muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/428, Karar No: 2018/1912, Tarih: 19.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/428 E.  ,  2018/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mahkemece verilen 16/05/2017 tarih, 2017/17 esas, 2017/83 karar sayılı hüküm yasal süresi içinde müdafii tarafından 16/05/2017 tarihinde temyiz edilmiş ise de, sanık 19/12/2017 tarihli cezaevi kanalı ile gönderdiği dilekçesinde, cezasının onanmasını beyan ettiğinden, sanığın 5271 sayılı CMK.nun 266. maddesi uyarınca temyiz talebinden vazgeçme niteliğinde bulunan talebi nedeniyle, hüküm ceza miktarı itibariyle re'sen de temyize tabi olmadığı ve aleyhe temyiz bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15052, Karar No: 2019/8900, Tarih: 24.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/15052 E.  ,  2019/8900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında,....Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 159 parsel sayılı 1.349,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, davalı olduğundan bahisle malik hanesi açık olarak tespit edilmiştir. Tespitten önce Asliye Hukuk Mahkemesinde davacı ... ... ve arkadaşları tarafından tapu kaydına dayalı olarak Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı ... ’ya karşı açılan el atmanın önlenmesi davası, görevsizlik kararı verilmek suretiyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Eldeki dava dosyasının davalısı ... ... tarafından, ... ... ve arkadaşları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan murazanın giderilmesi istemine ilişkin davanın da görevsizlikle Kadastro Mahkemesine aktarılmasından sonra dava dosyaları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sırasında Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacılar ... ... ve arkadaşları ile müdahil Hazinenin davasının reddine, ... ...'nun davasının kabulüne, çekişmeli 102 ada 159 parsel sayılı taşınmazın 14 pay kabul edilerek 7 payın Murtaza ..., 2 payın... ..., 1’er payın..., ... adlarına tapuya tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan 2 adet ahşap ev ve bahçenin davacı ... ... adına tapuya tesciline ve ayrıca beyanlar hanesine bu hususta şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre müdahil Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi doğru, infazı kabil ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde karar vermek zorundadır. Aynı Kanun'un 19/2. fıkrasında, taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun, sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği belirtilmiştir. Buna göre, eldeki dosyada, çekişmeli taşınmazın üzerinde bulunan evin davacıya ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine dair hükümle yetinilmesi gerekirken, ayrıca evin davacı adına tapuya tesciline de karar verilmesi suretiyle aynı yere ait iki tapu oluşmasına sebebiyet verilmesi ve evin bahçesinin muhdesat niteliğinde olmamasına rağmen “bahçe” yönüyle de beyanlar hanesinde muhdesat şerhi verilmesi isabetsiz ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 3 nolu bendinin son fıkrası olan “Dava konusu... Köyü'ne ait 102 ada 159 parsel numaralı taşınmazın üzerinde bulunan iki adet ahşap ev ve bahçenin birleşen dosya davacısı karşı davalı... ve ... oğlu 02.04.1936 doğumlu 61345154650 TC. Kimlik numaralı ... ... adına tapuya kayıt ve tescili ile kadastro tespit tutanağının beyanlar hanesine bu hususta ayrıca şerh verilmesine” ibaresinin hüküm yerinden çıkartılarak yerine "taşınmaz üzerinde bulunan iki adet ahşap evin davacı... oğlu ... ...’ya ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine" ibaresinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6045, Karar No: 2014/16917, Tarih: 13.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/6045 E.  ,  2014/16917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Süresinden sonra yapılan sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

1- Katılanın hazırlık aşamasında, "Patronu olan sanığın psikolojik sorunları olduğunu, herkesin kendisine kötülük edebileceğini düşündüğünü, beyaz toz şeklinde bir madde kullandığını" beyan ettiği, ayrıca sanığın babası ...'ın tutuklama kararına itiraz için verdiği 24.12.2013 tarihli dilekçede, “Oğlu ...'ın ağır depresyon ilaçları kullandığını, bu yüzden zaman zaman temyiz kudretinin kaybolduğunu” belirtip, ... Hastanesi tarafından düzenlenen, 16.11.2013 tarihli “Birden fazla ilaç ve diğer psikoaktif madde kullanımına bağlı bağımlılık sendromu” olduğunu belirtir doktor raporunu sunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın suç tarihinde, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince işlediği suçun hukuksal sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı konusunda uzman hekim raporu alınarak, sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Katılanın tüm aşamalarda, “Sanık benim patronumdur. Kendisinin psikolojik sorunları vardır. Olay günü dükkanın arka tarafına su içmeye gittim. Sanık arkamdan geldi. 'Bana ilaç verdin' deyip sopa ile kollarıma ve bacaklarıma vurarak cep telefonumu istedi. Bende korktuğum için telefonumu verdim. O esnada dükkana müşteri gelince ben de kaçarak uzaklaştım.” şeklinde beyanda bulunduğu; sanığın ise, “Katılan benim yanımda çalışır. Yanımızda çalışan elemanların çalışma saatleri içerisinde müşteri ile daha iyi ilgilenmeleri için cep telefonlarını alıp dükkanda bir yere bırakırız. Olay günü de yanımda çalışan katılan bana bir çay getirdi. Ben sersemledim. O esnada dükkana müşteri geldi. Katılan kaçarak dükkandan çıktı. Giderken de telefonunu dükkanda unuttu.” diyerek ifade verdiği ve olaydan sonra gelen polis memurlarına suça konu telefonunu kendiliğinden iade ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın içerisinde bulunduğu ruhsal durum dikkate alınarak hangi maksatla suça konu telefonun alındığının araştırılıp, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, suça konu telefonun yararlanmak kastıyla alındığına dair kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yazılı biçimde hüküm kurulması,

3-Soruşturma aşamasında olay yerine gelen polis memurlarına, suça konu telefonunu kendiliğinden teslim eden sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Soruşturma aşamasında olay yerine gelen polis memurlarına, suça konu telefonunu kendiliğinden teslim eden sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazine'ye yükletilmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve babası ile savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenine göre tutuklu sanık ...'ın atılı suçtan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse tahliyesi için yazı yazılmasına, 13.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1718, Karar No: 2021/8318, Tarih: 22.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/1718 E.  ,  2021/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Müştekiler ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Banka zimmeti suçlarında doğrudan zarar görenin banka olduğu, açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen müştekiler ..., ..., ... ve ...'in davaya katılmalarına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, müştekiler vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince,

1. Hükmün 7. paragrafındaki ''5237 sayılı yasanın 62. maddesi''' ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere ''5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi'' ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün 7. paragrafındaki ''TCK 52. maddesi" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere "5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1364, Karar No: 2016/1134, Tarih: 11.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/1364 E.  ,  2016/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6348, Karar No: 2011/3116, Tarih: 26.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6348 E.  ,  2011/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve ..., asli müdahil Hazine ile ... ve müşterekleri, dahili davalı Çakıllıpınar köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Akçadağ Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 05.02.2010 gün ve 317/22 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi asli müdahil Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 106 ada 11 parsel sayılı taşınmazın davalılar ... ve ... adına, 106 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ... ve ... adına tespit ve tapuya tescil edildiğini, her iki taşınmazda davacıların payları bulunduğunu açıklayarak davalılar üzerindeki tapu kaydının iptali ile hisseleri oranında vekil edenleri adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

Davalılar ..., ..., ... ve ... 26.05.2006 tarihli dilekçelerinde dava konusu taşınmazlar kendileri adına tespit edilmiş ise de; taşınmazların öncesinde mera olup köylünün ortak malı olduğunu bildirmişlerdir.

Asli müdahil Hazine vekili 20.05.2005 tarihli dilekçesi ile taşınmazların Hazine adına tescil edilmesini istemiştir. Çakıllıpınar Köyü dava ihbar olunmasına rağmen yargılamaya iştirak etmemiş ve cevapta vermemiştir.

Mahkemece, davacıların davasının kabulüne ve asli müdahil Hazinenin davasının reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, asli müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asli müdahil Hazine vekili 20.05.2005 tarihli dilekçesi ile taşınmazların Hazine adına tescil edilmesini istemiştir. Çakıllıpınar Köyü dava ihbar olunmasına rağmen yargılamaya iştirak etmemiş ve cevapta vermemiştir.

Mahkemece, davacıların davasının kabulüne ve asli müdahil Hazinenin davasının reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, asli müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahallinde 18.05.2005 tarihli keşifte hazır bulunan mahalli bilirkişi Haydar Alkaş taşınmazların öncesinde köy merası olduğunu bildirmiştir. Aynı keşifte hazır bulunan ziraat mühendisi bilirkişi... 27.05.2005 tarihli raporunda “…dava konusu taşınmazlardan Çakıllıpınar Köy'ü sınırları içinde bulunan 106 ada 11 ve 12 numaralı parseller, birbirlerine sınır olup, toprak yapısı olarak aynı özellik taşımaktadır. Bu iki parselde toprak işlemesi tarım aletleri ile yeni işlenmiş durumdadır. Her iki parsel 18 numaralı mera parseline sınır olup, dava konusu bu parsellerin işlenmemiş kısımlarında bitki örtüsü olarak mera bitkileri mevcuttur ve sınırda bulunan mera parseli üzerindeki bitki örtüsü ile aynı özellik taşımaktadır. Bu bitkilerden üçgül, domuz ayrığı, kılçıksız brom gibi bitkilerin bulunduğu ve dava konusu parseller üzerinde geçmiş yıllara ait tarımsal faaliyeti gösterir bulguların mevcut olmadığı, herhangi bir tarımsal faaliyet yürütülmediği tarafımdan tespit edilmiştir…” açıklamasında bulunmuştur. Bu saptamalar karşısında bilimsel verilere dayalı olarak düzenlenen uzman ziraat bilirkişi raporuna değer verilerek davacıların davasının reddine, parsellerin belirlenen nitelikleri itibariyle asli müdahil Hazine adına tescili de olanaklı bulunmadığından ve asli müdahil Hazine vekilinin bu isteği; çoğun içinde azı da vardır kuralı gereğince mera olarak sınırlandırılmaları biçiminde yorumlanarak sözü edilen taşınmazların mera vasfı ile sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle asli müdahil Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3940, Karar No: 2017/2103, Tarih: 29.05.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/3940 E.  ,  2017/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18417, Karar No: 2015/32323, Tarih: 26.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/18417 E.  ,  2015/32323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Bozüyük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2015

NUMARASI : 2014/81-2015/48

DAVA : Davacı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin fazla çalışmalarının karşılığının işveren tarafından ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin, fazla mesai yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 66. maddesi gereğince madenlerde, taşocaklarında yahut her ne şekilde olursa olsun yeraltında veya su altında çalışılacak işlerde işçilerin kuyulara, dehlizlere veya asıl çalışma yerlerine inmeleri veya girmeleri ve bu yerlerden çıkmaları için gereken süreler, işçilerin işveren tarafından işyerlerinden başka bir yerde çalıştırılmak üzere gönderilmeleri halinde yolda geçen süreler, demiryolları, karayolları ve köprülerin yapılması, korunması ya da onarım ve tadili gibi, işçilerin yerleşim yerlerinden uzak bir mesafede bulunan işyerlerine hep birlikte getirilip götürülmeleri gereken her türlü işlerde bunların toplu ve düzenli bir şekilde götürülüp getirilmeleri esnasında geçen süreler işçinin günlük çalışma sürelerinden sayılır. Aynı maddenin son fıkrasına göre ise, işin niteliğinden doğmayıp da işveren tarafından sırf sosyal yardım amacıyla işyerine götürülüp getirilme esnasında araçlarda geçen süre çalışma süresinden sayılmaz.

Somut olayda, davacının şoför olarak çalıştığı işyerinin hızlı tren yolu yapımı inşaat sahası olduğu anlaşıldığından mahkemece, 4857 sayılı Kanun'un 66. maddesine göre, davacının işe gidiş gelişlerinde serviste geçirdiği bir saatlik sürenin de çalışma süresinden sayılarak fazla mesai ücret alacağı hesaplanmalı ve şimdiki gibi takdiri indirim de uygulanarak hüküm altına alınmalıdır. Dava konusu alacak istekleri ile ilgili seri açılan davalarda, (Dairemizin 2014/21417, 21549, 24031, 24032, 31690, 31657 esas sayılı dosyaları) davacıların işe gidiş gelişlerinde serviste geçirdiği bir saatlik sürenin çalışma süresinden sayılarak fazla mesai ücret alacakları belirlenmiş ve bu doğrultuda verilen kararlar Dairemizce kabul görmüştür. Mahkeme tarafından 4857 sayılı Kanun'un 66. maddesinin son fıkrası hükmü dikkate alınmadan, yanlış değerlendirme ile davacının işe gidiş gelişlerinde serviste geçen sürenin çalışma süresinden sayılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21491, Karar No: 2022/5779, Tarih: 24.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21491 E.  ,  2022/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 28/12/2013 tarihinde meydana gelen trafik kazasında plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen tırın müvekkiline çarptığını, çarpma ile birlikte tırın arka tekerleklerinin müvekkilinin üzerinden geçerek yaralanmasına neden olduğunu belirterek işgörememezlik zararının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, bahsedilen biçimde bir kazanın olmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak; Davanın kabulü ile; 1.921,56 TL geçici iş göremezlik zararı, 43.038,21 TL kalıcı iş göremezlik zararı olmak üzere toplam 44.959,77 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Hükmün tavzihi ile tashihi şartları, 6100 sayılı HMK'nun 304. ve 305. maddelerinde düzenlenmiş olup; tashih için karar içeriğinden anlaşılan ancak basit hesap ya da yazım hatası nedeniyle hükümde oluşan bir hatanın bulunması; tavzih için ise, açık olmayan ya da birbiriyle çelişkili olan hüküm kısımlarının bulunması gerekmektedir. Bu itibarla, ne tavzih ne de tashih yoluyla, mahkeme kararında yer almayan yeni bir yükümlülüğün taraflara yüklenmesi ya da bir hakkın taraflara sağlanması mümkün değildir. Anılan Kanun'un 305/2. maddesinde de "Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez" denilmek suretiyle bu husus açıkça ifade edilmiştir.

Somut olayda; mahkemece, 18/06/2021 tarihli hüküm verilip dosyadan el çekildikten sonra, 16/08/2021 tarihinde davacı vekilinin tavzih talebi ile dosya yeniden ele alınmış ve hükmedilen tazminatlara dava tarihinden itibaren yasal faiz işketilmesine karar verilmiştir.