muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9283, Karar No: 2015/9506, Tarih: 25.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/9283 E.  ,  2015/9506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YUMURTALIK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2012/91-2013/274

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleşen dava paydaşlar arasında ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacılar, kayden paydaşı oldukları 27 parsel sayılı taşınmazın tamamını uzun süreden beridir davalı paydaşın kullandığını, uyardıkları halde paylarını kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek geriye doğru 5 yıllık olmak üzere 10.000.-TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazı satın aldığı kişiler ile davacılar ve onların mirasbırakanları arasında harici taksim olgusu bulunduğunu, bu doğrultuda eskiden beri dava konusu parseli satın aldığı kişinin, devraldıktan sonra da kendisinin kullandığını, davacılarında buna karşılık başka taşınmazları tasarruf ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuş, davacı Yumni . ile açtıkları birleşen davaları ile de; kayden paydaşı oldukları 16 ve 18 parsel sayılı taşınmazların tamamını davalıların kullandıklarını, paylarından yararlanamadıklarını ileri sürerek, dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık olmak üzere şimdilik 4.000.-TL ecrimisilin kademeli faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, taraflar arasındaki fiili kullanım biçimi gereğince dava konusu taşınmazların tasarruf edildiği gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm yalnızca asıl davanın davacıları vekili tarafından asıl davaya hasren temyiz edilmiştir.

Davaya konu tarla nitelikli 27 nolu parsel ile birleşen davaya konu yine tarla nitelikli 16 ve 18 parsel sayılı taşınmazlarda tarafların dava dışı kişilerle birlikte paydaş oldukları kayden sabittir.

./..

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; tanık anlatımlarından, taraflar arasında 20 yıldan fazladır parsel bazında fiili kullanım biçiminin bulunduğu ve bu doğrultuda davaya konu 27 nolu parseli davalının, birleşen davaya konu taşınmazları da davacıların kullandıkları anlaşılmaktadır.

Ne var ki, evrak arasına alınan Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/17 Esas, 2011/377 Karar sayılı dosya içeriğinden, davacılar ile dava dışı paydaşların davalı M.. Y.. aleyhine 27 nolu parselle ilgili 19.01.2010 tarihinde elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istekli dava açtıkları, her ne kadar anılan davanın takipsiz bırakılması sebebi ile 29.09.2011 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verilmiş ve karar kesinleşmiş ise de, elatmanın önlenmesi davası açılması ile taraflar arasındaki fiili taksim olgusunun bozulduğu açıktır.

Hâl böyle olunca, Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/17 Esas, 2011/377 Karar sayılı dosyasından, dava dilekçesinin davalı M.. Y..'e tebliğ edildiği 27.01.2010 tarihinden, dava tarihine kadar hesaplanacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

../...

Asıl davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün belirtilen nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19325, Karar No: 2009/21578, Tarih: 14.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/19325 E.  ,  2009/21578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.04.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalının eşinin çalıştığı işyerinin camlarını 05.08.1998 tarihinde kırması olayı ile eşine hakaretlerinden sonra evlilik birliği devam etmiş, davacı bu olayları af etmiş, en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Affedilen ve hoşgörülen olaylara dayanılarak boşanmaya karar verilemez. Bu tarihten sonra davalıdan kaynaklanan boşanmayı gerektirir maddi bir olayın varlığı da kanıtlanamamıştır.

Boşanmaya neden olan olaylarda birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı koca tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2007/8080, Karar No: 2007/13907, Tarih: 18.07.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/8080 E.  ,  2007/13907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Hatay İş Mahkemesi

Tarih : 26.02.2007

Davacı, 01.01.1995-01.05.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 1995 yılından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.07.1995-12.4.2006  tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 1995 yılından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.07.1995-12.4.2006  tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının   Ziraat Odası ve Tarım Kredi Kooperatifi kaydının araştırılmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, Ziraat Bankası’ndan kredi  alıp almadığının araştırılmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden yapılan ilk prim kesintisinin 20.06.1995 tarihinde bankaya yatırıldığı,1997,1999 ve  2000 yıllarında da  prim kesintinin olduğu Yayladağ Tekel Müdürlüğü yazısından davacının 1996, 1998, 2001 ve 2002 yıllarında tütün üretimi yaptığı, 01.05.2006 tarihinde sigortalı olarak tescil edildiği görülmektedir.

Mahkemece kesintinin ve üretimin bulunduğu 01.07.1995-31.12.2002,   tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 01.01.2003-12.04.2006 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacıya ihtilaf konusu olan 01.01.2003-12.04.2006 tarihleri arasındaki dönemde ürün satışı yaptığı kişi, kurum ve kuruluşları açıklattırmak bu kişi, kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, Ziraat Odası ve Tarım Kredi Kooperatifi  ile başkaca zirai amaçlı kooperatiflerde kaydının bulunup bulunmadığının araştırılarak, bulunması halinde kayıt tarihlerini gösteren belgeleri getirtmek ve varsa zirai amaçlı banka  kredisi kullanıp kullanmadığının araştırılıp ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.07.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7656, Karar No: 2015/17510, Tarih: 01.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/7656 E.  ,  2015/17510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .. İli .. İlçesi ... Köyü 1178 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 01.12.2015 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av. .. . . ile davacı vekili Av. .. .ucu geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü 1178 parsel sayılı taşınmazın 18.06.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan bağın (yaş üzüm) 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Davaya konu taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6236, Karar No: 2015/858, Tarih: 09.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6236 E.  ,  2015/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (2 kez)

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/155, Karar No: 2014/1779, Tarih: 29.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/155 E.  ,  2014/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kredi kartının kötüye kullanılması suçundan yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliklerine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanığın hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Otelin bar kısmında yaklaşık olarak yarım saat kadar kalan şikayetçinin giderken çantasını unuttuğu, otel görevlilerinin sahibine verilmek üzere resepsiyon görevlisine teslim ettikleri, o sırada otele gelen sanığa resepsiyon görevlisi ... "cüzdan kaybettiniz mi, Hakan bey misiniz" diye sorduğu, onun önce hayır dediği ancak daha sonra cep telefonuyla görüşme yapıyormuş gibi yaparak ''yenge aradığımız çanta otelde bulundu" diyerek hileli hareketlerle görevliyi yanıltarak çantayı alan sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, menkul bir malın sahibinin rızası dışında alınmasını gerektiren ve unsurları oluşmayan hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/601, Karar No: 2016/1631, Tarih: 22.03.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/601 E.  ,  2016/1631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

09/05/2007 tarihli olay, yakalama, el koyma ve ev arama tutanağına göre uyuşturucu madde alış verişinin tanık ...tarafından anlatıldığı, tutanak düzenleyiciler tarafından görülmediği; ...Emniyet Müdürlüğü'nün 09/05/2007 tarihli fezlekesine göre ise görevli polis memurlarının tanık ...in sanıktan bir paket alırken görüldüğünün yazılması ve sonrasında tanıktan esrar ele geçirildiğinin belirtilmesi; tutanak tanıklarından ...'nın istinabe suretiyle alınan beyanında ise tutanak içeriğinin doğru olduğunu ve sanığın pencereden tanık ...e bir paket verildiğinin görülmesi üzerine tanığı yakaladıklarını beyan etmesi, diğer tutanak tanıklarının ise olay tutanağı içeriğinin doğru olduğunu beyan etmeleri karşısında; olay tutanağı, fezleke içeriği ve tutanak tanıklarının beyanları arasındaki çelişki giderilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği;

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21778, Karar No: 2012/3413, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21778 E.  ,  2012/3413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık suçundan sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 09.10.2009 gün ve 2009/160 Esas, 2009/404 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan sarkıntılık suçunun 765 sayılı TCK.nın 421. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 19.01.2004’ten itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.