muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7064, Karar No: 2010/15622, Tarih: 13.12.2010

Dosya kapsamı ile uzman bilirkişiler tarafından orman kadastrosu, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, ... Köyü 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ... MERKEZ İLÇESİNDE, 25.04.1991 tarihinde, ... KÖYÜNDE 30/7/2001 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığı, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasında da orman sayılmayan alan olarak göründüğü, 1972 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında düzenlenen 15/06/1972 tarihli tutanakta (... ... Köyü Çöplü Mevkiinden geçen, ... yolu içerisindeki nirengi noktasından kuzey istikametinde bulunan Usta ... lakaplı tarlanın kuzeybatı hududu ve ... tarlası, oradan ... ... tarlası, ... ... ..., ... ... tarlasından ...'e giden yola ve yolu takiben gidilen ... ... ve ... ... ... tarlaları içeride kalmak suretiyle; batı hududu geçildi, batı hududu tamamen İncedere ismini alan hudut olup, bu derenin doğusunda kalan ..., ... ..., ... ..., ... ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ... tarlaları ile ... ... ve ... ... tarlaları tapulama tespiti yapılacak saha içinde kalmak üzere, ... Çeşmesine inen belediye hududu ile birleştirildiği, buna göre İncedere ile Belediye hududu arasında kalan sahada yer yer şahıs arazileri ve bu aralarda kalan Devlet baltalık bozuk ormanları olarak görülmüş olduğundan açılmış sahalar kabul edildiği ve mülkiyetin durumu ile ormanlık sahaların durumu ayrıca bir tetkik konusu olduğundan ve bu durum heyetimizin görevi dışında görüldüğünden tapulama çalışmalarının söz konusu sahanın dışına münhasır kalması uygun görüldüğü) yazıldığı, keza; ... köyü birlik teknisyenleri, orman teksilcileri belediye temsilcileri ve ... Köyü temsilcileri tarafından düzenlenen 06/12/1974 tarihli tutanakta da (... Köyünde orman ile şahıslara ait arazilerin birbirine girdiği, bölgede sınırlama haritası ve tutanaklarının bulunmayışı nedeniyle hem halkın mağduriyetinin önlenmesi hem de ayrılması zor olan orman ile kültür arazilerinde çıkan şaibelerin önlenmesi için kalan bu kısmın orman tahdit komisyonu tarafından tefrik edilmesi orman yetkilileri tarafından bildirilmiş olup, bu durum karşısında belediye hududu ile de ölçülecek saha bulunmadığından orman tahdit komisyonunun bu mevkide faaliyete başlayıncaya kadar tapulama faaliyetinin ertelenmesinin uygun görüldüğünün) belirtildiği ve dava konusu parsellerin bulunduğu alanda 1972 yılında arazi kadastrosunun yapılmadığı, daha sonra davaya konu parselin de içinde bulunduğu arazide,101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ek kadastrosu yapılarak 27.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez ..

.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez ... Mahallesine ait 309 ada 51, 85, 308 ada 3, 4, 5, 6, 73, 76, 79, 80, 94, 95, 102, 119, 123, 124 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları incelendiğinde bu taşınmazların bulunduğu arazinin de 1970’li yıllarda yapılan kadastro çalışmalarında kadastrosunun yapılmadığı, 1990 yılında yapılıp 25/4/1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmasından sonra, 1996 yılında çekişmeli taşınmazlara komşu bu alanda ek kadastro yapıldığı ve komşu parsellerin kısmen zilyetlik nedeniyle kişiler adına, kısmen de Hazine adına olmak üzere tespit edilip 03/02/1997-05/03/1997 tarihleri arasında ilan edilerek tespitlerinin kesinleştiği anlaşılmıştır

... Köyünde ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarındaki:

a) Bir kısım parseller yönünden, mahkemece; zilyetlikle kazanmaya elverişli taşınmazlardan olduğu ve bu taşınmazlar yönünden (dava edilen parselin bir kısmı veya parselin tümü hakkında) adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek kişiler adına tesciline karar verilmesinde,

-4-

2010/7064-15622

b) Bir kısım parseller yönünden ise, mahkemece; ... Köyündeki ek kadastrodaki 101 adada yer alan parsellerin kuzey yönünde yer alan ve ... Köyünde yapılan kadastro sırasında tespit edilen 4511, 1764, 1763, 1810, 1811, 1812, 1102, 1783, 1784 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları ile tapu kayıtları incelediğinde, ek kadastro ile tespit edilen parsellerin tespit maliklerinin isimlerini okumadığı,yine, ... Köyündeki 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin doğu yönünde yer alan ve ... Köyünde1972-1973 yıllarında yapılan kadastro sırasında tespit edilen 627, 622, 623, 621, 624, 625, 626, 600, 599, 598, 597, 592, 596, 780, 593, 594, 595, 557, 558, 559, 551, 552, 553, 550 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları incelendiğinde ise, bu parsellerin tespit dayanağı belgelerin bir kısmının çekişmeli parsellerin bulunduğu yönü zilyetlikle kazanılamayacak mera okuduğu ,bir kısmının da ... okuduğunun gözlendiği, eğimi %12 den yüksek olan ...-çalılıkların zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığı, bir kısım parsellerin, üzerinde, ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığı,imar ve ihyası tamamlanan taşınmazlar için ise tespit tarihi itibarıyla 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı,yine taşınmaz üzerinde bina inşa edilmesinin tek başına imar ve ihya için yeterli olmayacağı,bu hali ile 3402 Sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17. maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının kişiler yararına oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine 13/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16679, Karar No: 2018/9179, Tarih: 17.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16679 E.  ,  2018/9179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ... plakalı araç sürücüsü olan davacının 05.11.2012 tarihinde meydana gelen kazada yaralandığını,kazaya sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen tırın sebebiyet verdiğini, kazanın meydana gelmesinde davacının kusursuz olduğunu ve trafik kazasında yaralanan davacının malul kaldığını belirterek 1.000,00 TL işgörememezlik tazminatını dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile maddi tazminat miktarı 123.374,23 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili, davalı ...’nın kusur ve poliçe limiti ile sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile 123.374,23 TL iş görememezlik tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, bu hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının, maluliyet oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 6.321,00 TL kalan onama

harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 17/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13601, Karar No: 2013/1054, Tarih: 24.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/13601 E.  ,  2013/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.01.2011 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonun kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı ... ... A.Ş. vekili, kurulu olan baz istasyonunun güvenlik sertifikasının bulunduğunu, sağlığa zararı olmadığını belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukuku hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden adli yargıda görülmesi gerekir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu

Yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ... ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼ ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulması gerekir.

21/04/2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme),

elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu, yapılan ölçümler sonucunda baz istasyonunun yaydığı elektromanyetik dalgaların Yönetmelikte belirtilen limit değerlerin altında bulunduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun, kararın gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği bilimsel delillerle de kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9709, Karar No: 2014/24061, Tarih: 07.07.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/9709 E.  ,  2014/24061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/181211

MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

NUMARASI : 2010/516 (E) ve 2011/29 (K)

SUÇLAR : Yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık F.. Ç.. hakkında, TCK'nın 58. maddesi tatbik edilmemiş ise de, karşı temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış ve yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, olaydan önce mağdurun, eniştesi olan sanık Ç.. C..'ın ailesi hakkında ileri geri konuşup küfürler ettiğini ve yine olay günü bu nedenle konuşmak istediklerinde de kendilerine yönelik küfürlü sözler sarf ettiğini savunmaları ve mağdurun “olaydan yaklaşık 16 gün önce bir aile ortamında bir konuşma yapmıştım ağzımdan yanlış kelimeler çıkmış olabilir” şeklindeki beyanı karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, sanıklar lehine TCK'nın 29. maddesi gereğince, haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar F.. Ç.. ve Ç.. C..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16640, Karar No: 2015/20900, Tarih: 17.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/16640 E.  ,  2015/20900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/32813

MAHKEMESİ : Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2012/228 (E) ve 2012/684 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin sokak üzerine park ettiği motosikletinin çalınması biçimindeki eylemin, TCK'nın 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle uygulama yapılarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 141/1. ve 62. maddelerinin uygulanması sırasında 6 ay 20 gün hapis cezası yerine sehven 6 ay 20 gün adli para cezası olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3551, Karar No: 2008/6135, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3551 E.  ,  2008/6135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliği göz önünde tutularak bilirkişi kurulu oluşturulup yerinde inceleme yaptırılmış ve düzenlenen raporda incelenen arsa satışlarının emsal alınacak nitelikte olmadığı görüşüne yer verilerek, kamulaştırma bedeli -emsal satışlar yerine, kooperatif amaçlı olarak kooperatif üyelerinden alınan arsa katkı paylarına göre- denetime elverişli olmayan ve yasada öngörülen yönteme uygun düşmeyen genel değerlendirmelerle tespit edilmiş bulunduğundan, bu rapora itibarla hüküm kurulması doğru değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazların yerinde inceleme yapılarak, 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarını esas alarak dava konusu taşınmaz malın satış değerini ve bu değeri etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurları gözeten gerekçeli bir değerlendirmeye dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir. Satışı emsal olarak alınacak olan taşınmazın dava konusu taşınmazla aynı mevkii ve konumda ve aynı yüzölçümde olması, birbirine komşu ya da yakın mesafede bulunması, kamulaştırma (değerlendirme) gününe yakın tarihlerde satılmış olması zorunlu değildir. Buna göre dava konusu taşınmaza emsal alınabilecek nitelik ve özellikleri taşıyan emsal arsa satışlarının belirlenip bilirkişi kurullarınca bu emsal satışların esas alınması suretiyle yapılacak karşılaştırma ve değerlendirme sonunda dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir. Dava konusu taşınmazın yer aldığı kentte emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı da düşünülemez. Kaldı ki, böyle bir olasılık söz konusu olsa bile

./..

2008/3551-6135 -2-

./..

2008/3551-6135 -2-

komşu il ve ilçelerde -kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan- arsa satışları da emsal alınabilir. Emsalin satış fiyatına TÜİK. toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir. Mahkemece tarafların bildireceği ve/veya resen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten sonra bilirkişi kurullarından yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek raporlar alınmalı, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca düzenleme ortaklık payını karşılayacak oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır. Mahkemece yukarıda açıklanan hususlarda eksikler tamamlanarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.