muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14317, Karar No: 2012/12214, Tarih: 26.06.2012

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 506 sayılı Yasaya göre isteğe bağlı sigortalılığı 01/05/2002 tarihinde başladığı , davacı tarafından 01/05/2003 tarihinden sonra 3 defa ard arda ödeme yapılmadığından 01/05/2003-30/11/2004 tarihleri arasındaki isteğe bağlı sigortalılığının kurumca iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 85. maddesinin 4842 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki hükmünde; isteğe bağlı sigorta primlerinin ödenmemesi, isteğe bağlı sigortalılığı sona erdiren nedenlerden biri olarak sayılmamışsa da; anılan maddede 4842 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle; 01/05/2003 tarihinden sonraki döneme ilişkin olarak isteğe bağlı sigortalı priminin art arda üç ay ödenmemesi isteğe bağlı sigortalılığı sona erdiren bir neden olarak öngörülmüştür (506 sayılı Kanunun madde 85/D-c). Yine 4842 sayılı Kanunun 01.05.2003 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 34. maddesiyle 506 sayılı Kanuna eklenen geçici 85. maddesinin (c) bendinde; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten (01/05/2003) önce isteğe bağlı sigortalı olup da Kuruma prim borcu bulunanların, bu borçlarını 01/05/2003 tarihinden itibaren 6 ay içinde gecikme zammı ile birlikte ödemeleri hâlinde sigortalılıklarının devam edeceği, ancak bu süre içinde borcun ödenmeyen kısmına ait sürelerin sigortalılıktan sayılmayarak sigortalılığın sona erdirileceği bildirilmiştir. Yine, bu tarihten önce sigortalı olup da 01/05/2003 tarihinden sonraki süreye ilişkin olarak cari primlerini art arda üç ay prim ödemeyenlerin sigortalılıkları da, primi ödenmiş son ayın bitimi itibariyle sona erecektir. Ne var ki, davacının söz konusu dönemde, isteğe bağlı sigortalı olma iradesini ortaya koyacak biçimde ilk defa prim ödemeye başladığı tarihi takip eden aybaşından başlayarak isteğe balı sigortalılığına geçerlilik tanınmalıdır.

Öte yandan , 29/07/2003 tarihli 4958 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun Geçici 1.maddesinin (K) bendinde ise; 30/06/2003 tarihi itibarîyle Kuruma isteğe bağlı sigorta prim ve gecikme zammı borcu bulunmakla birlikte, anılan Kanunun yayımlandığı tarihi izleyen 30 gün içinde Kuruma yazılı müracaat ederek borçlarını yeniden yapılandırma talebinde bulunan ve anılan maddede öngörülen yükümlülükleri yerine getiren sigortalılar hakkında; 506 sayılı Kanunun geçici 85. maddesinin (c) bendi hükmünün uygulanmayacağı bildirilmiş olup bu döneme ilişkin isteğe bağlı sigortalılık sürelerine geçerlik tanınmıştır.

Davacının, isteğe bağlı sigortalılık durumunun, belirtilen yasal düzenlemeler birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi; yaşlılık aylığı isteminin de buna göre değerlendirilmesi gerekirken; eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15686, Karar No: 2014/18047, Tarih: 20.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/15686 E.  ,  2014/18047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/292177

MAHKEMESİ : Bursa 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2011

NUMARASI : 2010/422 (E) ve 2011/292 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ile zorunlu müdafiisinin hazır olmadığı ve hükmün tefhim olunduğu son oturumda sanığın zorunlu müdafiisi yerine gelerek yetki belgesi sunacağını söyleyen müdafiinin dosyada yetki belgesinin bulunmadığı gibi gerek anılan müdafiinin gerekse zorunlu müdafiinin kararı temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında, kendisine atanan müdafiiden haberdar olmayan sanığa yapılan tebliğ üzerine sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında zamanaşımı süresi içinde konut dokunulmazlığının ihlal suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Hükmün tefhim olunduğu son oturumda duruşmalardan bağışık tutulma talebi olmayan sanığın başka suçtan Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü bulunduğunun anlaşılması karşısında, yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2- Uyap sisteminden alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre olay günü güneşin saat 20.38'de battığı, mağdurun aşamalardaki değişmeyen beyanında; gündüz saat 21.00 sıralarında apartman girişinde sanıkları ellerinde kendine ait valiz ile görmesi üzerine sanıkların valizi bırakıp kaçtığı ve mağdurun çatı katına çıkarak yaptığı kontrolden sonra sanıkların peşine düşerek belediye önünde sanıkları yakalayıp sonra polise haber verdiği, yakalama tutanağı ve tutanak mümziilerinin beyanına göre, saat 22.15'te ihbar geldiği, sanığın ise; 22.30 sıralarında eylemi gerçekleştirdiklerini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, beyanlar ve tutanak arasındaki çelişki giderilmeden suçun gece vakti işlendiği kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle cezadan artırım yapılması,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; toplam değeri 15,00 TL olan eski bebek giysisi bulunan bez bavulu çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. K..'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7593, Karar No: 2012/1755, Tarih: 13.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7593 E.  ,  2012/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/267018

MAHKEMESİ : Mersin 3. Ağır ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 01/04/2011, 2011/48 (E) ve 2011/160 (K)

SUÇ : Ölüme neden olacak şekilde kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Yasal yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.

b-Sanığın, maddi ve manevi zararları karşılanmadığı gerekçesiyle CMK 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, katılanlar vekilinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulün, komşusuna saldırdığını gören sanığın, olaya müdahale ettiği, bu duruma sinirlenen maktulün, sanığa küfür edip vurmak istediği sırada sanığın, yumrukla maktule vurması sonucu sırt üstü yere düşen

ve başını sert zemine çarpan maktulün, künt kafa travmasına bağlı kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması sonucu öldüğü olayda; eylemin neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK.nun 87/4, 29, 62, maddeleriyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nun 22/2-4, 23 ve 86/2.maddeleri yollamasıyla 85/1, 62.maddeleri uyarınca karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA) 13/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19391, Karar No: 2016/3290, Tarih: 07.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/19391 E.  ,  2016/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce işlenen suçlardan dolayı anılan Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kovuşturma sırasında ya da hüküm verildikten sonra zararın tamamen tazmin edilmesi halinde etkin pişmanlık nedeniyle CMK'nın 223/4-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmekte ise de, Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra işlenen suçlar yönünden, TCK'nın 168. maddesinin aynı Kanun ile eklenen 5. fıkrasında, zararın soruşturma tamamlanmadan giderilmesi halinde kamu davası açılmayacağının öngörülmesi karşısında, katılan kurumun zararının 21/05/2014 tarihinde kamu davası açılmadan önce ödeme yapıldığı anlaşılmış olmakla, kurum zararının soruşturma tamamlanmadan giderilmesinin CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma koşulu olarak kabul edilip zararın giderilmesiyle kovuşturma koşulu gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 168/5. ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10483, Karar No: 2014/6162, Tarih: 03.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10483 E.  ,  2014/6162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35152, Karar No: 2016/18, Tarih: 04.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/35152 E.  ,  2016/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın yetkisizliğine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı ve geçerli sebep olmadan feshedildiğini belirterek işe iadesine, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ve alacakların hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işin yapıldığı yerin ...'da bulunduğu, davalı adresinin ise ... ile ilgisi bulunmadığ gerekçesi ile ... İş Mahkemesi'ne yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karar, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğu taraflar arasında tartışmalıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

Somut olayda, dosya içeriğine göre, davacının fiilen en son çalıştığı yerin ..., davalın dava açıldığı tarihte 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ikametgah adresinin ise ...'da bulunduğu konusu tartışmasızdır. Anılan sebeple yukarıda açıklanan kanuni düzenlemeler de gözetildiğinde mahkemece ... İş Mahkemesinin davaya batmakla yetkili olmadığı yönünde yapılan tespitte bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak iş mahkemelerinde yetki kuralı işçiyi koruma amaçlı düzenlenmiştir, Dairemizin yerleşik uygulaması gereği kanunda belirlenen yetkili mahkemelerden birini seçme hakkı işçidedir. Hal böyle olunca davacı vekilinden yetkiye ilişkin tercihi sorularak davacının fiilen en son çalıştığı ... İş Mahkemesinin tercih edilmesi durumunda şimdiki gibi, dava olunanın dava açıldığı tarihteki ikametgah adresinin tercih edilmesi durumunda ise şirket merkezi yönünden yetkili olan iş mahkemesine yetkisizlik kararı verilmelidir. Davacıya tercih hakkı sorulmadan karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.01.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11413, Karar No: 2022/1353, Tarih: 22.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11413 E.  ,  2022/1353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER :1) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/10/2020 tarih ve 2019/237 Esas, 2020/135 Karar sayılı ilamı ile;

a) Sanık ...'in maktul ...'i kasten öldürme suçundan TCK'nin 37/1, 81/1, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

b) Sanık ...'nın maktul ...'i kasten öldürme suçundan TCK'nin 37/1, 81/1, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

c) Sanık ...'nın müşteki ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 37/1, 81/1, 35, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

d) Sanık ...'nın müşteki ...'yu hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nin 37/1, 109/2, 109/3-a-b, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

e) Sanık ...'nın müşteki ...'yu kasten yaralama suçundan TCK'nin 37/1, 86/1, 86/3-e, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01/04/2021 tarih ve 2021/525 Esas, 2021/1015 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı

b) Sanık ...'nın müştekiler ... ve ...'ya karşı eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı

c) Sanık ...'nın maktul ...'e karşı eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik "istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine" dair kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılanlar ... ve ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01/04/2021 tarih ve 2021/525 Esas, 2021/1015 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, katılanlar ... ve ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında müşteki ...'yu kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılanlar vekilinin; sanık ... hakkında müşteki ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile müşteki ...'yu hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

2) Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılanlar vekilinin; sanık ... hakkında müşteki ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile müşteki ...'yu hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarlarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükümlerin, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 01/04/2021 tarih ve 2021/525 Esas, 2021/1015 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; diğer sanık ...'ın yönlendirmesi etkisi altında hareket ettiğine, yardım eden olarak cezalandırılması gerektiğine, katılanlar vekilinin; sanık ...'ın canavarca hisle tasarlayarak örgütlü bir şekilde işlendiğine, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 01/04/2021 tarih ve 2021/525 Esas, 2021/1015 Karar sayılı "istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair" kararında düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; diğer sanık ...'ın yönlendirmesi etkisi altında hareket ettiğine, yardım eden olarak cezalandırılması gerektiğine, katılanlar vekilinin; sanığın canavarca hisle tasarlayarak örgütlü bir şekilde işlendiğine, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Ancak;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108. maddesi gereğince, sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/01/2015 tarih ve 2014/18 Esas, 2015/19 Karar sayılı 10 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet ilamını tekerrüre esas almasında bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte anılan ilamda 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması karşısında, hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58 ve 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddeleri uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, aleyhe de istinaf başvurusu bulunması nedeniyle bölge adliye mahkemesince istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilirken ilk derece mahkemesi kararının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkrasında "ikinci kez" ibaresinin eklenmesi ile yetinilmesi yeterli iken tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılıp yerine sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas mahkumiyetlerinden içinde TCK'nin 58. maddesi uygulanan ancak daha hafif cezayı içeren ... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/50 Esas, 2017/352 Karar sayılı 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet ilamını tekerrüre esas alarak sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 01/04/2021 tarih ve 2021/525 Esas, 2021/1015 Karar sayılı "istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair" kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, ilk derece mahkemesi kararının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkrasında "CEZANIN" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince ikinci kez" ibaresinin eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.