muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4655, Karar No: 2011/5914, Tarih: 25.05.2011

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacılar ... ... ile ... ...'nun temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/05/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına 2.bent yönünden katılmıyorum.25/05/2011

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2022/11144, Karar No: 2022/13669, Tarih: 02.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/11144 E.  ,  2022/13669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonucunda Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davanın kısmen kabulüne dair verilen karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince verilen 10.12.2020 tarih 2020/İHK-27519 karar sayılı itirazın kısmen kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 16.10.2019 tarihinde yolcu olarak bulunduğu davalıya trafik sigortalı aracın tek taraflı yaptığı kazadan dolayı müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 14.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.000,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının davalıdan temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, 26.06.2020 tarihli dilekçesi ile talebini toplam 146.785,32 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacıya % 13 maluliyet oranı üzerinden 85.596,33 TL ödeme yaptıklarını, davacının ibraz ettiği rapordaki % 29 maluliyet oranının fahiş olduğunu, kusurun ispatlanması ve müterafık kusur indirimi yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davanın kısmen kabulü ile 117.728,26 TL maddi tazminatın 31.12.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmiş; karara karşı davalı vekili itiraz yoluna başvurmuştur. İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulü ile 101.305,06 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 16.123,19 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 117.428,25 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Türk Hukukunda kişilerin hak arama özgürlüklerini kullanmaları herhangi bir sınırlandırmaya tabi tutulmamıştır. Ancak bazı istisnai durumlarda dava açan veya takip hakkını kullananın önceden belirlenen bazı özel yükümlülükleri yerine getirmesi şart koşulabilir. Bu istisnai şartlardan biri de teminat gösterme yükümlülüğüdür.

5718 sayılı MÖHUK madde 48/1'e göre; “Türk mahkemesinde dava açan, davaya katılan veya icra takibinde bulunan yabancı gerçek ve tüzel kişiler, yargılama ve takip giderleriyle karşı tarafın zarar ve ziyanını karşılamak üzere mahkemenin belirleyeceği teminatı göstermek zorundadır”. MÖHUK’ta teminat gösterme yükümlülüğü konusunda “yabancılık” ölçütü esas alınmıştır. Buna karşın davalının veya kendisine karşı takibe girişilen karşı tarafın vatandaşlığı, bu madde kapsamında da bir öneme sahip değildir. Bu maddeye göre hakim tarafından verilen kesin süre içinde teminat gösterilmezse, dava, dava şartı eksikliğinden HMK'nun 114/1-ğ maddesi uyarınca reddedilir.

MÖHUK madde 48/2’de ise; “Mahkeme, dava açanı, davaya katılanı veya icra takibi yapanı karşılıklılık esasına göre teminattan muaf tutar” hükmü yer almaktadır.

Buna göre Türk hâkimi, yabancı davacının, davaya katılanın veya icra takibinde bulunanın vatandaşı olduğu ülke ile Türkiye arasında karşılıklılık (mütekabiliyet) var ise, bu kişiyi teminattan muaf tutacaktır. Karşılıklılık, iki devlet arasında imzalanan (iki taraflı) anlaşma veya iki devletin de taraf olduğu uluslararası (çok taraflı) anlaşma ile sağlanabileceği gibi, kanuni veya fiili karşılıklılık şeklinde de sağlanabilir. Az yukarıda belirtilen anlaşmalardan biri de 1954 tarihli Hukuk Usulüne Dair Lahey Sözleşmesi olup, anılan sözleşmenin 17. maddesinde; âkit devletlerden birinde ikamet eden ve diğer bir devletin mahkemeleri huzurunda davacı veya müdahil olarak bulunan âkit bir devletin vatandaşlarından yabancı olmaları sebebi ile herhangi bir teminat istenemeyeceği düzenlenmiştir.

Davacı Suriye Arap Cumhuriyeti vatandaşı olup Hakem Heyetince teminat muafiyetinin bulunup bulunmadığı hususunda, hükme dayanak oluşturacak nitelikte bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun'un 48/2. maddesinde dava açanın karşılıklılık esasına göre, teminattan muaf tutulabileceği düzenlendiğinden öngörülen teminat hususu resen gözetilmelidir.

Bu sebeple İtiraz Hakem Heyetince, öncelikle davacının statüsü belirlenerek teminattan muaf olup olmadığı hususunun Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü'nden sorularak alınacak yazı cevabına göre, davacının teminat göstermesi gerektiği sonucuna varılırsa, teminatın yatırılması için davacıya kesin süre verilmesi, anılan sürede belirtilen teminatın yatırılmaması halinde istemin usulden reddine, yatırılması halinde ise, dava şartı eksikliği süresinde giderilmiş olacağından işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken doğrudan işin esasına girilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle İtiraz Hakem Heyeti kararının davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 02.11.2022 tarihinde ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmıştır. Adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından biri olan mahkemeye erişim hakkı, bir uyuşmazlığı mahkeme önüne taşıyabilmek ve uyuşmazlığın etkili bir şekilde karara bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelmektedir. Kişinin mahkemeye başvurmasını engelleyen veya mahkeme kararını anlamsız hale getiren, bir başka ifadeyle mahkeme kararını önemli ölçüde etkisizleştiren sınırlamalar, mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir.

5718 sayılı MÖHUK madde 48/1'e göre; “Türk mahkemesinde dava açan, davaya katılan veya icra takibinde bulunan yabancı gerçek ve tüzel kişiler, yargılama ve takip giderleriyle karşı tarafın zarar ve ziyanını karşılamak üzere mahkemenin belirleyeceği teminatı göstermek zorundadır”. Ülkemizin taraf olduğu 1951 tarihli Cenevre sözleşmesi 16.maddesi

“1. Her mülteci, bütün Taraf Devletler’in topraklar üzerindeki hukuk mahkemelerine serbestçe ve kolayca başvurabilecektir.

2. Her mülteci, sürekli ikametgahının bulunduğu Taraf Devlette, adli yardım ve teminat akçesinden muafiyet dahil, mahkemelere müracaat bakımından vatandaş gibi muamele görecektir.

3. Her mülteci, sürekli ikametgahının bulunduğu ülkenin dışındaki Taraf Devletlerde, o ülkelerin vatandaşlarına 2. fıkrada bahsedilen konular hakkında yapılan muamelenin aynından istifade edecektir.” hükmünü içermektedir.

Ne varki ülkemize göç eden Suriyeli göçmenlerin hukuksal statüleri, mülteci ve sığınmacı konumunda olmayıp “Geçici koruma statüsün“ de olduklarından MÖHUK 48/1.maddesinden doğrudan yararlanmalarında mümkün değildir. Ancak bu kişiler AHİM kararlarında da sıkça yer alan “kırılgan grup“ olarak ifade edilen kişiler kapsamında değerlendirilmelidir. (MSS/Yunanistan/ Belçika kararı) Geçici koruma statüsündeki kişiler, ev sahibi ülkenin diline hakim olmadıkları gibi kendilerine destek olacak bir yapıda bulunmamakta, toplam hayatına katılmaları, büyük oranda devletin katkısı ile mümkün olmaktadır. Uluslararası koruma altına alınan bu kişiler, mülteciler gibi ve hatta onlardan daha fazla kırılgan, imkanları sınırlı, savunmasız ve özel korumaya muhtaç kimselerdir.

Somut olayda,dosya arasındaki bilgi ve belgelerden davacılar .... ve ....’in Suriye Arap Cumhuriyeti vatandaşı olduğu, kendilerine yabancı kimlik numarası verildiği, geçici koruma statüsünde oldukları, nakliye işi ile iştigal ettikleri, asgari ücretle geçindikleri, ailenin bir kısmının halen Suriye’de bulunduğu tesbit edilmiştir.

Maddi durumları da dikkate alındığında, geciçi koruma altındaki bu kişilerden teminat alınması, dava açma hakkınının orantısız bir şekilde sınırlandırılması dolayısı ile mahkemeye erişim hakkının ihlali gibi bir sonuç doğmasına neden olacaktır.

Bu nedenlerle, geçici koruma statüsündeki davacılardan teminat alınmaması, inceleme konusu hakem kararının usul ve yasaya uygun olduğu ve onanması düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/16197, Karar No: 2013/7213, Tarih: 25.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16197 E.  ,  2013/7213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52/2, 52/4. madddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki tırla limana yük indirdikten sonra, çıkış yapanlara ayrılmış yol ve çıkış kapısı bulunduğu halde, çift şeritli tek yönlü yola ters yönden girerek giriş kapısından çıkış yapmak isterken, aracının yanında yaya vaziyette bekleyen katılanı iki ... arasına sıkıştırması sonucu katılanın yaralandığı olayda; bilirkişi raporuna göre sanığın seyrine göre “sağa dön” levhası bulunduğu, sanığın mahkemedeki savunmasında çıkış kapısında başka bir ... park halinde olduğu için giriş kapısını kullandığını beyan ettiği dikkate alındığında, sanığın bilerek ters yöne girmek suretiyle bilinçli taksirle hareket ettiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1605, Karar No: 2014/2730, Tarih: 10.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/1605 E.  ,  2014/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/44-2013/607

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilin Bursa ili Mudanya ilçesi .. Darı Yerleri mevki ... nolu parselde kayıtlı ½ bağ ve meyve bahçesini 2.7.2012 tarihinde satın aldığını, kiracı olduğunu öğrendiği davalıya ihtaren bildirdiğini,verilen süre içinde tahliye edilip taşınmazı teslim etmediğini belirterek taşınmazın tahliyesini istemiştir.Davalı vekili ise davacının iyi niyetli olmadığını,taşınmazın eski maliki A.K..'dan 21.5.2012 tarihli sözleşme ile 5 yıllığına kiraladığını,kiraya verenin tahliye etmek için bir ay sonra kasıtlı ve muvazaalı olarak 1.7.2012 tarihinde davacıya sattığını TBK. 310 maddesine göre yeni malikin sözleşmenin tarafı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Önceki malik A. K.. ile davalı arasında düzenlenen 1.6.2012 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme konusunda bir ihtilaf yoktur..Sözleşmenin 11. maddesinde “sözleşme süresi içerisinde toprağın el değiştirmesi veya sahibinin ölümü halinde toprağın yeni sahibi kendi işletmek istiyorsa keyfiyeti alım tarihinden 6 ay içinde kiracıya bildirmediği takdirde süresinden önce kendiliğinden sona erer” hükmüne yer verilmiştir. Sözleşmede kiralanan tarla olduğu belirtilmiş olup kiralananın TBK. Genel Hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır.TBK.’un kiralananın el değiştirmesi başlıklı 310. maddesinde " sözleşmenin kurulmasından sonra kiralanan herhangi bir sebeble el değiştirirse, yeni malik kira sözleşmesinin tarafı olur.Kamulaştırmaya ilişkin hükümler saklıdır” hükmüne yer verilmiştir.Kira sözleşmesi 1.6.2012 başlangıç tarihli olup kiralayan Ahmet Kaya ½ hissesini davacıya 1.7.2012 tarihinde satmış dava ise 23.1.2013 tarihinde açılmıştır.Yeni malik TBK. 310. maddesine göre kira sözleşmesinin tarafı olduğundan davacı yeni malikin genel hükümlere tabi kira sözleşmelerine dayalı tahliye sebepleri dışında sözleşmeyi feshedip dava açma hakkı bulunmamaktadır.Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25700, Karar No: 2013/15302, Tarih: 10.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/25700 E.  ,  2013/15302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan cezadan teşebbüs nedeniyle ve takdiri indirim yapılırken uygulama maddelerinin gösterilmemesi usul ve yasaya aykırı ise de, uygulamaların doğru yapılması karşısında yazılmayan maddelerin mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16838, Karar No: 2009/1566, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/16838 E.  ,  2009/1566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Beldesi ... Mahellesi 109 ada 83 parsel sayılı 773,86 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla tespitin iptali için dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya gore dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya gore dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; karara dayanak alınan bilirkişi raporu, çekişmeli taşınmazların orman olup olmadığını ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin 2006/270-257 esas sayılı dosyalarda dava konusu edilen 109 ada 108 ve 110 parseller ile bu parsellere komşu 107,111 ve 112 parsellerin güney hudutları dereye bitişik olduğu halde, memleket haritası ile kadastro paftasının çakıştırılmasında yapılan kaydırma nedeniyle söz konusu taşınmazların güney sınırı ile ... arasında büyükce bir mesafenin görüldüğü, bu haliyle raporun davaya konu taşınmazın orman niteliğini belirleme de kanaat verici olmayıp raporun doğruluğu hususunda tereddüt oluştuğu, yetersiz ve doğruluğu şüpheli olan raporun hükme esas alınamayacağı, ayrıca ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın ... alanları içinde yer aldığı, ... arazisi niteliğinde olduğu belirtildiği halde orman bilirkişi raporunda taşınmazın orman niteliğinde olduğu, çevresindeki ormanlık alanlarla bütünlük oluşturduğu, taşınmazın % 3-5 olarak belirtilen eğimi düşük olmasına rağmen ... muhafaza karakteri taşıdığının belirtildiği, böylece ziraat bilirkişi ile orman bilirkişi raporları arasında çelişki oluştuğu, mahkemece bu çelişki giderilmeden, taşınmazın niteliği açık ve net bir şekilde belirlenmeden çelişkili ve yetersiz raporlara göre karar verildiği, yöreye ait en eski tarihli ... fotoğraflarının getirtilerek uygulanmadığı görülmüştür. Kabule göre de, hükme esas alınan uzman orman bilirkişi raporunda 1966 tarihli memleket haritasında, dava konusu taşınmazın kısmen açık, kısmen yeşil renkli alanda kaldığı, amenejman planında ise NMBt rumuzu ile simgelenen normal meşe baltalığı vasfındaki alanda kaldığı, memleket haritasında kısmen açık alanda ise de amenejman planında ormanlık alanda gösterildiğinden orman sayılan yerlerden olduğu belirtilerek taşınmazların orman niteliği belirlenirken memleket haritası ile çelişen ve bir yerin öncesinin orman niteliğini belirlemekte yalnız başına yeterli belgelerden olmayan amenejman planına üstünlük verilerek amenejman planına göre hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu nedenle; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 05/02/2009 günü oybirliği ile karar verildi.