muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/599, Karar No: 2016/99, Tarih: 01.03.2016

Bu itibarla; haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi ...; "İtiraza konu suç 28.07.2017 tarihinde zamanaşımına uğrayacak olduğundan adı geçen suçu zamanaşımından düşüren daire kararını yerinde bulan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.

Suç tarihi 28.01.2005, ilk mahkumiyet 12.04.2006, Yargıtay’ın bozma kararından sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının kesinleşme tarihi 01.01.2009, denetim süresi içinde 21.12.2010 tarihinde işlenen yeni suçun kesinleşme tarihi 22.10.2013, ihbar üzerine hükmün açıklanmasının yapıldığı tarih ise 09.01.2014'tür. Yüksek Üçüncü Ceza Dairesi 26.01.2015 tarihli kararında açıklanması geri bırakılan suçun zamanaşımına uğradığını kabul ederek düşme kararı vermiş, biz ise ne o zaman ne de bugün itibariyle bu suçun zamanaşımına uğramadığını düşünüyoruz.

Şöyle ki:

1- Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8-son maddesi 'Denetim süresi içinde dava zamanaşımı durur.' hükmünü içermektedir. Denetim süresi de aynı düzenlemede 'beş yıl' olarak öngörülmüştür.

Demek ki denetim süresi en fazla beş yıl olarak öngörülmüş, denetim süresinin başlangıcı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden itibaren başlayacak ve beş yıl dolup altıncı yıldan gün alınmaya başlayınca zamanaşımı işlemeye başlayacaktır. Ayrıca bu sürenin yani beş yılın dolması ile düşme kararı verilecektir.

Kanun beş yıl dolmadan da açıklanması geri bırakılan hükmün iki halde açıklanacağını kabul etmiştir.

Bunlar;

A) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması süresi içinde, işlenen yeni bir suçun kesinleştiğinin bildirilmesinden sonra mahkeme açıklanması geri bırakılan hükmünü duruşma açarak açıklayacaktır.

b) Yine beş yıllık denetim süresi içinde mahkeme denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar vermiş, sanık bu karara uymamışsa mahkeme yine açıklanması geri bırakılan hükmü duruşma açarak açıklayacaktır.

İşte bu iki durumda hüküm açıklandığında duran zamanaşımı işlemeye devam edecektir. Yani hem en uzun denetim süresi olan beş yılın dolması hem de hükmün açıklanması ile duran zamanaşımı işlemeye devam edecektir.

Burada sayın çoğunluğun kabul ettiği gibi bir yol izleyip yeni suçun işlendiği tarihte zamanaşımının işlemeye başladığını kabul edersek tedbire uyulmaması halinde zamanaşımının ne zaman işlemeye başladığını kabul edeceğiz? Örneğin, mahkeme sanığın bir meslek veya sanat sahibi olmasını sağlamak amacıyla bir yıl süreyle eğitim programına devam etmesine karar vermiş, sanığın tedbirine uymaması üzerine Denetimli Serbestlik Bürosu 1 yılın sonunda durumu mahkemeye bildirmesi üzerine, mahkeme duruşma açarak, sanığı çağıracak, devam etmemesinin geçerli bir nedene dayanıp dayanmadığını araştıracak ve denetim süresinin üçüncü yılında hükmünü açıklayacaktır.

Peki, burada zamanaşımı süresi ne zaman işlemeye başlayacak? Meslek edindirme kursuna ilk devamsızlık yaptığı günde mi, bir yılın sonunda mı, denetim bürosunun bildirim tarihinde mi? Tabi ki tüm soruların tek cevabı var, hükmün açıklanması ile zamanaşımı işlemeye başlar. Ne TCK, ne de CMK'nun başka hükümleri ile irtibatlandırmaya, açıklama getirmeye ve yorumlamaya gerek yoktur. Hüküm çok açık ve anlaşılır. Hükmün açıklanmasıyla denetim süresi sona erer. Denetim süresi sona erince de zamanaşımı işlemeye başlar. Aksi düşünce şöyle bir sonuca ulaştırır, denetim süresi içinde ikinci suçun işlenmesi veya tedbire uyulmaması ile açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanmış sayılır.

2- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması bir mahkeme kararıdır, ancak özel düzenleme nedeniyle herhangi bir sonuç doğurmamaktadır. Yani hapis veya adli para cezası infaz edilmemekte, hak yoksunlukları uygulanmamaktadır. Mahkeme hâkimi tarafından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını yine hâkim açıklayacaktır. Denetim süresi içinde yeni bir suç işlenip kesinleşse, denetimli serbestlik tedbirine uyulmasa bile ertelenen bu hüküm geçerliliğini korur. Geçerliliğini koruyan hükmü sanık suç işleyerek nasıl zamanaşımına uğratabilir. Bunun kabul edilmesi demek, dokunulmayan, açıklanmayan, sonuç doğurmayan ve askıda olan bir hükmü, başka bir suçu işleyerek gizlice zamanaşımına uğratmaktır. O zaman CMK'nın 231/8-son maddesindeki 'Denetim süresi içinde zamanaşımı durur'un ne anlamı kalır.

3-Kabul edilen çoğunluk görüşünden gidersek CMK’nun 231/8-son maddesindeki düzenlemenin şu şekilde olması gerekirdi. 'Denetim süresi içinde zamanaşımı durur, yeni bir suçun işlenmesi, tedbire uymama halinde zamanaşımı işlemeye devam eder' Böyle bir düzenleme var mı? Yok. O halde kovuşturulması devam etmeyen bir hükmün zamanaşımı nasıl işler?

Nitekim bizim olayımızda da sanığın deneme süresi içinde işlediği suç 2 yıl 10 ay 1 gün sonra kesinleşmiş, suç tarihinden 3 yıl 18 gün sonra HAGB kararı açıklanmıştır. Sayın çoğunluk kesinleşmeden itibaren suç tarihine kadar olan 2 yıl 10 ay 1 gün için zamanaşımının durduğunu kabul etmiştir. Bu uygulamaya şu denebilir, 'geriye yürüyen zamanaşımı'. Ceza sistemimizde lehe kanun, aleyhe değiştirme yasağı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi mevcut, ancak suç işleyip davasını uzatanı ödüllendirmek diye bir hüküm yoktur. İşlenen suçtan mağdur olan gerçek kişiler ile suçtan zarar gören tüzel kişiler ve kamuoyu vardır, bunlarında haklarının korunması gerekir.

Eğer bu yol kabul edilirse, yani suçun işlendiği tarihten geriye doğru zamanaşımını işletirsek bunun anlamı şudur, deneme süresi içinde suç işleyen davasını ne kadar uzatırsa en karlı çıkan kişidir. Bu kabul 1 Haziran 2005 tarihi öncesi suçların zamanaşımına uğramasına bir pencere açmaktır.

Eğer bu yol kabul edilirse, yani suçun işlendiği tarihten geriye doğru zamanaşımını işletirsek bunun anlamı şudur, deneme süresi içinde suç işleyen davasını ne kadar uzatırsa en karlı çıkan kişidir. Bu kabul 1 Haziran 2005 tarihi öncesi suçların zamanaşımına uğramasına bir pencere açmaktır.

Kısaca açıklanmadığı için hukuki sonuç doğurmayan bir hükmün başka bir suç işlenerek zamanaşımına uğratılması sonucunu doğuran çoğunluk görüşüne bu gerekçelerle katılmıyoruz. Bizim görüşümüze göre hükmün açıklanmasının beş yıllık deneme süresinin sonu olan 01.01.2014 tarihinden itibaren zamanaşımı işlemeye başlayacağından zamanaşımı 28.07.2017 tarihinde dolacaktır. Eğer Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazında ileri sürülen gerekçe doğrultusunda bir kabul olsaydı ki olabilir, işlenen suçun kesinleşmesinden sonraki süreyi sanık aleyhine yorumlamamak düşüncesi kabul görseydi bu defa zamanaşımı 19.05.2017 tarihinde dolacaktır.

Kısaca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ancak hâkim tarafından açıklandığında zamanaşımı işlemeye devam edecek olduğunu düşündüğümüzden sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyoruz. " düşüncesiyle,

Altı Genel Kurul Üyesi de; "hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.01.2009 tarihi itibariyle duran dava zamanaşımının denetim süresinde işlenen suçun kesinleştiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı" düşüncesiyle yerel mahkeme direnme hükmünün bozulması gerektiği yönünde karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2016 tarihinde yapılan müzakerede hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararın kesinleştiği tarihte dava zamanaşımının duracağı yönünden oy birliğiyle, kesinleşmiş olması koşuluyla denetim süresi içinde işlenen yeni kasıtlı suçun suç tarihinde dava zamanaşımının yeniden işlemeye başlayacağı yönünden ise oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4080, Karar No: 2012/9775, Tarih: 16.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/4080 E.  ,  2012/9775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/136750

MAHKEMESİ : Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2009

NUMARASI : 2007/278 (E) ve 2009/1257 (K)

SUÇ : Su hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın evinde yapılan denetimde düzenlenen kaçak su tespit tutanağında “abonesiz su kullanıldığının ve endeksin 33 m3 olduğunun” belirtilmesi ve sanığın “suça konu sayacın bulunduğu evi 3 yıldır oturduğu, evinin ruhsatının olmaması sebebiyle abone olamadığını, bunun üzerine kayıtsız sayaç takarak su kullandığı” şeklindeki savunması karşısında; kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesi mümkün olduğu da dikkate alındığında, karşılıksız yararlanma kastının bulunup bulunmadığı yönünden, suça konu sayacın ne zaman taktırıldığı araştırılıp, mahallinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişi aracılığıyla tespit edilecek kurulu güç ile sayaçtaki tüketim miktarının, sayacın takıldığı tarihe göre karşılaştırılmasının yapılması istemiyle bilirkişiden ek rapor alındıktan ve savunmanın doğruluğunu tespite yönelik olarak tutanak düzenleyici de tanık sıfatıyla dinlendikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5001, Karar No: 2018/5240, Tarih: 01.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/5001 E.  ,  2018/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ: KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle, "davalı ...’in çekişmeli taşınmazın kendi kullanımında olmadığı ve davacının kullanımında olduğuna ilişkin ikrar niteliğindeki beyanları dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu 3258 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin silinerek yerine "... oğlu 1949 doğumlu ...’ın fiili kullanımındadır" şerhinin yazılmasına ve taşınmazın davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ile davalılar ... ve Kadastro Müdürlüğü vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ... ve Kadastro Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 01.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3241, Karar No: 2015/6832, Tarih: 07.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/3241 E.  ,  2015/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PAZAR(RİZE) 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2011/333-2014/221

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu 316 parsel sayılı taşınmazı diğer paydaşlardan davalılar murisi Hilmi ’in müdahalesi nedeniyle kullanamadığını, davalılar murisi Hilmi ’in ölümünden sonra da taşınmazı davalıların kullanmaya devam ettiklerini, ortaklığın giderilmesi için dava açtığını, aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının da redle sonuçlanıp kararın kesinleştiğini, taşınmazda paydaş olduğunu davalıların kabul etmediklerini ileri sürerek payına vaki elatma nedeniyle geriye dönük 5 yıllık dönem için ıslah suretiyle ve faizi ile birlikte toplam 40.274,25 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalılar, dava konusu taşınmazda davacının payının daha az olduğunu, davacının çekişmeli taşınmazı kullanımına engel olmadıklarını, intifadan menin söz konusu bulunmadığını, davacının kötü niyetle hareket edip, miras taksim anlaşmasına uymadığını, taşınmazın mevcut hale gelmesi için büyük emek harcayıp, masraf yaptıklarını, önceye dair ecrimisil istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazı davalıların kullandığı, ortaklığın giderilmesi davasının açılması ile intifadan men koşulunun gerçekleştiği, taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davaların kapsamı ile davacının hakkını davalıların tanımadıklarının anlaşıldığı, davacının 2005/81 esas ve 2013/670 esastaki veraset belgelerindeki miras paylarına göre hesaplanan ecrimisilin hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 316 parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere olup, davacının, murisi Nefise ’in, davalılar murisi Hilmi ’in ve dava dışı kişilerin paydaş oldukları, davalıların davacı G.. M.. aleyhine dava konusu taşınmazla ilgili açtıkları tapu iptali ve tescil davalarının Pazar Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.11.2013 tarih, 2012/506 esas, 2013/533 karar sayılı kararı ve aynı mahkemenin 25.05.2009 tarih, 2008/219 esas, 2009/213 karar sayılı kararları ile reddedildiği, anılan kararların derecattan geçmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan; dava konusu 316 parsel sayılı taşınmazı 30-35 yıldan beri paydaşlardan olan davalılar murisi Hilmi Erten’in ve ölümüyle de mirasçıları davalıların kullandığı, davacının taşınmazda payına karşılık kullandığı bir yer olmadığı, öncesi çalılık ve ağaçlık olan taşınmazda çay ve fındık ağaçlarını davalıların ve muris Hilmi Erten’in yetiştirdiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olayda, paylı mülkiyet üzere olan çekişme konusu taşınmazın tamamını davalıların tasarruf ettikleri, davacının payına karşılık taşınmazda kullandığı yer olmadığı, taşınmazı kullanma isteğinin engellenmesi nedeniyle davacının Ardeşen Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/315 esas sayılı dosyası ile ortaklığın giderilmesi davası açtığı belirlenmek suretiyle ecrimisilin hüküm altına alınmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Diğer taraftan; her ne kadar hükme esas alınan mirasçılık belgesine ilişkin Ardeşen Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/81 esas, 2005/60 sayılı kararının iptali için açılmış dava mevcut ise de, eldeki davada verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmediği, davalıların dosyaya ibraz ettikleri mirasçılık belgesinde gösterilen davacının miras payı oranında ecrimisilin hüküm altına alındığı gözetildiğinde bu hususun da bozma nedeni yapılmayacağı açıktır. Davalıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalıların öteki temyiz itirazlarına gelince; çekişme konusu 316 parsel sayılı taşınmazın 28.01.1999 tarihinde kadastro tespiti sonucunda “Çay bahçesi ve ağaçlık” vasfı ile tescilinin yapıldığı, dosya kapsamı ve taraf tanıklarının beyanları ile, anılan taşınmazı muris Hilmi ve mirasçılarının 30-35 yıldan beri tasarruf ettikleri, çay ve fındık ağaçlarını da davalı tarafın yetiştirdiği sabittir.

O halde, mahkemece, çay ve fındık geliri üzerinden ecrimisil hesabı yapılarak sonuca gidilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Hâl böyle olunca; yukarıda açıklana ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, mahallinde yeniden uzman bilirkişiler marifetiyle yapılacak keşif sonucunda dava konusu taşınmazın çay ve fındık geliri olmaksızın ne şekilde değerlendirilebileceğinin tespit edilmesi, davacının talep edebileceği ecrimisil miktarının belirlenmesi, kazanılmış hak kuralı da dikkate alınarak davalıların ibraz etmiş oldukları mirasçılık belgesindeki davacının payına isabet edecek ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3872, Karar No: 2016/7157, Tarih: 26.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3872 E.  ,  2016/7157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3-6, 62/1, 53/6 maddeleri gereğince mahkûmiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken olay tarihinde sanığın sevk ve idaresinde bulunan araçla Kayseri ilinden geceleyin yola çıkıp akrabalarının düğününden Giresun iline dönerken saat 05:30 sıralarında Suşehri İlçesi Kekeç Köyü Mevkii Suşehri-Sivas Karayolu üzeri 15. km.'sine geldiğinde sanığın düğün sonrası yorgun bir şekilde yola çıkması ve kaza anında uykusuz olması nedeniyle araç sürerken uyuklaması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre yolun sağ tarafında bulunan dereye uçtuğu, ve araçta bulunan 4 kişinin öldüğü olayda; tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmemiş olması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/7072, Karar No: 2010/15624, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7072 E.  ,  2010/15624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 112 ada 13 parsel sayılı 646,73 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bir katlı ev ve arsası niteliği ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, davalı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığını ileri sürerek Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.