muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5698, Karar No: 2006/8932, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5698 E.  ,  2006/8932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve daimi irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen Balat 4229 ada 11 parsel sayılı taşınmazın 2005 yılına ait ... vergisine esas m2 değerlerini (mahalle-cadde-sokak bazında) gösteren Belediye Başkanlığı yazısına rastlanılmamıştır.

Mahkemece yukarıda belirtilen eksiklik tamamlanıp ilgili Belediye Başkanlığından alınacak cevap yazısının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2251, Karar No: 2012/21650, Tarih: 18.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/2251 E.  ,  2012/21650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.09.2011
Yargıtay — Esas No: 2010/3837, Karar No: 2010/3887, Tarih: 06.07.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3837 E.  ,  2010/3887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Konya 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 16.04.2009 gün ve 2003/345-2009/64 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmamaktadır. Davacı kendi elinde bulunan kamyona sondaj makinası yapmış, bu haliyle davalıya satmıştır. Davalı, davacıdan üzerinde sondaj makinesi bulunan kamyonu satın almıştır. Davacının davalının siparişi üzerine kamyona sondaj makinesi takması sözkonusu değildir. Kamyon ticari araç niteliğinde olduğundan ve uyuşmazlık satım akdinden kaynaklandığından, dosyanın temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesine aittir. Ancak, anılan Yüksek Daire tarafından da gönderme kararı verildiğinden, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz incelemesini yapmakla görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 06.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6243, Karar No: 2015/5560, Tarih: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6243 E.  ,  2015/5560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/5182, Karar No: 2011/5341, Tarih: 09.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/5182 E.  ,  2011/5341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ aleyhine 22/04/2009 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zararlı olduğu ileri sürülen davalı şirkete ait baz istasyonun kaldırılması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro) konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE)… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 09/05/2011
Yargıtay — Esas No: 2013/9811, Karar No: 2013/13902, Tarih: 03.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9811 E.  ,  2013/13902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KANDIRA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2013

Yanlar arasında görülen elatmanın önelenmesi ve ecrimsil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Dava; bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kat irtifakı tesisli 47 sayılı parseldeki B-3 Blok 8 nolu mesken nitelikli bağımsız bölümde davacıların paydaş oldukları ana taşınmazla ilgili olarak arsa sahipleri ile dava dışı mütehhit H. arasında 21.08.2000 tarihli "gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin" düzenlendiği, sözleşme gereğince çekişmeli bağımsız bölümün yükleniciye isabet ettiği ve davalının da bu daireyi yükleniciden haricen satın alarak yüklenicinin halefi haline geldiği, ne var ki, arsa sahipleri tarafından 23.08.2006 tarihinde "gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin" feshine ilişkin dava açıldığı, mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararının yargıtay denetiminden geçmek suretiyle 16.03.2009 tarihinde kesinleştiği, davalının kayıttan kaynaklanan bir hakkının olmadığı anlaşılmaktadır.

Belirlenen bu olgular karşısında; mahkemece, davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın çekişme konusu taşınmazı kullandığı saptanmak suretiyle elatmanın önelenmesi isteğinin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Öte yandan; Türk Medeni Kanunun 683.maddesinde düzenlendiği üzere, bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Paydaşlardan biri ya da bir kaçı malını elinde bulunduran kimseye karşı haksız el atmanın önlenmesini dava edebiliceğinden, dava dışı paydaş bulunmasının elatmanın önlenmesi davasının görülebirlilğini engellemeyeceğinden, Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine

Davalının  diğer  temyiz  itirazlarına  gelince;

Davalının  diğer  temyiz  itirazlarına  gelince;

Hemen belirtilmelidir ki; ecrimisil, taşınmazı haksız olarak elinde bulunduran kimsenin mülkiyet sahibine (malike) ödemekle yükümlü bulunduğu, en azı kira geliri en çoğu mahrum kalınan gelir kaybı olan haksız işgal tazminatıdır. Somut olayda; dava dilekçesinde 1.000,00-TL değer göstererek ecrimisil talep edildiği ve 21.01.2013 tarihli dilekçe ile de harcı tamamlanarak ecrimisil talebinin bilirkişi raporu doğrultusunda 13.701,332-TL'ye çıkartıldığı, böylece usulünce açılmış bir ecrimisil davasının bulunduğu sabittir. Ne var ki; mahkemece haksız işgalin başladığı tarih olan "gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin" mahkemece feshine dair kararın kesinleştiği 16.03.3009 tarihinden eldeki davanın açılma tarihine kadar ecrimisile hükmedilmesi gerekirken fesih tarihi esas alınarak ecrimisil bedeline hükmedilmesi doğru değildir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  03.10.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1960, Karar No: 2015/7422, Tarih: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1960 E.  ,  2015/7422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 20/05/2014 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevkiinde bulunan sınırlarını bildirdiği tahminen 58795 m2'lik tarlanın tapulu malları olduğunu buna rağmen 2/B çalışmaları sırasında orman sınırları dışına çıkartılmadığını, söz konusu alanın orman ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, aynı zamanda tapulu yerin tarım arazisi olduğunu, ekte sunmuş olduğu ... ili, ... ilçesi ... köyü ... koyağı, ... ..., ... anı, ... darı, ... ... dibini okuyan tapunun kendilerinin kullanmış oldukları alana isabet ettiğini, bu tapunun okumuş olduğu alan içerisinde ve hatta tapu dışında da kullanmış olduğu yerler bulunduğunu, annesi İbrahim kızı ... adına kayıtlı iken paylaşım sonucu kendisine düştüğünü, tarım arazisi haline getirdiği iddiasıyla dava konusu yerin orman tapusunun iptali ile kendi adına kayıt ve tesciline, bu talebinin yerinde görülmez ise dava konusu yerin orman kapsamında bırakılması şeklinde yapılan tespitin iptalini, bu yerin 2/B kapsamına alınarak hak sahibi olarak müvekkilinin tasarrufunda olduğunun tespitine bu yerin müstakil olarak kendisinin zilyedliğinin yazılması sureti ile tutanağın bu şekilde düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dava konusu yerin 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince orman dışına çıkarılacak yerleri belirleme yetkisinin Kanunun 7. maddeleri ve Orman Yönetmeliğinin 17. maddesi gereğince orman kadastro komisyonlarına ait olduğu, 2/B çalışması yapılmasına yönelik idareyi zorlar nitelikte davanın dinlenme olanağı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından vekâlet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, terditli dava öncelikle tapu iptali ve tescil istemi mahkemece kabul edilmezse 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi kapsamında kalmayan taşınmazın 2/B maddesi kapsamına alınması ve tapu kütüğünün beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamında, mahkemece davanın öninceleme duruşmasında sonuclandırıldığı ve Hazine vekilinin yargılamaya katılımının olmadığı davaya cevap dilekçesi sunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 17/09/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38090, Karar No: 2015/24590, Tarih: 08.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/38090 E.  ,  2015/24590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/165806

MAHKEMESİ : Enez(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2013

NUMARASI : 2012/12 (E) ve 2013/25 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık A.. Ç.. hakkında müşteki D.. Ö..'a karşı kasten yaralama, sanık H.. Ö.. hakkında müşteki A.. Ç..'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs etmek suçlarından kamu davası açıldığı halde bir karar verilmemiş ise de zamanaşımı süresi içerisinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar A.. Ç.. ve Ü.. K.. hakkında müşteki H.. Ö..'e yönelik kasten yaralama eylemleri nedeniyle verilen hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

1)Sanıklar hakkında, müşteki H.. Ö..'ü kasten yaralamaya teşebbüs etmek suçundan açılan bir kamu davası bulunmadığı halde, bu suçtan hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2)Sanıklar A.. Ç.. ve Ü.. K.. hakkında müşteki H.. Ö..'ü kasten yaralama suçu yönünden ise; müşteki H.. Ö..'ün aşamalarda alınan istikrarlı beyanları ve bu beyanlar ile uyumlu doktor raporu içeriğine göre sanıklar A.. Ç.. ve Ü.. K..'un üzerlerine atılı müşteki H.. Ö..'ü kasten yaralama suçu sabit olduğu halde yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9964, Karar No: 2017/1214, Tarih: 07.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/9964 E.  ,  2017/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile hasta başına prim alacağı, acil servis prim alacağı ve ödenmeyen aylık maaşlarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07/02/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat Özgür Çeter geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 20.01.2010-20.06.2012 tarihleri arasında doktor olarak çalıştığını, aylık net maaşının 8.500,00 TL. sabit ücret ve baktığı hasta başına prim olduğunu, hak edilen kısmın elden ödendiğini, muayenede 13,00 TL., müşahade 15 TL., yatış halinde 50,00 TL. ödendiğini, tuttuğu nöbetlerde Cumartesi 100,00 TL., Pazar günü 150,00 TL., bayram günü nöbetlerde 225,00 TL., arife günü 150,00 TL. ödendiğini, 01.07.2011 tarihinden itibaren acil bölümünde ayda 20 günün üzerinde nöbet tuttuğunu, hak ediş cetvellerini hazırlayamadığını, 2012 yılının ilk günlerinde hak edişlerini muhasebeye teslim ettiğini, meblağın yüksek olması sebebiyle 2012 yılı Şubat ayı sonunda ödenebileceğinin söylendiğini, ancak çeşitli bahanelerle ertelenmesi üzerine müvekkilinin, 30.03.2012 tarihli ve 7533 yevmiye numarası ile ihtarnameyi davalıya gönderdiğini, 04.04.2012 tarihine kadar olan alacaklarının ödenmesini 01.04.2012 tarihi itibariyle iş ilişkisinin sona erdiğini ihtaren bildirdiğini, bu ihtarnameden sonra ödeneceğine ilişkin söz verilmesini müteakiben çalışmaya devam ettiğini, ancak alacakları üzerine hastane yönetiminin pazarlık yapmaya kalkışması ve davacının da bu tekliflere sıcak bakmaması nedeniyle işverence iş akdinin feshedilip 22.06.2012 tarihinde maaş ödemesi olarak 21.948,92 TL. nin müvekkili hesabına yatırıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, hasta başına prim alacağı, acil servis prim alacakları ve ödenmeyen aylık maaşlarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, bu taleplerinin yerinde olmadığı, keza hastanelerinde acil serviste bakılan hasta, tutulan nöbet başına prim ve hak ediş ödemesi yönünde bir uygulamanın bulunmadığını, ayrıca 16.06.2008 tarihli Resmî Gazete de yayımlanarak yürürlüğe giren 2008/13 sayılı Genelge gereği acil sağlık hizmetleri açısından ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakılmaksızın tıbbi müdahaleyi kayıtsız şartsız ve gecikmeksizin yapmak zorunda olunduğu, herhangi bir ödeme tahsil edilmeyeceğini, kaldı ki davacının prim, hakediş ödemelerine yönelik iddiaları ispat edebilecek herhangi bir belge, fatura veya ücret makbuzu sunamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak; davacının SGK dökümü ile davalı işyeri tarafından hesaplanıp dava dosyasında yer alan ücret bordrosunda çalışma günlerinin birbirini doğrulamadığı, davacının ücret bordrolarına göre tam gün çalışıldığının anlaşıldığı, baktığı hasta başına prim ve yine acil serviste çalışması karşılığı ücret alacağına ilişkin bir sözleşme maddesi olmadığı, ayrıca iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirir şekilde fesih edildiği ve davalı tarafından kısmen ödemede yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde, davalı işverene ait hastanede aylık 8.500,00 TL. net ücret ve baktığı hasta başına prim karşılığında doktor olarak çalıştığını ve hakettiği ücretin SGK.ya bildirilmeyen kısmını elden aldığını iddia etmiştir.

Dosyada mevcut tarafların imzasını taşıyan ve irade fesadına uğradığı iddia ve ispat edilemeyen 15.01.2010 başlangıç tarihli sözleşme ve ekindeki belgelerden davacının davalı işveren nezdinde pratisyen acil servis hekimi olarak kısmî zamanlı çalışacağının belirlenip bu dönemde başka bir işveren nezdinde çalışabileceğinin kabul edildiği ve kayıtlara göre davacının talep konusu dönemlerde başka bir işverende de çalışmasının olduğu anlaşılmıştır.

Davacının ücret belirlemesine esas alınan İstanbul Tabip Odası’nın yazısının içeriğinden, bildirilen ücretin tam gün çalışan doktorlara ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Bu araştırma yeterli ve uygun değildir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının kısmi sözleşme örneği eklenerek bu sözleşmede belirlenen koşullarda çalışan ve başka bir işveren nezdinde çalıştığı tespit edilen acil servis pratisyen doktoruna ilişkin ücretin bildirilmesini ilgili Oda’dan talep etmek ve gelecek cevabî yazının dosya kapsamı ile birlikte değerlendirip davacı ücretini belirlemektir.