muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/512, Karar No: 2007/826, Tarih: 21.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/512 E.  ,  2007/826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'nun yargılama sonucunda, takibe konu alacak miktarı paranın, alım satım gücüne göre yaşamak için herkeste bulunması zorunlu olan miktarın altında olduğu görülerek. Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-d maddesi gereğince sanığın eyleminde haksızlık içeriğinin az olduğu, ceza verilmesinde toplum yararı olmadığı değerlendirildiğinden bahisle, 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/1-son maddesi uyarınca sanık hakkında ceza tayinine yer olmadığına dair ... İcra Mahkemesinin 06.07.2006 tarihli ve 2006/882-1192 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarihli ve 2006/730 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tüm dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun’un itiraz başlıklı 353. maddesinde “icra mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen karar kesindir. İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümlerine uygulanır.” Maddesinden de anlaşıldığı cihetle, icra mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece incelenip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği,

İcra ve İflas Kanunu’ndaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil Ağır Ceza Mahkemesine yapılıp bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunun'daki itiraz kanun yolu, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlar dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan yaptırım

olmadığı cihetle itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 12/01/2007 gün ve 1559 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 31/01/2007 gün ve K.Y.B.2007/11340 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

olmadığı cihetle itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 12/01/2007 gün ve 1559 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 31/01/2007 gün ve K.Y.B.2007/11340 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında; "1.6.2005 gün ve 25832 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 31.05.2005 gün ve 5358 sayılı Yasa ile İcra ve İflas Yasasında yer alan eylemler ve yaptırımları yeniden düzenlenmiş, bu kapsamda İcra ve İflas Kanunu'nun 337, 338/2, 339, 340, 341, 343 ve 344. maddelerindeki eylemler kabahat olarak düzenlenip disiplin hapsi veya tazyik hapsi şeklinde yaptırımlara bağlanmış, 331, 332, 333, 333/a, 334, 335, 336, 337/a, 338/1, 342, 345/a, 345/b maddelerindeki eylemler ise suç olarak düzenlenip, hapis cezası veya adli para cezası biçiminde yaptırımlara bağlanmıştır. Aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder” şeklinde yapılmıştır. Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir. Bu tanım nazara alındığında, hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCY’da düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİY.nın 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMY.nın 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, nitekim 5271 sayılı CMK.nun “itiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca, icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan ağır ceza mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine ilişkin bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında ağır ceza mahkemesince bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 gün ve 2006/730 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30938, Karar No: 2014/16685, Tarih: 29.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/30938 E.  ,  2014/16685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2009/1035-2013/705

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı D. İnş. A.Ş avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, arsa sahibi davalı S.S E. E. Konut Yapı Kooperatifi ile davalı müteahhit D. İnş..A.Ş. arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşa edilen T. Konutlarından bir daireyi davalı müteahhit şirketten satın aldığını, 25.06.2005 tarihli sözleşmede kararlaştırıldığı şekilde ödeme yapmasına rağmen dairenin sözleşmede belirtilen Aralık 2005’te teslim edilmediğini, tapusunun da verilmediğini, davalı müteahhit şirket D. İnş..A.Ş. tarafından 25.09.2009 tarihinde noterden gönderilen ihtarname ile de edimlerini yerine getirmediğinden bahisle sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğini ileri sürerek davalı Kooperatif adına olan tapunun iptali ile kendi adına tesciline, olmazsa yapılan ödemelerin güncelleştirilerek şimdilik 90.000-TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 186.926,05-TL’ye çıkarmıştır.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacının feragatı nedeni ile davalı S.S. E. E. Konut Yapı Kooperatifi hakkında esasa ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, davacının davalı D. İnş. A.Ş aleyhine açtığı davanın kabulü ile 186.926,05-TL alacağın 95.083,00 TL asıl alacağa dava tarihinden itibaren değişken yasal faiz oranı uygulanmak sureti ile hesaplanacak işlemiş faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, arsa sahibi davalı S.S E.E. Konut Yapı Kooperatifi ile davalı müteahhit D.İnş..A.Ş. arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşa edilen T. Konutlarından bir daireyi davalı müteahhit şirketten satın aldığını, 25.06.2005 tarihli sözleşmede kararlaştırıldığı şekilde ödeme yapmasına rağmen dairenin sözleşmede belirtilen Aralık 2005’te teslim edilmediğini, tapusunun da verilmediğini, davalı müteahhit şirket D. İnş..A.Ş. tarafından 25.09.2009 tarihinde noterden gönderilen ihtarname ile de sözleşmenin haksız feshedildiğini ileri sürerek davalı Kooperatif adına olan tapunun iptali ile kendi adına tesciline, olmazsa yapılan ödemelerin güncelleştirilerek tahsiline karar verilmesi istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davacı, 16/07/2010, 02/11/2010 ve 10.02.2011 tarihli oturumlardaki beyanlarında; bağımsız bölümün davalı D. İnş..A.Ş tarafından 3. kişiye devredildiğini, tapu iptal ve tescil isteminin ifa edilemez hale geldiğini, davaya tazminat davası olarak devam ettiğini, tehdit ile davalılara 28.000,00- TL daha ödemede bulunduğunu, toplam ödemesinin 120.000,00- TL olduğunu ve isteği doğrultusunda tapunun boşandığı eşi E. Y.'a devredildiğini, 44.000,00-TL’lik senedin iade edilmediğini belirtmiştir. Davacı vekili 16.10.2010 tarihli dilekçesinde davacının şantaj ve tehdit yolu ile davalılara bir miktar daha para ödeyerek ve içi yapılmamış halde dairesini eşinin üstüne aldığını, dairenin sözleşme tarihinden tam 4,5 yıl sonra şantajla Haziran 2010 tarihinde teslim edildiğini bildirmiştir. Mahkemece, davacı ve davalı D. İnş. A.Ş. arasında yapılan sözleşmenin resmi düzenlenmediğinden geçersiz olduğu, davacının harici sözleşme kapsamında davalı şirkete ödediği bedeli denkleştirici adalet ilkesine göre isteyebileceği gerekçesi ile davalı D. İnş.. A.Ş yönünden davanın kabulüne, davacının feragatı nedeni ile davalı S.S. E. E. Konut Yapı Kooperatifi hakkında ise esasa ilişkin karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Davacının talebi davalı D.İnş..A.Ş ile imzalanan harici satış sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshedilmesi ve tapunun verilmemesi nedeniyle tapu iptali ve tescili olmazsa ödenen satış bedelinin güncellenerek tahsiline ilişkindir.Davacı daha sonra tapunun 3. kişiye devredilmesi nedeniyle davasına tazminat olarak devam etmiştir. Ancak davacı ve vekilinin yukarıda açıklanan beyanlarından dava konusu dairenin tapusunun davacının isteği doğrultusunda yargılama esnasında 15.06.2010 tarihinde davacının eski eşi E. Y.’a devredildiği ve davanın konusunun kalmadığı anlaşılmaktadır. Dava konusu dairenin tapusunun devri için yargılama esnasında davalılara tekrar para ödediği, şantaj ve tehditle ibraname imzalayarak dairenin tapusunu alabildiğine dair davacının iddiaları ise ayrı bir davanın konusunu oluşturur. Her dava açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilir ve mahkemece talepten fazlasına hükmedilemez

.06.2010 tarihinde davacının eski eşi E. Y.’a devredildiği ve davanın konusunun kalmadığı anlaşılmaktadır. Dava konusu dairenin tapusunun devri için yargılama esnasında davalılara tekrar para ödediği, şantaj ve tehditle ibraname imzalayarak dairenin tapusunu alabildiğine dair davacının iddiaları ise ayrı bir davanın konusunu oluşturur. Her dava açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilir ve mahkemece talepten fazlasına hükmedilemez. Açıklanan nedenlerle mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yargılama esnasında tapuyu alan davacıya ödediği satış bedelinin de güncellenerek iade edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:1-Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı D. İnşaat…A.Ş. yararına BOZULMASINA, 2-İkinci bentte açıklanan nedenle davalı D. İnşaat…A.Ş.’nin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 3.210.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2285, Karar No: 2015/2389, Tarih: 24.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2285 E.  ,  2015/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırıszlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCY'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı ” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek toplam 122 TL değerinde 1 adet kaynak hortumu ucuna takılan şalama tabir edilen pirinç malzeme, bir adet keski aleti, 1 adet bakır çaydanlık, 1 adet eski su sayacı, 2 adet pirinç kaynak lambası, 2 adet pirinç kolon havalığını aldığı anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma imkanı olmadığı gözetilmeden sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye; diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5105, Karar No: 2013/5513, Tarih: 18.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5105 E.  ,  2013/5513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

...-Dairemizin 08.05.2013 tarihli geri çevirme kararı yerine getirilmeden dosyanın iade edildiği anlaşılmıştır. Gerekçeli karar "davalı....i Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Başkanı" olduğu belirtilerek imzalı temyiz dilekçesi ile temyiz edilmiş ise de temsilcinin adı ve soyadı temyiz dilekçesinde yazılı olmadığından, kooperatif yetkilisi tarafından temyiz edilip edilmediği hususunda tereddüte düşülmüştür. Mahkemece, gerekçeli karar, davalı kooperatif tüzel kişiliğine tebliğe çıkarılmış ise de, temsil yetkisinde olduğu gibi, temyiz yetkisi de 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 60. anasözleşmenin 44/... ve 46. maddesine göre belirlenmelidir.

Mahkemece, ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan gerekçeli kararın tebliğ ve temyiz tarihi itibariyle anılan kooperatifin yetkili temsilcisi ya da temsilcilerinin kimler olduğu sorularak ve imza sirküleri getirtilerek, hükmü temyiz eden yetkilinin imzasından yola çıkılarak kimliği tespit edildikten sonra tespit edilen şahsın münferiden yetkili olduğunun belirlenmesi halinde işlem yapılmaksızın; anılan şahıs dışında başka bir yetkilinin de birlikte imzası gerektiğinin belirlenmesi halinde diğer kişi ya da kişilere temyiz dilekçesi ve işbu geri çevirme kararı tebliğ edilerek temyize muvafakat edip etmedikleri hususunda imzalı yazılı dilekçeleri alınıp, usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak bir tutanakla belirlendikten sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi; temyiz eden kişinin yetkililerden birinin olmadığının anlaşılması halinde temyiz isteminin mahkemece HUMK'nın 432/.... maddesi uyarınca reddedilmesi için dosyanın ikinci kez geri çevrilmesi gerekmiştir. Geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirilmemesi dosyanın sürüncemede kalmasına ve adaletin gecikmesine neden olduğundan bu kez geri çevirme gereklerinin yerine getirilmesi hususunda daha dikkatli ve itinalı davranılması, aksi halin sorumluluk doğuracağının bilinmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21833, Karar No: 2020/14233, Tarih: 28.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/21833 E.  ,  2020/14233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 25/08/2016 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; bu husus araştırılarak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun öldüğünün tespit edilmesi halinde, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1725, Karar No: 2011/3443, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/1725 E.  ,  2011/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince davacı arsa sahibine kararlaştırılandan eksik daire verilmesi sebebiyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı ve dava dışı arsa sahipleriyle davalı yüklenici arasında ... 1. Noterliği'nde Düzenleme Şeklinde yapılan 21.12.1995 gün 15880 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin özel şartlar bölümü 3.a) maddesinde davalı yüklenicinin arsa sahiplerine ait arsa üzerinde yapacağı inşaatta 110-120 m2 arası alanlı 150 daire yapabileceği hesabıyla mal sahiplerine toplam 64 daire ve davacıya 13 daire verileceği kararlaştırılmıştır. Dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporlarına göre 925 ada 21 parselde 9, 1920 ada 1 parselde 4 blok olmak üzere toplam 13 blok halinde 130 daire yapımı için inşaat ruhsatı alındığı ve inşaatların tamamlandığı, 2 blok halindeki inşaatın yapılmadığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda gerekli zemin incelemeleri, mühendislik hesapları ve uygun temel seçimleri yapılarak binaların inşa edilmesinin mümkün olduğu ve 2 blokun mevcut duruma göre yapılmamasında davalı yüklenicinin %100 kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de, İnşaat Mühendisleri Odası ...Şubesi mühendislerince davalı yüklenicinin talebi üzerine düzenlenen 12.08.1999 tarihli raporda 14 ve 15. Blokların yapılmasının mümkün olmadığı bildirilmiştir. Yine davalı yüklenicinin başvurusu üzerine ilgili Belediye Fen İşleri bölümünden verilen 07.09.1999 tarih 1170 sayılı yazı cevabında da 14 ve 15 nolu blokların İnşaat Mühendisleri Odası ...Şubesi mensuplarınca düzenlenen 12.08.1999 tarihli rapora göre yapılmasının mümkün olmadığı, sözkonusu rapor doğrultusunda yeni bir yerleşim alanıyla Belediye'ye müracaat edilmesi gerektiği bildirilmiştir. Alınan raporlar, Belediye'nin davalı yükleniciye verdiği cevabi yazı karşısında çelişkili hale gelmiş olup, mahkemece hükme esas alınan raporun üstün tutulma nedeni ve gerekçesi açıklanmamıştır.