muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6372, Karar No: 2024/1505, Tarih: 06.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/6372 E.  ,  2024/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2019 tarihli ve 2019/... Esas, 2019/... Karar sayılı kararı ile; nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 25 ... maddesi, 27 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.03.2020 tarihli ve 2020/396 Esas, 2020/787 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının ve katılan ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri;

Eksik incelemeye, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Maktul ...'nin, sanığın oğlu olduğu, sanığın eşi ve oğlu olan maktul ile birlikte olay tarihinden yaklaşık bir buçuk sene öncesine kadar ... ilinde bulunan evlerinde birlikte yaşadıkları, ancak daha sonra maktulün arkadaşları ile birlikte kalmaya başladığı, yaklaşık beş sene öncesinde maktul ... kız kardeşi ...arasında meydana gelen kavgadan dolayı maktulle ...arasında husumet olduğu bu nedenle ...’un ... ilçesinde bulunan anneannesinin ve ... ilçesinde bulunan babaannesinin yanında kalmaya başladığı, maktulün kendisine zarar vermesinden korktuğu için ailesinin evine gidemediği, maktulün ise bu süreçte kardeşlerine baskı yaptığı ve öldürmekle tehdit ettiği, ayrıca anne ve babasına da şiddet uyguladığı ve aynı şekilde öldürmekle tehdit ettiği, sürekli aile içerisinde huzursuzluklara neden olduğu, sanık ... eşinin bu durumdan çok bunalması ve can güvenliklerinden endişe etmeleri sebebiyle en son 2018 yılı Kurban bayramında ... ilçesine geldikleri ve bu tarihten sonra sanığın eşi ile birlikte eşinin ailesinin yanında kalmaya başladığı ancak olay günü sanığın eşi ..., kayınvalidesi ... , kayınpederi ... ve kızı ...ile birlikte evde bulundukları esnada maktulün evin kapısını çalıp bir yandan da bağırarak öldürmekle tehdit ettiği, bunun üzerine sanığın, maktulün kolundan tutarak dışarıda konuşmak istediği, bu esnada maktulün kardeşi ...’un da evde olduğu, ancak maktulün kardeşi ...’a zarar vermemesi ve ...’un evden gizlice çıkarılması için sanığın maktulü dışarıya çıkardığı ve yaklaşık bir-bir buçuk saat dışarıda sakinleştirmek için konuştuğu, daha sonra eve geri döndükleri, bir ara odada sanık ile maktulün yalnız kaldıkları, aralarında tartışma çıktığı, bu esnada maktulün elinde bıçak olduğu ve bıçak ile sanığa saldırdığı, sanığı elinden yaraladığı, bu sırada kapıdan giren ilk kişiyi öldüreceğini sanığa söylediği, çıkan sesler üzerine maktul ile sanığın bulunduğu odaya ... ve ...’nin geldiği, tarafları ayırmaya çalıştığı ancak maktulün ...'ye saldırmaya çalıştığı, ancak sanığın engellemek amacıyla maktule eli ile vurması üzerine sanığa saldırmaya devam ettiği, bunun üzerine sanığın pantolonunun cebinden çıkardığı ruhsatsız tabanca ile maktule ateş ettiği, o sırada maktulün saldırmaya devam etmesi nedeniyle sanığın bir el daha ateş ettiği ve otopsi işlemine göre kişinin kesin ölüm sebebinin ateşli silah mermi çekirdeği ile oluşan akciğer, aort damarı yaralanmaları ile iç ve dış kanama sonucu olduğunun tespit edildiği, olay esnasında evde ..., ... ve ...'in bulunduğu, daha sonra haber verilmesi üzerine olay yerine ...ile ... ve eşi ...'in geldiği, maktulün babası, annesi ve kardeşi ...’u sürekli bıçak çekerek öldürmekle tehdit ettiğine ve ailede sürekli huzursuzluk çıkardığına dair sanığın diğer kızı ... ile sanığın ... ilinde yaşayan kardeşleri ..., ..., ... ve ...’un eşi ...’in de ifadelerinin alındığı, ...’in alınan ifadesinde maktulün ... ilinden ... ilçesine gelmeden önce ... isimli Esas No : 2022/..

arkadaşı ile konuştuğunu öğrendiğini beyan etmesi üzerine bu şahsın da bilgi sahibi olarak ifadesine başvurulduğu, ayrıca bilgi sahibi olarak ifadesi alınan ...’nin şu an kendisinin kullandığı ancak daha önce annesinin kullandığını beyan ettiği cep telefonunda bulunan ve maktul tarafından 2014 yılı içerisinde annesine gönderildiğini iddia ettiği tehdit içerikli mesajlara ilişkin tutanak düzenlendiği, bu mesajların da tanıklar beyanlarını destekler içerikte olduğu, sanık ...'ın de kendisinin kullandığı cep telefonuna maktulün gönderdiğini iddia ettiği ve taslaklar kısmına kaydettiği tehdit içerikli mesaj içeriklerine dair de tutanak düzenlendiği, sanığın 01.11.2018 tarihli doktor raporuna göre sağ avuç içinde laserasyon olduğunun tespit edildiği, olay günü ifadeleri alınan ... ve ...'in de sanığın elinin kanadığını beyan ettiğinin, ayrıca yapılan araştırmada olaya müdahale eden jandarma personeli ... ... ve ...’ün bilgi sahibi olarak alınan ifadelerinin de sanığın savunmasını doğruladığı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında değerlendirilmesinde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan kurum vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.03.2020 tarihli ve 2020/.... Esas, 2020/... Karar sayılı kararında katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5903, Karar No: 2009/5120, Tarih: 06.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5903 E.  ,  2009/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar ile davalı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... ... Mahallesi 1327 Ada 11 nolu parselde kayıtlı bulunan davacılara ait arsa üzerinde kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, açılan davada arsa sahipleri sözleşmenin feshini ve davalılara devredilen tapu paylarının iptâli ile davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece sözleşmenin feshine ve 7 nolu bölüm tapusunun iptâli ile davacılar adına tesciline ve fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, karar davacı ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle inşaatın getirildiği seviye ve terkedilmiş olduğu dikkate alındığında akdin haklı sebeplerle feshedildiğinin kabulü gerektiğinden diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece 1 nolu daireye yönelik tapunun iptâli ile tescil isteminin reddine, 7 nolu bölüme ait istemin ise kabulüne karar verilmiştir. Bu bölümleri tapuyla devir alan davalılar davaya verdikleri cevaplarında sözkonusu bölümleri davacı arsa sahiplerinden satın aldıklarını, davacılar ise bu bölümleri davalı yüklenicinin talimatıyla bu kişilere devrettiklerini belirtmişlerdir. Mahkemece tapu iptâli istemi karara bağlanırken inşaatın seviyesine göre yüklenicinin hakettiği bölüm dikkate alınarak sonuca varılmıştır.

Oysa akit geriye etkili feshedilmiş bulunmakla sözkonusu bölümlerin arsa sahiplerince satıldığının kabulü halinde iptâl isteminin şimdiki gibi reddi, arsa sahiplerince satıldığının sübutu halinde ise 7 nolu bölüme ilişkin iptâl isteminin de reddi gereklidir. Dosyadaki belgelere göre satışlar tapuda arsa sahiplerince yapılmış ise de sözleşmelerine göre bu bölümlerin yükleniciye verilmesi gereken yerlerden olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece satışların kimler tarafından yapıldığı konusunda taraflara delillerini ibraz etmeleri için mehil verilip sözleşme hükümleri de dikkate alınarak iptâl istemi karara bağlanmalıdır. Bu hususlar üzerinde durulmadan satışların kimin tarafından yapıldığı hususunda gerekli inceleme yapılmadan inşaatın getirildiği seviyeye göre davanın sonuçlandırılması uygun olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) inci bendde yazılı nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2) inci bent uyarınca hükmün temyiz eden davacılar ile davalı ... yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacı ile davalı ...'e geri verilmesine, 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1102, Karar No: 2017/594, Tarih: 14.03.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/1102 E.  ,  2017/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 497/1, 55/3 ve 59. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2002 tarihli ve 2002/285 esas, 2002/331 sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08/08/2003 tarihli ve 2003/4589 esas, 2003/5110 karar sayılı onama ilamı ile kesinleşmesini müteakip, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun lehe hükümlerinin uygulanması ve uyarlama yapılması talebi üzerine, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 149/1-c-h, 150/2, 168, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ÇANAKKALE Ağır Ceza Mahkemesinin 10/06/2005 tarihli ve 2002/285 esas, 2002/331 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 05/01/2017 gün ve 2016/13838 Kyb sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/01/2017 gün ve KYB/2017/2142 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 02/02/2017 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12/09/2006 tarihli ve 2006/359-7944 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı nazara alınarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre,

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2-Temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için de duruşma açılmasını müteakip, sanığın celp edilerek savunması alındıktan sonra denetime olanak sağlayacak şekilde hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için de duruşma açılmasını müteakip, sanığın celp edilerek savunması alındıktan sonra denetime olanak sağlayacak şekilde hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

3-5237 sayılı Kanun’un 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı Kanun’un 522. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleri ile her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı"nın 5237 sayılı Kanun’a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar (örneğin; bir kaç meyve veya ekmek yiyecek; bir iki defter, kalem, sigara, bira ve benzeri) değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, anılan maddenin koşulları oluşmadığı halde, değer az kabul edilip cezadan indirim yapılarak karar verilmesinde, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca hükümlüler yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı Kanun’un 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı Kanun’un 522. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleri ile her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı"nın 5237 sayılı Kanun’a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar (örneğin; bir kaç meyve veya ekmek, yiyecek; bir iki defter, kalem, sigara, bira ve benzeri) değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, anılan maddenin koşulları oluşmadığı halde, değer az kabul edilip cezadan indirim yapılarak karar verilmesi,

3-Olay günü gece saat: 22. 45 sıralarında mağdur yanında arkadaşı olan tanık ... ... ile birlikte Belediyeye ait halk bahçesinden geçerken yanlarına hükümlü ... ile şu anda kanun yararına bozma talebinin konusu olmayan hükümlüler ... ...,... gelerek “Sen bizim arkadaşımızı dövmüşsün ve telefonunu çalmışsın” şeklinde beyanda bulunarak telefonu sözde kontrol etmek amacı ile aldıktan sonra mağduru dövüp olay yerinden ayrıldıktan sonra telefonu hırsızlık malını bilerek satın almaktan dava açılıp hakkında beraat kararı verilen...'ya sattıkları, sanıkların kolluk kuvvetlerince yakalandıktan sonra...yı göstererek telefonun iadesini sağlamaları şeklinde gelişen eylemde; hükümlü ...' ın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 497/1, 55/3, 59. maddelerindeki suçu oluşturduğu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 149/1-c, h, 168 /3-1.cümle ( Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 sayılı kararı ışığında, sanıktan telefonu satın alan iyiniyetli 3. kişi ... ... zararının sanıklar tarafından giderilip giderilmediğinin araştırılmasından sonra sonucuna göre), 62, 53.maddelerinden, 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında lehe olan yasanın değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Usul ve Yasaya aykırı olduğundan,

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2005 gün, 2002/285 Esas ve 2002/331 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, yerel Mahkemece kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesine, 14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2414, Karar No: 2015/2503, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2414 E.  ,  2015/2503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/387, Karar No: 2007/387, Tarih: 13.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-387 E., 2007/387 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-387 E., 2007/387 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- EKSİK İNCELEME VE YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ**- 5304 S. KADASTRO KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKIND... [ Madde 14 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 14.06.2006 gün ve 2005/58-2006/582 E.K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 10.11.2006 gün ve 2006/12188-14931 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında G…

…….. Köyü 105 ada 31 parsel sayılı 1.597,32 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Mehmet D........ adına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzeride orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: