muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8302, Karar No: 2018/13784, Tarih: 26.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8302 E.  ,  2018/13784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 20.10.2009 - 06.11.2013 tarihleri arasında davalı işveren şirkette ön saha satış elemanı (pompacı) olarak çalıştığını, son net ücretinin 1.000,00 TL olduğunu ve 200,00 TL yemek ve 100 TL çocuk yardımı yapıldığını, çalıştığı süre boyunca 24 saat kesintisiz çalışıp izleyen 24 saat dinlenme usulü ile 10 günde bir de 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştırıldığını, görevinin haricinde başkaca işler yaptırıldığını, hafta tatili kullandırılmadığını ulusal bayram ve genel tatil günlerinin tamamında çalıştırıldığını, hiç yıllık izin de kullanamadığını koşulların iş kanununa göre düzenlenmesini ve alacaklarının ödenmesini taleplerinin ise işverence vaatlerde bulunulmasına rağmen yerine getirilmediğini, 04.11.2013 tarihinde çalışması sırasında şirket temsilcisi ... tarafından kötü muameleye maruz kalarak şahsına eşine ve annesine karşı hakaretlerde bulunulduğunu, ... 6. Noterliğinin 06.11.2013 tarih ve 14133 yevmiye numaralı ihtarname ile iş sözleşmelerini fesih ettiklerini ve alacaklarını istemelerine karşın davalı şirketçe haklarının ödenmediği iddia ederek , fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, resmi ve dini bayram ücreti, hafta tatili ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili ;davacının mazeretsiz 05-06-07.11.2013 tarihlerinde işyerine gelmemesi üzerine hakkında tutanak tutularak iyi niyet ve ahlak kurallarına aykırılıktan iş akdine son verildiğini ve durumunun ... Çalışma ve İş Kurumu Müdürlüğüne bildirildiğini davacının devamsızlık nedeni ile işveren tarafından çıkarıldığını, davacının hesabının (kasasının) son dönemlerde açık vermeye başladığını, işveren yetkililerince tespit edildiğini, taraflar arasında niza konusu olduğunu, davalı müvekkilin bir daha olmaması koşuluyla olayı kapattığını, işveren vekilinin davacıyı 4 gün Kıbrıs’a tatil için gönderdiğini, bu sırada davacı yerine Ali Karakut isimli şahsın çalıştığını, bu sebeple davacının tatil dönüşü Ali Karakut ile tartıştığını, bu sebeple davalı işveren yetkililerinin davacı ile konuştuğunu ve nedenini sorduklarını, davacının bunun üzerine anahtarları bırakarak işyerini terk ettiğini ve eylemlerine bakıldığında aslında fiilen iş akdini fesih ettiğini savunarak iddiaları kabul etmediklerini ve davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece ,toplanan deliler ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece ,toplanan deliler ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin normal çalışma süresi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63 üncü maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükme göre, genel bakımdan çalışma süresi haftada en çok kırk beş saattir. Fazla çalışmalar ve fazla sürelerle çalışmalar İş Kanunu'nun 41- 43 üncü maddeleri ile İş Kanununa İlişkin Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliğinde düzenlenmiş olup, fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırk beş saati aşan çalışmalardır. Ancak tarafların anlaşması ile haftalık normal çalışma süresinin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine, günde on bir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yine aynı maddede “Aksi kararlaştırılmamışsa bu süre, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanır. Tarafların anlaşması ile haftalık normal çalışma süresi, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine, günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabilir. Bu halde, iki aylık süre içinde işçinin haftalık ortalama çalışma süresi, normal haftalık çalışma süresini aşamaz. Denkleştirme süresi toplu iş sözleşmeleri ile dört aya kadar artırılabilir” düzenlemeleri yer almaktadır.

Günlük çalışma süresinin 11 saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağını ve zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

İş Kanununa İlişkin Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliğinin 9 uncu maddesinde ise, “Fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma yaptırmak için işçinin yazılı onayının alınması gerekir. Zorunlu nedenlerle veya olağanüstü durumlarda yapılan fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma için bu onay aranmaz.

Fazla çalışma ihtiyacı olan işverence bu onay her yıl başında işçilerden yazılı olarak alınır ve işçi özlük dosyasında saklanır.” şeklindeki düzenlemeye yer verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 68 inci maddesinde ise “Ara Dinlenmesi” düzenlenmiştir. Ara dinlenmesi, günlük iş süresi içinde işin gereğine ve o yerin geleneklerine göre düzenlenmek suretiyle günlük çalışma süresinin ortalama bir zamanında verilen dinlenme süresidir. Ara dinlenmesi işçinin çalışma yükümlülüğünün bulunmadığı, bu süreyi nerede ve nasıl geçireceğine serbestçe karar verebileceği bir zaman dilimidir. Bu süre içinde işçi yeme, içme ve zorunlu ihtiyaçlarını giderir. Anılan madde;

4857 sayılı İş Kanunu'nun 68 inci maddesinde ise “Ara Dinlenmesi” düzenlenmiştir. Ara dinlenmesi, günlük iş süresi içinde işin gereğine ve o yerin geleneklerine göre düzenlenmek suretiyle günlük çalışma süresinin ortalama bir zamanında verilen dinlenme süresidir. Ara dinlenmesi işçinin çalışma yükümlülüğünün bulunmadığı, bu süreyi nerede ve nasıl geçireceğine serbestçe karar verebileceği bir zaman dilimidir. Bu süre içinde işçi yeme, içme ve zorunlu ihtiyaçlarını giderir. Anılan madde;

“Günlük çalışma süresinin ortalama bir zamanında o yerin gelenekleri ve işin gereğine göre ayarlanmak suretiyle işçilere;

a) Dört saat veya daha kısa süreli işlerde on beş dakika,

b) Dört saatten fazla ve yedi buçuk saate kadar (yedi buçuk saat dahil) süreli işlerde yarım saat,

c) Yedi buçuk saatten fazla süreli işlerde bir saat,

Ara dinlenmesi verilir.

Bu dinlenme süreleri en az olup aralıksız verilir.

Ancak bu süreler, iklim, mevsim, o yerdeki gelenekler ve işin niteliği göz önünde tutularak sözleşmeler ile aralı olarak kullandırılabilir.

Dinlenmeler bir işyerinde işçilere aynı veya değişik saatlerde kullandırılabilir.

Ara dinlenmeleri çalışma süresinden sayılmaz.” hükmünü içermektedir.

Madde metninden de anlaşılacağı üzere ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir.

Buna göre, dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve fakat yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat; günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saattir.

Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenme süresinin günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.

İşçi kural olarak ara dinlenme süresini serbestçe kullanır, diğer bir deyişle bu süreyi işyeri dışında veya işyerinde geçirebilir. Bununla beraber, işin veya işyerinin özelliği işçilerin ara dinlenmesi sırasında işyerinin dışına çıkmasını sakıncalı kılıyorsa ya da bazı güçlükler yaratıyorsa, işçilerin bu süreyi işyerinde geçirmesine ilişkin bir uygulama yasaya aykırı sayılamaz (Süzek, S: İş Hukuku, Yenilenmiş 11. Baskı, 2015, s. 839).

Buna karşılık işçi ara dinlenmesinde işyerinde kalıyor ve çalıştırılıyorsa veya işverenin talimatı ile işin başında bulunduruluyorsa ve çıkacak iş için çalışmaya hazır durumda bekletiliyorsa, ara dinlenmesi süresi iş süresinden sayılır. Bu durumda işçinin o hafta içinde çalıştığı sürelerle ara dinlenmelerinde çalıştığı süreler toplamı 45 saati aşarsa, işçi aşan kısım kadar fazla çalışma ücretine hak kazanır (Süzek, S: iş Hukuku, Yenilenmiş 11. Baskı, 2015, s. 839).

Buna karşılık işçi ara dinlenmesinde işyerinde kalıyor ve çalıştırılıyorsa veya işverenin talimatı ile işin başında bulunduruluyorsa ve çıkacak iş için çalışmaya hazır durumda bekletiliyorsa, ara dinlenmesi süresi iş süresinden sayılır. Bu durumda işçinin o hafta içinde çalıştığı sürelerle ara dinlenmelerinde çalıştığı süreler toplamı 45 saati aşarsa, işçi aşan kısım kadar fazla çalışma ücretine hak kazanır (Süzek, S: iş Hukuku, Yenilenmiş 11. Baskı, 2015, s. 839).

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, ilke olarak, 24 saatlik çalışma esasında işçi uyku ihtiyacını gideriyor ise 10 saat, işçinin uyku ihtiyacını gideremediği 24 saat esaslı çalışmada ise yemek ve sair ihtiyaçları nedeniyle 4 saat ara dinlenme yaptığı kabul edilmelidir(Y.HGK. 08.02.2017 gün ve 2014/22-2460 Esas, 2017/230 Karar).

Somut uyuşmazlıkta, davacının 24 saat çalışma 24 saat dinlenme usulüne göre çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle (tanık ifadeleri doğrultusunda ara dinlenme 6 saat) 6 saat ara dinlenme yapıldığında işçi ilk bir hafta (3x7=) 21 saat takip eden hafta ise (4x7=) 28 saat fazla çalışma yapmış, Bu nedenle davacının 24 saat çalışmada ara dinlenme süresinin bu esaslara göre belirlenerek yukarıdaki esaslara göre hesaplanması, hesaplanırken de usulü kazanılmış hak ilkesine dikkate edilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda yapılan fazla mesai ücret hesabı hatalıdır.

3-Davacı dava dilekçesinde temerrüt ihtarnamesinden bahsederek, dava ve talep artrımı dilekçelerinde tüm alacaklara iş akdinin feshi tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiştir.

Mahkemece kıdem tazminatı dışındaki alacaklar dava tarihlerinden itibaren yürütülen faizle hüküm altına alınmış, temerrüt tarihi araştırılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece davalıların hangi tarihte temerrüte düştüğü belirlenerek, kıdem tazminatı dışındaki alacaklara temerrüdün gerçekleştiği tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F)SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16925, Karar No: 2007/202, Tarih: 16.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16925 E.  ,  2007/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi (Tereke)

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile ... (Tereke) Sulh Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, ...'in 2004 yılında ... Asliye Hukuk Mahkemesince vesayet altına alındığı 11.09.2004 tarihinde öldüğü anlaşılmakla yetkili mahkeme ... (Tereke) Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... (Tereke) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/01/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7742, Karar No: 2021/5996, Tarih: 28.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7742 E.  ,  2021/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, 18/02/2015 tarihinde yapılan sorgusunda beyan ettiği “İncirtepe Mahallesi 245. Sokak No: 36/1 Esenyurt/İstanbul” adresinde aynı konutta oturan eşine 30/06/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın usulüne uygun olarak tebliğ edilen mahkumiyet hükmünü, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 14/07/2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35778, Karar No: 2016/7303, Tarih: 24.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/35778 E.  ,  2016/7303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile izin sefer primi, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine, teminat senedinin iadesine, karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 25/04/2007-20/05/2013 tarihleri arasında davalı şirket bünyesinde uluslararası tır sürücüsü olarak çalıştığını, davacının yaş hariç emeklilik şartlarını sağladığını, hizmet süresi ve prim ödeme gün sayısını tamamladığını, 1475 sayılı ...14. Maddesinin birinci fıkrasının 5. bendi gereği iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, sefer primi alacaklarının davalıdan tahsiline ve teminat senedinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili firmada dava dilekçesinde iddia edilenin aksine ödenmemiş hiçbir kıdem tazminatı, sefer harcırah alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık ücretli izin hakkının kesinlikle bulunmadığını, davacıya yurt dışında fazla mesai yapılması ve genel tatil günlerinde çalışması yolunda bir talimatın verilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının yaş hariç emeklilik şartlarını sağladığından iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı uluslararası tır şoförü olup, davacının ücreti, asgari ücret + sefer primi toplamından oluşmaktadır. Sefer primi ve asgari ücret, ücretin kendisi olup, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bu miktarlar üzerinden hesaplanması gerekirken, sadece asgari ücret baz alınarak hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2007/3128, Karar No: 2007/5085, Tarih: 16.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3128 E.  ,  2007/5085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Kurtçam Köyünde birbirine bitişik aynı adada komşu olan bir çok parsel hakkında ... tarafından aynı iddiayla dava açıldığı, mahkemece bir kısım parseller hakkında davanın kabul, bir kısmı hakkında ise davanın reddedildiği, ancak orman ve fen bilirkişisinin verdikleri raporda, taşınmazların birkaç parsel bazında memleket haritası üzerinde aplike edildiği, komşu parseller akıbetinin dosya kapsamından anlaşılamadığı görülmektedir. Buna göre;

1- Dava öncelikle ... Köyünde ... tarafından aynı iddia ile açılan dava dosyalarının önce ada bazında, daha sonra da her bir adada bulunan parseller, küçükten büyüğe doğru sıralanarak tüm dosyaların bir listenin yapılması, bu listede önce sırasıyla ada numarası daha sonra aynı adadaki parsellerin küçükten büyüğe doğru numarası ile dava konusu edildiği dosya numarası ile daha sonra da dava sonucu Orman Yönetiminin davasının kabul mü, red mi edildiği yazılarak, bilgisayar ortamında bir cetvel hazırlanıp, bu cetvelin tüm dava dosyaları içine konulması,

2- Bundan sonra dava dosyasının keşifte bilgisine başvurulan fen ve orman bilirkişilere verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal renkli fotokopi, memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin memleket haritası ölçeğine, keza kesinleşmemiş orman kadastro örneğine (net-cad veya benzeri proğramlar kullanarak) çevrildikten sonra hem memleket haritası, tapulama paftası ve kesinleşmeyen orman kadastro haritaları, komşu ve yakın komşu adalarda bulunan (en az 3 veya 4 adadaki parseller birlikte) gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu çevre adalarda bulunan parsellerle birlikte bu haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı ek raporu kendilerinden alınarak dosya içine konulması ve ayrıca, uygulandığı bildirilen memleket haritası ve hava fotoğraflarının tarihlerinin de bu ek raporda belirtilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 16/04/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4443, Karar No: 2020/3631, Tarih: 27.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4443 E.  ,  2020/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek, sadece hırsızlık suçunun farik ve mümeyyizi olduğuna dair alınan raporla yetinilerek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1744, Karar No: 2010/8139, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1744 E.  ,  2010/8139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ... Güv. Ltd. Şti yönünden kısmen kabulüne kısmen reddine diğer davalılar yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davulı ... özel Güv. Ltd. Şti avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ikamet etmekte olduğu ... Sitesi ile davalı şirket arasında güvenlik hizmet sözleşmesi bulunduğunu, davalı şirketin güvenlik hizmetini gereği gibi yerine getirmemesi nedeniyle evinde bulunan değerli eşyalarının çalındığını, maddi ve manevi zarara uğradığını, Sitenin Yönetim Kurulu üyeleri olan diğer davalıların da, davalı şirketle birlikte hırsızlık olayından sorumlu olduğunu ileri sürerek, 49.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı şirket hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalılar hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan şirket tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun “Amaç” başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun 1.maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş; yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve

2010/1744-8139

elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır.