muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10827, Karar No: 2024/2714, Tarih: 22.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10827 E.  ,  2024/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1066 E., 2021/1927 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması sonrası, Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2020/390 Esas, 2021/189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/1066 Esas, 2021/1927 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanın temyiz sebepleri özetle; sanığın azami hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından suç vasfına, eksik incelemeye ve haksız tahrik hükümlerinin azami hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Aynı işyerinde, katılanın tır şoförü, sanığın da beton pompacısı olarak çalıştıkları, olay günü aralarında işyerinde içki içme meselesinden kaynaklı tartışma çıktığı, tartışmanın büyümesi üzerine sanığın üzerine taşıdığı bıçakla katılanı göğüs ve baldır bölgesinden, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, sanığın katılana yönelik eylemine uyan kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Aynı işyerinde, katılanın tır şoförü, sanığın da beton pompacısı olarak çalıştıkları, olay günü aralarında işyerinde içki içme meselesinden kaynaklı tartışma çıktığı, tartışmanın büyümesi üzerine sanığın üzerine taşıdığı bıçakla katılanı göğüs ve baldır bölgesinden, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, sanığın katılana yönelik eylemine uyan kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, katılan hakkında Sincan Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 28.05.2018 ve 04.03.2021 tarihli adlî raporlar, yazı cevapları, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından herhangi bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın suçta kullandığı bıçağın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği müsaderesi konusunda zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, eksik incelemenin bulunmadığı, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, hedef alınan bölge, katılandaki yaralanmaların niteliği dikkate alındığında suç vasfının doğru şekilde tayin edildiği, katılandan sanığa yönelen eylemin ulaştığı boyut nazara alındığında sanık lehine asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/1066 Esas, 2021/1927 Karar sayılı kararında katılan ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35126, Karar No: 2013/5853, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/35126 E.  ,  2013/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İhbar üzerine gelen kolluğun, suça sürüklenen çocukları müştekiye ait ... Sokak No: ... Keşan adresinde bulunan bahçe içindeki suça konu eşyayı bahçenin dışındaki yolda bulunan at arabasına yüklenmiş vaziyette yakaladıklarının ve suça sürüklenen çocuğun eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki etkin pişmanlık koşullarının tartışılması gerektiğine dair düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen isteme uygun kısmen de aykırı olarak ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8697, Karar No: 2012/14413, Tarih: 10.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8697 E.  ,  2012/14413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :642-132

Dava, trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan aylıklar ile ödemelerin 1479 sayılı Yasanın 63. maddesi gereğince davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde ... hakkında kabulüne, diğerleri hakkında reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalılardan ...’in şoförü olduğu BJ ... 44 plakalı araç ile İstanbul’dan Edirne istikametine seyri sırasında hatalı şerit değiştirme ile karşı şeride geçtiği sırada Edirne’den gelen ... idaresindeki araç ile çarpışması sonucu, Kurum sigortalısı ... ’in vefatı şeklinde gerçekleşen olayda sigortalının haksahiplerine bağlanan aylıklar ile yapılan cenaze gideri ödemesinin tırın maliki ... ile kaza tespit tutanağında sigortası olduğu belirtilen Yeşil Sigortadan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Uyuşmazlık; Kaza tarihinde, kaza tespit tutanagında, araç maliki olarak belirtilen ...’nin işleten sıfatının ve dolayısıyla kaza nedeniyle hukuki sorumluluğunun bulunup bulunmadığı ve aracın sigorta şirketinin Yeşil Sigorta olup olmadığı noktasındadır.

“Konunun sağlıklı çözümü için öncelikle “işleten” teriminin hukuki niteliğinin irdelenmesinde yarar vardır. 2918 sayılı Yasanın 3. maddesinde Araç sahibi; “Araç için adına yetkili idarece tescil belgesi verilmiş veya sahiplik veya satış belgesi düzenlenmiş kişidir.”, İşleten ise: “Araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehni gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir. Ancak ilgili tarafından başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse, bu kimse işleten sayılır.” şeklinde tanımlanmıştır.

Yasada ve öğretide; İşleten sıfatının belirlenmesinde şekli ve maddi ölçütler söz konusudur. Bunlardan şekli ölçüt; satışa esas olan tescil belgesinde, trafik belgesinde, sigorta poliçesi ve vergi kaydında yazılı olmayı, maddi ölçüt ise; araçtan yararlanmayı ve araç üzerindeki eylemli egemenliği ifade etmektedir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasında işleten kavramı ve kimlerin işleten olabileceği belirtilmiştir. Kural olarak aracın trafik tescilinde adına kayıtlı olduğu kişi yani araç sahibi aracı kendi hesabına ve kendisine ait olmak üzere kullanıyor üzerinde çıkar sağlıyorsa aynı zamanda işleten olup, hem şekli hem de maddi anlamda işleten sıfatını alacaktır.

Noterlerin düzenleme yoluyla yaptığı satış ve devir işleminin arkasından yapılacak tescil mülkiyete karine oluşturması bakımından önem taşır. Kuşku olan durumlarda aracın malikine işleten gözüyle bakılmalı ve buna ağırlık verilmelidir.

Varsayımlı işletenlik olarak öğretide adlandırılan ve 2918 sayılı Kanunun 3. maddesinde düzenlenen kavramı da açıklamakta yarar vardır. Bunun temelinde yasanın muvazaalı (danışıklı) işlemlere karşı zarar görenleri koruma amacı yatmaktadır. Yasa koyucu aracın kayden maliki başkası görülse bile üçüncü bir kişi tarafından aracın kendi nam ve hesabına işletildiğinin, araç üzerinde fiili tasarrufta bulunulduğunun ilgilisince ispatı halinde bu kimsenin de işleten sayılacağını ifade etmektedir. Burada kazanılan işleten sıfatı değil işleten gibi sorumluluktur...” belirtilmiştir.

“…araç sahibinin işleten olması, “aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiği ve araç üzerinde eylemli olarak egemenliği kullandığı” karinesine dayanır. Bu nedenle, tersi kanıtlanmadıkça araç maliki işletendir… Araç sahibinin işleten olduğu eylemli belirtiye (karine ip ucu) dayanmasına göre, tersi her türlü kanıtla kanıtlanabilir; asıl olan işletenin sorumluluğudur. Kamusal kayıtlara göre araç maliki olan (davalı), aracı mülkiyeti koruma (muhafaza) kaydıyla sattığını ya da kiraya ya da ariyet ya da rehin olarak verdiğini ya da araç üzerinde ekonomik çıkarın ve eylemli egemenliğin bir sözleşmeyle veya haksız eylemle varsayımsal işletene geçtiğini ileri sürerek işleten olmadığını kanıtlayabilir.”(... Aşçıoğlu, Trafik Kazalarından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları, Ankara 2008, s.10 ve 14).

Somut olaya gelince de; Kaza tespit tutanağında araç maliki olarak ...’nin belirtildiği, yine aracın gümrük kapısında giriş çıkış kayıtlarında firma adı hanesinde ... yazılı olduğuna göre öncelikle bu kayıtların neye dayanılarak yazıldığı ve ...’nin açılımı sorulmalı, aynı tırın kaza tespit tutanağında OD ... SN plakasının da bulunduğu ve bu araca ilişkin yabancı dille düzenlenmiş bir belgenin ceza dosyası içinde bulunduğu anlaşıldığına göre, yeşil kart sistemine tabi olan tırın, Emniyet Müdürlüğü ve gümrük kapılarındaki kayıtları her iki plakadan sorularak ve T. Reasürans Şirketleri Birliği Garanti Sigorta fonundan da sorularak, gerektiğinde davalı sürücü Gürbüz’ün de beyanına başvurularak, aracın hangi sigorta tarafından sigortalandığı tespit edilmeli, bu belgelerden de yararlanarak aracın malikinin kim olduğu araştırılmalıdır.

Yapılacak araştırmayla, davalı ...’nin işleten sıfatını haiz bulunmaması durumunda, araç maliki olan davalının 1479 sayılı Kanunun 63. maddesi kapsamında kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı gözetilerek, kazanın meydana gelmesindeki kusur payı uzman bilirkişi marifetiyle araştırılarak ,belirlenecek sigorta şirketi ile birlikte sorumlulukları değerlendirilerek, sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın kısmen reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18661, Karar No: 2013/1017, Tarih: 25.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/18661 E.  ,  2013/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna düşen sigortalıya bağlanan peşin değerli gelir ile yapılan ödemenin, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 12.05.2009 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna düşen sigortalıya ödenen gelirler ile, yapılan ödemelerin rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir. Anılan maddede yer alan, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/862, Karar No: 2015/1570, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/862 E.  ,  2015/1570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/2233, Karar No: 2019/10719, Tarih: 11.11.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2233 E.  ,  2019/10719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Olay günü ölen ...'ın sanığa ait ikametin tadilinde işçi olarak çalışmaya başladığı, kurulan iskelenin üzerinde bulunan ağaç dallarını kesmek isterken dengesini kaybetmek suretiyle kafa üstü yere düştüğü, ardından ilk önce İslahiye Devlet Hastanesine, oradan da hayati tehlike kaydıyla Gaziantep 25 Aralık Devlet Hastanesine sevk edildiği, burada bir süre tedavi gördükten sonra 30.06.2013 tarihinde vefat ettiği, 25/06/2013 tarihli Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağı ile; olaya konu inşaatın çevresinde iskele kurulu olduğu, kurulan iskelenin çevresinde güvenlik şeridi olmadığının, yine inşaat etrafında uyarıcı herhangi bir levhanın bulunmadığının tespit edildiği, ...'ın bilgi sahibi sıfatıyla alınan beyanında, sanık ile evin tadilatı hususunda kabala usülde anlaştıklarını, ölen ...'la da işçi olarak çalışması yönünde şifaen anlaştıklarını ifade ettiği, Gaziantep Ali Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 13/10/2014 tarihli rapor ile ...'ın ölümünün, genel beden travmasına bağlı kafatası, çok sayıda vertebra kemik kırıkları, omur ayrılması ile birlikte beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğunun belirlendiği, 18.07.2014 ve 22.02.2016 tarihli iş güvenliği uzmanı bilirkişi heyetlerince hazırlanan bilirkişi raporlarında sanığın denetim ve yönetimden sorumlu olması nedeniyle himayesinde çalıştırdığı işçi ve elemanlarını yeterli derecede kontrol ve denetimlerini yapmadığından, ayrıca iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için çalışma ortamındaki personelin kullanması gereken ekipmanı kullandırmadığından meydana gelen iş kazasından %70 oranında kusurlu olduğunun tespit olduğunun kabulü ile mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak; BOZULMASINA, 11.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/532, Karar No: 2025/1739, Tarih: 27.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/532 E.  ,  2025/1739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/105 E., 2023/209 K.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; 184 ada 4 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline murisi olan babasından kaldığını, kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın bir bölümünün güneyinde bulunan yola dahil edildiğini, bu bölümün yol vasfında olmadığını, yolun genişliği 4 metre olmasına rağmen kadastro sırasında hatalı şekilde yer yer 8 metre olarak tespit edildiğini, yine 134 ada 2 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline ait olduğunu, bu taşınmazın da bir bölümünün güneyinde ve batısında bulunan patika yola dahil edildiğini, yolun genişliği 1,5 metre olmasına rağmen kadastro sırasında hatalı şekilde yer yer 5 metreye varacak şekilde tespit edildiğini ileri sürerek 134 ada 2 ve 184 ada 4 parsel sayılı taşınmazların sınırlarının yeniden doğru şekilde tespit edilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine tarafından davaya cevap verilmemiştir.

2. Davalı ... Kişiliğini temsilen muhtar ... cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaz bölümlerinin yol vasfında olduğunu ve kadimden beri aynı şekilde kullanıldığını, daraltılması için haklı bir neden bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. ... müdahale dilekçesinde; dava konusu taşınmaz bölümlerinin kadim yol vasfında olduğunu, yolun iptal edilmesi halinde kendisinin de zarar göreceğini belirterek davalı taraf yanında davaya katılmak istediğini ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 06.02.2015 tarihli ve 2013/563 Esas, 2015/40 Karar sayılı kararıyla; tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, nizalı taşınmaz bölümlerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu, taşınmazların nizasız ve fasılasız şekilde çay bahçesi olarak zilyet edildiği, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (D) harfi ile gösterilen bölüm yönüyle ise davanın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 30.06.2014 tarihli teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 39,22 metrekarelik bölümün 184 ada 4 nolu parsele eklenerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, 19.08.2014 tarihli teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 10,90 metrekare ve (C) harfi ile gösterilen 13,92 metrekarelik bölümlerin ise 134 ada 2 nolu parsele eklenerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ