muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/244, Karar No: 2010/15297, Tarih: 05.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/244 E.  ,  2010/15297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 28.07.2007 tarihli görgü tespit tutanağı ve yakınanın beyanına göre; sanığın, yakınana ait aracın kilitli depo kapağını sert bir cisimle zorla açarak içerisinden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; eyleminin TCK’nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde,bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3- Sanığın eyleminin kalkışma aşamasında kalmış olması karşısında; verilen cezadan TCK.nun 168/1. maddesi ile indirim yapılması,

4-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2,4,5,6. maddelerinde tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının öngörülmüş olması karşısında, tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye ait olduğu düşünülmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi gereğince “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, 2 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

5- Hak yoksunlukların seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki a-c-d ve e bentlerinin de uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, sadece 53/1-b bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

5- Hak yoksunlukların seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki a-c-d ve e bentlerinin de uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, sadece 53/1-b bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

6-5237 sayılı TCK’nun 35/2.maddesinin aynı Kanunun 143/1.maddesinden önce uygulanması suretiyle, TCK’nun 61.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26383, Karar No: 2014/32420, Tarih: 04.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/26383 E.  ,  2014/32420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2012/643-2014/49

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 16.11.2012 harç tarihli dava dilekçesi ile Bakırköy 4. İş Mahkemesi’ nin 2010/350 E. 2012/380 K. sayılı dava dosyası ile kısmi dava açtığını, o davada ıslah yapmadığını belirterek önceki davada hüküm altına alınan haklardan 50,00 TL. kıdem tazminatı, 50,00 TL. ihbar tazminatı, 50,00 TL. asgari geçim indirimi ve 50,00 TL. yıllık ücretli izin alacağı ile önceki davada talep edilmeyen 50,00 TL. zam farkı, 50,00 TL. fazla çalışma ücreti ile 475,00 TL. nisan/2010 ayı ücretini talep etmiştir.

Davacı dava dilekçesinde dava değerinin 750,00 TL. olduğunu belirterek maktu peşin harç yatırmıştır.

Davalı vekili, önceki kararın kesinleşmediğini, davacının kısmi dava açtığını, önceki kararda tüm alacakların belirlendiğini, belirsiz alacak davası yada kısmi dava açılamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece dava aynen “ ..Davacının açtığı davanın dava dilekçesindeki taleplerinin asıl davada mahkemece kabul edilen ancak ıslah yapılmaması nedeniyle hüküm altına alınmayan alacaklarının hüküm altına alınması talebine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Davacının hukuki yardım alamaması nedeniyle ikinci davada istenilmesi mümkün olan talepler yanında harcını ödeyerek daha önce talep etmediği alacaklarını istediği anlaşılmış olup, ilk kez dava konusu yapılan miktarlar yönünden harç alınmış olup, usul ekonomisi dikkate alınarak talebin değerlendirilerek hüküm altına alınmasında usul hükümleri açısından hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup….” şeklindeki gerekçe ile karar verilmiştir.

Mahkemece; 50,00 TL. olarak talep edilen kıdem tazminatı 3.351,50 TL. olarak, 50,00 TL. talep edilen ihbar tazminatı 1.315,32 TL. olarak, 50,00 TL. talep edilen asgari geçim indirimi 139,76 TL. olarak hüküm altına alınmış,

Hangi alacak kaleminin reddedildiği açıklanmadan soyut bir şekilde “ fazlaya yönelik istem davanın reddine “ denilerek karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Davanın açıldığı tarihte hem 6100 sayılı HMK yürürlüğe girmiştir.

6100 Sayılı HMK. ile özel hukuk yargılamasına 1086 Sayılı HUMK. da olmayan “belirli/belirsiz alacak ve kısmi dava kavramları getirilmiş, buna ilişkin özel düzenlemeler yapılmıştır.

6100 sayılı HMK. nun 107. Maddesinde belirsiz alacak ve tespit davası, 109. Maddesinde kısmi dava düzenlenmiştir.

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Davanın açıldığı tarihte hem 6100 sayılı HMK yürürlüğe girmiştir.

6100 Sayılı HMK. ile özel hukuk yargılamasına 1086 Sayılı HUMK. da olmayan “belirli/belirsiz alacak ve kısmi dava kavramları getirilmiş, buna ilişkin özel düzenlemeler yapılmıştır.

6100 sayılı HMK. nun 107. Maddesinde belirsiz alacak ve tespit davası, 109. Maddesinde kısmi dava düzenlenmiştir.

107. maddeye göre davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

109. maddenin 1. fıkrası talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebileceğini, aynı maddenin 2. Fıkrası ise talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağını hüküm altına almıştır.

Dava dilekçesinde nelerin bulunması gerektiği HMK. nun 119. Maddesinde belirtilmiş olup, maddenin d fıkrasında dava değerinin belirtilmesi gerektiği hüküm altına alınmıştır.

HMK. nun 26. Maddesi talebin aşılamayacağını hüküm altına almıştır.

Somut olay yukarıda açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında değerlendirildiğinde;

Davanın dayanağının daha önce 1086 Sayılı HMUK. Döneminde açılan kısmi dava niteliğindeki Bakırköy 4. İş Mahkemesi’ nin 2010/350 E. 2012/380 K. sayılı dava dosyası olduğu, yapılan yargılama sonunda davacının bu davaya konu ettiği kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve asgari geçim indirimi alacaklarının miktarlarının belirlendiği, taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Bakırköy 4. İş Mahkemesi’ nin 2010/350 E. 2012/380 K. sayılı kararında davacının hak ettiği toplam alacak miktarları belirlendiğinden ve nisan/2010 ücret alacağının miktarıda davacı tarafından bilindiğinden davacı hüküm altına alınan bu alacaklara yönelik olarak belirsiz alacak davası yada kısmi dava açamaz.

Mahkemece daha önceki karar ile miktarları belirlenen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve asgari geçim indirimi alacakları ile davacı tarafından miktarı bilinen nisan/2010 ücret alacağı taleplerini kısmi davaya konu edilemez.

Mahkemece daha önceki karar ile miktarları belirlenen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve asgari geçim indirimi alacakları ile davacı tarafından miktarı bilinen nisan/2010 ücret alacağı taleplerini kısmi davaya konu edilemez.

Davada hukuki yarar şartı oluşmamıştır. Ancak hukuki yarar şartı Yargıtay HGK. nun 17.10.2012 gün, 2012/9-838 E. 2012/715 K. ve 07.05.2014 gün ve 2013/5-1467 E. 2014/628 K. Sayılı kararlarında da belirtildiği üzere tamamlanabilecek şartlardandır. Bu kabule göre ise yine davacıya kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve asgari geçim indirimi alacakları ile davacı tarafından miktarı bilinen nisan/2010 ücret alacağı taleplerine yönelik davasını tam dava olarak devam etmesi ve dava şartı olan hukuki yarar şartına ilişkin eksikliği gidermesi için HMK.’un 115/2 maddesi uyarınca bir haftalık kesin süre verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçe ile HMK. nun 26. Maddesindeki taleple bağlılık kuralına açıkça aykırı bir şekilde talep aşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç; Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19146, Karar No: 2013/17919, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/19146 E.  ,  2013/17919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerinde adresinin '...' olduğu belirtilmişse de, yapılan kolluk araştırmasına göre adresinin “... Mahallesi Okul Sokak No:10 ...-...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.12.2013 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2263, Karar No: 2019/4746, Tarih: 25.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/2263 E.  ,  2019/4746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Davacı vekili, müvekkilinin 2010 yılında geçirdiği rahatsızlık neticesinde sol tarafını kullanamadığını ve yardımsız yaşayamadığını, 26/03/2014 tarihinde davalı kuruma malulen emekli olma hususunda müracaat ettiğini, SGK tarafından davacının "çalışma gücünün en az %60 ını kaybetmediğinden" denilerek talebini reddettiğini, bu kez 06/08/2015 tarihinde kuruma sağlık kurulundan rapor talep ederek maluliyetine karar verilmesini istediğini, SGK tarafından davacının "çalışma gücünün en az %60 ını kaybetmediğinden" denilerek yeniden talebini reddettiğini, davacının tüm bu başvurularının neticelenmediğini, ... ... Devlet Hastanesine müracaat ederek gerekli tetkikler sonucunda %84 oranında engelli olduğu hususunda rapor düzenlendiğini, davacının, davalı kurumun yarattığı bu muaraza neticesinde maddi ve manevi olarak zarara uğradığını, davalı kurumun muarazasının giderilerek davacının, kuruma ilk müracaat tarihi olan 26/03/2014 tarihinden itibaren sosyal haklarının bağlanması ve ödenmeyen aylıklarının en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini karar verilmesini istemiştir.

B)Davalı Cevabı :

Davalı vekili, kurum işlemlerinin yerinde olduğunu davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Mahkemece ''....Dosyamız, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurumuna ve Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek davacının maluliyet durumu hakkında rapor aldırılmıştır.

B)Davalı Cevabı :

Davalı vekili, kurum işlemlerinin yerinde olduğunu davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Mahkemece ''....Dosyamız, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurumuna ve Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek davacının maluliyet durumu hakkında rapor aldırılmıştır.

Tüm dosya kapsamından ; davacının , 2010 yılında geçirdiği rahatsızlık sonucunda dosyada mevcut Özel ... Hastanesi tarafından düzenlenen 05/06/2010 giriş ve 14/06/2010 çıkış tarihli epikriz raporu düzenlendiği, davacı tarafından Özel ... Hastanesi raporuna istinaden 26/03/2014 tarihinde davalı kuruma malulen emeklilik hususunda müracaatta bulunulduğu, davalı kurum tarafından davacının çalışma gücünün %60 ını kaybetmiş durumda sayılıp sayılamayacağına ilişkin sağlık kurulu raporu düzenlenmesi için davacı ... Devlet Hastanesi ve Uludağ Üniversitesi Hastanesine sevk edildiği , düzenlenen ... Devlet Hastanesi’nin 27/03/2014 tarihli sağlık kurulu raporu , Uludağ Üniversitesi’nin 19/06/2014 tarihli biyokimya sonuç evrakı ve Uludağ Üniversitesi’nin 28/11/2014 tarihli poliklinik takip evrakı davalı kurum tarafından incelenerek 04/06/2015 tarih, 8052580 sayılı yazısı ile " Sağlık Kurulunun 20/05/2015 tarih ve 20151000432 sayılı kararı ile çalışma gücünüzün en az %60 ını kaybetmediğinize " denilerek davacının talebinin reddedildiği, davacı tarafından bu kez 06/08/2015 tarihinde davalı kuruma maluliyetine karar verilmesi için yeniden müracaat ettiği, kurum tarafından aynı gerekçe ile talebinin reddedildiği görülmektedir. Davacı kendisine özürlü kimliği çıkarmak için ... ... Hastanesine rapor talebinde bulunduğu, ... ... Devlet Hastanesinin 20/10/2015 tarihli sağlık kurulu raporunda davacının %84 oranında ağır engelli olduğunun belirtildiği görülmüştür.

Mahkememizce alınan Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu 'nun 23/11/2016 tarih ve 21633 sayılı raporunda ; davacının çalışma gücünün en az %60(yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağının belirtildiği, bunun üzerine ... ... Devlet Hastanesi raporu ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun raporları arasında çelişki bulunması nedeni ile dosyamızın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderildiği, Adli Tıp Genel Kurulunun 14/12/2017 tarih ve 1898 sayılı raporunda ; ... oğlu 1958 doğumlu ...'ün hastalık ve arazları nedeniyle, 03/08/2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği muvacehesinde Ek-1 bölüm A-3 Madde kapsamında halihazırda çalışma gücünün en az %60(yüzdealtmış)'ını Özel ... Hastanesi’nin 05/06/2010 giriş ve 14/06/2010 çıkış tarihli epikriz raporunun düzenlendiği tarihten itibaren kaybetmiş olduğundan malul sayılması gerektiği hususunda karar verilmiştir.

Anılan Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından düzenlenen 14/12/2017 tarih ve 1898 sayılı rapor karşısında da , davacının hastalık ve arazları nedeniyle, 03/08/2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği muvacehesinde Ek-1 bölüm A-3 Madde kapsamında halihazırda çalışma gücünün en az %60 (yüzdealtmış)'ını Özel ... Hastanesi’nin 05/06/2010 giriş ve 14/06/2010 çıkış tarihli epikriz raporunun düzenlendiği tarihten itibaren kaybetmiş olduğu anlaşıldığından, usul ve yasaya uygun düzenlendiği görülmekle Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu kararına Mahkememizce itibar olunarak hükme esas alınmak suretiyle davanın kabulü ile

Davacının çalışma gücünün en az %60 ’ını Özel ... Hastanesinin 05/06/2010 giriş ve 14/06/2010 çıkış tarihli epikriz raporunun düzenlendiği tarihten itibaren kaybetmiş olduğundan malul sayılması gerektiğinin, davacının kuruma ilk müracaat tarihi olan 26/03/2014 tarihin takip eden aybaşı olan 01/04/2014 tarihinden itibaren maluliyet aylığına hak kazandığının ve ödenmeyen maluliyet aylıklarının ödenmeleri gereken tarihlerden itibaren hesaplanacak yasal faizleri ile birlikte davalı ... tarafından davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine ... '' karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu :

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı Kurum vekili ilk önce Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 73/11044 karara sayılı ve 30/09/2015 tarihli kararında davacının çalışma gücünün en az %60 (yüzdealtmış) 'ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağının belirtildiğini, yine yerel mahkemece Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu 'nun 23/11/2016 tarih ve 21633 sayılı raporunda davacının çalışma gücünün en az %60(yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağının belirtildiğini, son olarak dosyanın Adli Tıp Kuruluna gönderildiğini Adli Tıp Genel Kurulunun 14/12/2017 tarih ve 1898 sayılı raporunda; ...'ün hastalık ve arazları nedeniyle, halihazırda çalışma gücünün en az %60(yüzdealtmış)'ını Özel ... Hastanesi’nin 05/06/2010 giriş ve 14/06/2010 çıkış tarihli epikriz raporunun düzenlendiği tarihten itibaren kaybetmiş olduğundan malul sayılması gerektiğine karar verildiğini fakat son alınan rapor ile tüm raporlar arası fahiş çelişkiler olduğunu ve bu çelişkilerin giderilmediğini buna rağmen yapılan itirazların değerlendirilmeyerek hatalı bir şekilde davanın kabulüne karar verildiği belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

E)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde ve kararında " .. 6100 sayılı HMK'nın 355. Maddesi gereğince kamu düzenine aykırılık halleri dışında istinaf sebepleriyle bağlı olarak yapılan inceleme sonunda;

E)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde ve kararında " .. 6100 sayılı HMK'nın 355. Maddesi gereğince kamu düzenine aykırılık halleri dışında istinaf sebepleriyle bağlı olarak yapılan inceleme sonunda;

Davacı 2010 yılında rahatsızlandığını, bu rahatsızlığı sonucunda sol tarafını kullanamadığını için özürlü kaldığını, kuruma başvurarak malulen emekliliğini talep ettiğini, kurum tarafından çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediğinden malulen emeklilik talebinin reddine karar verildiğini, daha sonra rapora itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulu'ndan da aynı şekilde gelen rapor üzerine talebin reddedildiğini, özürlü kimliği çıkarmak için ... ... Devlet Hastanesi'ne yapılan başvuru üzerine 20/10/2015 tarihli Sağlık Kurulu raporunda %84 oranında engelli olduğunun belirtildiğini, bu rapor dikkate alınarak kuruma ilk müracaat tarihi olan 26/03/2014 tarihinden itibaren maluliyet aylığının bağlanmasını birikmiş maaşlarının en yüksek banka mevduat faiziyle tahsili talepli açılan bu davada davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı kurum tarafından istinaf edilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 25. maddesi, "Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu, 4. maddenin 1. fıkrasının (a) ve (b) bendleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60‘ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60’ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulu'nca tespit edilen sigortalının malûl sayılacağı" hüküm altına alınmış olup, malûliyetin tespiti yöntemine ilişkin 95. maddesi, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 58'inci ve 95’inci maddesinde malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, Adli TıpKurumu İhtisas Dairesinden alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki bulunması halinde ise Adli Tıp Kanunu'nun 15. maddesi gereği Adli Tıp Üst Kurullarınca giderilmesi gereklidir. Çelişkinin Yüksek Sağlık Kurulu ile Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalından alınan sağlık kurulu arasında çıkması halinde de, amacın uyuşmazlığı en geniş katılımlı bir kurul kararı ile sona erdirmek, yeni çelişkilerin ortaya çıkıp uyuşmazlığı çözümsüzlüğe itmeyi engellemek olduğu dikkate alındığında, ilgili Adli Tıp Üst Kuruluna başvurulmalı ve alınacak raporla uyuşmazlık sona erdirilmelidir.

Sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.