muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6913, Karar No: 2025/596, Tarih: 23.01.2025

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, eksik incelemeye, haksız tahrikin varlığına ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, eksik incelemeye, haksız tahrikin varlığına, sanığın iştirak iradesinin bulunmadığına ilişkindir.

III.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, suçun nitelendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, maktulden sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık ... hakkında uygulanmamasına ve sanık ... hakkında uygulanmasına karar verildiği, anlaşıldığından, katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/1099 Esas, 2023/1192 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7316, Karar No: 2013/4771, Tarih: 08.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7316 E.  ,  2013/4771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4734 sayılı Yasaya aykırılık, edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar Belediye eski Başkanı ..., Belediye Fen Memuru ... ve İl Bayındırlık Müdürlüğünde inşaat teknikeri ...'e isnat olunan eylemlerin görevi kötüye kullanma suçunu, sanık ...'a isnat olunan eylemin ise bu suça iştirak niteliğinde olduğu gözetilerek, anılan suç için kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 02/01/2004'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16645, Karar No: 2014/16053, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16645 E.  ,  2014/16053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2014/313-2014/344

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 2. Ticaret Mahkemesi 29.11.2013 tarih 2013/111 Esas-2013/98 Karar sayılı ilamı ile 4.751,00 TL alacağın 20.10.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılar TMSF ve İNG Banktan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22862, Karar No: 2021/1911, Tarih: 09.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22862 E.  ,  2021/1911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I)Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Müştekiye ait oto boyama işi yapan iş yerinden müştekinin öğle yemeği için çıktığı ve iş yerini kilitlemediği, müştekiye ait çalınan paranın iş yerinin herkesin izin almaksızın girip çıkabileceği bir yer olmayan asma katındaki soyunma dolabından çalındığı anlaşılmakla iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluştuğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nun 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, sanığın talimat ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla, mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2976, Karar No: 2006/9060, Tarih: 08.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/2976 E.  ,  2006/9060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı koca daha önce terke dayalı dava açmış, davası reddedilmiştir. Terk ihtarı çekilmekle kadından kaynaklanan kusurlar affedilmiş en azından hoşgörü ile karşılanmıştır. Boşanmaya neden olan olaylarda başka kadınla yaşayan eşini döven davacı koca tam kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2006/2976-9060

2-Temyiz sebeplerine hasren incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.06.2006 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2488, Karar No: 2015/2522, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2488 E.  ,  2015/2522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/6017, Karar No: 2013/8048, Tarih: 13.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6017 E.  ,  2013/8048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı kooperatif vekili avukat ...'in gelmiş diğer taraflardan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davalı yüklenici kooperatif ile davacılar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davalı yüklenici tarafın, diğer davalı ...'ya ait olan 3399 ada 1 numaralı parselde yaptığı binadan davacılara teslim etmesi gereken bağımsız bölümleri devretmediğini ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümlerin davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davacıların edimlerini yerine getirmediğini, arsayı zamanında boş olarak teslim etmediğini; davalı ... vekili ise, davacılarla hiçbir hukuki ilişkisinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, arsa sahipleri davacıların sözleşme konusu arsayı ayıptan ari olarak davalı yükleniciye teslim etmediği, davalıya gerekli işlemleri yapması için yetki vermediği ve böylece davacıların edimlerini yerine getirmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 03.04.2001 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin, bilahare diğer paydaş arsa sahipleri ile imzalanan 15.02.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile geçerli hale gelmiş olması ve dava tarihi itibariyle, henüz, kararlaştırılan işin süresinin dolmamış olmasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 990,00 duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı kooperatife ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/81, Karar No: 2019/1973, Tarih: 06.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/81 E.  ,  2019/1973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 02/05/2018 tarihli ve 2016/10685 Esas, 2018/5371 Karar sayılı noksan ikmaline ilişkin kararıyla, suça sürüklenen çocuk ...'e gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğinin istendiği, mahallince, suça sürüklenen çocuk ...'in kovuşturma aşamasında 30/06/2011 tarihli ifadesinde bildirdiği son bilinen adresi olan “... Mah.... Sok. No.13/1 Merkez ...” adresine gerekçeli karar tebliği yapılmayıp, suça sürüklenen çocuğun MERNİS adresi olan “... Mah. ... Cad. No:4/14 Merkez ...” adresine, MERNİS şerhi yazılmaksızın çıkartılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine, aynı adrese bu defa Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de, yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk ...'e usulüne uygun şekilde (suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde ifadesinde bildirdiği son bilinen adresi olan “... Mah.... Sok. No.13/1 Merkez...” adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine MERNİS şerhi de yazılarak tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2721, Karar No: 2006/8860, Tarih: 05.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/2721 E.  ,  2006/8860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur oranı, tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı koca 28.3.2005 tarihli oturumdaki beyanı ile davalı kadından kaynaklanan kusurları affetmiş en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Boşanmaya neden olan olaylarda eşini birçok kez döven, hakaret eden davacı koca tamamen kusurludur. Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi koşulları oluşmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.06.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/26401, Karar No: 2014/21221, Tarih: 17.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/26401 E.  ,  2014/21221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/52579

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2011/82 (E) ve 2011/543 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Ceza muhakemesinde yapılan tüm işlemler, geçmişte yaşandığı iddia edilen bir olayın gerçekten meydana gelip gelmediğini, bu olayın iddia edilen kişi (sanık) tarafından meydana getirilip getirilmediğini ve olayın ceza hukukundaki sonuçlarını tespit etmek amacıyla yapılır. Bir olguyu ispatlamak üzere, duruşmada bir delil ortaya konulduktan sonra hakimin vicdanında o delilin değerlendirilmesi ve delilin olaya uygunluğu konusunda hakime kanaat gelmesi gerekir. Hukuka uygun yollardan elde edilen ve duruşmada ortaya konularak tartışılmış olan delili, hakim vicdanında değerlendirmeye alacak ve o delilin olayı yansıtıp yansıtmadığına karar verecektir. Hakim, duruşmada ortaya konulup tartışılmış olmak koşuluyla, bazı delillere daha üstün değer vermek, bazılarına ise hiç değer vermemek serbestisine sahiptir. Hakim, vicdani kanaatini oluşturmakta serbesttir. Ancak bunun gerekçesini mantık kurallarına göre hazırlamak ve hükmünde göstermek zorundadır. Ceza muhakemesinde vicdani delil (delilleri serbestçe takdir) sistemi geçerli ise de, takdirilik, keyfilik demek değildi Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 1993/6-79 E., 1993/108 K. sayılı ve 19.04.1993 tarihli kararında da belirtildiği gibi ceza yargılamasının amacı hiç bir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Bu araştırmada, yani gerçeğe ulaşmada mantık yolunun izlenmesi gerekir. Gerçek; akla uygun ve realist, olayın bütünü ve bir parçasını temsil eden kanıtlardan veya kanıtların bütün olarak değerlendirilmesinden ortaya çıkarılmalıdır. Yoksa bir takım varsayımlara dayanılarak sonuca ulaşılması, ceza yargılamasının amacına kesinlikle aykırıdır. Ceza yargılamasında kuşkunun bulunduğu yerde, mahkumiyet kararından söz edilemez. Bu ilke evrenseldir. ( Prof. Dr. Nur CENTEL, Prof. Dr. Hamide ZAFER, Ceza Muhakemesi Hukuku, Beta Yayınları, 8. Bası, s. 678-680 )

Somut olayda sanığın üzerine atılı suçu işlemediğini savunduğu, olay yerinde mukayeseye elverişli parmak izi veya başka herhangi bir delil olmadığı ve olayı gören bir tanığın bulunmadığının anlaşılması karşısında; katılanın işyerinde meydana gelen hırsızlık olayından dört gün sonra başka mağdura ait işyerinden sebze-meyve alırken sanığın yakalanmış olmasının, katılana karşı işlenen hırsızlık suçunun da sanık tarafından işlenmiş olduğunun kanıtı olamayacağı dikkate alınmadan dosya içeriğine uygun düşmeyen yetersiz gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Zincirle bağlanıp, kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan buzdolabının içinde bulunan iki kasa balığı aldığı kabul edilen sanığın eyleminin, 5237 Sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinin birinci cümlesinde tanımlanan “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ..... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” hırsızlık suçunu oluşturduğu düşünülmeden, aynı Kanun’un 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması,

b)Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108.maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5.fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 Sayılı TCK’nın 58.maddesinin 7.fıkrası gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde sanık hakkında bir yıl sekiz ay süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması,

c)5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan sanığın; aynı Yasanın 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.