muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10981, Karar No: 2013/13086, Tarih: 02.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/10981 E.  ,  2013/13086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 18.01.2007 tarihinde uluslararası tır şoförü olarak davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 21.01.2010 tarihinde ücretinin taraflar arasındaki anlaşma gereğince garanti asgari ücret ve sefer başına 450-Euro sefer ücreti olarak kararlaştırılmasına rağmen, gerçekte almış olduğu ücretlerin SSK’ya düşük bildirilmesi ve yıllık izin hakkının yasanın öngördüğü şekilde kullandırılmaması nedeni ile ... 12. Noterliği’nin 21.01.2010 tarih ve 817 yevmiyeli ihtarnamesi ile iş akdini 4857 sy. nın 24/II-a,e,f maddeleri gereğince haklı nedenle feshettiğini, 2010 yılı Ocak ayından fesih tarihine kadar olan ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek, 500.-TL kıdem tazminatı,200. TL yıllık izin ücreti ile 100.-TL ücret alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, taraflar arasında km başına prim ödeneceği konusunda bir anlaşma bulunmadığını,şoförlere seyahat esnasında yemek, sigara vs. harcamalarını karşılamaları için sefer başına harcırah verildiğini, bunun dışında devamlılık arz eden herhangi bir ödeme yapılmadığını,davacının asgari ücret üzerinden tüm ücretlerini eksiksiz aldığını,uluslararası taşımacılıkta çalıştırılan sigortalılara işverence iş seyahatlerini karşılamak üzere ödenecek harcırahlar hakkında 6245 sayılı yasa hükümlerinin esas alındığını ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 24/2 bendinde vergiden istisna edilecek ücretler arasında hizmet erbabına verilen yol giderlerinin tamamı ile yemek ve yatmak giderlerine karşılık verilen gündeliklerin sayıldığını, 506 sayılı K. 77. maddesi 2. fıkrası ile de harcırah ödemelerinin prime tabi kazançlar içerisinde gösterilmediğini, bu sebeple feshin haklı nedene dayanmadığını, pasaport kayıtları ve sefer dosyaları incelenerek yurt dışına yaptığı sefer sayılarının tespit edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sigorta primlerinin almış olduğu ücretten daha düşük seviyede bildirilmesi sebebi ile haklı nedene dayalı olarak hizmet akdini feshettiğini, izinlerin kullandırıldığı hususunun davalı iş veren tarafından izin defteri ve sair yazılı belge ile ispatı gerektiğini somut olayda davalı iş verenin davacının izinlerinin kullandırıldığı veya ücretinin ödendiği yolunda herhangi bir yazılı belge ibraz etmemesi karşısında davacının yıllık izin ücretine de hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında kıdem tazminatı hesabına esas teşkil eden ücretin belirlenmesinde uyuşmazlık söz konusudur.

Uluslararası tır şoförü olarak davalı işyerinde çalışan davacı, ücretinin taraflar arasındaki anlaşma gereğince garanti asgari ücret ve sefer başına 450-Euro sefer ücreti olarak ödendiğini yurt dışına ayda 1.5 sefer yaptığını ileri sürerken davalı, taraflar arasında km başına prim ödeneceği konusunda bir anlaşma bulunmadığını,şoförlere seyahat esnasında yemek, sigara vs. harcamalarını karşılamaları için sefer başına harcırah verildiğini, bunun dışında devamlılık arz eden herhangi bir ödeme yapılmadığını,davacının asgari ücret üzerinden tüm ücretlerini eksiksiz aldığını,uluslararası taşımacılıkta çalıştırılan sigortalılara işverence iş seyahatlerini karşılamak üzere ödenecek harcırahlar hakkında 6245 sayılı yasa hükümlerinin esas alındığını ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 24/2 bendinde vergiden istisna edilecek ücretler arasında hizmet erbabına verilen yol giderlerinin tamamı ile yemek ve yatmak giderlerine karşılık verilen gündeliklerin sayıldığını, 506 sayılı K. 77. maddesi 2. fıkrası ile de harcırah ödemelerinin prime tabi kazançlar içerisinde gösterilmediğini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporu hükme esas alınarak dava konusu istekler kabul edilmiştir.

Uygulamada ağır vasıta ve özellikle tır şoförleri bakımından gidilen mesafeye göre yol primi adı altında ödemeler yapıldığı görülmektedir. Çoğunlukla asgari ücret seviyesinde sabit ücret ödenmekte ve ücretin esaslı kısmı belirtilen primlerle sağlanmaktadır. Yurt dışına sefer yapan bir tır şoförünün sadece asgari ücretle çalıştığının kabulü mümkün değildir. Bu itibarla, tazminata esas ücretin tespitinde yol pirimi adı altında yapılan ödemelerin de dikkate alınması gerekir. Dairemiz kararları bu yönde kökleşmiştir. (Yargıtay 9.HD. 07.02.2005 gün 2005/950 E, 2005/3328 K.)

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları ve yapılan işin niteliği gereği davacı ve davacı gibi yurt dışına sefere çıkan şöförlere sefer başına 450 Euro ödendiği, davacının ayda 1.5 sefer yaptığı buna göre asgari ücret + 675 Euro aylık ücret alarak çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Dosya içeriğinde davacının yurt dışına ayda 1.5 sefer yaptığına ilişkin bir delil mevcut olmadığı gibi tarafların delil listesinde dayandıkları davacıya ait pasaport kayıtları, sefer dosyaları da getirtilmemiştir.

Dairemizden geçen davalı işveren aleyhine açılan emsal dava dosyalarında ( ... 1. İş Mahkemesine ait 2010 / 99 E ve 2010 / 100 E ) davacıların aynı iddialarda bulundukları ve ayda 1 sefer yaptıkları kabul edilmiştir.

Dosya içeriğinde davacının yurt dışına ayda 1.5 sefer yaptığına ilişkin bir delil mevcut olmadığı gibi tarafların delil listesinde dayandıkları davacıya ait pasaport kayıtları, sefer dosyaları da getirtilmemiştir.

Dairemizden geçen davalı işveren aleyhine açılan emsal dava dosyalarında ( ... 1. İş Mahkemesine ait 2010 / 99 E ve 2010 / 100 E ) davacıların aynı iddialarda bulundukları ve ayda 1 sefer yaptıkları kabul edilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş davacının pasaport kayıtları ve sefer belgeleri getirtilmek suretiyle yurt dışına yaptığı sefer sayıları ve sefere çıktığı ülkeler kesin olarak tespit edilmeli sonucuna göre davacının aylık ücreti belirlenerek dava konusu istekler hesaplanmalıdır.Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Davalı dava konusu yapılan Ocak ayı ücretinin ödendiğini savunarak delil listesinde gösterdiği davacıya ait İNG Bank hesap döküm cetvelinin celp edilmesini istemiştir.

Mahkemece işverenin ödediğini ispat edemediği gerekçesiyle ücret alacağı isteği hüküm altına alınmıştır.

Ödenmediği iddia edilen döneme ilişkin banka kayıtları, hesap döküm cetvelleri getirtilmeden, ücret alacağının ödenip ödenmediği kayıtlara göre belirlenmeden isteğin kabulü hatalıdır.

4-Davacının dava konusu istekleri arasında kullandırılmayan yıllık izin ücreti alacağı da mevcuttur.

Mahkemece, ispat yükümlüsü olan işveren tarafından davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığına dair davacının imzasını taşıyan izin belgelerinin ibraz edilmediği belirtilerek istek kabul edilmiştir.

Ancak mahkemece, celp edilen davacıya ait işyeri şahsi dosyasında bulunduğu savunulan izin belgelerine dosya içeriğinde rastlanılmadığından ve davacının işyeri dosyası Dairemize gönderilmediğinden, mahkemenin öncelikle söz konusu işyeri dosyasını ve içeriğindeki izin belgelerini isteyerek tekrar bir değerlendirmeye tabi tutması, yıllık ücretli izinlerin kullanılıp kullanılmadığının tespit edilip, sonucuna göre gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1801, Karar No: 2020/9544, Tarih: 16.09.2020

**(Kapatılan)18. Ceza Dairesi         2020/1801 E.  ,  2020/9544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar gören müşteki ...’na, davaya katılma ve mağdur ile şikayetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, katılan ... ile müşteki ... vekillerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1186, Karar No: 2024/2723, Tarih: 14.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1186 E.  ,  2024/2723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2196 E., 2023/2853 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Germencik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/328 E., 2023/7 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 28.04.2011 - 28.04.2014 tarihleri arasında Germencik Belediyesi'nde işçi olarak kesintisiz çalıştığını, çalışmasının Kuruma 20.10.2012 tarihinde bildirildiğini, müvekkilinin ilk 14 ay Germencik Belediye Parkında garsonluk, bekçilik gibi çeşitli işlerde hizmet yaptığını, daha sonra Belediyenin kademe alanında farklı hizmet kollarında çalıştığını beyanla davacının 28.04.2011 - 20.10.2012 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... ve .... Tabldot Temizlik Hizmetleri İnşaat Bilg. Otomasyon Turizm Nakliye Sanayi Tic. Ltd. Şti. tarafından davaya cevap verilmediği görülmüştür.

Dahili davalılar ... 2008 Müh.Tes. inş.Ltd Şti. ve ... Hiz. Tab. İnş. Tek. ve Bil. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından davaya cevap verilmediği görülmüştür.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının 28.04.2011 - 20.10.2012 tarihleri arasında Kuruma bildirilen hizmetinin bulunmadığını, Kurum kayıtlarının resmi ve yazılı belge niteliğinde olup, aksini kanıt aynı nitelikte yazılı delillerle olması gerektiğini, bu tür davaların kamu düzeninin ilgilendirdiğini ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının 28.04.2011 - 20.10.2012 tarihleri arasında Kuruma bildirilen hizmetinin bulunmadığını, Kurum kayıtlarının resmi ve yazılı belge niteliğinde olup, aksini kanıt aynı nitelikte yazılı delillerle olması gerektiğini, bu tür davaların kamu düzeninin ilgilendirdiğini ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacı ....TC. Kimlik numaralı ...'ın, davalı ... nezdinde 28.04.2011- 20.10.2012 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile ihale sürelerine kadar yüklenici şirketler olan ... 2008 Hiz. İnş. San. Tic. Ltd. Şirketinde 28.04.2011-31.12.2011 (2011/4-5-6-7-8-9-10-11-12) tarihleri arasında 243 gün, ... Hiz. Tab. İnş. Tek. ve Bil. San. Tic. Ltd. Şirketinde 15.01.2012-19.02.2012 (2012/1-2) tarihleri arasında 34 gün, ... Hiz. Tab. İnş. Tek. ve Bil. San. Tic. Ltd. Şirketinde 23.03.2012-03.05.2012 (2012/3-4-5) tarihleri arasında 40 gün, ...Tab. Tem. Hiz. İnş. Bil. Ot. Tur. Nak. San. Ltd. Şirketinde 20.06.2012-20.10.2012 (2012/6-7-8-9-10) tarihleri arasında 120 gün olmak üzere toplam 437 gün SGK.'ya bildirilen süreler dışında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; işbu davada tanıklık eden tüm kişilerin ya müvekkili Kuruma karşı yönelttikleri işçilik alacak davası yahut husumet yada davacı ile akrabalık ilişkisinin mevcut olduğunu, tanıkların beyanları doğrultusunda hüküm kurulmasının Yargıtay içtihatlarına ve hukuka aykırı olduğunu, bir hukuki ilişkide iki işveren arasında asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığının kabulü için öncelikle asıl işveren olarak nitelendirilen kişinin işveren sıfatının bu ilişkide devam ediyor olması gerektiğini, ihale edilen, bir başka işveren devredilen iş kapsamında asıl işverenin de işçilerinin çalışıyor olması gerektiğini, müvekkili Belediyenin asıl işveren olarak sorumluluğuna gidilse dahi davayı kabul manasına gelmemekle birlikte; davacının çalıştığını iddia ettiği dönemlerin SGK'ya bildirilmemesinde kastı, kusuru bulunmayan müvekkili Belediyenin yargılama gideri ve vekalet ücretinden taraf teşkili sağlanmadan, çalıştığı dönemde hizmet alımı yapılan firmalar davaya dahil edilmeden tek başına sorumlu tutulmasının usul ve yasalara aykırı olduğunu, davacının davayı açarken hangi şirket bünyesinde, hangi birimlerde çalıştığını da açık ve net bir şekilde beyan etmediğini ileri sürmüştür.

2. Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; salt davacı tanık beyanlarına dayalı hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulduğunu, gerek cevap dilekçesi, gerek itiraz dilekçesi gerekse de istinaf kaldırma kararı dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, sırf davacı tanık beyanları doğrultusunda oluşturulan rapor yönünden hüküm kurulmasının Yargıtay kararlarına ve yasalarına aykırı olduğunu, davacı tanıklarının kendi aralarında çelişkili beyanda bulunduklarını, Kurumun resmi kayıtlarının aksini ispat edecek belge niteliğinde delil olmadan, hüküm kurulmasının usule uygun olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Germencik 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 06.01.2023 tarih, 2021/328 Esas ve 2023/7 Karar sayılı kararına yönelik davalı ... vekili ile davalı ... Başkanlığı vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 28.04.2011-20.10.2012 tarihleri arasında davalı ... nezdinde alt işverenlere bağlı olarak geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dinlenilen bordro tanıklarının beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17732, Karar No: 2012/19469, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/17732 E.  ,  2012/19469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın fiilin işlenmesinden sonra, olay mahallinden yaklaşık 200 metre uzaklaşmasını müteakiben ve kesintisiz takip olmaksızın, kolluğun devriye görevi esnasında tesadüfen yakalanmış olması karşısında; suçun tamamlanmış olmasına rağmen, teşebbüs derecesinde kaldığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.09.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13419, Karar No: 2025/986, Tarih: 23.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/13419 E.  ,  2025/986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1870 E., 2024/1040 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/394 E., 2023/84 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'î müdâhil vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 68/2 hükmüne göre müdâhale talebinin kabulü hâlinde müdâhil, davayı ancak bulunduğu noktadan itibaren takip edebilir. Müdâhil, yanında katıldığı tarafın yararına olan iddia veya savunma vasıtalarını ileri sürebilir; onun işlem ve açıklamalarına aykırı olmayan her türlü usul işlemlerini yapabilir.

Bir davada hüküm ancak o davanın tarafları arasında kurulur. Bu nedenle açılmış bir davada, fer'î müdahil hakkında hüküm kurulamaz ve fer'î müdâhil kararı kendi adına tek başına temyiz edemez.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesi kararının yalnızca fer'î müdâhil ... vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Fer'î müdâhilin, yanında katıldığı taraftan bağımsız olarak tek başına kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Fer'î müdâhil Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11742, Karar No: 2017/7835, Tarih: 09.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/11742 E.  ,  2017/7835 K.**

**"İçtihat Metni"**

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun ek 2/2. maddesine aykırılık suçundan sanıklar ... ile ... 'ın, aynı Kanun'un ek 2/2. maddesi uyarınca 2 ay hapis ve 1200 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51.maddesi gereğince verilen hapis cezasının ertelenmesine dair Ankara 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/10/2009 tarihli ve 2009/78-992 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 07/06/2016 gün ve 4171 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2016 gün ve ... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Mahkemece, sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tavır ve tutumları gözönüne alınarak yeniden suç işlemeyecekleri yönünde kanaat oluşmadığından Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesine karşın, sanıkların başkaca suç işlemeyecekleri yönünde vicdani kanaat oluştuğundan bahisle hapis cezasının ertelenmesine karar verilerek hükmün karıştırılmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu gerekçeyle yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.