muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6616, Karar No: 2013/8085, Tarih: 28.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6616 E.  ,  2013/8085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine gününde verilen dilekçe ile istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dair verilen günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketlerine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalılar vekilleri tarafından davanın reddi savunulmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir

istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼ ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi

gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri Ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul Ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun kararın gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği bilimsel delillerle de kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8180, Karar No: 2012/20240, Tarih: 26.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/8180 E.  ,  2012/20240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 18.06.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın ölümü sebebiyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64 ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6006, Karar No: 2021/14407, Tarih: 16.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6006 E.  ,  2021/14407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b,116/2,31/2 ve 62/1. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4 maddeleri gereğince hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, 28.07.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince, istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7910, Karar No: 2017/2676, Tarih: 17.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7910 E.  ,  2017/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6317, Karar No: 2018/74, Tarih: 15.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6317 E.  ,  2018/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca davalı işverenden rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, dairemizin bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; davacı Kurum tarafından 27.06.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalıya ödenen gelir, cenaze giderinin tahsilinin istenildiği, mahkemenin davanın kabulü yönündeki ilk kararının Dairemizin 10.10.2013 tarihli ilamı ile ceza davasında mahkum olan ...'nin de kusurunu inceleyen maddi olaya uygun kusur raporu alınması gerektiği gerekçeleriyle bozulduğu, bozmadan sonra alınan kusur raporunda ... Belediye Başkanlığı %70, sigortalının %20, ... %10 oranında kusurlu bulunduğu ve bu kusur raporu esas alınarak davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulduğu, bozma sonrası davacı vekili 15.12.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini arttırdığından ıslah ile arttırılan talebe göre karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 04.02.1948 gün ve 1948-10 esas, 1944-3 karar sayılı kararı uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün bulunmadığından ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 2015/1 Esas, 2016/1 Karar sayılı, 06.05.2016 tarihli kararında bozmadan sonra ıslah yapılması halinde davanın tamamen değiştirilmesi imkanı ortaya çıkacağı ve bunun da kargaşalara, bitmeyen davalara neden olacağı, bozma kararı sonrasında ıslah yapılamayacağı ve 04.02.1948 tarihli 1948/10 Esas, 1944/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının değiştirilmesinin gerekmediği belirtildiğinden bozma sonrasında davacı Kurum tarafından ıslahla talep edilen kısım yönünden bir değerlendirme yapılmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili ve davalı ...'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davalılardan Akkuş Belediye Başkanlığına iadesine, 15.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1075, Karar No: 2025/1718, Tarih: 12.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1075 E.  ,  2025/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1588 Esas, 2023/1776 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 11.03.2025 günü hazır bulunan davacı vekilleri Avukat ..., Avukat ... ve Avukat ... ile davalı asil .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının nasıl ve ne şekilde temin ettiğini bilemediği ve üzerinde imzasının bulunduğunu iddia ettiği, yazıların da kendisine ait olmadığı, 255.000,00 euro miktarlı 16.07.2013 tanzim tarihli ve bedel kaydı “nakden" olarak tanzim edilmiş bir senedi takibe koyduğunu, davalının kendisini savcılığa şikayet ettiğini ve emniyet ifadesinde davaya konu bononun kendisine para karşılığı olmaksızın verildiğini belirterek bonoyu talil ettiğini, bu durumda ispat yükünün davalıya geçtiğini ileri sürerek davaya konu bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; senedin borç nedeniyle kendisine verildiğini, bononun düzenleme sebebini talil etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davaya konu bononun adli emanette kaybolduğu, tüm aramalara ve yazışmalara rağmen bono aslına ulaşılamadığı, dar yetkili İcra Hukuk Mahkemesinde yapılan imza incelemesine göre karar verilmesinin mümkün olmadığı, imzanın davacıya ait olduğunu ispat yükünün davalıda olduğu, mevcut delillere göre bononun bulunamaması nedeniyle davalının bu hususu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bonodan dolayı menfi tespit talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/3 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bonodan dolayı menfi tespit talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/3 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1013, Karar No: 2024/4226, Tarih: 22.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1013 E.  ,  2024/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1215 Esas-2022/2179 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kars 1. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi

SAYISI : 2018/563 Esas, 2020/152 Karar

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket yetkilisi ... ile sürekli makine alışverişinde bulunduklarını, kendisinden 15 adet çayır biçme makinesi, 5 adet süperyo çift bıçak çayır biçme makinesi ve 4 adet kırma makinesi siparişi verdiğini, karşılığında 132.670,00 TL değerinde senet verdiğini, şirket yetkilisi tarafından 5 adet zıpkalı çayır biçme makinesi ve 1 adet çift bıçak çayır biçme makinesi gönderdiğini, toplam değerinin 18.800,00 TL olduğunu, başka bir malzeme göndermediğini, 18.800,00 TL değerindeki senetlerden geri kalan senetleri iade etmediğini, bu nedenle senetlerin iptal edilmesinitalep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilin davacıyla 15 adet çayır biçme makinesi, 5 adet süperyo çift bıçak çayır biçme makinesi ve 4 adet kırma makinesi satışı konusunda anlaştığını, davacının bu satışa karşılık müvekkile senetler verdiğini, müvekkilin davacıya makinelerin bir kısmını teslim etmesine rağmen davacının ödeme günü borçlarını ödemediğini, bunun üzerine icra takipleri başlatıldığını, davacının halen müvekkiline olan borçlarını ödemediğini savunarak bu nedenle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasındaki temel ilişkinin tarım makineleri alım satımına ilişkin olduğunun sabit olduğu, davalı alacaklı tarafça davacının malın (tarım makinelerinin) teslim edilmediği ikrar edildiğinden davacının iddiasını kanıtlamak yükümlülüğünün kalmadığı, davalının bir kısım malları teslim ettiğini ancak vadesi gelen bonoların ödenmemesi nedeniyle kalan malların teslim edilmediği şeklindeki savunmasına göre dava tarihi itibariyle senetlerin hiç birinin vadesinin gelmediği, vade tarihinden önce mal teslimi yapıldığına göre malların sözleşmenin yapıldığı tarihte ve senet vadesinden önce tesliminin benimsendiği, 18.800,00 TL dışında senetlerin bedelsiz kaldığı iddiasının ispatlandığından davacının borçlu olmadığının tespitine, 18.800,00 TL lik kısım için ise dava tarihi itibariyle yapılmış bir ödeme bulunmadığı, ancak yine dava tarihi itibariyle vadesi gelmeyen bonolardan ötürü davacının ödeme yapmamakta özgür olduğu, 13.02.2018 keşide tarihli, 30.07.2018 vade tarihli 10.870,00 TL bedelli bononun ön yüzünden iptal edildiği ve 18.800,00 TL nin 10.870,00 TL sinin de ödendiğinden bu senet yönünden dava konusuz kaldığı, bakiye 7.930,00 TL yönünden ise 11.02.2019 tarihinde davalı hesabına ödeme yapılmış ise de bu ödemenin vade tarihinden sonra yapıldığı, ancak uyuşmazlık konusu olan bu kısmın da yargılama sırasında ödenmesi nedeniyle 18.800,00 TL lik kısma ilişkin davanın konusuz kaldığı, yargılama gideri yönünden ise 18.800,00 TL nin haklılık durumuna göre, 10.870,00 TL için davacı, 7.930,00 TL için ise davalının haklı bulunduğu, kabul edilen kısımla ilgili ise davalının açıkça bir kabul beyanı olmadığından yargılama giderleri aleyhine yükletilerek 124.740,00 TL yönünden davacı haklı olduğundan yargılama gideri %94 davacı, %6 davalı haklılık oranına göre haklı bulunmuş, dava tarihi itibariyle açılmış takip bulunmadığından iki tarafın da tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Mehmet Ulutaş vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Mehmet Ulutaş vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın müvekkili şirket yönünden taraf sıfatı olmaması hasebiyle usulden reddinin gerektiğini, söz konusu senetlerin müvekkili ... adına verilmiş olduğunu ve anlaşmanın müvekkili ile yapıldığını, bu hususun mahkemece göz önüne alınmadığını, müvekkilinin bu davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, davanın iyi niyetli olmadığını, müvekkilinin satışa konu makinelerine karşılık davacı tarafından bonolar (senetler) verildiğini, bir kısım makinelerin telim edilmesine rağmen vadesi gelen bonoların davacı tarafından ödenmediğini, bu nedenle icra takipleri başlatıldığını, ödeme yapılmadığından bahisle geri kalan makinelerin tesliminin müvekkilince yapılmadığını, davacının dava dilekçesinde ikrar etmiş olduğu 18.800,00 TL tutarında borç için 30.11.2018 vade tarihli 13.800,00 TL değerinde ve 20.10.2018 vade tarihli 11.500,00 TL değerindeki senetler haricindeki senetleri müvekkilinin davacıya teslim etmeye hazır olduğunu cevap dilekçesinde ve davadan önce de davacının kendisine ilettiğini, alacaklı olduğu miktarın dışındaki bonoları iade almasını zira mevcut durumdan dolayı kendisiyle ticaret yapmak istemediğini beyan ettiğini, bu senetler de tahsil edildiğinde kalan miktarın yine davacıya iade edileceğini, bahse konu bonoları talep etmesi halinde davacıya veya mahkemenin uygun göreceği şekilde teslim ve iadeye hazır olunduğu yargılama aşamasında defaatle dile getirilmesine rağmen bonoları gelip teslim alma yerine iş bu davayı açmış olduğunu, borcunu ödemeyen ve anlaşmanın bozulmasına sebebiyet veren tarafın davacı olduğunu, müvekkilin bu olayda hiç bir kusurunun bulunmadığını, iyiniyet ve dürüstlük ilkelerine aykırı açılan haksız ve mesnetsiz davanın reddini ve davacının alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesi gerektiğini savunarak mahkemece verilen kararın kaldırılması istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç