muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3819, Karar No: 2025/2512, Tarih: 16.04.2025

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan ve 21.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren Yetkili Satıcılık Sözleşmesinin 5 yıl süreli olduğu ve sözleşmenin 7.2. maddesi ile taraflara sürenin bitiminden 6 ay öncesinde yazılı olarak ihbarda bulunmak koşuluyla sözleşmeyi yenilememe hakkının tanındığı, bu hakkın kullanılması halinde sözleşmenin 7.3. maddesi uyarınca 5 yıllık süre sonunda kendiliğinden sona ereceği, davalı tarafın anılan sözleşme maddesi kapsamında davacıya gönderdiği ihtarname ile sözleşmeyi yenilememe iradesini açıkladığı, bu şekilde sözleşmenin süre sonunda kendiliğinden sona erdiği, davalı tarafından feshedilmediği, dolayısıyla haklı/haksız feshin tartışılamayacağı, sözleşme ile davacının Ordu ili, Merkez ilçesi olarak belirlenen bölgede yetkili satıcı olarak tayin edildiği, davalının acentesi ya da tek satıcı olmadığı, sözleşme ile belirlenen bölgede davacıya münhasırlık yetkisi verilmediği, bu sebeplerle denkleştirme tazminatı koşullarının oluşmadığı, davacı vekilinin bu minvalde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü ve bilirkişi heyetince incelenmediği iddia edilen hususların sonuca bir etkisinin bulunmadığı, Mahkemenin denkleştirme tazminatının koşullarının oluşmadığına yönelik kabulü karşısında, davacı tarafından talep edilen konularda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmamış olmasının yerinde olduğu, davacının yetkili satıcılık sözleşmesinin 4.1. maddesi ile sözleşmenin süresi boyunca her zaman, bu sözleşme ve eklerinde belirtilen Toyota standartlarını ve hedeflerini yerine getireceğini kabul ettiği, bu kapsamda davalı tarafından 2008 yılında yapılan konsept değişikliği nedeniyle bir takım yatırımlar yapmış olmasının olağan ve sözleşme gereği olduğu, bu yatırımları sözleşmenin sona erdiği tarihe kadar kullandığı gibi bilirkişi raporu ile tespit edildiği üzere sözleşmenin sona ermesinden sonra da kullanmaya devam ettiği, davacının, davalıdan kullandığını iddia ettiği 60 aylık kredinin, davalı tarafından sağlanan ve mülkiyeti kendisine ait olan ekipmanların aylık kullanım bedeli olduğu, davalı tarafın sözleşmenin sona ermesi ile davacıya teslim ettiği ekipmanları geri aldığı ve ticari defterlerinde 60 aylık ödemeye ilişkin hesabı kapattığı, davacıdan bu ödemelere ilişkin herhangi bir talepte de bulunmadığı, davalının 2011 yılında yeni yatırımlar yapılmasını istediğine dair soyut iddia dışında bir delil sunulmadığı, davacının sunduğu 2011 yılına ilişkin faturaların davalının talep ettiği yeni yatırımlara ilişkin olduğunun ispat edilemediği, Mahkemece de kabul edildiği üzere tüm bu hususların sözleşmenin 7.6. maddesi ile birlikte değerlendirilmesi neticesinde davacının, davalıdan talep edebileceği bir yatırım bedelinin bulunmadığı ve davanın reddine karar verilmesinin isabetli olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Yetkili Satıcılık Sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğinden bahisle denkleştirme tazminatı ile sözleşmenin uygulanması sırasında yapılan ve geri dönüşünün sağlanamadığı iddia edilen yatırım bedellerinin iadesi talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1371, Karar No: 2021/5090, Tarih: 22.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1371 E.  ,  2021/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34590, Karar No: 2016/14241, Tarih: 16.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/34590 E.  ,  2016/14241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Taraflar arasında tartışma sırasında ilk haksız hareketin sanığa tokat atan mağdur ....oğlu ...'ten gelmesi nedeniyle sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2) Sanık hakkında CMK'nin 231. maddesine ilişkin objektif ve subjektif koşullar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, cezanın ertelenmiş olduğundan bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4641, Karar No: 2008/5689, Tarih: 23.12.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4641 E.  ,  2008/5689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Aleyhine hüküm kurulan davalı ...'ın trafik kaydında bildirilen dava dilekçesinin tebliğ edildiği "... Mah. ... Sokak ... .../İstanbul" adresine kararın usulen tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi.

2-Davalı tarafa ait aracın İsviçre Sigorta A.Ş. nezdinde düzenlenen ZMMS poliçesinin ilgilisinden temini ile evrakına eklenmesi.

3-Davalı aracının dava dışı Mahfuz Yıkılmaz'a satışını gösteren Noter satış belgesi örneğinin merciinden getirtilerek evrakına eklenmesi.

4-Davacı şirketin, dava açılmadan önce, davalı İsviçre Sigorta A.Ş.'ne, olay nedeniyle poliçe limitinin ödenmesi konusunda müracaat ettiğine dair varsa bilgi ve belgelerin ilgililerinden temini ile evrakına eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23.12.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4138, Karar No: 2018/7838, Tarih: 05.07.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/4138 E.  ,  2018/7838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın savunmasında ısrarla kaçak sigaraları naklederken şoförlüğünü yaptığı aracı kendisine Gaziantep ilinde ... isimli şahsın dorsesi yüklü olarak teslim ettiğini beyan etmesi, malen sorumlu şirket yetkilisinin de temyiz dilekçesine ekli olan Gaziantep 9. Noterliği'nin 12.06.2014 tarihli araç kira sözleşmesine göre söz konusu sigaraların yakalandığı tır ve dorseyi ... isimli şahsa 12.06.2014 tarihinde 1 yıllığına kiraya verdiklerini ifade etmesi karşısında; mahkemece ... hakkında hükümle birlikte suç duyurusunda bulunulduğu ve bahsi geçen şahıs hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/936 E-2015/1588 K. sayılı dosyası üzerinden mahkumiyetle neticelendirilerek temyizen incelenmek üzere halen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/386424 sırasında kayıtlı olduğu anlaşılmakla; hukuki ve fiili irtibat nedeniyle dosyaların birleştirilmesi ve delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule ve uygulamaya göre;

1-Dava konusu sigaraların kaçak olarak yurda sokulduğu anlaşıldığından, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son madde fıkrasında belirtilen "... Ancak, tütün mamullerinin etil alkol, metanol ve alkollü içkilerin kaçak olarak yurda sokulduğunun anlaşılması halinde, onuncu fıkra hükmüne istinaden cezaya hükmolunur." amir hükmü dikkate alınarak sanık hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. ve 3/10. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Suça konu 6600 karton sigaranın fahiş değerde olduğu gözetilerek sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayini,

3- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Malen sorumlu şirket vekilinin temyiz dilekçesine ekli olan Gaziantep 9. Noterliği'nin 12.06.2014 tarihli araç kira sözleşmesine göre söz konusu sigaraların yakalandığı TIR ve dorseyi ... isimli şahsa 12.06.2014 tarihinde 1 yıllığına kiraya verdiklerini ifade etmesi, sanığın da aşamalarda şoför olarak bulunduğu aracı kendisine ... isimli şahsın teslim ettiğini beyan etmesi karşısında, aracı kiraya veren malen sorumlu şirket yetkilisi Abdullah Bozteke ve suçta kullanılan aracı kiraladığı anlaşılan ... isimli şahıslar dinlenerek aracın iyiniyetli 3. kişiye ait olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde müsaderesine hükmolunması,

5- Kendisini vekille temsil ettiren katılan ... İdaresi lehine vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık, katılan ... İdaresi vekili ve malen sorumlu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4054, Karar No: 2013/7828, Tarih: 20.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4054 E.  ,  2013/7828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-son cümle, 62/1, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “07.05.2009” yerine, “19.06.2009” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceği hususunda bir kabulün bulunmaması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddelerinin karar yerlerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 7. fıkrasının başına “TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin, 11. fıkrasının başına “TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6921, Karar No: 2014/9361, Tarih: 10.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/6921 E.  ,  2014/9361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2007/429-2012/526

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davalılar M.. O.. ve Ş.. Ç.. vekili ve davacı vekilince temyiz edilmiş, davalılar M.. O.. ve Ş.. Ç.. vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.06.2014 Salı günü davacı vekili Avukat İdil Özdöl geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı E.. K.. adına kayıtlı, Y. Sahil Sey Ltd. Şti tarafından işletilen, otobüs ile davalı M.. O..’a ait Ş.. Ç.. idaresinde bulunan otomobilin çarpıştığını, otobüste yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL. maddi tazminatın tüm davalılardan, 10.000,00 TL. manevi tazminatın sigorta dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,ıslah dilekçesi ile davalılar M.. O.., Ş.. Ç.. ve G.. A... yönünden davasını 39.456,81 TL. işgöremezlik tazminatı 2.394,75 TL. tedavi giderleri olmak üzere 41.851,56 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalılar E.. K..,-Gül Ali Büyük, Y. Sahil Sey. Taş. Ltd. Şti ve G.. A...nin kazanın meydana gelmesinde kusurları bulunmadığından haklarında açılan davanın reddine, 41.851,46 TL. maddi, 6.000 TL. manevi tazminatın davalılar M.. O.. ve Ş.. Ç..’dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı M.. O.. ve Ş.. Ç.. vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre,davacı vekili ve davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazları yönünden; Dava trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı davalılar E.. K.. adına kayıtlı, Y. Sahil Sey. Ltd. Şti. işletilen otobüste yolcudur. Davalıya ait otobüs davalı G.. A...'ne zorunlu mali sorumluluk sigortası ve aynı zamanda Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Poliçesi ile sigortalıdır. Mahkemece otobüs sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmaması nedeniyle işleteni, sürücüsü ve sigorta şirketi hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Poliçesi, can sigortası türlerinden olup, bir meblağ sigortası olması itibariyle de, ölüm halinde limit kadar olmak üzere maktu; yaralanma halinde ise, yapılan tedavinin giderleri bakımından buna ilişkin limiti geçmemek üzere ve yapılan harcama kadar nispi; sürekli sakatlık halinde ise, sakat kalma oranı ve sakatlığın derecesine göre limitin belli oranı olmak üzere, sigorta bedelinin ödenmesi gerekeceğinden, bu yönlerin ispatlanması yeterli olup, gerçek zararın hesaplatılmasına girişilmeksizin, tespit edilecek bu miktarların aynen ödenmesi gerekmektedir.

Karayolu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları'nda bu poliçe ile temin edilen bir kaza, sigortalının derhal veya kaza tarihinden itibaren iki sene zarfında daimi surette malûliyetine sebebiyet verdiği takdirde, tıbbi tedavinin sona ermesi ve daimi sakatlığın kesin olarak tespiti sonucunda, daimi sakatlık sigorta bedelinin, maddede belirtilen oranları dahilinde ödenmesi gerektiği öngörülmüştür.Bu durumda, mahkemece, bu açıklamalar çerçevesinde uzman bir doktor ve sigortacı bilirkişinin de bulunduğu bir bilirkişi kuruldan alınacak rapor ile davacının riziko nedeniyle uğradığı kısıtlılıkların, sigorta poliçesi genel şartlarındaki karşılığı varsa tespit ettirilmek ve buna göre hak edebileceği sigorta bedeli belirlenerek, sonucuna göre karar verilmek gerekirken, davalı sigorta şirketi yönünden davanın reddi doğru olmamıştır.

3-Davalılar M.. O.. ve Ş.. Ç.. kazaya neden olan diğer aracın işleteni ve sürücüsü olup davalı G.. A...nın aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğunu iddia ettiklerinden mahkemece davalıya ait ... Plakalı otomobile ait zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesinin davalı G.. A... tarafından düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Ancak davacı aleyhine olan bu husus davacı tarafından temyiz edilmemiş olmakla davalı sigorta şirketi yönünden kesinleşmiştir. Ne var ki, kurulacak hükümde, müteselsil borçlu davalıların birbirlerine olan rücu haklarına engel olunmaması için davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun tespitine karar verilmesi gerekir. (HGK 04.11.2009, 2009/16-428 Esas, 2009/483 Karar)

SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar M.. O.. ve Ş.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılar M.. O.. ve Ş.. Ç..'dan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalılar M.. O.. ve Ş.. Ç.. yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı M.. O.. ve Ş.. Ç..'ya geri verilmesine 10.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41270, Karar No: 2022/2085, Tarih: 10.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/41270 E.  ,  2022/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesine göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme mercisi Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın sorgusunda bildirdiği adrese iki kez tebliğe çıkartılmasından sonra iade edilmesi üzerine MERNİS adresi bulunmaması sebebiyle daha önceden usulüne uygun tebligat yapılmış olan adresine 26.01.2016 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre usulüne uygun tebliğ edildiği; yapılan tebligatın usulsüz olduğu kabul edilse dahi, sanığın kararın kesinleşmesinden sonra, 12.01.2018 tarihli dilekçesi ile uzlaştırma hükümlerinden faydalanmak istediğine ve verilen cezaya hiçbir itirazı olmadığına yönelik dilekçe gönderdiği, daha sonradan 16.04.2018 tarihli dilekçesi ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, bu talebinin Mahkemenin 28.05.2018 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği, ek kararın 05.06.2018 tarihinde sanığa cezaevi kanalı ile tebliğ edildiği, akabinde sanığın 04.06.2021 tarihinde eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz talebinde bulunduğu gözetildiğinde; sanığın hükmü öğrenme üzerine de yasal süresinden sonra 04.06.2021 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, tebliğnamede bu yönde belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın yokluğunda verilen ve 26.01.2016 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunan hükmü, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra, 04.06.2021 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.