muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5384, Karar No: 2011/8928, Tarih: 07.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5384 E.  ,  2011/8928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu (güneyindeki yoldan sonra gelen taşınmazları da gösteren) geniş pafta örneğinin,

2) Çekişmeli yere komşu olan 203 ada 24, 25, 27, 28 ve 29 nolu parseller ile güneyindeki yoldan sonra gelen taşınmazlar tespit edilerek bu taşınmazlara ait kadastro tutanakları ve ekleri, varsa tespite esas alınan tapu ve vergi kayıtları tüm tedavülleriyle birlikte, davalıysa dava dosyaları, kesinleştilerse kadastroca oluşan tapu kayıt örnekleri,

3) 1958 tarihli memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafı getirtildikten sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000-1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı ek rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 07/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15679, Karar No: 2014/7644, Tarih: 21.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15679 E.  ,  2014/7644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/142568

MAHKEMESİ : Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

NUMARASI : 2009/233 (E) ve 2009/235 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ile katılan arasında katılana ait bahçeyle ilgilenmek şartıyla sözlü olarak anlaşma yapıldığı, bahçeden elde edilen meyvelerin tasarrufunun sanığa ait olduğu ve bahçedeki evde ikamet edebileceği kararlaştırıldığı, bir süre sonra katılanın sanığın evden çıkmasını istediği, sanığın meyveleri topladıktan sonra çıkacağını söylediği, mevsimi gelince sanığın meyveleri topladığı ve evi terk ettiği, katılanın evi kontrol ettiğinde su çekmeye yarayan iki adet elektrikli dinamo, bir adet su motoru, oturma odası, iki ayrı oda ve iki salon zemininde serili halıfleks, Beko marka çamaşır makinesi ile plastik beyaz renkli 5 adet sandalye ve 1 adet plastik masanın yerinde olmadığının anlaşıldığı olayda,

Sanığın katılanın kızının çamaşır makinesi alması için para gönderdiğini, bununla çamaşır makinesi aldığını, halıfleks ile plastik masa ve sandalyeleri de katılanın satın alarak kendisine verdiğini, evden taşınırken kendisine ait olan bu eşyalarına götürdüğünü savunması, katılanın sanıktan anahtarı almak için oğlu Mustafa ile birlikte giden R. B. ile katılan bağ evine bekçi olarak sanığı bulan A. Ö., hidroforu satın aldığı M. E., halıfleksi satın aldığı G. K. ve çamaşır makinesini satın aldığı A. Ç.’in dinlenmesini talep ettiğinin anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için sanığın makine almak için parayı kendisine bağışladığını söylediği katılanın kızı ile katılanın beyanında adı geçen şahısların dinlenerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/04/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21073, Karar No: 2014/4242, Tarih: 07.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/21073 E.  ,  2014/4242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ye 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 31.12.2004’ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19809, Karar No: 2019/2012, Tarih: 12.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2016/19809 E.  ,  2019/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükmün tefhim edildiği duruşmada hazır bulunan sanık ...'e son sözü sorulmadan karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 216/3. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kıstlanarak hüküm kurulması

Ancak;

1-Hükmün tefhim edildiği duruşmada hazır bulunan sanık ...'e son sözü sorulmadan karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 216/3. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kıstlanarak hüküm kurulması

2-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin beyanına göre suça konu olan tanesi 1,00 TL den 20 paket ay çekirdeği ve tanesi 1,50 TL den 10 paket patates cipsi çalınması şeklindeki olayda toplam 35,00 TL olan hırsızlık suçuna konu çalınan yiyecekler açısından ,sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirimler yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık ...’in suça konu çekirdeklerin hepsini iade ettiklerini söylemesi karşısında; iade hususunun olup olmadığı, iade gerçekleştiyse hangi tarihte olduğu hususları müştekiye sorularak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekliliği,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, hırsızlık suçundan yapılan 2 ve 3 numaralı lehe bozmanın 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ...'a SİRAYETİNE, 12.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2544, Karar No: 2021/5961, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/2544 E.  ,  2021/5961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11047, Karar No: 2018/2490, Tarih: 28.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/11047 E.  ,  2018/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1) Uyuşturucu madde ticareti yapma

2) Çocuğu fuhuşa teşvik etmek,

3) Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

Hükümler : Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet

Çocuğu fuhuşa teşvik etmek suçundan Onama

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Katılan vekilinin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmünü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

İddianamedeki sevk ve nitelendirme ile tebliğname tarihine, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21/01/2013 gün ve 2013/1 sayılı iş bölümü kararına ve temyizin kapsamına göre sanığın üzerime atılı suçlardan dolayı kurulan hükme yönelik temyizi inceleme görevi Yargıtay 14. Ceza Dairesi'ne ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24042, Karar No: 2015/21774, Tarih: 16.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/24042 E.  ,  2015/21774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/141251

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2013

NUMARASI : 2012/1209 (E) ve 2013/193 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu 35 paket kaçak sigaraların sanığın karton kutusu üstünde yakalanmasına ve yakalama tutanağında sanığın sigara satarken görüldüğünün yazılı olmasına göre; sanığın ise yan tarafındaki siyah poşette sigara bulunduğunu ve kendisine ait olmadığını savunması karşısında, tutanak düzenleyicilerin tanık olarak dinlenip neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Dava konusu eşya hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/11/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2798, Karar No: 2025/47, Tarih: 13.01.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/2798 E.  ,  2025/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bafra 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; Samsun ili Bafra ilçesi ... Mahallesinde kain 143 ada 11 parsel sayılı taşınmaz üzerinde idarece yapılan incelemede, dava konusu parselde 1956 yılında tapu kadastro çalışmaları yapıldığı; taşınmazın tarla vasfı ile tapuya tescil edilmiş olduğu, taşınmazın tapuda halen ... ve müşterekleri adına tarla vasfı ile kayıtlı olduğu tespit edildiği, ... Mahallesinde orman kadastro çalışmalarına başlandığı, çalışmaların 12.04.2013 tarihinde askıya çıktığı, orman kadastro çalışmalarında dava konusu 143 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kısmen orman olarak sınırlandırıldığı, orman kadastrosunun itiraz olmadan kesinleştiği, Anayasa'nın 169 ve devamı maddelerine göre devlet ormanlarının hiçbir şekilde özel mülke konu olamayacağı, satılamayacağı, devredilemeyeceği, zilyetlikle dahi kazanılamayacağı, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) göre de dava konusu yerlerin kesinleşen orman sınırları içinde kaldığından orman olduğu, mezkur Yargıtay içtihatlarının da bu yönde olduğu, dolayısıyla kesinleşen orman sınırları içinde kalan tapunun hukuki kıymeti kalmadığı, dava konusu taşınmazın eski tarihli memleket haritası, meşçere haritası, hava fotoğraflarının uygulanması, üzerindeki bitki örtüsü, toprak yapısı, eğimi ve çevresi itibariyle hukuken ve fiilen orman vasfında olduğu, kesinleşen orman kadastrosu, taşınmazın hukuki ve fiili durumu itibari ile orman vasfında olan dava konusu taşınmazın kesinleşen orman kadastrosuna göre orman olan kısmının tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu Bafra ilçesi ... Mahallesi 143 ada 11 parselde bulunan gayrimenkulün kısmen orman kadastrosu sebebiyle orman sınırlarına katılması ve bu sebeple mülkiyeti adlarına kayıtlı murislerin mirasçıları adına tapunun iptali ile davacı hazine adına tescili talepli olduğunu, dava konusu yerin, en eski memleket haritasında tarla olduğu, orman vasfının olmadığı, tapu siciline güven ilkesi gereğince dava reddolunması gerektiği, davalı müvekkillerin özel mülkiyet hakkının orman mevzuatı sonucu ihlal edildiği, kamulaştırmasız el atma gerçekleştiği, özel mülke tecavüz edildiği, mülkiyetin geçişinin ormanı keserek tarla haline getirerek ve bir kadastro faaliyeti sonucu gerçekleşmediği hususu dikkate alınması gerektiği, 2510 sayılı Kanunun (göçmen iskan kanunu) dikkate alınması gerektiği, daha sonra 2006 yılında 5543 sayılı Kanun'un devreye girdiği, Bulgaristan dan gelen kişilerin aile sayısına göre her birey için ayrı ayrı yer gösterildiği ve arsa/ tarla tahsis edildiği, 10 yıl bina vergisi alınmayacağı hususunda muafiyet tanındığı, orman kadastrosu geçmiş olması orman genel müdürlüğü ne hak vermediği, ağacın türü bitki örtüsünün insanlık için faydalı bir bitki örtüsü olmadığı bu hususun keşfe gidildiğinde görüleceği, söz konusu yerin orman değil, çalı çırpı makiye benzer tarzda bir bitki örtüsü olduğu keşfe gidildiğinde anlaşılacağı, bu gayrimenkulün artık Bafra şehir merkezine dahil olduğu, imar geçtiği, yerin durumunun ağaç ve bitki örtüsünün yapısı dikkate alındığından gayrimenkulün maliklerinde kalmasının daha yerinde ve akıllıca olacağı, kamu yararının aslında burada olduğu, şehrin güçlü- verimli tarım arazisi bölgesinde doğru ağıllar köyü - balıklar köyü, - bakırpınar bölgesine doğru değil verimsiz/sulama sonucu olan tarıma elverişli olmayan şehirleşmeye uygun bu bölgeye doğru büyümesinin de mantıklı ve akıllıca olacağı, müvekkilinin Bulgaristan'dan gelirken ailesini yanında küçük bir çocuk olduğunu, bu sebeple tapu kayıtlarında iskan kanunu ile edindiği miktar(m2) olduğu gibi anne babasının vefatı sebebiyle murisinden intikal eden miktarın da (m2) olduğunu, bu yüzden intikal ile edindiği yerin dışında İskan Kanunu ile edindiği miktarın (m2) da bulunduğunu, davayı kabul etmemekle birlikte dava kabul olsa dahi davalılar aleyhine mahkeme masrafları ve vekalet ücreti yükletilmesini talep etmiştir.