muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16615, Karar No: 2015/31064, Tarih: 11.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/16615 E.  ,  2015/31064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/199968

MAHKEMESİ : Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2011

NUMARASI : 2010/575 (E) ve 2011/71 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin 10/11/2010 tarihli yazısında şikayetçiler F.. Ç.., A.. Ç.. ve N.. K..'ün hasta bakıcı görevi ile çalıştığı ve kadro yerinin Bakış Temizlik olduğunun, müşteki S.. İ..'nin ise hemşire sıfatı ile Kayı Temizlik kadrosunda çalıştığının bildirilmesi karşısında, şikayetçilerin üniversite bünyesinde çalışan kamu görevlisi mi oldukları ya da ihale ile hizmet alımı yapılan şirketlerin bünyesinde hizmet akdiyle mi çalıştıkları tespit edilmeden ve şikayetçilerin ne şekilde kamu görevlisi olarak kabul edildikleri açıklanmaksızın sanıkların hakaret ve yaralama eylemlerini kamu görevlisine karşı gerçekleştirdikleri kabul edilerek mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Sanıkların yatan hastalarını ziyaret için hastanenin beyin cerrahi servisine geldikleri, servise girmek istedikleri, ancak görevli şikayetçilerin sanıklara yoğun bakım bölümüne girmelerinin yasak olduğunu ve giremeyeceklerini söylemeleri üzerine bir tartışma yaşandığı, bu tartışma sırasında sanık D.. A..'ın şikayetçi S.. İ..'nin koluna vurduğu, bunun üzerine diğer sanıkların da tartışmaya katıldığı ve akabinde sanıkların sinkaflı küfürler ettikleri olayda, aniden gelişen kavga ortamında sanıkların tehdit suçunda birlikte ve iştirak iradesi ile hareket ettiklerine ilişkin kanıtlar açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile TCK'nın 106/2-c maddesi uyarınca hüküm kurulması,

3-Sanık K.. A..'ın sabıka kaydında yer alan Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesine ait ilamın elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan olduğu, hükümden sonra 05.07.2012 tarih ve 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında; elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyeti bulunan kişinin anılan Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağının hükme bağlanması karşısında, sanığın anılan madde kapsamında bir başvurusunun olup olmadığı araştırılarak, tekerrür hükümlerinin uygulanması, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususlarında yeniden bir değerlendirme yapılmasının zorunlu bulunması,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24157, Karar No: 2024/2586, Tarih: 12.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/24157 E.  ,  2024/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/881 E., 2017/1569 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; babasının rahatsızlığından dolayı süresinde dönemediğine ve Birliğine kendi iradesiyle teslim olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Askerlik görevini yapmakta olan sanığın, Birlik Komutanlığınca, 11.07.2014 tarihinde 10 gün süre ile izne gönderildiği, izin sonunda 21.07.2014 tarihinde Birliğine katılması gerekirken, 12.09.2014 tarihinde Birliğine katıldığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında özetle; felç geçiren babasına refakat edebilmek için izin süresini geçirdiğini, durumları iyi olmadığından çalışmaya mecbur olduğunu beyan etmiştir.

Dosyada mevcut sanığa ait sağlık kayıtlarında sanığın müteaddit kez psikiyatri polikliniklerinde muayene olduğu, disosyal kişilik bozukluğu tanısı ile kendisine ilaç verildiği, hakkında kişisel psikoaktif madde kötüye kullanımı öyküsü olduğu yönünde ifadelere yer verildiği, adli sicil kaydında farklı suçlardan mahkûmiyet hükümlerinin bulunduğu göz önüne alınarak, sanığın suç tarihlerinde askerliğe elverişliliği ile cezai ehliyeti olup olmadığı konusunda psikiyatri uzmanı bilirkişiye yaptırılan muayenesi sonucunda; sanığın atılı suç tarihinde cezai ehliyetinin tam ve askerliğe elverişli olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinden faydalanamayacağı ve adli gözlem altına alınmasına gerek olmadığı belirlenmiştir.

Bursa Devlet Hastanesinin "..." konulu yazı ve eklerinde; şahsın 11.08.2014 - 11.09.2014 tarihleri arasında Bursa Devlet Hastanesi Nöroloji servisinde yattığı, ayrıca refakat kaydı tutulmadığından kimin refakatçi olarak kaldığının bilinmediği bildirilmiştir.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; askerliğe elverişliliği ve cezai ehliyeti konusunda şüphe bulunmayan sanığın izin süresini geçirmesine ilişkin mazeret olarak ileri sürdüğü hususların yapılan araştırmalar sonucunda gerçeği yansıtmadığı ve sanığın savunmasının cezadan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 21.07.2014 - 12.09.2014 olarak yazılması gerekirken yalnızca 12.09.2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 21.07.2014 - 12.09.2014 olarak yazılması gerekirken yalnızca 12.09.2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11537, Karar No: 2015/8203, Tarih: 16.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/11537 E.  ,  2015/8203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, şirketin eksik işçilik indiriminde bulunduğu gerekçesiyle kurumca tahakkuk ettirilen ek prim ve gecikme cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere, bozma ilamına uygun işlem yapılmasına göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Dava, davacı şirketin eksik işçilik bildiriminde bulunduğu gerekçesiyle davalı Kurumca tahakkuk ettirilen ek prim ve gecikme cezasının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemenin, "davanın kısmen kabulü ile davacı tarafın İSKİ 'den ihale yolu ile aldığı " Küçüksu Havzası Üsküdar İlçesi 2001 yılı Atıksu Kanal İnşaatı" işi için ödemesi gereken asgari işçilik oranının % 5,44 olduğunun ve bildirilen miktarın yeterli olduğunun tespitine, ödenmesi gereken sigorta prim tutarının % 25 eksiği ile hesaplanarak fazla ödenen primlerin iadesi talebinin reddine" dair 10.09.2009 tarihli kararının Dairemizin 01.03.2011 gün ve 2010/1365 E. 2011/1778 K. Sayılı ilamı ile bozulması üzerine uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda "Davanın kısmen kabulü ile davacı tarafın İSKİ'den ihale yolu ile aldığı, "Küçüksu havzası Üsküdar ilçesi 2001 yılı atık su kanal inşaatı " işi için ödemesi gereken asgari işçilik oranının %7 olduğu ve davacının bu orandan yararlanması gerektiğinin tesbiti ile ödenmesi gereken sigorta prim tutarından %25 eksiğinin hesaplanması gerektiğinin tesbitine, fazlaya dair istemin reddine, davacı tarafın 05/02/2009 tarihli dilekçesi ile fazla ödenen primlerin iadesi talebine yönelik taleplerinden vazgeçmiş olması karşısında bu taleple ilgili karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir.

Yapılan iş ; "Küçüksu Havzası Üsküdar İlçesi 2001 yılı Atıksu Kanal İnşaatı" işi olup 06/03/2002 - 15/08/2005 tarihleri arasında tamamlanmıştır. 03.09.1999 tarih ve 16-192 ek sayılı genelge ve ekinde yer alan çeşitli işkollarının asgari işçilik ücreti oranlarını gösterir listede “atık su sistemi inşaatı" işinin asgari işçilik oranı %8 dir. Birinci bilirkişi raporu ile ek raporda bu hususa dair saptama yerindedir. İkinci bilirkişi raporunda asgari işçilik oranının % 7 olduğu ifade edilmiş ise de listede oranı % 7 olarak gösterilen başta "Atıksu arıtma tesisi işi", "Jeotermal su üretim ve taşıma hattı" olmak üzere diğer işlerin “atık su sistemi inşaatı" işi ile benzerliği bulunmamaktadır. Mahkemece ihale konusu işin asgari işçilik oranı % 8 olduğu halde % 7 kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3.Asgari işçilik uygulamasının "ön değerlendirme" aşamasında dosya memurunca "ihale mevzuatına göre yaptırılan her türlü işlerde" ve " özel nitelikteki inşaat işyerleri hakkında" yapılacak asgari işçilik araştırmasında Kurumca yayımlanan tebliğ ile belirlenen asgari işçilik oranının % 25 eksiği uygulanmak suretiyle işin yürütümü için gerekli olan asgari işçilik tutarı belirlenir.

Dosya memurunca yapılan "asgari işçilik ön değerlendirme" işlemi esnasında işverenin kayıt ve belgeleri incelenmediğinden işverenin söz konusu ihale yada inşaat nedeniyle dışarıdan satın aldığı hizmetin bedeli (malzemeli işçilik veya salt işçilik bedeli) ile işverenin sigorta primine esas kazancın üst sınırının üzerinde bildirimde bulunduğu haller nazara alınamadığından Kurumca yayımlanan tebliğ ile belirlenen asgari işçilik oranının %25 eksiği uygulanmak suretiyle, nazara alınamayan bu hususlarla ilgili yaklaşık bir indirim yapılarak asgari işçilik tutarı belirlenmekte ve böylece göreceli olarak adalet sağlanmaktadır.

Asgari işçilik oranının %25 eksiği uygulanmak suretiyle işin yürütümü için gerekli olan asgari işçilik tutarının belirlenmesi "ön değerlendirme" aşamasına özgü olup müfettiş incelemesi yapılması veya uyuşmazlığın yargı önüne gelmesi halinde artık asgari işçilik oranının %25 eksiği uygulanmak suretiyle asgari işçilik tutarının belirlenmesi mümkün değildir.

Somut olayda, uyuşmazlığın yargı önüne gelmesi nedeniyle asgari işçilik oranının % 25 eksiği ile nazara alınması mümkün olmadığı halde mahkemece asgari işçilik oranının %7 olduğu ve ödenmesi gereken sigorta prim tutarından %25 eksiğinin hesaplanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8739, Karar No: 2015/5509, Tarih: 16.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/8739 E.  ,  2015/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mahk. Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin döner üretimi ve et toptancılığı alanlarında ...'da faaliyet gösteren bir şirket olduğunu, davalıya ait ürünlerin Avrupa'da tek satıcılığını edinmek üzere müvekkili şirket yetkililerinin davalı şirket yetkilileriyle 2009 yılı Eylül – Aralık döneminde Bolu'da yapılan görüşmeler sonucu hazırlanan “Avrupa Distribütörlük Anlaşması İçin Yapılan Toplantı Tutanağı ve Varılan Sonuçlar” adlı tutanakla taraflar arasında karşılıklı irade uyumunun sağlandığını sözleşme metninin hazırlandığını, müvekkilinin alt satıcılarla irtibata geçerek yeni bir müşteri ağı oluşturmak için piyasa araştırması yaptığını, davalının broşür ve ürün tanıtım belgelerinin alt satıcılara ulaştırıldığını, müvekkilince 2009 yıl Aralık ayında davalıya ilk sipariş verilerek sözleşmenin uygulamaya konulduğunu, ilk olarak sevk edilen bir tır dolusu ürünün pazar payı oluşturma amacıyla eşantiyon ürün olması gerektiğini, davalı şirket genel müdürü ...'nın bu yönde taahhüdü de olduğunu ancak daha sonra davalının ilk sevkiyatın bedelinin peşin olmasını istediğini, daha sonra gönderilecek 2. sevkiyatın eşantiyon olacağının davalı tarafından ifade edildiğini, bunun üzerine ilk sevk edilen ürünler için müvekkilince 18.12.2009 da 52.338,43 Euro'nun davalıya ödendiğini, malların 28.12.2009'da .... gümrüğüne geldiğini, ürünlerin saklandığı soğuk hava deposunda yapılan kontrollerde ürünlerin Kasım 2009'da üretildiğinin ve son tüketim tarihinin ise Mayıs 2010 olduğunun anlaşıldığını, Avrupa'daki kurallara göre üretilen ve dondurulan ürünlerin en az 12 ay kullanım süresinin olması gerektiğini, davalı şirketin eksik ve kötü ifada bulunduğunu, davalının malların üzerine tüketim sürelerini uzatan yeni etiketler konmak suretiyle sorunu çözmek istediğini, ancak bunu kabul etmediklerini, davalının ayrıca gönderilecek ikinci tır için de peşin ödeme talep ettiğini, müvekkilinin de bu bedeli ödemediğini, sorunları değerlendirmek için 12/14 Mart 2010'da tarafların bir araya geldikleri toplantıda AB Komisyonu Sağlık ve Tüketici Genel Müdürlüğü'nden gelen bir kararla Türkiye'den Avrupa ülkelerine başlatılan ısıl işleme tabi tutulmuş olan kanatlı hayvan ürünlerinin ihracatının durdurulduğunun öğrenildiğini, davalı tarafından bu kararın müvekkilinden gizlendiğini, müvekkilinin bundan haberdar olsaydı ticari ağın kurulması ve oluşturulması için çaba sarf etmeyecek ve dolayısıyla zarara uğramayacak olduğunu, yasaklama kararının 11.10.2009 tarihinde alındığını, davalının, müvekkilinin adını kullanarak basında Avrupa'ya açıldıklarından bahisle kendi reklamını yaptıklarını, müvekkilinin ürün bedeli, depolama, eşantiyon dağıtımı gibi kalemlerde toplam 70.413,262 Euro maddi zarar ile 20.000 Euro müşteri ve itibar kaybı nedeniyle zarara uğradığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.000 Euro maddi ve 2000 Euro denkleştirme tazminatı (müşteri tazminatı) olmak üzere toplam 6

.10.2009 tarihinde alındığını, davalının, müvekkilinin adını kullanarak basında Avrupa'ya açıldıklarından bahisle kendi reklamını yaptıklarını, müvekkilinin ürün bedeli, depolama, eşantiyon dağıtımı gibi kalemlerde toplam 70.413,262 Euro maddi zarar ile 20.000 Euro müşteri ve itibar kaybı nedeniyle zarara uğradığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.000 Euro maddi ve 2000 Euro denkleştirme tazminatı (müşteri tazminatı) olmak üzere toplam 6.000 Euro'nun davalıdan avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, daha sonra verdiği dilekçeye talebini 90.155,91 Euro olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında ihracat veya tek satıcılığa ilişkin düzenlenmiş hiçbir sözleşme ve mutabakat bulunmadığını, davacının sunduğu toplantı sonuçları ve varılan kararların tek yanlı olarak düzenlenmiş tutanaklar olduğunu, bunların hiçbirinin de müvekkilini bağlayıcı paraf ya da imzanın bulunmadığını, davacıya ilk tır malın eşantiyon ürün olduğu yönünde taahhütte bulunulmadığını, gönderilen ürünlerin 18.11.2009'da sevk edildiğini ve 6 aylık tüketim süresi bulunduğunu, etiketlerin değiştirilmesi talebinin davacıdan geldiğini, davacının basiretli bir tacir gibi davranmadığını, ihracat yasağının öngörülmeyen bir durum olup müvekkilinin bundan dolayı sorumlu olmayacağını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının ürünlerini AB'ye pazarlamak niyetinde olduğu ve bu konuda yetkili tek satıcılık vermek için davacıyla görüşmeler yaptığı, ancak davalının iradesinin öncelikle belirli bir süre davacının satış ve pazarlama performansını görmek için deneme amaçlı satışlar yapmak ve ortaya çıkacak performansa göre davacıya tek satıcılığın verilmesi yönünde oluştuğu, dava konusu satışın gerçekleştiği dönemde tek satıcılık konusunda karşılıklı ve birbirine uygun irade mutabakatının bulunmadığı, dava konusu satımın tek satıcılık sözleşmesi dahilinde yapılmayıp bağımsız bir satım sözleşmesi niteliği taşıdığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında ticari ilişki kurulması yönünden bir takım görüşmeler yapılmış ve davacı tarafça tek satıcılık sözleşmesi imzalanıp davalının kabulüne sunulmuş ise de davalı tarafın tek satıcılık sözleşmesini imzalamadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Dava dilekçesindeki talepler tek satıcılık sözleşmesine dayalı talepler olup davalı tarafça imzalanmamış olan tek satıcılık sözleşmesine dayanılarak davalıdan bir takım taleplerde bulunulmasının hukuki dayanağı yoktur. Ayrıca davacı vekili yargılama sırasında sözleşme öncesi sorumluluk (culpain contra hende) kuralına dayanarak bir takım taleplerde bulunmuş, bu yöndeki taleplerin sipariş üzerine gönderilen malların Avrupa'da kabul görmemesi sebebiyle oluştuğu iddia edilen zararlara yönelik olduğu görülmektedir. Taraflar arasında tek bir ilişki şeklinde alım – satım sözleşmesi gerçekleşmiş ve karşılıklı edimler ifa edilmiş olduğundan bu sözleşme kapsamında talep edilen zararların sözleşme öncesi sorumluluk ilkesiyle bağlantısı olmadığından bu yöne ilişkin taleplerin de mahkemece dikkate alınmamasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Kaldı ki, 6100 sayılı HMK'nun 448. maddesi uyarınca tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla bu yasada belirlenen usul hükümlerinin derhal uygulanması gerektiği ilkesinden hareketle aynı Yasanın 141. maddesi uyarınca karşı tarafın açık muvafakati olmadıkça ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia ve savunma genişletilemez, yahut değiştirilemez. Davacı şirket Avrupa'da faaliyet gösteren bir tüzel kişi tacir olduğuna göre Avrupa Birliği'nin gıda konusundaki uygulamalarını takip etmek ve buna göre işlem yapma konusunda basiretli davranmak durumundadır. Somut olayda yeterli basiretli göstermemiş ve böylece zarara uğramasında kendi kusuru da rol oynamıştır. Hal böyle olunca yerel mahkemece davanın reddinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1701, Karar No: 2010/7516, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1701 E.  ,  2010/7516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 tarih ve 2008/428-2008/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı anonim şirketin % 40 payla ortağı olduklarını, 07.10.2008 tarihli olağanüstü ortaklar genel kurul toplantısının 6. maddesi ile sermaye artırım kararı alındığını ancak bu kararın ortakların şirketteki hisselerini azaltmak için alınan bir karar olduğunu, nitelikli çoğunlukla alınmayan kararın yoklukla malul olduğunu ve iyiniyet kurullarına aykırı bulunduğunu ileri sürerek, genel kurulda alınan 6 nolu kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kurulda alınan kararın hükümsüzlük sebeplerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, TTK 388 maddesinin 16.06.1989 yılında değiştirilmesinden önce kurulmuş olan davalı şirketin anasaözleşmesinin 16. maddesinin atıfta bulunduğu TTK 388. maddesinin eski hükmüne göre 2/3 oranında nitelikli çoğunluk oyu bulunmadan sermaye artırım kararı alınamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.