muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18715, Karar No: 2014/19473, Tarih: 11.12.2014

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

... ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; dava konusu taşınmazın 20.12.1985 tarihinde "... oğlu ... mirasçıları" adına hükmen tescil edildiği tapu kaydından anlaşılmakta ise de; mahkemece tescile dayanak ilam getirtilip incelenmeden, kolluk araştırılması yapılmadan ve davacının murisine ait nüfus kayıt örnekleri temin edilmeden sonuca gidilmiştir.

O halde; öncelikle tescilin dayanağı ilam (tapulama tutanağı, mirasçılık belgesi, vergi kaydı, vekaletname, tescil istem belgesi, tapu kütük suretleri vb) tüm belgelerin, getirtilmesi, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde araştırma ve inceleme yapılması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3611, Karar No: 2015/7437, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3611 E.  ,  2015/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 573 ve 571 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Kuyucak Köyü 571 ve 573 parsel sayılı taşınmazların değerlendirme tarihi olan 01.08.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday ve samanı ile kavunun 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin ve dava konusu taşınmaz üzerindeki zeytin, incir ve şeftali ağaçlarının yaş ve cinsleri itibarıyla 2013 yılı rayiç değerlerini gösteren listenin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15098, Karar No: 2014/9463, Tarih: 09.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15098 E.  ,  2014/9463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Avanos Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2009/167-2012/350

Davacı C.. Ç.. vd vekili tarafından, davalı A.. U.. vd aleyhine 30/06/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı C.. Ç.. ile davalı A.. U.. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı A.. U..'ın tüm, davacı C.. Ç..'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı C.. Ç..'in diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, haksız hacizden kaynaklanan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı C.. Ç.. ile davalılardan A.. U.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinin davacı C.. Ç.. adına kaleme alınmış olmasına, yargılamanın da bu davacı tarafından takip edilmiş olmasına rağmen, karar başlığında dava dışı A.. Ç..'in de davacı olarak gösterilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle, karar başlığında davacı olarak gösterilen A.. Ç..'in hüküm başlığından çıkartılmasına; davalı A.. U..'ın tüm, davacı C.. Ç..'in diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna, temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11229, Karar No: 2023/9324, Tarih: 15.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/11229 E.  ,  2023/9324 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Birden fazla kişi ile tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/9059 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 106/2.c, 58, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2013 tarihli ve 2012/802 Esas, 2013/231 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106-2-c-son, 58/6-7, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/600 Esas, 2016/144 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 21.12.2018 tarihli, 2014/34144 Esas, 2018/22331 Karar sayılı kararı ile;

"... Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizde ise,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/600 Esas, 2016/144 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 21.12.2018 tarihli, 2014/34144 Esas, 2018/22331 Karar sayılı kararı ile;

"... Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizde ise,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın tekerrüre esas alının, adli sicil kaydındaki ilâma konu suçların TCK'nın 106/1-1, 125/1 maddeleri uyarınca hükmolunan tehdit ve hakaret suçları olması, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan bu suçlardan hakaret önceden de uzlaştırma kapsamında ise de, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığının ve yine 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme karşısında, anılan hükümlere ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

b-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2019 tarihli ve 2019/17 Esas, 2019/537 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 106-2-c-son, 58/6-7, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Temyiz Sebepleri;

Kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararın lehe bozulmasına,

B. Vesaireye,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın daha önceden diğer temyiz dışı sanıklarla birlikte tırlarının yakalanmasından dolayı katılandan şüphelendikleri ve bunun üzerine sanıkların her birinin ayrı ayrı tanıklar S.K. ve M.K'e hitaben, "gidin söyleyin o ...'e, o bizim tırlarımızı yakalattı, biz onu en kısa sürede öldüreceğiz, ayağını denk alsın, biz biliyoruz ona yapacağımızı" şeklinde sözler söyledikleri ve tanıkların bu sözleri katılana söyledikleri anlaşılmıştır.

2. Sanığın aşamalardaki ifadelerinde, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Katılanın aşamalarda istikrarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

2. Sanığın aşamalardaki ifadelerinde, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Katılanın aşamalarda istikrarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

4. Katılanın beyanını destekleyen tanık S.K. mahkemedeki beyanında "Şikâyetçi ve sanıkları tanırım, sanıklardan ...'e ait işyerindeki sanıklar ..., ... ve ... bana ve ...'e "... bizim tırlarımızı yakalattı, onu öldüreceğiz, 400.000,00 TL kellesine koyduk, bizim bu söylediklerimizi ona anlatın dediler..." tanık M.K. mahkemedeki beyanında "Ben bu şikâyetçiyi mahalleden tanırım, sanığa ait iş yerinde ise arkadaşım ...'a birlikte bir gün çalıştık, iş yerinde çalışırken bir kargaşa oldu, sanıklar bana ve ...'a şikâyetçiyi tanıdığımız öğrenince gidin ona söyleyin ona üç tır daha feda olsun, gidin söyleyin, ona sıkacağız, onu öldüreceğiz dediler..." şeklinde aşamalardaki özde değişmeyen beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Hukuki süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gerekçenin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 30.01.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2019 tarihli ve 2019/17 Esas, 2019/537 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6818, Karar No: 2017/17408, Tarih: 06.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/6818 E.  ,  2017/17408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde pasta-poliş operatörü olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının, şirkette 01/06/2011 tarihinde işe başladığını, iş sözleşmesinin, 17/04/2013 tarihli fesih bildiriminde de belirtildiği üzere, amirlerine haber vermeden, izin almadan işe gelmeyerek üretimin aksamasına neden olması, işin hatalı ve özensiz yapılmasını alışkanlık haline getirmesi, işini hatalı ve özensiz yapması nedeniyle işveren firmanın ilgili müşterisi tarafından tarafından ... 1 uygulamasının başlatılmasına neden olması ve işveren açısından doğan zararın/kazanç kaybı tutarının 30 günlük ücreti tutarından fazla olması, işini hatalı ve özensiz yapması nedeniyle müştereleri ile olan iş ortaklığını sona erdirme ihtimalini doğurması, nedenleriyle haklı olarak fesh edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, "Davacının çalıştığı bölümde 6-8 kişinin çalıştığı, bir parçayı tek kişinin üretmediği, herkesin birlikte ürettiği, sırayla işlem yaptıkları, bu nedenle hatalı üretimden davacının tek başına sorumlu tutulmasının doğru olmadığı, davacıdan başka hatalı parça nedeniyle işten çıkarma yapılmadığı, davacı hakkında devamsızlık nedeni ile de bir çok tutanak tutulduğu, tutanaklara ilişkin savunmasının alınmadığı görülmüş, feshin haksız sebeple yapıldığı kanısına varılmıştır " gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır (Yargıtay 9.HD. 281.2010 gün, 2008/14825 E, 2010/1448 K.).

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır (Yargıtay 9.HD. 281.2010 gün, 2008/14825 E, 2010/1448 K.).

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 26.1.2010 gün, 2009/25906 E, 2010/1326 K). Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.11.2008 gün 2007/32361 E, 2008/32028 K.).

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut uyuşmazlıkta, iş sözleşmesi, davalı tarafça, davacı işçinin işini özensiz yapması ve bunun sonucunda şirketi para ve ticari itibar kaybına uğratması gerekçesiyle, fesh edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, iş sözleşmesi, davalı tarafça, davacı işçinin işini özensiz yapması ve bunun sonucunda şirketi para ve ticari itibar kaybına uğratması gerekçesiyle, fesh edilmiştir.

Mahkemece, feshe dayanak gösterilen sebeplere yönelik olarak davalı işyerinde yapılan iş konusunda uzman bir mühendis eşliğinde, davalı işyerinde keşif yapılmak suretiyle, söz konusu zarar ve kusurla ilgili rapor alınarak ve yukarıda belirtilen ilkeler göz önünde tutularak feshin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.