muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4102, Karar No: 2024/957, Tarih: 20.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4102 E.  ,  2024/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3782 E., 2023/476 K.

DAVA TARİHİ : 08.10.2020-30.10.2020

KARAR : Başvurunun kısmen kabul ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fatsa Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/19 E., 2022/79 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının 07.10.2020 tarihinde televizyonda yayınlanan bir programına katılarak erkek hakkında asılsız ithamlarda bulunduğunu, hakaret ettiğini, Türkiye önünde eşini rencide ettiğini, instegram hesabından rencide edici ve hakaret içeren paylaşımlar yaptığını, kadınlık görevlerini yapmayıp eşine kötü davrandığını, kayınvalidesine kötü davrandığını, sürekli hakaret ettiğini, ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; evlilik kurumundan kaynaklanan ve beklenen görevleri ifadan imtina ettiğini, birden çok kadın ile iletişim ve görüşme halinde olduğunu, ailesinin yanına gitmek zorunda bırakıldığını, sesini duyurmak adına televizyon yoluna başvurduğunu, eşinin bu programa bağlanarak kadına hareket ettiğini, hafta sonları eve gelmediğini ve geldiği zaman iletişim kurmadığını, belirterek, asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak, kadın yararına 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin eve geç geldiği hatta bazen hiç gelmediği, eşine karşı ilgisiz olduğu, sürekli telefonu ile meşgul olduğu, eşinin çalışmasına engel olduğu, eşinin kendisine yardımcı olma teklifine kızarak karşı çıkıp yanından gönderdiği, sosyal ortamlarda eşini yalnız bıraktığı, kadının ise ortak çocuğu izinsiz ve habersiz olarak evden alıp İstanbul'a götürdüğü, kayınvalidesine kötü davrandığı, hakaret ettiği, üzerine balta ile yürüdüğü, kocasına kötülediği ve eşine hakaret ettiği belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile her iki davanın da kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve 700,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 550,00 TL tedbir ve 750,00 TL yoksulluk nafakasına, nafakalara kesinleşmeyi takip eden her yıl TÜİK tarafından belirlenecek ÜFE oranında artırım uygulanmasına, kadının maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğe cebinde kadın yüzüğü ve kadın kazağına ait fiş bulundurarak güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, eşini iletişim kanallarından engellediği ve kadına hakaret ettiği kusurlarının eklenmesi gerektiği, buna göre erkeğin ağır kusurlu olduğu ve tarafların ekonomik sosyal durumlarına göre kadın yararına tazminata karar verildiği gerekçesi ile istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın yararına 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı-davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, tazminatların ve nafakaların miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. ... erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı-davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, tazminatların ve nafakaların miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. ... erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu, 331 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre ... erkek vekilinin tüm, davalı- davacı kadın vekilinin ise aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar yararına takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un "hakkaniyet ilkesi" ile ilgili 4 üncü maddesinin de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi usûl ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un "hakkaniyet ilkesi" ile ilgili 4 üncü maddesinin de dikkate alınarak daha uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk ve iştirak nafakasının miktarı yönünden davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA,

2. ... erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden Ömür'e yükletilmesine,

İstek halinde temyiz peşin harcının yatıran Hatice'ye geri verilmesine,

2. ... erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden Ömür'e yükletilmesine,

İstek halinde temyiz peşin harcının yatıran Hatice'ye geri verilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5705, Karar No: 2006/8972, Tarih: 20.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5705 E.  ,  2006/8972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.05.2005 tarih 2004/12973-6864 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli ... Beldesi 327 ada 2 parselle ilgili olarak yapılan araştırmanın yeterli olmadığı açıklandıktan sonra ilk orman kadastrosu ile daha sonra yapılıp kesinleşen 2/B uygulamalarına ait harita ve tutanakların usulünce uygulanması, arazi kadastro paftası ile orman tahdit haritasının ölçekleri denkleştirilerek herbir çalışmaya göre taşınmazın konumunu gösterir irtibatlı krokinin düzenlenmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması irtibatlı krokinin düzenlenmesi, kısmen veya tamamen OTS dışında kaldığının belirlenmesi halinde ilk tahdidin 4785 Sayılı Yasa nazara alınmadan yapıldığı gözetilerek memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarının da uygulanması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen 2/B uygulama sınırları içinde kalan taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1942-1943 yıllarında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 13.04.1999 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasaya göre yapılan 2/B uygulaması vardır.

Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen, bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; hükmüne uyulan Dairemiz bozma kararında ilk orman tahdit haritası, 2/B uygulamasına ait harita, arazi kadastro paftası ve imar planına ait pafta örneklerinin ölçeklerinin denkleştirilmesinden sonra aynı kroki üzerinde farklı renklerde gösterilmesi ve çekişmeli yerin bu haritalara göre konumunun saptanması gereğine değinilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporuna ekli krokide yalnızca 2/B uygulamasına ait harita ile pafta çakıştırılmıştır. Bu nedenle, yapılan araştırma yeterli değildir. O halde;

Dairenin 2006/5701, 5702, 5703, 5704, 5705, mahkemenin 2005/447, 257, 313, 449 ve 797 Esas sayılı dosyalarında davaya konu olan ... Beldesi 328 ada 3, 329 ada 3, 327 ada 1, 328 ada 1, 327 ada 2 parseller aynı nedenle davaya konu olduklarından öncelikle dava dosyaları birleştirilmeli, bozma ilamında açıklanan yöntemle ve tümü bir arada değerlendirilerek, kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulamalarına göre konumları saptandıktan sonra kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldıklarının belirlenmesi halinde, yörede 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa hükümleri nazara alınmadan yapılan ilk orman sınırlaması sonucu kesinleşen tahdit haritalarının sınır dışında kalan taşınmazların orman niteliğini ve hukuki durumunu saptamakta yetersiz kalacağı gözetilerek, memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafları usulünce uygulanmalı; taşınmazların bulunduğu yer ve çevresine ait kadastro pafta ile orjinal renkli memleket haritası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek çekişmeli ve komşu taşınmazların konumları bu harita üzerinde belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Değinilen yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1047, Karar No: 2009/3081, Tarih: 26.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1047 E.  ,  2009/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasında yapılan ve Aydın 3. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen 28.04.1995 tarih ve 8502 yevmiye sayılı Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi ile aynı noterlikçe düzenlenen 03.06.1996 tarih ve 10789 yevmiye sayılı ve 01.04.1998 gün ve 7332 yevmiye numaralı ek sözleşmelerin feshine; davacı kooperatifin acz içerisinde bulunduğunun tespitine ve davacı tarafından yapıldığı bildirilen konut inşaatlarının fiziki gerçekleşme seviyesinin tespitine karar verilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, taraflar arasındaki sözleşmelerin feshine, davacı kooperatifin acz içinde bulunduğunun tespitine, konut inşaatlarının gerçekleşme seviyesinin %10 oranında olduğunun tespitine karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında tarih ve sayısı yukarıda açıklanan Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmeleri düzenleme şeklinde yapılmış ve davacı kooperatif temsilcilerince yüklenici; davalı tarafından ise, arsa sahibi sıfatlarıyla imzalanmıştır. Borçlar Kanunu’nun 355. maddesinde tanımlanan eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, karşılıklı hak ve borçları içeren tam iki yanlı sözleşmelerdendir. Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi, tapulu taşınmazın ya da tapulu taşınmaz payının temlikini içerdiğinden, geriye ya da ileriye etkili olarak feshine, kural olarak mahkemece karar verilebilir. Ancak, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi, taraflarının iradelerinin birleşimiyle de fesih olunabilir. Somut olayda, sözleşmelerin feshine yönelik olarak taraf iradelerinin birleşmiş olduğu anlaşılamamaktadır. Davanın yargılaması aşamasında sözleşmelerin feshi hususunun açıklığa kavuşturulabilmesi için taraflar, mahkemece isticvap olunabilir (HUMK.m.213). Tarafların sözleşmelerin feshini oybirliği ile kabul etmiş olmaları durumunda; mahkemece bu sebeple feshe karar verilebilir. Aksi halde, sözleşmelerin mahkemece feshine karar verilebilmesi için Borçlar Kanunu’nda düzenlenen yasal fesih sebeplerinin gerçekleşmiş olduğunun davacı tarafından kanıtlanması zorunludur. Somut olayda kooperatifin acz halinde olması, fesih sebebi olarak gösterilmiş ise de; kooperatifin aczi sözleşmelerin feshini gerektiren yasal sebeplerden değildir.

Diğer yandan, eda davasının açılması olanaklı iken tespit davası dinlenemez. Çünkü, bu durumda davacının hukuksal yararından sözedilemez. Davada hukuksal yarar, dava koşulu olup, mahkemece yargılamanın her aşamasında doğrudan gözetilir.

Diğer yandan, eda davasının açılması olanaklı iken tespit davası dinlenemez. Çünkü, bu durumda davacının hukuksal yararından sözedilemez. Davada hukuksal yarar, dava koşulu olup, mahkemece yargılamanın her aşamasında doğrudan gözetilir.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek yanlar arasındaki uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken, hukuksal olmayan gerekçelerle mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 26.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4047, Karar No: 2015/4550, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4047 E.  ,  2015/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/11553, Karar No: 2012/2733, Tarih: 27.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11553 E.  ,  2012/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/03/2010 tarih ve 2007/165-2010/42 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Calgonit 5 in 1 markası altında bulaşık makinesi ürünleri ürettiğini, kendi adına tescilli çok sayıda markasının bulunduğunu, davalının ise Kalyon adı altında bulaşık makinesi deterjanı ürettiğini, bu şekilde müvekkilinin markasına zarar verdiğini ve haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek, davalıya ait ürünlerinin satışının ve dağıtımının önlenmesine, toplatılmasına, davalının haksız rekabetinin ve marka hakkına tecavüzünün önlenmesine, reklam ile ilanların durdurulmasına ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunmuş ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının Kalyon ibareli marka başvurusunda bulunarak başvuru esnasında markayı dava dışı bir başka şirkete devrettiği, davanın niteliği gereğince husumet itirazının yerinde olmadığı, davacıya ait Calgon+Şekil markası ile davalı tarafından kullanılan kalyon ibarelerinin iltibas yaratacak şekilde benzer oldukları, davalının ürün ambalajlarında kullandığı renk ve desenlerin davacınınkilerle çok büyük ölçüde benzer olduğu ve bu durumun haksız rekabete neden olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı tarafından piyasaya sürülen Kalyon 5 in 1 adlı ürün ambalajı nedeniyle davalının haksız rekabetinin ve ürünler üzerindeki 5 in 1 ibaresi nedeniyle de marka hakkına tecavüzünün önlenmesine, reklam ve ilanlarının, broşür ve ürünlerin dağıtımının önlenmesine, ürünlerin toplatılmasına ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14494, Karar No: 2013/17507, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14494 E.  ,  2013/17507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil, hafta tatili, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yol, yemek, yakacak ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Temay Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı Temay Temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan Temay temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.