muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/908, Karar No: 2023/1246, Tarih: 15.02.2023

Davanın kabulü ile 59.278,06 TL ilk peşin sermaye değerinin tahsisin onay tarihi olan 30.01.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma verilmesine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ve davalılardan Çay İşletmeler Genel Müdürlüğü temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 24.09.2013 tarihli ve 2013/15031 E. 2013/17367 K. sayılı bozma ilamında; yetersiz kusur raporu ile hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu ve uzman bilirkişilerden kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, 506 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi koşullarının olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin irdelenmediği ve dosya kapsamında hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelir tabloları arasında mevcut olan çelişkinin giderilmediği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... SGK.nın 15.09.2021 tarihli ve E.313341607 sayılı yazısı ile davalının 7256 sayılı Kanun kapsamında yapılan yapılandırma sonucunda tüm borcunu davacı kuruma ödediği ve kalan bir alacağın mevcut olmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek temyizen bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahibine yapılan peşin sermaye değerli gelirden oluşan kurum zararının davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 2918 sayılı Kanun, 506 sayılı Kanun'un 9, 10 ve 26 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

Temyiz olunanİlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9752, Karar No: 2011/10874, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9752 E.  ,  2011/10874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- 2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas alınması gerekir. Somut olayda idarece belgelerin mahkemeye verildiği güne göre 2009 verilerinin getirtilip buna göre bedel tespiti yapılması gerektiğinde kuşku yoktur. Her ne kadar bilirkişi kurulu raporunda dava tarihi itibariyle 2009 yılı verilerinin henüz belli olmadığı gerekçesiyle bir önceki yılın verileri esas alınıp dava tarihine endekslenmesi suretiyle taşınmazın değeri tespit edilmişse de hükme esas raporun düzenlendiği tarih itibariyle Dairemizce yakın tarihlerde temyiz incelemesi yapılan aynı kamulaştırma kapsamındaki mahkemenin 2009/37 Esas ve 2009/35 Esas sayılı dosyalarına 2009 yılı verilerinin de getirtilmiş olduğu göz önüne alındığında bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlere ilişkin 2009 yılı resmi verilerinin getirtilip raporların denetlenmesi ve bilirkişi kurulundan bu verilere uygun ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, tarım arazilerinin değerlendirilmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatları esas alınır. Somut olayda buğdayda satış fiyatının 0,40 TL yerine 0,50 TL, nohutta dekar başına ortalama verimin 140 kg. yerine 150 kg., üretim giderinin 137 TL iken 120 TL alınması suretiyle taşınmazın değerinin hesaplanması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4294, Karar No: 2013/4402, Tarih: 05.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/4294 E.  ,  2013/4402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret kesinti farkı, vardiya zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Genel Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, asıl işveren olan davalı ... Genel Müdürlüğü işyerinde diğer davalı alt işveren ... Turizm Temizlik Gıda T.A.Ş'ne bağlı olarak çalıştığını, alt işverenin, asıl işveren ile arasındaki hizmet alım ihalesinde asgari ücret artışından kaynaklanan fiyat farkının yanlış hesaplandığı ve bu hata sebebi ile kendisine fazla ücret ödemesi yapıldığı gerekçesi 2009 yılı Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs ayları ücretlerinden haksız kesinti yaptığını, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 62. madde gereğince her ne şekilde olursa olsun işçi ücretlerinde kesinti yapılamayacağının hüküm altına alındığını, üyesi bulunduğu sendika ile davalı işveren arasında imzalana Toplu İş Sözleşmesinin 36. maddesinde öngörülen vardiya ücreti ile ulusal bayram genel tatil günlerinde gerçekleşen çalışma karşılığı ücretlerini ödenmediğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili hizmet alım sözleşmeleri çerçevesinde personel gideri olarak ödenecek hak ediş miktarlarının hesaplanmasında, asgari ücrette meydana gelen artış miktarı kadar fiyat farkı hesaplanması gerekirken, asgari ücrette meydana gelen artış oranında tüm ücretlerin arttığı kabul edilerek fiyat farkı hesaplandığından hatalı ödeme yapıldığını, ... Genel Müdürlüğünün 2009/09 sayılı genelgesi gereğince hatalı hesaplanan fiyat farkının yüklenici firma hak edişinden kesildiğini, yüklenici firmanın işçi ücretlerinden yaptığı kesintiden sorumlu tutulmalarının mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Turizm Temizlik Gıda T.A.Ş vekili, asıl işveren ... tarafından personel gideri olarak ödenen hak edişlerin hatalı hesaplandığı gerekçesi ile kesildiğini, bu sebeple işçilere hata en fazla ödenen ücretlerin 2009 yılı Şubat ve Mart ayı ücretlerinden mahsup edildiğini, iş yerinde yirmidört saat kesintisiz çalışma gerçekleşmediğinden Toplu İş sözleşmesinde düzenlenen vardiya ücretinin talep edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Turizm Temizlik Gıda T.A.Ş vekili, asıl işveren ... tarafından personel gideri olarak ödenen hak edişlerin hatalı hesaplandığı gerekçesi ile kesildiğini, bu sebeple işçilere hata en fazla ödenen ücretlerin 2009 yılı Şubat ve Mart ayı ücretlerinden mahsup edildiğini, iş yerinde yirmidört saat kesintisiz çalışma gerçekleşmediğinden Toplu İş sözleşmesinde düzenlenen vardiya ücretinin talep edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... Genel Müdürlüğü ile davalı ... Turizm Temizlik Gıda T.A.Ş arasında asıl-alt işverenlik ilişkisi bulunduğu, davacı işçinin 2009 yılı Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs aylarında ücretinden yapılan kesintiden her iki davalının müteselsilen sorumlu olduğu, davacının tanık beyanları ile ispatladığı ulusal bayram genel tatil günleri çalışmalarına ilişkin ücretlerinin ve Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre hak kazandığı vardiya zamlarının ödendiğine ilişkin belge ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece 23.03.2012 tarihinde tefhim edilen kısa kararda 1. 471,53 TL ücret kesintisi, 561,66 TL ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacağına ve 1.475,76 TL vardiya zammı alacağına hükmedildiği açıklanmış olmasına rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 175,00 TL ücret kesintisi alacağına, 233,84 TL ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacağına hükmedildiği, vardiya tazminatı isteminin reddine karar verildiği belirtilmiştir

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı kararı gereğince bozma sebebidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda hüküm altına alınan alacaklar ve miktarları yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir. Bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazları incelenmemiştir .

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.03.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1057, Karar No: 2023/453, Tarih: 16.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/1057 E.  ,  2023/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2020 tarih ve 2020/66 Esas 2020/673 Karar sayılı kararı ile sanığın, taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 63 ncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Dairesinin, 28.09.2020 tarih ve 2020/1876 E., 2020/1952 K. sayılı kararında; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf başvurusunda ileri sürülen sebepler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.12.2021 tarihli ve 2020/116804 sayılı, temyiz talebinin esastan reddi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebebi;

Olası kast şartları oluşmasına rağmen uygulanmadığına ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. Bilinçli taksir şartlarının oluşmadığına,

2. Ceza miktarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

1.... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2020 tarih ve 2020/66 Esas 2020/673 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebebi;

Olası kast şartları oluşmasına rağmen uygulanmadığına ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. Bilinçli taksir şartlarının oluşmadığına,

2. Ceza miktarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

1.... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2020 tarih ve 2020/66 Esas 2020/673 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

"23/12/2019 günü saat:21:30 sıralarında ... ilçesi ... mahallesi 5080 sokak ile Yeşilpelit caddesi üzerinde sanık ... ’nin amiri olduğu devriye ekiplerinin yol uygulaması yaptıkları maktul ...’ın arkadaşı olan şahit ... ile buluşup ...’ya ait ... plakalı ... marka ... ile ... mahallesindeki bir kafeteryaya gidip oturdukları, kafeterya çıkışında sürücü belgesi olmayan maktul ...’ın aracı kullanmak istediğini söyleyerek sürücü koltuğuna geçtiğini ve bu şekilde maktul ... ile ...’nın ... caddesi üzerindeki uygulama noktasına yaklaştıkları ancak maktulun sürücü belgesi olmaması nedeniyle uygulama noktasına girmeden yan yola saparak uygulama noktasında uzaklaştığı, uygulama noktasında görev yapan polis ekiplerinin kaçan aracı farketmeleri üzerine takibe başladıkları, devriye ekipler amiri olan komiser yardımıcısı sanık ... ’nin tabancasını çekip haznesine mermi sürerek aracın önünü kesmek için hareket ettiği ve aracı ... mahallesi Ihlamur caddesi ile Yeşilpelit caddesinin keşistiği noktada durdurduğu ve maktul ile şahit Kürşat’ın araçtan inip ellerini araca yaslamalarını söylediği, sanık ... ’nin yanında başkaca görevli polis memuru ya da bekçi bulunmadığı, maktulün sanığa doğru dönerek meramını anlatmak istediği sırada sanığın elindeki tabancayı maktulün omzuna vurarak önüne dönmesini istediği sırada tabancanın ateş aldığı ve maktulün başına isabet eden silah mermi çekirdiği yaralanmasına bağlı kafa kubbe kemik kırıkları ile birlikte beyin doku yaralanması, beyin kanaması ve bunlara bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü ve olayın bu şekilde oluştuğu vicdani kanaatine varılmıştır. Komiser yardımcısı olan sanığın uygulama kontrol noktasından sürücü belgesi olmadığı için kaçan maktulü takip edip yakaladıktan sonra onu etkisiz hale getirmek amacıyla silah olan elini maktulün omzuna vurduğunda, vurmanın etkisiyle silahın ateş alması sonucu maktulün öldüğü, atışa hazır vaziyetteki silahın ateş almasıyla maktulün ölebileceğinin öngörülebilir nitelikte olması karşısında mahiyeti itibarıyla haksız tahrik koşullarının bulunmadığı anlaşılan sanık ... ’nin eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 85/1 ve 22/3 maddelerine mümas bilinçli taksirle öldürme suçunu oluşturduğu taksirin yoğunluğu ve neticenin ağırlığı da nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi mucibince asgari haddin üzerinde ceza belirlemenin adaletli olacağı düşüncesi ile hüküm tesis edilmiştir.

2. Sanık, aşamalardaki beyanlarında "beylik tabancasının atım yatağına dolu fişeği sürerek sağ eline aldığını ve kaçmakta olan araca tabancasını doğrultup araçtaki maktule ve tanığa dur ihtarında bulunduğu, maktulün aracını durdurduğunu, sanığın çağrısı üzerine tanık Kürşat'ın ve maktulün araçtan indiklerini, sanığın uyarısı üzerine maktulün aracın sol tarafında ellerini aracın üzerine koyup sırtını sanığa doğru döndüğünü, sanığın maktulün yanına gelerek neden kaçtıklarını sorduğunu, bunun üzerine elleri aracın üzerinde duran maktulün kafasını sol tarafa sanığa doğru çevirerek "abi ehliyetimiz yoktu" dediğini, sanığın bu sırada silah bulunan sağ eliyle maktulün omuzunun sol kısmına silahının kabzesi vurduğunu, tam bu sırada vurmanın etkisi ile silahın ateş aldığını" ifade etmiştir.

3. Tanık ... aşamalardaki beyanlarında "... caddesi ile Yesilpelit sokak kesişimine geldiğimiz esnada adını daha sonra ... olarak öğrendiği polisin sivil kıyafetli olarak önlerine çıktığını, arabayı durdurduğunu, sağ elinde tabanca olduğunu, tabancayı arabaya doğrultup "durun, araçtan aşağıya inin" dediğini, araçtan aşağıya indiklerini, elinde halen tabancası olduğunu, "arabaya yaslanın" dediğini, sağ taraftan inip aracın sağ tarafına yaslandığını, arkadaşının ise şoför tarafından inip arabaya yaslandığını, polisin "nereye kaçıyorsunuz" diye sorduğunu, arabanın şoför mahalline doğru geldiğini, o esnada arkadaşının sırtı dönük arabaya yaslandığını, polisin elinde tabanca olduğunu, arkadaşının aniden sola doğru dönüp "ehliyetim yok" dediği esnada polisin elinde tabanca var iken ölenin omzunun sol arka kısmından iterek "önüne dön" dediği esnada silahın tek el patladığını, arkadaşının yere düştüğünü" ifade etmiştir.

4. 14/01/2020 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre; maktulün baş bölgesinde sol temporalden kurşun girişinin, verteksten çıkışının olduğunun, kesin ölüm sebebinin ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafa kubbe kemik kırıkları ile birlikte beyin doku yaralanması, beyin kanaması ve bunlara bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin belirtildiği,

5. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesinin 27/02/2020 tarihli raporuyla suçta kullanılan ve ... Adli Emanetinin 2020/201 sırasında kayıtlı SAR9-SARSILMAZ marka tabancanın mekanik arızasının saptanmadığı, atışa hazır halde iken tetiğine 3 kg’lik basınç kuvveti uygulanması ile atım yatağındaki mermiyi patlattığı, bunun dışında çekme, çekiştirme, sarsıntı, düşme ya da düşürülme halinde fişek yatağındaki fişeğin kendiliğinden patlatmadığı, saptanmıştır.

6. Sanığın adlî sicil kaydı ve nüfus kaydı, dosyada bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Dairesinin, 28.09.2020 tarih ve 2020/1876 E., 2020/1952 K. sayılı kararında;

6. Sanığın adlî sicil kaydı ve nüfus kaydı, dosyada bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Dairesinin, 28.09.2020 tarih ve 2020/1876 E., 2020/1952 K. sayılı kararında;

"İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, mahkemece kabul edilen oluş, nitelendirme ve değerlendirmenin yerinde olduğu, istinaf başvurusuna konu kararda sübuta, usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerde ve yapılan işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı gibi delil ve işlemlerin başkaca bir hukuka aykırılık da içermediği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, ispat ve kusur izafesi bakımından yapılan değerlendirmenin yerinde olduğu ve yüklenen eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, buna göre eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından; sanık hakkında istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde bölge adliye mahkemesinin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Katılanlar Vekilinin Olası Kasta İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın, olursa olsun kastı ile hareket ettiğine, meydana gelen sonucu kabullendiğine dair somut bulgular olmadığı, eylemin olası kast olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık Müdafiinin Basit Taksire ve Ceza Miktarına İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;

Sanığın dosyada bulunan deliller kapsamında tayin olunan eylemi bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak ölüme sebebiyet veren sanık hakkında belirlenen bilinçli taksir şartlarının oluştuğu, temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle,... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Dairesinin, 28.09.2020 tarih ve 2020/1876 E., 2020/1952 K. sayılı kararında; katılanlar vekilince ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.