muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2357, Karar No: 2014/4972, Tarih: 24.04.2014

Orman İdaresi vekili 10.12.2012 havale tarihli tavzih talepli dilekçesiyle, Ç.... Kadastro Mahkemesinin 10.06.2003 gün ve 2003/9 E., 2003/33 K. sayılı kararın hüküm kısmında ..... ada 12 parselin yüzölçümünün “30417 m²” yazılması gerekirken maddî hata yapılarak “0417 m²” olarak yazıldığını belirterek, bu yanlışlığın tavzihen düzeltilmesini talep etmiş; mahkemece 10.06.2013 gün ve 2003/9 E. sayılı kararla, talep edildiği şekilde, hükmün tavzihen tashihine karar verilmiştir.

Çaybaşı Tapu Müdürlüğünce, 04.04.2013 tarihli yazıyla, .... ada 12 parsel sayılı taşınmazın, mahkemenin 1994/189 E., sayılı dosyası ile davalı olduğundan tapu kütüğüne tescil edilemediği ve bu taşınmazın kadastro tutanak aslının da aynı dosya içerisinde bulunduğunun bildirilmesi üzerine Ünye Kadastro Mahkemesi Hâkimliği tarafından; Dairemizin 9.02.2004 gün ve 2003/9631 E., 2004/712 K. sayılı ilâmında, hükmün, davalılar Şuayip, Ali ve Mehmet Ç.... tarafından temyiz edilmiş olmasına rağmen, ...ada 12 parsel yönünden temyiz incelemesi yapılmamış olduğu, bu taşınmazın davalı gözükmesi nedeniyle tapu kütüğüne tescilinin yapılamadığı belirtilerek, adı geçen davalıların temyiz dilekçeleri nazara alınarak, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya re’sen Dairemize gönderilmiştir.

Bir hüküm her iki tarafça da temyiz edildiği halde, yalnız bir tarafın temyiz talebi hakkında karar verilir, diğer tarafın ismi temyiz edenler arasında görülmediğinden, onun temyiz itirazları Yargıtay kararında cevapsız bırakılırsa, bunun üzerine temyiz itirazları hiç incelenmemiş olan (o) tarafın, HUMK m. 440, I/l'e göre karar düzeltme yoluna başvurduğunu bildirse bile, bu halde, karar düzeltme incelemesi değil, temyiz incelemesi yapılır (16.10.1940 gün ve 48/88 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Bu nedenle, bu defa yapılan temyiz incelemesi üzerine verilen Yargıtay kararına karşı karar düzeltme yoluna gidilebilir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 29.04.1970 gün ve 1967/7-214 E., 1970/216 K. sayılı ilâmında da konuyla ilgili olarak “…HUMK’nun 438. maddesi hükmü uyarınca Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulmadığı takdirde, karar onamaya ilişkin bulunuyorsa hüküm kesinleşmiş olur. Bozma kararıysa, mahkeme önceki hükümde ısrara etmediği ve bozma kararına uyduğu takdirde bir taraf yararına usulî kazanılmış hak doğar. Ancak böyle bir sonucun meydana gelebilmesi için, Yargıtayın temyiz inceleme isteğini kabul etmesi ve işi esastan incelemesi gerekir. Var olan bir davanın hükmünün temyiz yoluyla inceleme isteği farkedilmeden ve özel dairece tartışılmadan temyiz inceleme isteği reddedilmiş olunca, böyle bir karara karşı karar düzeltme yoluna başvurulmamış olması, hükmün kesinleşmesi sonucunu doğurmaz. Bu gibi durumlarda, uyarma yoluyla kanuna uygun biçimde yapılmış temyiz, Yargıtayda her zaman inceleme konusu yapılabilir.” denilmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, Ünye Kadastro Mahkemesince, 10.06.2003 gün ve 2003/9 E., 2003/33 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne, dava konusu (taşınmazların tesbitteki yüzölçümleri ve vasıflar da yazılarak) ....ada 12 ve 16; .... ada 15, 20, 21 ve 30 parsel sayılı taşınmazların tesbitlerinin ayrı ayrı iptali ile devlet ormanı vasfıyla hazine adına tesbit ve tapuya tesciline karar verilmiş; davalılar Şuayip ve Ali Ç.... tarafından ...ada 12 sayılı parsel, davalı Mehmet Ç.. tarafından ...ada 15 sayılı parsel yönünden temyiz edilen hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19.02.2004 gün ve 2003/9631 E., 2004/712 K. sayılı ilâmıyla dava konusu .... ada 16, ...ada 15, 20, 21 ve 30 sayılı parsellerle ilgili kararın tespit malikleri olan davalılar tarafından temyiz edilmemiş olması nedeniyle kesinleşmiş olduğu belirtilmiş; mahkemece .. ada 14 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak araştırma yapılmadığı gibi hüküm de kurulmadığı açıklanarak (ve bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına da karar verilerek) bozulmuştur. Mezkur Yargıtay ilâmında, hükmün davalılardan Şuayip ve Ali Ç... tarafından temyiz edildiği yazılmış, kararı Mehmet Ç... da temyiz etmiş olmasına rağmen buna değinilmemiş, onun temyizinden bahsedilmemiştir. Keza, Şuayip ve Ali Ç... tarafından temyiz edilen ... ada 12 parselle ilgili olarak da, hükmün davalılardan Şuayip ve Ali Ç... tarafından temyiz edildiği ilâmda yazılmış olmasına rağmen, bu parselle ilgili temyiz incelemesi yapılmamış olup bu meyanda, temyiz isteminin reddi, onama veya bozma kararlarından herhangi biri de verilmemiştir. Şuayip ve Ali Ç..., Ömer Ç...’la birlikte .....ada 12 parsel sayılı taşınmazın 1/3’er hisseyle müşterek tesbit malikleridir. Mehmet Ç.. ise, ... ada 15 parsel sayılı taşınmazın tesbit malikidir. Dolayısıyla, Dairemizin 19.02.2004 gün ve 2003/9631 E., 2004/712 K. sayılı ilâmında, davalılar Şuayip ve Ali Ç...tarafından ......ada 12 sayılı parsel, davalı Mehmet Ç... tarafından ise ....ada 15 sayılı parsel yönünden yapılan temyizen inceleme istemi konusunda Dairemizce temyiz inceleme isteğinin kabulü yönünde bir karar verilmemiş ve işin esası incelenmemiştir. Yukarıda zikredilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararında da belirtildiği üzere, mevcut bir davanın hükmünün temyiz yoluyla inceleme isteği farkedilmeden ve özel dairece tartışılmadan verilecek bir karara karşı karar düzeltme yoluna başvurulmamış olması, hükmün kesinleşmesi sonucunu doğurmaz. Bu gibi durumlarda, uyarma yoluyla kanuna uygun biçimde yapılmış temyiz, Yargıtayda her zaman inceleme konusu yapılabilir.

Buna göre; Ünye Kadastro Mahkemesince taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda 10.06.2003 gün ve 2003/9 E., 2003/33 K. sayılı kararıyla kurulan hükmün, davalılar Şuayip ve Ali Ç... tarafından .. ada 12 sayılı parsel, davalı Mehmet Ç.. tarafından ise ...ada 15 sayılı parsel yönünden Yargıtayca temyizen incelenmesi istemi konusunda, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra işin esası incelendi, gereği düşünüldü:

Davalılar Şuayip ve Ali Ç...'un temyizine konu Ünye Kadastro Mahkemesinin 10.06.2003 gün ve 2003/ 9 E., 2003/33 K. sayılı kararında hükme esas alınan orman bilirkişi kurulu raporunda, ..... ada 12 parselin Doğusu: Yol, Kuzeyi: Ziraat arazisi ve yol, Batısı: Ziraat arazisi ve Güneyi: Ziraat arazisi ile çevrili olduğu, 1954 tarihli hava fotoğrafı ve 1957 tarihli memleket haritasında dava konusu tüm taşınmazların (yani ...... ada 12 ve 16 parseller ile .... ada 15, 20, 21 ve 30 parsellerin) ormanlık sahalar içerisinde kaldığından bahisle orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Ancak bilirkişilerce çekişmeli yerin değinilen belgelerdeki yerinin basitçe gösterildiğinin görülmesi üzerine; keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (N..-C.... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterilmesi için ek rapor alınmak üzere dosya mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece ek rapor alınmışsa da bu ek raporda uygulanan belgenin tarihi açıklanmadığı gibi, karar dayanağı rapora ekli memleket haritasından da farklı bir harita olduğu anlaşılmaktadır. Kaldı ki, iade kararı üzerine yapılan uygulamaya göre çekişmeli ...ada 12 sayılı parselin bazı bölümlerinin açık alanda kaldığı görülmektedir. Hükme esas rapor ile ek rapor birbiri ile çelişkili olup mahkemece yapılan araştırmanın doğruluğu konusunda tereddüt meydana meydana gelmiştir. Diğer yandan, 09.06.2003 havale tarihli ziraatçı bilirkişi raporunda, ...ada 12 parselin 4 dekarının mısır tarlası, kalan kısmının 40-50 yıllık fındık ocakları bulunan fındık bahçesi olduğu, çevresindeki parsellerle birlikte tarım arazisi niteliğinde bulunduğu belirtilmiştir.Dosyada mevcut olan ve iade üzerine celbolunan tutanak, kayıt ve belgelerden; .... ada 1 ilâ 6 parsel sayılı taşınmazların gerçek kişiler adına yapılan tesbitlerinin itirazsız olarak kesinleştiği,....ada 8 parselin (15.245,40 m²) fındık bahçesi vasfıyla (Orman İdaresinin itirazı sonucu kadastro mahkemesince) tesbit gibi İbrahim Ç... adına tesbit ve tescil edildiği ve 2011 yılında satışla Sezai O....a intikal ettiği, .....ada 7 parselin davalı olduğu anlaşılmaktadır.

Çekişmeli 177 ada 15 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise, hükme esas alınan 03.06.2003 tarihli orman bilirkişileri Serkan A...., Zübeyde çakır ve Fatih K.... tarafından düzenlenen bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Şöyle ki; taşınmaz üzerinde orman ağacı bulunmadığı, 20-25 yaşlarında fındık ağacı bulunduğu, orman toprağından farklı bir yapı arz ettiği belirtildikten sonra, ekindeki 1957 tarihli memleket haritasında yapılan çakıştırma denetime elverişli olmadığı gibi, hava fotoğrafına göre üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı açıklanmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenle mahkemece, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ( Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde ...ada 12 ve .. ada 15 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin bir karar verilmelidir. Bu arada, Çaybaşı Kadastro Mahkemesinin dava konusu .... ada 12 parselle ilgili 27.10.1999 gün ve 1998/61 E., 1999/87 K. sayılı gerekçeli kararı ve orman idaresinin temyiz dilekçesi usûlüne uygun şekilde davalılara tebliğ edilmesine rağmen davalılar tarafından temyiz edilmeyip, yalnızca Orman İdaresi vekili tarafından ..... ada 12 parselin fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen ve davalılar adına tesbit ve tesciline karar verilen 19703,78 m²’lik kısma yönelik olarak temyiz edilmiş olduğundan, ....ada 12 parselin orman olarak tesbit ve tesciline karar verilen ve fen bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfiyle gösterilen 10713,23 m²’lik kısım yönünden hükmün kesinleştiği ve Orman İdaresi lehine usûlî kazanılmış hak oluştuğu da gözetilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Dairemizin 19.02.2004 gün ve 2003/9631 E., 2004/712 K. sayılı ilâmında geçen “…... ada 15,20,21,30 ve 174 ada 16…parsellerle ilgili kurulan hüküm kesinleşmiştir.” İfadesi içinde yer alan “15” ibaresinin mezkur ilâm metninden çıkartılmasına ve davalılar Şuayip Ç..., Ali Ç..ve Mehmet Ç..'un temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün ... ada 12 ve.... ada 15 parsellere yönelik olarak BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/04/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9717, Karar No: 2014/13606, Tarih: 29.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9717 E.  ,  2014/13606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu ... Beldesinde bulunan 873 parsel sayılı taşınmaz ile aynı yerde bulunan 306 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 2006 yılındaki belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği emlak vergisine esas asgari m² değerinin ilgili belediye başkanlığından sorularak müzekkere cevabının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22949, Karar No: 2015/24174, Tarih: 16.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/22949 E.  ,  2015/24174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/1992

NUMARASI : 1992/225-1992/266

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, 2828 sayılı Kanununa göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 S.K. md.22/1). Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu madde de gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 Sayılı Yasa'nın maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 Esas, 2013/69 Karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 Sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre, dava, çocuk Mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 Sayılı Yasanın Geçici 4/1. maddesi uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı yer aldığından, karar verilmesinden sonra Ordu Aile Mahkemesinin kurulup faaliyete geçtiği anlaşılmakla aile mahkemesine görevsizlik kararı verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Kabule göre de;

2828 sayılı Yasa uyarınca alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek, korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle İlgilidir. Bu nedenle davanın hakkında korunma kararı alınmış olan çocuğa, ergin değilse yasal temsilcisine (veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller varsa, toplanıp, sözü edilen yasanın 24. ve müteakip maddeleri çerçevesinde değerlendirilerek ulaşılacak sonuç uyarınca karar oluşturulması gerekir. Bu hususlar gözetilmeden hüküm tesisi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.16.12.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/10788, Karar No: 2020/874, Tarih: 16.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/10788 E.  ,  2020/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Olay yeri inceleme raporu içeriğine göre, iş yerinin inşaat halinde bulunduğu, bina vasfında olmayan iş yerine bitişik deponun, iş yeri veya eklentisi olarak değerlendirilemeyeceğinin anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/475, Karar No: 2019/5629, Tarih: 27.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/475 E.  ,  2019/5629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat... tarafından, davalılar ... Yayıncılık AŞ ( Kanal 7 TV) ve diğerleri aleyhine 30/10/2012 gününde verilen dilekçe ile taksirle yaralanmaya sebebiyet verme eyleminden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, taksirle yaralanmaya sebebiyet verme eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, Kanal 7 televizyon kanalında(Hayat Görsel Yayıncılık AŞ) canlı olarak yayınlanan, davalılardan ...ilm Prodüksüyon Yayın Rek. San. Tic. Ltd. Şti tarafından yapımı üstlenilen “Çiftçiler Yaşıyor” isimli yarışma programına, davacının yarışmacı olarak katıldığını, yarışmanın düzenlenmesinde kullanılan ekipmanın davalılardan ...’ün sahibi olduğu şirket tarafından tedarik edildiğini, bu yarışmanın çekimleri sırasında davacının bağlı olduğu platforma bağlı elastik ipin koptuğunu ve elastik ipin ucundaki demir kancanın davacının kafatasına saplandığını, ağır ihmal sonucu meydana gelen kaza neticesinde davacının kafatasında kırıklar meydana geldiğini, yaralanması nedeniyle denge ve benzeri sağlık sorunları yaşadığını, iş gücünü büyük oranda kaybettiğini, davacının ve ailesinin bu olay nedeniyle mağdur olduğunu belirterek oluşan maddi ve manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların kusurlu davranışları nedeniyle davacının yaralandığı, dava konusu olaya ilişkin olarak davalılardan ...’in ceza mahkemesinde yargılandığı ve cezalandırılmasına karar verildiği, bu olay nedeniyle davacının %13 oranında sürekli işgöremez duruma geldiği gerekçesiyle alınan bilirkişi raporlarına itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların kusurlu davranışları nedeniyle davacının yaralandığı, dava konusu olaya ilişkin olarak davalılardan ...’in ceza mahkemesinde yargılandığı ve cezalandırılmasına karar verildiği, bu olay nedeniyle davacının %13 oranında sürekli işgöremez duruma geldiği gerekçesiyle alınan bilirkişi raporlarına itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının çiftçi olduğu, çiftçilik dışında elde ettiği başkaca gelir olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının gelir durumuna ilişkin olarak davacı vekili tarafından çiftçi kayıt sistemi üzerinden alınan üretim belgeleri ve Konya Şeker Sanayi ve Ticaret AŞ tarafından düzenlenen yazı sunulmuştur. Bu yazıda davacının 2011 ve 2012 yıllarında Konya Şeker Sanayi ve Ticaret AŞ’ye teslim ettiği şeker pancarı karşılığında aldığı miktarlar belirtilmiştir.

Bilirkişi tarafından davacının sürekli ve geçici işgöremezlik nedeniyle uğradığı zararın tespitine ilişkin olarak sunulan 04/02/2016 havale tarihli raporda, Konya Şeker Sanayi ve Ticaret AŞ tarafından bildirilen, davacının şeker pancarı satışından 2011 yılında 11.336,06 TL, 2012 yılında 70.000 TL elde ettiği kazanç esas alınarak, bu iki yıllık kazancın aylık ortalamasının 3.389 TL olduğu, tazminat hesabının bu miktar üzerinden yapılmak suretiyle davacının geçici ve sürekli iş göremezlik zararı belirlenmiş; mahkemece, bu rapor hükme esas alınarak davacının maddi tazminat istemi yönünden hüküm kurulmuştur.

Davacının maddi zararının hesaplanmasında, işletmeye satılan şeker pancarının tüm geliri yerine, davacının uğraştığı çiftçilik işi nedeniyle bedenen çalışması ve kişisel katkısı karşılığında elde edeceği gelirin esas alınması gerekir. Şu durumda; mahkemece, davacının gelir durumunun gerekli araştırmalar yapılarak belirlenmesi, gerekirse asgari ücretten ayrılma gerekçeleri de gösterilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik araştırma ve tahkikata dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.