muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8541, Karar No: 2018/1434, Tarih: 05.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/8541 E.  ,  2018/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2007 yılı Ekim ayı ila 31/12/2011 tarihleri arasında ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davalılar tarafından haksız şekilde işten çıkartıldığını ancak müvekkilinin hak ettiği tazminat ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve T.C. ... vekili, husumetin yöneltildiği ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Döner Sermaye İşletmesinin tüzel kişiliğinin bulunmadığını, T.C. ... ile davacı arasında herhangi bir iş akdinin veya hukuki ilişkinin de mevcut olmadığını, müvekkilinin ihale makamı olduğundan, işçilik alacaklarından sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Hizmetleri A.Ş. vekili, davacının 01/01/2010-31/12/2011 tarihleri arasında belirli süreli iş akdi ile müvekkili şirkette çalıştığını, müvekkili şirkette çalıştığı dönem için kıdem tazminatının ödendiğini ve fazla mesai yapmadığını, genel tatillerde çalışmadığı ve talep edilen işçilik alacaklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davanın zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, müvekkili kurumun asıl işveren – alt işveren ilişkisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tanık beyanlarından, davacının iş akdine davalı tarafça son verildiği, fazla mesai ve genel tatillerde çalıştığının anlaşıldığını, davalıların iş akdini haklı nedenle feshettiklerini ispatlayamadıkları, davacının, davalı şirketin işçisi olarak davalı Bakanlığa ait hastanede çalıştığını ve bu nedenle her iki davalının işçilik alacaklarının ödenmesinden birlikte sorumlu oldukları gerekçesi ile bilirkişi raporuna dayanılarak, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarında yapılan, karineye dayalı makul indirim dışında davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297’nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297’nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Somut uyuşmazlıkta mahkeme karar başlığında Hastane, şirket, T.C. ... ve ... Kurumu olmak üzere, dört davalı gösterilmiştir. Mahkeme gerekçesinde, davacının davalı ... Hizmetleri A.Ş.’nin işçisi olarak davalı T.C. ...'na ait hastanede çalıştığı kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında bu davalılar dışında karar başlığında davalı olarak gösterilen tüzel kişiliği bulunmayan Hastane ile sonradan yasal dayanağı olmadan dahili davalı yapılan ... Kurumu hakkında da hüküm kurulmuştur. Ancak tüzel kişiliği olmayan hastane ve sonradan dahili davalı yapılan ve bu nedenle aleyhine usulüne uygun dava açılmayan ... Kurumunun davaya konu tazminat ve alacaklardan sorumlu tutulması hatalıdır. Bundan başka, asıl-alt işveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı gerekçelendirilmeden hüküm fıkrasında müşterek-müteselsil sorumluluktan söz edilmesi de isabetsizdir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/49079, Karar No: 2011/10929, Tarih: 23.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/49079 E.  ,  2011/10929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Elektrik öğretmeni bilirkişinin "son endeks okuma tarihinden suç tespit tutanağı tarihine kadar geçen sürede yapılan 209 kw.tüketim ile önceki dönemlere ait tüketim değerlerinin normal olduğu bu nedenle usulsüz elektrik kullanılmadığı kanaatinde" olduğuna ilişkin keşif sonucu düzenlenen raporuna, sanığın; "eve suç tutanağı tarihinden 2 yıl önce kiracı olarak girdiği tutanaktan 1 ay sonra evden çıktığı" savunmasına ve tüketim föyüne göre tutanak öncesi 10 aylık tüketimin 1410 kw. ve son 1,5 aylık tüketimin 209 kw. olduğu tutanaktan sonra yapılan aylık tüketimlerin ise 85 ve 75 olması karşısında, tutanak tarihinden önce yapılan tüketimlerin birbiri ile uyumlu, bilirkişi raporuna ve kurulu güce göre normal olduğu, tutanaktan sonra tüketimde yükselme bulunmadığının açıkça anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki suç tarihinden sonra tüketim miktarlarının farklılık gösterdiği ve tutanak öncesi ve sonrası tüketim miktarlarının karşılaştırılmadığına ilişkin bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7407, Karar No: 2025/2179, Tarih: 18.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/7407 E.  ,  2025/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/755 E., 2023/784 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2021/281 Esas, 2022/456 Karar sayılı kararı ile,

a. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4-2. cümlesi, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 15'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar ... ve ...'in aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına, (... yönünden ikinci kez)

b. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/3-a-b, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar ... ve ...'in aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına, (... yönünden ikinci kez)

karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/755 Esas, 2023/784 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekili ile katılan ... vekilinin temyiz istemleri özetle, sanıkların cezalarının yetersiz tayin edildiğine, sanıkların eylemlerini tasarlayarak ve canavarca hisle gerçekleştirdiklerinden bahisle suç vasfına, eksik araştırmaya,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekili ile katılan ... vekilinin temyiz istemleri özetle, sanıkların cezalarının yetersiz tayin edildiğine, sanıkların eylemlerini tasarlayarak ve canavarca hisle gerçekleştirdiklerinden bahisle suç vasfına, eksik araştırmaya,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, iştirak iradesine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, cezanın fazla tayin edildiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, iştirak derecesine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Sanık ... müdafinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, iştirak iradesine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eziyet suçundan hüküm kurulması gerektiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçu bildirmeme suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

6. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, cezanın fazla tayin edildiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma eylemlerinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından fail sıfatıyla fiil üzerinde ortak hakimiyet kurularak gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçların vasıflandırılmasında isabetsizlik bulunmadığı, maktulden sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, gönüllü vazgeçme koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... ve katılanlar vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/755 Esas, 2023/784 Karar sayılı kararında katılan ... ve katılanlar vekilleri ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarları ile sanıkların tutuklulukta geçirdiği süreler dikkate alınarak sanıklar ... ve ... müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5675, Karar No: 2015/5545, Tarih: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5675 E.  ,  2015/5545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/10710, Karar No: 2021/14085, Tarih: 15.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10710 E.  ,  2021/14085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçlarından verilen kararlardan doğrudan zarar görmeyen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının bu suçlar bakımından kamu davasına katılma, hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 tarih ve 2007/3-9 Esas - 2007/18 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nin 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesine göre kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanık ...'a SEGBİS yoluyla katıldığı duruşmada tefhim edilen kararda, kanun yoluna başvuru şekliyle ilgili olarak ceza infaz kurumunda olması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263/1. maddesi uyarınca bulunduğu ceza infaz kurumu veya tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle ya da dilekçe vererek kanun yoluna başvurabileceğinin açıklanmaması suretiyle yanılgıya sebebiyet verildiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’e yönelik eylemi ile, maktuller ...ve ...’e yönelik nitelikli kasten öldürme, resmi belgede sahtecilik ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet, sanıklar ... ve ... hakkında; maktuller ...ve ...’e yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, bozma nedeni saklı kalmak üzere oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; suç vasfına, eksik incelemeye, sanığın ağır tahrik altında suçları işlediğine, sanık ... müdafiinin; sanığın atılı suçlardan beraat etmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin; sanığın cezalandırılması için somut ve yeter kanıtın bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılan Bakanlık vekilinin; sanıkların üzerlerine atılı suçların en üst haddinden herhangi bir indirim uygulamadan cezalandırılmaları gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Sanık ... hakkında maktuller ...ve ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme, resmi belgede sahtecilik ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet, sanıklar ... ve Meryem hakkında; maktuller ...ve ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan, usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında maktuller ...ve ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme, resmi belgede sahtecilik ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet, sanıklar ... ve Meryem hakkında; maktuller ...ve ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan, usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında maktul çocuk Berfin'e yönelik olası kastla öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü daha önce diğer sanıklarla yapılan plana uygun olarak askerden firar ederek ... İline gelen sanık ...'ın, diğer sanık babası ... tarafından ... ...Çocuk Parkı yakınlarında karşılandığı ve 500 TL geliş ücreti olan taksi parasının ödendiği, aksam saatlerine doğru sanık ... yanında oğlu (hakkındaki hükümler kesinleşen) sanık ... ile işyerlerini kapatarak olayın meydana geldiği ikametlerine gittikleri, sanık ...'ın evin içerisine girdiği ve ...'e "sen bahçeyi süpür" diyerek dışarı çıkardığı, sanık ...'ın da ikamete geldiği ve babasının yanına geçtiği, sanık ...'ın suçta kullanılan tabancayı sanık ...'a verdiği, ...'ın da şarjörü doldurarak silahın mekanizmasını çalıştırdığı, ...'ın önden ... ve ...'ın da arkadan olmak üzere ikamet ettikleri ve maktullerinde bulunduğu eve geldikleri, maktul ...'nin sobalı odada maktul ...'in de yan odada bulunduğu, tanıklar ...ve ...'in de evin mutfak bölümlerinin yanında bulundukları, sanık ...'ın yanındaki tabancayı çekerek ...'ye doğrultup sinkaflı küfür ederek 6-7 el ateş ettiği, silahta merminin bitmiş olması nedeniyle tekrar şarjöre mermi doldurduğu, bu defa yan odadan çıkan ve kucağında çocuğu maktul ... bulunan maktul ...'e dönerek 2-3 el silahla ateş ettiği, sonrada diğer sanık ...'e silahı vererek ateş etmesini istediği ve ...'in de koridorda ateş ettiği, bu sırada ...'ın annesi ...'e "polisler kim ateş ettiler diye sorarlarsa ben ateş ettim diyeceksin, bunlar hep senin başının altından çıktı, ne olduysa senin yüzünden oldu, sen polisi ara, gelince ben öldürdüm de" dediği, bu hususta evde bulunan Veli ve Mehmet'i de bu şekilde beyanda bulunmaları için uyardığı, sanık ...'in kolluk görevlilerini aradığı, diğer sanıklarında kaçtıkları ve sonradan yakalandıkları, olayda;

Sanık ...'ın kucağında bebeği ile odadan çıkan kardeşi ...'e ateş ettiği yer, atış sayısı ve mesafesi, her iki maktuldeki isabet yerleri (maktul ... ve maktul ...'in ölümlerinin kafatası kemik kırıkları, beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu meydana geldiği) dikkate alındığında, annesinin kucağında bulunan maktul ...'in isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olduğu, sanığın bu durumu bilmesine rağmen ateş ederek eyleminin sonucunu bilerek gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında maktul ...'e yönelik eylemi nedeniyle çocuk yaştaki maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğa karşı olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/11/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.