muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/400, Karar No: 2011/1222, Tarih: 03.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/400 E.  ,  2011/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/244438

MAHKEMESİ :(BEYOĞLU) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :01.02.2010 -2715/3

SUÇ :Eziyet çektirerek öldürmek

Çocuk yaştaki S.. M.. 'u eziyet çektirerek öldürmekten sanık İ.. O.., işbu suça iştirakten sanık E.. A..'nın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (BEYOĞLU) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2010 gün ve 2715/3 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar İskender ve Emre müdafiilerinin eksik incelemeye, sübuta, takdiri indirim uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Dosya kapsamına göre, aralarında arkadaşlık ilişkisi bulunan sanıklar İskender ve Emre ile maktul Senan'ın, olay tarihinde olayın meydana geldiği köprü altına giderek birlikte alkol aldıkları, burada sanıklardan Emre'nin maktule, Miray isimli kızla olan ilişkisini bitirmesini söylediği, maktulün bunu kabul etmediği, bunun üzerine sanık İskender'in 13 bıçak darbesi ve taşla başına vurmak suretiyle maktulü öldürdüğü, diğer sanık Emre'nin ise köprü üstüne çıkarak gözcülük yapmak suretiyle yardım eden olarak suça katıldığı olayda, sadece öldürme kastına yönelik çok sayıdaki bıçak darbesi ve taşla vurmanın canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme sucuna kanıt sayılamayacağı, suçun bu saikle işlendiğini gösterir kesin ve inandırıcı delillerin de bulunmadığının görülmesi karşısında, suç tarihide nazara alınarak, sanık İskender hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e, 31/3 maddeleri ile 765 sayılı

TCK.nun 448, 55/3 maddeleri arasında, sanık Emre hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e, 39/1, 31/3 maddeleri ile 765 sayılı TCK.nun 448, 65/3, 55/3 maddeleri arasında yapılacak karşılaştırma neticesi lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kabule göre de;

a) Sanık İskender hakkında 5237 sayılı Yasanın 82/1-b,e maddeleri ile belirlenen ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasından, aynı yasanın 31/3 maddesi ile indirim yapıldığı sırada 17 yaş içerisinde olan sanığın yaşı dikkate alınarak makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 20 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

b) Sanık Emre hakkında kurulan hükümde sonuç cezanın 5237 sayılı TCK 31/son maddesi uyarınca 8 yıldan fazla olamayacağı düşünülmeden, 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

b) Sanık Emre hakkında kurulan hükümde sonuç cezanın 5237 sayılı TCK 31/son maddesi uyarınca 8 yıldan fazla olamayacağı düşünülmeden, 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar İskender ve Emre müdafiilerinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanık İskender hakkında hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre müdafiinin tahliye isteminin reddine 03.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23543, Karar No: 2015/8915, Tarih: 30.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/23543 E.  ,  2015/8915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma ve Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Hükmü temyiz eden davacı-davalı ...'ten ziynetler yönünden 318.00 TL. Temyiz peşin harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 30.04.2015(Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/14222, Karar No: 2010/16596, Tarih: 25.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/14222 E.  ,  2010/16596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın savunması, yapılan keşif ve delilleri irdeleyen bilirkişi raporu, tutanak düzenleyici tanığın ve diğer tanıkların beyanları, toplanan deliller, gerekçe, hakimin kanaat ve takdirine göre verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/05/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/971, Karar No: 2006/2069, Tarih: 07.04.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/971 E.  ,  2006/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edildikten sonra gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 12.3.1995 tarihli ... sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsiline ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-12.3.1995 tarihli ... sözleşmesi, davacı şirket adına ... ... ve ... ... tarafından imza edilmiş aynı kişilerce imzalanan 06.07.1997 tarihli “sözleşme ve fesihname tutanağı” başlıklı belge ile de feshedilmiştir. Davalı kooperatif fesihten sonra imzalanan 15.7.1997 tarihli belge ile kooperatifin ibra edildiğini belirtmiştir. Bu belge davacı şirketin adına müdürü sıfatıyla ... ... tarafından imzalanmıştır. ... ...’in dosyada mevcut belgelere göre ... başına şirketi temsil yetkisi bulunmadığından mahkemece ibra geçersiz

sayılmış ise de aynı kişiye daha sonra şirketi ... başına temsil yetkisinin verildiği ileri sürüldüğü gibi bu kişi tarafından yapılan işlemlere BK.nun 38.maddesi uyarınca icazet verilip verilmediği de araştırılmamıştır. İcazet sarih bir biçimde olabileceği gibi yapılan işleme karşı çıkılmamak suretiyle işlemin zımnen benimsenmesi şeklinde de oluşabilir. Dava konusu olayda akit şirketin yetkili temsilcileri vasıtasıyla 6.7.1997 tarihinde feshedilmesine ve 15.7.1997’de fesih belgesi imzalanmasına rağmen aradan geçen ... bir sürede davalı kooperatiften alacak talep edilmemiş olması da dikkate alındığında mahkemece ibraya zımnen icazet verilip verilmediği hususu araştırılmalıdır. Bu nedenle mahkemece davacı şirkete ait defter ve kayıtlar celbedilerek bilirkişi incelemesi yaptırılması, ibra nedeniyle davacıya yapılan bir ödemenin bulunup bulunmadığı, ... ... tarafından ... başına gerçekleştirilen diğer işlemlere icazet verilip verilmediğinin belirlenmesi ve ibranın bu inceleme sonucuna göre takdir olunup icazetin varlığının kabulü halinde davanın tamamen reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulü doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı kooperatif yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 07.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4903, Karar No: 2018/11371, Tarih: 28.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/4903 E.  ,  2018/11371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Tehdit, kasten yaralama, özel hayatın gizliliğini ihlal

Kararlar-Hükümler : 1- Şikayetçi sanık ...'nun sanık ...'e yönelik tehdit suçundan dolayı TCK'nın 106/1-2, 52/2-4, CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar

2- Şikayetçi sanık ...'nun sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçundan dolayı TCK'nın 86/2, 52/2-4, CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar

3- Şikayetçi sanık ...'ın sanık ...'e ve sanık ...'in şikayetçi sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından dolayı TCK'nın 86/2, 86/3-a, 29, 52/2-4. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyetlerine ilişkin hükümler

4- Sanık ...'in şikayetçi sanıklar ...'na ve ...'a yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı beraatine ilişkin hüküm

Tehdit ve kasten yaralama suçlarından şikayetçi sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, şikayetçi sanık ... müdafii tarafından, kasten yaralama suçundan sanık ... ve şikayetçi sanık ...'nın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... ve şikayetçi sanık ... müdafii tarafından, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin hüküm, şikayetçi sanıklar ...ve ... müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Duruşmada katılma isteminde bulunmalarına rağmen bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçiler ... ile ...'nın, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla kararı temyiz haklarının bulunduğu, sanık ...'e yüklenen şikayetçi ...'ya yönelik kasten yaralama ve şikayetçiler ... ile ...'ya yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından dolayı doğrudan zarar gördükleri anlaşılan ve hükümleri temyiz etmek suretiyle katılma iradelerini devam ettiren şikayetçiler ... ile ...'nın, CMK'nın 237/2. madde ve fıkrası uyarınca anılan suçlar açısından davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede:

İddianamedeki anlatım ve uygulanması istenen sevk maddelerine göre; sanık ...'in katılan sanık ...'e karşı kasten yaralama suçunu işlediği iddiasıyla da dava açılmasına rağmen mahkemece bu suça ilişkin hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, dava konusu edilen bu eylemle ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

A) Tehdit ve kasten yaralama suçlarından katılan sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

A) Tehdit ve kasten yaralama suçlarından katılan sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, CMK'nın 231/12. madde ve fıkrası uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda merciide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı, mahkemece kararın temyize değil, itiraza tabi olduğu gözetilip, katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi için CMK'nın 264/2. madde ve fıkrası uyarınca dosyanın merciine gönderildiği ve Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli, 2016/588 değişik iş sayılı kararıyla katılan sanık ... müdafiinin itirazının reddine karar verildiği anlaşılmakla; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar açısından dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Kasten yaralama suçundan sanık ... ile katılan sanık ...'nın mahkumiyetlerine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin hükümlere yönelik katılan sanık ... müdafiinin ve kasten yaralama suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık ...'in temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılan sanık ...'nın yokluğunda 23.03.2016 tarihinde verilen ve 18.04.2016 tarihinde bizzat kendisine tebliğ olunan hükümlerin, 13.07.2015 tarihli vekaletname ile vekil olarak tayin edildiği halde vekalet harcını 26.04.2016 tarihinde yatırıp, aynı tarihte vekaletnamesini dosyaya sunan katılan sanık ... müdafiince 26.04.2016 tarihinde temyiz edildiği,

Ayrıca, Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla;

Katılan sanık ... müdafiinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. madde ve fıkrasında öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunması ve sanık ...'in 23.03.2016 tarihinde doğrudan hükmedilen 1800 TL'den ibaret mahkumiyet hükmünü temyiz etmesi nedeniyle katılan sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca kısmen isteme uygun olarak REDDİNE,

C) Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin hükme yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Katılan sanık ... müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Özel hayat; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yapıkları, gittiği yerler, kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, sosyal ilişkileri, içinde bulunduğu fiziki çevrenin özellikleri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ile mağdur ...'nın tarafı oldukları boşanma davasının devam ettiği ve adı geçenlerin uzun süredir fiilen ayrı yaşadıkları dönemde, sanık ...'in, eşi ile diğer mağdur ... arasında ilişki olduğunu ispatlamak amacıyla, şapka ve maske takıp, onları takip ederek, kamuya açık alanlarda mağdurların yan yana fotoğraflarını çekmek suretiyle TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sürekli denetim ve gözetim altına alınan mağdurların gün içerisinde, niçin, nasıl, nerede, ne zaman görüştüklerini ve aralarındaki ilişkinin boyutunu ortaya çıkaran görüntülerinin, mağdurların özel yaşam alanı kapsamında yer alması nedeniyle sanık ...'in sübut bulan eyleminden dolayı özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, “...kamusal alanda bu şekilde fotoğraf çekmenin özel hayatın gizliliği olarak değerlendirilemeyeceği...” biçimindeki, özel hayatı salt mekana indirgeyen ve yasal olmayan gerekçe ile sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık ... hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. madde ve fıkrasına aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3628, Karar No: 2019/4229, Tarih: 17.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3628 E.  ,  2019/4229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, tarafların dava konusu 351 ada 28 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki olan Osman Atılcı'nın mirasçıları olduklarını, taşınmazın mirasçılık belgesindeki payları oranında mirasçılarına intikal ettiğini, davalı ve ailesinin uzun yıllardır dava konusu taşınmazda fiilen ikamet ederek diğer hissedarların bu yerden faydalanmasına engel olduklarını, taşınmazın kullanım bedeli olarak davacının hissesi nispetinde kendisine hiçbir ödeme yapılmadığını, son olarak davacının Edirne 1.Noterliği'nin 16.09.2014 tarihli ihtarnamesi ile davalının taşınmazdaki payına tecavüzünü sonlandırmasını ve payı nispetindeki ecrimisilin tarafına ödenmesini talep ettiğini, ancak çekilen ihtarın sonuçsuz kaldığını açıklayarak, davalının, davacının payına vaki tecavüzünün menine, davalının taşınmazı haksız kullanması nedeniyle 04.11.2009 ila 04.11.2014 dönemi için fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere toplam 1.500 TL'nin belirtilen her dönemin başından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 15.04.2015 tarihli dilekçesi ile ecrimisil yönünden talebini toplam 4.125 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ..., usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmamış, davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine, davacı tarafın meni müdahale davasının kabulüne, davalının dava konusu 351 ada 28 parsel sayılı taşınmazdaki davacının 66/144 payına vaki müdahalesinin önlenmesine, davacının ecrimisil alacağı davasının kısmen kabul kısmen reddine, 4.125 TL alacağın 04.11.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin ecrimisile yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, davalının fuzuli şagil olduğu, bilirkişi raporuna göre dava konusu

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin ecrimisile yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, davalının fuzuli şagil olduğu, bilirkişi raporuna göre dava konusu

taşınmaza davalının müdahalesi neticesinde 04.11.2009- 04.11.2014 dönemi için 4.125 TL ecrimisil bedeli tahakkuk ettiği, 16.09.2014 tarihli ihtarnamenin davalıya tebliğ edildiği tarihten itibaren ihtarnamede belirtilen sürenin 04.11.2014 tarihinde dolduğu, yani davalının bu tarihte temerrüde düştüğü, bu nedenlerle 4.125 TL alacağın davacının davalıyı usulüne uygun olarak temerrüde düşürdüğü 04.11.2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar vermek gerektiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmişse de, gerekçe dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki; kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi, aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)