muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19284, Karar No: 2014/8771, Tarih: 08.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19284 E.  ,  2014/8771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16154, Karar No: 2014/4650, Tarih: 20.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/16154 E.  ,  2014/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlıktan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK.nun 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümünden zorunlu müdafii ücreti olan 254,00 TL'nin çıkarılarak, toplam yargılama giderinin 52 TL'ye indirilmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu, ancak; herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve adli sicil kaydından suça sürüklenen çocuğun sabıkasız olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Verilen cezasının tür ve miktarları , mağdurun zararlarının giderilmemiş olması ” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK.nun 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple dolayı BOZULMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4419, Karar No: 2024/8661, Tarih: 14.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/4419 E.  ,  2024/8661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/150 E., 2016/244 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

18.02.2016 tarihinde saat 14.40 sıralarında Habur Gümrük Sahası Türkiye'ye giriş (4 nolu kapı) noktasında yapılan kontrol sonucunda sanığın kullandığı tırda yapılan aramada iki farklı markada toplamda 81 karton (810 paket) kaçak sigara ele geçmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, olay tarihinde aynı şirkette şoför olarak birlikte çalıştığı, kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenen ... ve ... adlı şahıslarla Irak ülkesinden birlikte yola çıktıklarını ve Habur Gümrük sahasından Türkiye'ye giriş yaptıklarını, gümrük kapısında aracında ele geçen 81 karton sigaradan 15 karton sigaranın kendisine ait olduğunu, içmek için aldığını, tanıklar Mahmut ve Salih'in kendi araçlarında ki 66 karton sigarayı kendisinden habersiz aracına yüklediklerini, yüklenen 66 karton sigaradan arama sırasında haberi olduğunu, sigaraları aracına kendisinin gizlemediğini beyan etmiştir.

Sanığın kullandığı araçta saklı vaziyette ele geçen iki farklı markada 81 karton (810 paket) kaçak sigaranın, ticari miktar, nitelikte olduğu ve ticaret kastıyla bulundurulduğu, sanık ve tanıkların anlatımlarında geçen olayların gerçekliğine dair yeterli inceleme yapılmaksızın, (aynı şirkette, aynı dönemde tır şoförü olarak çalışıp çalışıp çalışmadıkları, aynı tarihte, aynı gümrük kapısından Habur gümrük sahasına araçlarıyla birlikte giriş yapıp yapmadıkları) sanık ve tanık anlatımlarının atılı suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gözetilerek, araştırma sonucuna göre mahkemece yapılan suç duyurusuna ilişkin talep akıbeti de sorularak dava açılması durumunda işbu dosya ile birleştirilmek suretiyle tüm sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle ve yerinde olmayan gerekçelerle sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1889, Karar No: 2018/7313, Tarih: 05.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1889 E.  ,  2018/7313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianamede temyiz dışı sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçlarından da dava açıldığı ve bu sanığın 03.10.2015 tarihinde öldüğünün anlaşılmasına rağmen, bu sanık hakkında bir karar verilmediği anlaşılmakla, mahkemece zamanaşımı içerisinde düşme kararı verilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma sonrası yapılan yargılama esnasında, sanık ... ve müdafiine usulüne uygun olarak duruşma günü bildirilmediği gibi sanığın hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan hükmün açıklandığı 31.12.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05/06/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15951, Karar No: 2014/17642, Tarih: 01.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/15951 E.  ,  2014/17642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2013

NUMARASI : 2012/713-2013/504

N.. Ç.. ve müşterekleri ile B.. M.. aralarındaki mirasın hükmen reddi davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.10.2013 gün ve 713/504 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı N.. Ç.. vekili ile davalı Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların mirasbırakanı olan M.. Ç..'nin 06.01.2012 tarihinde vefat ettiğini, geriye mirasçı olarak davacıların kaldığını, mirasbırakan aleyhine B.. M.. tarafından Bayındır Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/93 sayılı dosyasıyla 637.238,00 TL tutarında alacak davası açıldığını, 145 ada 27 parsel ile 565 ada 28 parsel sayılı taşınmazlarda mirasbırakanın 1/2 hisseye sahip olduğunu, mirasbırakanın terekesinin söz konusu dava nedeniyle talep edilen alacağın çok altında bir değere sahip bulunduğunu, borcu karşılayacak aktif mal varlığı olmadığını ileri sürerek mirasbırakan M.. Ç..'nin terekesinin borca batık olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların miras bırakanı M.. Ç.. hakkında Bayındır Asliye Hukuk Mahkemesi'nde ikame edilen tazminat davasında talep edilen tazminat miktarı göz önüne alındığında miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle terekesinin borca batık olduğunun sabit olduğu bu nedenle davacılar N.. Ç.. ve Ö.. Ç.. açısından talebin kabulüne; Davacı N.. Ç.. açısından miras bırakanın 1/2 hissesine sahip olduğu, kiraya verilen bağımsız bölümün kira parasının davacıya ait hesaba yatırıldığı, davacı N.. Ç..'nin kendi hissesi ile beraber miras bırakanın hissesine isabet eden kira parası üzerinde de tasarrufta bulunmakta olduğunu, bu nedenle davacı N.. Ç.. açısından davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davacı Nimet vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstek, terekenin borca batık olduğunun tespitine ilişkindir. Ölüm anında tereke borca batık ise, miras reddedilmiş sayılır. (TMK. 605 ) Bu konuda bir süre de söz konusu değildir. Ancak terekenin olağan idaresini ve mirasa ait işlerin devamını amaç tutan eylemler dışında olmak üzere tereke ile ilgili bir girişimde bulunan, ya da terekeden bir malı zimmetine geçiren veya gizleyen yahut saklayan mirasçılar borca batıklığı ileri süremezler. (TMK.610/2) Somut olayda; davacı mirasçılar aleyhine ikame edilen davadaki tazminat miktarı ile davacı mirasçı N.. Ç..'nin mirasbırakanın ölüm tarihi olan 06.01.2012 tarihinden eldeki davanın açıldığı 15.05.2012 tarihine kadar aldığı kira bedellerinin toplamının borç miktarına oranla çok cüzi kaldığı kuşkusuzdur. Kaldı ki davacı mirasçı anılan taşınmazda ½ hisse sahibi olup, taşınmazda 1/2 pay sahibi olan mirasbırakanın ölümünden sonra ve kısa bir süre murisin hissesine isabet eden kira parasını alması davaya konu borç miktarı da gözetildiğinde terekeyi benimseme ve kabullenme (tesahup) anlamına gelmez. Açıklanan nedenlerle davacı N.. Ç..'nin talebininde kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddedilmiş olması usul ve Yasa'ya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13098, Karar No: 2006/15891, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13098 E.  ,  2006/15891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile Erzincan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlü Volkan Yavaş'ın cezaevine girmeden önce Erzincan Başbağlar Mahallesi, Polis Lojmanları G. Blok 5/9 adresinde oturduğu, Erzincan Çarşı Mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/619, Karar No: 2008/4930, Tarih: 22.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/619 E.  ,  2008/4930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinde dava konusu taşınmazın 2007 yılına ait belediyece düzenlenmiş emlak vergisine esas m2 değerine rastlanılmamıştır.

Mahkemece belediye başkanlığından dava konusu taşınmazın cepheli olduğu cadde/sokak tespit edilerek 2007 yılına ait emlak vergisine esas m2 değerinin bildirildiği yazı cevabı alınıp dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8463, Karar No: 2021/219, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8463 E.  ,  2021/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9830, Karar No: 2012/7076, Tarih: 26.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/9830 E.  ,  2012/7076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kütahya Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.02.2011
Yargıtay — Esas No: 2005/10747, Karar No: 2006/2331, Tarih: 21.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2005/10747 E.  ,  2006/2331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise Av.... tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... geldi. Davacı ve diğer davalı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece dava konusu taşınmazın yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yapılmış olup bilirkişi kurullarınca taşınmazların tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin tespiti yöntem olarak doğrudur.

Ancak;

Kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca, arazi niteliğindeki taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin münavebeye alınacak ürünlerin Tarım Müdürlüğünün bildireceği dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatının esas alınması suretiyle tespiti gerekir. Ancak Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında şeker pancarının özelliği dikkate alınarak sağlıklı bir sonuca varılabilmesi açısından salt satış fiyatının Şeker Fabrikasından da sorulup bununda hesaplamada gözönünde tutulması gerektiği ilkesi benimsenmiştir.

Buna göre münavebeye alınan şeker pancarı ürününün değerlendirme yılı itibariyle İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmiş olan veri cetvelindeki dekar başına ortalama verimi ve üretim giderinin esas alınması ve hesaplamanın buna göre yapılması gerekirken, Şeker Fabrikasının bildirdiği verilere göre hesaplama yapan bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki hususlar gözönünde tutularak bilirkişi kurullarından ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2934, Karar No: 2009/4195, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2934 E.  ,  2009/4195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar davalılar vekili tarafından, davalılar ... vd. Aleyhine 12.05.2006-17.01.2008 gününde verilen dilekçeler ile alacak ve elatmanın önlenmesi, birleştirilen dosyada da davacı ..., davalılar ... vd. Aleyhine 15.12.2006 günü tapu iptali tescil veya alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; birleştirilen davada alacak isteminin kabulüne, asıl davada tazminat isteminin kabulüne dair verilen 28.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacılar ... ve ..., kat irtifakı kurulu 17 parsel sayılı taşınmazda 1/2 şer maliki oldukları 24, 28 ve 29 numaralı bağımsız bölüm dükkanları davalılar ... ve ...’nin haksız olarak kullandıklarını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ayrı ayrı 2.500YTL, 20.10.2006 tarihli ıslah dilekçeleri ile de, 12.05.2001-12.05.2006 tarihleri arasındaki kullanımlarından davalı ...’den 11.520YTL; davalı ...’... da 8.900YTL ecrimisil bedelinin alınmasını;

Birleştirilmesine karar verilen Adana 6.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/22-81 sayılı dosyası ile, davacılar ... ve ..., davalı ...’in haksız olarak kullandığı 17 parsel sayılı taşınmazdaki 28 ve 29 numaralı bağımsız bölüm dükkanlar için 12.05.2006-12.01.2008 tarihleri arasındaki döneme ait toplam 23.840YTL ecrimisil bedelinin davalıdan alınmasını;

Birleştirilmesine karar verilen Adana 6.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/23-82 sayılı dosyası ile, davacılar ... ve ..., davalı ...’un haksız olarak kullandığı 17 parsel sayılı taşınmazdaki 24 numaralı bağımsız bölüm dükkan için 12.05.2006-12.01.2008 tarihleri arasındaki döneme ait toplam 12.850YTL ecrimisil bedelinin davalıdan alınmasını;

Birleştirilmesine karar verilen Adana 4.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/479-508 sayılı dosyası ile, davacı ..., davalı yüklenici ... ... ile arsa malikleri olan davalılar ... ve ...’in murisi ... ... arasında Adana 2.Noterliği’nce 19.03.1986 tarihinde düzenlenen arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan 17 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 24 numaralı bağımsız bölüm dükkanı, inşaatın tüm elektrik işlerini yapımı karşılığı kaba inşaat olarak sadece duvarları örülü biçimde satın aldığını, edimini yerine getirdiğini, anılan bağımsız bölümün tüm işlerini yaptırdığını ileri sürerek, taşınmazın adına tescilini, ikinci kademedeki istekleri ise çekişme konusu 24 numaralı bağımsız bölüm içine yaptığı masrafın dava tarihi itibariyle tespiti ile bedelin davalılardan dava tarihinden faizi ile tahsilini; 28.10.2008 günlü celsede harcını tamamlamak için istemde bulunduğu 27.03.2008 tarihli dilekçesi ile de, 24 numaralı bağımsız bölümün bedeli olan 110.000YTL bedelin davalılardan alınmasını istemişlerdir.