muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20998, Karar No: 2016/13860, Tarih: 27.06.2016

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Somut olayda mahkemece, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olduğu belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında davacının davalılardan -ki mahkemece asıl işveren kabul edildiği halde- ... işe iadesine şeklinde hüküm kurularak sonuca gidilmiştir. Oysa bu kabul şekli gerekçe ile açık bir çelişkinin ortaya çıkmasına neden olmuştur.

Yapılacak iş; davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliğini belirlemek ve bu niteliği uygun şekilde hüküm fıkrası oluşturmak olup bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harçlarının istek halinde davalı şirkete iadesine, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2016, Karar No: 2020/1859, Tarih: 20.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2016 E.  ,  2020/1859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 07/02/2019 tarih ve 2014/40-2019/118 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar tarafından müvekkilinden, yatırdığı paranın istediği zaman geri ödeneceği belirtilerek para tahsil edildiğini, müvekkilinin defalarca istemesine rağmen parasını geri alamadığını, bu nedenle sorumlu davalılar hakkında dava açmak zorunda kaldığını, davalıların bu paranın iadesinden sorumlu olduklarını ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespiti ile müvekkilinden tahsil edilen 3.067,75 EURO karşılığı 6.327,54.TL'nin tahsil tarihi itibari ile işleyecek en yüksek avans faizi ile birlikte müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketlerin ortaklarından olduğunu, TTK'nın 405/2 maddesi gereğince anonim şirket ortaklarının şirkete sermaye olarak verdikleri parayı geri isteyemeyeceklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; kâr vaadi ile şirketlere ortak olunabileceği ancak faiz garantisi ile ortak olunmayacağı, davalı şirket yöneticilerinin eylemlerinin kâr garantisi ile davacıyı şirkete ortak ettiği, bu eylemin para toplama amacı dışında başka bir amaca hizmet etmediği, yetkili kurumlardan da para toplama faaliyeti için izin alınmadığı bu nedenlerle taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı, davalı şirketin ve yetkililerinin, primli pay senedi çıkarma yetkisi olmaksızın, nominal değerin üzerindeki bedel üzerinden "hisse senedi talep formu" ve "hisse devir kabul sözleşmesi" adlı belgeler ile yüksek kâr vaadi ve istenildiği zaman para iadesi vaadi ile, şeklen ortak görünen gerçek kişilerin iradesini fesada uğratma yönündeki haksız eylemlerinden ötürü, davacının vaki zararından ötürü haksız fiil hükümleri çerçevesinde davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle, taraflar arasında bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, 6.000DM’nin dava tarihi karşılığı olan 6.240,78 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

(1) Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

(1) Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 Sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31/12/2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 6/12/2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

(2) Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 20/02/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

(2) Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 20/02/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz çoğunluğunun bozma düşüncesine dayanak teşkil eden 7194 sayılı Kanun’un 41. maddesi ile çeşitli kanunlara eklenen Geçici 4. madde, kanaatimce, her şeyden önce, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi ve bu maddede öngörülen karar alma hakkıyla birlikte ele alındığında Anayasa’nın 36. maddesinde hükme bağlanan hak arama hürriyetini ihlal eden bir yasal düzenlemedir.

Öte yandan, söz konusu hüküm, yine Anayasa’nın 9. maddesindeki yargı yetkisinin bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılacağına ilişkin hükme, kanun maddesinin kamuoyunca bilinen ve sınırlı sayıdaki sermaye şirketi ile ve bu şirketler aleyhine açılan davalarla ilgili olduğu düşünülecek olursa Anayasa’nın kanun önünde eşitlik ilkesi kapsamındaki 10/4. maddesi ile yasama meclisinin bir devlet organı sıfatıyla bu ilkeye uygun hareket etme zorunluluğuna ilişkin 10/5. maddesine, yine Anayasa’nın 35. maddesinde belirtilen ve kişinin temel hak ve hürriyetleri kapsamındaki mülkiyet hakkına ve bu hakkın ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılacağına ilişkin hükme aykırı olduğu gibi, buradan hareketle, devletin, kişinin temel haklarını hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan engelleri kaldırmaya çalışması gerekmesine karşın hak arama ve mülkiyet hakkının kullanımının önüne geçen bir düzenleme olarak ortaya çıkmış bulunması nedeniyle Anayasa’nın 5. maddesine, keza düzenlemenin kişinin temel hak ve özgürlükleri kapsamındaki hak arama ve mülkiyet hakkının özüne dokunan niteliği gözetildiğinde Anayasa’nın 13. maddesine, Anayasa’nın 138/3. maddesinde görülmekte olan somut davalarla ilgili olarak yasama meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili görüşme dahi yapılamayacağı hükme bağlanmış iken dava hangi nedenle açılmış olursa olsun verilecek kararın ve hatta yargılama giderlerinin dahi ne şekilde hükme bağlanacağının düzenlenmiş olması nedeniyle söz konusu hükme de aykırı düşmektedir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Tüm bu nedenlerle, çoğunluk kararının dayanağı yasa hükmünün, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddesi uyarınca itiraz yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması ve buradan çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği kanısında olduğumdan çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/36136, Karar No: 2015/28792, Tarih: 07.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36136 E.  ,  2015/28792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2012/59-2014/204

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı, davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Asil İ.. Ç.. ve vekili avukat O.. E.., diğer davalı G.. P.. Ltd. Şti.vekili avukat H.. K.. ile davacı vekili avukat B.. Ö..'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, hisseli taşınmazın satışı yönünde adi yazılı olarak düzenlenen 15.04.2010 tarihli satış akdi sözleşmesini satıcılara vekaleten davalı İ.. Ç..'nin, alıcılar A.. F..ve M.. C..'a vekaleten de kendisinin imzaladığını, o sözleşmede izalei şuyu dışında kalan hisse için yani davalı İ..'ın hissesi için 60.000.00.TL ödenmesinin kararlaştırıldığını ve davalı İ..'a kapora olarak 10.000.00.TL ödendiğini daha sonradan 26.04.2010 tarihinde noterde düzenlenen taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesi ile davalı İ.. Ç..'nin taşınmaz hissesini kendisine 50.000.00.TL bedelle sattığını ve bedelini de davalı İ..' ın aldığını, 04.08.2010 tarihinde de davalı İ.. ve diğer hissedarların taşınmaz hisselerini tapudan kendisine devrettiğini buna rağmen 22.11.2011 tarihinde davalı İ.. Ç..' nin 15.04.2010 tarihli sözleşmeye istinaden kendisi ve vekil olarak adlarına imzaladığı A.. F.. ve M..C..aleyhine 60.000.00.TL alacak ve 40.000.USD cezai şartın işlemiş faizleriyle birlikte tahsili için icra takibi başlattığını ve sonrasında da diğer davalı şirkete alacağını temlik ettiğini, adi yazılı sözleşmenin taşınmaz satışını da içerdiğinden geçersiz olduğunu, geçersiz sözleşmeye dayalı olarak herhangi bir talepte bulunulamayacağını ve bu sözleşmeyi vekil sıfatıyla imzaladığını kendisine sorumluluk yüklenemeyeceğini daha sonradan resmi ve geçerli olarak noterden yapılan gayrımenkul satış vaadi sözleşmesi ile bedeli ödenerek ve akabinde de tapudan davalı İrfan' ın hissesini satış yoluyla satın aldığını, yani davalı İ..' a ait taşınmaz hissesinin satış bedelinin tamamının ödendiğini ileri sürerek, yargılama sırasında diğer davalı şirketin temliki davalı İrfan' a yeniden devretmesi üzerine davalı İrfan yönünden borçlu olmadığının tespiti ile icra takibinin iptaline, %40' tan aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı G.. Şirketi, davalı İ..' dan temliken aldığı alacağı yargılama sırasında tekrar davalı İ..' a temlik ettiğini, taraf sıfatı kalmadığını ileri sürerek davanın husumet ve esastan reddini dilemiştir.

Davalı G.. Şirketi, davalı İ..' dan temliken aldığı alacağı yargılama sırasında tekrar davalı İ..' a temlik ettiğini, taraf sıfatı kalmadığını ileri sürerek davanın husumet ve esastan reddini dilemiştir.

Davalı İ.. Ç.., 15.04.2010 tarihli sözleşmeyi davacı ile birlikte vekil olarak imzalandığını ancak asil gibi sözleşmenin gereklerini yerine getirmeye çalıştıklarını, adi yazılı olmasından dolayı sözleşmenin geçersiz olduğunun ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, 15.04.2010 tarihli sözleşmenin gereklerini yerine getirmesine rağmen davacının üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediğini bu nedenle sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın ödenmesi gerektiğini ayrıca kendisine ait taşınmaz hissesinin satış bedeli olan 60.000.00.TL' nın da ödenmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı G.. Şirketi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı İ.. Ç.. yönünden ise davanın kısmen kabulü ile İstanbul 28. İcra Müdürlüğü' nün 2011/9198 Esas sayılı takip dosyasında borçlu davacının 10.000.00.TL asıl alacak ve bu miktara 19.10.2011 tarihinden 22.11.2011 tarihine kadar işlemiş yasal faizi dışında kalan TL ve USD olarak asıl alacak ve USD ve TL olarak belirtilen işlemiş faiz ile borçlu olmadığının tespitine, asıl alacağın %40' ı olan 49.305.60.TL icra inkar tazminatının davalı İ.. Ç..' den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı İ.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Her ne kadar mahkemece, 15.04.2010 tarihli satış akdi sözleşmesinin simsarlık (tellallık) sözleşmesi niteliğinde olduğu ve yazılı olarak yapıldığından geçerli olduğu, davacı tarafından bu sözleşme gereğince ödenen 10.000.00.TL Kaparo bedelinin tellallık gideri karşılığı olduğu ve satış bedeline mahsup edilemeyeceği, davalının satış vaadi sözleşmesinde 50.000.00.TL satış bedeli aldığı ancak davalıya ait hissenin satış bedelinin harici sözleşme ile 60.000.00.TL olarak kararlaştırıldığı buna göre arada kalan 10.000.00.TL yönünden davacının borçlu olduğu kabul edilmiş ise de; 15.04.2010 tarihli adi yazılı satış akdi sözleşmesini satıcılara vekaleten davalı İ.. Ç.. ile alıcılar A.. F.. ve M.. C..a vekaleten davacının imzaladığı, o sözleşmede izalei şuyu dışında kalan hisse için yani davalı İ.. Ç..' nin hissesi için 60.000.00.TL ödenmesinin kararlaştırıldığı ve davalı İrfan' a kapora olarak 10.000.00.TL ödendiği sonra 26.04.2010 tarihinde noterde düzenlenen taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesi ile davalı İ.. Ç..' nin taşınmaz hissesini davacıya 50.000.00.TL bedelle sattığı ve bedelini de davalı İrfan' ın aldığı, 04.08.2010 tarihinde de davalı İrfan ve diğer hissedarların taşınmaz hisselerini tapudan davacıya devrettiği, 22.11.2011 tarihinde davalı İ.. Ç..' nin, 15.04.2010 tarihli sözleşmeye istinaden davacı ve davacının vekil olarak adlarına imzaladığı A.. F.. ve M.. C... aleyhine 60.000.00.TL alacak ve 40.000.USD cezai şartın işlemiş faizleriyle birlikte tahsili için icra takibi başlattığı dosya kapsamı ile sabittir. Taraflar arasında noterde düzenlenen gayrımenkul satış vaadi sözleşmesi ve tapudan yapılan işlemler geçerlidir ve tarafları bağlar. Davalı, 26.04.2010 tarihinde noterde düzenlenen taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesi ile taşınmaz hissesini davacıya 50.000.00.TL bedelle satmış ve bedelini de almıştır. Bu taşınmaz hisse satışından dolayı davacının davalıya bir borcu kalmamıştır. Kaldı ki geçerli sözleşmeden önce tapulu taşınmazın haricen satışını düzenleyen ve geçersiz olan 15.04.2010 tarihli satış akdi sözleşmesini taraflar vekaleten imzalamıştır ve vekaleten imzalayan taraflara yükümlülük yüklenemez. Ayrıca bu geçersiz sözleşmeye dayalı olarak kaparo olarak ödenen 10.000.00.TL' nın satış bedelinden mahsubu gerekir. Böylece taşınmazın 60.000.00.TL' ya satıldığı iddiasında dahi 10.000.00.TL kaparo ve noterde düzenlenen gayrımenkul satış vaadi sözleşmesi sırasında ödenen 50.000.00.TL ile satış bedelinin tamamının ödendiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, davacı tarafından davalı İ.. Ç.. aleyhine açtığı borçlu olmadığının tespiti davasının kabulü gerekirken yanlış gerekçe ile az yukarıda yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılı 11.763,03 TL. harcın davalılardan alınmasına, peşin alınan 171,00 TL. temyiz harcının davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6892, Karar No: 2012/11050, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/6892 E.  ,  2012/11050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.12.2009 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı ... vekili, kurulu olan baz istasyonunun sağlığa zararı olmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı şirkete ait baz istasyonunun yönetmelik hükümlerine uygun olarak kurulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukuku hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden adli yargıda görülmesi gerekir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.