muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/906, Karar No: 2018/8168, Tarih: 28.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/906 E.  ,  2018/8168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/12/2016 tarih ve 2016/197-2016/442 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı aracılığıyla ...barkod numarasıyla İngiltere'de bulunan alıcı...adına Iphone 5 marka cep telefonu gönderdiğini, söz konusu gönderinin alıcı dışında başka bir kişiye 18.7.2013 tarihinde teslim edildiğini, davalının sözleşmeye aykırı olarak üçüncü kişiye teslimat yapması nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek uğranılan zarara binaen 3.500,00 TL'nin davalıdan avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İngiltere Posta İdaresince ülkeleri varışlı gönderilerin alıcı adı aranmaksızın alıcı adresine göre teslim edildiğini, dava konusu gönderinin bu suretle belirtilen adrese teslim edilmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, Posta Kolileri Yönetmeliğinin 21. maddesi uyarınca alıcının kendisine verilecek kaydı taşımayan kolilerin adrese göre teslim edildiğini, dava konusu gönderinin adi koli olarak gönderildiğini, davacı tarafından gönderilen koli içerisinde telefon bulunduğu hususunun kabulünün mümkün olmadığı, Posta Kolileri Yönetmeliğinin 50. maddesi uyarınca kolinin adi posta ücretinin en fazla 10 katı tutarının tazminat olarak istenebileceğini, Posta Tüzüğünün 163. maddesi uyarınca milletler arası sözleşme ve uzlaşmalara göre sorumluluk kabul eden bir yabancı memlekette kaybolan koliler nedeniyle yabancı memleketin ödeyeceği tazminat uyarınca sorumluluk bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı taraf taşınması için verilen kolinin alıcı dışında "Mr N Marshall" isimli bilinmeyen bir kişiye teslim edildiğinin anlaşıldığı, bu durumda ayıplı hizmet söz konusu olduğu, ... Kargo ve Kurye Gönderileri Hakkında Yönetmeliğin 44. maddesi uyarınca "... Türkiye'den gönderilen bir posta gönderisinin milletlerarası sözleşme ve uzlaşmalara göre sorumluluk kabul eden yabancı bir memlekette kaybolması veya hasara uğraması halinde ... ilgili yabancı memleketin vereceği tazminat derecesinden sorumlu olduğu" ve ayrıca bilirkişi raporundan anlaşılacağı üzere davalının, telefonun davalıya teslim tarihindeki bedeli olan 2.864,16 TL ile sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 2.864,16 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın taşıma tarihinde yürürlükteki 6475 sayılı Posta Hizmetleri Kanunu hükümlerine uygun bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunu uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/718, Karar No: 2025/5855, Tarih: 24.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/718 E.  ,  2025/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3934 E., 2019/1397 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/49 E., 2018/638 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 3, 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas, 2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararı ile Anayasa Mahkemesinin ... başvurusuna ilişkin 04.06.2020 tarihli ve 2018/15231 başvuru numaralı kararında belirtildiği üzere; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını ortaya koyan bir delil olacağında şüphe bulunmamakla birlikte, savunmasında ByLock kullanıcısı olmadığını bildiren sanığın savunmasının denetlenmesi, örgütsel konumunun ve örgütsel faaliyetlerinin tespiti bakımından ByLock tespit ve değerlendirme tutanaklarında ekleyen, eklenen ve irtibatlı bulunduğu kişiler olarak gözüken şahıslar ile gerçek kimlik bilgileri tespit edildikten sonra veri inceleme raporunda zümre başkanı olarak belirtilen ... bey ve öğretmen olarak belirtilen ... isimli kişiler hakkında soruşturma yahut kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılması, uyap örgütlü suçlar bilgi bankasından başkaca beyan bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, varsa sanık ile ilgili aşama beyanları dosyaya getirtilip, bunların CMK'nın 217. maddesi gereğince duruşmada sanık ve müdafisine okunarak savunmaları alındıktan ve bu kişilerin tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5537, Karar No: 2022/6248, Tarih: 26.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/5537 E.  ,  2022/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

... olarak görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.12.2020 tarih ve 2020/348 E- 2020/751 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.06.2022 tarih ve 2021/1347 E- 2022/911 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacının sermaye değer tespitine ilişkin açmış olduğu davada mahkemece davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK’nun 342 ve 343. maddesi kapsamında ... olarak açılan sermaye tespiti istemine ilişkindir. Dava, açıklanan bu niteliği itibariyle HMK’nın 382/(1)e-5 maddesi uyarınca çekişmesiz yargı işi kapsamında olup İlk derece mahkemelerinin çekişmesiz yargı işleri bakımından verdikleri kararlara karşı vaki istinaf başvuruları bakımından Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararlara karşı, HMK’nın 362/(1) ç. maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Bu nedenle bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesinin çekişmesiz yargı işine ilişkin verdiği kararın temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklananan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurulamayacağından davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2775, Karar No: 2015/3067, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2775 E.  ,  2015/3067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/12664, Karar No: 2018/5500, Tarih: 20.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12664 E.  ,  2018/5500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13/04/2015 gün ve 2014/1590 - 2015/255 sayılı kararı bozan Daire'nin 14/06/2016 gün ve 2015/15104 - 2016/6591 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada, müvekkili ile davalı ... arasında 08.01.2009 tarihli acentelik sözleşmesi imzalandığını, ancak davalının ödemekle yükümlü olduğu borcu ödemediğini, bunun üzerine sözleşmenin feshedildiğini, davalının müvekkiline 178.418 TL borcu olduğunu, 75.000 TL ipotek ve 26.000 TL bono düşüldüğünde 77.418,59 TL asıl alacak ve işlemiş reeskont faizi alacağının bulunduğunu, bu yönden davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek davalının borca itirazının iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada da, müvekkili ile davalı ... arasındaki acentelik sözleşmesinden kaynaklanacak borca karşılık ...'e ait taşınmaz üzerine ipotek tesis edildiğini, sonrasında taşınmazın ipotekli olarak diğer davalı ...'a satıldığını, davalılar hakkında başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibe borçluların itiraz ettiğini, itirazlarının haksız olduğunu ileri sürerek davalıların itirazlarının iptaline, takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen dosya davalısı ... cevap vermemiştir.

Birleşen dosya davalısı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, tüm dosya kapsamına göre, birleşen dosyadaki davalı ... ve davalı ... hakkındaki önceki kararın Yargıtay bozma ilamı kapsamı dışında kaldığı, dolayısıyla birleşen dosyadaki davanın kesinleştiği gerekçesiyle birleşen dosya yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, asıl dava yönünden, davalının itirazının iptaline, takibin takip tarihi itibariyle 77.418,59 TL asıl alacak ve 1.513,96 TL temerrüt faizi olmak üzere toplam 78.932,55 TL üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacak miktarına avans faizi işletilmesine, fazla istemin reddine dair verilen kararın davalı ... vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce faiz cinsi ve vekalet ücreti yönünden bozulmuştur.

Davalı ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ... alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

DAVALI ...

74,80 TL KDH

60,80 TL KDPH

14,00 TL BH

314,79 TL Ceza

21/09/2018 G/D
Yargıtay — Esas No: 2015/22586, Karar No: 2016/2056, Tarih: 28.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/22586 E.  ,  2016/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıkların, olaydan kısa bir süre önce koyunlarına başka bir aracın çarparak zarar vermesinin doğurduğu kızgınlıkla, yoldan geçen ve olayla ilgisi bulunmayan katılanın sevk ve idaresindeki tırın ön camına kırmak amacıyla taş attıkları, taşların camı kırarak katılanın yüzüne değmesi sonucu mağdurun yaralandığı olayda, sanıkların eyleminin TCK'nin 21/2. maddesindeki olası kasıt ile yaralama suçunu oluşturduğu halde, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Kabule göre de; CMK'nin 226. maddesi uyarınca sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilen TCK'nin 21/2. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2637, Karar No: 2018/1304, Tarih: 04.07.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2637 E.  ,  2018/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Çifteler Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi Sıfatıyla) davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.01.2015 gün ve 2014/230 E., 2015/43 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 17.09.2015 gün ve 2015/19466 E., 2015/25368 K. sayılı kararı ile;

"...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, açtığı işe iade davası sonucunda işe iadesine karar verildiğini ve onanarak kesinleştiğini, kanuni sürede işverene başvurmadığını işverenin haksız feshin sonuçlarından sorumlu olacağını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile sendikal tazminat alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, sendikal tazminat yönünden kesin hüküm bulunduğunu, bu talebin kesin hüküm sebebi ile reddi gerektiğini, kesinleşen mahkeme karar gereğinin uygulanmadığını davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneği bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarının taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkâna sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlenmesi objektif olarak mümkün, ancak belirlyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde ispatı (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir; ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Belirsiz alacak davası, bu davaya ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak belirlenmesi gerekir.