muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2798, Karar No: 2025/47, Tarih: 13.01.2025

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; aleyhe olan hususların tamamının reddini, davacı tarafın iddiasını ispat etmekle yükümlü olduğunu, davacı tarafça dava konusu edilen taşınmazın hukuki ve fiili olarak orman niteliğinde olduğu iddia edildiği, davacı tarafça bu durumun ispatlar nitelikte hiçbir bilgi veya belge de dosyaya sunulmadığı, ispat edilemeyen davanın bu nedenle de reddi gerektiği, dava dilekçesindeki taleplerin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, bununla birlikte müvekkil belediyeye husumet yöneltilmesinin hatalı olduğu, davanın müvekkil belediye açısından husumet yokluğu sebebiyle de reddi gerektiği, müvekkil idare aleyhine açılan işbu davanın reddiyle, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davacı yan üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dava, kesinleşen tahdide dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2013 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, 1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosu vardır. 2021 yılında çekişmeli taşınmaz imar uygulamasına tabi tutulmuş ve ayırma çapı düzenlenerek ifraz edilmiş, 143 ada 11 parsel sayısı ve 2.415,44 m2 yüzölçümü ile tapuya tescil edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; kesinleşmiş orman kadastrosuna göre bilirkişilerce değerlendirme yapıldığı, 09.03.2022 tarihli fen ve harita mühendisi bilirkişilerinin teknik raporu ile 09.02.2022 tarihli orman mühendisi bilirkişisi raporlarında dava konusu taşınmazın tamamının orman kadastrosuna göre orman alanı içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Samsun ili Bafra ilçesi ... Mahallesi 143 ada 11 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapusunun iptali ile orman olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6949, Karar No: 2024/7391, Tarih: 11.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/6949 E.  ,  2024/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/1 E., 2021/25 K.

KARAR : Davacı Hazine tarafından açılan davanın kabulüne, müdahillerin

davasının reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacı Hazine tarafından açılan davanın kabulüne, müdahillerin davasının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı ... vekili ile müdahiller ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Tunceli ili Pülümür ilçesi Merkez Mahallesi çalışma alanında bulunan 189 ada 24 parsel sayılı 160071,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve zilyetlik nedeniyle müştereken ... ve ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde; Tunceli ili Pülümür ilçesi Merkez Mahallesi 189 ada 24 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tescilini istemiş ve yargılama sırasında müdahiller ..., ... ve ...; satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, davalı ...’e ait hissede kendilerinin de eşit oranda hak sahibi oldukları iddiasıyla davaya katılmışlardır.

İlk Derece Mahkemesince verilen, davanın kısmen kabulüne dair önceki karar, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 18.06.2020 tarihli ve 2016/9230 Esas, 2020/2083 Karar sayılı ilamıyla bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; "... davacı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, ancak, mahkemece davalı ve müdahiller lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu kabul edilen çekişmeli 189 ada 24 parsel sayılı taşınmazın (D) bölümü yönünden; 04.06.2015 tarihli keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin genel olarak, bu yerin davalı ...’nin taşınmazı satın aldığı ... ve ... ailesi tarafından ekildiğini, ancak 1989-1990’da... tarafından satın alındıktan sonra ekildiğini görmediklerini, üzerindeki evi davalı ...’nin yaptığını beyan ettikleri, ziraat bilirkişisinin 16.06.2015 tarihli raporunda, çekişmeli taşınmazın tamamının işlenmemiş yabancı otlarla kaplı olduğu, (D) bölümünün de ekilmediği ancak %10-15 civarında eğimi itibariyle modern tarım araçlarıyla olmasa da ekilebilir nitelikte olduğu, içerisinde 8 adet dut ağacı ile söğüt ağaçlarının bulunduğunun belirtildiği, orman bilirkişi raporunda yer alan çekişmeli taşınmaza ait fotoğraflardan, (D) bölümünün işlenmediği ve üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunmadığının anlaşıldığı, bu haliyle, taşınmazın (D) bölümü yönünden zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğundan söz edilemeyeceği açıklanarak, mahkemece, dava konusu 189 ada 24 parsel sayılı taşınmazın (D) bölümü yönünden de davacı Hazine’nin davasının kabulüne, 3402 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi gereğince taşınmaz üzerinde bulunan evin davalı ...’e ait olduğu beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi ..." gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "... dava konusu taşınmazın tespitine esas tapu kayıtlarının değişken sınırlı olması nedeniyle miktar itibariyle geçerli olduğu ve fen bilirkişisinin 09.06.2015 tarihli raporlarında mavi ile taranan kısmı kapsadığı ancak bozma sonrası bu kısım açısından sehven davanın kabulüne karar verildiği, müdahillerin davası davalı ... tarafından kabul edilmiş ise de hüküm tesis edilirken tapu kapsamında kaldığı belirlenen kısım yönünden sehven davacı Hazine'nin davasının kabulüne karar verildiğinden müdahillerin davasının reddine karar vermek gerektiği, taşınmazın geriye kalan kısmında ise zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığı ..." gerekçesiyle, davacı Hazine tarafından açılan davanın kabulüne, müdahillerin davasının reddine, çekişmeli 189 ada 24 parsel sayılı taşınmazın ham toprak vasfıyla Hazine adına tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan evin ...'e ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile müdahiller ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, davalı ... vekili ile müdahiller ..., ... ve ...'in sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Ancak; İlk Derece Mahkemesinin 22.06.2015 tarihli önceki kararında, 09.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda mavi ile taralı 20218,00 metrekarelik kısmın dava konusu taşınmaza revizyon gören ve miktarıyla geçerli olduğu belirlenen tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesiyle bu kısmın payları oranında davalılar ve müdahiller adına tesciline karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 18.06.2020 tarihli ve 2016/9230 Esas, 2020/2083 Karar sayılı ilamıyla, davacı Hazine temsilcisinin sair temyiz itirazları reddedilerek, payları oranında davalı ve müdahiller adına tescile karar verilen ve bilirkişi raporunda (D) harfi ile gösterilen 14003.30 metrekarelik kısım yönünden bozulduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; bozma ilamının kapsamı dışında kalan kısımlar yönünden İlk Derece Mahkemesi' nin kararı kesinleşmiş olup, İlk Derece Mahkemesinin önceki kararında tapu kaydı kapsamında olduğu belirlenen bilirkişi raporunda mavi ile taralı 20218,00 metrekarelik kısım yönünden davacı Hazine'nin davasının reddine karar vermek gerekirken, bu husus dikkate alınmadan davanın tümden kabulü ile çekişmeli 189 ada 24 parsel sayılı taşınmazın tamamının Hazine adına tesciline karar verilmiş olması isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, davalı ... vekili ile müdahiller ..., ... ve ...'in sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Davalı ... vekili ile müdahiller ..., ... ve ...'in temyiz itirazlarının, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4081, Karar No: 2012/8368, Tarih: 18.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/4081 E.  ,  2012/8368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2009 tarih ve 2009/309-2009/973 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.05.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket temsilcileri tarafından parasını istediği an geri alabileceği ve yüksek oranda kar verileceği vaadiyle davalılara 7.500 EURO verdiğini, davalıların yasalara aykırı şekilde müvekkilinden para tahsil ettiklerini, müvekkilinin ortak olma iradesinin bulunmadığını ileri sürerek, müvekkilinin ortak olmadığının tesbiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.500,00 TL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, TTK’nun 405/2. maddesi uyarınca pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri, bu nedenle davacının isteminin yerinde olmadığı, davalı yönetim kurulu başkanının şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durumun da bulunmadığı gerekçesiyle, şirketler hakkındaki davanın esastan, diğer davalı hakkındaki davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dava, davacının davalı şirkete sermaye olarak verdiği paranın tahsili talebi olarak değerlendirilmiş ise de, davacı gerek dava dilekçesinde ve gerekse de replik beyanında davalı şirkete ortak olduğunu ileri sürmemiş, tersine, davalı şirket ve yöneticilerinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine aykırı ve kötüniyetli vaad ve garantilerle davacı ve davacı gibi yurtdışında yaşayan pek çok kişiyi dini duygularını sömürerek, yine davalı ... bünyesinde bulunan yabancı uyruklu bir şirketi aracı olarak kullanmak suretiyle topladıkları paraları iade etmeyip davalı ... ve bünyesindeki diğer grup şirketlerine aktardıkları iddia olunarak verilen paranın istirdadını istemiştir. Dava, iddianın bu biçimdeki ileri sürülüşü nazara alındığında, davalıların iddia olunan organize ve haksız fiillerinden kaynaklanan bir alacak (istirdat)

davası niteliğinde olmakla, mahkemece HUMK’nun 74 ve 75. maddelerine aykırı düşecek şekilde, davanın yanlış nitelenmesine dayalı olarak, davacının bildirmiş olduğu delillerin hiçbiri toplanmaksızın, re’sen yapılan yetersiz araştırma ve soruşturma sonucunda davacının davalı şirket ortağı olduğu TTK’nun 405. maddesi uyarınca sermaye olarak verdiği paranın istirdadını talep edemeyeceği, gerçek kişi davalılar hakkında da şirket yöneticileri olmanın dışında bir sorumluluk nedenine dayanılmadığı gerekçesiyle, davanın husumet cihetinden reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Şu halde, mahkemece, davanın yukarıda belirtilen şekilde nitelendirilerek, tarafların bu yolda gösterdikleri delillerin tümüyle toplanması, bu meyanda davada delil olarak dayanılan tahsil belgesinin aslının veya onaylı örneğinin davacıdan istenmesi, tercümesinin yaptırılması, gerekirse dava dışı yabancı uyruklu şirket hakkında da dava açması için davacıya önel verilerek bu davanın sonucuna göre tahsil edilen bu para nedeniyle davacının yabancı uyruklu şirkete ortaklığının gerçekleşip gerçekleşmediği, söz konusu ortaklığın gerçek hak sahipliği doğuran niteliği bulunup bulunmadığı değerlendirilip öncelikle davacı ile dava dışı yabancı şirket arasındaki hukuki ilişkinin netlikle belirlenmesi, bu yolda açılacak davanın davacının yabancı şirkete ortak olmadığı gibi bir sonuca ulaşması halinde, davacının parasının yabancı şirkete verilmesi olgusunda davalı şirket ve yöneticilerinin ne gibi bir rolü bulunduğunun, ileri sürülen kanıtlar çerçevesinde ve gerektiği takdirde davalı şirket ve grup şirketlerinin kayıtları üzerinde aralarında şirketler hukuku ve sermaye piyasası konusunda uzmanların bulunduğu bilirkişi heyeti marifetiyle yaptırılacak kapsamlı bir inceleme suretiyle ele alınıp varsa sorumluluklarının saptanması, bu suretle davacının, iradesinin ileri sürüldüğü gibi davalılarca fesada uğratılmak suretiyle haksız bir fiile maruz bırakılarak parasının alındığı ve iade edilmediği yolundaki iddiasının tatminkar bir biçimde araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının davacı lehine bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35731, Karar No: 2015/2060, Tarih: 02.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/35731 E.  ,  2015/2060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2.580,00 TL kıdem tazminatı, 1.430,00 TL ihbar tazminatı, 950,00 TL yıllık izin ücreti ve 50,00'şer TL fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağına ilişkin dava tefrik edilmiş ve dava konusu diğer alacaklar ile ilgili belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içinde davacı tarafından süre tutum dilekçesi ile temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

./..

- 2 -

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, .... tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, .... tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.