muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5635, Karar No: 2014/19147, Tarih: 02.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5635 E.  ,  2014/19147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Isparta 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.09.2013

NUMARASI :Esas no:2013/227 Karar no:2013/799

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca tamamen kusurludur. Davalı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranış kanıtlanamamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.10.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/30520, Karar No: 2015/10480, Tarih: 24.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/30520 E.  ,  2015/10480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/144619

MAHKEMESİ : Çatak(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2011/72 (E) ve 2013/26 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur İsmet'in kavga sırasında sanık ile M.. Y.. isimli şahsı ayırmak amacıyla aralarına girdiği, sanığın elindeki fırça sapı ile kavga ettiği Menduh'a vurmak istediği sırada, 5237 sayılı TCK'nin 6-1-f-4 maddesi gereğince silahtan sayılan fırça sapının kendilerini ayırmaya çalışan İsmet'in kafasına isabet ettiği ve mağdur İsmet'in bu şekilde başından yaralandığı anlaşılmakla, sanığın eylemine uyan olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 21/2 maddeleri gereğince cezalandırılması yerine TCK 89/1 ve 22/3 maddeleri gereğince taksirle yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle, davanın düşürülmesine karar verilmesi,

2) Mağdur İsmet'in Çatak Devlet Hastanesinden alınan 30/05/2011 tarihli geçici raporunda, sol frontal kemik bölgesinde çökme ve 3 cm. uzunluğunda 1 cm arayla 2 lineer kesi hattı mevcut olduğu belirtilerek yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, mağdur İsmet'in Van İpekyolu Devlet Hastanesi'nce tanzim edilen 17/06/2011 tarihli raporunda, yapılan beyin cerrahi muayenesinde, yaralanmasının kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu bildirilmiş ise de, tespit edilen yaralanma bulgularına göre mağdur İsmet'in yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğine ilişkin Van İpekyolu Devlet Hastanesi'nin raporunun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı gözetilmeden, mağdur İsmet'in Van Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü'nün 18/08/2011 tarihli ön raporu gereğince dosyaya getirtilen epikriz belgesi ve tüm tedavi evrakları ile mevcut raporlarının Adli Tıp Kurumuna gönderilerek buradan aldırılacak raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sanık hakkındaki hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16749, Karar No: 2019/1397, Tarih: 05.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16749 E.  ,  2019/1397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, 1412 sayılı CMUK'nun 138, 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 149, 150. maddeleri uyarınca, şüpheli veya suça sürüklenen çocuğun soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde müdafii talep edebileceği gibi şüpheli veya suça sürüklenen çocuk on sekiz yaşını doldurmamış yada sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın müdafii atanacağı, baroca istem halinde veya Yasa gereği zorunlu olarak atanan müdafiinin görevinin hükmün kesinleşmesiyle son bulduğu, kendisine zorunlu müdafii atandığından suça sürüklenen çocuğun haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafiinin suça sürüklenen çocuğun lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine de tebliğ edilmesi ve suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği,

Bu çerçevede, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı ÇKK'nın 23 ve 5271 sayılı CMUK'nun 231/6-a maddelerine göre, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içeresinde yeniden suç işlemesi halinde hükmün açıklanabilmesi için bahse konu yeni suçun, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihinden sonra denetim süresi içerisinde işlenmiş olması gerektiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştirme tarihi 04/05/2010 olarak belirtilmiş ise de, kararın müdafii Av. ...'nın yüzüne karşı 11/11/2009 tarihinde verildiği ve müdafiinin kararı temyiz etmediği, ve de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin gerekçeli kararın kendisine müdafii atandığından haberi olmayan suça sürüklenen çocuğa 18.10.2018 tarihinde tebliğ edildiği ve buna göre 04.05.2010 tarihli kesinleştirmenin usulsüz olduğu ve suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştirmesinden önceki tarih olan 27.03.2013 tarihinde işlediği suçtan dolayı hükmün açıklanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1867, Karar No: 2019/5670, Tarih: 20.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/1867 E.  ,  2019/5670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Yağma, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararına göre, alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren yağma suçundan yargılaması sürdürülen sanıkların savunmanlarının hazır bulundurulması sağlanmadan, aykırısı halde ise yeni bir zorunlu savunman atanması gerektiği düşünülmeden; yakalama kararı ile Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nde ifadesi alınan sanık ...’ten duruşmadan vareste tutulma talebi olup olmadığı sorulmadan istinabe usulüyle savunması alınmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 150/3. ve 196/2. maddelerine;

Sanıklar ..., ... ve ...’in 16/01/2017 tarihli oturumda savunmanları bulundurulmaksızın haklarında hükümlülük kararı verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 188/1. ve 289/3-e maddelerine;

Aykırı davranılması suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2890, Karar No: 2013/7139, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/2890 E.  ,  2013/7139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı dosyanın temyiz incelemesi sırasında;

1-Gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen davalıya tebliğine ilişkin belgenin,

2-Uyuşmazlık dönemlerine dair toplu iş sözleşmelerinin,

3-Sendika üye kayıt fişinin,

4-Daha önce aynı taleplerle dava açılan dava dosyalarının,

5-Alt işveren Marmara Temizlik Şirketi (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/2873 esas ve 2013/2884 esas sayılı dosyalar) belge ve kayıtları ile varsa toplu iş sözleşmeleri ve bordroların

Dosyada bulunmadığı tespit edilmiş olup söz konusu belgelerin tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10143, Karar No: 2014/17238, Tarih: 10.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10143 E.  ,  2014/17238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 tarih ve 2013/201-2013/349 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin taraflar arasındaki sözlü anlaşmaya istinaden Bandırma Limanına gelen iki gemi çeltiğin belirlenen depolara taşınması, istiflenmesi işini yaptığını, davalının müvekkilinin hak edişini kısmen ödediğini, taraflar arasında fatura konusu hizmetin verildiği noktasında bir itilafın bulunmadığını, davalı borçlu aleyhine başlattıkları icra takibine de davalının haksız olarak itiraz ederek takibi durdurduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça ayıplı olarak nakliye hizmeti verildiğini, davacı tarafın limandan alarak çelik silolara naklettiği baldo ve osmancık cinsi pirinçleri müvekkilince kiralanan farklı iki çelik siloya istiflemek yerine karıştırarak depo edince müvekkili firmanın ciddi maddi zarara uğradığını, bu zararın tazminine ilişkin açtıkları davanın sonucunun bekletici mesele yapılması gerektiğini, tazminat davasıyla müvekkilinin BK'nun 139. maddesine göre takas mahsup hakkını kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı tarafından yapılan taşıma işi nedeniyle davalı adına düzenlenen faturaların bir kısmının davalı tarafça ödenmemesi üzerine başlatılan takibe davalının itiraz ettiği, davalı takas def'inde bulunmuş ise de, takas def'inin takasın borçlu tarafından alacaklıya bildirilmesi ile gerçekleşeceği, bu durumda borcun, her iki borçtan takas edilebilecekleri anda daha az olan borç tutarınca sona ereceği, ancak davalı tarafından davadan önce davacıya takas iradesini bildiren yazılı bir belge sunulmadığı, takasa dayanan alacağın...4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/113 Esas sayılı dava dosyasına dayandırıldığı ancak bu dava dosyasında davalı tarafın iddiasının ispat edilemediğinden davanın reddedildiği, dosyanın sürüncemede kalmaması ve usul ekonomisi ilkesi dikkate alınarak...4. Asliye Ticaret Mahkemesinin dava dosyasının bekletici mesele yapılmadığı, davalı tarafın cevap dilekçesinde davacı tarafın nakliye işinden doğan hak edişlerini ikrar ettiği, davacı tarafın davalı taraftan 25.149,10 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle, davalının itirazının iptali ile takibin devamına, itirazın haksızlığı ve alacağın likit olması nedeni ile asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. .../...

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.284,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6759, Karar No: 2012/14911, Tarih: 03.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6759 E.  ,  2012/14911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/05/2007 tarih ve 2004/698-2007/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı Ankara İl Özel İdaresi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiliyle dava dışı sigortalı arasında yangın sigorta poliçesi düzenlendiğini, davalı il özel idaresine ait taşınmazda bulunan sigortalı işyerinde meydana gelen yangın sonucunda sigortalıya 26/12/2003 tarihinde 37.404,98 TL ödeme yapıldığını, yangının çıkış sebebinin elektriklerin kesik olduğu sırada bir başka dükkan kiracısının jeneratöre benzin ikmali yaparken benzinin tutuşarak parlaması olduğunu, olay sebebiyle il özel idaresinin bina maliki olması da Göz önüne alınarak %80, diğer davalının ise %20 oranında kusurlu olduğunu ileri sürerek, müvekkili tarafından yapılan ödemenin davalılardan kusurları oranında tahsiline ve söz konusu alacağa ödeme tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ankara İl Özel İdaresi vekili, müvekkili idarenin olay sebebiyle kusurunun bulunmadığını, davaya konu taşınmazın Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na satışının yapıldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Bedaş Genel Müdürlüğü vekili, müvekkilinin olay sebebiyle herhangi bir kusurunun bulunmadığını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Ankara İl Özel İdaresi'nin olayın meydana gelmesinde %40 oranında kusurlu bulunduğu, bu sebeple davalı ... şirketinin sigortalıya ödediği miktarın %40’ından sorumlu olduğu, diğer davalının ise olayın meydana gelmesinde her hangi bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 14.961,99 TL’nın 10.000 TL’sının 26/12/2003 ve geriye kalan kısmının 04/03/2004 tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalı Ankara İl Özel İdaresi'nden tahsile, davalı Bedaş Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı İl Özel İdaresi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı İl Özel İdaresi vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, yangının çıktığı dükkan ile davacının sigortaladığı işyerinin dahil olduğu iş merkezinin mülkiyetinin davalı Ankara İl Özel İdaresi’ne ait olmasına, bu işyerindeki dükkanları kiraya vererek işlettiğinin, yönetiminin, temizlik ve güvenlik hizmetlerinin kendisi tarafından tayin edilen kişilerce yerine getirildiğinin sabit bulunmasına, davacının, aynı zamanda işletme kusuruna da dayanmış olmasına, yanıcı malzemelerin de satıldığı dükkanların bulunduğu böylesine büyük bir iş merkezinin günün teknolojisine uygun olarak merkezi jeneratör yedekleme sistemi ile yangın çıkması halinde devreye giren otomatik yangın kesici tertibatını kurmayan davalı malikin meydana gelen zarardan ayrıca BK.nun 58. maddesi uyarınca sorumlu bulunmasına göre, davacı vekili ile davalı Ankara İl Özel İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı Ankara İl Özel İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 80,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Ankara İl Özel İdaresi'nden alınmasına, 03/10/2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı, davalılardan Ankara İl Özel İdare Müdürlüğü'ne izafeten Ankara Valiliği aleyhine açtığı davada, bu davalının, bina sahibi sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürmüştür.

Borçlar Kanunu'nun 58. maddesine göre, bina sahibi, binanın yapım bozukluğu ve bakım eksikliğinden kaynaklanan zararlardan sorumludur. Ancak, mücbir sebep, zarar görenin veya üçüncü kişinin ağır kusurunun varlığı halinde, bina sahibi sorumluluktan kurtulabilir.

Dava konusu zarara neden olan yangının, binanın yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden kaynaklanmadığının anlaşılması ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedeniyle, zarararla yapım bozukluğu veya bakım eksikliği arasındaki illiyet bağının kesilmesi sebebiyle, davalı İl Özel İdaresi Müdürlüğü'ne izafeten Ankara Valiliği aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Bu nedenle, davalı İl Özel İdare Müdürlüğü'ne izafeten Ankara Valiliği vekilinin temyiz talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/13939, Karar No: 2010/18132, Tarih: 02.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/13939 E.  ,  2010/18132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 2.11.2010 günü temyiz eden davacı-davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz edilen karar temyiz eden tarafa 3.6.2009 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK.md.432) l5 günlük süre geçtikten sonra 23.6.2009 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir.

Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432.maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir.

Ne var ki Aile Mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4.maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği(l.6.l990 günlü ve l989/3 Esas,l990/4 Karar sayılı) Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple temyiz isteminin reddi gerekir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin gösterilen sebeple REDDİNE oybirliğiyle karar verildi.02.11.2010(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/23078, Karar No: 2012/30937, Tarih: 19.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/23078 E.  ,  2012/30937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tebligat Kanununun 35.maddesinin uygulanabilmesi için daha önce kişiye usulüne uygun tebligat yapılması ve yeni adresini bildirilmemesi halinde de bu adrese çıkan sonraki tebligatın bila tebliğ iadesi üzerine daha önce tebligat yapılan adrese 35.maddeye göre tebligat yapılabileceği gözetilerek, somut olayda, sanığın en son beyan ettiği adres olan "... mahallesi ... sokak ... Apartmanı no:... adresine tebligat yapılması gerektiği gözetilmeksizin önceki adresine yapılan tebligatın geçersiz olduğu ve mahkemece sanığın temyiz iradesinin belirlenmesi açısından gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilmesi gerektiği,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve eksik işlem giderildikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32500, Karar No: 2012/486, Tarih: 19.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/32500 E.  ,  2012/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/50957

MAHKEMESİ : Fatih 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2008

NUMARASI : 2005/1308 (E) ve 2008/847 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

11.01.2005 günlü zati sayaçtan geçirilerek kaçak elektrik kullanıldığına ilişkin suç tutanağı kapsamı karşısında; hangi tarihte sanığın işyerini çalıştırmaya başladığı araştırıldıktan, tutanak düzenleyici tanıklar dinlenip, ticarethanede kullanılan elektrikli aletlerin normal kullanım süreleri dikkate alınarak tespit edilecek kurulu güç ile sayaçta okunan tüketim miktarının orantılı olup olmadığı, sanığın kaçak bedelini ödeyip ödemediği, tespit öncesi abonelik başvurusunun bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği değerlendirilmelidir. Bu incelemeler yapılmadan salt sanığın kullandığı elektriğin tespit anında sayaçtan geçtiğinden bahisle sanığın beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.