muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2233, Karar No: 2010/4494, Tarih: 11.05.2010

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve 750,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1760, Karar No: 2011/3862, Tarih: 12.05.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1760 E.  ,  2011/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarından sanık ... ... yapılan yargılanması sonunda; ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve atılı diğer suçtan mahkumiyetine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/09/2009 gün ve 2008/159 Esas, 2009/438 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından 19/01/2011 tarihli tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaktan kurulan hükmün tetkikinde,

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre sanığın eylemi teşebbüs aşamasında kaldığı ve TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanmasından önce 103/2-4 maddesiyle belirlenen ceza üzerinden 35. maddenin uygulanıp, daha sonra 103/6. madde ile sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereğince usulune uygun olarak teşekkül etmeyen ihtisas kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10828, Karar No: 2018/7458, Tarih: 29.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/10828 E.  ,  2018/7458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/10/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, adam öldürmeye teşebbüs eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının müvekkilini silahla yaraladığını, bu eylemi nedeniyle davalı hakkında adam öldürmeye tesşebbüs suçundan dava açıldığını ve davalının ceza mahkemesinde yargılanarak ceza aldığını belirtmiş, maddi ve manevi zararlarının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Beyin cerrahı doktor bilirkişi tarafından düzenlenen hükme esas raporda; davacıda beden gücü kaybı bulunmadığı değerlendirilmiş ve sadece geçici iş göremezlik süresi "1 ay" olarak belirlenmiştir. Mahkemece de bu rapor doğrultusunda karar verilmiştir. Ancak ceza yargılaması sırasında Adli Tıp Kurumundan alınan 29/04/2015 tarihli raporda sol kolda minimal fonksiyonel kısıtlılık bulunduğu rapor edilmiştir.

Dava dilekçesindeki anlatımdan davacının beden gücü kaybına yönelik tazminat talebinin de bulunduğu anlaşıldığına göre; mahkemece çözümü teknik bilgi ve uzmanlık gerektiren davacının yaralanması nedeniyle beden gücü kaybı olup olmadığı yönünde, dosya arasında bulunan raporlar arasındaki çelişkiyi giderici ve yeterli nitelikte Adli Tıp Kurumu İlgili dairesinden rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8947, Karar No: 2011/9570, Tarih: 26.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/8947 E.  ,  2011/9570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... İletişim Hiz. A.Ş ve diğeri aleyhine 05/03/2009 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... Hiz. A.Ş vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir. Dava kabul edilmiş, karar davalılardan ... A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları ... olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

2011/8947-2011/9570

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “... vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/09/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/09/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan ... çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.26/09/2011
Yargıtay — Esas No: 2015/471, Karar No: 2015/1485, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/471 E.  ,  2015/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/11608, Karar No: 2013/14323, Tarih: 05.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/11608 E.  ,  2013/14323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.04.2011 tarih ve 2010/250-2011/149 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05.07.2013 günü hazır bulunan davacı ... ile vekili Av....e davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilin davalı bankada hesabının bulunduğunu, müvekkilinin banka çalışanlarınca kandırılarak 19.09.2008 tarihinde ibraname imzalatıldığını ancak itiraz üzerine 22.09.2008 tarihli hesap mutabakatının düzenlendiğini söz konusu mutabakata göre hesapta 1.411.750 Euro olduğunun belirlendiğini sonradan yapılan işlemlerden arta kalan 858.700 Euro'nun tazminin talep edilmesine rağmen hesap bakiyesinin sıfırlandığının bildirildiğini oysa yapıldığı söylenen işlemlerin bir çoğunun talimatsız olduğu gibi bir bölümünün talimatı aşan işlemler olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili 22.09.2008 tarihli hesap mutabakatındaki paranın gerçeği yansıtmadığını, gerçekte davacı hesabında 19.09.2008 tarihli ibranamede belirlenen 711.250 Euro bulunduğunu, davacının yapmış olduğu arbitraj işlemlerinden doğan zararı bankaya yüklemek istediğini, yapılan işlemlerin tamamının davacı talimatlarına dayandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre 22.09.2008 tarihli hesap mutabakatındaki rakamın gerçeği yansıtmadığı, yazı ekindeki hesap dökümlerininde mutabakatta yer alan miktarı teyit etmediği, davacı hesabında yapılan işlemlerin davacının talimatları doğrultusunda gerçekleştirilip bakiyesinin davacı tarafından çekilerek hesabın sıfırlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı banka çalışanı Halime Nazan Oyman hakkında yapılan ceza yargılaması sonucunda İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/33 E., 2012/7 K. sayılı ilamıyla beraat kararı verilip, anılan kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş bulunmasına, söz konusu ceza mahkemesi kararında da işbu davanın davacısının davalı bankada bulunan hesaplarında iddia edilen miktarda parasının olmadığının belirlenmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 05,90 temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7642, Karar No: 2014/24754, Tarih: 09.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/7642 E.  ,  2014/24754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/190851

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2011

NUMARASI : 2009/183 (E) ve 2011/86 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık İ... A..'in 24/2/2011 tarihli celsedeki beyanında suça konu motorsikleti sanık F.. Ç.. ile birlike çaldıklarını anlatmış olması, sanık Hakan Karakaş'ın da 27/01/2009 tarihli kolluk ifadesinde suça konu motorsikletin sanıklar İ.. A.. ve F.. Ç.. tarafından satması için kendisine getirildiğini beyan etmesi ve Sanık F.. Ç..'in Çocuk mahkemesindeki 06/10/2009 tarihli beyanında eylemi diğer sanıklarla birlikte gerçekleştirmiş olduğunu bildirmesi karşısında; sanık F.. Ç..'in yüklenen suçtan hükümlülüğü yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısı'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2179, Karar No: 2014/14927, Tarih: 16.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2179 E.  ,  2014/14927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/232809

MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/651 (E) ve 2013/370 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca, Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazıda, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen Ç.. Elektrik Dağıtım A.Ş'nin 31.08.2010 tarihinde özelleştirilmiş olduğunun bildirilmesi karşısında, kanuna dayalı yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme işleminin bulunmaması nedeniyle, sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin bozma kararına karşı düşüncelerimizin açıklanmasına ilişkindir.

1- 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 2/2. maddesi uyarınca çıkarılan " Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği" nin 13. maddesinin 4. fıkrasında 13.07.2011 tarihinde yapılan değişiklik ile " Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonucunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır ve Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur " hükmü getirilmiştir. Hükümde kaçak elektriği tespit eden kurumun / şirketin enerjiyi keserek mühür altına alacağı belirtilmiştir.

Bu düzenleme kaçak enerji kullanımı halinde yapılacak işlemlere ilişkindir. Herhangi bir ceza hükmü içermemektedir. Konulan mührü kaldıranların nasıl bir ceza ile karşılaşacaklarına ilişkin bir düzenleme değildir. Suç oluşturan bir düzenleme de değildir. Bu idari işleme suç elbisesini giydiren TCK' nın 203. maddesidir. Ceza Kanununun 203. maddesindeki düzenleme ortadan kaldırıldığında yönetmelikteki işlem / hüküm aynen yerinde durmasına rağmen ceza hukuku açısından herhangi bir önem ifade etmeyecektir. Kaldı ki, TCK' nın 203. maddesindeki suçu oluşturan eylem mührün bozulmasıdır. Yönetmelikte ise mührün konuluşu düzenlenmiştir. Suç duyurusu da mühür bozma suçu ile değil kaçak elektrik kullanma suçu ile ilgilidir. Mühür bozma suçunu oluşturan eylem mührün konulması değil kaldırılmasıdır.

Bu düzenlemenin " suçta ve cezada kanunilik " ilkesine aykırı olduğu şeklindeki kabul halinde, örneğin, 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ve 6831 Sayılı Orman Kanunun birçok maddesi uyarınca ceza verilmesi mümkün olmayacaktır. Zira sit alanları, bu alanlarda uygulanacak hükümler, ne tür faaliyetlere izin verileceği, hangilerinin yasak olduğu, orman sınırları gibi hususlar komisyon kararları ile düzenlenmekte ve bu düzenlemelere yönelik cezai hükümler kanun ile getirilmektedir.

2- Mühür Bozma suçu 765 Sayılı TCK' nın " Devlet İdaresi Aleyhine İşlenen Cürümler " başlıklı üçüncü Babının " Mühür Fekki ve Hükümletin Muhafazası Altında Bulunan Eşyayı Çalmak " başlıklı onuncu faslındaki 274. maddesinde düzenlenmişken, 5237 Sayılı TCK' nın " Topluma Karşı Suçlar " başlıklı üçüncü kısmının " Kamu Güvenine Karşı Suçlar " başlıklı dördüncü bölümüne alınmıştır.

Millete ve Devlete Karşı Suçlar ise 5237 Sayılı Yasanın dördüncü kısmında, 247 ile 343. maddeleri arasında 8 bölüm halinde düzenlenmiştir. Görüleceği gibi Mühür Bozma suçu Devlet otoritesi değil kamu güvenine karşı işlenmiş suçlardandır. Mevzuat gereği konulan mührün kaldırılmasının da topluma karşı olduğu ve kamu güvenini sarsacağı hususunda da kuşku bulunmamaktadır.

3- TCK'nın 203. maddesindeki " kanun veya yetkili makamların " şeklinde düzenleme ile veya bağlacı kullanılarak mühürlemeyi ya yetkili makamların yapması ya da dayanağını kanundan alması amaçlanmıştır. Aradaki veya bağlacı çıkarılarak yetkili makam ve kanun terimlerinin birlikte değerlendirilmesinin ve mutlaka kamu görevlisi tarafından yapılması gerektiği düşüncesinin doğru olmadığı kanaatindeyim.

Anayasa Mahkemesi, TCK' nun 203. maddesinde yazılı bulunan " yetkili makamların " ibaresinin Anayasa' nın 38. maddesine aykırı olduğu, zira yasada hangi yetkili makamın, hangi şartlarda, nerelerde, nasıl, hangi amaçla mühürleme yapabileceğinin belirtilmesi gerekirken, bu hususlar belirtilmeksizin salt yetkili makamın emri şeklindeki düzenlemenin " kanunilik ilkesine " aykırı olduğu şeklindeki başvuruyu, " mühür, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulmaktadır. Mühürleme, kanun ya da yetkili makamların emri uyarınca yapılmaktadır. Kanunlarda, ' bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için ' mühür konulması şeklinde bir düzenlemeye yer verilmesi durumunda, kanunun emriyle konulan mühür söz konusu olmaktadır. Bunun yanında idari organlar kanunlarla, bir iş veya işlemin yerine getirilmesi konusunda yetkili kılınabilirler. Kanunla verilen bu yetkiyi kullanan organlar, ' bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için ' mühür konulması emrini verebilirler. Burada mühürleme emrini verme yetkisi dayanağını yine kanundan almaktadır. " gerekçesiyle reddetmiştir.

Karardan yetkili makamların idari organlardan ibaret olmadığı anlaşılmaktadır.

Karardan yetkili makamların idari organlardan ibaret olmadığı anlaşılmaktadır.

4- Elektrik Piyasası Kanununun 2/2. maddesi " Piyasada faaliyet gösterecek tüzel kişilerin faaliyetlerinde uymaları gereken usul ve esaslar bu kanun ve ilgili yönetmeliklerle düzenlenir " hükmünü getirmiştir. Bu hüküm gereğince çıkarılan " Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği" nin 13. maddesi ilk düzenlemede " Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur " şeklinde iken 13.07.2011 tarihli değişiklik ile " Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonucunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır ve Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur " şeklinde değiştirilmiştir. Bu yönetmelik kanuna aykırı değildir. Kanunun verdiği yetki ile, uygulanacak usul ve esasların belirlenmesi amacıyla, kanun koyucunun iradesine uygun şekilde çıkarılmış ve lisans sahibi tüzel kişilere mühürleme yetkisi verilmiştir. Bu yetkiye dayanılarak konulan mührün kaldırılması da kamu güvenini zedeleyecek ve TCK'nın 203. maddesindeki suçu oluşturacaktır.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle mahkemenin kararının onanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.