği için tartışma yaşandığını ancak telefonu almadığını, olay günü düzenlenen 01.12.2015 tarihli tutanak içeriğine göre de müşteki ile sanığın kız meselesi yüzünden yaralama ve tartışma olayının meydana geldiğinin anlatıldığı, müştekinin kollukta alınan ilk beyanlarına göre de sanığın şahsına ait telefonu zorla alarak mesajlar bölümüne girerek mesajları okumaya başladığını ifade etmesi karşısında, sanığın somut olayda suça konu telefonu almasındaki kastının yağma olup olmadığının tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

1.Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 12.12.2024 tarihli ve 2023/1608 Esas, 2024/13397 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.03.2025 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

K A R Ş I O Y

1.Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 12.12.2024 tarihli ve 2023/1608 Esas, 2024/13397 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.03.2025 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

K A R Ş I O Y

Dosya kapsamına göre; katılan ... ile arkadaşı ...'un olay günü saat 19.15 sıralarında dershaneden çıkıp cadde üzerinde yürüdükleri sırada sanık ...'ün yanlarına gelerek ... ile konuşmak istediğini söylediği, ...'ün elindeki telefonu aldığı, sanığın isteği üzerine ...Caminin bulunduğu yere kadar birlikte yürüdükleri, sanığın konuştukları esnada ...'a 3-4 kez tokat attığı, telefonundaki mesajlara baktığı, eski kız arkadaşı olduğunu iddia ettiği kişiyle aralarındaki mesajları görünce itiş kakış yaşandığı, daha sonra tanık...'ün telefonunu sanıktan alarak

olay yerinden uzaklaştığı, bu esnada katılan ...'nin babası ile telefonda görüşmekte olduğu, sanığın bu kez katılandan telefonunu istediği, katılanın vermediği ancak sanığın katılanın parmağını bükerek telefonu zorla aldığı, katılanın tepki göstermesi üzerine sanığın cebinde bulunan adli emanette kayıtlı bıçağı çıkardığı, telefondaki mesajları okuduğu, katılana ait cep telefonunu cebine koyduğu, "korkacak birşeyim yok, seni öldürürüm." şeklinde tehdit içeren sözler sarfettiği, katılana tokat attığı, ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk kuvvetlerini görünce sanık ...'ün olay yerinden kaçtığı sırada ayağı kayarak yere düştüğü, katılana ait cep telefonun bu şekilde zarar gördüğü ve çalışmaz hale geldiği anlaşılan olayda sanığın katılana ait cep telefonunu cebir ve tehdit kullanarak zorla aldığı, kız arkadaşı olan kişiden gelen mesaj içeriklerine baktıktan sonra cebine koyup kolluk kuvvetlerinin gelmesi üzerine olay yerinden kaçtığı nazara alındığında, faydalanma kastının bulunmadığından bahsedilemeyeceği, nitekim sanığın katılanın telefonundaki mesaj içeriklerine bakmasına rağmen telefonu geri vermeyerek olay yerinden kaçtığı değerlendirildiğinde artık sahiplenme amacıyla hareket ettiğinin kabul edilmesi gerektiği, telefonun bu şekilde alınmasından sonra hemen veya makul süre zarfında iade edilmesi halinde yağma kastının bulunmadığının kabul edilebileceği, bu gerekçelerle sanığın yağma suçunu işlediği, ayrıca yağma suçunun tamamlandığı kanaatinde olduğumdan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/2649, Karar No: 2022/7678, Tarih: 24.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/2649 E.  ,  2022/7678 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma ve hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi ve düşme

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında hakaret suçu yönünden temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen düşme kararına yönelik istinaf başvurusu hakkında İstinaf Mahkemesi’nce bir karar verilmediği ve İstinaf Mahkemesi kararına yönelik verilen temyiz dilekçesinde bu hususun temyiz konusu yapılması sebebiyle, hakaret suçundan dolayı verilen düşme kararı hakkında bir karar verilmek üzere 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesi uyarınca dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİ,

2-Sanık hakkında nitelikli yağma suçu yönünden temyiz itirazının incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin nitelikli yağma suçunun oluştuğuna ilişkin delil bulunmadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraati gerektiğine, yağmalanan para miktarı 20 TL olduğundan TCK’nın 150/2. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle verilen cezadan indirim yapılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü saat 18:30 sıralarında mağdur ile oğlu olan sanık evde bulundukları sırada, sanığın mağdurdan anahtarını sorduğu, mağdurun anahtarı görmediğini söylemesi üzerine mağdura ...orospu diyerek hakaret edip üzerine yürüdüğü, tekme attığı, tehditlerde bulunduğu, para istediği, kaloriferin üzerindeki 20,00 TL'yi aldığı, buna rağmen paranın yetmeyeceğini söyleyerek para istemeye devam ettiği, bir çakı bıçağını mağdura doğrultarak keseceğim seni, babamın evde olmadığı zaman gör bak seni ne yapacağım diyerek tehditlerine devam ettiği, mağdurun başkaca para vermediği, sanığın dışarı çıktığı, parke taşlarını alıp bu kez evin camlarına atıp kırdığı, mağdura karşı aynı taştan atmak istediğinde elinden tutup engel olduğu, şeklinde gerçekleşen olayda; sanık hakkında TCK’nın 149/1-a-d maddesi kapsamında mahkûmiyet hükmü verilmiş ve değer azlığı indirimi uygulanmamıştır.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145. ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, mağdura ait 20 TL para konutta silahla cebir kullanılarak alınmış olsa bile, suç tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... 6. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.05.2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.