muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1749, Karar No: 2007/3534, Tarih: 20.03.2007

ve gerekse bu tarihten sonra yapılan çalışmaların hiçbiri ilan edilmemiş olduğu gibi yasa, yönetmelik ve talimatnamede, yapılan çalışmanın yerindeliğinin, hangi makam tarafından incelenip denetleneceği ve onanacağı, konularında hiçbir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durum, makiye ayırma çalışmalarının Orman İdaresinin bir iç işi olduğu, yapılan işlemin her zaman iptal edilebileceği, ya da yeniden yapılacak bir orman kadastro çalışmasında makiye ayrılan yerlerin orman kadastro sınırı içine alınabileceği, yine kesinleşen orman kadastro sınırı içinde bulunan taşınmaz hakkında yapılan makiye ayırma işleminin orman sınırı ve orman rejimi dışına çıkartma işlemi olmadığı, (20. Hukuk Dairesinin konularla ilgili kararları ve 16. Hukuk Dairesinin 08.10.1996 gün 1996/3416-4415 Sayılı kararı) makiye ayrılmakla birlikte o taşınmazın hukuken orman olmaya ve kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmelidir. Çünkü, "orman niteliğini kaybetme nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma" kavramı 1961 Anayasasının 131. Maddesinin, 1970 yılında 1255 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra hukukumuzda yer almış ve Anayasanın bu maddesinin değiştirilmesinden sonra 6831 Sayılı Yasanın 2. Maddesi değiştirilerek “bilim ve ... bakımından orman niteliğini yitirme” nedeniyle orman rejimi dışına çıkartma işlemi orman kadastro komisyonları tarafından yapılmaya başlanılmış ve kesinleşen orman sınırları içinde iken makiye ayrılan yerler kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek somut olayda olduğu gibi orman rejimi dışına çıkartılmıştır. Orman Yönetiminin uygulamalarına paralel olan 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili tüm kararlarında ve 1. Hukuk Dairesinin 19/07/2001 gün 8253/9337 Sayılı kararında, orman sınırı içinde olan ancak makilik niteliğini taşımadığı halde makiye ayrılan yer hakkında yapılan makiye ayırma işleminin geçersiz olduğu, o yerin orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

9- 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D.nin Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949 sayılı 7. Hukuk Dairesinin 13.12.2004 gün 2004/4196-4556 ve 17. Hukuk Dairesinin 24.01.2005 gün 2004/13872-165 ve 25.01.2005 gün 2004/13823-163 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

Orman Yönetimi de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerle 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınıları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesindeki “… her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince çıkartılan 26/Mayıs/1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 31. maddesi ve 25 Haziran 1970 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 26-38. ve 19 Ağustos 1974 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 32/j-51. ve 20 Mayıs 1984 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 22/k-35. ve 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/k-28. ve son olarak 15 Temmuz 2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k-31. maddelerindeki "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında sözü edilen yönetmelik hükümlerine göre yapılan bu tür işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 gün 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 gün 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 gün ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 gün 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman ve ... bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama tutanak ve haritası içinde kaldıkları Mayıs 1946 tarih 19 numarada orman niteliğiyle hazine adına tescil edildiği,1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında orman kadastrosu sonucu oluşan bu tapu kaydının 1100 numaralı orman parseline revizyon gösterilerek tespit tutanağı düzenlendiği ve bu parsel hakkında gerçek kişilerin Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinde açtıkları dava sonucu mahkemenin 1957/650-398 sayılı kararı ile makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek, dava konusu parselin de içinde bulunduğu 1100 parselin orman niteliği ile hazine adına tesciline dair verilen kararın kesinleştiği , 1957 yılında hükmen orman olarak tescil edilen 1100 numaralı orman parselinin bazı bölümlerinin ... Tevzi Komisyonu tarafından 1967 yılında ... tevzi yoluyla dağıtıldığı ve 14.09.1968 tarihinde gerçek kişi adına ... tevzi tapu kaydının oluştuğu, çekişmeli 1686 parselin 1100 parselin bir bölümü olan tevzi parseli olduğu,1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılmış ise de yasaya aykırı olarak yapılan makiye ayırma işleminin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı, 1988 yılında yapılan orman sınırı dışına çıkarma işlemine karşı herhangi bir dava açılmadığı, kesinleşen orman sınırları içinde iken oluşan eski tapu kayıtları yasal değerini yitireceğinden, böyle bir yer makiye ayrılmış olsa bile o yere ait eski tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği böyle yerler için oluşturulan özel tapulu taşınmazlar hakkında 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulama yerinin olmadığı, Kaldı ki; yörede görev yapan maki tefrik komisyonu, Başkan ... ile üye ...'ın katılımı ile oluşturulmuş, yönetmelikte öngörülen diğer üyeler komisyonda yer almamıştır. Bu nedenle, komisyon 5653 Sayılı Yasa ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesi hükümlerine uygun kurulmadığı gibi yönetmelik hükümlerine de aykırı oluşturulmuş ve yönetmelik hükümlerine uygun çalışma yapmamıştır. Bu nedenle hazinenin 2B madde sahası niteliğiyle adına tescil istemiyle açtığı davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken farklı görüş ve düşüncelerle reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin emyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2818, Karar No: 2015/3074, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2818 E.  ,  2015/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/34565, Karar No: 2014/6137, Tarih: 01.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/34565 E.  ,  2014/6137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/314540

MAHKEMESİ : İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2013/84 (E) ve 2013/334 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanlar M. K., E. K. ve M. Ö. ifadelerinde, “Suç tarihinde M. K.’a ait evin balkonunda oturdukları sırada köye bir aracın girdiğini, içerisinden sanık ile bir kadının indiğini, balkonun önüne gelerek, “15-20 senedir çocuğumuz olmuyor, bu yüzden adak adadık bez parçası topluyoruz, bu bezlerden etek dikeceğiz” dediklerini, eve girdiklerini, bir süre sohbet ettiklerini, katılan Ebru’ya "sen eşinden ayrılacaksın, kocan ölecek", katılan M. Ö.’a “sen de eşinden boşanacaksın”, katılan M. K.’a ise "bu evde büyü var, sizde uğursuzluk var, altın getirin büyüyü bozalım" dedikleri, bunun üzerine M. K.’ın üzerinde bulunan iki adet bileziği, bir çift küpe ve bir adet yüzüğü, katılan Ebru’nun bir çift küpe ve katılan M. Ö.’ın ise yüzük verdiğini, sanık ve yanındaki kadının bu altınların yeterli olmayacağını, çocuğun sarılık olduğu, bu nedenle altın suyuyla yıkamak gerektiği bahanesiyle komşulardan altın bulmaları gerektiğini söylemeleri üzerine, katılan M. Ö.’ın komşusu olan katılan Nazire’den 4 adet altın bilezik, M. K.’ın ise akrabası ve komşusu olan katılan Ayşe’den bir bilezik ve gerdanlık alarak eve geldiklerini, sanık tarafından yere serilmiş olan bez parçasının içerisine altınların tamamını koyduklarını, "sende başka bir emanet daha var, onu da ver" demeleri üzerine M. K.’ın üzerinde taşıdığı 1500 TL’yi çıkartarak bezin içerisine koyduğunu, sanık ve yanındaki kadının bezi bağladıklarını, M. K.’a "sen içeri git akşam ve ikindi namazını kıl" diyerek onu gönderdikten sonra Ebru ve M. Ö.’a da "siz de arkanızı dönün biz bunu çekyatın altına bırakacağız" dediklerini, her ikisi de arkasını döndükten sonra bıraktıklarını söyleyip ikiye bölünmüş soğan getirmelerini istediklerini, soğanı alıp ‘bunu uzakta bir yere atmalıyız’ dediklerini, bunun üzerine Ebru ve M. Ö. ile birlikte evden çıktıklarını, camiye gelmeden soğanı attıklarını, ‘biz köyü dolaşıp geleceğiz, siz eve gidin çay demleyin’ diyerek uzaklaştıklarını, katılan Ebru’nun eve dönerken altınların çalındığını anladığını, eve gelip sanığın oturduğu odaya girmek istediğinde kapının kilitli olduğunu ve camı kırıp içeri girdiğinde ise altınların çalındığını fark ettiğini” belirttikleri; sanığın talimat yoluyla 14.03.2013 tarihli savunmasında “ İddianamede belirtilen köye hiç gitmediğini, suçlamaları kabul etmediğini, ek savunma için süre talep ettiğini” beyan ettiği olayda;

1)Katılanlar M. K., E. K.ve M. Ö.’ın diğer katılanlar Nazire ve Ayşe’den emaneten aldıkları ziynet eşyasının zilyedi konumunda olduklarının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin üç ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılması,

1)Katılanlar M. K., E. K.ve M. Ö.’ın diğer katılanlar Nazire ve Ayşe’den emaneten aldıkları ziynet eşyasının zilyedi konumunda olduklarının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin üç ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılması,

2)Sanığın savunmasını yapmak için ek süre talep ettiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek, 5271 sayılı CMK’nın 226/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. P.. ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5713, Karar No: 2011/12921, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/5713 E.  ,  2011/12921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... san. Tic. A.Ş. yönünden davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... San. Ve Tic. A.Ş. Avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 13.06.2009'da Siemens marka buzdolabı, çamaşır makinesi, bulaşık makinesi ve fırın olmak üzere 4 parça eşyayı Siemens yetkili satıcısından satın aldığını, Ürünlerin toplam satış bedeli olan 3.900,00 TL yi yetkili satıcıya ödediğini, ancak eşyaların teslim edilmediğini ileri sürerek, ürünlerin bedeli olan 3.900,00 TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, ödeme tarihinden itibaren faiz işletilmesini istemiş, bilahare davacı vekili 30.11.2010 tarihli duruşmadaki imzalı beyanı ile Siemens Yetkili Satıcısı ve Anadolu Bölge Müdürlüğü hakkındaki davayı takip etmediğini belirtmiştir.

Davalı ... San. ve Tic. Aş. Genel Müdürlüğü davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, parası ödenen ürünlerin alıcı tüketiciye teslim edilmediği sabit olmakla; davalı ..., Siemens yetkili satıcısı ... ... ve... İlter yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... San. ve Tic. Aş yönünden açılan davanın kabulü ile dava konusu ürün bedeli olan 3.900,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı ... San. ve Tic. Aş tarafından temyiz edilmiştir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 4/2 maddesinde; "Ayıplı maldan ve/veya ayıplı malın neden olduğu her türlü zarardan dolayı tüketiciye karşı satıcı, 2011/5713-12921

bayii, acente, imalatçı-üretici ve ithalatçı, müştereken ve müteselsilen sorumludur" hükmü bulunmaktadır. Davalı ... San ve Tic. Aş. temyiz dilekçesinde her ne kadar dava konusu beyaz eşyalar Siemens markasını taşıyorsa da, Siemens marka beyaz eşyaların Siemens Aş tarafından üretilmediğini, ithal edilmediğini veya servis hizmetine konu olmadığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunmuş, ancak mahkemece bu konuda inceleme ve araştırma yapılmıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde mahkemece davalının, üretici, satıcı, ithalatçı konumda olup olmadığı, bu anlamda bir sorumluluğunun bulunup bulunmadığının araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11983, Karar No: 2012/1335, Tarih: 06.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/11983 E.  ,  2012/1335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06/12/2010 tarihli ve 2010/68198-63205 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanınca verilen 21/01/2011 tarihli ve 2011/145 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 06.07.2011 gün ve 37867 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2011 gün ve KYB. 2011-252382 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Evrak kapsamına göre, müştekinin 03/08/2010 tarihli şikayet dilekçesinde, kendisine ait banka hesabındaki hazine bonolarının, oğlu olan şüpheli ... tarafından banka görevlilerinin de yardımı ile bilgisi dışında ...'nin hesabına aktarıldığı şeklindeki iddia hakkında Cumhuriyet savcılığınca suçun şüphelisi olarak sadece ...'nin gösterildiği ve banka görevlileri hakkında hiçbir işlem yapılmadığı gibi, söz konusu iddia ile ilgili olarak yeterli soruşturma yapılmadan, sadece müştekinin hesabında hazine bonosu satışının görülmediğine dair Bankanın cevabî yazısına dayanılarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Karşıyaka 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2011 gün ve 2011/145 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2288, Karar No: 2021/8122, Tarih: 09.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/2288 E.  ,  2021/8122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30494, Karar No: 2018/19811, Tarih: 15.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/30494 E.  ,  2018/19811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, suça sürüklenen çocuk

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Suça sürüklenen çocuğa yükletilen 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun, müşteki ve arkadaşlarının, olaydan önce ağabeyini darp ettiklerini savunması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Kabule göre ise;

Suça sürüklenen çocuğa verilen ve kısa süreli olmayan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının, TCK’nın 50/1. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısı ile suça sürüklenen çocuk ...'nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28766, Karar No: 2014/27805, Tarih: 01.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/28766 E.  ,  2014/27805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/262555

MAHKEMESİ : Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2012

NUMARASI : 2011/121 (E) ve 2012/638 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalardaki ısrarlı savunmalarında, suça konu binanın, müteahhit olan akrabası S.. K.. E.. tarafından yapıldığını, kendisinin bina ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi ve suç duyurusu ile eklerinden, müteahhit S.. K.. E.. hakkında, aynı bina ile ilgili olarak, 08.07.2009 tarihinde yapı tatil zaptı düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, adı geçen müteahhit ile tutanak sırasında sanığın inşai faaliyette bulunup bulunmadığının tespiti açısından tutanak düzenleyicilerin ifadelerinin alınması, 08.07.2009 tarihli tutanak ile ilgili olarak bir suç duyurusunda bulunulup bulunulmadığının araştırılması, açılmış bir dava bulunması halinde ise her iki dava birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık B.. G.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.