muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11995, Karar No: 2018/1978, Tarih: 26.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11995 E.  ,  2018/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, öncelikle; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 ayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1906, Karar No: 2017/8591, Tarih: 26.09.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/1906 E.  ,  2017/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Ülkemizde T.C. Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde girişilen ve bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. maddesinde aynen;

“ MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda ... ile ... Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 ... maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara re'sen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2)20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda ... ile ... Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 ... maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına re'sen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3)20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile ... Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 ... maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4)Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 ... maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası, 675 sayılı KHK.nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

1-Davalı ... Grup Eğitim ve Spor Hizm.Bilg.Gıda Temz. Teks.Tur.İnş.İth.İhr.Tic.Ltd.Şti'nin ilgili KHK'de yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından dava hakkında 675 sayılı KHK.nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 675 sayılı KHK.nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, (2) numaralı bent gereğince sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10938, Karar No: 2016/7527, Tarih: 09.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/10938 E.  ,  2016/7527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ....sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulünde bir isabetsizlik yok ise de, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulları, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurullarınca taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri tarım müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması; iklim şartları, arazinin toprak ve topografık yapısı ve bölgesindeki konumu, (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vd.) dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinde kapitalizasyon faizi oranının %5, kuru tarım arazilerinde ise % 6 alınması suretiyle bedel belirlenmesi gerekir.

Buna göre; taşınmaz kuru tarım arazisi olarak kabul edildiğinde öncelikle bilirkişi tarafından münavebeye alınan ürünlerin kuru tarım arazilerinde ekilmesi mutad ürünler olup olmadığı, değil ise ekilmesi mutad olan ürünlerin neler olduğu gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak, bu ürünlere ait dekar

....

başına ortalama verimi, kg başına satış fiyatı ve üretim giderleri getirtilerek, bu veriler esas alınmak suretiyle ve % 6 kapital faiz oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, yetersiz araştırma, eksik inceleme ile yetersiz gerekçeye dayalı olarak düzenlenen 2014 yılı..... sulu şartlarda yetişen ürünleri münavebeye alınmak ve masraflar yüksek tutulmak suretiyle %5 kapital faiz uygulayan rapora göre hüküm kurulması,

....

başına ortalama verimi, kg başına satış fiyatı ve üretim giderleri getirtilerek, bu veriler esas alınmak suretiyle ve % 6 kapital faiz oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, yetersiz araştırma, eksik inceleme ile yetersiz gerekçeye dayalı olarak düzenlenen 2014 yılı..... sulu şartlarda yetişen ürünleri münavebeye alınmak ve masraflar yüksek tutulmak suretiyle %5 kapital faiz uygulayan rapora göre hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10.maddesinin onbirinci fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile .....adına tescili istendiğine göre, mahkemece sadece dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile .... adına tesciline karar verilmesi gerekirken, talebi aşacak şekilde dava konusu taşınmazın TMK.nun 999 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/c maddeleri gereğince tapudan terkinine de karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5405, Karar No: 2021/4160, Tarih: 12.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5405 E.  ,  2021/4160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizin 08.07.2019 T. 2019/23111-10622 E.K. Sayılı kararında etraflıca açıklandığı üzere,

Suça konu yayının 5651 sayılı Kanun kapsamında internet yoluyla yapılan bir yayın olduğu, dolayısıyla 5187 sayılı Kanun'da düzenlenen ve "dar anlamda basın suçu" niteliğinde bulunan "yeniden yayım" suçunun unsurlarını taşımadığı gözetilmeksizin sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1- 7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nin 251/1. maddesi ile; sadece adli para cezasını ve/veya daha aza süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda “basit yargılama usulü”nün uygulanması mümkün hale getirilmiş, aynı Kanunla Ceza Muhakemeleri Kanunu’na eklenen Geçici 5/(1)-d maddesinde ise; 01/01/2020 tarihi itibarıyla “...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş...” dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulünün uygulanmayacağı düzenlenmiş ise de,

Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı ve 25/06/2020 tarihli 2020/16 E. 2020/33 K. sayılı kararları ile yukarıda anılan geçici 5/1-d maddesinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış...” ibarelerinin, aynı bentte yer akan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi karşısında, mahkemece sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikteki “basit yargılama usulünün” uygunlama şartları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi mecburiyeti,

2- Sanığa atılı 25/09/2014 ve 08/11/2014 tarihli eylemler ile ilgili olarak aynı iddianame ile kamu davası açılmış olup atılı suçların sübutu halinde, hukuki kesinti oluşmadığından 5237 sayılı TCK’nin 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle tek cezaya hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4118, Karar No: 2019/5422, Tarih: 16.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4118 E.  ,  2019/5422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11/04/2017 tarih ve 2015/198 E- 2017/160 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 24/05/2018 tarih ve 2017/1708 E- 2018/591 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin “BİZİM VATAN” ibareli 2013/13807 sayılı 29, 30, 31, 32, 40 ve 43. sınıfta yer alan mal ve hizmetleri kapsayan başvurusunun davalı şirketin 163668, 2010/18456, 131131, 136213 numaralı ve "VATAN" ibareli markaları gerekçe göstererek yaptığı itiraz sonucunda bir kısım mallar yönünden reddedildiğini, anılan karara karşı yapılan itirazın ise diğer davalı TPMK YİDK’nın 2015-M-1729 sayılı kararı ile bir kısım mal ve hizmetler yönünden reddedildiğini, kısmi redde mesnet olan markaların hiçbirinde “Et, balık, kümes ve av hayvanları etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, işlenmemiş, tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar, ormancılık” ürünlerinin tescilli olmadığını, müvekkiline ait “VATAN” ve “BİZİM” ibareli önceden tescilli markaların 29. ve 40. sınıflarda kazanılmış hak teşkil ettiğini, dava dışı Vatan Konserve A.Ş.’nin 1970 yılından bu yana faal olduğunu, müvekkilince 2007 yılında devralındığını, “BİZİM” ibareli ve esas unsurlu yüzden fazla markanın sahibi olduğunu, anılan markaların, "VATAN" ibaresinin sonuna “GURME”, “KREMA”, “FIRIN”, “ENERJİ” gibi unsurlar getirilerek oluşturulduğunu, markalar arasında benzerlik ve karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, markada yer alan ve ayırt edicilik katan “BİZİM” ibaresinin yok sayıldığını, redde mesnet olan markalarda esas unsurun "VATAN" olduğunu, “VATAN” ibaresinin zayıf ibare olduğunu ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın anılan kararının reddedilen mal ve hizmetler yönünden iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; taraf markalarının düz yazı ile yazıldığını, tek farkın herhangi bir ayırt ediciliği bulunmayan “BİZİM” ibaresi olduğunu, davaya konu başvurunun müvekkiline ait “VATAN” ibaresini birebir içerdiğini, müvekkiline ait “VATAN” ibareli markanın ayırt edici nitelikte olduğunu ve 29, 30, 31 ve 32. sınıflarda herhangi bir tanımlayıcılığının bulunmadığını, markaların benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; taraf markalarının düz yazı ile yazıldığını, tek farkın herhangi bir ayırt ediciliği bulunmayan “BİZİM” ibaresi olduğunu, davaya konu başvurunun müvekkiline ait “VATAN” ibaresini birebir içerdiğini, müvekkiline ait “VATAN” ibareli markanın ayırt edici nitelikte olduğunu ve 29, 30, 31 ve 32. sınıflarda herhangi bir tanımlayıcılığının bulunmadığını, markaların benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu olan 2013/13807 sayılı “BİZİM VATAN” ibareli başvuru ile redde mesnet davalının “VATAN” esas unsurlu markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal açıdan bir benzerlik olduğu ve dava konusu reddedilen mallar yönünden 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu, sunulan delillerin dava konusu markanın tanınmışlığına ilişkin iddiayı tevsike elverişli olmadığı ve somut uyuşmazlığa 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinin uygulanma imkânının bulunmadığı, davacının daha önce tescilli olan “BİZİM” ve “VATAN” markaları ile işbu davaya konu olan “BİZİM VATAN” markasının, görsel ve işitsel olarak farklı olması nedeniyle müktesep bir hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, davacının marka tescil başvurusunda bulunduğu "BİZİM VATAN" ibaresinde, hem davacının lider markası olan "BİZİM" ibaresinin, hem de "VATAN" ibaresinin asli unsur olarak kullanıldığı, davalı şirketin itirazında dayandığı markalarda da "VATAN" ibaresinin münhasır veya asli unsur olduğu, ibareler yönünden benzerlik bulunduğu, dava konusu YİDK kararı ile reddedilen mallar yönünden tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu, davacının kazanılmış hak iddiasının dayandığı markaların "BİZİM" ya da "VATAN" esas unsurlu olduğu, anılan önceki tarihli markalara, diğer ibarenin esas unsur olarak eklenmesi suretiyle oluşturulan dava konusu "BİZİM VATAN" ibareli marka tescil başvurusu yönünden ise esas unsurda değişiklik yapılmış olduğundan önceki markalardan hiç birinin kazanılmış hak yaratamayacağı, davacının önceki markalarının dava konusu başvuru yönünden kazanılmış hak yaratacak kadar eski tarihli olmadığı, başvuru markası ile aynı malları içermediği, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, davalı Kurum kararının iptali istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, anılan karara karşı davacı tarafça yapılan istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir. Ancak davalı kurumun internet sitesindeki kayıtlar üzerinden yapılan incelemede davacıya ait başvuru konusu 2013/13807 sayılı “BİZİM VATAN” ibareli markanın sahip bilgilerinin dava dışı Şok Marketler Tic. A.Ş. olarak değiştiği, anılan markanın devrine ilişkin kaydın 16.01.2018 tarihinde ilgili sisteme kaydedildiği anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK’nın 125/2. maddesi uyarınca davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder. Bu durumda 6100 sayılı HMK’nın 125/2 maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken davanın reddine dair verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekilinin yapmış olduğu istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru olmamış, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın re’sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-) Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin kabulüyle İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.