muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/18243, Karar No: 2010/20293, Tarih: 06.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/18243 E.  ,  2010/20293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çerkezköy 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.6.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili makeme eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir. (TMK.md.168)

Davalı-karşılık davacı koca süresi içinde yetki itirazında bulunmuştur. Yetki itirazı hadise şeklinde incelenmelidir. (HUMK.md.190) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa göre kişilerin yerleşim yeri adreslerinin nüfus aile kütüklerinde bulunması zorunludur (5490 s.K.md.7/g). Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliğine göre de,yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin yazılı beyanları esas alınır (5490 s.K. md.50/1, Yönetmelik 13/1). Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. Bir kimsenin aynı zamanda birden çok yerleşim yeri olamaz (TMK.m.19). Merkezi Adres Kayıt Sisteminde kayıtlı yerleşim yeri, aksi kanıtlanıncaya kadar geçerlidir. Öyleyse açıklanan düzenlemeler karşısında davacının dava tarihi itibariyle yerleşim yerinin Merkezi Adres Kayıt Sisteminden (Nüfus Müdürlüğünden) sorulup tespiti ve taraflardan yerleşim yeri konusundaki delillerinin de sorulması; gösterildiği taktirde toplanması suretiyle tüm deliller birlikte değerledirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 06.12.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/30333, Karar No: 2016/3816, Tarih: 04.05.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/30333 E.  ,  2016/3816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik mağdur ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

13 yaşında olan mağdur ... ile yasal temsilcisi olan babasının, 23.09.2008 tarihli oturumda, “sanıklardan şikayetçi olmadıklarını” beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 237 ve devamı maddelerine göre usulen mahkemeye başvurulup katılan sıfatı alınarak temyiz yetkisinin kazanılmamış olmaları nedeniyle, 5271 sayılı Yasanın 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen mağdur ... vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik sanık savunmanının temyiz isteminin incelenmesinde;

Değerin azlığının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecek; yine fıkrada mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olmamak hususu da, hükmedilen bir yıldan fazla mahkûmiyetler için söz konusu olup, hapis cezası bir yıldan az olsa da denetim süresi hiçbir ahvalde bir yıldan az olamayacaktır.

Bu bağlamda; cezanın ertelenmesine karar verilen sanık ... hakkında, mahkum olduğu 2 yıl 6 ay ceza süresinden az olmamak üzere bir deneme süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bu bağlamda; cezanın ertelenmesine karar verilen sanık ... hakkında, mahkum olduğu 2 yıl 6 ay ceza süresinden az olmamak üzere bir deneme süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükme, “5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51/3. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay süre ile denetime tabi tutulmasına” cümleleri eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13574, Karar No: 2011/921, Tarih: 27.01.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13574 E.  ,  2011/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaş oldukları 317 ada 1 parsel sayılı taşınmaza rızaları olmaksızın kullanmak suretiyle davalının müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuşlardır.

Davalı, çekişmeli taşınmazı dava dışı 1/4 pay maliki olan babası ...'ten kiralaması nedeniyle kullandığını belirterek, davanın husumet yönünden ve esasen reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının çekişme konusu taşınmazı haklı bir nedene dayanmadan kullandığı gerekçesiyle, elatmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 479,25 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4752, Karar No: 2023/2675, Tarih: 07.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4752 E.  ,  2023/2675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/210 - 2015/670

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2015 tarihli ve 2015/210 Esas, 2015/670 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.09.2020 tarihli, 2016/72805 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Her ne kadar sanık ... hakkında 2. derece arkeolojik sit alanında bulunan taşınmazda izin almaksızın fiziki ve inşai müdahalede bulunmak suretiyle 2863 sayılı yasaya muhalefet etme suçundan kamu davası açılmış ise de; ceza hukukunda cezai sorumluluğun ve eylemin şahsiliği ilkesinin geçerli olduğu, bu ilke uyarınca herkesin eylemi nedeniyle eyleminin sonucu olarak ortaya çıkan cezai sonuçtan sorumlu olduğu, somut olayda iddianameye konu ve yapı tatil zaptında belirlenen hususların sanık ile aynı taşınmaza paydaş olan tanık...'ın gerçekleştirdiği, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlemediği sabit olmakla beraatine karar vermek gerekmiştir."

2. Sanık tarafından, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 14.10.1978 gün ve A-1362 sayılı ve Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 03.07.1987 gün ve 3492 sayılı kararı ile tescilli, Muğla Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 24.10.2013 gün ve 2033 sayılı kararı ile tescilinin devamına karar verilen 2. derece arkeolojik sit alanında kalan eski adı Aydın Market yeni adı Zeytin Market olan işletmenin bulunduğu 635 parselin deniz tarafına izinsiz beton döküldüğü iddiasıyla dava açılmıştır.

3. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmeyerek, Aydın Market isimli iş yerinin yeğeni...'ın kullanımında olduğunu, taşınmazın tapuda 3 hisseli olduğunu, kullanımı konusunda aralarında fiili taksim bulunduğunu, iddianameye konu edilen betonu kendisinin dökmediğini beyan etmiştir.

4. Mahkemece icra edilen keşifte, suça konu yerin sanık tarafından kullanılmadığı, Aydın Market ve önündeki balık restoranı ile birlikte tanık ... tarafından kullanıldığı, bu işletmenin de 635 parsel içerisinde kaldığı, parselde 3 hissedarın yerlerinin belirlenebilir olduğu gözlemlenmiştir.

5. Keşif sırasında dinlenen tanık ..., Aydın Market isimli iş yerinin kendisine ait olduğunu, kanalizasyon çalışması nedeniyle iş yeri ciddi oranda hasar görünce bir kısım bölümlerini yeniletmek durumunda kaldığını beyan etmiş, tanıklar..., ... ve... da benzer mahiyetteki beyanlarında mahkeme heyetinin gösterdiği yerin tanık ... tarafından kullanıldığını ifade etmişlerdir.

GEREKÇE

Sanık savunması, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinin sabit olduğu gerekçesi ile beraat hükmü tesis edilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2015 tarihli ve 2015/210 Esas, 2015/670 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4586, Karar No: 2006/11336, Tarih: 18.07.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/4586 E.  ,  2006/11336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tapudaki 13.7.1944 tarihli satış senedinde kimlik bilgileri İstanbul, Eyüp, H...... mahallesi, R..... E....... sokak No:...'de kayıtlı 1284 doğumlu A. oğlu H. Ç.'dir.

Nüfus kaydı ise Fatih, H......, cilt ..., hane: 1986 da kayıtlı M.'den olma 1328 doğumlu H. Ç.'dir.

Hazinenin gaip olduğunu iddia ettiği H. Ç.'nin tapudaki ve nüfustaki kayıtları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

S O N U Ç : Temyiz olunan hükmün gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına,  oybirliğiyle karar verildi.18.07.2006 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/17331, Karar No: 2015/29124, Tarih: 05.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/17331 E.  ,  2015/29124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/111658

MAHKEMESİ : Ankara Batı (Sincan) 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2011

NUMARASI : 2010/866 (E) ve 2011/612 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemin tahkikat neticelerine uygun olarak oluşan tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

TCK’nun 43. maddesinin, “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda” uygulanabileceği cihetle; suça konu belgelerin farklı tarihlerde düzenlenerek kullanıldıklarına dair kesin delil bulunmaması karşısında, TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca fiilin aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, eylemin kül halinde 5237 sayılı Yasanın 207. maddesinde öngörülen özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, belge sayısı ve çeşitliliğinin temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde, sanığın, suçu zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile temel cezanın TCK'nun 43. maddesi uyarınca arttırılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5501, Karar No: 2010/6146, Tarih: 09.11.2010

15. Hukuk Dairesi 2009/5501 E., 2010/6146 K.

**15. Hukuk Dairesi 2009/5501 E., 2010/6146 K.**

**- ARSA PAYI KARŞILIĞI TAPU İPTALİ VE TESCİL**- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 10 ]

- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenici tarafından açılan tapu iptâl ve tescil davasında sözleşmeye göre yüklenicinin tüm arsa sahiplerine karşı taahhüdünü yerine getirip getirmediği de inceleneceğinden tüm arsa sahiplerinin davada yer alması zorunludur. Sözleşme konusu arsada 1/3 pay sahibi Rıfat Keramettin E... Z... ölüdür. Mirasçıları olan diğer davalılar mirası reddetmiş ve Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2002/845 Esas 2002/948 Karar sayılı ilâmıyla red işlemi tespit ve tescil edilmiş, yargılamanın devamı sırasında mahkemenin yazısı üzerine Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2006/32 Esas tereke, 2007/16 Karar sayılı kararıyla adı geçen şahsın terekesinin tasfiyesine ve tasfiye memuru olarak aynı mahkeme yazı işleri müdürünün tayinine karar verilmiş olup, bu karar halen hukuki varlığını muhafaza etmektedir.

Eldeki davanın görülebilmesi için tasfiye işleminin sonuçlanmasına gerek olmadığı gibi davacılar mirasın reddinin iptâli davasını açmak zorunda da değillerdir. Tasfiyede mirası reddedilen pay sahibinin hukuki durumu ve dava konusu taşınmazdaki payının tereke aktifine dahil edilip edilmeyeceği bu dava sonucuna göre belirlenecektir.

Bu durumda mahkemece atanan resmi tasfiye memurunun bu davayla birleştirilmek üzere açılacak dava ile davaya katılması sağlanarak işin esasının incelenip, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu dava koşulları oluşmadığından bahisle ret kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4525, Karar No: 2015/5932, Tarih: 23.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/4525 E.  ,  2015/5932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/300038

MAHKEMESİ : Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2012/142 (E) ve 2012/603 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk İ.. K.. hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan sonuç cezanın "2 yıl hapis cezası" yerine "1 yıl 12 ay hapis cezası" olarak belirlenmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, suça sürüklenen çocuklara Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından suça sürüklenen çocuklara yükletilen “1398 TL müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline” dair bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3383, Karar No: 2017/10278, Tarih: 09.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/3383 E.  ,  2017/10278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü gece vakti 01.00 sıralarında müştekinin alkollü bir şekilde kaldırımda yattığı, sanığın müştekinin cebinden 10 TL ve 20 TL olmak üzere toplamda 30 TL parayı çaldığı esnada kolluk görevlileri tarafından görülerek yakalanan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5329, Karar No: 2018/11571, Tarih: 18.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/5329 E.  ,  2018/11571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacı erkeğin güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, birlik görevlerini ihmal ettiği, davalı kadının ise, eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa, bu halin tesbiti dahi, tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Boşanmaya karar verilebilmesi için az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı ve evlilik birliğinin devamında bu eş ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır. (TMK m. 166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması davacının ağır kusurlu sayılmasını gerekli kılan tutum ve davranışları yanında, davalının da kusurlu davranışlarından kaynaklanmıştır. Evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar belirlenememiş, dosya içindeki bilgi ve belgelerden, davalının, davaya karşı koymasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde bulunduğu anlaşılmıştır. Bu durumda Türk Medeni Kanunu'nun 166/2. maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmesi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.10.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/4482, Karar No: 2014/1941, Tarih: 19.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4482 E.  ,  2014/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.