muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20799, Karar No: 2018/8343, Tarih: 28.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20799 E.  ,  2018/8343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 5766 sayılı ve 6217 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Davacı-davalı erkeğin ziynet alacağına yönelik temyizi nedeniyle 108.47 TL nispi temyiz harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.06.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/15709, Karar No: 2023/4744, Tarih: 25.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15709 E.  ,  2023/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/347 E., 2022/62 K.

...

...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İznik Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2015 tarihli ve 2015/41 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, katılan ve şikâyetçiye ait motosikletleri çalması nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 31/3. maddeleri gereğince iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2015 tarihli ve 2015/63 Esas, 2015/601 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 31/3, 168/2, 62, 50. maddeleri uyarınca toplam 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 25.01.2021 tarihli ve 2020/4264 Esas, 2021/761 Karar sayılı kararı ile suç vasfının değerlendirilmesinde hataya düşülmesi suretiyle eksik ceza tayininden dolayı hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4.İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/347 Esas, 2022/62 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan iki kez 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e, 31/3, 168/2, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.12.2022 tarihli ve 2022/56848 sayılı, bozma görüşlü ( açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi talepli) Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürülenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, ayrıca verilen hapis cezalarının seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.12.2022 tarihli ve 2022/56848 sayılı, bozma görüşlü ( açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi talepli) Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürülenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, ayrıca verilen hapis cezalarının seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ve şikâyetçiye ait motosikletlerin, sokak üzerinde park hâlinde bulundukları sırada çalındıkları, bir süre sonra emniyete gelen ihbarda, lastik tamiri yapılan bir iş yerinde çalıntı motosikletler olduğunun ifade edilmesi üzerine, kolluk görevlilerince bahse konu iş yerine gidildiği ve burada suça konu motosikletlerin ele geçtiği, iş yeri sahibi ...'ın beyanı üzerine suça sürüklenen çocuğun yakalandığı, suça sürüklenen çocuğun ifade ve savunmasında suçlamaları kabul ettiği, İlk Derece Mahkemesince atılı suçlardan suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun, suç tarihi dikkate alındığında, aynı Kanun’un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşılmakla, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Hırsızlık suçundan hükümler kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142//1-e yerine 141/1-e olarak yazılması maddi hata olarak kabul edilmiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/347 Esas, 2022/62 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, değişik gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/18445, Karar No: 2013/11900, Tarih: 30.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/18445 E.  ,  2013/11900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Olay günü yapılan aramada, sanığa ait işyerindeki tanklardan ve bu tanklara bağlı olan pompa aracılığıyla sanığa ait ... plakalı çekici tır aracına konulan yakıttan alınan numunelerin analizi sonucunda, pompadan alınan numunenin marker seviyesinin geçersiz çıktığı ve motorin-yağ karışımı olduğu, aracın deposundan alınan numunenin ise tamamen yağ özelliği gösterdiği anlaşılmış ayrıca sanığın nakliyecilik işiyle iştigal ettiği ve ticari olarak kabul edilen araçlarında marker seviyesi geçersiz, motorin ve madeni yağ karışımı ürünler kullandığı dikkate alındığında, üzerine atılı suçu işlediği gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

2- Sanık savunmasının yer aldığı 08/12/2010 tarihli duruşma tutanağının 1. sayfasının Hakim tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 219/1. maddesi hükmüne muhalafet edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7402, Karar No: 2018/4796, Tarih: 26.04.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/7402 E.  ,  2018/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Eylemin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçtan zarar gören ... ve ... ... olup suçtan doğrudan zarar görmeyen ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığa ait restoran olan işyerinde dosyada mevcut önleme araması kararına istinaden arama yapılamayacağı gibi bahse konu arama kararının 31.12.2012 tarihi itibariyle geçerli olup suç tarihini kapsamadığı, bu haliyle sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni bulunmaması karşısında, Anayasanın 38/2, 5271 sayılı CMK.nun 206/2-a, 217/2, 230/1.madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, neticesi itibariyle beraat hükmünün yerinde olduğu ancak,

Dava konusu bandrolsüz içeceklerin TCK.nun 54/4. maddesi gereği müsadere edilmesi gereken eşya kapsamında olduğu gözetilmeksizin iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükmün 3.fıkrası çıkarılarak yerine "suça konu alkollü içeceklerin TCK.nun 54/4.maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle neticesi itibariyle doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16060, Karar No: 2019/1989, Tarih: 05.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/16060 E.  ,  2019/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... Telekomünikasyon A.Ş. vd.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.01.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar vermesi sebebiyle davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir.

Davalı vekili, baz istasyonunun yönetmeliğe uygun olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, baz istasyonunun davacının evine olan mesafesi, eşinin kanser hastası olması, ... ilçesinin yerleşkesi itibari ile düz bir zemine sahip olması sebebiyle baz istasyonunun yerleşke dışına konumlandırılabilecek olması, Anayasaca teminat altına alınan yaşam hakkı ile mülkiyet hakkı birlikte değerlendirildiğinde davacının dava açmakta haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve ...tarafından tesis edilen baz istasyonunun kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ...vekili temyiz etmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususu açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemlerinin ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Somut olaya gelince;

09.06.2015 tarihinde hukukçu bilirkişi ve Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu’nda görevli bilişim uzmanı bilirkişiler eşliğinde yapılan keşif sonucu hazırlanan raporda baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve kriterlere uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Ancak dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve diğer tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu nedenle konu ile ilgili uzmanlığı ve Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu’nda görevli olması nedeniyle tarafsızlığı tereddüte neden olabilecek bilirkişiler tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı ...vekilinin temyiz itirazların kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1707, Karar No: 2021/1092, Tarih: 11.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/1707 E.  ,  2021/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30.11.2016 gün ve 2015/673 - 2016/679 sayılı kararı bozan Daire'nin 15.01.2019 gün ve 2017/1462 - 2019/334 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı banka arasında 04.09.2009 tarihinde Türev Ürünler Çerçeve Sözleşmesi imzalandığını ve sözleşme kapsamında yatırım amaçlı olarak" vadeli döviz alım satım sözleşmesi" işlemleri yapıldığını, müvekkilinin yatırım konusunda tecrübeli olduğunu ve yatırımlarını şahsen takip ettiğini ve müvekkilinin işlemlerde ıslak imzasının bulunduğunu, davalı bankanın 19.01.2010 tarihli vadeli döviz alım işlemlerini müvekkilinin rızası olmadan gerçekleştirildiğini, davacının davalının adet fiyatı 1.4365 USD olan toplam 1.795.625 USD olan 10 adet kontrat, fiyatı 1.4391 USD olan 1.798.875 USD'lik 10 adet kontrat, kontrat büyüklüğü 1.792.125 USD'den adet fiyatı 1.4337 USD'den 1.792.125 USD'lik 10 adet kontrat ve 1.4310 USD birimden 1.788.750 USD olan 10 adet kontrat alımı yaptığını, kontratların başlangıç ve bitim tarihlerindeki fark olan 181.000 USD zararın oluştuğunun tespit edildiğini ve müvekkilinin işlemler nedeniyle zarar ettiğini, işlemlerden Şube Yönetmeni Seda Uğurlu'nun aynı gün saat :16'dan sonra araması üzerine haberdar olduğunu ve banka çalışanına söz konusu işlemleri kabul etmediğini bildirdiğini, peşi sıra davalı bankada çeşitli unvanlarda görev yapan yetkililerle birçok kez görüşüldüğünü ve kendisine zararın karşılanacağının taahhüt edildiğini, ancak herhangi bir gelişme olmadığını, konu ile ilgili olarak davalı banka Teftiş Kurulu Başkanlığı'nca soruşturma başlatıldığını ve hazırlanan rapor gereğince Genel Müdürlük hazine çalışanları ile Zincirlikuyu Şubesi çalışanlarının bir kısmının istifaya zorlandığını ve işten çıkartıldıklarını ileri sürerek şimdilik 181.000 USD zararın 19.01.2010 tarihinden fiili ödeme tarihine kadar hesap edilecek yasal (Kamu bankalarınca USD cinsi mevduata verilen en yüksek faiz oranı üzerinden talep edilecek) faiziyle birlikte, fiili ödeme tarihindeki T.C. Merkez Bankası kurundan TL karşılığının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile, 34.178,13 USD'nin 19/04/2010 tarihinden itibaren devlet bankalarının USD cinsinden mevduata uyguladığı en yüksek faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile, 34.178,13 USD'nin 19/04/2010 tarihinden itibaren devlet bankalarının USD cinsinden mevduata uyguladığı en yüksek faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.