muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16646, Karar No: 2017/4527, Tarih: 17.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16646 E.  ,  2017/4527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 1972 yılında yapılan kadastro çalışmasında taşınmazın tespit harici bırakıldığı belirtildiğinden, nedeninin sorularak alınacak cevabın dosya arasına konulması,

2) Dava dosyasında mevcut, davalı Hazinenin cevap dilekçesinde davacının dava konusu yerde orman suçu işlediğine dair mahkumiyet hükmü olduğunu beyan etmesi karşısında ilgili Cumhuriyet Başsavcılığından ve Asliye Ceza Mahkemesinden davacının orman suçu işlediği iddiasıyla yargılanıp yargılanmadığının sorulması, alınacak cevabın ve yargılandı ise dava dosyasının/dosyalarının getirtilerek dosya arasına alınması,

3) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1980 – 1986’lı yıllara (dava tarihinden 20 yıl öncesine)ait ve o tarihlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerden getirtilmesi,

4) Yukarıda belirtilen belgeler getirtildikten sonra, dava dosyası keşifte dinlenen bilirkişilere verilerek, memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisiyar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar ve hava fotoğrafları dava konusu taşınmaz ve komşu taşınmazları gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazın niteliği, varsa üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranı ile tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, kullanılan yerlerden olup olmadığı, bitki türü, kullanım durumu ile imar ve ihya bulunup bulunmadığı, varsa niteliği gibi hususları açıklayıcı, ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınması, rapor ekine haritaların tarihleri ile birlikte eklenmesi, ayrıca davacının dava konusu taşınmaz hakkında 6831 sayılı Kanuna muhalefet suçundan iddia edilen kesinleşmiş mahkumiyetinin bulunması halinde fen ve orman bilirkişilerinin mahkumiyet ilamına konu taşınmaz ile eldeki davaya konu taşınmazın aynı yer olup olmadığı hakkında raporlarında açıklama yapmaları ve kroki üzerinde göstermeleri,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 17/05/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30320, Karar No: 2015/32155, Tarih: 05.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/30320 E.  ,  2015/32155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 28/05/2015

NUMARASI : 2014/562-2015/428

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile uzun yıllardır ticari alım satım işleri yapıldığını, fatura borcundan dolayı Balıkesir 5.İcra Müdürlüğü'nün 2014/5047 Esas sayılı dosyası ile genel haciz yolu ile takip başlatıldığını, davalı tarafın icra dairesinin yetkisine, borca, faize ve diğer fer'ilere itirazı üzerine takibinin durdurulmasına karar verildiğini, davalının adresi komşu ilde olduğundan dolayı, malın ve mal karşılığı paraların teslimi aracı tarafından yapıldığını, o bölge ile yapılan tüm ticari ilişkilerde aracı malı teslim alarak müşteriye teslim ettiğini, parayı alarak malın sahibine iade ettiğini, Kütahya /Simav bölgesindeki tüm müşteriler ile yaklaşık otuz yıldır bu şekilde çalıştıklarını, bu aracılık işinin babadan oğluna, oğuldan toruna geçtiğini, ticari örf ve adet kuralı haline geldiğini, davalının malları teslim almasına rağmen ücretini bu zamana kadar ödemediğini, taraflar arasındaki ticari alım satımdan doğan alacağın varlığının tespiti ile ödenmesine, alacağın muaccel olduğu tarihten itibaren faiz işletilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı yetki itirazında bulunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mahkemenin YETKİSİZLİĞİNE, dosyanın karar kesinleştiğinde ve talep halinde yetkili Simav Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yetki itirazında bulunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mahkemenin YETKİSİZLİĞİNE, dosyanın karar kesinleştiğinde ve talep halinde yetkili Simav Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeden kaynaklanan edimin yerine getirilmemesi sonucu talep edilen bedelin tahsili istemi ile açılmıştır. HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK.'nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.(Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Az yukarıda anılan BK.' nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi gereğince, para alacağının tahsili amacıyla açılan eldeki davada, Balıkesir Mahkemeleri de yetkilidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararının verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13424, Karar No: 2023/357, Tarih: 08.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13424 E.  ,  2023/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Beraat

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/6809 Esas, 2022/7915 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.12.2022 tarihli ve KD-2021/15503 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinden bahisle onama ilamının kaldırılmasına ve Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 39 uncu maddesinde belirtilen şartların oluşmaması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmadığı düşüncesiyle Dairemizin sanık ... hakkında verilen onama yönündeki kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğu ile REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/6809 Esas, 2022/7915 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Sanık ... hakkında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/10/2022 tarih ve 2019/73 Esas – 2020/297 Karar sayılı kararıyla maktul ...’ye yönelik kasten öldürme suçundan beraat kararı verilmiş ise de; bu sanık hakkında sayın çoğunluğun “temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına” dair görüşüne katılmıyoruz. Şöyle ki;

08.02.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Sanık ... hakkında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/10/2022 tarih ve 2019/73 Esas – 2020/297 Karar sayılı kararıyla maktul ...’ye yönelik kasten öldürme suçundan beraat kararı verilmiş ise de; bu sanık hakkında sayın çoğunluğun “temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına” dair görüşüne katılmıyoruz. Şöyle ki;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar ... ile ...’in kardeş oldukları, ... ... isimli şahıstan alacaklı oldukları, alacaklarını istemek amacıyla yanlarında kimliği tespit edilemeyen Suriyeli bir şahıs ile beraber ... ...’nin çalıştığı, tanık İnayetin sahibi olduğu Kale Kafe isimli iş yerine gittikleri, sanıkların ellerinde av tüfekleri ve sanık ...’ın elinde ayrıca 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi kapsamında bulundurulması yasak niteliğe haiz tabancanın da bulunduğu, sanık ...’in ... ...’yi dışarı çağırdığı, gelmeyince kapıdan girmek isterken yine o mekanda çalışan maktul ...’nın araya girip engel olmak istediği anda, sanık ...’in bu maktulün önce bacaklarına ardından baş bölgesine ateş ederek yaraladığı, akabinde maktule yardıma gelen tanık ...’e ise sanık ...’ın av tüfeği ile ateş ederek basıt tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanmasına sebebiyet verip, üç sanığın birlikte olay yerinden kaçtıkları ve maktul ...’nın tedavi gördüğü hastanede beyin doku harabiyeti, kafa tası kırıklarıyla birlikte beyin kanaması sonucu hayatını kaybettiği anlaşılan olayda;

İncelemeye konu olayda; sanık ... ile ... arasında ... ...’ye yönelik TCK 37/1 anlamında iştirak iradesi bulunduğu, ancak olay ani olarak geliştiğinden maktul ...’nın öldürülmesine yönelik TCK’nin 37. maddesi anlamında bir iştirak iradesi olmasa da; sanık ...’ın ağabeyi olan sanık ...’in yanında silahlı vaziyette olay yerine birlikte gitmesi, sanık ...’in husumetli oldukları ... ...’ye doğru yöneldiği anda, araya giren maktul ...’ya abisi sanık ...’in ateş edip maktulün yaralanmasına sebebiyet verdikten sonra, maktule yardıma gelen tanık ...’e elinde bulundurduğu av tüfeği ile ateş ederek onun yaralanmasına neden olması hususları birlikte değerlendirildiğinde,

Sanık ...’ın eylem öncesi ve sonrası dış dünyaya yansıyan hareketlerinden, sanık ...’in ani gelişen kasıtla maktulü öldürdüğü eyleme, manevi olarak silahlı vaziyette yanında bulunarak maktul ...’ya yardıma koşan ...’e ateş etmek suretiyle diğer sanığa ‘’suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasından yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak’’ suretiyle, 5237 sayılı TCK’nin 39/2-c maddesi kapsamında, suçu ‘’yardım eden’’ olarak katıldığının anlaşılması karşısında, eylemine uyan TCK’nin 81/1 ve 39/2-c maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi amacıyla hükmün bozulması gerektiği bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edilmesi görüşü ile sayın çoğunluğun görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2013/6565, Karar No: 2013/11256, Tarih: 22.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/6565 E.  ,  2013/11256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8704, Karar No: 2017/4201, Tarih: 26.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8704 E.  ,  2017/4201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9700, Karar No: 2017/2292, Tarih: 21.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/9700 E.  ,  2017/2292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalıların ise aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerindeki hizmetlerinin gerçek ücreti üzerinden kuruma bildirilmesi gerektiğinin tespiti ile eksik yatırılan sigorta primlerinin tamamlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin 17.12.2012 tarihli bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmişse de bu sonuca hatalı değerlendirme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 10.07.1978- 14.12.2005 tarihleri arasında arada giriş çıkış yapmak suretiyle davalı işyerinde çalıştığı, davalı işyerinde çalışmaya başladığı tarihte 14 yaşında olduğu, 1987/1 ila 2005/12. ay arası imzalı ücret bordrolarının bulunduğu, emsal ücret araştırması yapıldığı, davacı tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, emsal ücret araştırmasına göre karar verilmiş ise de imzalı ücret bordroları dikkate alınmadan sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Gerçekten, davacının davalı işyerindeki çalışmalarının büyük kısmı imzalı ücret bordrolarına dayanılarak Kuruma bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Neticeten, davacının çalışmaya başladığı tarihte 14 yaşında olup imzalı ücret bordrosu bulunmayan 18 yaşından küçük olduğu dönemlerde yaşı itibariyle asgari ücretten fazla ücret almasının hayatın olağan akışına uygun olmaması, çalışmasının çoğuna ilişkin imzalı ücret bordrolarının bulunması ve davacı tarafından aksinin yazılı delil ile kanıtlanamadığı nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine, 21.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7223, Karar No: 2014/29466, Tarih: 13.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/7223 E.  ,  2014/29466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 3. İŞ)

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce, dava dosyasında, davacının alt işverenlerle imzaladığı bireysel iş sözleşmeleri ve işyeri sicil dosyalarının olmaması sebebiyle dosyanın geri çevrildiği, Mahkemece davalı ... Bakanlık vekiline tebligat çıkarıldığı, davalı kurumun maaş bordroları ve ihale sözleşmelerini gönderip bireysel iş sözleşmelerinin alt işverenlerden istenebileceğini belirttiği, ancak alt işverenlerle ilgili herhangi bir yazışma yapılmadığı görülmekle; davacıyı ... Hastanesi'nde 2009-2011 yıllarında veri giriş elemanı çalıştıran ... Şirketi ve Marmara Temizlik Şirketlerine yazı yazılarak, 2009-2011 arasında davacı ile yapılan bireysel sözleşmelerinin istenerek dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6995, Karar No: 2011/12418, Tarih: 20.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/6995 E.  ,  2011/12418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.01.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yol olarak terkin, tapu iptali ve tescil, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve duruşmasız temyizi ihbar olunan Hazine vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 04.10.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil ... ve Hazine vekili Av.... ile karşı taraftan davacı Köy vekili Av.... ile müdahil ... vekili ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı köy tüzel kişiliği 101 ada 235 sayılı parseli davalının Hazineden ihale ile satın almak suretiyle mülk edindiğini, ancak taşınmazın çap kaydı içerisinde çeşme-dere yatağı, hayvanların sulandığı suvat yeri, dinlendikleri eyrek yeri, kadim yollar bulunduğunu, mera ve otlak olarak kullanılan bir yer olduğunu, taşınmaza ait tapu kaydının iptali ile yolların terkinini, suvat ve eyrek yerlerinin köy adına tapuya tesciline, mera olan bölümün de bu niteliği ile özel siciline yazılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı Hazinenin yaptığı ihale sonucu kendisinin satın aldığını, yol olduğu iddia edilen bölümlerin çap kaydında gösterilmediğini, mera niteliği taşımayıp ham toprak olduğunu, Türk Medeni Kanununu 1023. maddesi gereğince iyiniyetli bulunduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davaya ... ve ... müdahil olarak katılmış, davacı köyün talebine uygun hüküm kurulması isteminde bulunmuşlardır.

Davanın ihbar edildiği Hazine, taşınmazın ham toprak niteliği taşıdığını, davanın reddi gerekeceğini belirtmiştir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, 101 ada 235 sayılı parselin tapu kaydının iptaline, bilirkişinin 17.05.2010 tarihli rapor ve krokisinde 32 ve 31 numaralı noktalar ile 19 numaralı nokta arasındaki tali kısım hariç olmak üzere krokide yol olarak gösterilen ve kadim yol olarak kullanıldığı saptanan alanların tapudan terkinine, yol olarak terkin edilen bölümler dışındaki alanın ise mera olduğu belirlendiğinden meralara ilişkin sicile bu vasfı ile yazılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ve davanın ihbar edildiği Hazine temyiz etmiştir.

Burada öncelikle “yol” ve “mera” kavramları üzerinde durulması gerekmektedir.

Hükmü, davalı ve davanın ihbar edildiği Hazine temyiz etmiştir.

Burada öncelikle “yol” ve “mera” kavramları üzerinde durulması gerekmektedir.

Yollar, paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edilen veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle yada bilirkişi veya tanık sözleriyle ispatlanan taşınmaz bölümüdür. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/b maddesi uyarınca yol, meydan, köprü gibi orta malı taşınmazların tescili gerekmez. Bunların haritasında gösterilmesiyle yetinilir.

4342 sayılı Mera Kanununu 3. maddesinde yapılan tanıma göre de, mera hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir.

Görülüyor ki, bir arazi parçasının yasanın aradığı anlamda yol veya mera olarak kabulü ya bir tahsisin varlığına ya da o taşınmazın kadimden beri yol veya mera olarak kullanılması koşuluna bağlıdır.

Yol ve mera kavramlarına ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden 126.603 m2 yüzölçümündeki 101 ada 235 sayılı parselin kadastro çalışmaları sırasında “ham toprak” niteliğinde davanın ihbar edildiği Hazine adına 24.12.1999 tarihinde tescil edildiği, 26.12.2007 tarihindeki ihale sonucu davalının taşınmaza malik olduğu anlaşılmaktadır. Taşınmazın kadastro tutanağının edinme sebebi hanesinde ise kadastro işleminin 3402 sayılı Kadastro Kanununu 18. maddesine dayanılarak yapıldığı görülmektedir.

Yerinde yapılan keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar çekişme konusu taşınmazı genel olarak köy boşluğu şeklinde nitelemişler, açıkça taşınmazın kadimden beri mera olarak kullanılmakta olduğunu bildirmemişlerdir. Esasen davacı köy tahsise değil kadim yararlanma hakkına

dayanmıştır. Ziraat mühendisi bilirkişi ise taşınmazda eğimin % 5-25 arası farklılık gösterdiğini, üzerinde farklı diken çeşitleri, sığır kuyruğu, geven, ayrık, buğdaygil, baklagil bitkileri bulunduğunu, bu bitkiler mera bitkisi olsa da taşınmazın kadimden beri ne şekilde kullanılıyor ise nitelendirilmesinin de buna göre yapılması gerektiğini belirtmiştir. Bilirkişinin ortaya koyduğu bu bilgilere göre dava konusu taşınmazın ham toprak niteliği ile Hazine adına kayıt edilmesi 3402 sayılı Kadastro Kanununun 18.maddesinin amacına uygundur. Özetleyerek belirtmek gerekirse, taşınmaz mahkemenin kabul ettiğinin aksine mera değil ham toprak özellikleri göstermektedir. Dolayısıyla taşınmazın mera olduğunu kabule olanak yoktur.

Davacı köyün kadim yol iddiası ile açtığı davaya gelince;

Yukarıda vurgulandığı üzere, yollar paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edilen veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle ya da bilirkişi veya tanık sözleriyle ispatlanan taşınmazlardır.

Davacı köy, yola ilişkin davasını kadimlik iddiasına dayandırmıştır. Kelime anlamı olarak kadim sözcüğü öncesi bilinmeyen bir zamanı ifade eder. Davacının yol iddiasının da bu sözcüğe uygun bir şekilde araştırılması gerekir.