muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4333, Karar No: 2011/11938, Tarih: 08.12.2011

Somut olayda davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı aracın trafik kazası sonucunda 3. kişiye ait araca çarparak zarar verdiğini, 3.000 TL hasar bedelinin zarar gören 3. kişiye ödendiğini, davalının ehliyetsiz olması sebebiyle bu hasar teminat kapsamında bulunmadığından ödenen meblağın sigortalı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalının olay anında ehliyetsiz olduğunun saptanması halinde dahi davalı, davacı ... şirketinin ödediği meblağı ile değil davaya konu kaza sebebiyle 3. kişi aracında meydana gelen gerçek zarar miktarından kusuru oranında sorumlu tutulur. Araç hasarının ve kazadaki kusur durumunun tesbiti özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda olup bu hususlarda uzman bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece olayın yaralamalı kaza olmasıda dikkate alınarak davaya konu kazaya ilişkin hazırlık evrakının ya da dava açılmışsa ceza davası dosyasının getirilmesi, davalı hakkında ehliyetsiz araç kullanmak suçundan verilen Taşköprü Cumhuriyet Savcılığının 2009/21 sayılı kararı ile verilen idari yaptırım kararının sonucunun sorulması davalının kaza tarihinde yeterli sürücü belgesine sahip olup olmadığının merciileri nezdinde araştırılması daha sonra kusur ve hasar konusunda uzman bilirkişiden tüm dosya kapsamına göre davalı ile kazaya karışan 3. kişiye ait aracın

sürücüsünün kusur oranları ve 3. kişi aracında meydana gelen gerçek zarar miktarının tesbiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ilgili evraklar getirtilip, hiç bilirkişi incelemesi yapılmadan yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalının sair temyiz itirazlarının reddine 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalıya geri verilmesine 8.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2330, Karar No: 2015/2487, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2330 E.  ,  2015/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/9430, Karar No: 2016/259, Tarih: 12.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/9430 E.  ,  2016/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/164077

MAHKEMESİ : Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/417 (E) ve 2014/151 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, atılı suçu işlemediğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın oğlu olan mağdur sanık Ö.. Ç.. ile mağdur sanık Ş.. Ç.. arasında olay öncesinde husumet bulunduğu, Ö.. Ç..'un olay günü çalıştığı bara gittiği, barda Ş.. Ç..'ı görmesi üzerine babası olan sanık Ö.. Ç..'u aradığı, sanık Ö.. Ç..'un olay yerine geldiği, Ş.. Ç..'ın bardan çıkması üzerine sanık Ö...'in elindeki sopa ile Ş...'a vurmaya başladığı, sanık Ö.. Ç..'un da ele geçirilemeyen tabanca ile mağdur Ş.. Ç..'a doğru 2 metre mesafaden 3 el ateş ettiği ancak isabet ettiremediği, sanığın ateş etmesi sonucu merminin katılan M.. A..'ın dükkanının vitrin camına isabet ederek camı deldiği, sanığın olay yerinden kaçtığı ve olaydan 10 gün sonra yakalandığı olayda; sanığın belirli kişilere yönelik eylemlerinde, topluma karşı işlenen suçlar arasında yer alan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun yasal unsurlarının bulunmadığı gözetilerek, sanığın eyleminin mağdur Ş.. Ç..'a karşı silahla kasten yaralamaya teşebbüs ve katılan M.. A..'a yönelik olası kastla mala zarar verme suçlarını oluşturacağı ve sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi kapsamında düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece mala zarar verme suçundan dolayı cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde unsurları oluşmayan genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. meddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14185, Karar No: 2015/27125, Tarih: 01.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/14185 E.  ,  2015/27125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin 15/04/1998 - 12/07/2011 tarihleri arasında çalışmasını aralıksız olarak sürdürdüğünü , davalı işyerinde dış kapı güvenlik görevlisi- bekçi olarak görev yaptığını , 12/07/2011 tarihlerinde işyerinde yaşandığı iddia edilen bir hırsızlık olayı neticesinde kusurlu olmadan iş akdinin tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacının aylık net ücretinin 1065,00-TL olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının iş akdinin, işyerinde yaşanan hırsızlık olayında ki ihmali nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, davacının iddialarının yasal dayanağı olmadığını, çalıştığı süre içinde tüm haklarının ödendiğini, izinlerinin kullandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Dava kısmi alacak davası olduğundan ıslaha karşı yapılan zamanaşımı defi geçerlidir.Hüküm altına alınan fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının kısmi olarak istenen miktar dışlandığında kalan kısmında ıslah tarihine göre geriye beş yıllık süre dikkate alındığında bu süre dışında kalan miktarların zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır.

Dosyada mübrez ıslaha karşı zamanaşımı def'inin değerlendirildiği 09/09/2013 tarihli ek rapor da gözönünde bulundurularak zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi ve fazla mesai hesabınında ek raporda tekrar yapılan hesaplama doğrultusunda kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10436, Karar No: 2014/9036, Tarih: 09.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/10436 E.  ,  2014/9036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/33998

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2012/39 (E) ve 2012/214 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 08.08.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27871, Karar No: 2016/2172, Tarih: 25.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27871 E.  ,  2016/2172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK 155/2, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...’e ait olan ... ..... San. Tic. Ltd. Şti.’de demir deposu sorumlusu olarak çalışmakta olan sanık ...’ın depoda bulunan 30.650 kg hurda demiri satmak için daha önce aynı iş yerinde çalışmış olan sanık ... ile irtibata geçtiği, sanık ...’ın demirleri taşımak için kendisine ait olan tır ile nakliyecilik yapan sanık ...’la anlaştığı, sanık ...’ın talimatıyla tıra yüklenen demirlerin satılmak üzere .....’ye ait olan demir deposuna götürüldüğü ancak kendisine fatura ve irsaliye gösterilmemesi üzerine durumdan şüphelenen .....’nin müşteki ve jandarmaya bildirdiği olayda; dosya kapsamı, tanık beyanları ve sanık ...’ın samimi ikrarı dikkate alındığında eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; kararın usul ve yasaya aykırı bir şekilde verildiğine ilişkin sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayetten ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun'' sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayetten ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun'' sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkarılıp yerine, "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3143, Karar No: 2011/4846, Tarih: 21.07.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3143 E.  ,  2011/4846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca payına düşen 8 nolu bağımsız bölümün davalılar adına olan tapusunun iptâli ile davacı adına tescili istemiyle açılmış, davalılar reddini savunmuş, mahkemenin davanın reddine dair kararı, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 09.04.2001 tarihli sözleşmeyle davacının yapımını üstlendiği inşaatın, iskân raporunun alınmasına engel teşkil eden yapı denetim ücretinin kimin tarafından ödeneceği konusundadır. Mahkemece, arsa sahibi davalıların ücret sözleşmesinin tarafı olması nedeniyle, ücret ödemekle yükümlü oldukları kabul edilerek, bu konuda davalılara süre verildiği ve 16.09.2009 tarihli celsede davalı ... vekili, iş bitirme tutanağını imzalamak ve denetim firması bedelini ödemek için mehil talep ettiği halde, daha sonra bu karardan dönülerek, yüklenicinin sorumlu olduğu kabul edilmiş, ancak ödemediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Oysa 16.04.2004 tarihli yapı denetim sözleşmesi, yasa ve yönetmeliğine uygun olarak arsa sahiplerince imzalanmış ve ilk iki taksit de arsa sahiplerince ödenmiştir. Kat karşılığı inşaat sözleşmesinde bu ücretten yüklenicinin sorumlu olacağına ilişkin ayrıca hükme yer verilmiş değildir. Belediyenin dosyaya giren cevabi yazılarından, inşaatın tadilat projesinin onaylandığı, iskân belgesi verilebilmesi için iş bitirme belgesinin yapı denetim firmasınca imzalanması gerektiği, bundan sonra mahallinde kontrol yapılarak iskân durumunun inceleneceği bildirilmiştir. Yaptırılan bilirkişi incelemesinde de, arsa sahiplerinin iskân raporunun alınması bakımından edimlerini yerine getirmesi gerektiği belirtilmiş, arsa sahiplerince açılan dava sonucu, eksik imalât ile kira kaybı bedelinin de yükleniciden tahsiline karar verilmiş, karar, temyiz edilmemiştir. O halde açıklanan tüm bu nedenlerle yapı denetim ücretinin ödenmesinden arsa sahiplerinin sorumlu olduğu kabul edilmeli, belediyesinden yapı denetim ve iş bitirme belgesi dışında iskân alımına engel olup olmadığı sorularak, engel yok ise dava kabul edilmeli, aksi durumda dava konusu bağımsız bölümün, iskân belgesinin alınması koşuluna göre tesciline izin verileceği kararlaştırılacağından dava reddedilmelidir. Bu hususlar üzerinde durulmadan, yazılı biçimde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 21.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9485, Karar No: 2014/13089, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/9485 E.  ,  2014/13089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2013/2410-2014/25

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, banka tarafından kendisinden dosya, komisyon ve masraf adı altında 2.720,00 TL tahsil edildiğini, alınan bu bedelin haksız olduğunu ileri sürerek yapılan kesintinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, duruşma yapılmaksızın, dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c

bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2- Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13208, Karar No: 2012/12266, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13208 E.  ,  2012/12266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki koruma kararının uzatılmasına ilişkin davada ... Çocuk, ...Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanununa göre alınmış "korunma kararının" süresinin uzatılmasına (2828 sayılı Kanun m.24) yöneliktir. Bu Kanunun 22. maddesinde, korunmaya muhtaç çocuklar hakkında alınacak "koruma kararı", 24. maddesinde ise korunma kararının süresinin uzatılması koşulları düzenlenmiştir. Kanun, bu kararların "yetkili ve görevli mahkemede" alınacağı belirtmekle yetinmiş (2828 sayılı Kanun m.22/1); görevli mahkemenin hangi mahkeme olduğunu açıkça göstermemiştir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 6. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu uyarınca; 2828 sayılı yasaya göre "koruma kararı alma", "korunma kararının kaldırılması" davalarında görevli mahkeme Aile Mahkemesidir. (2. Hukukuk Dairesi 8.4.2008t.4124-4872 sayılı ve 26.5.2008 t.6611-7373 sayılı kararları) "Korunma kararı" kural olarak, çocuk ergin olana kadar devam eder. Ancak; çocuğun orta öğrenim veya yüksek öğrenimini bitirmesi bir iş veya meslek sahibi olabilmesini sağlamak gibi nedenlerle korunma kararı süresinin, çocuğun ergin olduğu tarihten sonrası için de uzatılması mümkündür. 2828 sayılı Kanunun 24. maddesindeki bu düzenleme, 22. Maddenin devamı tamamlayıcısı niteliğindedir. Bu nedenle; korunma kararının alınması, kaldırılması davalarında olduğu

gibi "korunma kararının süresinin uzatılması" davalarında da görevli mahkeme Aile Mahkemesidir. Bu durumda uyuşmazlığın, Balıkesir 1.Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ; HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 8.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/374, Karar No: 2011/1934, Tarih: 04.03.2011

**17. Hukuk Dairesi         2011/374 E.  ,  2011/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin olarak açılan davada Muğla Sulh Hukuk ile Kars Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki,adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre düzenlenen nüfus kayıt örneğinde müteveffanın son yerleşim yerinin ...,... Muğla adresi olduğunun anlaşılması ve nüfusa kayıtlı bulunan yerin karine olarak yerleşim yeri sayılacağına ilişkin hükmün de yürürlükten kaldırılması nedenleriyle uyuşmazlığın Muğla Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Muğla Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.