muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19305, Karar No: 2010/32397, Tarih: 29.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19305 E.  ,  2010/32397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.1.2002 tarih, 2001/394 E, 2002/5 K.sayılı temyiz edilmeyerek 4.2.2002 tarihinde kesinleşen boşanma ilamında yer alan birikmiş iştirak nafakasının tahsilini teminen borçlu hakkında ilamlı takip yapılmaktadır Konuya ilişkin Ankara 15. İcra Müdürlüğünün 2010/2241 sayılı takip dosyasının incelenmesinde, alacaklı olarak Ş.Ö.-İ.A. gösterildiği, takibin adı geçenlerin vekili olan (Y.Mahalle Noterlmiğince düzenlenmiş 16.2.2010 tarih, 03327 yevmiye nolu vekaletname gereğince) avukat tarafından başlatıldığı görülmektedir. Dayanak ilamın incelenmesinde ise, müşterek çocuk 10.10.1989 doğum tarihli İ.A. 'ın velayetinin davalı annesi Ş.A. 'a verildiği, her ay davacı baba A.A. 'ın 300 milyon lira iştirak nafakası ödemesine hükmedildiği görülmektedir. Takibin açıldığı 24.2.2010 tarihi itibariyle İ.A. reşit olup takibi vekili aracılığıyla yaptığından temyiz olunan kararın gerekçesinde yer alan; "takibi kendisinin açması gerektiğinden" bahisle verilen iptal kararı isabetsizdir. Kabule göre de; iştirak nafakası her an doğup işleyen haklardan olup, küçüğün ergin olacağı tarihe kadar varlığını sürdüreceğinden ve küçüğün velayet hakkı mahkemece kendisine verilen eşe ödeneceğinden, diğer bir deyişle ilamda hüküm altına alınan iştirak nafakasının alacaklısı velayet hakkı kendisine verilen eş olduğundan, küçüğün reşit olmasından önceki döneme ait birikmiş iştirak nafakasının iştirak nafakası alacaklısı eş tarafından istenilmesinde de usul ve yasaya uymayan bir yön bulunmamaktadır. Bu bağlamda boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf, gücüne göre onun bakım, sağlık ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür. (TMK'nun 182/2.maddesi hükmü) Diğer taraftan Hukuk Genel Kurulu'nun 8.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E, 1997/776 K.sayılı ilamında da belirtildiği üzere (....ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Dar yetkili icra mahkemesi hakimi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir.) Bu itibarla belirtilen kurallar gözardı edilerek verilen karar usul ve yasaya uygun olmadığından bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle borçlunun sair şikayet nedenlerinin reddiyle, ödeme olgusunun dayandırıldığı belgelerin İİK.nun 33/2.maddesi koşullarında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken somut olaya, dosyadaki maddi ve hukuki gerekçelere uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle borçlunun sair şikayet nedenlerinin reddiyle, ödeme olgusunun dayandırıldığı belgelerin İİK.nun 33/2.maddesi koşullarında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken somut olaya, dosyadaki maddi ve hukuki gerekçelere uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17236, Karar No: 2017/4607, Tarih: 30.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/17236 E.  ,  2017/4607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 70.744,64 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/04/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve eksikliğin ikmali açısından geri çevrilmesine karar verilen dava dosyası yeniden Dairemize gelmiş ve 06.09.2016 tarihinde esasa kaydedilmiş olmakla dosya üzerinde yeniden yapılan inceleme sonucunda aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere ve tarafların temyiz nedenlerine göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, sigortalının 02/04/2004 tarihinde maruz kaldığı iş kazası sonucu %35 oranında sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 3.029,57 TL geçici işgöremezlik tazminatının ve 67.715,07 TL sürekli işgöremezlik tazminatının kaza tarihi olan 02/04/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Somut olayda, sigortalının davalı işveren şirketinde çalışırken, 02/04/2004 tarihinde iş kazası geçirerek %35 oranında malul kaldığı, ...’nun 18.02.2013 tarihli cevabi yazısında iş kazası kaydı ve herhangi bir ihbar kaydına rastlanılmadığının bildirildiği, mahkemece hükme esas alınan 27.11.2012 tarihli hesap raporunda maluliyet üzerinden bağlanması gereken gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücuya kabil kısmı tenzil edilmeksizin hesap yapıldığı, mahkemece yapılan bu hesaba itibarla hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre; “sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafık kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

Öteyandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır”. Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici işgöremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, Mahkemece yapılacak iş; davacı kazalının %35 maluliyet oranı itibariyle kendisine gelir bağlanmasının gerektiğinin sabit olması karşısında, Kurumdan davacının başvuru yapması halinde kendisine bağlanabilecek olan muhtemel sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerini tespit ettirerek, Kurumun bu kazalıya yaptığı geçici iş göremezlik ödemesi ile bağlanacak bu gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücua kabil kısmını mahkemece önceden belirlenmiş tazminat alacağından tenzil etmek, oluşan usuli kazanılmış hakları gözeterek bir karar vermekten ibarettir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

30/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6475, Karar No: 2010/19478, Tarih: 03.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/6475 E.  ,  2010/19478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer konular yönünden incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 03/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21849, Karar No: 2014/16349, Tarih: 02.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21849 E.  ,  2014/16349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/270760

Mahkemesi :Aliağa A.. M..

Tarihi :19/07/2012

Numarası :2011/442 - 2012/513

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen katılma hakkı kendisine hatırlatılmayan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, oğlu E.. E..'in ölümü nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, sahibi ve münferiden temsile yetkili şirket müdürü olduğu K.. Kimya ve Boya San. ve Tic. Ltd. Şirketi'nin boya bölümünde işçi olarak çalışan ölenin, olay günü saat 17:45 sırasında fabrikanın hammadde deposunun raf şeklinde kullanılan asma katından hammadde almak isterken, 3 metre yükseklikten zemine düşerek yaralanıp, akabinde hastanede tedavi görürken, bir hafta sonra yüksekten düşmeyle husulü mümkün künt kafa travması ve beyin kanaması sonucu öldüğü olayda; iş güvenliği uzmanlarınca düzenlenen ve oluşa uygun bulunan 31.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda, işyerinin batar (asma) katına iş mevzuatı gereğince yapılması zorunlu merdivenleri yaptırmayan, batar katın kenar boşluklarına korkuluk yapılması zorunlu olmasına karşın buna riayet etmeyen, işyerinde yapılan çalışmalarda iş düzenini bozacak, iş kazalarını artıracak uygunsuz durumlara müsaade etmekle, işyerindeki tehlikeli durumları kontrol edecek bir kontrol mekanizması kurmayan sanığın, kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu belirtildiği halde sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, dosya ve oluşa uygun düşmeyen soyut gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Hükümde uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Beraat eden ve kendilerini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, hazine aleyhine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8651, Karar No: 2020/3317, Tarih: 04.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/8651 E.  ,  2020/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Her iki sanık yönünden TCK'nın 157/1, 52/2-3, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar...'nın suç tarihinde Playstation 3 kiralamak için mağdura ait Kıpkırmızı atari oyun salonu isimli iş yerine geldikleri, sanık ...'in üç adet oyun konsolu, iki adet oyun CD'si, yüz altı ekran LCD televizyon, bir adet Playstation 3 oyun makinesi kiraladığı 30,00 TL parayı verdiği ve nüfus cüzdanını da kiraladığı ürünleri geri getirdiği zaman almak üzere bıraktığı, diğer sanık ...'nın da iki adet oyun konsolu, iki adet oyun CD'si, bir adet Playstation oyun makinesi, yüz yirmi ekran LCD televizyon kiraladığı ve 30,00 TL kiralama ücretini verdiği, mağdura söz konusu kiraladığı ürünleri geri getirdiğinde almak üzere kendi adına düzenlenmiş Axess kredi kartını bıraktığı, sanıkların daha sonra kiraladıkları cihazları geri getirmedikleri bu suretle hileli hareketlerle haksız menfaat elde ederek üzerilerine atılı basit dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

Dairemizin 13/12/2017 tarih 2017/26780 esas, 2017/27050 karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair 13/03/2018 tarihli rapor, sanıkların savunmaları, mağdur beyanı ile tüm dosya kapsamından sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 04/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22211, Karar No: 2014/14463, Tarih: 18.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22211 E.  ,  2014/14463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/178-2013/56

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ile davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı ile paydaş oldukları kat mülkiyeti kurulu .. ada .. parseldeki .. nolu meskende satın aldıkları 1997 yılından beri davalının oturduğunu, payı oranında kira ödemesi konusunda noter kanalı ile ihtarname gönderdiği halde sonuç alamadığını ileri sürerek, geriye doğru 5 yıllık olmak üzere 32.000.-TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte tahsili istekli eldeki davayı açmıştır.

Davalı, taşınmazın tamamını kullanmasına davacının gözyumduğunu, intifadan men edilmedikçe ecrimisil istenemeyeceğini, talep edilen miktarın fahiş olduğunu, taşınmaza değer artırıcı masraflar yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; tarafların paydaş olduğu çekişme konusu bağımsız bölümü davalının kullandığı ve noter kanalı ile gönderilen ihtarname ile davalının intifadan men edildiği gerekçesi ile ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kat mülkiyeti kurulu .. ada .. parseldeki .. nolu meskende tarafların 1/2'şer oranda paydaş oldukları anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; yukarıda belirtilen ilkeler ve gerçekleşen olgular dikkate alındığında, davacının çekişmeye konu taşınmazda payına karşılık kullandığı yerin bulunmadığı, 10.07.2008 tarihli noter kanalı ile gönderilen ihtarname ile taşınmazı uzun süreden beri kullanan davalının intifadan men edildiği kuşkusuzdur.

O halde; davacının, davalının intifadan men edildiği ihtarname tarihinden itibaren dava tarihine kadar ki dönem için ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacı vekilinin öteki temyiz itirazları ile davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

O halde; davacının, davalının intifadan men edildiği ihtarname tarihinden itibaren dava tarihine kadar ki dönem için ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacı vekilinin öteki temyiz itirazları ile davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere uygun şekilde HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler getirtilmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu tarım il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için birim fiyatlar getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira paraları araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilerek resen emsal araştırılmalı, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olayda; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Şöyle ki, özellikle ecrimisile konu taşınmaza emsal olabilecek kira sözleşmelerinin taraflardan istenmediği, benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira paralarının tespiti yönünde bilirkişilerce resen emsal araştırılması yapılmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun da yukarıda belirtilen ilkeleri kapsar şekilde düzenlenmediği görülmektedir.