muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7972, Karar No: 2024/3224, Tarih: 07.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7972 E.  ,  2024/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/153 E., 2021/453 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyiz edilmediği anlaşılmakla, anılan hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi

gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/413 Esas, 2016/400 Karar sayılı sayılı kararlarının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 07.01.2021 tarihli ve 2020/15524 Esas, 2021/500 Karar sayılı ilâmı ile özetle; müştekilerin kamu görevlisi olup olmadığı denetime olanak verecek biçimde araştırılarak sonucuna göre suç vasfının tayini ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/3-c maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile hükümler kurulması, 5237 sayılı Kanun'un 51/8. maddesi gereği ihtaratın yapıldığı paragrafta uygulama maddesinin gösterilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2021/153 Esas, 2021/453 Karar sayılı kararları ile;

a) Suça sürüklenen çocuk hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265/1, 265/3, 265/4, 43/2, 43/1, 31/3, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca 6.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye,

b) Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-c, 87/3, 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay süreyle denetime tabi tutulmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuğun beraatine aksi halde lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuğun beraatine aksi halde lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suç tarihinden bir gün öncesinde inceleme dışı sanık ...'in bir başka olayda bacağından bıçaklanmış halde Celal Bayar Tıp Fakültesine gelerek giriş yaptığı ancak hakkında yakalama emri bulunduğu için kendisini Hakan Balta olarak tanıtarak yatışının yapıldığı, hastanede muayene ve tedavi olduğu, olayın olduğu gün ise hastaneye kendisini ziyarete gelen suça sürüklenen çocuk ... ve kimliği tespit edilemeyen üçüncü bir kişi ile birlikte hastaneden kaçmaya çalıştıkları sırada bunu fark eden özel güvenlik görevlisi müşteki ...'in duruma müdahale ettiği, suça sürüklenen Fırat'ın müşteki ...'e bıçak çekerek "sen karışma seni öldürürüm" şeklinde bağırmaya başladığı, bunun üzerine müşteki ...'in telsiz ile yardım istediği, olay yerine özel güvenlik görevlileri diğer müştekiler ve katılanın geldiği, suça sürüklenen çocuk ...'ın bıçakla, sanık ...'in taşla tehdit eylemlerine devam ettikleri ve kaçmalarına engel olmaya çalışan özel güvenlik görevlisi müştekilere ve katılana fiziki olarak direndikleri, suça sürüklenen çocuk ...'ın kafa atarak müşteki ...'in burun kemiğini kırdığı, böylece

suça sürüklenen çocuk ...'ın görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçlarını işlediği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, katılan ve müştekilerden suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız söz veya eylem bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanma şartlarının bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2021/153 Esas, 2021/453 Karar sayılı kararlarında suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11192, Karar No: 2018/1360, Tarih: 12.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11192 E.  ,  2018/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12016, Karar No: 2020/1844, Tarih: 11.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/12016 E.  ,  2020/1844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.660,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...’in temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Sanığın eylemi gece vakti işlediği halde, hakkında TCK’nın 116/4. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

C-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 60,00 TL para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32176, Karar No: 2016/19093, Tarih: 01.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/32176 E.  ,  2016/19093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 14. İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) ise temyiz yoluna başvurma harcı ile temyiz karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Temyiz yoluna başvurma harcı Harçlar Kanununda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından temyiz esnasında peşin olarak yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise maktu temyiz karar harcı ve nispi temyiz karar harcı olmak üzere ikiye ayrılmaktadır;

1- Maktu karar ve ilam harcına tabi davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi karar ve ilam harcına tabi davaların reddine ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde kararı temyiz edenden/edenlerden maktu temyiz karar harcı alınmalıdır. Maktu temyiz karar harcının tamamı temyiz esnasında temyiz edenden peşin olarak alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde;

a) Kararı yalnız davalı temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan nispi temyiz karar harcı alınmalıdır,

b) Kararı taraflar temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan yukarıda belirtildiği gibi nispi temyiz karar harcı, kararı temyiz eden davacıdan ise maktu temyiz karar harcı alınmalıdır,

Nispi temyiz karar harcı, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri olup bu miktar (mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri) temyiz esnasında temyiz edenden peşin olarak alınır.

Dosya içeriğinden davalı vekilinin kararı temyizi için nispi temyiz harcı alındığını gösteren harç makbuzunun dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Mahkemece nispi temyiz harçlarının alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise 6100 sayılı geçici 3. maddesi'nin yollaması ile 1086 sayılı HUMK. 432-426/D (HMK 344-346) maddesi hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17004, Karar No: 2013/6305, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17004 E.  ,  2013/6305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı firmadan kuaför malzemesi satın almak istendiğinde, şirket tarafından kendisine muhatap olarak şirket çalışanı dava dışı ...'in gösterildiğini ve sipariş ve anlaşmaların ... ile yapılacağının söylendiğini, müvekkilinin davalı temsilcisi ve çalışanı ...'e toplam 24.693,69 TL tutarında mal sipariş verdiğini ve karşılığında şirket adına keşide edilmiş toplam 24.000,00 TL tutarında 4 adet çek verdiğini, bu çeklerden 22/11/2005 tarihli çek bedelinin karşılığı olan malların teslim edilmesi üzerine davalıya ödendiğini, ancak faturasının müvekkili ile hiçbir ticari ilişkisi bulunmayan başka bir şirket tarafından ve hatta malın cinsi de farklı gösterilmek suretiyle düzenlendiğini, diğer 3 adet çek karşılığı mal teslim edilmediği gibi bu çeklere dayanarak müvekkili aleyhine icra takibi başlatıldığını belirterek müvekkilinin davalıya 19.637,70 TL borçlu olmadığının tespitine ve %40 oranında tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 03/04/2007 tarihli dilekçesiyle, yargılama devam ederken iki farklı tarihte cebri icra yolu ile 25.820,00 TL'nin tahsil edilmesi nedeniyle davaya istirdat davası olarak devam ettiklerini belirterek 25.820,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; dava dışı ...'in müvekkili şirketin adını kullanarak ticaret yapmaya çalıştığını ve müvekkilini zarara uğrattığını, dava konusu ticari ilişkinin davacı ile ... arasında gerçekleştiğini, müvekkilinin bilgisi dışında takibe konu çeklerin nama düzenlenmiş olduğunu, bu çeklerin ... tarafından aralarındaki ticari münasebet nedeniyle müvekkiline verilmiş olduğunu, dava dışı ...'in başka şahıslar karşısında da müvekkilinin ticari unvanını kullandığını ve bu kişi hakkında savcılığa şikayetlerinin mevcut olduğunu belirterek davanın reddine ve %40 oranında tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; dava konusu 3 adet çekin davalı nam ve hesabına hareket eden ... aracılığıyla yapılan anlaşma kapsamında kozmetik malzemesi alımına karşılık davalı şirket namına düzenlenmiş olduğu, iş bu çekler karşılığı teslim edilmesi gereken kozmetik malzemelerinin davacıya teslim edilmediği, böylece davacı yanca verilen 3 adet çekin bedelsiz kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takip konusu çekler nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine, bedelsiz kalmış olmasına rağmen cebri icra yolu ile tahsil edilen 3 adet çek bedelinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dava konusu çeklerde lehdar durumunda olan davalının davacı ile aralarında ticari ilişki bulunmadığını beyan etmiş ve bu nedenle çeklerin bedelsiz olduğunun anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.