muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28333, Karar No: 2018/6485, Tarih: 13.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/28333 E.  ,  2018/6485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davacı tarafça İş Kanunu’nun 24/2-e alt bendine göre haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının kıdem tazminatı talebinin reddine, fazla çalışma alacağı ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davacı tarafça süresinde temyizi üzerine 13.07.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432/1-4 maddesi gereğince miktar itibariyle kesinlik sınırı sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuku Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde, kısaca kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Her ne kadar mahkemece temyiz isteminin kesinlik sınırının altında kaldığından bahisle reddine karar verilmiş ise de, davacı yanın dava ve ıslah dilekçesinde fazlaya dair hakkını saklı tuttuğu dikkate alındığında temyiz isteminin yerinde olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemenin davacı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin yerinde olmayan EK KARARININ BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çevre düzenleme işinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafça İş Kanunu’nun 24/2-e alt bendine göre haklı sebeple feshedildiğini, davacının haftada en az iki gün en az iki saat mesai sonrası çalışma yaptığını, resmi ve dini bayram günleri ile genel tatil günlerinde çalıştığını, bu çalışmalara ait ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirket ile Söğüt Belediyesi arasında imzalanan sözleşme gereğince resmi ve dini bayramlarda çalışmasının olmadığını, günlük çalışma süresinin yedi buçuk saati geçmediğini, davacının istifa etmek suretiyle işten ayrılması sebebiyle kıdem tazminatına da hak kazanmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşçiye işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için (onbir saat dahil) ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının iki vardiya esasına göre çalıştığı, 07.00-16.00 vardiyasındaki çalışma süresi için bir buçuk saat ara dinlenmesi kullandığı kabul edilmiştir. Ne var ki, 07.00-16.00 saatleri arasındaki toplam çalışma süresi dokuz saat olup, dosya içinde aksine değerlendirme yapılmasını gerektirecek herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığına göre, ara dinlenme süresinin bir saat olarak kabulü gerekmektedir. Mahkemece, bu husus gözetilmeksizin davacının bir buçuk saat ara dinlenme süresi kullandığının kabulü ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

3-Davacının hangi vardiyada çalıştığı, vardiya değişimi yapıp yapmadığı ve vardiya değişim aralığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Davacının hangi vardiyada çalıştığı, vardiya değişimi yapıp yapmadığı ve vardiya değişim aralığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 07.00-16.00, 16.00-24.00 olmak üzere iki vardiya sistemine göre haftada altı gün çalıştığı ve her bir vardiyadaki günlük çalışma süresinin yedi buçuk saat olduğu, böylece fazla çalışmasının bulunmadığı, ancak tanık beyanlarına göre haftada iki saat fazla çalışma yaptığı sonucuna varılarak fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. Bilirkişinin değerlendirme şekli hatalı olup, işyerindeki çalışma düzeninin yeterince aydınlatılmadığı anlaşılmaktadır. Davacı ve davalı tanıkları işyerinde haftada altı gün 07.00-16.00, 16.00-24.00 saatleri arasında iki vardiya şeklinde çalıştıklarını ifade etmişlerdir. Ancak davacının sürekli olarak aynı vardiyada çalışıp çalışmadığı, çalıştığı vardiya saatleri veya vardiya değişim aralığı açıklığa kavuşturulmamıştır. Davacının çalışma düzeni netleştirildikten sonra, ara dinlenme süresine ilişkin olarak bozma kararının birinci bendinde belirtilen hususlar da dikkate alınarak, usuli kazanılmış haklar da göz önüne alınarak davacının fazla çalışma alacağı konusunda değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13347, Karar No: 2010/818, Tarih: 11.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13347 E.  ,  2010/818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet almak, rüşvet vermek, resmi ve özel evrakta sahtecilik, hizmet sebebiyle emniyeti suistimal, elektrik hırsızlığı, bilişim sistemlerini tahrip etmek ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ... ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ..., ..., ... ..., ... ..., ... ..., ..., ... ... ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’nın yapılan yargılanmaları sonunda; ... hakkında resmi evrakta sahtecilikten açılan davanın zamanaşımı nedeniyle, ...’un rüşvet almak ve 6136 sayılı Kanuna muhalefetten açılan davalarının ise sanığın ölümü nedeniyle düşürülmesine, sanıklar ... ... ve ... ... haklarında emniyeti suistimal ve özel evrakta sahtecilik suçlarından, sanıklar ... ..., ..., ..., ..., ... ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ... ..., ..., ... ..., ..., ... ve ... haklarında ise elektrik hırsızlığından açılan davaların zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, ...’un resmi evrakta sahtecilik, ...’in rüşvet almaktan beraetlerine, ..., ..., ... ve ...'in rüşvet almak eylemlerinin emniyeti suistimal kabulü ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, ...'ın bilişim sistemlerini tahrip, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları ile rüşvet almak eyleminin emniyeti suistimal kabulü ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve ...'nin rüşvet vermekten beraetlerine, ...’ın resmi evrakta sahtecilikten mahkümiyetine, ...’nın 16 kişiden rüşvet almaktan beraetine, bilişim sistemlerini tahripten zamanaşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırılmasına, ...'dan rüşvet almaktan mahkümiyetine, ...'in 16 kişiden rüşvet almaktan beraetine, ...’dan rüşvet almaktan mahkümiyetine, ...'ın 6136 sayılı Kanuna muhalefetten zamanaşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırılmasına, 16 kişiden rüşvet almaktan beraeti ile ...’dan rüşvet almaktan mahkümiyetine, ...’ın rüşvet vermekten mahkümiyetine dair, Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/06/2009 gün ve 1999/189 Esas, 2009/247 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili ile sanıklar ..., ..., ... ... ve ... müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından 04/11/2009 günlü tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan CMUK.nun 365. maddesine göre doğrudan zarar görmeyen katılan idarenin bu suç açısından kamu davasına katılma olanağı olmadığı gibi, hükmü temyize hukuken hak ve yetkisi bulunmadığından katılan vekilinin 6136 sayılı Kanuna muhalefetten kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine ve 6136 sayılı Yasaya muhalefetten kurulan hükümlerin sanık müdafiilerince de temyiz edilmediğinden incelemenin sanıklar haklarında kurulan diğer hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen katılan vekili ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan, sanık ...'ın rüşvet vermekten mahkümiyetine, yine delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen, sanıklar sanık ... hakkında resmi evrakta sahtecilik, ...'un rüşvet almak suçlarından açılan davaların düşürülmesine, ... ... ve ... ...'in emniyeti suistimal ve özel evrakta sahtecilik, ... ..., ..., ..., ..., ... ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ... ..., ..., ... ..., ..., ... ve ...'in elektrik hırsızlığı, ... ve ...'ın bilişim sistemlerini tahripten kamu davalarının ortadan kaldırılmasına, ...'un resmi evrakta sahteciliğe katılmaktan beraetine dair kurulan hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın 17 kişiden, ..., ... ... ve ...'ın 16 kişiden rüşvet almak, ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve ... haklarında rüşvet vermekten kurulan hükümlerin tetkikinde;

Sanıklara isnat olunan rüşvet almak ve rüşvet vermek suçlarının tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 212/2 ve 213/1. maddelerinde öngörülen cezaların tür ve tutarına nazaran aynı Yasanın 102/3. maddesinde belirlenen 10 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sorgu tarihleri olan 10/06/1999, 06/07/1999 ve 04/08/1999 ile karar ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanıklar ..., ... ... ve ...’ın ...’den rüşvet almaktan ve sanık ...’ın sahte resmi evrak tanzimine katılmaktan mahkümiyetlerine ilişkin kurulan hükümlere gelince,

Sanıklar ..., ... ... ve ...’ın ...’den rüşvet almaktan ve sanık ...’ın sahte resmi evrak tanzimine katılmaktan mahkümiyetlerine ilişkin kurulan hükümlere gelince,

Sanıklar ..., ... ... ve ...’a isnat edilen rüşvet almak suçunun tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 212/2. maddesinde öngörülen cezanın miktarına göre aynı Yasanın 102/3. maddesi gereğince 10 yıllık asli dava zamanaşımına tabi bulunduğu, sanıkların sorgularının yapıldığı 10/06/1999 tarihinden karar tarihi olan 16/06/2009’a kadar bu sürenin geçtiği ve daha sonra zamanaşımını kesen başka işlemde olmadığı gözetilmeden sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık ... hakkında 25/02/2000 günlü ek iddianame ile açılan kamu davasına karşı müşteki kurumun CMK.nun 237 ve 238. maddelerine göre katılması hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Sanık ...’ın, sanık ... tarafından işlenen sahte resmi evrak düzenleme fiiline iştirak ettiği ve eylemin 765 sayılı TCK.nun 339. ve 5237 sayılı TCK.nu 204/2. maddelerine uyduğu kabul edilmiş ise de, dosya içeriğine göre sanık ...'ın idari mali işler şefi olup, abone tahliye görevlisince düzenleneceği ifade edilen suça konu 2-3/11/1998 tarihli abone fesih kağıdı ve abone fesih sayaç sökme ihbarnamesini suç tarihi itibariyle düzenlemeye açıkça görevli ve yetkili olup olmadığının Tedaş Seyhan İşletme Müdürlüğünden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20444, Karar No: 2015/1311, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20444 E.  ,  2015/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/3551, Karar No: 2012/9666, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3551 E.  ,  2012/9666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.06.2010 tarih ve 2007/299-2010/250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Horoz Lojistik Kargo Hizmetleri A.Ş. arasında taşıyıcı mali mesuliyet sigorta poliçesi düzenlendiği, Osmaniye'de yerleşik Başer Kimya A.Ş.ye ait malların Afyon ve İzmir’de bulunan firmalara teslim edilmek üzere 20/07/2006 günü teslim alınarak ... çekici, 27 BJ 752 dorse plakalı kiralık araç ile sevk edildiğini, bahse konu emtiaların alıcılarına teslim edilmeyerek araçtaki ürünlerle birlikte sürücüsünün kaybolduğunu, aracın ruhsat sahibinin Çardak Kardeşler Nak. Ltd. Şti., sürücüsünün ... olduğunu, hasar nedeniyle müvekkili tarafından sigortalıya 22.389,00.TL tazminat ödendiğini ve haklarına halef olunduğunu ileri sürerek bu miktarın araç sürücüsü ... ve ruhsat sahibi Çardak Kardeşler Ltd. Şti.'den tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, ... plaka sayılı tıra ait çekicinin resmi kaydının müvekkili şirkete ait olduğunu, ancak söz konusu tırın(çekici) müvekkiline ait olmadığını, hırsızlık olayının tamamen sahte plaka ve sahte ruhsatlar ile gerçekleştirildiğini, araçların 20/07/2006 tarihinde İzmir limanına giriş çıkış yaptıklarını, olayla ilgilerinin bulunmadığını, Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunduklarını, sigortalıya ödenen tazminattan sorumlu tutulamayacaklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davalı şirketi tanımadığını, Gemlik’te oturduğunu, 2006 yılında İstanbul’da çalıştığını, araba kullanmasını bilmediğini, ehliyetinin de olmadığını, 10 sene önce kimliğinin çalındığını belirtmiştir.

Mahkemece, davalı Çardak Kardeşler Ltd. Şti.'ye ait taşımacılık olayına karıştığı belirtilen araçların olay tarihinde İzmir ilinde olduğu, taşıma irsaliyesi ile İzmir Gümrüğüne girdiğinin sabit olduğu, dolayısı ile üzerindeki mallar ile birlikte kaybolduğu belirtilen aracın davalı Çardak Kardeşler Ltd. Şti. ile ilgisinin bulunmadığı, diğer davalı ...’un ise adresinin ve kimliğinin belirsiz olduğu, tespit edilen ve duruşmaya gelen ...’un davadaki davalı ... olmadığının davacı yanca belirtilmiş olduğu gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2042, Karar No: 2006/2518, Tarih: 27.02.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/2042 E.  ,  2006/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ        :Söke l. Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple tedbir nafakası yönünden BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan yönlerinin ise ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2006 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2016/11512, Karar No: 2017/1560, Tarih: 23.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/11512 E.  ,  2017/1560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece yapılan yargılama sırasında Bakanlığa 06.05.2016 günlü tebligatla duruşma günü tebliğ edildiği halde, vekilin kovuşturma evresinde davaya katılma talebinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 234 ve devamı maddeleri uyarınca hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ile müdafiin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulunca düzenlenen 09.02.2010 günlü raporda mağdureye hafif derecede mental retardasyon teşhisi konularak %50 engelli olduğunun bildirilmesi ve İstanbul Anadolu Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.12.2015 tarihli raporunda da mağduredeki zeka geriliğinin ruh bakımından kendisini savunmasına engel teşkil edecek nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurenin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevk edilerek suç tarihi itibariyle akıl hastalığı veya akıl zayıflığı olup olmadığı, kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı, bu durumunun beden veya ruh bakımından kendisini savunmasına mani olacak mahiyet ve derecede bulunup bulunmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, akıl hastalığı veya zayıflığı varsa bunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında açıklayıcı rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.