muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1968, Karar No: 2021/1900, Tarih: 01.04.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/1968 E.  ,  2021/1900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların Türkiye Damızlık Koyun Keçi Yetiştiricileri Merkez Birliği yönetim kurulu üyeleri olduğu, damızlık hayvan yetiştiriciliği birliklerinin konusu itibarıyla suç tarihi öncesinde 10/03/2001 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanunu, suç tarihinde ise 13/06/2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu hükümlerine tabi olduğu, damızlık hayvan yetiştiriciliği birlikleri hayvansal ürün üretmek amacıyla kurulmadıklarından bu birlikler hakkında 06/07/2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanunu hükümlerinin, bu Kanun'un kapsamı da dikkate alındığında, uygulanmasına imkan bulunmadığı, öte yandan 17/02/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6589 sayılı Kanun'un 6. maddesi değiştirilmeden önce ise söz konusu damızlık hayvan yetiştiriciliği birliğinin statüsünün 5996 sayılı Kanun'un 10/6. maddesine göre organizasyon şeklinde tanımlandığı, ancak söz konusu Kanun'un 10/6. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 20/03/2013 tarihli, 2012/76 Esas ve 2013/44 sayılı Kararında belirtilen ''... bu birliklerin kuruluşu, sona ermesi, temsili, yönetimi, fiil ehliyetini nasıl kullanacağı, tüzel kişiliğinin bulunup bulunmayacağı, haklara ve borçlara ehil olup olmayacağı konularında kanunla temel kurallar belirlenmeden bu hususların düzenlenmesi maddenin (15) numaralı fıkrasında yürütmenin düzenleyici işlemine bırakılması, anılan hususlarda kanun koyucunun yasal düzenleme yapmayıp bu hususların düzenlenmesini yürütmenin düzenleyici işlemine bırakması yasama yetkisinin devri sonucunu doğurduğu gibi yasal çerçevesi çizilmemiş alanda idareye her an değiştirilebilir nitelikte hukuksal tasarruflarda bulunma yetkisinin verilmiş olmasının hukuki belirlilik ilkesini de zedelemesi, hukukumuzda kendine özgü amaçları gerçekleştirmek için kanunla kurulan ve nitelikleri özel kanunlarında gösterilen “Birlik” isimli yapılar bulunmakta ise de bu yapılarla ilgili genel bir yasal düzenleme bulunmadığından, kurala konu birliklerin hukuki statülerine ilişkin temel

hususların belirli olduğunu söylemeye olanak bulunmadığı...'' şeklindeki gerekçelerle iptaline karar verildiği ve bu kararın 07/11/2014 tarihinde yürürlüğe girdiği, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrasında da 5996 sayılı Kanun'da 17/02/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ancak 07/11/2014 tarihinden itibaren geçerli olan 6589 sayılı Kanun'la değişiklik yapılarak damızlık hayvan yetiştiriciliği birliklerinin yapısının yeniden düzenlendiği ve bu Kanun ile damızlık hayvan yetiştiriciliği birliğinin yönetim kurulu üyelerinin birliğin paraları üzerinde işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılacaklarına dair hükmün 6589 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 5996 sayılı Kanun'a 10/E fıkrası olarak eklendiği, suç tarihinin de bu tarihlerden önce olması karşısında, damızlık hayvan yetiştiriciliği birliğinin tabi olduğu 08/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Islah Amaçlı Hayvan Yetiştirici Birliklerinin Kurulması ve Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 71. maddesinde ''Birlik ve Merkez Birliği hakkında, Kanun ve bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde ve vergi mevzuatı açısından 24/04/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu uygulanır'' şeklinde bir düzenleme bulunsa da 5237 sayılı TCK'nın 2/2. maddesi hükmü de nazara alındığında suçta ve cezada kanunilik ilkesi gereği idarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamayacağından sanıkların kamu görevlisi gibi cezalandırılmasının mümkün bulunmadığı, bu itibarla yüklenen suçun unsurlarının gerçekleşmediği nazara alınarak CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmesi gerekirken, sanıkların üzerilerine atılı suçu işlemediklerinden bahisle aynı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmesi, hukuka aykırı ise de hükümler sonucu itibarıyla doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16607, Karar No: 2016/11077, Tarih: 23.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/16607 E.  ,  2016/11077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı işçi, alt işveren işçisi arıza bakım elemanı olarak çalışırken iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altın alınmasını talep etmiştir.

Davalılar yetkisizlik itirazında bulunarak öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini, bunun kabul edilmemesi halinde davacının iş akdinin haklı nedenle feshi sebebiyle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının ... ilinin ... ilçesinde çalıştığı, davalılardan ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’nin ikametgahının ..., diğer davalı ...’ın ikametgahının ... olduğu anlaşıldığından; bu davaya bakmaya ortak yetkili mahkeme olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile mahkemenin yetkisizliğine ve talep halinde dosyanın yetkili ... Nöbetçi Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, İş Mahkemelerinde açılacak her davanın, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabileceği, bunlara aykırı sözleşmelerin muteber olmayacağı bildirilmiştir. Davalı ...’ın merkezi ... ili, diğer davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’nin merkezi ... işin görüldüğü yer ise ... ili ... ilçesidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 7. maddesinde ise, davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceği, birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkemenin ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı vereceği bildirilmiş ise de somut olayda bu olgunun gerçekleştiği ispat edilmediğinden bu düzenlemenin uygulama yeri bulunmamaktadır. Dava davalılardan birinin ikametgahında açıldığından mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, işin esasına girerek iddia ve savunma ile ilgili gerekli araştırma yapıldıktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarını incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1167, Karar No: 2014/7146, Tarih: 03.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1167 E.  ,  2014/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/09/2011

NUMARASI : 2010/499-2011/453

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılardan Y.. Ç.. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, temlikin yetkisi kaldırılan vekil tarafından gerçekleştirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1578 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazın davacı L.. Ç.. adına kayıtlı iken, dava dışı kişi adına kayıtlı 1579 parsel sayılı taşınmaz ile 13.02.2006 tarihinde tevhidi ile 14199 parsel sayılı taşınmazın oluştuğu ve bu parselde davacının 629/1245 oranında paydaş kılındığı, davacının bu payının bir kısmını (3/5) oluşturan 629/2075 payın davacıya vekaleten davalı Y.. Ç.. tarafından davalı Y.. Ç..’e 25.12.2008 tarihinde satış suretiyle temlik edildiği, kalan kısmın (2/5) 1258/6225 pay olarak davacı adına ipkaen tescil edildiği ve halen davacı Lokman adına kayıtlı olduğu, davalı Y.. Ç..’in edindiği bu payla ilgili olarak ilki 26.12.2006 tarihinde ve sonuncusu da 03.09.2010 tarihinde olmak üzere dava dışı kişilere dava tarihinden önce pay temlikleri yaptığı, neticeten üzerinde 212/2075 pay kaldığı ve halen bu payın adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

14199 parsel sayılı taşınmazda davacıya ait 629/2075 payın davalı vekil Y.. Ç.. tarafından azledilmesine rağmen, yetkisiz olarak el ve işbirliği içinde hareket ettikleri diğer davalı Y.. Ç..’e temlik edildiği saptanmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi kural olarak doğrudur.

Ne var ki, dava dilekçesinde 629/1245 payın temlik edildiği ileri sürülmüş ise de, 25.12.2008 tarihli resmi akit ile davacının adına kayıtlı payın bir kısmını oluşturan 629/2075 pay temlik edilmiştir. Öte yandan davalı Yahya’nın da dava tarihinden önceki zaman içinde bir kısım paylarını temlik ettiği ve halen adına 212/2075 payın kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca davalı Yahya üzerindeki bu payın iptali ve davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davalı üzerinde kayıtlı olmayan ve infazı mümkün olmayacak biçimde 629/1245 pay üzerinden kabul kararı verilmiş olması doğru değildir.

Davalı Y.. Ç..’in temyiz itirazı açıklanan yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5806, Karar No: 2016/6687, Tarih: 14.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5806 E.  ,  2016/6687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

1- Davacı adına gerekçeli kararı tebellüğ eden Av. ...'in vekaletnamesi bulunmadığı anlaşıldığından vekaletname eksikliğinin giderildikten sonra,

2- Davaya konu olaya ilişkin olayın Kurum tarafından iş kazası sayılıp sayılmadığına air tahkikat evrak ve raporlarının Kurum'dan celbedilip eklendikten sonra,

3- Davaya konu olay nedeniyle davacıda meydana gelmiş ise maluliyet oranının ve bu oranın kesinleşip kesinleşmediğinin tespiti ile ilgili tüm rapor ve Kurum kararlarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan istenerek verilen cevabi yazı eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17973, Karar No: 2014/228, Tarih: 08.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/17973 E.  ,  2014/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/237898

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2011

NUMARASI : 2011/37 (E) ve 2011/364 (K)

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama

Dosya içerisinde bulunan, UYAP kanalıyla Memis üzerinden temin edilen nüfus kaydından, sanığın hükümden sonra 03.09.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK’nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6946, Karar No: 2021/2959, Tarih: 17.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/6946 E.  ,  2021/2959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Hırsızlık suçundan kurulan hükümde, suça sürüklenen çocuğun Halk Sağlığı Merkezinden bilgisayar, navigasyon cihazı, cep telefonu, kablo ve mont çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, suç tarihi itibariyle TCK'nın 6545 sayılı Kanun ile değişik 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin, bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 17/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29477, Karar No: 2014/21854, Tarih: 05.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29477 E.  ,  2014/21854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/305540

Mahkemesi :Doğanhisar Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi :20.06.2013

Numarası :2011/12 - 2013/166

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, olay günü yanında ağabeyi tanık İ.. T.. ve arkadaşı tanık İ.. Y.. bulunduğu halde, D.. ilçesi G.köyü yakınında bulunan gölete balık tutmaya giderken yolda araçlarının hararet yaptığı, araçtan indiklerinde kangal cinsi üç köpeğin kendilerine saldırdığı, ancak yanlarına gelen köpeklerin, kendilerine zarar vermeden uzaklaştıkları, bir süre sonra tuvalet ihtiyacını gidermek üzere aracın yanından ayrılan katılan ve ağabeyini gören, yanında iki köpek daha bulunan bir çobanın, el işaretiyle bütün köpekleri, katılan ve ağabeyinin üzerine kışkırtması üzerine, beş köpeğin de katılan ve ağabeyini ısırdıkları, katılan ve ağabeyinin, yaylada hayvancılıkla iştigal eden sanıkların müdahalesi sonucunda köpeklerden kurtarıldıkları, katılanın olay sebebiyle hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda; katılan ve ağabeyi tanık İ.. T..'in istikrarlı ve birbirini doğrulayan beyanlarında, saldırıda bulunan köpeklerin, daha önce yanlarına geldiklerinde kendilerine herhangi bir müdahalede bulunmadıklarını, yanlarından ayrılmalarından bir süre sonra, yanında iki köpek daha bulunan bir çobanın kışkırtması sonrasında köpeklerin kendilerini ısırdıklarını ifade etmeleri karşısında, dosya kapsamındaki delillerden, yaylada hayvancılık faaliyeti ile iştigal eden ve hayvanlarını muhtemel saldırılardan korumak amacıyla köpek besleyen sanıkların, mahallin insandan arî olmasına duydukları güvenin de tesiriyle köpekleri başıboş bırakmaları şeklindeki ihmali davranışları ile netice arasında illiyet bağı bulunmadığı, ilk anda katılan ve ağabeyinin yanına gelen köpeklerin herhangi bir saldırı gerçekleştirmeksizin uzaklaşmalarından kısa bir süre sonra köpekleri katılan ve ağabeyinin üzerine kışkırtan çobanın kasıtlı eyleminin nedensellik bağını kestiği, iddianamedeki anlatım ve mahkemenin kabulünün de, “köpeklerin, çobanın kışkırtması sonucu katılan ve ağabeyine saldırması” şeklinde olmasına karşın, sanıkların taksirli eylemi ile meydana gelen sonuç arasındaki illiyet bağının üçüncü kişinin kasıtlı eylemiyle kesildiği ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin, sanıkların müsnet suçtan ayrı ayrı beraatleri yerine yazılı şekilde ve yetersiz gerekçeyle mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, insandan arî yaylada, yabani hayvanların muhtemel saldırısından kendilerini ve hayvanlarını korumak maksadıyla köpekleri başıboş bırakmaları sebebiyle kusur izafe edilebilecek olan sanıklar hakkında üst sınırdan ceza tayini,

2- Hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında denetim süresi belirlenirken uygulanan kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanıkların kasıtlı bir suç işlemesi ve kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmeleri halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine, denetim süresi içerisinde işlenecek ikinci suçtan dolayı hüküm veren mahkeme tarafından karar verileceği gözetilmeden, infazı kısıtlar şekilde, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlenmeleri halinde cezanın yeniden infaz edileceğine karar verilmesi,

4- Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

5- Sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan hüküm verilmesine karşın hükümlerde, “sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı” ibaresine yer verilmesi, keza, sanıklar hakkında tayin olunan hapis cezaları ertelendiği halde “Sanığın suçunun sabit olması nedeniyle mahkumiyetine karar verildiğinden hükmün açıklanması geri bırakılmış ise de” ibaresine yer verilmesi suretiyle hükümlerin karıştırılması,

6- Taksirli suçların iştirak halinde işlenemeyeceği gözetilmeden, vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsili yerine, müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14300, Karar No: 2016/10143, Tarih: 20.10.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/14300 E.  ,  2016/10143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın sevk ve idaresindeki araçta yapılan aramada kasa kısmındaki eşyalar arasında çuvallara ve kolilere gizlenmiş 49700 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilen olayda, suçun ihbar edilmiş olması, sigaraların miktarı ve tır şoförü olarak nakliyecilik işiyle uğraşan sanığın 49700 paket sigaranın aracına yüklenmiş olduğunu bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gözetilmeksizin mahkumiyeti yerine, yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12778, Karar No: 2015/9372, Tarih: 04.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/12778 E.  ,  2015/9372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2014

NUMARASI : 2013/691-2014/445

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ortak gider alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili, davalının, müvekkilinin maliki ve işletini olduğu AVM'de kiracı olduğunu, kira sözleşmesinde kiracının kira bedeli dışında sözleşme ile kararlaştırılan ek ödeme yükümlüğünün bulunduğunu, ortak gider bedeline ilişkin faturaların davalı tarafından ödenmemesi üzerine başlatılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, Bakırköy mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetkisizlik kararı verilmesini savunmuştur. Mahkemece, uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynakladığı, anagayrimenkulün bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın talep halinde yetkili Bakırköy Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Davada ve takipte dayanılan 26.04.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dava, ortak gider alacağına ilişkin olup uyuşmazlık kira sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Kira sözleşmenin 33. maddesinde “Her iki taraf da işbu sözleşmeden doğabilecek her türlü anlaşmazlık, ihtilaf veya zarar talebinde İstanbul (Merkez) Mahkemelerinin ve İcra Müdürlüklerinin yetkili olduğunu ve buna tabi olduklarını beyan ederler." hükmü yer almaktadır. 6100 sayılı HMK.nun 17.maddesi "tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmü getirilmiştir. Taraflar tacir olup sözleşmedeki yetki şartı geçerlidir. Bu nedenle, Mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.