muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7838, Karar No: 2025/3393, Tarih: 28.04.2025

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık ...’nin eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğinden bahisle suç vasfına, sanık ... hakkında haksız tahrikin derecesine, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 82/1-a, 39/1 ve 29. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık ... tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'nin öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanık ... ve eşine yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen

indirim oranının isabetli olduğu, anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar ... ve ...'nin evli oldukları, olay tarihinden bir ay önce sanıklardan ...'nın herkese açık konumda olan instagram isimli sosyal medya hesabından oğlu ile birlikte çekildiği fotoğrafını paylaştığı, maktul ...'in ...'nın paylaşımı üzerine ona mesaj attığı, ...'nın evli olduğunu ve görüşmek istemediğini söylemesine karşın maktulün yazmaya devam ettiği, ...'nın, eşinin mesajlarını görmesinden korkup korkmadığını sorduğunda maktulün "çok çok öldürür" şeklinde cevaplar verdiği ve gerek fotoğraf yollamasını, gerekse aramasını isteyerek ısrarla yazmayı sürdürdüğü, ...'nın instagram hesabının sanık ...'nin de telefonunda açık olduğu, olay tarihinden bir gün önce sanık ...'nin maktulün mesaj attığını görmesi üzerine ...'ya bu durumu sorduğu, ...'nın kendisinin konuşmak istemediğini ancak maktulün ısrarla yazdığını söylemesi üzerine ...'dan maktulle konuşmamasını, artık kendisinin onunla konuşacağını söylediği, sanık ...'nin maktul ile ... gibi konuşarak ertesi gün buluşma konusunda anlaştığı, sanık ...'nın da maktule ses kaydı göndererek maktulü inandırdığı, olay tarihinde sanık ...'nın maktul ile telefonla konuşarak onu olayın gerçekleştiği yere çağırarak bulunduğunu belirttiği sokak arasını tarif ettiği, sanık ...'yı gören maktulün sokak arasına kullanmış olduğu minibüsü ile girdiği, orada kendisini bekleyen sanık ...'nin şoför kapısını açmaya çalıştığı sırada maktulün minibüsü hareket ettirmesi ile sanık ...'nin tabancasını çıkarıp 8 el ateş ederek maktulü öldürdüğü anlaşılan olayda; sanık ...'nın daha önce ruhsatsız tabancasını yakalatan eşi ...'nin silahı olduğunu bilmediğine yönelik savunması ile tanık ...'nin "... bize "birisi eşime mesaj atmış, ben eşimin hesabından çocuğa bir şeyler yazdım, gidip onun kolunu bacağını kıracağım"" dediğine yönelik anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, maktulü olayın olduğu sokağa kadar kamera kayıtları ile de sabit olduğu üzere telefonla konuşarak çeken sanık ...'nın eşi sanık ... tarafından maktulden hesap sorulacağını ve bu kapsamda maktulün davranışı nedeniyle eşinin onu darp edeceğine yönelik bilgisinin veya öngörüsünün bulunduğu ancak sanık ...'de öldürme eylemini gerçekleştirme iradesi ve kastı yanında bunun için gereken bir silah olduğuna yönelik bilgi sahibi olmadığı gibi sanığın maktulü öldürmesi eylemine öldürme kastı ile iştirak ettiğini gösteren kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, bu bağlamada en azından yaralama kastıyla harekete geçtiği sabit olan sanık ...'nın iştirakiyle nedensellik bağı içinde etki ettiği ölüm neticesinden neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu kapsamında yardım eden olarak sorumlu olduğu, buna göre anılan sanık yönünden suç vasfının kasten yaralama sonucu ölüme neden olmaya yardım etme olarak kabul edilerek sanığın 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2 cümlesi ve 39. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna ilişkin mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.10.2024 tarihli ve 2024/2168 Esas, 2024/1530 Karar sayılı kararında Bölge Adliye

Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçuna ilişkin mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi "sanığın eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaya iştirak suçunu oluşturduğu" yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.10.2024 tarihli ve 2024/2168 Esas, 2024/1530 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9718, Karar No: 2015/1244, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/9718 E.  ,  2015/1244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/11703, Karar No: 2010/1603, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11703 E.  ,  2010/1603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9708, Karar No: 2019/15469, Tarih: 14.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9708 E.  ,  2019/15469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 26/11/2018 tarihli ve 2016/12804 E 2018/14077 K. sayılı bozma ilamı öncesi yapılan yargılama esnasında, usulüne uygun olarak düzenlenmiş vekaletnameyi dosyaya sunduğu anlaşılan Av. ...'ın sanık müdafii olarak duruşmaya katıldığı, dosya kapsamında azilname ya da müdafiilikten çekilme dilekçesinin de bulunmadığı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde, tebigatın vekile yapılmasının zorunlu olduğu halde, bozma sonrası yapılan yargılamada duruşma gününü bildirir meşruhatlı davetiyenin, sanık müdafii yerine doğrudan sanığa yapıldığı, bu şekilde sanık müdafiinin davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın sanık müdafii Av. ...'a usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi eklenerek, bu hususta ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 14/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12980, Karar No: 2013/13253, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/12980 E.  ,  2013/13253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 12 parsel sayılı 4152.24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın ortak muris ...’ten intikal ettiğini ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 105 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile tamamı 96 pay kabul edilerek 24 payının davacı ..., 36 payının davalı ..., 12 payının dahili davalılardan ..., 12 payının ..., 3 payının ..., 9 payının ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 23.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12091, Karar No: 2022/11363, Tarih: 13.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/12091 E.  ,  2022/11363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...’in atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.12.2015 gün ve 2015/154 Esas, 2015/325 Karar sayılı hükümlerin sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 14.06.2022 gün ve 2021/12482 Esas, 2022/6030 Karar sayılı ilamı ile ret-bozma yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2022 gün ve 14– 2020/27127 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi.

Dairemizin 14.06.2022 gün ve 2021/12482 Esas, 2022/6030 Karar sayılı bozma ilamı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 308/2 ve 3. maddeleri uyarınca itirazın Reddiyle, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dairemizce verilen 14.06.2022 gün ve 2021/12482 Esas, 2022/6030 Karar sayılı ilamdaki Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz talebi yönünden kurulan ret hükmünün AYNEN MUHAFAZASINA, 13.12.2022 tarihinde suça sürüklenen çocuk ... yönünden oy birliğiyle, sanık ... yönünden ise Üye ...’nun karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 14.06.2022 gün ve 2021/12482 Esas, 2022/6030 Karar sayılı ilamındaki karşı oy gerekçem doğrultusunda sanık ... yönünden itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/6906, Karar No: 2014/7283, Tarih: 17.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6906 E.  ,  2014/7283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/288-2013/651

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde tebligata rağmen gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya evrak üzerinden incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi arasında 13.08.2009 günü yapılan arsa payı karşılığı inşat sözleşmesine ilişkin ön sözleşme uyarınca taşınmazın imar durumuna ilişkin mahkeme kararı kesinleşmesine rağmen davalının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapmaya yanaşmadığını, sözleşme uyarınca ödenmesi gereken cezai şartın ödenmemesi üzerine başlatılan takibe vaki itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, adi yazılı şekilde yapıldığı için geçersiz olan arsa payı karşılığı inşaat ön sözleşmesine dayanarak cezai şartın tahsilinin istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; resmi şekilde yapılması gerekirken adi yazılı şekilde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat ön sözleşmesinin geçersiz olduğundan tarafların sadece verdiklerini geri isteyebileceği, geçersiz sözleşmenin yerine getirilmemesi halinde sözleşmede yazılı cezai şartın tahsilinin istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10398, Karar No: 2022/10141, Tarih: 13.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10398 E.  ,  2022/10141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yüksekova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı, ilk derece mahkemesince, davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkiline ait ..... Mahallesi 96. Cadde, 1. Sokak'ta ... apartmanı isimli binada bulunan ve konut olarak kullanılan 3 numaralı taşınmazın (daire 3) davalı ... şirketine 09/03/2016 - 09/03/2017 tarihlerini kapsar şekilde sigortalandığını, 13/03/2016 tarihinde uygulamaya konulan sokağa çıkma yasağında ciddi çatışmaların yaşandığını, bu çatışmalarda binada çıkan yangın sonucunda müvekkiline ait 3 nolu dairenin kullanılmaz hale geldiğini, 30/05/2016 tarihinde davalı ... şirketine başvurusu üzerine zararın karşılanması için hasar dosyası açıldığını, beyan ederek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000,00 TL'nin başvuru tarihi olan 30/05/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsiline, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, davanın yetkili ve görevli mahkemede açılmadığını, dava belirsiz alacak davası koşullarını taşımadığından hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini, poliçede eşya teminatı bulunmadığını, beyan yükümlülüğü ihlal edilmek sureti ile önemli hususların sigorta şirketinden bilinçli ve kati olarak saklandığını, ilçede operasyon yapılacağının önceden bilindiğini, poliçenin sokağa çıkma yasağının ilan edildiği ve duyurulduğu tarihlere çok yakın tarihlerde tanzim edildiğini, TTK 1435.maddesinde beyan yükümlülüğünün düzenlendiğini, olayın ani ve beklenmedik olmadığını, zarara neden olan herhangi bir somut terör eylemi ve girişimi olmaksızın devlet müdahaleleri ve operasyonlarının yapıldığını, talebin fahiş olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince dava konusu taşınmaza ilişkin olarak poliçede, Halkbank A.Ş. Yüksekova şubesinin, dain mürtehin alacaklısı konumunda olduğunu bankanın davaya muvakat etmediği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekili karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bölge adliye mahkemesi tarafından davacı vekilinin başvurusu esastan reddedilmiştir. İşbu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigortası poliçesine dayalı tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Dava, konut sigortası poliçesine dayalı tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta,ilk derece mahkemesince davaya konu taşınmaza ilişkin olarak, dava dışı Halk Bankası Yüksekova şubesinin konut sigorta poliçesi üzerinde dain mürtehin kaydının bulunduğunu tapu kaydı üzerinde de aynı bankanın ipotek şerhi olduğu anlaşıldığından davanın husumetten reddine karar verilmiş ve bölge adliye mahkemesince de davacının istinaf talebi reddedilmiş ise de dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra davacı vekili 15/04/2022 tarihli ek beyan dilekçesinde; müvekkilinin ilgili bankaya olan kredi borcunu 10/01/2022 tarihi itibariyle tamamen ödediğini,ipoteğin fek edildiğini ve buna ilişkin banka yazısını da dilekçe ekinde sunduklarını, dolayısıyla bankanın muvafakatının olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.Beyan dilekçesine ekli Halk Bankası'nın 10/01/2022 tarihli yazısının incelenmesinde davacı ...'nin yazı tarihi itibariyle borcunun kalmadığı, 11/10/2013 tarihinde kullandırılan kredinin teminatına karşılık taşınmaza konulan ipoteğin banka tarafından fek edildiğinin,bildirildiği görülmüştür.

Bu durum karşısında, dain mürtehin tarafından verilen muvafakatin davanın her aşamasında tamamlanabilen dava şartı olduğu gözetilerek, söz konusu muvafakate ilişkin yazı araştırılıp,usulüne uygun olduğunun anlaşılması halinde mahkemece yargılamaya devam edilerek işin esasına girilip davanın sonuçlandırılması gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve ilk derece mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25359, Karar No: 2015/1241, Tarih: 03.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25359 E.  ,  2015/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli

Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 03/02/2015 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22216, Karar No: 2013/17193, Tarih: 19.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/22216 E.  ,  2013/17193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62/1, 51, 51/3. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası, erteleme, 1 yıl denetim süresi belirlenmesi

UYAP kanalı ile Mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 05.03.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64/1. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.