muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3222, Karar No: 2015/26830, Tarih: 13.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/3222 E.  ,  2015/26830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk .. hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılmış dava ve kurulmuş bir hüküm bulunmadığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün gerekçesine yönelik bulunmayan temyizde suça sürüklenen çocuğun hukuki yararının bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

C-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda, babasının mağdurlardan .. ve mağdur .. oğlu tarafından darp edilmesinden sonra mağdur ... evine giderek tepki olarak silahla ateş ettiğini ileri sürmesi karşısında, savunmanın doğruluğu araştırılıp olayın çıkış sebebi üzerinde durulduktan sonra tehdit suçu yönünden haksız tahrik hükmünün uygulama olanağının tartışılmaması,

2-Adli sicil kaydına göre daha önce hapis cezası mahkumiyetine ilişkin sabıkası bulunmayan suça sürüklenen çocuğa 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı Kanun maddesinin 1. fıkrasında yazılı tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

3-Suça sürüklenen çocuğun, tehdit eylemini, mağdurlar .. ve ..'ye karşı tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ..... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16736, Karar No: 2017/810, Tarih: 31.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/16736 E.  ,  2017/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ... plakalı aracın tam kusurlu bir şekilde karıştığı trafik kazası sonucu .... ile ...'ın vefat etmeleri nedeniyle müvekkillerinin desteklerini yitirdiklerini, davalı ... şirketince kısmi ödeme yapılmış ise de, destek zararlarının tam olarak karşılanmadığını belirterek her bir davacı için 1.000'er TL olmak üzere toplam 6.000 TL destek tazminatının kısmi tazminat ödeme yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; ...'le ilgili olarak; eş ... için 81.693,17-TL, kızı ... için 25.451,12-TL'nin 03/09/2012 kısmi ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak, adı geçen davacılara verilmesine,...'le ilgili olarak; ana ... için 14.244,76-TL'nin 16/04/2012 aktüer hesap tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak, adı geçen davacıya verilmesine, ...'la ilgili olarak; eş ... için 66.997,52-TL, oğul ... için 11.304,33-TL, oğul... için 11.304,33-TL'nin 26/06/2012 kısmi ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak, adı geçen davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı isteminden ibarettir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2014 yılı için 1.890,00 TL'dir. Reddedilen tazminat miktarı 5,53 TL olup miktarı itibari ile kesinlik sınırının altında olduğundan davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 31/01/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16044, Karar No: 2021/4952, Tarih: 20.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16044 E.  ,  2021/4952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davanın kısmen kabulüne ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın yaptığı kaza sonucunda araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralanıp malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL. tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 12.02.2019 tarihli ıslah dilekçesiyle taleplerini 225.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; SGK tarafından iş kazası nedeniyle yapılmış ödemenin tazminattan düşülmesi gerektiğini de belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davanın kısmen kabulü ile 224.000,00 TL. sürekli işgücü kaybı tazminatının 22.02.2018 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, 1.000,00 TL'lik geçici işgöremezlik zararı için sunulmuş delil bulunmadığından bu talebin reddine dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine; özellikle, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109/2. maddesi gereği uzamış ceza zamanaşımı süresi içinde davanın açılmış ve ıslahın yapılmış olmasına; polis memuru olan davacının, resmi görevli araçta ve görevi başındayken davaya konu kazadaki zarara maruz kaldığı dikkate alındığında, hatır taşıması şartları oluşmadığından, tazminattan bu nedenle indirim yapılmayışının yerinde görülmesine göre, davalı vekilinin diğer tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Sürekli işgücü kaybı tazminatının belirlenmesinde, davacının son gelir durumu ile birlikte muhtemel yaşam süresinin ve bu sürenin ne kadarında aktif çalışma hayatının devam edeceği, ne kadarında pasif dönemde bulunacağının tespiti önem arzetmektedir. Çalışma hayatının, aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemi olan pasif devre olarak ayrılması ve özel yasalarında çalışma süreleri ayrık olarak belirtilmemiş (asker, polis vb. gibi) kişiler yönünden 60 yaşın aktif çalışma devresini, bakiye yaşam süresi varsa kalan sürenin de pasif çalışma

dönemini oluşturduğu; sürekli işgücü kaybı nedeniyle tazminatın hesabında, pasif devrede de zararın oluşacağı ve bu zararın asgari ücret düzeyinde bir zarar olacağının kabulü gerektiği Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır. Özel yasaları gereği çalışma süreleri ayrık olarak düzenlenenler dışında kalan kişiler yönünden, aktif- pasif devre ayrımı anılan şekilde yapılmakla birlikte; asker, polis gibi özel yasaları ile çalışma süreleri farklı belirlenen kişiler için sürelerin bu yasalardaki düzenlemelere göre belirlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda; davacı, kaza tarihinde 29 yaşında olup polis memuru olarak görev yaparken maruz kaldığı kazadaki yaralanması sonucu işgücü kaybına uğramıştır. Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından hükme esas alınan 11.02.2019 tarihli aktüer raporunda, davacının 60 yaşına kadar çalışacağı ve aktif devresinin devam edeceği; 60 yaşı ile muhtemel bakiye ömür süresi sonu arasındaki dönem için de pasif devrede olacağı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Oysa, yukarıda açıklandığı üzere, kendi özel yasaları gereği daha erken emekli olma (aktif devresi sona erme) imkanı bulunan meslek gruplarından birinde yer alan davacı için, herhangi bir araştırma yapılmadan, 60 yaş sonunun aktif devre sonu olarak kabulü mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle; polis memuru olan ve 60 yaşından önce emekli olma ihtimali bulunan davacının çalıştığı kuruma ve SGK Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü'ne yazı yazılarak, davacının yaşı ile mesleki kıdemine göre muhtemel emeklilik yaşının kaç olduğunun sorulması; yazı cevabının gelmesinden sonra, bildirilen muhtemel emeklilik yaşı da dikkate alınarak, bildirilen yaşa kadar aktif devre ve bu yaş ile muhtemel ömür sonu arası süre için AGİ dahil edilmemiş asgari ücret üzerinden pasif devre hesabının yapılması; davacının çalıştığı kurumca 17.04.2017 tarihinde ödenen 13.688,25 TL'lik nakdi tazminatın hesaplanan tazminattan düşülüp düşülmeyeceğinin de değerlendirilmesi için ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre (davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilerek) karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden, fazla vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

3-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden, fazla vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA; dosyanın, hakem dosyasının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12300, Karar No: 2008/12032, Tarih: 17.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/12300 E.  ,  2008/12032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden cinsel birlikteliği sağlayamayan, eşinin ameliyattan sonra bakımı ile ilgilenmeyen, davacı koca boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2008 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/12830, Karar No: 2010/1482, Tarih: 18.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/12830 E.  ,  2010/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. Maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının tespiti ile yapılan incelemede;

1- Sanığın suç tarihinde işyerinde kullandığı kurulu gücün bilirkişi aracılığı ile belirlenerek, buna göre kaçak kullanım süresince tükettiği elektrik ve tutarı tespit edilip, bu değerin 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesinin uygulanmasına esas alınması gerektiği gözetilmeden, katılan kurumun bildirmiş olduğu değerin esas alınarak yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün maddelerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmeyip, 765 sayılı Yasaya göre verilmesi gereken ceza belirlenmeden denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

3- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/2, 522/1, 523/1; 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-f, 168/1, 50/1-a, 51/1; 203/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün halinde uygulanması sonucunda; sanık yararına olan 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

4- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği, düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması ,

5- Hükümde verilen cezadan 3/5 oranında indirim yapılırken cezanın 1 yıl 2 ay 12 gün yerine, 1 yıl olarak eksik cezaya hükmolunması,

6- Katılan kurum vekilinin duruşmalara katılmadığı, sadece yakınma ve katılma dilekçeleri verdiği gözönüne alınarak dilekçe yazım ücreti yerine katılan lehine vekalet ücretine hükmolunması ,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce, bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2871, Karar No: 2013/7120, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/2871 E.  ,  2013/7120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı dosyanın temyiz incelemesi sırasında;

1-Gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen davalıya tebliğine ilişkin belgenin,

2-Uyuşmazlık dönemlerine dair toplu iş sözleşmelerinin,

3-Sendika üye kayıt fişinin,

4-Daha önce aynı taleplerle dava açılan dava dosyalarının,

5-Alt işveren Marmara Temizlik Şirketi (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/2873 esas ve 2013/2884 esas sayılı dosyalar) belge ve kayıtları ile varsa toplu iş sözleşmeleri ve bordroların

Dosyada bulunmadığı tespit edilmiş olup söz konusu belgelerin tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23112, Karar No: 2015/19385, Tarih: 18.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23112 E.  ,  2015/19385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazete'de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;

Diğer yandan, 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde öngörülen "maliklere tebliğ" usulünün, bölge bazındaki tescil işlemlerinde değil, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının tescili söz konusu olduğunda uygulanacağı, başka bir deyişle, bir bölgenin sit alanı olarak belirlenip tescil edilmesi halinde, o bölgede yaşayan tüm vatandaşlara tebligat yapılmak suretiyle tescil kararının duyurulması şeklinde bir yöntem izlenmeyeceği, karar Resmi Gazete'de yayımlanıp Bakanlığın internet sayfasında bir ay süre ile duyurularak, bölge halkının sit tescilinden haberdar olmasının sağlanacağı;

Belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;... Koruma Kurulu'nun 27/12/1992 tarih ve 2900 sayılı kararı ile kentsel sit alanı olarak tescil edilen bölgede bulunan taşınmazda mevcut iki katlı taş evinin yanına kaçak yapı inşa ettiği iddiasıyla sanık hakkında dava açıldığı, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporlarında, sanık tarafından yapılan eklentilerin, kamu alanı olan yol üzerine inşa edildiğinin tespit edildiği, sanığın aşamalardaki savunmasında, davaya konu yapıları 40-50 sene önce yaptığını beyan ettiği, 09/01/2013 tarihinde icra edilen keşifte dinlenen tanıklar .... ve ...'nın da beyanlarında, davaya konu yapıların 25-30 yıldır mevcut olduğunu ifade ettiklerinin anlaşılması karşısında, inşaat bilirkişiden ek rapor alınarak, suça konu yapılarda kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları gibi teknik verilerden yararlanılmak suretiyle yapım tarihlerinin her türlü şüpheden uzak şekilde tespit edilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10667, Karar No: 2023/3013, Tarih: 22.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/10667 E.  ,  2023/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastro haritalarındaki teknik hataların düzeltilmesi işlemine karşı açılan itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Dava konusu ... ili ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan çekişmeli taşınmazların 1940 yılında 3116 sayılı Kanun uyarınca yapılan orman tahdit çalışmalarında orman sınırları içerisinde bırakıldığı ve 26.07.1945 tarihinde "Karışık Baltalık" vasfı ile ... adına tapuya tescil edildiği, 2896 ve 3302 sayılı Kanun uygulamalarında muhafaza orman statüsünde olduğu için 2/B uygulamasına konu edilmediği anlaşılmaktadır.

2. Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerine iskanen verilen 4 adet taşınmazın orman kadastro çalışmaları esnasında orman olarak tespit edildiğini, ancak söz konusu taşınmazların müvekkiller adına tescil edilmesi gerektiğini, taşınmazların iskan kaydının bulunduğunu ve 90 yılı aşkın zamandır müvekkilleri tarafından kullanıldığını beyanla orman kadastro haritalarındaki teknik hataların düzeltme işleminin iptal edilerek müvekkillerin taşınmazların adlarına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

3. 2016/45 Esas sayılı birleşen dosyada davacı taraf dava dilekçesinde ve yargılama safhasındaki beyanlarında özetle; İstanbul ili ... ilçesi ... Mahalle/Köy iki kemer arası mandıra civarı mevkiinde bulunan 20 dönüm tarla vasfındaki taşınmazın ise muris Mehmet Pehlivan (Tığrak), eşi Saide, oğulları Mustafa ve İbrahim, İbrahim'in eşi Makbule, İbrahim oğlu Abdi, Mehmet Tığrak kızı Şerife'nin oğlu Süleyman İstanbul ili ... ilçesi ... Başhavuz yolu altı 8 ada 25 parselde bulunan 14.500 metre karelik taşınmazın ise murisi İbrahim Tığrak adlarına tashihan tespitine tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP