muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1338, Karar No: 2024/5468, Tarih: 01.10.2024

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; "Alınan jeodezi ve fotogrametri uzmanı ile ziraatçı bilirkişilerin raporları ile mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, dava konusu taşınmazın güneyindeki ve batısındaki taşınmazlarla sınırının tumpla ayrılmış olup iki yönü itibariyle şahıs taşınmazlarına komşu olduğu, mera parselinden eğim yönünden de ayrıldığı, bitki örtüsü bakımından da farklılık arz ettiği, kot farkı bulunduğu, hava fotoğrafından da çayır vasfı ile kullanılarak yer yer de tarımsal faaliyet yapıldığının anlaşıldığı, davacı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu" gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 174 ada 47 parsel içinde bulunan ve 10.07.2017 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda (B) harfi ile gösterilen 80.528,25 m2 miktarındaki dava konusu alanın kadastro tespitinin iptali ile adanın son parsel numarası verilmek suretiyle ... mirasçıları adına miras payları oranında tapuya tesciline, aynı parsel içinde (A) harfi ile gösterilen 119.577,63 m2 miktarındaki alan ile (C) harfi ile gösterilen 594.317,98 m2 miktarındaki alanın tespit gibi mera olarak sınırlandırılmalarına karar verilmiş, hükümün davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 20.03.2023 tarihli ve 2021/4424 Esas, 2023/1593 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, bu kez onama ilamına karşı davalı Hazine vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına, Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre aşağıdan belirtilen nedenler dışında davalı Hazine vekilinin sair karar düzeltme talepleri yerinde değildir.

Mahkemece yapılan keşif sonucunda fen bilirkişisi tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan ve davacı taraf adına tesciline karar verilen 10.07.2017 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda (B) harfi ile gösterilen 80.528,25 m2 miktarındaki taşınmaz bölümünün 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulunca; komşu (A) ve (C) alanlarından daha düşük kotta olup, eğiminin de bu alanlara göre daha düşük olduğunu, bitki örtüsü olarak da yine bu alanlardan daha yoğun otlarla kaplı olduğunu, bu nedenle çayır niteliğinde olduğu belirtilmiş ise de; jeodezi ve fotoğrametri mühendisi bilirkişi ... tarafından 1955, 1971, 1984 ve 2003 tarihli hava fotoğrafları üzerinden yapılan inceleme ve hava fotoğrafları ile tesis paftasının ve fen bilirkişi raporunun çakıştırılmak suretiyle düzenlenen haritalar üzerinde bu kez aynı alan (fen bilirkişi raporunda B:80.528,25 m2 olarak gösterilen) ikiye bölünmek suretiyle B:71.300,00 m2 yüzölçümündeki bölümünün yer yer tarla yer yer çayır vasfıyla kullanılan ve tarımsal faaliyet yapılan yer olduğu D: 9227,53 m2 yüzölçümündeki bölümünün ise herhangi bir tarımsal faaliyetin yapılmadığı bildirilmiştir.

Diğer bir anlatımla; jeodezi ve fotoğrametri mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen haritalarda gösterilen B:71.300,00 m2 yüzölçümündeki bölümü üzerinde davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği, D: 9227,53 m2 yüzölçümündeki bölüm üzerinde ise tespit tarihine kadar ekonomik amacına uygun bir zilyetliğin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki; Mahkemece jeodezi ve fotoğrametri mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen bu rapora itibar edildiği bildirilmesine rağmen diğer bir anlatımla hüküm yerinde bu raporun esas alınarak davacı taraf lehhine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu B:71.300,00 m2 yüzölçümündeki bölümün davacı taraf adına tesciline karar verilmesi gerekirken 10.07.2017 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda (B) harfi ile gösterilen 80.528,25 m2 miktarındaki (jeodezi raporunda (B) ve (D) bölümlerinin toplamını oluşturan) kısmın davacı taraf adına tesciline karar verilmesi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, hükme esas alınan raporda yapılan yanlışlığın gözden kaçırılmak suretiyle maddi hataya dayalı olarak onandığı bu kez karar düzeltme incelmesi sırasında anlaşıldığından davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteminin bu nedenlerle kabulü gerekmiştir.

SONUÇ;

Açıklanan sebeplerle;

Dairenin 20.03.2023 tarihli ve 2021/4424 Esas, 2023/1593 Karar sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına ve hükmün yukarıdan belirtilen nedenlere BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4010, Karar No: 2015/4542, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4010 E.  ,  2015/4542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/5556, Karar No: 2010/12508, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5556 E.  ,  2010/12508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirketin EPDK’nın belirlediği fiyatlar üzerinden BOTAŞ’tan satın aldığı doğal gaza taşıma bedeli ekleyerek tüketicilerine sattığını, EPDK’nın doğal gaz taşıma bedellerini düşük fiyattan belirlemesi üzerine Danıştay’da açılan idari davalar sonucunda EPDK’nın bu yöndeki kararlarının iptal edildiğini, iptal kararlarının geriye yürümesi nedeniyle geçmiş döneme ilişkin 27 adet faturaya konu doğalgaz taşıma ücretinin gecikme faiz oranı ile birlikte tahsili gerektiğini belirterek 240.242,98 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki ilişkinin özel hukuk ilişkisi olduğunu, belli sınırlar içerisinde sözleşme koşullarının serbetçe belirlendiğini, faturalar ödenirken davacının ihtirazi kayıt ileri sürmediğini, geriye doğru faiz talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iptal kararlarının geriye yürümesinin ve ilgili herkesin iptal kararından yararlanmasının idari yargının temel ilkesi olduğu, bu nedenle EPDK’nın işleminin iptali nedeniyle geriye doğru fark faturası düzenlenebileceği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İptal kararına konu düzenleyici işlem idare hukuku ilkelerine göre geçmişe yönelik olarak ortadan kalkarsa da dava edilen husus düzenleyici işlem esas alınarak tesis edilen bir idarî işlem değil, tamamen özel hukuk hükümlerine tâbi bir borç ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Ayrıca serbest tüketici sıfatı olan davalının düzenleyici işlemin iptaline ilişkin davanın tarafı olmadığı da uyuşmazlık konusu değildir. Bu nedenle meselenin özel hukuk hükümlerine göre çözümlenmesi gerekmektedir.

İptal kararına konu düzenleyici işlem idare hukuku ilkelerine göre geçmişe yönelik olarak ortadan kalkarsa da dava edilen husus düzenleyici işlem esas alınarak tesis edilen bir idarî işlem değil, tamamen özel hukuk hükümlerine tâbi bir borç ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Ayrıca serbest tüketici sıfatı olan davalının düzenleyici işlemin iptaline ilişkin davanın tarafı olmadığı da uyuşmazlık konusu değildir. Bu nedenle meselenin özel hukuk hükümlerine göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Taraflar arasındaki sözleşmede, Doğalgaz Piyasası Kanununda ve bu Kanunun ikincil mevzuatında davacı şirketin geçmişe dönük taşıma bedeli talep edebileceği konusunda bir hüküm bulunmamaktadır. Tanzim edilen faturalar davalı tarafından ödenmiş, davacı da bu ödemeleri bir ihtirazi kayıt ileri sürmeden kabul etmiştir. Ayrıca somut olayda, davacı şirket tarafından davalıya gönderilen 23.1.2008 tarihli yazıda; 31.12.2007 tarihi itibarıyla borç bakiyesinin sıfır (0) olduğu belirtilerek davalının mutabakatını bildirmesi talep edilmiştir. Bu durumda davacının taraflar arasındaki borç ilişkisinde özel hukuk hükümlerine göre geçmişe yönelik olarak taşıma bedeli adı altında ücret talep etmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, somut olaya uygulanma imkânı bulunmayan idare hukukuna ilişkin genel hukuk ilkelerine göre davanın kabulüne hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, istek hâlinde peşin harcın iadesine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 750.00.-TL duruşma vekâlet ücretinin, davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 4.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4892, Karar No: 2021/20590, Tarih: 29.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4892 E.  ,  2021/20590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanıkların ve müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Müştekinin beyanı ve aynı tarihli görgü tespit tutanağında, olay yerinin "depo" olarak belirtilmiş olması karşısında; suça konu yerin iş yerinden bağımsız ve müştemilat dahilinde olmayan, yalnızca eşyaların muhafaza edilmesi amacına hasredilmiş bir depo olup olmadığının da anlaşılamaması karşısında, bahse konu yerin depo niteliğinde bulunup bulunmadığı tereddüte yer bırakmayacak şekilde tesit edilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve müdafiilerin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnamedeki gerekçeye aykırı olarak BOZULMASINA, 29/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11095, Karar No: 2010/1763, Tarih: 16.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/11095 E.  ,  2010/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... ili Yenimahalle ilçesi ... Mah. 61066 ada 2 nolu parselde bulunan 2. blokdaki 27 nolu bağımsız bölümü satın aldığını, konutun su aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu, kendisinden 4600 TL kanal katılım payı ve şebeke hissesini ödemesinin istendiğini, bu paranın 1612,74 TL peşin ödediğini, kalan miktar için davalı kuruma 11.03.2009-11.04.2009-11.05.2009 tarihli her biri 1000 TL miktarlı toplam 3000 TL bedelli bono verdiğini, uygulamanın haksız ve yasaya aykırı olduğunu bu nedenle dava tarihi itibariyle ... olduğu 2.612,74 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek avans faizi ile tahsiline ve 11.04.2009-11.05.2009 tarihli her biri 1.000 TL miktarlı bonolar nedeniyle borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.612,74 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ve davacının 11.04.2009-11.05.2009 tarihli her biri 1000 TL miktarlı bonolar nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş,hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

A)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

A)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır. " düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. Ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsii), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16621, Karar No: 2014/16045, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16621 E.  ,  2014/16045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2014/298-2014/338

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 2. Ticaret Mahkemesi 29.11.2013 tarih, 2013/127 Esas - 2013/107 Karar sayılı ilamı ile 9.593,00 TL alacağın 15.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılar TMSF ve İNG banktan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4589, Karar No: 2016/10869, Tarih: 31.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/4589 E.  ,  2016/10869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun savunmasındaki ikrarı karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 31/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14666, Karar No: 2015/24434, Tarih: 03.03.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/14666 E.  ,  2015/24434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SİVEREK Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın ceza infaz kurumu aracılığıyla gönderdiği 09.12.2014 havale tarihli dilekçesindeki “cezamın onaylanmasını istiyorum” beyanı ile temyiz isteğinden vazgeçmesi, temyiz süresi geçtikten sonra verdiği 25.12.2014 tarihli dilekçesindeki “dosyamın onaylanmasından vazgeçiyorum” biçimindeki beyanının ise “vazgeçmeden dönme” niteliğinde olması; temyiz süresi geçtikten sonra “temyiz isteğinden vazgeçmeden dönülmesinin mümkün bulunmaması”, karşısında sanığın temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27789, Karar No: 2015/14522, Tarih: 10.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27789 E.  ,  2015/14522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, malûllük aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun, çalışma gücünü en az 2/3 oranında kaybetmediği yönündeki 19.02.2010 tarihli kararına dayanılarak malûllük aylığı tahsis başvurusu davalı Kurumca reddedilen 506 sayılı Kanun/5510 sayılı Kanunun 4/1-(a) maddesi kapsamındaki sigortalının açtığı işbu davanın yargılama aşamasında ... tarafından 14.10.2011 günü rapor düzenlenerek davacının meslekte kazanma gücünü % 66 oranında yitirdiğinin bildirildiği, sonrasında ... Kurulu’nca 26.12.2013 tarihinde hazırlanan ve hükme dayanak kılınan raporda ise çalışma gücünün en az 2/3 oranında kaybedilmediğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 53. maddesinde, çalışma gücünün en az 2/3'ünü yitirdiği saptanan sigortalının malûllük sigortası bakımından malûl sayılacağı bildirildikten sonra 54. maddesinde malûllük aylığından faydalanma koşulları sıralanmış, diğer taraftan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 günü yürürlüğe giren 25. maddesinde, 4/1-(a) maddesi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını kaybettiği belirlenen sigortalının malûl sayılacağı açıklandıktan sonra 26. maddesinde aylık bağlama şartları, 25. maddeye göre malûl sayılmak, en az 10 yıldan beri sigortalı bulunup toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak, malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra Kurumdan yazılı istekte bulunmak olarak sıralanmış, 27. maddesinde de, malûllük aylığının, 4/1-(a) maddesi kapsamındaki sigortalıların, malûl sayılmasına esas tutulan rapor tarihi yazılı istek tarihinden önce ise yazılı istek tarihini, malûl sayılmasına esas tutulan rapor tarihi yazılı istek tarihinden sonra ise rapor tarihini izleyen ay başından itibaren başlayacağı hüküm altına alınmıştır.