muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8152, Karar No: 2010/11525, Tarih: 30.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8152 E.  ,  2010/11525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı 666283.59 m2 yüzölçümlü taşınmaz, belgesizden orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, zilyedlik iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.Y.U.Y.m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin tüm delilleri toplayarak dosyayı keşfe hazır hale getirmesi ve bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi; bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (492 Sayılı Harçlar Yasası m. 34); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Yasası ile Tebligat Tüzüğünün gözönünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.Y.U.Y. m.414, 163 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E. 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20.H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Kadastro mahkemelerinde belirtilen genel hükümler, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 29’ncı maddesi kıyas yoluyla, aynı yasanın 36’ncı maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır.

Yukarıda açıklanan yasa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin yasal sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 30.09.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11787, Karar No: 2020/6028, Tarih: 16.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/11787 E.  ,  2020/6028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 4, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay günü saat 16:15 sıralarında sanık ...’in sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyir halinde iken; geniş kavisle karşı yön şeridine geçecek şekilde girdiği sırada karşı yön şeridini takiben gelen başka bir vasıtayı fark ettiğinde (gelen bu araçtan kaçmak adına) gereğinden fazla sağa doğrultu değiştirmesi, akabinde yaya kaldırımı üzerine çıkarak bisiklete binili halde bulunan ...’a çarparak ölümüne neden olduğu olayda; sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile olay mahallinde sağa doğru değiştirmeden evvel, hız azaltması, mümkün olduğunca dar kavisle sağa doğrultu değiştirerek seyrini sürdürmesi gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, mevcut hızı ile kavşağa yaklaşmış, geniş kavisle karşı yön şeridine geçecek şekilde ... Caddesine girmiş bu tavrı ile karşı yön şeridinden gelen vasıtayı fark ettiğinde sağa doğru gereğinden fazla ani ve kontrolsüzce yönelerek sağ kaldırımı üzerine çıkması ve akabinde mağdura kaldırım üzerinde çarpmış olup dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı seyri ile olayın meydana gelmesine sebebiyet vermiş olmakla asli derecede tamamen kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan Kanun maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. ve CMK'nın 232/6 maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 5. bendinin çıkarılarak yerine yerine; "Sanığın yargılama aşamasında dosyaya yansıyan kişiliği, olayın oluş şekli, şahsi ve sosyal durumu ile kusurluluk durumuna göre sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle aynı Yasanın 5237 sayılı TCK'nın 52/3 maddesi uyarınca 910 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine; uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca günlüğü takdiren 20.00-TL hesabı ile paraya çevrilerek sanığın 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, "ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün; isteme uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5557, Karar No: 2007/5170, Tarih: 17.07.2007

11. Ceza Dairesi 2007/5557 E., 2007/5170 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/5557 E., 2007/5170 K.**

**- ETKİN PİŞMANLIK

- KREDİ KARTININ KÖTÜYE KULLANILMASI

- MAHKÛMİYET HÜKMÜNÜN YORUMUNDA VEYA ÇEKTİRİLECEK CEZANIN HESABINDA DURAKSAMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 168 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 98 ]

**"İçtihat Metni"**

Kredi Kartının Kötüye Kullanılması suçundan sanık Vedat'nun yapılan yargılaması sonunda; Mahkumiyetine dair ANKARA 20. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.04.2006 gün ve 2006/227 Esas, 2006/312 Karar sayılı hükmün kesinleşmesinden sonra hükümlü ve müdafiinin, 06.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 Sayılı Yasanın 11. maddesi ile 5237 Sayılı TCK.nun 245. maddesine eklenen 5.fıkra hükmü gereğince aynı kanunun 168. maddesinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine, mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda istemin reddine dair, 16.03.2007 gün ve 2007/91 Değ.İş sayılı karara hükümlü müdafiince süresi içersinde itirazda bulunulduğu, itiraz mercii olan ANKARA 4.Ağır Ceza Mahkemesi 28.04.2007 gün ve 2007/527 Değ.İş sayı ile kararın itiraza değil, temyize tabi olduğu belirtilerek incelemenin Yargıtay tarafından yapılması gerektiğine karar verilmesi üzerine dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığı'nın dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesini isteyen 16.05.2007 tarihli tebliğnamesiyle gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

5237 Sayılı Türk Ceza Yasasının yürürlüğe girmesinden sonra 14.02.2006 tarihinde işlenen suç nedeniyle anılan yasa hükümleri uygulanmak suretiyle verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra, hükümlü ve müdafiince sonradan yürürlüğe giren 5560 Sayılı Yasayla değişik TCK.nun 245/5 maddesi yollamasıyla 168. maddesinin uygulanması taleplerinin, 5560 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra tazmin veya zararın giderilmesine ilişkin olmayıp, soruşturma aşamasında yakalandığından hükümlünün üzerindeki telefonların istirdat edilmesi ve yargılama sürecinde şikayetçinin zararının bizzat hükümlü tarafından giderilmemesi nedeniyle talebin reddine dair evrak üzerinde verilen kararı, 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1 maddesi uyarınca "....sonradan yürürlüğe giren kanun, hükümlünün lehinde olursa, duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi" niteliğinde olduğu, aynı kanunun 101/1 maddesi gereğince mahkemenin incelemeyi dosya üzerinden yapması gerektiği ve maddenin 3.fıkrası hükmü uyarınca da bu kararın itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, itiraz mercii olan Ankara 4.Ağır Ceza Mahkemesince hükümlü müdafiinin itirazı konusunda bir karar vermesi gerektiğinden, dosyanın merciince incelenmek üzere MAHALLİNE İADESİ için Yargıtay C.Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17.07.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10777, Karar No: 2022/14096, Tarih: 14.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10777 E.  ,  2022/14096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No :

Dava, iş kazası tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacıların murisi...’ın 16/04/2017 tarihinde kalp krizi geçirmesi sonucu vefatına ilişkin olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı .... İth. İhr. ve Tur. Tic. A.Ş. vekili, müteveffanın geçirdiği kalp krizinin iş kazası olarak nitelendirilemeyeceğini, 10/04/2017 - 17/04/2017 tarihleri arasında kendisine yıllık izin verildiğini, kalp krizinin iş yerinde gerçekleşmediğini ve yapılan iş ile ilgisi olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurumun yaptığı işlemin yerinde olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davacılar murisinin izin nedeniyle iş yeri dışında bulunduğu sırada olayın gerçekleştiği, iş kazası koşullarının bulunduğunun ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesince “ murisin 10/04/2017-17/04/2017 tarihlerinde izin kullanımına ilişkin belge olduğu görülmekle ,dinlenen tanık beyanlarından ve özellikle davacı tanığı beyanıyla da murisin izinde olduğunun doğrulanmış olması ve kazanın geçtiği yerin otel odası olup, işle ilgili herhangi bir bağlantı kurulamaması sonucu mahkemece davanın reddine dair kararının vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı” gerekçesi ile istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353-(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacılar vekili,işverenin sunduğu yıllık izin belgesindeki imzanın davacıların murisine ait olmadığının bilirkişi incelemesi ile tespit edildiğini,bu dönemde işverence primlerinin yatırılmaya devam edilmesinin çalışmaya devam ettiğini gösterdiğini,eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde iş kazası,

"a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle, sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde iş kazası,

"a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle, sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c)Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) Bu Kanunun 4üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e)Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olay olarak tanımlanmıştır.

Olayın, iş kazası olarak kabul edilebilmesi için olaya maruz kalan kişinin 5510 sayılı Kanunun 4. maddesi anlamında sigortalı olması, olayın, 5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur.

Dosya kapsamından, davacıların murisinin tır şoförü olarak davalı işyerinde çalıştığı, 11/04/2017 tarihinden itibaren kaldığı ...’deki bir otel odasında 16/04/2017 tarihinde kalp krizi geçirmesi sonucu vefat ettiği, dosyaya davalı işverence sunulan izin formunda, davacı murisinin 10/04/2017 ile 17/04/2017 tarihleri arasında yıllık izinde olarak gösterildiği, bu form üzerinde yapılan imza incelemesi sonucu imzanın davacı murisine ait olmadığının tespit edildiği, yine davacılar murisinin 11/04/2017 tarihinde ...’de boşanma davası olduğu, ancak duruşmaya katılmadığı ve duruşma gününün tebliğ edilemediği belirtilerek, başka güne bırakılmasına karar verildiği, ...’nun kaza ile ilgili inceleme raporunda, davacıların murisinin konakladığı otel odasında ölü bulunması olayının yıllık ücretli izin kullandığı sırada, işyeri ve işveren tarafından yürütülmekte olan iş dışında meydana geldiği, aksi yönde tespit de yapılamadığı belirtilerek iş kazası sayılamayacağına karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda, her ne kadar 10/04/2017 ile 17/04/2017 tarihleri arasına ilişkin izin formu var ise de, imzanın davacı eli ürünü olmaması nedeniyle, belirtilen tarih aralığında işverence yapılan görevlendirme olup olmadığının araştırılması amacıyla, davacının işyerinde çalıştığı dönemde tıra yüklemenin nereden yapıldığı, nerelerden mal alındığı, sadece yurt dışına mı gittiği, yoksa yurt içinde de taşıma olup olmadığı, hangi güzergah üzerinden gidildiği hususları işyeri kayıtlarından araştırılarak ve bordro tanıklarından sorulmak suretiyle belirlenmeli, davacının ...’de bulunma sebebinin tıra mal yüklenmesi amacıyla veya yurt dışına çıkış güzergahı üzerinde olması gibi nedenlerle olup olmadığı açıkça belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 11 . Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12156, Karar No: 2012/6144, Tarih: 28.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/12156 E.  ,  2012/6144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığı bozma suçlarından zamanaşımına kadar işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir örnekleri denetime olanak verecek şekilde getirtilip sonucuna göre, sanık hakkında TCK'nun 58.maddesi uyarınca değerlendirme yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine , toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınana ait işyerinin kapısının asma kilitlerini demir levye veya kesme makası kullanıp kırılarak içeriden hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında; suçun anahtarla ya da diğer bir aletin anahtar gibi kullanılarak kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesi yerine anılan yasanın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,

2- Hırsızlık suçunun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

4- TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

4- TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 28.03.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3038, Karar No: 2013/5830, Tarih: 27.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3038 E.  ,  2013/5830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali, tescil ve akdin feshi davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asli müdahillik isteminin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asli müdahale talep eden tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin, davalı kooperatif ile imzaladıkları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre üzerlerine düşen tüm edimleri yerine getirmiş olmalarına rağmen, davalı kooperatifin inşaatları süresinde bitirmediğini ileri sürerek, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshini, davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile müvekkilleri adına tescilini ve taşınmazlar üzerinde bulunan inşaatların müvekkillerine teslimini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davanın reddini istemiştir.

Asli müdahale talebinde bulunan ..., 1994 yılında kooperatif inşaatlarına kum döktüğünü, yaptığı ... karşılığı kendisine tahsis edilen dairenin iç sıva, kapı pencere işleri için kooperatife ayrıca 400,00 TL para ödediğini, fakat kooperatifin taahhüt ettiği işleri yapmadığını, dava konusu parseller üzerinde kendisine verilmesi gereken ve halen zilyet bulunduğu dairenin de olduğunu ileri sürerek, ilgili dairenin kendi üzerine tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, ....06.2010 tarihli ara kararda, asil müdahale talebinde bulunan ...'ın dava konusunun kendisine ait olduğu iddiasıyla, hem davacıları hem de davalıyı hasım göstererek dava açması gerektiği halde, dava konusu üzerinde herhangi bir hak iddiasında bulunmadığı, sadece kooperatiften bir takım taleplerde bulunduğu gerekçesiyle, asli müdahillik isteminin reddine; yapılan yargılama sonucunda da, işin esas hakkında taraflar arasında yapılan sulh anlaşması hükümlerine göre karar verilmiştir.

Kararı ve ara kararını, asli müdahale talebinde bulunan ... temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asli müdahale talebinde bulunanın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asli müdahale talebinde bulunanın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan, ....06.2010 tarihli ara kararının ve hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....09.2013 tarihinden oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6982, Karar No: 2012/6284, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6982 E.  ,  2012/6284 K.**

**"İçtihat Metni"**

... suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; ... için başkasına kadın tedarik etme suçlardan (iki kez) mahkûmiyetine dair ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.04.2010 gün ve 2006/313 Esas, 2010/314 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen ... için başkasına kadın tedarik etme suçlarının tâbi olduğu 765 sayılı TCK.nın 436/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımının, suç tarihi olan 16.06.2004'ten inceleme gününe kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.