muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8786, Karar No: 2015/8767, Tarih: 05.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/8786 E.  ,  2015/8767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, bozma üzerine, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, yazılı şekilde karar verildikten sonra davacı avukatının, davadan feragat ettiğini belirten dilekçeyle Mahkemeye başvurduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, ikinci fıkrasında, “Bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemez ve kaçınılamaz.” hükmü öngörülmüş olup; sigortalı olmak, kamu düzenine ilişkin, kişiye bağlı, vazgeçilemez ve kaçınılamaz hak ve yükümlülük doğuran bir hukuksal statü meydana getirmektedir. Kişilerin ve sosyal güvenlik kuruluşlarının bu statünün oluşumundaki rolü, yenilik doğurucu ve iradi bir durum değil, kanun gereği kendiliğinden oluşan statüyü belirlemekten ibarettir. Dolayısıyla, sosyal güvenlik hakkından HMK. 307. (HUMK. 91.) maddesi kapsamında feragat olanaksızdır ve açılan sigortalılığın ve sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davadan da vazgeçilemez. Davacı ancak, HMK. 123. maddesinde düzenlenen hakkını kullanabilir ve ileride yeniden dava açabilme hakkını saklı tutarak, davalının rızası ile davanın takibinden vazgeçebilir veya HMK. 150. maddesi hükmü gereğince davayı takip etmeyerek yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılması ve giderek davanın açılmamış sayılması sonucunu elde edebilir.

Bu nedenle; inceleme konusu davada, davacı avukatı davadan feragat ettiğini bildirdiğine göre Mahkemece, HMK. 123. veya duruma göre HMK. 150. maddelerinde öngörülen prosedür işletilmeli, sonuca göre dava konusu istem hakkında karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan ve hükümden sonra ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda, Mahkemece verilen kararın, usul ve yasaya aykırı olduğu belirgin olup, bozulması gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17805, Karar No: 2013/792, Tarih: 21.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/17805 E.  ,  2013/792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sermaye Piyasası Kanununa Muhalefet, Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20318, Karar No: 2015/1302, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20318 E.  ,  2015/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/13966, Karar No: 2020/1539, Tarih: 05.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/13966 E.  ,  2020/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 15/04/2009 tarihinde davalı işyerinde tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, aylık ücretinin asgari geçim indirimi hariç net 1.550TL olduğunu, şehir dışına çıktığını ve harcırah aldığını, yol ücretinin işyerine ait olduğunu, fazla çalışma yaptığını, bedellerinin ödenmediğini, ulusal bayram genel tatil günlerinde de çalıştığı halde bunların da bedellerinin ödenmediğini, hiç yıllık izin kullanmadığını, davalı işverenin tırları satıp başka bir nakliye firması ile anlaştığı için davacıyı 11.04.2014 tarihinde işten çıkarttığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalının yanında çalıştığı sürenin sınırlı olup bu çalışmasının karşılığı olan izin ve kıdem tazminatlarının kendisine elden nakit olarak ödendiğini ve hiçbir alacağı bulunmadığını, davacının haftanın 5 günü çalıştığını, harcırah ödendiğini ve Ereğliye gider iken ikinci aracın diğer aracın üzerine bindirilip iki şoförün tek araç ile gittiklerini ancak burada yüklendikten sonra iki ayrı araç olarak dönüş yaptıklarını, 5 gün birer sefer yapıldığını kaldı ki bu seferlerin bir kısmında yük temini ve yükleme sırası için beklenilmesi nedeni ile devamlı çalışmanın söz konusu olmadığını, hafta sonları ile ulusal bayram genel tatil günlerinde de çalışılmadığını, yeni bir iş araması gerektiği bilgisinin süresinde ve yasal olarak davacıya bildirildiğini belirterek tüm talepler yönüyle davanın reddini savunmuştur. .

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan davacı işçinin imzasını inkar etmediği 08.04.2014 tarihli ibranamede kıdem tazminatı olarak 1.750,00 TL ödendiği belirtilmiş olup, davacı işçi sözü edilen ibraname ile ilgili irade fesadına dair herhangi bir iddiada bulunmamıştır. İş sözleşmesinin feshi ile aynı tarihi taşıyan ibraname belirtilen miktar açısından makbuz hükmünde kabul edilerek hak kazanılan kıdem tazminatından indirilmek sureti ile istekle ilgili karar verilmesi gerekirken mahsup yoluna gidilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1350, Karar No: 2023/2845, Tarih: 19.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1350 E.  ,  2023/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/753 E., 2020/516 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında görülen İİK’nın 94/2 nci maddesine dayalı olarak açılan tapu iptal ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 19.09.20203 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalılardan ... vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra gelen sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketten alacaklı olduğunu, alacağının tahsili amacıyla giriştikleri icra takibinin kesinleştiğini, davalılar arasında ise arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisi bulunduğunu, söz konusu icra takibinde, davalılar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, davalı yüklenici şirkete isabet eden dairelerin, şirket adına tescili amacıyla İİK’nın 94/2 nci maddesine dayalı olarak yetki aldıklarını ileri sürerek, bu kapsamda iki adet bağımsız bölümün davalı yüklenici şirket adına tescilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının aciz vesikası almadığını, dava konusu bağımsız bölümlerin eksik işler ve tazminat bedelinin karşılığı olarak müvekkilinde kaldığını, davacı ile davalı yüklenici şirket arasındaki daire satışına ilişkin sözleşmenin resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.02.2012 tarihli ve 2010/543 Esas, 2012/114 Karar sayılı kararı ile davalı yüklenici şirketin, diğer davalı arsa sahibine karşı tüm yükümlülüklerini yerine getirmediğinden dava konusu bağımsız bölümlerin tapularına hak kazanmadığı, bu nedenle yükleniciden alacaklı olan davacının da yüklenici adına tescil talebinde bulunamayacağı, kaldı ki davacı ile davalı yüklenici şirket arasındaki daire satışına ilişkin sözleşmenin de geçersiz olması nedeniyle davacının talebinin yerinde görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 13.12.2012 tarihli ve 2012/4960 Esas, 2012/7363 Karar sayılı kararıyla, davalılar arasında yapılan 05.01.2010 tarihli “Protokol/İbraname” başlıklı, dava konusu bağımsız bölümlerin bir takım eksik işlerin ve tazminat bedellerinin karşılığı olarak davalı arsa sahibine bırakılmasına dair sözleşmenin resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olduğu, bu durumda uyuşmazlığın davalılar arasındaki 05.06.2006 tarihli arsa payı karşığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak çözülmesi gerektiği, bu kapsamda, davalı arsa sahibinin alacakları hesaplanarak tümünü teminat altına alacak sayıda dairenin bırakılıp varsa diğer daireler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek, karar davacı yararına bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı yüklenici şirketin binayı natamam vaziyette bıraktığı, kalan işlerin arsa sahibi tarafından tamamlandığı, arsa sahibi davalının eksik işler bedeli ve kira kaybı tazminatı alacakları ile birlikte iskan ruhsatı alınması için resmi kurumlara yapılması gereken ödemelerin toplam tutarının 185.154,00 TL, dava konusu bağımsız bölümlerin değerinin ise 175.000,00 TL olarak tespit edildiği, bu durumda yüklenicinin ve yüklenicinin halefi olan kişilerin bağımsız bölümlerin tescilini talep hakları bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; davalılar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin değerlendirilmediğini, davalı arsa sahibinin alacaklarını daha önce satışını yaptığı bağımsız bölümlerin bedellerinden tahsil ettiğini, zira yüklenici şirkete isabet eden diğer tüm bağımsız bölümlerin arsa sahibi tarafından üçüncü kişilere satıldığını ve bedellerinin alındığını, bu bedellerin yüklenici şirket hesaplarına girdiğine dair bir kanıt bulunmadığını, davalı arsa sahibinin alacaklarının eksik ve hatalı hesaplandığını, kira tazminatı alacağı bulunmadığını, eksik işleri tamamladığına ilişkin iddiasının yerinde olmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, İİK’nın 94/2 nci maddesi hükmüne dayalı olarak açılan tapu iptal ve tescil davasıdır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, İİK’nın 94/2 nci maddesi hükmüne dayalı olarak açılan tapu iptal ve tescil davasıdır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, İcra ve İflas Kanunu’nun 94 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile Türk Borçlar Kanunu’nun ilgili hükümleri

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklana sebeplerle ;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın

ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekili hazır bulunan davalı ... yararına takdir olunan 8.400,00 TL

duruşma vekalet ücretinin, davacıdan tahsili ile adı geçen davalıya ödenmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7265, Karar No: 2011/3305, Tarih: 24.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/7265 E.  ,  2011/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/257307

Çocuk yaştaki ...'ü öldürmekten sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ile ..., işbu suça azmettirmekten sanık ..., suçu bildirmemekten sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ile ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (TARSUS) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.05.2010 gün ve 376/164 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanıklar ile müdahilin temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... vekilinin süresinden sonraki duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Dosya kapsamına göre; sanık ... ...'in maktulün boynunu kemerle sıktığı sırada diğer sanıklardan ... ve ...'in maktulün göğsünde ve boynunda zıplamaları, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürmek suçunun delili sayılamayacağından, mahkemenin sanıklar ..., ... ve ...'in eylemlerini kasten çocuğu öldürme olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamenin bu yöne ilişen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Sanıklar ..., ..., ..., ...,... hakkında kasten çocuğu öldürme, sanıklar ...,... hakkında ise suçu bildirmeme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, yaş küçüklüğünden başka cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış,

.../...

s-2-

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/257307

3- Sanıklar ..., ..., ..., ...,... hakkında kasten çocuğu öldürme, sanıklar ...,... hakkında ise suçu bildirmeme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, yaş küçüklüğünden başka cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış,

.../...

s-2-

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/257307

savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, delillerin hatalı değerlendirildiğine vesaireye, sanık ... ve müdafiinin sübuta, suç vasfına, TCK.nun 62 maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... ... müdafiinin sübuta, suç vasfına, teşdiden ceza verilmesinin yersiz olduğuna vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, eksik incelemeye vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, suç vasfına vesaireye, sanık ... ve müdafiinin sübuta, suç vasfına, TCK.nun 28 maddesinin uygulanması gerektiğine, iştirakin düzeyine, TCK.nun 62 maddesini uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, suç vasfına, TCK.nun 28 maddesinin uygulanması gerektiğine, iştirakin düzeyine, TCK.nun 62 maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanıklar ...,... müdafiinin sübuta vesaireye, sanıklar Servet, ... ve ... müdafiinin sübuta, TCK.nun 28 maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye, katılan vekilinin ... ve ...'ın da maktulü öldürmekten cezalandırılmaları gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanıklar ...,... hakkında suçu bildirmeme suçlarından kurulan hükümlerde, temel ceza 5237 sayılı TCK.nun 278/1 maddesine göre 1'er yıl hapis cezası olarak belirlendikten sonra, sanıkların 15-18 yaş grubunda olmaları nedeniyle indirim yapılırken TCK.nun yerine yazım hatası yapılarak 31/1 maddesinin yazılması, yasaya aykırı ise de, indirim oranının doğru belirlenmiş olması karşısında, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının mahsus bölümünün "5237 sayılı TCK.nun 31/3 maddesi uyarınca" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322 maddesindeki yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

B) Sanıklar ..., ...,... hakkında kasten çocuğu öldürme suçundan kurulan hükümlerde;

Sanıklar hakkında kasten çocuğu öldürmek suçundan dolayı temel cezalar 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası olarak belirlendikten sonra, sanıkların 15-18 yaş grubunda olmaları nedeniyle yaş küçüklüğü indirimini düzenleyen ve 18 yıldan 24 yıla kadar hapis

.../...

s-3-

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/257307

B) Sanıklar ..., ...,... hakkında kasten çocuğu öldürme suçundan kurulan hükümlerde;

Sanıklar hakkında kasten çocuğu öldürmek suçundan dolayı temel cezalar 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası olarak belirlendikten sonra, sanıkların 15-18 yaş grubunda olmaları nedeniyle yaş küçüklüğü indirimini düzenleyen ve 18 yıldan 24 yıla kadar hapis

.../...

s-3-

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/257307

cezası öngören TCK.nun 31/3 maddesi uyarınca sanıkların suç tarihi itibarıyla nüfus kayıtlarındaki yaşlarına göre 18 ile 24 yıl arasında hapis cezaları belirlenmesi gerekirken, mahkemenin yaş küçüklüğü indirimini düzenleyen TCK.nun 31/3 maddesine başka bir anlam vermek suretiyle ve yasal olmayan gerekçeyle cezaların maktulün öldürülmesi eyleminde üstlendikleri rollere ve eylem sırasındaki etkinliklerine göre belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ...müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanıklar ...,...,...'nin suçlarının niteliği, verilen ceza miktarları ve tutuklulukta geçirdikleri süre dikkate alındığında tahliye taleplerinin reddine 24.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

24.05.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’nun yokluğunda 26.05.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/12553, Karar No: 2010/9849, Tarih: 23.09.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/12553 E.  ,  2010/9849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : 765 s.k'nun 504/7 maddesi gereği tecziyesi istemi ile açılan kamu davasında beraat kararı

Sanığın, Uyap kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 29.05.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.