muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1864, Karar No: 2024/214, Tarih: 17.01.2024

Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince; ...'un 139 ada 1 parsele ilişkin talebi yönünden yapılan incelemede; davalı-davacı tarafça bu yerin 60 yıldan fazladır öncesinde babasının ardından kendi kullanımında olduğunu iddia etmekte ise de, dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından bu yerin 1960 yılları başında babası tarafından karşı davalının babasına satıldığı, o tarihten itibaren 20 yıldan fazla süre ile karşı davalı ve öncesinde babası tarafından kullanıldığı, karşı davacının kendi beyanı ile de sabit olduğu üzere 1960 yılından beridir taşınmazın bulunduğu köyde yaşamadığı sabit olmakla 20 yıllık aralıksız kazandırıcı zamanaşımı iddiasını ispat edemediği ve ilk derece mahkemesinde açtığı davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği, diğer yandan davacı ... tarafından ... adına tespit gören 139 ada 2 parselin kendisi ve kardeşi adına tescili istemi ile açılan dava mahkemece kabul edildiği ancak dosya arasında bulunan ve dava konusu edilen 139 ada 1 ve 2 nolu parsellere ait tutanakların aynı gün yani 14.11.2005 tarihinde imza edildiği, ... adına tespit gören 139 ada 2 parsel ... taşınmazda ...'in muhtar olarak bulunduğu ve bu yerin davalısı ... adına tespitine imzası ile muvafakat etmiş olduğu, bunu sehven yapmadığı zira ...'in kendi adına tespit edilen 1 nolu parsele ait kadastro tutanağını muhtar sıfatı ile başkasının imza ettiği anlaşılmakla, ...'in bu yerin davalı ... adına tespitine muvafakat ettiği kanaatine varılmış, davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi yerinde olmadığından davacı ...'in davasının reddi gerekmiş, istinaf talebinde bulunan ...'ın bu yöne ilişkin istinaf isteminin kabulü ile 6100 ... HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince Mutki Kadastro Mahkemesinin 08/10/2020 tarih ve 2015/6 Esas, 2020/11 Karar ... kararının kaldırılmasına, ...'un açtığı davanın reddine, dava konusu 139 ada 1 nolu parselin kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline, ...'ın açtığı davanın reddine, dava konusu 139 ada 2 nolu parselin kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Karara karşı davalı-davacı ... vekili ve davacı-davalı asıl ... temyiz itirazında bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı ... vekili ve davacı-davalı asıl ...'in temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, kararın İlk Derece Mahkemesine bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/229, Karar No: 2007/2370, Tarih: 27.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/229 E.  ,  2007/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 107 ada 25 ve 109 ada 29 parsel sayılı sırasıyla 166.61 m2 ve 878.72 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, orman niteliği ile belgesizden Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların kendisine ait tarla olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parsellerin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.Y.U.Y.m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi; bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (492 Sayılı Harçlar Yasası m. 34); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Yasası ile Tebligat Tüzüğünün gözönünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.Y.U.Y. m.414, 163 açısında bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E. 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20.H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz ... olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz ... olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Kadastro mahkemelerinde belirtilen genel hükümler, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 29’ncı maddesi kıyas yoluyla, aynı yasanın 36’ncı maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır.

-2-

2007/229-2370

Yukarıda açıklanan yasa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin yasal sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 27/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1043, Karar No: 2013/5696, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1043 E.  ,  2013/5696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 02/02/2004-30/11/2006 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmasının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istem hükümde yazıldığı şekilde kısmen kabul edilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, ifadeleri hükme dayanak alınan tanıklar kısmen davacıyla birlikte çalışan ve kayıtlara geçmiş kişiler olmalarına rağmen bu kişiler davacının yakın akrabalarıdır, ayrıca davalı işverene ait işyerleri bina inşaatı olup tanıklarında davacının duvar örme işinde çalıştığını beyan ettikleri göz önüne alındığında davalının ... İlçesinde yılın yarısında inşaat yapılamayacağı yönündeki iddiasının araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; ihtilaf konusu dönemin tamamını kapsayan dönem bordrolarını getirtmek, işyerlerinin Yasa kapsamına alınma tarihi ile tespiti istenen dönem içerisinde Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarınca yapılan bir denetim olup olmadığını sormak, öncelikle dava konusu dönemi kapsar biçimde resen seçilecek bordro tanıklarını dinlemek, gerek görüldüğü takdirde Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak, davacının fiili çalışma süresi ile yapılan işin mevsimlik olup olmadığı, inşaatta duvar örme işinin her mevsim yapılabilir olup olmadığını tespit etmek, ... İlçesinde yılın belli bölümlerinde inşaat yasağının bulunup bulunmadığına araştırmak ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda ... şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda ... şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 26/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4288, Karar No: 2013/16476, Tarih: 13.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4288 E.  ,  2013/16476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden; davalı tarafından ise tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davacının bağımsız konut temin etmediği, ailesinin eşine müdahalesine engel olmadığı, eşine fiziksel şiddet uyguladığı, davalıya atfı kabil bir kusurun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirızlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.06.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2013/14924, Karar No: 2013/15288, Tarih: 30.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/14924 E.  ,  2013/15288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın taraflar arasındaki 14/04/2010 tarihli 48 ay süreli kopya başı ödemeli fotokopi makinesi servis sözleşmesine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 30/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17805, Karar No: 2012/31333, Tarih: 25.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/17805 E.  ,  2012/31333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ...'ın 05/08/2007 tarihinde hazırlıkta alınan ifadesinde, olay günü ... ve ...'un kendisi ile alay ettiklerini, ...'in arkasına dolanarak kaçmasını engellediğini ve ...'un ise suratına yumrukla vurarak kaçıp gittiklerini bildirmesine rağmen Cumhuriyet savcılığında 21/09/2007 tarihinde alınan beyanında ...'i daha önceden tanıdığını, ... ve ...'i tanımadığını, olay günü gece vakti katıldığı düğünden dönerken ... ve ...'in önüne çıkarak kendisi ile dalga geçtiklerini, "gidin başımdan" diyerek her ikisine küfür ettiğini, bunun üzerine sanık ...'in kendisine yumrukla vurduğunu ve çene kemiğini kırdığını ileri sürmesine, dosyada bulunan 05/08/2007 tarihli ihbar tutanağında ise katılan ...'ın polis merkezine giderek eline almış olduğu azı dişini gösterip “bu dişimi ... isimli bayanın erkek kardeşi kırdı ondan şikayetçiyim” dediğinin yazılı bulunmasına, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, suçu tamamen red ve inkar etmiş olmasına göre katılan ...'ın sanık ... ve ...'u daha önceden tanımadığı, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında yüzleştirilmedikleri dikkate alınıp yüzleştirilmeleri sağlanarak katılanın beyanları arasındaki çelişki de giderilip katılana kimin vurduğu kesin olarak tesbit edildikten sonra gerekirse ... hakkında ek iddianame ile kamu davası açtırılıp toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik incileme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13246, Karar No: 2016/12175, Tarih: 06.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/13246 E.  ,  2016/12175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı Kurumca tahakkuk ettirilen sosyal güvenlik destek primi borcunun iptali ve yaşlılık aylığından yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün, kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin....21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat

üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davada feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 06.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20724, Karar No: 2021/13208, Tarih: 21.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20724 E.  ,  2021/13208 K.**

**"İçtihat Metni"**

7258 sayılı Futbol ve Diğer Spor Müsabakalarında Bahis ve Şans Oyunları Düzenlenmesi Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine, sanıklar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürülükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince her bir sanık için ayrı ayrı 3.400,00 Türk lirası maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklara verilmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 15/09/2020 tarihli ve 2019/340 esas, 2020/113 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.04.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2021 tarihli ve KYB. 2021-65735 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle verilen Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 24/02/2015 tarihli ve 2013/2925 esas, 2015/7462 karar sayılı ilamında ''Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/10/1978-2/324-350 sayılı Kararında belirtilen "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini esas almış ve taraflara yükletilecek avukatlık parasının her dava için ayrı ayrı tayinini öngörmüş olması karşısında; ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdiri mümkün bulunmadığı" hususu nazara alınarak kendilerini aynı vekille temsil ettiren ve beraetlerine karar verilen sanıklar İbrahim Karataş ve Mehmet Geyik yararına tek vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi'' şeklinde belirtildiği üzere, kendilerini aynı vekille temsil ettiren ve beraatlerine karar verilen sanıklar yararına tek vekalet ücreti tayini gerekirken ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309-310.maddelerinde düzenlenen “Kanun Yararına Bozma” olağanüstü kanun yollarındandır.

Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Bu olağanüstü kanun yolunun amacı, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir.

Eylemin subutuna yönelik delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konular ile şahsi hakka ilişkin konularda Kanun Yararına Bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Ceza Genel Kurulu gerekse daire kararlarıyla kabul edilmiştir.

Bu olağanüstü kanun yolunun amacı, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir.

Eylemin subutuna yönelik delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konular ile şahsi hakka ilişkin konularda Kanun Yararına Bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Ceza Genel Kurulu gerekse daire kararlarıyla kabul edilmiştir.

Bu itibarla şahsi hak niteliğindeki vekalet ücretine yönelik Kanun Yararına bozma talebi yerinde görülmediğinden REDDİNE, 21.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13155, Karar No: 2021/2979, Tarih: 18.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/13155 E.  ,  2021/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

İncelenmesi gerekli görülen davalı ... Sigorta A.Ş. tarafından düzenlenen ... plakalı aracın sigorta poliçesinin (zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası, ferdi kaza sigortası) onaylı örneğinin ve 13.10.2005 tarihli kazaya ilişkin hasar dosyasının ilgili yerden getirtilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.