muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5242, Karar No: 2018/274, Tarih: 18.01.2018

1980’li yıllara ait 1/20000 ve 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğrafları, topoğrafik harita ve ortofoto haritaları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi veya mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisinden oluşturulacak, bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle dava edilen yerin öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumları saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14

.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi, incelenmeli, yukarıda değinilen belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ve hava fotoğrafının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli yenin konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, ayrıca hava fotoğrafı stereoskop aleti ile üç boyutlu inceletilip çekişmeli yerin üzerinde neler gözüktüğünü belirtir şekilde yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, açıklanan yöntemlerle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde davacı gerçek kişiler yararına imar-ihya ve zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının araştırılması gerekeceğinden, bu kez fen, orman ve ziraat bilirkişiler tarafından dava konusu edilen taşınmazın bulunduğu yere ilişkin olarak 1980'li yıllara ait 1/20000 ve 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğrafları, topoğrafik harita ve kadastro paftası ile çakıştırıldıktan sonra mahalline uygulanmalı, stereoskop aletiyle incelenmeli, taşınmaz üzerinde tam olarak hangi tarihten itibaren zilyetliğin başladığı belirlenmeli, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlayıp tamamlandığı, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, zilyetliğin kesintiye uğrayıp uğramadığı, taşınmazın askeri kurum tarafından atış alanı olarak veya başka amaçla kullanıp kullanılmadığı, üzerine kamu kurumlarınca yapı veya tesis inşa edilip edilmediği, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli, 221 sayılı Amme Hükmi Şahısları veya Müesseseleri Tarafından Fiilen Amme Hizmetlerine Tahsis Edilmiş Gayrimenkuller Hakkındaki Kanun hükümleri de dikkate alınmalı, tahsis yapılan yerlerde gerçek kişi adına tescil kararı verilemeyeceği, zilyetliğin tespiti yönünde hüküm kurulacağı gözetilerek toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilip sonucuna göre 546 ada 24 parselin birleştirme sebebiyle kaydı kapatıldığından yeni 676 ada 50 parsel sayılı taşınmaz hakkında karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 18/01/2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/177, Karar No: 2024/4441, Tarih: 27.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/177 E.  ,  2024/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1832 E., 2023/228 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/556 E., 2022/294 K.

1-İlk Derece Mahkemesince, dava konusu Adana ili, ........ ilçesi, ........... Mahallesi, 9081 Ada 2 Parselde kayıtlı taşınmazın sözleşmeden sonra çevresindeki parseller ile tevhit edilerek Adana ili, ........ ilçesi, ......... Mahallesi, 9081 Ada 11 Parsel olduğu, davacı ...'ın da yeni oluşan parselde hissedar olduğu, bu nedenle yeni oluşan 11 parseldeki tüm hissedarların bir araya gelerek müteahhit ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapması gerekirken, bu konuda dosyada sözleşmelerin olmadığı, bu nedenle Adana 4. Noterliği'nin 10/07/2009 tarih ve 22168 yevmiye no.lu düzenleme şeklinde taşınmaz mal satış vaadine havi kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersiz olduğu, feshin ancak geçerli bir sözleşme için söz konusu olabileceği, bu şekilde açılmış bir davada “Çoğun içinde az da vardır.” kuralı gözetilerek sözleşmenin feshi istemi geçersizliğin tespitini de içerdiğinden sözleşmenin geçersizliğinin tespitine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, sözleşmenin geçersizliğinin tespitine, sözleşmeye dayanarak konulan Adana ili, Seyhan ilçesi, Kurtuluş mahallesi, 9081 ada 11 parsel sayılı taşınmazdaki 31/07/2009 tarih 24642 yevmiye no.lu şerhin kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı yüklenici .... vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davalı .... vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; taraflar arasında taliki şarta bağlı bir sözleşme imzalanmış olup, taliki şartın tüm hissedarlar ile sözleşme imzalanmaması nedeniyle gerçekleşmediği, sözleşme imzalandığı sırada geçerli olan imar planının iptal edildiği, dolayısıyla sözleşme imzalanırken esas alınan imar durumunun ortada kalmış olduğu, edimin ifası için karalaştırılan 30 aylık sürenin dolması nedeniyle yüklenicinin temerrüdünün gerçekleşmiş olduğu ve yine sözleşme tarihinden dava tarihine kadar geçen süre dikkate alındığında tahammül süresinin de dolmuş olduğu dikkate alındığında davalı ... vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı .... vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı .... vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17547, Karar No: 2014/9997, Tarih: 22.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17547 E.  ,  2014/9997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan ... İdaresi adına hazine vekilin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıkların temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

a-) Sanık ...'in suç tarihinden önce 26/08/2011 suç tarihli Erciş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/659 E - 2011/1013 Karar sayılı dosyasında da aynı nakil aracı ile kaçak sigara taşırken yakalandığı ve bu dosyada malen sorumlu ... aracın kendisine ait olduğunu, konu ile ilgili savcılıkta ifade verirken çekindiği için aracı Halit'e sattığını 23/08/2011 tarihli satış sözleşmesinin aracın başına bir iş gelirse diye kendi aralarında yaptıklarını beyan etmesi karşısında, malen sorumlunun iyiniyetli olduğunun kabulünün mümkün olmadığı anlaşıldığından dava konusu eşyanın aracın taşıma kapasitesine göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümü oluşturduğu da gözetilerek müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-) Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/04/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19099, Karar No: 2012/2121, Tarih: 07.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/19099 E.  ,  2012/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 07.02.2012 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların müşterek çocuklarından ... 16.01.1992 doğumlu olup, karar tarihinden önce 16.01.2010 tarihinde ... olmuştur. Mahkemece, bu çocuk için “eğitimine devam ettiği” gerekçe gösterilerek kararın kesinleşmesinden itibaren aylık 225 TL. iştirak nafakasının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir. İştirak nafakasının alacaklısı velayetin tevdi edildiği ana ya da babadır. Velayet statüsü ve velayet kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine katılma yükümlülüğü, çocuğun ... olmasıyla kendiliğinden sona erer (TMK.md.335,328/1). ... olduğu halde eğitimine devam eden çocuklar için; ana ve babanın bakım yükümlülüğü (TMK.md.328/2), ... olan çocuk tarafından açılmış bir nafaka davası varsa dikkate alınır. ... olan çocuk tarafından, açıklanan bakım yükümlülüğüne dayanılarak açılmış bir nafaka davası bulunmamaktadır. Öyleyse, karardan önce ... olan çocuk için, kararın kesinleşmesinden itibaren davacı yararına iştirak nafakası takdir edilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 nolu bendinden “…karar kesinleştikten sonra davacı ile müşterek çocuklar ... ve İbrahim ... için ayrı ayrı aylık 225 TL.’den toplam aylık 675 TL.” sözcüklerinin çıkartılmasına, yerine “…karar kesinleştikten sonra davacı ile müşterek çocuk İbrahim ... için ayrı ayrı aylık 225 TL.’den toplam aylık 450 TL.” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün açıklanan şekilde düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.02.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/486, Karar No: 2015/106, Tarih: 05.02.2015

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/486 E.  ,  2015/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 14 ve 7. Ceza Daireleri

Mahkemesi Ağır Ceza

Hükümlü B.. Ç.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün infazı aşamasında, Uşak İnfaz Hâkimliğince 30.01.2014 gün ve 63-63 sayı ile; 6411 sayılı Kanun gereğince hükümlünün cezasının şartlı salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazı talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükümlünün itirazı üzerine Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesince 21.02.2014 gün ve 91-91 sayı ile;

"5275 sayılı Yasanın 14/4. maddesinin, 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik hakkını kazanmamış olup açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte olan hükümlülere ilişkin olduğu, dolayısıyla 5275 sayılı Yasanın 105/A maddesi ile 14/4. maddesinin uygulama alanlarının farklı olduğu, 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik hakkını elde eden hükümlülere ilişkin olan 105/A maddesinin yedinci bendinin iptal edildiği bu suretle hükümlü hakkında Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesine açılan 2008/158 sayılı kamu davasında müsnet TCK'nın 109/2-3. maddesinin üst sınırının ondört yıla kadar olduğu ayrıca hükümlünün cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan üç yıl üç ay hapis cezası bulunmasının 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak sureti ile infazına engel teşkil etmediği dikkate alındığında ve Uşak Açık Ceza İnfaz Kurumu İdare Ve Gözlem Kurulu Başkanlığının raporu ile iyi halli olduğuna ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanması hususunda karar verilmek üzere dosyanın infaz hakimliğine gönderilmesine karar verilmiş olması dikkate alındığında, Uşak İnfaz Hakimliğinin 30.01.2014 tarih ve 63 sayılı kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kaldırılmasına, hükümlünün 6411 sayılı Yasa ile değişik 5275 sayılı Yasanın 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına" karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığınca 16.04.2014 gün ve 26732 sayı ile;

"Hakkında üst sınırı yedi yıldan az olmayan başka suçtan kovuşturma devam etmesi nedeniyle cezasının infazının açık ceza infaz kurumunda yapılmasına imkan bulunmayan hükümlünün sehven açık ceza infaz kurumunda bulunmasının infazda kazanılmış hak olmaz ilkesi gereğince lehine yorumlanamayacağı cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmemiştir" düşüncesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulması üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesince 26.04.2014 gün ve 6305-8806 sayı ile;

"Dosya ve kanun yararına bozma isteyen ihbarname içeriğine, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve 29.01.2014 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 günü yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca, hükümlü hakkında 5275 sayılı Kanuna göre yapılması gereken disiplin soruşturmasına ilişkin kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait olduğu, ..."

Yargıtay 7. Ceza Dairesince de 06.11.2014 gün ve 22855-18419 sayı ile;

"Hükmolunan ceza cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olup, bu cezanın infazı sırasında uygulanan ve temel yasa özellikleri taşıyan 5275 sayılı Kanunun özel ceza yasası kapsamında değerlendirilemeyeceği cihetle, kanun yararına bozma istemine konu hükmün konusuna ve Yargıtay Kanununun değişik 14. maddesi uyarınca, işin incelenmesinin Yargıtay 14. Ceza Dairesinin görevine dâhil olduğu,"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu tarafından değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 14 ve 7. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; hükümlü hakkında 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesi gereğince verilen karara karşı kanun yararına bozma isteminin hangi Özel Dairece değerlendirilmesi gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca işbölümüne ilişkin hazırlanıp 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren 12.05.2011 gün ve 2011/1; 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren 09.02.2012 gün ve 2012/1; 01.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren 21.01.2013 gün ve 2013/1; 01.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 24.01.2014 gün ve 2014/1 sayılı kararlarına göre, özel ceza kanunlarından doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suçlara ilişkin temyiz incelemesi görevi Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait olduğundan, özel ceza kanunu niteliğindeki 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun uyarınca verilen karara yönelik kanun yararına bozma isteminin de Yargıtay 7. Ceza Dairesince incelenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 14. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olup, kanun yararına bozma konusu kararla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 7. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 7. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın 7. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 06.11.2014 gün ve 22855-18419 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 7. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14647, Karar No: 2018/21077, Tarih: 04.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14647 E.  ,  2018/21077 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan... Temizlik İnş. Turz. Taş. ve Hizm. Org. Öz Eğtm. Hiz. Ltd. Şti. ile ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 04/10/2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4864, Karar No: 2015/14894, Tarih: 01.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/4864 E.  ,  2015/14894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile yapılan ilamsız icra takibinde; ihbar ve kıdem tazminatı alacağı ve işlemiş faiz olmak üzere toplam 11.491,12 TL alacağın, takip tarihinden itibaren asıl alacak için hesaplanacak 3095 sayılı Yasa uyarınca ...'nın kısa vadeli kredilere uyguladığı yıllık %60 oranından az olmamak üzere değişen oranlarda faizi ile tahsilinin istendiği, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, takibin kesinleşmesinden sonra icra müdürlüğünce yapılan 11.11.2013 tarihli dosya hesabında esas alınan %60 faiz oranının fahiş olduğunu ileri sürdüğü, mahkemece, takip dayanağı belgede taraflarca İş Kanunu'nda öngörülen faizlerin, iş akdinin feshi tarihinden itibaren işlemeye başlayacağının kabul edilmiş olması nedeniyle, takipten sonrası için kıdem tazminatı alacağı yönünden bir yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı, ihbar tazminatı alacağı yönünden ise, yıllık %9 yasal faiz oranı üzerinden hesaplama yapan 04.11.2014 havale tarihli bilirkişi raporu esas alınarak şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre takip talebinde istenen faiz oranının cinsinin belirtilmesi ya da istenen faiz oranının o tarihte uygulanan yasal veya ticari faiz oranlarından birine denk gelmesi durumunda, o cins faiz oranının istendiğinin kabulü gerekeceğinden ödeme emrine yasal sürede itiraz edilmemiş olsa bile faizin, istenen faiz türüne göre ve değişen oranlarda hesaplanması gerekir. Ancak, takipte talep edilen ve itiraz edilmeyerek kesinleşen işleyecek faizin, türünün gösterilmemesi ve oranının da yasal ya da ticari faiz oranlarından birine denk gelmemesi halinde aynı sonuca varılamaz. Bu durumda, itiraz edilmeyerek kesinleşen oran üzerinden faizin hesaplanması gerekir.

Somut olayda, takip kesinleştiğinden işlemiş faiz miktarına yönelik olarak bir değerlendirilme yapılamaz ise de, alacaklı tarafından takip talebinde yürütülmesi istenen işleyecek %60 faiz oranının türünün, 3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesi gereğince avans faizi olarak kabulü gerekip, takipten sonrası için, dönem dönem değişen oranlarda avans faiz hesaplamasının yapılması gerekir. Belli dönemlerde faiz oranlarının değişkenlik göstermesi sebebi ile takip talebinde istenen ve takip öncesi dönem için kesinleşen faiz oranının, borç ödeninceye kadar aynen uygulanması gerekmez.

O halde, mahkemece, yukarıda değinilen açıklamalar doğrultusunda gerekirse ek rapor alınmak suretiyle takibin kesinleşmesinden sonraki döneme ilişkin olarak değişen oranlarda avans faiz oranları üzerinden Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde hesaplama yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; anılan hususlar dikkate alınmaksızın düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.