muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1793, Karar No: 2020/4505, Tarih: 27.10.2020

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığı için davalı şirketlerin ortağı olmadığının tespiti ile bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler ile 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31.12.2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 06.12.2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29.06.1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13.01.2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma nedenine göre duruşma vekalet ücreti tayinine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 27.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20004, Karar No: 2018/6094, Tarih: 22.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/20004 E.  ,  2018/6094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE İSTEMLİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 01.09.2015 tarihi itibariyle davalı ... Lisesi’nde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışmakta olup Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni olduğunu ve aylık brüt maaşının 5.868,98 TL olduğunu, müvekkilinin iş sözleşmesinin 22/04/2016 tarihinde sözlü olarak feshedildiğini, usule ve yasalara aykırı olarak fesih yapıldığını, fesih bildiriminin yazılı olarak yapılması ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtilmesi gerektiğini iddia ederek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; işe iade şartları oluşmadığından davanın usulden reddi gerektiğini,4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışması gerektiğini, davacının iş sözleşmesinin 1 yıl süreliğine yapılmış olup söz konusu sözleşme belirsiz süreli iş sözleşmesinin özelliklerini taşımadığını, yalnızca 1 yıllık sözleşmesinin yenilenmeyeceği yönünden kendisine hatırlatma mahiyetinde beyanda bulunulan bir kişi olduğu gerekçesiyle davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanarak işe iade davası açmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, “... dosyası celp edilip incelenmiştir. İş yeri özlük dosyası celp edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin belirsiz süreli olduğu, davalı nezdinde 30'dan fazla çalışan olduğu, davacının işveren temsilcisi olmadığı, hizmet süresinin 6 aydan fazla olduğu, davanın 1 aylık hak düşürücü sürede açıldığı sabit bulunduğundan davacının iş güvenliği hükümleri kapsamında olduğu kabul edilmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, “... dosyası celp edilip incelenmiştir. İş yeri özlük dosyası celp edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin belirsiz süreli olduğu, davalı nezdinde 30'dan fazla çalışan olduğu, davacının işveren temsilcisi olmadığı, hizmet süresinin 6 aydan fazla olduğu, davanın 1 aylık hak düşürücü sürede açıldığı sabit bulunduğundan davacının iş güvenliği hükümleri kapsamında olduğu kabul edilmiştir.

Davalı, davacı öğretmene okulda çalışan bir başka öğretmenin hazırladığı bir çalışmayı internet ortamında herkesin düzenlemesine açık olarak paylaştığını, bunun da bir öğretmen tarafından kendilerine bildirildiğini, bu sebeple okula zarar vermek kastıyla kötü niyetli olarak bu işi yaptığını, meslek etiğiyle bağdaşmayan davranışlarda bulunması ve davalı okulun güvenliğini kötüye kullanması nedeniyle feshedildiğini, gelecek gün kendisiyle çalışılmayacağının bildirildiğini, dava tarihi itibariyle çalışmaya devam ettiğini, bu şekilde dava açmasının hukuka uygun olmadığını, davanın usulden reddinin gerektiğini iddia etmektedir. Tanık beyanları değerlendirildiğinde korkak ve canavar adlı romanın bilgisayar ortamında biçimlendirilmesi şeklinde bir programın davacının sosyal medyada paylaştığı sabittir.

Davacı öğretmendir. Ders materyalleri, malzemeleri, kitaplar, romanlar, hikayeler öğretmenler tarafından sosyal ortamda paylaşılabilir. Bunun herhangi bir sakıncası yoktur. Esasen bir sakıncası olduğunu gizliliği olduğundan bunun usulünce öğretmenlere bildirilmesi gerekir. Dava konusu olayda fesih yapıldığı iddia edilen fiilin ağırlığı düşünüldüğünde oldukça ağırdır. Paylaşıldığı iddia edilen program davalı okul için ticari, entellektüel, belirleyici bir program değildir. Şu haliyle davalının belki sosyal ortamda paylaşmaması için uyarılması yeterlidir. Fesih ağır bir sonuçtur. Bu sebeplerle davanın kabulüne karar vermek gerekmiştir. " şeklinde gerekçe oluşturulmuştur.

D) İstinaf Başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi karar gerekçesinde belirtilen nedenlerle, davacının internet ortamında “Korkak ve Canavar” isimli bir belgeyi paylaşmasının haklı fesih nedeni olarak değerlendirilemeyeceği, kaldı ki; söz konusu belgenin gizliliği yönünde daha önce davacıya herhangi bir bildirimde bulunulmadığı, dosya kapsamı, ilk derece mahkemesi kararının dayandığı deliller, delillerin takdiri, karar gerekçesine göre istinaf başvuru nedenleriyle sınırlı olmak ve kamu düzeni kapsamında yapılan inceleme sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz Başvurusu :

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

G) Gerekçe:

F) Temyiz Başvurusu :

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

G) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanununun 18/1 fıkrasında, "Otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır." denilmiştir.

Dairemizin 2014 yılından sonraki uygulamalarında; 5580 sayılı Yasa kapsamındaki eğitim personeli için en az bir takvim yılı için yazılı sözleşme imzalanmaktadır. Eğitim yılı devam ettiğinde eğitim personeli ile yasadan kaynaklanan yeni bir asgari süreli sözleşme imzalanmaktadır. Eğitim ve öğretim devam ederken, takvim yılı içinde ayrılan öğretmen yerine kalan süre için belirli süreli iş sözleşme yapılması olanağı vardır. Bu bir objektif neden kabul edilebilir. Ancak eğitim ve öğretim başına asgari süreli sözleşme yapıldıktan sonra eğitim ve öğretim devam ettiği için belirli süreli iş sözleşmesi yapılması için esaslı ve yenilenmesi içinde objektif neden olmadığı sürece eğitim personeli ile yapılan sözleşmenin asgari süreli olarak kabul edilmekte ve 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında çalışanların iş güvencesi hükümlerinden yararlanabileceği kabul edilmekteydi.

Ancak; 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında çalışanların iş güvencesi hükümlerinden yararlanıp yararlanamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 23.02.2018 tarih, 2017/1 Esas - 2018/2 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararında "5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında çalışanların iş sözleşmelerinin üst üste yenilense dahi yasadan kaynaklandığı ve belirli süreli iş sözleşmesi olması özelliğini koruduğu, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışanların iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaklarına" karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerini ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı“ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında çalışanların iş sözleşmelerinin üst üste yenilense dahi yasadan kaynaklandığı ve belirli süreli iş sözleşmesi olması özelliğini koruduğu, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışanların iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaklarına" ilişkin Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 23.02.2018 tarih, 2017/1 Esas - 2018/2 sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı özel öğretim kurumunda Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni olarak 5580 sayılı Yasa kapsamında çalışan davacının, davalı yanında, takip eden belirli süreli iş sözleşmeleri ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Şu halde, işe iade davası açılabilmesi yönünden iş sözleşmesinin kanun gereği belirli süreli olması sebebiyle 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesindeki yasal şartların oluşmadığı anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi ve İlk Derece Mahkemesi kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 35,90 TL. karar-ilam harcından, 29,20 TL. peşin harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL. karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 237,50 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 22.03.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15667, Karar No: 2014/7020, Tarih: 10.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15667 E.  ,  2014/7020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1061, Karar No: 2018/7483, Tarih: 06.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/1061 E.  ,  2018/7483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemece 29.05.2014 tarihli celsede 20.05.2015 gününde keşif yapılmasına ve bahsi geçen keşif ara kararında belirtilen masrafların yatırılması bakımından davacılara ihtaratlı tebligat çıkartılmasına karar verilmiş olup, keşif ara kararında belirtilen masrafları gösterir ihtaratlı tebligatların davacılara tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosya arasında bulunmamaktadır. Bu nedenle keşif ara kararını içeren meşruhatlı tebliğ belgelerinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemişse bunun da tespit edilerek, bu hususta mahkeme hakimince düzenlenen tutanağın dosya arasına konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6864, Karar No: 2009/8575, Tarih: 30.09.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6864 E.  ,  2009/8575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itirazın incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati hacze itiraz eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

İhtiyati haciz isteyen vekili çeklere istinaden ihtiyati haciz isteminde bulunmuş, talep uygun görülerek çekin keşidecisi, cirantası ve avalisti hakkında ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, 4 adet çekin keşidecisi olan müvekkilinin yerleşim yeri ile muhatap bankanın Konya’da bulunduğunu, haklarında ihtiyati haciz kararı verilen ciranta ve avalistin yerleşim yerinin de Ümraniye olup, İstanbul Ticaret mahkemesi yetki sınırlarının dışında kaldığını belirterek ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, çekin aranıp ödenmesi gereken borçlardan olduğu, bu nedenle B.K.’nun 73. maddesi uyarınca çekten dolayı alacaklının kendi yerleşim yerinde ihtiyati haciz talebinde bulunabileceği, ayrıca genel faktoring sözleşmesi çerçevesinde 6 şirket hakkında ihtiyati haciz talebinde bulunulduğu, HUMK.’nun 9/2. hükmü uyarınca davalılardan biri için yetkili olan mahkemenin diğerleri için de yetkili olduğu belirtilerek itirazın reddine karar verilmiş, hüküm ihtiyati hacze itiraz eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hamilin, çek borçlusunu takip ve senedi ibraz zorunluluğu bulunması nedeniyle, çeklerde hamilinin yerleşim yeri mahkemesi yetkili olmayıp, BK’nın 73,I hükmü bu durumda uygulanmaz. İhtiyati hacze itiraz edenin keşide ettiği çeklerde keşidecinin, lehtarın ve avalistin yerleşim yeri İstanbul Ticaret Mahkemesinin yetki sınırları dışında olup, muhatap banka ve keşide yeri de Konya’dır. Söz konusu çeklerdeki cirantanın, keşidecinin düzenlemediği keşide yeri İstanbul olan başka çeklerde de ciranta olması HUMK’un 9,II hükmü uyarınca muteriz için de İstanbul Mahkemelerinin yetkili sayılmasını gerektirmez. Ayrıca çeki keşide edenin tarafı olmadığı bir genel faktoring sözleşmesi nedeniyle İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunun kabulüne olanak yoktur. Mahkemece bu yönler gözetilerek yetki itirazının kabulüyle ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle ihtiyati hacze itiraz eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 30.9.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23953, Karar No: 2013/19002, Tarih: 12.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/23953 E.  ,  2013/19002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İş Müfettişi Raporunun İptali ve Tespit

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... davalı Bakanlık vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davalı ... vekili temyiz yoluna başvurduktan sonra vekaletnamesindeki yetkisine dayanak temyiz isteminden vazgeçmiş olduğundan temyiz talebinin feragattan reddine karar verilmelidir.

2-Davacı Sendika, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının İş Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 28/12/2011 tarih ve H.K. 95 numaralı "... (İdari ve Mali İşler Daire Başkanlığı İMİD) ile Karahasan Temizlik ... Karahasan firması arasındaki "49 işçi ile görülecek olan "Ordu Üniversitesi ve Bağlı Birimleri, Bina ve Çevre Temizlik Hizmeti sözleşmesinin" muvazaalı işlem olmadığı yönündeki İş müfettiş raporunun iptal edilerek, muvazaalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5763 sayılı Kanun’un 1.maddesi ile değişik 3/2.maddesidir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 3/2.maddesinde “Bu Kanunun 2'nci maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt

işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” düzenlemesi bulunmaktadır.

Yasanın açık hükmü karşısında Mahkemenin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5763 sayılı Kanunun 1.maddesi ile değişik 3/2.maddesi çerçevesinde düzenlenen İş Müfettiş raporuna karşı yapılan itiraz üzerine verdiği kararın kesin olduğu anlaşıldığından davacının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Mahkemenin itiraz üzerine verdiği karar 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5763 sayılı Kanunun 1.maddesi ile değişik 3/2.maddesi uyarınca kesin olduğundan davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, davalı Bakanlığın temyiz talebinin feragattan reddine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11602, Karar No: 2015/15350, Tarih: 27.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/11602 E.  ,  2015/15350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL ikramiye ve 5.000,00 TL ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davanın niteliği ve belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.