muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/43966, Karar No: 2015/26128, Tarih: 22.12.2015

Mahkemece, 10.11.2015 tarihli ek karar ile...Bu defa verilen 06.11.2015 tarihli dilekçe ekinde yer alan ticaret sicil kayıtları ve bu dilekçede yer alan anlatıma göre ihtiyati haciz kararı verilmesi lüzumu doğmuştur.” denilerek yaklaşık ispat koşulunan gerçekleştiği gerekçesi ile davalının .... ....., ... plaka sayılı araçları üzerine, muhtemel alacak miktarı olan 33750 TL alacağın %15'i oranında teminat karşılığında ihtiyati haciz konulmasına karar verilmiştir.

Davalı (itiraz eden) vekilinin bu karara yönelik itirazı ise dilekçe üzerine yazılmak sureti ile reddedilmiştir.

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 257.maddesinde, “Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir. Vadesi gelmemiş borçtan dolayı yalnız aşağıdaki hallerde ihtiyati haciz istenebilir: 1 – Borçlunun muayyen yerleşim yeri yoksa; 2 – Borçlu taahhütlerinden kurtulmak maksadıyla mallarını gizlemeğe, kaçırmağa veya kendisi kaçmağa hazırlanır yahut kaçar ya da bu maksatla alacaklının haklarını ihlâl eden hileli işlemlerde bulunursa; Bu suretle ihtiyati haciz konulursa borç yalnız borçlu hakkında muacceliyet kesbeder.”;

258.maddesinde, “İhtiyati hacze 50 nci maddeye göre yetkili mahkeme tarafından karar verilir. Alacaklı alacağı ve icabında haciz sebepleri hakkında mahkemeye kanaat getirecek deliller göstermeğe mecburdur. Mahkeme iki tarafı dinleyip dinlememekte serbesttir. İhtiyatî haciz talebinin reddi halinde alacaklı istinaf yoluna başvurabilir. Bölge adliye mahkemesi bu başvuruyu öncelikle inceler ve verdiği karar kesindir.”

265.maddesinde ise; “Borçlu kendisi dinlenmeden verilen ihtiyatî haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı; huzuruyla yapılan hacizlerde haczin tatbiki, aksi hâlde haciz tutanağının kendisine tebliği tarihinden itibaren yedi gün içinde mahkemeye müracaatla itiraz edebilir. Menfaati ihlâl edilen üçüncü kişiler de ihtiyatî haczi öğrendiği tarihten itibaren yedi gün içinde ihtiyatî haczin dayandığı sebeplere veya teminata itiraz edebilir. Mahkeme, gösterilen sebeplere hasren tetkikat yaparak itirazı kabul veya reddeder. İtiraz eden, dilekçesine istinat ettiği bütün belgeleri bağlamaya mecburdur. Mahkeme, itiraz üzerine iki tarafı davet edip gelenleri dinledikten sonra, itirazı varit görürse kararını değiştirebilir veya kaldırabilir. Şu kadar ki, iki taraf da gelmezse evrak üzerinde inceleme yapılarak karar verilir. İtiraz üzerine verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi bu başvuruyu öncelikle inceler ve verdiği karar kesindir. İstinaf yoluna başvuru, ihtiyatî haciz kararının icrasını durdurmaz.” hükümleri yeralmaktadır.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; öncelikle mahkemenin davalı (itiraz eden) vekilinin ihtiyati hacze yönelik itirazını duruşma açmadan evrak üzerinde dilekçenin üzerine elle yazmak sureti ile reddetmesi usule aykırı olmuştur.

Öte yandan davalı vekilinin sunduğu belgeye göre davalının esnaf ve sanatkarlar odasına kaydının devam ettiği anlaşılmaktadır. Davalının işyerini boşalttığı, mallarını kaçırma hazırlığında olduğunu mahkemeye kanaat verecek şekilde ispat ettiği kabul edilemez. Öte yandan davada tanıklar dinlenmiş ise de davalı vekilinin beyanına göre emsal ücret araştırma sonucunun davacının iddiasının çok altında geldiği, henüz bilirkişi raporu alınmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla dava konusu edilen alacakların varlığı ya da yokluğu veya miktarı belli değildir ve yargılamayı gerektirmektedir. Bu durumda ihtiyati haciz talep eden davacının, alacağı ve haciz sebeplerinin varlığını ihtiyati haciz verilmesini gerektirir biçimde delillendirdiği söylenemez. Başka bir anlatımla davacı ihtiyati haciz için gerekli olan “yaklaşık ispat” yükümlülüğünü yerine getirmemiştir. Bu nedenle ihtiyati hacze itirazın kabulü ile verilen ihtiyati haczin kaldırılması gerekirken itirazın reddi hatalı olmuştur.

O halde itiraz eden (davalı) vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 22/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4734, Karar No: 2009/6169, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4734 E.  ,  2009/6169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.10.2008 gün ve 2008/6270-13688 sayılı bozma kararında özetle; "çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritasında ne şekilde nitelendirildiği yöntemince belirlenmemişse de, aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı bölgedeki taşınmazlara ilişkin Orman Yönetimi tarafından Hazine aleyhine açılan davalara konu taşınmazların eğiminin % 12 den fazla taşlık, ... ve yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, yer yer maki florası ve ... ile kaplı olup aynı nitelikteki ormana sınır olduğunun belirlendiği, çevresi orman olarak sınırlandırılması itirazsız kesinleşmiş devlet ormanı ile çevrili orman içi açıklığı olan, eğimi %12 den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinsi ağaççıklarla kaplı, çevresinde bulunan aynı karakterdeki, devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. madde 2. fıkrasının J bendi ve 17. Maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın KABULÜNE ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli ... Köyü 420 ada 170 sayılı parselin bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 Sayılı Yasanın, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9404, Karar No: 2014/24625, Tarih: 09.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9404 E.  ,  2014/24625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında atılı suçtan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların, müştekiye ait park halinde bulunan aracın camını kırarak bir adet Kuran-ı Kerim çaldıklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/24426, Karar No: 2008/3490, Tarih: 04.03.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/24426 E.  ,  2008/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 16.741,05 YTL maddi ve manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi ve davalılardan Tekson San.Tic.Ltd. Şti. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.03.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan Tekson San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat Hakan Kaymakçı ile karşı taraf Vekili Avukat ..... geldi. Diğer davalı adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine ve özellikle hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanan peşin sermaye değerinin hesaplanan tazminattan indirilmek suretiyle davacının maddi zararının belirlenmesi gerekirken ilk peşin sermaye değerinin düşülmesi hatalı ise de, davalının bu yöne ilişkin temyizinin bulunmamasına göre davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 550.00 YTL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, 04.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2546, Karar No: 2012/20154, Tarih: 28.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2546 E.  ,  2012/20154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 50/1a, 52/2-4. ve Sanık ... için, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 50/1a, 52/2-4. maddeleri

gereğince; mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin, müvekkilinin kusursuz olduğuna, kazaya diğer sanık ve park halindeki tırın neden olduğuna, sanık ... müdafiinin müvekkilinin ölenin yakınlarına saldırmadığına ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12116, Karar No: 2019/8416, Tarih: 17.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/12116 E.  ,  2019/8416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma (suç vasfı değişikliği ile dolandırıcılık)

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın,....’ten aldığı aracın ruhsat sahibi olan sanığın, ruhsat işlerini halledeceğini ve aracın muayenesini yaptıracağını söyleyerek alıp gittiği geride getirmediği iddia edilen olayda;soruşturma aşamasında beyanı alınan ancak Çerkezköy’de yaşanan sel felaketi nedeniyle dosyanın zayi olmasından dolayı yeniden oluşturulan dosyada bulunmayan tanıklar ..., .... ve ....’ın beyanlarının dosyanın önemli delillerinden olduğu ve dosyada bulunması gerektiği anlaşıldığından ...,.... ve ....’ın tanık sıfatıyla beyanları alındıktan ve dosyada dinlenilen tanık ....’un ifadeleriyle karşılaştırılarak hangi ifadeye üstünlük tanındığı ve gerekçeleri açıklanmak suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup,katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8304, Karar No: 2011/8363, Tarih: 14.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/8304 E.  ,  2011/8363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye (Hakem Sıf.) Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğüne izafeten ... Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat...tarafından, davalı ... ve ... Genel Müdürlüğü-... Elektrik Dağıtım AŞ aleyhine 17/10/2003 gününde verilen dilekçe ile ...'a ait gerilim hattındaki izolatörün patlaması sonucu ormanın yanmasından kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 16/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, elektrik nakil hattından kaynaklanan yangın nedeniyle uğranılan zararın giderimi istemine ilişkindir. Mahkemece davaya hakem sıfatıyla bakılması gerektiği ve incelemenin en yüksek dereceli hukuk hakimince yapılması için mahkemenin görevsizliğine dosyanın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile KİT’lerin bünyeleri ve çalışma olanakları (Bazı ayrık durumların dışında) serbest piyasa ekonomisine uygun hale getirilmiş ve özel hukuk kurallarına tabi oldukları vurgulanmıştır.

TTK’nun 18. maddesinde kendi kuruluş kararları uyarınca özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek üzere, devlet, vilayet, belediye gibi Kamu Tüzel Kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş; aynı yasanın 12/11 maddesinde de elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

Davalı ...’ın ana statüsünün 3. maddesinde de “Bu ana statü ile teşkil olunan ..., tüzel kişiliğine sahip faaliyetlerinde özerk ve sorumluluğu sermayesi ile sınırlı bir İktisadi Devlet Teşekkülüdür. Teşekkül, Kanun Hükmünde Kararname ve bu ana statü hükümleri saklı kalmak üzere özel hukuk hükümlerine tabidir. Teşekkül, Genel Muhasebe Kanunu ile Devlet İhale Kanunu hükümlerine ve Sayıştay’ın denetimine tabi değildir.” denilmektedir.

Davalının faaliyetlerini özel hukuk kuralları uyarınca yapması itibariyle TTK’nun 18/1. maddesi anlamında tacir sayılır. O halde uyuşmazlık 3533 sayılı Yasa hükümlerine tabi değildir. Şu durumda, asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla davaya bakılmalı ve uyuşmazlığın esası incelenmelidir. Bu yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9799, Karar No: 2016/10546, Tarih: 12.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9799 E.  ,  2016/10546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : 1-TCK'nın 157/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası

2-TCK'nın 267/1. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası

3-TCK'nın 206/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan iddia bayiinde bulunurken kendisini Norveç'te balık firmasında şef olarak tanıtan sanığın, üstünde para olmadığını bayiden çıkıp Ören Mahallesi'ndeki evine gittikleri takdirde ödeyeceğini söyleyip katılandan 200 TL para aldığı, bayii çıkışında sanığın evinin olduğunu söylediği Ören Mahallesi'ne katılan ile birlikte yürüdüklerini, sanığın ''bu ev benim bekle parayı getiriyorum'' diyerek katılanın yanından ayrıldığı ve geri gelmediği, katılanın sanığı iki gün sonra Burhaniye Otogarında görmesi üzerine emniyete ihbarda bulunduğu, emniyet tarafından sanık yakalandığında sanığın polis memurlarına arkadaşı ...'ın adı ve kimlik numarasını verdiği, sanığın söylediği numara üzerinden Burhaniye Devlet Hastanesi'nde 62121 nolu adli rapor tanzim edildiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği iddia olunan olayda;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1- Sanığın Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinde verdiği savunmasında, iddianamede bahsedilen kişinin kendisi olmadığını beyan etmesi, katılan ...'ün 12.08.2015 havale tarihli dilekçesinde, olayın asıl failinin cezaevinde olduğunu sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini belirtmiş olması, sanık müdafiinin 21.05.2012 tarihli dilekçesi ile olayın failinin müvekkili olmadığını bu nedenle kararın bozulmasını talep etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımında sanık ... ile katılanın aynı oturumda bir araya getirilmesi, bunun sağlanamaması halinde sanığın teşhise yarar fotoğraflarının mahkemece temin edilmesi suretiyle usulüne uygun olarak teşhis işleminin yaptırılması, sanık ...'un parmak izleri aldırılarak emniyette 05.09.2011 tarihinde alınan parmak izleri ile kıyasının yapılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde atılı suçlardan hüküm verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

a) 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) TCK'nın 157/1.maddesinde sanık hakkında hapis cezasının yanında para cezasına da hükmedilmesi gerektiği belirtildiği halde sanık hakkında yalnızca hapis cezasına hükmedilmesi,

c) TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 12/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.