muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10880, Karar No: 2013/16523, Tarih: 30.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/10880 E.  ,  2013/16523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından menkul ihalesinin feshi talep edilmiş mahkemece istem reddedilerek ihale bedelinin %10' u oranındaki para cezasının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına karar verilmiştir.

Satışı yapılan mahcuzlar televizyon, klima ve dış ünitesi, buzdolabı,bulaşık makinesi, su sebili, mikro dalga fırın, fırınlı ocak, çamaşır makinesi gibi her biri müstakil ekonomik değeri olan menkul mallardır. Ayrı ayrı satılması talebi arttırır. Sözü edilen menkuller arasında bunların birlikte satılmasını zorunlu kılan ekonomik bir bütünlük yoktur. Tamamının bir evde bulunması yukarıdaki kuralı ortadan kaldırmaz. Bu nedenlerle ihalenin feshi gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9316, Karar No: 2017/7125, Tarih: 20.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/9316 E.  ,  2017/7125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine

mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7447, Karar No: 2009/9678, Tarih: 10.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7447 E.  ,  2009/9678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali-tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İlçesi... mevkii 199 parsel sayılı 47.000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Eylül 1953 tarih 23 sıra nolu tapu kaydı ve gittileri ile 253 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak zeytinlik niteliği ile ... ve ... ... adlarına tespit ve tescil edilmiş, parselasyon üzerine 3914 , 3915, 3916, 3917 ve dava dışı parsellere ifraz edilmiştir.3914 parsel sayılı 275,50 m2 yüzölçümündeki zeytinlik niteliğindeki taşınmaz satış yoluyla......’ya, 3915 ve 3916 parsel sayılı 275,50’şer m2 yüzölçümündeki zeytinlik niteliğindeki taşınmazlar satış yoluyla davalılardan ...’e geçmiştir. 3917 parsel sayılı 275,50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz zeytinlik niteliğindeki taşınmaz satış yoluyla ...’e geçmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli 3914, 3915, 3916 ve 3917 parsel sayılı taşınmazların kesinleşen tahdit içinde kaldığından tapu kayıtlarının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilleri ve davalıların elatmasının önlenmesine karar verilmesi istemiyle ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirildikten sonra davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptal edilerek Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen tahdit içinde kalan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali, tescil ve el atmanın önlenmesi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1945 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1957 yılında arazi kadastrosu, 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve 23.08.1991 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman ve ... bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman tahdidinde ... Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı, kök 199 parsele kadastro sırasında uygulanan tapu kayıtlarının Rumlardan kalan metruk yerlerden iken 2510 Sayılı İskan Yasasından önce tefviz edilerek tapuya tescil edildikleri, kök parselin 1991 yılında ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulamasında eylemli orman olan bölümlerinin orman sınırları içinde bırakılıp bir kısmının da XXXII nolu poligon içine alınarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmışsa da aynı çalışma sırasında 16.08.1990 tarihinde düzenlenen tutanak ile bu poligon içinde kalan alanın üzerinde yer yer meşe ağaçlarının bulunduğu fiilen ziraat arazisi özelliği göstermediği açıklanarak 2/B madde uygulamasının iptaline karar verildiği ve tutanakta "XXXII nolu 2/B madde uygulamasının iptal edilmesi ile 199 ve 200 parsellerin bir kısmı ile 209 nolu parselin tamamının ... Devlet Ormanı sınırları içinde orman olarak bırakıldı" denilerek kesinleşen 1944 yılı orman kadastro sınırı içinde kalan parsel ve parsel bölümlerinin orman içinde bırakıldığı, çekişmeli yerin 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrıldığına, ancak yörede 1 nolu komisyon tarafından 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa gereğince yapılan maki tefrik çalışmalarında Kanburdere mevkiinde 266 Hektar, ... ... mevkiinde ise 122 Hektar yüzölçümündeki taşınmazlar makilik saha olarak belirlenmişse de 24.12.1962 tarihli maki inceleme komisyonunca düzenlenen raporda, makiye ayrılan taşınmazların eğiminin % 30 - 50 arası olduğu, üzerlerinde 20 - 25 yaşlarında meşe, kayın, 30 - 40 yaşlarında kestane ve ıhlamur ağaçlarının bulunduğu, çeşitli müdahaleler sonucunda orman formasyonun bozulduğu, aslında karışık Devlet Baltalığı olarak kullanılması gerektiği, maki sahalarının tesbitine dair talimatnamenin 5 ve 6. maddeleri gereğince orman muhafaza karakteri taşıdığından orman rejimi dışına çıkartılmaması gerektiği açıklanarak daha önce yapılan işlemin yasa ve yönetmeliğe aykırı olması nedeniyle makiye ayırma işleminin iptal edildiği, 5653 Sayılı Yasada ve 17/08/1950 tarihli yönetmelikte maki komisyonlarının kesinleşmiş orman sınırı içinde maki tesbit işlemi yapacağı konusunda hiçbir hüküm bulunmadığı gibi 1990 yılında dahi dava konusu taşınmazın fiilen ve eylemli orman olduğunun belirlendiği, ormanların ve orman muhafaza karakteri taşıyan makiliklerin hiç bir zaman makiye ayrılamayacağı, ayrılmış olsa bile yasaya aykırı olarak yapılan işlemin yok hükmünde olacağı, somut olayda, makiye ayırma işleminin 1962 yılında iptal edildiği ve hiç bir zaman geçerlilik kazanmadığı; H.G.K' nun, Y.K.D' nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02

.G.K' nun, Y.K.D' nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararında kabul edildiği gibi taşınmaz 1944 yılında orman kadastro sınırı içine alındığından, kök parsele revizyon gören tapu kayıtlarının hukuki değerini yitirdiği, orman içinde kalan ya da orman sınırı dışına çıkartılan alanlarda tapu kayıtlarına değer verileceğine ilişkin 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 45. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün 31/13 ve 14/03/1989 gün 35/13 ve 13/06/1989 gün 7/25 sayılı kararları ile iptal edildiğinden, davalı kişilerin dayanacağı hiç bir yasal yol bulunmadığı, aslı orman olan taşınmazlar hakkında özel mülk olarak oluşturulan tapu kayıtları yolsuz tescil niteliğinde olduğundan, sahibine hiç bir zaman mülkiyet ... kazandırmayacağı, bu tür tapu kayıtlarının Hazine ve Orman Yönetimi tarafından hiç bir süreye bağlı kalmadan açılacak davalar sonucu iptal edileceği, yine öncesi orman niteliğinde olan taşınmazlarda M.Y.'nın 1023. maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında da bulunulamayacağına, bir an için makiye ayırmanın iptal edilmediği düşünülse dahi makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği Y.İ.B.B.K.nın 22.03.1996 gün 5-11 sayılı ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararı ile kabul edildiğine, çekişmeli taşınmazlara ilişkin makiye ayırmadan sonra özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kaydı bulunmadığına, kaldı ki taşınmazların eğim ölçer ile belirlenen eğiminin % 15-20 olduğu, orman ve ... muhafaza karakteri taşıdığı, üzerindeki orman örtüsünün kaldırıldığı anlaşıldığına, 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramından funda veya makiliklerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağına, bilimsel olarak da % 12’den fazla eğimli makilik sahaların orman ve ... muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza(koruma) makisi yani orman sayılması gerektiğine, bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağına, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağına, orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının ve H.G.K.nun Y.K.D.'nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararının uygulama yerinin bulunmadığına göre davanın kabulü yolunda kurulan hükümde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davanın kabulüne karar verildiği halde çekişmeli taşınmazların nitelik belirtilmeden Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de bu durum hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple hükmün (A, B ve C) bölümlerinin ilk fıkralarının ikinci cümlelerinde yer alan “iptali ile” sözcüklerinden sonra “orman niteliği” ile sözcüklerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7

. Ancak davanın kabulüne karar verildiği halde çekişmeli taşınmazların nitelik belirtilmeden Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de bu durum hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple hükmün (A, B ve C) bölümlerinin ilk fıkralarının ikinci cümlelerinde yer alan “iptali ile” sözcüklerinden sonra “orman niteliği” ile sözcüklerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/06/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/716, Karar No: 2020/4655, Tarih: 09.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/716 E.  ,  2020/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirket nezdinde sigortalı olan işyerine, davalının maliki bulunduğu apartmanın gider borusunun tıkanarak pis suyun geri tepmesi nedeniyle içerdeki emtiaların hasara uğradığını, hasar miktarının ekspertiz raporu ile tespit edildiğini, hasar bedelinin ibraname mukabili sigortalıya ödendiğini, ödenen tazminat bedelinin rücuen tahsili için K.Çekmece 1. İcra Müdürlüğü’nün 2007/9150 sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi yapıldığını, davalının yapılan icra takibine haksız yere itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile, takibin devamına, davalının haksız itirazı nedeniyle asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, karar verilmesini, talep etmiştir.

Davalı vekili ; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiş, Daire'nin 25/02/2016 tarih, 2015/17243-2016/2278 sayılı ilamı ile hükmün bozulması ve mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davaya konu adresten 22.07.2006 tarihinde İSKİ’ye kanal arızası başvurusu yapıldığı, ancak ilgili atık su bacasının üzeri asfalt ile kapalı olduğundan arızaya müdahale edilemediği, 27.07.2009 tarihinde baca yükseltme ve

baca temizliği imalatı yapılmasını müteakip problemin giderilmiş olduğu, iş yerindeki zararın, iş yerinin bulunduğu apartmanın gider borusunun tıkanarak pis suyun geri tepmesi nedeniyle oluştuğu ve aynı tarihli İSKİ'ye ait kanal arızası da İSKİ'nin cevabıyla sabit olmakla davalı apartman sahibi ve İSKİ'nin oluşan hasardan sorumlu olduğu İSKİ'nin davada taraf olmaması nedeniyle davalı apartman sahibinin hasardan yapı maliki olarak sorumlu olduğu sonucuna varılarak, davanın kabulüne, davalının K.Çekmece 1 icra Müdürlüğü’nün 2007/9150 sayılı takip dosyasındaki itirazının iptaline, takibin devamına, davacının alacağı yargılamayı gerektirdiğinden yani likit olmadığından bu suretle koşullarının gerçekleşmemesi nedeniyle icra inkar tazminatının reddine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 606,07 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 09/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6172, Karar No: 2021/785, Tarih: 28.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6172 E.  ,  2021/785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat ve yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı kadın tarafından açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası ile davalı-davacı erkeğin açtığı aynı hukuki nedene dayalı birleşen boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesince boşanma davalarının kabulüne karar verilerek boşanma ve ferilerine ilişkin hüküm kurulmuş ve hükme karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesi kararının “Hüküm sonucu” bölümünde tarafların kusura yönelik başvurularının kabulü ile kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi, davacı-davalı kadına siyasi partide çalışmaya başladıktan sonra vaktinin çoğunu işine harcadığı, eve geç ve alkollü geldiği, evini ve eşini ihmal ettiği, erkeğin eski eşinden olan çocuğunu eve kabul etmediği, erkeğin ailesine soğuk davrandığı, kendisinin eski eşinden olan çocuğu ile ilgilenmediği ve çocukla erkeğin ilgilenmek durumunda kaldığı ve aracını eşine kullandırmadığı; davalı-davacı erkeğe de kadına karşı ilgisiz olduğu, başka kadınla görüştüğü ve evi terk ettiği vakıalarını kusur olarak yükleyerek erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğuna hükmetmiştir. İlk derece mahkemesi kararına karşı, kusur belirlemesi yönünden, her iki tarafça da istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinde davalı-davacı erkeğe güven sarsıcı davranışlarının olduğu, evi sebepsiz terk ederek birlikte yaşamdan kaçındığı ve ilgisiz olduğu vakıaları kusur olarak yüklemiş; davacı-davalı kadının kusur durumu hakkında ise bir değerlendirme yapılmamıştır. Bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinde, tarafların eşit kusurlu olduğundan bahisle, erkeğin kusura yönelik başvurusunun kabul edildiği belirtilmişken;

kararın hüküm sonucu bölümünde “Tarafların kusura yönelik istinaf taleplerinin ayrı ayrı kabulü ile kusur tespitine ilişkin karar gerekçesinin düzeltilmesi suretiyle tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit derecede kusurlu olduklarının tespitine” şeklinde karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm sonucu arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

kararın hüküm sonucu bölümünde “Tarafların kusura yönelik istinaf taleplerinin ayrı ayrı kabulü ile kusur tespitine ilişkin karar gerekçesinin düzeltilmesi suretiyle tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit derecede kusurlu olduklarının tespitine” şeklinde karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm sonucu arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 28.01.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/22202, Karar No: 2019/10959, Tarih: 16.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22202 E.  ,  2019/10959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... . A.Ş. - ... Şehir Temizliği Hiz. Nak. Tur. İnş. Taah. Tic. ve San. A.Ş. İş Ortaklığı'na yükletilmesine, 16/05/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32368, Karar No: 2011/13536, Tarih: 28.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/32368 E.  ,  2011/13536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burdur İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 193.maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur.

Her iki halde de görevsizlik veya yetkisizlik kararının kesinleştiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda, alacaklı, borçlu hakkında yetkisiz icra dairesi olan Bakırköy'de icra takibine başlamış, borçlunun süresinde yetki itirazı üzerine Bakırköy İcra Mahkemesinin 2009/1653 Esas, 2009/1878 Karar sayılı ve 02.12.2009 tarihli kararı ile yetki itirazının kabulüne, yetkili icra müdürlüğünün Burdur İcra Müdürlüğü olduğunun tespitine karar verilmiştir. Kararın temyiz edilmeksizin 18.01.2010 tarihinde kesinleştiği, alacaklı vekilinin ise yetkisiz icra müdürlüğüne 24.03.2010 tarihinde başvurarak dosyanın yetkili Burdur İcra Müdürlüğüne gönderilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, alacaklı, HUMK.nun 193.maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süreden sonra dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesi isteminde bulunduğundan, mahkemece, öncelikle HUMK.nun 193.maddesi uyarınca re'sen takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilmek suretiyle şikayetin esası incelenerek hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.