muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/32485, Karar No: 2014/34196, Tarih: 02.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/32485 E.  ,  2014/34196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ...'nin temyiz talebinin incelenmesinde;

Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2012 tarih 2011/165 Esas ve 2012/161 Karar sayılı kararının sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği halde, sanık müdafiinin, CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 07.03.2012 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı yasanın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Dosya kapsamından, olay günü gece saat 19.00 sıralarında, müştekinin züccaciye işyeri önüne, ... plakalı bir aracın geldiği, araç içinden 1,75-1.80 cm boylarında yapılı, esmer tenli bir şahsın inerek işyerine girdiği, o esnada içeride bulunan ve müştekinin akrabası olan tanık ...'e para bozdurduğu, akabinde bu şahsın, tanık ... ile işyeri dışına çıktığı, tanık ...'ın, yan tarafta bulunan başka bir işyerine girdiğini görünce, hemen işyerine geri dönerek kasa çekmecesinde bulunan ve içinde 500 TL kağıt para ile 300 TL bozuk para bulunan para kutusunu aldığı, olay yerine geldikleri araca binerek olay yerinden hızlıca uzaklaşmaya başladığı, bu sırada işyerinin karşısında bulunmakta olan müştekinin baştan sona olayı görerek, motosikletine binip aracı takip ettiği, ancak aracın izini kaybettiği, müştekinin bir süre sonra ara sokaklarda tesadüfen suça karışan aracı bir tekel bayiinin önünde gördüğü, bunun üzerine aracın yanına yaklaştığında iri yapılı esmer tenli şahsın elindeki para kutusu içinde bulunan bozuk paraları saymakta olduğu, müştekinin bu şahsın elinden bozuk paralarını, kutusuyla birlikte aldığı, işyerine geri dönerek kolluğa müracaatta bulunduğu, müştekinin 19.02.2011 tarihli müracaatında, aracın içinde 3 kişi olduğu, aracı ...'nin kullandığı, para kutusunu çalan şahsı ... olarak bildiği, aracın arkasında ise 13-14 yaşlarında yüzünü tam göremediği bir şahsın daha bulunduğunu beyan ettiği, nitekim, tanık ...'ın da müşteki ile aynı yönde beyanda bulunduğu, bu kapsamda başlatılan tahkikat üzerine ilk olarak ...'nin yakalandığı,

...'in, 21.02.2012 tarihli ifadesinde, yanındaki kişilerin ... ve ... olduğu, hırsızlık eylemini diğer ikisinin gerçekleştirdiği, kendisinin aracın arkasında baygın vaziyette yatmakta olduğu yolunda savunmada bulunduğu, aynı tarihli Savcılık ifadesinde ise aracı sanık ...nin kullandığı, kutuyu suça sürüklenen çocuk ...'in aldığı, sanık ...'ın ise müştekiyi oyaladığı yönünde beyanda bulunduğu, ...'in, 08.04.2011 tarihli dilekçesinde ise sanık ...'in bu olayla ilgisi olmadığını ileri sürdüğü, yargılama aşamasında dinlenen sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nin atılı suçu kabul etmedikleri, sanık ...'ın, olay yerinde kendisini gören birinin olmadığını, sanık ...'nin de husumet nedeniyle ...'in kendisine iftira attığını savunduğu, müştekinin 31.05.2011 tarihli oturumda, huzurda bulunan sanık ...'i olay yerinde görmediğini, ...'in aracın arka tarafında yatmakta olduğunu, diğer iki kişiyi ise daha önceden hiç görmediği, havanın karanlık olması nedeniyle görse de tanıyamayacağını söylediği, tanık ...'ın, adreste tanınmaması nedeniyle yargılama aşamasında dinlenmediğinin anlaşılması karşısında,

1-Tanık ...'in, adresinin sıkı bir şekilde araştırılarak, tanık sıfatıyla celbi ile işyerine para bozdurma bahanesi ile gelen ve sonrasında masa çekmecesinde bulunan para kutusunu çalan ve soruşturma aşamasında “1,75-1,80 cm boylarında, esmer tenli, adını ...” olarak bildiğini söylediği şahsın tespiti açısından, sanık ... veya suça sürüklenen çocuk ... ile yüzleştirilmesi yoluna gidilmesi, bunun mümkün olmaması halinde sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in, tüm cephelerden çekilmiş rötuşsuz fotoğrafları ile ayakta çekilmiş boy fotoğraflarının temin edilerek, tanığa teşhis amacıyla gösterilmesi, suçta kullanılan ... plakalı aracın kimin adına kayıtlı olduğunun araştırılması ile sanık ... ve Suça sürüklenen çocuk ... ile bağlantısı üzerinde durulması ile elde edilecek sonuca göre sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nin hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilen ...'nin 21.02.2012 tarihli soruşturma aşamasındaki ilk beyanında, sanık ...'den bahsetmediği halde aynı tarihli Savcılık ifadesinde yanlarında sanık ...'in de olduğunu söylediği, 08.04.2011 tarihli dilekçesi ile bu beyanından vazgeçerek sanık ...'in bu olayla ilgisi olmadığını ileri sürdüğü, müştekinin 31.5.2011 tarihi oturumda hazır bulunan sanık ...'i olay yerinde görmediğine ilişkin beyanları da gözetildiğinde, sanık ...'nin, yüklenen suçu işlediğine ilişkin, aynı olay nedeniyle birlikte yargılandığı ...'nin sonradan geri aldığı 21.2.2012 tarihli ifadesi esas alınarak, suç atma niteliğinde kalan ve sanık tarafından kabul edilmeyen anlatımı dışında, hükümlülüğüne yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Kanun'un 168. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK nın 142/1-b, 143, 168, ve 31/3. maddelerinin uygulanması sonucu neticeten 6 ay 6 gün karşılığı 3720 TL adli para cezası ile mahkumiyeti yerine, hapis cezasının 3 gün eksik belirlenmesi suretiyle 6 ay 3 gün karşılığı 2760 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair eksik ceza tayini,

5-Olay günü müştekinin kendi imkanları ile araştırma yaparken, sanıkların kullanmış oldukları aracı tesadüfen başka bir sokak üzerinde görerek, aracın yanına gittiğinde, suça konu bozuk para kutusunu, içinde bozuk paralar da olduğu halde geri aldığı, kağıt paralara ise ulaşılamadığı, müştekinin mahkeme aşamasında dinlenmesinde suç nedeniyle oluşan zararının, sanıklar tarafından giderildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında müştekinin yeniden celbi ile suç nedeniyle oluşan zararının hangi tarihte giderildiğinin sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında TCK nın 168/1 ve 168/2. maddesi uyarınca hangi oran üzerinden ceza indirimine gidileceğinin tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

6-Sanıklar ... ve ... hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

7-Bu dava sebebiyle yapılan ve sanıklar ... ile ...'nin ayrı ayrı sarfına neden oldukları 10'ar TL ile suça sürüklenen çocuk ...'nin sarfına neden olduğu 16,00 TLnin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara ve suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk ...'nin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 02.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13832, Karar No: 2014/17308, Tarih: 01.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13832 E.  ,  2014/17308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin meni ve kal davasında ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R -

Dava, müdahalenin meni ve kal istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince; sözleşmeye ve projeye aykırı olarak yapıldığı ve fiilen davalı tarafından kullanıldığı iddia edilen bölümlerin ortak alan olsa dahi taraflar arasındaki asıl anlaşmazlığın müteahhit olan davalı tarafından yapının kat karşılığı inşaat sözleşmesine ve mimari projeye aykırı olarak inşa edilmesinden kaynaklandığı ve asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise,bina üzerinde kat mükliyeti kurulduğu,tarafların bağımsız bölüm maliki olup uyuşmazlığın projeye aykırılıktan kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

634 sayılı Kanunun 35/b maddesinde " Anagayrimenkulün gayesine uygun olarak kullanılması, korunması, bakımı ve onarımı için gereken tedbirlerin alınması" hükmüne, 16. maddesinde “ Kat malikleri anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine, arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar.” hükmüne yer verilmiş, diğer yandan aynı Kanunun Ek Madde 1 maddesi ile de “Bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık sulh mahkemelerinde çözümlenir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda davacı bağımsız bölüm maliki, davalı bağımsız bölüm malikinin projeye aykırı olarak bodrum katındaki işyerinin iç kısmındaki ara duvarları,sığınağın ara duvarlarını,hidrofor duvarlarının ara duvarlarını,enerji odasının ve otoparkın yan ara duvarlarını alarak ön bahçeye eklediğini ileri sürerek, projeye aykırılığın giderilerek müdahalenin meni ve eski hale getirme talep etmektedir. Bu Şekilde Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılan uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda Açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5991, Karar No: 2015/529, Tarih: 26.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5991 E.  ,  2015/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismar suçu yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Dosya içeriğine ve kabule göre, mağduru farklı zamanlarda birden fazla kez değişik yerlere götürerek cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu anlaşılan sanığın, kişiyi hüriyetinden yoksun kılma suçunu da zincirleme şekilde işlediği ve cezasının TCK.nın 43. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1653, Karar No: 2012/11268, Tarih: 11.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/1653 E.  ,  2012/11268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi evrakta sahteciliği

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/2, 62. md.leri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası

Sanık ...' in UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 21.03.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32443, Karar No: 2016/4281, Tarih: 03.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/32443 E.  ,  2016/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan SGK vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ..... hakkında, kendisinin sağlık karnesiyle, eşi ..... tarafından, eşinin halasının kızı olan .....’i ...... Hastanesi’ne götürülerek tedavi ettirilmek suretiyle nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçuna iştirak yoluyla katıldığının iddia edildiği olayda, dosya kapsamında sanık ......’in hastaneye giriş esnasında suç yerinde bulunmadığı, kendisinin sağlık karnesinin kullanıldığını bildiğine ve suça iştirak ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında yerel mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç, sanığın suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1602, Karar No: 2020/2440, Tarih: 02.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1602 E.  ,  2020/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada......Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı .....21.04.2015 tarih ve 2014/695 E. - 2015/243 K. sayılı ilamı ile ...... 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, mahkemenin 23.08.2017 tarihli ek kararı ile de kendisine.... vasi olarak atanmıştır.

...... 23.09.2019 tarihli ek karar ile resen, kısıtlının MERNİS adresinin “....... olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

....., kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan...... TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile .......

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ......YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2595, Karar No: 2014/2091, Tarih: 11.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/2595 E.  ,  2014/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2010/312-2012/227

Z.. T.. ve müşterekleri ile H.. G.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 31.05.2012 gün ve 312/227 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde, dava konusu 12 parça taşınmazdan bir kısmının paylı mülkiyet şeklinde bir kısım davalıların miras bırakanı A.. G.. ile davalı İ.. G.. adına, bir kısmının ise tam mülkiyet şeklinde davalı İ.. G.. adına tapuda kayıtlı olduğunu, söz konusu taşınmazların vekil edenlerinin kök miras bırakan (annelerinin babası) A..'ten intikal ettiğini, A..'in çocuklarından S..'ın vekil edenlerinin anneleri olduğunu, vekil edenlerinin tüm taşınmazlarda hak sahibi olduğunu, taraflar arasında herhangi bir satış ya da taksim sözleşmesi olmamasına ve taşınmazların kök miras bırakan A..'ten geldiğini bilmesine rağmen davalı İ.. G..'in taşınmazları kendi adına tescil ettirdiğini açıklayarak dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının vekil edenlerinin miras bırakanı S.. payları oranında iptali ile vekil edenleri adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İ.. G.. cevap dilekçesinde, dedesi A..'ten babasına intikalen ve zilyetlik yoluyla intikal eden tüm taşınmaz mallar ile babasının satın aldığı diğer yerlerin 1967 yılında vefat eden babası M.. tarafından çekişmesiz ve aralıksız ve nizasız 50-60 yıla yakın zamandan beri kullanımında iken babasının vefatı üzerine bu yerlerin babasının mirasçıları olarak eşi annesi Z.. ile iki çocuğu olan A.. ve kendisine kaldığını, mirasçıların taşınmaz malların zilyetliğine aralıksız ve nizasız devam ettiklerini, davacıların hiçbirinin dedesinden intikalen gelen yerler ile babası M..'in satın almak suretiyle edindiği yerleri babası ölmeden önce ve sonra hiçbir şekilde kullanmadıklarını ve babasının zilyetliğindeki bu yerlerde de hak iddiaları olmadığını, annesi Z..'in ölümünden sonra babasından ve annesinden intikalen gelen tüm taşınmaz mallarını kardeşi A.. ile birlikte nizasız fasılasız ve aralıksız uzun zamandan beri malik sıfatıyla kullanıldıklarını, kardeşi A.. ölmeden 20-25 sene önce aralarında birlikte yaptıkları rızai taksim sonucunda dedesinden babasına, babasından da çocuklarına zilyetlik yoluyla intikal eden tapusuz tarlaların eşit bir şekilde ayrı ayrı bölüşerek ayırdıklarını, her kardeşin kendisine düşen yerlerin zilyetliğini nizasız fasılasız aralıksız ve malik sıfatıyla sürdürmeye devam ettiklerini, 2005 yılında yapılan kadastro esnasında babasından intikalen gelen ve adına tescili yapılan bu yerlerin babası adına kayıtlı eski tapuları ve babası M.. ile alıcı ve satıcı arasında tapusuz olan yerlerle ilgili yapılmış alım satım senetleri olduğunu, kadastro teknisyenlerinin tapulama sırasında eski tapu ve diğer belgeleri dikkate almadan işlem tesis ettiğini, eski tapular ile diğer belgeleri istenmesi halinde ibraz edeceğini, açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılara usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmamışlar ve cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, muris A..'in terekesinin elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğu, bu nedenle tüm mirasçıların birlikte dava açmaları gerektiği açıklanarak dava koşulundan davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacılar vekili tarafından dilekçesinde yazılı sebeplerle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Diğer davalılara usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmamışlar ve cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, muris A..'in terekesinin elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğu, bu nedenle tüm mirasçıların birlikte dava açmaları gerektiği açıklanarak dava koşulundan davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacılar vekili tarafından dilekçesinde yazılı sebeplerle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; 2005 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda dava konusu taşınmazlardan 110 ada parsel, 121 ada parsel ve 141 ada parsel sayılı taşınmazların bir kısım davalılar miras bırakanı A.. G.. ile davalı İ.. G.. adlarına paylı mülkiyet şeklinde tespit edildiği, diğer dava konusu taşınmazların ise davalı İ.. G.. adına tam mülkiyet şeklinde tespit edildiği ve tutanakların itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine tapu kayıtlarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Dosya arasında yer alan ortak miras bırakan A..'e ait veraset belgesinden ortak miras bırakanın 07.02.1921 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. Ortak miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle paylı mülkiyet hükümleri söz konusudur. Kaldı ki dava, mirasçılar arasında görülen bir davadır. Şöyle ki; dosya arasında yer alan ortak miras bırakan A..'e ait Sivas 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 09.12.2009 tarih, 2009/1057 Esas-2009/1296 Karar sayılı veraset belgesine göre davacı ve davalıların ortak miras bırakan A.. mirasçıları oldukları konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece, tüm mirasçıların birlikte dava açmaları gerektiği, somut olayda sadece bir kısım mirasçıların dava açtığı gerekçe gösterilmek suretiyle dava koşulundan davanın reddine karar verilmiş ise de; bu gerekçe genel kural bakımından doğru ise de, mirasçılar arasında açılıp yürüyen davalar bakımından doğru kabul edilemez. Dava, terekeye dahil bir taşınmaz için üçüncü kişi durumunda bulunan kişilere karşı açıldığı taktirde TMK'nun 701 ve 702. maddeleri uyarınca, tasarrufi işlemlerde oybirliği arandığından ve dava da bir tasarrufi işlem olduğundan davayı açanlar sadece kendi adına iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlar ise, mahkemenin gösterdiği gerekçe ve yapılan açıklamalar karşısında dava koşulundan davanın reddine karar verilmesinin doğru kabul edilmesi gerekirdi.