muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12531, Karar No: 2012/14851, Tarih: 02.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/12531 E.  ,  2012/14851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, Yunanistan'a gitmek isteyen ''12'' yabancı uyruklu göçmeni, olay günü yönetimindeki tır aracının dorsesinde sınırdan geçirirken ... gümrük sahasında yakalanan sanığın göçmen kaçakçılığına teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.05.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D.)

KARŞI DÜŞÜNCE: Sanığın suçu tamamlanmış olmakla, bu şekilde mahkumiyeti cihetine gidilmesi düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2008/1526, Karar No: 2012/3406, Tarih: 29.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/1526 E.  ,  2012/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, dosyadaki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 58.maddenin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın “53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak” yerine 53. maddeyle ilgili olarak ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/11717, Karar No: 2020/1831, Tarih: 10.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11717 E.  ,  2020/1831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemenin gerekçeli karar içeriğinde suç isminin iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın mağdura ait fırının yazar kasasından 15 TL çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20194, Karar No: 2014/17993, Tarih: 03.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20194 E.  ,  2014/17993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19997, Karar No: 2019/9900, Tarih: 14.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/19997 E.  ,  2019/9900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, belirsiz alacak davası açtığını belirterek, davalı site yönetimi ile aralarındaki özel güvenlik hizmet alım sözleşmesine göre edimini ifa etmekteyken davalı site yönetiminin haklı neden olmaksızın sözleşmeyi feshettiğini, bu nedenle sözleşmenin 7.5 ve 6.1 maddelerindeki tazminatlara hak kazandığını, diğer davalı şirketin ise ana taşınmazın en büyük hissedarı olup, sözleşmede müteselsil borçlu olarak imzasının bulunduğunu ileri sürerek; sözleşmenin 6.1.maddesi gereğince "..." (dava dilekçesinde boş bırakılmıştır) TL'nin 7.5.maddesi gereğince 562.500,00 TL'nin akdin feshedildiği tarihten itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3.maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı yasanın 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Bir hukuki işlemin sadece 6502 Sayılı yasada düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığı tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir.

Somut olay değerlendirildiğinde, davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık, özel güvenlik hizmeti alım sözleşmesinden kaynaklandığına ve davalı ... söz konusu sözleşmede ticari ve mesleki olmayan amaçlarla hareket eden tüketici konumunda olup, hizmeti sağlayan davacı ise ticari amaçla hareket eden anonim şirket olduğuna göre dava, 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kalmaktadır. O halde, görevli mahkeme tüketici mahkemesidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olduğundan taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmesi gerekir. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların temyiz sebeplerinin incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın davacıya, 27,70 TL harcın ...'ne, 29,20 TL harcın davalı-... ... İnş.Emlak Yatırım Paz. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4909, Karar No: 2013/8983, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4909 E.  ,  2013/8983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Karabağlar Mahallesi 10200 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2010 yılındaki emlak vergisine esas m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4713, Karar No: 2009/6149, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4713 E.  ,  2009/6149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.10.2008 gün ve 2008/6323-13170 sayılı bozma kararında özetle; "çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritasında ne şekilde nitelendirildiği yöntemince belirlenmemişse de, aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı bölgedeki taşınmazlara ilişkin Orman Yönetimi tarafından Hazine aleyhine açılan davalara konu taşınmazların eğiminin % 12 den fazla taşlık, ... ve yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, yer yer maki florası ve ... ile kaplı olup aynı nitelikteki ormana sınır olduğunun belirlendiği, çevresi orman olarak sınırlandırılması itirazsız kesinleşmiş devlet ormanı ile çevrili orman içi açıklığı olan, eğimi %12 den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinsi ağaççıklarla kaplı, çevresinde bulunan aynı karakterdeki, devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. madde 2. fıkrasının J bendi ve 17. Maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi " gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın KABULÜNE ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli ... Köyü 419 ada 11 sayılı parselin bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 Sayılı Yasanın, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10962, Karar No: 2024/3785, Tarih: 10.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10962 E.  ,  2024/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/421 E., 2016/97 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 22.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz sebepleri; üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğine, kusur durumuna ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; kusurun hatalı tayin edildiği, üzerilerine düşen dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirdiklerine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'un Bağcılar Mahallesi üzerinde bulunan ... İnşaat isimli işyerinin müteahhidi, sanık ...'ın şantiye şefi olduğu, inşaat projesinin yedişer katlı dokuz bloktan oluştuğu, diğer blokların sıva işlerinin bittiği, ölen ...'ın ise söz konusu inşaatta son blokta vasıfsız işçi olarak çalıştığı, olay tarihinde inşaatın A1 Blok 7. katına malzeme taşımak için kurulan gırgır vincin kovasına aşağıda bulunan ölen ...'ın harç koyup yukarıya gönderilmesi için gırgır vinci tanık ...'ün çalıştırıp kovayı yukarıya doğru hareket ettirdiği sırada, makaranın bağlı olduğu üç nokta askı sisteminin tabliyeye bağlı olduğu sabitleme noktasından çıkması ile aşağıda bulunan ölen ...'ın kafasına isabet etmesi nedeniyle ...'ın yaralandığı, daha sonra kaldırıldığı hastanede olay nedeniyle oluşan kafa travmasına bağlı kafatası kemik kırığı ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu hayatını kaybettiği olayda, sanıkların malzeme çekmede kullanılan vincin üç nokta askı sisteminin bağlantı noktalarının düzenli kontrolünün yapılmaması, malzeme çekilirken ölenin vincin altında çalışmasına müsaade edilmesi, işyerinde gerekli denetimlerin yapılmasının sağlanmaması, iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinin verilerek güvenli çalışma alışkanlığının kazandırılmaması, güvenli çalışma ortamının sağlanmaması, işyerinde etkin gözetim ve denetim organizasyonunun kurulmaması, risklerin belirlenip tedbirlerin alınması için yeterli çalışmaların yapılmaması sebepleriyle asli kusurlu kabul edilerek, TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanıklar hakkında tayin olunan netice cezaların miktarı itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulama imkanı bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin bu hususta bozma öneren görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ... ve sanık ... müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ile uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 3. numaralı paragrafının çıkarılarak yerine "sanıkların ekonomik ve sosyal durumu nazara alınarak uzun süreli hapis cezasının TCK 50/4 maddesi yollamasıyla TCK'nın 52/3 .maddesi gereğince 760 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 30 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 22.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2024 tarihinde karar verildi.