muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6662, Karar No: 2013/32220, Tarih: 09.12.2013

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununa göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanununun 14 üncü maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Somut olayda, itirazın iptali davasına konu icra takibinde davacı işçi, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin alacağı yanında işlemiş faiz alacağı da talep etmiştir.

Bu sebeple yukarıdaki ilkeler uyarınca davalı tarafından yapılan ödemenin öncelikle icra takibi ile talep edilen işlemiş faiz alacağından mahsubu ile mahsup sonrası kalan miktarın kıdem tazminatından mahsubu düşünülmeden davalı tarafından yapılan tüm ödemenin kıdem tazminatından tenzili hatalı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8626, Karar No: 2007/11512, Tarih: 05.07.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/8626 E.  ,  2007/11512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2006
Yargıtay — Esas No: 2014/9793, Karar No: 2014/15925, Tarih: 26.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/9793 E.  ,  2014/15925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/392315

Mahkemesi : Datça Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 23/10/2013

Numarası : 2013/151 - 2013/254

Suç : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili ile mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İbrahim Müjdat Gölgeli isimli şahıs hakkında açılan davaya katılmasına karar verilen Kültür ve Turizm Bakanlığı adına hazine vekiline, sanık A.. G.. hakkında açılan davaya katılma hakkının hatırlatılmaması karşısında, suçtan zarar gören şikayetçi kurum adına hazine vekilinin temyiz istemi davaya katılma talebi olarak değerlendirilmiş olup, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2863 sayılı Kanun'un 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazete'de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanun'un 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün, 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;

Dolayısıyla, sözü edilen değişiklik öncesinde işlenen suçlar bakımından, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamında somut olay değerlendirildiğinde, Dairemizin 31/05/2013 tarih, 2013/5940 Esas, 2013/14811 Karar sayılı ilamı doğrultusunda, inşaat bilirkişisinden ek rapor alınarak, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu gibi teknik veriler değerlendirilmek suretiyle suça konu binanın kaç yıllık bir yapı olduğu ve pencerelerinin ne zaman takıldığı hususları her türlü şüpheden uzak biçimde tespit edilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11417, Karar No: 2009/2326, Tarih: 24.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/11417 E.  ,  2009/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, paydaşı bulundukları 322- 323- 324 ve 1374 parsel sayılı taşınmazlara davalı tarafından toprak ve cüruf atılmak suretiyle  müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, toprağın temizlenme bedeli ve ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazlarda davalının değil, dava dışı Güncem Madenciliğin faal olduğu gerekçesiyle, husumet nedeniyle  davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 24.02.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. vekili Avukat  K.Ö. ile  temyiz edilen vekili Avukat H.G.geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve alacak isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazların paylı mülkiyet üzere ve davacıların taşınmazda  paydaş oldukları, davalı şirketin taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacılar, paydaşı bulundukları taşınmaza davalı şirketin toprak ve cüruf  atmak suretiyle  ve aynı zamanda taşınmaz içerisinde  bulunan muhtesatı davalının kullanmak suretiyle  elattıklarını ileri sürerek, eldeki davayı açmışlar, mahkemece davalı şirketin elatma olgusunun saptanamadığı ve dava dışı Güncem şirketinin taşınmazı kullandığı kabul edilerek, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Oysa, davalı şirket vekilinin 06.07.2007 ve 25.07.2007 tarihli dilekçeleri ile eskiden var olan toprak dökme ve cürüf üzerine, sonradan kendilerinin de  aynı şekilde toprak ve cürüf döktüklerini ve taşınmaz üzerinde bulunun işçi evi niteliğindeki muhtesatı da kullandıklarını bildirmiş, aynı zamanda teknik bilirkişiden elde edilen raporda da eski toprak yığmasına sonradan cürüf ve toprak dökülmek suretiyle yeni oluşumunun meydana geldiği bildirilmiştir.

Belirlenen ve özellikle davalılar vekilinin beyanı gözetildiğinde, davalı şirketin taşınmaza elatmadıkları söylenemez.

Diğer taraftan, kayıt maliklerinin yer almadığı  davalı şirket ile dava dışı  Güncem şirketi arasında düzenlenen rödevans sözleşmesinin davacı yönünden hukuki bir netice doğurması da olanaksızdır. Başka bir ifadeyle anılan bu sözleşmenin davacıyı bağlamayacağı kuşkusuzdur.

Belirlenen ve özellikle davalılar vekilinin beyanı gözetildiğinde, davalı şirketin taşınmaza elatmadıkları söylenemez.

Diğer taraftan, kayıt maliklerinin yer almadığı  davalı şirket ile dava dışı  Güncem şirketi arasında düzenlenen rödevans sözleşmesinin davacı yönünden hukuki bir netice doğurması da olanaksızdır. Başka bir ifadeyle anılan bu sözleşmenin davacıyı bağlamayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, çekişmeli yerin ecrimisile mütehammil olup olmadığının saptanması, ecrimisil getirecek yerlerden olduğunun anlaşılması halinde, belirlenecek ecrimisil isteğiyle birlikte elatmanın önlenmesi isteğinin ve taşınmazın eski hale getirilme bedelinin de saptanarak istekle de bağlı kalınmak suretiyle, karar altına alınması gerekirken, yanılgıya düşülerek, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına ve alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.02.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15397, Karar No: 2012/583, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15397 E.  ,  2012/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dairemizin 01.11.2010 tarihli kararı ile dosyanın eksiklikler tamamlanarak gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş ise de karar gereği tam olarak yerine getirilmeden dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

1479 sayılı Yasa'nın 29.maddesine göre sigortalının malullük aylığından yararlanması için "yazılı istek tarihinde ödenmiş en az beş tam yıl sigorta primi" olması gerekir.

Bu nedenle; 22.10.2008 tarihinde ölen Kurumun ... sicil numaralı ... sigortalısı ...'nun, 5 yıldan fazlasına ilişkin hizmeti nedeniyle prim borcu bulunsa dahi 1479 sayılı Yasa'nın 29.maddesine göre "primi ödenmiş en az beş tam yıl sigorta koşulunu" hangi tarihte yerine getirdiği ya da diğer bir deyişle "primi ödenmiş en az beş tam yıl sigorta koşulunu" yazılı istek tarihleri olan 08.08.2003, 04.01.2005, 26.04.2005 veya muhtemel aylık bağlanma tarihi olan 1.1.2007 tarihleri itibariyle yerine getirip getirmediği Kuruma sorularak alınacak yanıt eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4080, Karar No: 2012/3746, Tarih: 06.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/4080 E.  ,  2012/3746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, sanığın suç tarihinde gece vakti yakınana ait eczaneye, iş yerinin muhkem ve sağlam olan kapısını sert bir cisimle zorlayarak girip, içeriden 320.000.000 TL para çaldığı ve yakınanın şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında; Eylemle ilgili 765 sayılı TCK'nun 493/1, 522(hafif), 59/2; 5237 sayılı TCK’nun 142/2-b, 143, 53; 116/2-4, 53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak olaya uygulanarak, konut dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili uzlaşma hükümleri de dikkate alınarak, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

2-)5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-)Sanık hakkında mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2042, Karar No: 2013/38171, Tarih: 04.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/2042 E.  ,  2013/38171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar hakkında müşteki ...'ı yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında müştekilerden sadece ...'ı iştirak halinde yaralama suçu nedeniyle iddianame ile kamu davası açılarak yargılama yapıldığı; sanıkların diğer mağdurlar ... ve ...'ı yaralama suçu hakkında ise ek kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilerek yargılamaya konu edilmediği, sanıkların müşteki ...'ı yaralama suçunu iştirak halinde işlediklerine dair vicdani kanaatin oluştuğu anlaşılmakla, tebliğnamenin belirtilen husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanıklar hakkında müşteki Yasef Okan'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Müştekinin mala zarar verme suçu ile ilgili olarak görgüye dayalı bilgisinin olmaması ve sanıkların inkara yönelik savunması karşısında, eksik kovuşturma ve gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12026, Karar No: 2017/7560, Tarih: 31.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/12026 E.  ,  2017/7560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Katılan ... hakkındaki genel cerrah ve beyin cerrahı raporları arasında çelişki bulunmakla, katılanın tedavisine ait tüm film, grafi ve tedavi evrakları Adli Tıp Şube Müdürlüğü’ne gönderilerek alınacak rapora göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Mahkemece sanığın eylemini bir nesne ile gerçekleştirdiğinin kabul edildiği, katılanın da sanığın arkadan kafasına odunla vurduğunu beyan ettiği, katılanın adli raporu itibarıyla eylemin silahla gerçekleştirildiği anlaşılmasına göre, TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince sanığın cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kabule göre; sanığa sonuç ceza olarak 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası verilmesi gerekmesine karşın, 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası belirlenerek sanığa eksik ceza tayini,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakları saklı tutulmak suretiyle BOZULMASINA; 31.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14398, Karar No: 2014/17911, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/14398 E.  ,  2014/17911 K.**

**"İçtihat Metni"**

..... Temizlik İnş. Gıda ve Kargo Dağ. Hizm. San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ..... vekili avukat ... .... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 6.3.2013 tarih ve 2011/300 2013/107 sayılı hükmün Dairenin 11.2.2014 tarih ve 2014/4379-3570 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 228.00 (ikiyüzyirmisekiz) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4743, Karar No: 2010/9002, Tarih: 16.06.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/4743 E.  ,  2010/9002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 SKM

HÜKÜM : Sanık ...'nın hükümlülüğüne, diğer sanıkların beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı sanıklar lehine olup, 9.11.2001 tarihinden itibaren temyiz inceleme gününde zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, sanık ...'da ele geçirilen ve miktarı itibariyle kişisel kullanım amacı dışında işyerinde bulundurulan bandrolsüz 24 müzik kasedi ve 16 müzik CD'sinin 5846 sayılı yasanın 71/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı yasanın TCK.nun 54.maddesi gereğince müsaderesine, sanık ...'da boş olarak bulunan 18 müzik kasedi ve 4 müzik CD'si ile, sanıklar ... ve ...'ten elde edilen tüm eşyaların sanıklara iadesine, 16.06.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4312, Karar No: 2019/10865, Tarih: 03.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/4312 E.  ,  2019/10865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu 347, 349, 1495 ve 1469 parsel sayılı taşınmazların maliklerinden iken, davalılardan (kardeşi) ...’ın vekalet görevini kötüye kullanmak suretiyle taşınmazları satış yolu ile (eşi olan) diğer davalıya devrettiğini, davalılara karşı açılan Tapu İptali ve Tescil davasının Ceyhan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/450 Esas, 2013/574 Karar sayılı karar ile lehlerine sonuçlanmasına rağmen davalılarca vekil edenine herhangi bir ecrimisil bedeli ödenmediğini belirterek, geriye dönük 5 yıllık ecrimisil bedeli olan 13.500 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların kötüniyetli olmadığı gerekçesiyle ecrimisil isteğinin reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli, tarla niteliğindeki 106 ada 153 (eski 347) ve 154 (eski 349) parsellerin davalılar adına, 106 ada 181 (eski 1495) parselin davalılar ve dava dışı kişiler adına ve 104 ada 2 (eski 1469) parselin ise davalardan ... ve dava dışı kişiler adına paylı şekilde kayıtlı olduğu, davacı ...’in payı için Ceyhan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/450 Esas, 2013/574 Karar sayılı dosyası ile açmış olduğu vekalet görevini kötüye kullanma hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil davasının kabulüne karar verilerek eldeki davanın konusu taşınmazlarda pay maliki olduğu, kararın derecattan geçerek kesinleştiği ancak Mahkeme kararının infaz edilmediği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.