muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5103, Karar No: 2013/2781, Tarih: 29.04.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/5103 E.  ,  2013/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ...-..., ...-..., ...-..., ...-..., ...-..., ...-... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... .... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen ....02.2010 gün ve 2008/236-2010/80 sayılı hükmü onayan Dairemizin 09.05.2012 gün ve 2012/1148-2012/3257 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca gecikme tazminatının tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, davalı reddini savunmuş, mahkemenin ıslah olunan miktar üzerinden davanın kabulüne dair kararı davalının temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu defa davalının karar düzeltme istemiyle dosya yeniden incelenmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.

...-Taraflar arasında imzalanan 05.09.1995 tarihli sözleşmede davacılara ait taşınmaz üzerine davalı tarafından ruhsat tarihinden itibaren ... yıllık sürede inşaat yapılması ve inşaatın %38'inin arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Arsa sahiplerinden ... dışındaki diğer arsa sahipleri ile kooperatif arasında imzalanan ek sözleşmede ise, inşaatın tamamlanma süresinin 31.07.2005 tarihine kadar uzatılması, bu tarihe kadar da herhangi bir tazminat ödenmeyeceği kabul edilmiştir. İnşaat ruhsatı 02.09.1997 tarihinde alınmıştır. Ruhsat tarihine ... yıllık yapım süresi eklendiğinde teslimin 02.09.2002 tarihinde yapılması gerekir. Bu durumda ... yönünden 02.09.2002 tarihinden itibaren, diğer davacılar yönünden ise 31.07.2005 tarihinden itibaren gecikme tazminatı isteme hakkının bulunduğu anlaşılmaktadır. Nitekim bilirkişilerce de bu tarihlere göre hesap yapılmış ise de ... için hesaplanan 166.528,33 TL ile diğer arsa sahipleri için hesaplanan 407.500,00 TL toplamı esas alınmıştır. Oysa davacılara isabet eden 27 daire ile ... dükkan için ... payı hesaplanırken toplam gecikme tazminatı tutarı üzerinden .../... payına isabet eden bulunmakla birlikte 31.07.2005 tarihinden itibaren de aynı sayıda bağımsız bölüm için gecikme tazimanatı hesaplanarak toplanmak suretiyle ... payı böylece yeniden hesaba katılarak mükerrer gecikme tazminatı bulunmuş, rapor hükme esas alınmıştır. Yine arsa sahibi

... 28.09.1999 tarihinde 93/2400 oranında arsa payını ...... isimli dava dışı şahsa satmış, adı geçen tarafından da başkalarına yapılan devirler nedeniyle taraflar arasında dava açılmış ve halen derdesttir. Buna göre ...'ın devrettiği bu pay miktarınca davalının temerrüdünden önce pay satışı gerçekleştiğinden gecikme tazminatı isteyemeyeceği açıktır. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi de doğru olmamıştır. O halde mahkemece yapılması gereken iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak davacılardan ... payına isabet eden bağımsız bölümler için 02.09.2002 tarihinden dava tarihine kadar davacı ... için 31.07.2005'den dava tarihine kadar 93/2400 payı dışında kalan ve halen üzerinde bulunan payına isabet eden bağımsız bölümler için, diğer davacılar için de 31.07.2005'den dava tarihine kadar olan süreler için gecikme tazminatı hesaplatmak ve ... denetimine elverişli rapor almak, sonucuna uygun hüküm kurmak, davacı ...'ın 93/2400 payına isabet eden gecikme tazminatı istemini reddetmekten ibarettir. Mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirken yanlışlıkla onanmış olduğu yapılan incelemede anlaşıldığından davalı vekilinin karar düzeltme istemi kabul edilerek Dairemiz onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda .... bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, .... bent uyarınca Dairemizin 09.05.2012 gün ve 2012/1148 Esas 2012/3257 Karar sayılı onama ilâmının kısmen kaldırılarak mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz ve karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15601, Karar No: 2013/19005, Tarih: 19.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/15601 E.  ,  2013/19005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan ... Temizlik İnşaat Gıda ve Kargo Dağıtım Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti.ne yükletilmesine, 19.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10677, Karar No: 2011/7583, Tarih: 01.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/10677 E.  ,  2011/7583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1.maddesi ile TCY.nın 257/1-2.madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCY.nın 7/2.madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3192, Karar No: 2016/3695, Tarih: 14.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3192 E.  ,  2016/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının 23/02/2011 tarihinde su aboneliği için başvurduğunu, 2.109.12 TL ödendiğini, hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 200.00 TL'nin ödeme tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuştur. Davacı vekili 16/10/2014 tarihinde talep sonucunu 2.109.12 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne; 200.00 TL'nin dava, 1.909.12 TL'nin ıslah tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; bağımsız bölüme bireysel su aboneliğinin kurulması nedeniyle, davacının; davalı kuruma kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığına ilişkindir.

01/07/1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87. maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a-Kanalizasyon tesisi yapılması,

b-Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ... Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alını

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine, 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yeralmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı kurum tarafından yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması hâlinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3.maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı kurumun kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda; davalı kurum tarafından, davaya konu taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Mahkemece; uzman bilirkişi aracılığı ile bu hizmetten yararlanan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi ile uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/56716, Karar No: 2011/33822, Tarih: 15.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/56716 E.  ,  2011/33822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/93642

MAHKEMESİ : İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2007

NUMARASI : 2007/640

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 01.09.2006 tarihli kaçak elektrik tesbit tutanağında, “idareye kayıtlı alt kapağı mühürlü sayacın, şebeke giriş nötrünü keserek yerine harici bir nötr hattı çekip sayacı isteğe bağlı çalıştırıp durdurmak” suretiyle kaçak elektrik kullanıldığının belirtilmesi, sanığın suça konu sayacın bulunduğu evde Mayıs 2006 tarihinde oturmaya başladığını önceki kiracının elektrik saatini sökmesi nedeniyle abone olup yeni bir sayaç taktığını, harici nötürü kendisinin çekmediğini savunması karşısında; sanığın hangi tarihte abone olduğu katılan kurumdan sorulup tutanak düzenleyici tanıklara kaçak kullanım şekli açıklattırılarak uzman bilirkişi aracılığı ile tutanakta tesbit edilen kurulu güce göre suç tarihinden önceki ve sonraki bir yıllık dönemleri içeren tüketim belgelerinin ayrıntılı olarak karşılaştırılması yaptırılarak suç tarihinden önceki dönemde kaçak kullanımı gösteren belirgin bir düşme olup olmadığı tüketimin kurulu güce uygunluğu sanığın evde oturduğu sürenin uzunluğu dikkate alındığında harici hattın farkedilip edilmeyeceği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13608, Karar No: 2018/5897, Tarih: 21.05.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/13608 E.  ,  2018/5897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

...'e ait iş yerinde çalışan suça sürüklenen çocuğun hazır bulunduğu sırada yapılan aramada 3.800 adet makaron ele geçirilen olaydaki eylemin 5607 sayılı Kanunun 3/5. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı ve soruşturma sırasında evrakı tefrik edilen iş yeri sahibi ... hakkında Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/114 E. ve 2013/449 K. sayılı dosyası ile mahkumiyet hükmü verildiği gözetilerek;

1-... hakkında verilen hüküm kesinleşmiş ise dava dosyasının bu dosya içerisine konulması, yargılama sürmekte ise iki davanın birleştirilmesi ve birlikte yapılacak yargılama neticesinde toplanan delillere göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin eksik kovuşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

2-Ayrıca aynı gün incelemesi yapılan Dairemizin 2015/3664 Esas numarasında kayıtlı Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/84 E. - 2013/400 K. sayılı dosyasında suça sürüklenen çocuğa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 30.01.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 08.03.2013 olduğu, yine Dairemizin 2018/4708 Esas numarasında kayıtlı Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/297 E. - 2015/939 K. sayılı dosyasında suça sürüklenen çocuğa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 01.03.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 05.09.2013 olduğu,

Suça sürüklenen çocuğun anılan dosyalardaki eylemleri ile temyiz incelemesine konu dava dosyasındaki eyleminin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/04/2014 gün ve 2013/7-591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği şekilde, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özelliklerin birlikte değerlendirilmesiyle, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin TCK.nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından suça sürüklenen çocuğa ait dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Dava konusu makaronların yerli ya da yabancı menşeili olup olmadığı konusunda uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve soruşturma ile karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Dava konusu makaronların yerli ya da yabancı menşeili olup olmadığı konusunda uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve soruşturma ile karar verilmesi,

2-Temel gün adli para cezası tayin edilip, artırım ve indirim nedenleri uygulandıktan sonra gün adli para cezasının paraya çevrilmesi gerektiği kuralının gözetilmemesi ve tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20,00 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nun 31/3. maddesinin uygulanması sırasında 1 yıl 4 ay hapis yerine 1 yıl 8 ay hapis cezası yazılması,

4- Suça sürüklenen çocuk hakkında herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin TCK.nun 62. maddesinin uygulanmaması,

5-Suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nun 53/4. maddesine aykırı olarak hak yoksunluğuna karar verilmesi,

6-Müsaderesi talep edilen dava konusu eşya hakkında olumlu veya olumsuz hüküm kurulmaması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/127, Karar No: 2022/3868, Tarih: 17.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/127 E.  ,  2022/3868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 2006 yılı itibariyle 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalı olmadığını, 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında talep tarihini takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, 21.12.2011 varide tarih ve 23209899 sayılı Kuruma intikal eden gönderinin Kurum memuru ... tarfından işleme alındığı ve açıklama kısmında emeklilik hakkında olduğu anlaşılmakta olup, emeklilik hakkında ibaresinin tahsis talebi mi olduğunun, bu talebe ilişkin ne gibi işlem yapıldığının ve davacıya cevap verilip verilmediği hususlarının Kurumdan sorularak, davalı Kurumdan bu gönderinin kaydına ilişkin defter ve belgelerin, bu gönderi ve talebe ilişkin evrakların istenilmesine, ayrıca davacının 21.11.2011 tarihinden sonra kuruma yaptığı başka tahsis taleplerinin olup olmadığı sorularak cevabı yazı ve belgelerin celbedilerek, dosyaya eklendikten sonra, dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/764, Karar No: 2012/28076, Tarih: 27.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/764 E.  ,  2012/28076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran "kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, İmar Kanunu'nun 5. maddesinde de bina kavramının tarifi "Bina; kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.

Bu açıklamalar karşısında, sanığın, mevcut ruhsatlı binanın zemin katında bulunan işyerinin sokak cephelerine, sabit dikmeli, duvara ankastre sundurma yapıp üzerini saç malzeme ile kapatarak etrafını kepenkle çevirmek suretiyle oluşturduğu yapının zeminde duvar ve temel bağlantısı olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre İmar Kanunu'nun 5. maddesindeki "bina" tanımına uyup uymadığı tartışılarak sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/11/2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

İmar Kanunu'nun 5. maddesinde binanın ''kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarıyan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır" şeklinde tanımlandığı,

Ceza Genel Kurulu'nun 25.01.1993 tarih 347-7 sayılı kararında "bina" kavramının "başkasının girme hakkı bulunmayan, yanları yapı malzemesi ile örülmüş üstü kapalı dış dünyadan ayrılmış geçici veya sabit mekanlardır. Kapalı, üstü örtülü her yapı bu kavram içerisinde yer alır. Küçüklük veya büyüklüğün önemi olmadığı gibi binanın sabit olması da gerekmez. Portatif evler, seyyar dükkanlar bina vasfında sayılır. Cadde üzerinde, taşınır nitelikte bulunan kontrplaktan yapılma üstü kapalı seyyar ayakkabı tamirhanesi etrafı inşaat malzemesinden sayılan kontrplak ile örülü olup üstü kapalıdır. Dış dünyadan ayrılmış bir mekandır. Bu yerin seyyar olması ve basit inşaat malzemesi ile yapılmış bulunması ve geçici nitelikte olması onun bina vasfında olmadığını göstermez." şeklinde anlaşılması gerektiği,

Olayımızda 1209 ve 1202 nolu sokaklara cepheli, sabit direklerle duvara birleştirilmiş, üzeri saç malzeme, yanları ise kepenklerle kapatılmış, işyeri olarak kullanılan yerin bina niteliğinde olduğu, ruhsat almadan yapılan işyerinin genişletilmesi şeklindeki eylemin TCK'nın 184/1. maddesindeki suçu oluşturduğu, mahkumiyetin onanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2011/5143, Karar No: 2011/5032, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/5143 E.  ,  2011/5032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ltd.Şti. ile davalı ... İnş.A.Ş. arasındaki davadan dolayı Ankara 4. Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 27.09.2010 gün ve 1033-2005 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık iş makinesi ve araç onarım ilişkisinden kaynaklanmıştır. Kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 3. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın anılan Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.