muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2444, Karar No: 2011/5497, Tarih: 11.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/2444 E.  ,  2011/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahelenin men'i davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 09/11/2010 gün ve 2010/9754-2010/11608 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı ... Hiz. A.Ş vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirketlere ait baz istasyonlarının kaldırılması talebine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş; karar, Dairemizce onanmış; davalı ... AŞ tarafından karar düzeltme istenmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km'lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km'lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü (WHO) olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE)... vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37.nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37.nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye'de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK'ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK'nun 737. maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) "uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor, .. vs gibi" nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler göz önüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki, Dairemizce karar onandığından karar düzeltme istemi kabul edilerek Dairemizin onama kararının kaldırılıp, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı ... AŞ.'nin karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 09/11/2010 gün ve 2010/9754 Esas-2010/11608 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle davalı ... AŞ yararına BOZULMASINA ve tashihi karar talep eden davalılardan önceki onama kararımızı temyiz eden davalı ... Hiz. A.Ş yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/05/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 11/05/2011
Yargıtay — Esas No: 2019/32110, Karar No: 2020/827, Tarih: 04.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/32110 E.  ,  2020/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hapis cezasının yanında doğrudan tayin olunan adli para cezalarının da hapis cezasına ilişkin yasa yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında tayin edilen 80,00 TL adli para cezası yönünden kesinleştirmeye dair 08/09/2015 tarihli işlemler hukuken geçersiz kabul edilerek ve suçtan doğrudan zarar gören şikayetçi gümrük idaresi vekilinin davaya katılma talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmiş ise de, şikayetçi gümrük idaresinin 5607 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre davaya katılma ve temyiz hakkına sahip olması nedeniyle CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1- Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Atılı suçun tarihi ve niteliğine göre suçtan zarar görmeyen Maliye Hazinesi’nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve açılan davanın niteliği ile suç tarihine göre suçtan doğrudan zarar gören Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Atılı suçun tarihi ve niteliğine göre suçtan zarar görmeyen Maliye Hazinesi’nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve açılan davanın niteliği ile suç tarihine göre suçtan doğrudan zarar gören Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılıklar yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükmün vekalet ücretine ilişkin kısmından ''kuruma ÖDENMESİNE" ibaresi çıkarılarak yerine "Gümrük İdaresi’ne ödenmesine" ibaresi yazılmak, hükmün “2. bendindeki "20 TL'den" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca" ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3700, Karar No: 2024/3397, Tarih: 14.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3700 E.  ,  2024/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3195 E., 2024/425 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/663 E., 2023/626 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; kararı davalı erkek adına temyiz eden vekilin özel boşanma davası takip etme yetkisi içeren vekâletnamesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 77 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak;

a) Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğinde olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74 üncü maddesi gereğince vekâletnamenin boşanma davası ile ilgili özel yetki içermesi gerektiğinden; özel yetkiyi içeren vekâletnamenin aslı veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için temyiz dilekçesini sunan vekile kesin süre verilmesi,

b) Vekâletname sunulmaz ise vekil tarafından verilen temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 77 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince yetkisiz vekil tarafından yapılmış temyize muvafakat verdiğini açıkça belirtmediği takdirde kararı temyiz etmemiş sayılacağı şerhini içeren davetiye ile davalı asıla tebliğ edilmesi,

2. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından açıkça muvafakat edilmemesi ve asıla gerekçeli kararın daha önceden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemiş olması hâlinde kararın asıla tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından muvafakat edilmesi veya süresi içinde kararın temyiz edilmesi hâlinde, karar temyiz edilirse gerekli usulî işlemler tamamlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5465, Karar No: 2022/8635, Tarih: 29.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5465 E.  ,  2022/8635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istekli davanın yapılan yargılaması sonucunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla süresi içerisinde verildiği anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü;

I. DAVA

Kadastro sonucunda ... ilçesi, .... köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 33 parsel sayılı 747,74 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz irsen intikal, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... ve davalı ... adına eşit hisselerle tespit edilmiştir. Davacı ... çekişmeli taşınmazın kadastro sonucunda eşit hisselerle davalı ve kendisi adına tespit ve tescil edildiğini, ne var ki davalının taşınmaz üzerinde herhangi bir hakkının bulunmadığını zira bu taşınmazın eşi tarafından 3. kişiden satın alındığı, ardından zilyetliğin kendisine teslim edildiğini belirterek, taşınmazda davalı adına kayıtlı hissenin iptali ile adına tescili isteğiyle Kadastro Mahkemesine dava açmış, Kadastro Mahkemesi tarafından çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağının olağan usülle kesinleştiği ve askı ilan süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle verilen görevsizlik kararının derecattan geçerek kesinleşmesi üzerine dava dosyası Devrek 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda yazılı esasına kaydedilmiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., çekişmeli taşınmazın davacının eşi ile kendisine müşterek kök muristen intikal ettiği, ardından yapılan anlaşma sonucunda eşit hisselerle davacının eşi ile müştereken zilyet edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Devrek 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.12.2020 tarihli ve 2009/169 Esas, 2020/129 Karar sayılı kararıyla iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

III. MAHKEME KARARI

Devrek 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.12.2020 tarihli ve 2009/169 Esas, 2020/129 Karar sayılı kararıyla iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, dava konusu yerin davacıya eşi olan dava dışı ...’dan 16/12/1991 tarihli ve 19715 yevmiye numaralı hibe senediyle zilyetliğin devri suretiyle teslim edildiği, bahsi geçen senedin keşif esnasında dava konusu yere uygulanması sonucu tamamen dava konusu yere ait olduğunun sabit hale geldiği, kadastro tutanaklarının edinme hanesinde bahsi geçen ve davalının dayandığı senetlerin dava konusu yere ait olmadığının, keşif esnasında dinlenilen davacı ve davalı tanıkları ve mahalli bilirkişi ve teknik bilirkişi beyanlarıyla anlaşıldığı, yine keşif esnasında Mahkemenin gözlemiyle de sabit olduğu üzere dava konusu yerin davacının eşinin bahçesi niteliğinde ve briket duvarlarla çevrili durumda olduğu, tamamen davacının zilyetliğinde bulunduğu tüm bu hususlara rağmen Mahkemece kadastro tutanaklarının aksinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verildiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili isteğinden ibarettir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.",

3.2.2. Türk Medeni Kanunu'nun “Miras ortaklığı” başlıklı 640. maddesinde “Birden çok mirasçı bulunması halinde, mirasın geçmesiyle birlikte paylaşmaya kadar, mirasçılar arasında terekedeki bütün hak ve borçları kapsayan bir ortaklık meydana gelir.

Mirasçılar terekeye elbirliğiyle sahip olurlar ve sözleşme veya kanundan doğan temsil ya da yönetim yetkisi saklı kalmak üzere, terekeye ait bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler." hükümleri düzenlenmiştir.

3.2.3. Tereke (miras ortaklığı) TMK'nın 701. ve devam eden maddeleri uyarınca elbirliği (iştirak) mülkiyetine tâbidir. Elbirliği mülkiyeti, yasa veya yasada gösterilen sözleşmeler uyarınca, aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olmaları durumudur. TMK'nın 701-703. maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin (ortaklığın) tüzel kişiliği olmadığı gibi ortaklardan her birinin doğrudan doğruya bir hakkı da bulunmamaktadır. Mülkiyet, bir bütün olarak ortakların hepsine aittir. Başka bir deyişle, ortaklık tasfiye ile sona erinceye kadar ortaklardan her birinin ayrı bir mal veya hakkı olmayıp, hak sahibi ortaklıktır.

3.2.4. Elbirliği (iştirak) hâlinde mülkiyet türünde malikler, mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu ilke TMK'nın 701. maddesinde “...Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir.’’ şeklinde hüküm altına alınmıştır.

3.2.5. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 15. maddesi " Tapuda kayıtlı taşınmaz malların malikleri veya bunların mirasçıları arasında, tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların ise on dördüncü madde gereğince belirlenen zilyetleri arasında taksim edildikleri belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanları ile sabit olduğu takdirde bu mallar taksim gereğince zilyetleri adına tespit olunur. ‘’ hükmünü içermektedir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, kararın (III.) no.lu bendinde yer verilen Mahkeme kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yapılan 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6007, Karar No: 2019/6103, Tarih: 03.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/6007 E.  ,  2019/6103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan köy tüzel kişiliği temsilcisinin suçun subut bulduğuna sanığın cezalandırılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında "hakkı olmayan yere tecavüz" suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

26.05.2014 tarihli keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanlarıyla keşif neticesi jeoloji mühendisi tarafından düzenlenen 26.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda, çeşme kaynağının iş makinesi yardımıyla kazıldığı ve çeşmenin kuruduğu, bunun ise yaklaşık 20 metre doğuda yapılan kazı ile suyun yönünün değiştirilmesinden kaynaklandığının belirtilmesi karşısında, iş makinesi ile kazı yaparak köylünün kullanımındaki çeşmeye akan suyun yönünü değiştiren sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan köy tüzel kişiliği temsilcisinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3197, Karar No: 2012/5753, Tarih: 04.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3197 E.  ,  2012/5753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl tazminat ve karşı tapu iptali ve tescil davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-karşı davalı vekili Av. ... ile davalı-karşı davacı vekili Av....'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 14.04.1997 tarihli ve ek olarak 25.08.2006 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, ek sözleşme uyarınca yüklenicinin, geçmişte devri yapılmış arsa karşılığı müvekkiline, 4 daire ile 2 dükkanı 27 ayda tesliminin, zamanında teslim edilmemesi halinde 15.07.2006 tarihinden itibaren rayiç kira bedelinin arsa malikine ödenmesinin kararlaştırıldığını, dairelerin teslim edilmemesi üzerine ihtar keşide edilerek yüklenicinin temerrüde düşürüldüğünü ileri sürerek, 64.000,00 TL kira tazminatının faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı-karşı davada davacı vekili, davacının, ... Belediyesi'ne, arsasına yapılan inşaata muvafakatı bulunmadığına dair dilekçe vermesi üzerine inşaatın tatil edilerek müvekkilinin ruhsat yenileme isteminin reddedildiğini, İdare Mahkemesince idari işlemin iptaline karar verildiğini, davacının eylemleri nedeniyle müvekkilinin inşaatı zamanında bitirmediğini, yapı ruhsatı alamaması nedeniyle KDV muafiyetinden yararlanmadığını ve yapı denetim firmasına fazladan ödeme yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek, kira kaybı için 1.000,00 TL, ödenmek zorunda kalınan KDV için 1.000,00 TL ve yapı denetim ücreti için 1.000,00 TL olmak üzere 3.000,00 TL'nin tahsiline, halen yüklenici adına kayıtlı taşınmaz payının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, asıl davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asıl davada davacı arsa maliki ile yüklenici arasında davacı adına kayıtlı taşınmaz payı ile ilgili olarak 14.04.1997 tarih ve 4841 sayılı sözleşmeye ek olarak 25.08.2006 tarihinde arsa