muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2677, Karar No: 2014/6912, Tarih: 03.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2677 E.  ,  2014/6912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/69670

MAHKEMESİ : Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

NUMARASI : 2010/133 (E) ve 2011/74 (K)

SUÇ : Hırsızlık, nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal etme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar Ş.. Ç.. ve İ.. Y.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin aşamalarda tutarlılık taşıyan beyanlarında ikametinde hırsızlığın olduğunu ve aracının yerinde olmadığını saat 08:00 sıralarında uyandığında farkettiğini ifade etmesi ve sanıkların atılı suçu işlediklerini kabul etmemeleri karşısında eylemin gece saatlerinde gerçekleştiğine ilişkin kesin delil olmamasına rağmen TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılarak sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

2- Sanık Ş.. Ç..'un tekerrüre esas alınan Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2008 gün ve 2008/126-810 sayılı ilamının kesinleşme tarihinin 21.11.2008 olması ve yargılamaya konu olayın bu tarihten önce 05.08.2008 tarihinde gerçekleşmiş olması nedeniyle tekerrür koşullarının oluşmadığının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. Y.. müdafiinin ve sanık Ş.. Ç..'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık Ş.. Ç.. hakkında hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler ile her iki sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan ceza kısımları çıkartılarak yerine ''Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca hükmolunan 3 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına'' cümleleri ayrı ayrı eklenmek suretiyle suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar Ş.. Ç.. ve İ.. Y.. hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; konut dokunulmazlığını ihlal suçunun sanıklar Ş.. Ç.. ve İ.. Y.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; konut dokunulmazlığını ihlal suçunun sanıklar Ş.. Ç.. ve İ.. Y.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin aşamalarda tutarlılık taşıyan beyanlarında ikametinde hırsızlığın olduğunu ve aracının yerinde olmadığını saat 08:00 sıralarında uyandığında farkettiğini ifade etmesi ve sanıkların atılı suçu işlediklerini kabul etmemeleri karşısında eylemin gece saatlerinde gerçekleştiğine ilişkin kesin delil olmamasına rağmen TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca artırım yapılarak sanıklar Ş.. Ç.. ve İ.. Y.. hakkında fazla ceza tayini,

2-Sanık Ş.. Ç..'un tekerrüre esas alınan Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2008 gün ve 2008/126-810 sayılı ilamının kesinleşme tarihinin 21.11.2008 olması ve yargılamaya konu olayın bu tarihten önce 05.08.2008 tarihinde gerçekleşmiş olması nedeniyle tekerrür koşullarının oluşmadığının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. Y.. müdafiinin ve sanık Ş.. Ç.. temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

III-Sanık K.. B.. hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanık K.. B..'ın 12.12.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması, Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay CGK'nın 05.03.2013 günlü, 2012/1-1560 esas ve 2013/81 karar sayılı ve aynı günlü 2013/8-131 esas ve 2013/75 karar sayılı içtihatlarında da belirtildiği üzere, temyiz incelemesinden önce sanığın ölmesi hâlinde, müsadereye tâbi eşya olsa bile 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca, hükmün bozulmasıyla yetinilmesi, müteakip işlemlerin ise; mahkemesince yapılması gerektiğinin gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık K.. B..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31192, Karar No: 2014/28340, Tarih: 29.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/31192 E.  ,  2014/28340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ)MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Temizlik Taah.A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 29.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1092, Karar No: 2014/4016, Tarih: 06.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1092 E.  ,  2014/4016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2012

NUMARASI : 2012/432-2012/386

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gereği yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde münavebeye alınan domatesin dekar başına veriminin 4750 kg olmasına karşın 5800 kg alındığı ve dava konusu taşınmazda objektif artışa dayalı bir artırım gerekmediği için bozma yapıldığı halde, mahkemece bozma sonrası yapılan hesaplamada domatesin dekar başına veriminin bozma öncesindeki gibi 5800 kg olarak alınarak hesaplama yapılıp buna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8421, Karar No: 2012/14834, Tarih: 02.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8421 E.  ,  2012/14834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/03/2010 tarih ve 2006/247-2010/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin acentesi olduğunu, davalının acentelik sözleşmesini haksız olarak feshettiğini,bu itibarla müvekkilinin barkot makinesi bedeli, iki adet el terminali bedeli, iki adet program bedeli, çalışanlara ödenmek zorunda kalan tazminat bedeli, işkaybı ziyan bedeli, işyerinin kapanması ve taşıma gideri bedeli, kota birimi hakedişi, davalı tarafından ceza adıyla kesilen bedeller, yine davalı tarafın haksız bir surette kırtasiye, personel kıyafeti, sarf malzemeleri bedeli adı altında kestiği bedeller, doğu projesi adı altındaki proje nedeniyle uğranılan zarar ve ziyanlar olmak üzere toplam 272,898,00 TL zararının bulunduğu belirtilerek bu miktardan şimdilik 32.998,00 TL'nın tahakkuk tarihlerinden itibaren ticari faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini, teminat olarak verilmiş 50.000,00 USD tutarındaki bononun taraflarına teslimini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, acentelik ilişkisinin sona ermesini müteakip alacak-borç tetkikinin yapıldığını, kayıtlara göre davacının 4.475,53 TL alacaklı olduğunun görülmesi üzerine bu miktarın kendisine ödendiğini, dava dilikçesindeki taleplerin kabulünün mümkün olmadığını, müvekkilinin defterlerinin münhasır delil olduğunu, sözleşmenin davalı tarafından tek taraflı değil tarafların karşılıklı mutabakatları ile son bulduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından bir adet barkod makinesi, ikişer adet el terminali ve bilgisayar programının fesih tarihi itibariyle tespit edilen değerinden daha önce ödenen miktarının indirilmesiyle bulunan 7.911,75 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamın dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamın dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında aktedilen acentelik sözleşmesinin 17. maddesi 4. fıkrası hükümlerine göre davacı, yazılım programları ve barkod makinesi bedellerinin tümü ile el terminali bedelinden davalının kabul ettiği ve davacı tarafa ödediği 714,00 TL'nin dışında kalan kısmı için bir talepte bulunamayacağından belirtilen techizat bedelleri yönünden bilirkişilerce tespit edilen miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/905, Karar No: 2021/697, Tarih: 26.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/905 E.  ,  2021/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2-d, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 31/10/2019 tarihli ve 2018/221 esas, 2019/576 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

1- Karamürsel Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2018 tarihli ve 2017/1538 soruşturma, 2018/195 esas, 2018/195 sayılı iddianamesinde, sanık hakkında yüzde sabit ize neden olacak şekilde taksirle yaralama eylemine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/2-d maddesinin uygulanmasının talep edilmediği gözetilmeden, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeksizin anılan hükmün uygulanmasında,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 89/1. maddesi uyarınca belirlenen 90 gün adlî para cezasından, aynı Kanunun 89/2-d maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması gerekirken bir kat arttırım yapılarak 180 gün adlî para cezasına ve devamında bu cezanın anılan Kanunun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca yapılan 1/6 oranında indirim ve paraya çevrilmesi işlemi neticesinde de 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayininde, isabet görülmediği gerekçeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 16/04/2020 gün ve 94660652-105-41-4728-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2020 gün ve 2020/905 sayılı ihbarnamesi ile ihbar ve dava tevdi kılınmakla;

Dosya içeriğine göre; olay günü sanığın sahiplenmiş olduğu pitbul cinsi köpeğin, katılana saldırdığı olayda, Adli Tıp Kurumunun 22/11/2018 tarihli raporunda; katılan basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığının ancak Karamürsel Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2018 tarihli ve 2017/1538 soruşturma, 2018/195 esas, 2018/195 sayılı iddianamesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/2-d maddesinin uygulanmasının talep edilmediği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeksizin anılan hükmün uygulanması,

Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince verilen temel cezanın, katılanın yaralanmasının niteliğine göre temel cezanın TCK'nın 89/2-b. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılması gerekirken, bir kat arttırılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince verilen temel cezanın, katılanın yaralanmasının niteliğine göre temel cezanın TCK'nın 89/2-b. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılması gerekirken, bir kat arttırılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli ve 2018/221 esas, 2019/576 karar sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6522, Karar No: 2022/8518, Tarih: 03.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/6522 E.  ,  2022/8518 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12861, Karar No: 2018/2755, Tarih: 20.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/12861 E.  ,  2018/2755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerin mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4174, Karar No: 2019/6173, Tarih: 19.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/4174 E.  ,  2019/6173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı kayyım dava dilekçesinde; 37009 ada 13 parsel sayılı taşınmazda paydaş "... Oğlu Hacı ..." payına isabet eden bölümden 165 m²'lik alanın haklı ve geçerli bir neden olmaksızın davalı tarafından ev ve bahçe yapmak suretiyle işgal edildiğini, belirlenen ecrimisil ödemesinin davalıya ihtar edildiğini ancak ödenmediğinden Ankara 25. İcra Müdürlüğünün 2013/2875 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının yaptığı itiraz üzerine takibin durduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, davalının Ankara 25. İcra Müdürlüğünün 2013/2875 Esas sayılı takibine yaptığı itirazın iptali ile % 20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir..

Davalı; kendisinin de taşınmazda hissedar olduğunu ve tapu tahsis belgesi bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; “... davalının paydaşı olduğu taşınmazda fazla kullandığı alanın salt davacıya ait olmaması, başka hissedarların bulunması, davalının iyi niyetli zilyet olduğunun kabulü gerektiği kanaatine varılmış ve buna bağlı olarak ecrimisil alacağına dayalı olarak başlatılan ilamsız icra takibinde ödeme emrine itirazın haklı olduğu..” gerekçeleriyle davanın reddine karar vermesi üzerine, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Ankara 25. İcra Müdürlüğünün 2013/2875 Esas sayılı icra dosyasında yapılan itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; paylı mülkiyete konu, arsa vasfındaki, 1.789 m² yüzölçümündeki (Yeni) 50964 ada 3 parsel sayılı taşınmazda, kendisine kayyım tayin edilen "... Oğlu Hacı ...", davalı ve dava dışı kişilerin paydaş oldukları, ... Oğlu Hacı ...’ın adres ve kimliği saptanamadığından Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29/12/2006 tarihli ve 2006/1059 Esas ve 2006/1160 sayılı kararı ile 3561 sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca Ankara Defterdarının kayyım tayin edildiği, anılan taşınmazda (dava tarihi itibariyle) ... Oğlu Hacı ...’ın 142/1789, davalının ise ( 1367/26835 payının olduğu, mahkemece yapılan keşif sonucu alınan 22/08/2012 tarihli bilirkişi heyeti raporuna göre, davalının 165 m²'lik alanda, ev ve bahçe yapmak suretiyle tasarrufta bulunduğu, ecrimisil talep edilen 22.08.2007 ile 28.08.2009 tarihleri arasında (eski 37009 ada 13 parselde) 5 m2’lik hissesine karşılık 160 m2 fazla alan kullandığı anlaşılmaktadır.