muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4434, Karar No: 2020/343, Tarih: 13.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4434 E.  ,  2020/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek geregi düşünüldü:

Sanık sürücü idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun mahal içindeki, parke kaplama, 10,5 metre genişliğindeki, bölünmüş, iki şeritli, tek yönlü, kuru ve aydınlatmalı yolun sağ şeridinde seyir halindeyken sağında kalan sokağa doğru aracını yönlendirdiği esnada arkasında gelen katılan motosikletinin, sanığın aracına sol arka kısmından çarpması neticesinde yüzünde sabit iz ve vücudunda 3. dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısındansanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusur durumuna, eksik incelemeye ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14621, Karar No: 2019/199, Tarih: 10.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/14621 E.  ,  2019/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma istemi değerden reddedilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu 378 ada 4 parsel sayılı taşınmazda ½ hisse sahibi olduğunu, davalının taşınmaz üzerindeki binada bulunan dairelerden üçünü kiraya verdiğini, ancak davacının payını ödemediğini belirterek, 20.12.2006 tarihinden itibaren elde edilen kira gelirinden davacının payına düşen kısmın 1.000,00 TL sinin davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, 21.01.2014 tarihli dilekçesi ile dava değerini 18.773,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının taşınmazdaki payının iddia edilenin aksine 3/8 olduğunu, davacının 2008 yılının 8. ayında beraber oturdukları 2. kattaki konutu terk ettiğini, bu tarihten öncesi için hesaplama yapılamayacağını, 1. kattaki konutta önceden davacının öz anne ve babasının oturduğunu, evi terk ettiklerini ve halen boş olduğunu, 3. kattaki konutun kirasının davacı tarafça alındığını ve eğitim masraflarına harcandığını, 4. kattaki konutun ise yeni kiraya verildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, "davanın kabulü ile 18,773,00 TL alacağın 1.000,00 TL sine dava tarihinden kalan miktara ıslah tarihi olan 21.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konusu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir

kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Somut olaya gelince; dava konusu 378 ada 4 parsel sayılı 352,12 m2 yüzölçümündeki taşınmazın kargir 4 katlı bina vasfı ile ½ hissesinin davalı ..., ½ hissesinin ise davacı ve davalının murisi olan ...adına kayıtlı olduğu, muris...’ın veraset ilamına göre davacı ...’ın ¾, davalı ...’ın ise ¼ miras payı olduğu anlaşılmıştır. Buna göre davacının taşınmazdaki hissesi 3/8’dir. Mahkemece dava konusu dairelerden üç tanesinin kiraya verildiği, 20.12.2006 tarihinden dava tarihine kadar olan döneme ilişkin kira alacağının talep edildiği ve alınan bilirkişi raporunda bu dönem için 3 katın 37,545,00 TL kira geliri getirebileceği gerekçesiyle bu bedelin ½’si olan 18.773,00 TL ecrimisil bedeline hükmedilmiştir. Ancak dinlenen tanık beyanları, dosya içeriği ve toplanan tüm delillerden; dava konusu taşınmazdaki 1.katın (zemin katın) boş olup olmadığı ne zamandan beri boş olduğu, davacının kullanımı için müsait olup olmadığı tam olarak araştırılmamıştır. Hal böyle olunca, yukarıdaki ilkeler uyarınca inceleme yapılması ve 1. kat davacının kullanabileceği boş bir daire ise, davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Kabule göre de; davacının veraset ilamına göre taşınmazdaki payının 3/8 olduğu dikkate alınmayarak ½ hisse sahibiymiş gibi sonuca gidilmesi doğru değildir. Diğer taraftan, davalı vekilinin temyize ek dilekçesinde sunmuş olduğu 2009/987 soruşturma nolu 10.03.2009 tarihli ifade tutanağında; davacı ... üvey annesi...’ın 19.12.2006 tarihinde vefat ettiğini, davalı üvey babasının 2008 yılının 4. ayında evlendiğini, davalı ile bir süre daha birlikte kaldığını, ancak davalının 22.07.2008 tarihinde kendisini öz babasının evine bıraktığını beyan ettiğine göre, ecrimisil hesabının bu tarihten itibaren başlatılması gerekirken 20.12.2006 tarihinden itibaren hesap edilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı kararın BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12361, Karar No: 2017/8800, Tarih: 12.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/12361 E.  ,  2017/8800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 163 ada 2, 156 ada 91, 165 ada 4 parsel sayılı muhtelif yüzölçümlü taşınmazlar davacı ..., 163 ada 1, 156 ada 96, 154 ada 32, 160 ada 10, 165 ada 3 parsel sayılı taşınmazlar davalı ..., 156 ada 127, 76, 73 ve 165 ada 3 parsel sayılı taşınmazlar bir kısım davalıların miras bırakanı Dursun Bal adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların kök muristen kaldığını ancak tespitte mirasçılar adına dengeli olarak yazılmadığını öne sürerek muris ... adına tescili istemiyle ayrı dosyalarla dava açmıştır. ..., kendisinin de mirasçı olduğunu öne sürerek davaya katılmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda asıl ve birleşen 2008/12 Esas sayılı dosyasında müdahilin davasının reddine, asıl davacı ile davalı arasındaki sulhün tasdikine; çekişmeli 163 ada 2 ve 1 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline, birleşen 2007/1324 Esas sayılı dosyada; asıl davacının davasının 156 ada 73, 76, 127, 96, 91, 154 ada 32 ve 160 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar yönünden feragat nedeniyle reddine, 165 ada 3 ve 165 ada 4 parsel sayılı taşınmazlar yönünden kabul nedeniyle kabulüne, 165 ada 3 parsel nolu taşınmazın davacı ..., 165 ada 4 parsel nolu taşınmazın davalı ... adına tapuya tesciline, müdahilin davasının esastan reddine, çekişmeli 156 ada 73, 76, 127, 96, 91, 154 ada 32 ve 160 ada 10 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, yargılama sırasında ölen müdahil ...'ın mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece müdahiller vekiline keşif için gerekli giderleri yatırması için kesin süre verildiği, verilen süre içinde giderin yatırılmadığı böylece davalarını ispatlayamadıkları gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Davacı ... tarafından açılan ve birleştirilmeden önce ayrı esaslarda kayıtlı olarak yargılamaları yapılan dava dosyalarına ayrı ayrı harçlandırılmış dilekçe ile ..., çekişmeli taşınmazların kök muris babası Süleyman'a ait olduğunu dosyanın taraflarının kendi kardeşleri olduğunu, kendisinin de ilgisinin bulunduğunu öne sürerek 06.11.2009 tarihinde müdahale talebinde bulunmuştur. Dava dosyalarının birleştirilerek yapılan yargılaması sırasında adı geçen müdahilin ölmesi üzerine müdahilin mirasçılarıda yeniden müdahale talebinde bulunmuşlardır. Mahkemece müdahillere iddia ve sebeplerini ayrıntılı olarak açıklaması ve delillerini bildirmeleri için süre ve imkan tanınmamış, diğer bir anlatımla deliller toplanmaksızın kesin süre verilmiştir. Kaldı ki; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesiyle dava açan mirasçının dışında başka mirasçıların da bulunduğu anlaşıldığı takdirde, hakim re'sen lüzum gördüğü diğer delilleri toplayarak taşınmaz malın kimin adına tescil edileceğine karar vermekle yükümlü olduğunun yasa hükmü olarak düzenlenmesi karşısında asıl davacının talebi üzerine 01.10.2013 tarihinde yapılan keşifte dahi dosyada mevcut tüm davalar yönüyle yerel bilirkişi, tespit bilirkişilerinin dinlenilmesi gerektiği düşünülmemiştir. Hal böyle olunca; mahkemece müdahil mirasçılarının iddia ve taleplerini ayrıntılı olarak açıklayıp ve varsa delillerini bildirmeleri için süre ve imkan tanınmadan keşif giderlerini yatırması için kesin süre verilmesi isabetsiz olduğu gibi Kadastro Kanun'un 30/2. maddesinin de kadastro hakimine tanınan hak ve sorumlulukların dahi göz önünde buludurulmaması dahi isabetsiz olup, müdahiller vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5947, Karar No: 2019/15758, Tarih: 07.11.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/5947 E.  ,  2019/15758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Konut, devamlı ve geçici olarak, yerleşmek ve barınmak amacıyla oturmaya elverişli yerler olup, eklenti ise konut veya benzeri yerlerin kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan, girilmesi halinde konutta oturma hakkına sahip kimselerin özgürlük, huzur ve güvenliğini bozabilecek ek yapı veya yerler olup; eylem, mağdurun özgürlük hakkına, barış, huzur ve güvenliğine karşı işlenen bir suçtur. Dolayısıyla bir yerin konut sayılabilmesi için kişinin o yeri konut olarak kullanması gerekir. Yapı, konut olarak kullanılmayıp, boş durumda olduğunda burada kişinin özgürlük hakkının barış, huzur ve güvenliğinin ihlal edilmesi fiilen olanaksız olacağından, yükletilen suçun unsurları da oluşmayacaktır.

Somut olaya gelince; sanığın, olay yeri krokisi ve tutanağına göre binaya ait korumasız açık alandan hırsızlık yaptığının belirtilmesi ve müştekinin bahçeyi sokaktan ayıran kapının bulunmadığına yönelik beyanı karşısında, sanığın rızaya aykırı olarak girdiği yerin konut olarak özgülenip özgülenmediği, gerekirse olay yerinde keşif de yapılmak suretiyle belirlenerek, sonucuna göre atılı suçun unsurlarının oluşup oluşmadığı değerlendirildikten sonra karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13547, Karar No: 2013/748, Tarih: 23.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13547 E.  ,  2013/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/03/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince,

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından yapılan dinamit patlatmaları sonucu dere yatağına dökülen molozlar nedeniyle aşırı yağışlarda ve kanal kapakları açıldığında taşınmazlarının su altında kaldığını ve ektiği ürünlerin zarar gördüğünü beyan ederek tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece HES projesi kapsamında barajı ve kanalları yapan davalı şirket kusurlu bulunarak davacıya ait dava konusu taşınmazlardan 65 numaralı parsel yönünden zırai gelir metoduna göre hesaplanan taşınmaz değerine hükmedilmiştir.

Dosya kapsamından ve alınan bilirkişi raporlarından taşınmazın tamamen kullanılamaz hale gelip gelmediği ve bu durumun devamlı olup olmadığının araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Şu halde, taşınmazın tarım arazisi niteliğini tamamen kaybedip kaybetmediği araştırılmalı ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Aksi halde, ürün zararı hüküm altına alınabilirse de, taşınmaz bedeline hükmedilemez. Bu yön gözetilmeksizin eksik incelemeye dayalı verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/01/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Islah, iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnalarından olup, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesi olarak tanımlanmaktadır. Islah ile taraflar dava sebebini, dava konusunu veya talep sonucunu değiştirebilirler. Usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunması şartı ile davanın tamamen veya kısmen ıslahı mümkündür.

KARŞI OY YAZISI

Islah, iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnalarından olup, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesi olarak tanımlanmaktadır. Islah ile taraflar dava sebebini, dava konusunu veya talep sonucunu değiştirebilirler. Usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunması şartı ile davanın tamamen veya kısmen ıslahı mümkündür.

Dava sebebinin veya dava konusunun değiştirilmesi tamamen ıslah halleridir. (Baki Kuru 4. Cilt s. 3990). Davanın kısmen ıslahında ise, dava dilekçesinden sonraki bir usul işleminin ıslahı söz konusudur. Gerek doktrinde gerekse Yargıtay uygulamalarında kabul edildiği üzere müddeabihi (dava değerini) arttırma halinde kısmi ıslah söz konusu olup kısmi ıslahta, tamamen ıslahın aksine ıslah tarihine kadar yapılan bütün usul işlemleri yapılmamış sayılmaz. Kısmi ıslah yapıldığı tarihten ileriye dönük olarak hüküm ifade eder.

Zamanaşımı ise borcu ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenebilirliğini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu nedenle zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. BK. 133 madde zamanaşımını kesen sebepler sayılmış olup bunlardan biri de dava açılmasıdır. Davanın tamamen ıslahında dava baştan beri (dava dilekçesinden itibaren) ıslah edildiği için ıslah edilen kısım içinde davanın açıldığı tarihte zamanaşımı kesilmiş olur.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder.

Nitekim 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK. 107. maddesinde düzenleme altına alınan belirsiz alacak davası ve tesbit davasında davacının iddianın genişletilmesi yasağı olmadan ve karşı tarafın rızasına ve ıslaha da gerek kalmaksızın talep sonucunun arttırılabileceği kabul edilmiş, maddenin gerekçesinde de bu dava ile ilk dava tarihinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir.

Aynı Yasanın 109. maddesindeki kısmi davada ise zamanaşımının kesileceği yolunda bir açıklama yoktur.

Nitekim 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK. 107. maddesinde düzenleme altına alınan belirsiz alacak davası ve tesbit davasında davacının iddianın genişletilmesi yasağı olmadan ve karşı tarafın rızasına ve ıslaha da gerek kalmaksızın talep sonucunun arttırılabileceği kabul edilmiş, maddenin gerekçesinde de bu dava ile ilk dava tarihinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir.

Aynı Yasanın 109. maddesindeki kısmi davada ise zamanaşımının kesileceği yolunda bir açıklama yoktur.

6100 sayılı Kanunun hazırlanması sırasında görev alan Prof. Hakan Pekcanıtez, Prof. Oğuz Atalay ve Prof. Muhammet Özekes tarafından yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine göre Medeni Usul Hukuku Kitabının 321. sayfasında “Belirsiz alacak davası açılabilmesinin mümkün olduğu hallerde kısmi dava açmak davacı açısından üç nedenle daha elverişli olmayacaktır. Birincisi kısmi dava açan davacının alacağının geri kalan kısmı için zamanaşımı süresi kesilmemiş olacaktır. Buna karşılık belirsiz alacak davasında zamanaşımı, dava sonunda alacağın tümü için dava tarihinde kesilmiş sayılacaktır. İkinci olarak kısmi dava açan davacı dava sırasında alacağın geri kalan kısmını talep etmek isterse, bunu ancak ıslah ya da karşı tarafın açık rızası ile yapabilecektir...” şeklindeki açıklamaları ile gerek Dairemizin, gerekse HGK'nun önceki içtihatları gibi yeni ...da da kısmi dava açılması halinde sadece dava edilen bölüm için zamanaşımının kesileceği yolundaki istikrarlı uygulamanın devam ettirildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında davalının işlettiği taş ocağının 2010 yılı sonu itibariyle faaliyetine son verdiği dosya kapsamıyla sabit olduğuna göre davacının ıslah talebinde bulunduğu tarihte B.K.’nun 60/1. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresi geçmiştir.

Davalı vekili ıslah dilekçesine karşı süresinde zamanaşım definde bulunduğundan ıslahla artırılan bölümün zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiği görüşündeyim.

Açıkladığım nedenlerden dolayı dairemiz çoğunluğunun bozma kararına katılmıyorum.23/01/2013