muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1366, Karar No: 2015/32135, Tarih: 06.07.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/1366 E.  ,  2015/32135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/140189

Mahkeme : ANKARA 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 24/01/2013 - 2012/224 esas ve 2013/7 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Olay tutanağında, kolluk görevlileri yaya olarak görevlerini ifa ettikleri sırada şüphelendikleri sanıkların üzerlerinde sıvazlama yöntemi ile üst araması yapıldığında Emre'de 6 paketçik, Recep'te 9 paketçik halinde suç konusu esrarın ele geçirildiğinin belirtildiği; buna karşılık tanık olarak dinlenen tutanak düzenleyicilerin ifadelerinde, sanıkların ellerindeki esrarı kendilerinin teslim ettiğini belirttikleri; dosya içinde arama kararının bulunmadığı dikkate alınarak;

1) Sanıkların üzerlerinin aranması konusunda arama kararı olup olmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirtilerek duruşmada okunup tartışılmasının sağlanması,

2) Tutanak düzenleyicilerinden dinlenmeyen E.. U..'ın tanık olarak dinlenmesi, daha önce tanık olarak dinlenen S.. Ö.., B.. T.. ve A.. K..'un ise tanık olarak yeniden dinlenmesi, ifadeleri ile tutanak arasında çelişki oluştuğundan nedeni sorularak çelişkinin giderilmesi,

Sonucuna göre sanıkların hukukî durumunun belirlenmesi ve arama kararı olmadığı halde esrarı sanıkların teslim ettiğinin anlaşılması halinde sanıklar hakkında etkin pişmanlıkları nedeniyle TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 06/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7274, Karar No: 2014/11323, Tarih: 26.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7274 E.  ,  2014/11323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elbistan İş Mahkemesi

Tarihi : 04/03/2014

Numarası : 2013/670-2014/242

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerindeki çalışmasının işverenin haksız feshi nedeniyle son bulduğundan bahisle ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdini kendisi ile imzalamadığını, taşeron işçisi olduğunu, alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin davalı alt işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın belirsiz alacak davası mı kısmi dava mı olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

HMK'nun 107.maddesinde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği, karşı tarafın verdiği bilgi veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda, davacının iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği, ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde, tespit davası da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğunun kabul edileceği, 109.maddesinde ise talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi dava açılması halinde dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hali dışında talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği bildirilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidinin de açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarının tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidinin de açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarının tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değilse mahkeme talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka, talep sonucunun açık olmaması halinde, onu dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutarak davacının açtığı davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacı vekili davanın belirsiz alacak davası olduğunu açıklamadığı gibi talep ettiği alacakların miktarını da belirlenmesini de talep etmemiştir. Dava dilekçesinin içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmakta olup sonradan ıslah dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olduğunun bildirilmiş olması sonuca etkili değildir.

Mahkemece, davanın belirsiz alacak davası olduğu kabulü ile ıslah edilen miktarlar yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi bu yönü ile hatalıdır.

Davacı dava dilekçesinde aylık net 1.200,00 TL ücretle çalıştığını bildirmiş, bilirkişi raporunda davacının aylık net 1.200,00 TL, brüt 1.678,53 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmış, mahkeme kararının gerekçesinde davacının aylık net 1.400,00 TL brüt 1.958,29 TL ücretle çalıştığı bildirildiği halde aylık net 1.200,00 TL, brüt 1.678,53 TL ücret üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiştir. Mahkeme kararının gerekçesi ile hüküm fıkrası davacının ücreti konusunda birbiri ile çelişmekte ve karışıklığa sebep olmaktadır.

4-Davacı vekili, dava dilekçesinde ücret alacağı talep ederken davalı işverenin ücretini de kısmen ödemediğini bildirip, bu süreler yönünden ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Ancak bilirkişi, dosyaya sunulmuş ödeme belgeleri bulunmadığından bahisle, tüm dönem yönünden ücret alacağı hesabı yapmıştır. Mahkemece, davacının ücret ödemelerine dair banka hesap ekstresi ile, üst işveren tarafından talebi üzerine yapılmış bir ödeme varsa, bu ödemeler tespit edilip bakiye ücret alacağının olup olmadığı belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmiş olması bozma nedenidir.

5-Davacı vekili dava dilekçesinde fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarını ayrı ayrı hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının fazla mesai alacağının hesabında davacının haftanın 7 günü çalıştığı kabul edilmiş, davacının Pazar günü yaptığı çalışmalarının tamamı fazla mesai hesabında dikkate alınmış, ayrıca davacının hafta tatili ücreti hesaplanırken davacının çalıştığı kabul edilen hafta tatilleri için ayrıca mükerrer olacak şekilde hesaplama yapılmıştır. Davacının hafta tatili alacağını ayrı bir alacak olarak talep etmesi nedeniyle, davacının hafta tatili alacakları günlük 1 yevmiye hesabı ile ayrı hesaplanmalı, davacının fazla mesai alacakları ise davacının haftanın 6 günündeki çalışmaları dikkate alınarak belirlenmeli, davacının hafta tatili çalışmalarında 7,5 saati aşan çalışmaları varsa 7,5 saati aşan kısımları fazla mesai hesabına dahil edilmeli ve 1,5 yevmiye üzerinden hesaplamalıdır. Davacının yaptığı hafta tatili çalışmalarının tamamının fazla mesai alacağı içine dahil edilerek mükerrer hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13315, Karar No: 2012/19367, Tarih: 28.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13315 E.  ,  2012/19367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.06.2011 tarih ve 2010/12-2011/846 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin gönderdiği perde emtiasının İngiltere'de bulunan alıcısına ulaşmadığını, taşıyanın sorumluluğu kapsamında davalının emtia bedelini ve gönderi ücretini ödemesi gerektiğini ileri sürerek, olanaklı ise gönderinin 225,45 TL gönderi masrafı ile birlikte aynen iadesine, olanaklı değil ise, 1.240,00 TL perde bedeli ve 225.45 TL gönderi masrafının faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini gönderi masarfının 10 katı olan 2.254,450 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen olayda müvekkilinin sorumluluğunun bulumadığını, davacının isteyebileceği tazminat miktarının Posta Kanunu'nun 46/II. maddesi ile sınırlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı gönderisinin İngiltere'de yanlış kişiye teslim edilmek suretiyle kaybolduğu, Posta Kanunu 50/III gereğince davacının gönderi ücretinin 10 katını talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 2.254,50 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilime karar verilmişti.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, davada davalı taraf, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere, davacının kolisinin kaybolması nedeniyle isteyeceği tazminat miktarının, Posta Kanunu’nun 46/II maddesiyle sınırlı olacağını savunmuştur. Gerçekten de Posta Kanunu’nun 46/II maddesinde, zarar veya hasar posta servisinden dolayı, milletlerarası sözleşme veya uzlaşmalara göre sorum kabul eden bir memlekette vukua geldiği takdirde PTT İdaresi'nin ilgili yabancı memleketin vereceği tazminat derecesinde sorumlu olacağı düzenleşmiştir. Bu durumda mahkemece davacının dava konusu zarar nedeniyle isteyebileceği tazminat miktarı açısından Posta Kanunu'nun 46/II maddesi de değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu nedenlerle davalı yararına bozulmasın karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9769, Karar No: 2023/13202, Tarih: 25.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/9769 E.  ,  2023/13202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/810 Esas, 2023/1342 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Dikili Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.05.2023 Tarihli ve 2023/405 Esas, 2023/428 Karar ... Kararı

Kayyım atanması istenilen küçüğün adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin 150. Evler Mahallesi ... ... Caddesi 3. Sokak No:3 İç Kapı No:8 Ayvalık/Balıkesir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ayvalık Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.09.2023 Tarihli ve 2023/810 Esas, 2023/1342 Karar ... Kararı

Kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin Gazikemalpaşa Mahallesi ... Sokak No:63 İç Kapı No:2 Dikili/İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca temsil kayyımı atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 ... Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. ... bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 ... Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

1. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

2. Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin Dikili/İzmir olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Dikili Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Dikili Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2, Karar No: 2011/140, Tarih: 13.04.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/17-2 E.  ,  2011/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatih 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16.02.2010

Taraflar arasındaki "rucüen alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Fatih Asliye Hukuk 2. Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 30.10.2007 gün ve 2007/229 E- 404 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 03.02.2009 gün ve 2008/2309-2009/365 sayılı ilamı ile;

(“...Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili tarafından trafik sigortası ile sigortalanan aracın, sürücü belgesiz bir kişi tarafından kullanılması sırasında meydana gelen kazada, kusurlu sürücünün iki çocuğunun hayatını kaybettiğini, hak sahipleri olan sürücü ve eşinin müvekkili aleyhine açtığı dava sonucunda hak sahiplerine 23.10.2002 tarihinde 19.683,00 YTL ödediğini ileri sürerek, anılan meblağın sigortalı davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacı aleyhine açılan tazminat davasının müvekkiline ihbar edilmediğini, müvekkilinin aracın işleteni olmadığını ve asli kusurlu sürücünün neden olduğu kazada çocuklarının vefatından dolayı tazminat isteme hakkı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Beyoğlu 3.Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi tarafından mahkemenin yetkisiz olduğu gerekçesi ile bozulmuş, bozma ilamına uyan mahkemece yetkisizlik kararı verilerek, kararın kesinleşmesi üzerine, dosya istemle Fatih Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, kazada dava dışı sürücünün 6/8 oranında kusurlu ve kaza sırasında ehliyetsiz olduğu, bu nedenle davacı sigorta şirketinin ödediği tazminatı sigortalıdan rücu hakkı bulunduğu gerekçesi  ile, davacının yaptığı ödemenin dayanağını oluşturan mahkeme ilamında belirlenen tazminatın % 50’sinin hesaplandığı bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davanın kısmen kabulüne, 9.975,11 YTL’nin 23.10.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçesiyle sigortalı aracın, ehliyetsiz kullanıldığı iddiasına dayalı, zarar gören üçüncü kişilere ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı, davalıya ait aracın trafik sigortacısı bulunduğunu, bu aracın dava dışı ehliyetsiz sürücü kullanımındayken meydana gelen kazada, sürücünün araçta bulunan çocukları T.. Ç. ve G...Ç.’ın hayatını kaybettiğini, davacı sigorta şirketi ölenlerin hak sahiplerine icra dosyasında 19.689,00 YTL tazminat ödediği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı, davalıya ait aracın trafik sigortacısı bulunduğunu, bu aracın dava dışı ehliyetsiz sürücü kullanımındayken meydana gelen kazada, sürücünün araçta bulunan çocukları T.. Ç. ve G...Ç.’ın hayatını kaybettiğini, davacı sigorta şirketi ölenlerin hak sahiplerine icra dosyasında 19.689,00 YTL tazminat ödediği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Trafik Sigortası Genel Şartları B.4. maddesi uyarınca, hak sahiplerine ödemede bulunan sigortacı, sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre, tazminatın kaldırılmasını veya azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta ettirene rücu edebilme hakkına sahiptir.

Mahkemece, bilirkişi raporunun hükme esas alındığı belirtilerek, hak sahiplerinin zarar sorumlularına karşı açtığı dava sonucunda hükmedilen tazminatın  % 50’sine tekabül eden (% 25 oranında müterafik kusur ve % 25 oranında hatır taşıması indirimi) 2.797,50 YTL tutarında tazminat ve masraflar toplamı sonucunda bulunan 9.975,14 YTL’ye hükmedilmiştir.Her ne kadar, hükümde, % 50 oranında indirim yapılmasının gerekçesi açıkça tartışılmamış, rapora atıf yapılarak hüküm kurulmuş ise de, temyiz edenin sıfatına göre, anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak, hükme esas alınan 11.05.2002 tarihli raporda, sigorta şirketinin sigortalısından rücu edebileceği tazminat belirlenirken, sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesindeki kusur oranı dikkate alınmamıştır. Oysa, hak sahiplerine ödeme yapan sigorta şirketinin ehliyetsiz araç kullanımı nedeni ile sigortalısına rücu hakkı, sürücünün kusur oranı ile sınırlıdır.

Bu nedenle, mahkemece, sigorta şirketinin rücu edebileceği tazminat miktarı belirlenirken, destekten yoksun kalma tazminatından sigortalı araç sürücüsünün kusur oranına isabet eden kısım belirlenip yukarıda açıklandığı üzere davalının kazanılmış hakları da gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken anılan hususlar gözardı edilerek  yazılı biçimde hüküm kurulması  doğru görülmemiştir...”)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN :  Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, trafik zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçesiyle sigortalı aracın, sürücü belgesi olmayan sürücü tarafından kullanılırken, karıştığı kaza sonucu zarar gören üçüncü kişilere ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

TEMYİZ EDEN :  Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, trafik zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçesiyle sigortalı aracın, sürücü belgesi olmayan sürücü tarafından kullanılırken, karıştığı kaza sonucu zarar gören üçüncü kişilere ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı Axa Oyak Sigorta AŞ. vekili, zorunlu mali sorumluluk trafik sigortası ile sigortalı davalının kayıt maliki olduğu aracın, sürücü belgesi olmayan A..Z.. Ç.’ın kullanımında iken,  24.3.1999 tarihinde başka bir araçla çarpışması sonucu,  sigortalı araç içerisinde bulunan T...Ç. ve G... Ç. adlı kişilerin vefat ettiğini, A... Z.. Ç.’ın olayda 6/8 oranında kusurlu bulunduğunu, ölen kişilerin mirasçıları tarafından açılan tazminat davası sonucunda davacının 23.10.2002 tarihinde 19.683,00 YTL ödediğini, davalının işletmesinde bulunan aracın sürücü belgesiz kullanıldığı için sözleşmenin genel şartlarının ihlal edildiğini ve bu sebeple davacının ödediğini geri isteme hakkı doğduğunu, ifadeyle ödenen bu tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı M..K... vekili ise kazada ölenlerin mirasçıları tarafından sigorta şirketi aleyhine açılan davanın kendisine ihbar edilmediğini, kazada 6/8 oranında kusurlu olan A.. Z.. Ç.’ın kazada ölenlerin babası olduğunu, buna karşın çocuklarının vefatından dolayı davacı şirkete tazminat davası açmasının ve kazanmasının hukuka aykırı olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını ifadeyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine yukarıda başlık bölümüne aynen alınan gerekçe ile mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece “Yargıtay 17.Hukuk Dairesi'nin değindiği kusur indirimi Kartal Asliye 4.Hukuk Mahkemesi'nin kararına dayanak olan 11/05/2002 günlü raporunda dikkate alınmamış ise de Kartal Asliye 4.Hukuk Mahkemesi tarafından dikkate alınmış, kusur indirimi yapılmış ve tazminata hükmedilmiştir. Mahkememizin bozulan kararında da Kartal Asliye 4.Hukuk Mahkemesi'nin bu kararı esas alınmıştır, bu sebeple mahkememizin önceki kararı dosyadaki delillere uygundur” gerekçesi ile önceki hükümde direnilmiş; hükmü  temyize Davalı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; eldeki rücu davasında, hükme dayanak alınan Kartal Asliye 4.Hukuk Mahkemesi'nin destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin kararında hükmedilen tazminat miktarının hesabında sigortalı araç sürücüsünün kusur oranına isabet eden kısmın belirlenip belirlenmediği ve buna göre sonuçta sigorta şirketinin sigortalısından rücu edebileceği tazminat miktarının tespitinde sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesindeki kusur oranının dikkate alınıp alınmadığı, noktasında toplanmaktadır.