muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3918, Karar No: 2017/16922, Tarih: 19.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/3918 E.  ,  2017/16922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Ailevi sebeplerden çıkan tartışmada sanık ...'in, katılan ...'e kucağında çocuğu ... olduğu halde saldırarak ...'ü yaraladığı, bu esnada yere düşen ...'ında basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması şeklinde gelişen olayda, kucağında çocuğu olan bir kişiyi yaralamak kastıyla hareket eden sanığın çocuğunda zarar göreceğini öngörmesi gerektiği, sanığın ...'a yönelik eylemi sebebiyle TCK’nin 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin de tartışılarak mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5537, Karar No: 2024/865, Tarih: 06.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/5537 E.  ,  2024/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1 E., 2022/23 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; kadastro çalışması sonucunda 141 ada 4 parsel sayılı 648.00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın tapu kaydı ve hibe nedeniyle ... adına tespitinin yapıldığını, daha sonra bağış suretiyle davalı ... adına tapuda kayden intikal ettirildiğini, dava konusu taşınmazın babaları ...’ten geldiğini ve mirasbırakanın terekesinin taksim edilmediğini, anneleri ...’ye bağış yapılmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında ...’in tüm mirasçıları adlarına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; davacının iddialarının asılsız olduğunu, dava konusu taşınmazın ücretinin annesi ... tarafından ödendiğini, tespit maliki olmadığını, annesi tarafından kendisine bağış yapıldığını, davacının tek başına dava açamayacağını belirterek davanın reddine savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.11.2017 tarihli ve 2017/71 Esas, 2017/241 Karar sayılı kararıyla; davacının tek başına diğer mirasçıların davaya muvafakatini almadan, terekeye temsilci atanmadan eldeki davayı takip edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.05.2018 tarihli ve 2018/42 Esas, 2018/356 Karar sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın kadastro öncesinde eski tapu kaydı ile mirasbırakana ait olduğu, mirasbırakanın kadastrodan önce 1988 yılında taşınmazı eşi ... ...'e bağışladığı, kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın ... ... adına tespit edildiği, ...’nin de taşınmazı davalı ...'e bağışladığı, tüm dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 13.10.2021 tarihli ve 2021/3085 Esas, 2021/5546 Karar sayılı kararı ile; davacı, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile tüm mirasçılar adına tescilini istemiş ise de eldeki davanın mirasçılar arasında görüldüğü, diğer mirasçılar tarafından usulünce açılmış bir dava bulunmadığı ve mirasçılar arasında pay devirlerinin her zaman mümkün olması nedeniyle davanın, davacının kendi miras payına ilişkin olduğunun kabulü gerektiği, keşifte dinlenilen tarafların annesinin dava konusu evi kocasının kendisine bağışlamadığını, bütün çocuklarının hissesi olduğunu, bu evi davalı ...’ye bağışlamadığını, tapuda birisinin kendisine imza attırdığını ve bu işlemin ne olduğunu sonradan öğrendiğini beyan etiği ve diğer mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından çekişmeli taşınmazın müşterek mirasbırakandan geldiği, onun da eşine bağışlamadığı, mirasbırakan terekesinin taksim de edilmediği, "çoğun içinde azda vardır" kuralı gereğince davacının miras payı tapu kaydının iptal edilerek davacı adına tesciline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükmüne uyulan bozma kararı uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu, davanı ispatlanamadığını, usul kurallarına aykırı olarak çoğun içinde azda vardır ilkesine dayanılarak kabul kararı verilmesinin mevzuata aykırı olduğunu, diğer mirasçıların muvafakatları ve terekenin temsili hükümleri dikkate alınmaksızın davacının payı oranında kabul kararı verilmesinin usul hükümlerine aykırı olduğunu, annesinin bir anlık tepki ve davacının baskısı ile verdiği beyanlarına itibar edilmesinin de hatalı olduğunu, tam kabul kararı verilmediği halde reddedilen kısım yönünden lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin yanlış olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 125 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 125 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosya içeriğinden, dava konusu taşınmazın 2007 yılında dava dışı ... adına tespit ve tescil edildiği, ...'nin taşınmazı 15.07.2016 tarihinde davalı ...'ye temlik ettiği, ...'nin de taşınmazı 11.08.2021 tarihinde dava dışı ...'e devrettiği, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinde davalı ...'nin kayıt maliki olmadığı görülmüştür.

2. Somut olayda, dava konusu taşınmazın dava açıldıktan sonra 11.08.2021 tarihinde temlik edildiği gözetilerek HMK’nın 125 inci maddesi re’sen uygulanarak davacıya seçimlik hakkı sorulmadan yargılamaya devam edilmesi doğru değildir.

3. Hal böyle olunca, öncelikle dava konusu taşınmazın devrine ilişkin resmi senedin dosya arasına alınması ile HMK’nin 125 inci maddesinin uygulanması ve yapılacak inceleme sonucunda hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının değinilen yön itibariyle kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7074, Karar No: 2013/5773, Tarih: 28.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/7074 E.  ,  2013/5773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit, hakaret ve yaralama suçlarından sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Çine Asliye Ceza Mahkemesiyle Çine Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Aynı Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinde bulunan Çine Sulh Ceza Mahkemesiyle Çine Asliye Ceza Mahkemesi arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının çözüm yerinin CMK'nın 4/2. maddesine göre ortak yüksek görevli Ağır Ceza Mahkemesi olduğundan dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13510, Karar No: 2015/13193, Tarih: 28.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/13510 E.  ,  2015/13193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, .... taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın Kayseri ... yönünden pasif husumetten reddine, ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın ve emsal taşınmazın ilk tesisten itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6422, Karar No: 2018/2185, Tarih: 01.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/6422 E.  ,  2018/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin aşamalarda alınan beyanlarına göre ; sanık ...’nın müşteki sokakta yürüdüğü esnada, müştekinin sol elini aşağıya doğru kıvırıp sağ eli ile de omuzundan aşağıya doğru hamle yapıp çantasını aldığı ve diğer sanık ...’ın sürdüğü motosiklet ile kaçtıklarını belirtmiş olması karşısında; sanıkların, müştekinin direnç göstermesini engelleyecek şekilde atılı suçu işlemesi ve bu itibarla sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinde tanımlanan yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışıp değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği düşünülmeden yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13000, Karar No: 2017/10146, Tarih: 05.07.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/13000 E.  ,  2017/10146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Olayın tek tanığı konumundaki katılanın arkadaşı ...'ın, olayın hemen ardından sıcağı sıcağına verdiği soruşturma aşamasındaki beyanında, sanık ve katılanın sebebini bilmediği bir şekilde tartışmaya başladıklarını, tartışma esnasında aralarında küfürleşme olduğunu ve tartışmanın etkisi ile sanığın katılanı bıçakladığını beyan etmesi karşısında, ilk haksız hareketi yapanın tespit edilemediği olayda, şüphe sanık lehine değerlendirilerek, alt sınırdan TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik indirimi uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1643, Karar No: 2017/2335, Tarih: 02.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1643 E.  ,  2017/2335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yağma suçundan (iki kez) yapılan yargılama sonunda, atılı suçtan (iki kez) mahkûmiyetine dair Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2015 gün ve 2015/419 Esas, 2015/417 Karar sayılı hükümlerin suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 17.10.2016 gün ve 2016/6990 Esas, 2016/7134 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2017 gün ve 2016/43749 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 17.10.2016 gün ve 2016/6990 Esas, 2016/7134 sayılı onama kararı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddiyle, CMK'nın 308/2. ve 3. maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2017 tarihinde üyeler ... ile ...’ün karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Oluşa ve kabule göre; suça sürüklenen çocuğun mağdurlar ... ve Bünyamin'i döveceğini söyleyerek metruk bir binaya soktuğu, cinsel ilişkiye gireceklerini söylediği, kemerini çıkararak bağlayıp öldürmekle tehdit ettiği, elini ceplerine atarak ceplerinde bulunan 1'er (birer) TL'yi zorla aldığı ve nitelikli cinsel istismarda bulunduğu, mağdurların üzerinde 1 TL dışında para bulunmaması sebebiyle TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanmadığı, anlaşılmıştır.

TCK'nın "Daha Az Cezayı Gerektiren Hâl" başlıklı 150/2. maddesinde; "Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir" hükmü getirilmiştir. Hükümde indirim yapılması hakimin takdirine bırakılmış, ancak bu indirimin "malın değerinin azlığı" gerekçesiyle uygulanabileceği belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesi uygulanırken, hakim; suça konu eşya veya paranın reel olarak o günün ekonomik şartlarına göre değerinin az olup olmadığını değerlendirecek ve indirimin uygulanıp uygulanmayacağını belirleyecektir. Bu uygulama ve kanun tekniği, 765 sayılı mülga TCK'daki düzenlemeden farklıdır ve hakim her somut olayda bu değerlendirmeyi yapmak durumundadır.

Somut olayda mahkeme; yerleşmiş Yargıtay içtihatları uyarınca mağdur çocukların üzerinde 1 TL dışında para olmaması sebebiyle TCK 150/2. maddesini uygulanmamıştır. Her ne kadar Yargıtay 6. Ceza Dairesi ve Ceza Genel Kurulu kararlarında; failin daha çoğunu alma imkanı varken daha az alması halinde değer azlığından indirim yapılabileceğini kabul etmişse de, kanaatimizce bu ölçüt kanuni olmaktan uzaktır. Şöyle ki;

Somut olayda mahkeme; yerleşmiş Yargıtay içtihatları uyarınca mağdur çocukların üzerinde 1 TL dışında para olmaması sebebiyle TCK 150/2. maddesini uygulanmamıştır. Her ne kadar Yargıtay 6. Ceza Dairesi ve Ceza Genel Kurulu kararlarında; failin daha çoğunu alma imkanı varken daha az alması halinde değer azlığından indirim yapılabileceğini kabul etmişse de, kanaatimizce bu ölçüt kanuni olmaktan uzaktır. Şöyle ki;

TCK'nın 150/2. madde metninde ve gerekçesinde indirim uygulayabilmesi için "malın değerinin azlığı" kabul edilmiştir. Bunun dışında özel bir kast veya şarta bağlı tutulmamıştır. Bu durumda Kanun ile getirilmeyen bir unsurun, sanığın aleyhine olacak şekilde uygulanması ceza sistematiği ve ceza adaletine aykırıdır.

Mülga 765 sayılı TCK' da yer almayan ve fakat 5237 sayılı TCK'da genel hükümlerin en başında yer alan "Adalet ve Kanun Önünde Eşitlik İlkesi" başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasında "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." denilmek suretiyle cezada adalet (orantılılık) ilkesi kabul edilmiştir. Bu ilkeye kanunda açıkça yer verilmesinin "adaletçi" bir yapının sağlanması bakımından çok önemli olduğu izahtan varestedir. Hakim, cezalandırma yoluna giderken bir yandan, suç işleyen kişinin cezalandırılması suretiyle bozulan toplum düzeninin yeniden kurulmasını sağlamak, bir taraftan da failin fiili kadar cezalandırılmasını temin etmek zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında;

Olayda suça konu paranın 1 TL olması göz önünde bulundurularak cezada adalet ilkesi gereğince makul oranda bir indirim uygulanması gerektiği kanaatindeyiz.

Öte yandan özellikle Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile 6. Ceza Dairesinin TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanması ile ilgili kararlarında "değer ölçüsünün" maddenin uygulanmasındaki en önemli ölçüt olduğu, ölçüye konu edilmesi gereken değerin ise "fiilen gasp edilen olmayıp, eylem kastına dahil edilen olması gerektiği" belirtilmiştir.Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve 6. Ceza Dairesinin bu sonuca yorum yoluyla ulaştığı açıktır. Zira 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin başlığında, madde metninde veya gerekçesinde bu yönde bir açıklık bulunmamaktadır.

TCK'nın "Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi" başlıklı 2. maddesinin 3. fıkrasında "Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz." amir hükmü getirilmiştir.

TCK'nın "Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi" başlıklı 2. maddesinin 3. fıkrasında "Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz." amir hükmü getirilmiştir.

Yorum, bir kanun hükmünün gerçek anlamını, kanun koyucunun iradesinin doğrultusunda ortaya çıkarmak için yürütülen faaliyettir. Yorum yapılırken madde başlığı ve gerekçe nazara alınmalıdır. Ayrıca maddenin hazırlanma süreci, komisyon ve Genel Kurul görüşmeleri aydınlatıcı olacaktır. Bunun yanında yerleşmiş içtihatlar ve bilimsel görüşler de yorum yapılırken dikkate alınır. Hakim tüm bu argümanları kullanarak soyut ve genel Kanunu yorumlarken "Kanunilik İlkesi" ile bağlıdır. Bu ilke yorum yapmanın sınırlarından birini oluşturur. Bir diğer ilke de "Kıyas Yasağıdır." Hakim var olan bir kanunu yorumlarken kıyasen kanun koyucunun yerine geçip suç ve ceza ihlal edemez. Kıyas yasağı kanunda öngörülen suçun tüm unsurları açısından geçerlidir. Örneğin; suçun faili, suçun konusu, korunan hukuki değer gibi suçun tüm unsurları açısından kıyas yasağı mevcuttur.

Somut olayla ilgili uygulamada; hakim kanunda, gerekçede veya kanun çalışmaları sırasında hiç gündeme gelmemiş olan; "failin daha çoğunu alma imkanı varken daha azını alması halinde değer azlığından indirim yapılacağı" ve "indirime konu değerin fiilen gerçekleşen olmayıp kasta dahil edilen değer" olduğunu kabul etmesi hukuki ve kanuni olmaktan uzaktır. Hakim, niyet okuma yöntemiyle hareket edemez. Yorum, ancak kıyas yasağını ve suçta ve cezada kanunilik ilkelerini aşmayacak şekilde yapılabilir. Mağdurlardan alınan paranın 1'er TL olduğu nazara alındığında günün ekonomik şartlarında değerin az olduğunu kabul etmek zorunludur. Aksine uygulama gerçekleşip gerçekleşmeyeceği belli olmayan bir durumda sanığa indirim uygulamamak suretiyle fazla ceza verilmesi sonucunu doğurur ki, bu durum Ceza Adalet Sisteminin temeline aykırıdır. Hiçbir ceza kanunu, gerçekleşmeyen, düşünce aşamasında kalan veya ihtimal dahilinde olan bir durumdan dolayı cezalandırmayı kabul etmez.

İzah edilen sebeplerle, mahkemenin suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçundan hüküm kurarken, suça konu 1 TL'yi az kabul etmeyen uygulamasının hukuka aykırı olduğunu düşünüyor, kararın bozulması gerektiği kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2022/16960, Karar No: 2023/3811, Tarih: 30.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/16960 E.  ,  2023/3811 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/350 E., 2021/229 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMlLER : Mahkûmiyet, suç eşyasının müsaderesi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve sanık ... müdafii,

sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2014/785 Esas, 2015/685 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun

(5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 52 nci maddesi gereği 3'er yıl 4'er ... hapis ve

50.000,00'er TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, suça konu kaçak sigaraların aynı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği müsaderesine, temyiz dışı sanıklar Engin Barlas ve Murat Kandemir'in ise atılı suçu işledikleri sabit olmadığından beraatlerine karar verilmiştir.

2.Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2014/785 Esas, 2015/685 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... ve katılan ... idaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 18.06.2020 tarihli ve 2019/8830 Esas, 2020/9603 Karar sayılı ilâmıyla;

"...1-Sanıklar Engin Barlas ve Murat Kandemir hakkındaki beraat hükümlerinin onanmasına,

2-Sanıklar ... müdafii, ... ve ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde ise;