muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4219, Karar No: 2012/8838, Tarih: 21.05.2012

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine;

“1-Davanın Kabulüne;

Davacının davalı işyerinde 18.03.1996-19.06.2007 tarihleri arasında 3652 gün çalıştığı, yararlanması gereken itibari hizmet süresinin 983 gün (2 yıl 8 ay 23 gün) olduğunun tespitine,

2-Davacının emeklilik işlemlerinin davalı Kurum tarafından nazara alınması gerektiğinin tespitine,

3-Gecikme tazminatı ve diğer konulardaki taleplerinin reddine,

4-Davacı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde geçerli olan A.A.Ü.T'ne göre 1.200,00 TL. avukatlık ücretinin davalı Kurum ve işveren şirketten müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan toplam 543,24 TL yargılama giderinin davalı Kurum ve işveren şirketten müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

6-Davacı tarafından peşin yatırılan 28,40 TL harcın davalı işveren şirketten alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın mahsubu ile bakiye 5,30 TL harcın davalı işveren şirketten alınarak Hazineye gelir kaydına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13568, Karar No: 2012/8001, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13568 E.  ,  2012/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkil şirketin 2007 yılında girdiği dar boğaz nedeni ile icra takiplerine maruz kaldığını, ekonomik sıkıntıda olduğunu, bu durum sözleşmenin uygulanmasını imkansız hale getirmesi nedeni ile davalı tarafa bildirilerek sözleşmenin feshedildiğini, davalı tarafın müvekkile olan cari hesap borcunu ödememek amacıyla kötü niyetli olarak kesilen faturalar ile müvekkiline olan borcunu adeta erittiğini, taraflar arasında 19.03.2007 tarihli akdedilen Tedarik Sözleşmesinden kaynaklanan ticari alışveriş nedeniyle davalı tarafın müvekkili şirkete, 29.09.2007 tarihinde “Ramazan Kolisi iskontosu” açıklaması ile kesilen 120.360 TL tutarlı fatura ve aynı tarihli “Mağaza Açılışı” açıklaması ile kesilen toplam 94.857,84 TL tutarlı 4 adet fatura ile ayın tarihte “Aktivite Pirimi ve Sair” açıklaması ile kesilen 89.039,77 TL tutarlı 12 adet faturanın iptalinin gerektiğini belirterek fatura bedelleri toplamı olan 304.257,61 TL'nin davalıdan tazminine ve istirdatına, müvekkili şirketin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasında 01.01.2007 tarihinde imzalanan tedarik sözlemesi ile mal alım satım koşullarının, ödenecek prim vs.nin düzenlendiğini, davalının sözleşmeye uygun olarak faturaları tanzim ettiğini, sözleşmenin 3.15 maddesine göre tedarikinin parekandecinin onayı olmadan sözleşmeyi feshedilmesinde müvekkili tarafın onayı olsa dahi davacının sözleşmeden doğan yükümlülüklerini 1 sene boyunca faaliyet göstermiş gibi davalıya ödeme yükünün olduğunu, beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, ard arda mal satımı niteliğinde kuruluşu çekle bağlı olmayan Tedarikçi Sözleşmesi içinde tarafla tek taraflı fesin imkanı sağlayan genel bir kural olmadığı, sözleşme hüküm ile “Tedarikçi parekendecinin onayı olmadan bu sözleşmeyi devredemez, feshedemez. Bu sözleşme parekendecinin onayı ile feshedilmiş olsa dahi tedarikçi perakendecinin sözleşmeden doğan haklarını 1 sene süresine faaliyet göstermiş gibi parekendeciye ödemekle yükümlüdür.” hükmü bulunduğu, bu nedenle davacının sözleşmeyi sona erdirme hakkı olmadığı, sözleşme ve sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri ile bağlı olduğu kanaati ile ve alınan bilirkişi raporundaki hesaplanan alacak borç meblağları gözetilerek davanın 140.561,29 TL için kısmen kabulüne, geriye kalan talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece gerekçeli bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17784, Karar No: 2012/3625, Tarih: 01.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/17784 E.  ,  2012/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... 26.163.760.0 sicil numaralı dosya üzerinden yaşlılık aylığı almakta iken 31.01.2002 tarihinde vefat eden davalılar murisi ... sicil numaralı dosyadan da yetim aylığı aldığının anlaşılması nedeniyle davacı Kurum tarafından 01.11.2000-31.10.2002 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların tahsili için yapılan icra takibine yönelik vaki itirazın iptali takibin devamı, icra inkâr tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın zamanaşımı sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesinde, "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1'inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32'nci, 34'üncü ve 37'nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir.

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır..." hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanun'dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesine göre kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı hususu da gözetildiğinde ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11496, Karar No: 2016/8628, Tarih: 10.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/11496 E.  ,  2016/8628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, mala zarar verme

HÜKÜM : 1-TCK'nın 151/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası

2-TCK'nın 155/2, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 6.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve sanığın 05.03.2013 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu ve sanık cezaevinde iken sanığın mernis adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede:

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Hükmolunan cezanın miktarına göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

... Uluslararası Nakliyat Tic. Ltd. Şti. Şirketi'nde şoför olarak çalışan sanık ...'nın kullanmış olduğu...plakalı tıra Suriye'ye götürmesi için mal yüklendiği ancak sanığın varış yerine gitmediği ve aracın ... Gümrük Müdürlüğünde bulunduğu, sanığın bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda ;

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Sanığın savunmalarında aracın ve yükün kendine teslim edilmediğini belirtmiş olması, dosyada teslim ve tesellüme dair sevk irsaliyesi ve benzeri belgelerin dosyada bulunmaması karşısında,

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından,.. plakalı aracın şirket tarafından sanığa teslim edildiğine dair belgelerin tespit edilmesi ve 16.06.2010 tarihli tutanakta belirtildiği üzere tır üzerindeki aracı teslim alan ...'ın tanık olarak duruşmaya çağrılarak beyanına başvurulması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından,.. plakalı aracın şirket tarafından sanığa teslim edildiğine dair belgelerin tespit edilmesi ve 16.06.2010 tarihli tutanakta belirtildiği üzere tır üzerindeki aracı teslim alan ...'ın tanık olarak duruşmaya çağrılarak beyanına başvurulması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 360 gün olarak tayin edilmesi,

b)TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1, Karar No: 2012/20147, Tarih: 13.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/1 E.  ,  2012/20147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için satın alanın zararının giderilmesi gerekmemektedir.

Duruşmanın yargılama evresinde ilkin iddia, varsa müdahil ve savunma tarafların katılımı ile mahkemenin yargılama faaliyeti tam olarak gerçekleştirilir. Duruşmanın ikinci evresinde son karar devresi yani yargıcın son kararı vermesi aşamasıdır.

Hüküm mahkemenin duruşma sonunda verdiği ve uyuşmazlığı çözen birinci yargılamayı sona erdiren karardır. Yani mahkemenin duruşma sonunda işten elini çektiği karardır. Son karar çeşitlerinden biride mahkumiyet kararıdır. Yargılama tarafları bu kararın değiştirilmesini istediklerinde, yasanın kendilerine tanıdığı yasal çarelerden yararlanmaları gerekir. Bu yasa yollarından biride temyiz davası açmaktır. Yargıtay belli bir olayda doğru ve gerçeğe uygun karar verilmesi amacını izler ve son kararda hukuk normlarının uygulanmasında eksiklik ya da yanılgı olup olmadığının üzerinde durur.

Temyiz yasa yoluna başvurmanın etkisi ise kesin hükmün doğmasını engel olma ve incelemeyi karar verenden başka bir makamın yapması olarak ortaya çıkar.

Yargıtay'ın son kararı ise; temyiz davasını kabule şayan bulunup inceleme yaparak verdiği karardır. İşte bu kararlardan biride, “Bozma” kararıdır.

Yani; bozulan karar tümüyle ortadan kalkacağından Hiçbir hukuki sonuç doğurmaz. Karar dava gibi bir bütün oluşturur. Kısmi kesinleşmeden bahsedilemez.

Yargıtay ilgili özel dairesince kararın bozulması üzerine mahkeme yeni bir tensip kararı ile duruşma günü belirler ve ilgilileri duruşmaya çağırıp bozmaya karşı diyeceklerini sorduktan sonra, bozmaya uyulmasına ve /veya uyulmamasına dair bir karar verir.

Eğer mahkeme bozmaya uyulmasına karar verirse o zaman bozma doğrultusunda işlem yapar. Yani genel yargılama faaliyeti yeniden başlar bunun sonunda kurulan hüküm yeni bir hükümdür. Zira önceki hüküm bozulmakla ortadan kalkmış ve hukuki geçerliliğini yitirmiştir. Böylece yargıtay bozma kararından sonra ilki ile bağdaşık yeni bir yargılama süreci işlemeye başlamıştır.

Eğer mahkeme bozmaya uyulmasına karar verirse o zaman bozma doğrultusunda işlem yapar. Yani genel yargılama faaliyeti yeniden başlar bunun sonunda kurulan hüküm yeni bir hükümdür. Zira önceki hüküm bozulmakla ortadan kalkmış ve hukuki geçerliliğini yitirmiştir. Böylece yargıtay bozma kararından sonra ilki ile bağdaşık yeni bir yargılama süreci işlemeye başlamıştır.

Yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde; sanık Muhammet'in soruşturmada, suça konu cep telefonlarını soran kolluğa, sattığı yeri gösterip kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması ve Dairemiz bozma kararından sonra 22.02.2008 günlü oturumda yakınanların zararlarının giderildiğini açıklamaları da dikkate alınarak; öncelikle yakınanlardan ödeme tarihi sorulup, sonucuna göre, soruşturmada tam iade gerçekleşti ise TCY'nın 168/3-1.cümlesi, kovuşturmada olduğunun anlaşılması halinde, yakınanlardan kısmi iadeye rızalarının bulunup bulunmadığı sorularak, varsa TCY'nın 168.maddesinin son fıkrası aracılığıyla aynı maddenin 3.fıkrası 1.cümlesinin aksi halde 2.cümlesinin uygulanmaması,

2-20.02.1990 doğumlu sanık ... suçun işlendiği 19.08.2005 tarihinde 15 yaşını bitirdiği halde TCY'nın 31.maddesinin 3.fıkrası yerine 2.fıkrasıyla hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine göre kazanılmış haklarının korunmasına, bozmadan hükme karşı temyiz isteğinde bulunmayan sanık ...'ün de yararlandırılmasına, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5835, Karar No: 2009/6810, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5835 E.  ,  2009/6810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesiyle, davalı taraflara ait araç sürücülerinin kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı eş ... için 20.000 TL, diğer davacılar için 5.000’er TL manevi tazminat ile ... için 800 TL, ... için 200 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen (sigorta şirketi sadece maddi tazminattan poliçe limiti ile sınırlı olarak ) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah ile maddi tazminat talebi miktarı toplamını bilirkişi raporu doğrultusunda davacı ... için 20.638,52 TL.ye, ... için 1.288,32 TL. ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesiyle, sorumluluklarının kusur oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, temerrüde düşürülmediklerini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesiyle, kazanın oluşumunda kusurunun bulunmadığını, talebin fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...’e usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile, davacı ... için 20.638 TL, ... için 1.288 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden itibaren, davalı ... ve ...’ten kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, davacı ... için 5.000 TL diğer davacılar için 1.200’er TL manevi tazminatın davalı ... ve ...’ten kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortasının Genel Şartlarının B-2 maddelerinde sigortacının zarar giderim yükümlülüğü, zararın ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya bildirildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasının poliçe limiti dahilinde tazminatı ödemekle yükümlü olup, bu sürenin sonunda ödeme yapılmadığı takdirde temerrüt gerçekleşeceği öngörülmüştür. O halde, davalı ... şirketine davacılar tarafından dava tarihinden önce yapılmış bir ihbar bulunup bulunmadığının tespiti ile yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda temerrüt tarihinin belirlenmesi, ihbar bulunmadığı taktirde davalı ... şirketinin asıl talep hakkında dava tarihinde, ıslah edilen kısım için ise ıslah tarihinde temerrüde düşürülmüş olduğunun kabulü gerekirken, yazılı olduğu şekilde davalı ... şirketin ıslah edilen kısım için de dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu tutulması doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1. bendinin sonuna “(davalı ... şirketinin ıslah ile artırılan miktarlar davacı ... için 19.838,52 TL ile ... için 1.088 TL yönünden ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu olmasına)” tümcesinin eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... ... Sigorta AŞ'ye geri verilmesine 26.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7161, Karar No: 2012/3990, Tarih: 27.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/7161 E.  ,  2012/3990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMES İ :Antalya l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.07.2010
Yargıtay — Esas No: 2009/26291, Karar No: 2013/3076, Tarih: 25.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/26291 E.  ,  2013/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Eylemin 5237 sayılı TCY'nın 149. maddesinin 1.fıkrası ( c ) bendine aykırı şekilde işlendiğinin gözetilmemesi; 5237 sayılı TCY'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nin 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması; gerekçede suça konu cep telefonunun değeri az olarak kabul edilmediği halde, hüküm bölümünde değerinin az olması nedeniyle sanığın cezasından TCY'nin 150/2. maddesi ile indirim yapılması suretiyle çelişkiye düşülmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,