muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7589, Karar No: 2024/2073, Tarih: 22.02.2024

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi ile 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kapama badem bahçesi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir esas alınarak adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2764, Karar No: 2014/8016, Tarih: 17.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2764 E.  ,  2014/8016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2010/877-2013/109

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, duruşma istemi dava değeri yönünden reddedildi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, mirasbırakan A.B. intikal eden 732 parsel sayılı taşınmazdaki D-2 blok 1, 2, 3 ile F-1 blok 1 ve 2 nolu meskenlerin paydaşı olduğunu, diğer paydaş olan davalının kendisinde habersiz olarak anılan bağımsız bölümleri kiraya verdiğini, payına isabet eden kira bedellerini alamadığını, bunlardan F-1 blok 1 nolu meskeni ise Ekim 2010 tarihinden itibaren kullanmaya başladığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Davalı, dava konusu bağımsız bölümlerde ¼ paydaş olduğu halde sehven payının 1/6 olarak gösterildiğini, anılan pay hatası giderilmeden davaya devam edilemeyeceğini, taşınmazların fiziki ve hukuki işlemleri ile kendisinin ilgilendiğini, bakım masrafları, vergi ve aidatları ödeyebilmek için sadece bir meskeni kiraya verdiğini, taşınmazın birinde ikamet ettiğini, diğer daireler boş olup, paydaşların kullanımını engellemediğini istenen ecrimisilin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların davacı ile davalı adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, davacının F-1 blok zemin kattaki daireyi kullandığı, davacının payına karşılık kullandığı yer olduğuna göre intifadan men koşulunun gerçekleşmediği, ortaklığın giderilmesi davasının eldeki davadan sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 732 parsel sayılı taşınmazdaki 5 adet bağımsız bölümde davacı ile davalının paydaş oldukları, taşınmazların öncesinin mirasbırakan A.B. ait iken 09.07.2006 tarihinde ölümü üzerine mirasçılarına kaldığı, davacı S. davalı dışındaki mirasçıların paylarını da satış suretiyle edindiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 732 parsel sayılı taşınmazdaki 5 adet bağımsız bölümde davacı ile davalının paydaş oldukları, taşınmazların öncesinin mirasbırakan A.B. ait iken 09.07.2006 tarihinde ölümü üzerine mirasçılarına kaldığı, davacı S. davalı dışındaki mirasçıların paylarını da satış suretiyle edindiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda somut olaya bakıldığında, davacının muristen intikal eden 5 adet bağımsız bölümde paydaş olduğu, anılan taşınmazların davalının tasarrufunda bulunduğu, davalının bu bağımsız bölümlerden birini ikamet olarak kullandığı, diğerlerini özellikle yaz dönemlerinde kiraya vermek suretiyle gelir elde ettiği, davacının ancak dava tarihinden 1 ay önce Ekim 2010 tarihi itibariyle F-1 Blok 1 nolu daireyi kullanmaya başladığı görülmektedir.

Öte yandan, taraflar her bir bağımsız bölümde paydaş olup, davacının bu bağımsız bölümlerde murisin ölümünden itibaren kullanma veya tasarruf etme hakkı bulunduğunda kuşku yoktur.

Ne var ki, dosya kapsamı, dinlenen tanık beyanları gözetildiğinde, dava tarihinden kısa bir süre öncesine kadar davacının hiçbir bağımsız bölümü kullanamadığı, kiraya verilerek tasarruf edilen anılan taşınmazların hukuki semere getiren yerlerden olup intifadan men koşulunun gerçekleşmesine gerek bulunmadığı da açıktır.

Hal böyle olunca; davacının dava konusu taşınmazlardaki miras payı oranında istenilen dönemler itibariyle taşınmazların getirebileceği kira geliri üzerinden usulüne uygun olarak belirlenecek ecrimisilin hüküm altına alınması, ayrıca davacının diğer mirasçıların paylarını kayden edinme tarihi ile F-1 blok 1 nolu daireyi kullanmaya başladığı tarihinde gözetilmesi ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve somut olaya uygun düşmeyen gerekçeler ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6083, Karar No: 2016/15023, Tarih: 13.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/6083 E.  ,  2016/15023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 37.342,40 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve mlüteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan ....Tic.Ltd.Şti. vekilince duruşmalı, .... vekili ile .... Ltd. Şti. ve ... tarafından da duruşmasız olarak istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13/12/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi ve aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının trafik iş kazası sonucu sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

1- Mahkemece; davacı sigortalı yararına 27.342,40 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 07.11.2008 tarihinden ve 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 06.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacının davalı işveren ... şirketinde tır şoförü olarak çalıştığı, 07.11.2008 tarihinde tıra yükleme yapılması için davalı .... şirketinin işyeri sahasında bulunduğu esnada davacının dorse ayarlarını yapmak için yükleme rampası çukuruna girdiği, bu sırada .... Şirketinin taşeronu olduğu anlaşılan davalı ... Şirketinde forklift sürücüsü olarak çalışan ...’in tır dorsesine yükleme yapmak için kullanılan seyyar köprüyü yerleştirmesi sırasında davacının iş kazası geçirerek %23,2 oranında malul kaldığı, ... tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, açılmamış sayılmasına karar verilen ... 5.İş Mahkemesinin 2009/609 Esas sayılı dosyasında tek iş güvenliği uzmanı makine yüksek mühendisi bilirkişiden alınan hükme esas 26.08.2011 tarihli kusur raporunda olayın meydana gelmesinde davacının %25, davalı forklift sürücüsü ...’in %25, işveren ... şirketinin %16, ... Şirketinin %16, .... Şirketinin ise %18 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği anlaşılmıştır.

İş kazalarında olay, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik İlkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden doğan işçiyi gözetme ( koruma ) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir )

Somut olayda, zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşullar göz önünde tutularak konusunda uzman iş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetine dosyanın incelettirilerek, tarafların itirazları da dikkate alınarak kusur ve sorumluluklarının belirlenmesi suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken, yetersiz raporu hükme esas alarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- 6100 sayılı HMK'nun "Taleple Bağlılık İlkesi" başlıklı 26.maddesine göre Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.

“Hükmün Kapsamı Başlıklı” HMK’nun 297/2.maddesine göre, Hükmün sonuç kısmında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

6100 sayılı HMK’nun 61 vd. maddelerinde İhbar müessesi düzenlenmiş olup, 64. maddenin göndermesi ile İhbar müessesinde de uygulanan 69.madde hükmü gereğince “Müdahilin de yer aldığı asıl davada hüküm, taraflar hakkında verilir.”

Bu hukuki düzenlemeler doğrultusunda dava kendisine ihbar edilen ... Sigorta A.Ş.’nin davadaki sıfatının ihbar olunan olmasına karşın, karar başlığında “davalı” olarak gösterilmek suretiyle tazminattan sorumluluğu sonucunu doğuracak nitelikte kanunun emredici hükümlerine aykırı olacak şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozma sebebidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair temyiz itirazları incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

Bu hukuki düzenlemeler doğrultusunda dava kendisine ihbar edilen ... Sigorta A.Ş.’nin davadaki sıfatının ihbar olunan olmasına karşın, karar başlığında “davalı” olarak gösterilmek suretiyle tazminattan sorumluluğu sonucunu doğuracak nitelikte kanunun emredici hükümlerine aykırı olacak şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozma sebebidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair temyiz itirazları incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 13/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3701, Karar No: 2018/5108, Tarih: 21.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/3701 E.  ,  2018/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...'in yokluğunda verilen kararın, aşamalarda beyanları alınırken bildirdiği dosyada bilinen son adresi olan ".... Mahallesi, 24. Sokak, No: 19, ...." adresi yerine başka bir adrese tebliğe çıkartıldığı, adreste tanınmadığından bahisle iade edildiği, bunun üzerine mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği; katılanın bilinen son adresine tebligat çıkartılmadan mernis adresine yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, gerekçeli karar katılana usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, süresi içerisinde hükümleri temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte; temyiz isteminde bulunmaması halinde ise, sanıkların temyiz istemi yönünden incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13304, Karar No: 2013/16202, Tarih: 19.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/13304 E.  ,  2013/16202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.01.2010 tarih ve 2009/114-2010/27 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17.09.2013 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ortağı olan davalının 50.000 TL tutarındaki sermaye taahhüdünü ana sözleşme ile belirlenen 31.08.2008 tarihine kadar yerine getirmediğini, bu hususta girişilen icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptalini ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının davacı şirkete 50.263,55 TL. tutarında sermaye taahhüt borcu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının iptali ile takibin devamına, takip konusu alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.555,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1950, Karar No: 2007/2785, Tarih: 16.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1950 E.  ,  2007/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.10.2005 sgününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği dü:

\_K A R A R \_

Bir önceki geri çevirme kararı uyarınca işaret edilen eksiklikler temin edilerek gönderilmiş ise de kayıtların dayanağını teşkil ettiği anlaşılan Şubat 1341 tarih 134 sıra numaralı tapu kaydının eski yazı ile yazılı olmasından ötürü mütercim bulunmaması nedeniyle çıkarılamadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece uygun bilirkişinin tespitinden sonra elamanın bulunduğu yerde nazara alınarak gerektiğinde yolluk ücretide hesap edilmek suretiyle bilirkişi ücreti belirlenerek davacı Hazineden alındıktan sonra Şubat 1341 tarih 134 sıra numaralı tapu kaydı ve ilk tesis tarihine kadar bunun geldileri Türkçe'ye çevrittirilerek alınacak bilirkişi raporunun evraka eklenmesinden sonra dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize yeniden gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 16.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5956, Karar No: 2013/23521, Tarih: 25.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/5956 E.  ,  2013/23521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna muhalefet, tehdit

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle bu suçtan açılan kamu davasına katılan olarak kabulünün, katılan ...'a bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Diğer temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa iddianame okunmadan sorgusunun yapılması suretiyle CMK’nın 191. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.