muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/18742, Karar No: 2008/15352, Tarih: 18.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/18742 E.  ,  2008/15352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 9.Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.6.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden tebligata rağmen gelmedi. Karşı taraf davacı-karşı davalı H. K. vekili Av. H.S.geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl boşanma davası eylemli ayrılık (TMK.166/4) nedenine, karşı dava ise evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK.166/1) nedenine dayalı olarak açılmıştır. Türk Medeni Kanununun 166/4. maddeye dayalı davanın dayandığı önceki boşanma davası (2002/205 E.) koca tarafından Türk Medeni Kanununun 166/1. maddeye göre açılmış; “geçimsizliğin kanıtlanamadığı” gerekçesiyle reddedilerek kesinleşmiş, daha sonra kadın tarafından açılan dava sonucu da yararına tedbir nafakasına hükmolunmuştur. Tüm dosya kapsamına göre; davacı-karşı davalı H. karısını bayram ziyareti bahanesiyle ailesine gönderdiği, daha sonra ilgilenmediği, arayıp sormadığı, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Davalı-karşı davacı G.önceki boşanma davasına karşı çıkması, boşanmak istemediğini açıklaması, o davadan sonra da birlik görevlerini yerine getirmeyen kocanın kusurunu ortadan kaldırmaz. Daha önce “kusurun kanıtlanamadığı” gerekçesiyle reddedilen ve o davada mahkemece itibar edilmeyen tanık beyanlarına dayanılarak davalı-karşı davacı G.kusur yüklenmesi de doğru değildir. O davadan sonra da taraflar arasında evlilik birliğinin yeniden kurulmadığı, davalı-karşı davacıdan kaynaklanan kusurlu bir davranışın varlığı da kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-karşı davacı G.Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı davasının da kabulü gerekirken yanlış değerlendirme sonucu karşı davanın reddi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.11.2008 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2007/10073, Karar No: 2008/8416, Tarih: 11.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/10073 E.  ,  2008/8416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden boşanmaya neden olan olaylarda eşini boşanmaya zorlayan, döven davacı koca tamamen kusurlu olup Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi koşulları da oluşmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle ükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.06.2008
Yargıtay — Esas No: 2015/14115, Karar No: 2017/4791, Tarih: 31.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/14115 E.  ,  2017/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilbesi için;

Yapılan incelemede, hükmü temyiz eden davacı ... ve diğerleri vekilinin hükmü temyiz ettiği ancak temyiz harcını yatırdığına dair belgenin dosyada bulunmadığı gözlenmiştir.

1-6100 sayılı Kanunun geçici 3/2 maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanunun 434/3 maddesi hükmü uyarınca harca tabi davalarda temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmesi, bunların eksik ödendiğinin anlaşılması halinde ise kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirilmesi zorunludur. Yine 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre de, temyiz harcının eksik ödenmesine ilişkin bu hükmün kıyasen temyiz harcının hiç yatırılmaması halinde de uygulanması gerekmektedir. Ne var ki, dosya içeriğinde, hükmü temyiz eden davacının gerekli temyiz harcını ödediğine ilişkin bir makbuz ve belge bulunmamaktadır. Harç yatırılmadan temyiz incelemesi yapılması mümkün olmadığından davacı tarafın temyiz harcını yatırıp yatırmadığının araştırılması, yatırılmış ise bunun belgelendirilmesi ve harç makbuzunun dosyaya eklenmesi, harç yatırılmamış ise az yukarıda açıklanan hüküm doğrultusunda ilgilisine kesin süre verildiği bildirilen ve "verilen kesin süre içinde temyiz harcının yatırılması, aksi takdirde temyizden vazgeçmiş sayılacağı ve mahkemece kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği" ihtarını içerir meşruhatlı davetiye gönderilmesi, süre sonunun beklendikten sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılması için gönderilmesi,

2-Kadastro tesbiti tarihinden 20 yıl öncesine ait memleket haritası ve yapımına esas alınan hava fotoğrafının bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilerine verilerek; memleket haritası ve hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafının stereoskop aletiyle üçboyutlu incelenerek, davaya konu taşınmazın niteliği ile tasarruf sınırının bulunup bulunmadığı, kullanılan yerlerden olup olmadığı ile üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 31/05/2017günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4862, Karar No: 2011/11302, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4862 E.  ,  2011/11302 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık ticari kredi sözleşmesinin teminatı olarak verilen Hortum torba makinesinin (paketleme makinesi) tazmini talebinden ibaret olduğundan, kararın temyizen incelenmesi görevi 11. Hukuk Dairesinindir. Ancak 11. Hukuk Dairesince de görevsizlik kararı verildiğinden, görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Birinci Başkanlığa gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1172, Karar No: 2013/1622, Tarih: 15.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1172 E.  ,  2013/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda tavzih isteminde bulunulması üzerine ilamda yazılı nedenlerden dolayı tavzih talebinin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Tavzih isteyen davacı vekili, mahkemenin ........2012 tarih, 2009/2053 E ve 2012/1676 K sayılı ilamının “hüküm” kısmında; “....985,00 TL asıl alacak için takip tarihinden tahsil tarihine kadar yıllık %120 oranını geçmeyecek şekilde ve değişen oranlarda yasal faiz uygulanmak sureti ile davalıdan tahsiline” karar verildiğini, hükmün bu hali ile infazının karışıklığa neden olacağını ileri sürerek, ilamın bu kısmından “değişen oranlarda yasal faiz uygulanmak sureti ile” kelimelerinin çıkartılmasını istemiştir.

Mahkemece, tavzih talebinin kabulü ile, ........2012 tarih ve 2009/2053 E ve 2012/1676 K sayılı ilamın “Hüküm” kısmının .... satırında "....985,00 TL asıl alacak için takip tarihinden tahsil tarihine kadar yıllık % 120 oranını geçmeyecek şekilde ve değişen oranlarda yasal faiz uygulanmak sureti ile davalıdan tahsiline " ibaresinin " ....985,00 TL asıl alacak için takip tarihinden tahsil tarihine kadar yıllık % 120 oranında faiz uygulanmak sureti ile davalıdan tahsiline" olarak tavzihine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, ........2012 tarihli karar ile dosyadan el çektikten sonra, davacı vekilinin ....01.2013 tarihli dilekçesi üzerine ....01.2012 tarihli karar ile hüküm fıkrası tavzih edilmiştir. Oysa hükmün tavzihi her ne kadar evrak üzerinden yapılabilecek ise de, HMK'nın 306. maddesi uyarınca, tavzih talebini içeren dilekçenin karşı tarafa tebliğ edilmesi ve tavzih istemine karşı varsa beyanlarını sunma olanağının tanınması gerekir. Bu itibarla mahkemece, bu usule uyulmaması doğru olmamıştır.

Diğer yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305/.... maddesi "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.” Aynı maddenin .... fıkrası “Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez” hükümlerini havidir. Karar vermekle yargıç, o davadan el çekmiş olup, yargılamanın iadesine karar verilmedikçe veya hüküm temyiz edilip bozulmadıkça verilen bu karar, artık hiçbir şekilde değiştirilemez. HMK’nın 305. maddesinde düzenlenen tavzih veya aynı Yasa’nın 304. maddesinde düzenlenen maddi hataların düzeltilmesi yoluyla da hükmün değiştirilmesi söz konusu olamaz. Bir hükmün Hangi hallerde tavzihinin istenebileceği, HMK’nın 305. maddesinde düzenlenmiştir. Tavzih ...

yolu, bir hükmün yeterince açık olmaması veya icrasında tereddüt uyandırması yahut birbirine aykırı fıkralar içermesi durumunda hükümdeki gerçek anlamı meydana çıkarması amacıyla başvurulan bir yasal yoldur. Mahkeme, hükmü yalnız tavzih etmekle yetinir, yoksa kesinleşmiş bir hüküm, hükmün açıklanması (tavzihi) yoluyla sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Bu nedenle de mahkeme, hüküm kurmadığı bir konuda, hükümde unutmuş olduğu gerekçesiyle tavzih yolu ile karar verip, bu hususu da hükme ekleyemez, miktarları da değiştiremez.

Bu durumda mahkemece, davacı tarafın temyiz etmemesi suretiyle aleyhine kesinleşen faiz oranının tavzih yolu ile davalı aleyhine değiştirilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin ....01.2013 tarihli tavzih kararının, davalı yararına BOZULARAK kaldırılmasına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....03.2013 tarihinden oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6710, Karar No: 2012/1335, Tarih: 01.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6710 E.  ,  2012/1335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kural olarak tespit davasının dinlenebilmesi için genel dava şartlarından başka iki özel koşula daha ihtiyaç vardır. Özel koşulların ilki, tespit davasının konusunu ancak bir hukuki ilişkinin oluşturabileceğidir. Gerçekten tespit hükmü, hak ve alacakların doğduğu hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığını tespit etmekte olup, miktarları hakkında bir şey içermez. Bu nedenle uygulamada, konusu yalnızca maddi vakıa ya da vakıalar olan tespit davalarının dinlenemeyeceği sonucuna varılmıştır. Kural olarak maddi vakıa ya da vakıalar ancak hukuki bir ilişki ile birlikte tespit davasına konu olabilirler. İkinci koşul, davacının sözünü ettiği hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığının hemen tespitinde hukuki bir yararı bulunmalıdır. Hukuki yarar koşulu, tespit davasını hükme bağlayan tüm yasalarda öğretide ve uygulamada kararlılıkla aranmaktadır.

Öte yandan, bir hukuki ilişkinin hemen tespitinde, hukuki yararın varlığının kabul edilebilmesi için de şu üç koşulun birlikte olması zorunludur.

a)Davacının bir hakkı veya hukuki durumunun halihazır bir tehlike ile ciddi biçimde tehdit edilmiş olması,

b)Bu ciddi tehdit sebebiyle davacının hukuki durumunun tereddüt ya da belirsizlik içinde olması,

c)Tespit hükmünün bu tehlikeyi ortadan kaldıracak nitelikte olması.

Açıklanan nedenlerle davacının hukuki korunma (himaye) ihtiyacını başka bir vasıta ile tamamen tatmin edebilmesinin mümkün olduğu hallerde, hukuki ilişkinin soyut tespitinde hukuki yararının bulunmadığı, bu nedenle tespit davası açamayacağı kuşkusuzdur.

Kural olarak, eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde tespit davası açılmasında hukuki bir yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Sözü edilen kuralın ayrık hali olarak eda davası ile elde edilecek tespit hükmünün kapsamı, tespit davası ile elde edilecek tespit hükmünün kapsamından daha dar ise, eda davası açılması mümkün olmasına rağmen, eda davasından bağımsız olarak ayrı bir tespit davası açılabileceği de öğretide ve uygulamada kararlılık kazanmıştır.

Az yukarıda genel dava şartlarından ayrık olmak üzere tespit davasına özgü koşulların mahkemece resen gözetilmesi zorunludur. Bu hukuksal olguların ışığı altında duraksamasız belirtmek gerekirse hukuki yarar dava koşuludur.

Az yukarıda genel dava şartlarından ayrık olmak üzere tespit davasına özgü koşulların mahkemece resen gözetilmesi zorunludur. Bu hukuksal olguların ışığı altında duraksamasız belirtmek gerekirse hukuki yarar dava koşuludur.

Somut olaya gelince; dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu taşınmazda davalı taraf paydaş olmadığı gibi taşınmaz hakkında yapılan bir kamulaştırma işlemi de bulunmadığı, tespit davası açılabilmesine imkan tanıyan HUMK'un 567 ve Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi hükmünün somut olayda uygulanmasına imkan olmadığı gözetildiğinde, davacının tespit davası açmakta hukuki yararının olmadığı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; mahkemece hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz ise de bu yanılgı sonuca etkili olmadığından, davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile gerekçesi bakımından yanılgılı ancak sonucu bakımından doğru olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 16,25 TL harcın davacıdan alınmasına, 01.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28937, Karar No: 2012/36357, Tarih: 28.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/28937 E.  ,  2012/36357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının kredi kartı ile son alışverişin yapıldığı suç tarihi olan 29.04.2005'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönler incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2002, Karar No: 2024/3186, Tarih: 03.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2002 E.  ,  2024/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/556 E., 2024/109 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

1- İlk derece mahkemesince sıra cetveline şikayette Harçlar Kanunu'nun 36/1. maddesinin emredici nitelikte olduğu, İİK’nın 134/5. maddesinin somut olayda uygulanamayacağı, nema gelirinin Hazineye ait olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararına karşı şikayetçi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 2022/3635 Esas, 2023/3367 Karar sayılı ilamıyla; 6,5 aylık sürede nemalandırılan paranın şikayetçi alacaklının mülkiyet hakkı göz ardı edilerek Hazineye bırakılmasının doğru olmadığı dikkate alınarak şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4- İlk Derece Mahkemesinin bozma üzerine verdiği karara karşı şikayet olunan Maliye Hazinesi vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, bozma doğrultusunda ve usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek ve istinaf nedenleriyle sınırlı, usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ve özellikle Anayasa Mahkemesi'nce mahkemeler, hâkimler, Cumhuriyet savcıları ve icra iflas dairelerine tevdi edilen ve özel hukuk kişilerine ait olan paraların nemasının Hazineye intikal ettirilmesinin anayasal açıdan meşru bir amaca dayanmadığı, sonuç olarak mahkemeler, hâkimler, Cumhuriyet savcıları ve icra iflas dairelerine herhangi bir sebeple teslim edilen ve özel hukuk kişilerine ait olan paraların nemasının Hazineye intikal ettirilmesinin meşru bir amacı olmadığı ve mülkiyet hakkını ihlal ettiği gerekçesi ile 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 36. maddesinin; birinci fıkrasının Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği dikkate alındığında şikayet olunan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Kocaeli 3. İcra Hukuk Mahkemesi kararına ilişkin şikayet olunan Maliye Hazinesi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, şikayet olunan Maliye Hazinesi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48147, Karar No: 2011/11208, Tarih: 24.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/48147 E.  ,  2011/11208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/43448

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2007

NUMARASI : 2007/569

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sayaç harici gizli hat çekilerek elektrikli şofben beslenmek suretiyle kaçak elektrik kullanıldığına dair suç tutanağı kapsamı ve sanığın savunmasında meskende kiracı sıfatıyla oturmaya başladıktan 6 ay kadar sonra tespit yapıldığını, kendisinden önce meskende bekârların kaldığını belirtmesi karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için sanığın söz konusu eve ne zaman taşındığı ve ayrıldığı araştırılıp, ev sahibi tanık olarak dinlenip, tutanak düzenleyici tanıklardan kaçak hattın bağlanış yeri ve şekli ile sorulup, harici hattın yapılışındaki ustalık itibariyle bu bağlantının sanık tarafından yapılmaması halinde sanığın meskeni kullandığı süre zarfında fark edilip edilemeyeceği, tespit öncesi tüketimin, kaçak hat nedeniyle evin kurulu gücü ve ihtilafsız dönemdeki tüketime göre ne karar düştüğü hususunda bilirkişi görüşü alındıktan sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.