muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29598, Karar No: 2013/37835, Tarih: 28.11.2013

Bu durumda borçlunun müstakbel (beklenen) istihkakına (alacaklarına) haciz konulması yönündeki icra müdürlüğü işlemi yerindedir. O halde mahkemece, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13998, Karar No: 2014/14890, Tarih: 30.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13998 E.  ,  2014/14890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Büyükçekmece 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.06.2013

NUMARASI :Esas no:2011/390 Karar no:2013/818

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, kişisel ilişkinin süresi yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise her iki boşanma davası ve fer'ileri ile ziynet eşyası alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3- Davacı-karşı davalı kadın, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikle 10.000 TL. tutarında ziynet alacağı talebinde bulunmuş, mahkemece alınan bilirkişi raporu sonrasında ziynet alacağına ilişkin davasını usule uygun şekilde ıslah edip alacak bedelini 14.746 TL'ye yükseltmiştir. Davacı-davalı kadın tarafından ıslah edilen kısım yönünden de ayrıca faiz isteminde bulunulmuştur. Mahkemece bu husus nazara alınarak kabul edilen ziynet alacağı bedelinin ıslah edilen miktarı yönünden ıslah tarihinden, diğer bölümü yönünden ise dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, kabul edilen ziynet alacağı bedelinin tümü üzerinden dava tarihinden geçerli olacak şekilde yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyize edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle maddi ve manevi tazminatın miktarı ile ziynet eşyası alacağına uygulanan faiz yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Ayşen'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Kerem'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.06.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/5319, Karar No: 2020/7595, Tarih: 25.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/5319 E.  ,  2020/7595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Dairemizin 05.11.2013 günlü 2012/11822 E- 2013/15085 K sayılı ilamında; "... mahkemece davalı ... tarafından taşınmazın davalı ... tarafından satın alındığı 29.01.1997 tarihinden 2 gün önce davalı ...'ye göndermiş olduğu paranın hangi amaçla gönderilmiş olduğu, taşınmazın ... tarafından satın alındığı tarihteki gerçek değerinin belirlenerek gönderilen para miktarı ile taşınmaz değeri arasında bir uygunluk olup olmadığının ve taşınmazın bu para ile alınıp alınmadığının diğer bir anlatımla dava konusu taşınmazın gerçekte davalı ...'a ait olup olmadığının saptanması, davacı ile borçlu davalı ...'ın mali durumlarının araştırılarak borcun doğum tarihinde aralarında bu denli para alışverişinin olup olamayacağının ve borcun gerçek olup olmadığının belirlenmesi ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi ....." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma hükmüne uyarak yapılan yargılama neticesinde davacının yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasından davacı ile davalı ... arasında borcun sebebi olan bononun tanzim tarihi olan 2002 yılında 45.000,00 USD'yi nakden davalı ...'a verebilecek durumda olmadığı, dava konusu bağımsız bölümün taşınmazın davalı ... adına tescilinin yapıldığı 29.01.1997 tarihindeki gerçek değerinin 1.802,98 TL, davalı ... tarafından davalı

... 'a devredildiği 05.08.2002 tarihindeki gerçek değerinin 16.087,58 TL olduğu, davalı ...'un 27.01.1997 tarihinde diğer davalı ...'a banka kanalı ile 20.204.80 CHF tutarında davalı ...'a banka kanalı ile 20.204.80 CHF tutarında 27.01.1997 tarihinde havale gönderdiği, 20.200,00 CHF tutarlı havalenin 28.01.1997 tarihinde diğer davalı ... tarafından alındığı ve bir gün sonrada dava konusu taşınmazın davalı ... adına tescilinin yapıldığı, 20.200.00 tutarlı İsviçre Frangı karşılığının dava konu taşınmazın davalı ... adına tescilinin yapıldığı tarihte 1.631,65 TL olduğu, dava konusu taşınmazın gerçek değerini karşılama seviyesinin yaklaşık %90 oranında olduğu, tüm bunların dava konusu taşınmazın gerçekte davalı ... adına satın aldığı, ancak tapuda tescil işleminin diğer davalı ... adına yapıldığının göstergesi olduğu, bu nedenlerle davacı ile davalı ... arasında gerçek bir alacak borç ilişkisi olmadığı gibi dava konusu edilen tasarrufunda alacaklılardan mal kaçırma amacına yönelik olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 25/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6895, Karar No: 2021/3657, Tarih: 08.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/6895 E.  ,  2021/3657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6643, Karar No: 2013/9423, Tarih: 06.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6643 E.  ,  2013/9423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORDU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/01/2013

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ile davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 19 parsel yönünden davanın kısmen  kabulüne, diğer taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ile davalının çekişmeye konu avlulu kargir ev vasıflı 2271 ada 19 nolu parsel,  fındık bahçesi vasıflı 1080, 676, 713 ve 714 nolu parseller, tarla vasıflı 656 ve 671 nolu parseller ile tarla ve ahşap ev ve serendi vasıflı 652 nolu parselde paydaş oldukları, dava konusu yapılan 1085 ve 1086 parsel sayılı taşınmazların ise dava dışı kişiler adına kayıtlı olduğu, davacının davalıya gönderdiği Ordu 1. Noterliği'nin 29.06.2010 tarihli ihtarnamesi ile çekişme konusu yerlerle ilgili ecrimisil talebinde bulunduğu  anlaşılmaktadır.

Davacı, çekişme konusu 19 parsel üzerinde yeralan beş adet daireyi davalının kullanarak ve kiraya vererek tasarruf ettiğini, fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazların fındık mahsulünü de davalının aldığını, ecrimisil ödemesi  yönünde noter kanalı ile ihtarname gönderdiği halde sonuç alamadığını ileri sürerek geriye dönük 5 yıllık olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 20.000.-TL ecrimisilin muaccel olduğu tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte  davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında dava dilekçesini ıslah ederek talep ettiği ecrimisil miktarını 31.310.-TL'ye yükseltmiş, davalı ise, çekişme konusu dairelerden birinde mirasçıların rızası ile oturduğunu, taşınmazların kirasını sağlığında annelerinin aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış  bir takım istisnaları vardır. Bunlar;  davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince, davacının dava dilekçesi ve ıslah dilekçesinde  hangi döneme ilişkin hangi parsel için ne kadar ecrimisil istediğini açıkça belirtmediği gibi, mahkemece de davacıya  bu hususlar  açıklattırılmış değildir.

Öte yandan, 17.09.2012 tarihli celsede davacı 19 nolu parselden bahisle; bu taşınmaz  üzerinde yeralan 5 katlı binanın bir katında davalının anneleri ile birlikte oturduğunu, anneleri öldükten sonra da oturmaya devam ettiğini, anneleri yaşarken de, öldükten sonra da dairelerin kiralarını davalının aldığını, anneleri öldükten sonra davalının gönlü olursa arada 300,00.-TL topladığı kiradan para verdiğini, bir yıl içerisinde bu şekilde birkaç kez para verdiğini beyan etmiş olması karşısında, anılan parselle ilgili olarak davalının elde ettiği kira gelirlerinden davacıya dönem dönem vermesi ve davacının  da  itirazı kayıt dermeyan etmeden verilen paraları  kabul etmiş olması karşısında, bu parsel bakımından davacı yararına ecrimisile hükmedilemeyeceği kuşkusuzdur.

Diğer taşınmazlar yönünden ise;  her ne kadar davacı dava açmadan önce davalıya gönderdiği Ordu 1. Noterliği'nin 29.06.2010 tarihli ihtarnamesi ile ecrimisil talebinde bulunarak davalıyı intifadan men ettiği yönündeki iradesini ortaya koymuş ise de, davacının, davanın davanın açıldığı 11.10.2010 tarihinden geriye dönük 5 yıllık ecrimisil istemiş olması karşısında ihtarnamenin gönderilmesinden önceki dönemde fındık bahçesi vasıflı taşınmazların mahsulünü kimin topladığı, diğer taşınmazlar yönünden ise intifadan men olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin önem taşıdığı, ne var ki mahkemece bu yönlerden yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, öncelikle çekişmeye konu taşınmazlardan her birine hangi dönem için ne miktarda ecrimisil istendiği hususlarının davacıya açıklattırılması, ondan sonra ecrimisil istenen dönem içerisinde fındık bahçesi vasıflı taşınmazların kim veya kimlerin tasarrufunda  bulunduğunun, öteki taşınmazlar yönünden ise intifadan men olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, özellikle çekişme konu taşınmazların taraflar arasında daha önceden paylaşıma konu yapılıp yapılmadığının, paylaşım mevcut ise bu paylaşımın hangi tarihte ne şekilde gerçekleştirildiğinin ortaya konulması,  bu olguların tespiti bakımından davaya konu her bir parsel için ayrı ayrı tanıkların dinlenmesi,beyanlarının alınması,    intifadan men koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği  iddiasının   her türlü delille kanıtlanabileceği dikkate alınarak yukarıda belirtilen ilkelerde gözetilmek suretiyle varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de, reddedilen miktar üzerinden davalı taraf yararına eksik vekalet ücretine hükmedilmiş olması da yerinde değildir.

Davacı vekili ile davalı vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  06.06.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4677, Karar No: 2022/5200, Tarih: 07.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/4677 E.  ,  2022/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı kooperatif üyesi olan müvekkilinin tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, genel kurulda alınan kararlar uyarınca ödeme yapan ortaklara tapu devri yapılacağı yönünde karar alındığını, bu kararın müvekkili gibi şartlı ortakların kazanılmış haklarını ihlâl ettiğinden iptaline karar verildiğini, kat irtifaklarının davalı arsa malikleri adına kurulduğunu ve tapu devrinin yönetimin keyfine bırakıldığını ileri sürerek, davacıya tahsis edilen 2 no.lu bağımsız bölümün davalı arsa malikleri adına olan kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, tapu maliki olmadıklarından kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava dışı S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi ile 14.07.1994 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, karşı tarafın sözleşmeden doğan haklarını 12.09.2004 tarihinde davalı kooperatife devrettiğini, sözleşmede teslim tarihinin 01.10.1997 olarak kararlaştırıldığını, ek süreler tanınmasına rağmen işin tamamlanamadığını, açılan davalarda tazminat kazandıklarını, sözleşmenin feshine karar verildiğini ve müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalı kooperatifin şartlı üyesi olan davacının herhangi bir parasal yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesiyle, davalı ... ve davalı Kooperatif yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar davalılar ... ve Kooperatif vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalı kooperatifin şartlı üyesi olan davacının herhangi bir parasal yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesiyle, davalı ... ve davalı Kooperatif yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar davalılar ... ve Kooperatif vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 03.07.2017 tarih ve 2015/2733 E., 2017/1953 K. sayılı ilamıyla, davalılardan kooperatif ile davalı arsa sahibi ... arasındaki tarihsiz olan ve benimsenen protokole göre, arsa sahibine 6 bağımsız bölüm verileceği kararlaştırılmış olup, bunların bir tanesi dışında hangi bağımsız bölüm olacağı belirtilmediği, bu durumun anılan davalıların beyanı doğrultusunda saptanması gerektiği, kooperatifin istemi üzerine arsa sahiplerinin tapuda devir yapılmasını benimseyip benimsemediklerine ilişkin düzenlenen bilirkişi raporunda ek ödeme yapan ve tapuda devir yapılan üyeler olduğu belirtilmesine rağmen, peşin bedelli olmayan ve peşin bedelli olup da iptal edilen genel kurul kararı doğrultusunda aidat ödemesi yapan ortaklar dışında davacı gibi peşin bedelli olan, iptal edilen genel kurul kararı doğrultusunda ödeme yapmayan ortaklar bakımından inceleme yapılmadığı, bu dava ile bağlantılı 13.05.2015 tarih ve 2014/23-68 E., 2015/1332 K. sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, bila tarihli protokol hükümleri gereği, arsa sahibine verilecek para ve bağımsız bölümlerin verilip verilmediği, taşınmaz üzerine kaç daire yapıldığı ve yüklenici ile arsa malikleri arasındaki paylaşımın ne şekilde olacağının araştırılmadığı, davaya konu edilen bağımsız bölümün yüklenici kooperatife isabet edecek yerlerden olup olmadığının da araştırılmadığı, mahkemece anılan hususlara ilişkin olarak gerektiğinde bilirkişi kurulundan rapor veya ek rapor alınarak, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi için yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, arsa sahipleri tarafından bedelleri alınmak suretiyle yaklaşık 70 dairenin tapusunun kooperatif üyelerine devredildiği, davacının da kooperatife herhangi bir borcu olmadığı ve davaya konu dairenin davacıya tahsis edildiği gerekçesiyle davalı ... ve davalı Kooperatif yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, kooperatife karşı yükümlülüklerini yerine getirdiğini ileri süren kooperatif ortağının tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 03.07.2017 tarih ve 2015/2733 E., 2017/1953 K. sayılı bozma ilâmına uyulduğu halde, bozma ilâmının gerekleri yerine getirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, kooperatife karşı yükümlülüklerini yerine getirdiğini ileri süren kooperatif ortağının tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 03.07.2017 tarih ve 2015/2733 E., 2017/1953 K. sayılı bozma ilâmına uyulduğu halde, bozma ilâmının gerekleri yerine getirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş, Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 03.07.2017 tarih ve 2015/2733 E., 2017/1953 K. sayılı bozma ilâmında belirtilen hususlar dikkate alınarak bu dava ile bağlantılı davacı ile benzer durumda olan kooperatif üyelerinin açmış olduğu emsal dava dosyaları da getirtilerek incelenmek suretiyle oluşacak sonuç dairesinde davanın sonuçlandırılmasından ibarettir.

2-Bozma nedenine göre, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden yararına BOZULMASINA, (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 07.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.