muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3402, Karar No: 2020/195, Tarih: 09.01.2020

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Tüm bu nedenlerle, çoğunluk kararının dayanağı yasa hükmünün, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddesi uyarınca itiraz yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması ve buradan çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği kanısında olduğumuzdan çoğunluğun bozma düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/19515, Karar No: 2013/4021, Tarih: 06.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19515 E.  ,  2013/4021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan vekili tarafından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Katılan vekili 02/07/2008 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçtiğinden sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden inceleme yapılmasına yer olmadığına,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sağlık Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği’nin 37.maddesinde “Yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkanları çerçevesinde tahsil ederler” hükmü yer almaktadır. Yine 2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin;

Birinci maddesinde, “Acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları, acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleyi kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır” denilmektedir.

Yedinci maddesi uyarınca da, acil olarak sağlık kuruluşuna müracaat eden hastaların acil tıbbi müdahale ve tedavileri yapılırken hiçbir surette tedavi masraflarının nasıl karşılanacağı sorgulanmayacak ve hizmet bedelinin tahsili ile ilgili işlemler acil müdahale sağlandıktan sonra yapılacaktır.

Yedinci maddesi uyarınca da, acil olarak sağlık kuruluşuna müracaat eden hastaların acil tıbbi müdahale ve tedavileri yapılırken hiçbir surette tedavi masraflarının nasıl karşılanacağı sorgulanmayacak ve hizmet bedelinin tahsili ile ilgili işlemler acil müdahale sağlandıktan sonra yapılacaktır.

Dokuzuncu maddesinde ise, “Herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir. Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanununun 32 nci, 5393 sayılı Belediye Kanununun 38'inci ve 60'ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 18.maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır” hükmü yer almaktadır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olayda;

Sanığın, balık yedikten sonra karnı şişip nefes almakta zorlanan babası ... acil olarak Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastahanesine götürdüğü, dayısı ...'a ait yeşil kart karnesini herhangi bir sosyal güvencesinin ve sağlık karnesinin olmaması nedeni ile kullanmaları karşısında, sanığın babası ...'ın hiçbir sosyal güvencesinin olmaması ve ödeme gücünün bulunmaması nedeniyle kendisinden acil sağlık hizmet bedellerinin alınamayacağı ve bu nedenle herhangi bir zararın söz konusu olmayacağı anlaşılmakla, sanığa atılı suçun unsurları bakımından oluşmadığı anlaşılmakla sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1158, Karar No: 2015/2506, Tarih: 06.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1158 E.  ,  2015/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 14. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.04.2013 gün ve 2009/773 E., 2013/416 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan Temay Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 12.07.2013 gün ve 2013/14511 E., 2013/17506 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, dava konusu alacak miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yasa yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş; anılan Kanunun 450.maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, 6100 Sayılı Kanuna geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici madde 3 (Ek:31.03.2011– 6217/30 md.) göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.9.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427’nci ilâ 454’ncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bilindiği üzere, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar yıllar itibariyle arttırılmıştır.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

Şu durumda; bir mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği veya Yargıtay kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı belirlenirken, temyiz ya da karar düzeltme hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; temyiz yada karar düzeltme istemine konu karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise, ona bağlı kalınmalıdır.

Buradaki "karar" teriminin, mahkemenin, Özel Daire bozmasına karşı verdiği direnme kararını ve ayrıca Hukuk Genel Kurulu’nun verdiği kararı da kapsayacağında duraksama bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Dava, işçilik alacağı istemine ilişkindir. Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 09.12.2013 tarihinde, uygulanacak temyiz (kesinlik) sınırı 1.820,00:-TL’dir. Uyuşmazlığı oluşturan direnme kararına konu fazla çalışma ücreti alacağı miktarı, açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan karara karşı temyiz yasa yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalılardan Temay Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalara göre davalılardan Temay Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazının REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 06.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8159, Karar No: 2015/10157, Tarih: 02.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8159 E.  ,  2015/10157 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Silivri Aile Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2013/108-2013/108

İHBAR EDEN : Büyükçekmece 3. Aile Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : A.. Ç..

VELİ : E.. Ç..

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Büyükçekmece ve Silivri Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 4787 ve 5133 sayılı kanunlar uyarınca çocuk mallarının korunmasına ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun velayet, vesayet, miras hükümlerinin uygulanmasına ilişkin Tüzüğün 4. maddesinde, “çocuk mallarının korunması ile ilgili talebin değerlendirilmesinde yetkili mahkeme, sağ kalan veya velayeti kendisine verilen velinin yerleşim yerindeki aile mahkemesidir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Büyükçekmece Aile Mahkemesince, hükümlü A.. Ç..'ın, velisi olan E.. Ç..'ın UYAP'ta kayıtlı yerleşim yerinin “F.., S.. Mahallesi, Ş... A.. Caddesi, No: 50, S.../İ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Silivri Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Silivri Aile Mahkemesi ise, Büyükçekmece yargı sınırları içinde bulunan “M.. Ç.. Mahallesi, B... Apartman, D.1, E../İ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosyada bulunan Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09/11/2012 gün ve .. E. - 1292 K. sayılı kısıtlama kararında, baba E.. Ç..'ın adresinin “ M.. Ç.. Mahallesi, B... Apartman, D.1, E.../İ....” olduğu, UYAP kayıtlarının ise birden fazla adres içerdiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Büyükçekmece Aile Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Büyükçekmece Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4794, Karar No: 2018/10725, Tarih: 03.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/4794 E.  ,  2018/10725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte bozma sonrası savunmasının alındığı 28/03/2017 tarihinde, 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'nin, savunması esnasında müdafii talep etmediğini beyan etmesi karşısında; 14/11/2017 tarihinde müdafiiye yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu ve suça sürüklenen çocuk ...'nin yüzüne karşı 19/09/2017 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre içinde temyiz etmediği anlaşıldığından, yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce görevlendirilen müdafiinin temyiz yetkisinin bulunmadığı nazara alındığında, temyize hakkı olmayan Av. ...'nin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 03/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1980, Karar No: 2025/6589, Tarih: 23.06.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/1980 E.  ,  2025/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/162 E., 2025/110 K.

SUÇ : Yol kesmek suretiyle silahla birden fazla kişi ile yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, hükmolunan ceza miktarı yönünden 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2024 tarihli ve 2019/194 Esas, 2024/420 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-d. uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına (3 kez ayrı ayrı), aynı Kanun'un 109/2, 109/3-a-b. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına (3 kez ayrı ayrı) karar verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 17.01.2025 tarihli ve 2025/162 Esas, 2015/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Gerekçenin akla, mantığa ve dosya içindeki belgelere uygun olmadığına, mahkumiyet için yeterli delilin bulunmadığına, mağdur beyanlarının çelişki olduğuna, sanığın Bala ilçesine gitmediğine, hts kayıtlarının sanık savunmasını doğruladığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, cezaların yüksek belirlendiğine, mahkûmiyet için yeterli delilin bulunmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,23.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5098, Karar No: 2017/8465, Tarih: 30.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/5098 E.  ,  2017/8465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan; beraat

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan; mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1) Olay tarihinde ... PTT Başmüdürlüğünde Personel ve İdari İşler Şefliği Koruma ve Güvenlik Görevlisi olarak görev yapmaktayken, .... PTT Merkezi’nde geçici olarak gişe işlemlerinde çalıştırılan sanık ...’un, sahte imzalar ile başka şahıslara ait TC kimlik numaraları kullanmak suretiyle toplam 204,74 TL bedelli 6 adet sahte havale makbuzu düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında;.... PTT Başmüdürlüğü’nün 30.04.2012 tarih ve 665101/29 sayılı soruşturma raporunda da belirtildiği üzere; ... Parasal Posta İşletme Dairesi Başkanlığı’nın, “PTT Bank İşlem Belgesi ve Kabul/Ödeme Damgaları” konulu 08/04/2005 tarih, 6 sayılı genelgesine göre; yapılacak ödemelerde “…lirayı tam olarak aldım” ibaresi ile ödeme tarihinin yazdırılarak, ödeme yapılan kişinin imzasının alınacağının; yine ... Parasal Posta İşletme Dairesi Başkanlığı’nın 02.01.2009 tarih ve 000004 Sayılı tebliğine göre; ödeme işleminde “… Tutarı (Tutar TL, USD, EURO vb. para cinsi olarak belirtilecektir.) tam olarak aldım” ibaresinin yazılması ve ibraz edilen kimliğinin türünün PTT Bank İşlem Belgesi üzerine yazılarak personel tarafından imzalanacağının belirtilmesi, dosya içerisinde mevcut bulunan bir kısım ödeme belgelerinde yukarıda bahsedilen genelge ve tebliğe uygun şekilde alıcının ödemeyi aldığına ilişkin el yazısı ve imzasının bulunması, dosya içerisinde fotokopileri bulunan suça konu 6 adet ödeme belgesi üzerinde ise böyle bir ibarenin bulunmaması karşısında; suça konu belge asıllarının duruşmada incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde belge asıllarının dosya içerisine konulması, yukarıda belirtilen mevzuat hükümlerine göre belgenin hukuki sonuç doğuran belge niteliğinde olup olmadığı tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13994, Karar No: 2017/1791, Tarih: 27.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13994 E.  ,  2017/1791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/09/2015 tarih ve 2014/209-2015/645 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı şirkete ortak olmak amacıyla 25.000 DM ödediğini, davalı Şirket'in yönetim kurulu başkanı ve üyelerince katılım paylarının, anapara ile birlikte ödeneceği bildirilmesine rağmen bugüne kadar herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, katılım payı olarak ödediği 25.000 DM'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirket olduğunu, TTK'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, davacının ... ... İhtiyaç Maddeleri Pazarlama ve Ticaret A.Ş.'den almış olduğu 07/09/1999 tarihli hisse senedi ile bu şirketin ortağı olduğu, SPK raporlarında davalı şirketin şirket ortaklarına ilişkin ikincil kayıt tuttukları yönünde somut bir verinin bulunmadığı, davacının davalı Şirket'e ortak olduğunun bilirkişi kurulu raporu ile sübut bulduğu, davacının davalıların haksız fiillerini ispatlayamadığı, haksız fiilin ispatlandığı düşünülse bile zamanaşımı sürelerinin geçtiği, davacının şirket ortaklığını, hisse devralmak yoluyla kazandığı, 6762 Sayılı TTK'nın 405/2 maddesinin "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler; tasfiye payına mütaallik hakları mahfuzdur" şeklinde düzenlendiği, bu hüküm uyarınca sermaye şirketlerinde, sermaye olarak şirkete verilenin geri istenemeyeceği, davalı Şirket'in tasfiye halinde bulunmadığı, Türk Ticaret Kanunu'nun anonim şirketler ve pay sahiplerine ilişkin hükümleri karşısında davacının talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve davalı tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkindir.