muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2745, Karar No: 2018/16580, Tarih: 19.12.2018

Somut olayda ise; sanığın hırsızlık için girdiği iş yerinden 5,00-TL çaldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Sanık hakkında; kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, ve yine T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının korunmasına, 19/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8428, Karar No: 2015/4686, Tarih: 18.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8428 E.  ,  2015/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sözleşmenin iptali, tazminat, tapu iptali ve tescil davalarının sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 18.04.2014 gün ve 2013/8430 Esas, 2014/3064 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davada davalı ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici ... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imazlandığını ancak davalının kararlaştırılan sürede inşaatı tamamlayamadığını ve temerrüde düştüğünü ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile 20.000,00 TL tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş, daha sonra ıslah dilekçesi ile sözleşmenin geriye etkili feshi ile tapu kayıtlarının iptaline ve müvekkili adına tesciline ayrıca 135.000,00 TL menfi zararının tahsilini talep etmiştir.

Asıl davada yüklenici ... vekili, sözleşmenin geriye etkili feshi halinde herkesin mağdur olacağını, davacıya bırakılan eksikliklerin giderilebileceğini savunarak, sözleşmenin geriye etkili feshi talebinin reddini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı ..., arsa sahibi ... ile yüklenici ... arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye bırakılan A Blok 6 nolu işyerini satın aldığını ve beş yıldır kullandığını ancak arsa sahibinin tapuyu vermediğini ileri sürerek, dava konusu yerin tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep etmiş, müdahil olduğu asıl davada ise sözleşmenin feshi talebinin reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, davalı yüklenici ...'ın sözleşmedeki edimini tam ve zamanında yerine getirmediği, toplam inşaat seviyesinin %62,5 arsa sahibine ait bloğun seviyesinin ise %25 olduğu, binada kaçak iki adet bodrum kat inşa edildiği, binanın ruhsatının bulunmadığı, yükleniciden satış vaadi sözleşmesi ile bağımsız bölüm satın alan davacı yönünden tapu iptali tescil koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile sözleşmenin geriye etkili olarak feshine, davacının tazminat talebinin kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş, asıl davada davalı yüklenici ... vekili ile birleşen davada davacı ... ve asıl davada müdahil... tarafından üzerine Dairemizin 18.04.2014 gün ve 2013/8430 E., 2014/3064 K. sayılı ilamı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Bu kez, asıl ve birleşen davada yüklenici ... vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, asıl ve birleşen davada yüklenici ... vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada yüklenici ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 62,80 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9875, Karar No: 2015/32345, Tarih: 30.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/9875 E.  ,  2015/32345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/174551

MAHKEMESİ : Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/606 (E) ve 2014/76 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 12.11.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6079, Karar No: 2014/12240, Tarih: 26.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6079 E.  ,  2014/12240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Vinç operatörünün beton büzleri tırlara yüklemesi sırasında dikkatsizlik ve tedbirsizliği sonucunda orta gerilim hattına çarpması sonucunda davacıların murisinin elektrik çarpması nedeniyle öldüğünün anlaşılmasına, taraflar arasında taşıma ilişkisinin bulunmamasına ve somut olayın bu anlatım şekliyle haksız fiil sorumluluğunun bulunması nedeniyle 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca dosyanın temyiz inceleme görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay 4. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta da Yargıtay 4 ve 13. Hukuk Dairelerince görevsizlik kararı verildiğinden dosyanın Başkanlar Kurulu'na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin görevsizliğine, dosyanın Başkanlar Kurulu'na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12289, Karar No: 2010/13195, Tarih: 27.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12289 E.  ,  2010/13195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi Amasya ili, Merkez, merkez ... Köyü 887 parsel sayılı 4400,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, yörede 64 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2007 yılında, 6831 Sayılı Yasa gereği Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, çekişmeli taşınmazın 2007 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile, Amasya merkez ... Köyü, ... mevkii Cilt:10, Sayfa:888, Cinsi: Koruluk olan 4400,00 m² yüzölçümündeki davalı adına kayıtlı 887 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfıyla hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... idaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptali, tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 15/02/2007 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 6831 Sayılı Orman Yasasının 7. maddesi “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırının tayini ve tesbiti orman kadastrosu komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince yapılıp kesinleşen orman kadastrosuna ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uzman orman ve fen bilirkişisi tarafından uygulanması sonucu, dava konusu taşınmazın 2007 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesinde öngörülen orman kadastrosunun iptali için öngörülen davacı; genel arazi kadastrosundan önceki hukuki sebeplere değil, kadastrodan sonraki hukuki nedene dayanarak iptal ve tescil istediğinden, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı, orman kadastrosunun kesinleşmesiyle taşınmaz kamu malı niteliğini kazandığı ve mülkiyet hakkının Hazineye geçtiği, bu nedenle mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp

hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari) bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y. 931 - İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı belirlenerek kaydın iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/10/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12253, Karar No: 2014/1806, Tarih: 03.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12253 E.  ,  2014/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2013 tarih ve 2013/356-2013/231 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı şirket temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, 30.04.2013 tarihi itibariyle şirketin ticari defterlerinde sermayeye eklenebilecek ortak alacaklarının kayıtlı değerlerinin tespiti ile 31.12.2012 tarihi itibariyle şirketin öz varlığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre; TTK'nın 342.m. ayni sermaye konulabilecek mal varlığı unsurlarının neler olduğu sıralandıktan sonra 343.maddesinde bunlara değer biçme yönteminin açıklandığı buna göre ortağın şirketten olan alacağı ayni sermaye olarak konulabilecek mal varlığı unsurlarından sayılmadığı gibi yasada şirketin öz varlık tespitinin mahkemece yapılacağına dair herhangi bir hüküm de bulunmadığı gerekçesiyle istmenin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı şirket temsilcisi temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı şirket temsilcisinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı şirket temsilcisinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18409, Karar No: 2018/15346, Tarih: 27.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/18409 E.  ,  2018/15346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında dosya içerisinde bulunan 24/01/2014 tarihli ve sanık imzasını da içeren tutanakta kimlik bilgilerini Tayfun Yalçın olarak vermesi dolayısıyla hakkında zamanaşımı süresi içerisinde TCK'nın 268. maddesinde düzenlenen “Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçu bakımından zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise sanığın farklı müştekilere ait farklı araçlardan ayrı ayrı çalmış olduğu madeni paraların miktarlarının 47.50 TL ve 62,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın gerçekleştirmiş olduğu iki ayrı suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle sanığa ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise sanığın farklı müştekilere ait farklı araçlardan ayrı ayrı çalmış olduğu madeni paraların miktarlarının 47.50 TL ve 62,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın gerçekleştirmiş olduğu iki ayrı suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle sanığa ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alınan ilama konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinde düzenlenmiş tehdit suçu olduğu ve bu suçun hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17362, Karar No: 2007/17109, Tarih: 27.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17362 E.  ,  2007/17109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici)

Taraflar arasındaki menfi tesbit istemine ilişkin davada Eskişehir 1. Asliye Hukuk (Tüketici) ile 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, haricen resmi devir yapılmadan oto satış sözleşmesi ile satılan otomobilin satış bedeli için düzenlenen senede dayalı olarak açılan menfi tesbit istemine ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasa ile tüketiciler ile satıcı ve üretici firma arasındaki mal ve hizmet alım satımından kaynaklanan anlaşmazlıkların çözüme kavuşturulması görevi tüketici mahkemelerine verilmiştir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasa’nın 1. maddesinde Yasa’nın amacı; “... ekonominin gereklerine ve kamu yararına uygun olarak tüketicinin sağlık ve güvenliği ile ekonomik çıkarlarını koruyucu, aydınlatıcı, eğitici, zararlarını tazmin edici, çevresel tehlikelerden korunmasını sağlayıcı önlemleri almak ve tüketicilerin kendilerini koruyucu girişimlerini özendirmek ve bu konudaki politikaların oluşturulmasında gönüllü örgütlenmeleri teşvik etmeye ilişkin hususları düzenlemektir” şeklinde belirtilmiştir.

Aynı Yasanın 3/e bendinde “tüketici; bir mal veya hizmeti özel amaçlarla satın alarak nihai olarak kullanan veya tüketen gerçek veya tüzelkişi” olarak tanımlanmıştır.

Bu duruma göre; tüketici sayılabilecek kişinin mal ya da hizmeti ticari faaliyeti dışında özel kullanım ya da tüketimi için talep etmesi gerekir. Özel amaçtan kastedilenin kişinin ticaret veya mesleği ile ilgili olmayan amaç olarak kabul edilmelidir.

Tüm anlatımlardan 4077 Sayılı Yasa ile, bir mal ve hizmeti özel amaçlarla satın alarak onu günlük yaşamda tüketen kişinin (tüketicinin) korunması amaçlanmıştır. Tüketici 4077 Sayalı Yasa’dan yararlanmak için başvurduğunda uyuşmazlık tüketici mahkemesinde çözümlenecektir.

Somut olayda; 1990 model 2. el kamyonet'in haricen satışının yapıldığı, alan kişinin bu kamyoneti haricen 3. bir kişiye ve her iki tarafın da oto alım-satımı ile uğraştığı iddia olunduğu, resmi satış bulunmadığı, tarafların tüketici olmadıkları anlaşılmaktadır.

O halde; davaya bakmakla görevli mahkeme Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/12/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15047, Karar No: 2020/498, Tarih: 03.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/15047 E.  ,  2020/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedildi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ölünceye kadar bakım akdine aykırılık hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 95 (yeni 176 ada 9) parsel sayılı taşınmazdaki 1/4 payını ölünceye kadar bakma akdi ile ikinci eşinin oğlu olan davalıya temlik ettiğini, davalının bir süre kendisi ile ilgilendiğini, daha sonra bakım borcunu yerine getirmediğini ileri sürerek akdin feshi ile tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, bakım borcunu yerine getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının maliki olduğu çekişme konusu 95 (yeni 176 ada 9 ) parsel sayılı taşınmazdaki ¼ payını 05.09.2006 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile ikinci eşi ...’nin oğlu ve aynı zamanda yeğeni olan davalı ...’e temlik ettiği, davacının bakım borcunun davalı tarafından yerine getirilmediğini ileri sürerek, eldeki davayı açtığı, davalının 2012 yılında beyin kanaması geçirdiği, kendisine oğlu ...’in vasi tayin edildiği, dinlenen tanık beyanlarına göre de dava tarihine kadar davacının bakımıyla ilgili bir iddianın ileri sürülmediği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; ölünceye kadar bakıp gözetmek sözleşmesi basitçe taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükleyen, bazı yönleri itibarıyla talih ve tesadüfe, ayrıca şekle bağlı bir sözleşme şeklinde tanımlanabilir. Nitekim, söz konusu sözleşme 6098 s. Türk Borçlar Kanununun (TBK) 611. maddesinde, “Ölünceye kadar bakma sözleşmesi, bakım borçlusunun bakım alacaklısını ölünceye kadar bakıp gözetmeyi, bakım alacaklısının da bir malvarlığını veya bazı malvarlığı değerlerini ona devretme borcunu üstlendiği sözleşmedir.

Bakım borçlusu, bakım alacaklısı tarafından mirasçı atanmışsa, ölünceye kadar bakma sözleşmesine miras sözleşmesine ilişkin hükümler uygulanır. ” şeklinde açıklamıştır.

./..