muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4515, Karar No: 2016/7950, Tarih: 25.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/4515 E.  ,  2016/7950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın bir süre yanında şoför olarak çalıştığı müştekiye ait ... plakalı tır kamyonunu dorsesiyle birlikte satın almak istediğini söylediği ve aracı denemek üzere ödünç aldığı ancak iade etmediğinin iddia edildiği olayda, müştekinin aracı katılana sattığı, emanet olarak teslim etmediği, bu sebeple atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4393, Karar No: 2021/9956, Tarih: 20.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4393 E.  ,  2021/9956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gaziantep 1. Sulh Hukuk ve Osmaniye 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432.maddesine dayalı tedavi ettirilmesi istemine ilişkindir.

Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, korunması talep edilen şahsın ikamet adresinin Merkez / Osmaniye “ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Osmaniye 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, yapılan Uyap sorgulamasında ...'ın nüfus kayıt örneğinde, adresinin '' ... Mah. 84103 nolu sk. No:65 iç kapı no:3 ...bey/Gaziantep ' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medenî Kanununun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan Gaziantep 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66306, Karar No: 2012/43966, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66306 E.  ,  2012/43966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Avukat olan sanığa yüklenen suçların gerektirdiği cezaların miktar ve nev'i itibariyle tabi oldukları 765 sayılı TCK'nın 102/4.maddesine göre hesaplanan beş yıllık asli dava zamanaşımının, soruşturma ve kovuşturma izinlerinin istendiği tarihten iznin verildiği güne kadar durduğu, durma süresi de eklendiğinde kamu davasının açıldığı (son soruşturma açılması kararının verildiği) 11.11.2008 tarihi itibariyle bu sürenin dolmadığı anlaşılmakla, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak suç tarihi olan 28.05.2003'ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından; aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10822, Karar No: 2014/26276, Tarih: 22.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/10822 E.  ,  2014/26276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın temyizinin, sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

İddianamede sanığın eyleminin sevk ve idaresinde bulunan araçla, sokakta hızlı giderken katılanın yanında bulunan çocuğunu yanına çekmesi ile sanığın çarpmadığı şeklinde tavsif edilmesi karşısında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan doğrudan zarar görmeyen ...'ın davaya katılmasına karar verilmesinin hukuki değerden yoksun bulunduğu ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, katılanın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14200, Karar No: 2014/7618, Tarih: 17.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14200 E.  ,  2014/7618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7102, Karar No: 2015/18481, Tarih: 15.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/7102 E.  ,  2015/18481 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/08/2014

NUMARASI : 2013/700-2014/441

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçeleri ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 15.12.2015 gününde temyiz edenlerden . Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu parsel sayılı taşınmazın 23.12.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı SA.
Yargıtay — Esas No: 2017/7064, Karar No: 2019/8022, Tarih: 11.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/7064 E.  ,  2019/8022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BOLU 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme

Hüküm : Beraat (Her iki sanık hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Mağdur ... vekilinin sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Kovuşturma aşamasında 15-18 yaş grubunda olması nedeniyle şikayet ve kamu davasına katılma hakkı kendisine ait olan mağdurun, kovuşturma aşamasında şikayetçi olmadığını bildirdiği anlaşıldığından, hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan mağdur vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

B) Katılan ... vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

C) Katılan ... vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Bolu ... Devlet Hastanesinin 06.01.2014 tarihli raporları ile karbonmonoksit zehirlenmesi teşhisi konulan mağdur ... ve mağdur ...’in hem soruşturma hem de kovuşturma aşamasındaki beyanlarından sanık ...’ın garson olarak çalıştığı işyerinde mağdurlara nargile servisi yaptığının anlaşılması karşısında, suçun sübuta erdiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,

11.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3231, Karar No: 2018/886, Tarih: 14.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3231 E.  ,  2018/886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğüne izafeten Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 10/06/2004 ve davalı ... aleyhine 13/09/2013 gününde verilen dilekçeler ile Orman Kanunu'na muhalefetten kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dosya kapsamından; davalılardan ...’un yargılama esnasında 28/11/2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, mirasçılarının tespit edilerek ve gerekçeli kararın mirasçılarına usulüne uygun tebliği sağlanarak temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2979, Karar No: 2015/12595, Tarih: 18.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/2979 E.  ,  2015/12595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, hafta tatili, bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, bu nedenlerle iş akdini feshettiğini öne sürerek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının .. çalışanı olmadığını, kusurlu olarak ...'ni zarara uğratması nedeniyle iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir. Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir.

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarar neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Davacı işçi, yıllık izinlerinin kullandırılmaması ve hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin haklı olarak sona erdirilmiş olduğunu ileri sürmüş olup, davalılar ise davacının kullandığı tırla tek taraflı kaza yaparak şirketlerine zarar verdiğini ve bu zararın davacının 30 günlük ücretinden fazla olması nedeniyle iş sözleşmesinin 06.07.2011 tarihi itibariyle sona erdiğini savunmaktadır.

Dosyada bulunan 05.07.2011 tarihli trafik kaza tespit tutanağında tır şoförü olan davacının direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu aracın uçuruma yuvarlandığı ve bu şekilde tek taraflı trafik kazası yaşandığı belirtilmiştir. Yine bu tutanakta davacının araçların hızlarını, aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak maddesini ihlal ettiği belirlenmiştir. Dosya kapsamından trafik kazası esnasında aracın yüklü olduğu anlaşılmıştır. Davalı ...'nin 08.07.2011 tarihli fesih ihtarında ise, trafik kazası nedeniyle davacının 30 günlük ücretiyle karşılayamayacağı maddi hasara sebep olması nedeniyle davacının iş akdinin feshedildiği bildirilmiştir.

Mahkemece, davalı şirket tarafından araçta meydana gelen değer kaybını gösterir herhangi bir belgenin dosyaya ibraz edilmemesi nedeni ile davalıların iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ispatlayamadığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, davalıların savunmasına yönelik olarak herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Mahkemece, davalı şirket tarafından araçta meydana gelen değer kaybını gösterir herhangi bir belgenin dosyaya ibraz edilmemesi nedeni ile davalıların iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ispatlayamadığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, davalıların savunmasına yönelik olarak herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Yapılacak iş; konusunda uzman bir bilirkişiye kusur incelemesi yaptırılarak feshe konu zararlandırıcı olayda davacının kusurunun olup olmadığı, varsa oranını belirleyip, ayrıca hasar bedeli de bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek kusur durumuna göre davacının 30 günlük brüt ücretini aşar şekilde zarar oluşup oluşmadığının tespiti suretiyle feshin haklı nedenle yapılıp yapılmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması buna bağlı olarak da çıkacak sonuca göre kıdem tazminatı isteği konusunda bir karar vermekten ibarettir.

3-Taraflar arasında ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının hesabı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı HMK 26. maddesine göre hâkim, kanundaki istisnalar saklı kalmak kaydıyla, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde dini bayramlar dışında genel tatil günlerinde çalıştığını ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur. Mahkemece HMK'nun 26. maddesine aykırı bir biçimde talep aşılarak dini bayramlarda da 1 gün dışında davacının çalıştığı kabulüyle ulusal bayram ve genel tatil ücretinin hesaplanmış olması hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

4-Taraflar arasında ücret alacağının hesabı da uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde, 2011 yılı Haziran ayı maaşının ödenmediğini belirtmesine rağmen ücret alacağı hesaplanırken talep aşılarak HMK'nun 26. maddesine aykırı şekilde 2011 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ayları için hesaplama yapılmış olması da hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 18.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1821, Karar No: 2008/1107, Tarih: 25.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1821 E.  ,  2008/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 24.09.1993 tarihli sözleşmeden kaynaklanan eksik imalât bedeli ile cezai şart alacağının tahsili istemi ile açılmış, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların mahkemenin cezai şart istemine yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacıların sair temyiz itirazlarına gelince; yanlar arasında imzalanan 24.09.1993 tarihli sözleşme ile davacılara ait 239 ada 816 parsel nolu arsa üzerine 5 x 2,5 metre ebadında havuz yapımı konusunda anlaşma sağlanmış ve o tarih itibariyle davalıya 10.000.000 TL. bedel peşinen ödenmiştir. Davada havuzun yapılmaması sebebi ile yapım bedelinin tahsili talep edilmiştir. Mahkemece davacılara ait arsaya havuz yapımı için izin verilmediği, bunun yerine davacılara ait binanın son katına 3 adet bağımsız bölüm yapıldığı, böylece havuz yapım bedelinin fazlası ile karşılandığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir. Oysa, davalı yükleniciye bırakılan arsa üzerindeki yapıda arsa sahiplerininkine benzer şekilde 3 adet fazla daire yapıldığı ve kullanımında olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda taraflar her iki arsa üzerinde yapılan fazladan inşaattan yararlandıklarından havuz bedelinin arsa sahiplerinin binasına yapılan fazla dairelerle karşılandığına dair mahkeme gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. Kaldı ki, arsa sahiplerinin binalarının önüne yapılamayan havuzun, yüklenicinin arsasına yapılabildiği de görülebilmektedir. Bu durumda sözleşmenin imzalandığı tarih itibariyle davacılara ait havuzun inşası imar mevzuatına göre mümkün değil ise, ödenen bedelin, imkansızlık sonradan ortaya çıkmışsa inşaatın davacılara teslim edildiği tarihle dava tarihi arasında geçen sürede davalının davacıları oyalayıp oyalamadığı da belirlenip işin dava edilebilir tarihine göre havuz yapım bedelinin mahkemece takdir olunarak davalıdan tahsiline karar verilmelidir.

Mahkemece bu yolda inceleme yapılmadan ve delillerin takdirinde hataya düşülerek istemin reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 25.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.