muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6730, Karar No: 2019/1661, Tarih: 11.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6730 E.  ,  2019/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, bölünmüş, iki şeritli, asfalt kaplama yolda aracını park etmek için geri geri manevra yaptığı esnada, karşıdan karşıya geçmek isteyen katılana çarparak kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; 30 metre kadar geri geri seyreden sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesindeki bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kasta ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5359, Karar No: 2010/12885, Tarih: 12.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/5359 E.  ,  2010/12885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

09.11.2010 günü UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 04.11.2007 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64.maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın vefat etmesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5285, Karar No: 2018/7140, Tarih: 03.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5285 E.  ,  2018/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1037, Karar No: 2018/4073, Tarih: 21.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/1037 E.  ,  2018/4073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi gözetildiğinde TCK'nın 143. maddesi gereğince yapılacak artırım oranının azami 1/3'ten fazla olamayacağının düşünülmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve .... temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2303, Karar No: 2016/2858, Tarih: 08.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2303 E.  ,  2016/2858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... .. Sulh Hukuk ve ... . Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

....Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “.............” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .. Sulh Hukuk Mahkemesince de kısıtlı adayının sürekli oturmak niyetiyle bulunduğu yerin ...ş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun .../1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun .... maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar TMK'nın .... maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de, kısıtlı adayının bakımevine konulmadan önce evsiz olup sokaklarda yaşadığı ve bakacak kimsesinin olmadığı, yerleşmek niyetiyle bakımevinde bulunduğu, sürekli bakım ve gözetiminin bakımevinde gerçekleştirildiği ve kısıtlı adayının halen ... Y... Merkezinde kaldığı anlaşılmıştır. ... ... Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş bir yetkisizlik kararı yok ise de; ....... Sulh Hukuk ve ... .. Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektiklerinden ve işin sürüncemede kalmaması için Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiğinden uyuşmazlığın ... ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri gereğince ...... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16946, Karar No: 2018/5871, Tarih: 17.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/16946 E.  ,  2018/5871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ... 'ya yönelik eylemi hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Katılan ... 'e ait motosikletinin, ikametinin etrafı çevrili bahçe içerisinden, yine mağdur ...'na ait motosikletin kapalı pasaj içerisinden, geceleyin 01:00 sıralarında çalındığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-b bendi yerine aynı yasanın 142/1-e bendi ile uygulama yapılması ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan cezadan indirim yapılmasını öngören şahsi sebebe ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin, suça sürüklenen çocuğun yaşı nedeniyle indirimi öngören aynı Kanun'un 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili görülmediğinden sonuca etkili olmadığından, mağdur ...'na yönelik eyleminde ise TCK 143/1. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 17/04/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9220, Karar No: 2010/14365, Tarih: 28.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/9220 E.  ,  2010/14365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 2003 parsel No’lu taşınmazın paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmiş hüküm davalılar ..., ... ve ... vekili ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına, dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Temyiz eden davalılar vekillerinin satış parasının bölüştürülmesine ilişkin temyiz itirazlarına gelince :

Paydaşlığın satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs. gibi bütünleyici parça ( muhtesat ) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhtesatın bir kısım paydaşlara ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta tüm paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhtesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa, bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhtesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza, ne kadarının muhtesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhtesata isabet eden kısım muhtesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara dağıtılır.

Bütünleyici parçanın arzın paydaşlarına değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhtesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay verme mümkün değildir..

Bütünleyici parçanın arzın paydaşlarına değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhtesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay verme mümkün değildir..

Olayımıza gelince; dava konusu edilen ve satışına karar verilen 2003 parsel No’lu taşınmaz üzerinde bulunan bütünleyici parçaların aidiyeti konusunda yargılama sırasında ittifak sağlanmıştır. Mahkemenin verdiği ilk karar da Dairemizin 21.5.2009 gün ve 722-4621 sayılı kararı ile yukarda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde oran kurularak satış parasının dağıtılmasına karar verilmesi gerektiğine işaretle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karşın bozma ilamına yanlış anlam verilerek taşınmazın toplam değerine göre % 52.32 olan tüm muhtesatların oranının hak sahiplerine belirlenen oranlarda dağıtılmasına karar verilmiştir. Ne var ki burada yapılması gereken yukarıda açıklandığı üzere taşınmazın 3.331.860 TL olarak tespit edilen toplam değerine beher paydaşın bütünleyici parçasının değerinin oranlanması olduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz eden davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7864, Karar No: 2007/7943, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7864 E.  ,  2007/7943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.1.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında ... evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek ... yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 282 ada 16 parsel sayılı taşınmaz 8.8.1963 tarih 1 numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.9.1952 tarih 1951/179-1952/94 sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2965, Karar No: 2015/16462, Tarih: 12.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2965 E.  ,  2015/16462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, anataşınmazın çatısındaki su sızıntısı nedeniyle çatıda ve davacıya ait bağımsız bölümde meydana gelen zararın arsa payları oranında faiz ve masraflarla birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının maliki olduğu 7 nolu bağımsız bölümde tavanda çatı akması nedeniyle evinin ve eşyalarının zarar gördüğünü, çatının onarılması gerektiğini, çatıda yapılması gereken onarım masrafları ve evinde meydana gelen zararın arsa payları oranında kat maliklerince karşılanmasını istemiş, mahkemece, gerekli onarımların yapılmış olduğu gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden ve özellikle 03.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu bağımsız bölümünde ve çatıda onarımların yapıldığının belirtildiği, 11.11.2014 tarihli duruşma tutanağında davacı vekilinin imzalı beyanında onarımların davacı tarafından yapıldığını belirttiği, buna karşılık davalılar vekilinin, davacı vekilinin beyanına karşı bir itirazın bulunmadığı, böylece yapılan tadilatın davacı tarafça gerçekleştirildiği anlaşıldığından, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19/1. ve 20. maddesi gereğince yapılan onarımdan tüm kat malikleri arsa payı oranında sorumlu olacağından, davacının arsa payı düşüldükten sonra kat maliklerinin arsa paylarına göre sorumlu tutulması gerekirken, mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4780, Karar No: 2016/3853, Tarih: 10.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4780 E.  ,  2016/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü 11:00 sıraları sanığın idaresindeki çekici ile meskun mahal sınırları içindeki 8 metre genişlikte, iki şeritli yolda seyri sırasında kendisini geçip, önünde yoluna devam eden tır nedeniyle yolu tam olarak göremediğini, bu nedenle yolun sağında park halinde olan araca çarptığına ilişkin beyanı ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın asli kusurlu olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı gibi kusurun tespiti hususunun hakimin yetkisi kapsamında olması nedeniyle dosyanın İstanbul Teknik Üniversitesi veya Karayolları Fen Heyetine gönderilerek yeniden rapor alınması yönündeki tebliğname görüşüne, iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, cezanın ertelenmesi gerektiğine, katılan vekilinin ise sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-04.08.2013 günü Saat:11.00 sıralarında sürücü ...'ın yönetimindeki yarı römorkun bağlı olduğu çekici ile yerleşim yeri içinde, 8 metre genişliğinde, gündüz vakti, bölünmüş, 2 şeritli, eğimsiz, düz, kuru, asfalt kaplama yolda, Adana yönünden Ankara yönüne seyri sırasında olay yerine geldiğinde, önünde kısa mesafe arayla seyreden tır nedeniyle görüş alanının daraldığı bir sırada sağ ilerisinde, sol arka lastiği patlaması nedeniyle park halinde bulunan otomobile sol yan kısmından sürtme şeklinde çarpması sırasında, lastiği tamir etmeye çalışan, aracın sürücüsü ... ile kendisine yardım etmekte olan yaya ...'nin ölümüne neden olduğu olayda, sanığın asli kusurlu oluşu ve olay neticesinde iki kişinin öldüğü de gözetilip, sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması;

2-TCK 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması tedbirinin, hakkaniyet, hak ve nasafet ilkeleri ile TCK'nın 3. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” şeklindeki düzenleme nazara alınarak ehliyetinin daha fazla süreyle geri alınması gerektiği gözetilmeden, 3 ay süreyle geri alınmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.