muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11978, Karar No: 2007/11746, Tarih: 15.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11978 E.  ,  2007/11746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine, davalı ... İdaresi vekili tarafından davacı aleyhine 20.04.2005 ve 28.09.20005 gününde verilen dilekçeler ile tapuda vakıf şerhinin terkini, birleştirilen davada vakıf şerhindeki vakıf isminin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 14.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin silinmesi, birleştirilen dava ise kayıtlarda «Yal Hatun» olarak geçen vakıf isminin «Bula Hatun» şeklinde düzeltilmesi istemlerine ilişkindir.

Asıl dava reddedilmiş, birleştirilen dava kabul edilmiş, hükmü davacı gerçek kişi temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1-2004/1 sayılı kararı uyarınca vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir. Ne var ki; Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5304 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle bir madde eklenmiş “Tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” hükmü getirilmiştir. 5304 Sayılı Kanun 3.3.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

Eldeki davada; dava konusu taşınmazın geldisi olan 1755 ada 30 parsel sayılı taşınmazın kadastrosu 22.04.1938 tarihinde kesinleşmiştir. Tapu kayıtlarına vakıf şerhi ise tutanaklarının kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra 17.05.1973 tarihinde işlenmiştir. Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı veya 5304 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen hükümden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk ilkelerinin irdelenmesi gerekmektedir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangi bir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma “yasaların geriye yürümemesi” (makabline şamil olmaması) ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yasanın derhal yürürlüğe girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

3402 Sayılı Kanuna 5304 sayılı Kanunun 11. maddesi ile yapılan “tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” değişikliği 3.3.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanmış ve yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir. Görülüyor ki, yasa koyucu yapılan değişikliğin geçmişe uygulanacağına dair bir irade açıklamamış, tamamlanmış hukuki durumları korumuştur. Esasen yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir yasa veya diğer bir düzenleyici kural koymaması, hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. Bu duruma da Medeni Hukuk uygulamasında “kazanılmış hak” (müktesep hak) denilmektedir.

Yukarıda söylendiği üzere, taşınmazların kadastro tespitleri kesinleştikten ve on yıl geçtikten sonra tapu kayıtlarına vakıf şerhinin yazıldığı sabittir. Burada, hak düşürücü süre geçirilmiş, davacı kayıt maliki yararına tamamlanmış hukuki durum ortaya çıkmıştır. Ancak kazanılmış hakların korunması açısından 2.4.2004 tarih ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması zorunlu hale gelmiştir. Nitekim, bu hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.3.2005 tarih 2005/14-172-195 sayılı kararının görüşülmesi sırasında da tartışılmış aynı sonuca ulaşılmıştır.

Açıklanan tüm bu nedenlere aykırı bazı düşüncelerle asıl davanın kabulü yerine reddi doğru değildir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 15.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7470, Karar No: 2024/857, Tarih: 15.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/7470 E.  ,  2024/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Sakarya ili Kocaali ilçesi Ağalar Mahallesi çalışma alanında bulunan 569 ada 2 parsel ... 930,75 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla ve beyanlar hanesine ''6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı'' şerhi yazılmak suretiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı; Sakarya ili Kocaali ilçesi Ağalar Mahallesi Göltarla mevkinde bulunan 569 ada 2 parsel ... 930,75 m2 miktarındaki gayrimenkulun 2/B tapu kayıtlarında davalı adına yazıldığını, ancak dava konusu gayrimenkul ile Kocaali ilçesi Göltarla mevkinde bulunan 4403 parsel ... tapu ile birlikte kendisinin avlusu içinde bulunduğunu, her nasılsa 2/B ölçümleri sırasında kadastro görevlilerinin ve bilirkişilerin yanlış beyanları sonucu dava konusu 569 ada 2 parsel ... taşınmazı davalı adına yazıldığını, taşınmazın kullanıcısı olduğunu belirterek beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; davacının fiili kullanım durumunun varlığı, lehine zilyetlik şerhi verilmesi gereken zilyetlerde bulunması gereken koşulları taşıyıp taşımadığı, zilyetliğin mahiyeti hususunda araştırma yapılması gerektiğini, dava konusu taşınmazın 1992 yılında yapılan orman kadastrosu ile eylemli orman ilan edildiğinden kadastro tutanaklarının kesinleştiğini, sonrasında yapılan 2/B çalışmaları ile 2012 yılında dava konusu taşınmazın 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) Ek 4 üncü maddesine göre Hazine adına kayıt ve tescil edilmesinin de usul ve kanuna uygun şekilde yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazın 20-25 yıldır davacının kullanımında olduğu, özellikle mahalli bilirkişilerin beyanları dikkate alındığında taşınmazın kadastro tespiti yapıldığı sırada davacı tarafından kullanıldığı anlaşılmakla davanın kabulüne, Sakarya ili Kocaali ilçesi Ağalar Mahallesi Göltarla mevkii 569 ada 2 parsel ... tarla vasfındaki taşınmazın kullanıcısının 66289095656 T.C. kimlik numaralı davacı Halita Balta olduğunun tespitine ve tespit kararının tapunun beyanlar hanesine şerh edilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve mahkemece yapılan keşif, dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile keşifte görev alan ziraat ve inşaat bilirkişi raporlarından çekişmeli taşınmaz üzerinde yaklaşık 40-45 yaşlarında fındık ağaçları bulunduğunun, kapama fındık bahçesi niteliğinde olduğunun, çekişmeli taşınmazın tespit tarihi ve çok öncesinden beridir davacı tarafından kullanıldığının ve üzerindeki muhdesatların davacıya ait olduğunun sabit olduğunun anlaşıldığı göz önünde bulundurularak davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/658, Karar No: 2010/2401, Tarih: 03.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/658 E.  ,  2010/2401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.05.2006 gün ve 2005/303 - 2006/306 sayılı kararı bozan Daire’nin 27.10.2009 gün ve 2007/12290 - 2009/11354 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Banka'nın hisselerinin Çukurova Grubu'ndan Nergis Grubu'na devri nedeniyle Nergis Grubu'nun üstlendiği Çukurova Grubu'nun kredi faizlerinin KKDF ve BSMV yükümlülüğünü ertelemek için kesin tahakkuku yerine reeskontlarda izlenerek reeskont miktarları kadar pasifte blokaj tesis edildiğini, ancak hazine ve murakıpların ikazı üzerine kesin tahakkukların yapılması sonucu müvekkilinin (1.415.969.827.060.-) TL KKDF ve BSMV ödediğini, davalıların, borçlular ile yaptıkları protokollerle Banka'nın bu alacağının 5 yıl gibi uzun bir zamandan sonra 30.09.2002 ve 30.09.2003 tarihlerinde faizsiz olarak 2 eşit taksitte ödemelerinin kararlaştırıldığını, hisse devrine dair ana protokolde hisse bedeli ve faizi döviz cinsinden kararlaştırılan KKDF ve BSMV tutarlarının da tahakkuk ettirilen faiz cinsinden ödendiğinden dava tarihi itibariyle ödenmesi gereken miktarın (25.484.733) USD'na balığ olmasına rağmen davalıların imzaladıkları protokolle kararlaştırılan miktarın (13.658.172) USD olması nedeniyle aradaki farkın müvekkili Banka'nın zararı olduğunu bildirerek bu meblağın zarara sebebiyet veren davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak verilen davanın reddine dair karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar vekilleri, karar düzeltme talep etmişlerdir.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarıın reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacı Banka'nın genel müdürü ve hukuk işleri müdürü olan davalıların dava Dışı borçlularla yaptıkları protokol ile davacı Bankayı zarara uğrattıkları iddiasıyla açılan tazminat davası olup mahkemece davacı Banka'nın TMSF'na devredildiği 11.01.1999 tarihi esas alınarak yapılan hesaplama sonucu zararın bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı Banka'nın ödediği KKDF ve BSMV tutarı olan (1.415.969.882.060.-) TL'na Interbank A.Ş.'nın TMSF'na devir edildiği 11.01.1999 tarihi

28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı Banka'nın ödediği KKDF ve BSMV tutarı olan (1.415.969.882.060.-) TL'na Interbank A.Ş.'nın TMSF'na devir edildiği 11.01.1999 tarihi

esas alınarak bu tarihe kadar temerrüt faizi yürütülmüş ve davalıların imzaladığı 07.01.1997 tarihli protokolde belirlenen (13.658.170) USD 11.01.1999 tarihindeki kurdan TL'na çevrilerek bulunan meblağ karşılaştırılmak suretiyle zarar bulunmadığı belirtilmiştir. Nevarki, 07.01.1997 tarihli protokolde Amerikan Dolarına çevrilen borcun 30.09.2002 ve 30.09.2003 tarihlerinde iki eşit taksitte ödeneceği belirtilmiş, davacı ise zarar hesabını davanın açıldığı tarihten bir gün önceki tarih olan 12.04.2001 tarihi itibariyle yapmıştır. Bilirkişi raporunda, Bankalar Yeminli Murakıplarının raporuna atıfta bulunulmuş fakat zarar hesabında 11.01.1999 tarihinin esas alınmasının nedeni açıklanmadığı gibi, mahkemece de bu husus üzerinde durulmamıştır.

Davacı Banka'nın tahakkuk eden vergileri (TL) bazında ödemiş olması ve (TL) olarak yatırdığı meblağı defterlerinde muhtelif borçlar (TL) hesabına borç kaydederek Çukurova ve Nergis grubunu borçlandırdığına ve davalılarca imzalanan 07.01.1997 tarihli protokol yapılmasaydı bu meblağı hisse devir sözleşmelerindeki temerrüt faizi hükmüne göre faiziyle tahsil edecek olması nedeniyle davacının bu alacağını dolar bazında talep edemeyeceği gözönüne alındığında, döviz getirisi ile faiz getirisinin karşılaştırılarak bankanın zarara uğrayıp uğramadığının belirlenmesi yöntem olarak doğruysada, bu karşılaştırmanın hiç ilgisi bulunmayan 11.01.1999 tarihi itibariyle yapılması doğru bulunmadığı gibi Dairemizin bozma ilamının (1) nolu bendinde belirtildiği gibi kabule göre de (TL) bazındaki anapara borcunun temerrüt faizi ile ulaştığı miktar bulunurken faize, anaparanın eklenmemiş olması nedeniyle zarar hesabı da doğru olmamıştır.

Bu durumda, her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilecek olması ve davacının da dava dilekçesinde dava tarihini esas aldığı gözetildiğinde zararın dava tarihi itibariyle hesaplanması gerektiğinden davalılar vekillerinin bu yöne ilişen karar düzeltme itirazlarının kabulüyle, Dairemizin 2007/12290 Esas – 2009/11354 Karar sayılı bozma ilamının (1) nolu bendinin kaldırılarak mahkeme kararının, temyiz ilamının (2) nolu bendinde yazılı nedenlere ilaveten yukarıda gösterilen nedenle de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar vekilinin HUMK'nun 440 ncı maddenin de gösterilen hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle karar düzeltme itirazlarının kabulüyle, Dairemizin 2007/12290 Esas, 2009/11354 Karar sayılı bozma ilamının (1) nolu bendinin kaldırılarak (2) nolu bende ilaveten yukarıda gösterilen nedenlerle de BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 03.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10163, Karar No: 2013/16873, Tarih: 18.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10163 E.  ,  2013/16873 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1- İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendiğinde;

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Takip dayanağı .....ilamında; 34 06 13210 plaka sayılı caterpiller marka ekskavatörün davalı adana tescil ve temliki koşulu ile 297.335,57 TL' nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine hükmedilmiş, alacaklının ilamda lehine hükmedilen alacağın tahsili amacıyla ilamlı takip başlatması üzerine, borçlu, ekskavatörün kendilerine tescil ve temliki sağlanmadan, alacaklının alacağın tahsilini isteyemeyeceğinden bahisle takibin iptali talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, TBK'nun 89/2. maddesine göre menkul teslimi borcunun, borçlu adresinde teslim alacaklısı tarafından teslim alınarak ifa edileceği, çekilen noter ihtarlarına rağmen menkul teslim alınmadığından, alacaklının para alacağını tahsil amacıyla takip başlatmasında usulsüzlük bulunmadığından, şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

..... 08.10.1997 tarih ve 1997/12-57 Esas-1997/776 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümü olup, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi'nce yorum yolu ile sonuca ulaşılamaz.

Somut olayda takip dayanağı ilamın hüküm bölümü 1 nolu bendinde; 34 06 13210 plaka sayılı caterpiller marka ekskavatörün davalı adına tescil ve temliki koşulu ile 297.335,57 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temlik ve tescilden itibaren değişen oranlarda faize hükmedilmiştir. Bu hali ile icra dairesince ilamda para alacağının tahsili ve muacelliyeti aracın borçluya temlik ve tescili sağlandıktan sonra gerçekleştirilebilecektir, ancak takip tarihi itibariyle bu koşulun sağlanmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda Mahkemece açıklanan nedenle takibin iptaline karar verilmesi yerine, Borçlar Kanunu'nun menkul teslimine ilişkin koşullarının tartışılarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

.....

Bu durumda Mahkemece açıklanan nedenle takibin iptaline karar verilmesi yerine, Borçlar Kanunu'nun menkul teslimine ilişkin koşullarının tartışılarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

.....

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2009/7767, Karar No: 2009/8805, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7767 E.  ,  2009/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.07.2007 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin önlenmesi ve ıslahen eski hale iade istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin dava değeri yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 30.07.2007 tarihli dilekçesi ile; 20 sayılı parselde zemin 1 nolu bağımsız bölümün "4. katta terası olan dükkan" cinsi ile davacılar adına kayıtlı olup davalı ve dahili davalının 4. kattaki terasa müdahalelerinin önlenmesini ve 17.03.2008 tarihli ıslah dilekçesiyle taşınmazın eski hale getirilmesini istemiştir.

Davalı ve dahili davalı vekili, aynı binada 3. kat 4 nolu bağımsız bölümün maliki olan dahili davalıdan nizalı taşınmazı kiraladığını beyanla husumet, usule aykırı taraf teşkili ve esas yönünden ayrıca 2009/30 sayılı dosyada nizalı terasın ortak alan olduğu nedeniyle davacılar aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının neticesi beklenmesi gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, keşfen yapılan inceleme sonucu davanın Kat Mülkiyeti Kanununa tabi taşınmaza elatmanın önlenmesi ve eski hale iade istemine ilişkin olduğu nedeniyle davanın kabulüne, 20 sayılı parselde davacıların maliki olduğu zemin 1 nolu bağımsız bölüme ait 4. katta terasın etrafı kapatılarak dubleks hale dönüştürülmek suretiyle davalıların müdahalesinin önlenmesine ve eski hale getirilmesi için 30 gün süre verilmesine 10.04.2009 tarihinde karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ve dahili davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 683. maddesi gereğince tapu kaydına dayalı olarak müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme isteğine ilişkindir.

Mahkemenin görevi HUMK.nun 1. maddesi gereğince dava konusu teras katın zemin değeri ile birlikte eski hale getirme değerinin toplamı esas alınarak belirlenir. Keşfen taşınmazın eski hale getirilmesi bedeli 6.000 TL. olduğu belirlenmekle nizalı terasın zemin değeri ile birlikte sulh hukuk mahkemesinin görevini tayin eden HUMK.nun 8/1 maddesinde belirlenen dava değeri aşılmış olmakla, kamu düzenine ilişkin görev hususu re'sen gözetilerek mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu husus dikkate alınmaksızın davanın Kat Mülkiyeti Yasasından kaynaklandığı ve münhasıran sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu kabul edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi yasaya aykırı görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 13.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16304, Karar No: 2014/5963, Tarih: 02.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16304 E.  ,  2014/5963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlekte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.