muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20096, Karar No: 2013/2409, Tarih: 25.01.2013

Katılan tarafından verilen 27.09 2007 tarihli şikayet dilekçesinde özetle; sanık tarafından yayınlanan fotoğrafın 2001 yılında Almanya da çekilmiş bir aile fotoğrafı olduğu, daha önce herhangi bir gazetede yayınlanmadığı ve aile albümünde yer aldığı, bu fotoğrafın eşi ile arasındaki boşanma davasında kullanıldığı, yapılan haberin hemen yanında bu fotoğrafın izinsiz şekilde yer almasıyla özel hayatın gizliliğinin ihlal edildiği; 01.08.2007 tarihli şikayet dilekçesinde ise özetle; haberin tek taraflı olarak kaleme alındığı, kendisine konu ile ilgili başvuruda bulunulmadan haberde karşı yanın beyan ve iddialarının esas alındığı, beyanların tamamen iddia olduğu ve gerçekliğinin araştırılmadığı, boşanma davasının varlığı gerçek ise de tarafların iddialarının karara bağlanmadığı, devam eden bir davada hakim üzerinde etki oluşturulmaya çalışıldığı, eşi olan (diğer sanık) tarafından gösterilen tanıkların dayak olayı ile ilgili değil, davanın bütünü bakımından tanık olarak gösterildikleri, tanıkların henüz dinlenilmemiş olduğu, gerçek dışı haber ile kendisinin küçük düşürüldüğü, yapılan haberin haber verme hakkı ile bağdaşmadığı, belirtilmiş; 24.09.2007 tarihli iddianamede; müştekinin eşi diğer sanığın boşanma davasında ileri sürdüğü ve ayrıca cezai bir takibatta ileri sürebileceği iddialarını, adli makamlar dışında, hukuk fakültesi öğretim üyesi olan şikayetçiyi toplum nezdinde küçük düşürmeye yönelik açıklamalarda ve bu suretle kişilik haklarına basın yolu ile saldırıda bulunarak hakaret suçunu işlediği, sanık ...'un ise; yaptığı haberde bir tarafın iddiasına çok geniş bir şekilde yer vermesine rağmen diğer tarafın iddiasına kısaca yer verdiği, bu suretle haber verme ve kamuoyunu bilgilendirme amacının ötesine geçilerek öğretim üyesi olan ve kamuoyu nezdinde saygınlığı bulunan katılanı, toplum nezdinde küçük düşürmeye yönelik olarak katılanın kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu, haberin bu boyutu ile yayın yolu ile hakaret olarak nitelendirildiği belirtilerek basın yolu ile hakaret; 23.10.2007 tarihli iddianamede ise; gazetede yer alan fotoğraf ve beyanların eşi tarafından verildiği ve sanık ... tarafından yayınlandığı, katılanın fotoğrafının izinsiz yayınlanması nedeniyle özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etmek suçlarından kamu davası açıldığı Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesince; 05.06.2008 gün ve 98-405 sayılı birleştirme kararı ile hakaret suçundan açılan kamu davasının, aynı mahkemenin 2007/792 E. sayılı dosyası ile birleştirilmesine ve yargılamanın 792 Esas sayılı dosya üzerinde yürülmesine karar verilmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesince 22.07.2008 gün ve 2007/792 - 2008/535 sayılı karar ile, temyiz kapsamı dışında bulunan sanığın her iki suçtan beraatine, sanık ...'un ise basın yoluyla hakaret suçundan TCK'nın 125/2-1, 125/4, 62, 53/1 ve 51, Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ise aynı Kanunun 134/2, 62, 53/1 ve 51

. sayılı dosyası ile birleştirilmesine ve yargılamanın 792 Esas sayılı dosya üzerinde yürülmesine karar verilmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesince 22.07.2008 gün ve 2007/792 - 2008/535 sayılı karar ile, temyiz kapsamı dışında bulunan sanığın her iki suçtan beraatine, sanık ...'un ise basın yoluyla hakaret suçundan TCK'nın 125/2-1, 125/4, 62, 53/1 ve 51, Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ise aynı Kanunun 134/2, 62, 53/1 ve 51. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, sanık müdafii tarafından temyiz edilen hükmün Yargıtay C. Başsavcılığının her iki suçtan verilen hükmün bozulması istemli tebliğnamesiyle dairemize gönderildiği görülmekle, dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-)Hakaret suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Akşam Gazetesinin muhabiri olan sanığın, gazetenin 28.07.2007 tarihli nüshasında, sanık ... ile hiçbir ropörtaj yapmamasına rağmen; onunla ropörtaj yapmış gibi "hukuk doçenti dayakçı eşimden boşanacağım" başlıklı yazısında, katılanın kendisini dövdüğüne, hakaret ettiğine ve bu nedenle boşanma davası açtığına ve 300.000 YTL tutarında tazminat istediğine ve tanık olarak ceza hukuku profesörlerini gösterdiğine ilişkin yapılan açıklamaların, yargıya intikal eden Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen boşanma davasına ilişkin açıklamalar olduğu, 11.05.2007 tarihli davacının vermiş olduğu dava dilekçesinde de yer aldığı, bu itibarla söz konusu haberin konusunun gerçek olduğu, ancak haberin veriliş biçiminde yer alan açıklamada "dayakçı" olarak adlandırmanın, haber verme ve eleştiri sınırını aştığı ve kişinin şeref ve itibarını zedeleyici ve tahkir edici nitelikte bulunduğu anlaşılmakla birlikte; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171. maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmü uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 125/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 125/1. madesinde öngörülen ceza miktarlarına göre, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması;

2-)Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2-)Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Özel hayat; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret olmayıp, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içermektedir. 5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun oluşabilmesi için, bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, ilgilisinin bilgisi olmaksızın elde edilmesi gerekmeyip, taksirle ya da tamamen hukuka uygun elde edilmiş olsa dahi, bilerek, isteyerek ve ilgilisinin rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması gerekmektedir.

Her iki fıkrada düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu, genel kast ile işlenebilen suçlardan olup, sanığın, “kişilerin özel hayatının gizliliğini ihlal etme” neticesini bilmesi ve istemesiyle anılan maddenin ilk fıkrasındaki; bir özel hayat görüntüsü ya da sesini ifşa etmesi halinde anılan maddenin ikinci fıkrasındaki suçun manevi unsurunun oluşacağı; ancak her iki halde de kastın varlığından söz edebilmek için sanığın hukuka aykırı hareket ettiğini bilmesi ve bu biçimde hareket etmeye devam etmesi gerektiği, bu açıklamalar ışığında, oluşa ve dosya içeriğine göre; Akşam gazetesinde muhabir olan gazeteci sanığın; Öğretim üyesi olup görevi gereği kamuoyu tarafından tanınan katılan hakkında, katılan ile diğer sanık arasında Karşıyaka 1. Aile Mahkemesi'ne açılan 11.05.2007 tarihli boşanma davası devam ederken boşanma davası dosyasındaki belgeleri, kaynağını açıklamadığı şekilde ele geçirip derleyerek, gazetenin 3. sayfasında “Hukuk doçenti dayakçı eşimden boşanacağım” başlığıyla yayınlandığı ve katılanın 2001 yılında Almanya'da çekilmiş bir aile fotoğrafının kullanıldığı olayda, kişilik haklarından olan aile fotoğrafının rızaya aykırı olarak yayınlanmasının kişilik hakkının ihlali olabilceği, böylece sanığın söz konusu eyleminin özel hukuk yaptırımlarını gerektirebileceği, ancak söz konusu kişilik hakkının ihlalinin, özel hayatın ihlali suçunu oluşturmaya yetmeyeceği, zira olayda fotoğrafın içeriğinin, özel hayat kapsamında değerlendirilebilecek, başkalarının görmesini ve bilmesini istemeyecekleri özel yaşam alanlarına dair nitelikte olmadığı, bu itibarla katılanın özel hayatın gizliliğinin ihlal edildiğinin kabulünün mümkün olmadığı ve sanığa yüklenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10562, Karar No: 2025/540, Tarih: 15.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/10562 E.  ,  2025/540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/525 E. 2020/1034 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanun'un 280/2.maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu TCK'nın 85/1,22/3,62.maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşüldüğüne ev eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

B.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; ceza miktarına fazla olduğuna, suç vasfının hatalı olduğuna ve sanığın kusurunun olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşüldüğüne ev eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

B.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; ceza miktarına fazla olduğuna, suç vasfının hatalı olduğuna ve sanığın kusurunun olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Sanık ile ...'ın akraba oldukları, ... Bayramı olması nedeniyle olay günü öğlen saatlerinde ..., ...'ın anne-babası ve iki çocuğu ile sanığın evine ... ziyareti için geldikleri, ... ve ailesi ziyarete gelmeden önce sanığın kendisine ait av tüfeği ile güvercinlerine gelen atmacaları ürkütmek için iki el havaya ateş ettiği, bu sırada misafirlerin gelmesi üzerine sanığın tüfeği evinin balkonuna bırakarak misafirleri karşılamaya gittiği, daha sonra sanık ve misafirlerin başka yerde oturup çay içtikleri sırada, evden tüfek sesinin gelmesi üzerine tüfeğin patladığı yere gidildiğinde ...'ın tüfekle yaralandığı ve yapılan tüm müdahalelere rağmen kaldırıldığı hastanede öldüğü, 28.06.2017 tarihli ölü muayene ve otopsi raporuna göre; ...'ın boyun sağ tarafta, tek atışla oluşması mümkün saçma tanesi giriş yarası tespit edildiği, saçma tanesi yaralanmalarının beyin tabanında ve medulla spinaliste kanama ve yaralanma oluşturduğu, yaralanmanın tek başına öldürücü nitelikte olduğu, saçma tanesi giriş yarası, dış ve içi özellikleri değerlendirildiğinde, atış mesafesinin toplu gidiş mesafesi dışından yapıldığı, (1-2 metre) şahsın ölümünün ateşli silah saçma tanesi yaralanmasına bağlı, medulla spinalis ve beyin tabanı yaralanmasına bağlı kafa içi kanama sonucu öldüğü olayda, 40 yaşında olup algılama gücü yerinde olan, daha önce av tüfeği kullanan ve bu konuda yeterince tecrübe ile bilgi düzeyine sahip olan sanığın av tüfeğinin başkalarının eline geçeceğini veya av tüfeğiyle başkalarının yaralanabileceğini öngörebilecek durumda olduğu halde, sanığın ... günü kalabalık bir ortamda av tüfeğini içinde fişek olduğu halde dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket ederek rastgele bir yere bırakması ve bunun sonucunda da ...'ın taksirle ölüme sebebiyet verdiği tespit ve kabul edilerek sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanığın tüfeği içindeki kartuşu çıkartarak güvenli bir şekilde ikametgahına gelen misafirlerinin ve yaşı küçük çocukların ulaşamayacağı bir yere koyması gerekirken, ortada bırakarak ...'ın bilinçli taksirle ölümüne sebebiyet verdiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Olayın fail/failleri hakkında zamanaşımı süresi içinde suç duyurusunda bulunularak dava açılması mümkün görülmüştür.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Olayın fail/failleri hakkında zamanaşımı süresi içinde suç duyurusunda bulunularak dava açılması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2909, Karar No: 2022/10985, Tarih: 08.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/2909 E.  ,  2022/10985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun (örneğin; YCGK’nın 17/05/2022 tarihli, 2021/436 Esas ve 2022/355 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere) Dairemizce de benimsenen istikrarlı içtihatları uyarınca; karar tarihinde başka suçtan hükümlü ya da tutuklu olarak cezaevinde bulunan sanığın duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, karar duruşmasında bizzat veya SEGBİS vasıtasıyla hazır edilmeyerek yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması, aynı Kanun’un 289/1-h maddesi kapsamında hüküm için esaslı konularda savunma hakkının kısıtlanması olup, açık bir hukuka kesin aykırılık hâli olarak başvuruda belirtilmese de (re’sen) bozma sebebidir.

Ancak;

CMK'nın 193/2. maddesi uyarınca “Sanık hakkında toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.”

Kanunun bu hükmü, “sanık hakkında ilk bakışta beraat kararı verilebilecek haller”le sınırlı olarak dar bir biçimde yorumlanamaz. Esasen ilk bakışta beraat kararı verilebilecek hallerde iddianame düzenlenemez. Düzenlense bile, bu iddianame iadeye mahkumdur.

Ayrıca bu düzenlemede başlangıçta sorgusu yapılmamış olsa da sanığın yokluğunda davanın bitirilebileceği hâl; “beraat kararı” ile sınırlı iken, 5353 sayılı Kanun değişikliğiyle, mahkemeye ve hakime daha geniş bir takdir yetkisi vermek amacıyla, CMK henüz yürürlüğe girmeden maddedeki “beraat kararı” ibâresi, “mahkumiyet dışında bir karar” olarak değiştirilmiştir.

Somut olayda sanığın defaatle savunmaları alınmış olduğu gibi, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık suçundan açılan davada, müştekiye ait olan ... plakalı aracın kapısı açık ve kontak anahtarı da üzerindeyken çalındığının anlaşılması karşısında değişen suç vasfı ve kanun değişikliği dolayısıyla, TCK’nın 141/1. maddesi kapsamındaki hırsızlık olarak kabul edilen suça ilişkin olarak uzlaşmanın gerçekleşmesi nedeniyle, CMK’nın 254 ve 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmiştir.

CMK’nın 193/2. maddesinin açık düzenlemesine ilave olarak nihayetinde sanığın yokluğunda verilen kararın mahkumiyet değil, (uzlaşma nedeniyle) düşme kararı olması münasebetiyle tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 08/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/691, Karar No: 2015/1539, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/691 E.  ,  2015/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/8267, Karar No: 2018/17124, Tarih: 28.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/8267 E.  ,  2018/17124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü, şehir içi otobüs şoförü olan mağdurun şoförlüğünü yaptığı otobüsü, durağa park edip sırasını beklediği esnada, sanığın 15:55 sıralarında kapısı açık olan otobüsten içeriye girerek müştekiye ait çantayı alıp kaçtığı olayda eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeksizin, aynı Kanunun TCK'nın 141/1 maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 28.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20086, Karar No: 2014/15879, Tarih: 24.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20086 E.  ,  2014/15879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu kaçak sigaraların TCK.nun 54. maddesi gereği müsadere edilmesi gerekirken, tasfiyesine karar verilmesi,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip vekalet yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresine vekalet ücreti verilmesine ve dava konusu eşyanın tasfiyesine ilişkin kısımların çıkartılarak, yerine "dava konusu eşyanın TCK'nın 54/1 maddesi uyarınca müsaderesine" ifadesinin eklenmesi, sair kısımların ise aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11649, Karar No: 2013/5759, Tarih: 08.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11649 E.  ,  2013/5759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80, 59/2 maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...' in, hükümden sonra 28.06.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.