muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3710, Karar No: 2014/5553, Tarih: 15.05.2014

Mahkemece; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin dava konusu taşınmazın da bulunduğu birçok taşınmaz hakkında görülen davalarda temyiz incelemesi üzerine ilk tesisinden itibaren tedavülleri

ile birlikte incelenen ve davalıların dayandıkları tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza ait olduğunun kabul edilemeyeceği, zira yüzölçümlerinin çok farklı olduğu, kaydın sabit sınırlı olmadığı, daha önce başka yerlere uygulandığı, çekişmeli yerin de içinde bulunduğu aynı özellikleri taşıyan ve aynı bölgede yer alan bir çok taşınmazın 1999 ve 2001 yılları arasında görülüp kesinleşen davalarda yargılamasının yapılarak orman niteliğinde tescil harici bırakıldığı kabul edilip davaların reddedildiği, taşınmazın genel niteliklerine ve memleket haritasındaki konumuna bakıldığında üzerinde geniş yapraklı meşe ağacı sembollerinin bulunduğu, komşu meşe ormanları ile çekişmeli yer arasında doğal ayırıcı unsurlar bulunmadığı, çekişmeli yer ve benzer durumdaki tüm bu yerlerin yüksek eğimli orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerler olduğu, yörede 4785 sayılı Kanuna göre yapılmış orman kadastrosunun bulunmadığı, 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddeleri ile Hukuk Genel Kurulunun 21/01/2004 tarih, 2004/8-15/7 ve 12/05/2004 tarih, 2004/8-242/292 ve yine 12/03/2008 tarih, 2008/20-214/241 sayılı kararlarının olayda nazara alınması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine, her ne kadar Orman Yönetimi vekili tarafından dava aşamasında taşınmazın niteliği de nazara alınarak orman niteliği ile Hazine adına tescili istenmiş ve çekişmeli yerin niteliğinin orman olduğu anlaşılmış ise de bu yönde açılmış bir dava bulunmadığı ve bu yönde bir katılım da olmadığı, mahkemece re'sen bu yönde bir karar verilemeyeceği gözetilerek bu yolda bir hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Kararın davacı ..., davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01/11/2012 gün ve 2011/11166- 2012/11962 sayılı Kararı ile davacının temyiz itirazlarının reddine, Orman Yönetiminin ise temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra Hazine yönünden ise “Hazine yargılama aşamasında taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tescili isteminde bulunmuş olup harçtan muaftır. Kurum isteminin Medenî Kanunun 713. maddesi kapsamında tescil istemi olarak değerlendirilip hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması gereklidir." hükmüne yer verilmiştir. Mahkemece, bozma ilâmına uyulmuş; bilirkişi krokisinde 1 ilâ 12 numaralı noktalar ve 2402 numaralı OTS noktası arasında kalan toplam 15004.25 m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tescil istemine ilişkindir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce, 3116 sayılı Kanuna göre 4785 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce 1943 yılında yapılan ve 28/12/1949 yılında ilân edilerek kesinleşmesinden sonra ..., .... ve ... Devlet Ormanı ismiyle Şubat 1952 tarih ve 19 numarada 1316 hektar yüzölçümüyle ve yine Nisan 1962 tarih 13 numarada 779 hektar yüzölçümüyle ve ... Devlet Ormanı ismiyle tapuya tescil edilen orman kadastrosu ile daha sonra 3302 sayılı Kanuna göre yapılıp 12/03/1996 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1985 yılında yapılmış, 14.04.1987 – 13.05.1987 tarihlerinde ilân edilmiş, dava konusu yer tescil ve tesbit harici bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı vekiline yükletilmesine 15/05/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3985, Karar No: 2017/9726, Tarih: 03.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/3985 E.  ,  2017/9726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu ... köyü, 478 parsel sayılı taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak ;

Taşınmazda yetişen ürünlerin dekar başına verim miktarlarının, İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan getirtilerek 29.09.2014 tarihli bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken o bölgede idarece daha önce yapılan kamulaştırmalarda kıymet takdiri sırasında belirlenen bedel üzerinden değerlendirme yapan ek rapor esas alınarak hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6152, Karar No: 2024/4507, Tarih: 11.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6152 E.  ,  2024/4507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/270 E., 2023/173 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/59 E., 2020/547 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; kararı davalı asıl adına temyiz eden vekilin özel yetkiyi içeren vekâletnamesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 77 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak;

a) Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğinde olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74 üncü maddesi gereğince vekâletnamenin boşanma davası ile ilgili özel yetki içermesi gerektiğinden; özel yetkiyi içeren vekâletnamenin aslı veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için temyiz dilekçesini sunan vekile kesin süre verilmesi,

b)Vekâletname sunulmaz ise vekil tarafından verilen temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 77 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince yetkisiz vekil tarafından yapılmış temyize muvafakat verdiğini açıkça belirtmediği takdirde kararı temyiz etmemiş sayılacağı şerhini içeren davetiye ile davalı asıla tebliğ edilmesi,

2. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından açıkça muvafakat edilmemesi ve asıla gerekçeli kararın daha önceden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemiş olması hâlinde kararın asıla tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından muvafakat edilmesi veya süresi içinde kararın temyiz edilmesi hâlinde, karar temyiz edilirse gerekli usulî işlemler tamamlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi,

gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2116, Karar No: 2019/10662, Tarih: 19.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/2116 E.  ,  2019/10662 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız takipte, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçluların yasal sürede icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde, yetkili icra dairesinin .......olduğunu ileri sürerek .... yetkisine itiraz ettikleri, bunun üzerine alacaklının borçluların itirazları ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, davanın kabulü ile itirazın kaldırılmasına karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı borçlular tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ..... istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50. maddesinin birinci fıkrasına göre; HMK'nın yetkiye ilişkin hükümleri, para ve teminat alacaklarına dayalı takiplerde kıyas yolu ile uygulanır. Konusu para ve teminat alacaklarına ilişkin davalarda yetki, genel yetki kuralına göre çözümlenir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesine göre genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile yürürlükten kaldırılan 1086 Sayılı HUMK'nın 22. maddesinde; tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri, buna göre tüzel kişilerin yanında gerçek kişilerin de yetki sözleşmesi yapabilecekleri düzenlenmiş bulunmakta idi.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki sözleşmesini düzenleyen 17. maddesinde ise; "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça, dava, sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır" düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile getirilen yeniliklerden bir tanesi de yetki sözleşmelerine ilişkin olup yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir...

Yetki sözleşmesine ilişkin olarak yapılan bu düzenlemede, tacirler veya kamu tüzel kişileri ile diğer kişiler, yetki sözleşmesi yapmak açısından birbirinden ayırt edilmiştir. Tacirler veya kamu tüzel kişileri, kendi aralarındaki hukuki ilişkilerde hukuken eşit konumda sayılabilirler. Buna karşılık, tacirler veya kamu tüzel kişileri, gerçek kişiye göre, daha güçlü konumda bulunmaktadır. Daha zayıf konumda olan kişilerin daha güçlü olan tacir veya kamu tüzel kişilerine karşı korunma ihtiyacının ortaya çıkması nedeniyle kanun koyucu böyle bir düzenlemeye gitmiştir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, yeni düzenlemeye bakıldığında, tacirler veya kamu tüzel kişileri dışındaki diğer kişilerin, kendi aralarında yetki sözleşmesi yapmaları da kabul edilmemiştir.

Söz konusu düzenleme ile ilgili olarak belirtilmesi gereken bir başka husus da, yetki sözleşmesi yapılmasında, tarafların tacir veya kamu tüzel kişisi olmasının aranmasıdır. Diğer bir anlatımla, maddedeki tacirden anlatılmak istenen, işin ticari nitelikte olması değil, tarafların kanunlarda tacir olarak tanımlanan kişiler olmasıdır. Sözleşmenin konusunun ticari iş olması gerçek kişilere yetki sözleşmesi yapma imkanı vermemektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; alacaklının 17 adet bono ve kefalet sözleşmelerine dayanarak 22.04.2016 tarihinde ilamsız takibe başladığı, borçlu gerçek kişilerin imzalarının bulunmadığı bonolarda İstanbul (icra dairelerinin) mahkemelerinin yetkili kılındığı, borçu ... ile alacaklı arasında imzalanan 28.12.2001 tarihli kefalet sözleşmesinde İstanbul (icra dairelerinin) mahkemelerinin yetkili kılındığı, borçlu ... ile alacaklı arasında imzalanan kefalet sözleşmesinde yine ....... mahkemelerinin yetkili kılındığı, ödeme emirlerinin tebliği üzerine borçluların süresinde yetkiye itiraz ettikleri, hiç bir borçlu yönünden.....yetkisinin kesinleşmediği görülmektedir. Bu durumda, HMK’nın 448. maddesi gereğince, bu kanun hükümlerinin tamamlanmış işleri etkilememek kaydıyla (olayımızda tamamlanmamış bir iş bulunduğundan) derhal uygulanacağı ilkesi de dikkate alınarak, takip tarihi itibariyle yürürlükte olan HMK’nın 17. maddesi kapsamında itirazın değerlendirilmesi gerekir.

Somut olayda, borçlu gerçek kişilerin adreslerinin kefalet sözleşmelerinde ..... olarak belirtildiği, ödeme emirlerinin borçlu gerçek kişilere ......’da tebliğ edildiği, borçluların da ..... icra dairelerinin yetkili olduğunu iddia ettikleri, borçlu gerçek kişilerin tacir olduklarına dair dosyada herhangi bir delilin bulunmadığı görülmektedir. Her ne kadar kefalet sözleşmeşlerinde İstanbul (icra dairelerinin) mahkemelerinin yetkili olduğu yazılmış ise de, takip tarihi itibari ile yürürlükte olan 6100 sayılı HMK’nın 17. maddesi gereğince borçlu gerçek kişiler ile alacaklı arasında yapılan yetki sözleşmeleri geçersizdir.

O halde, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca,...... Dairesinin 15.11.2017 tarih ve 2017/1682 E. - 2017/1815 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA,...... 18.04.2017 tarih ve 2016/838 E. - 2017/356 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2019/5940, Karar No: 2020/2988, Tarih: 03.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5940 E.  ,  2020/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme ve yaralama

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme ve yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki ticari minibüs ile gündüz vakti, yağmurlu havada, iki yönlü, virajlı, asfalt kaplama karayolunda seyri sırasında, virajı döndüğü esnada, gidiş yönüne doğru sol taraftaki mıcırlı alana girmesiyle direksiyon hakimiyetini kaybederek, aracın takla atması sonucu, tam kusuruyla üç kişinin ölümüne, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32595, Karar No: 2017/21540, Tarih: 18.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/32595 E.  ,  2017/21540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan Tomurcuk Temizlik Turz. Gıda İnş. ve Oto San Tic Ltd Şti.ye yükletilmesine, 18/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31157, Karar No: 2012/2029, Tarih: 06.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/31157 E.  ,  2012/2029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

28.05.2005 tarihli kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağında, sanığın işyerindeki borcundan dolayı kesilen elektriği kendisinin açarak kullandığının belirtilmesi ve sayaca müdahalede bulunularak veya sayaç devre dışı bırakılarak kaçak elektrik kullanıldığına ilişkin maddi bir bulgudan söz edilmemesi, yapılan keşif ve enerji tüketim föylerinin incelenmesi sonucu düzenlenen 28.06.2007 tarihli bilirkişi raporunda da, suç tutanağı düzenlenmeden önceki son okuma işleminin yapıldığı 10.06.2004 tarihi ile tutanak tarihi arasında kullanılan enerjisinin sayaçtan geçtiği, bu dönemdeki aylık tüketim ortalamalarının kurulu güce uygun olduğu ve sayaca herhangi bir müdahalede bulunulmadığının belirtilmesi ve sanığın savunmasında, suçu kabul etmemesi ve suç tarihinden önce elektriğin kesildiğine dair bir belgenin bulunmaması karşısında, sanığın üzerine atılı elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi, tutanak düzenleyicilerin tanık olarak dinlenmesinin de sonuca etkili olmayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16852, Karar No: 2021/18705, Tarih: 02.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/16852 E.  ,  2021/18705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanık ...’un hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanık ...’ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10932, Karar No: 2018/1860, Tarih: 21.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10932 E.  ,  2018/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.