muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20615, Karar No: 2014/5275, Tarih: 26.02.2014

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Her ne kadar mahkemece, 4077 sayılı Yasanın 10/3. maddesi uyarınca davalıya usulüne uygun muacceliyet ve kat ihtarı tebliğ edilip temerrüde düşürülmediğinden davanın tümden reddine karar verilmiş ise de; Davacı banka ile davalı arasında imzalanan 15.03.2011 tarihli tüketici kredisi sözleşmesi ile 6.500.00.TL kredi kullandırılmış, bu sözleşmenin 10. maddesinde özetle “müşterinin bu sözleşmede belirtilen ödemelerini taahhüt ettiği şekilde ödememesi halinde bakiye borcun ifasını talep edebilmesi için en az iki taksit ödemede temerrüde düşmesi gerektiği ve bankanın birbirini izleyen en az iki taksidi ödemede temerrüde düşen müşteriye en az 1 hafta süre vererek muacceliyet uyarısında bulunması gerekir” yazılıdır. 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı kanunun 10. maddesinde “… Kredi veren, taksitlerden birinin veya birkaçının ödenmemesi halinde kalan borcun tümünün ifasını talep etme hakkını saklı tutmuşsa, bu hak; ancak kredi verenin bütün edimlerini ifa etmiş olması durumunda ve tüketicinin birbirini izleyen en az iki taksidi ödemede temerrüde düşmesi halinde kullanılabilir. Ancak kredi verenin bu hakkını kullanabilmesi için en az bir hafta süre vererek muacceliyet uyarısında bulunması gerekir. Tüketici kredisinin teminatı olarak şahsi teminat verildiği hallerde, kredi veren, asıl borçluya başvurmadan, kefilden borcun ifasını isteyemez.”hükmü yer almaktadır. Dosya kapsamı ile davalı borçlunun birbirini izleyen en az iki taksidi ödemede temerrüde düşmüş olduğu sabittir. Buna göre davacı bankanın kredi sözleşmesinin 10.maddesinde saklı tuttuğu hakkını kullanabilmesi için 4077 sayılı kanunun 10.maddesi hükmüne göre birbirini izleyen en az iki taksidin belirlenerek ödenmesi, aksi halde bakiye tüm taksitlerin muaccel olacağı uyarısını taşıyan ve 7 gün süreli ihtarname gönderilmesi gerekir. Davacı bankanın 27.06.2012 tarihli ihtarının usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesi nedeniyle bu ihtar 4077 sayılı kanunun 10.maddesi şartlarına uygun bir muacceliyet ihtarı olarak kabul edilemez ve dolayısıyla tüm kredi borcu için takip yapılamaz. Ancak davacı banka, davalı borçlunun hesap katinde ve takip tarihinde halen ödemediği ya da eksik ve geç ödediği taksitler nedeniyle gecikme faizi ve diğer ferileriyle birlikte takip yapma hakkına sahiptir. O halde mahkemece, davalı borçlunun takip tarihine kadar ödemediği taksitlerle, geç ödeme nedeniyle gecikme faizi ve ferilerinin miktarı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenecek miktar üzerinden takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın tümden reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16885, Karar No: 2008/776, Tarih: 01.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16885 E.  ,  2008/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 06.07.2006 gün ve 2006/6868-7959 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, davalı vekilinin temyizi ile Dairemizin 06.07.2006 tarih 2006/6868-7959 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.1.2002 tarihinde imar planı kesinleşen...Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında .... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkesce bilinen maruf ve meşhur “... Yaylası’dır.” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup, davalı

taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ...’ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmediğinden Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur.

Ancak; Dairemizin onama kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre, olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.07.2006 tarih ve 2006/6868-7959 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6630, Karar No: 2016/553, Tarih: 20.01.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/6630 E.  ,  2016/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/211686

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2010/518 (E) ve 2011/241 (K)

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Katılanın olay tarihi olan 23.07.2007 günü 20.30 sıralarında evinin önünde parkettiği sağ kapı camı kırık olan JCB marka kanal kazıcı ve yükleyici iş makinasını ertesi gün 08.00 sıralarında yerinde göremeyip şikayette bulunduğu, 08.08.2007 günü Kırıkkale Emniyet Müdürlüğü'ne, Sanayi Çarşısı Tefik Kış a yüklemeye çalıştığı ihbarı üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerinin 06.08.2007 günü Ankara ilinden çalınan ve Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/79 Esas ve 2008/255 Karar sayılı dava dosyasının müştekisi olan D yüklemeye çalıştıklarını görerek sanıkları yakaladıkları, müştekisi D olan iş makinasının bulunduğu yerde oturan ve aynı dosyada tanık olarak dinlenen evlerinin önüne olay tarihinden tahminen 2-3 ay içerisinde toplam üç adet iş makinası getirip, ertesi günü getirdiği iş makinalarını aldığını belirterek altı kişi arasından evlerinin önüne iş makinası getiren şahıs olarak sanık E.. Ö..'ü canlı teşhiste bulundukları, aynı teşhiste hazır bulunan sanık .. hakkında herhangi bir beyanda bulunmadıkları, yine tanık ün 08.08.2007 tarihinde karakolda alınan beyanında, sanık E.. Ö..'ün tahminen bir ay kadar önce sarı renkli ön camı kırık kepçe getirip duvar kenarına bırakarak kendisine, çocukların aracın camını kırdıklarını, burada durmasını söyleyip gittiğini ve bir gün sonra kepçeyi aldığını belirttiği, tanık k'ün de sanıklar hakkında müşteki lik'e ait iş makinasının çalınması olayı ile ilgili yargılamanın yapıldığı Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.09.2007 tarihli oturumda alınan beyanında; (08.08.2007 tarihli karakolda alınan beyanında 1-2 ay kadar önce olarak belirttiği bir gün) sanık E.. Ö..'ün evlerinin önüne Megan araç kullanarak geldiğini, arkasında sarışın bir şahıs

../...

../...

tarafından kullanılan kepçenin bulunduğunu, sanık E.. Ö..'ün kendisine ''yeğenim bu kepçe burada dursun, cam kırıldı, daha sonra gelip yaptıracağız ve götüreceğiz'' dediğini, bu sırada gelen kardeşi Murat'a sanık E.. Ö..'ün 20 TL para verdiğini, kepçeyi bırakıp gittiklerini, aynı gün akşam üstü gelerek aynı kepçeyi alıp götürdüklerini belirttiği, sanıkların aşamalarda alınan beyanlarında suçlamayı kabul etmedikleri gibi olay yerini gören kamera görüntüleri ile suça konu olayı gören tanık beyanları gibi somut verilerinde elde edilemediği ve katılana ait suça konu kanal kazıcı ve yükleyici iş makinasının ele geçirilemediği ancak katılana ait kanal kazıcı ve yükleyici iş makinasının 26.07.2007 tarihinde Mersin Ürün İth. İhr. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen gümrük beyanname ve fatura fotokopisi ile Sefer Mecid adına Irak ülkesine gönderildiği, UYAP'tan yapılan sorgulama sonucunda Mersin ic. ve San. Ürün İth. İhr. Ltd. Şti. kurucu ve çalışanları ile başka şahıslar hakkında Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/734 Esas ve 2010/905 Karar sayılı dava dosyasında yargılamanın yapıldığının anlaşılması karşısında; Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/734 Esas ve 2010/905 Karar sayılı dava dosyasının getirtilip onaylı örnekleri dosya arasına alınarak anılan dava dosyası içeriğinde sanıklar hakkında bilgi ve belge bulunup bulunmadığı, yine sanıkların olay tarihinde kullandığı cep telefonlarına ait HTS raporları getirtilip suç yerinden sinyal alıp almadıkları değerlendirildikten sonra, sonucuna göre, sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-)Oluş ve dosya kapsamına göre; sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri yönünde bir kabullerinin bulunmadığı gibi katılanın 24.07.2007 tarihli soruşturma aşamasında alınan beyanında, kendisine ait JCB marka kanal kazıcı ve yükleyici iş makinasını 23.07.2007 günü saat 20.30'da evin önüne park ettiğini, 24.07.2007 günü sabah 08.00 sıralarında aracın çalınmış olduğunu fark ettiğini beyan etmesi karşısında; hırsızlık eyleminin geceden sayılan zaman diliminde işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde sanıklar hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesiyle uygulama yapılması,

b-)Sanık E.. Ö.. hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi yanında, cezanın infazından sonra 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmemesi,

c-)Mahkemece, sanık Y.. G.. hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden ertelenen ceza süresinin üzerinde denetim süresi belirlenmesi,

d-)Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. ve CMK'nın 325/1. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilen sanıkların, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücreti ödemelerine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c-)Mahkemece, sanık Y.. G.. hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden ertelenen ceza süresinin üzerinde denetim süresi belirlenmesi,

d-)Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. ve CMK'nın 325/1. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilen sanıkların, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücreti ödemelerine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

e-)Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

f-) 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca, yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, sanık E.. Ö.. yönünden 6.30 TL, sanık Y.. G.. yönünden ise 1.30 TL tutarındaki yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık E.. Ö.. müdafii ile sanık Y.. G..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12405, Karar No: 2019/15672, Tarih: 26.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/12405 E.  ,  2019/15672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nun 157/1, 43/1, 31/3 ve 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, olay tarihinde yaşı büyük olmaları nedeniyle haklarında tefrik kararı verilen diğer sanıklarla birlikte katılanlara ait iş yerinin telefonunu arayarak kendilerini komiser olarak tanıtarak, işyeri telefonunun Fransa ile terör örgütü hakkında konuşulduğu, bu hattan internet üzerinden banka hesaplarına girildiği belirtilerek, hesabından işlem yapması halinde sanıkların yakalanacağını söyledikleri ve katılanlar aleyhine haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3193, Karar No: 2015/3527, Tarih: 09.07.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3193 E.  ,  2015/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin soruşturma aşamasında, satış bürosunda uyuduğu esnada iki erkek şahsın bankonun üzerinde bulunan telefon ve cüzdanını aldığını görmesi üzerine uyanıp doğrulmaya çalışırken şahıslardan birinin yüzüne yumruk attığını beyan etmesi karşısında, eylemin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı kanunun 8/2. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5022, Karar No: 2015/5001, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5022 E.  ,  2015/5001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/18233, Karar No: 2015/40154, Tarih: 16.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/18233 E.  ,  2015/40154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/194206

MAHKEMESİ : Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2012/535 (E) ve 2014/55 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık T.. M.. tarafından temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık T.. M.. ’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık İ.. Ç.. hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık İ.. Ç.. ve müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

3- Sanık Y.. Ç.. hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanık Y.. Ç..'ın ve eşi olan katılan E.. Ç..'ın aşamalardaki savunma ve beyanlarında diğer müşteki sanık T.. M..'ın katılan E.. Ç..'a hakaret ettiği şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık Y.. Ç.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.