muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1902, Karar No: 2021/5746, Tarih: 22.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/1902 E.  ,  2021/5746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında hükme esas teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli karardaki hüküm fıkrasında tamamlanmış nitelikli yağmaya hükmedildiği halde, gerekçeli kararın gerekçe kısmında nitelikli yağmaya teşebbüsten hükmün açıklanmak suretiyle, hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,

2.Suça sürüklenen çocuğun mağdur ...’dan 4,15 TL, mağdur ...’dan 3,00 TL, mağdur ...’den ise 3,00 TL aldığı anlaşılmakla; mağdurlara yönelik verilen cezalardan değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi gereğince zorunlu masrafın suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 22/03/2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ:

Dairemizin yerleşik ihtiyaçlarına göre;

5237 sayılı TCK'nın 150/2 fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, gerekçeleri de açıklanarak, uygulanabileceği;

(Muhalif) (Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ:

Dairemizin yerleşik ihtiyaçlarına göre;

5237 sayılı TCK'nın 150/2 fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, gerekçeleri de açıklanarak, uygulanabileceği;

Somut olayda mağdurlar ..., ... ve ...'ın ...... Mahallesinden yaya olarak giderlerken ... Center önünde suça sürüklenen çocuklardan ...'ın mağdur ...'a omuz attığı suça sürüklenen çocuk ...'in...'ın kolundan tutarak yeşillik tenha bir yere götürdüğü, yanında suça sürüklenen çocuk ...'ın da bulunduğu, mağdurların suça sürüklenen çocuklarda bıçak olduğunu düşünerek karşı koymadıkları, suça sürüklenen çocukların mağdurlara hitaben "çıkarın lan paraları" dedikleri, suça sürüklenen çocuk ...'in...'ın boğazını sıktığı, bu durumdan korkan mağdurların ceplerindeki tüm paraları suça sürüklenen çocuklara verdikleri, suça sürüklenen çocukların mağdurlarda daha fazla para olduğunu düşünerek ceplerini dışarı çıkartmalarını istedikleri, mağdurların ceplerini dışarı çıkarttıkları, mağdur ...'da cep telefonu olduğunu gören suça sürüklenen çocuk ...'in...'dan cep telefonunu da istediği ancak...'ın vermek istemediği, bu esnada devriye görevi yapan polislerin gelmesi üzerine suça sürüklenen çocukların olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocukların özgülenen kastlarının mağdurların üzerinde ne varsa almaya yönelik olduğu, suçun işleniş şekli ve olayın özelliği dikkate alınarak TCK'nın 150/2.maddesinin uygulanma şartları oluşmadığından bu yönde bozma isteyen aksi yöndeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2020/7695, Karar No: 2023/4636, Tarih: 01.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/7695 E.  ,  2023/4636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/647 E., 2015/934 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul (Kapatılan) 69. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli 2015/647 Esas 2015/943 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 maddesi uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.10.2020 tarihli ve 2016/39853 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin sanığın kusurlu olmadığına, motosikletin freninin tutmaması sonucu kazanın meydana geldiğine, sanık hakkında beraat yerine mahkumiyetine karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 24.09.2015 günü, saat 20.30 sıralarında diğer sanık sürücü ... yönetimindeki 34 BJ 2489 plaka sayılı otomobil ile Vatan caddesi üzerinde bulunan 1157 nolu trafik ışıklarında sola dönüş için kırmızı ışıkta durup bilahare yeşil ışığın yanması akabinde harekete geçtiği sırada, aracının sağ ön çamurluk kısımlarına Vatan caddesini takiben Hal yolu istikametine doğru seyir halinde bulunan ve kendisine yanan kırmızı ışıkta geçiş yapan sanık sürücü ... yönetimindeki plakasız motosikletin çarpması sonucunda motosiklette yolcu olarak bulunan ...'ın ölümü ile neticelenen dava konusu ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Kaza tespit tutanağı ile izlenen olay yeri mobese kayıtları ile sanık ...'un yönetimindeki motosiklet ile kırmızı ışıkta geçerek kazaya sebebiyet verdiği belirtilmiştir.

3. Mahkemece alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 25.11.2015 tarihli raporuna göre;

2. Kaza tespit tutanağı ile izlenen olay yeri mobese kayıtları ile sanık ...'un yönetimindeki motosiklet ile kırmızı ışıkta geçerek kazaya sebebiyet verdiği belirtilmiştir.

3. Mahkemece alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 25.11.2015 tarihli raporuna göre;

a.Sanık sürücü ..., yönetimindeki motosiklet ile yola gereken dikkati vermemiş, ışıklı trafik işaret cihazı ile kontrollü yol bölümünde kendisine yanan kırmızı ışığa rağmen durmayıp ilk geçiş hakkını yeşil ışıkta dönüşe geçen diğer sanık idaresindeki otomobile bırakmamış, dikkatsiz, özensiz ve nizamlara aykırı hareket etmiş olup olayda asli ve tam kusurlu olduğu,

b.Sanık sürücü ..., yönetimindeki vasıtası ile yeşil ışıkta dönüşe geçtiği sırada karıştığı olayda hatalı tutum ve davranışı bulunmadığından sonuçta atfı kabil kusuru olmadığı belirlenmiştir.

4. Yapılan otopsi raporuna göre, kişinin ölümünün künt kafa travması sonrası kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu meydana gelmiş olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu olarak bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim uygulanma gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılarak sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmeyerek hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Kaza tespit tutanağında mobese kayıtları ile sanığın kırmızı ışık ihlali ile meydana gelen kazada kusurlu olduğunun belirlendiği, Adli Tıp Kurumundan alınan rapor ile sanığın kusur durumuna ilişkin kanaatin aynı olduğu, oluş ve dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, denetime elverişli, yasal dayanağa haiz ve yeterli olduğu, dosyadaki bilgi ve belgelerden mahkemenin uygulamasının isabetli olduğu anlaşılarak, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmeyerek, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul (Kapatılan) 69. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli 2015/647 Esas, 2015/934 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.

Y.İşl.Md.
Yargıtay — Esas No: 2023/2023, Karar No: 2025/403, Tarih: 15.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/2023 E.  ,  2025/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3412 E., 2022/2817 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

1.Sanık hakkında katılanlar Muhammed Hasan ve Ünal'a yönelik silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

2. Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

3. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2021/193 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/3412 Esas, 2022/2817 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın akıl sağlığı konusunda alınan raporların hatalı ve eksik olduğuna ilişkindir.

III.GEREKÇE

1.Suçun işleniş şekli dikkate alındığında sanığın sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme amacıyla eylemini gerçekleştirdiğinin dosya kapsamı itibariyle kesin ve net olarak tespit edilemediği, oluşan şüpheli durumun sanık lehine değerlendirilmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın canavarca hisle hareket ettiğine ilişkin bozma isteyen tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

III.GEREKÇE

1.Suçun işleniş şekli dikkate alındığında sanığın sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme amacıyla eylemini gerçekleştirdiğinin dosya kapsamı itibariyle kesin ve net olarak tespit edilemediği, oluşan şüpheli durumun sanık lehine değerlendirilmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın canavarca hisle hareket ettiğine ilişkin bozma isteyen tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın akıl sağlığı konusunda alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, incelenen görüntü kayıtları, olay yeri inceleme raporu ve dosyada bulunan diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın av tüfeği ile katılan ...'ya etkili mesafeden hedef gözeterek birden fazla kez ateş ettiği, katılanın asker olması sebebiyle sanığın atışlarından siper alarak korunduğu ve isabet almadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, olayda kullanılan tüfeğin etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, sanığın bu tüfekle 18 el ateş ettiği, katılanların kendilerini atışlardan korumaları nedeniyle isabet almadıkları, sanığın suçun icrai hareketlerini tamamladığı ve katılanların kendisine karşılık vererek ateş etmesi sonucu olay yerini terk ettiği dikkate alındığında somut olayda gönüllü vazgeçme hükümlerinin yasal şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1.Sanık Hakkında Katılanlar Ünal ve Muhammed Hasan'a Yönelik Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanık müdafinin bu hükme yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanık Hakkında Katılan ...'ya Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

2.Sanık Hakkında Katılan ...'ya Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/3412 Esas, 2022/2817 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3446, Karar No: 2017/849, Tarih: 24.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3446 E.  ,  2017/849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili iş sözleşmesini haklı sebeplerle sonlandırdığını belirterek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin, çalıştığı davalı işyeri, 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler ile Bazı Kurum ve Kuruluşlara Dair Düzenleme Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 2. maddesi uyarınca kapatılmıştır.

675 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin, dava ve takip usulü başlıklı 16. maddesinde:

“(...) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda ... husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu sebebiyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine... aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması sebebiyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükümleri düzenlenmiştir.

Davalı işyerinin, 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kapatılan sağlık merkezi olması karşısında, 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 16. maddesi uyarınca dava şartının değerlendirilerek, sonuca göre hüküm tesis edilmesi üzere, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6587, Karar No: 2021/6313, Tarih: 09.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6587 E.  ,  2021/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : TİRE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit ve alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden kurulan hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; üzerinden enerji hattı geçirilen ormanlık alanlar için, davalıdan 49 yıllığına izin ve irtifak hakkı alındığını, Orman Kanununun 17/3. ve 18. Maddeleri Uygulama Yönetmeliği ile kesin izin taahhüt senedinde ödenecek kalemlerin açıkça belirlendiğini, burada ilave ağaçlandırma bedeline yer verilmediğini, ancak bu bedelin talep edilip aksi halde izinlerin iptal edileceği belirtildiğinden ihtirazi kayıtla ödeme yaptıklarını ileri sürerek davalı idareye ilave ağaçlandırma bedelinden borçlu olmadıklarının tespitine, ödemek zorunda oldukları ana para ve KDV toplam 300.051,14 TL' nin 05/01/2017 tarihinden itibaren 6183 Sayılı Yasa kapsamında alınacak en yüksek faiziyle taraflarına ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; Orman Genel Müdürlüğünün 16/07/2013 tarihli 880 sayılı emri uyarınca, ilave ağaçlandırma bedeli alınacağını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; 6831 Sayılı Kanun ve Orman Kanununun 17/3 ve 18'inci Maddelerinin Uygulama Yönetmeliğinde ilave ağaçlandırma bedelinin alınacağına dair bir maddenin yer almadığı, kanun ve yönetmelikte yer almayan ilave ağaçlandırma bedelinin davacıdan tahsil edilmesinin hukuki dayanağının olmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne, davacının davalı idareye borçlu olmadığının tespitine, 300.051,14TL'nin 05/01/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.