muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17606, Karar No: 2014/5132, Tarih: 26.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17606 E.  ,  2014/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar vermek suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince reddine;

2-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesinde yer alan "denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" hükmü uyarınca, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken

sanığa verilen hapis cezasının TCK nun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi aleyhe bozma olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32713, Karar No: 2013/39782, Tarih: 12.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32713 E.  ,  2013/39782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Davacı vekilinin temyizi yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2- Davalı vekilinin katılma yoluyla temyizi yönünden;

İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır.

O halde mahkemece işin esası incelenerek, istemi esastan reddedilen davacının para cezasına mahkum edilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Davalı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), davalıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1696, Karar No: 2014/2496, Tarih: 10.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/1696 E.  ,  2014/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın bankacılık hizmetleri mevduat sözleşmesi ve sermaya piyasası çerçeve sözleşmesi ile Tüketici Kredisi sözleşmesinden kaynaklanmasına ve 4077 sayılı Yasa'nın uygulanarak karar verilmiş olmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9483, Karar No: 2023/18457, Tarih: 16.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9483 E.  ,  2023/18457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, suç işlemediğine beraat etmesi gerektiğine vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçi polis memurlarının, sanığın da karıştığı maddi hasarlı trafik kazası ihbarı üzerine olay yerine geldikleri, araç sürücülerinin kim olduğu konusunda şüphe oluşması nedeniyle şikayetçilerin alkol kontrolü yapmak istedikleri, alkol metreyi üflemek istemeyen sanığın, temyiz dışı diğer sanıkla birlikte şikâyetçilere hitaben "Lan bu yaptıklarınızı ...'da ...'ta yapabiliyor musunuz, sizin kadar şeref...lerini görmedim." demek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanığın şikâyetçi polis memurlarına aynı sözleri sarf etmek suretiyle hakaret ettiklerinin kabul edildiği olayda; sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, MOBESE kayıt görüntülerine dair tutanakta şikâyetçilerin araç sürücüsünün kim olduğuna dair olay yerinde bulunan kişilerle konuştukları esnada sanıklardan birinin bağırarak bir şeyler söylediği ve yanındaki şahıslar tarafından olay yerinden uzaklaştırılmaya çalışıldığı esnada tam olarak anlaşılamayan kelimelerle bağırmaya devam ettiğinin belirtilmesi karşısında; şikâyetçi beyanları, olay tutanağı ve görüntü kayıtları arasındaki çelişkiler giderildikten sonra gerekirse görüntü kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak hakaret içeren sözü söyleyen sanığın kim ya da kimler olduğu hususunda kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirleme yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve dosya içeriğiyle uygun düşmeyen gerekçeyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18259, Karar No: 2014/23507, Tarih: 10.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18259 E.  ,  2014/23507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/689-2014/340

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 11.06.2010-04.10.2010 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, en son net ücretinin 1.250,00 TL olduğunu, fazla mesai yapmasına rağmen fazla mesailerinin ödenmediğini, ücretinin Sosyal Güvenlik Kurumuna asgari ücret olarak bildirildiğini, maaşlarının onbeş gün geç yatırıldığını, bu durumların işverene bildirildiğinde davacının iş sözleşmesinin haksız olarak sonlandırıldığını belirterek ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram genel tatil alacağı ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 16.06.2010 tarihinde tır şoförü olarak müvekkili işyerinde çalışmaya başladığını, 04.10.2010 tarihinde işe gelmesine rağmen dokuz işçi ile birlikte ücretlerinin az olduğu ve ücretlerinin artırılması gerektiğini talep ederek topluca işbaşı yapmadığını, takip eden günlerde işe gelmediğini, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, davacının aylık brüt ücretinin 810,17 TL olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda 04.09.2012 tarih 2010/792 esas, 2012/386 karar sayılı ilam ile şahit beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davacının iş sözleşmesi kendisinin feshettiği, ihbar tazminatına hak kazanmadığı, bilirkişi raporunda hesap edilen ücret alacağına hak kazandığı, ücret alacağının ödendiğinin davalı tarafından ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi sonucunda yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 01.07.2013 tarihli 2012/25622 esas 2013/15941 karar sayılı ilamı ile şahit beyanları ve emsal ücret araştırması hep birlikte değerlendirildiğinde davacının ücretinin net 1.250,00 TL olduğu belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, usul ve kanuna uygun bulunan bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmasından sonra yapılan yargılama sonucunda hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı ve davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bozma kararından sonra yapılan yargılama sırasında, davacı davasını ıslah etmiş ve mahkeme de bu ıslahı dikkate alarak hüküm kurmuştur.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı ve davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bozma kararından sonra yapılan yargılama sırasında, davacı davasını ıslah etmiş ve mahkeme de bu ıslahı dikkate alarak hüküm kurmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 177. maddesinde belirtildiği üzere, ıslah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. Mahkemece, tahkikat aşamasının tamamlanmasının ve karar verilmesinin ardından verilen bozma kararından sonraki yargılama aşamasında ıslah yapılması mümkün değildir. Yargıtay İçtihatlarının Birleştirilmesi Büyük Genel Kurulunun 04.02.1948 tarihli ve 10/3 sayılı kararında da ifade edildiği üzere, Yargıtay bozma kararından sonra ıslah yapılamaz. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek bozmadan sonraki yargılama aşamasında yapılan ıslah dikkate alınarak hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı tarafça davacının 2010 Eylül ayı ücretinin ödendiği iddia edilmiş ve buna ilişkin olarak dosyaya hesap hareketleri başlıklı belge sunduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple davacının 2010 Eylül ayı ücretinin ödenip ödenmediğinin tespiti bakımından davacıya ait hesap ekstresi getirtilerek 2010 Eylül ayı ücretinin ödendiğinin anlaşılması halinde bu miktarın hesaplanan ücret alacağından mahsubu gereklidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21762, Karar No: 2016/2742, Tarih: 08.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/21762 E.  ,  2016/2742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 27.9.2007 tarihli trafik kazasında ölen Emekli Sandığı iştirakçisinin hak sahiplerine bağlanan aylıkların davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece; davacı Kurumun, Kurum iştirakçisinin hak sahiplerine bağlanan dul-yetim aylığı ve dolayısıyla bağlanan aylıkların peşin sermaye değerinden oluşan kurum zararı nedeniyle zararı meydana getiren kişilere karşı bir rücu hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 39. maddesinde; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malül veya vazife malülü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurum zarara sebep olan üçüncü kişilere rücu edilir” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 5434 sayılı Kanun hükümleridir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106’ncı maddesi ile mülga 506 sayılı Kanunda, bu Kanun uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101’inci maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106’ncı maddesi ile mülga 506 sayılı Kanunda, bu Kanun uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101’inci maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

5510 sayılı Kanun’un geçici 4’üncü maddesinde ise; “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir... Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır.” hükmü öngörülmüştür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmeye göre; 5434 sayılı Kanun hükümlerince bağlanan davaya konu aylık nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tahsili, 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğundan, uyuşmazlığın çözümünde ne 506 sayılı Kanun ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yeri bulunmamaktadır. Bu durumda sözü edilen 101’inci madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış İş Mahkemesi görevli değildir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesine göre kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2341, Karar No: 2012/5404, Tarih: 02.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2341 E.  ,  2012/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2011/314007

MAHKEMESİ : Tokat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 22/03/2011, 2009/259 (E) ve 2011/123 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Mağdur-sanık Onur müdafiinin 23.03.2011 tarihli dilekçesiyle, hükmü yalnızca sanık sıfatıyla temyiz ettiği, 01.06.2011 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde ise müşteki sanık sıfatıyla temyiz ettiğini bildirmesi karşısında, hükmü sanık sıfatıyla temyiz ettiği ve katılan sanık Serkan hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin yasal süresinden sonra olduğu kabul edilmiş olup, müşteki sıfatıyla yapılan temyiz isteminin CMUK nun 310-317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

B) Sanık İlkay hakkında hükmolunan ceza miktarlarına göre, sanık İlkay müdafiinin ve katılan Yakup vekilinin hak ve yetkisi olmadığından duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

C) Sanıklar Onur ve İlkay hakkında mağdurlar Serkan ve Yakup'u öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Onur'un mağdurlar Serkan ve Yakup'u öldürmeye teşebbüs suçları ile sanık İlkay'ın mağdurlar Serkan ve Yakup'u öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, sanık İlkay'ın mağdur Yakup'a yönelik suçu yönünden

tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi ve sanıklar İlkay ve Onur hakkında takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık İlkay müdafiinin suçların sübutuna, suç vasfına, haksız tahrikin derecesine yönelen, sanık Onur müdafiinin suçların sübutuna, suç vasıflarına ilişen, katılanlar Yakup ve Serkan vekilinin takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişen, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanıklar Onur ve İlkay'ın, bıçakla, mağdur Serkan'ın toraks bölgesine dört adet olmak üzere, sol kol ve sağ el bölgelerine de vurdukları çok sayıda darbe sonucu, her iki akciğere nafiz kesici delici alet yaralanmaları nedeniyle pnömotoraksa ve hemotoraksa sebebiyet verecek ve yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladıkları olayda; mağdurda meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alındığında, 5237 sayılı Yasanın 9 ila 15 yıl arasında hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında cezanın üst sınıra yakın tayini yerine 10 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- Mağdur Yakup hakkında düzenlenen Tokat Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 23.06.2010 tarihli raporunda; mağdurda 3 adet kesici delici alet yaralanması bulunduğunun, sırtta orta hattın hemen solunda tama yakın omurilik kesisine neden olduğunun, sol arka koltuk altı çizgisindeki bir adet yaralanmanın toraksa nafiz olup hemopnömotoraksa sebebiyet verdiğinin yine sağ omuzdaki bir adet yara olduğunun, sırtta ve torakstaki yaralanmaların ayrı ayrı yaşamsal tehlike oluşturduğunun, sağlık kurumlarınca fizik tedavi önerildiğinin belirtilmesi, mahkemede mağdur Yakup vekilince mağdurun yatalak olduğunun bildirilmesi ve mağdurun raporunda duyu ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi hususunun değerlendirilmemiş olması karşısında; mağdura ait tüm tedavi evrakları, film ve grafilerin Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'ne gönderilerek, felç halinin bulunup bulunmadığı, yaraların duyu ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesine neden olup olmadığı konusunda TCK.nun 86 ve 87 maddeleri kapsamında rapor aldırılması ve sonucuna göre; mağdurda meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak, sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 9 ila 15 yıl arasında hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında cezanın üst sınırdan tayin edilip edilmeyeceği değerlendirilmeksizin, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

3- Sanık İlkay'ın mağdurlara "afiyet olsun, ne yapıyorsunuz" şeklinde sözler söylemesi üzerine mağdurların hakaret etmeksizin ters cevaplar verip mağdurlardan sadece Yakup'un sanık İlkay'a tokat attığı ardından olay yerine gelen sanık İlkay'ın arkadaşı sanık Onur'un "benim kardeşime kim vurdu" diyerek her iki sanığın mağdurlara bıçakla saldırdıkları, olay sırasında mağdur Serkan'ın kendisini korumak için arabada bulunan nacağın keskin olmayan kısmıyla sanık Onur'un omzuna vurması şeklinde gerçekleşen olayda; mağdur Serkan'ın eyleminin yasal savunma şartları altında gerçekleşmiş olduğu, sanık İlkay'a karşı yalnızca mağdur Yakup'tan kaynaklanan tokat vurmak şeklinde haksız eylemin bulunduğu, bu nedenle mağdurlar Yakup ve Serkan'ın sanık Onur'a karşı ve yine mağdur Serkan'ın sanık İlkay'a karşı haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı halde, bahsedilen suçlar ile ilgili olarak da haksız tahrik hükümleri uygulanarak sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

4- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar Onur ve İlkay'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

5- Sanık İlkay hakkında 5237 sayılı TCK 53. maddesi uygulamasında, TCK 53/3 madde fıkrası uyarınca TCK 53/1-c madde fıkrası bendinde yer alan haklardan sadece kendi alt soyu üzerinde koşullu salıverme tarihine kadar diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ,