muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4755, Karar No: 2013/6144, Tarih: 07.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4755 E.  ,  2013/6144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirketin her türlü kara, hava, deniz nakil vasıtalarının yedek parçalarının, malzeme ve aksamlarının, hava, yağ, mazot, yakıt, hidrolik, şanzıman ve bu araçlara ait tüm filtrelerin alım, satım, imalat, kiraya verilmesi, ithalat ve ihracat faaliyetiyle iştigal ettiğini, 500.000 TL sermayesinin tamamının ödendiğini, global ekonomik kriz, alacak vadelerinin uzun olması ve alacakların tahsil edilememesi gibi sebeplerle şirketin borca batık duruma düştüğünü, taleplerinin kabul edilmesi durumunda iyileştirme projesi de uygulanarak şirketin içinde bulunduğu bu durumdan kurtulabileceğini ileri sürerek, müvekkili şirket hakkında iflasın ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi ve kayyım raporları ile tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin borca batık durumda olduğu, satışlarda azalmanın devam ettiği, öngörülen karlılığa geçemeyip 2012 yılının ilk üç ayında zarar ettiği, taahhüt edilen sermaye artırımının ve nakit sermaye girişinin yapılmaması, iyileştirme projesindeki hususların yerine getirilmediğinden iflasın ertelenmesi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33218, Karar No: 2013/29070, Tarih: 13.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/33218 E.  ,  2013/29070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, maddi ve manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, dava hakkında yetkisizlik kararı vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının işçisi olduğunu, davalı işçinin çalıştığı sırada gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle şirketin maddi ve manevi zarara uğramasına yol açtığını ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalıya usulüne uygun tebligat yapıldığı halde davalı davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davalı işçinin dava açıldığı tarihteki ikametgah adresinin ... olduğu ve bu nedenle yetkili mahkemenin ... İş Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında yetkili mahkemenin hangi mahkeme olduğu konusunda uyuşmazlık vardır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5 inci maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanununun 19 uncu maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49 uncu maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir (Yargıtay 9. H.D. 23.06.2008 gün ve 2008/17468 Esas, 2008/17262 Karar sayılı ilamı).

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2 inci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

... İş Kanununun 46 ncı maddesi uyarınca, adı geçen Yasa kapsamına giren gemiadamlariyle bunların işveren veya işveren vekilleri arasında bu Kanundan veya iş sözleşmesinden doğan davalar hakkında da, 5521 sayılı kanun hükümleri uygulanır. İş sözleşmesinde ayrıca bir hüküm yoksa dava, geminin bağlama limanında iş davalarını bakmaya yetkili mahkemede görülür”.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir (Dairemizin 26.05.2008 gün ve 2008/20378 Esas, 2008/12778 Karar sayılı ilamı).

5521 sayılı Yasanın yetkiyle ilgili bu düzenlemesi yanında, diğer bir kısım yasalarda da uyuşmazlığın çözümü için hangi iş mahkemelerinin yetkili olduğu konusunda düzenlemeler bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanunun 79 uncu maddesinde, komisyon kararı ile iş güvenliği yönünden işin durdurulması veya işyerinin kapatılması kararına karşı, işverenin yerel iş mahkemesine,

2821 sayılı Sendikalar Kanununun 28 inci maddesinde, uluslararası nitelikteki bir kuruluşa üyeliğin iptali davasında, sendika veya konfederasyon merkezinin bulunduğu iş mahkemesine,

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununun 12 nci maddesi uyarınca, iş kolu istatistiklerine karşı ... iş mahkemesine,

4857 sayılı Kanunun 79 uncu maddesinde, komisyon kararı ile iş güvenliği yönünden işin durdurulması veya işyerinin kapatılması kararına karşı, işverenin yerel iş mahkemesine,

2821 sayılı Sendikalar Kanununun 28 inci maddesinde, uluslararası nitelikteki bir kuruluşa üyeliğin iptali davasında, sendika veya konfederasyon merkezinin bulunduğu iş mahkemesine,

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununun 12 nci maddesi uyarınca, iş kolu istatistiklerine karşı ... iş mahkemesine,

Aynı Yasanın 15 inci maddesine göre, sendika yetki çoğunluğu tespitine dair kararlara, 16 ncı madde uyarınca Toplu İş Sözleşmelerinin hükümsüzlüğü, 46 ncı maddeye göre, uygulanmakta olan bir grev ve lokavtın kanun dışı olup olmadığının tespiti, 47 nci madde uyarınca, gereği grev ve lokavtın durdurulması, 51/4 maddesi gereğince, grevin sona erdirilmesi, 60 ıncı madde uyarınca Toplu İş Sözleşmesinin yorumu istemlerinin, işyerinin bağlı olduğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürlüğünün bulunduğu yerdeki iş davalarına bakmakla görevli mahkemeye, başvurulabileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda tüm dosya kapsamından davalı işçinin işini yaptığı ve davacı şirkete ait işyerinin davanın açıldığı tarihteki adresinin ... olduğu açıkça anlaşılmıştır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5 inci maddesinde, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir denmektedir. Yasa bu şekilde davacıya yetki konusunda seçimlik bir hak vermiştir. Davacı isterse davasını davanın açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde açabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de (somut olay açısından ... İş Mahkemesinde de) açabilir. Somut olayda davacı bu seçimlik hakkını kullanarak davasını işçinin işini

yaptığı işyeri için yetkili mahkemede yani ... İş Mahkemesinde açmış olup mahkemece yanılgılı bir değerlendirme ile ... İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9409, Karar No: 2019/1539, Tarih: 06.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9409 E.  ,  2019/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekiye ait işyeri önünde sokak üzerinde durmakta olan yapısı, görünümü ve kullanım şekli itibariyle motosikleti andıran elektrikli bisikleti çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 142/1-e maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi yönünden CMUK'nın 326/son fıkrasının gözetilmesine 06.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21335, Karar No: 2015/763, Tarih: 20.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21335 E.  ,  2015/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 792 parsel (yeni 162 ada 3 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulünde bir isabetsizlik yok ise de, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulları, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurullarınca taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri tarım müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması; iklim şartları, arazinin toprak ve topografık yapısı ve bölgesindeki konumu, (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vd.) dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinde kapitalizasyon faizi oranının % 5, kuru tarım arazilerinde ise % 6 alınması suretiyle bedel belirlenmesi gerekir.

Buna göre; taşınmaz kuru tarım arazisi olarak kabul edildiğinde öncelikle bilirkişi tarafından münavebeye alınan ürünlerin kuru tarım arazilerinde ekilmesi mutad ürünler olup olmadığı, değil ise ekilmesi mutad olan ürünlerin neler olduğu

gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak, bu ürünlere ait dekar başına ortalama verimi, kg başına satış fiyatı ve üretim giderleri getirtilerek, bu veriler esas alınmak suretiyle ve % 6 kapital faiz oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, yetersiz araştırma, eksik inceleme ile düzenlenen ve % 3 kapital faiz uygulayan rapora göre hüküm kurulması,

gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak, bu ürünlere ait dekar başına ortalama verimi, kg başına satış fiyatı ve üretim giderleri getirtilerek, bu veriler esas alınmak suretiyle ve % 6 kapital faiz oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, yetersiz araştırma, eksik inceleme ile düzenlenen ve % 3 kapital faiz uygulayan rapora göre hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinin son fıkrasında, bilirkişilerce aynı Yasanın 11 .maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (09.09.2011 dava tarihi) esas tutulacağı öngörülmüş olup buna göre davanın açıldığı tarihte belli olan 2011 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken 2012 yılı verilerinin esas alınmak suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmesi,

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinslerine göre 2011 yılı itibariyle rayiç fiyatlarını gösterir listenin gıda tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16815, Karar No: 2020/9753, Tarih: 30.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16815 E.  ,  2020/9753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...’in gerekçeli karar başlığında katılan yerine müşteki olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

1-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline isteme aykırı olarak İADESİNE,

2-Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun kovuşturması ayrı yürütülen diğer suça sürüklenen çocuk ve sanık ile birlikte Yağlıdere İmam Hatip Lisesine girerek kapılara zarar vermek şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a. maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, zamanaşımı süresi bakımından, 28/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun ile değişiklik yapılmasından sonraki halinin suça sürüklenen çocuk yararına olması gözetildiğinde, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 21/09/2011 olan sorgu tarihinden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3) Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Kamera izleme ve tespit tutanağına göre; hırsızlık suçu işlenirken tanınmamak için beyaz öğretmen önlüğü örtüldüğünün anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesinin uygulanması,

3) Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Kamera izleme ve tespit tutanağına göre; hırsızlık suçu işlenirken tanınmamak için beyaz öğretmen önlüğü örtüldüğünün anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesinin uygulanması,

b- Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması istenildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8596, Karar No: 2011/11135, Tarih: 31.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8596 E.  ,  2011/11135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM-ESKİ HALE GETİRME-ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 11106 ada, 3 parsel sayılı taşınmaza davalıların camekan ve sera yapmak, 11108 ada, 4 parselden de haklı ve geçerli bir neden olmaksızın “sulama arkı” geçirmek suretiyle müdahale ettiklerini, taşınmaz değerinin düşmesine yol açtıklarını, sözlü uyarılardan sonuç alamadığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım, eski hale getirme ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, tecavüzlü durumun imar uygulaması ile oluştuğunu, 3194 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca kaim bedel ödenmeksizin elatmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale getirme talebinin dinlenemeyeceğini, ecrimisile karar verilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; 11106 ada, 3 parsel sayılı taşınmazda 25.12.2006 tarihli Fen Bilirkişi raporunda C/1, D, E, F/1, H/1 ile gösterilen bölümlere haklı ve geçerli bir neden olmaksızın sera yapmak suretiyle müdahale edildiği saptanarak elatmanın önlenmesi ve seraların yıkımına, sera bedeli olarak depo edilen 6.609,00 TL’nin karar kesinleştiğinde ¼ payla davacılara ödenmesine, ecrimisil isteğinin reddine, 11108 ada, 4 parselin batı kısmında kırmızı ile gösterilen alandan su kanalı geçirmek suretiyle yapılan elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava; çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ecrimisil, yıkım, eski hale getirme isteklerine ilişkin olup, mahkemece; 11106 ada, 3 parsel sayılı taşınmazda 25.12.2006 tarihli Fen Bilirkişi raporunda C/1, D, E, F/1, H/1 harfleri ile gösterilen bölümlere elatmanın önlenmesi ve seraların yıkımına, sera bedeli olarak depo edilen 6.609,00 TL’nin karar kesinleştiğinde ¼ payla davacılara ödenmesine, ecrimisil isteğinin reddine, 11108 ada, 4 parselin batı kısmında kırmızı ile gösterilen alandan “su kanalı geçirmek” suretiyle yapılan elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Gerçekten de mahkemece; yazılı olduğu üzere karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi 11106 ada, 3 parselle ilgili olarak yargılama giderlerinin imar uygulaması sonunda bir başka deyişle elatma olgusunun kamu tasarrufu niteliğindeki idari karara ilişkin olduğu gözetildiğinde davanın açılmasına sebebiyet verilmemesi nedeniyle davacı üzerinde bırakılmasına, 11108 ada, 4 parsel yönünden de davalıların sorumlu tutulmasına karar verilmiş olması doğrudur. O halde davalıların tüm davacının öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava 11108 ada, 4 parsel sayılı taşınmaza davalıların “su kanalı ” açmak suretiyle müdahale ettikleri belirtilerek elatmanın önlenmesi ile beraber eski hale getirilmesini istemişlerdir. Mahkemece elatmanın önlenmesine karar verildiği halde eski hale getirme isteği bakımından olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir.

Öte yandan; her ne kadar 11106 ada, 3 sayılı parsel, imar uygulaması ile oluşmuş ve imar öncesi kadastral parselde “davalılar paylı mülkiyet üzere malik oldukları”, taşınmaz üzerine sera yapmak suretiyle imar sonrası seraların davacıya özgülenen taşınmazda kaldığı sabit ise de 3194 sayılı İmar Yasasının 18. maddesinde öngörülen kaim bedelin belirlenerek yapı sahibine ödenmesi ancak muhdesatların aynı Yasanın 5. ve 20. maddesinde belirtilen yapı niteliğinde olması halinde mümkündür. Oysa seraları Yasada tanımlanan yapı ve bina olarak kabul etmek olanaksızdır.

Öyleyse davalı tarafa kaim değerin ödenmesine gerek bulunmamaktadır. Ancak davacı belirlenen kaim değerin fazla olduğunu belirttiğine göre bir bedel ödemeyi kabul ettiği gözetilmeli ve buna göre seraların yapımı konusunda sarfedilen levazım giderinin belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; hüküm fıkrasının 3. nolu bendinde davacı tarafından 6.609,00.-TL. sera bedelinin davalılara ödenmesine karar verilmesi gerekirken maddi hata ( yazım hatası) sonucu “davacılara ” ödenmesi şeklinde yazılmış olması da isabetsiz ise de bozma nedenine göre neticeye etkili görülmemiştir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.