muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2503, Karar No: 2007/4464, Tarih: 04.04.2007

Yukarıdaki açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman ve ... bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama tutanak ve haritası içinde kaldıkları Mayıs 1946 tarih 19 numarada orman niteliğiyle hazine adına tescil edildiği,1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında orman kadastrosu sonucu oluşan bu tapu kaydının 1100 numaralı orman parseline revizyon gösterilerek tespit tutanağı düzenlendiği ve bu parsel hakkında gerçek kişilerin Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinde açtıkları dava sonucu mahkemenin 1957/650-398 sayılı kararı ile makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek, dava konusu parselin de içinde bulunduğu 1100 parselin orman niteliği ile hazine adına tesciline dair verilen kararın kesinleştiği , 1957 yılında hükmen orman olarak tescil edilen 1100 numaralı orman parselinin bazı bölümlerinin ... Tevzi Komisyonu tarafından 1967 yılında ... tevzi yoluyla dağıtıldığı ve 14.09.1968 tarihinde gerçek kişi adına ... tevzi tapu kaydının oluştuğu, davacının dayandığı 1696 parselin 1100 parselin bir bölümü olan tevzi parseli olduğu,1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılmış ise de yasaya aykırı olarak yapılan makiye ayırma işleminin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı gibi 1988 yılında yapılan aplikasyonda dahi taşınmazın (A) bölümünün orman rejimi dışına çıkarılmayıp orman

sınırları içinde bırakıldığı, makiye ayırma işleminin orman kadastro sınırları (orman rejimi) dışına çıkarma işlemi olmadığından, taşınmazın bir bölümünün halen kesinleşen orman sınırları içinde kalma ve bu nedenle hukuken orman sayılan yer olma olgusunun devam ettiği, 1988 yılında yapılan işleme karşı herhangi bir dava açılmadığı, kesinleşen orman sınırları içinde kalan eski tapu kayıtları yasal değerini yitireceğinden, böyle bir yer makiye ayrılmış olsa bile o yere ait eski tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği böyle yerler için oluşturulan özel tapulu taşınmazlar hakkında 22.03.1996 ... ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulama yerinin olmadığı,bu nedenle tapu kaydına 1996 yılında konulan 2B madde şerhinin ve 2001 yılında konulan orman şerhinin yasal olduğu, davacının orman şerhinin silinmesi amacına yönelik yargılamanın iadesi istemli davanın reddine karar verilmesi gerekirken farklı görüş ve düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Bakanlığı ve Orman Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 04/04/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1307, Karar No: 2025/2193, Tarih: 26.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1307 E.  ,  2025/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2009/587 E., 2013/1618 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde; somut olayda İstanbul 4. Tüketici Mahkemesi'nin 20.12.2013 tarihli ilamına karşı taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulmadığından ilamın 01.04.2014 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafın sonrasında arsa payları oranlarındaki hata nedeniyle hükmün gereğinin Tapu Müdürlüğü tarafından yerine getirilemediğini belirterek tavzih isteminde bulunduğu, Tapu Müdürlüğüne bu hususta mahkemece müzekkere yazıldığı, gelen müzekkere cevabında sözkonusu mahkeme dosyalarından aynı sözleşmeden kaynaklanan ve seri olarak aynı şekilde karar bağlanan 9 dava dosyasındaki davacılar için tescil edilecek hisse toplamının 505/1000 olduğu, ancak davaya konu taşınmazda davalı yüklenici .... San. Tic. ve Ltd. Şti.'nin 11/25 (440/1000) payının bulunduğu, 65/1000 payın eksik kalması ve taşınmazda hisse bütünlüğünün oluşturulamaması sebebiyle kararların uygulanamadığının belirtildiği, bunun üzerine mahkemece arsa payları oranlarının tespiti bakımından duruşma açılarak taraf beyanlarının ve bilirkişi raporlarının alındığı, ancak aynı bina ile ilgili olarak davalı yüklenici şirketin arsa payının iptali konusunda başkaca kesinleşmiş mahkeme kararlarının da bulunduğu, mahkemenin iş bu kararının kesinleşmesinden sonra, aynı bina ile ilgili olarak taşınmazdaki 15 no.lu bağımsız bölümle ilgili kesinleşen iki ayrı ilam olduğu, bu durumda aynı binaya ilişkin olarak başka mahkemelerin de kesinleşmiş kararlarının bulunması karşısında, mahkemece tavzih yoluyla arsa payı oranlarının yeniden belirlenerek taşınmazda hisse bütünlüğünün oluşturulmasının mümkün olmadığı, bu nedenle de mahkemece ek kararla tavzih isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan ... vekili ve dava dışı arsa sahibi ... temyiz dilekçelerinde; dava konusu taşınmazla ilgili arsa payları oranlarının tespiti gerektiğini, mahkemenin tavzih yoluyla bu tespiti yapabileceğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davacı yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan ... vekili ve dava dışı arsa sahibi ... temyiz dilekçelerinde; dava konusu taşınmazla ilgili arsa payları oranlarının tespiti gerektiğini, mahkemenin tavzih yoluyla bu tespiti yapabileceğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesinde hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Bir başka anlatımla hükmü değiştirici nitelikte, taraflara tanınan hakları ve yüklenen borçlar değiştirir mahiyette hüküm genişletilemez ve sınırlanamaz (HMK m. 305/2). 6100 sayılı HMK'nın 305. maddesinin 1. fıkrasına göre tavzih, hükmün yeterince açıklık taşımaması, infazında tereddüt doğurması veya bir birine aykırı fıkralar içermesi halinde olanaklıdır. 1. fıkraya göre de, tavzih yoluyla hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların sınırlandırılmasına, genişletilmesine veya değiştirilmesine imkân olmadığı kuralı kabul edilmiştir. Başka bir deyişle, mahkemenin kanun yolu sırasında incelenmesi mümkün olan bir hususu yeniden yargılama yaparak tavzih adı altında düzeltmesi olanaksızdır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş, ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Davacı ve dava dışı arsa sahibinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle İstanbul 4. Tüketici Mahkemesinin usul ve yasaya uygun olan 31.10.2024 tarihli EK KARARININ ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1000, Karar No: 2021/7480, Tarih: 03.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1000 E.  ,  2021/7480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5136, Karar No: 2025/2370, Tarih: 20.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/5136 E.  ,  2025/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/593 E., 2024/356 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Bursa ili .... ilçesi ...köyü çalışma alanında bulunan 107 ada 123 parsel sayılı 46.477,44 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla ..., ... .. ve ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; Bursa ili ..... ilçesi ... köyü 107 ada 123 parsel sayılı taşınmazın öncesinin ve şu anki durumunun eylemli orman olduğunu, zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğunu ileri sürerek, taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ..., ..., ... ve .....cevaplarıdna; davayı kabul etmediklerini, taşınmazın çevresinde orman arazileri bulunduğunu, orman olarak tespit edilmesi halinde davanın kabulüne karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar ..., ... ve.... cevaplarında; davayı kabul etmediklerini, taşınmazın çevresinde orman arazileri bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı ....... cevabında; anne ve babası sağ iken taşınmazı mısır ve buğday ekmek suretiyle kullandıklarını, şu anda dayısının oğlu ... tarafından ot biçmek suretiyle kullanıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen, davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile .... ilçesi ...köyü Susaklı mevkiinde kain 107 ada 123 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi .....un 21.05.2009 tarihli krokili raporunda ve orman mühendisi bilirkişiler... ve .... tarafından düzenlenen 30.06.2009 tarihli krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 6.338,00 m²'lik (C) harfi ile gösterilen 3.038,00 m²'lik ve (D) harfi ile gösterilen 4.355,00 m²'lik kısmın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile ve orman vasfıyla Hazine adına tesciline, taşınmazın (B) harfi ile gösterilen kısmı yönünden davanın reddine dair hükmün, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 15.10.2009 tarihli ve 2009/11992 Esas, 2009/14872 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Bilahare; davalı ... mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin, 14.11.2022 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz etmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli ve 2008/450 Esas, 2010/206 Karar sayılı ek kararıyla; hükmün Yargıtayca onanarak kesinleştiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ve iş bu ek kararın ve esasa ilişkin hükmün davalı ... mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.04.2023 tarihli ve 2023/704 Esas, 2023/2120 Karar sayılı ilamıyla; "... İlk Derece Mahekemesince, gerçek tapu malikinin mirasçıları tespit edilmeden ve davada taraf olarak yer almaları sağlanmadan yargılama yapılıp karar verilmesinin doğru olmadığı açıklanarak, öncelikle davacı Hazineye, husumetin doğru kişilere yöneltilmesi suretiyle taraf teşkilini sağlaması için süre ve imkan tanınması, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması halinde dahili davalılardan iddia ve savunmalarının sorulması, bildirdikleri takdirde delillerinin toplanması ve bundan sonra işin esasına girilerek hüküm kurulması ..." gereğine değinilerek, İlk Derece Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli ek kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2010/16462 Esas ve 2011/130 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; "... dava konusu.. köyü 107 ada 123 parsel sayılı taşınmazın 1970 tarihinde çekilen hava fotoğrafında (A), (C) ve (D) harfi ile gösterilen bölümlerin siyah renkli orman alanında, diğer kısımlarının (B ile gösterilen) ise açık renkli tarım alanında göründüğü, yine taşınmazın eylemli durumunun ekli haritalarda (A), (C) ve (D) harfi ile gösterilen bölümlerinin %10 - 20 meyilli olup, üzerinde 40-120 yaşlarında meşe ağaçlarından oluşan orman bulunduğu ..." gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, dava konusu Bursa ili .... ilçesi ....köyü Susaklı mevkiinde kain 107 ada 123 parsel sayılı taşınmazın bilirkişinin dosyada mevcut raporunda (A), (C) ve (D) ile gösterilen yerin mevcut tapu kaydının iptali ile bu yerin orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, bu taşınmazın bilirkişinin krokili raporunda (B) ile gösterdikleri yer hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, davacı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ancak, 6100 sayılı HMK'nin 294 üncü maddesi; "(1) Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2) Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3) Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4) Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir." hükmünü, anılan Kanun' un 297/2 nci maddesi ise; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü ihtiva etmekte olup somut olayda, İlk Derece Mahkemesince kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verilen kısımlarının miktarının belirtilmemiş olması ve bu kısımları gösterir bilirkişi raporuna da atıf yapılmamış olması, hükmün infazını imkansız kılacağından isabetsiz olup, bozmayı gerektirmekte ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının, yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, kamu düzeni de gözetilerek kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin hüküm yerinden tamamen çıkarılmasına ve yerine, "Bursa ili ... ilçesi ...köyü Susaklı mevkiinde kain 107 ada 123 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ..... ..'un 21.05.2009 tarihli krokili raporunda ve orman mühendisi bilirkişiler... ve ...tarafından düzenlenen 30.06.2009 tarihli krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 6.338,00 m2, (C) harfi ile gösterilen 3.038,00 m² ve (D) harfi ile gösterilen 4.355,00 m² kısımlarının davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline, taşınmazın (B) harfi ile gösterilen kısmı yönünden davanın reddine, fen bilirkişisi .....tarafından düzenlenen 21.05.2009 tarihli raporun ve orman mühendisi bilirkişiler... ve ... tarafından düzenlenen 30.06.2009 tarihli raporun kararın eki sayılmasına" ifadesinin yazılmasına ve hükmün, DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5933, Karar No: 2020/1012, Tarih: 10.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/5933 E.  ,  2020/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41167, Karar No: 2016/4512, Tarih: 16.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/41167 E.  ,  2016/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkilinin, dar gelirli aileleri konut edindirme projesinden yararlanmak için davalı belediyeye yaptığı başvurunun kabul edildiğini ve yapılan noter çekilişi ile 227 m² yüzölçümlü arsa tahsisinin yapıldığını, ancak satış bedelinin müvekkilince taksitler halinde ödenmesine rağmen, davalı belediyenin arsa tahsislerini iptal ettiğini, akabinde ise bölgenin imar planının değiştirildiğini, bu nedenlerle arsanın devrinin talep edilmesinin imkânsız hale geldiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, müvekkiline tahsis edilmiş olan 227 m² lik arsanın dava tarihindeki rayiç değerinden şimdilik 10.000 TL'sinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 25.03.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 102.150,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 102.150,00 TL’nin dava dilekçesinde belirtilen 10.000,00 TL’sine dava tarihinden, bakiye 92.150,00 TL’ye de ıslah tarihi olan 25.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekili eldeki dava ile dar gelirli aileleri konut edindirme projesinden yararlanmak için müvekkili tarafından davalı belediyeye yapılan başvurunun kabul edildiğini, yapılan noter çekilişi ile 227 m² yüzölçümlü arsa tahsisinin yapıldığını, satış bedelinin müvekkilince taksitler halinde ödenmesine rağmen, davalı belediyenin arsa tahsislerini iptal ettiğini, akabinde ise bölgenin imar planının değiştirildiğini, bu nedenlerle arsanın devrinin talep edilmesinin imkânsız hale geldiğini ileri sürerek; müvekkiline tahsis edilmiş olan 227 m² lik arsanın, ıslahen, rayiç değeri olan 102.150,00 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, davalı vekili; davacının alacağının rayiç bedel üzerinden değil denkleştirici adalet ilkelerine göre ödenmesi gerektiğini, müvekkili belediyenin yargı kararları çerçevesinde ödeme yapma çağrılarına rağmen başvuruda bulunmayan davacının kötüniyetli olarak dava açma yoluna gittiğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; bilirkişi raporu hükme esas alınarak; dava konusu taşınmazın imar tadilatı nedeni ile davacıya yapılan tahsisin ifasının imkansız hale geldiği, ifanın imkansızlığının davacıya tebliğ tarihindeki taşınmazın rayiç bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı belediyenin, arsa vasfındaki taşınmazını, konutu olmayan ihtiyaç sahibi kimselere 775 sayılı yasa hükümleri çerçevesinde tahsis etmek amacıyla 17.03.2003 gün ve 1095 ile 1096 sayılı, 27.01.2004 gün ve 106 sayılı, 12.03.2004 gün ve 335 sayılı Encümen kararlarını aldığı, bu nedenle davalı belediyeye başvuran davacıya 227 m² yüzölçümlü arsanın tahsis edilerek 03.11.2003 tarihli sözleşme imzalandığı, akabinde davacının satış bedelini taksitler halinde davalı belediyeye ödemeye başladığı, ancak davalı ... encümeninin kararıyla davacıya tahsis edilen arsanın da aralarında bulunduğu bir kısım arsalara ilişkin tahsis işlemlerinin iptaline karar verildiği, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalı Belediyenin maliki bulunduğu taşınmazı 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun 25 ve 26. maddeleri uyarınca davacıya satışına ilişkin sözleşmeden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.Taraflar arasında yapılan satış sözleşmesi geçerlidir ve geçerli sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle davacı, satış bedelini ödediğini ispat etmek koşuluyla taşınmazın ifasının imkânsız hale geldiği tarihteki rayiç değeri isteyebilir. Bu nedenle, mahkemenin davacının tahsis edilen arsanın rayiç değerini isteyebileceği yönündeki değerlendirmesi yerindedir.