muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2817, Karar No: 2017/8544, Tarih: 07.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2817 E.  ,  2017/8544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-a. maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki araçla geceleyin tek yönlü bölünmüş karayolunda sol şeritte seyri sırasında, köy girişinde bulunan kavşağa yaklaştığında trafik ışıklarının yeşile dönmesiyle kavşakta durmadan, sola dönüş için bekleyen tırın sağından tekrar sol şeride geçtiğinde seyrine göre solundan, orta refüjden yola çıkan yayaya çarpması sonucu yayanın 26 metre öteye fırlayarak hayatını kaybettiği olayda, ölenin gelini olan tanığın sanığın hızlı olduğuna yönelik beyanları, sanığın kavşakta trafik ışıklarının kırmızıdan yeşile dönmesi sebebiyle durmadan ilerlemesi de dikkate alındığında, sanığın, 2918 sayılı kanunun 52/a. maddesinde de belirtildiği üzere, kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmama kuralını ihlal ettiği anlaşıldığından; alt düzeyde tali kusurlu olduğunu kabulle mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün, isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6503, Karar No: 2021/11353, Tarih: 14.12.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/6503 E.  ,  2021/11353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Muris ...mirasçıları aleyhine başlatılan genel haciz yolu ile icra takibinde, mirasçı borçluların, mirasın reddi kararını ibraz ederek hacizlerin kaldırılması talepleri hakkında icra müdürlüğünce olumlu olumsuz bir karar verilmediğini ileri sürerek taşınmazları üzerindeki hacizlerin kaldırılmasını talep ettikleri, mahkemece; şikayetin kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği, kararın alacaklı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; hacizli taşınmaz hissesinin mirasçı borçluların murisleri ...'e kök muris ...'ten daha önce intikal eden hisse olup, mirasçı borçluların ...'ten intikal eden mirası reddetmiş olmaları karşısında dava konusu taşınmazdaki hisseler üzerinde hacze konu olabilecek herhangi bir hakları kalmadığı, haczin kaldırılmasını talep etmelerinde hukuki yararları bulunmadığı gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve şikayetin hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verildiği, kararın mirasçı borçlular tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

İİK'nın 53/1-2. maddesine göre; “Terekenin borçlarından dolayı ölüm günü ile beraber üç gün içinde takip geri bırakılır. Mirasçı mirası kabul veya reddetmemişse, bu hususta Kanunu Medenide muayyen müddetler geçinceye kadar takip geri kalır."

Somut olayda; muris ...’in 06.08.2014 tarihinde öldüğü 3 aylık süre dolmadan 15.08.2014 tarihinde, mirasçı borçlular aleyhine takip yapıldığı, Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 27/10/2014 tarih, 2014/1893-2018 Karar sayılı kararı ile muris ... ’in mirasçıları yönünden mirasın reddedildiğinin tespit ve tesciline karar verildiği,kararın 05/11/2014 tarihinde kesinleştiği, şikayet konusu Bursa ili,Yıldırım ilçesi, Samanlı Mahallesi 3535 ada,21 parsel numaralı taşınmazın mirasçı borçlulara 27/09/2018 tarihinde intikal eden 1/72 hisseleri üzerine takip dosyasından 21/11/2019 tarihinde haciz konulduğu, mirasçı borçluların reddi miras kararını ibraz ederek hacizlerin kaldırılması talepleri üzerine icra müdürlüğünce icra takibinin geri bırakılmasına karar verildiği, hacizlerin kaldırılması talepleri hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmediği görülmektedir.

Mirasçı borçluların dedeleri kök muris ...’e ait Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 17/09/2018 tarih ve 2018/2002 Esas 2018/1901 Karar sayılı mirasçılık belgesinde;”... muris ... 22/11/2010 tarihinde vefat ettiğinde geriye eşi ... ile çocukları...'i mirasçı olarak bırakmıştır...Mirasçı ...06.08.2014 tarihinde vefat ettiğinde geriye eşi... ile çocukları..., ... ve...yi mirasçı olarak bırakmıştır. ...'in çocukları..., ... ve Ali mirasçı ...mirasını Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.10.2014 tarih 2014/1893 Esas ve 2014/2018 Karar numaralı dosyası ile reddettiği, TMK'nın 613. Maddesi gereği "Altsoyun tamamının mirası reddetmesi halinde bunların payı sağ kalan eşe geçer" hükmü de göz önünde bulundurularak mirasçı ...'in payının tamamının sağ kalan eşi... ...'e geçmesine,

Murisin eşi ... 09.03.2016 tarihinde dul olarak vefat ettiğinde geriye mirasçı olarak kendisinden evvel 13.12.2010 tarihinde ölen kızı... Gürbüzoğlu'nun çocukları..., ...ve ... ile yine kendisinden evvel 06.08.2014 tarihinde ölen ...'in çocukları..., ... ve...yi mirasçı olarak bırakmıştır...” şeklinde hüküm kurulduğu, mirasçı borçluların mirasını reddettikleri muris ...’ ten sonra vefat eden muris babaanneleri ...’ e ait İstanbul 20.Noterliğince düzenlenen 12/04/2021 tarih, 05569 yevmiye numaralı mirasçılık belgesinin incelenmesinde de; mirasçı borçluların, muris babaanneleri ...’in mirasından pay aldıkları,Bursa Yıldırım Tapu Müdürlüğünün 27/09/2018 tarih ve 23607 yevmiye numaralı Tapu Tescil belgesi ile kök muris ...’e ait Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 17/09/2018 tarih ve 2018/2002 Esas 2018/1901 Karar sayılı mirasçılık belgesi gereği şikayete konu taşınmazın 1/72 hissesinin mirasçı borçlu ... ve 1/72 hissesinin mirasçı borçlu ... adına tescil edildiği ve bu hisseler üzerine takip dosyasından 21/11/2019 tarihinde haciz şerhi işlendiği görülmektedir.

Babasının mirasını reddeden evlat, babasından sonra ölen babaannesinin mirasçısı olur. Babasının mirasını reddetmesi durumu babaannesinden mirasçı olmasına engel teşkil etmez. Somut olayda, muris baba ...’in 06/08/2014 tarihinde vefat ettiği, mirasçı borçluların babalarının mirasını reddettikleri görülmekle birlikte murisin annesi ve mirasçı borçluların da babaannesi ...’in 9.3.2016 tarihinde yani muris baba ...’in vefatından sonra vefat ettiği dolayısıyla şikayetçilerin babaannelerinden kalan mirasta mirasçı sıfatıyla hak sahibi oldukları anlaşılmış olup nitekim bu husus, yukarıda bahsedilen mirasçılık belgeleri ve tapu tescil belgesi ile de sabittir.

O halde; mirasçı borçluların taşınmaz hisseleri üzerindeki haczin kaldırılmasını talep etmekte hukuki yararları bulunmakta olup bölge adliye mahkemesince işin esası incelenmek suretiyle davanın dayanak belgeler çerçevesinde çözümlenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde; mirasçı borçluların taşınmaz hisseleri üzerindeki haczin kaldırılmasını talep etmekte hukuki yararları bulunmakta olup bölge adliye mahkemesince işin esası incelenmek suretiyle davanın dayanak belgeler çerçevesinde çözümlenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Mirasçı borçluların temyiz isteminin kabulü ile, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 24.03.2021 tarih ve 2020/1773 E. - 2021/670 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 14/12/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11948, Karar No: 2012/21189, Tarih: 12.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/11948 E.  ,  2012/21189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :103-25

Davacı, 29.12.2008 tarihinde meydana gelen işkazası sonucu vefat eden sigortalının haksahibine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğradığı zararın tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davacının avukatının ve davalının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının avukatının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun, İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu başlığını taşıyan 21. maddesindeki, "iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir..." düzenlemesi uyarınca davaya konu işkazası nedeniyle vefat eden sigortalının haksahibinin gerçek zararı bilirkişiye hesaplatılarak, haksahibine bağlanan ölüm gelirlerinin ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp düşük olan miktar esas alınıp kusur uygulanmak suretiyle Kurumun tahsile hakkı olan miktar belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9160, Karar No: 2018/4654, Tarih: 19.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/9160 E.  ,  2018/4654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ile davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Dava konusu taşınmazın bulunduğu kadastro çalışma alanı içerisinde davacı ... yada miras bırakanı olan babası adına kayıtsız ve belgesizden taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği tapu sicil müdürlüğü, kadastro müdürlüğü ve hukuk mahkemeler yazı işleri müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak tespiti, varsa tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden, tescil dosyasının ilgili mahkemesinden getirtilmesi,

2)Dava konusu taşınmaz komşu ... köyü 225, 243, 248 ve 250 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin ayrıca tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının,

3)Dava konusu taşınmazın 1983 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında tescil harici bırakılma nedeninin araştırılarak buna ilişkin bilgi ve belgelerin,

4) Dava konusu taşınmaza ait en eski tarihli hava fotoğrafları memleket haritası ile 1984, 1995 ve 2000 yılına ait hava fotoğrafları ve memleket haritaları ile varsa ortofoto ve uydu görüntüleri bulunduğu yerden getirtildikten sonra; dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi ve hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü, ayrıca varsa taşınmazların kullanım durumunu imar ihyaya ne zaman başlandığını, tasarruf sınırlarının görülüp görülmediği belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınması,

5)Dava konusu yapılan ... İli ... köyünde kain fen bilirkişisi... tarafından hazırlanan 16/03/2016 tarihli rapor ve raporun ekinde yer alan ... eklenerek, ... köyünde genel arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığının yapılmış ise, ... (A), (B) ve (C) harfi ile gösterilen taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin, düzenlenmiş ise bu taşınmaz hakkındaki kadastro tutanak aslının ve bu taşınmazlarla birlikte geniş çevrelerini gösterir orijinal kadastro paftasının kadastro müdürlüğünden sorulup istenilmesine şayet kadastro mahkemesinde davalı ise dava dosyasının aslının kadastro mahkemesinden getirilmesi, bütün cevabi yazıların dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 19/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10290, Karar No: 2013/14845, Tarih: 26.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10290 E.  ,  2013/14845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin mahkemesinin görevsizliği nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında 15/09/2010 tarihinde üretici bayilik sözleşmesi imzalandığını, sözleşme nedeniyle davalının talebi üzerine ticari ilişkide davalı taraf aleyhine doğabilecek rizikoları temin amaçlı diğer davacı adına kayıtlı ... mahallesinde bulunan 9164 ada 10 nolu parsel üzerinde A Blok 25 nolu bağımsız bölüm üzerine davalı lehine 250.000 TL bedelli üst sınır ipoteği konulduğunu, davalı tarafından davacıya gönderilen hesap tablosunda da 20.248,16 TL alacak bildirilmesine rağmen Antalya 8.İcra Müdürlüğü'nün 2011/11074 E. sayılı dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılan takipte alacak miktarının 250.000 TL olarak gösterildiğini, müvekillerinin davalı ile ticari ilişkileri nedeniyle nakit, müşteri senetleri ve çekleri vermek suretiyle ödemeler yaptığını, ipotekli takibin mükerrer olduğunu, belirterek Antalya 8. İcra Müdürlüğü'nün 2011/11074 E. sayılı dosyasından müvekillerinin 229.751,84 TL borçlu olmadıklarının tespiti ile müvekkilleri lehine % 40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ipotek sözleşmesinde Konya Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili kılındığını, davalının yerleşim yerinin Konya olduğunu, ayrıca davacının iddialarının yerinde olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre İİK'nun 72/son maddesine göre yetkili mahkemenin icra takibinin yapıldığı yer olan Antalya mahkemeleri ile davalının yerleşim yeri olan Konya mahkemeleri olduğu, ipotek belgesinde taraflar arasında çıkacak uyuşmazlıklarda Konya mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili olduğunun kararlaştırıldığı, HMK'nın 17. maddesi gereğince yetki sözleşmesinin münhasır yetki sözleşmesi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile süresinde başvuru halinde dava dosyasının davaya bakmaya görevli ve yetkili Konya Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK'nın 72/son maddesi gereğince takipten sonra açılan menfi tespit davasıdır. Anılan maddenin son fıkrasında göre "Menfi tesbit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir". Anılan maddeye göre yetkili mahkeme, davalının ikametgahı veya takibin yapıldığı yer mahkemesidir.

Dava İİK'nın 72/son maddesi gereğince takipten sonra açılan menfi tespit davasıdır. Anılan maddenin son fıkrasında göre "Menfi tesbit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir". Anılan maddeye göre yetkili mahkeme, davalının ikametgahı veya takibin yapıldığı yer mahkemesidir.

Somut olayda takip Antalya 8. İcra Müdürlüğü'nde yapıldığı gibi, ipoteğe konu taşınmazda Antalya'dadır. Öte yandan her ne kadar ipotek akit tablosunda taraflar arasında çıkacak uyuşmazlıklarda Konya mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili olduğu gösterilmiş ise de ipotek akit tablosunun taraflarından davacı ... tacir değildir. HMK'nın 17. maddesinin uygulanabilmesinin ana şartlarından birisi de tarafların tacir olmasıdır.

Hal böyle olunca mahkemece açıklanan bu yönler gözetilip işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10096, Karar No: 2018/9262, Tarih: 19.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/10096 E.  ,  2018/9262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.02.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların komşusu olan davalı ... ile diğer davalı ...Ş. arasında imzalanan sözleşme gereğince davalıya ait taşınmaza davalı şirket tarafından baz istasyonu kurulmak üzere gerekli çalışmalara başlandığını, baz istasyonunun sağlığa ve komşuluk hukukuna aykırı oyduğunu, çok yakın çevrede bebekler, hamile kadınlar ve hasta bir çocuk yaşadığını belirterek, davalıya ait baz istasyonunun faaliyetinin tedbiren durdurulmasını ve istasyonun kaldırılmasını istemiştir.

Davalı şirket vekili, dava konusu baz istasyonunun mahalle sakinleri için tehlike arzetmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, baz istasyonunun kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; ... , ... , ... ,... ve ... Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,