muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3716, Karar No: 2012/9254, Tarih: 10.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3716 E.  ,  2012/9254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, olası kastla yaralama

HÜKÜM : Sanık ... ve ...: - TCK.nun 81/1, 53/1-2, 63, 54 maddelerince- Müebbet hapis cezası,

- TCK.nun 86/1, 86/3-e, 21/2, 53/1-2, 63 maddelerince- 11 ay 7 gün hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Murat ve ...'ın, mağdur ... 'e yönelik eylemleri ile kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten öldürme suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye, sanık ... müdafiilerinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanıklar Murat ve ... hakkında kasten öldürme suçlarından kurulan ve re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanıklar Murat ve ... hakkında mağdur ... 'i olası kastla yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, maktül ...'un aracıyla yanındaki ön koltukta mağdur ... de bulunduğu halde şehir merkezinde seyri sırasında, sanıkların maktulün aracının önüne çıkarak av tüfeğiyle ateşleri sonucu, maktülün başından aldığı üç adet saçma tanesinin isabeti nedeniyle kafatası kaide kemiği kırığı ve buna bağlı beyin dokusu harabiyeti sonucu öldüğü, mağdurun ise batın sol yan bölgesine isabet eden dört adet saçma tanesine bağlı olarak yaşamsal tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek şekilde yaralandığı, atışlar nedeniyle aracın sol ön ve arka kapı camları ile ön camının isabet aldığı olayda;

Maktul ve mağdurun araç içindeki konumları ve aralarındaki mesafe ile av tüfeği saçma tanelerinin araç üzerindeki dağılım yoğunluğu dikkate alındığında, av tüfeği ile yapılan atışlar soncunda maktulün yanında bulunan mağdurun da isabet almasının muhakkak ve kaçınılmaz olduğu anlaşılmakla, sanıklar hakkında mağduru öldürmeye teşebbüs yerine suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kastla yaralamadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamdeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, sanıklara verilen cezaların miktarları ve tutuklulukta geçirdikleri süreler dikkate alınarak sanıklar müdafiinin tahliye talebinin reddine, 10/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9512, Karar No: 2024/4333, Tarih: 13.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/9512 E.  ,  2024/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdurelerden .... ve ...'ya karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ile ...ya karşı cinsel taciz suçundan kurulan hükümlerin verilen ceza miktarları ile Bölge Adliye Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/5. maddesinin tatbikine karar verilmiş olması nazara alındığında yine diğer mağdurelere yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2.cümle ve 103/3-d maddesi uyarınca öngörülen ceza miktarı dikkate alındığında anılan hükümlerin de temyiz edilebilir oldukları diğer hükümlerin ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilip yukarıda temyize tabi olduğu belirtilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1.maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunan ceza miktarlarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunan ceza miktarlarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 103/1 (1. ve 3. cümle), 103/3-d, 43/1, 53/1 ve 63/1. maddeleri (...'e yönelik eylemleri nedeniyle), 105/1 (2.cümle), 105/2-b, 53/1 ve 63/1. maddeleri (...'a yönelik eylemleri nedeniyle), 103/1 (2.cümle), 103/3-d, 43/1, 105/1 (2.cümle), 105/2-b, 43/1, 53/1 ve 63/1. maddeleri (....'ya yönelik eylemleri nedeniyle), 103/1 (2.cümle), 103/3-d, 105/1 (2.cümle), 105/2-b, 53/1 ve 63/1 maddeleri (...'ya yönelik eylemleri nedeniyle), 103/1 (2. ve 3. cümle), 103/3-d, 105/1 (2.cümle), 105/2-b, 53/1 ve 63/1 maddeleri (Hacer'e yönelik eylemleri nedeniyle), 103/1 (2.cümle), 103/3-d, 43/1, 105/1 (2.cümle), 105/2-b, 53/1 ve 63/1 maddeleri (...'ye yönelik eylemleri nedeniyle), 103/1 (2. ve 3. cümle), 103/3-d, 53/1 ve 63/1 maddeleri (... ...e yönelik eylemleri nedeniyle), 103/1 (2.cümle), 103/3-d, 53/1 ve 63/1. maddeleri (...ya yönelik eylemleri nedeniyle), 103/1 (2.cümle), 103/3-d, 43/1, 105/1 (2.cümle), 105/2-b, 43/1, 53/1 ve 63/1. maddeleri (...'ya yönelik eylemleri nedeniyle), 103/1 (1.cümle), 103/3-d, 43/1, 105/1 (2.cümle), 105/2-b, 53/1 ve 63/1. maddeleri (....'a yönelik eylemleri nedeniyle), 103/1 (2.cümle), 103/3-d, 109/1 , 109/3-d-f, 109/5, 53/1 ve 63/1. maddeleri (Melisa'ya yönelik eylemleri nedeniyle) uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/363 Esas, 2023/39 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın mağdurelerden ... ve ...ya karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-c.2, 103/3-d, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, ...e karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-c.3, 103/3-d, 43/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 yıl 21 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, ...'e karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-c.3, 103/3-d, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, diğer atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair verilen kararın sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan mağdureler .... ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 2801-a maddesi uyarınca beraat hükümleri yönünden esastan reddine, mahkumiyet hükümleri yönünden ise düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmi ret, kısmi onama, kısmi bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminde

İlk Derece Mahkemesince tüm mağdurelerin beyanlarının alındığını, sanığın hiçbir cinsel davranışının gerçekleşmediğinin aşamalarda anlaşıldığını, atılı suçun unsurlarının oluşmadığını, dosya kapsamında alınan tanık beyanlarının sanık lehine olduğunu beyanla mahkumiyet kararlarının bozulmasını, beraat hükümleri yönünden ise vekalet ücreti talep etmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminde

Beraat kararlarının hukuka aykırı olduğunu, takdiri indirim uygulanarak verilen mahkumiyet kararlarının da sanığın işlediği suçların karşılığı olmadığını, takdiri indirim uygulanmaksızın üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mağdurelerden .... ve ...'ya Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı ile ....'ya Yönelik Cinsel Taciz Suçundan Verilen Hükmün İncelenmesinde

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurelerin aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamından; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine hükmedilmesi nedeniyle istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık Hakkında Mağdurelerden .... ve ...'a Karşı Cinsel Taciz; ...ya Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Verilen Hükmün İncelenmesinde

Sanığın atılı suçlardan beraatine dair İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlerle ilgili yapılan başvuru üzerine istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hüküm temyiz edilmiş ise de, müsnet suçları düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un ilgili maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırlarının on yılın altında kalması ve 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükümlerin kesin olup temyiz edilememesi karşısında, vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

C. Sanık Hakkında Mağdurelerden İlayda ...., ... ve ....ya Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hükmün Temyiz İncelenmesinde

C. Sanık Hakkında Mağdurelerden İlayda ...., ... ve ....ya Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hükmün Temyiz İncelenmesinde

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

D. Sanığın Mağdure... ve....'e Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Karşı Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurelerin aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamından; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine hükmedilmesi karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdurelerden ...ve ....'a Karşı Cinsel Taciz; Melisa'ya Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Mağdurelerden ...,...ve Melisa'ya Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 04.05.2023 tarihli ve 2023/356 Esas, 2023/406 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C. Sanık Hakkında Mağdurelerden ...ve ...'ya Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı ve ...'ya Yönelik Cinsel Taciz Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

D. Sanığın Mağdureler ...ve ...'e Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

D. Sanığın Mağdureler ...ve ...'e Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (D) bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17795, Karar No: 2023/8087, Tarih: 06.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/17795 E.  ,  2023/8087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/125 E., 2016/198 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz, özel hayatın gizliliğini ihlal, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet, beraat, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/125 Esas, 2016/198 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı ile konut dokunulmazlığının ihlali, cinsel taciz ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından şikayet yokluğundan açılan kamu davalarının düşmesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35 inci maddesi gereğince aldırılması zorunlu olan sosyal inceleme raporunda düzenlenmediği anlaşıldığından, söz konusu eksiklik giderildikten sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde kararlar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/125 Esas, 2016/198 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16033, Karar No: 2017/4723, Tarih: 01.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/16033 E.  ,  2017/4723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 05.07.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu % 12.1 oranında sürekli iş göremez durumuna giren işçiye bağlanan gelir,ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masrafı nedeniyle kurum zararının rücûan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işverene ait, yer altı kömür ocağı işyerinde, kazı işlemi yapıldıktan sonra kavlak denetiminin yapıldığı, düşmeye meyilli taşların düşürüldüğü, bağ atıldığı, posta kaldırma işlemi sırasında, arından gelen taşın kazazede işçinin kafasına düşmesi üzerine dengesini kaybeden işçinin düşmüş, dizinden yaralanmıştır.Kazanın sebebi daha önce patlatama ve delme işlemi yapılan yerde kavlak denetimi yapıldıktan sonra posta alma işlemi devam ederken 4-5 saatlik çalışma süresi içinde düşmeye meyilli taşların olup olmadığı ara ara kontrol edilmemesi ve arına yeteri kadar kapak yapılamamasıdır.

Mahkemece, alınan heyet raporlarından 31.10.2013 tarihli heyet raporunda, işverene kusur verilmemiş, işçiye %30 kusur verilerek kazanın oluşumunda %70 kaçınılmazlık unsurunun bulunduğu kanati bildirilmiştir. 21.05.2014 tarihli heyet raporunda ise işverene %50, işçiye %40, dava dışı ustabaşı ...’ya %10 kusur verilmesine karşın, 27.01.2015 tarihli heyet raporunda ise işverene %70, işçiye %30 kusuru verilmiş kazanının oluşumunda başka kusuru olan bulunmadığı belirtilmiştir. Alacak dosyasında hükme esas alınan raporda ise işverene %70 kusur verilmiş ve kazanın oluşumunda %30 kaçınılmazlık payı olduğu belirtilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporlarında işverene verilen kusur oranlarındaki çelişki giderilmeden 21.05.2014 tarihli rapor hükme esas alınmış ve teselsül hükümleri gereği davalı işvereni %60 kusur oranından sorunluluğuna karar verilmiştir.

Somut olayda, kaçınılmazlık olgusunun 31.10.2013 tarihli raporda ve alacak dosyasında alınan raporda yanılgılı olarak değerlendirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, kaçınılmazlık olgusunun 31.10.2013 tarihli raporda ve alacak dosyasında alınan raporda yanılgılı olarak değerlendirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinde; " İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır." cümlesi gereğince, iş kazalarında ilgililerin kusur durumları belirlenirken kaçınılmazlığın da göz önünde bulundurulması ve belirlenen kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerekmektedir. Kaçınılmazlık olgusundan ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve dikkatli çabaya karşın sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan iş kazasının meydana gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların birçoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki, her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Ayrıca, “kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram …” (Prof. Dr. A.Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu - Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup, bu olgunun kabulünün koşulu, “ … vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof. Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139).