muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7750, Karar No: 2021/13441, Tarih: 30.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7750 E.  ,  2021/13441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Beyanları diğer suça sürüklenen çocukların durumunu etkileyebilecek olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında dosya içerisinde bulunan sosyal inceleme raporunda, zeka ve muhakeme düzeyinin normalin altında olduğunun, muhakeme ve zihinsel kapasitesinde yetersizliği düşündürecek bazı özelliklerin bulunabileceğinin belirtilmesi karşısında atılı suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecedeki akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Dairesinden ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre, suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ...’ın hüküm tarihinde Balıkesir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 21/06/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

3-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’in işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA,30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8197, Karar No: 2021/6019, Tarih: 25.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2020/8197 E.  ,  2021/6019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri, banka veya kredi kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f-son, 204/1, 52/2, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın mağdur ...’ten aldığı oto yedek parçaları karşılığında suça konu Türkiye İş Bankası ... Şubesi’nden verilme, 06.12.2009 tarihli, 3.000 TL bedelli, 2037988 seri numaralı, keşidecisinin elinden rızası dışında çıkmış, sahte keşideci imzalı çeki verdiği, bu suretle haksız menfaat temin edip üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve mağdur beyanları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34805, Karar No: 2015/12281, Tarih: 07.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/34805 E.  ,  2015/12281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/140809

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2013/453 (E) ve 2014/126 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Eylemin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayininin gerektiği durumlarda, sanığın sorgusu yapılıp savunması alınmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nin 191. ve 193/2. maddelerine aykırı davranılması,

2) Olayın hemen ardından kolluk görevlilerince tutulan tutanakta ve soruşturma aşamasında alınan beyanında, mağdurun, sanığın kendisine kızması nedeniyle boğazına sarıldığını ve kendisini darp ettiğini beyan etmesi, bu beyanı teyit eder nitelikteki adli rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğu ve mağdurun kovuşturma aşamasında Mahkemece alınan beyanlarının oğlu olan sanığı cezadan kurtarmaya yönelik olduğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerinde yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

3) Mağdurun beyanları ve dosyada mevcut Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 05.02.2013 tarihli sağlık kurulu raporuna göre; sanığa psikotik bozukluk tanısı konulduğu ve TCK'nin 32. maddesi kapsamında değerlendirilebileceği yönünde kanaat belirtildiği halde, sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5318, Karar No: 2011/8975, Tarih: 07.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5318 E.  ,  2011/8975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2010/645-1174 sayılı bozma kararında; “Mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışındaysa da orman içi açıklığı olduğu gerekçesiyle bu bölüme ilişkin davanın kabulüne karar verilmişse de, Orman Yönetimi tarafından çekişmeli parselin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde olduğu iddia edilen bölümleri için dava açıldığı, mahkemenin dava ile bağlı olduğu, ondan başkasına yada davadan çoğuna karar veremeyeceği, orman içi açıklığı olduğu belirlenen bölüm için açılmış bir dava bulunmadığı, Orman Yönetimince ya da Hazine tarafından bu bölümün orman içi açıklığı olduğu savıyla her zaman dava açılabileceği gözetilerek, 79 ada 2 sayılı parselin dava konusu edilen (A1) işaretli 2745,41 m2 ve (A2) işaretli 730 m2 bölümleri dışında kalan 15076,57 m2 bölümüne ilişkin davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, çekişmeli Sığacık Mahallesi 79 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 04/06/2009 tarihli fen bilirkişi raporunda (A1) ve (A2) işaretli bölümleri dışında kalan 15076,57 m2’lik bölümüne ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

... ... Köyü ... mevkii 79 ada 2 parsel sayılı 18552 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle Mayıs 1978 tarih ve 48 sıra nolu TK ve 778 yazım numaralı vergi kaydı esas alınarak, ... , ... ... ... adına 24.08.1992 tarihinde tesbiti 05.03.1984 ila 07.05.1984 tarihinde yapılan ilan sonunda itirazsız kesinleşip tapuya kayıt edilmiş, Orman Yönetimi tarafından 13.02.1985 tarihinde taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu savıyla açılan davanın, 1980 yılında yapılıp 1981 yılında kesinleşin orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakıldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.05.1986 tarih ve 1985/46-80 sayılı kararı, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 01.02.1988 gün ve 1987/5501-647 sayılı kararı ile onanıp, karar düzeltme isteminin de aynı dairenin 07.04.1988 gün ve 1988/3122-2850 sayılı kararı ile red edildikten sonra kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 07/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3203, Karar No: 2022/18247, Tarih: 01.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/3203 E.  ,  2022/18247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte belge düzenleme

...

...

Yokluğunda hüküm verilen sanık ...'a gerekçeli kararın 15.07.2015 tarihinde tebliğine ilişkin tebligatın usulsüz olduğunun incelenen tebliğ mazbatasından anlaşılması karşısında, usulsüz tebligat nedeniyle sanığın öğrenme üzerine ve süresinde temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizlerinin incelenmesinde;

1) Sanıklar hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Suça konu faturalar ve müstahsil makbuzlarından kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının kullananlardan veya bağlı bulundukları vergi dairesinden araştırılıp dosya içine konulması, yazı ve imzaların sanıklara aidiyeti hususunda incelemesi yaptırılması,

b) Adlarına müstahsil makbuzu düzenlenen (kanaat oluşturacak sayıda) kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması ile sanıklara mal satıp satmadıkları, satmışlarsa satılan malın cinsi ve miktarı, bu malın üretimine ve satışına ilişkin ellerinde belge bulunup bulunmadığı sorulup varsa buna ilişkin belgelerinin dosya içine alınması; faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının, fatura muhteviyatı ürünlerin nasıl taşındığının ve ödemelerin nasıl yapıldığının sorulması ve sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı,

2) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu ile suçun sübutu halinde ise sahte belge düzenleme suçu yönünden; Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, mahkumiyet hükmü bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2079, Karar No: 2016/14491, Tarih: 16.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/2079 E.  ,  2016/14491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...işyerinde 10.05.2007 tarihinde çalışmaya başlayıp 01.12.2007 tarihinde diğer davalı şirket olan .... tazminatsız ve bildirimsiz feshedildiğini, her iki davalı şirketin de ticaret sicil kayıtlarındaki adresi, ortakları ve yetkilileri aynı olduğundan işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının 10.05.2007-04.07.2013 tarihleri arasında müvekkil şirketlerin çeşitli şubelerinde kasiyer olarak çalıştığını, davacının en son aylık ücretinin net 708,00 TL olup ayrıca her ay ... ve yol ücreti ödendiğini, davacının sorunlu olduğunu, görevini gereği gibi yapmaması, eğitim programlarına katılmaması, müşteri şikayetleri gibi nedenlerle yıllardır kendisine uyarı ve ihtarlar verildiğini, tüm uyarı ve ihtarlara rağmen hal ve hareketlerinde bir değişiklik olmayınca 04.07.2013 tarihinde kendisinden yazılı savunma istendiği, verdiği savunma da şirketçe yeterli bulunmayarak iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra 12.11.2014 tarihli dilekçesi ile ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Hüküm altına alınan fazla mesai ücret alacaklarının kısmi olarak istenen 100,00 TL miktar dışlandığında kalan kısmında ıslah tarihine göre geriye beş yıllık süre dikkate alındığında 12.11.2009 tarihinden geriye doğru kalan miktarların zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı itirazının dikkate alınmadan ve bu konuda ek rapor alınmadan fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücretin hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9359, Karar No: 2022/18403, Tarih: 15.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9359 E.  ,  2022/18403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Kocaeli 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/111 Esas, 2020/363 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu Kocaeli İli, İzmit İlçesi, Çubuklu Bala Köyü 110 ada 160 parsel sayılı 4.217,90 m² yüzölçümlü, tarla vasıflı taşınmazın evveliyatında 13.02.1961 tarihinde yapılan tapulama çalışmaları sonucunda davacıdan önceki malikleri adına tapuya tescil edildiği, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine 07.01.1992 tarihinde "orman sınırları içindedir” şerhinin ve 03.05.1996 tarihinde “orman tahdit ve orman sınırları içinde kalmaktadır” şerhinin konulduğu, şerhten sonra 31.10.2013 tarihinde davacının satış ve birleştirme yoluyla taşınmazın tamamında malik olduğu, Kocaeli 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/421 Esas, 2020/214 Karar sayılı kararıyla Kocaeli İli, İzmit İlçesi, Çubuklu Bala Köyü 110 ada 160 parsel sayılı taşınmazın tamamının tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği, bu kararın temyiz incelemesinden geçmeksizin 09.09.2020 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 22.05.2019 tarihinde zamanaşımı süresi içinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine 07.01.1992 tarihinde "orman sınırları içindedir” şerhinin ve 03.05.1996 tarihinde “orman tahdit ve orman sınırları içinde kalmaktadır” şerhinin konulduğu, davacı ...’ın 31.10.2013 tarihinde satın aldığı taşınmazı orman olduğunu gösteren şerh ile edindiği anlaşılmaktadır. Buna göre Devlet tapu sicil kaydındaki şerhin tesisini sağlayarak kaydın bu hali ile değerlendirilmesi gerektiği hususunu aleniyete intikal ettirmiştir. 4721 sayılı TMK'nın 1020. maddesinin "Tapu sicili herkese açıktır. İlgisini inanılır kılan herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfanın ve belgelerin tapu memuru önünde kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini isteyebilir. Kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez." hükmü nazara alındığında tapunun beyanlar hanesine şerh işlendikten sonra bu şerhi tapuda görmesine rağmen taşınmazı devir alan davacının iyi niyetli olduğundan ve TMK'nın 2. maddesi uyarınca dürüst davrandığından söz edilemez. Hal böyle olunca, davacının tapusunun iptali sebebiyle bir zararının oluştuğu kabul edilse bile, bu zararın tapu sicil kayıtlarının doğru tutulmamasından kaynaklandığının söylenemeyeceği gibi, zarar ile tapu işlemleri arasında nedensellik bağının varlığından da bahsetmek mümkün olmayacağından, davacı ...’ın 07.01.1992 tarihinden sonra, orman şerhini görerek taşınmazı 31.10.2013 tarihinde satın alması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Kocaeli 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/111 Esas, 2020/363 Karar sayılı hükmünün HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 15.12.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü yönünde verilen kararın, davacının tapu kaydındaki “orman tahdit ve sınırları içerisindedir.” şerhini görerek satın aldığından bahisle kötü niyetli sayılarak davanın reddi gerektiği yönündeki bozma kararına açıklayacağımız nedenlerle katılmamaktayız.

TMK’nın 1007 nci maddesinde tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devletin sorumlu olacağı hükme bağlanmıştır. Bu sorumluluğun nitelik itibarıyla kusursuz sorumluluk olduğu hususu gerek öğretide gerekse Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Sicillerin doğru tutulmasını üstlenen ve taahhüt eden Devlet, gerçeğe aykırı ve dayanaksız olarak tutulmuş olan kayıtlar nedeniyle doğan zararları da ödemekle yükümlüdür. Tapu işlemleri, kadastro tespiti işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğundan, tapu kütüğünün oluşumu aşamalarında kadastro işlemleri ile tapu işlemlerinin bir bütün oluşturduğu kuşkusuzdur.