muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16552, Karar No: 2017/20769, Tarih: 05.10.2017

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu, kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden, kamu tüzel kişiliği de bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32152, Karar No: 2020/9131, Tarih: 24.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/32152 E.  ,  2020/9131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyanca beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, olay tarihinde adına kayıtlı olan ... plaka sayılı aracını 2008 yılı içerisinde sanığa Zonguldak'a gitmesi için birkaç günlüğüne emaneten verdiği, sanığın bir gün sonra yolda ölümlü trafik kazası yaptığından aracı tamirinden sonra iade edeceğini söylediği, katılanın şikayet tarihinden 5 ay kadar önce sanığın aracı tamir ettirip kendisinin kullandığını öğrendiği, aracın iadesini talep ettiyse de sanığın aracı iade etmediği, bu surette sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığa yüklenen ve TCK 155. maddesinde düzenlenen “güveni kötüye kullanma” suçunun takibinin şikayete bağlı bulunduğu, TCK 73. maddesinde de şikayet süresinin “fiil ve failin öğrenildiği günden itibaren 6 ay” olduğu ve şikayetin süresi içerisinde yapılıp yapılmadığının yargılama şartı olarak kabul edildiği, bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, suça konu aracın katılanın 21/11/2013 tarihinde duruşmada alınan beyanına göre “2008 yılı 10 ya da 11 ayda 2-3 günlüğüne emaneten verdiği, aradan 2-3 gün geçtikten sonra sanığı aradığı, sanığın kaza yaptığını söyleyerek aracı teslim etmeyeceğini söylediği, daha sonra tekrar aradığında aracı tanık ...'e teslim ettiğini söylediği, bu görüşmelerin aracı verdikten 3-5 gün sonra olduğunu” söylediği, dolayısıyla katılanın en geç 2008 yılı 10. ya da 11. ay içinde aracın teslim edilmeyeceğini öğrenmiş sayılacağı, bu şekilde aracın teslim edilmeyeceğinden haberdar olan katılanın, altı aylık şikayet süresi geçtikten yaklaşık 5 yıl sonra 12/04/2013 tarihinde sanık hakkında şikayetçi olduğu dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 73/1-2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17028, Karar No: 2015/13523, Tarih: 02.07.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/17028 E.  ,  2015/13523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, davacıya ...’dan bağlanan yaşlılık aylığının iptaline yönelik Kurum işleminin iptali ve ödenmemiş aylıkların faizi ile birlikte tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu somut olayda; 10.04.1965 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01.11.1965 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren Türkiye Cumhuriyeti ile Almanya Federal Cumhuriyeti arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 27’inci madde hükmü uyarınca Kurum tarafından davacıya 01.02.2004 tarihinden itibaren kısmi sözleşme aylığı bağlandığı, Almanya’da geçen 30.08.1966-25.04.1984 tarihleri arası 6381 günlük yurt dışı süresini 3201 sayılı Yasaya göre ve 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesinde öngörülen sigortalılık niteliğinde borçlanan davacıya 18.08.1985-26.01.1988 tarihleri arası 878 gün Bağ-Kur, 6381 gün yurtdışı borçlanması ve 900 gün askerlik borçlanması olmak üzere toplam 8162 gün üzerinden ve 28.01.2005 günlü tahsis başvurusu gözetilerek 01.02.2005 tarihinden itibaren ...'dan müstakil yaşlılık aylığı bağlandığı, mükerrer aylık ödendiği gerekçesiyle Kurumca 2012 yılında gerçekleştirilen işlemle davacıya ...’dan bağlanan yaşlılık aylığının iptali üzerine eldeki bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Davacının 28.01.2005 günlü tahsis başvurusunun, 2004 yılında kendisine bağlanan kısmi sözleşme aylığının tam aylığa çevrilmesi iradesi yerine geçtiği ve kısmi aylığın tam aylığa çevrildiği 01.02.2005 tarihinden sonraki mükerrerlik nedeniyle yersiz kısmi sözleşme aylıklarının da Kurumca istirdatının her zaman mümkün olduğu gözetilerek, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/141, Karar No: 2010/16197, Tarih: 25.11.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/141 E.  ,  2010/16197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 7. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı sanık lehine olup, 10.10.2001 suç tarihinden itibaren temyiz inceleme gününde zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik maddelerinin 4703 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Sağlık Müdürlüğüne TEVDİİNE, 25.11.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29150, Karar No: 2013/30511, Tarih: 03.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/29150 E.  ,  2013/30511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Soruşturma aşamasında ifadesi alınan tanıklar, mahkemece dinlenerek, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile hükümlülük kararı verilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun, kavga sırasında, katılanın kendisini yaralayıp, hakaret ettiğini iddia etmesi ve bu eylemlerin, ayrı bir davaya konu olması karşısında, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13077, Karar No: 2024/4505, Tarih: 13.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/13077 E.  ,  2024/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2771 E., 2022/630 K.

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Müşteki sanık ...'ün şikayetçi olup davaya katılma talebinde bulunduğu, ancak katılma talebi ile ilgili İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla, müşteki sanık ...'nın suçtan doğrudan zarar görmesi nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca katılan sanık olarak kamu davasına katılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-d maddeleri uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2019/129 Esas, 2021/196 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ...'nın katılan ...'e karşı hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/2771 Esas, 2022/630

Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125/1-4, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın hakaret suçunu işlemediğine, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ...'in eyleminde suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs suçu olarak belirlenmesi gerektiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; haksız tahrik hükmünün asgari düzeyde uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, müşteki ... hakkında katılma kararı verilmediğinden temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan sanıklar ... ve ... ile temyiz dışı mağdur ...'nın ... barajında balıkçılık yaparak geçimlerini sağladıkları, ...'nın aynı zamanda Obruk Su Ürünleri Kooperatif başkanı olduğu, ... ile ... arasında balık ticareti ile ilgili alacak verecek meselesi ve ...'in daha önce yakılan kayığının ... tarafından yakıldığının düşünülmesi nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü tanık ...'ün ...'e botunun yırtılmış olduğunu, ...'e de kayığının battığını gördüğünü haber vermesi üzerine ...'in ...'yı arayarak botunu kurtarmak için yardım istediği, ...'nın kabul etmesi üzerine buluştukları ve botların bulunduğu bölgeye gittikleri, ...'in botunu ...'nın aracına yükledikleri ve yola çıktıkları, bu sırada ...'in de kardeşi tanık Halil ile birlikte kayıkhaneye gitmek üzere yola çıktıkları, yolda karşılaşmaları üzerine tarafların araçlarını durdurup indikleri, ...'in doğrudan aracının bagaj kısmına yönelip bagajdan aldığı yarı otomatik av tüfeğini ...'ya doğrulttuğu, tanık ...in ... tam ateş edeceği esnada tüfeğin namlusuna doğru vurarak engel olmaya çalıştığı, namluyu yere doğru eğdiği, ...'in ise bu sırada ...'nın ayağına doğru yakın mesafeden av tüfeği ile 2 el ateş ettiği, ...'nın sol kaval kemiğine isabet eden saçma taneleriyle tibia ve fibula açık kırığına, eklem hareket kısıtlılığına, kas gücü zafiyetine ve sinir hasarına neden olan yaralanması ile yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkiler nitelikte kemik kırığına, duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı, ...'in jandarmaya teslim olmaya gideceğini söyleyerek olay yerinden ayrıldığı, tanık ...in ise 112'yi aradığı ve yerde yaralı halde yatan ...'yı arabasına alarak hastaneye götürdüğü esnada yolda olay yerine çağırdıkları ambulans ile karşılaştıkları ve ...'nın tedavisinin yapılabilmesi amacıyla hastaneye kaldırıldığı anlaşılan olayda;

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, sanığın atılı suçu işlediğine dair katılanın kardeşi tanık ...in beyanı dışında delil bulunmaması ve tanık ...e göre tarafsız olduğu kabul edilebilecek temyiz dışı mağdur ...'nın ise hiçbir tartışma olmaksızın katılanın aracından aldığı tüfekle sanığa ateş etmeye başladığını beyan etmesi ve tanık ...in beyanına üstünlük tanınmasını gerektirir bir neden bulunmaması karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle sanığın atılı hakaret suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ... Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, müşteki ...'nın şikayetçi olup

davaya katılma talebinde bulunduğu, ancak katılma talebi ile ilgili İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla, müşteki ...'nın suçtan doğrudan zarar görmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca katılan olarak kamu davasına katılmasına Dairemizce karar verildiği ve katılanın sanık ... hakkında kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu anlaşılmakla, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın teknesine katılan tarafından zarar verildiğine ve katılanın kendisine hakaret ettiğine ilişkin iddialarının her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller ile ispatlanamaması karşısında, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı gözetilmeksizin, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini, hukuk aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden; gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklandığı üzere sanık ...'nın hakaret suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden;

IV. KARAR

Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden; gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklandığı üzere sanık ...'nın hakaret suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden;

Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; gerekçe bölümünün (B-2) paragrafında açıklandığı üzere yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini nedeniyle katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden;

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/2771 Esas, 2022/630 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6938, Karar No: 2017/2238, Tarih: 25.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6938 E.  ,  2017/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.