muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/30083, Karar No: 2016/3846, Tarih: 24.02.2016

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, izin ücreti alacağının doğru olarak hesaplanıp hesaplanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı, iş sözleşmesinin feshinden sonra işverene gönderdiği ve işçilik alacaklarını talep ettiği ihtarda, 2012 yılına ait yıllık ücretli iznini kullanmadığını ve bu yıla ait izin ücretinin ödenmediğini, dava dilekçesinde ise tüm hizmet süresi boyunca yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını ve izin ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüştür.

Davalılar, davacının izinlerini kullandığını, kullanmadığı izin ücretlerinin ödendiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının hizmet süresi gözetilerek, 28 gün üzerinden hesaplanan izin ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamından, davacının hizmet süresinin 2 yıl 2 ay olduğu, bu süre nazara alındığında davacının 28 günlük ücretli izne hak kazandığı anlaşılmıştır.

Davalılar tarafından dosyaya sunulan ve davacının imzasını içeren, 2011 yılı Eylül ayı bordrosunda 2011 yılına ait 14 günlük ücretli iznin kullandırıldığı tespit edilmiştir.

Bu tespitler kapsamında, davacının 2011 yılı Eylül ayı bordrosunda 2011 yılına ait 14 günlük ücretli iznin kullandırıldığı tespit edildiğinden kalan 14 gün için izin ücretinin hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken mahkemece 28 gün üzerinden hesaplanan izin ücretinin hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını ileri sürmüştür.

Davalılar, davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığını savunmuşlardır.

Mahkemece, hüküm altına alınan izin ücreti ve ihbar tazminatı alacaklarının tamamına, dava tarihi ve ıslah tarihi ayrımı yapılmadan, dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesinden, davanın tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak vasıflandırıldığı anlaşılmaktadır.

Ancak, dava dilekçesinde HMK. nun 107. maddesinden bahsedilip, alacaklar belirlendiğinde artırılacağının açıklanması ve talep edilen alacak miktarları (üç alacak için 100'er TL, iki alacak için 200'er TL ve bir alacak için 300 TL) gözetildiğinde davanın kısmi eda kulli tespit talepli belirsiz alacak davası olduğu anlaşılmaktadır.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Buna göre, açılan dava kısmi eda kulli tespit talepli belirsiz alacak davası olarak kabul edilmeli, hüküm altına alınan izin ücreti ve ihbar tazminatı alacakları hakkında, dava dilekçesi ile talep edilen kısımlara dava tarihinden, ıslah dilekçesi ile talep edilen kısımlara ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Mahkemece davanın tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü ile faizler konusunda yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6168, Karar No: 2006/7901, Tarih: 11.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/6168 E.  ,  2006/7901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 210 ada 16, 18 ve 61 parsel sayılı 477.08, 5020.85 ve 3432.60 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, pay devri ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde taşınmazların ortak muris ...'ten intikal ettiği, taksim edilmediği iddiasına dayanarak tüm mirasçılar adına tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişme konusu 210 ada 16, 18, 61 parsellerin muris ... mirasçıları adına hisseleri oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve çekişmeli taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı ...'e ait iken ölümü ile mirasçılarına intikal ettiği ve mirasçılar arasında usulüne uygun olarak yapılmış bir taksimin yapılmadığı mahallinde yapılan keşif ve uygulama ile belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9300, Karar No: 2020/10162, Tarih: 19.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/9300 E.  ,  2020/10162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... (...) Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.04.2014 tarih ve 2013/1002 Esas, 2014/260 Karar sayılı ilamı ile TMK'nun 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır. Dosya, yerleşim yeri değişikliğine izin kararları ile sırasıyla ... 13. Sulh Hukuk ve tekrar ... (...) Sulh Hukuk Mahkemelerinin esasına kaydedilmiştir.

Vasi, 04.06.2020 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının maaşını çekebilmesi için izin verilmesini talep etmiştir.

... (...) Sulh Hukuk Mahkemesince, 04.06.2020 tarihli ek karar ile kısıtlının mernis adresinin “... Mah. ... Sok. No:... .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12353, Karar No: 2012/14496, Tarih: 21.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/12353 E.  ,  2012/14496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/221211

MAHKEMESİ : Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2009

NUMARASI : 2008/1211 (E) ve 2009/319 (K)

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

31/07/2007 tarihli kaçak tespit tutanağı ile borçtan dolayı kesilen elektriğin açılıp kullanıldığının tespit edilmesi, katılan kurumun 27/07/2007 tarihli tutanakla elektriğin borcundan dolayı kesildiğinin anlaşılması karşısında, tutanak düzenleyici tanıklar, sanık tarafından açılıp kullanılan elektriğin sayaçtan geçip geçmediği konusunda dinlenerek, sayaçtaki endeksin kurulu güçle uyumlu olup olmadığı hakkında bilirkişiden rapor alındıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22944, Karar No: 2017/742, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/22944 E.  ,  2017/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile .... Belediye Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30/09/2014 tarih ve 2013/465-2014/794 sayılı hükmün 3. Hukuk Dairesinin 12/05/2015 tarih ve 2014/21242-2015/8377 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, tarafların temyizi üzerine 3. Hukuk dairesince hüküm düzeltilerek onanmış, taraflar karar düzeltme istemişlerdir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12. Maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10. maddesi ile “.... ili, .... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 2. bent gereğince tarafların diğer karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 57,60 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4002, Karar No: 2012/5045, Tarih: 09.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4002 E.  ,  2012/5045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yetkisiz kimsenin vesikada sahteciliği

HÜKÜM : 765 sayılı TCY'nın 356, 59, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca 450 TL adli para cezası

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 12.08.2009 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/892, Karar No: 2022/3902, Tarih: 18.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/892 E.  ,  2022/3902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme

Hükümler : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı CMK’nın 223/2-e. maddesi gereğince ayrı ayrı beraat

2- Sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan TCK’nın 136/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan TCK’nın 244/2, 244/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanıklar Ramazan ile Hakan’ın beraatlerine ve sanık ...’nin mahkumiyetine, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan sanık ...’nin mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 19.02.2020 tarihli tevdii kararı uyarınca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık ...’nin sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık ... müdafinin temyizi ile ilgili olarak görüş içeren ek tebliğnamenin düzenlendiği belirlenerek yapılan incelemede:

İddianamedeki anlatıma ve uygulanması istenen sevk maddelerine göre; sanıklar Ramazan ve Hakan hakkında sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan da davalar açılmasına rağmen mahkemece adı geçen sanıklara yüklenen bu suça ilişkin davalarla ilgili olarak hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, sanıklar Ramazan ve Hakan’ın dava konusu edilen bu eylemleri hakkında, UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...’ın 23.07.2017 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edildiği de dikkate alınıp, zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

A) Sanıklar Ramazan ve Hakan hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

A) Sanıklar Ramazan ve Hakan hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu gerek Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11.04.2000 tarihli ve 65–69, 22.10.2002 tarihli ve 234–366, 04.07.2006 tarihli ve 127–180, 03.05.2011 tarihli ve 155–80, 21.02.2012 tarihli ve 279–55, 15.04.2014 tarihli ve 599-190, 28.03.2017 tarihli ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25.03.2003 tarihli ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında, sanıklar Ramazan ve Hakan hakkında mağdur ...’a yönelik verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan açılan kamu davasında; sanıklar Ramazan ve Hakan’a atılı suçun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle aynı mağdura yönelik aynı suçtan yargılanan sanık ...’nin diğer sanıklar Ramazan ve Hakan’a yüklenen suçun mağduru olmadığı ve suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılmasına ilişkin hakkında verilmiş bir karar da bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ... müdafinin sanıklar Ramazan ve Hakan hakkındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’nin, mağdur ...’a ait Elektronik Kamu Alımları Platformu (EKAP) kullanıcı adı ve şifresini, onun bilgisi ve rızası olmaksızın ele geçirmesi biçiminde sübut bulan eyleminin, TCK’nın 136/1. madde ve fıkrasında tanımlanan verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğuna dair yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... hakkında kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1. madde ve fıkrasında öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi isabetsizliği, T.C. Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu nedenle hükmün bozulmasını öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1. madde ve fıkrasında öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi isabetsizliği, T.C. Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu nedenle hükmün bozulmasını öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, ceza miktarına, hükmedilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmemesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

C) Sanık ... hakkında sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosya kapsamına göre; 13.02.2015 olan suçun işlendiği tarihin, gerekçeli karar başlığına, “2015” olarak eksik yazılması suretiyle CMK’nın 232/2-c. madde, fıkra ve bendine uyulmaması,

2- Sanık ...’nin, mağdur ...’a tahsis edilen Elektronik Kamu Alımları Platformu (EKAP) kullanıcı adı ve şifresi ile Kamu İhale Kurumuna ait bilişim sistemine hukuka aykırı olarak giriş yapıp, Pozantı Belediyesi tarafından 13.02.2015 günü saat 10.00’da yapılması kararlaştırılan hizmet alımı ihalesini iptal etmesi nedeniyle TCK’nın 244/2. madde ve fıkrasındaki sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçunu işlediği iddiasına konu olayda;

İddianamede uygulanması talep edilmediği halde ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 244/3. madde ve fıkrası uyarınca temel cezada yarı oranında artırım yapılması suretiyle CMK'nın 226. maddesine uyulmaması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.