muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11598, Karar No: 2025/1586, Tarih: 05.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/11598 E.  ,  2025/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/504 E., 2024/423 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olmakla birlikte bozmadan sonra istinabe mahkemesinde savunmasının alındığı 20.03.2024 tarihinde 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun savunması esnasında müdafii talebinin bulunmadığı, müdafii bulunmaksızın savunmasının alındığı ve zorunlu müdafilik durumunun da bulunmadığı belirlenmekle, suça sürüklenen çocuk için bozmadan önce Mahkemece barodan atanan müdafii Av. ...'ın yüzüne karşı tefhim edilen karar, müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü temyize yetkisinin bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebliğ belgesine rastlanılmadığından, gerekçeli kararın ve Dairemizin iade kararının suça sürüklenen çocuk ...'a usûlüne uygun şekilde (suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması hâlinde 5271 sayılı Kanun'un 35/3 ve 263/1. maddelerine göre cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak ve cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin bildirilmesi suretiyle tebliği, aksi hâlde suça sürüklenen çocuğun ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilmesi ile, tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26346, Karar No: 2021/3178, Tarih: 03.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/26346 E.  ,  2021/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi, (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de; 5271 sayılı Kanun’un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenlemeler getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ile müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14486, Karar No: 2017/2728, Tarih: 09.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14486 E.  ,  2017/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2014 tarih ve 2013/83-2014/277 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... Gümrük Müdürlüğü'nde müvekkilli markalarını taklit olarak taşıyan davalılara ait 15 adet alt eşofman ve 82 adet tişört ele geçirildiğini, davalıların eyleminin müvekkili haklarına tecavüz teşkil ettiğini ve müvekkilini maddi ve manevi zarara uğrattığını ileri sürerek, tecavüzün tespiti, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik davalı ... Ltd. Şti'den 1.000 TL maddi, 500 TL manevi, diğer davalıdan 500 TL maddi, 500 manevi tazminatın davalıdan tahsili ile hükmün ilanını talep ve dava etmiş, davacı vekili yargılama sırasında maddi tazminat istemini ıslah etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, davacı markasının taklidinin kullanıldığı iddia edilen ürünlerin müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin tecavüz teşkil eden bir eyleminin bulunmadığını, gümrükte tespit edilen 82 adet tişörtün müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin tişört üretmediğini, yapılan tespitin hatalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, davacı markasının taklidinin kullanıldığı iddia edilen ürünlerin müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin tecavüz teşkil eden bir eyleminin bulunmadığını, gümrükte tespit edilen 82 adet tişörtün müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin tişört üretmediğini, yapılan tespitin hatalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı ... Gümrük Müdürlüğü'nce yapılan tespitte ''...'' markalı taklit olduğu iddia edilen 15 adet eşofman altı ve 82 adet tişört ele geçirildiğini, tespite konu tır karnesine bağlı eşyalar içerisindeki tişört cinsi eşyaların sadece ... Ltd. Şti'ne ait 09/03/2013 tarihli faturada belirtildiği, anılan davalının ürünlerin kendisine ait olmadığına yönelik savunması üzerine yapılan araştırmada Gümrük Müdürlüğü'nce tüm kaplarda davalı Ltd. Şti'ne ait 09/03/2013 tarih, 004404 sayılı faturada belirtilen 32.820 adet tişörtün tespit edildiği, bu tişörtlerden muhtelif taklit markaları içeren 1154 adedinin alıkonulup kalanların aynı tıra yüklenerek yurtdışı edildiği bildirildiğinden savunmaya ve davalının malları gönderdiği firmanın tüm malların teslim edildiğine ilişkin beyanına gümrük idaresinin yazısı nedeniyle itibar edilmediği, diğer davalı Şirket adına nakledilen ürünler arasında da 15 adet eşortman altı ele geçirildiği, davacının lisans esasına göre talepte bulunması üzerine yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde yıllık lisans bedeline göre tazminat hesabı yapılmış olup, bir yıl süre ile taklit ürün üretilip pazarlandığı kanıtlanamadığından bir yıllık lisans bedeli üzerinden tazminata hükmetmek mümkün olmadığı gibi, gerçek zararı tespit etmek de mümkün olmadığından TBK'nın 50. ve 51. madddeleri uyarınca maddi tazminata hükmedildiği gerekçesiyle, davalıların, davacının marka haklarına tecavüz ve haksız rekabetin tespit ve önlenmesine, gümrükte yakalanan ürünlerin imhasına, 1.000,00 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın davalı ... Ltd.Şti'den, 500,00 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın davalı ... Ltd. Şti'den dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 59,78 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Tic. Ltd. Şti'den alınmasına, 09.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6036, Karar No: 2011/3793, Tarih: 30.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6036 E.  ,  2011/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen ........2009 gün ve 411/366 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeninin miras bırakanı ... oğlu ... ...’ten intikal eden 151 ada ..., ...; 154 ada ..., ... ve ... parsellerin kadastro çalışmalarında hatalı şekilde davalılar adına tespit edildiğini açıklayarak, tapu kayıtlarının kısmen iptali ile ½ hisselerinin vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve ..., dava konusu ve dava dışı taşınmazların dedeleri ... oğlu ... ...’ten intikalen ve taksimen babaları ... oğlu ... ...’e bırakıldığını, babaları halen sağ olan ...’in hibesi nedeniyle ayrı ayrı çocukları üzerine tespit olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taksimin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının miras bırakanı ... oğlu ... ... 1958 yılında ölmüş, geride çocukları davacı ... ve müşterekleri ile murisin sağ eşi Ayşe ve Ayşe’den olma oğlu-davacının baba bir kardeşi- davalıların babası ... ... mirasçı olarak kalmıştır.

Mahkemece, taksimin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının miras bırakanı ... oğlu ... ... 1958 yılında ölmüş, geride çocukları davacı ... ve müşterekleri ile murisin sağ eşi Ayşe ve Ayşe’den olma oğlu-davacının baba bir kardeşi- davalıların babası ... ... mirasçı olarak kalmıştır.

Dava konusu 151 ada ... ve ... parsel ........1954 tarih 229 sayılı; 154 ada ... parsel ........1954 tarih 233 sayılı ve 154 ada ... parsel ise yine ........1954 tarih 230 sayılı toprak tevzii çalışmaları sonucu ... oğlu ... ... adına oluşturulan tapu kayıtlarına istinaden, kayıt malikinin 1956 yılında eşi Ayşe’ye; onun da 1980’de oğlu ... ...’e hibe ettiği ve zilyet olunduğu, ...’in de söz konusu taşınmazları ayrı ayrı çocukları davalılara hibe ederek, adlarına tespiti hususunda kadastro tutanaklarının ilgililer sütununa imzasının alındığı belirtilmek suretiyle; ........2007 tarihinde 151 ada ... parsel davalı ...; ... parsel ...; 154 ada ... parsel ...; ... parsel ... adına tespit edilmiş; 154 ada ... parsel ise senetsizden yirmi yılı aşkın zilyetliği nedeniyle ... oğlu ... ...’in hibesi nedeniyle kızı ... adına ........2007 tarihinde tespitle, nizalı tüm parseller itirazsız ........2008 tarihinde kesinleşerek ayrı ayrı davalılar adına tapuya tescil edilmiştir.Davacı vekili, dava dilekçesinde uyuşmazlık konusu taşınmazların miras bırakan ... oğlu ...’den kaldığını, ½ hissenin vekil edenine ½ hisseninse davalıların babası ... oğlu ...’e bırakıldığını bildirerek iptal ve tescil isteğinde bulunmuş; bilahare tüm mirasçıların katılımıyla usule uygun taksim yapılmadığını ileri sürmüştür. Dava konusu taşınmazların öncesi itibariyle davacının miras bırakanı-davalıların dedesi ... oğlu ...’den kaldığı hususu tartışma konusu değildir. Davacı tarafın taksim olgusuna dayandığı kabul edildiği takdirde; mahallinde yapılan keşif, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarından ... oğlu ...’in tüm mirasçılarının katılımıyla usule uygun bir taksim yapılmadığı belirlenmiştir. Davacının miras payı oranında iptal ve tescil talebinde bulunduğu düşünüldüğünde ise; davalıların babaları ... oğlu ... ...’in sağ olması ve davalıların halen ... oğlu ... ... mirasçıları sıfatı taşımamaları nedeniyle, ... oğlu ... terekesine karşı ....kişi durumunda bulunduklarından, mirasçılardan yalnız birinin dava açması ve miras payı oranında iptal ve tescil istemesi, murisin ölüm tarihi itibariyle tereke elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olduğundan, TMK.nun 640 ve 702.maddelerine göre mümkün bulunmamaktadır. Mahkemece davanın değişik gerekçeyle reddine karar verilmiş ise de, red sonucu itibariyle doğrudur.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı ...,... TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan ...,... TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 30.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15104, Karar No: 2010/16480, Tarih: 22.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15104 E.  ,  2010/16480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi 08/03/2010 tarihli dilekçesi ile, ... Köyü, ... mevkii, 1376 parsel sayılı 3400,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın, tapuda davalı ... adına tarla vasfıyla kayıtlı olduğunu, yörede 123 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2006 yılında 6831 Sayılı Ysa gereği Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, çekişmeli taşınmazın 2006 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek davalı ... adına tarla vasfıyla kayıtlı olan taşınmazın vasfının orman olarak değiştirilerek orman vasfıyla Hazine adına tescilini ve elatmanın önlenmesini istemiştir.Mahkemece, davacının davasının kabulüne ve Amasya merkez, ... Köyü, ... mevkii Cilt:15, Sayfa:1376, Cinsi: Tarla olan 3400 m² yüzölçümündeki davalı ... adına kayıtlı 1376 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile Orman vasfıyla Hazine adına kayıt, tesciline ve karar kesinleşinceye kadar davalının dava konusu taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali, tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 16/10/2006 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 6831 Sayılı Orman Yasasının 7. maddesi “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırının tayini ve tesbiti orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasına ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uzman orman ve ... bilirkişisi tarafından uygulanması sonucu, dava konusu taşınmazın 2006 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, davacı ... arazi kadastrosundan önceki hukuki sebeplere değil, kadastrodan sonraki hukuki nedene dayanarak iptal ve tescil istediğinden, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı, orman kadastrosunun kesinleşmesiyle taşınmaz kamu malı niteliğini kazandığı ve mülkiyet hakkının Hazineye geçtiği, bu nedenle mahkeme kararının

-2-

2010/15104-16480

-2-

2010/15104-16480

yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari) bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y. 931 - İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı belirlenerek kaydın iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 22/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13041, Karar No: 2012/14602, Tarih: 20.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/13041 E.  ,  2012/14602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 31.03.2011 gününde verilen dilekçe ile paya elatmanın önlenmesi ve baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... İletişim Hizmetleri A.Ş vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı .... vekili, kurulu olan baz istasyonunun sağlığa zararı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı .... yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü bu davalı vekili temyiz etmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde

de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta ... Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), ... Mühendisleri Enstitüsü (...) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri;..., ...,... ve ... Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması, bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulması gerekir.

21/04/2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan

Şiddetinin ...Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,