muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1087, Karar No: 2025/7605, Tarih: 28.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/1087 E.  ,  2025/7605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3098 E., 2023/2707 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin; kararın eksik inceleme sonucu alındığına, usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1306, Karar No: 2010/1365, Tarih: 15.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1306 E.  ,  2010/1365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin ve çıkarılan borcun iptaline, yeniden aylık bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının, bir kısım hizmet süresi ile yaşlılık aylığının iptali ve davacıya prim borcu ve yaşlılık aylığından borç çıkarılmasına ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren bağlanması gerektiğinin tespiti ile ödenmeyen birikmiş aylıkların dava tarihinden itibaren faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalı Kurumun Tokat Sigorta İl Müdürlüğünde görev yapan idarecilerin baskı ve ikna edici yollarla personelin bilgisayar şifrelerini öğrendikleri, Müdürlükte çalışanların birbirlerinin şifrelerini öğrenip kullanabilecekleri bir ortam yaratıldığı, hatta müdürlükte çalışan temizlik firması elemanlarının dahi personelin şifrelerini bildiği ve bu şifrelerle ekran başında işlem yaptıkları, aralarında davacı sigortalının da bulunduğu bir çok sigortalı yönünden hesaplara girilerek başka sigortalıların yaptıkları prim ödemelerinin bu sigortalı yapmış gibi prim ödeme hesaplarına geçirildiği, sonradan yapılan ödemelerin önceki tarihlerde yapılmış gibi prim ödeme hesaplarına girilerek birçok sigortalıya sanal hizmet süresi kazandırılarak yaşlılık ve ölüm aylıkları bağlandığı, sağlık karnesi verildiği, davacı sigortalı ...’ın prim ödeme hesabına 21.04.1998 tarihinde B 60 oprid kodu ile yapılan 29.01.1991 tarihli 275,000 TL,24.12.1991 tarihli 3.000.000 TL ve 24.07.1997 tarihli 235.402 TL'lık 3 adet ödemenin girildiği, girilen bu ödemelerin başkasına ait hesaptan çıkarıldığı, bu şekilde sigortalıya prim borcu var iken 9010 gün sigortalılık süresi üzerinden 01.01.2001 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlandığı, usulsüzlüklerin müfettiş tarafından ortaya çıkarılması üzerine davacının prim borcu var iken aylık bağlanması nedeni ile yaşlılık aylığının başlangıçtan iptal edilip fuzulen ödenen yaşlılık aylığı nedeniyle borç çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Sosyal Güvenlik Hukuku ilkeleri ve Medeni Kanunun 2. maddesinin uygulanmasının zorunlu bir sonucu olarak sigortalıya yaşlılık aylığı bağlanıp uzunca süre ödendikten sonra yaşlılık aylığının iptal edilmesi iyiniyetten uzak olacaksa da kimse kendi hilesinden istifade edemeyeceğinden bu kuralın uygulanabilmesi için usulsüz olarak hileli şekilde aylık bağlanmasına ilişkin işlem sigortalının da katılımının bulunduğu muvazaalı bir eylem sonucu oluşturulmamalıdır. Bu halde davacının, iade ile yükümlü olacağı açık olup, İade yükümlülüğünün konusu ve kapsamı ise dava tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 96. maddesine göre belirlenmelidir. Bu maddeye göre; “Kurumca işverenlere, sigortalılara,isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere,fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu kanun kapsamındaki her türlü ödemeler; a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa,hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık süre de yapılan ödemeler,bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden…itibaren hesaplanacak olan kanuni faizi ile birlikte …genel hükümlere göre geri alınır…”düzenlemesine göre, davacının kasıtlı ve hileli hareketi ile yaşlılık aylığı bağlanmasına neden olduğu sonucunun oluşması halinde, açıklanan bu madde kapsamında iade ile de yükümlü olduğu açıktır.

Somut olayda sigortalının prim ödeme hesabına yapılan hileli giriş 21.04.1998 tarihinde yüklenmiş, davacıda ödemeye ilişkin herhangi bir belge ibraz etmemiştir.Bu halde davacının tahsis talep tarihinde tam yaşlılık aylığı koşulları yönünden prim borcu olduğunu bildiği oluşturulan işlemin sigortalının da katılımında bulunduğu hileli bir eylem sonucu oluşturulduğunu göstermektedir. Bu durumda davacının olayda, Medeni Kanunun 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kuralının uygulanmasını isteme hakkının bulunmadığı ortadadır.Ne var ki ;Anayasal Sosyal Güvenlik ilkeleri ve aylığın bağlandığı tarihte yürürlükte olan 1479 Sayılı Yasa gereğince davacının davada ki istemi de dikkate alınarak, davacının prim borcu çıktıktan sonra kalan sürelerinin kısmi yaşlılık aylığı yönünden yeterli olup olmadığının araştırılarak, varsa kısmi yaşlılık aylığı şartlarının oluştuğu tarihten itibaren aylık bağlanmasına karar verilmesi gerektiği halde mahkemece bu yöne ilişkin hiç inceleme yapılmadığı gibi davacının kesilen tam yaşlılık aylığına ilişkin prim borcunu sonradan ödeyip ödemediği de araştırılmamıştır.

Yapılacak iş;davacının, aylık bağlandığı tarihte yürürlükte olan 1479 sayılı Yasa gereğince, prim borcu dışında kalan süreleri yönünden kısmi yaşlılık aylığı şatlarının olup olmadığını kurumdan sormak ,varsa şartların oluştuğu tarihi takip eden aybaşından itibaren kısmi yaşlılık aylığı bağlanmasına karar vermek ,davacının iade yükümlülüğüne ilişkin olarakta yukarıda açıklanan 5510 sayılı Yasa'nın 96.maddesi hükmü gözetilerek iade ile yükümlü olduğu süreyi belirleyerek kısmi yaşlılık aylığına karar verilmiş ise, iade yükümlülüğünü bu aylığın bağlanmasından önceki dönem yönünden tamamı üzerinden, kısmi yaşlılık aylığının bağlandığı tarihten sonrası içinde tam aylık ile kısmi aylık arasında ki oluşacak fark Kurumdan sorulduktan sonra bildirilen ödemeler yönünden değerlendirmek, kısmi aylık şartlarının bulunmadığının anlaşılması halinde ise davaya konu miktarlar yönünden açıklanan ilkeler gereğince iade yükümlülüğü yönünden bir karar vermekten ibarettir.Kaldı ki davacının kesilen tam yaşlılık aylığına ilişkin prim borcunu kurumun bildireceği gecikme zammı ve faizi ile ödemesi halinde de ödemeyi takip eden aybaşından itibaren yeniden bağlanabileceği gerçeği dahi mahkemece dikkate alınmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ve özellikle davacının kısmi yaşlılık aylığı şartları yönünde değerlendirme ile iade yükümlülüğü olup olmadığı yolunda yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/438, Karar No: 2015/1807, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/438 E.  ,  2015/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/5555, Karar No: 2014/7111, Tarih: 08.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/5555 E.  ,  2014/7111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2009/752 - 2013/290

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, tapuda davalı adına kayıtlı H.Köyü 609 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiasıyla tapu kaydının iptaliyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemenin birleşen 2010/485 Esasa sayılı dosyasında davacı F. G., H. Köyü 609 parsel sayılı taşınmazın öncesinin orman olmadığı iddiasıyla, orman tahdidinin ve tapunun beyanlar hanesindeki şerhin iptali ile elatmanın önlenmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, asıl ve birleşen dosyada davanın konusu kalmadığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından aleyhlerine vekâlet ücreti hükmedilemeyeceği; davalı Orman Yönetimi tarafından ise, aleyhlerine açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği iddiasıyla temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen 2/B uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil ile orman tahdidinin iptali ve elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Bölgede, 1942 yılında kesinleşen orman kadastrosu ile 1980 ve 1988 yıllarında yapılarak kesinleşen aplikasyon ve 2. madde ile 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Hazinenin vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece, 6292 sayılı Kanun gereğince davanın esası hakkında bir karar verilmemiş olması nedeniyle aynı Kanunun 9/5 maddesi gereğince de yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılmasına ve Hazine aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde Hazine aleyhine vekâlet ücreti takdiri usul ve kanuna aykırıdır.

Orman Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, birleşen dava hakkında davanın konusu kalmadığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş ise de ulaşılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Şöyle ki; birleşen dava, orman tahdidinin iptalini de kapsamakta olup, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (b) harfiyle işaretli 120 m²’lik bölümünün orman sınırları içinde kalan yerlerden olduğu belirlendiğine ve orman tahdidinin kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 6831 sayılı Kanunun 11/1 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre çoktan geçtiğine göre Orman Yönetimine yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine ve davalı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 08/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8359, Karar No: 2014/1010, Tarih: 13.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8359 E.  ,  2014/1010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2010

NUMARASI : 2009/153-2010/525

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. E.. T.. ile davacı vekili Av. M.. G..'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkiline ait 1781 ve 1782 parsel sayılı taşınmazlara bina yapılması amacıyla davalı ile 21.12.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini noterde, buna ilişkin protokolü de haricen imzaladıklarını, sözleşme gereğince 1781 parsel sayılı taşınmaza yapılacak binanın zemin katındaki 3 nolu bağımsız bölümün yükleniciye, bunun dışındaki bütün bağımsız bölümlerin ise arsa sahibi davacıya ait olacağının, 1782 parsel sayılı taşınmaza yapılacak binanın kademeli olarak yüklenici yahut onun göstereceği kişilere devredileceğinin kararlaştırıldığını, nitekim 1782 parsel sayılı taşınmaza yapılan binadan 1,2,3 nolu bağımsız bölümlerin üçüncü kişilere devredildiğini, sözleşme gereğince 10.04.2007 tarihinde inşaata başlanacağının. inşaatın ise sözleşmeden itibaren 16 ay içerisinde bitirileceğinin, aksi takdirde arsa sahibinin sözleşmeyi tek yanlı feshedebileceğinin, daireler teslim edilinceye kadar yüklenicinin arsa sahibine aylık 600,00 TL kira bedeli ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, davalı yüklenicinin zamanında edimini yerine getirmeyerek inşaatı terk ettiğini, ayrıca yükleniciye devri öngörülen bağımsız bölümleri edim yerine gelmeden üçüncü kişilere kullandırıldığını, sözleşme ile kararlaştırılan kira bedelini ödenmediğini ileri sürerek, taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davalı isteği doğrultusunda üçüncü kişilere devredilen 1872 parsel 1,2,3 nolu bağımsız bölümlerin bedelinin temerrüt faiziyle tahsiline, 178 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki bağımsız bölümlerin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş, 23.12.2009 tarihli dilekçeyle, 1454 parsel sayılı taşınmaza ilişkin 13.07.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre yüklenicinin 11 daireli bina inşa edeceği, bu dairelerden iki adedinin arsa sahibine ait olacağının kararlaştırıldığını, arsanın ifraz edilmesi sonrasında 1781 ve 1782 parsel numaralarını aldığını, bunun üzerine taraflar arasında 21.12.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin noterde, buna ilişkin protokolün de haricen imzalandığını, bu sözleşmeye gore, 1781 parsele yapılacak binadaki 3 nolu bağımsız bölümün yükleniciye diğerlerinin arsa sahibine ait olacağının kararlaştırıldığını protokole göre ise davalı yükleniciye kademeli devrin öngörüldüğünü, davacının sözleşme gereği 1782 parsel sayılı taşınmazdaki 1,2,3 nolu bağımsız bölümleri davalı yüklenicinin gösterdiği üçüncü kişilere devrettiğini, davalının ise edimini yerine getirmeden inşaat alanını terk ettiğini ileri sürerek, tüm sözleşmelerin feshine davalı yüklenicinin, 1782 parsel sayılı takınmaza yaptığı yapıların davacıya aidiyetinin tespitine, inşaat süresi boyunca ödenmesi gereken 9.600,00 TL kira bedelinin temerrüt faiziyle tahsiline, davalının 1781 parsel sayılı taşınmaza yapması gerekip de yapmadığı binadan davacı hissesine düsen 8 adet daire nedeniyle davacının yoksun kaldığı kira tazminatının tespiti ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 1781 parsel sayılı taşınmaz inşaatına hiç başlanmadığı, 1782 parsel sayılı taşınmaz inşaatının tamamlandığı, davacının 14.10.7008 tarihli azilname ile davalıya verdiği yetkileri kaldırdığı, davacıya ödenmesi gereken kira bedelinin 9.600,00 TL, satılan üç adet daire bedelinin 220.000,00 TL kira geliri yoksunluğu alacağının 76.800,00 TL olduğu gerekçesiyle, taraflar arasındaki tüm sözleşmelerin feshine, anılan meblağların tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiş, bu temyizin süresinde olmadığından bahisle yerel mahkemece verilen ek karar Dairemizin 23.09.2013 tarih ve 3658 E., 5641 K. sayılı ilamıyla kaldırılmıştır.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalı asilin davadan haberdar olduğunun dosyaya sunduğu cevap dilekçesinden anlaşılmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Yapılan yargılama sonucunda, 13.07.2004 ve 21.12.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshine karar verilmiştir.

Bu durumda, 21.12.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile ilgili olarak, talep edilen gecikme tazminatı ve sözleşme süresince ödenecek kira bedellerinin reddine karar verilmelidir.

Zira; aksi sözleşmede kararlaştırılmadıkça, sözleşmenin feshini talep eden taraf, sadece olumsuz zararlarının tazminini isteyebilir. Sözleşmenin ifasına bağlı olarak beklenen menfaatlere ilişkin olumlu zararlar ise talep edilemez.

Şu halde, mahkemece, kira tazminatı ve kira bedellerine ilişkin istemlerin reddine karar verilmesi gerekirken, aksi yönde hatalı yorumla hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı bulunmuş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1559, Karar No: 2023/1120, Tarih: 13.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/1559 E.  ,  2023/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2227 E., 2021/1957 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 10. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/75 E., 2021/302 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının alt işveren ... Bilişim Teknolojileri A.Ş. işçisi olarak asıl işveren ...’ın işyerinde çalışmakta iken 08.11.2017 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu yaralandığını, sigorta kayıtlarının ... üzerinden sigortaya bildirildiğini, her iki davalının da İş Kanununun 2 nci maddesi gereği müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu belirterek fazlaya dair haklarının saklı tutarak işgücü kaybından dolayı 500 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili ... şirketinin işçisi olmadığını, müvekkili şirket ile ... arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığını, dolayısıyla İş Kanunun 2 nci maddesindeki müşterek ve müteselsil sorumluluğun olamayacağını husumet itirazının kabulüne, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davacı tarafın müvekkilinin evinin olduğu şantiyede kaza yaptığı istemiyle dava açtığını ,oysa davacının müvekkilinin işçisi olmayıp diğer davalı ...Ş. ... işçisi olduğunu, davalının satın aldığı evinin anahtar teslimi tadilatını yaptırmak üzere davalı ...Ş. ile sözleşme imzalandığını, müvekkilinin evinin olduğu şantiyede olmayıp ...’de başka bir şantiyede meydana gelen kazadan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını davanın reddine karar verilmesini talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI