muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4205, Karar No: 2025/193, Tarih: 08.01.2025

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İncelenen dosyada kaza tespit tutanağı ve kroki içeriğine göre, 28.11.2022 tarihinde saat 21.05 sıralarında, meskun mahalde gece vakti, aydınlatmasız bölünmüş caddede şüpheli ... 'nun idaresindeki otomobil ile bölünmüş caddede sağ şeritte seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, bölünmüş yolun karşı istikametinden gelen şüpheli ...'un idaresindeki çekici ve bağlı römork ile U dönüşünün yasak olduğu noktada dönüş yaptığı sırada ...'nun idaresindeki otomobilinin sol ön kısmıyla ...'un idaresindeki tırın sağ yan kısımlarından çarpıştıkları, kaza tespit tutanağında ...'un U dönüşünün yasak olduğu yerden dönüş yapması nedeniyle kusurlu bulunduğu, dosyada mevcut doktor raporlarına göre olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanan ...'nin ...'dan şikayetçi olduğu, geçici doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanan ... 'nin şikayetinin olmadığı, basit müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanan ...'nin şikayetçi olmadığı, nitelikli şekilde yaralanan ...'nun ilk aşamada alınan ifadesinde şikayetinin olmadığı olayda, Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 12/12/2022 tarihli kararı ile taksirle yaralama suçunun TCK'nun 89/1 maddesi kapsamında takibinin şikayete bağlı suçlardan olduğu, olayla ilgili herhangi bir şikayetin bulunmadığı gerekçesiyle şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, olayda yaralanan ...'nun şüpheli ... bakımından verilen karara itirazının ise Edirne 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/01/2023 tarihli ve 2023/395 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği anlaşılmakla,

Olay nedeniyle yaralanan ...'nin 28/11/2022 tarihli beyanında tır şoförü olan şüpheli ...'dan şikayetçi olduğunu beyan ettiği halde ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/5. Maddesinde yer alan "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz" şeklindeki düzenleme göz önünde bulundurularak mağdurların yaralanmalarına ilişkin kati doktor raporları alınıp şüpheli ...'un eyleminde bilinçli taksir yönünden değerlendirilme yapılması, şayet isnad edilecek suçun bilinçli taksir kapsamında kaldığı anlaşılacak olursa anılan Kanunun 89/5. maddesi gereğince şikayet aranmayacağı gözetilmeden verilen kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karara itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden Kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Edirne 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/01/2023 tarihli ve 2023/395 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Edirne 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/01/2023 tarihli ve 2023/395 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2122, Karar No: 2020/4238, Tarih: 19.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2122 E.  ,  2020/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 03.09.2019 tarih ve 2017/751 E. - 2019/514 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.02.2020 tarih ve 2019/2539 E. - 2020/181 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının dava dışı Meyer Turizm İşl. Tic. Yat. ve San. A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanı ve şirketin ortağı olduğunu, pay dağılımı ve temsilden kaynaklı anlaşmazlık nedeniyle Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/365 E. sayılı dosyasında açılan dava sırasında mahkemece yönetim kurulunun yetkilerinin kaldırılması ile kayyım atanması yoluna gidildiğini ve davaya konu genel kurul kararının iptal edildiğini, bu kararın kesinleşmesi ile kayyımın görevinin sona erdiğini ve 30.06.2016 tarihinde şirketin tüm defter ve kayıtlarının yeni yönetim kuruluna teslim edilip sermaye artırımı konusunda bilgi verildiğini, yönetim kurulu tarafından sermaye artırımı konusunda genel kurul toplantısı yapmak üzere ticaret sicil müdürlüğüne başvurulduğunda şirketin münfesih sayıldığı, yönetim kurulunun ancak tasfiye kurulu olarak karar alabileceği, sermaye artırımı yapamayacağı gerekçesi ile hükûmet komiseri taleplerinin reddedildiğini, Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/396 E. sayılı dosyasında şirketin defter ve belgelerinin zayiine karar verildiğini, ortaklar arasında süren davalar olduğu gibi şirket tarafından açılmış ve şirkete karşı açılmış dava ve takipler bulunduğunu, Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/379 E. sayılı dosyasında şirket tarafından ihya talepli açılan davanın dava tarihi itibari ile şirketin tüzel kişiliğinin bulunmadığı gerekçesi ile aktif dava ehliyeti yokluğundan usulden reddedildiğini, ancak ihyası istenen şirketin adına kayıtlı otel kompleksinin dava dışı Master Turizm Yat. İşl. Ltd. Şti.'ye kiraya verildiğini, kira sözleşmesi 30.06.2016 tarihinde feshedilmiş olmasına rağmen kiracı şirketin oteli tahliye etmemesi nedeniyle bu tarihten 01.07.2016 ile dava tarihi arasındaki dönem için haksız işgal tazminatı istemli dava açıldığını ileri sürerek, terkin işleminin iptali ile şirketin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince davanın 6102 Sayılı Yasanın geçici 7. maddesi gereğince şirketin ihyası talebine ilişkin olduğu, ihyası talep edilen Meyer Turizm İşl. Tic. Yatırım San. A.Ş.'nin sermayesinin 5.000,00 TL olduğu, ancak sermayesini asgari miktara çıkarmadığı için münfesih durumda olduğu, ticaret sicil kaydının 16.06.2016 tarihinde re'sen terkin edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne, şirketin ihyası ile TTK'nın 547. maddesi uyarınca ihyasına karar verilen şirketin tasfiyesi için son yetkilisi olan davacının tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, ihyası istenen şirketin sermaye artışı ile ilgili en son tescil işleminin 13.06.1997 tarihinde yapılarak sermayesinin 5.000,00 TL'ye yükseltildiği, bu tarihten sonra sermaye artışı ile ilgili başka herhangi bir işlemin bulunmadığının tespiti üzerine Ticaret Sicil Müdürlüğünün 16.06.2016 tarihli yazısı ile şirketin 6103 Sayılı Kanunun 20. ve TTK'nın geçici 10. maddesi uyarınca 14.02.2014 tarihine kadar yapılması gereken sermaye artırımının yapılmadığı gerekçesi ile münfesih duruma düştüğünün bildirildiği, şirketin münfesih durumda olduğu, ancak tasfiye ve feshine ilişkin herhangi bir tescil işlemi bulunmaksızın aktif olduğu, 6103 Sayılı Kanunun 20. maddesine göre şirketin münfesih sayılmasına ilişkin Ticaret Sicil Müdürlüğü işleminde yasaya aykırılık bulunmadığı, ancak, uygulamada bu şekilde münfesih sayılan şirketin ticaret sicil kaydı aktif olmasına rağmen tüzel kişiliğinin devam edip etmediği, şirketin hangi işlemleri yapabileceği konularının tartışmalı olduğu, ancak şirketin tüzel kişiliği sona ermiş gibi hiç bir işlem yapamadığı, bu nedenle Asliye Ticaret Mahkemesine başvurularak ihyasının talep edilmesinin zorunlu sonuç olarak ortaya çıktığı, şirket adına kayıtlı taşınmazın bulunduğu, Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/747 E. sayılı dosyasında dava dışı Master Turizm Yat. İşl. Ltd. Şti. hakkında bu taşınmaz ile ilgili haksız işgal tazminatı istemli davanın görülmekte olduğu, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi gereğince mahkemece, ihya (yeniden tescil) isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek tasfiye işlemlerini yapması için son tasfiye memuru yahut memurlarının yahut da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve ilanına karar verilmesi gerekeceği, ihyası talep edilen şirketin ticaret sicilde kayıtlı olmasına rağmen münfesih sayıldığı, taraf olduğu davada temsil edilemediği anlaşıldığından yalnız taraf olduğu davada temsil edilmek üzere ihya kararı verilmesi ve ek tasfiye memuru, atanmasına karar verilmesi gerekirken mahkemece hatalı değerlendirme ile şirketin tümüyle ihyasına karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan kabulüne, 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 03.09.2019 tarih ve 2017/751 E. - 2019/514 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, Alanya Ticaret Sicil Müdürlüğünün 2891 sicil numarasında kayıtlı iken 6103 Sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 20/1. maddesi uyarınca münfesih sayılan Meyer Turizm İşletmeleri Ticaret Yatırım ve Sanayi A.Ş.'nin tüzel kişiliğinin Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/747 E

. maddesi gereğince Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 03.09.2019 tarih ve 2017/751 E. - 2019/514 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, Alanya Ticaret Sicil Müdürlüğünün 2891 sicil numarasında kayıtlı iken 6103 Sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 20/1. maddesi uyarınca münfesih sayılan Meyer Turizm İşletmeleri Ticaret Yatırım ve Sanayi A.Ş.'nin tüzel kişiliğinin Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/747 E. sayılı dosyasında temsil edilmek üzere sınırlı olarak ihyasına, şirketin bu davada temsili ve ek tasfiye işlemlerinin tamamlanabilmesi için son yetkilisi olan davacı ...'in tasfiye memuru olarak atanmasına, şirketin ihyasına ve tasfiye memuru atanmasına ilişkin kararın ticaret sicilde tescil ve ilanına, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına ve 6102 sayılı TTK’nın geçici 7/15. maddesi gereği dava dışı münfesih şirketin tüzel kişiliğinin devam ediyor olmasına ve temyiz eden davacının sıfatına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/332, Karar No: 2019/9284, Tarih: 13.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/332 E.  ,  2019/9284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Bereketli mahallesi 479 ada 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz istemine gelince;

1-Dosyada bulunan 14.12.2018 tarihli Belediye Başkanlığı yazısında dava konusu 479 ada 5 (ifraz sonrası 479 ada 16) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 194,62 m2 bölümünde imar planına göre yapılaşma izni verilemeyeceği belirtildiğinden, kamulaştırmadan arta kalan bu kısmın da bedelinin ödenmesi ile tapusunun iptali ve idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Yukarıda sözü edilen Belediye Başkanlığı yazısında 479 ada 4 (ifraz sonrası 479 ada 14) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 341,37 m2 bölümünde belirli şartlar sağlandığında yapılaşma izni verilebileceği belirtildiğinden, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bu bölümünün değer düşüklüğü bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30057, Karar No: 2019/12188, Tarih: 03.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30057 E.  ,  2019/12188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılmadan önce de, üreticiler yönünden etkin pişmanlık hükmünün uygulanma olanağı bulunmadığı, bu eylemin suç tarihi itibariyle de uzlaşmaya tabi olduğu ve tarafların uzlaşmayı kabul etmedikleri anlaşılmakla; tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaına yer verilmediği halde, hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının içtima ettirilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasından 8 numaralı bendin çıkarılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23698, Karar No: 2015/2101, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23698 E.  ,  2015/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/5968, Karar No: 2025/6199, Tarih: 08.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2023/5968 E.  ,  2025/6199 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/313 Esas, 2022/216 Karar

KATILANLAR : Hazine, İçişleri Bakanlığı

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı, rüşvet alma ve rüşvet verme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının doğrudan ve düzeltilerek esastan reddi

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin ve ek kararın temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen, iddianamede anlatılan 1, 2, 4, 5, 7, 8 ve 9 numaralı göçmen kaçakçılığı eylemleri nedeniyle sanıklardan ... hakkında 7 kez, ... ve ... hakkında 5'er kez, ... ve ... hakkında 4'er kez, ... ve ... hakkında 3'er kez, ... ve ... hakkında 2'şer kez, ... hakkında 1 kez kurulan 4 yıl 2 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezaları ile sanık ... hakkında göçmen kaçakçılığına yardım etme suçundan 1 kez kurulan 2 yıl 1 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezasına dair mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve temyizi kabil olmadığı anlaşılmıştır.

5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan 4 kez verilen 4 yıl 2 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezasını ihtiva eden mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair 15.03.2022 tarihli ek Karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında iddianamede yer alan 3 ve 10 numaralı göçmen kaçakçılığı eylemleri ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında rüşvet alma ve rüşvet verme eylemlerinden kurulan hükümlerin ve sanık ... hakkında kurulan 15.03.2022 tarihli ek Kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri ve ek Kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdiren ayrı ayrı reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdiren ayrı ayrı reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2016/361 Esas, 2021/264 sayılı Kararı ile rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından, sanıklardan ... ve ... hakkında 6'şar kez, ... hakkında 5 kez, ... hakkında 4 kez cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davalarında eylemlerin zincirleme rüşvet alma ve rüşvet verme suçunu oluşturduğunun kabulü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 252/1, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3. ile sanıklar ..., ... ve ... yönünden ayrıca 53/5. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına, 63. maddesi gereğince mahsup hükümlerinin uygulanmasına, göçmen kaçakçılığı suçundan sanıklardan ... hakkında 2 kez, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında birer kez cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davalarında sanık ... hakkında 2, diğer sanıklar hakkında 1'er kez suç tarihine göre lehe olan 7196 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 79/1-b, 79/2-a, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6 yıl 3'er ay hapis ve 1.500'er tam gün karşılığı 30.000,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına, 63. maddesi gereğince mahsup hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

B. İstinaf

1)İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2022/313 Esas, 2022/216 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince rüşvet alma ve rüşvet verme ile göçmen kaçakçılığı suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi uyarınca doğrudan ve düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2)İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2022/313 Esas, 2022/216 sayılı ek Kararı ile sanık ... müdafiinin temyiz istemi, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği reddedilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Rüşvet suçunun unsurlarının oluşmadığına, her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilmediğine, sanığın dahil olmadığı eylemlerde yalnızca telefon görüşmeleri olduğu için cezalandırıldığına, eylemlerin zincirleme suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ve fazla ceza tayin edildiğine,

Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığa isnat edilen eylemlerin ne şekilde sübut bulduğunun açıkça ortaya konmadığına, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların gerekçesiz olduğuna, sanığın göçmen kaçakçılığı suçlarına iştirak etmediğine, savcılıktaki ikrar içeren ifadelerinin hangi telkinler doğrultusunda verildiğinin net olmaması nedeniyle dikkate alınmaması gerektiğine, sanığa rüşvet isnadı içeren ... ve ...'in bu yöndeki kolluk ifadelerini değiştirdiklerine,