muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4294, Karar No: 2021/20843, Tarih: 11.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/4294 E.  ,  2021/20843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamından; olay günü evinde yalnız başına olan mağdurun evin avlusunda sanığı görmesi üzerine kortuğu ve ayakkabılarını giyerek annesine gitmek istediği esnada sanığın, mağdurun ağzını eli ile kapatarak bir müddet boğuştukları ve mağdurun dışarıya gitmesine engel olarak evin içine soktuğu bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 109. maddesinde düzenlenen seçimlik hareketlerden olan mağdurun bir yere gitme özgürlüğünden alıkonulduğu anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin hükmün ertelenmesine ya da açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, kararın hukuka aykırı ve ceza miktarının fahiş olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3915, Karar No: 2013/5682, Tarih: 21.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3915 E.  ,  2013/5682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, görevi yaptırmamak için direnme, nitelikli hırsızlık

HÜKÜM :1-TCK.nun 82/1-b, 53 maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

2-6136 sayılı Yasanın 13/1, 53, 54 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600.00 TL adli para cezası.

3-TCK.nun 265/1, 265/4, 53 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası.

4-TCK.nun 142/2-a, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanığın maktule karşı eylemini kendi üzerinde taşıdığı ruhsatsız tabancası ile gerçekleştirdikten sonra ayrıca maktulün de tabancasını alarak 2 adet suç aleti taşıması nedeniyle TCK.nun 61. maddesi de gözetilerek 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Sanık ... hakkında nitelikli insan öldürme, nitelikli hırsızlık, görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede eksik incelemeye, suç vasfına, TCK.nun 62. maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanık hakkında nitelikli insan öldürme, nitelikli hırsızlık ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin, Üyeler ... ve ... 'in sanık hakkında hırsızlık eylemi nedeniyle TCK.nun 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hüküm yönünden;

A-Sanık hakkında nitelikli insan öldürme, nitelikli hırsızlık ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin, Üyeler ... ve ... 'in sanık hakkında hırsızlık eylemi nedeniyle TCK.nun 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hüküm yönünden;

a-Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın 10/08/2010 tarihinde gündüz saatlerinde karayolunda radar uygulaması yapan ekip aracının içerisinde tek başına bulunan maktulü ruhsatsız tabancası ile ateş edip öldürdükten sonra, polis memuru olan maktulün tabancasını da alarak olay yerinden kaçtığı, sanığın kimliğinin tespit edilmesinden sonra bulunması amacıyla jandarma ekiplerince aramalara başlandığı, müdahiller ...,... ve ... 'in de aralarında bulunduğu sivil jandarma ekibinin sanığı bulmak için çalışmaya başladıkları, 11/08/2010 tarihinde sanığın bulunduğu mevkiin haber alındığı bölgeye geldikleri, sanığı motosikleti ile tarla yolunda seyir halinde gördükleri, araçları ile sanığın önüne geçip "dur, jandarma, teslim ol" ihtarında bulundukları, sanığın müdahillere iyice yaklaştıktan sonra aniden doğrultu değiştirip tekrar araziye girdiği, bunun üzerine müdahillerin de araçla sanığı takibe başladıkları ve sanığı etkisiz kılmak amacıyla arkadan yaklaşarak sanığın motosikletine hafifçe araçla çarptıkları, bunun etkisiyle sanığın motosikletten düştüğü ancak bu defa da koşarak kaçmaya çalıştığı, takip için araçtan inen müdahillere sanığın geri dönüp tabancası ile ateş açmaya başladığı, müdahillerden Yüksel'i sol skapula üzerinde mermi çekirdeği girişi ve sol 2. posterior inter kostal aralığında çıkış oluşacak şekilde hayati tehlike geçirmeksizin ancak basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, müdahillerin de sanığı durdurabilmek için ateş etmek suretiyle sanığı her iki bacağından vurmak suretiyle etkisiz hale getirip yakaladıkları olayda;

Sanığın olayda kullandığı silahın etkinliği, olayın gelişimi, hedef alınan vücut bölgesi ve yara yeri dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle görevi yaptırmamak için direnme suçu yanında ayrıca müdahil ...'e karşı öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, sanığın eyleminin kasten yaralama kapsamında kaldığı ve yaralanmanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış halinin de gerçekleşmemesi nedeniyle sanığın eyleminin her üç müştekiye karşı kül halinde görevi yaptırmamak için silahla direnme suçunu oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

b-Kabule göre de;

b-Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 02/03/2010 gün ve 2009/9-259-2010/47 sayılı kararı uyarınca, sanık Adil'in suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden birden çok kamu görevlisine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimanın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında görevli jandarma personeline görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), kurulan hükümde sanık aleyhine temyiz istemi bulunmadığından CMUK 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 21/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Dosya içeriğine göre; sanığın 10/08/2010 tarihinde gündüz saatlerinde motosikleti ile karayolunda seyri sırasında, radar uygulaması yapan ekip aracının içerisinde tek başına bulunan maktulü ruhsatsız tabancası ile ateş edip öldürdükten sonra, polis memuru olan maktulün tabancasını da alarak olay yerinden kaçtığı olayda;

Sanığın maktulü öldürdükten sonra yenilenen bir kastla maktulün tabancasını aldığı, sanığın maktulün ölümüne kendisinin sebebiyet vermesi karşısında hakkında TCK.nun 142/2-a madde hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve bu nedenle de TCK.nun 141/1 maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sanığın eyleminin TCK.nun 142/2-a maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/21747, Karar No: 2014/16887, Tarih: 16.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21747 E.  ,  2014/16887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7719, Karar No: 2017/6464, Tarih: 18.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7719 E.  ,  2017/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...); çocuğun basit cinsel istismarı (sanıklar ...)

HÜKÜM : Sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve sanıklar ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2017 gün ve 2013/268 Esas, 2017/83 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin sanıklar ile müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar ... müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 13.12.2017 Çarşamba saat 09:30'a duruşma günü tayin olunarak sanıklar ... müdafilerine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belirlenen tarihte sanıklar ... müdafilerinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede evrak tetkik edildi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin bu sanık yönünden duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii Av. ...'in, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinden önce sunduğu vekillikten çekilme dilekçesinin sanığa tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde bilgi veya belge bulunmadığı gibi istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükmü sanık ... adına temyiz eden Av. ... ile sanık arasındaki vekalet ilişkisi veya görevlendirmeye dair herhangi bir belgenin de bulunmadığı anlaşıldığından, vekillikten çekilme dilekçesinin İrfan'a tebliğiyle buna ilişkin tebligat parçasının eklenmesinin ardından Av. ... ile sanık arasında vekaletname veya görevlendirme yazısı var ise eklenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7757, Karar No: 2012/19370, Tarih: 14.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/7757 E.  ,  2012/19370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu yerin imar planı çalışmalarında Yukarı Hamam Sokağının batı yönde uzanan beton kaldırımı üzerinde yer aldığı,imar planında yer alan yol ve kaldırım düzenlemesinin Kuzuluk Belediyesi tarafından yapıldığı, çadır ve şemsiyelerle bu zemin üzerinde portatif ağaç direkler üzerine branda örtülerek pazar tezgahları yapıldığı ve yöresel köy ürünlerinin satıldığı anlaşıldığından sanığın 2 m² çadır ve şemsiye açtığı yerin yol kenarı kaldırım olması nedeniyle orman arazisi olduğunu bilmediği yönündeki savunmasına itibarla mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Müdahil İdare ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/5646, Karar No: 2021/6116, Tarih: 07.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5646 E.  ,  2021/6116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : SAMSUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi neticesinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; Samsun 19 Mayıs Üniversitesi Rektörlüğü'ne bağlı Sağlık Araştırma Uygulama Merkezi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü tarafından 2009-2010 yılları 450 kişiyle bilgisayar ortamında hasta bilgileri veri girişi arşivleme ve dökümantasyon hizmet alımı, 2009-2010 yılları 12 kişiyle sistem iletişim hizmet alımı, 2009-2010 yılları 560 kişiyle hastane temizlik ve 50 kişiyle teknik bakım onarım hizmetleri ihalelerinin davacı şirkete ihale edilmiş olduğunu, ancak davalı Üniversitenin ihale dönemlerinde eksik işçi çalıştırdığı gerekçesiyle davacı şirkete eksik ödeme yaptığını ileri sürerek mevzuata aykırı olarak yapıldığı iddia edilen eksik ödemelerden şimdilik 1.000,00 TL'nin kesintilerin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davacıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; davacı şirkete sehven fazla ödeme yapıldığının tespit edilmesi üzerine, aynı yöndeki Sayıştay raporu doğrultusunda hatalı işlem düzeltilerek davacı firmaya Temmuz 2010 hakedişlerinden kesileceğinin bildirildiğini, davacı tarafından daha önce de aynı taleplerle açılan Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/268 esas sayılı davasının reddedilerek kesinleştiğini; ayrıca hakedişler düzenlenirken davacı firmanın düzenlediği faturaların dikkate alındığnı ve ödemelerde eksik bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesince; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda dava konusu hakediş ödemeleri düzenlenirken yapılan uygulama hatasından dönülerek mevzuata uygun hesaplama yöntemi uygulandığı ve dolayısıyla Sayıştay sorgusunda da belirtildiği üzere yersiz ödeme ve kamu zararının ortadan kaldırıldığı anlaşıldığından, davalı idarenin uygulamasının mevzuata uygun olduğu ve davacı firmaya yapılan hakediş ödemelerinde noksan bir ödemenin söz konusu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nun 353/(1)-b-1.madde ve bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nun 353/(1)-b-1.madde ve bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davalı idare tarafından, davacı ile aralarında temizlik, veri girişi teknik bakım ve onarım hizmet sözleşmesi nedeniyle temmuz 2010 yılı öncesi davacıya hakediş ödemeleri yapılırken fiyat tespit tutanaklarında, sehven yapılan yanlışlıklar sonucu 449.380,11 TL fazla ödemede bulunulduğu ileri sürülerek bu miktarın davacıdan tahsili istemiyle Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 2012/200 esas sayılı dosyada dava açıldığı; davacının ise, davalı idare aleyhine Temmuz 2010 öncesi hakediş ödemelerine ilişkin olarak davalı tarafından fazla ödemede bulunduğu iddia edilen 449.380,11 TL'den borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesi talebiyle Ladik Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/156 esas sayılı dosyasında dava açtığı; her iki davada verilen çelişkili kararın, Yargıtay 13. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi üzerine, davaların birleştirilip birleştirilmeyeceği de değerlendirmek suretiyle, çelişkileri giderecek taraf ve Yargıtay denetimine uygun rapor alınarak, sonuca uygun karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulması üzerine, dosyaların Ladik Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/145 esas sayılı dosyası üzerinden birleştirilerek yargılanmasına devam edildiği ve mahkemece 2021/9 karar sayılı kararın verildiği; hükmün henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından, ayrıca davalının yaptığı hakediş kesintilerinden 2010 yılı Haziran,Temmuz ve Ağustos aylarına ilişkin açılan alacak davasının ise Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/268 esas sayılı dosyası üzerinden yargılamasının yapıldığı ve davanın reddine ilişkin verilen kararın Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 21.10.2013 tarih ve 2013/10751 esas, 2013/25163 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği; davacının iş bu davaya konu ettiği hakediş dönemlerinin ise 2009 yılı ve 2010 yılının tüm aylarına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece; taraflar arasında görülen bu davalara ilişkin (Ladik Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/145 esas, 2021/9 karar sayılı; Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/268 esas, 2013/77 karar sayılı) dosyalar, ihale evrakı ve kesinti belgeleri getirtildikten sonra davalara konu edilen hakediş dönemleri karşılaştırılmak suretiyle, birbiri ile çakışan dönemler belirlenerek, kesinleşen hususlar da dikkate alınacak ve taraf itirazları karşılanacak şekilde uzman bilirkişilerden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 07/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3973, Karar No: 2020/2471, Tarih: 02.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/3973 E.  ,  2020/2471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No : 2018/2479-2019/774

İlk Derece

Mahkemesi : Silifke 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2017/354-2018/195

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı, davalı şirket ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı şirket ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davalı şirket nezdinde gece dağıtım personeli, gece amirliği, özel bayilik sorumlusu olarak 01.07.2001-30.10.2010 tarihleri arasındaki tam ve kesintisiz çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı şirket vekili; davacının çalıştığı sürenin tam olarak bildirildiğini, talebe konu olan sürenin bir kısmında öğrenci olduğunu, davacıyı şirket sahibinin oğlu gibi okuttuğunu, meslek yüksek okulunda ön 30.06.2006 tarihinde mezun olan davacının Ankara’da iş aradığı ve iki kez ağır beyin ameliyatı geçirdiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil SGK Başkanlığı vekili, davanın ispat edilmesi gerektiğini belirterek, reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi tarafından, davacının 01.07.2001-30.05.2006 tarihleri arasındaki isteminin hak düşürücü süre nedeniyle reddine, 01.06.2006-30.10.2010 tarihleri arasındaki istemi ile ilgili olarak ise, davanın kısmen kabulü ile, Kuruma bildirilen süreler dışlanmak suretiyle, 01.07.2006-30.10.2010 tarihleri arasında tam ve kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince, davacı, davalı şirket ve feri müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı şirket ve feri müdahil ... vekilleri kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı şirket ve feri müdahil Kurum vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.