muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17061, Karar No: 2014/13328, Tarih: 10.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17061 E.  ,  2014/13328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2013

NUMARASI : 2008/608-2013/173

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/11/1996-15/03/2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalı apartman işyerinde 01.11.1996 – 15.03.2008 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında geçen ve davalı Kurum'a bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı tarafından düzenlenen işe giriş bildirgesi bulunmadığı, davacının 01.12.2005 – 14.03.2008 tarihleri arasında davalı apartmandaki çalışmalarının davalı Kurum'a bildirildiği, 2005/12 – 14.03.2008 tarihleri arasına ilişkin davalı apartmanın dönem bordrolarının dosya arasına alındığı ve bordrolarda davacıdan başka çalışan bildirilmediği, apartmanın bulunduğu mahalle muhtarı tarafından davacının 10.10.1996 tarihinde davalı apartmanda oturduğunun bildirildiği, komşu işyeri tanıklarının araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; öncelikle davacının çalıştığını iddia ettiği apartmanda kat mülkiyeti oluşturulup oluşturulmadığı, davalı olarak tebligat yapılan yöneticinin gerçekten davalı işyerini temsil yetkisi bulunup bulunmadığı araştırılmadan, kat mülkiyeti yok ise tüm kat

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; öncelikle davacının çalıştığını iddia ettiği apartmanda kat mülkiyeti oluşturulup oluşturulmadığı, davalı olarak tebligat yapılan yöneticinin gerçekten davalı işyerini temsil yetkisi bulunup bulunmadığı araştırılmadan, kat mülkiyeti yok ise tüm kat

malikleri davaya dahil edilmeden, davalı işyerinin bir apartman olduğu ve apartman sakinlerinden genel giderler için aidat toplanıp toplanmadığı, bu giderler içerisinde davacıya yapılan bir ödeme bulunup bulunmadığı araştırılmadan, gelir-gider defterleri ile diğer resmi belgeler dosya içerisine alınmadan, talep edilen dönemde apartmanda oturan kiracı ve ev sahipleri tespit edilip tarafların gösterdikleri tanıklar haricinde re'sen seçilecek kişiler dinlenilmeden, ayrıca davacının talep ettiği dönemde davalı işyerine komşu işyeri sahipleri ile bu işyerlerinde çalışan ve kayıtlara geçmiş kişiler ile komşu apartmanlarda kapıcı olarak çalışan kişiler de zabıta marifeti ile tespit edilip dinlenilmeden, davacının çalışmasının kapsamı belirlenip part-time olup olmadığı değerlendirilmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan E.. A..'a iadesine, 10/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10598, Karar No: 2014/1869, Tarih: 13.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10598 E.  ,  2014/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Yalova İli, Çınarcık İlçesi, Teşvikiye XVII sayılı 2/B parselinin 3402 sayılı Kanunun Ek-4 maddesi ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün 2009/15 sayılı genelgesi uyarınca yapılan kadastro çalışması sırasında, taşınmazın 144 ada 1 parsel, 145 ada 1 ve 2 parseller ve 145 ada 3 parsel sayılı taşınmazlara ayrıldığını, 145 ada 1 parsel sayılı taşınmaz dışındakilerin yayla olarak tesbit görmesine rağmen, 145 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman olarak tesbit gördüğünü aynı zamanda bu taşınmazların tamamının beyanlar hanesinde "6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır" şerhinin mevcut olduğunu belirterek Teşvikiye Köyü 145 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman olan cinsinin iptali ile yayla olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dava konusu 145 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1944 yılında yapılan ve 1947 yılında kesinleşen ilk orman tahdidinde tamamının Devlet Ormanında kaldığı, toprak tevziine tâbi tutulmadığı, 1744 sayılı Kanunun 2. maddesi uygulamasına 24/12/1979 tarihinde başlandığı, işin bitirilerek 26/11/1982 tarihinde ilân edilmesine rağmen, itirazlar incelenmediği için kesinleşmediği, bilahare 9/5/1986 tarihinde 3302 sayılı Kanunun 2/B uygulamasına başlandığı işin bitirilip, sonuçlandırılıp 04/05/1989 tarihinde İstanbul Valiliğince onanarak ilân edilip altı ay sonra 17/01/1990 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen 2/B uygulamasında dava konusu parselin PXVII nosu ile ... adına orman rejimi dışına çıkarıldığı ve kullanıcısının ise köy tüzel kişiliği olduğunun belirtildiği, dava konusu parselin kuzeyi ve batısındaki tescil harici taşınmaz ile dava konusu taşınmazın ağırlıklı olmak üzere kayın, çam ve meşe ağaçları ile tam kaplı olduğu, taşınmazın batı-doğu istikametinde %15-20 eğime ve beşinci grup orman toprağına sahip olup eylemli orman vasfında olduğu belirtilmekle dava konusu taşınmazın halen eylemli durumu itibariyle Devlet Ormanı vasfını koruduğundan bahisle davanın reddi ile 145 ada 1 parselin tesbit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, mahkemenin 17/12/2012 tarihli hükmü, davalı ... Yönetimi vekilince temyiz edilmiştir.

Orman Yönetimi, aleyhine hüküm kurulmadığı gibi, 2/B şerhinin kaldırılması amacıyla davaya 3402 sayılı Kanunun 26/D maddesi gereğince müdahale dilekçesi vermişse de, ilk davadan bağımsız ayrı bir dava olan aslî müdahale davası için ayrı harç (başvurma harcı ile peşin harç ve ilâm harcı) yatırılması gerektiği halde, bu dilekçesinin harçlandırılmadığı anlaşıldığından temyiz dilekçesinin REDDİNE, 13/02/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14601, Karar No: 2012/2958, Tarih: 26.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/14601 E.  ,  2012/2958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanıkların eylemlerini Adli Emanetin 2006/451 sırasında kayıtlı tahta ve sopayla gerçekleştirdiklerinin kabul edilmesine rağmen haklarında TCK 6/1.f maddesi gereğince 86/3.e. maddesinin tatbik edilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların eylemlerini Adli Emanetin 2006/451 sırasında kayıtlı tahta ve sopayla gerçekleştirdikleri kabul edilerek müsaderelerine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamenin sopa ve tahtanın müsadere edilmemesi gereği sebebine dayanan 'bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak;

Sanıkların üzerlerine atılı suç için TCK 53/1-c maddesi hükmünün aynı kanunun 53/3 maddesine göre kendi alt soyları bakımından şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde infazın tamamlanmasına kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının “5237 sayılı yasanın 53/1-a,b,d,e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde; Tehdidin işleniş şekliyle ilgili olarak mahkeme kararında bir çelişki bulunmaması ve mahkemece suçun maddi öğesi olarak kabul edilen 'balta ile kafanızı kıracağım' sözünün vücut bütünlüğüne yönelik bir saldırı tehdidi olması karşısında, tebliğnamenin belirtilen hususlarda 'bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine.

Ancak Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca CMK'nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13614, Karar No: 2020/2132, Tarih: 04.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/13614 E.  ,  2020/2132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğe Dayalı Tapu Tescil

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 18.10.1975 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları esnasında mülga 766 Sayılı Tapulama Kanununun 2. maddesi gereği tespit harici bırakılan ve hakkında kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazlar hakkında açılan tescil ile bu nitelikteki taşınmazların daha sonra her ne suretle olursa olsun tapuya kaydedilmesi nedeniyle açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 10.01.2020 tarihli ve 1 sayılı kararı ile hazırlanan, 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı kararı ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilen, 28.01.2020 tarihli ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 04.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20368, Karar No: 2016/12808, Tarih: 15.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/20368 E.  ,  2016/12808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Tacir olan taraflar arasında, davalı şirketçe satılan araçların temizlik vb işlerinin davacı tarafça yapılmasına dair 31.07.2014 ve 18.09.2014 tarihli hizmet alım sözleşmeleri bulunmakta olup, uyuşmazlık ve hüküm; iş bu hizmet alım sözleşmelerinden kaynaklanan alacak için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 23. Hukuk Dairesinindir.

Ne var ki dosya, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmiş olduğundan, 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 Sayılı Yasanın 21. maddesi ile değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanununun 60/3 maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 15.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17796, Karar No: 2018/7507, Tarih: 23.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17796 E.  ,  2018/7507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmü kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000,00 TL, adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin işyerinden 50,00 TL çalındığının anlaşılması karşısında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde 12-15 yaşları arasında bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31. maddesinin 2. fıkrası uyarınca işlediği işyeri dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda uzman doktor raporu alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hırsızlık suçu için alınan rapora dayanılarak eksik kovuşturma ile yargılamaya devamla işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

3-Suça sürüklenen çocukların payına düşen yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde, suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1179, Karar No: 2017/1378, Tarih: 25.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1179 E.  ,  2017/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma amacıyla öldürme, nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : 1- TCK.nun 82/1-h, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası

2-TCK.nun 149/1-a-c, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kasten öldürme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetine dair Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2012 tarih, 2010/332 esas, 2012/260 sayılı kararıyla Dairemizin 24/09/2013 gün ve 2013/3247 esas, 2013/5091 karar sayılı ilamıyla konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden onanmasına karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/04/2017 gün ve KD-2017/13060 sayılı yazısı ile sanık hakkında ayrıca yağmaya teşebbüs suçundan dava açıldığı ve konut dokunulmazlığını ihlal suçunun bu suçun ağırlaştırıcı sebebi olmasından dolayı bağlantı sebebiyle birlikte değerlendirilmesi gerektiğinden konut dokunulmazlığını ihlal suçu hakkında verilen onama kararının kaldırılması gerektiğinden bahisle itirazda bulunulduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün, 2012/726-532 sayılı Kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında” Yasanın 99.

maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden Dairemizin 24/09/2013 gün ve 2013/3247 esas, 2013/5091 karar sayılı ilamının "A" bendinde yer alan konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden onanmasına dair İTİRAZIN KABULÜNE, kararın "A" bendinin bu suç yönünden kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden Dairemizin 24/09/2013 gün ve 2013/3247 esas, 2013/5091 karar sayılı ilamının "A" bendinde yer alan konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden onanmasına dair İTİRAZIN KABULÜNE, kararın "A" bendinin bu suç yönünden kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü;

Dairemizin 24/09/2013 gün ve 2013/3247 esas, 2013/5091 karar sayılı ilamıyla "Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın yanında hakkında "suç tarihinde fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamaması ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olması" nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen küçük Emincan olduğu halde bisiklet ile Ceyhan ilçe merkezine gittiği sırada yol üzerinde bulunan maktulün evine gittikleri ve maktul ile birlikte çay içtikten sonra maktulün salça ve benzeri ürünler satması nedeni ile parası olduğunu düşündüklerinden kendisinden 50 TL para istedikleri, maktulün "para yok" dediği, sanığın, o zaman televizyonunu alırız dediği ve televizyon ve halıyı almak istediği sırada maktulün karşı çıkması üzerine sanığın, maktulün kafasının arka kısmına 2 kez alın kısmına da bir kez keserle vurduğu, maktulün yere düşmesi nedeni ile kaçtıkları, sonra maktulün ölüp ölmediğini kontrol etmek için döndüklerinde maktulün kuru sıkı tabanca ile havaya ateş etmesi nedeni ile kaçtıkları, maktulün sonradan olaya bağlı künt kafa travması, beyin kanaması, beyin hasarına bağlı hemipleji ve gelişen komplikasyonlar nedeni ile öldüğü olayda; "Sanığın ilk baştaki amacının yağmaya yönelik olduğu ve maktulün itirazı üzerine keser ile kafasına vurduğu" kabul edildiği halde; sanık hakkında işlediği iddia edilen yağmaya teşebbüs suçundan gereğinin takdir ve ifası amacıyla Cumhuriyet Savcılığına ihbarda bulunulması ve dava açıldığı takdirde aralarındaki hukuki bağlantı nedeni ile davaların birleştirilmesi, kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmemesi, adli emanetin 2010/791 sırasında kayıtlı kuru sıkı tabanca ve ekleri ile kurusıkı fişek ve kovanların maktule ait olduğu halde maktul mirasçılarına iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi" gerekçeleriyle hükmün bozulduğu ve bozma sonrası mahkeme tarafından sanık hakkında yağma amacıyla kasten nitelikli öldürme ve nitelikli yağmaya teşebbüs suçlarından ayrıca karar verildiği anlaşılmış ise de, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı doğrultusunda konut dokunulmazlığını ihlal suçunun yağma suçunun nitelikli hali olması karşısında yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeple, diğer hükümlerin bağlantı sebebiyle tebliğnamedeki düşünceden farklı olarak BOZULMASINA, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.