muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5416, Karar No: 2020/4904, Tarih: 07.09.2020

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Öte yandan, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan olumlu zarar ile kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1- 120-96 sayılı kararı) 25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtayın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Hemen belirtelim ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere uygun şekilde HMK’nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile dava konusu taşınmazın davalıların kullanımında olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile dava konusu taşınmazın davalıların kullanımında olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olayda, dava konusu 1823 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tapuda arsa vasfında olup, 232/510 hissesi Musa Ünal, 78/510 hissesi Hasan Ünal, 100/510 hissesi Şerafettin Ünal, 100/510 hissesi Hüsamettin Ünal adlarına paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı, adına kayıtlı ve yüzölçümünün 581,82 m2 olduğu sabittir. Dava konusu taşınmazda kat mülkiyeti kurulmamış olup, zemin, üç normal ve çatı katından oluşan bina bulunduğu tespit edilmiştir. Bilirkişi heyetince dava konusu taşımaz üzerinde bulunan binanın emlak vergi beyannameleri dikkate alınarak 6, 8 ve 10 nolu meskenler ile 1 nolu dükkanın muris Hasan'a ait olduğu kanaat edilmiştir. Yapılan keşifte dairelerin kullanım durumlarına göre bir gözlem bulunmaması ve bu konuda beyanda bulunan tanık ve mahalli bilirkişi bulunmamasına rağmen, bilirkişi heyetince hangi dairenin kimin kullanımında olduğu açıkça belirtilmeksizin bu dairelerin birinde davalı ...'ın, bir diğer dairede davalı ...'ın oğlunun oturduğu, dükkanın ise kiralandığı değerlendirmesinde bulunulmuştur. Ayrıca, davacı tarafın dava dilekçesinde tanık deliline dayandığı, davacıya tanık listesi ve adreslerini bildirmek üzere usulüne uygun süre verilmediği anlaşılmaktadır. O halde, Mahkemece, yukarıdaki ilkeler uyarınca yerinde yeniden taşınmazın başında yerel, teknik ve uzman bilirkişiler ile davacı tarafından tanık listesi verilmesi halinde tanıklar aracılığıyla keşif yapılarak, davacı tanıkları, hangi bağımsız bölümlerin davacıların miras bırakanları Hasan Ünal a ait olduğu, dairelerin ve dükkanların hangilerinin davalılar tarafından kullanıldığı, hangilerinin kirada oldukları kirada ise ne zamandan beri kirada oldukları, kim tarafından kullanıldığı, kiralanmış ise kira bedeli ve kira bedellerinin kim tarafından tahsil edildiği, davacıların dava konusu parselde davacıların kullanımına müsait bir yer olup olmadığı konusunda dinlenilmeli, davacıların az veya çok kullandığı veya kullanmaya müsait yeri olup olmadığı araştırılmalı; tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde toplanmış ve toplanacak deliller hep birlikte değerlendirilmek suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi ve ecrimisil bedelinin ise az yukarıda belirtilen ilke ve usuller çerçevesinde talep dikkate alınarak belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 07/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7420, Karar No: 2024/1606, Tarih: 11.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/7420 E.  ,  2024/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1905 E. 2022/166 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar ... ve ... vekili, sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2021 tarihli ve 2021/158 Esas, 2021/423 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanıklar ... ve ... hakkında maktûle karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

B. Sanık ... hakkında maktûle karşı nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2021/1905 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar ... ve ... vekili ile sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi özetle; haksız tahrik indirimi ve takdire bağlı indirim uygulanmaması gerektiğine, beraat eden sanıkların da cezalandırılması gerektiğine, eksik incelemeye,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın hata ve meşru savunma hükümlerinden yararlanması gerektiğine, suçun tasarlanarak işlenmediğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi özetle; haksız tahrik indirimi ve takdire bağlı indirim uygulanmaması gerektiğine, beraat eden sanıkların da cezalandırılması gerektiğine, eksik incelemeye,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın hata ve meşru savunma hükümlerinden yararlanması gerektiğine, suçun tasarlanarak işlenmediğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile maktul arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü sanık ...'in arkadaşı sanık ...'ın çalıştığı İstanbul ... isimli işyerine gittiği, burada uzunca zaman geçirdiği İstanbul ... isimli işyerine gelen müşteriler ile birlikte akşam yemek yedikleri ancak kendisinin alkol almadığı; arkadaşı sanık ...'ın ise çok fazla alkol tüketmesi nedeniyle 34 J. 2.... plaklı aracın sağ ön yolcu koltuğunda sızdığı bu nedenle aracı sanık ...'in kullandığı ve maktulün ikametinin olduğu yere gittiği, diğer ticari taksilerin 3 metre gerisinde durduğu ve “şerefsiz in arabadan” diye bağırdığı ancak maktulün araçtan inmediği; sanığın şoför mahalline bir el ateş ettiği, cam kırıldıktan sonra camdan elini uzatıp 4-5 el daha ateş ettiği ve araca binerek hızla uzaklaştığı olayda; maktulün ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası nedeniyle beyin kanaması, beyin doku ve hasarı ile gerçekleşen şok sonucu hayatını kaybettiği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunması, tanık anlatımları, maktûlün ölüm sebebine ilişkin .... Adli Tıp Kurumu Morg ihtisas Dairesinin 01.03.2021 tarihli otopsi raporu, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, tutanaklar adli sicil ve nüfus kayıtları ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Sanıkların savunması, tanık anlatımları, maktûlün ölüm sebebine ilişkin .... Adli Tıp Kurumu Morg ihtisas Dairesinin 01.03.2021 tarihli otopsi raporu, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, tutanaklar adli sicil ve nüfus kayıtları ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıklar ... ve ...'in üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek haklarında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, olayda hata ve meşru savunma hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı, dosya kapsamına göre sanığın kendisine ait olmayan araçla maktûlün abisinin ikametinin olduğu sokağa gitmesi, telefonu üzerinde yapılan incelemede maktûlün aracının fotoğrafının bulunması, sanığın olaydan önceki tarihlerde maktûlü öldüreceğini söylediğine yönelik tanık beyanları gözetildiğinde sanığın tasarlayarak kasten öldürme suçundan cezalandırılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, maktûlden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılanlar ... ve ... vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2021/1905 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararında katılanlar ... ve ... vekili, sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7525, Karar No: 2012/1334, Tarih: 06.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/7525 E.  ,  2012/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kaçak artezyen suyu kullandığından bahisle ... hakkında 1.110,66 TL. artezyen suyu kullanım cezası ve 322,39 TL. 100 ton su kullanım bedeli olarak toplam 1.433,15 Türk lirası tahakkuk ettirilmesine ve tahsiline dair Aydın ili ... Belediye Encümenin 25/03/2010 tarihli ve 2010-104 sayılı kararma yönelik başvurunun reddine ilişkin Kuşadası 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/10/2010 tarihli ve 2010/379 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11.05.2011 gün ve 26614 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2011 gün ve KYB. 2011-210524 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, muterizin ikamet ettiği evine paralel bağlantı yapmak suretiyle kaçak olarak artezyen suyu kullanmak şeklinde kabul edilen eyleminden dolayı, ... Belediyesi Su Satış Yönetmeliğinin 63. maddesine istinaden para cezası tahakkuk ettirilmiş, verilen cezanın kanuni dayanağının olmadığı yönündeki muteriz tarafından yapılan itiraz üzerine, incelemeyi yapan Kuşadası 2. Sulh Ceza Mahkemesince, idari yaptırım kararında her hangi bir usulsüzlük olmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş ise de,

Öncelikle 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanun'un 1. maddesi karşısında, belediye encümenin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca idari para cezası uyguluma yetkisinin bulunduğu, bu yönüyle muterizin, verilen cezanın kanuna dayanmadığı şeklindeki iddiasının geçerli olmadığı,

Ancak incelenmesi gereken hususun muteriz hakkında verilmiş geçerli bir idari para cezası olup olmadığı noktasında toplandığı, somut olayda ... Belediye Encümenin 25/03/2010 tarihli kararı ile muteriz hakkında 1.110,66 TL. artezyen suyu kullanım cezası ve 322,39 TL. 100 ton su kullanım bedeli olarak toplam 1.433,15 Türk lirası tahakkuk ettirilmesine ve tahsiline karar verildiği, görüldüğü üzere muteriz hakkında verilmiş bir idari para cezası bulunmadığı, tahakkuk ettirilen kaçak su bedeline ilişkin ödeme emrine karşı ilgili kuruma itirazda bulunulması gerektiği gözetilmeden, başvurunun bu yönden reddi yerine, işin esasına girilerek reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Kuşadası 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 27.10.2010 gün ve 2010/379 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11751, Karar No: 2013/19357, Tarih: 01.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/11751 E.  ,  2013/19357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/03/2012 tarih ve 2009/15-2012/171 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait gönderileri taşıdığını, bedelin bir kısmının ödenmediğini, yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, faturaların teslim alınmadığını, yapılan hizmetin ispatlanması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 19.05.2008 ve 17.06.2008 tarihli faturalarda teslime ilişkin imza bulunmadığı, davacının bu faturalara ilişkin hizmetin verildiğine dair yemin delilini kullanmadığı, anılan faturalara konu işin yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 17.694,77 TL üzerinden itirazın iptaline, icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, navlundan kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece 19.05.2008 ve 17.06.2008 tarihli faturalarda gönderilerin teslimine dair imza bulunmadığı, davacının bu faturalara ilişkin hizmet verildiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa, davacı taraf birden fazla navlun faturasına dayanarak icra takibinde bulunmuş, bilirkişi raporunda davalı tarafından faturaların bire bir ödenmediği, kısmi ödemeler yapılmak suretiyle cari hesap şekline dönüşen çalışma sistemi uygulandığı belirtilmiş, davacı taraf, yukarıda anılan iki faturaya ilişkin olarak bir kısım gönderi teslim belgeleri ibraz etmiş, yine gönderilerin genelde acenteleri aracılığıyla taşındığını, evrakların fiziken arşivlenmesinin mümkün olmadığını, ancak bilgisayar kayıtlarında her bir gönderinin teslim bilgilerinin bulunduğunu belirtmiş olduğu halde, mahkemece bilgisiyar kayıtlarının her zaman tek taraflı olarak düzenlenebileceği belirtilerek, davacının bilgisayar kayıtlarının incelenmesine yönelik talebi yerinde olmayan sebeplerle reddedilmesi doğru görülmediğinden mahkemece davacının bilgisayar kayıtları üzerinde inceleme yapılarak, taraflar arasındaki ticari ilişki boyunca tanzim edilen faturalardaki gönderiler tespit edilerek, bunlardan hangilerinin teslim edildiği belirlenerek, 19.05.2008 ve

17.06.2008 tarihli faturalardan dolayı davacının alacaklı olup olmadığı buna göre değerlendirilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/174, Karar No: 2021/1712, Tarih: 21.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/174 E.  ,  2021/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil, tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların murisi ... ile davalı yüklenici ... arasında düzenlenen 19.10.1990 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan 702 parsel üzerindeki 4 nolu (yeni numarası 6) dubleks meskenin müvekkili tarafından kaba inşaat hâlinde yükleniciden satın alındığını, ince işlerini yaptırarak konutta fiilen oturduğunu ve 1993 yılından bu yana zilyetliğinin devam ettiğini, davalı arsa sahipleri tarafından Belediyenin imar uygulamaları, imar mevzuatı değişiklikleri ve iskan ruhsatı alınamayışı bahane edilerek tapu devrinin yapılmadığını ileri sürerek 702 parsel üzerindeki 4 nolu (yeni numarası 6) taşınmazın davalı arsa sahipleri adına olan tapu kaydının iptali ile, bu bağımsız bölüme isabet eden arsa payının müvekkili adına tesciline, bunun mümkün olmaması hâlinde ise konut değerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalılar ..., ... ve ... vekilleri cevap dilekçelerinde; Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.01.2013 tarihli ve 2009/655 E., 2013/33 K. sayılı kararının somut olay bakımından kesin hüküm oluşturduğunu, öte yandan davacının yüklenici dışında diğer davalılar ile arasında hukukî ilişki bulunmadığını, aynı zamanda davacının talebi yönünden zamanaşımı süresinin dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

6. Davalı ... vekili; davacı tarafından ödenmesi gereken taksitlerin zamanında ödenmediğini, ekonomik zorluk içerisine giren müvekkilin inşaatı yarım vaziyette bıraktığını, dolayısıyla diğer davalılara karşı mükellefiyetlerini yerine getirmediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı: