muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3284, Karar No: 2022/1557, Tarih: 02.03.2022

2-Sanık hakkında belirlenen cezanın ertelenmesine karar verilirken, TCK'nın 51/8. maddesi gereğince, denetim süresinin yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağına dair ihtarata hükümde yer verilmemesi ile sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği ihtarı yapılırken, dayanak kanun maddesi olan TCK'nın 51/7. maddesinin belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci paragrafında yer alan, “sanığın kastına dayanan kusurunun ağırlığı ile suç sebep ve saikleri” ibarelerinin çıkartılması, hükmün beşinci paragrafın başına, “TCK’nın 51/7.maddesine göre” ibaresinin eklenmesi ile paragrafın devamına, “TCK'nın 51/8. maddesi gereğince, sanık denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına” ibarelerinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6107, Karar No: 2020/10681, Tarih: 02.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/6107 E.  ,  2020/10681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin kuruluş, görev ve yetkileri hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeye göre, ilk derece mahkemesince 20.07.2016 tarihinden önce karar verilip te Yargıtay bozması sonrasında ve istinaf mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra yeniden verilen kararlar kesinleşinceye kadar temyiz kanun yoluna tâbidir. Bu istisnai düzenleme, Yargıtay’ın elindeki dosyaların tümünü istinaf mahkemesine devretmesi hâlinde, ilk dereceden istinaf incelemesi için gelecek dosyalarla birlikte, istinaf mahkemelerinin daha kuruluş aşamasında tıkanmasını önleme amacıyla yapılmıştır.

Kural olarak istinaf mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden sonra, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekir. Dolayısıyla, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesiyle belirlenen istisnai kararlar ile suçluların geri verilmesi kararları dışında 20.07.2016 tarihinden sonra ilk derece mahkemelerinden verilen, bütün kararlar, istinaf kanun yoluna tâbidir.

Yargılamanın yenilenmesi olağanüstü bir kanun yolu olup, bir karar kesinleştikten sonra ve yalnızca kanunda belirtilen sebeplerin varlığı hâlinde işletilebilir.

20.07.2016 tarihinden sonra verilen yargılamanın yenilenmesi kararları Yargıtay denetiminden geçmeksizin kesinleşmiş kararlar ile ilgiliyse istinaf, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş kararlarla ilgiliyse temyiz kanun yoluna tabidir biçiminde yorum ve uygulama yapılması, kanun önünde eşitlik ve istisnaların genişletici yoruma tabi tutulamaması ilkelerine açıkça aykırıdır.

20.07.2016 tarihinden sonra verilen yargılamanın yenilenmesi kararları Yargıtay denetiminden geçmeksizin kesinleşmiş kararlar ile ilgiliyse istinaf, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş kararlarla ilgiliyse temyiz kanun yoluna tabidir biçiminde yorum ve uygulama yapılması, kanun önünde eşitlik ve istisnaların genişletici yoruma tabi tutulamaması ilkelerine açıkça aykırıdır.

Sanık hakkında 03.08.2017 tarihinde ek karar verilerek infazın durdurulmasına karar verildiği, dosya yeni esasa alınarak Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/353 E. 2019/512 K. Sayılı dosyası ile yargılama yapılarak 12/06/2019 tarihinde hüküm verildiği, yani Bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra hükmün verilmesi nedeniyle, karar tarihi itibariyle bu hükmün istinaf kanun yoluna tâbi olduğu anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 5271 sayılı CMK’nın 264/1-2. maddesi hükümleri uyarınca kanun yolunda yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın yetkili ve görevli İzmir Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine, 02/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2781, Karar No: 2015/3069, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2781 E.  ,  2015/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/8080, Karar No: 2015/235, Tarih: 21.01.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8080 E.  ,  2015/235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede arazi kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve ilân edildiği, çekişmeli taşınmazın kadastro çalışmalarında ne olarak tescil harici bırakıldığı sorularak alınacak cevabî yazının, çekişmeli taşınmaza en yakın kadastro parsellerini de gösterir, taşınmaz ve geniş çevresine ait orjinal kadastro paftasının,

2) ...Köyünde çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde şehir imar planı çalışmaları yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa ilk kez hangi tarihte yapılıp onaylandığı, imar revize çalışmaları yapılmışsa hangi tarihte yapıldığı, yapılmışsa buna ilişkin evrak-ı müsbitenin ve imar planı haritalarının,

3) Çekişmeli taşınmaza komşu, tescil davası sonucunda kişiler adına tesciline karar verilen taşınmazlar bulunup bulunmadığı araştırılarak bunlara ilişkin dava dosyalarının,

4) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 ve 1989 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidi ve 2/B çalışmalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği ile dava konusu taşınmazı ve çevresini gösterir dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait (1980-1990-2000’lı yıllara ait) hava fotoğrafları ile bu hava fotoğraflarından üretilmiş memleket haritaları ilgili yerlerden getirtildikten sonra,

5) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,ayrıca eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile bunların dayanağı hava fotoğrafları ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskopik incelemesi yapılarak taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa kullanım durumunun detaylı olarak belirtildiği açıklamalı imzalı rapor alınarak dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 21/01/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2501, Karar No: 2022/735, Tarih: 03.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2501 E.  ,  2022/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8977, Karar No: 2014/3217, Tarih: 25.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8977 E.  ,  2014/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/08/2013

NUMARASI : 2013/10-2013/23

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkilinin tekstil üretimi ve pazarlaması işi ile iştigal ettiğini, 2008 global krizi ve piyasadaki Çin baskısı nedeniyle borca batık hale geldiğini; normal faaliyetine devam etmek, yeni sözleşmeler yapmak, atıl makine ve teçhizatı satıp nakit elde etmek, maliyetleri azaltmak ve ortaklarının taşınmazlarını bedelsiz olarak şirkete devretmek suretiyle aktifi arttırmak suretiyle borca batıklığı ortadan kaldırmaya çalışacaklarını ve sermaye artışı niyetleri bulunduğunu ileri sürerek iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, müdahil beyanları, kayyım ve bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, davacının borca batık halde bulunduğu, 50 olan personel sayısını 6'ya düşürdüğü, üretim faaliyetine devam etmediği; finansman giderlerini raporlaştırmayarak yapay bir kârın varlığı izlenimi yaratmaya çalıştığı, tahsil kabiliyetini kaybeden alacakların da etkisiyle borca batıklığın daha da derinleştiği, süreç içinde sermaye arttırımı konusunda bir girişimin de bulunmadığı gerekçesiyle iflasa karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4281, Karar No: 2012/1497, Tarih: 08.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/4281 E.  ,  2012/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

İzinsiz hint keneviri ekmek suçundan sanık ...'un 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkındaki Kanunun 23/son, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 59. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2002 tarihli ve 2002/227-350 sayılı kararının infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, önceki hükmün daha lehe olduğundan bahisle aynen infazına dair, aynı Mahkemenin 21.06.2005 tarihli ve 2005/339-339 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08.02.2011 gün ve 8020 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2011 gün ve KYB. 2011-104787 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararına göre, kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yargıtay Yüksek 10. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30956, Karar No: 2019/6456, Tarih: 28.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/30956 E.  ,  2019/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 52 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 52, 53 ve 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm kısmında sevk maddeleri olarak TCK'nın 155/2. maddesi yerine, sehven TCK'nın 157/1. maddesi yazılmışsa da bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Nakliyecilik yapan sanıkların, katılandan ...'da teslim aldıkları ve ... plaka sayılı tıra yükledikleri 500 balya samanı, Zonguldak ili Türkali köyünde bulunan müşteriye teslim etmeleri gerekirken teslim etmeyip mal edinmeleri suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyet kararlarına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14613, Karar No: 2013/7878, Tarih: 02.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/14613 E.  ,  2013/7878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi (Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan aldığı cep telefonlarını müşterilerine sattığını, telefonların görüşmeye kapandığı yönünde gelen şikayetler üzerine yapılan araştırma sonunda davalının ithal ettiği telefonları Türk Telekomünikasyon Kurumu’na kaydını yaptırmaması nedeniyle görüşmeye kapatıldığının anlaşıldığını, bu telefonların müşterilerden alınarak yerine yeni telefon verildiğini, hukuki ayıplı telefonların da fatura ile davalıya iade edildiğini, müvekkilinin itibarının zedelendiğini belirterek iade edilen telefon bedeli 61.298,70 TL maddi tazminat ile 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ithalatçı firma olmadığını, davacının müvekkiline telefon iade etmediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının müşterilerden gelen şikayetler sonrasında veya web ortamındaki şikayet siteleri aracılığıyla telefonlardaki ayıptan haberdar olduğu, davacının telefonlardaki gizli ayıpları derhal ve gecikmeksizin davalıya ihbar ettiğine dair dosyada bir ayıp ihbarına rastlanmadığı, davacının iade faturası ile telefonları kargo ile davalıya göndermesinin kanunda belirtilen ayıp ihbarı şekil şartını taşımadığı, iade faturası ayıp ihbarı olarak kabul edilse bile davacı 2008 yılı Mart ve Nisan aylarında bilgi sahibi olduğu halde 2008 yılı Haziran ayında ilk ihbarını yaptığı, ayıp ihbarının zamanında yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının davalıdan görüşmeye açık telefonlar satın aldığı, bu telefonları müşterilerine perakende olarak sattığı, bu satımdan sonra bir kısım telefonların görüşmeye kapatılmış olduğu hususları dosya içeriğiyle sabittir.

Mahkemece olayda hukuki ayıbın bulunduğunun kabulünde bir isabetsizlik yok ise de, BK.nun 196. maddesi “Bayi, mebiin ayıbını müşteriden hile ile gizlemiş ise bey'ide tekeffül hükmünü iskat veya tahdit eden her ţart batıldır” hükmünü içermektedir. Bu durumda anılan yasa maddesinin somut olaya uygulanabilirliği üzerinde durulup, gerekli görüldüğünde bu yönde taraf delilleri toplanıp karar yerinde tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 990,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6024, Karar No: 2006/9042, Tarih: 20.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6024 E.  ,  2006/9042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... 559 ve 594 sayılı parsellerin yörede 1982 yılında yapılan arazi kadastro sırasında, mera niteliğiyle sınırlandırıldığı gibi daha sonra 4342 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan çalışmada da mera olarak sınırlandırıldığını, ancak taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu iddia ederek, mera sınırlamasının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmekle, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman savına dayalı mera niteliğindeki taşınmazların orman niteliği ile tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamış, genel arazi kadastrosu işlemi ise 06/04/1982 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece 4342 Sayılı Yasada öngörülen 30 günlük itiraz süresine uyulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

3 Mart 1998 tarihinde yürürlüğe giren 4342 Sayılı Mera Yasasının 13/5. maddesi ile "komisyon kararlarına karşı 30 günlük askı ilan süresi ve tebligatı gerektiren hallerde tebliğden itibaren 30 günlük süre içinde Asliye Hukuk mahkemesinde dava açılabileceği" hükümleri getirilmiş, aynı Yasanın 21. maddesinde "tahsis kararında belirtilen haklara tahsisin kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl geçtikten sonra tesbitlerden önceki hukuki sebeplere dayanılarak itiraz edilemeyeceği" öngörülmüştür.

4342 Sayılı Mera Yasası hükümlerine göre, mera, yaylak ve kışlakların tesbit ve tahdit (sınırlandırma) işlemleri yasal yollardan geçip kesinleşmedikçe mera komisyonları tarafından tahsis kararı verilemez. Mera komisyonunun verdiği tahsis kararları valilik onayı ile yürürlüğe giren ve bundan sonra 13. madde hükmüne göre ilan ve ilgili kuruluşlara tebliğ edilir. Dolayısıyla ister kadastro çalışmaları sırasında, isterse kadastro çalışmalarından bağımsız olarak mera komisyonlarınca verilen TAHSİS KARARLARINDAN sonra 30 günlük ve 5 yıllık sürelerden sözedilebilir.

Somut olayda, komisyonun sınırlandırma kararının 25/09/2001 tarihinde ilan edilmesinden sonra Orman Yönetimine 01/10/2001 tarihinde tebligat yapıldığı, Orman Yönetiminin komisyona yaptığı itiraz 08/11/2001 tarihinde reddedilerek bu karar yönetime tebliğ edildiği, bu işlemlerden sonrada henüz bir TAHSİS ilanının yapılmadığı anlaşıldığına göre, yasada öngörülen hak düşürücü sürelerin geçirildiğinden sözedilemez. Kaldıki, iddianın ileri sürülüş biçimine göre de yönetimin davası mera olarak sınırlandırılan parsellerin orman savına dayalı tapuya tescile ilişkin olup, bu tür davalar bir süreye tabi olmaksızın yönetimce her zaman açılabilir.

Mahkemece bu hususlar gözönünde bulundurularak işin esasına girilmesi gerekirken süre yönünden davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 20/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.