muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5538, Karar No: 2011/6263, Tarih: 01.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/5538 E.  ,  2011/6263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki baz istasyonunun kaldırılması davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 25/01/2011 gün ve 2011/54-2011/505 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı ... Hiz. A.Ş vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş ve dairemizin 25.01.2011 tarih ve 2011/54-595 sayılı ilamı ile onanmıştır. Davalının karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki, Dairemizce karar onandığından karar düzeltme istemi kabul edilerek Dairemizin onama kararı kaldırılıp, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 25.01.2011 gün ve 2011/54-2011/595 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve hükmün davalı yararına yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verimesine gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddi gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz. 01/06/2011
Yargıtay — Esas No: 2017/1627, Karar No: 2018/45, Tarih: 16.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/1627 E.  ,  2018/45 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davanın davacısı-birleşen davanın davalısı vekili ve asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi olduğunu, yüklenici tarafından yapılacak binalardan 20 dairenin arsa maliklerine ait olacağının ve dairelerin anahtar teslimi olarak teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, sözleşmeye göre kademeli teslim koşulu getirildiğini, ancak yapılan imalata göre davalıların tapuda bu koşula uygun olarak devir yapmadıklarını, inşaatın bittiğini ileri sürerek davanın kabulü ile sözleşmeye göre asıl davada davacıya devir edilmesi gereken %80'lik payın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile asıl dava davacısı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalılar vekili, davacı yüklenici şirketin sözleşme hükümlerine göre edimlerini yerine getirmediğini, sözleşme hükümlerine göre inşaat ruhsatının alındığı 20.04.2009 tarihinden itibaren 24 ayın dolduğu tarih olan 20.04.2011 tarihinde binanın bitirilerek taraflarına teslim edileceği kararlaştırılmış olmasına rağmen halen teslim edilmediğini, projeye aykırı imalatlar yapıldığını, yapılan işlerin onaylı projeye uygun olmasının sözleşmeye uygun olacağı anlamına gelmeyeceğini, tapu borcunun muaccel hale gelmediğini, bu konuda herhangi bir ihtarnamenin ulaşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, davalı tarafın kat karşılığı inşaat sözleşmesi hükümlerine göre edimlerini zamanında yerine getirmediğini, sözleşmeye aykırılıklar bulunduğunu ileri sürerek sözleşmenin aynen ifası ile müvekkillerine ait A Blokun tamamı ile C Blokta 8 adet dairenin eksiksiz ve ayıpsız olarak müvekkillerine teslimini, sözleşmeye göre tamamı müvekkillerine ait olan A Bloktaki daire ve ortak alanların sözleşmeye aykırı olarak ayıplı ve noksan yapılmasından dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla tazminat olarak şimdilik 50.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsiline, dairelerin zamanında teslim etmemesi nedeniyle teslim tarihi olan 20.04.2011 tarihinden itibaren sözleşmenin 2.maddesine göre her ay için o günün şartlarına göre tahakkuk eden rayiç kira alacaklarından şimdilik 150.000,00 TL nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, kat karşılığı inşaat sözleşmesine bağlı olarak yüklenici tarafından protokol ile taahhüt edilen ve ruhsat tarihinden A Blokun teslimine kadar ödenmek üzere oluşan şimdilik 50.000,00 TL kira yardımı alacağını faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, arsa maliklerine verilecek blokta blok cephesinin maksimum ayarlandığını, inşaat sözleşmesine göre arsa sahiplerine 20 daire verileceğini kalan dairelerin yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığını, A Bloktaki bütün dairelerin mal sahibine verileceğinin kararlaştırıldığını, bu nedenle 20 dairenin tamamının istenirse .

Blokta toplanabileceğini dairelerin dublex olmasının farklı metrajda olmalarını gerektirmediğini, davacıların kademeli ferağ hükmünü yerine getirmediklerini ve inşaatların kontrolünün sözleşme ile arsa sahiplerine verildiğini, arsa sahiplerinin vekili olar ...'ın inşaatı her zaman kontrol ettiğini, proje değişiklikleri ve dairelerdeki farklılıkları kabul ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmeye göre yapılan proje ve tadilat projeleri uyarınca inşaatın yapılmış olduğu, inşaatın tamamlandığı çevre düzenlemesinin yapıldığı ve bağımsız bölümlerin kısmen kullanıldığı, sözleşmede kademeli teslim koşulu getirildiği, A Blokun tamamı ile C Blokta 8 dairenin arsa maliklerine verileceği kararlaştırıldığı,bu nedenle projede sonradan yapılan değişiklik nedeniyle artırılan dairelerin yükleniciye ait olacağı konusunda ayrı bir anlaşma taraflar arasında yapılmadığı ve A Bloktaki dairelerin tamamı ve C Bloktaki 8 dairenin arsa sahiplerine ait olacağı, mahkemece yüklenici şirkete yetki verilerek yargılama aşamasında kat irtifakı kurulduğu, davaların açıldığı tarihte arsa maliklerine düşen dairelerin yüklenici firma tarafından teslim edilmediği, A Bloktaki ayıp ve eksik işler nedeniyle istenilen tazminat talebi açısından sözleşme ve arsa maliklerinin de imzasının bulunduğu inşaat ruhsatı ve eki olan proje tadilatlarına göre yapılmış olduğu, inşaatın yapılma aşamasında arsa maliklerinin denetleme yetkisi bulunduğu, taraflar arasında imzalanan ve dosyaya ibraz edilen 27.03.2008 tarihli sözleşmede inşaat yapım dönemi için kira ödeneceği kararlaştırıldığı gerekçeleri ile asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulü ile 150.000,00 TL kira tazminatının 11/12/2012 tarihinden , 76.185,74 TL nin ise ıslah tarihi olan 28.10.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, A blok için istenilen ayıplı ve eksik iş nedeniyle tazminat talebinin reddine, A blok'un tamamı ve C blok'un 1 ve 2.katındaki 5, 6, 7, 8 , 9 , 10, 11 ve 12 nolu bağımsız bölümlerin davacılara teslimine, A blokta inşaat yapım dönemi için talep edilen 50.000,00 TL kira yardımı talebinin kabulü ile 50.000,00 TL'nin 11.12.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı asıl davanın davacısı-birleşen davanın davalısı vekili ve asıl davada davalılar- birleşen dava davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı asıl davanın davacısı-birleşen davanın davalısı vekili ve asıl davada davalılar- birleşen dava davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davanın davacısı-birleşen davanın davalısı vekili ve asıl davada davalılar- birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davanın davacısı-birleşen davanın davalısı vekili ve asıl davanın davalıları- birleşen davanın davacıları vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11462, Karar No: 2010/11287, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/11462 E.  ,  2010/11287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi zararları SSK'ca karşılandığından istemin reddine karar verilmiştir.

Davacının maddi zararları, davacı tarafından önceden bilinmesi mümkün olmayan katsayı artışları sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerinin zararı karşılaması nedeniyle red olunduğundan maddi tazminatın reddi nedeniyle, davalı yararına avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3. bendinin silinerek, yerine, “Davacının maddi zararları, davacı tarafından önceden bilinmesi mümkün olmayan katsayı artışları sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerinin zararı karşılaması nedeniyle red olunduğundan maddi tazminatın reddi nedeniyle davalılar yararına avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/40575, Karar No: 2011/1479, Tarih: 01.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/40575 E.  ,  2011/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/320627

MAHKEMESİ : Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2006

NUMARASI : 2006/101

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

20.01.2004 günlü kurumda kaydı olmayan sayaçtan geçirilerek kaçak elektrik kullanıldığına ilişkin suç tutanağı kapsamı karşısında; hangi tarihte sanığın işyerinin sayacının söküldüğü araştırıldıktan, ticarethanede kullanılan elektrikli aletlerin normal kullanım süreleri dikkate alınarak tespit edilecek kurulu güç ile sayaçta okunan tüketim miktarının orantılı olup olmadığı belirlendikten ve tutanak düzenleyici tanıklar dinlendikten sonra, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği değerlendirilmelidir. Bu incelemeler yapılmadan salt sanığın kullandığı elektriğin tespit anında sayaçtan geçtiğinden bahisle sanığın beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9960, Karar No: 2013/12501, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/9960 E.  ,  2013/12501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin tarımsal sulama alet ve ekipmanlarının satışını yaptığını, mevcut işyerinin dar olması nedeniyle yetersiz kaldığını, kiralananı 24.02.2012 ihtiyaca dayalı olarak satın aldıklarını belirterek davalının tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığını, taşınmazın devrinin muvazaalı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi, henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Somut olayda; davacı kiralananı 24.02.2012 tarihinde satın almış, 09.02.2012 tarihinde davalıya tebliğ edilen ihtara dayalı olarak 06.09.2012 tarihinde bu davayı açmıştır. Dinlenen davacı tanıkları davacının, davaya konu yerin bitişiğinde tarımsal sulama alet ve ekipmanlarının satışını yaptığını, davacının mevcut işyerinin yaptığı işe yetmediğini belirtmişlerdir. Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda da davacının halen faaliyette bulunduğu işyerinin 19m2 büyüklüğünde olup yapılan iş için yetersiz kaldığı belirtilmiştir. Yapılan işin niteliği ve kapasitesi nazara alındığında daha geniş bir yerin tahsisinin gerekli olduğu dinlenen tanıklar ve bilirkişi raporu ile sabittir. Davacı iktisap ettiği dava konusu yer için 6570 sayılı Kanunun 7/d maddesine dayanarak bu davayı açmıştır. İktisabın muvazaalı olduğuna ilişkin savunma ve delillerin bu davada incelenme yeri bulunmamaktadır. Mevcut delil durumuna göre davacının ihtiyacının gerçek ve samimi olduğu kanıtlanmakla birlikte dava konusu taşınmazın ihtiyaca elverişli olup olmadığına ilişkin bir araştırma veya tespit yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece bu yön üzerinde durulup bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1867, Karar No: 2019/6315, Tarih: 26.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/1867 E.  ,  2019/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı S.S. ... Kasabası Sulama Kooperatifi aleyhine 05/11/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminatın kısmen kabulüne, manevi tazminatın kabulüne dair verilen 08/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminatın kısmen kabulüne, manevi tazminatın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dışı murisi ...’un davalı kooperatifin ortağı olduğunu ve taşınmazlarını davalının sulama suyu ile suladığını, murisi vefat edince mirasçılık hakkı gereği sulama hakkının da kendisine geçtiğini, taşınmazlarına mısır ektiğini ancak davalı kooperatif tarafından su verilmemesi sebebiyle mahsulün hasadı yapılmadan tarlada kuruduğunu, bu sebeple maddi zarara uğradığını, bu süreçte işsiz kaldığını ve başkalarına muhtaç olduğunu, kişilik haklarının da zarar gördüğünü, delil tespiti yoluyla zararını tespit ettirdiğini, bu zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, yoksun kaldığı geliri, destekleme bedelini, delil tespiti, dosya masrafını ve manevi zararının giderilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının murisinin kooperatife borcunun bulunması nedeniyle davacıya sulama suyu verilmediğini, davacının davalı kooperatifin üyesi olmadığını, açılan davanın hukuki dayanağının bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; keşif sonrası alınan bilirkişi raporları gereğince maddi tazminata ilişkin istemin kısmen kabulüne, manevi tazminata ilişkin istemin kabulüne karar verilmiştir.

a)Davacı vekili dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.908,00 TL mahrum kalınan gelir, 3.500,00 TL destekleme bedeli, 446,34 TL tespit masrafı ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, 23/01/2013 tarihinde ıslah talebinde bulunarak mahrum kaldığı geliri 16.927,60 TL olarak ıslah etmiş, mahkeme de maddi tazminat yönünden kısmen kabul kararı vererek mahrum kalınan gelir yönünden 18.127,48 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermiştir.