muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1804, Karar No: 2023/3867, Tarih: 21.12.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; Mahkeme kararının oluşa, dosyadaki delil durumuna, usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalının kusurlu eylemiyle idare zararına sebep olduğunu, kusur sorumluluğuna ilişkin dosyada yeterli delilin bulunduğunu, delil durumunun hayatın olağan akışına aykırı olarak değerlendirilmesinin yersiz olduğunu, dosyadaki delil ve tespitlere göre yangının sanığın eyleminden başka bir sebeple çıkmasının mümkün olmadığını, aynı eylem suç teşkil etmemiş olsaydı, kusur sorumluluğu ve tazminat açısından dosyadaki delil durumu yeterli olduğu halde sırf ceza mahkemesi kararı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi kusur sorumluluğu müessesesinin amacına ve uygulamasına aykırı olduğunu, kusur sorumluluğu açısından yeterli deliller nedeniyle, Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu orman yangınının davalının arı kovanlarının bulunduğu bölgede başladığı, arı kovanlarını dumanlamayı yarayan körüğün boş bir kovanın içinde olduğu, orman yangınına bu körükten dışarıya boşaltılan közden veya davalıya atfedilebilecek herhangi bir eylemden kaynaklandığının tam olarak ispat edilemediği, yangının arı kovanlarının bulunduğu bölgedeki başka bir insan hatasından da kaynaklanmış olabileceği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, orman yangını nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davalı hakkında taksirle orman yangınına neden olma suçundan açılan ceza davasında, alınan bilirkişi raporlarında yangının sair nedenlerle de çıkmış olabileceğinin belirtilmesi, tanık Yaşar ve Saygın'ın beyanlarında sanığın yangın çıktıktan sonra olay yerine geldiği ve yangını söndürmeye çalıştığını söylemeleri nedeniyle sanık savunmasının aksine suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın beraatine karar verildiği, kararın 21.01.2019 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

2. Davacı tarafça yaptırılan 13.09.2013 tarihli tespit sonucu hazırlanan 20.09.2013 tarihli Orman Mühendisinin hazırladığı raporda, yangının başlangıç noktasının arı kovanlarının da bulunduğu nokta olduğu, yangının Ağustos ayında çıktığı, herhangi bir yangında yangın - kovan (tütsü) ilişkisinin mutlaka olduğu, dava konusu orman yangınında tütsü dışında yangına neden olabilecek başka nedenler (çobanlar, sigara izmariti, dikkatsizlik, tedbirsizlik vb) ve ihtimallerin olduğu belirtilmiş, rapor taraflara tebliğ edilmiş, taraflar rapora itiraz etmemişlerdir.

3. 08.08.2013 tarihli Jandarma Olay Yeri İnceleme Raporunda; yangın arı kovanlarının bulunduğu bölgeden başladığını, arı kovanları üzerinde aşırı bir yanmanın olmadığı ancak çevresinin yanmış olduğu, arı sokmalarına karşı "körük" olarak kullanılan ve içerisinden duman çıkartan aletin boş arı kovanı içerisinde olduğu, yangının çıkış zamanının öğlen saatlerine gelmesi ve güneş ışınlarının dik ve güçlü olması nedeniyle yerlerde bulunan daha önceden atılmış cam kırıklarının mercek görevi görerek yangının çıkış sebebi de olabileceğinin değerlendirildiği belirtilmiştir.

4. Ceza Mahkemesince itfaiye amirinden alınan 23.01.2014 tarihli raporda, yangının çıkış sebebi mahallinde herhangi bir iz veya emare olmadığından ifadelerden yangının kimin veya kimlerin çıkardığı hususunun kesin olarak anlaşılamadığı, bu bölgeye başka insanların da gelip gittiği gözönüne alındığında arı kovanlarının sahibi olması nedeniyle sanık hatasından dolayı yangına sebep olduğu kanaatinde olmadığı belirtilmiş, meteoroloji yüksek mühendisinden alınan 06.02.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda da, meteorolojik değerlerin yangın ortamı için müsait değerlerde seyrettiği, uygun oluşan ortam maddeleri (kuru ot, anız) ile tetikleyici insan hatası faktörlerinin birleşmesi neticesinde orman yangınının meydan gelmiş olabileceği bildirilmiştir.

5. Davacı tarafça düzenlenen 07.08.2013 tarihli suç tutanağında, tütsü denilen aletten orada kalan sönmemiş yanıcı maddenin rüzgarın da etkisiyle orman yangınına sebebiyet vermiş olabileceği kanaatinde bulunulmuştur.

6. Tüm dosya kapsamından; yangının arı kovanlarının bulunduğu yer civarında başladığı anlaşılmış ise de, davalının bu sırada olay yerinde bulunduğunun subuta ermediği, alınan bilirkişi raporlarından yangının tütsü dışında başka nedenlerle de çıkmış olabileceği nazara alındığında yangının çıkmasına davalı tarafça neden olunduğu hususu ispat edilemediği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8721, Karar No: 2012/11090, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8721 E.  ,  2012/11090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, ... mevkii, 291 ada 1 parsel sayılı 7605,88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle, Şubat 1976 tarih 11, Ocak 1979 tarih 6, Mayıs 1977 tarih 6 ve Ağustos 2007 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydı ile ..., ..., ... adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeki devlet ormanı olduğunu iddia ederek, tesbitinin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE çekişmeli parselin tesbit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2. madde uygulaması ve 1988 ila 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu, 2896 ve 3302 sayılı yasalar ile değişik 2/B uygulaması vardır.

Orman kadastro tutanak ve haritaları ile eski ve yeni tarihli harita ve hava fotoğralarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi, ziraat uzmanı bilirkişi ve jeolg bilirkişi raporlarında; çekişmeli parselin kısmen kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kısmen dışında bırakıldığı, eğimsiz düz yapıda olduğu, kuzey bölümünde maki cinsi ağaçcıklar ve kızılçam ağaçlarının bulunduğu, çekişmeli parselin kadastro tesbitine esas alınan tapu kaydının; çekişmeli parseli kapsadığı, bu kaydın, davacılar ..., ... ve ...mirasçıları ... ve arkadaşları tarafından davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve ... köyü tüzel kişiliği aleyhine, Medenî Kanunun 639. maddesi gereğince açılan tescil davasının, dava konusu yerin orman sınırları dışındaki yerlerden olduğu, davacılar yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğunun belirlendiği gerekçesiyle kabulüyle, sınırları bildirilen 7600 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacılar adına tesciline ilişkin Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.10.1975 gün ve 1974/96-176 sayılı kararının kesinleşmesiyle oluştuğu, sözü edilen bu kararın 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 237. maddesi ve 1086 sayılı Kanunun yerine

yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 303. maddesinin 1 ve 4 numaralı fıkraları gereğince, Orman Yönetimi ve Hazine aleyhine, tapuya dayanan gerçek kişiler yararına kesin hükmü oluşturduğu gözetilerek davanın tümden reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı ... Yönetminin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve Yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Orman Yönetimi üzerinde bırakılmasına, 02/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19615, Karar No: 2013/20220, Tarih: 27.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/19615 E.  ,  2013/20220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 29.11.2004'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.12.2013 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1099, Karar No: 2015/1637, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1099 E.  ,  2015/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/631, Karar No: 2018/501, Tarih: 23.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/631 E.  ,  2018/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9736, Karar No: 2016/8127, Tarih: 09.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9736 E.  ,  2016/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde azami hız limitinin 110 km olarak belirlendiği yerleşim yeri dışında gece vakti, virajlı, eğimli, orta refüjle bölünmüş aydınlatma bulunmayan yolda, sanığın idaresindeki araçla seyir halinde iken olay yerine geldiğinde, virajı alamayarak direksiyon hakimiyetini kaybedip karşı yönden gelen trafiğe ait şeride geçerek sürücü ...'nun kullandığı otomobilin ön kısmına, kendi aracının ön sağ çamurluk kısmıyla çarpması sonucunda sanığın aracında yolcu olarak bulunan ...'nin olay yerinde, ...'nin ise hastanede tedavisi devam ederken 20.12.2013 tarihinde öldükleri olayda, ....'ye ait ölü muayene tutanağında; ölenin trafik kazası nedeniyle hastaneye getirildiği, yoğun bakıma alındığı, genel durumun orta ve şuurun konfize olduğu, humerus proximal uç kırığı, femur proximal uç kırığı bilateral femur distal uç kırığı, radius diktal uç kırığı olduğu, çekilen BT lerinde beyinde ve batın içinde patolojiye rastlanmadığı, hastanın takiplerinde böbrek yetmezliği ve sepsis geliştiği, yoğun bakıma alındığı, durumunun giderek kötüleştiği, sepsise yönelik tedavi takibi yapıldığı, durumunda düzelme olmadığı, 20.12.2013 saat 08:25'te öldüğü, kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı yaygın kemik kırıklarıyla birlikte uzun süre yatağa bağlı kalma sonucu gelişen komplikasyonlar (organ yetmezliği ve sepsis) sonucu meydana gelmiş olduğu, otopsi yapılmasına gerek olmadığı belirtilerek kesin ölüm sebebinin tespit edildiği, dosya kapsamından 1948 doğumlu ölen ...'nin önceye dayalı bir hastalığının olduğuna dair tespitin bulunmadığı, yoğun bakımda tedavisi devam ederken hastanede kazadan 22 gün sonra genel beden travmasına bağlı yaygın kemik kırıklarıyla birlikte uzun süre yatağa bağlı kalma sonucu gelişen komplikasyonlar (organ yetmezliği ve sepsis) sonucu öldüğünün belirlenmesi karşısında, ölümün trafik kazasından kaynaklandığı anlaşılmakla, kaza ile ölüm arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp İhtisas Dairesinden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği yönünde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye ve kusura ilişkin, katılan vekilinin ise diğer sürücü ...'nun da kusurlu olduğuna ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2146, Karar No: 2020/3143, Tarih: 22.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2146 E.  ,  2020/3143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesinde "Evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan yine böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da madem ki birlik artık sarsılmış diyerek boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise, Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için, davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre, evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmeyen davacı erkeğin tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle davanın reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesinin ret kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebep ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 22.06.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/18327, Karar No: 2014/11721, Tarih: 11.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18327 E.  ,  2014/11721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...'un, otogar civarında bir otelde tanıştığı mağdur ...'e kendisini polis olarak tanıtıp sohbet ettiği, daha sonra sanığın müştekinin yanına yeniden gelerek elinde 500 euro gösterip bir polis arkadaşının yeğeninin asker olduğunu ona 150 TL para vereceğini, etrafta bir döviz bürosu bilip bilmediğini sorduğu, daha sonra cebinden 100 TL çıkartarak 50 TL daha olsa parayı gönderirdim dediği, mağdurun da 50 TL'yi sanığa verdiği, daha sonra birlikte internet cafeye gittikleri, burada da kendisini polis olarak tanıttığı, çıkarken mağdura internet cafedeki hesabı ödediğini söylemesine rağmen internet cafe sahibine de parayı daha sonra mağdurdan almasını söylediği, sonrasında mağdurun bu parayı da ödemek zorunda kaldığı, daha sonra sanığın ortadan kaybolduğu sabit olmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan

kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Kısa süreli hapis cezası TCK'nın 50/1.f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilen sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9491, Karar No: 2021/8100, Tarih: 26.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/9491 E.  ,  2021/8100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda denetime olanaklı tartışılmış olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamede bu sebeple bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Gerekçede suç saatinin tam tespit edilememesi sebebiyle gündüz işlendiğinin kabulü gerektiğinin belirtilmesine rağmen hükümde suçun gece vakti işlendiğinden bahisle TCK'nın 143. maddesine göre artırım yapılarak hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, 26/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.