muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2718, Karar No: 2021/3885, Tarih: 13.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2718 E.  ,  2021/3885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, davaya konu taşınmaza komşu tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleriyle dayanağı olan belgelerin getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, komşu köyde ikamet edip davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif icra edilmesi; keşif sırasında dinlenecek tüm yansız yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın tamamı veya bir bölümünün öncesi itibarıyla geleneksel biçimde kullanılan harman yeri niteliğinde olup olmadığı, çekişmeli taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, zaman içinde sınırlarında genişleme olup olmadığı hususlarının etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak bilgi alınması, dosya içerisinde bulunan fotoğraflardan çekişmeli taşınmazlara komşu parsellerin doğal çayır görünümünde olduğu anlaşılmakla komşularda, çekişmeli taşınmazların harman yeri olarak kullanımını gerektirir ziraai faaliyette bulunulup bulunulmadığının araştırılması, bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmesi, ziraat bilirkişisi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildiren, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınması, fen bilirkişisine denetime açık ve keşfi takibe imkan verir harita düzenlettirilmesi, çekişmeli taşınmazların köy yerleşim yerine yakınlığının araştırılması ve bundan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 110 ada 1 parsel, 111 ada 2 parsel, 112 ada 1 parsel, 113 ada 1 parsel, 142 ada 175 parsel ile 150 ada 22 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı Köy Tüzel Kişiliği adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, çekişmeli 111 ada 2, 112 ada 1 ve 113 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükme yönelik yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Dava konusu 110 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacı taraf, çekişmeli taşınmazın harman yeri olarak kullanıldığı iddiasıyla dava açmıştır. Davalı Hazine ise çekişmeli taşınmazın ham toprak vasfında devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu savunmuştur. Mahkemece, çekişmeli taşınmaz üzerinde ekonomik amaçlı toprak işlemeli tarım yapıldığına dair emarelerin bulunmadığı, komşu tarım parsellerinden farklı olduğu, üzerine meyve fidanlarının dikildiği, sulama sisteminin tesis edildiği, özel mülkiyete konu olamayacağı gerekçesi ile taşınmazın mera olarak özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Şöyle ki; ziraat mühendisi bilirkişisi tarafından dosyaya sunulan raporda, taşınmazın üzerinde 25-30 yaşlı meşe ve ardıç ağaçlarının yer aldığı, herhangi bir tarımsal faaliyetin yapılmadığı ve çalı formunda bitkilerle kaplı olduğunun belirtildiği, rapora ekli fotoğrafların da bu durumu teyit ettiği gözetildiğinde, taşınmazın mera ve harman vasfında olmadığından edinme koşullarının davacı lehine gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın üzerinde davacı lehine edinme koşullarının oluşmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın üzerinde davacı lehine edinme koşullarının oluşmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

3- Dava konusu 142 ada 175 ve 150 ada 22 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemece, çekişmeli taşınmazlar üzerinde, davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Taşınmazın zilyetlikle kazanılabilmesi için, öncelikle zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olması, bundan sonra da 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddeleri uyarınca, emek ve para harcanmak suretiyle imar-ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilmesi ve bu işlemlerin tamamlanmasından sonra kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi zorunludur. Somut olayda, üç kişilik ziraat bilirkişi tarafından hazırlanan raporda taşınmazların üzerinde herhangi bir toprak işlemesinin yapılmadığı ve çayır otlarıyla kaplı olduğunun belirtildiği, rapora ekli fotoğraflardan da taşınmazın imar-ihyaya muhtaç yerlerden olduğu, taşınmazlar üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyette bulunulmadığı ve bu haliyle taşınmazda imar-ihya işlemlerinin tamamlanmadığı anlaşılmakta olup, Mahkemece, sadece mahalli bilirkişi ve tanıkların soyut beyanları nazara alınarak kabul kararı verilmesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, dava konusu taşınmazlar üzerinde, davacı lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/358, Karar No: 2006/1722, Tarih: 06.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/358 E.  ,  2006/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir. Sulu tarım arazisi niteliğindeki 42800 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmaz üzerinde, tamamına kapama bahçe niteliği verecek yaş ve sayıda kayısı ağaçlarının bulunup bulunmadığı açıkça belirtilmeden, bu bağlamda normal aralıklarla bir dekara kaç ağaç düştüğü İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup saptanmadan; taşınmazın tamamını kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirip dekara 10 ağaç üzerinden hesaplama yapıp buna göre değer belirleyen eksik incelemeye dayalı ve denetime elverişsiz bulunan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre; kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı kurulmasında, bu kamulaştırma nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) tespitinde, taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (akaryakıt boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb) ve konumu gözönünde bulundurulur. Buna göre hesaplanacak değer düşüklüğü oranı, (Yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum sözkonusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35’inden, arsalarda %50’sinden fazla olamaz. Somut olayda, davalı adına kayıtlı olan -değerlendirme tarihi itibariyle- arazi niteliğindeki 42800 m2 yüzölçümlü taşınmazın 4555,85 m2’lik kısmında davacı idare lehine irtifak hakkı kurulmuş bulunduğuna göre, bu taşınmaz malda irtifak hakkı kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının %3,7 olması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan bozma gereklerine uygun ve denetlemeye elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan bozma gereklerine uygun ve denetlemeye elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/702, Karar No: 2018/10692, Tarih: 14.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/702 E.  ,  2018/10692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı ...'in 10/04/2014 günü Belçika plakalı aracı ile kavşaklarda hız limitlerini aşıp, ışık ihlali yaparak müvekkilinin kullandığı bisiklete aracının sağ tarafıyla çarptığını ve müvekkilinin yaralanmasına sebep olduğunu, müvekkilinin bu kaza neticesinde kafa tasında kırıklar oluştuğunu ve beyin kanaması geçirdiğini, müvekkilinin yaklaşık bir ay süreyle hastanede tedavi görerek yoğun bakımda yattığını, konuşamayacak durumda olan müvekkilinin şu anda da yatağa bağımlı halde olduğunu, gerek bakım ve gerekse tedavi giderleri için müvekkili lehine 10.000,00 TL (fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak) müvekkilinin bundan sonraki yaşamında hayatını yatağa bağlı olarak sürdüreceği ve konuşamayacağı gibi konularla birlikte müvekkilinin yaşadığı elem, üzüntü göz önüne alındığında müvekkili lehine 40.000,00 TL manevi tazminat talep ettiklerini belirterek, tüm yargılama giderleriyle birlikte ücreti vekaletin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 16,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12304, Karar No: 2015/12459, Tarih: 02.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/12304 E.  ,  2015/12459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .......................'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.Davacı,29 ada 28 parselin imar uygulamasına tabi tutulduğunu ve oluşan 4524 ada 3, 4, 5, 6, 7 parsellerin tapu kaydında mirasbırakanlarının isminin ” .....................” olarak yanlış yazıldığını ileri sürüp, kimlik bilgilerinin “... oğlu .....................”, “....................” olan kimlik bilgilerinin “ kızı ...................”, “ ........................”nun “... kızı ...” olarak,3562 ve 3563 parsellerde “.....................” kaydının “... oğlu .....................”,”.....................”kaydının “... kızı ...”,”....................” kaydının “... kızı....................” olarak,5228 parselde “Hüseyin karısı ........................”kaydının “... kızı ....................” olarak düzeltilmesini istemiştir.Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, “...hükmüne uyulan bozma ilamı sonrasında miras bırakanlar İbrahim oğlu .................. ve ... kızı ................... yönünden tapu kayıtlarının düzeltilmesine, Hasan kızı................... yönünden ise yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur.Ancak................. payı yönünden gerçek malik ...’nin ... oğlu ....................’nin annesi olduğu ancak nüfusa kaydı bulunmadığından “çoğun içinde az da vardır” kuralı uyarınca bu yönde tespit kararı verilebileceği açık olduğu halde davanın reddine karar verilmesi ayrıca mirasçı ... kendisine yönelik harcını yatırarak bir hak talebinde bulunmadığına göre, anılan feri müdalin dahili davalı olarak davaya katılma talebi kabul edilerek hüküm yerinde lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının doğru olmadığı..” gerektiği gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, 4524 ada 3,4,5,6,7 parseller ile 3562 ve 3563 parsel sayılı taşınmazlar yönünden kayıt maliki ....................o(Tepe)'nin İbrahim oğlu ....................'nin murisi olduğunun tespitine,mirasçı ...'in feri müdahil olarak davaya katılma talebinin usulüne uygun harcı yatırılarak bir müdahale talebi olmadığından reddine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Hemen belirtmek gerekir ki,mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğrudur. Bu yönlere değinen, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne var ki, davanın niteliği gereği ilgili Tapu Müdürlüğü'nün harçtan sorumlu olmayacağından bahisle davacı aleyhine karar tarihine göre maktu karar ve ilam harcına hükmedilmemesi doğru olmadığı gibi, ilgili sıfatıyla davada yasal hasım olan Tapu Müdürlüğünün yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretinden sorumlu tutulması da isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9258, Karar No: 2019/16597, Tarih: 13.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/9258 E.  ,  2019/16597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin 3. fıkrasında "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz." şeklindeki düzenleme ve yasanın öngördüğü süreden daha az süre belirlemenin kazanılmış hak oluşturmadığı düşüncesine de yer veren YCGK'nun 11/05/2010 gün ve 2010/87-112 kararı ışığında, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, belirlenen denetim süresinin cezadan az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 1 yıl olarak belirlenen denetim süresinin 1 yıl 15 gün olarak düzeltilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9775, Karar No: 2022/18532, Tarih: 09.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9775 E.  ,  2022/18532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e ve 31/3 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddelerine göre belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının mahkumiyet karar tarihi olan 13.01.2015’ten karar tarihine kadar geçmiş olması nedeniyle zamanaşımından düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16384, Karar No: 2022/1557, Tarih: 27.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16384 E.  ,  2022/1557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan ... vekilinin suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile hükmün ONANMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/1.maddesi uyarınca dosyanın Karaman 5.Asliye Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.01.2022 gününde duruşma açılarak delillerin duruşmada tartışılarak değerlendirilmeksizin mahkumiyet kararının beraat kararına çevrilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı düşüncesi ile sn. ...'in karşı oyu ile oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Karşı oyun konusu:

CMK.nın 280/1. fıkrası (a) 2. cümlesinin atıf yaptığı CMK. 303/1-a bendi kapsamında verilecek beraat kararlarının kapsamının ne olduğu ve delil tartışmasını gerektiren durumlarda duruşma açılmadan verilip verilemeyeceği hususundadır.

CMK.nın 280. maddesinin "1-2" fıkralarında Bölge Adliye Mahkemesince inceleme ve kovuşturmanın ne şekilde yapılacağı düzenlenmiştir.

Yine CMK.nın 280/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) ve (f) bentlerinde de Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden karar verilebilecek hallere yer verilmiştir. CMK.nın 280/1-(g) fıkrasında ise diğer hallerde duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına karar verileceği belirtilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinde yapılacak inceleme ve kovuşturma başlıklı CMK.nın 280. maddesinde beraat kararı verilmesi gereken halle ilgili bir düzenleme yapılmamış, bu konuda Yargıtay ile ilgili CMK.nın 303. maddesinin 1-(a) bendine atıf yapılmış, 303/1- (a) bendinde de beraat kararı verilebilecek hal düzenlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinde yapılacak inceleme ve kovuşturma başlıklı CMK.nın 280. maddesinde beraat kararı verilmesi gereken halle ilgili bir düzenleme yapılmamış, bu konuda Yargıtay ile ilgili CMK.nın 303. maddesinin 1-(a) bendine atıf yapılmış, 303/1- (a) bendinde de beraat kararı verilebilecek hal düzenlenmiştir.

CMK.nın 303/1-a bendindeki beraate ilişkin düzenlemenin iyi anlaşılabilmesi için, CMK.nın 280/1-(a) fıkrasının ve atıf yaptığı CMK.nın 303/1. maddesindeki düzenlemelerin birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. CMK.nın 280/1-a- birinci cümlesine bakıldığında davanın esasında bir değişiklik yapılmayarak başvurunun esastan reddine karar verilebilecek halin düzenlendiği görülmektedir. Burada Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ilk derece mahkemesi kararı ile aynı yönde olduğundan mahkeme kararları arasında çelişki oluşmamaktadır. Yani Bölge Adliyenin esastan red kararında ilk derecenin verdiği hükmün zat ve mahiyetinde bir değişiklik yapılmadığından duruşma açılmadan verilmesi tartışma yaratmayacaktır. Yine CMK.nın 280/1. maddesinin (a). Fıkrası dışındaki bentlerdeki değişikliklerinde somut delillere dayalı olarak yapılabileceği ve hukuka (kanuna) aykırılıkların düzeltilmesine ilişkin olduğu için çelişki ve tartışma oluşturacak nitelikte değildir. Ancak CMK.nın 280/1-a maddesinin atıf yaptığı 303/1-a bendindeki beraat kararı verilebilmesi hususu gerek CMK.nın 280/1. maddesindeki düzenlemelerden gerekse CMK.nın 303. maddesinin (1-a) bendi dışındaki diğer bentlerdeki farklılık arzetmektedir.

Çünkü; Burada beraat kararı verilirken delil değerlendirmesi ve tartışması yapılarak ilk derece mahkemesinin aynı deliller üzerinden verdiği mahkumiyet kararının zat ve mahiyetinde değişiklik yapılarak beraat kararına çevrilmesi söz konusudur.

Gerçektende; Yargıtay'ca "davanın esasına hükmedilecek haller ve hukuka aykırılığın düzeltilmesi" başlığını taşıyan CMK.nın 303. maddesinin 1-a bendindeki beraat kararı verilebilecek hal dışında kalan kararlar ile diğer bentler dikkatlice incelendiğinde hiç birinde yorum ve takdir gerektiren bir durumun olmadığı aksine ilk bakışta anlaşılan somut deliller üzerinden düşme maddi hataların düzeltilmesi veya takdir gerektirmeden ceza uygulaması yapılabilecek kanuna ve hukuka aykırılıkların düzeltilmesi kararları olduğu açıkça görülmektedir.

Nitekim, CMK.nın 303/1-a bendindeki beraat kararı verilebilecek hal ile birlikte düzenlenen "davanın düşmesine karar verilebilmesinde şikayetten vazgeçme, zamanaşımı veya diğer düşme sebepleri gibi somut sebeplerin varlığı halinde davanın düşürülmesine karar verilmesinin tartışmayı gerektirmediği açıktır. Yine alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmedilme durumuda aynı şekilde somut veriler üzerinden verilen kararlardır. Görüldüğü üzere beraat kararı dışındaki değerlendirmeler delil

tartışması yapılarak kararlar verilmesi şeklinde değil somut delillerin olaya uygulanması şeklindedir.