muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20377, Karar No: 2015/1306, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20377 E.  ,  2015/1306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/17488, Karar No: 2015/2964, Tarih: 26.02.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/17488 E.  ,  2015/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin 12.03.2013 tarihli duruşmada kısmi iadeye rızası olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın suç konusu fotoğraf makinelerini değişik tarihlerde çaldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini ve çalınan fotoğraf makinelerinin tamamının iade edilmediği ve iadenin kısmi olduğu, müştekinin de kısmi iadeye rıza göstermediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, etkin pişmanlık koşullarının bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 26.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4542, Karar No: 2018/3616, Tarih: 19.09.2018

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2018/4542 E.  ,  2018/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ÇORUM 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi, sanık ... müdafiinin süresindeki isteği nedeniyle sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapılmıştır.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı da dikkate alınarak sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de bu durumun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin C) bendinin 3. paragrafına “…..toz esrar maddesinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin” ibaresinin eklenmesi,

suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanıklar ..., ... ve ... haklarındaki mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ...’ye ait, sanıklar ... ve ...’un çalışanları olduğu Iğdır ilindeki fabrikadan strafor tabir edilen inşaat malzemesinin yüklendiği ve sürücüsü sanık ... olan tırın dorsesinde, emniyet güçlerince yapılan aramada net 82.212 gram toz esrar maddesinin ele geçirildiği olayda, tır aracının dorsesinde yüklemeden sonra herhangi bir mühürleme yapılmadığı, uyuşturucu maddenin araca daha sonradan yerleştirilmiş olabileceği dikkate alındığında suç konusu uyuşturucu maddenin araca sanıklar tarafından yüklendiğine, araçta ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgileri bulunduğuna ilişkin savunmalarının aksine delil elde edilemediği, kuşku sınırlarını aşan mahkumiyetlerine yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından; sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatleri yerine yerinde olmayan gerekçeyle mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA,

19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI:19.09.2018 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ..... 'un katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafileri Av. ... ve Av. ...'ın yokluklarında 27.09.2018 tarihinde, açık olarak okundu.
Yargıtay — Esas No: 2023/2966, Karar No: 2024/1054, Tarih: 19.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/2966 E.  ,  2024/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/96 Esas, 2022/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci, 29 uncu maddesinin birinci, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/3498 Esas, 2022/2929 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik ve sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun vasfının taksirle yaralama olarak değerlendirilmesi, haksız tahrik nedeniyle cezada daha fazla indirim yapılması, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması ve tekerrüre ilişkin hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun vasfının taksirle yaralama olarak değerlendirilmesi, haksız tahrik nedeniyle cezada daha fazla indirim yapılması, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması ve tekerrüre ilişkin hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suç tarihinde sanık ... ve tanık ... yılbaşı olması nedeniyle eğlenmek maksadıyla maktulün evine geldikleri, bir müddet birlikte alkol aldıktan sonra sırayla önce sanık ...'un sonrasında da sanık ...'nin evden ayrıldığı, birkaç saat sonra sanık ...'un olay mahalline tekrar döndüğü, evde bulunanlar arasında tartışma meydana geldiği, tartışma üzerine bu kez tanık ... evden ayrıldığı, akabinde maktul ve sanık ... arasında darp boyutuna varan tartışma yaşandığı, tartışmanın sanığa yönelik hakaret ve fiziksel şiddet boyutuna ulaştığı, devamında maktulün evde bulunan silahı getirdiği, silahı önce sanığa doğrultup daha sonra vazgeçerek sanığın eline verdiği ve sanıktan kendisini vurmasını istediği, sanığın, maktulün söylediği sözlerin oluşturduğu hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında silahı maktule yönelterek tetiğe bastığı ancak silahın ateş almadığı, devamında maktulün silahı sanığın elinden alarak doldur boşalt yapıp tekrar verdiği, bunun üzerine sanığın, maktulün kafa bölgesini hedef alarak silahı ateşlediği ve maktulün otopsi raporunda da belirtildiği üzere ateşli silah yaralanmasına bağlı kafatası, kubbe ve kaide kemik kırıklarıyla beyin zarları arasında kanama ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, tanık anlatımları, adli raporlar, olay yeri inceleme raporu, nüfus ve adli sicil kayıt örneği, kolluk ve araştırma tutanakları, yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, atış mesafesi, hedef alınan vücut bölgesi, suçun işleniş biçimi nazara alınarak sanığın eyleminin kasten

öldürme suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışın bulunduğu, ulaştığı boyut dikkate alındığından indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/3498 Esas, 2022/2929 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18456, Karar No: 2014/16805, Tarih: 17.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/18456 E.  ,  2014/16805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/247733

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/723 (E) ve 2013/308 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 08.03.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2131, Karar No: 2008/3510, Tarih: 25.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2131 E.  ,  2008/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde yapılan inceleme sonucu bilirkişi kurulunca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında, dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilin (ilçenin) genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerektiği düşünülmeden, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Kasabasına özgü (lokal) verileri esas alınarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu 318 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tamamı 26.750 m2 olup, 2.499,41 m2'si kamulaştırılmış, geriye 4.131,09 m2 ve 20.107,99 m2’lik iki ayrı parça kalmıştır. Yargıtayın yerleşmiş ve ilkeye dönüşmüş uygulamalarına göre kamulaştırma dışı kalan ve bilirkişi kurulu raporuna ekli krokide A ve C harfleri ile gösterilen kısımlardan her birinin yüzölçümü, geometrik durumu ve konumu göz önünde tutulduğunda herhangi bir değer kaybının olmayacağı gözetilmeden artan bu kısım içinde %5 oranında değer kaybı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde münavebeye esas alınan buğday ve arpa ürünlerinin Kadınhanı İlçesinin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile toptan satış fiyatlarını içeren veri listesi İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmeli, bilirkişi kurulundan bu veri listesine uygun ek rapor alınmalı, 2. maddede belirtilen sebepte dikkate alınarak bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11073, Karar No: 2015/5588, Tarih: 14.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11073 E.  ,  2015/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde düzenlenen cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17008, Karar No: 2015/10919, Tarih: 01.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/17008 E.  ,  2015/10919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARABÜK KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2013/157-2014/89

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında K.Köyü çalışma alanında bulunan 208 ada 3, 152 ve 296 214 ada 8 ve 222 ada 37 parsel sayılı sırasıyla 7.509.30, 7.258.32, 3.911.90, 1.980,13 ve 2.435,35 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı nedeniyle, 112 ada 54 ve 58, 114 ada 6, 120 ada 1, 123 ada 1, 208 ada 12, 114, 127, 280, 213 ada 21, 217 ada 46, 219 ada 17 ve 221 ada 10 parsel sayılı sırasıyla 2.166,07 metrekare, 2.188.21, 228, 1.091.05, 2.081.26, 4.948.86, 1.734.40, 2.351.67 metrekare, 2500.76, 1.86085, 5.708.26, 4.076.09 ve 3.547.65 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise irsen intikal, pay satın alma, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ayrı ayrı davalılar O.. Ç.. ve arkadaşları adlarına tespit edilmiştir. Davacılar S.. Ç.. ve arkadaşları, çekişmeli taşınmazların kök muristen intikal ettiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli 208 ada 3, 152 ve 296 214 ada 8, 222 ada 37, 112 ada 54 ve 58, 114 ada 6, 120 ada 1, 123 ada 1, 208 ada 12, 114, 127, 280, 213 ada 21, 217 ada 46, 219 ada 17 ve 221 ada 10 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Süleymen ve H.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, 23.6.2014 tarihli kısa kararında davalılar Hamdi , Ş.. Ç.., Ahmet i, O.. Ç.., Ali Cevat i kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden Kadastro Kanunu'nun 31. madde uyarınca 600,00 TL maktu vekalet ücretinin davacılardan tahsili ile adı geçen davalılara verilmesine, karar verilmiş, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise; davalılar Hamdi Çelenli, Ş.. Ç.., Ahmet Hamdi Ali kendilerini vekil (Av. O.. O..) ile temsil ettirdiğinden Kadastro Kanunu'nun 31. maddesi uyarınca 600,00 TL maktu vekalet ücretinin davacılardan tahsili ile adı geçen davalılara verilmesine, davalılar A.. Ç.., F.. Ö.., F.. B.., O.. Ç.. da kendilerini vekil (Av. E.. Ö..) ile temsil ettirdiğinden Kadastro Kanunu'nun 31. maddesi uyarınca 600,00 TL maktu vekalet ücretinin davacılardan tahsili ile adı geçen davalılara verilmesine dair karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. HMK'nın 298/2. maddesi gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. O halde; önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkiyi gidermek suretiyle yeniden 3402 sayılı Kanun'un 31. ve avukatlık asgari ücret tarifesi 3/2 maddesi uyarınca yeniden bir hüküm kurulması gerekir. Kabule göre de; dava konusu 213 ada 21 parsel sayılı taşınmazın komisyon kararındaki gibi tesciline karar verilmesi gerekirken sehven tespit gibi tescile karar verilmesi isabetsizdir. Davacı S.. Ç.. ve H.. Ç.. vekili temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 01.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/364, Karar No: 2018/5012, Tarih: 03.07.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/364 E.  ,  2018/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 23.05.2014 gününde verilen dilekçe ile ... kaydındaki şerhin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Davacılar vekili 23.05.2014 tarihli dilekçesi ile 5346 ada 1 no'lu parselde kayıtlı taşınmazın davacı kooperatif tarafından arsa ofisi genel müdürlüğünden 07.08.2001 tarihinde tapudan satın alındığını taşınmaz üzerinde devam eden inşaatlarda 22/01/2008 tarih ve 1799 yevmiye numarası ile üyeler adına kat irtifakı kurulduğunu, fiilen inşaat sürdürülerek eksiklikler tamamlandığını ve 2008 yılında davacılar tarafından inşaatın tamamının bitirildiğini 21/01/2014 tarih ve 4810 sayılı sayılı davalı ... tarafından verilen 12/02/2014 tarihli cevabi yazı ile 1164 sayılı kanunun 11. maddesi gereği ... kaydının üzerine konulan şerhin silinmesi için tanzim satışlar içerisinde değerlendirilen taşınmazlar için yapı kullanma izin belgesinin alınması veya tapusunda cins değişiklik işlemlerinin yapılması ya da mahkemece inşaatın bittiğine dair tespit kararının verilmesi durumunda şerhin terkin edileceğinin davacı kooperatife bildirildiğini, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/14 D. iş sayılı dosyası ile 01.04.2014 tarihli inşaatın çevre düzenlenmesi ile birlikte %97 seviyesinde olduğuna dair tespit raporu alınıp kuruma iletildiğini, davalı ...'nin nihai karara ihtiyaç hissetmesi sebebiyle dava açma zorunluluğu doğduğunu belirterek dava konusu taşınmazların ... kaydındaki "1164 sayılı Arsa Ofisi Kanununun 11. maddesi ve Yönetmeliğin 58. maddesi uyarınca Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü'nün sattığı arsaları alanlar en geç 2 yıl içinde tasdikli imar planları uyarınca inşaat yapmak zorundadırlar. 2 yıl içinde tasdikli imar planına uygun inşaat yapılmadıkça satılamaz, devredilemez ve haczedilemez" şeklindeki 03.10.2001 tarih 7925 yevmiye no'lu şerhin taşınmazlar üzerine projeye uygun inşaatların yapıldığını ileri sürerek terkinini talep etmiştir.

Davalı vekili 2014/14 D. iş sayılı dosyasında inşaatların %97 oranında tamamlandığı, ancak 1164 sayılı yasanın 11. maddesinin uygulanmasına ilişkin yönetmenliğin geçici 1. maddesi ve şerhin kaldırılması başlıklı 7. maddesinde sayılan esasların gereği olarak "tanzim satışlar içerisinde değerlendirilen davaya konu taşınmazlar için yapı kullanma izin belgesinin alınması ya da mahkemece inşaatın bittiğine dair tespit kararının verilmesi hallerinde" kaldırabileceğini yasal mevzuat gereği şartları yerine getirilmediğinden davanın reddini savunmuştur.