muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13269, Karar No: 2014/536, Tarih: 16.01.2014

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Ne var ki; yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkeler çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Ne var ki; yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkeler çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; davacı yan her ne kadar taşınmazdaki paylarına isabet eden 35 ve 36 nolu dükkânların davalının kullanımında olduğu iddiası ile eldeki davayı açmış ve duruşmada dinlenen tanıkları da "...davalının, davacıya ait dükkanı da kiraya verdiğini, davacının kullanımını engellediği gibi kira gelirinden de yararlandırmadığını" beyan ederek davacının iddiasını teyit etmiş ise de davalı yanın da davacının payına isabet eden 36 nolu dükkanı kiraya vererek kullandığı savunmasında bulunduğu ve duruşmada dinlettiği tanığının da "...çekişmeye konu dükkanın davacının babası tarafından kiraya verildiği ve kira bedellerinin davacının babasına ödendiğini beyan ettiği, dolayısıyla davada dinlenen davacı ve davalı tanık anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmediği, öte yandan her ne kadar mahkemece dava reddedilirken "taraflar arasındaki daha önce görülen elatmanın önlenmesi davasının reddedildiği ve intifadan men koşulunun gerçekleşmediği gerekçesine dayanılmış ise de anılan davanın "..davalının kendisine isabet eden dükkanı tecavüzlü kullandığı, aradaki duvarın olması gereken sınırına çekilmesi iddiasına dayalı " olduğu, dolayısıyla eldeki davaya dayanak teşkil edemeyeceği açıktır.

Öte yandan; paylı mülkiyete tabi taşınmazda tarafların paydaş olduğu, paydaşların ecrimisil isteğinde bulunabilmesi için intifadan men koşulunun gerçekleşmesi gerektiği nitekim davacı tarafından eldeki davadan önce elatmanın önlenmesi davası açıldığı, devamında ecrimisil isteği ile ihtarname keşide edildiği kaldı ki, çekişmeli bölümün kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olup intifadan men koşulunun aranmayacağı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde yeniden keşif yapılması, bilirkişilerden uygulamayı gösterecek şekilde denetime elverişli rapor alınması, taraf tanıklarının yeniden dinlenmesi, çekişmeye konu edilen taşınmazda tüm paydaşları bağlayacak şekilde harici taksim ve/ veya fiili kullanma biçiminin oluşup-oluşmadığının, toplanan ve toplanacak delillerle kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konulması, ecrimsile konu edilen dönemde hangi bölümün kim tarafından kullanıldığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, davacının payına karşılık kullandığı yer olup-olmadığının açıklığa kavuşturulması, tanık anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve taraflar arasında görülmüş elatmanın önlenmesi davasındaki olguların da gözetilerek yukarıdaki ilkeler doğrultusunda elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde bir karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14460, Karar No: 2011/12738, Tarih: 09.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/14460 E.  ,  2011/12738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/227586

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2008

NUMARASI : 2008/938

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 1.3.2004 tarihli Kaçak Elektrik Tesbit Tutanağında, “kofradan sayaçsız direkt hat çekerek kaçak elektrik kullanıldığının” belirtilmesi, sanığın kaçak hat çekmediğini savunarak atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar ve bilirkişi katılımıyla yerinde yapılacak keşifte tanıkların göstereceği kaçak hattın bağlanış yeri ve şekli ile harici hattın yapılışındaki özelliği itibariyle bu bağlantının sanık tarafından yapılmaması halinde sanığın işyerini kullandığı süre içerisinde, fark edilip edilmeyeceği ve işyerindeki kurulu güce göre suç tarihinden önceki ve sonraki bir yıllık dönemleri içeren tüketim miktarları karşılaştırılarak tüketimde kaçak kullanımı gösteren belirgin bir düşme olup olmadığı ile, tüketimin kurulu güce uygunluğu konusunda bilirkişiden ek rapor alınıp, tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21967, Karar No: 2013/17532, Tarih: 26.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21967 E.  ,  2013/17532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla gündüz vakti yerleşim yeri içinde sokak başına geldiğinde solunda bulunan yola dönmek için beklerken arkasından gelen motorsikletin sanığın aracını solladığı sırada direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıkması sonucu sürücüsünün ölmesi şeklinde gelişen olayda, sanığın savunmaları, tanık beyanları, bilirkişi raporları, dosya içerisinde yer alan sanığın aracına ait fotoğraflar ve diğer deliller gözetilerek, yapılan yargılamada suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15900, Karar No: 2009/1523, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15900 E.  ,  2009/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Tepebaşı Mahallesi 302 ada 124 parsel sayılı 276.651,16 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, hali arazi niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ..., ... ve ...; kazandıncı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak 302 ada 124 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün adlarına tapuya tescili istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyalan birleştirildikten sonra davaların reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro davaları 3402 Sayılı Yasanın 29/son maddesi uyarınca adli tatilde görüldüğünden temyiz süresi de adli tatilde işlemeye devam eder. H.Y.U.Y.'nın 434/2 maddesine göre harca tabi davalarda harcın yatırıldığı tarih temyiz tarihi sayılır. Mahkeme hükmü davacılardan ... vekiline 13.08.2008 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, 27.08.2008 tarihinde mahkeme hakimince havale edilmiş ise de H.Y.U.Y’.nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 12.9.2008 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiş ve aynı tarihte temyiz harcı ödenmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Karan uyarınca, Yargıtayca’da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 05/02/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42557, Karar No: 2015/1853, Tarih: 22.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/42557 E.  ,  2015/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/237434

MAHKEMESİ : Bayburt Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2013/111 (E) ve 2013/167 (K)

SUÇLAR : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar H.. Ç.., A.. Ç.., N.. Ç.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 22/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8523, Karar No: 2010/7565, Tarih: 25.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/8523 E.  ,  2010/7565 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/174817

...'i tasarlayarak öldürmekten ve ...'i yaralamaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/09/2008 gün ve 106/196 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın insan öldürme ve yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde yaralama suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık hakkında katılan ...’i yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık hakkında insan öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

...’nın olay günü saat 21:30 sıralarında eşi katılan ... ile birlikte .... isimli işyerini kapatıp evlerine doğru yol üzerinde yürüdükleri sırada, beyaz renkli bir aracın ışıkları sönük şekilde karşı istikametten gelip yanlarından geçtiği ve 50 metre gerilerinde durup beklemeye başladığı, aracın geldiği istikametten elinde bir .... ile gelen sanığın maktulün yanına geldiğinde bir şey söylemeden maktulün kafasına vurmaya başladığı müdahale etmek isteyen katılan ...’in koluna da sopa ile vurduğu, maktulün başına aldığı darbeler nedeniyle meydana gelen kafatası kırığına bağlı beyin kanaması sonucu hayatını kaybettiği, maktul ve katılanın sanığı tanımadığı, aralarında da husumet bulunmadığı olayda;

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/174817

Tasarlamanın oluşması için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup, incelemeye konu somut olayda tasarlamanın koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, kasten insan öldürme suçundan TCK.nun 81. maddesi ile cezalandırılması yerine yazılı şekilde tasarlayarak insan öldürme suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9742, Karar No: 2019/4258, Tarih: 25.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9742 E.  ,  2019/4258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın sahibi olduğu nakliyat şirketinde çalışıp, ... plakalı tırın şoförlüğünü yaptığı, 11/05/2012 tarihinde iş yerinden ilişiğinin kesilmesinden sonra yaklaşık 1.400 TL değerindeki yedek lastiği iade etmediği, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair katılanın soyut beyanından başka her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17048, Karar No: 2012/13316, Tarih: 16.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/17048 E.  ,  2012/13316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.6.2011
Yargıtay — Esas No: 2025/4153, Karar No: 2025/5806, Tarih: 03.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/4153 E.  ,  2025/5806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/333 E., 2025/731 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/416 E., 2023/87 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; kararı davalı erkek adına temyiz eden Av. ...'ın özel boşanma davası takip etme yetkisi içeren vekâletnamesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun(6100 sayılı Kanun) 77 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak;

a) Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğinde olup, 6100 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesi gereğince vekâletnamenin boşanma davası ile ilgili özel yetki içermesi gerektiğinden; özel yetkiyi içeren vekâletnamenin aslı veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için temyiz dilekçesini sunan vekile kesin süre verilmesi,

b) Vekâletname sunulmaz ise vekil tarafından verilen temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 77 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince yetkisiz vekil tarafından yapılmış temyize muvafakat verdiğini açıkça belirtmediği takdirde kararı temyiz etmemiş sayılacağı şerhini içeren davetiye ile davalı erkeğe tebliğ edilmesi,

2. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından açıkça muvafakat edilmemesi halinde, asıla gerekçeli kararın daha önceden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemiş olması durumunda kararın asıla tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından muvafakat edilmesi veya süresi içinde kararın temyiz edilmesi hâlinde, karar temyiz edilirse gerekli usulî işlemler tamamlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi,

gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/96, Karar No: 2011/2833, Tarih: 26.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/96 E.  ,  2011/2833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, yargılama sırasında dava konusu muhdesatların keşifte belirlenen değeri üzerinden eksik harcın davacı tarafça tamamlanmış olmasına göre davalı tarafın buna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davalı tarafın oluşturulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bir kısım istek kalemlerinin de kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç ve oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere ve yerleşik uygulamaya uygun düşmemiştir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki; mevcut bir muhdesata sonradan yapılan imalatlar yeni bir muhtesat meydana getirme sayılamayacağı gibi, bu amaçla yapılan giderler de mevcut muhtesata değer kazandıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir. Aynı şekilde bütünleyici parça niteliğinde olmayıp her zaman için ana taşınmazdan sökülüp götürülebilen ve taşınmazdan ayrılması mümkün olan eşyalar da teferruat niteliğindedir. Henüz tamamlanmamış yapıların da muhdesat olmadığı tartışmasızdır. Bu nitelikteki eşyalar yönünden muhtesat aidiyeti davası açılamayacağı, iyileştirici nitelikteki giderlerden paya düşenden fazlasını ancak koşullarının varlığı halinde Borçlar Kanununun 61 ve devam eden maddeleri hükmüne ve sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açılacak eda nitelikli bir alacak davası ile istenebileceği kuşkusuzdur. Eda davası açma hakkının bulunduğu hallerde bu davaya öncü olacak bir tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunduğundan söz edilemez. Hemen belirtmek gerekir ki hukuki yarar dava koşuludur.

Öte yandan; gerek yürürlükten kaldırılan 743 sayılı eski Medeni Kanun ve gerekse halen yürürlükte bulunan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu, muhtesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin olamayacağı gözönünde tutulduğunda sadece davaya konu muhtesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi zorunlu olduğu gibi, yargılama sonunda kabulüne karar verilen her bir istek kalemi yönünden de infaza elverişli hüküm oluşturulması gerektiği kuşkusuzdur.

Az yukarıda açıklanan hukuki olguların ışığı altında somut olaya gelince;

Az yukarıda açıklanan hukuki olguların ışığı altında somut olaya gelince;

a)Mahkemece kabulüne karar verilen ve 978 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan, kilitli parkeler, çim taşı ile yapılan yollar, duvarlar, bahçe kapısı ve otomatik sulama sisteminin muhdesat niteliğinde bulunmadığı ve tespit davasına konu edilemeyecekleri göz ardı edilerek bu istem kalemleri yönünden de kabul kararı verilmesi,

b)Muhdesatların taşınmazın zemininden bağımsız mülkiyetinin olamayacağı düşünülmeksizin mülkiyet olgusu doğuracak biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

c)Kabulüne karar verilen ağaç niteliğindeki muhdesatların, sayısı, cinsi ve yaşı gibi ayırıcı özelliklerine hüküm yerinde yer verilmeksizin bilirkişi raporuna atıfta bulunmakla yetinilerek infazda kuşku yaratacak şekilde hüküm oluşturulması,

İsabetsiz; az yukarıda isimleri geçen davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin ödenen 909,50 TL harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 26.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4832, Karar No: 2020/17389, Tarih: 23.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/4832 E.  ,  2020/17389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.