muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21594, Karar No: 2015/31659, Tarih: 15.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/21594 E.  ,  2015/31659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından üç adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde; borçlular takip dayanağı senedin alacaklı banka ile aralarında düzenlenen kredi sözleşmesi kapsamında teminat senedi olarak verildiğini, senetlerin anlaşmaya aykırı doldurulduğunu, borcun senetler de yazan miktar kadar olmadığını ileri sürerek takibin iptalini istedikleri, mahkemece, istemin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra mahkemesi dar yetkili mahkemedir. Senedin teminat amaçlı verildiğinin kabul edilebilmesi için neyin teminatı olarak verildiğinin açıkça yazılması gerekir.

Takip dayanağı senedin teminat senedi olduğu iddiasının; hangi ilişkinin teminatı olduğu senet üzerine yazılmak suretiyle ya da yazılı bir belge ile ispatlanması gerekmektedir. İİK'nun 169/a maddesi uyarınca, belgede, takip dayanağı senede açıkça atıf yapılması zorunlu olup, açıkça atıf yapıldığının kabulü için senedin, vade ve tanzim tarihleriyle miktarlarının belirtilmesi gereklidir (HGK'nun 06.03.2013 tarih ve 2012/12-768 E., 2013/312 K. ve 20.06.2001 tarih ve 2001/12-496 sayılı kararları).

Somut olayda takibe konu 3 adet bonoda, teminat amaçlı verildiklerine yönelik bir açıklama olmadığı gibi, borçluların itirazına dayanak yaptığı kredi sözleşmeleri ve ekinde sunulan iki adet senette de, takibe konu senetlere açık atıf bulunmadığı (vade, tanzim tarihi), bu haliyle borçluların, bonoların takip alacaklısı bankaya teminat olarak verildiği iddialarını, senetlere açıkça atıf yapan bir sözleşmeyle de ispatlayamadıkları ve takip alacaklısının takibe konu senetlerin teminat senedi olduğu yönünde bir kabulünün bulunmadığı görülmektedir.

O halde, takip dayanağı senetlerin teminat olarak verildiği iddiası İİK'nun 169/a-1 maddesine yazılı belge ile ispat edilemediğinden, mahkemece teminat senedi olduğu yönündeki itirazın reddi yerine, teminat senedi olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de, takip dayanağı üç adet bono olduğu, anılan kredi sözleşmesi ekinde ise sadece iki adet senet yer aldığı halde, mahkemece takip konusu üç adet senet yönünden istemin kabulü isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11745, Karar No: 2006/10531, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11745 E.  ,  2006/10531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.5.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 6.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir. Dava reddedilmiş hükmü davacı temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1-2004/1 sayılı kararı uyarınca vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yılık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir. Ne var ki; Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5304 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle bir madde eklenmiş “Tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” hükmü getirilmiştir. 5304 Sayılı Kanun 3.3.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

Eldeki davada dava konusu 794 parselin satışının yapıldığı 1971 yılında da kayıtlara vakıf şerhinin işlenmediği «Karamustafa Paşa Vakfı» şerhinin ancak 23.02.2004 tarihinde mahkeme kararıyla şerh edildiği, böylelikle vakıf şerhinin tapu kaydına 10 yıl geçtikten sonra işlendiği hususunda bir çekişme yoktur. Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı veya 5304 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen hükümden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk ilkelerinin irdelenmesi gerekmektedir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangibir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma “yasaların geriye yürümemesi” (makabline şamil olmaması) ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yasanın derhal yürürlüğe girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

3402 Sayılı Kanuna 5304 sayılı Kanunun 11. maddesi ile yapılan “tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” değişikliği 3.3.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanmış ve yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir. Görülüyor ki, yasa koyucu yapılan değişikliğin geçmişe uygulanacağına dair bir irade açıklamamış, tamamlanmış hukuki durumları korumuştur. Esasen yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir yasa veya diğer bir düzenleyici kural koymaması, hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. Bu duruma da Medeni Hukuk uygulamasında “kazanılmış hak” (müktesep hak) denilmektedir.

Yukarıda söylendiği üzere, taşınmazların kadastro tesbitleri kesinleştikten ve on yıl geçtikten sonra tapu kayıtlarına vakıf şerhinin yazıldığı sabittir. Burada, hak düşürücü süre geçirilmiş, davacı kayıt maliki yararına tamamlanmış hukuki durum ortaya çıkmıştır. Ancak kazanılmış hakların korunması açısından 2.4.2004 tarih ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması zorunlu hale gelmiştir. Nitekim, bu hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.3.2005 tarih 2005/14-172-195 sayılı kararının görüşülmesi sırasında da tartışılmış aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bütün bu nedenlerle; davanın kabulü yerine yazılı bazı gerekçelerle reddi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 9.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11848, Karar No: 2022/5960, Tarih: 18.05.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/11848 E.  ,  2022/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-3. bendinde; 'Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması” halinde bölge adliye mahkemesinin, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği belirtilmiştir.

Yine aynı Kanunun 362/1-c bendinde; Bölge Adliye Mahkemesinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdiği kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir.

Buna göre HMK’da Bölge Adliye Mahkemesine dosyayı asıl yetkili mahkemeye gönderebilme salahiyetini de tanıyan yetkiyle ilgili kesin karar verme ve uyuşmazlık çıkması halinde kesin olarak çözümleyen karar verme yetkisi tanındığı görülmektedir. Bu nedenle yasada yetki hususunun en geç Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği açıkça görüldüğünden yetki hususunu inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı özellikle 362/1-c madde hükmü de gözetildiğinde temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı sonucuna varılmalıdır.

Somut olayda; davacının icra takibinin iptalini talep ettiği, İstanbul ... 16. İcra Hukuk Mahkemesince; İstanbul (Çağlayan) İcra Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verildiği, davalı tarafından bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtayca incelenmesi istenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, HMK’nın 353/1-a-3 ve 362/1-c bentleri gereğince kesin nitelikte olduğundan, 5311 sayılı Kanunla değişik İİK'nun 364. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin REDDİNE, 18/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8854, Karar No: 2019/9463, Tarih: 16.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8854 E.  ,  2019/9463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması neticesinde davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; 30/06/2013-01/07/2013 tarihlerini birbirine bağlayan gecede faili meçhul kişilerce sigortalı büfenin ön cephesindeki otomatik kepenğin kırılması suretiyle hırsızlık meydana geldiğini, davalının kısmî ödeme yaptığını ancak tüm zararı karşılamadığını beyan ile 14.347,10 TL emtia bedelinin olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline, ayrıca müvekkili tarafından dava sebebiyle vekiline ödenmiş bulunan 3.000,00 TL'lik ücreti vekaletin ve davacının manen üzülmesi nedeniyle de 2.000,00 TL'lik manevi tazminatın işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; gerekli hesaplama yapılarak 6.417,37 TL tutarında tazminat bedelinin 10/09/2013 tarihinde sigortalıya ödendiğini, müvekkili sigorta şirketinin doğmuş olan gerçek zarardan sorumlu olduğunu, davacının olaydan 3 gün sonra tekrar karakola giderek 14.000,00 TL'lik daha şarküteri malzemesi çalındığını yeni fark ettiği şeklindeki beyanda bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, 14.000,00 TL'lik emtianın toplu olarak yaklaşık 400 kg'lık bir emtia olup, bu kadar çok malın çalındığının ilk anda fark edilmemesinin düşünülemeyeceğini, hırsızlığın yapıldığı büfe göz önüne alındığında bu kadar emtianın buraya sığmasının mümkün olmadığını, beyanla; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 10.495,21 TL'nin 16/08/2013 tarihinden itibaren yürütülecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacının işyeri poliçe teminat kapsamında olan 30.06.2013-01.07.2013 tarihlerini birbirini bağlayan gece hırsızlık sebebi ile hasara uğramıştır.

1-Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacının işyeri poliçe teminat kapsamında olan 30.06.2013-01.07.2013 tarihlerini birbirini bağlayan gece hırsızlık sebebi ile hasara uğramıştır.

Somut olayda mahkemece sigorta eksperi tarafından yapılan tespitte 10.495,21 TL'lik emtianın çalındığının tespit olunduğu gibi mahkemece aldırılan bilirkişi kurulunun da bu tespite katıldığı, keşif sırasında görüldüğü gibi tazminata konu malların iş yerine hacim itibariyle sığmasının mümkün olduğu, her ne kadar davalı vekili davacının sonradan bir kısım ürünlerinin çalındığını ileri sürerek tekrar karakola başvurmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu konusunda itirazda bulunmuşsa da; hırsızlık olayının vuku bulması nedeniyle davacı tarafın beklemediği bir durumdan ötürü aynı anda tüm malların tespitini yapmasının mümkün olamayacağı, zaman içerisinde muhasebe kayıtları da incelenmek suretiyle bu tespitin yapılabileceği, bu nedenle ekspertiz raporunda tespit edilen aynı şekilde mahkememiz bilirkişi kurulunca da iştirak edilen 10.495,21 TL'lik zarar yerinde görülerek davanın kısmen kabulü ile 10.495,21 TL'nin 16/08/2013 tarihinden itibaren yürütülecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmişse de eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hükme esas alınan 08.12.2015 tarihli yeminli mali müşavir, emniyet amiri ve sigorta tahkim üyesinden oluşan bilirkişi kurul raporunda, sigortlalı işyerinin perakende satış yapması, satışların satış fişi ile yapılması nedeni le hırsızlık tarihinde fiilen bulunan mal mevcudunun tespit edilmesinin mümkün olmadığı, davacı tarafından stok listesinin sunulmadığı, eksper tarafından da riziko sonrasında stok sayımının da yapılmadığı, olay sırasında ne kadar malın çalındığının tespit edilemediği belirtilmiştir.

Davalı ..., poliçe limiti dahilinde gerçek zararı karşılamakla yükümlüdür. Sigorta poliçesi kapsamında zararının tazminini isteyen sigortalı davacı da rizikonun gerçekleştiğini ve zararının miktarını ispatla mükelleftir.

Davacının kendi defter kayıtlarının kapanış tasdikleri olmadığı için bu defterlerin tek başına davacı lehine delil teşkil etmeyeceğinin kabulünde bir usulsüzlük yoktur. Ancak hükme esas alınan raporda çalındığı iddia edilen malların dava konusu işyerine sığabileceği yönünde görüş bildirilmişse de gerçek zararın tespitine esas olak üzere başka kişilerden (gıda konusunda uzman ve mali müşavirden oluşan heyetten çalındığı iddia edilen ve çabuk bozulacağı düşünülen, bal, peynir vs gibi gıda maddelerinin büfenin ekonomik çapına göre ne kadar süre işyerinde muhafaza edileceğini, ne kadar süre içerisinde elden çıkarılması gerektiğini de değerlendirilerek ortalama zarar miktarı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken gerçek zarar belirlenmeksizin yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16608, Karar No: 2016/11078, Tarih: 23.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/16608 E.  ,  2016/11078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı işçi, alt işveren işçisi arıza bakım elemanı olarak çalışırken iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altın alınmasını talep etmiştir.

Davalılar yetkisizlik itirazında bulunarak öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini, bunun kabul edilmemesi halinde davacının iş akdinin haklı nedenle feshi sebebiyle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının ... ilinin ... ilçesinde çalıştığı, davalılardan ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’nin ikametgahının ..., diğer davalı ...’ın ikametgahının ... olduğu anlaşıldığından; bu davaya bakmaya ortak yetkili mahkeme olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile mahkemenin yetkisizliğine ve talep halinde dosyanın yetkili ... Nöbetçi Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, İş Mahkemelerinde açılacak her davanın, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabileceği, bunlara aykırı sözleşmelerin muteber olmayacağı bildirilmiştir. Davalı ...’ın merkezi ... ili, diğer davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’nin merkezi ... işin görüldüğü yer ise ... ili ... ilçesidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 7. maddesinde ise, davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceği, birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkemenin ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı vereceği bildirilmiş ise de somut olayda bu olgunun gerçekleştiği ispat edilmediğinden bu düzenlemenin uygulama yeri bulunmamaktadır. Dava davalılardan birinin ikametgahında açıldığından mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, işin esasına girerek iddia ve savunma ile ilgili gerekli araştırma yapıldıktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18191, Karar No: 2013/12141, Tarih: 04.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/18191 E.  ,  2013/12141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30736, Karar No: 2013/24519, Tarih: 30.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/30736 E.  ,  2013/24519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali takibin devamı ile % 40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde pazarlama bölümünde şef olarak çalışırken hiçbir neden gösterilmeden iş akdinin işverence fesh edildiğini ancak kıdem ve ihbar tazminatı ile son ay ücretinin ödenmediğini, başvurusu sonucu Bölge Çalışma Müdürlüğünce de alacaklı olduğunun tespit edildiğini, alacakları için... 7. İcra Müdürlüğünün 2010/13580 Esas sayılı dosyası ile takibe geçmiş ise de takibe davalının süresi içinde itiraz ettiğini ileri sürerek, söz konusu itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının sözleşmesini haklı olarak fesh ettiklerini, davacının şirketi zarara uğrattığını, mahkeme kararı olmadan icra takibi yapmasının usulen olamayacağını, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatının verilmemesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fesih yazısına göre davacının iş aktinin davalı tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiği, bu hususun davalının da kabulünde olup davalı tarafın kıdem ve ihbar tazminatını ödeyerek iş aktinin feshedileceğini belirttiği, ayrıca davacının kıdem ve ihbar tazminat alacağının Bölge Çalışma Müdürlüğü yazısı ile de sabit olduğu, bu halde davacının kıdem ve ihbar tazminat alacakları bulunduğu, davalı işverence ücretlerin ödediğinin kanıtlanamadığı, davacının ücret alacağına da hak kazandığı, icra inkar tazminat talebinin ise yerinde olmadığı zira söz konusu alacakların tespitinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

I. Normatif Dayanak