muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/843, Karar No: 2014/3218, Tarih: 21.05.2014

A-Sanıklar ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk...hakkında maktul...'u eziyet çektirerek kasten öldürme, sanık ... hakkında mağdur...'e yönelik kasten yaralama, sanık... hakkında mağdur ...'a yönelik cinsel saldırı, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk...hakkında maktul...'u kasten öldürme suçundan kurulan hükümde TCK'nun 31/3. maddesi ile yapılan uygulama sırasında her fiil için verilecek hapis cezasının 12 yıldan fazla olamayacağına ilişkin aynı maddenin son cümlesindeki düzenleme gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nun 31/3 maddesinin uygulanması ile cezanın 14 yıl 8 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesine dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümüne 31/3. maddesinin uygulamasından sonra gelmek üzere "suça sürüklenen çocuğa verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nun 31/3-son cümlesi uyarınca 12 yıl hapis cezasına indirilmesine" ibaresinin eklenilmesine ve TCK'nun 62. maddesinin uygulanması ile tayin olunan "12 yıl 2 ay 20 gün" sonuç hapis cezasının "10 yıl" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hüküm ile sanıklar ... ve ... hakkında maktul...'a yönelik eziyet çektirerek kasten öldürme, sanık ... hakkında mağdur...'e yönelik kasten yaralama, sanık... hakkında ise mağdur ...’a yönelik cinsel saldırı, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan ve kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ...hakkında maktul...'u eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olaydan birkaç saat önce maktul... ve sanık... tarafından kendisine yönelen cinsel saldırı, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri üzerine olay yerinden kaçan sanık ...'ın bir süre sonra kardeşi ... ve diğer sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ı da yanına alarak olay yerine tekrar geldikleri ve maktulü eziyet çekmesine neden olacak şekilde darp ederek öldürdükleri olayda;

Maktul... ile sanık...'ten kaynaklanan ve sanık ...lehine haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut gözetilerek, sanık hakkında maktule yönelik eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan kurulan hükümde haksız tahrik nedeniyle 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında alt sınırdan ceza tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 22 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı (BOZULMASINA), hükmolunan cezanın miktarı itibariyle sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 21/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı (BOZULMASINA), hükmolunan cezanın miktarı itibariyle sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 21/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

21/05/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ..., ... müdafiileri avukatlar ...'ın yokluklarında 29/05/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/13185, Karar No: 2022/15743, Tarih: 08.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13185 E.  ,  2022/15743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Asıl dava, yetim aylığını kesen Kurum işleminin iptaline, birleşen dava, yersiz ödenen aylıkların tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı birleşen davada davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı birleşen davada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı birleşen davada davalı ...'ten alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 08/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12393, Karar No: 2013/783, Tarih: 21.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12393 E.  ,  2013/783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, miktar itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; sanığın, aleni bir yer olan sokaktan her iki katılana da ana avrat sinkaflı sözlerle küfür etmesi şeklinde gelişen eyleminin alanen hakaret suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Somut olayda; sanığın, aleni bir yer olan sokaktan her iki katılana da ana avrat sinkaflı sözlerle küfür etmesi şeklinde gelişen eyleminin alanen hakaret suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8753, Karar No: 2021/12315, Tarih: 01.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8753 E.  ,  2021/12315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada ... 22. İş Mahkemesi ile ... 1.Asliye Hukuk (İş mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

... 22. Tüketici Mahkemesince, davada kesin yetki söz konusu olmamakla birlikte davalı SGK'nın usulüne uygun ve süresinde yetki itirazında bulundukları gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1.Asliye Hukuk (İş mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, somut olayda, kesin yetkinin söz konusu olmadığı eldeki davada, davalı tarafından süresinde ve yöntemince yapılmış bir yetki itirazı bulunmadığı, cevap dilekçesi dahi sunmadığı, kesin yetkinin bulunmadığı davalarda mahkemece yetki hususunun kendiliğinden gözetilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 6. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibarıyla yetkili olarak iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, "İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme , davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.Bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri geçersizdir."

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup, buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemeleri de yetkili kılınmıştır.

Türk Medenî Kanunu'nun 19/1. maddesi uyarınca gerçek kişi yönünden yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh sayılması gerekir.

HMK'nın 14/1.maddesi uyarınca bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.

Diğer yandan Türk Medeni Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese dahi hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Diğer yandan Türk Medeni Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese dahi hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.04.2008 gün ve 2008/10-329 E. - 2008/334 K. numaralı kararında da, "Davaya konu uyuşmazlık tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yerinin, yani merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir. “Kurum adına işlem yapmaya yetkili bulunmak” şubenin tanımından ortaya çıkan bir sonuç olup, şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasında tek başına yeterli değildir. Şubenin bulunduğu yer yetkisi, o şubenin yapmış olduğu işlemlerden, davacıya ait işlemlerin yürütülmesinden doğan uyuşmazlıklarda geçerli bulunmaktadır." görüşü benimsenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının yurt dışı borçlanma talebinin kurum tarafından geçersiz sayılması yönündeki kararın hukuka, kanuna, usul ve esaslara aykırı olduğundan işlemin iptaline ve davacının yurt dışı borçlanma talebinin kabulüne, bu talep ile ilgili olarak ne kadar bir bedelin hangi hesaba ödenmesi gerektiğine ilişkin bilginin davacı tarafa bildirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada yetkili mahkeme Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının merkezinin bulunduğu ... veya davacının işlemlerini yürüten şubenin bulunduğu yer mahkemesidir.Davacının talebinin reddine ilişkin kararın ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünce tesis edildiği anlaşılmakla uyuşmazlığın ... 1.Asliye Hukuk (İş mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince; ... 1.Asliye Hukuk (İş mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4208, Karar No: 2022/8209, Tarih: 23.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4208 E.  ,  2022/8209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29.12.2017 tarih ve 2016/172 E. - 2017/425 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 01.04.2021 tarih ve 2018/1688 E. - 2021/684 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yıllardır emek vererek tanınmış hale getirdiği "TESORI D'ORIENTE" markasını tescil ettirmek için TPMK'ya 30.06.2015 tarihinde başvurduğunu ancak davalıya ait 2014/107474 sayılı "TESORI D'ORIENTE" ibareli marka gerekçe gösterilerek başvurunun reddedildiğini, müvekkilince yapılan itirazınsa kabul edilmediğini, müvekkilinin bu markayı ilk olarak 1998 yılında ihdas ettiğini, ayrıca WIPO ve OHIM nezdinde tescil ettirdiğini, davalının ise bu markayı kötüniyetli olarak tescil ettirdiğini, tesadüfen bu ibarenin bulunamayacağını savunarak davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin "TESORI D'ORIENTE" markasının anlamının Doğu Hazineleri olduğunu, bu ibarenin aynı zamanda 2007 yılında basılmış bir kitabın adı olduğunu, bu isimde basılmış ve doğudaki hazineleri (baharat ve otlar) anlatan bir kitap olduğunu, müvekkilinin söz konusu kitabı gördüğünü ve bu ibarenin ilgisini çekmesi nedeniyle marka olarak tescil ettirdiğini, müvekkilinin de birçok ülkede satış yaptığını, davacının WIPO başvurusunda Türkiye'yi seçmediğini, davacının tanınmışlık iddiasına dayalı delillerin ise kendisi tarafından yapılan sayfa ve resimlerden ibaret olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; dava konusu markadaki "TESORI D'ORIENTE" ibaresinde gerçek hak sahipliğinin davacı yana ait olduğu, davalının kötüniyetli olarak marka başvurusunda bulunduğu, 3.sınıfta yer alan tüm emtialar yönünden markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; dava konusu markadaki "TESORI D'ORIENTE" ibaresinde gerçek hak sahipliğinin davacı yana ait olduğu, davalının kötüniyetli olarak marka başvurusunda bulunduğu, 3.sınıfta yer alan tüm emtialar yönünden markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; 556 sayılı KHK'nın 6.maddesi uyarınca, marka korumasının tescille elde edileceği ve tescil ve korumada ülkesellik prensibinin geçerli olduğu, ülkemizin de taraf olduğu Paris Sözleşmesi ve TRİPS hükümleri dahilindeki bir marka sahibinin Türkiye'de tescilli olmasa dahi ülkemizde ticari faaliyette bulunması koşuluyla öncelik ve fikri ve sınai haktan kaynaklanan üstün hak sahipliği iddiasına dayanmasının tanınmışlık halinde de üçüncü kişilerce gerçekleştirilen başvuruya itiraz ve tescil halinde de hükümsüzlük davası açma hakkının mevcut olduğu, somut olayda davacı tarafın OHIM ve WIPO nezdinde tecilli markaları bulunduğuna dair belgeler sunulmuş ise de, davacı markasının tanınmış marka olmadığının yargılama sırasında alınan bilirkişi raporundan anlaşıldığı, davacı tarafın, davalının marka başvurusundan önce Türkiye'de ticari faaliyeti nedeniyle üstün hak sahibi olduğu hususunun da kanıtlanamadığı, davacı markasının aynen tescil edilmesinin tek başına kötüniyetli tescili kanıtlamaya yeterli olmadığı, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini talebine ilişkindir. Mahkemece, dava konusu markanın gerçek hak sahibinin davacı olduğu ve davalının kötüniyetli olarak marka başvurusunda bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı markasının Türkiye’de tanınmış marka olmadığı ve davacı markasının aynen tescil edilmesinin tek başına kötüniyetli tescili kanıtlamaya yeterli olmadığı gerekçesiyle mahkeme kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, dava konusu 2014/107474 sayılı “TESORI D’ORIENTE+şekil” markasının kötüniyetli olarak tescil olunduğu gerekçesiyle de hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir. HGK 16/07/2008 tarih 2008/11-501 Esas 2008/507 Karar sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik uygulamaları itibariyle tescilde kötüniyet, 556 sayılı KHK'nın 35. maddesine göre bir itiraz sebebi olup, her ne kadar aynı KHK'nın 42. maddesi uyarınca bir hükümsüzlük nedeni olarak düzenlenmemiş ise de; TMK'nın 2. maddesi uyarınca hukuk düzeni kötüniyeti korumayacağından esasen genel ve temel kural niteliğindeki söz konusu TMK'nın 2. maddesinde düzenlenen bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasının korunmayacağına ilişkin hükmün marka hükümsüzlük davalarında da dikkate alınması gerekir. Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyetince, davacının 2002, 2003, 2008 yıllarında “TESORI D’ORIENTE+şekil” ibareli markasını OHIM ve WIPO nezdinde tescil ettirdiği, aynı alanda faaliyet gösteren davalının marka tescili esnasında davacı tarafın markasında kullanılan logonunda ibareler gibi aynen kullanıldığı, dolayısıyla davalının marka tescilinde kötüniyetli olduğuna dair görüş açıklanmış ve ilk derece mahkemesince de bu görüşten hareketle davanın kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince davacı markasının davalı tarafından aynen tescil edilmesinin tek başına kötüniyetli tescili kanıtlamadığı gerekçesi yerinde olmayıp, davalının marka tescilinde kötüniyetli olduğunun kabulü ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 23.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4200, Karar No: 2015/9654, Tarih: 19.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4200 E.  ,  2015/9654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2014/233-2014/299

Taraflar arasındaki davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi ve 1. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazası nedeniyle sigortalılara ödenen tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince ise, dava tarihi itibarıyla mahkemeler arasında işbölümü ilişkisi bulunduğu ve davalı tarafından işbölümü itirazında bulunulmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye ticaret mahkemeleri, asliye hukuk mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir.

Asliye ticaret mahkemesinin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar asliye hukuk mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 4. maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin görevi içinde bulunan ve bu Kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir. (TTK'nın 5/2)

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nın 4 ve 5. maddeleri) asliye ticaret mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye hukuk mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Somut olayda, eldeki dava 17.05.2012 tarihinde açılmıştır. 30.06.2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6335 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9. madde “Bu kanunun göreve ilişkin hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar, açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükümlerine tâbidir.” hükmünü içermektedir.

Bu durumda uyuşmazlık, sigorta şirketi tarafından, zarar gören davalılara ödenen tazminatın kusurlu olan kendi sigortalısından rücuan tahsili isteminden kaynaklanmakta olup, davalı tarafından süresinde işbölümü itirazında bulunulmamıştır. Bu durumda uyuşmazlığın ilk açıldığı yer olan Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5401, Karar No: 2009/7448, Tarih: 20.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/5401 E.  ,  2009/7448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :6.12.2007