muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6986, Karar No: 2018/9390, Tarih: 15.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/6986 E.  ,  2018/9390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfusta Anne Baba Adının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı ...'ın nüfus kayıtlarında anne ve babası gözüken ... ve ... kızı ...'nın gerçekte amcası ve yengesi olup, gerçek anne babasının ... ve ... kızı ... olduğu ileri sürülerek nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenmiş, mahkemece, DNA incelemesi yaptırılmaksızın taraf beyanları doğrultusunda davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... tarafından kapalı kayıtlar üzerinde düzeltme yapılamayacağı gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Dava, gerçeğe aykırı olarak gerçek anne ve babası yerine, başkasının nüfusuna onların çocukları gibi hatalı şekilde tescil edilen davacı ...'nın bu hatalı kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

1-Davacı vekili Av. ...'a davacı asil tarafından verilen ve dosyada bulunan vekaletnamede, nüfus kaydının düzeltilmesine dair özel bir yetki bulunmadığı tespit edildiğinden, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin başvuru vekil eliyle yapılan durumlarda vekilin vekaletnamesinde bu konuda özel yetki verilmiş olması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava, gerçeğe aykırı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemine ilişkin olup kamu düzenini yakından ilgilendiren bu tür davalarda, hakim istemle bağlı kalmayarak kendiliğinden de yapacağı araştırma ile elde edeceği sonuçlara göre karar vermek zorundadır. Somut olayda; sadece tarafların beyanları ile yetinilmeyip bu iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi,

3-Davacı ...'nın nüfusa tesciline dair belgelerin (doğum tutanağı vs. belgeler) ilgili nüfus müdürlüğünden getirtilip denetlenmemesi,

4-Kabule göre de;

Davacı ...'ın 05.07.2013 tarihinde Türk Vatandaşlığını kaybettiğinden nüfus kaydı kapatılmıştır. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesine göre, ilgililer nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme ve tespit davası açmak hak ve yetkisine sahiptirler. Bir kimsenin nüfus kaydının kapalı olması halinde, bu kişilerle ilgili sadece tespit davası açılabileceği Yargıtay uygulamaları ile kabul edilmiştir. Davacı her ne kadar anne-baba adı yönünden nüfus kayıtlarının düzeltilmesini istemiş ise de, çoğun içinde az da vardır ilkesinden hareketle, düzeltme davası içinde tespit isteminin de bulunduğu dikkate alınarak mahkemece, davacı ...'ın anne ve babasının ... kızı ... ve ... olduğunun tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 15.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11240, Karar No: 2020/3161, Tarih: 02.03.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/11240 E.  ,  2020/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan müşteki Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki TAPDK'nun sanık hakkında verilen mahkumiyet kararını temyize hakkı bulunduğu gözetilerek müşteki TAPDK vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Olay tutanağına göre; sanığa ait büfede 4 adet viski ele geçirildiği, sanığın savunmasında viskileri satışa arz etmediğini beyan ettiği, sanığa ait büfede arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, Anayasa'nın 38/2., 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı ve bu gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi sonuca etkili görülmediğinden, müşteki TAPDK vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu doğru olan hükmün ONANMASINA, 02.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9921, Karar No: 2018/2180, Tarih: 27.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/9921 E.  ,  2018/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında CMK'nın 223/2-e maddeleri gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan zorunlu müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I)Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik olarak yapılan temyiz talebinin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan zorunlu müdafiinin sanığın kusurlu bulunduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

(II)Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelemesine gelince,

22.06.2006 günü doğum sancılarının başlaması üzerine Burdur Kadın Hastalıkları ve Doğum Hastanesine gece saatlerinde başvuran müşteki ... sabah saat 11:00 sıralarına kadar ebe olan sanıklar tarafından doğum katında takibinin yapılmasının ardından saat 11:30 sıralarında yine aynı ebelerle normal doğumla 2930 gr ağırlığında bir kız bebek dünyaya getirmesinin ardından bebeğin ağlamaması üzerine akciğer muayenesinde yaygın kripitan raller mevcut olduğunun tespiti ile amniyos sıvısı aspire edilerek pnömoni ön tanısı ile küveze alınıp yatışının yapıldığı, çocuk doktoru tarafından yapılan takibinin ardından bebeğin 3 kez konvüzyon(havale) geçirmesinin ardından bir üst merkeze ambulansla sevk edildiği, buradada yaklaşık 15 gün kadar bir kısmı yoğum bakım ünitesinde olmak üzere yatarak tedavisi devam eden bebeğin hipoksik iskemik ensefalopati olarak değerlendirdiği ve tedavisinin tamamlanmasının ardından ilaçla tavsiye ile taburcu edildiği, bundan sonra Akdeniz Üniversitesi Hastanesinde rutin aralıklarla mental motor retardasyon tanılarıyla takibi yapılan bebeğin 31.12.2010 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen rapora göre hayati tehlike geçirdiğinin ve iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa maruz kaldığının, tedaviye rağmen tonik nöbetlerinin devam ettiği, yarı sıvı gıdalarla beslendiği, başını tutamadığı, ayakta duramadığı, sfinkter kontrolü gelişmediği, çevreye az da olsa ilgili olduğu, söylenenleri anlamadığı, konuşmanın gelişmemiş olduğunun tespit olunduğu olayda,

İstanbul Adi Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nın 30.03.2011 tarihli raporunda “2006 doğumlu ... dan 22.6.2006 tarihinde Burdur Kadın Doğum ve Çocuk Has tanesinde vajinal doğum ile 2930 gr ağırlığında canlı bir bebek doğurtulduğu, 23.6.2006 tarihinde bebeğin konvülzyon (havale) geçirmesi üzerine bir üst merkeze ambulans ile savk edildiği, mevcut tıbbi belgelere göre normal vajinal doğum kararı doğru olduğu, genel uygulamalarda travayda (doğum eyleminde) olan bir gebenin her 15-20 dakikada bir ÇKS (çocuk kalp sesi) takibinin yapılması ve sayı ile belirtilmesi gerektiği/ en az saatte bir NST tetkikinin yapılması gerektiği, dosyada NST çıktılarının bulunmadığı ve ÇKS'nin sayı yerine (+) olarak takip edildiği, grafilerin kurumumuzda incelendiği, hipoksik iskemik ensefalopati bulgularının bulunduğu NST tetkikinin yapılmamasının ve ÇKS'nin sayı olarak belirtilmemesinin bir eksiklik olduğu bu nedenle mevcut bulgularla ÇKS'nin düşmüş olup olmadığının tespiti ile düşmüş ise ne zaman düştüğünün bilinemeyeceği, NST tetkikinin de dosyada bulunmaması sebebi ile bebeğin intra utarin nezaman hipoksiye girdiği hakkında, görüş bildirilemeyeceği, doğumdan sonra çocuk hekimleri tarafından bebeğe yapılan tedavinin tıp kurallarına uygun olduğu”nun bildirildiği,

İstanbul Adi Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nın 31.12.2012 tarihli raporunda “Travayda (doğum eyleminde) her nekadar ÇKS'nin (çocuk kalp sesi) pozitif olduğu belirtilmiş ise de, sayı olarak kayıt düşülmediği, NST'nin çekilmediğinin anlaşıldığı, bu nedenle bebeğin intrauterin nezaman hipoksiye maruz kaldığının bilinemeyeceği,ancak doğum takibinin düzenli yapıldığı ve NST tetkiklerinin normal seyrettiği durumlarda da bebeklerin hipoksik doğabileceği tıbben bilinmekle birlikte doğumu yaptıran doktor ve ebenin uygulamalarında tıbbi eksiklik olduğu,” nun bildirildiği,

İstanbul Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 01.09.2014 tarihli raporunda “2006 doğumlu ...'dan 22.6.2006 tarihinde Burdur Kadın Doğum ve Çocuk Hastanesinde vajinal doğum ile 2930 gr ağırlığında canlı bir bebek doğurtulduğu, 23.6.2006 tarihinde bebeğin konvülzyon (havale) geçirmesi üzerine bir üst merkeze ambulans ile sevk edildiği, mevcut tıbbi belgelere göre normal vajinal doğum kararı doğru olduğu, genel uygulamalarda travayda (doğum eyleminde) olan bir gebenin her 15-20 dakikada bir ÇKS (çocuk kalp sesi) takibinin yapılması ve sayı ile belirtilmesi gerektiği, en az saatte bir NST tetkikinin yapılması gerektiği, her ne kadar NST tetkiklerinin yapıldığı belirtilmekte ise de dosyada NST çıktılarının bulunmadığı ve ÇKS'nin sayı yerine (+) olarak takip edildiği, çocuğa ait doğum sonrası grafilerin kurumumuzda incelendiği, hipoksik iskemik ensefalopati bulgularının bulunduğu; ÇKS'nin sayı olarak belirtilmemesinin bir eksiklik olduğu, bu nedenle mevcut bulgularla doğum öncesi süreçte CKS'nin düşmüş olup olmadığının tespiti ile düşmüş ise ne zaman düştüğünün bilinemeyeceği, NST tetkikinin de dosyada bulunmaması sebebi ile bebeğin intra uterin ne zaman hipoksiye girdiği hakkında görüş bildirilemeyeceği, küçükteki mevcut durumun doğum eylemi ile illiyetinin olup olmadığının belirlenmediği, ebelerin normal doğum yaptırabileceği, doğum sonrasında bir sorun çıkması halinde hekime haber verilmesi gerektiği, bu olayda hekime haber verilmesini gerektirir bir durum görülmediği cihetle hekime haber verilmediğinin anlaşıldığı, mevcut bulgu ve belgelere göre ilgili hekim ve doğumu yaptıran ebelere kusur atfedilmediği, doğumdan sonra çocuk hekimleri tarafından bebeğe yapılan tedavinin tıp kurallarına uygun olduğu” nun bildirildiği; dolayısıyla her ne kadar doğum takibinin düzenli yapıldığı ve NST tetkiklerinin normal seyrettiği durumlarda da bebeklerin hipoksik doğabileceği tıbben bilinmekle birlikte sanıklar olan ebelerin uygulamalarında tıbbi eksiklik olduğunun tespit edilmiş, ancak eylemleri ile meydana gelen netice arasında illiyet bağının kurulup kurulamayacağı hakkında görüş bildirilememiş ise de, NST kayıtlarının bulunmaması, müştekinin kendisine 3 defa NST yapıldığına dair beyanı karşısında, müştekinin hastanede gece saat 03:00 sıralarından doğumun gerçekleştiği 11:30 saatine kadar saat başı NST kontrolü yapılması gerektiği genel tıp uygulamalarında bilindiğine göre, sanıkların düzenli aralıklarla NST tetkiki yapmaması ve ÇKS'nin sayı olarak tespit edilmemesi dolayısıyla eylemlerinin tıp kurallarına aykırı olduğu anlaşıldığından; sanıkların eyleminin TCK'nın 257/2. maddesindeki ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçu kapsamında değerlendirilerek, atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan zorunlu müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22498, Karar No: 2022/1854, Tarih: 17.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/22498 E.  ,  2022/1854 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Uyarlama yargılamasının nispî bir yargılama olduğu, bu davalarda zamanaşımı süresinin işlemeyeceği ve kazanılmış hakkın söz konusu olmadığı kabul edilmekle birlikte somut olayda suçun teşebbüste kaldığı kabulünün isabetli olduğu, bu kapsamda blok hâlinde kıyaslama yapılarak 5237 sayılı TCK’nın hükümlü lehine olduğunun gerekçelendirildiği, neticede 11.11.2019 günlü bozma ilâmına uyularak hükümlü hakkında TCK’nın 149/1-a-d, 35 ve 62. maddeleri gereği 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası tayin edildiği, bu cezanın 765 sayılı TCK 497/1, 61/1 ve 59. maddeleri ile tayin edilen 4 yıl 2 aylık cezayı aşmadığı da gözetildiğinde, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurululun takdirine göre, hükümlü müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 17/02/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin temyiz incelemesine konu 18.02.2021 tarih, 2020/506 esas ve 2021/110 karar sayılı dosyanın incelenmesinde;

Sanık ...'un, 01.12.1998 tarihinde sarhoş bir vaziyette Silifke ... Lokantası'na geldiği, önce salonun dışında bulunan masaları dağıtıp yolun üzerine devirdiği, sonra da bağırıp çağırmak suretiyle taşkınlık yaparak salona girdiği ve kasaya doğru yöneldiği, elindeki bıçağı kasiyer olarak görev yapan müşteki ...'ın boğazına dayayıp "kasadaki paraları ver, yoksa seni öldürürüm" demek suretiyle tehdit ettiği, bu esnada müşteki ...'ın kardeşi olup aynı lokantada garson olarak çalışan ...'a hitaben "kasayı aç ve içindeki paraların tamamını bana ver" diye bağırdığı, kasa açılırken paraların bir kısmının yere saçıldığı, geriye kalan paraların tamamını alan sanığın olay yerinden uzaklaşırken lokantada bulunanların, sanığın elindeki bıçağı alıp etkisiz hale getirmek için müdahale ettikleri, bıçağı vermemek için direnen sanığın bu esnada, kasadan aldığı paraların bir kısmını daha yere attığı ve sonuçta (500.000 TL) yi alarak lokantadan uzaklaştığı,

Bu hali ile sanığın eyleminin iş yerinde, silahla, tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu, müşteki ...'ın anlatımı ve olay yerinde bulunan yeminli tanıklar ... ve ...'ın beyanlarından açıkça anlaşılmakta ise de;

Daha önce yapılan yargılamada, mahkemesince sanığın eyleminin nitelikli yağmaya eksik teşebbüs olarak değerlendirilerek, 765 sayılı Yasa'nın 61/1. madde ve fıkrasının yanlış uygulanmasının uyarlama yargılamasında sanık lehine kazanılmış hak teşkil etmeyeceği,

Bu hali ile sanığın eyleminin iş yerinde, silahla, tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu, müşteki ...'ın anlatımı ve olay yerinde bulunan yeminli tanıklar ... ve ...'ın beyanlarından açıkça anlaşılmakta ise de;

Daha önce yapılan yargılamada, mahkemesince sanığın eyleminin nitelikli yağmaya eksik teşebbüs olarak değerlendirilerek, 765 sayılı Yasa'nın 61/1. madde ve fıkrasının yanlış uygulanmasının uyarlama yargılamasında sanık lehine kazanılmış hak teşkil etmeyeceği,

Dairemiz ile Ceza Genel Kurulu uygulamalarının da bu doğrultuda olduğu nazara alındığında;

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen cezadan; koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 35. maddesi ile indirim yapılarak eksik ceza tayini usul ve yasaya aykırı olduğundan mahkeme kararının bu nedenle tebliğnameye uygun olarak bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, Sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 17.02.2022
Yargıtay — Esas No: 2016/23986, Karar No: 2017/1313, Tarih: 13.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/23986 E.  ,  2017/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davacı tanıklarının akraba olması, tanık.....'in davacının görümcesi olduğu kaldı ki tarafların tartışmasına şahit olmadığını beyan ettiği, diğer tanık....'in ise davacının annesi olduğu ve bu nedenle beyanlarının tarafsız olmayacağı, davalının iş bulamamasının ya da çalışmamasının tek başına boşanma sebebi olarak kabul edilemeyeceği ve evlilik birliğinin karşılıklı hoşgörüye dayandığı gerekçesiyle davacı kadının boşanma davasının reddine karar verilmiştir. Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır (HMK m.255). Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanı değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. O halde, davalının uzun süredir çalışmadığı, eşine ve çocuğuna bakmadığı, evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini beyan eden ve olaylara yakın tanıklar .... ve ....'in tanıklığına değer verilerek, boşanmaya karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.02.2017 (Pzt.)

.
Yargıtay — Esas No: 2009/21185, Karar No: 2012/1518, Tarih: 06.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/21185 E.  ,  2012/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 47/A maddesine aykırılıktan ...'ın 38.000.000.000 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun 10.12.2004 tarihli ve DEDA-İ-10/1851-44347 sayılı kararına karşı yapılan itirazın, soruşturma zamanaşımının dolduğundan bahisle kabulü ile anılan kararın iptaline ilişkin İstanbul 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.09.2008 tarihli ve 2008/615-1771 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2009 tarihli ve 2009/697 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.12.2009 gün ve 70907 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2009 gün ve KYB. 2009-289775 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, eylemin gerçekleştirildiği 2002 yılı ile idari yaptırım kararının düzenlendiği 10.12.2004 tarihi arasında 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İsnat edilen fiilin işlendiği tarihten itibaren idari yaptırım kararının verildiği güne kadar 5326 sayılı Kanunun 20/2-c maddesinde öngörülen üç yıllık soruşturma zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği nazara alınıp, buna göre;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2009 gün ve 2009/697 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14410, Karar No: 2012/1737, Tarih: 09.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/14410 E.  ,  2012/1737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınana ait konuta girip, zarar vererek atılı suçu işleyen sanık hakkında, hırsızlık suçunun yanı sıra, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme eylemleri ile ilgili zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Sanık ...’ın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmış;

Kartal 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/1240-2003/488 sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, tekerrür uygulaması yapılmaması; 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “hak yoksunluğuna” ilişkin bölüm çıkartılarak ve “sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi 1. fıkrası ( c ) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki haklardan koşullu salıverme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan ise özgürlüğü bağlayıcı cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/02/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.