muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13452, Karar No: 2015/12388, Tarih: 01.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/13452 E.  ,  2015/12388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

TCK'nın 184. maddesinin 12/10/2004 tarihinde yürürlüğe girmesi, sanığın soruşturma aşamasında verdiği beyanında suça konu yeri 40 yıla aşkın bir süre önce yaptırdığını, çelik çatıyı ise 2013 yılında yaptığını belirtmesi karşısında, ruhsatsız olan zemin, 1. ve 2. katların yapım tarihinin kesin olarak saptanmasına yönelik olarak, binaya ait elektrik, su ve telefon aboneliklerine ilişkin belgelerin ilgili kurumlardan temin edilmesi, çevre konutlarda oturanların ve tutanak düzenleyicilerin tanık sıfatıyla dinlenilmesi, zemin, 1., 2. katların 12/10/2004 öncesi yapılıp yapılmadığı konusunda, yine 2013 yılında yapıldığı belirtilen çatı sundurmanın bina vasfında olup olmadığı, yapılan sundurmanının, taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemlerden olup olmadığı konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yerinde olmayan ve eksik kovuşturmaya dayananan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2915, Karar No: 2019/618, Tarih: 21.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/2915 E.  ,  2019/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davacı ile davalının dava konusu 1595 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki D blok 14 nolu bağımsız bölümde ½' şer hisselerle malik olduklarını, taşınmazın satın alındığı tarihten itibaren davalının tasarrufunda olduğunu, davalının bir dönem taşınmazda ikamet ettiğini, daha sonrasında ise kira geliri elde ettiğini ve davacıya hiç ödeme yapmadığını, taraflar arasında ... Sulh Hukuk Mahkemesinde 2013/538 Esas ve 2014/137 Karar sayılı dosya ile ortaklığın giderilmesine karar verildiğini, bu nedenle taşınmazın satın alındığı tarihten sonra davacı payına isabet eden 1000 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Bilirkişi raporu sonrası davacı vekili 05.01.2015 havale tarihli dilekçesi ile talebini 10.820 TL artırarak bu miktara dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı; süresinde verdiği cevap dilekçesi ile ecrimisilin zamanaşımına uğradığını, temerrüte düşürülmediği için faiz talebinin haksız olduğunu taşınmazın tüm kapı, dolap, parke vs. masraflarını kendisinin karşıladığını, 3 ay boyunca söz konusu taşınmazın kullanılmadığını, bu nedenlerle davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddine esasa girilmesi halinde ise masraf ve giderlerin alacaktan mahsup edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın hukuksal semere elde edilen yerlerden olan konut olduğu intifadan men koşulu oluşmadığı, hüküm kurmaya elverişli rapor doğrultusunda davanın ıslah dilekçesi de dikkate alınarak kabulüne 11.820 TL ecrimisil alacağının 1000 TL sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile 10.820 TL'sinin ıslah tarihi olan 05.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm davalı asil ... tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, davasu konusu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Açıklanan bilgiler ışığında somut olaya gelince; dava konusu 1595 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki bodrum, 1 zemin 5 normal katlı 4 adet kagir apartman ve arsası vasfındaki taşınmazın D blok 14 nolu bağımsız bölüm olan mesken 17.02.1998 tarihinde satış yoluyla ½ şer hisse ile davacı ve davalı adlarına kayıtlıdır. Dava dilekçesinde davacı vekili dava konusu taşınmaza ilişkin 17.02.1998 tarihinden sonraki döneme ilişkin ecrimisil isteminde bulunmuş olup mesken niteliğindeki bu taşınmazı davalının bir dönem kendisinin kullandığı, daha sonra ise kiraya vererek kullandığı belirtilmiştir. Bu durumda davalının dava konusu taşınmazı hangi tarihler arasında bizzat kullandığı, hangi tarihler arasında ise kiraya verilmek suretiyle kullandığı intifadan men koşulunun oluşup oluşmadığının belirlenmesi açısından önem arz etmektedir . Şöyle ki; dava konusu taşınmaz mesken olmakla birlikte kiraya verildiği takdirde ve dava paydaşlar arasında olmak koşuluyla intifadan men aranmamaktadır. Aksi halde paydaş olan davalının bizzat kullanımı için intifadan men koşulunun araştırılması gerekmektedir. Mahkemece bu ayrımın net bir şekilde yapılarak taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davası da göz önünde bulundurmak kaydıyla intifadan men koşulunun araştırılması gerekirken herhangi bir araştırma yapılmaksızın “dava konusu taşınmaz hukuksal semere elde edilen yerlerden olan konuttur” denilmek suretiyle intifadan men koşulunun aranmadığının belirtilmesi doğru görülmemiştir.

2. Mahkemece alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal

tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

Özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayice göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olayda bilirkişi raporunda davalı tarafından süresinde yapılmış zamanaşımı itirazı ve faydalı masraflara ilişkin talebi dikkate alınarak yapılan hesaplamada herhangi bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte binanın şehre uzaklığı nüfus yoğunluğu yıllık ortalama enflasyon değerleri dikkate alınmak suretiyle davanın açıldığı 2014 yılı aylık kira bedeli belirlenerek diğer yıllar azaltılmak suretiyle belirleme yapılmışsa da yukarıdaki ilkede de belirtildiği üzere öncelikle ilk dönem için rayiç bedel belirlenip sonraki ilerleyen yıllara ÜFE artış oranı yansıtılarak ecrimisil belirlenmesi yapılması gerekirken tam tersi yol izlenerek hesaplama yapılması da doğru görülmemiştir. Mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usuli müktesep hak gözetilmek suretiyle yeniden bilirkişi raporu alınması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı asil ...’in temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı kararın BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6240, Karar No: 2019/566, Tarih: 04.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6240 E.  ,  2019/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke teslimine ilişkin olarak açılan davada ... .... Sulh Hukuk ve ... ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekenin teslimi talebine ilişkindir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sisteminden alınan nüfus örneğinde murisin MERNİS adresinin "... Mahallesi, ... Cad. No:54 İç Kapı No:... .../..." olduğu UYAP sistemi üzerinden yapılan adres araştırmasında huzurevine girmeden önceki 27/08/2013 tarihli MERNİS adresinin "... Mahallesi, ... Sokak No:132/3 .../..." olduğu anlaşılmış,... Vakıf ve Huzurevi Müdürlüğü ve kolluğa müzekkere yazılarak söz konusu adresin huzurevi adresi olup olmadığı ve murisin ölümünden önceki MERNİS adresi sorulmuş, gelen müzekkere cevapları incelendiğinde murisin alınan nüfus kaydındaki adresin ... Vakıf ve Huzurevi Müdürlüğüne ait adres olduğunun, murisin huzurevine girmeden önceki MERNİS adresinin "... Mahallesi ... Sokak ... Bey Apt. No:132/3 .../..." olduğu olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise müteveffa ...' un UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneği ve adres araştırması formunun incelenmesinde, nüfusa kayıtlı adresinin "... Mah. ... Cad. N.54/... .../ ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." denilmektedir. TMK'nın 19/.... maddesinde de "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de, müteveffanın sürekli kalmak amacıyla huzurevine yerleştiği ve ölüm tarihine kadar huzurevinde yaşadığı anlaşılmaktadır. Müteveffanın nüfus kaydında gösterilen yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi ... Cad. No:54 İç Kapı No:... .../..." adresi olduğu, bu adresin de huzurevi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10906, Karar No: 2017/13034, Tarih: 12.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/10906 E.  ,  2017/13034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davalı aleyhine işçilik alacaklarının tahsili talebi ile dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda yıllık izin ücreti alacağının dava açıldıktan sonra ödendiği gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacağı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içerisinde davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Ülkemizde T.C. Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen;

“ MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

Davacının çalıştığı davalı işyerinin 667 Sayılı KHK. nin 2. maddesi uyarınca kapatılmasına karar verilen kurumlara ilişkin listede yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından dava hakkında 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harçlarının ilgililere iadesine, 12.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12441, Karar No: 2015/5040, Tarih: 05.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12441 E.  ,  2015/5040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.03.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın geldisi olan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiği ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararının sınırlarında kaldığını, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile de dava konusu taşınmazların arsa vasfı ile 4342 sayılı Mera Kanunun 3. maddesindeki şartların oluşmamasına rağmen davalı Belediye adına tescil olunduğunu, bu tescilin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Belediye, 4342 sayılı Mera Kanunun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, kadastronun çalışmalarının çok uzun süre önce yapılmasına rağmen davanın şimdi açılmasının kötüniyetli bir girişim olduğunu, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların yoğun yerleşim alanında kalmadığı, üzerinde yapı ve ağaç bulunmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanunun Geçici 3. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine vekili ve davalı Belediye vekili temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmı ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ... adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.