muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3206, Karar No: 2011/6272, Tarih: 02.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/3206 E.  ,  2011/6272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... Hizm. A.Ş aleyhine 29/06/2009 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro) konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE)… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/06/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan davalının öteki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Bu tür davalarda maktu harç alınması gerekirken nisbi harç alınması bozma nedeni yapılması gerekirse de HUMK'nun 438. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması görüşünde olduğumuzdan çoğunluk görüşüne karşıyız. 02/06/2011
Yargıtay — Esas No: 2011/18103, Karar No: 2012/2113, Tarih: 07.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/18103 E.  ,  2012/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : 89/1, 2-b, 62, 52/2-4. maddelerince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel cezada artırım yapılırken yasal dayanağa ilişkin Kanun ve maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. fıkrasının başlangıcına, "TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca" ibaresinin eklenerek diğer yönleri doğru olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8118, Karar No: 2015/25234, Tarih: 11.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/8118 E.  ,  2015/25234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, tefrik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarına nazaran, müdafisinin yapmış olduğu duruşmalı inceleme talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek ve mahkemece verilen tefrik kararına karşı sanıklar ... ve ... müdafii tarafından yapılan temyiz talebinin, itiraz merciince incelenerek reddine karar verilmesine karşın, söz konusu ret kararına karşı herhangi bir temyiz talepleri bulunmadığı anlaşılmakla sanık ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum ya da kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanık ...’ın, evrakı tefrik edilen ... ile fikir ve eylem birliği çerçevesinde saadet zinciri oluşturup, et balık kurumunun ismini kullanmaya karar verdikten sonra, suç işleme kararının icrası kapsamında sanığın, şikayetçilere çalışmış olduğu kurumun yurt dışından ithal ettiği hayvanları askeriyeye vadeli olarak satacaklarını, 45 gün sonra %8 kar payı ile parasını alacaklarını, peşin para konulması halinde bu kar payının şikayetçilere yansıtılacağını, kurum müdürü ile veznedarın bu konuyu bildiklerini söylemesi nedeniyle şikayetçilerin yatırım yapmaya karar verdikleri, bu kapsamda şikayetçilerin sanığa farklı zamanlarda değişik meblağlarda vermiş oldukları para karşılığında kurumun kaşesini bastığı kağıtlara kar payı sonucunda alınacak meblağı yazarak altını imzaladığı, ayrıca bu paraları genellikle kurum içerisinde almakla birlikte kendisinin olmadığı zamanlarda dosyası tefrik edilen kurum veznedarı olan ...’e ödemelerini söylediği ve şikayetçileri oyalamak maksadıyla her ay başında kar payını isteyip istemediklerini sorarak, oluşturduğu güven çerçevesinde para yatıran şikayetçilerin sayısını arttırdığı gibi, ana paraları da elinde tutmaya çalıştığı, kimi şikayetçilerin kar paylarının ana paranın üzerine eklenmesini istemelerine rağmen kimilerinin kar paylarını düzenli bir şekilde olmasa bile aldıkları, bu şekilde üç yıl boyunca şikayetçilerin paralarını kendi yararına kullanarak, almış olduğu paraları iade etmediğinin iddia edildiği olayda;

1-Sanığın şikayetçiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK’nın 158/1-d. maddesinde hapis cezası yanında adli para cezasına hükmedileceğinin belirtilmiş olmasına rağmen, sanık hakkında bu şikayetçilere yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, adli para cezasına karar verilmemiş olması ile şikayetçiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’den değişik zamanlarda menfaat temin etmesi nedeniyle cezasının TCK’nın 43. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanığın, şikayetçiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e yönelik dolandırıcılık eylemleri nedeniyle verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık hakkında sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Sanığın, şikayetçiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e yönelik dolandırıcılık eylemleri nedeniyle verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık hakkında sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)...’ın soruşturma aşamasındaki beyanında, vermiş olduğu paranın patronu olan ...’a ait olduğunu, ...’in ricasıyla 180.000,00 TL’yi yatırdığını belirtmesi, ...’un ise sanığa 200.000,00 TL para verdiğini belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin ortaya çıkarılması bakımından, her iki şikayetçinin yeniden beyanlarına başvurularak ...’ın bahsettiği kişiyle, şikayetçi ...’un aynı kişiler olup olmadığı, paranın tek defa da mı yoksa peyder pey mi verildiği hususlarının araştırılması sonucunda, aynı kişiler olduğunun tespit edilmesi halinde sanığa iki kez ceza verilemeyeceği; yine paranın verilme durumuna göre sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının da değerlendirilmesi sonucunda sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Tüm dosya kapsamından, sanığın, şikayetçiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’dan değişik zamanlarda menfaat temin ettiğinin anlaşılmış olması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinde yer alan zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi,

c)Şikayetçiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’ün parayı elden verdiklerini belirtmelerine rağmen, peyder pey mi, yoksa tek defada mı verdiklerinin anlaşılamaması ve dosya kapsamında yer alan sanığın el yazısı ile tuttuğu notlarda, bu şikayetçilerin paralarını 2009 ile 2012 yıllarında değişik zamanlarda verdiklerinin yazılı olması karşısında; sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinde yer alan zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi açısından, adı geçen şikayetçilerin yeniden beyanlarına başvurularak paraları ne şekilde verdiklerinin tespitinden sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

d) TCK’nın 158/1-d. maddesinde hapis cezası yanında adli para cezasına hükmedileceğinin belirtilmiş olmasına rağmen, şikayetçiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’a yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, adli para cezasına karar verilmemiş olması,

d) TCK’nın 158/1-d. maddesinde hapis cezası yanında adli para cezasına hükmedileceğinin belirtilmiş olmasına rağmen, şikayetçiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’a yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, adli para cezasına karar verilmemiş olması,

e)Şikayetçileri kandırmak amacıyla, alınan para ile kuruma ait kaşeyi basması sonucunda oluşturduğu belgeler nedeniyle sahtecilik suçunun sübut bulduğu gözetilmeden, sanığın özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyeti yerine, beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ve katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28623, Karar No: 2019/10925, Tarih: 05.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/28623 E.  ,  2019/10925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK'nun 207/1 , 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-TCK.nun 155/2, 43/1, 62/1, 52/2, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Katılanın sahini olduğu Tırsan firmasında kasa sorumlusu olan sanığın, yapılan kasa denetiminde 31.984 TL ve 13.939 Euro açığının tespit edildiği ayrıca dört şirket çalışanına avans kullanmadığı halde toplamda 68.160 TL avans kullanmış gibi gösterdiği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadeleri, bilirkişi raporu ve dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3028, Karar No: 2013/8094, Tarih: 28.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/3028 E.  ,  2013/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet (icra memur muamelesi)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekili tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte şikayetçi borçlu vekili, ilama göre % 50 hissenin Şirket Pay Defterine k...ın yapılmasından sonra Ticaret Sicili'nce tescil ve ilanın yapılması gerekirken, hissenin pay defterine kaydı yapılmadan İcra Müdürlüğü'nün, Ticaret Sicil Memurluğu'nca tescil ve ilanına ilişkin 16.08.2012 tarihli kararı ile aynı tarihli ... Ticaret Sicili Memurluğu'na yazılan müzekkerenin ilama aykırılığı nedeniyle iptalini talep etmiştir

Mahkemece, ilamda öncelikle şirket pay defterine k...ın yapılması daha sonra tescil ve ilanı gerektiği gerekçesiyle İcra Müdürlüğü'nün 16.08.2012 tarihli kararının iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinin dayanağı olan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 31.03.2010 tarih, 2009/28 Esas, 2010/100 Karar sayılı ilamında, "Davanın kabulüyle, davacı ... ile davalı ... arasında yapılan 07/10/2002 tarihli sözleşmenin geçersiz olduğunun tespitine, davacı ...'un davalı ... ve ...A.Ş'de 07/10/2002 devir tarihi itibarıyla bulunan % 50 hissesinin Şirket Pay Defterine k...ın yapılmasına ve bunun Ticaret Sicil Memurluğu'nca davacı adına tesciline ve ilanına, ''şeklinde hüküm kurulmuştur.

İlamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümü olup bu kısmın aynen infazı zorunludur. İcra Mahkemesi'nce hükmün (infaz edilecek kısmının) yorum yolu ile değiştirilmesi mümkün olmadığı gibi yeniden belirlenmesi de mümkün değildir (HGK 08.10.1997 tarih 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar sayılı kararı).

Somut olayda takip dayanağı ilamda hisselerin davacı adına Ticaret Sicil Memurluğu'nca tescil ve ilanı işlemi, % 50 hissenin Şirket Pay Defterine yazılması koşuluna bağlanmamış, ayrı ayrı infaz edilebilecek hükümler oluşturulmuştur.

Bu durumda şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken dar yetkili İcra Mahkemesi'nce ilam yorumlanarak şikayetin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8356, Karar No: 2021/11010, Tarih: 05.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/8356 E.  ,  2021/11010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında Kırklareli Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İli ... İlçesinde yapılan arazi kadastrosu sonucunda, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 268 ada 4 parsel sayılı 65.376,52 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 29.09.1972 tarihli 36.772 m2 yüzölçümlü tapu kaydına istinaden yargılamanın yenilenmesini talep eden davalıların murisi ... adına tespit edilmiş ve bu tespite karşı Hazine tarafından, kadastro tespitine esas alınan tapu kaydında “baltalık” sınırının yer aldığı, öncesi orman olan ya da ormandan kazanılan yerlerin zilyetlikle mülk edinmeye elverişli bulunmadığı iddiasıyla itiraz edilerek kadastro tespitinin iptali istenmiş olup, ... (Kapatılan) Kadastro Mahkemesi'nin 2000/39 Esas ve 2001/18 Karar sayılı ilamıyla, yörede orman sınırlandırma işlemlerinin tamamlanmamış olması, iskan tapusunun krokisinin bulunmaması, eylemli olarak taşınmazın sınırında orman bulunması, 1935-1954 yılları arasında taşınmazın orman sınırlarını net bir biçimde ortaya koyan yazılı bir belge ya da haritanın bulunmaması olguları bir arada değerlendirildiğinde tapu miktar fazlasının tamamının ormandan açma yolu ile kazanıldığının kabulünün zorunlu olduğu belirtilerek, davanın kabulüne ve 268 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 36.772 m2 yüzölçümüyle tespit ve ... mirasçıları adına tapuya tesciline, kalan 28.604,52 m2’lik alanın ise orman vasfı ve yeni bir parsel sayısı ile tapuya tesciline karar verilmiş, bu hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2001/10324-9422 Esas-Karar sayılı ilamıyla onanarak 04.12.2001 tarihinde kesinleşmiştir.