muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15099, Karar No: 2007/1259, Tarih: 01.02.2007

Orman Yönetimi de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yaptığı yerlerde 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesindeki “… her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince çıkartılan 26/Mayıs/1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 31. maddesi ve 25 Haziran 1970 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 26-38. ve 19 Ağustos 1974 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 32/j-51. ve 20 Mayıs 1984 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 22/k-35. ve 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/k-28. ve son olarak 15 Temmuz 2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k-31. maddelerindeki "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında bu tür yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 gün 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 gün 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 gün ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 gün 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla belirlendiği üzere, dava konusu taşınmazların 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki tefrik komisyonunca, Akdeniz makisi olarak tesbit edildiği, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek, makiye ayırma işlemine değer verilmeden iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca ilkin taşınmazın orman sınırları içinde aplike edildiği ve 3302 sayılı yasayla değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği göz önünde bulundurulmadan, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ihdasen ... Belediyesi adına oluşturulup, sonra ... Belediyesine devredilen parsellerden oluşturulan ve fiilen bu parseller içinde kalan imar parsellerinin, ... belediyesi adına tapuya tescil edildiği, oysa, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ve 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararlarında da kabul edildiği gibi “ kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkilerinin bulunmadığı, başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170

.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararlarında da kabul edildiği gibi “ kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkilerinin bulunmadığı, başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933).

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4064, Karar No: 2014/3859, Tarih: 05.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4064 E.  ,  2014/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İskenderun 3. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :09.10.2012

Numarası :2011/52-2012/294

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili amacıyla yapılan icra takibine vâki itazın iptali, takibin devamı ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, yaptığı inşaat nedeniyle ödenmeyen bakiye iş bedelinin tahsili amacıyla giriştiği icra takibinde, davalının haksız olarak icra dairesinin yetkisine ve borca itirazda bulunduğunu ifade ederek itirazın iptâli ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı icra takibindeki itirazında, şirketlerinin yasal ikametgahının Erzurum olduğunu, icra takibinin yetkisiz yerde yapıldığını ileri sürerek yetkiye ve borca itirazlarını bildirmiş, davaya cevabında da yetkili mahkemenin Erzurum olduğunu belirterek yetki ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

Davaya konu takip İskenderun 4. İcra Müdürlüğü'nde yapılmış ve dava İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılmıştır. Davalı taraf süresi içerisinde verdiği icra takibine itiraz dilekçesinde, öncelikli olarak icra dairesinin yetkisine itiraz etmiştir. İtirazın iptâli davasının dinlenebilmesi, geçerli bir icra takibinin bulunmasına bağlıdır. İcra takibine itiraz dilekçesinde icra dairesinin yetkisine itiraz edilirse, mahkemenin yapacağı iş öncelikli olarak icra takibinde yetkili icra dairesini belirlemektir. Mahkemenin yetkisine yönelik bir itirazın var olup olmaması bu incelemenin yapılmasına etkili değildir. O halde mahkemece icra dairesinin yetkisine itiraz edildiği gözetilerek eldeki davada öncelikle bu itiraz incelenerek sonuçlandırılmalıdır. Eser sözleşmesinden kaynaklanan bir ihtilafta yetkili mahkemenin 6100 sayılı HMK'nın 17. maddesi uyarınca yetki sözleşmesine, 6. maddesi uyarınca davalının ikametgahı mahkemesine, yada 10. maddesi uyarınca sözleşmenin ifa yerine göre belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, davalı borçlunun ikametgahının Erzurum olduğu, akdin ifa yerininde aynı yerde olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, yetkili icra dairesi davalının ikametgahının bulunduğu ve akdin ifa edildiği Erzurum İcra Müdürlüğü'dür. Taraflar arasında İskenderun İcra Müdürlüğü'nü yetkili kıldıklarına dair yazılı olarak yapılmış bir yetki anlaşması da sunulmamıştır. Davalının icra dairesine yapmış olduğu itirazı usul ve yasaya uygundur. O halde mahkemece, İskenderun İcra Müdürlüğü'nün yetkili olmadığı ve ortada geçerli bir icra takibi bulunmadığı, dolayısı ile davanın dinlenebilmesi için kanunda öngörülen koşulun yerine getirilmemiş olması gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ortada geçerli bir takip varmışçasına işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3398, Karar No: 2010/6292, Tarih: 04.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/3398 E.  ,  2010/6292 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/97177

MAHKEMESİ : (ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :26/06/2009-334/294

SUÇ:Kasten öldürmeye teşebbüs

kasten yaralamak ve izinsiz silah taşımak

V.. Ç..'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık A.. Ç.., V.. Ç..'i kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık M.. Ç..'in yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/06/2009 gün ve 334/294 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık İsrafil hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak ve 6136 sayılı kanuna aykırılık suçlarından verilen beraat kararlarını sanık müdafiinin temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmadığından, bu suçlara yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Sanık Abdullah hakkında mağdur Vedat’ı öldürmeye teşebbüs suçu ile sanık Metin’in mağdur Veysel’i kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı kanuna aykırılık suçları yönünden;

Hükme esas alınan, 17.11.2005 tarihli keşif tutanağının 4 ve 5. sayfalarının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle CMK.nun 219.maddesine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle sanıklar hakkındaki hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 04/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29213, Karar No: 2020/12137, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/29213 E.  ,  2020/12137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1 delaletiyle 158/2, 168/2, 52/2-4, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1 delaletiyle 158/2, 168/2, 52/2-4, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ile sanığın, katılanın ağabeyi ve sanığın eşinin çalıştığı restoranda gidip geldikleri sırada tanıştıkları, katılanın bir süre önce işsiz kalması sonucu ekonomik darlığa düştüğü ve iş aradığı, katılanın ağabeyinin, sanığın eşiyle aynı yerde çalışıyor olması ve iş yerinde çalıştıkları sırada iş bulma konusunda ondan yardım istemesi nedeniyle sanığın, katılanın işsiz olduğunu ve iş aradığını öğrenip, katılanı çevresinin bulunduğunu ve iş bulma konusunda yardımcı olabileceğini belirterek katılanın güvenini kazandığı, sanığın, katılana ... Devlet Hastanesi'nin hastane müdürü ve başhekimini kastederek "ben müdür ve başhekimle görüşüyorum, adam alınacak olursa ilk önce sen gireceksin" dediği, bu görüşmeden bir ay sonra katılanın hasta bakıcı belgesi olmasından dolayı sanığın, hastaneye işçi alınacağını söyleyerek hastane müdürü olan tanık ...'un yanına gittikleri, burada anılan tanığın, "şu an için alım yok, alım olursa yardımcı oluruz" dediği, bu görüşmeden bir kaç gün sonra tekrar sanığın, katılanı yanına alarak hastaneye gidip, katılana dışarıda beklemesi gerektiğini söyledikten sonra tek başına hastane yöneticisi olan tanık ...'un odasına giderek kendisinin gazeteci olduğunu belirterek iş bulma konusunu gündeme getirdiği, tanığın ise işçi alımlarının olmadığını belirterek taşeron firmalara referans verilebileceğini belirterek hastane müdürü tanık ... ile görüşebileceğini belirttiği, bu sırada sanığın, katılan için yardım topladıklarını belirterek bu konuda katkı sağlamak isteyip istemediğini sorduğu, tanığın ise yardım olarak 50 TL parayı sanığa verdiği, sanığın daha sonra odadan çıkarak katılana "..., ... Hesabı. ... Hizmet Bedeli 1500 TL M.Vurkun" ibareli kağıdı vererek "Bu hesaba 1.500 TL.para yatacak, bu parayı bu gün yatırmamız gerekir, daha sonra seni işe alacaklar" dediği, sanığın bu görüşmeden önce yanında çalışan tanık ...'a, kendisine reklam karşılığı olarak bir miktar paranın yatacağını, ancak hesabı üzerinde bloke bulunduğunu belirterek ...'ın yakını olan ...'ın banka hesabına 1.500 TL parayı gönderilmesini sağladığı, daha sonra sanığın, işçisi olan tanık ... ile görüşerek bir müşterisinden reklam karşılığı 1500 TL paranın hesaba yattığını söylediği, ...'ın ise yakını ...'ın kartını temin ederek patronu olan sanık ile birlikte ATM cihazına giderek katılanın yatırdığı 1500 TL parayı çekip, sanığın aldığı, para yatırma işlemi gerçekleştirdikten sonra sanığın vaatlerine yerine getirmeyerek katılanı sürekli oyalamaya başladığı iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21409, Karar No: 2015/7459, Tarih: 14.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/21409 E.  ,  2015/7459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıların .... den bilet alarak diğer davalıların sürücüsü/işleteni ve trafik sigortacısı olduğu araca bindiklerini, yaşanan tek taraflı trafik kazasında ...'un ağır, ...ve ...'un ise hafif derecede yaralandığını, tedavi sürecinde maddi ve manevi sıkıntılar çektiklerini, kazanın davalı tarafın tam kusurundan kaynaklandığını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak koşuluyla 1000,00 TL maddi tazminat ile, davacı ... için 140.000,00 TL, davacı ... ve ...için 25.000,00'er, davacı ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken ıslah dilekçesi ile tedavi giderine yönelik olarak talebini 6.276,24 TL'ye yükseltmişlerdir.

Davacı vekili birleşen dava dosyasında, aynı dosya için iki kez ıslah yapılamayacağından bilirkişi raporu, ile belirlenen 162,583,12 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal

faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. Vekili, kusur durumunun ispat edilmesi gerektiğini ve poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... Vekili, davanın husumet yönünden reddini savunmuştur.

Davalı Vecdettin Berk, cevap dilekçesi vermemiştir.

Davalı vekili, reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davalı.... Aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı tarafça ... için tedavi giderleri nedeniyle açılan maddi tazminat davasının kabulü ile, 6.276,24 TL tazminatın davalı ...'ten kaza tarihi olan07/08 2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı ...Ş.'den dava tarihi olan 02/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken vemüteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, 168.859,36 TL maddi tazminatın davalı ...'ten kaza tarihi olan 07/08/2005tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı ...Ş.'den dava tarihi olan21/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı ... şirketinin poliçelimiti sınır olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacı tarafa verilmesine, davacı ... için takdir edilen 100.000.00 TL, davacı ... için takdir edilen 15.000,00 TL, davacı ... için takdir edilen 15.000,00 TL,davacı ... çin takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 07/08/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş.vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maluliyete ilişkin raporun hükme esas alınmasında ve bakiye kısım için ek dava açılmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve müştereken ve müteselsilen sorumluluk esasının bulunmasına

göre, davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren ve 2918 sayılı yasanın 98.maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Yasanın 59. maddesinde, “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın "... tarafından karşılanacağı",

Yasanın geçici 1.maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin ... tarafından karşılanacağı, söz konusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59 uncu maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği" öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1.maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir.

Karayolları Trafik Kanuna göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Sigorta poliçesinde belirtilen, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle sigorta şirketi zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır ,Sigorta şirketinin yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre, 2918 sayılı Yasanın 98.maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk "...'na" geçtiğinden eldeki davada yasal hasımın "..." olması gerekir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre, 2918 sayılı Yasanın 98.maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk "...'na" geçtiğinden eldeki davada yasal hasımın "..." olması gerekir.

Bu durumda mahkemece, "..."nun davaya dahil edilmesi, tarafların bu yöndeki delillerinin toplanması, davacı tarafından talep edilen tedavi giderlerinden 2918 sayılı Yasanın 98.maddesi kapsamında kalanların ve ...nun sorumluluğuna esas olanların belirlenmesi, 2918 Sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında kalan tedavi giderleri yönünden ...'nun, yasa kapsamı dışında kalan giderlerden ise davalı ... şirketinin sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Yine davalı ... şirketinin, zarar miktarı, yargılama gideri, vekalet ücretinden zorunlu trafik ve zorunlu taşımacılık sigortaları bakımından toplam limiti olan 100.000,00 TL ile sınırlı olarak sorumlu olduğu ve manevi tazminat için yapılan yargılama gideri ve harç masraflarından ise sorumluluğunun bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması da isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. Vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 14.05.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.