muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8091, Karar No: 2016/9099, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8091 E.  ,  2016/9099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.12.2003 tarih ve 2003/193 Esas, 2003/189 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanarak babası ...'nun velayeti altına bırakılmıştır.

Vasi adayı ... vekili, 06.10.2015 tarihli dilekçesi ile mevcut vasinin vefat ettiğini belirterek kendisinin kardeşine vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının ... Bakım Evinde kaldığından bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, yetkisizlik kararı veren mahkemenin ikamet değişikliğine izin verdiğine dair herhangi bir kararının bulunmadığı ve vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilan olunur" hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili olarak karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8198, Karar No: 2012/13686, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8198 E.  ,  2012/13686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan 19.08.2009 tarihli sözleşme hükmü gereği en geç 30.08.2010 tarihine kadar 650.000 adet camsil valfini teslim etme yükümlülüğünün bulunduğu halde 3. kişiye olan borcu nedeniyle davalı şirketin menkul mallarının haczedilmesi nedeniyle belirlenen tarihte söz konusu malı teslim etmediğini, bunun üzerine müvekkili şirket tarafından sözleşmenin feshedildiği ve davalıya ödenen kaparo bedeli, müvekkilinin yaptığı masraflar ve sözleşmenin 7. ve 8. maddelerinde öngörülen cezai şartın ödenmesi için ihtarname keşide edildiği halde bu borcun ödenmediğini, müvekkilinin alacağını tahsil etmek için yaptığı ilamsız icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin yürürlüğe girmediğini, zira, sözleşmeye tarihin ve davacı şirket kaşesinin sonradan eklendiğini ve bu eklemenin paraf edilmediğini, asıl sözleşme geçerli olmadığından fer'i nitelikteki cezai şartın da geçersiz olduğunu, sözleşmedeki teslim tarihinde malın teslimi için davacı şirketin deposuna gidildiğini ancak davacı firma tarafından taşınmazın 2 ay önce boşaltıldığının öğrenildiğini ve bu durumun ...9. Noterliği'nin 18360 nolu düzenleme şeklinde tespit tutanağı ile tespit edildiğini, sözleşme davacı tarafça tek taraflı olarak feshedildiğinden cezai şartın da sona erdiğini, dolayısıyla cezai şart talebinde bulunulamayacağını ileri sürerek davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatı verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre cezai şartın ve %40 tazminatın koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının icra takip dosyasına yaptığı itirazın 2.800 Amerikan Doları + 300,00 TL. nakliye bedeli olmak üzere (doların dava tarihindeki TL cinsi 1,52 TL. olmakla) 4.256,00 TL +300,00 TL. Toplam 4.556,00 TL. üzerinden takibin devamına, fazla istemin reddine, %40 tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/16040, Karar No: 2014/2366, Tarih: 11.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16040 E.  ,  2014/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

Katılan vekilinin 20.06.2009 tarihli süre tutum dilekçesinde temyiz talebinin sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararına yönelik olduğu, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin bulunmadığı, katılan vekilinin süresinden sonra 02.11.2009 tarihindeki sanık ...’a yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir

Somut olayda; sanık ...’ın ... A.Ş.'de şoför olarak çalıştığı, şirkete ait ... plakalı çekici ve ... plakalı dorseye ... Limanı'ndan Hes Kablo için yüklediği 24 ton 600 kg bakırı, sanık ... aracılığı ile sanık ... ve ...'ya Ankara ili Ostim'de bulunan ...Petrol istasyonu karşısında 14 ton 700 kg kadar miktarı...'ya ait araçlara yükledikleri sırada, polislerin olay mahalline gelmesinden şüphelenen sanık ...'ın tırın üzerindeki çadırı kapatarak devri durdurduğu, tarafların Elmadağ'da buluşmak üzere hareket ettikleri, Elmadağ'da açık kimliği tespit edilemeyen ...'da olduğu halde sanıkların bir araya geldikleri, sanık ...'ın ...'a "senin alacağın 180 bin, bunun içinden 27 bin ...'ya verilecek" diyerek elden 32 bin TL'yi verip, 120 bin TL'yi nakit ve çekle Kayseri'de ödeyeceğini söylediği, sanık ...'in tırı Hacıbektaş ilçesi sınırlarında kapılarını kilitleyerek bırakıp Kırıkkale’ye gittiği, iddia edilen olayda, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için, sanık ...'ın aşamalarda alınan savunmalarında istikrarlı şekilde, şöför olarak çalıştığı katılan şirkete ait 14 ton 700 kg bakırı... isimli şahıs aracılığıyla sanıklar ...’a sattığını ve bu şahıstan para aldığını belirttiğinden,...’nın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilip usulüne uygun olarak tanık sıfatıyla ifadesi alınarak olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün saptandıktan sonra sanıklar ... ve ...’in hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden delil yetersizliğinden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraaat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6435, Karar No: 2020/7096, Tarih: 11.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6435 E.  ,  2020/7096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacılar vekili ve davalı ... ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, vekil edenleri ile davalıların ortak mülkiyetinde bulunan dava dilekçesinde belirtilen 10 adet taşınmazın tamamının uzun yıllardır davalılar tarafından kullanıldığını belirterek, dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için ecrimisil talep etmiş ve bilahare taleplerini 5.424,61 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, 5 adet parsel yönünden dava reddedilmiş, diğer 5 parsel yönünden davalı ... ve ...’e karşı açılan dava kısmen kabul edilerek toplam 3.629,64 TL’ye hükmedilmiş olup; karar, davacılar vekili, davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden dava konusu edilen 10 adet taşınmazın bir kısmının çay bahçesi, bir kısmının çalılık, bir kısmının tarla niteliği ile tapuda kayıtlı olduğu, taşınmazlarda davacılar ile davalılardan ... ve ... ve dava dışı kişilerin paylı malik olduğu anlaşılmıştır.

1. Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Somut olayda davacı tarafın birden fazla taşınmaz için birden fazla davalıya dava açtığı ancak, hangi taşınmazın ne kadarlık bölümünün hangi davalı tarafından kullanıldığının ve taşınmazlarda ayrı ayrı fiili taksim durumunun olup olmadığının davacılar vekiline açıklattırılmadığı ve bu hususlarda yeterli araştırma yapılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte; davacıların sunduğu tanık listesinde dinlenmeyen tanıklarının olduğu açıktır.

b) Diğer yönden; davalı ... 27.10.2015 havale tarihli rapora itiraz dilekçesinde, “..çay bahçeleri ile ilgili ecrimisil tutarlarına diyecek bir şeyim yok. Belirtilen tutarı kabul ediyorum, vermeye da razıyım. Davacılar isterlerse payları oranında taşınmazdan yaralanabilirler. Bu hususu hiçbir şekilde engellememekteyim.” şeklinde beyanda bunduğu halde, beyanında belirttiği çay bahçelerinin hangi çay bahçeleri olduğu, bu kullanımın payını aşan nitelikte olup olmadığı, belirtilen yerler bakımından intifadan men şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususları bahsi geçen davalıdan sorulmadan ve bu hususlarda yeterli araştırma inceleme yapılmadan davalı ...’in bahsi geçen beyanına rağmen eksik araştırmayla bu davalı yönünden davanın tümden reddi doğru olmamıştır.

Mahkemece; davacılar vekiline hangi taşınmazın ne kadarlık kısmının hangi davalı tarafından kullanıldığı ve hangi davalıdan ne kadar ecrimisil talebinde bulunulduğu hususları sorulmalı, dinlenmeyen tanıkları da dinlenmeli aynı zamanda davalı ...’in de bahsi geçen dilekçesinde belirttiği hususlar sorularak oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece; davacılar vekiline hangi taşınmazın ne kadarlık kısmının hangi davalı tarafından kullanıldığı ve hangi davalıdan ne kadar ecrimisil talebinde bulunulduğu hususları sorulmalı, dinlenmeyen tanıkları da dinlenmeli aynı zamanda davalı ...’in de bahsi geçen dilekçesinde belirttiği hususlar sorularak oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

2. Davalılar ... ve ...’in temyiz itirazlarına gelince;

Öncelikle belirtmek gerekir ki; paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı kararı).

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı kararı).

a) Dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında davalılar ... ve ...’in paydaş olduğu görülmektedir. Ancak diğer davalıların paydaş olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bahsi geçen davalılar dışındaki davalıların tapu kaydından veya verasetten kaynaklı hakkı bulunup bulunmadığı, diğer davalıların paydaş olup olmadığı üzerinde durulmadan karar verilmesi doğru olmamıştır. Zira az yukarıda belirtildiği üzere paydaş olan davalılar yönünden intifadan men aranması gerektiği halde, paydaş olmayanlar yönünden böyle bir zorunluluk bulunmamaktadır. Paydaş olan davalıların paylarını aşan kullanım durumu halinde sorumlulukları söz konusu olurken, paydaş olmayanlar yönünden böyle bir durum söz konusu değildir.

b) Ayrıca; davalılar fiili taksimde bulunduklarını, davacılara düşen kısmı kullanmadıklarını belirttiklerine göre, yine paydaş olan davalılar bakımından yapılan incelemede, fiili taksim olup olmadığı, var ise davalıların bu taşınmazlara yönelik kullanımı bulunup bulunmadığı, davacıların her taşınmaz yönünden ayrı ayrı kullanabilecekleri yer olup olmadığı hususları üzerinde durulmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüne, davalılar ... ve ...’in temyiz itirazlarının ise (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 11.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3928, Karar No: 2014/6986, Tarih: 27.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3928 E.  ,  2014/6986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler hükümlerden çıkartılarak, yerine “TCK.nın 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar; alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12291, Karar No: 2015/11425, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12291 E.  ,  2015/11425 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2015

NUMARASI : 2015/398 D. İş - 2015/398

DAVACI : G.. T..

DAVALI : S.. T..

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı G.. T.. vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı G.. T.. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında, davacı G.. T.. vekili tarafından 11.06.2015 havale tarihli dilekçe ile özetle; "...30.04.2015 tarihli celsede; mahkemece, davacı asilin tam teşekküllü bir hastaneye sevki ile kendisinde psikolojik bir hastalığının bulunup bulunmadığı, varsa fiil ehliyetini etkileyip etkilemeyeceği hususunda rapor düzenlenmesine şeklinde ara karar kurulduğu, ara kararın kaldırılması taleplerinin reddedildiği, ayrı bir dilekçe ile ara karardan dönülmesi talep edildiği halde duruşma gününe kadar bu konuda bir karar verilmediği, dosya incelendiğinde davacı ya da davalı tarafın davacının psikolojik bir rahatsızlığı olduğu konusunda bir beyan ya da iddiada bulunmadığı, hâkimin bu ara kararı kurarken ve ara karardan dönülmesi taleplerini reddederken hiçbir gerekçe göstermediği, hâkimin ısrarla davacının hastaneye sevkini sağlamaya çalıştığı, hâkimin tarfsızlığı konusunda şüpheye düşüldüğü..." gerekçeleri ile reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, davacının talebinin reddi gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, disiplin para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karar, davacı G.. T.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/11/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3959, Karar No: 2021/17064, Tarih: 29.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/3959 E.  ,  2021/17064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; meyve yetiştiriciliği yaparak geçimlerini sağlayan sanıklar ..., ... ve ...'ın, yaklaşık bir yıl önce kendilerinden meyve satın alan katılan ...’ten alacaklı oldukları; katılanın, sanık ...’ın evinde kiracı olarak oturduğu döneme ait kira bedeli ile elektrik ve su fatura bedelleri kadar anılan sanığa da borçlu bulunduğu, ancak ödeme yapmadığı, sanıkların eylemlerini katılan ile aralarındaki alacak verecek meselesi sebebiyle gerçekleştirdiği, katılanın sanıklara borcuna karşılık verdiği çekin de yapılan araştırma ile sahte olduğunun anlaşıldığı olayda sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafinin, sanık ... müdafinin, sanık ... müdafinin, sanık ... ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.