muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20723, Karar No: 2014/16750, Tarih: 14.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20723 E.  ,  2014/16750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/10/2014 günüde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11727, Karar No: 2014/9676, Tarih: 15.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/11727 E.  ,  2014/9676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali tescil, katılma alacağı

K A R A R

Davalının ... 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/244 Esas, 2009/267 Karar sayılı ilamı ile 10 yıl 6 ay hapis cezası aldığı ve halen cezaevinde olduğu anlaşılmaktadır. Davalının mahkumiyet kararının kesinleşip kesinleşmediğinin, kesinleşmiş ise kesinleşme tarihi ile vesayeti için başvuru yapılıp yapılmadığının, yapılmış ve vasi atanmışsa vasi tayini kararının ilgili mahkemelerinden veya Ceza İnfaz Kurumun' dan resmi kanallardan sorularak belirlenmesi, yukarıda değinilen kararlardan onaylı yada okunaklı suret veya fotokopilerinin getirtilerek dosyaya eklenmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahal Mahkemesi'ne geri çevrilmek suretiyle İADESİNE, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5179, Karar No: 2017/6610, Tarih: 12.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/5179 E.  ,  2017/6610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında,6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası

uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5530, Karar No: 2015/9002, Tarih: 10.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5530 E.  ,  2015/9002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

17.12.2009 tarihli duruşmaya kimliği belli olmayan sanık müdafisinin katıldığı, diğer celselere ise katılmadığı, kararı temyiz eden müdafinin kararı süresinde temyiz ettiği ve vekalatnamesini de dosyaya sunduğunun anlaşılması karşısında; 05.01.2011 tarih, 2009/1467 Esas ve 2010/626 Karar sayılı temyizin reddi kararı yok hükmünde sayılarak yapılan incelemede;

Suçun tebebbüs aşamasında kalması, suça konu tavaların müştekiye teslim edilmesi ve bu şekilde suç nedeniyle oluşan zararın kalmadığı anlaşıldığından; tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın kusur yeteneği olmayan ...'i suçun işlenmesinde araç olarak kullanmasına rağmen hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/2. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesine göre tayin edilen 1 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Yasa'nın 35. maddesi ile 1/2 oranında indirim yapılırken 9 ay olarak verilmesi gereken hapis cezasının 8 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde 10 TL değerinde 2 adet tava aldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

5-Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilen sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 10.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23134, Karar No: 2010/26740, Tarih: 28.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/23134 E.  ,  2010/26740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/179978

MAHKEMESİ : Bağcılar 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2007

NUMARASI : 2007/237

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

17/05/2003 günlü ölçü mühürleriyle oynandığı ve numaratöre müdahale edildiğine dair kaçak elektrik tüketim tutanağı ve ölçü ayar raporu kapsamı ve sanığın savunması karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar dinlenip, mahallinde yapılacak keşifte kurulu güç belirlenip, tüketim föyleri incelendikten ve tüketimin kurulu güçle orantılı olup olmadığı ve suç tarihinden sonra tüketimde yükselme olup olmadığı saptandıktan sonra diğer delillerle birlikte sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/09/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2344, Karar No: 2020/5749, Tarih: 05.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/2344 E.  ,  2020/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 16.12.2019 tarihli ve 2018/4381 Esas, 2019/11387 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı ve davalı ... mirasçıları vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin dava konusu 368 parsel sayılı taşınmazın 65/9440 hissesini 28/12/2010 tarihinde satın alarak paydaş olduğunu, üzerindeki bir dükkan ve altı daireden oluşan apartmanın davalılar tarafından uzun zamandır kullanıldığını belirterek, alış tarihinden itibaren ecrimisil talep etmiştir.

Davalılar cevap dilekçesi ve yargılamadaki beyanlarında davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiş, Dairemizin 16.12.2019 tarihli 2018/4381 Esas 2019/11387 Karar sayılı ilamıyla, temyiz edenin sıfatına göre onanmasına karar verilmiş, davacı vekili karar düzeltme yoluna başvurmuş, dahili davalı ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... ise, gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmediğini, karardan onama ilamının tebliğiyle haberdar olduklarını, dava konusu taşınmazda hiç oturmadıklarını belirterek, mahkemenin kısmen kabulüne dair verdiği kararı temyiz etmişlerdir.

Bilindiği üzere, yerleşik Yargıtay kararları ve uygulama doğrultusunda Tebligat Kanunu 10.maddesi gereğince; tarafların önce bilinen adresine tebligat yapılmalı, bilinen adresinde tebligat yapılamaması halinde, MERNİS adresine normal tebligat yapılmalı, bu tebligatın da yapılamaması halinde, mahkemece MERNİS adresine MERNİS şerhli olarak TK’nin 21/2 hükmü gereğince tebligat yapılmalıdır. Somut olayda; dahili davalı ... mirasçılarına yargılama sırasında TK’nin 21/1 maddesine göre tebligat yapılmış, gerekçeli karar ise ... ve ...’e doğrudan MERNİS adreslerine, MERNİS şerhiyle TK’nin 21/2. maddesi gereğince, ...’e kendi adına asaleten ... adına velayeten MERNİS adresi bulunmamasına rağmen MERNİS şerhiyle TK’nin 21/2. maddesi gereğince tebligat yapılmış olup, bu tebligatlar usulüne uygun değildir. Bu nedenle dahili davalı ... mirasçıları karardan onama ilamının tebliğiyle haberdar olduklarından 24.02.2020 havale tarihli dilekçeleri temyiz dilekçesi olarak değerlendirilmiş, onama ilamının kaldırılması gerekmiştir.

Davacı vekili ve davalı ... mirasçıları ..., ... ve ...’in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

Davacı vekili ve davalı ... mirasçıları ..., ... ve ...’in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

Davalı ... mirasçıları dava konusu taşınmazda oturmadıklarını savunmuşlardır. HMK’nin 190/1. maddesine göre “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.” hükmü gereğince davalıların taşınmazı kullandıklarını ispat yükü davacı taraftadır. Davacı vekili dava dilekçesinde tanık deliline dayanmıştır. Mahkemece öncelikle, davacı tarafa tanık isim ve adreslerini sunmak üzere usulüne uygun kesin süre verilmeli, süresinde tanık listesi sunulursa, tanıklar dava konusu taşınmaz başında dinlenerek davalı ... mirasçılarının dava konusu taşınmazda, talep edilen ecrimisil döneminde oturup oturmadıkları tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli, eğer oturmamışlarsa ... mirasçıları yönünden dava reddedilmeli, oturmuşlar ise dava konusu taşınmazın paylı mülkiyete tabi olduğu gözetilmelidir.

Dava konusu 368 parsel sayılı taşınmazda, davalı ... hariç davacı ve davalılar paydaştır. Paydaş olmayan ... yönünden ecrimisil talebi için intifadan men gerekmese de, kural olarak paydaşlar intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. Bu koşul dava şartı olması nedeniyle kendiliğinden gözetilir. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Kabule göre de, dava konusu taşınmaz tarla vasfında olup üzerinde bir daire ve altı dükkandan oluşan apartman mevcuttur, hükmedilecek ecrimisil değeri her bir davalının işgal ettiği alana göre hesaplanmalıdır.

Yukarıda anlatılan ilke ve esaslara uyulmadan, eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 16.12.2019 tarihli ve 2018/4381 Esas, 2019/11387 Karar sayılı ONAMA KARARININ KALDIRILMASINA , davacı vekili ve davalı ... mirasçıları ..., ... ve ...’in temyiz taleplerinin kabulü ile; hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı vekilinin karar düzeltme talebinin incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyenlere ayrı ayrı iadesine 05.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25679, Karar No: 2014/34778, Tarih: 20.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25679 E.  ,  2014/34778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/324-2014/386

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ile genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, yetkisizlik kararı vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan C. Mühendislik Gemi İnş. San. ve Tic.Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş.Kırmaz tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı C. Mühendislik G. İnş. San. ve Tic.Ltd.Şti. ne ait işi alt işveren sıfatı ile üstlenen P. Denizcilik Demir ve Çelik Ürünleri San ve Tic Ltd Şti nde çalıştığını, işveren tarafından iş akdinin feshedildiğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı C. Mühendislik, davacının şirketlerinin çalışanı olmadığını, bu nedenle talep ettiği alacaklardan sorumlu olamayacaklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı P.Denizcilik, şirketlerinin C. Tersanesinde yapımını üstlendiği işin tamamlanmasından ardından yeni iş görüşmeleri devam ederken sonucunu beklemeden iş akdini fesh ederek işyerinden ayrıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 18/01/2013 tarih ve 2641 sayılı kararı ile Altınova İlçesi'nin adli yönden Karamürsel Adliyesi yargı alanından çıkartılarak Yalova Ağır Ceza Mahkemesi yargı alanına bağlanmasına karar verildiği, bu karar gereğince yetkili mahkemenin Yalova İş Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı C. Mühendislik Ltd şirketi temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında yetkili mahkemenin hangi mahkeme olduğu konusunda uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, dava 30.09.2009 tarihinde açılmıştır. Davanın açıldığı tarihte davalılardan C. Mühendislik firmasının ticari merkezi Altınova (Yalova) ilçesinde olup davacı işçi de bu adreste bulunan işyerinde çalışmıştır.

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 15/01/2013 tarih ve 8 sayılı kararı ile Altınova İlçesi'nin adli yönden Karamürsel yargı alanından çıkartılarak Yalova Ağır Ceza Mahkemesi yargı alanına bağlanmasına karar verilmiştir.Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun yetki belirlemesi idari bir işlem olup verildiği tarihten itibaren hüküm ifade eder.

Davanın açıldığı tarih itibariyle davacının çalıştığı işyerinin bulunduğu Altınova (Yalova) ilçesi adli yönden Kocaeli Ağır Ceza Mahkemesi yargı alanında bulunmaktadır.Ve davanın açıldığı tarihte yetkili mahkemenin Kocaeli İş Mahkemesi olduğu tartışmasızdır. Yani davanın açıldığı tarih itibariyle Altınova ilçesinde görülmesi gereken iş davalarında yetkili mahkeme Kocaeli İş Mahkemesidir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle davacının çalıştığı işyerinin bulunduğu Altınova (Yalova) ilçesi adli yönden Kocaeli Ağır Ceza Mahkemesi yargı alanında bulunmaktadır.Ve davanın açıldığı tarihte yetkili mahkemenin Kocaeli İş Mahkemesi olduğu tartışmasızdır. Yani davanın açıldığı tarih itibariyle Altınova ilçesinde görülmesi gereken iş davalarında yetkili mahkeme Kocaeli İş Mahkemesidir.

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Genel Kurulunun 15/01/2013 tarih ve 8 sayılı kararında, derdest davalar açısından yetki konusunda bir düzenleme yapılmamıştır. Bu nedenle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu ile HMK 'nda yetki hususunu düzenleyen hükümlerine göre sorun çözülmelidir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5 inci maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

HMK'nun 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında, genel yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu hüküm altına alınmıştır.

Görülüyor ki gerek 5521 sayılı kanunda gerekse HMK'nda yetkili mahkemenin belirlenmesinde davanın açıldığı tarih esas alınmıştır. Bu nedenle Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 15/01/2013 tarih ve 8 sayılı kararının bu uyuşmazlıkta uygulama yeri yoktur.

Yukarıda da belirtildiği üzere davanın açıldığı tarih itibariyle yetkili mahkemenin Kocaeli İş Mahkemesi olduğu gözetilmeksizin yerinde olmayan gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.