muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6964, Karar No: 2022/7812, Tarih: 15.06.2022

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının başlangıçta yüklenici ...Gıda Hayvancılık Tur. İnş. Madencilik Temizlik Güvenlik Danışmanlık Hiz. San. Tic. A.Ş. çalışanı olarak ... Büyükşehir Belediye Başkanlığında çalışmaktayken 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Daire Kanun (6360 sayılı Kanun) gereği ... Belediyesinin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına dönüştüğünü, merkezde ... Belediyesinin kurulduğunu, ..., ... Belediyesi ve ...Gıda Hayvancılık Tur. İnş. Madencilik Temizlik Güvenlik Danışmanlık Hiz. San. Tic. A.Ş. arasında 01.04.2014 tarihinde devir protokolü imzalandığını, kendilerinin asıl işveren, diğer davalının alt işveren olarak bu protokolü imzaladığını, iş sözleşmesinin 31.12.2014 tarihine kadar geçerli olacak şekilde ... Belediyesine devredildiğini, 01.01.2015 tarihinden itibaren davacının dava dışı ... Belediyesi ve ... A.Ş.'de çalışmaya devam ettiğini, davacının devir sonrası iş sözleşmesinin devam ediyor olması sebebiyle feshe bağlı alacakları talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu ve kendi imzaladığı sözleşme ve toplu iş sözleşmeleriyle tanınan haklar dışında talepte bulunamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ...Gıda Hayvancılık Tur. İnş. Madencilik Temizlik Güvenlik Danışmanlık Hiz. San. Tic. A.Ş. vekili; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, dava dilekçesinin, taleplerin ve harca esas miktarın netleştirilmesi gerektiğini, dava konusu olayda muvazaa veya hukuksuzluk olmadığını, davacının durumu bilerek kendi iradesi ile sözleşme imzaladığını, 6360 sayılı Kanun gereği ... isimli bir belediye kurulduğunu, bu Belediyenin hizmetlerini yürütebilmesi için Belediye çalışanlarının bir kısmının bu Belediyede istihdamı gerektiğini, ..., kendileri ve yeni kurulan bu Belediyenin taraf olduğu devir protokolü imzalandığını, davacının iş sözleşmesinde devamlılık olduğunu, sözleşmesinin feshedilmediğini, davacının iş sözleşmesi feshedilmediği için kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.06.2021 tarihli kararıyla davalılar arasındaki hizmet alım ihale sözleşmelerinin muvazaalı olduğunun tespiti ile davacının başından itibaren ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının işçisi olduğunun tespitine ve bu sebeple doğan fark ücret ile toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 06.10.2021 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.01.2022 tarihli ilâmı ile davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş ve davalı ... ile davalı ...Gıda Hayvancılık Tur. İnş. Madencilik Temizlik Güvenlik Danışmanlık Hiz. San. Tic. A.Ş. arasındaki ilişki geçerli olduğundan, davacının davalı Belediyenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının mümkün olmadığı ve davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fark alacaklara ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dilekçesindeki taleplerin muvazaa iddiasına dayandığı ve muvazaa bulunmadığı yönündeki Yargıtay ilâmı gözetildiğinde, davacının talep edebileceği alacak kalemi bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Yargıtay bozma kararına uyularak verilen kararın ILO'nun Anayasa'nın 90 ıncı maddesi ile Anayasa'ya aykırılığı öne sürülemeyen anayasal hüküm düzeyinde olan kamu kurumlarında çalışan aracı (taşeron) işçilerinin ücretlerinin, kamunun kadrolu işçileri ile eşitliğini zorunlu gören anlaşmasına ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6 ncı maddesinde yer alan adil yargılanma hakkına aykırı olduğunu; ayrıca Mahkemece bedel artırım dilekçesinde her bir davalı bakımından artırım yapılan miktarlar gözetilerek Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava değeri ile sınırlı olarak vekâlet ücreti belirlenmesi gerekirken bu durum değerlendirme dışı tutularak her iki davalı bakımından da ayrım yapılmaksızın dava değerinin üstünde vekâlet ücretine hükmedilmesinin de hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı, bunun sonucu olarak da davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve davalılar lehine hükmedilen vekâlet ücretine ilişkindir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı, bunun sonucu olarak da davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve davalılar lehine hükmedilen vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 67 ve 70 inci maddeleri ile 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Dairemiz bozma kararının kapsamı, ilgili hukuk bölümünde değinilen kanuni mevzuat ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararı ile kararın gerekçesinin bozma kapsamı ile usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmış; temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5567, Karar No: 2022/807, Tarih: 26.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5567 E.  ,  2022/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07/07/2020 tarihli ve 173 sayılı, 08/07/2020 tarihinde 31179 Sayılı Resmî Gazete yayınlanarak yürürlüğe giren, “17.Ceza Dairesinin 26.09.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına, 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı işbölümü kararı ile 17. Ceza Dairesine verilen ve bu dairenin arşivinde bulunan işlerin 26.09.2020 tarihi itibariyle 2. Ceza Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine,’’ şeklindeki kararına, yine Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 23/01/2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." şeklindeki düzenlemeye göre, aynı suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.01.2014 tarihli, 2014/481 (E) ve 2014/614 (K) sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 22.02.20218 tarih, 2016/7742 esas ve 2018/2176 karar sayılı kararı ile incelendiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili yapılan temyiz isteminin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden ve Yargıtay 17. Ceza Dairesinin dosyalarının Yargıtay 2. Ceza Dairesine devredildiği de gözetilerek işin incelenmesi Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 26/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/8572, Karar No: 2016/8324, Tarih: 03.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8572 E.  ,  2016/8324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Tüketici ile ... 5. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taraflar arasında imzalanan kapıdan satış sözleşmesinin iptali ve iptali talep edilen sözleşmeden dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

... 3. Tüketici Mahkemesince, davacı ve davalının yerleşim yerinin ... Mahkemelerinin yetki alanında olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 5. Tüketici Mahkemesince ise davalı tarafca yetki itirazında bulunulmadığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

HMK'nın 6. maddesinin birinci fıkrasında "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." denilerek genel yetkili mahkeme düzenlenmiştir. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 73. maddesinin beşinci fıkrasında ise "Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.” hükmü mevcut olup, davaya ilişkin olarak kesin yetki düzenlemesi sözkonusu değildir.

Ayrıca, HMK'nın 19. maddesine göre, yetkinin kesin olmadığı hallerde yetki itirazı cevap dilekçesinde ileri sürülmelidir; davalı, süresi içinde ve usûlüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.

Somut olayda; davacının, davalı ile aralarında düzenledikleri kapıdan satış sözleşmesini feshettiğini bu nedenle sözleşmesinin iptali ve iptali talep edilen sözleşmeden dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti istemiyle, davacının yerleşim yeri olan ".../..." adresinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

... Genel Kurulunun 19/03/2014 tarih ve 129 sayılı kararı ile ... Tüketici Mahkemelerinin yargı alanı ... Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresi ile aynı olarak belirlenmiştir. Buna göre; ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ilçelerinin ... Tüketici Mahkemelerinin yetki alanında bulunduğu anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından, çekişmeli taşınmazın, ... Adliyesinin yargı çeresi olan ... İlçesinde bulunduğu anlaşılmış olup, HMK'nın 12. maddesi gereğince, ... 3. Tüketici Mahkemesi dava konusu taşınmaz yönünden kesin yetkili olduğundan, uyuşmazlığın ... 3. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7313, Karar No: 2025/4785, Tarih: 17.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7313 E.  ,  2025/4785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2021/330 Esas, 2022/845 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-b, f, 87/1-c, 87/2-b, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2023/778 Esas, 2024/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-b, f, 87/2-b, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, asgari hadden gerekçesiz uzaklaşıldığına, canavarca hisle yaralama koşullarının oluşmadığına, kendisini savunamayacak durumda olmadığına, yüzde sabit iz olmadığına, işlev kaybı olmadığına, birden fazla artırım nedeni uygulanmasının hatalı olduğuna, haksız tahrik indirimi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın beden bakımından kendisini savunamaz durumda olan katılanı darp etmesi sonucunda katılanın yüzünde sabit ize neden olacak şekilde ve sol gözdeki görme kaybı nedeniyle işlev yitirmesi niteliğinde yaralanması karşısında, Mahkeme tarafından birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilen cezada isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki fazla ceza tayin edildiğine yönelen bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

1. Sanığın beden bakımından kendisini savunamaz durumda olan katılanı darp etmesi sonucunda katılanın yüzünde sabit ize neden olacak şekilde ve sol gözdeki görme kaybı nedeniyle işlev yitirmesi niteliğinde yaralanması karşısında, Mahkeme tarafından birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilen cezada isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki fazla ceza tayin edildiğine yönelen bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

2. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Körfez 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/402 Esas ve 2018/541 Karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan verilen 5 ay hapis cezasından çevrilen 3.000 TL adli para cezasının tekerrüre esas olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, diğer lehe hükümlerin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükümde;

a) Maddi hata ile 5237 sayılı Kanun'un 86/3. maddesinin "f" bendinin uygulandığının yazılması,

b) Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3, 87/2-b maddeleri uyarınca belirlenen 9 yıl 27 ay

hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca (1/4 oranında) haksız tahrik indirimi uygulandığı sırada cezanın "7 yıl 17 ay 7 gün" yerine "8 yıl 5 ay 7 gün" olarak hesaplanması ve devamında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca (1/b) oranında takdiri indirim uygulandığı sırada ise sonuç cezanın "6 yıl 12 ay 10 gün" yerine "7 yıl 10 gün" hapis cezası olarak tespiti suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (4) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2023/778 Esas, 2024/142 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 86/3. maddesinin uygulandığı bentteki "86/3-b-f" ibaresinin "86/3-b", 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinin uygulandığı bentteki "8 yıl 5 ay 7 gün" ibaresinin "7 yıl 17 ay 7 gün" ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulandığı bentteki "7 yıl 10 gün" ibaresinin "6 yıl 12 ay 10 gün" olarak düzeltilmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7428, Karar No: 2019/8806, Tarih: 11.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7428 E.  ,  2019/8806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Mala zarar verme suçu yönünden zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlali olmasına karşın gerekçeli karar başlığında konut dokunulmazlığının ihlal etme olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre, önceki suçlarının içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyet olan Adan 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/520 Esas, 2014/579 Karar sayılı, 25/11/2014 tarihinde kesinleşen, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen, 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren ve tekerrür hükümlerinin tatbik edildiği mahkumiyetin tekerrüre esas alınıp bu ilam nedeniyle ikinci kez mükerrir olan sanığın, 5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilmeden yararlanamayacağı hususunun karar yerinde gösterilmesi gerekirken; sanık hakkında daha az cezayı içeren ve tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/202 Esas, 2014/1014 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;