muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2123, Karar No: 2012/3042, Tarih: 02.03.2012

Davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün

bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir

anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır. Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 26.07.2010 tarih ve 2010/5614 - 8542 sayılı kararı KALDIRILARAK, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24995, Karar No: 2017/3606, Tarih: 30.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24995 E.  ,  2017/3606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosya içerisinde bulunan davacı-karşı davalı kadın vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı-karşı davalı kadın vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı- davalı kadına tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları" başlıklı (1) sayılı tarifede. 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Davacı-davalı kadından alınması gerekli temyiz başvuru harcı ile maktu temyiz karar harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harçların Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz eden davacı-karşı davalı kadından tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen sebeplerle dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 30.03.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/35620, Karar No: 2012/8523, Tarih: 04.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/35620 E.  ,  2012/8523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/96600

MAHKEMESİ : Polatlı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2008

NUMARASI : 2008/299 (E) ve 2008/718 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa ait tavuk yetiştirme çiftliğinde yapılan denetimde “devreye giden 3 faz çıkışın 2'sinin şartelden direkt alınmış olup, 1 fazın sayaçtan geçirildiği, 2 fazın ise geçmediği” şeklinde maddi bir bulguya yer veren kaçak elektrik tespit tutanağı içeriği, tutanak düzenleyici tanığın tutanağı doğrulayan yeminli anlatımı, bilirkişi aracılığıyla hesaplanan kurulu güce göre tüketimler karşılaştırıldığında, suç tarihi öncesinde tüketilen miktarlarda belirgin bir düşme ve dalgalanma mevcut olduğunun anlaşılması ve sanığın kovuşturma evresinde “çifliğinde canlı hayvan olması nedeniyle bozuk sayacı aktif hale getirebilmek için zorunlu olarak bir işçiye talimat verdiğini, onun da fazlarla oynadığını, direkt elektrik verdiklerini” savunması karşısında; eylem sübuta erdiği halde, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/49, Karar No: 2019/2396, Tarih: 28.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/49 E.  ,  2019/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 07/04/2016 tarih ve 2006/149-2016/271 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların Türkiye İmar Bankasından almış oldukları kredi kartları ile Türk Lirası ve Döviz harcamaları yaptıklarını, bu borçların tahsilinde belirsizlikler olduğunu, yönetiminde oldukları şirketlerden herhangi bir kaynak girişi veya kredi kartı ödemesi olmadan nakit çıkışının yapıldığını, hesaplarda fiktif olarak kaynak yaratıldığını, fiktik olarak oluşturulan bu kaynaklardan davalıların kredi kartı borçlarının kapatıldığını, bankanın Gayrettepe Şubesi nezdindeki kaynakları kullanılarak usulsüz şekilde borç bakiyeleri kapatılan kredi kartları ile ilgili ödemelerin davalılardan tahsil olunmadığının tespit edildiğini belirterek tahsil olunmayan borçlarının 28.02.2006 tarihine kadar yapılmış olan faiz, BSMV ve KKDF hesaplaması ile, Antonio Luna’dan 724,610.956.956,-TL ve 1.474.653,15 USD, ...’dan 128.879.179.531 TL ve 5.072.789,97 USD, Gerard Carrard’dan 26.530.690.910,-TL ve 128.145,78 USD, ...’dan 5.903.517.389.639,-TL ve 7.898.629,41 USD, ...’den 772.717.112 -TL ve 534.619,28 USD alacağın tahsil tarihine kadar işleyecek akdi %75+15 ilavesiyle %90 temerrüt faizi ve dava tutarının %30’u oranında cezai şartın, BSMV ve KKDF hesaplaması ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ..., ... ve ... vekili, borçlu olmadıklarını, Yıldız Medya A.Ş. ve Star Digital A.Ş. hesapları incelendiğinde ödeme yapıldığının ortaya çıkacağını, davacının delillerinin yetersiz olduğunu, ayrıca davacının talepte bulunduğu faiz kısmını da kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ... vekili, müvekillinin Uzan Ailesinin pilotluğunu yaptığını, yapılan harcamaların ise Uzan Ailesine ait uçağın ve personelinin harcamaları olduğıunu, kendisinin ilgisi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekillinin Uzan Ailesinin pilotluğunu yaptığını, yapılan harcamaların ise Uzan Ailesine ait uçağın ve personelinin harcamaları olduğıunu, kendisinin ilgisi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalı ... hakkındaki davanın atiye terk edildiği gerekçesiyle bu davalı yönünden karar vermeye yer olmadığına, diğer davalılar yönünden davalılara ait kredi kartı borçlarının gerçekte tahsil edilemediği, davalılar tarafından ödenmediği, usulsüz muhasebe kayıtları düzenleyerek fiktif (yapay/sanal) olarak yaratılan kaynaklardan davalıların kredi kartı borçlarının kapatıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne; ...'dan, 395.977,61 TL ile 1.457.832,77 USD, ...'dan 50.084,59 TL ile 4.436.544,72 USD'nin, ...'dan 13.934,63 TL ile 119.193,07 USD'nin, ...'dan, 1.965.694,06 TL ile 6.720.738,94 USD'nin tahsiline, TL cinsinden alacaklara 14/03/2006 dava tarihinden itibaren yıllık %90 oranında, USD cinsi alacaklara %30 oranında temerrüt faizi yürütülmesine, faizin %5'i oranında BSMV'nin sadece davalılar ... ile ... bakımından tahsiline, karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 28/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11517, Karar No: 2019/13554, Tarih: 17.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11517 E.  ,  2019/13554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2. Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına göre 08/10/1997 doğumlu olup 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle 21.05.2015 tarihli duruşmanın kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

c) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan ceza tayin edilirken, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun’un 31/2. maddesinden sonra uygulanması gerektiği gözetilmeyerek TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28703, Karar No: 2015/25262, Tarih: 15.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/28703 E.  ,  2015/25262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 28/04/2015

Numarası : 2014/130-2015/278

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Ç.. R.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Ç.. R.. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Ç.. R.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 15/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28635, Karar No: 2013/1105, Tarih: 21.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/28635 E.  ,  2013/1105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların her iki mağdura yönelik eylemlerinin ayrı ayrı TCK'nın 142/1-e, maddesinin kapsamında kaldığı halde aynı Yasanın 142/1-b. maddesi ile hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından; sanıkların mağdur ...'e ait aynı sokak içinde park halinde olan iki kamyonetten akü çalmaya teşebbüs ederken yakalanmaları karşısında sanıkların eylemlerinin TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2923, Karar No: 2016/8003, Tarih: 27.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/2923 E.  ,  2016/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

"..." isimli şirkette müdürlük yapan ve döviz alım satımında yetkili olan sanığın, adı belirtilen şirket adına katılan ...'ten döviz kurları değerlerini takip etmek suretiyle alım satım yaparak aldığı paraları değerlendirmek ve elde edeceği gelirden belirli oranda katılana iade etmek amacıyla kendisine teslim edilen parayı uhdesinde bulundurarak kişisel kullanımında harcadığının iddia edildiği olayda; eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 155/2 maddesinde düzenlenen “Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3411, Karar No: 2022/5939, Tarih: 15.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3411 E.  ,  2022/5939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Osmaneli Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.02.2021 tarih ve 2019/88 E. - 2021/40 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı bankadan kredili traktör aldığını, daha sonra bu traktörü başka bir traktörle değiştirmek üzere diğer davalı ... şirketinden... ile anlaştığını, bu anlaşmaya göre davacının bakiye 24.000.- TL banka borcunu...’nun ödeyeceğini ancak bahse konu borcun ödenmemesinden dolayı davalı banka tarafından davacı aleyhine icra takibi başlatıldığını, ...’nun banka borcunu kapattığını belirterek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı tarafça dosyanın takip edilmediği için daha önceki celselerde bir defa işlemden kaldırıldığı, sonrasında ise bir kez daha takipsiz bırakıldığı, bundan dolayı HMK 'nın 150/6 maddesi gereğince davanın ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağı, davacının ise ilk yenilemeden sonra ikinci defa davayı takipsiz bıraktığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20938, Karar No: 2021/4881, Tarih: 12.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/20938 E.  ,  2021/4881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-f maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasa'nın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.