muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8760, Karar No: 2016/7698, Tarih: 14.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8760 E.  ,  2016/7698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanlardan Furkan'a ait işyerinde bir süre çalışıp hem katılan ... ile hem de kuzeni olan diğer katılan ... ile samimiyet kurduğu, katılan ...'a ait işyerinde müşterilerden tahsil ettiği toplam 6.000 TL'yi kasaya aktarması gerekirken aktarmadığı, ayrıca bu süreç içerisinde Honda Marmara firması yetkililerini tanıdığını, buradan piyasa fiyatının altında araba alabileceğini söyleyip katılan ...'ten 23.000 TL para aldığı, böylelikle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

Katılanların aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, sanığın soruşturma aşamasındaki savunmaları ve diğer deliller karşısında; sanığın dolandırıcılık ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1188, Karar No: 2018/16147, Tarih: 12.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/1188 E.  ,  2018/16147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iftira

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Sanık hakkında iftira suçuna dair kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/469 Esas ve 2009/974 Karar sayılı 26.01.2010 tarihinde kesinleşen 267/1. maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından; Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B)Sanık hakkında hırsızlık suçuna dair kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde mağdurun beyanına göre 60,00 TL değerinde kontör kartı çalmaktan ibaret eylemi ve çalınan eşyanın özgülenmiş olması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/469 Esas ve 2009/974 Karar sayılı 26.01.2010 tarihinde kesinleşen ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince tekerrür yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 12/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25522, Karar No: 2013/17169, Tarih: 23.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/25522 E.  ,  2013/17169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2012/38-2012/1158

Davacı, 5510 sayılı Kanun’un 81. maddesinin (ı) bendinde yer alan ...... indiriminden yararlanma hakkının kurumca 01/01/2010 tarihinden itibaren uygulanmamasına ilişkin kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, Davalı Kurum tarafından 15/12/2009 tarihinde yapılan ...... sırasında kendine ait işyerinde satış danışmanı olarak çalışmakta olan sigortalılar hakkında, Kuruma yapılan ücret bildirimlerinde 103,84 TL ve 58,04 TL eksik bildirimlerin olmasına dayalı olarak, davacı hakkında 5510 sayılı Yasanın 81. maddesinin (ı) bendinde yer alan ...... indiriminden yararlanma hakkının 01/01/2010 tarihinden itibaren 1 yıl süreyle durdurulmasına ilişkin yapılan işlemin iptalini istemektedir.

Mahkemece, davalı Kurum tarafından yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğundan bahisle, davanın reddine karar verilmiştir.

Konuya ilişkin yasal mevzuatın incelenmesinde;

5510 sayılı Kanun’un 81. maddesinin (ı) bendinde; Anılan Kanun’un 4'üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalıları çalıştıran, özel sektör işverenlerinin, bu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre malullük, ............ sigortaları ......lerinden, işveren hissesinin beş puanlık kısmına isabet eden tutarın ...... karşılanacağı hükme bağlanmıştır.

Anılan maddeye göre; işveren hissesine ait ......lerin ...... karşılanabilmesi için, işverenlerin çalıştırdıkları sigortalılarla ilgili olarak bu Kanun uyarınca aylık ...... ve hizmet belgelerinin yasal süresi içerisinde ......

Kurumuna vermeleri, sigortalıların tamamına ait sigorta ......lerinin sigortalı hissesine isabet eden tutarı ile ...... karşılanmayan işveren hissesine ait tutarı yasal süresinde ödemeleri ve ......... Kurumuna ......, idari para cezası ve bunlara ilişkin gecikme cezası ve gecikme zammı borcu bulunmaması şartları aranmamaktadır.

Sözü edilen maddeden yararlanamayacak olanlar ise maddede; “yapılan ...... ve denetimlerde çalıştırdığı kişileri sigortalı olarak bildirmediği tespit edilen işverenler” olarak belirtilmiştir.

Davalı Kurum tarafından çıkartılan 2009/139 sayılı Genelgede ise; işverenlerin sigortalıları Kurum’a bildirmediği veya ...... ödeme gün sayısını ya da ......e esas kazanç tutarını eksik bildirdiği tespit edilen işyerlerinden dolayı, ...... indiriminden, bir yıl süreyle yararlanılmasının mümkün bulunmadığı belirtilmektedir.

Davalı Kurum tarafından çıkartılan 2009/139 sayılı Genelgede ise; işverenlerin sigortalıları Kurum’a bildirmediği veya ...... ödeme gün sayısını ya da ......e esas kazanç tutarını eksik bildirdiği tespit edilen işyerlerinden dolayı, ...... indiriminden, bir yıl süreyle yararlanılmasının mümkün bulunmadığı belirtilmektedir.

2011/45 sayılı Genelgede ise; çalıştırdıkları sigortalıları yapılan ...... ve denetimlerde Kuruma sigortalı olarak bildirmediği anlaşılan işverenlerin, 5510 sayılı Kanunun 81. maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinde öngörülen ...... desteğinden bir yıl süreyle yararlanamayacakları, buna karşın, Kuruma bildirilmiş olan sigortalıların, bildirim tarihlerinden sonraki ...... ödeme gün sayısı veya ......e esas kazanç tutarının eksik bildirdiği tespit edilen işverenlerin, öngörülen diğer şartları sağlamaları kaydıyla söz konusu destekten yararlanabilecekleri, 2009-139 sayılı Genelgenin bu Genelgeye aykırı olan hükümlerinin yayımı tarihi itibariyle yürürlükten kaldırıldığı belirtilmiştir.

Anayasa’nın 138. maddesinde de yer alan, "Normlar hiyerarşisi" ilkesi uyarınca, hukuk kuralları yukarıdan aşağıya doğru "Anayasa", "Kanun", "Kanun Hükmünde Kararname", "......", "......" ve "Diğer alt düzenleyici işlemler (...... vb.)" şeklinde sıralanmakta olup, alt kademe yer alan bir normun üst kademedeki norma aykırı olması ya da onun kapsamını aşan düzenlemeler içermesi mümkün bulunmamaktadır. Bu durum, “Genel kurallar, usulü dairesinde değiştirilinceye veya kaldırılıncaya kadar, düzenleyici işlem tesis etme yetkisi olan makam ve kurumları da bağlar” şeklinde ifade edilen “............” prensibi ile izah olunmaktadır. Bu ilkenin doğal sonucu olarak, normlar hiyerarşisinde üst kademede yer alan yasal kurallara aykırı düzenleyici tasarrufların idare tarafından yürürlüğe konulmasının hukuka aykırı olacağı şüphesizdir.

Öğretide türevsel bir yetki olarak kabul edilen idarelerin yasa kurallarını uygulama ve bu kapsamda idari düzenleme yapma yetkisinin yasama organının çizdiği sınırlar içinde ve üst hukuk normlarına aykırı olmamak kayıt ve şartına bağlı olarak gerçekleşebileceği belirtilmektedir. (...... Giritli/... Bilgen/...... Akgüner, İdare Hukuku, ......,2006.)

Somut olayda ; kanundan daha alt düzeyde olan ve kanunun çizdiği sınırları daraltamayacak nitelikte hükümlere sahip olması zorunlu olan 2009/139 sayılı Genelge ile; Kanunun, ilgililere tanıdığı imkânın, daraltıldığı anlaşılmakta olup; davacının, ......e esas kazancı eksik bildirmiş olmasının söz konusu ...... indiriminden yararlanmasına engel teşkil edeceğine ilişkin bir hükmün Kanunda yer almadığının; ayrıca 2009/139 sayılı Genelge’de yer alan daraltıcı hükmün daha sonraki tarihli 2011/45 sayılı Genelge ile yayımı tarihi itibarıyla yürürlükten kaldırılmış olduğunun anlaşılması karşısında, ......e esas kazancın eksik bildirilmesinin söz konusu maddeden yararlanılmasına engel teşkil etmeyeceği hususu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgulara göre irdeleme yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde; davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4328, Karar No: 2017/2991, Tarih: 20.06.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/4328 E.  ,  2017/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ve tedavi ve denetimli serbestlik kararı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191.madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15714, Karar No: 2023/9765, Tarih: 07.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/15714 E.  ,  2023/9765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/79 E., 2022/24 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İTİRAZA KONU KARAR : Zamanaşımı nedeniyle düşme

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2023/5405 Esas, 2023/5640 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2023 tarihli ve 7 - 2022/64082 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2023 tarihli ve 7-2022/64082 sayılı itirazı; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı

maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin son cümlesinde düzenlenen suç için kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca 15 yıllık asli ve 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihi ve zamanaşımını kesen en son neden ile dosyanın temyizen incelenme tarihi arasında geçen süreler dikkate alındığında, zamanaşımı sürelerinin henüz dolmadığı anlaşıldığından dosyanın esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken; 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin tamamlanmış olduğu gerekçesiyle verilen düşme kararı usul ve yasalara aykırı olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüyle; Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2023/5405 Esas, 2023/5640 Karar sayılı kararının kaldırılmasına ve Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2022 tarihli ve 2020/79 Esas, 2022/24 Karar sayılı Kararının onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2022 tarihli ve 2020/79 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin son cümlesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2022 tarihli ve 2020/79 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2023/5405 Esas, 2023/5640 Karar sayılı ilamı ile zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verilmiş ise de; 5237 sayılı Kanun'un kasten yaralama başlıklı 86 ncı maddesinin;

2.Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2022 tarihli ve 2020/79 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2023/5405 Esas, 2023/5640 Karar sayılı ilamı ile zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verilmiş ise de; 5237 sayılı Kanun'un kasten yaralama başlıklı 86 ncı maddesinin;

"Madde 86- (1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur. (Ek cümle:12/5/2022-7406/3 md.) Suçun kadına karşı işlenmesi hâlinde cezanın alt sınırı altı aydan az olamaz.

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe, boşandığı eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silahla,

f) (Ek:14/4/2020-7242/11 md.) Canavarca hisle,

İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında, (f) bendi bakımından ise bir kat artırılır." şeklinde düzenlendiği, yine neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama başlıklı 87 nci maddesinin

"Madde 87- (1) Kasten yaralama fiili, mağdurun;

a) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına,

b) Konuşmasında sürekli zorluğa,

c) Yüzünde sabit ize,

d) Yaşamını tehlikeye sokan bir duruma,

e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun vaktinden önce doğmasına,

Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, bir kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hallerde üç yıldan, üçüncü fıkraya giren hallerde beş yıldan az olamaz.

(2) Kasten yaralama fiili, mağdurun;

a) İyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine,

b) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine,

c) Konuşma ya da çocuk yapma yeteneklerinin kaybolmasına,

d) Yüzünün sürekli değişikliğine,

e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun düşmesine,

Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, iki kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hallerde beş yıldan, üçüncü fıkraya giren hallerde sekiz yıldan az olamaz.

(3) (Değişik: 6/12/2006 – 5560/4 md.) Kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır.