muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4249, Karar No: 2024/528, Tarih: 23.01.2024

4. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, maktule yönelik kasten öldürme suçunun sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'ın maktule yönelik kasten öldürme suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından yasal ve yerinde gerekçeyle beraatine karar verildiği, suçun tasarlanarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlendiğine dair delil bulunmadığından eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, maktulden sanığa yönelik herhangi bir haksız saldırı, söz veya davranış bulunmadığından meşru savunma, sınırın aşılması ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2023/544 Esas, 2023/608 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19006, Karar No: 2024/3585, Tarih: 12.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/19006 E.  ,  2024/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/72 E., 2022/297 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2019/493 Esas, 2021/15 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 11.04.2022 tarihli 2022/72 Esas, 2022/297 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.06.2023 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ( aleyhe ) temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. ... Kod adlı Gizli tanıktan ele geçirilen mikro SD kart içerisinde veri inceleme raporu kapsamında; sanığın Tüm Listede ''...'' olarak kodlandığına, "..." kodunun "Fetö mensubu olup her şeyiyle teslim olan ancak yöneticilik vasıfları olmayan polis memurlarını" ifade ettiğine,

3. FETÖ silahlı terör örgütü liderinin ve yöneticilerinin 2013 yılı Aralık ayında Bank Asyada hesap açılması ve para yatırılması yönündeki talimatı sonrası sanığın adı geçen bankada bulunan hesaplarında yoğun hesap hareketleri tespit edildiğine,

4. Sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Polis memuru olarak görev yapmakta iken FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibat ve iltisakı nedeniyle görevinden ihraç edilen sanığın, dosyadaki mevcut Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Anayasal Düzene Karşı İşlenen Suçlar Soruşturma Bürosunun 18.04.2017 tarih ve 2017/68532 sayılı soruşturması ile FETÖ/PDY emniyet mahrem yapılanması kapsamında ele geçirilen dijital veri inceleme raporunda sanığın tüm liste içerisinde Derece 1 olarak “...”, Güncel Listede 2015 Mart Alan Kodu “...” ve Mart Alan Dışı Kodu “0” olarak belirtilen kodlamanın o döneme ilişkin güncelleme yapılmadığı anlamına gelmesi karşısında; öncelikle ... KOD adlı gizli tanıktan ele geçirilen dijital materyalin tam olarak çözümlendiğinin yazılı ve görsel basında yer alması da gözetilerek, kolluk birimlerine sanıkla ilgili olarak yeniden yazı yazılıp sanık hakkında yeni güncel verilere ulaşılıp ulaşılmadığının sorulması, ayrıca anılan raporda zümre başkanı olarak -... Bey- isimli kişinin ve öğretmeni olarak -... Bey- isimli kişinin açık kimlik bilgilerinin tespiti ile, bu kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak sanık hakkında bilgi sahibi olup olmadığına yönelik beyanlarının alınması, anılan tanıklarla ilgili herhangi bir soruşturma ya da kovuşturma olup olmadığı belirlendikten sonra şahsın tüm aşama ifadelerinin getirtilmesi ve UYAP'ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında yeniden araştırma yapılarak sanık ile ilgili herhangi bir beyan olup olmadığının tespiti ile varsa ifade sahiplerinin tanık sıfatıyla dinlenmeleri suretiyle tüm delillerin CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 11.04.2022 tarihli 2022/72 Esas, 2022/297 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11035, Karar No: 2009/15896, Tarih: 17.09.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/11035 E.  ,  2009/15896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Soybağının Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 17.3.2009 günü temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı kayyım ve Nüfus Müdürlüğü tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ...1.3.1991 doğumlu olup, dosyaya alınan 1.9.1997 tarihli tescil belgesine göre davacı ... ile arasındaki soybağının sonradan evlenme yoluyla kurulmuş ve eşlerin birlikte bildirimi üzerine nüfusa tescil edilmiş bulunmasına (TMK. md. 292-293), bu hukuki durum karşısında davanın sonradan evlenme yoluyla soybağının kurulmasına itiraz (TMK. md. 294) niteliğinde olmasına ve davacının dava açma hakkının bulunmamasına göre sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar vErildi. 17.09.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/21186, Karar No: 2020/20648, Tarih: 21.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/21186 E.  ,  2020/20648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/418, Karar No: 2015/1801, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/418 E.  ,  2015/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/3946, Karar No: 2021/7149, Tarih: 20.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/3946 E.  ,  2021/7149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, idaresindeki aracı ile meskun mahal dışında gündüz vakti sollama yasağının bulunduğu korkuluksuz sert virajlı yolda önündeki tırı solladığı esnada karşı şeritten gelen minibüs ile çarpışması sonucu bir kişinin vücudunda 5. derecede kırık oluşacak şekilde, bir kişinin de yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmalarına bilinçli taksirli hareketi ile neden olduğu olayda, sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı korunarak kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemekle,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20885, Karar No: 2022/1173, Tarih: 02.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/20885 E.  ,  2022/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10/03/2017 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 16/03/2018 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 15/12/2015 tarihli bozma ilamına göre sanığın müştekilere ait trafolardan suça konu elektrik kabloları ve boruları keserek alıp, araca yükleyip, yolda araçla giderken şüphe üzerine yakalananınca suçunu kabul edip, suça konu eşyaları aldığı yeri gösterip, soruşturma aşamasında kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; müştekiler ..., ... ve ...'a yönelik kısmi iadeye rızalarının bulunup-bulanmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasından sonra müştekiler ... ve ...’ın beyanlarında kısmi iadeye rızalarının bulunduğu, kalan zararlarının giderilmesini istemedikleri ve şikayetçi olmadıklarını beyan etmelerinden dolayı sanık hakkında bu iki müştekiye yönelik TCK’nın 168/1-4. maddesinin uygulanmasının gerekmesine rağmen yazılı şekilde aynı Kanunun 168/2. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması ve müşteki ...’ın bozma sonrası alınan beyanında şikayetçi olmadığını ve zararının karşılandığını söylemesine rağmen kısmi iadeye rızasının olup olmadığı sorulmadan sanık hakında bu müştekiye yönelik eylemde de aynı Kanunun 168/2. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığından müşteki ...’ın kısmi iadeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 168/1-4. maddesinin uygulanmasının gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9989, Karar No: 2010/10919, Tarih: 27.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/9989 E.  ,  2010/10919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2008 gün ve 2006/587-2008/108 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.05.2010 gün ve 2008/9949-2010/5301 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin TPE nezdinde tescilli ... markasının tek ve gerçek hak sahibi olduğunu, 15.08.2006 tarihinde Çin'den İsrail Bayraklı gemi ile Ambarlı Kumport Limanına gelen ve davalı ... Hiz.A.Ş.'nin Ambarlı Gümrük Müdürlüğü'ne sunduğu 17.08.2006 tarihli konşimento ve gümrük özet beyanında, alıcının davalı ... Otomotiv Ltd. Şti. ve eşyanın cinsinin mobilya olarak beyan edildiğini, konteynerde mavi bandrollü 915 box (9.150.000 adet) taklit markalı ... Red 100's Soft Pack sigaraların olduğunun tesbit edilerek el konulduğunu, davalı ... Hiz.A.Ş. kendi adına düzenlediği gümrük özet beyannamesiyle işbu sahte sigaralar için ülkemiz mülki sınırları içerisinde her türlü sorumluluğu üstlenmiş olup tüm idari ve adli işlemlerin tarafı, gümrük idaresinin üçüncü şahısların ve marka hakkı sahibinin muhatabı olduğunu, davalı ....'nin 17.08.2006 tarihli gümrük özet beyannamesini kendi adına düzenleyip beyan sahibi sıfatıyla imzaladığını, davalılar eyleminin davacının marka hakkına tecavüz olduğunu ileri sürerek, davacıya ait ... markasına vaki tecavüzün durdurulması ve yasaklanmasına, haksız rekabetin tespit ve men'ine, sahte sigaraların imhasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, kendilerinin acente olduğunu, husumet düşmeyeceğini savunmuş, davalı Mahmut ... Büyüksan davanın reddini istemiş, diğer davalılar ise yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, davacının marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tesbit ve men'ine, dava konusu sigaraların imhasına, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

Karar, davalılardan .... vekilince temyiz edilmiş, Dairemizce 13.05.2010 günlü ilamla onanmıştır.

Bu kez aynı davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Karar, davalılardan .... vekilince temyiz edilmiş, Dairemizce 13.05.2010 günlü ilamla onanmıştır.

Bu kez aynı davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11286, Karar No: 2021/1787, Tarih: 17.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11286 E.  ,  2021/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılar ... Yapı Beton Malzemesi İml. İnş. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... vekilleri ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

28.11.2010 tarihli iş kazası nedeniyle ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin,yapılan tedavi masraflarının faizleriyle tahsiline karar verilmesi talebiyle açılan davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir.

1-Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 04.02.1948 gün ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına baktığımızda; ıslahın, iyiniyetli tarafın, davayı açtıktan veya kendisine karşı bir dava açıldıktan sonra öğrendiği olgularla ilgili yanlışlıklarını düzeltmesine, eksiklikleri tamamlamasına, bu çerçevede yeni deliller sunabilmesine olanak sağlayan bir kurum olduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki; taraflardan birine davanın herhangi bir aşamasında ıslah olanağı tanınması, davaların sonu alınamayacak şekilde uzamasına neden olmak gibi bir sakıncayı da içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 177’nci maddesinde ıslahın yalnızca tahkikat bitinceye kadar yapılabileceği öngörüldüğüne ve temyiz faslında da, bozmadan sonra dahi ıslahın olanaklı bulunduğuna dair açık veya örtülü bir hüküm yer almadığına göre, Kanunun bu olanağı bir devre ve zaman ile sınırlandırdığı kabul edilmelidir. Dolayısıyla, 177’nci maddenin soyut iznine bakılarak, bu istisnai yolun bozmadan sonraki aşamalara da yaygınlaştırılması, bozmaya uyulmasıyla kazanılan hakları ihlal edebileceği gibi, davanın tamamen ıslah edildiği hallerde, işin sonuçlandırılmasını da güçleştirir. O halde, ıslahla ilgili kuralların, yargılamanın sadeliği, basitliği ve çabukluğunu amaçlayan diğer usul hukuku ilkeleriyle bağdaşacak şekilde yorumlanması; bozmadan sonra ıslahın mümkün olmadığı sonucuna varılması zorunludur.

Hükmüne uyulan bozma ilamı sonrasında davacı vekilinin 16.03.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile istemlerini ıslah suretiyle artırdığı ve Mahkemece ıslah dilekçesindeki talep artırımı dikkate alınmak suretiyle hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Ne var ki varılan bu sonuç hatalı olmuştur. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1948 gün 1944/10 E. - 1948/3 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün değildir. Hal böyle olunca da bozmadan sonraki yargılama aşamasında davacı tarafça yapılan ıslah işlemi dikkate alınarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.