muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5419, Karar No: 2019/15867, Tarih: 11.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5419 E.  ,  2019/15867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Yabancı uyruklu sanığa ilişkin nüfus kaydı ya da pasaportunun onaylı bir örneği ile adli sicil kaydının İnterpol Daire Başkanlığı aracılığı ile getirtilip bu kimlik bilgileri ve adli sicil kaydına göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 90,75 TL değerinde içkinin ücretini ödemeden marketten çıkarken yakalanan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; 90,75 TL değerinde içkinin ücretini ödemeden marketten çıkarken yakalanan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Suç tarihinin 05/01/2014 olması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda 142/1-b. maddesini yürürlükten kaldırıp ve 142/2-h. maddesini yürürlüğe koyan 6545 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinin 28.06.2014 olması karşısında, sanık hakkında TCK'nun 142/1-b maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken, suç tarihi itibarıyla henüz yürürlükte bulunmayan ve daha fazla cezayı içeren TCK'nun 142/2-h maddesi gereğince hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

4)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5)Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin ''Ayrı ayrı'' yerine, "Eşit şekilde'' alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, lehe bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık Ali Jafari’ye SİRAYETİNE, 11/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16200, Karar No: 2008/518, Tarih: 28.01.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16200 E.  ,  2008/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, kadastro sırasında davalı Hazine adına tespit ve tescil edilen 4 parsel sayılı taşınmazın köyleri ile ... Köyü arasında müştereken yararlanılan mera olduğunu ileri sürerek kaydın iptali ve sınırlandırma isteminde bulunmuştur.

Davalı Hazine taşınmazın firari ve yitik kişilerden intikal eden Hazinenin özel mülkiyetindeki yerlerden olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davaya fer-i müdahil olarak katılan ... Tüzel Kişiliği 4 parsel sayılı taşınmazın davacı köyle müşterek meraları olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece mera olduğu saptanan taşınmazın hazine adına olan kaydının iptali ile davacı ve fer-i müdahil tarafından kullanılan mera olduğunun mera olarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hükmü davalı Hazine temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile uyulan bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna göre Hazinenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesinde belirtildiği üzere mera olarak saptanan bir yerin sınırlandırılması, parsel numarası verilerek yüzölçümü hesabının yapılması ve mera vasfıyla özel siciline yazılması gerekir. Mahkemece bu kural bir yana bırakılarak 4 pareselin özel siciline değil de «tapuya kayıt ve tesciline» karar verilmesi doğru değildir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekirse de, düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı Hazinenin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. bent uyarınca kabulü ile temyiz olunan kararın hüküm fıkrası 2. bendinin karardan bütünüyle çıkartılarak, yerine «... İli ... İlçesi ... Köyü 4 numaralı parselin kullanım hakkı ... ve ... Köylerine ait olmak üzere 3402 sayalı Kadastro Kanunun 16/B maddesi gereğince mera vasfıyla sınırlandırılmasına, ve özel siciline bu niteliği ile yazılmasına» cümlesinin yazılmasına ve hükmün HUMK.nun 438/VII maddesinde DÜZELTİLEREK DEĞİŞTİRİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 28.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15039, Karar No: 2015/10237, Tarih: 09.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/15039 E.  ,  2015/10237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; 1.83 promil alkollü olan otomobil sürücüsü sanığın, şerit ihlali yaparak, asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği kaza sonucu diğer otomobilde yolcu olarak bulunan mağdurların yaralanmasına neden olduğu olayda; sanığın eylemi şikayete tabi olmakla birlikte, uzlaşmaya tabi olduğu, mağdurlar ... ve ...'un sanıktan şikayetçi oldukları ve sanık ile uzlaştıkları,soruşturma aşamasında uzlaşmanın gerçekleşmesi nedeniyle taksirle yaralama suçundan kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi karşısında; taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarının sanığın tek bir eylemi ile meydana geldiği, taksirle yaralama suçundan uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğide gözetilerek sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12300, Karar No: 2007/11364, Tarih: 26.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12300 E.  ,  2007/11364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada Ödemiş 2. Sulh Hukuk ile İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, ... Eğitim Hastanesi...’de ölen ... ...’ın açık adresinin belli olmadığı, Ödemiş... Köyü Nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkemenin Ödemiş 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Ödemiş 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24520, Karar No: 2014/7771, Tarih: 22.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24520 E.  ,  2014/7771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/189802

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2009

NUMARASI : 2008/837 (E) ve 2009/713 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 22.03.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2076, Karar No: 2016/3639, Tarih: 14.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2076 E.  ,  2016/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat.... ile davalı vekili avukat Ş.... gelmiş olup, duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince,işin bitim tarihinin sözleşme tarihinden itibaren 1000 gün olarak tespit edildiğini, ancak imar plan tadilatı yapılması nedeniyle, plan değişikliğinin davacı yükleniciye tebliğ-teslim edildiği tarihten itibaren sürenin başlatılması gerektiğini ileri sürerek, muarazanın giderilerek iş bitim süresinin açıklanan tarihten başlatılmasının tespitini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamından, davacı yükleniciye imar değişikliğinin tebliğ edildiğine dair belge sunulamadığı gerekçesiyle, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 20.04.2011 günlü sözleşmenin 15. maddesine göre işin süresi yer teslimi sayılan sözleşme tarihinden itibaren 1000 takvim günü olarak geçici kabule hazır getirilecek şekilde kararlaştırılmıştır. Ne var ki, yüklenici işe başlayacağı sırada imar tadili gündeme gelmiş ve arsa sahibi lehine oluşan bu durum 31.05.2011 tarihinde arsa sahibine bildirilmiş, arsa sahibinin başvurusu üzerine de imar tadilatı gerçekleştirilerek 13.02.2012 tarihinde onaylanarak kesinleşmiştir. İmar tadilatındaki süreci bizzat arsa sahibi takip etmiş, bu hususta yükleniciye herhangi bir vekalet verildiği de ileri sürülmemiştir. İmar planı tadilatı onayının gerçekleşmesinden sonra arsa sahibinin değişikliği 09.03.2012 tarihinde teslim ettiği iddia edilmişse de, bu iddia ıspat edilememiştir. İmar tadilatının kesinleşmesinden sonra inşaatın gerçekleştirilmesi için gerekli işlemlere başlanabileceği dikkate alındığında, yüklenicinin 13.02.2012 tarihi itibariyle TBK'nun 471. maddesinde düzenlenen özen ve sadakat borcu da nazara alınarak süreci takip ederek işe başlaması gerektiğinden anılan tarihten itibaren 1000 takvim günü yükleniciye süre verilmesi ve bu suretle taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi yönünde hüküm tesisi gerekirken, bu yönler dikkate alınmaksızın hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

İzah edilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

İzah edilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10188, Karar No: 2021/16500, Tarih: 12.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10188 E.  ,  2021/16500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’e karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

I - Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...’e karşı işlenen konut dokunulmazlığının ihlali ile mağdur ...’a karşı işlenen hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi üzerine itiraz mercii olan İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2016 tarihli, 2016/701 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II – Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdur ...’e karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk ...’in nüfus kaydına göre 25/05/2000 doğumlu ve suça sürüklenen çocuk ...’in nüfus kaydına göre 03/06/2000 doğumlu olup 18 yaşını doldurmamış olmaları nedeniyle 11/02/2015, 15/10/2015, 23/10/2015, 11/11/2015 ve 13/11/2015 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2659, Karar No: 2015/2564, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2659 E.  ,  2015/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/17700, Karar No: 2013/18390, Tarih: 03.07.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/17700 E.  ,  2013/18390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankanın Kırıkkale merkez şubesinden konut kredisi kullandığını, bu kredinin kullanılması sırasında davalı tarafından kendisinden dosya masrafı adı altında 2.334,00 TL nin hukuka aykırı olarak alındığını belirterek toplam 2.334,00 TL' nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320/1 maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle maddenin uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu

hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu nedenle, tarafların hukuki dinlenilme hakkı nedeni ile ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve açıklamalar dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 3.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43966, Karar No: 2015/26128, Tarih: 22.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/43966 E.  ,  2015/26128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen ihtiyati haciz talebinin kabulüne ilişkin karara itirazın reddine dair verilen kararın, Yargıtay'ca incelenmesi İtiraz Eden (davalı) vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karşı taraf (Davacı) vekili, müvekkilinin 21.12.2011-28.11.2014 tarihleri arasında davalıya ait kırtasiyede satış ve pazarlama elemanı olarak çalıştığını, 2014yılı 8.ayından itibaren maaşlarının eksik ve düzensiz ödendiğini, yıldırma politikası uygulanarak tuhaf davranışlar sergilendiğini, bu nedenle iş sözleşmesini 1475 sayılı Yasa'nın 14/5.maddesine göre feshettiğini, aylık ücretinin 2500,00 TL olduğunu, 2,5 aylık ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, fazla mesai yaptığını iddia ederek 6.250,00 TL ücret, 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL fazla mesai, 250,00 TL milli bayram ve genel tatil çalışma ücret alacaklarının tahsilini aynı zamanda....,...,.... plaka sayılı araçlara davalının mali durumunun bozuk olması, çeklerini kırdırması nedeni ile ihtiyati haciz konulmasını talep etmiştir.

Davalı (itiraz eden )vekili, davacının namazı bahane ederek her namaz vakti 1 saat işyerini terkettiğini, devamsızlık yaptığını, habersiz sipariş verdiğini, işverene saygısız davrandığını, ücretinin ödendiğini, ödenmemiş ücretinin kalmadığını, yıllık izinlerini kullandığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece 23.12.2014 tarihinde tensip tutanağının 11 numaralı bendindeki ara kararla alacağın varlığı ve miktarının yargılamayı gerektirmesi nedeni ile talebin reddine karar verilmiştir. 04.06.2015 tarihli duruşmada taraf tanıkları dinlenmiş, yıllık izin belgeleri ile ilgili imza inkarı nedeni ile imza incelemesi ile gerekli usuli işlemler yapılmaya başlanmıştır. Ayrıca emsal ücret araştırması da yapılmıştır.

Davacı vekili 02.11.2015 tarihinde davalının mali durumun bozuk olması, çeklerini kırdırması ve işyerini boşaltması nedenleri ile araçların plakalarının ihtiyaten haczini talep etmiştir 02.11.2015 tarihinde mahkeme dilekçe üzerine el yazısı ile yazmak sureti ile alacağın varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirdiğinden talebin ikinci kez reddine karar vermiştir. Talebin reddinden sonra davacı vekili, davalının muhasebecisi.... adına .... Kırtasiye Turizm Tekstil Sanayi ve Tic. Ltd. Şirketi adında muvazaalı olarak bir şirket kurup işyeri açarak eşyaları buraya taşıdığını, boş olan davalı işyerine (.... Mah. .... Caddesi.... Apartmanı No:48/2) kardeşinin eşinin Zoralım Bilgi Sistemleri Bilgisayar Kırtasiye İnternet İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketi adında bir şirket kurduğunu, açıkça muvazaalı işlemler yaptığını, mal kaçırdığını, dosyada tanıkların dinlendiğini, davanın bilirkişi aşamasında olduğunu belirterek araçların plakalarının ihtiyaten haczini talep etmiştir.