muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7070, Karar No: 2010/15638, Tarih: 13.12.2010

Dosya kapsamı ile uzman bilirkişiler tarafından orman kadastrosu, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, ... Köyü 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ... MERKEZ İLÇESİNDE, 25.04.1991 tarihinde, ... KÖYÜNDE 30/7/2001 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığı, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasında da orman sayılmayan alan olarak göründüğü, 1972 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında düzenlenen 15/06/1972 tarihli tutanakta (... ... Köyü Çöplü Mevkiinden geçen, ... yolu içerisindeki nirengi noktasından kuzey istikametinde bulunan Usta ... lakaplı tarlanın kuzeybatı hududu ve ... tarlası, oradan ... tarlası, ... ... ..., ... ... tarlasından Baltasıgedik'e giden yola ve yolu takiben gidilen ... ve ... ... ... tarlaları içeride kalmak suretiyle; batı hududu geçildi, batı hududu tamamen İncedere ismini alan hudut olup, bu derenin doğusunda kalan ..., ... ..., ... ..., ... ... tarlaları ile ... ve ... ... tarlaları tapulama tespiti yapılacak saha içinde kalmak üzere, ... Çeşmesine inen belediye hududu ile birleştirildiği, buna göre İncedere ile Belediye hududu arasında kalan sahada yer yer şahıs arazileri ve bu aralarda kalan Devlet baltalık bozuk ormanları olarak görülmüş olduğundan açılmış sahalar kabul edildiği ve mülkiyetin durumu ile ormanlık sahaların durumu ayrıca bir tetkik konusu olduğundan ve bu durum heyetimizin görevi dışında görüldüğünden tapulama çalışmalarının söz konusu sahanın dışına münhasır kalması uygun görüldüğü) yazıldığı, keza; ... köyü birlik teknisyenleri, orman teksilcileri belediye temsilcileri ve ... Köyü temsilcileri tarafından düzenlenen 06/12/1974 tarihli tutanakta da (... Köyünde orman ile şahıslara ait arazilerin birbirine girdiği, bölgede sınırlama haritası ve tutanaklarının bulunmayışı nedeniyle hem halkın mağduriyetinin önlenmesi hem de ayrılması zor olan orman ile kültür arazilerinde çıkan şaibelerin önlenmesi için kalan bu kısmın orman tahdit komisyonu tarafından tefrik edilmesi orman yetkilileri tarafından bildirilmiş olup, bu durum karşısında belediye hududu ile de ölçülecek saha bulunmadığından orman tahdit komisyonunun bu mevkide faaliyete başlayıncaya kadar tapulama faaliyetinin ertelenmesinin uygun görüldüğünün) belirtildiği ve dava konusu parsellerin bulunduğu alanda 1972 yılında arazi kadastrosunun yapılmadığı, daha sonra davaya konu parselin de içinde bulunduğu arazide,101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ek kadastrosu yapılarak 27.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez ..

.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez ... Mahallesine ait 309 ada 51, 85, 308 ada 3, 4, 5, 6, 73, 76, 79, 80, 94, 95, 102, 119, 123, 124 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları incelendiğinde bu taşınmazların bulunduğu arazinin de 1970’li yıllarda yapılan kadastro çalışmalarında kadastrosunun yapılmadığı, 1990 yılında yapılıp 25/4/1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmasından sonra, 1996 yılında çekişmeli taşınmazlara komşu bu alanda ek kadastro yapıldığı ve komşu parsellerin kısmen zilyetlik nedeniyle kişiler adına, kısmen de Hazine adına olmak üzere tespit edilip 03/02/1997-05/03/1997 tarihleri arasında ilan edilerek tespitlerinin kesinleştiği anlaşılmıştır

... Köyünde ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarındaki:

a) Bir kısım parseller yönünden, mahkemece; zilyetlikle kazanmaya elverişli taşınmazlardan olduğu ve bu taşınmazlar yönünden (dava edilen parselin bir kısmı veya parselin tümü hakkında) adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek kişiler adına tesciline karar verilmesinde,

-3-

2010/7070-15638

b) Bir kısım parseller yönünden ise, mahkemece; ... Köyündeki ek kadastrodaki 101 adada yer alan parsellerin kuzey yönünde yer alan ve ... Köyünde yapılan kadastro sırasında tespit edilen 4511, 1764, 1763, 1810, 1811, 1812, 1102, 1783, 1784 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları ile tapu kayıtları incelediğinde, ek kadastro ile tespit edilen parsellerin tespit maliklerinin isimlerini okumadığı,yine, ... Köyündeki 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin doğu yönünde yer alan ve ... Köyünde1972-1973 yıllarında yapılan kadastro sırasında tespit edilen 627, 622, 623, 621, 624, 625, 626, 600, 599, 598, 597, 592, 596, 780, 593, 594, 595, 557, 558, 559, 551, 552, 553, 550 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları incelendiğinde ise, bu parsellerin tespit dayanağı belgelerin bir kısmının çekişmeli parsellerin bulunduğu yönü zilyetlikle kazanılamayacak mera okuduğu ,bir kısmının da ... okuduğunun gözlendiği, eğimi % 12' den yüksek olan ...-çalılıkların zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığı, bir kısım parsellerin, üzerinde, ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığı,imar ve ihyası tamamlanan taşınmazlar için ise tespit tarihi itibarıyla 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı,yine taşınmaz üzerinde bina inşa edilmesinin tek başına imar ve ihya için yeterli olmayacağı,bu hali ile 3402 Sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17. maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının kişiler yararına oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında,

c) Bir kısım parseller üzerinde bulunan muhtesatlar hakkında ise,mahkemece 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 19. madde çerçevesinde muhtesat şerhi verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 13/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1195, Karar No: 2013/2513, Tarih: 11.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1195 E.  ,  2013/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Davacı vekili temyiz yoluna başvurduktan sonra vekaletnamesindeki yetkisine dayanarak 31.12.2012 tarihinde temyiz isteminden vazgeçmiş olduğundan temyiz dilekçesinin feragattan REDDİNE,

2-Davacı vekili, müvekkilinin sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı usulüne uygun tebligata rağmen davaya katılmamış davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bir kişinin belli bir davada gerçekten davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı hususu usul hukuku değil, dava konusu hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk meselesidir. Bir davanın tarafları o davada gerçekten taraf sıfatına sahip değilse, mahkeme dava konusu hakkın esasına girip karar veremez. Davayı sıfat yokluğundan reddetmesi gerekir. Davacı olma sıfatı dava konusu hakkın sahibine davalı sıfatı ise sübjektif hak kendisinden istenebilecek kişiye aittir. Kuşkusuz bu hak sözleşmeden, haksız fiilden, sebepsiz iktisaptan veya kanundan doğabilir.

Bir alacak davasında davalı olma sıfatı o alacağın gerçek borçlusuna aittir. Alacak davası, o alacağın gerçek borçlusundan başka bir kişiye karşı açılırsa, dava konusu alacağın mevcut olmadığından dolayı değil, davalının davalı sıfatına sahip olmadığından dolayı reddedilir. (Hukuk Muhakemeleri Usulü, Prof. Dr. Baki Kuru, I. Cilt, s. 1159)

Taraf sıfatı dava şartı değildir. Ancak taraf sıfatı itiraz niteliğinde olduğundan hakim diğer itirazlar gibi dosyadan anlaşılabildiği sürece resen dikkate alır. (Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, I. Cilt, ../.

2013/1195-2513 S.2

s. 1195; Prof. Dr.Hakan Pekcanıtez - Prof.Dr.Oğuz Atalay - Prof.Dr.Muhammet Özekes Medeni Usul Hukuku Temel Bilgiler, s. 214)

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi ile bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilebileceği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hâkimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlenmiştir.

Hasımda yanılma halinde taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya hasımda yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Hasımda yanılma halinde taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya hasımda yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Somut olayda, davacı tarafından dava açılma aşamasında sunulan taraflar arasında düzenlenen hizmet sözleşmesi, SGK'na verilen sağlık belgesi, işe giriş bildirgelerinde davacının dava dışı Gerçek Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd Şti’de çalıştığı anlaşılmaktadır. Ancak davacı davasını işveren vekili olan şirket müdürünü hasım göstererek şirketin türünü yazmadan “...-Gerçek Özel Güvenlik Hizmetleri” şeklinde açmıştır.

Dosyada bulunan davalı şirkete ait görev yeri kayıt defterinde şirket adının dava dilekçesinde gösterildiği gibi Ticaret Kanununa aykırı olarak “Gerçek Özel Güvenlik Hizmetleri” şeklinde yazıldığı görülmekle davacının davasını bu şekilde açmasında işverenin ünvanını yanıltıcı şekilde kullanmasının rol oynadığı anlaşılmakla, yanılgı kabul edilebilir bir özüre dayanmakla husumetin usulünce işveren "Gerçek Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd.Şirketine” yöneltilmesi için davacıya önel verilerek işveren şirketin savunması alınıp delilleri toplandıktan sonra çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken işveren sıfatı bulunmayan şirket müdürü hakkında hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, davacının temyiz dilekçesinin feragattan reddine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalıya iadesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12939, Karar No: 2013/2018, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12939 E.  ,  2013/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.05.2012 gün ve 2010/295 Esas, 2012/104 Karar sayılı cinsel istismar suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle tehdit suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Sanık müdafiin yargılama safahatında mağdurenin yaşının araştırılması yönünde talepte bulunduğu, bu hususu temyize de konu ettiğinin anlaşılması karşısında, suçların oluşum ve unsurlarına etkisi gözetilerek mağdureye ait doğum tutanağının onaylı sureti getirtilip, mağdurenin resmî bir kurumda doğmadığının anlaşılması halinde, yaş tespitine esas olacak film ve kemik grafileri çektirilerek, tam teşekküllü bir hastanede, içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu bir heyetten sağlık kurulu raporu alınması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak, mağdurenin gerçek yaşının bilimsel biçimde saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20001, Karar No: 2010/9869, Tarih: 17.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/20001 E.  ,  2010/9869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yakınanın kullandığı ticari taksiye müşteri olarak bindiği,bir süre gittikten sonra aracı durdurup işi olduğunu beklemesini söylediği yakınana içinde uyutucu-uyuşturucu ilaç bulunan bisküvi ve çay ikram ederek ayrıldığı,geri gelip, gidelim dediği,ancak yakınanın uykusu geldiğinden direksiyon hakimiyetini kaybederek yol kenarında kamyonete çarparak durduğu,bunun üzerine sanığın yakınanı arka koltuğa oturtup aracı kendisinin kullandığı,sanığın bu şekilde bir süre araçla dolaştığı ve sonrasında yakınanı kolluk görevlilerinin bulduğu,otonun dört kapısının açık,teyp yerinin boş ve yakınanın 215.00 TL parası ve cep telefonunun olmadığının anlaşılması karşısında:eylemin 765 sayılı TCY'nın 499.maddesinin 1.fıkrasının 2.cümlesine uyan yağma suçunu,5237 sayılı TCY'nın 148/1.maddesine uyan yağma suçu yanında 109/2,109/3-f.maddelerine uyan özgürlüğü kısıtlama suçunu da oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, 5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden,sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 150/2. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına ''53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilen sanık hakkında söz konusu yasaklamaların sona erdirilmesine ’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10559, Karar No: 2007/8554, Tarih: 24.05.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/10559 E.  ,  2007/8554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığı bağlanmasına ve birikmiş aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine

2- Dava, davacıya yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine ve birikmiş yaşlılık aylıklarının ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece 1.10.2003 tarihinden geçerli olmak üzere davacıya yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine ve birikmiş aylıkların ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 1.4.1995-5.7.2000 tarihleri arasında 5 yıl 3 ay 4 gün 2926 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı, 5.7.2000-10.5.2002 tarihleri arasında 1 yıl 10 ay 5 gün 1479 sayılı Yasa’ya tabi isteğe bağlı sigortalı, 10.5.2002-17.9.2003 tarihleri arsında 1 yıl 4 ay 7 gün 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olduğu yine davacının 1479 sayılı Yasa’nın Ek Geçici 4. Maddesi uyarınca 5.7.2000 tarihinde 10 yıla tamamlayacak kadar isteğe bağlı sigortalı borçlanmasında bulunduğu ve 5 yıllık borçlanma karşılığını 27.2.2002 tarihinde ödediği, ayrıca 15.7.1955-15.7.1957 tarihleri arasındaki 2 yıl askerlik süresini borçlanarak tahakkuk ettirilen borcu 29.4.2002 tarihinde ödediği da kabul edildiğine göre kısmi yaşlılık aylığına esas toplam sigortalılık süresi 15 yıl 5 ay 16 gün olduğu halde mahkemece fazla hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme dayanak alınması isabetsiz olduğu gibi 25.8.1999 tarihli 4447 sayılı Yasa’nın 28. maddesiyle değişik 1479 sayılı Yasa’nın 35. maddesine göre kadın ve erkeler için yasadaki yaş koşulunun sağlanmasıyla en az 15 tam yıl sigorta primi ödemiş olanlara kısmi yaşlılık aylığı bağlanacağı yönündeki yasal düzenlemeler gözönüne alınmadan davacıya bağlanan yaşlılık aylığının tam veya kısmi yaşlılık aylığı olup olmadığı belirtilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K 438/7 maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K 438/7 maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının birinci bendinin tümünün silinerek yerine ; “Davanın kabulüne, davacıya 15 yıl 5 ay 16 gün primi ödenmiş sigortalılık süresi esas alınarak 1.10.2003 tarihinden geçerli olmak üzere kısmi yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine , kısmi yaşlılık aylığı bağlama tarihinden itibaren birikmiş aylıkların davacıya ödenmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 24.05.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11025, Karar No: 2023/11654, Tarih: 22.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11025 E.  ,  2023/11654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/250 E., 2023/171 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında Mahkemece görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 01.12.2008-05.07.2013 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin gözetilmesi gerektiğini, davacının bir işverenin yanında hizmet akdine bağlı olarak çalışmış olması gerektiğini, çalışmalarının eylemli olarak işverene ait işyerinde gerçekleşmiş olması gerektiğini, 5510 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde gösterilen ve sigortalı sayılmayanlar başlığını taşıyan maddedeki kimselerden olmaması gerektiğini, bu üç şartın birlikte gerçekleşmemesi asıl olup birinin dahi eksikliği halinde davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, açılan hizmet tesit davalarının kamusal nitelikte olduğunu, davacının işyerinde fiili çalışmasının bulunup bulunmadığının temin edilebilir ise işyeri kayıtlarından, bordro kayıtlarından, yoksa komşu işyerleri veya davacının bu işyerinde çalıştığını bilen şahısların ifadelerine başvurarak ayrıca çalışma olgusunun işveren kayıtlarından ücret tediye bordrolarının tespit edilmesinin gerektiğini, Kanunda çifte sigortalılığın mümkün olmadığını, bu nedenle çalıştığını iddia ettiği tarihlerde 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin alt bentlerine göre çalışmasının bulunup bulunmadığının araştırılmasının gerektiğini, davacı ile Kurumları arasında hizmet akdi ilişkisi bulunmadığından maddi konularda Kurumları aleyhine husumet yöneltilemeyeceğini, öncelikle zamanaşımı itirazları nedeniyle davanın reddine bu olmadığı takdirde esastan reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı şirket yetkilisi İsmail Cansoy 04.07.2014 tarihli oturumdaki beyanında davacının 11 ay çalıştığını iddia ettiğini ancak işyerinin sürekli olmadığını, davacının çalıştığı günlerin sigortasını yaptırdığını, davacının ... Gıda ve Barsu da çalıştığını, davanın reddini talep ettiğini, işyerini 2013 yılı Haziran ayından beri kızı ile birlikte çalıştırdığını, şu an başka işçinin olmadığını, para teklif edenlerin kendileri olduğunu beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI