muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/16134, Karar No: 2019/9624, Tarih: 10.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16134 E.  ,  2019/9624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin mahkeme aşamasında vermiş olduğu beyanında olay günü gece evden sesler duyması üzerine sanıkla koridorda karşılaştığı, sanığın açık olan balkon kapısına doğru yöneldiği ve sanıkla aralarında bir mücadelenin olduğu sanığın kendisini balkondan aşağı doğru bıraktığını ancak tutamayarak bırakmak zorunda kaldığını, sanığı bırakmak istemediği için vücudunda yaralanma olduğunu ancak kendisine karşı cebir şiddet uygulamadığını beyan etmesi karşısında sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığının tespiti açısından delillerin irdelenmesi Ağır Ceza Mahkemesinin görevine dahil olup, mahkemesince atılı suçtan görevsizlik kararı verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesinde belirtilen şekilde sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 10.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15419, Karar No: 2013/46217, Tarih: 16.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/15419 E.  ,  2013/46217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'in hakkında kurulan hükme yönelik süresinde ceza infaz kurumuna sunduğu 24.01.2013 tarihli temyiz dilekçesinin kurumca sehven bir başka mahkemeye gönderilmesinin ardından sanık ...'in 20.02.2013 tarihli başka bir temyiz dilekçesini daha kurum kanalıyla mahkemesine gönderdiği, mahalli mahkemece 20.02.2013 tarihli dilekçe için 25.02.2013 tarihinde süreden red ek kararı verildiği, sanık ...'in 24.01.2013 temyiz dilekçesi mahkemeye ulaşdıktan sonra bu dilekçe için bir red kararı verilmediği tespit edilmekle sanık ...'in 24.01.2013 tarihli temyiz dilekçesi hakkında görüş bildirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1378, Karar No: 2020/95, Tarih: 15.01.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/1378 E.  ,  2020/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... 3-... Mirasçıları a)... b)... c)... d)... 4-... 5-... 6-... Mirasçıları a)... b)... c)... ile davalı ... Proje Müh. Müş. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 06.10.2015 gün ve 2013/141 E.-2015/279 K. sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesi'nin 12.12.2018 gün ve 2016/610 E.-2018/5779 K. sayılı ilamı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan gecikme tazminatı alacağının tahsili için yapılan ilamsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece devamı kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.12.2018 gün, 2016/610 Esas, 2018/5779 Karar sayılı bozma ilamına karşı davacılar vekilince yasal süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan hukuk dairesince incelenmesi gerekir ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün, 2018/1 sayılı iş bölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanıp 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtaya gelen dava dosyalarını inceleme görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacılar ve mirasçıları vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacıların murisi... ile davalı şirket arasında ... 7. Noterliği'nde 24. Nisan 2002 gün 11298 yevmiye nolu düzenleme şeklinde satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile aynı taraflar arasında yine ... 7. Noterliği'nde 26.03.2007 gün, 9537 yevmiye nolu düzenleme şeklinde ek kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmıştır. Davacıların murisi... arsa sahibi, davalı şirket yüklenicidir. Asıl sözleşmede inşaat süresi, teslimi gereken tarih ve yüklenicinin sorumlulukları ile ilgili bir düzenleme

bulunmamakla birlikte biçimine uygun olarak düzenlenip imzalanan 26 Mart 2007 gün 9537 yevmiye nolu düzenleme şeklinde ek kat karşılığı arsa sözleşmesinin 3. maddesinde mukavele süresi ve şekli, 4. maddede inşaatın sorumluluğu ve diğer hükümler, 5. maddede de mahal listesi düzenlenmiştir.

bulunmamakla birlikte biçimine uygun olarak düzenlenip imzalanan 26 Mart 2007 gün 9537 yevmiye nolu düzenleme şeklinde ek kat karşılığı arsa sözleşmesinin 3. maddesinde mukavele süresi ve şekli, 4. maddede inşaatın sorumluluğu ve diğer hükümler, 5. maddede de mahal listesi düzenlenmiştir.

Ek sözleşmenin 4. maddenin "a" bendinde yüklenicinin sorumlulukları belirtilmiş ve anlaşmanın genel kuralının arsa sahiplerinin inşaat ile ilgili hiçbir masrafa katılmayacakları"b" bendinde, inşaatın başından bitimine kadar yani mesken ruhsatı (yapı kullanma izin belgesi) alınana kadar inşaatla ilgili ortaya çıkacak her türlü hadise ve olaylardan dolayı maddi ve manevi, cezai hukuki bilumum sorumlulukların yükleniciye ait olacağı, "d"bendinde de arsa sahibine isabet edecek bağımsız bölümlerin iskan ruhsat harçlarının herkesin kendisine ait olacağı ve sorumluluğun ödemeyi geciktirenlere ait olacağı kararlaştırılmıştır. Ek sözleşmedeki bu düzenlemelerden, davalı yüklenicinin yapı kullanma izin belgesini almayı da üstlendiği ancak 4/d deki düzenlemeye göre yapı kullanma izin belgesi masraflarının arsa sahibine ait olacağı anlaşılmaktadır.

Dairemizin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile ilgili uyuşmazlıklarda uyguladığı genel ilke ve kurallara göre yapı kullanma izin belgesi alma yükümlülüğünün bulunması halinde bağımsız bölümler arsa sahibine fiilen teslim edilse dahi kullanma izin belgesi olmayan bağımsız bölümleri kullanmaya zorlanamayacaklarından, arsa sahibinin teslim aldığı bağımsız bölümleri fiilen kullanmak ya da kiraya vermek suretiyle ekonomik yarar sağladığı yüklenici tarafından kanıtlanamadıkça gecikme tazminatı istenebileceği kabul edilmektedir. Davacı arsa sahibi icra takibinde gecikme tazminatının başlangıç tarihinin 31.01.2008 olduğunu belirtmiş ancak hangi tarihe kadar istemde bulunduğunu açıklamamıştır. Karar düzeltme dilekçesinde de kat irtifakının 10.02.2012 tarihinde tesis edilmiş olup bu tarihte kendilerine teslim edilmesi gereken bağımsız bölümleri teslim aldıklarını kabul etmişlerdir. Davalı yüklenicinin inşaatı tamamlayı yapı kullanma izin belgesini alma aşamasına geldiği ve ek sözleşmenin 4/d maddesine göre yapı kullanma izin belgesi harçlarını ödemeleri konusunda davacı arsa sahiplerine keşide ettikleri bir ihtarnamesi bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, yapı kullanma izin belgesinin alınıp alınmadığı alınmış ise hangi tarihte alındığının ilgili belediyeden sorulup belge suretleri getirdildikten sonra, davacıların icra takip talebindeki gecikme tazminatı istemlerinin başlangıç tarihlerinin 31.01.2008 olduğunu dikkate alarak davacıların karar düzeltme dilekçesindeki beyanlarına göre 10.02.2012 tarihine kadar gecikme tazminatı istedikleri gözetilerek davacıların talep ettiği tarihten 10.02.2012 tarihini geçmemek koşuluyla yapı kullanma izin belgesinin alındığı tarihe kadar davacıların sözleşmeye göre kendilerine bırakılan bağımsız bölümler için istemekte haklı olduğu gecikme tazminatı miktarı konusunda hükme esas raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken icra takibindeki gecikme tazminatının başlangıç tarihi ve davacıların teslim aldıkları kabul ettikleri tarih gözden kaçırılarak hesaplama yapan bilirkişi raporuna

itibar edilerek itirazın asıl alacak yönünden iptâli ve asıl alacak yönünden takibe devam edilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yerel mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerekirken 12.12.2018 tarihli kararda belirtilen gerekçeyle bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davacılar ve mirasçıları vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacılar ve mirasçılarının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 12.12.2018 gün, 2016/610 Esas, 2018/5779 Karar sayılı ilamının kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün değiştirilen bu gerekçeyle davalı yüklenici yararına BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacılara geri verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine,

15.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25213, Karar No: 2023/403, Tarih: 11.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/25213 E.  ,  2023/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, kaçak eşyaların müsaderesine, araçların müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde ...'in kullandığı tırın römorku üzerinde sanık ...'ye ait tır ve römorkun olduğu, sanık ... ve Suat'a ait araçlarda kaçak sigara ve kaçak çay ele geçirildiği olayda, sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/5.maddesi uyarınca dava açıldığı ancak suç tarihi ile ele geçen eşyaların niteliği nazara alındığında, eylemin kaçak çaylar yönünden 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi kapsamında; kaçak sigaralar yönünden ise 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında bulunduğu, kaçak sigaralar yönüyle ayrıca 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, 20.05.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına dair kararda sanık ...'in kaçak sigaralar ve çaylar yönünden eylemi tek suç kabul edilerek 5607 sayılı Yasa uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; kaçak sigaralar yönüyle suçtan zarar gören ve katılma hakkı bulunan ...'nun aşamalardan haberdar olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın ...’a tebliğ edilmeden 23.07.2010 tarihinde kesinleştirildiği, akabinde sanık ...'in 30.09.2011 tarihinde işlediği kaçakçılık suçu nedeniyle önceki hükmün açıklanmasına karar verilerek temyize konu hükmün kurulduğu, söz konusu karar anılan kuruma tebliğ edilmediği için henüz kesinleşmediği ve sanık ... hakkındaki denetim süresi başlamadığından kesinleşmemiş karara dayanarak sanık ... hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı ise de,

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre suç için asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık ...'in savunmasının alındığı 23.02.2010 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar geçtiği anlaşılmakla sanık, sanık müdafisi, suçtan zarar gören ... vekili ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz

itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık ... hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, sanıktan ele geçen kaçak sigara ve çayın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi gereğince MÜSADERESİNE, 73 DT 463 ve 73 DE 463 plakalı nakil araçlarının sahibine İADESİNE ve üzerlerindeki şerhin kaldırılmasına 11/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21038, Karar No: 2015/1330, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21038 E.  ,  2015/1330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2005/11986, Karar No: 2006/1935, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11986 E.  ,  2006/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.2.2005 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 6.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir. Dava kabul edilmiş hükmü davalı temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1-2004/1 sayılı kararı uyarınca vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yılık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir. Ne var ki; Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5304 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle bir madde eklenmiş “Tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” hükmü getirilmiştir. 5304 Sayılı Kanun 3.3.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

Eldeki davada tapu kayıtlarına vakıf şerhinin tutanaklarının kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra işlendiği hususunda bir çekişme yoktur. Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı veya 5304 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen hükümden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk ilkelerinin irdelenmesi gerekmektedir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangibir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma “yasaların geriye yürümemesi” (makabline şamil olmaması) ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yasanın derhal yürürlüğe

2005/11986-2006/1935 -2-

girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

2005/11986-2006/1935 -2-

girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

3402 Sayılı Kanuna 5304 sayılı Kanunun 11. maddesi ile yapılan “tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” değişikliği 3.3.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanmış ve yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir. Görülüyor ki, yasa koyucu yapılan değişikliğin geçmişe uygulanacağına dair bir irade açıklamamış, tamamlanmış hukuki durumları korumuştur. Esasen yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir yasa veya diğer bir düzenleyici kural koymaması, hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. Bu duruma da Medeni Hukuk uygulamasında “kazanılmış hak” (müktesep hak) denilmektedir.

Yukarıda söylendiği üzere, taşınmazların kadastro tesbitleri kesinleştikten ve on yıl geçtikten sonra tapu kayıtlarına vakıf şerhinin yazıldığı sabittir. Burada, hak düşürücü süre geçirilmiş, davacı kayıt maliki yararına tamamlanmış hukuki durum ortaya çıkmıştır. Ancak kazanılmış hakların korunması açısından 2.4.2004 tarih ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması zorunlu hale gelmiştir. Nitekim, bu hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.3.2005 tarih 2005/14-172-195 sayılı kararının görüşülmesi sırasında da tartışılmış aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bütün bu nedenlerle; davalı ... İdaresinin değinilen yönleri amaçlayan temyiz itirazları yerinde değildir. Yapılan yargılamaya, dosyaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/10129, Karar No: 2015/11530, Tarih: 19.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10129 E.  ,  2015/11530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/111086

MAHKEMESİ : Eğirdir(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2011/242 (E) ve 2013/70 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A. Sanıklar M.. Ç.. ve O.. Ç.. hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanıklar M.. Ç.. ve O.. Ç.. müdafiinin, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B. Sanık M.. Ö.. hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz istemine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Hakaret suçunun kasten yaralama suçuna tepki olarak işlenmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik katılan M.. Ç.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Yaralama suçundan verilen beraat hükmünün temyizinde ise,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Katılanın aşamalardaki iddiasını doğrulayan 27.08.2011 tarihli adli muayene raporu içeriği, tanık İ.. E..'ın hazırlıkta verdiği “Mehmet, Muhammet'e yumruk attı, o da karşılık verdi. Bizler de darp olayını sakinleştirdik” biçimindeki anlatımı ile aşamalarda dinlenen diğer tanıkların sanık ile katılanı ayırdıklarına yönelik beyanları karşısında, bu kanıtlar yöntemince tartışılıp reddedilmeden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan M.. Ç.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5709, Karar No: 2014/12236, Tarih: 08.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5709 E.  ,  2014/12236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, kavun ve domatese ait 2011 ve 2012 yıllarına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

4-Davaya konu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığının, kamulaştırılmış ise bedelinin tapu maliklerine ödenip ödenmediğinin ve ilgili evrakın davalı idareden,

5-Dava konusu taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazın malikine ait veraset ilamının taraflardan,

7-... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/68 Esas ve ... Kadastro Mahkemesi'nin 1999/61 Esas sayılı dosyalarının mahkemesinden,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.