muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/505, Karar No: 2019/9396, Tarih: 27.11.2019

Bu bağlamda davacının alacağının şimdilik belli bir kesimi için açtığı davaya, kısmi dava denilir. Kısmi dava 6100 sayılı HMK’nın 109. maddesinde düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrasında; “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir” denilmiştir.

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden (mesela, ödünç veya satış sözleşmesinden) doğmuş olması ve bu (aynı hukuki ilişkiden doğan) alacağın şimdilik bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Dava konusu alacak, bir alacağın belli bir kesimi değil (bilakis bağımsız bir alacak) ise, o zaman dava, kısmi dava olarak nitelendirilemez.

Davacının kısmi dava mı yoksa tam dava mı açtığı, dava dilekçesinden (talep neticesinden) anlaşılır. Davacı, dava sebebi olarak gösterdiği vakıalardan doğan alacağının tümünü mü, yoksa yalnız bir kesimini mi istediğini açıkça bildirmelidir (m.119, 1/ğ). Aksi halde, yani davacı alacağının yalnız bir kesimi için dava açtığını bildirmemiş ise, dava, kısmi dava değil tam dava sayılır. Davacının davasını açıkça kısmi dava olarak nitelendirmesi zorunlu değildir. Dava dilekçesindeki açıklamalardan, davacının alacağının dava edilenden daha fazla olduğunun ve bunun yalnız bir bölümünün dava edildiğinin açıkça anlaşılması gerekli ve yeterlidir.

Hukukumuzda kısmi dava açılması mümkündür. (HMK m.109) Bundan başka, kısmi davanın mümkün olması, hiç kimsenin kendi lehine olan davayı (yani tam dava) açmaya zorlanamayacağı kuralına (HMK m.24) da uygundur. Borçlar Hukuku bakımından da, alacaklının alacağının bir kısmını istemesine (dava etmesine) bir engel yoktur. (TBK m.84). Şu halde, alacaklı, alacağının tümü için dava açmak zorunda olmayıp, alacağının şimdilik belli bir kısmını dava konusu yapabilir. Ancak, alacaklının böyle bir kısmi dava açmada korunmaya değer (meşru) bir hukuki yararının bulunması gerekir.

Kısmi davanın açılması mümkün olan hallerde davacının, yargılama giderlerinden tasarruf etmek için, kısmi dava açmasında korunmaya değer (meşru) bir hukuki yararı vardır. Buna karşılık, bir alacağın (keyfen) küçük parçalara bölünerek, her parça için ayrı ayrı dava açılmasında, korunmaya değer bir hukuki yarar yoktur. Davacının, alacağını küçük parçalara bölerek her parça için ayrı kısmi dava açmasında korunmaya değer bir hukuki yararı olmadığı gibi, böyle bir davranışı hakkın kötüye kullanılması olarak da nitelendirilebilir. (TMK.m.2) Bu nedenle, bu şekildeki kısmi davaların, esasına girilmeden, caiz (mesmu) olmadıklarından dolayı reddi gerekir (Prof.Dr.B.Kuru Medeni Usul Hukuku 23.Baskı Ank. 2012, sh.277-278).

Dava konusu olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlıkta alacağın tamamı ihtilaflı olup, davacının fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL üzerinden davasını ikame ettiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla talep konusunun miktarı belirli olmayıp taraflar arasında tartışmalıdır. Mahkemece hatalı değerlendirme ile davacıya 22/03/2017 tarihli ara karar ile uyuşmazlık miktarının tamamı üzerinden hesaplanacak harcı tamamlaması için süre verilmiş, davacı taraf ise herhangi bir ıslah dilekçesi veya ıslah anlamına gelebilecek herhangi bir beyan sunmaksızın tamamlama harcı adı altında 01/12/2017 tarihinde Mahkeme veznesine ödeme yapmıştır. Davacının tamamlama harcı yatırmış olması, davayı ıslah ettiği anlamı taşımayıp Mahkemenin hatalı yönlendirmesi neticesinde gerçekleşmiştir. Bu nedenle, İlk Derece Mahkemesi tarafından davalı lehine belirlenen vekalet ücretinde herhangi bir hata bulunmamasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince tamamlanan harç miktarı da dikkate alınarak henüz dava konusu yapılmamış olan miktar üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir

3-) Kabul şekli bakımından da; Bölge Adliye Mahkemesince temyize konu olan kararda "Davalının istinaf başvurusunun KABULÜ ile, Kahramanmaraş 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/379 esas, 2018/309 karar sayılı 07/03/2018 tarihli ilamının hüküm bölümünde 930,00 TL vekalet ücreti ibaresinin çıkartılarak yerine 22.623,40 TL nispi vekalet ücreti ibaresinin eklenmesine" şeklinde hüküm kurulmuştur. Bölge Adliye mahkemelerinin duruşmasız olarak esas hakkındaki istinaf incelemesi yapmaları durumundaki karar verme usulü 6100 Sayılı HMK'nun 353 /1-b-2 maddesinde düzenlenmiş olup yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında karar verilebilecektir.

Ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında yer alması gereken hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 359. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, “Tarafların iddia ve savunmalarının özeti”, “İlk Derece Mahkemesi kararının özeti”, “İleri sürülen istinaf sebepleri” ve “Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan veya olmayan hususlarla bunlara ilişkin delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep” Bölge Adliye Mahkemesi kararında yer alması gereken zorunlu hususlardandır. Aynı kanunun 359/2 maddesinde ise "hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir. Oysa temyize konu kararda davalının istinaf talebinin kabulüne rağmen ilk derece mahkemesinin kararına atıf yapılarak bu kararın vekalet ücretine ilişkin kısmının değiştirilmesi suretiyle hüküm kurulmuş olup taleplerden hangilerinin kabul ve hangilerinin reddedildiğinin açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterildiğinden söz edilemez. Kaldı ki bu şekilde kurulan hükmün kesinleşmesi sonrasında hükmün infazında tereddütler de yaşanabilecektir. O halde, yukarıda açıklanan HMK’nin 359/2. ve 353/1-b-2 maddelerindeki düzenlemeler de gözetilerek, esas hakkında taleplerin her biri hakkında tek tek hüküm kurulması gerekirken, değiştirilen bent dışında ilk derece mahkemesi kararına gönderme yapılmak suretiyle ilk derece mahkeme kararının diğer kısımlarına aynen geçerlilik tanıyacak ve kararın infazında tereddüt oluşmasına sebebiyet verecek şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz taleplerinin reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2005/519, Tarih: 28.09.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/4-573Bidayet E.  ,  2005/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Yargıtay 4.Hukuk Dairesi

**Günü** : 25.01.2005

**Sayısı** : 2004/15706-2005/259

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4.Hukuk Dairesince ;

“*Davacı, İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/96 Esas sayılı davasında resmi evrakta sahtecilik suçlaması ile 31 sanıkla birlikte yargılandığını, daha önce mahkeme huzurunda savunmasının alınmasına ve avukatının duruşmalara katılmasına rağmen davalı mahkeme heyetince 13/09/2004 tarihli celsede gıyabi tutuklama kararı verildiğini, buna karşı 6. Ağır Ceza Mahkemesinde yaptığı itirazın kabul edildiğini, kendisine karşı taraflı ve kinci davranıldığını belirterek haksız tutuklama kararı verilmesi nedeniyle üç milyar lira manevi tazminat isteminde bulunmuştur.*

*Davalı taraf, iddianın asılsız olduğunu, davacının Balina Operasyonu kapsamında yargılandığını, pek çok mahkemede davası bulunduğunu, yokluğunda gıyabi tutuklama kararı çıkardıklarını belirterek davanın reddini istemişlerdir.*

*Dosyada bulunan 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/09/2004 tarihli celse zabıtlarına göre; davacının yokluğunda iddia makamının: Dosya içeriği, olaydaki rolleri ve suç tarihi itibariyle 931.000.000.000 lira devlet zararı dikkate alınıp, CMUK’nun 104. maddesi gereğince gıyaben tutuklama talebinde bulunduğu, bunun üzerine mahkemece, suçun niteliği, kanıt durumu, cezanın alt sınırının yüksekliği, daha önce hiç tutuklu kalmamış olması v.s, gerekçelerle CUMK’nun 104. maddesi uyarınca gıyaben tutuklama kararı verilmiştir. Davacı, fiilen tutuklanmadan bu karara karşı itiraz etmiş ve itirazı inceleyen 6. Ağır Ceza Mahkemesi 21/09/2004 tarihli kararla; davacının savunmalarının alınmış olması, ikametinin bulunması gibi gerekçelerle itirazı kabul ederek gıyabi tutuklama kararını kaldırmıştır.*

*5. Ağır Ceza Mahkemesi Başkan ve Üyeleri olan davalıların eylemi yargılama süreci içinde yer almakta olup, HUMK’nun 573. maddesinde sayılan eylemlerden birine uymadığı ve davalıların bir sorumluluğu bulunmadığından davanın reddine karar vermek gerekmiştir.*

*H Ü K Ü M : Yukarıda yazılı bulunan gerekçelerle;*

*1-Davalıların davacıya karşı varlığı iddia edilen eylem ve işlemlerinin HUMK.573. maddesinde belirtilenlerden hiçbir ilkeye aykırılık oluşturmadığından davanın REDDINE,*

*2-Aynı yasanın 576. maddesi gereğince takdiren her bir davalı için ayrı ayrı 1.000,00’er YTL olmak üzere toplam 3.000,00.- YTL manevi tazminatın davacıdan alınarak davalılara verilmesine,*

*3-Ret kararının eklentisi olarak HUMK.nun 576/2. maddesi gereğince 122,60 YTL para cezasının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,*

*2-Aynı yasanın 576. maddesi gereğince takdiren her bir davalı için ayrı ayrı 1.000,00’er YTL olmak üzere toplam 3.000,00.- YTL manevi tazminatın davacıdan alınarak davalılara verilmesine,*

*3-Ret kararının eklentisi olarak HUMK.nun 576/2. maddesi gereğince 122,60 YTL para cezasının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,*

*4-Davacı aleyhine hükmedilen tazminat miktarı için 162,00 YTL nisbi ilam harcı ile davanın reddi dolayısıyla alınması gereken 11,20 YTL red karar harcı olmak üzere toplam 173,20 YTL harçtan peşin alınan 40,90 YTL’nın (40.900.000 TL) mahsubu ile geri kalan 132,30 YTL’nın davacıdan alınmasına,*

*5-Davalılar A.H..ve M.O..taraflarından yapılan 3,50’şer YTL’ndan toplam 7,00 YTL yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesine, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına”*

dair oybirliği ile verilen 25.01.2005 gün ve 2004/15706-2005/259 sayılı kararın temyiz edilmesi üzerine kararın süresinde temyiz edildiğinin anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kağıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin hükmüne yönelik temyiz itirazları incelendi:

Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

**SONUÇ:** Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın yukarıda açıklanan nedenlerle **ONANMASINA**, 128.20 YTL. harcın davacıdan alınmasına, 28.9.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5772, Karar No: 2023/865, Tarih: 15.02.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5772 E.  ,  2023/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şavşat Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davaya konu, Artvin ili, Şavşat ilçesi ... köyü’nde kain 124 ada 2 parsel sayılı taşınmazın sınırları gösterilecek olan bölümünün Hazineye ait olduğunu ancak kadastro tespiti sırasında davalı ... tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek; dava konusu taşınmazın tapu kaydının keşifte gösterilecek kısmının iptali ile davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; dava konusu taşınmazı kadastro tespitinden önce dava dışı ... isimli kişiden satın aldığını, dosyaya sunulan 1903 ve 1943 tarihli senetler incelendiğinde kendi kullanımının sınırlarının aynen uyduğunun görüleceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Şavşat Asliye Hukuk Mahkemesi 10.03.2020 tarihli 2017/236 Esas - 2020/114 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın dosyaya kazandırılmış olan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümü ile geriye kalan (B) harfi ile gösterilen bölümü arasında farklılık bulunmadığı, bölümler arasında doğal yada yapay ayırıcı bir unsurun mevcut olmadığını, dosyaya kazandırılmış olan belgelere göre taşınmazın kuru ot üretiminde kullanıldığı, dava konusu taşınmazın 19/09/1943 tarihli "Senettir" başlıklı Muhtarlık Senedi, Şavşat Kaymakamlığı'nın 16/05/1953 tarihli "İdari Defter Kararı" ve Şavşat Noterliği'nin 06.08.2006 tarih ve 1661 yevmiye numaralı "Tapusuz Taşınmaz Zilyetliği Devir Sözleşmesi"nde yer verilen hudutları ile dosyada yer alan 17.12.2018 tarihli fen raporundaki hudutlar birlikte ele alındığında hudutların korunarak geldiği, davalı ile dava dışı kişi arasında düzenlenmiş olan Şavşat Noterliği'nin 06.08.2006 tarihli "Tapusuz Taşınmaz Zilyetliği Devir Sözleşmesi"nde dava konusu taşınmaza ait yüzölçüm farklılığın ölçüm hatasından kaynaklandığı, keşifte dinlenen davacı tanıkları tarafından gösterilen kısmın köylülerin kullandıkları ifade edilmiş ise de, ... köyü tüzel kişiliğinin dava konusu taşınmaz yönünden müdahalesinin men-ine dair Şavşat Kaymakamlığı'nın 16/05/1953 tarihli "İdari Defter Kararı" karşısında davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilemeyeceği, dolayısıyla davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın güney sınırında yer alan 124 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı ve bitki örtüsü bakımından farklılıklarının davacı tarafça kullanılmasından kaynaklandığını, yine bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşları hesaplanmak suretiyle zilyetlik süresi hesaplanmış ise de, dava konusu taşınmazın taraflar arasında çekişmeli olan kısmında ağaç bulunmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi 03.11.2020 tarihli, 2020/508 E.2020/486 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmaz olan Artvin ili, Şavşat ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 124 ada 2 parsel sayılı 8.801,61 m2 yüz ölçümündeki taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak belgesizden davalı ... tespit edildiği ve kadastro tespitinin kesinleştiği, davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığı, dosya kapsamına göre mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine  karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ile kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

6100 sayılı HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesi; “Bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz.” hükmünü içermektedir.

3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, (IV/3.) numaralı paragrafta yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçelere ve delillerin takdirinin yerinde bulunmasına göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, (IV/3.) numaralı paragrafta yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçelere ve delillerin takdirinin yerinde bulunmasına göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

15.02.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/892, Karar No: 2023/8393, Tarih: 04.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/892 E.  ,  2023/8393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2688 Esas, 2022/2745 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/187 Esas, 2022/177 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu ... ili, Çarşamba ilçesi, ... Mahallesi ... ada 32 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kanal yatağı içinde kaldığını bir kısmının ise sonradan oluşan sazlık bölgesinde kaldığını, taşınmaza kamulaştırma yapılmaksızın fiilen el atmanın devam ettiğini belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddia ettiği fiilen el koyma durumunun söz konusu olmadığını, dava konusu taşınmazın, sit alanları içerisinde yer alan bataklık arazi olduğunu, müvekkil idareyle uzaktan yakından bir alakasının bulunmadığını, idarenin taşınmaza herhangi bir müdahalesinin olmadığını dava için kanunda öngörülen hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin geçtiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve el atma tazminatının davalı taraftan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın değerinin yüksek belirlendiğini, tescil hükmünün hatalı kurulduğunu, davalı idarenin yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın değerinin yüksek belirlendiğini, tescil hükmünün hatalı kurulduğunu, davalı idarenin yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu taşınmazda kanal yapıldığı, kanal olan kısımla kanal nedeniyle kullanılamaz hale gelen kısımda kamulaştırmasız el atmanın mevcut olduğu anlaşılmakla, arazi niteliğinde değerlendirmeye esas alınmasında, sulu tarım arazisi olması nedeniyle kapitalizasyon faiz oranının %4 olarak uygulanıp taşınmazın mahalle merkezine mesafesi dikkate alınarak belirlenen m² değerine % 50 oranında objektif değer artışı uygulanmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ile bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.