muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1284, Karar No: 2024/4434, Tarih: 02.07.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/1284 E.  ,  2024/4434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davacı ...'ın davasının reddine, davacı Hazinenin davasının kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Ankara ili Bala ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 963 parsel sayılı 46.350,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/2'şer payla davalılar ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.

Davacı ... temsilcisi dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek, taşınmazın kadastro tespitinin iptali ve Hazine adına tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine dair verilen karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmazın niteliği ve zilyetlik hususlarında yapılan araştırmada ziraat bilirkişisinden rapor alınmadığı gibi hava fotoğraflarından da yararlanılmamış olması nedeniyle inceleme ve uygulamanın karar için yeterli bulunmadığı belirtilerek; tespit tarihinden öncesine ait mümkün olan en eski tarihli hava fotoğrafları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek mümkün olduğunca yaşlı yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, fen bilirkişisi ve 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulunun katılımıyla yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığının etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, beyanlar arasında çelişki bulunması halinde aykırılığın giderilmeye çalışılması, 3 kişilik zirai bilirkişi kurulundan taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini belirten ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmesi, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden tespit tarihinden öncesine ait mümkün olan en eski tarihli stereoskopik hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazın sınırlarını ve niteliğini belirtir şekilde rapor alınması; taşınmazın tüm yönlerinden fotoğraflarının çektirilmesi, fen bilirkişiye keşfi takibe imkan verir ve denetime elverişli kroki ve ayrıntılı rapor düzenlettirilmesi ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine

değinilmiştir.

değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "1954 yılına ait hava fotoğrafında dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda (A), (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen kısımlarının imar ve ihyasının tamamlanmadığı, bu bölümler üzerinde davalılar yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı; dava konusu taşınmazın diğer bölümlerinin ise tapulama tespiti sırasında davalıların yaşları itibariyle taşınmazın zilyetlikle kazanılması için gerekli 20 yıllık süreyi tamamlamalarının mümkün olmadığı, kaldı ki her davalı adına dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde senetsizden tespit gören taşınmaz miktarının toplam 96.098 metrekare olduğu, bu nedenle bu taşınmaz bölümü yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanun'unda düzenlenen taşınmazı senetsizden edinme koşullarının oluşmadığı, yapılan keşif sırasında dinlenilen mahalli bilirkişiler tarafından, her ne kadar bu taşınmaz kısımlarının evveliyatından beri davalılar tarafından kullanılarak ihyasının tamamlandığı beyan edilmiş ise de, hava fotoğrafları karşısında mahalli bilirkişi beyanlarına itibar edilmediği; davacı ... tarafından açılan davanın ise ispatlanamadığı, kaldı ki ilk kararı da temyiz etmediği" gerekçesiyle davacı ...'ın davasının reddine, Hazinenin davasının kabulüne, çekişmeli 963 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davalı ... ve arkadaşları vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11194, Karar No: 2018/15576, Tarih: 27.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/11194 E.  ,  2018/15576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm fıkrasının 1. bendinin 3. paragrafında hapis cezası yanında tayin olunan 25 gün adli para cezasının TCK'nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilmesi esnasında hesap hatası sonucu sanığın 500 TL adli para cezası yerine 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendinin 3. paragrafında yer alan ''5237 sayılı TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca tayin olunan 1.000 TL'nin, 500 TL'ye indirilmesi'' suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2898, Karar No: 2017/2933, Tarih: 20.06.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/2898 E.  ,  2017/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazla İlgili Mahkeme Kararız : ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

I) KONUYLA ...

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında, Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 15.12.2015 tarihinde 2015/225 esas ve 2015/70 karar sayı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 03.06.2016 tarihinde 2016/1204 esas ve 2016/1737 karar sayı ile hükmün, dosya içerisinde sanığın üzerinin aranması için usulüne uygun olarak verilen adli veya önleme araması kararı veya CMK 'nın 116,117 ve 119 . maddelerine uygun şekilde alınmış adli arama kararı veya adli arama emri bulunup bulunmadığının araştırılması ve adli arama kararı olmadığı taktirde sanığın suç konusu uyuşturucu maddeleri teslim ettiği dikkate alınarak kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiği için TCK'nın 192. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

II) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında; "Suç tarihinde devriye görevi yapmakta olan seyir halindeki polise yan sokakta eşgali verilen kişinin uyuşturucu sattığı ihbarının yapılması üzerine, polisin kontrol amacıyla ilgili sokağa baktığı ve tarife uyan sanığı gördüğü, sanığa üzerinde uyuşturucu olup olmadığının sorulduğu, sanığın da bu soru üzerine üzerinden suça konu 19 paket ve 5 paket olmak üzere toplam 24 paket eroin ve kokain olduğu ilk etapda değerlendirilen suça konu uyuşturucuları teslim ettiği anlaşılmaktadır.Yüksek Yargıtay Dairesi suça konu uyuşturucunun bu şekilde ele geçirilmesini rızai teslim olarak kabul etmektedir. Rızai teslimin dayanağı olarak da arama kararı olmadığına göre sanık teslim etmese idi suça konu uyuşturucuların ele geçirilemeyeceği kabulüne dayanmaktadır.

Halbuki adli ve önleme aramaları yönetmeliğinin 27. maddesine göre kolluk mesleki tecrübesi ile umma derecesinde bir kuşkuya sahip olursa kaba üst araması yapabilir. Aradığı şey uyuşturucu ise ayrıntılı arama yapabilir ve bunun için herhangi bir yerden izin almasına gerek yoktur. Zira yönetmelik üç çeşit aramayı düzenlemiştir. Adli arama, önleme araması ve durdurma araması. Buna göre sanık suça konu uyuşturucuları kendisi teslim etmese idi dahi polis yönetmeliğin 4, 6, 27. maddeleri uyarınca üst araması ile suça konu uyuşturucuyu zaten ele geçirecekti. Olayda TCK 192/3 maddesinin şartları mevcut değildir.

Bu nedenlerle 10. Ceza Dairesinin bozma ilamına itiraz etmek gerekmiştir." denilerek Dairemizin bozma kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün onanması istenilmiştir.

III) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

Bu nedenlerle 10. Ceza Dairesinin bozma ilamına itiraz etmek gerekmiştir." denilerek Dairemizin bozma kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün onanması istenilmiştir.

III) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

Dosya kapsamında yapılan incelemede, devriye görevini yapan ekibin yanına saat 22.40 sıralarında gelen bir erkek şahsın aynı sokakta olan ayağı bandajlı olan bir şahsın uyuşturucu madde sattığını beyan ettiği ve kontrol için gidildiğinde eşgale uyan şahsın görüldüğü yanına gidildiğinde tedirgin hareketler göstermesi üzerine üzerinde suç unsuru olup olmadığının sorulduğu ve üzerinde bulunan poşeti çıkararak görevlilere rızası ile teslim ettiği ve poşet içinde 19 ayrı kağıda sarılı 0.30 gr eroin ve 5 adet peçete kağıdına sarılı 0.105 gr kokainin ele geçirildiği, anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.10.2016 tarihli 2016/10-57 esas 2016/374 karar sayılı ilamında sanığın şüphe üzerine durdurulması nedeniyle suçüstü halinin sözkonusu olması ve CMK'nın 90/4, 2559 sayılı PVSK'nın Ek 6 ile Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (f) bendindeki "suçüstü" halinde karar alınmadan arama yapılabileceğine dair düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; kolluk görevlilerinin işlenmekte olan bir suçla karşılaşması nedeniyle yetki ve sorumlulukları kapsamında derhal gerekli tedbirleri alarak basit bir kontrol ile sanığın üzerindeki uyuşturucu maddeleri ele geçirip el koymalarının hukuka uygun olduğu, bu durumda ayrıca arama kararı alınmasına gerek bulunmadığından hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği belirtilmiştir.

Bu nedenle itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.

IV) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne,

2- Dairemizin 03.06.2016 tarihli, 2016/1204 esas ve 2016/1737 karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Sanık hakkındaki hükmün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4204, Karar No: 2023/7306, Tarih: 29.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4204 E.  ,  2023/7306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/54 E., 2021/1331 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/1075 Esas, 2016/566 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci

maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/1075 Esas, 2016/566 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.12.2020 tarihli ve 2020/13015 Esas, 2020/19582 Karar sayılı kararı ile hesaplama hatası yapılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/54 Esas, 2021/1331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında indirim uygulanmadan üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine,

Sanık müdafiinin temyiz istemi; katılandaki yaralanmanın sanık tarafından gerçekleştirilmediğine, katılanın kendi hatası yüzünden yaralandığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında indirim uygulanmadan üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine,

Sanık müdafiinin temyiz istemi; katılandaki yaralanmanın sanık tarafından gerçekleştirilmediğine, katılanın kendi hatası yüzünden yaralandığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde katılanın evinden çıkarak Mamasın Barajında bulunan balık tutmak için kullandıkları sepetleri çekmeye gittiği, sanığın kendisine ait sepetleri çektiğini görmesi üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı, sanığın sepete bağlı bulunan taş ile katılana vurması nedeniyle katılanın basit tıbbî müdahaleyle giderilemeyecek hayati tehlike geçirmesine ve vücudunda hayati fonksiyonlarını (3) üncü derece etkileyecek kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı, anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin gerek katılanın istikrarlı beyanları, gerek dosya içerisinde mevcut adlî raporlar ve tüm dosya kapsamından saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan yaptırımların kanuni bağlamda uygulandığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/54 Esas, 2021/1331 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23229, Karar No: 2014/18069, Tarih: 09.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/23229 E.  ,  2014/18069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2013/319-2014/57

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu hakkında yaptıkları takip sırasında borçluya ait taşınmazların önce babası davalı Mehmet'e onun tarafından da kardeşi Ali Osman'a alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına devir ettiğini tesbit ettiklerinden İİK'nnu 277 ve devamı maddelerine göre borçlu ve davalılar arasındaki tasarrufun iptalini istemişlerdir.

Davalı Mehmet ve Ali osman vekilleri, süresinde ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçeleri ile yetkili mahkeminin Vakfıkebir Asliyi Hukuk mahkemesi olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuşlardır.

Davalı borçlu, davanın ön koşul yokluğundan reddini istemiştir.

Mahkemece, borçlu hakkında takibin Gaziosman Paşa icra müdürlüğünce yapıldığından yetkili mahkeminin asıl icra müdürlüğünün olduğu yer mahkemesi olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine istem halinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, İİK'nun 277 ve devamı maddelerine göre açılan tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

Bu tür davalarda, borçlu ve üçüncü kişiler zorunlu dava arkadaşı olup davalı tarafında yer almaları gerekmektedir.Öte yandan tasarufun iptali davasında yetki kamu düzenine ilişkin olmadığından yetki itirazının zorunlu dava arkadaşı olan borçlu ve üçüncü kişiler tarafından birlikte ve süresinde yapılması gerekir. Somut olayda itiraz sadece davalı üçüncü ve dördüncü kişiler tarafından ileri sürülmüş, borçlunun böyle bir itirazı olmamıştır.

Bu durumda, zorunlu dava arkadaşı olan davalıların usule uygun olarak yaptıkları bir itiraz olmadığından mahkemece, sadece üçüncü ve dördüncü kişilerin itirazı ile yetkisizlik kararı vermesi usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan, İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan davalarda genel yetkili mahkeme olarak davalının ikametgahı mahkemesi yetkili olup, davalılar birden fazla ve ikametgahları farklı ise davacının seçimlik hakkı gereği bunlardan biri ikametgahında açabileceği davalı Ali Osman'ında Trabzonda ikamet ettiğinden yetkisizlik kararı bu yönü ile de isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda açaklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 09.12.2014 günü oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/5886, Karar No: 2020/1741, Tarih: 10.03.2020

**10. Ceza Dairesi         2015/5886 E.  ,  2020/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

1- Suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği işyerinin sahibi olan ...ın tanık olarak dinlenilmesi, kendisine olay tarihinde bahsekonu işyerinin kime kiraya verildiğinin ve/veya kim tarafından işletildiğinin sorulması, tanığın söyleyeceği kişi veya kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak dinlenilmesi,

2- Suçu, yakalama ve muhafaza altına alma tutanak içeriğini kabul etmemeleri karşısında, vicdani kanı oluşturacak sayıdaki tutanak düzenleyicilerin tanık olarak dinlenilmesi

Sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanıkların hukuki durumları belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 10/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14788, Karar No: 2015/16419, Tarih: 16.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14788 E.  ,  2015/16419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2014/29-2014/258

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 04.10.2012 tarih ve 2012/348 Esas, 2012/368 Karar sayılı, “...3.200,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte tahsiline” ilişkin ilamına dayalı olarak örnek 4-5 numaralı icra emriyle başlatılan takipte asıl alacağa 14.568,58 TL işlemiş faiz talep edilmiştir.

Borçlu vekili vasıtasıyla, faizin ilama aykırı olarak fahiş talep edildiği itirazında bulunulmuş, Mahkemece; ticari avans faizi üzerinden hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek faizde fazlalık bulunmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir. Hüküm yasal süresi içerisinde borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup dar yetkili icra mahkemesince yorum yoluyla hüküm kısmı değiştirilemez. (HGK' nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar). Yine HGK'nun 03.03.2010 tarih, 2010/12-124 Esas sayılı kararı ile de, yasal faiz ile reeskont faizinin aynı anlamı taşımadığı, reeskont faizinin, yasal faizden farklı, cari ve geçerli olduğu belirtilmiştir. Reeskont faiz oranları avans faizinden de farklılık arzeder.

Somut olayda takip dayanağı ilamda açıkça reeskont faiz oranlarının uygulanmasına karar verildiği halde, Mahkemece, asıl alacak miktarına ticari avans faizi uygulandığı görülmektedir. Mahkemece, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın reeskont faiz oranları esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, ticari avans işlemlerinde uygulanan faiz oranları nazara alınarak faiz hesaplanması doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK' nun 388/4.(HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 16.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.