muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3758, Karar No: 2011/5116, Tarih: 04.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/3758 E.  ,  2011/5116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 28/09/2009 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... A.Ş ile ... A.Ş vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/05/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.04/05/2011
Yargıtay — Esas No: 2020/460, Karar No: 2020/3768, Tarih: 05.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/460 E.  ,  2020/3768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 06/02/2020 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’e karşı tehdit suçundan düzenlenen Amasya Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2014 gün, 2014/153 sayılı iddianame anlatımına göre, sanıkların yakınan ....’ten olan alacaklarını tahsil etme amacıyla yakınanı "Bu parayı bir şekilde senden alacağız, ya sana ya da çevrendekilere zarar vereceğiz, bizden kork." şeklinde sözlerle tehdit ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ...’in eylemlerinin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5431, Karar No: 2020/560, Tarih: 03.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/5431 E.  ,  2020/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen karara karşı, davalılar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait işyerinde 1999 – 2004 tarihleri arasında çalışmasına rağmen kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespitiyle sigorta primine esas gerçek kazançlarının tespitini talep etmiştir.

II- CEVAP

Davalılar ve fer’i müdahil vekilleri davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III- MAHKEME KARARI

A- İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

“Davanın kısmen kabulü ile,

Davacının davalı işverene ait .. sigorta sicil numaralı işyerinden davalı kuruma bildirilenler dışında,

01/01/2005-05/04/2005 tarihleri arasında 35 gün, günlük 16,29 TL ücretle daha 506 sayılı yasa kapsamında hizmet akdi ile çalıştığının tespitine,

Davacının kuruma bildirilen sürelerde davalılardan... Deniz Mahsulleri ve Balık Lokantası İşletmesi şirketine ait ... sigorta sicil numaralı işyerinden bildirilen ücretler dışında,

01/01/2012-31/01/2012 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 691,05 TL

01/02/2012-29/02/2012 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 691,05 TL

01/03/2012-31/03/2012 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 691,05 TL

01/04/2012-30/04/2012 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 691,05 TL

01/05/2012-31/05/2012 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 691,05 TL

01/06/2012-30/06/2012 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 691,05 TL

01/07/2012-31/07/2012 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 705,50 TL

01/08/2012-31/08/2012 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 705,50 TL

01/09/2012-30/09/2012 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 705,50 TL

01/10/2012-31/10/2012 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 705,50 TL

01/11/2012-30/11/2012 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 705,50 TL

01/12/2012-31/12/2012 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 705,50 TL

01/01/2013-31/01/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 748,08 TL

01/02/2013-28/02/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 748,08 TL

01/03/2013-31/03/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin748,08 TL

01/04/2013-30/04/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 748,08 TL

01/05/2013-31/05/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 748,08 TL

01/12/2012-31/12/2012 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 705,50 TL

01/01/2013-31/01/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 748,08 TL

01/02/2013-28/02/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 748,08 TL

01/03/2013-31/03/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin748,08 TL

01/04/2013-30/04/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 748,08 TL

01/05/2013-31/05/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 748,08 TL

01/06/2013-30/06/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 748,08 TL

01/07/2013-31/07/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 781,82 TL

01/08/2013-31/08/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 781,82 TL

01/09/2013-30/09/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 781,82 TL

01/10/2013-31/10/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 781,82 TL

01/11/2013-31/11/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 781,82 TL

01/12/2013-31/12/2013 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 781,82 TL

01/01/2014-31/01/2014 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 818,40 TL

01/02/2014-28/02/2014 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 818,40 TL

01/03/2014-31/03/2014 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 818,40 TL

01/04/2014-30/04/2014 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 818,40 TL

01/05/2014-31/05/2014 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 818,40 TL

01/06/2014-09/06/2014 tarihleri arasında gün bildirilmeksizin 218,24 TL prime esas kazanç daha bildirilmesi gerektiğinin tespitine,

Davacının diğer taleplerinin REDDİNE” karar verilmiştir.

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“Davacının davalı işverenlere ait işyerinde 01/01/2005 - 05/04/2005 tarihleri arası dönemde 35 günlük hizmet süresinin tespitine ilişkin olarak bordro tanığı statüsündeki beyanları ile kabul kararı verilen bu dönemin ispatlanmış olduğu, prime esas kazanç tespiti talebi yönünden Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı ile istikrar kazanan Yargıtay İçtihatları doğrultusunda davacının iddia ve taleplerini 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun; 288. Maddesi ile 6100 sayılı HMK' nın 200 - 202.maddesinde sayılan nitelikte yazılı delil ve belgelerle ispatlanamaması nedeniyle, mahkemece pirime esas kazanç tespiti talebi yönünden yazılı delil ya da yazılı delil başlangıcı bulunmadığı gerekçeleriyle;

“Davalı kurum vekili ile davalı şirket ve ... vekilinin istinaf istemlerinin kabulü ile Bakırköy 3. İş Mahkemesinin 2014/221 Esas, 2017/190 Karar sayılı karanının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

Açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile,

Davacının davalı işverene ait ... sigorta sicil numaralı işyerinde davalı kuruma bildirilenler dışında 01/01/2005 - 05/04/2005 tarihleri arasında 35 gün günlük 16,29 TL ücretle 506 sayılı Yasa kapsamında hizmet akdi ile çalıştığının tespitine,

Davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine” karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili, sadece tanık beyanlarına dayalı eksik incelemeyle karar verildiği,

Davacının davalı işverene ait ... sigorta sicil numaralı işyerinde davalı kuruma bildirilenler dışında 01/01/2005 - 05/04/2005 tarihleri arasında 35 gün günlük 16,29 TL ücretle 506 sayılı Yasa kapsamında hizmet akdi ile çalıştığının tespitine,

Davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine” karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili, sadece tanık beyanlarına dayalı eksik incelemeyle karar verildiği,

Davalı işverenler vekili, Bölge Adliye Mahkemesinin 35 günlük hizmet tespitine yönelik kabulünün yerinde olmadığı, iddianın kanıtlanamadığı, tanıkların bu tarih aralığına dair beyanlarının bulunmadığı, beyanları hükme esas alınan bir kısım tanıkların ise davalı işverenlerle husumetli olduğu, benzer dosyalarda verilen kabul kararlarının Yargıtay 21. HD. Tarafından bozulduğu,

Katılma yoluyla temyiz isteminde bulunan davacı vekili ise sigorta primine esas kazançlar yönünden verilen ilk derece mahkemesi hükmünün yerinde olduğu, davalıların temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği sebep ve gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1- Hizmet tespitine yönelik talep, 506 sayılı Kanun'un 79/10. ve 5510 sayılı Kanun’un m. 86/9. maddesine dayanmaktadır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Tanık beyanları değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren, işçi ve işyeriyle ilişkileri düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar da dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

Somut olayda, hizmet cetvellerine göre, mahkemece dinlenen bordro tanıklarının hiçbiri kabule konu dönemde davalı işverenliklerde çalışmamaktadırlar. Bu nedenle tanık beyanları hüküm kurmaya elverişli değildir.

Somut olayda, hizmet cetvellerine göre, mahkemece dinlenen bordro tanıklarının hiçbiri kabule konu dönemde davalı işverenliklerde çalışmamaktadırlar. Bu nedenle tanık beyanları hüküm kurmaya elverişli değildir.

Öncelikle Sosyal Güvenlik Kurumu, Emniyet, Maliye, meslek odaları ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanları alınmalı, beyanlar arasında varsa çelişkiler giderilmeli, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir.

2- Prime esas kazanç tespitine yönelik talebin yasal dayanağı olan, 5510 sayılı Kanunun “Prime esas kazançlar” başlıklı 80. maddesinin 1. fıkrasında, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun; 288. maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belir bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belir bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, 289. maddesinde, 288. madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 292. maddesinde de, senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça verilen kağıt ve belgeler olduğu belirtilmiştir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. ve 202. maddelerinde de bu düzenlemeler korunmuştur.

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmektedir. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2010 gün ve 2010/10-480 Esas - 2010/523 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-481 Esas - 2010/524 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-482 Esas - 2010/525 Karar, 19.10.2011 gün ve 2011/10-608 Esas - 2011/649 Karar, 19.06.2013 gün ve 2012/10-1617 Esas - 2013/850 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

Davacının davalı işyerinde kuruma bildirilen ücretin üzerinde bir ücretle çalıştığına dair yazılı delil bulunup bulunmadığı araştırılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Prime esas kazanç tespiti istemine ilişkin olarak yukarıda belirtilen açıklamalar kapsamında irdeleme yapılarak karar verilmesi gerekirken mevcut şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

3- Kabule göre de; davacının hizmet cetvelinde, 28.02.2005 tarihine kadar 1053879 sicil numaralı işyerinden bildirimleri olduğu anlaşılmakla, 01.03.2005 – 05.04.2005 arası çalışmanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hizmet tespiti başlangıcının 01.01.2005 olarak alınması da isabetsizdir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılar ... ile... Deniz Mahsulleri ve Balık Lokantaları İşletmeleri Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7204, Karar No: 2011/234, Tarih: 17.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7204 E.  ,  2011/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : ROMTAŞ EXPRES TRANSPORT SRL'YE İZAFETEN

KOCATAŞ TRANS NAK.TURİZM VE TİC.LTD.ŞTİ.

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.11.2008 tarih ve 2007/435-2008/666 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Taş.ve Tic.A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirkete nakliyat sigorta poliçesiyle sigortalı alternatör emtiasının, davalı tarafından İtalya-Türkiye arası kara yoluyla taşınması sırasında Slovenya'da meydana gelen trafik kazası sonucu hasar gördüğünü,hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 37.179 YTL'nın ödeme tarihi olan 07.09.2006 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Taş.ve Tic.A.Ş. vekili, müvekkilinin üst taşıyıcı olduğunu, sovtaj bedelinin düşük hesaplandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı ... Taş.ve Tic.A.Ş.'nin üst taşıyıcı olarak CMR 36.maddesi gereğince hasardan sorumlu olduğu, diğer davalının taşımayı gerçekleştirmediği gerekçesiyle, davalı ... Taş.ve Tic.A.Ş. yönünden davanın kısmen kabulüne, 31.425,39 YTL'nın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsiline,diğer davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Taş.ve Tic.A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkin olup, somut olayda davacı nezdinde taşıma rizikolarına karşı sigortalı alternatör emtiasının davalı tarafından İtalya-Türkiye arası taşındığı, bu taşımanın CMR hükümlerine tabi olduğu hususları uyuşmazlık konusu değildir. Taraflar arasındaki çekişme Slovenya’na meydana gelen kaza sonucu araçta bulunan alternatör emtiasının ne oranda zarar gördüğü noktasında toplanmaktadır. Davalı taraf bilirkişi raporuna itirazında, müvekkil firmanın CMR sorumluluk sigorta poliçesi gereğince aynı olay nedeniyle düzenlenen ekspertiz raporunu ibraz ile adı geçen raporda söz konusu alternatör emtiasının bir çoğunun sağlam olduğunu belirterek, iki ekspertiz raporu arasında çelişkinin giderilmesi için ek rapor düzenlenmesi talebinde bulunmuş, ancak mahkemece davalının itirazları değerlendirilip tartışılmadan önceki rapor doğrultusunda karar verilmiştir.