muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7262, Karar No: 2017/2298, Tarih: 27.04.2017

Yukarıda izah edilen oluşa uygun şekilde beyanda bulunan müştekinin, sanığın eşgalini verdiği,

Meydana gelen olay nedeniyle kolluk tarafından geniş çaplı soruşturmanın yürütüldüğü sırada müştekinin tarif ettiği eşgale benzer bir kişinin bu olaydan ayrı olarak üç kız çocuğuna daha yönelik cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiğinin belirlendiği, sanığın işlediği bu suçlar sırasında, geride bıraktığı delillerden yola çıkılarak eşgalinin belirlendiği ve 28.09.2009 tarihinde yakalandığı,

Sanık ...'in olayla ilgili savunmasında özetle; mağdure ... hatırlamadığını, olayın olduğu tarihte bir arkadaşıyla maça gideceğini, apartmanın önünde beklerken karşı apartmanın önünde oyun oynayan çocuklar gördüğünü, çocuklardan birinin kız olduğunu, kız çocuğunun yanına giderek yanaklarıdnan öptüğünü, cinsel organına dokunmadığını, külot yada bezini çıkarmadığını, çocuk gördüğü zaman kız erkek ayırt etmeden sarılıp öpmek, okşamak ihtiyacı duyduğunu, küçük ... bulunduğu yerden farklı bir yere götürerek kendisine tacizde bulunmadığını savunduğu, duruşmada ise; alınan beyanlarında olayı hatırladığını, olay günü bir arkadaşı ile maça gideceklerini, onu beklediği sırada apartmanın önünde oıynayan çocukları gördüğünü, kız çocuğunu sevme maksatlı öptüğünü, kollarından tutarak "hoppa" yaptığını söylediğini, bodruma indirmediğini, cinsel amaçlı bir eylemde bulunmadığını, 11 yaşında geçirdiği bir kaza nedeniyle akıl durumunun değiştiğini, çocuklara karşı kendini kontrol edememe gibi durumları olduğunu savunarak olayı tevilli ikrar ettiği anlaşılmıştır.

Alanya İlçe Emniyet Müdürlüğünün 29.09.2009 tarih 2009/151 sayılı fezlekesi ve eklerine göre; sanığın 08.03.2009 tarihinde 2002 doğumlu ..., 04.09.2009 tarihinde 2003 doğumlu ....2009 yılının Ağustos ayında ... ... isimli kız çocuğuna da benzer şekilde cinsel istismarda bulunduğunun belirlendiği, bu konularla ilgili olarak da 2009/3421- 9953-10744 sayılı evraklar üzerinden soruşturmanın devam ettiği görülmüştür.

Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Anabilim Dalı Başkanlığı taraından düzenlenen 07.10.2009 tarihli rapor içeriğine göre; mağdure ...'ın maruz kaldığı elem neticesinde ruh sağlığının bozulduğunun tesbit edildiği anlaşılmıştır.

Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Anabilim Dalı Başkanlığı taraından düzenlenen 07.10.2009 tarihli rapor içeriğine göre; mağdure ...'ın maruz kaldığı elem neticesinde ruh sağlığının bozulduğunun tesbit edildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamındaki müştekinin aşamalarda değişmeyen beyanı, teşhis tutanağı, tanık Berkay Bal'ın beyanı, şüphelinin olayın gelişimine ilişkin dolaylı ikrarı, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 07.10.2009 tarihli rapor içeriği dikkate alındığında; sanığın, olay tarihinde evlerinin kapısı önünde yalnız olarak oynamakta olan küçük mağdure ...'ın evin giriş kapısından aşağı doğru götürerek geçici olarak alıkoymak suretiyle mağdurenin altındaki külotlu çorap ve çocuk bezini aşağı indirdikten sonra mağdurenin genital organlarına dokunduğu, mağdureyi öptüğü, bu suretle mağdureye karşı cinsel istismar ve alıkoyma suçlarını işlediği anlaşıldığından; sanığın cezalandırılması amacıyla verilen beraat kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2014/6902, Karar No: 2014/6500, Tarih: 10.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/6902 E.  ,  2014/6500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/1311-2013/1395

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kendisinden haksız olarak 1.918,00 TL. dosya masrafı alındığını ileri sürerek haksız olarak tahsil edilen 1.918,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme ile davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17886, Karar No: 2014/16250, Tarih: 02.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/17886 E.  ,  2014/16250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/204617

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2014

NUMARASI : 2012/1467 (E) ve 2014/348 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Sanık Ş.. B..'ın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 26.07.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/40519, Karar No: 2013/4043, Tarih: 04.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/40519 E.  ,  2013/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (KADIKÖY 2.İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta sonu ücreti ile TİS'den kaynaklı sosyal alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverene ait ....../ Kadıköy Alışveriş Merkezinde 09.10.2002-24.04.2008 tarihleri arasında net 750,00 TL ücretle çalıştığını, iş akdine işveren tarafından 24.04.2008 tarihinde son verildiğini, iş yerinde 10:00-22:00 saatleri arasında cumartesi pazar günleri dahil çalıştığını, haftalık iznini Pazartesi günü kullandığını, TİS gereğince verilmesi gereken parasal ve sosyal yardımların eksik ödendiğini, son yıla ait yıllık iznini kullanmadığını belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, TİS alacakları ile ulusal bayram-genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının çalışmakta olduğu balık reyonunda 20.04.2008 tarihinde alışveriş yapan bir müşteriyle tartıştığı ve küfür ederek müşteriye saldırdığını, disiplin kurulu kararı gereğince 25.04.2008 tarihinde iş akdinin 4857 sayılı İş Kn. 25/II maddesi gereğince ihbarsız ve tazminatsız olarak feshedildiğini, fazla mesai alacağının bulunmadığını, hafta tatili ücreti talebinin de reddinin gerektiğini, davacının tüm izinlerini kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının hizmet akdinin disiplin kurulu kararı ile feshedildiğini gösteren herhangi bir kanıt veya disiplin kurulu kararı dosyaya sunulmadığı ve usulüne uygun feshin varlığı davalı tarafça kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacı tanık beyanları doğrultusunda hesaplanan fazla mesai ücret alacaklarında uygun bir oranda indirim yapılmaması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16593, Karar No: 2016/11063, Tarih: 23.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/16593 E.  ,  2016/11063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı işçi, alt işveren işçisi arıza bakım elemanı olarak çalışırken iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altın alınmasını talep etmiştir.

Davalılar yetkisizlik itirazında bulunarak öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini, bunun kabul edilmemesi halinde davacının iş akdinin haklı nedenle feshi sebebiyle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının ... ilinin ... ilçesinde çalıştığı, davalılardan ...Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’nin ikametgahının ..., diğer davalı ...’ın ikametgahının ... olduğu anlaşıldığından; bu davaya bakmaya ortak yetkili mahkeme olan ...Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile mahkemenin yetkisizliğine ve talep halinde dosyanın yetkili ... Nöbetçi Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, İş Mahkemelerinde açılacak her davanın, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabileceği, bunlara aykırı sözleşmelerin muteber olmayacağı bildirilmiştir. Davalı ...’ın merkezi ... ili, diğer davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’nin merkezi ..., işin görüldüğü yer ise ... ili... ilçesidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 7. maddesinde ise, davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceği, birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkemenin ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı vereceği bildirilmiş ise de somut olayda bu olgunun gerçekleştiği ispat edilmediğinden bu düzenlemenin uygulama yeri bulunmamaktadır. Dava davalılardan birinin ikametgahında açıldığından mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, işin esasına girerek iddia ve savunma ile ilgili gerekli araştırma yapıldıktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3915, Karar No: 2019/2376, Tarih: 20.05.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/3915 E.  ,  2019/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalılar 1- ... 2-... ile davalı-karşı davacı ..., birleşen 2010/154 Esas sayılı davada davacı ... ile davalılar 1- ... 2-... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 27.11.2014 gün ve 2013/83-2014/264 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesi'nin 25.01.2018 gün ve 2015/6347-2018/224 sayılı ilamı aleyhinde davacı-karşı davalı birleşen dosya davalıları vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl, karşı ve birleşen dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklamış olup, asıl dava eksik işlerin giderim bedeli, karşı ve birleşen dava sözleşme dışı iş bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın 22.327,20 TL üzerinden kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nden verilen 25.01.2018 gün 2015/6347 Esas, 2018/224 Karar sayılı onama ilamına karşı, davacı-karşı davalı birleşen dosya davalıları arsa sahipleri vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.Karar düzeltme taleplerinin kural olarak temyiz incelemesini yapan ilgili Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de Yargıtay Büyük Genel Kurulu 09.02.2018 gün 2008/1 sayılı iş bölümü kararı ile 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dava dosyalarını inceleme görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı-karşı davalılar birleşen dosya davalıları arsa sahipleri vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı-karşı davalılar birleşen dosya davalıları arsa sahipleri vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl davada arsa sahiplerinin talep ettiği eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeliyle ilgili mahkemenin 29.04.2010 gün 2009/1 Esas 2010/108 Karar sayılı kararında, davanın 36.895,52 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiş, miktarla ilgili yüklenicinin diğer temyiz itirazları reddedilerek asıl davada verilen karar sadece avans faizi uygulanarak tahsil kararı verilmesi gerekçesi ile bozulmuştur. Bu halde asıl davada tahsiline karar verilen miktar bozma kapsamı dışında kaldığından yüklenici aleyhine kesinleşmiştir.Mahkemece verilen ilk karardan sonra 04.08.2010 tarihinde yüklenici tarafından arsa sahipleri aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/254 Esas sayılı dosyasında sözleşme dışı iş ve imalâtlar sebebiyle karşı davada saklı tutulan fazlaya ilişkin haklar nedeniyle 52.266,10 TL'lik alacak davası açılmış, 23.05.2013 gün 2013/193 Karar sayılı ilamı ile ek dava asıl dava ile birleştirilmiştir.Dairemizin 27.12.2011 gün 2010/7296 Esas 2011/7975 Karar sayılı bozma ilamında karşı davada talep edilen fiyat artışları nedeniyle tazminat ile enerji nakil hattının yerinin değiştirilmesi sebebiyle sözleşme dışı olduğu ileri sürülüp talep edilen bedelle ilgili istemin reddi gerektiği belirtilmiştir. Sözleşme dışı işlerle ilgili olarak da karşı dava dilekçesinde istenilen sözleşme dışı imalât bedelinin bir bölümünün ortak yerlere ilişkin olduğu, ortak yerlere ilişkin sözleşme dışı imalât yükleniciye düşen bağımsız bölümlerin de değerini arttırıyorsa bunların yapım bedellerinden arsa sahiplerinin sorumlu tutulması mümkün olmadığı, bunun dışındaki ortak yerlere yapılan sözleşme dışı imalâtlardan arsa sahiplerinin payları oranında ve vekâletsiz iş görme hükümlerine göre yapıldığı yıl serbest mahalli piyasa rayiçleri ile sorumlu tutulacağı kabul edilmiştir. Davalı-karşı davacının karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada inşaat mühendisi bilirkişi verdiği 15.09.2014 tarihli ek raporunda ortak yerlere yapılan imalâtların 20.250,40 TL olduğu ve bu imalâtların yükleniciye ait bağımsız bölümler ve arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin değerini eşit ölçüde arttırdığı görüşünü bildirmiştir. Buna göre aynı bilirkişinin keşfe bağlı olarak verdiği 10.06.2009 havale tarihli raporunda bildirdiği 32.452,40 TL sözleşme dışı imalât bedelinden 20.250,40 TL'lik kısmının ortak alanlarda, geriye kalan 12.202,00 TL'lik kısmının arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerde yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu durumda mahkemece, davalar birleştirilse dahi bağımsız ve ayrı dava olma niteliğini yitirmedikleri ve asıl, karşı ve birleşen davalarda ayrı ayrı hüküm kurulması zorunlu olduğundan, arsa sahiplerince açılan asıl davada davanın 36.895,52 TL üzerinden ve bu miktar alacağa 05.05.2008 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanarak kısmen kabulüne, karşı davada fiyat artışı ve enerji nakil hattının yerinin değiştirilmesi ile ilgili talep edilip reddedilen 20.000,00 TL çıkartıldıktan sonra kalan 10.000,00 TL üzerinden ve birleşen davanında 2.202,00 TL üzerinden ve bu miktarlara da karşı ve birleşen dava tarihlerinden avans faizi uygulanarak tahsiline karar verilmesi gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan yanlış değerlendirme sonucu asıl ve karşı davada yazılı şekilde hüküm tesisi, birleşen dava ile ilgili hüküm kurulmaması doğru olmamıştır.Yerel mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü uygun görülmüştür.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalılar birleşen dosya davalıları arsa sahiplerinin diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi 25.01.2018 gün 2015/6347 Esas 2018/224 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme hükmünün davacı-karşı davalı birleşen dosya davalıları arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacı-karşı davalı birleşen dosya davalılarından alınmasına, ödediği karar düzeltme ve temyiz peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davacı-karşı davalı birleşen dosya davalılarına geri verilmesine, 20.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/30754, Karar No: 2010/33210, Tarih: 09.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/30754 E.  ,  2010/33210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/249161

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2007

NUMARASI : 2007/511

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Sanığın gerilim kancasının düşürmek suretiyle kaçak elektrik kullandığının, 01.08.2006 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağı, tutanak düzenleyici tanık Burhan Koç'un yeminli beyanı ve bilirkişi raporu ile anlaşılması karşısında suçun tüm unsurları ile oluştuğu gözetilmeden uttanak tanığının beyanına ve bilirkişi raporuna neden itibar edilmediği de açıklanmadan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2.Suç tarihi 01.02.2006 olduğu halde, kararda 10.02.2006 olarak hatalı yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.