muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3473, Karar No: 2015/5336, Tarih: 02.04.2015

Siirt Devlet Hastanesi'nin 15.06.2010 tarihli Genel Adli Muayene Raporunda araçta yolcu olarak bulunan ...'nın . ile gideribilir şekilde yaralandığı, sürücü ...'in ise yaralanmadığı belirtilmiş olup rapor saat 14:50'de hazırlanmıştır.

Tüm bu hususlar birlikte nazara alındığında rizikoya ilişkin beyanlar çelişkili olup dosya kapsamındaki delillere göre sigortalı aracın iddia edildiği gib.. Çayına uçtuğuna dair ciddi tereddütler mevcuttur. Bu haliyle rizikonunun teminat dahilinde gerçekleştiğinin ispat yükü davacı taraftadır. Ne var ki dosya kapsamı itibariyle sigortalı iddia ettiği rizikonun gerçekten meydana geldiğini ispatlayamamıştır.

Bu durumda, Mahkemece dosya kapsamı itibariyle rizikonun gerçekleştiği ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-) Kabule göre de, mahkemece zarara ilişkin herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırılmadan poliçede belirtilen sigorta bedelinin tahsiline karar verilmiştir. . Kasko Sigortası Genel Şartları'nın 3.3.1 maddesi gereğince gerçek zarardan sorumlu olan Sigortacının teminat miktarı hasar tarihi itibariyle aracın rayiç değeri kadardır. Mahkemece, gerçek zararın uzman bilirkişi marifetiyle tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3416, Karar No: 2017/1465, Tarih: 07.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3416 E.  ,  2017/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Temizlik ve İlaçlama Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 07.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23542, Karar No: 2012/22667, Tarih: 04.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/23542 E.  ,  2012/22667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması ve sanığın adli sicil kaydında, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak, yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6632, Karar No: 2018/3644, Tarih: 14.03.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/6632 E.  ,  2018/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tanık ...'ın aşamalardaki anlatımı, diğer tanık ... hakkında 06/11/2014 tarihli duruşma tutanağına yansıyan “... tanığa soru sorulurken cevap vermekte güçlük çektiği, bir müddet durakladığı, tanığa sorulan sorulara tanığın cevap verirken duraksadığı esnada katılan tarafından cevap verildiği, görüldü...” Mahkeme gözlemi birlikte değerlendirildiğinde Mahkemenin gerekçe ve uygulamasının yerinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmayarak, yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik katılan ...'nin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 14/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12485, Karar No: 2020/18114, Tarih: 09.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/12485 E.  ,  2020/18114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK.nın 268. maddesinde öngörülen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği, hırsızlık şüphesi ile hakkında işlem yapılan sanıklar hakkında verilecek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile kesinleşen bir beraat kararı olması durumunda hukuken sanıkların işlediği bir suç bulunmadığının kabulünde zorunluluk bulunması nedeniyle kolluk görevlisine (düzenlenecek belgeye esas olmak üzere) beyanda bulunurken başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak eylemi TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen ''resmi belgelerin düzenlenmesinde yalan beyan'' suçunu oluşturacağı ve hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi gerektiği göz önüne alınarak, sanıkların işledikleri iddia edilen...Polis Emniyet Amirliği'nin 2015/421 tahkikat evrakından işlem yapıldığı anlaşılan hırsızlık suçundan yapılan soruşturma yahut kovuşturmanın akıbeti araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.11.2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/378, Karar No: 2011/40369, Tarih: 03.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/378 E.  ,  2011/40369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sokakta rasladıkları ve önceden tanıdıkları yakınandan konuşma yapacaklarını söyleyerek cep telefonunu isteyen ve telefonu alınca birlikte kaçıp giden sanıkların eyleminin 765 sayılı TCK'nın 491. maddesinin ilk fıkrasına uyduğu gözetilmeden, anılan Yasa maddesinin 3. bendi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... savunmanı ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4728, Karar No: 2009/6174, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4728 E.  ,  2009/6174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.10.2008 gün ve 2008/6336 - 13710 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritasında ne şekilde nitelendirildiği yöntemince belirlenmemişse de, aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı bölgedeki taşınmazlara ilişkin Orman Yönetimi tarafından Hazine aleyhine açılan davalara konu taşınmazların eğiminin % 12'den fazla taşlık, ... ve yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, yer yer maki florası ve ... ile kaplı olup, aynı nitelikteki ormana sınır olduğunun belirlendiği, çevresi orman olarak sınırlandırılması itirazsız kesinleşmiş devlet ormanı ile çevrili orman içi açıklığı olan, eğimi % 12'den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinsi ağaççıklarla kaplı, çevresinde bulunan aynı karakterdeki, devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. madde 2. fıkrasının J bendi ve 17. Maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın KABULÜNE ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli ... Köyü 298 ada 49 sayılı parselin bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 sayılı yasanın, 1744 sayılı yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13946, Karar No: 2006/12398, Tarih: 13.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13946 E.  ,  2006/12398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2006

Davacı, ilk kesintisi yapıldığı tarihten dava tarihine kadar Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  24.5.1995 itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  24.5.1995 itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan p. e. İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Ş. Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının Ziraat Odası  kaydının bulunmadığı, Tarım Kredi Kooperatifi ortağı olmadığı,  üzerine kayıtlı zirai arazisinin olmayıp Ziraat Bankasından kredi almadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 24.5.1995 tarihinde yapılıp 1996,1997,1998,1999 yıllarında prim kesintisinin olduğu   görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.6.1995-31.12.1999  tarihleri arasındaki istemin  kabulü yönünde verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı 2000,2001,2002,2003,2004,2005 ve 2006 yılları yönünden 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı   ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi   yasaya uygun değildir .

Diğer yandan davacının teslim ettiği ürün bedelinden ilk kesinti 24.5.1995 tarihde yapıldığından sigortalılık başlangıç tarihi bu tarihi takibeden aybaşı olan 1.6.1995 tarih olması gerekirken bu husus mahkemeninde kabulünde olup kısa kararda sigortalılık başlangıç tarihi olarak 1.6.1995 tarihi olarak yazıldığı halde gerekçeli kararın hüküm kısmında maddi hata sonucu talebide aşar şekilde 1.5.1995olarak yazılmış olması da hatalı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/492, Karar No: 2016/2447, Tarih: 14.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/492 E.  ,  2016/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18426, Karar No: 2013/12162, Tarih: 04.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/18426 E.  ,  2013/12162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/06/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8300, Karar No: 2023/937, Tarih: 16.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2021/8300 E.  ,  2023/937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı yüklenici ile noterde düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, dava konusu müteahhide kalacak 25 No.lu bağımsız bölümün satış sözleşmesiyle yüklenici tarafından davalıya satıldığını; davalının, davacı aleyhine açtığı tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verildiğini, 2006 tarihinden beri davacı adına kayıtlı evde oturan davalının karar üzerine evden taşındığını, fakat anahtarı teslim etmediğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ile ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının elinde bulundurduğu bağımsız bölümün, davacı ile dava dışı yükleniciyle arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müteahhide kalan bağımsız bölümlerden olduğunu; davalının, bu bağımsız bölümü 2004 yılında müteahhitten satın aldığını, taşınmaz üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu, gerek mezkur kat karşılığı inşaat sözleşmesi gerekse bu sözleşmeye bağlı olarak müteahhit ile davalı arasında yapılan satış sözleşmesinin halen geçerli olduğunu, davalının taşınmazı sözleşmeye istinaden elinde bulundurduğunu, haksız işgalinden ve kötüniyetinden bahsedilemeyeceğini, bir an için ecrimisil talebinin haklı olduğu düşünülse dahi ecrimisilin ancak ret ile sonuçlanan tapu iptali ve tescil davasının kesinleşmesinden sonra başlatılabileceğini açıklayarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın davalının kullanımında olduğu, taşınmazı tahliye etmeden faydalı ve zorunlu gider talep edilemeyeceği, satın alma gerekçesiyle taşınmazı tasarruf eden davalının açtığı davanın reddi tarihinden itibaren ecrimisil ödemesi gerekeceği, taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, davacının yükleniciden satın aldığı, mülkiyet hakkına üstünlük tanınması gerektiği gerekçeleriyle elatmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar