muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3418, Karar No: 2015/15311, Tarih: 26.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/3418 E.  ,  2015/15311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vd. ile davalı ... aralarındaki ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 190 ada 1 parsel sayılı taşınmaza kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili davasına dair Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.03.2013 günlü ve 2011/110-2013/165 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 18.11.2013 günlü ve 2013/9447-2013/15615 sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 190 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/485, Karar No: 2020/1989, Tarih: 12.03.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/485 E.  ,  2020/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1699, Karar No: 2014/18124, Tarih: 13.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1699 E.  ,  2014/18124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Borçka Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2013

NUMARASI : 2012/226-2013/361

Hazine ile F.. N.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Borçka Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 11.10.2013 gün ve 226/361 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, Artvin İli, B.. İlçesi, D.. Köyü, B..mevkii, 206 ada, 2 parselde kayıtlı 3864 m2 yüzölçümlü taşınmazın kadastro çalışmaları sonucunda davalı F.. N.. adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmazın vasfı itibarıyla özel mülkiyete konu olamayacak, herhangi bir kişinin zilyetliğine veya kullanımına konu olmamış, Hazine'ye ait olması gereken bir taşınmaz olduğunu, taşınmazın davalı adına tescilinin hatalı olduğunu ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 05.09.2012 tarihli cevap dilekçesi ve yargılama aşamasındaki beyanları ile müvekkilinin dava konusu araziyi R.. K.. isimli kişiden köy senedi ile satın aldığını, dava konusu arazi ile çevresindeki arazilerin daha önce tek parsel olduğunu, daha sonra rızai taksim, miras ve köye yapılan bağlantı yolunun arsa üzerinden geçmesi nedeniyle bölünüp bugünkü halini aldığını, kadastro çalışmaları sırasında arazinin müvekkili adına tescil edildiğini, davacı Hazine'nin kadastro çalışmaları sırasında Hazine arazisi bildirimi yapmadığını, müvekkilinin 20 yıldan fazla zamandır araziyi kendi tasarrufu altında bulundurduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde "Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise, imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir." denilmektedir. Dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kamu hizmetine tahsis edilmediği hususu her iki tarafın da kabulündedir. Uyuşmazlık, taşınmazın masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen bir taşınmaz olup olmadığı noktasındadır. Davacı bu taşınmazın herhangi bir kimsenin zilyetliğine ve kullanımına konu olmadığını ileri sürmektedir. Ancak taşınmazın uzun yıllardan beridir davalının kullanımında olduğu hem kadastro tutanakları ile, hem de keşif sırasında dinlenen tanık beyanları ile sabittir. Hatta, kendisine ait arazinin Hazine adına tesciline neden olduğu düşüncesiyle davalıya husumet beslediği anlaşılan ve bu nedenle dava konusu arazinin araştırılması için Mal Müdürlüğü'ne dilekçe veren davacı tanığı A.. İ.. dahi, arazinin davalıya ait olduğu yönünde beyanda bulunmuştur. Her ne kadar Ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın hali arazi vasfında olduğu, evveliyatında da tarım faaliyeti yapıldığı yönünde bir bulguya rastlanmadığı söylenmiş ise de, keşif sırasında mahkeme heyetince gözlemlendiği ve tanıklarca da beyan edildiği üzere, arazinin bu hale gelmiş olmasının sebebi çevrede yol yapımı için faaliyet gösteren firmaların araziden toprak ve taş almalarıdır. Arazinin bugün bu halde bulunması, davacının mülkiyet hakkını ortadan kaldırmaz.” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Bilindiği üzere ve kural olarak; taşınmazların imar ve ihyası 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca emek ve para sarf edilerek tamamlanması, tamamlandığı tarihten itibaren davasız ve aralıksız en az 20 yıl süreyle zilyetlik altında bulunması gerekir. Her ne kadar, keşif yerinde dinlenen tanık beyanları davacının zilyetlikle ilgili açıklamaları ile örtüşmekte ise de, söz konusu deliller taktiri delil niteliğindedir. Bunun bilimsel verilere uygun diğer delillerle desteklenmesi gerekir. Somut olayda, ziraat mühendisinin raporuna göre; taşınmaz yol ve hali arazi olup % 70-80 eğime sahip, üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyet olmadığı, çevre parsellerle birlikte taş ocağı olarak kullanıldığından aşırı tahrip edildiği, taşınmazda ana kayanın ortaya çıktığı, lokal açık alanlarda orman altı bitki florası olan diken çalı ve eğrelti otları yer aldığı, toprak yapısı olarak organik maddece zengin humuslu bir yapı arzettiği, tarımsal faaliyet için yeterli toprak derinliği bulunmadığı, çevre parseller de benzer nitelikli hali arazi olup yüksek eğim nedeni ile toprak muhafaza karakteri taşımadığı, arazinin tarım arazisi vasfında olmadığı, hali arazi vasfı ile Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

Hal böyle olunca, mahallinde yeniden keşif yapılarak taşınmazın % 70-80 eğim oranı gözönüne alınarak, ayrıca, dosyaya sunulan ziraat bilirkişisinin raporuna ekli, fotoğraflarda taşlık olduğu izlenimi hasıl olduğundan; işin uzmanı ziraat mühendisi aracılığıyla öncelikle taşınmazın imar ve ihya işlemlerinin hangi tarihte tamamlandığı, sürülmekle tabandan taş çıkıp çıkmadığı, tamamlandığı tarihten itibaren 20 yıllık zamanaşımı süresinin dolup dolmadığının bilimsel verilere uygun olarak hazırlanacak raporla tevsik edilmesi gerekmektedir.

Bundan ayrı; bir arazinin kullanım süresi ve niteliği ile üzerinde imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihin en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Hava fotoğraflarının eldeki dava için kadastro tespit tarihinden önceki geçmiş yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için dava konusu parselin tespitlerinin yapıldığı 2012 tarihinden önceki dava tarihine göre 20-30 yıl öncesine ait (1982-1992 yılları arası) 1/20000 veya 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğraflarının dosyada yer almış olması bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerektiği Uzman Öğretim Üyelerinin yayınlarındaki görüşleridir. Dairenin kararlılık kazanmış içtihatları da bu yoldadır. Ayrıca, stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelenirse arazinin üç boyutlu görüleceği, taşınmazın sınırlarının belirlenebileceği ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net biçimde tespitinin yapılabileceği bilinmelidir. (Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nin yayınlarından, Doç. Dr. Mahmut Yüksel’in Toprak Etüd ve Haritalama kitabının 1995 yılı baskısı sh. 53.) Mahkemece uyuşmazlığın net bir biçimde çözülmesi için gerekli bulunan hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır.

Yukarıda ayrı ayrı açıklandığı üzere; Öğretim Üyesi seviyesinde ve öncelikle Ziraat Fakültesi Toprak Bölümünden bir Ziraat Mühendisi, bir Harita veya Kadastro Mühendisi ile bir Jeolog’dan oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle kadastro tespit tarihine göre 20-30 yıl öncesine ait ve iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının merciinden getirtilip stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliğinin ve kullanım süresinin, imar-ihya işlemlerinin ne zaman tamamlandığı ve tamamlandığı tarihten itibaren davacı yararına 20 yıllık zamanaşamı süresi dolup dolmadığının belirlenmesi gerekir. Tanık ve yerel bilirkişi sözleri bilimsel esaslara göre hazırlanan uzman bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmaz üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihi ayrı ayrı belirlenmeli ve uzman ziraat mühendisinden önceki raporda bulunan imar-ihya ile ilgili yukarıda belirtilen çelişkilerin giderilmesi sağlandıktan sonra iddia ve savunma çerçevesinde değerlendirme yapılarak ve ayrıca dosya içerisinde bulunan Artvin Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1993/18 sayılı dosyası ilgili yerden getirtilerek keşif yerinde tanık ve bilirkişiler eşliğinde taşınmaza uygulanarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Davacı Hazine vekilinin, temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32522, Karar No: 2013/39703, Tarih: 12.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32522 E.  ,  2013/39703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34506, Karar No: 2016/6161, Tarih: 15.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/34506 E.  ,  2016/6161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava dilekçesinde faiz talep eden ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutan davacının, davayı ıslah ile alacak miktarlarını artırırken ayrıca faiz talep etmemesi karşısında, dava dilekçesi ile talep edilen faizin ıslah ile artırılan kısma sirayet edip etmeyeceği, başka bir deyişle ıslah ile artırılan kısma faiz yürütülüp, yürütülemeyeceği taraflar arasında ihtilaflıdır.

Davacı vekili açtığı kısmi davada kısmi talepte bulunmuş ve yargılama sırasında 05.09.2014 harç tarihli olup, duruşmanın 17.09.2014 tarihli oturumunda davalı vekiline elden tebliğ edilen ıslah dilekçesi ile taleplerini artırmış, ancak ıslah dilekçesinde “ faiz “ talep etmemiş, ancak Mahkemece ıslah ile artırılan miktarlara da faiz yürütülmüştür.

Miktar artırımına yönelik kısmi ıslah müessesi ......’ nun 2011/4-...... E. 2011/... K. Sayılı kararında da vurgulandığı üzere “ek dava yoluyla elde edilebilecek haklara, mevcut dava içerisinde, daha basit, daha az masrafla ve daha kısa süre içerisinde kavuşma olanağı tanıyan ve bu yönüyle adeta ek dava açma yoluna alternatif oluşturan bir yapıdadır.” Dolayısıyla, kısmi davanın davacısı, ek dava açmak veya kısmi ıslah yoluna gitmek konusunda seçimlik hakka sahiptir. Kısmi ıslah yoluyla müddeabihin artırılabilmesi olanağı, bir anlamda, artırıma konu kısmın ek dava yoluyla istenilmesinin alternatifi niteliğinde bulunduğundan kısmi davadaki ıslah ile, bu yola gidilmeyip ek dava açılması halleri, davacıya aynı hak ve olanakları tanıyan seçimlik yollar olduğundan, usul hukuku açısından sonuçlarının da aynı olması gerekir ve beklenir. Aynı ilkeler ......’nun 14.4.2004 gün ve 2004/.... sayılı ilamında da vurgulanmıştır.

Bu açıklamaların ışığında somut olay değerlendirildiğinde; müddeabihin ıslah yoluyla arttırılması ayrı bir dava (ek dava) niteliğinde kabul edilmekle, ıslah sırasında, bu miktar için faiz talep edilmemiş ise, davacının faiz talep etmeme yönündeki bu açık tavrına karşın, dava açılırken talep edilen faizin bu isteğe de sirayet edeceğinin kabulü ile ıslah ile artırılan miktara faiz yürütülmesi olanaksızdır.

Bu açıklamaların ışığında somut olay değerlendirildiğinde; müddeabihin ıslah yoluyla arttırılması ayrı bir dava (ek dava) niteliğinde kabul edilmekle, ıslah sırasında, bu miktar için faiz talep edilmemiş ise, davacının faiz talep etmeme yönündeki bu açık tavrına karşın, dava açılırken talep edilen faizin bu isteğe de sirayet edeceğinin kabulü ile ıslah ile artırılan miktara faiz yürütülmesi olanaksızdır.

Bu nedenlerle Mahkemece davalı vekilinin temyiz dilekçesindeki “ ıslah dilekçesinin tebliğ edilmediğine” ilişkin iddiasının aksine duruşmanın 17.09.2014 tarihli oturumunda davalı vekiline elden tebliğ edilen ıslah dilekçesinde faiz talep edilmemesine rağmen ıslah ile artırılan miktarlara faiz yürütülmesinin HMK. nun 26. Maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralına aykırı olması ve hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde gösterilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının kabule ilişkin dört paragrafının tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“ Davanın KISMEN KABULÜ ile;

- 14.833,62 TL. net kıdem tazminatından;

2.000,00 TL. sinin fesih tarihi olan 20.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

12.833,62 TL. sinin ıslahta faiz talep edilmediğinden faizsiz olarak,

- 1.132,20 TL. net ihbar tazminatından;

1.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 05.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

132,20 TL. sinin ıslahta faiz talep edilmediğinden faizsiz olarak,

- 5.833,67 TL. net yıllık ücretli izin alacağından;

250,00 TL. sinin dava tarihi olan 05.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

5.583,67 TL. sinin ıslahta faiz talep edilmediğinden faizsiz olarak,

- % 30 taktiri indirim ile belirlenen 2.854,51 TL. net fazla çalışma ücreti alacağından;

250,00 TL. sinin dava tarihi olan 05.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

2.604,51 TL. sinin ıslahta faiz talep edilmediğinden faizsiz olarak, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “ paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.03.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5281, Karar No: 2015/5228, Tarih: 09.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/5281 E.  ,  2015/5228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2013/200-2013/547

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, mirasbırakanları .................'nın maliki olduğu 1119 parsel sayılı taşınmazını ara malik kullanarak satış suretiyle davalı torunu B.. K..'e, 1129 parsel sayılı taşınmazını ise aynı şekilde dava dışı oğlu Fedai'nin kayınpederi olan davalı A.. Ç..'e temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payları oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.Davalılar, iddiaların yerinde olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tapu iptal ve tescil davalarının kayıt malikleri aleyhine açılması gerektiği, davalı Burcu'nun dava konusu taşınmazda malik olmadığı gerekçesi ile bu davalı yönünden dava şartı yokluğu sebebi ile davanın usulden davanın reddine, diğer davalı A.. Ç.. yönünden ise taşınmazın temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalı ................ vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi................'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı A.. Ç..'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 317.16.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı A.. Ç..'ten alınmasına, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8921, Karar No: 2015/9289, Tarih: 27.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/8921 E.  ,  2015/9289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/25746

MAHKEMESİ : Giresun(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/146 (E) ve 2013/730 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca ceza belirlendikten sonra 125/3-a maddesi uygulanmış ise de, bu husus sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının, infazda duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık Y.. D..'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin kısmındaki “24 eşit taksitte ödenmesine” ibaresinin önüne “birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30988, Karar No: 2018/21596, Tarih: 09.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/30988 E.  ,  2018/21596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde otomasyon görevlisi olarak çalıştığını ... akdini emeklilik nedeniyle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ile kullandırılmayan yıllık izinlere ait ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Vekili; husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti alacağının hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 59. maddesinde, ... sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için ... sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.