muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6197, Karar No: 2024/3397, Tarih: 06.03.2024

2.Yağma Suçunun Silahla İşlendiğine Dair Delil Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Mağdurun doktor raporunda kesi bulunduğunun belirtilmesi karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Etkin Pişmanlık Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Mağdura ait cüzdanın mağdurun şikayeti üzerine parkta bulunarak mağdura teslim edildiği ve mağdurun sıcağı sıcağına alınan ilk beyanlarında cüzdanında 70,00 TL parasının, askerlik kimlik kartının, Finansbank ve Vakıfbank kartının ayrıca doktor raporunun olmadığını söylediği, kovuşturma aşamasındaki beyanlarında ise cüzdanının ve içindeki miktarını hatırlamadığı parası ile birlikte polislerin kendisine teslim ettiğini ve maddi zararı olmadığını beyan etmesi karşısında, mağdurun kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorulduktan sonra sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2021/2378 Esas, 2022/198 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11223, Karar No: 2017/11019, Tarih: 28.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/11223 E.  ,  2017/11019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme, 6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri ile 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi ve TCK'nın 62,50/1-a, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Vekaletnamesinde kanun yollarından feragat etme yetkisi bulunan sanık müdafinin 26.10.2017 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirdiği, yine sanığın da ceza evi kanalı ile gönderdiği 02.10.2017 tarihli dilekçe ile feragat beyanında bulunduğu anlaşılmakla temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 28.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5161, Karar No: 2016/1295, Tarih: 15.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5161 E.  ,  2016/1295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnşaat mühendisi olan katılan ile emlak komisyonculuğu yapan sanık arasında suç tarihinde Maltepe ilçesinde bulunan 836 m² arsa üzerinde kat karşılığı inşaat yapılması için sözleşme imzaladıkları ve sanığın arsa maliki ile anlaşmayı sağlaması için katılandan 10.000 TL aldığı, ancak sanığın arsa maliki ile bu anlaşmayı yerine getiremediği ve katılandan almış olduğu 10.000 TL'yi iade etmemek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda, savunma, katılan beyanı, sözleşme sureti, takip dosyası ve tüm dosya kapsamına göre, unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6981, Karar No: 2018/20427, Tarih: 27.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/6981 E.  ,  2018/20427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 106/2-c maddesi kapsamındaki tehdit suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 2 maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının suça sürüklenen çocuğun ilk savunmasının alındığı 25.11.2008 tarihinden karar tarihine kadar gerçekleştiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan HÜKMÜN açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 27/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6250, Karar No: 2012/26001, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6250 E.  ,  2012/26001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 2009 yılı Ağustos, Eylül, Kasım ve Aralık aylarına ilişkin ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesinin davacı tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-e maddesi gereğince haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, genel tatil ücreti, ücret alacağı ile fazla mesai ücreti istemiştir.

Davalı vekili, davacının kendi rızasıyla işi bıraktığını, bu sebeple kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, ücretlerinin bir kısmının banka, bir kısmının da elden makbuz karşılığı ödendiğini, fazla çalışma, bayram, resmi tatil çalışması olmak üzere herhangi bir alacağının bulunmadığını, davacının iyiniyetli olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 37. maddesine göre, işçiye ücretinin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Kanun'un 5754 sayılı Kanunla değişik 32. maddesinde, “çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanuni kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler.” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli şartların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut olayda, davalı vekili, 13.08.2010 havale tarihli delillerine ilişkin dilekçenin 8 nolu bendinde “Fortisbank ..... Şubesinde bulunan davacıya ait .....TRL numaralı maaş hesap hareketlerini” delil olarak bildirmiş ve banka şubesinden celbi için 8,00 TL posta pulu ekli olduğunu belirtmiştir. Mahkemece, söz konusu banka kayıtları celp edilmemiş, hesap bilirkişisi tarafından davalının ibraz ettiği makbuzlar dikkate alınarak ve makbuz karşılığı ödenen 500,00 TL mahsup edilerek, davacının ödenmeyen ücret alacağı hesaplanmıştır. Davalı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu banka hesap bilgilerinde 2009 yılı Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık aylarına ilişkin bir kısım ödemeler yer almaktadır. Bu durumda, bilirkişiden ek rapor alınarak ve bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11088, Karar No: 2023/3358, Tarih: 31.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/11088 E.  ,  2023/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/407 E., 2019/679 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/23 E., 2018/251 K.

Taraflar arasındaki mera sınırlamasının iptali ve tapu iptali tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sonucu ... İli ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan, 101 ada 189 parsel ... 380.901,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz çalılık, ... ve hali arazi vasfı ile Hazine adına ve üzerinde ''6831 ... Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır'' şerhi ile tespit ve tescil edilmiş, 2011 yılında yapılan kullanım kadastro çalışmalarında 101 ada 209 parsel olarak 380829,65 metrekare yüzölçümü ile meşelik vasfı ile Hazine adına ve üzerinde "6831 ... Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır ve 4342 ... Mera Kanunu'nun 5/B maddesi kapsamında kalmaktadır" şerhi ile tespit ve tescil edilmiştir. 118 ada 20 parsel ... 79.339,61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz çalılık, ... ve hali arazi vasfı ile Hazine adına ve üzerinde "6831 ... Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır" şerhi ile tespit ve tescil edilmiş, 2011 yılında yapılan kullanım kadastro çalışmalarında 118 ada 26 parsel olarak 79.339,50 metrekare yüzölçümü ile meşelik vasfı ile Hazine adına ve üzerinde ''6831 ... Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır ve 4342 ... Mera Kanunu'nun 5/B maddesi kapsamında kalmaktadır'' şerhi ile tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 101 ada 209 numaralı parsel ve 118 ada 26 ... parsel ... taşınmazların mera vasfı ile sınırlandırıldıklarını ancak evveliyatı itibariyle devlet ormanı vasfında oldukları, dava konusu sahanın fiili durumu itibariyle orman olduğu memleket haritasında ve amenajman planında orman olarak gözüktüğünü bu sebeple taşınmazların mera vasfı ile yapılan sınırlandırılmasının iptali ile orman vasfı ile Hazine üzerine tescili ve özel sicile kaydedilmiş ise kaydın silinmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu 101 ada 209 parsel ile 118 ada 26 nolu tapulama parsellerinin mera olarak sınırlandırılmasının yapıldığını mevcut mera olarak sınırlandırılması yapılmış olan parsellerin orman vasfında olmayan taşınmazlar olduğunu, yapılacak keşif neticesinde bu durumun anlaşılacağını bu sebeple davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

2. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediklerini, dava konusu taşınmazların orman niteliğinin bulunmadığını köy halkı tarafından öteden beri mera olarak kullanıldığını bu nedenle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Dahili davalı ... vekili cevap dilekçesinde; taşınmazların kendilerinin yetki ve sorumluluk alanları dışında olduğunu, bu nedenle kendilerine husumet düşmediğini beyanla davanın husumet yönünde reddini talep ettiklerini beyan etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların orman vasfında oldukları gerekçesiyle davacının davasının kabulüne, ... İl Mera Komisyonunun 26.02.2016 tarihli ve 877 nolu kararında ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 101 ada 209 parsel ... taşınmaz ile 118 ada 26 parsel ... taşınmazlar hakkında mera tahsis kararının iptaline orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı ... İdaresi vekili istinaf dilekçesinde; davanın kadastro tespitinden kaynaklı dava olmadığını, mera komisyonundan kaynaklı bir dava olduğu için 36/A maddesi uyarınca İdare lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına dair kararı istinaf ettiklerini belirterek, lehlerine yargılama gideri ve vekalet ücretinin hükmedilmesini istemiştir.

2. Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu mera vasıflı taşınmazların köydeki diğer mera vasıflı taşınmazlarla aynı özelliklere sahip olduğunu, dava konusu taşınmazların sadece orman sınırına komşu olmaları nedeniyle davanın açılmış olmasının doğru olmadığını, dava konusu parsellerin bulunduğu mahallenin sahip olduğu mera varlıklarının mevcut hayvan varlığının ihtiyacını karşılamayacağını, bu taşınmazların mera vasfından çıkarılması kanaatine varılırsa yetersiz olan mera varlığının daha da yetersiz hale geleceğini, bu durumda köydeki tek gelir kaynağı olan hayvancılık faaliyetlerinin de olumsuz etkileneceğini, taşınmazların orman varsayılan yerlerden olmadığını, hatalı bilirkişi raporlarına dayanarak verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın tümden reddine, lehe vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucu aldırılan bilirkişi raporlarına göre, dava konusu taşınmazların 3116 ... Orman Kanunu (3116 ... Kanun) uyarınca 1944 yılında yapılan çalışmalarda orman olarak sınırlandırıldığı, 1977 yılında 1744 ... 6831 ... Kanunun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna 3 Ek Madde ile Bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanun (1744 ... Kanun) ile değişik 2 nci madde uygulamaları sonucu "sahanın tamamen bozuk baltalık ... durumunda olduğu ve tamamıyla mera özelliği taşıdığı" gerekçesi ile orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak mahallinde yapılan keşifte ve aldırılan eski tarihli uydu görüntülerinde 101 ada 209 parsel ... taşınmazın %15-20, 118 ada 26 parselin ise %20-25 eğimli, bozuk meşelik ve pırnallık ve dağınık olarak kızılçam ağaçları ile kaplı olduğu ve erozyon tehlikesi taşıdığı belirlenmiş olmakla eylemli orman niteliğinde olduğu, 26 parsel ... taşınmazın karayolları çalışması sırasında şev açılmak ve moloz yığılmak suretiyle orman varlığının yok edildiği, 1977 yılında da mera olarak kullanılması nedeniyle orman sınırları dışına çıkartıldığı, esasen her iki halin de "bilim ve fen bakımından" doğal yollarla orman niteliği kaybı olarak nitelendirilemeyeceği anlaşılmakla her iki parsel yönünden de davanın kabulüne karar verilmesinde ve dava esas itibariyle orman kadastrosundan kaynaklandığından 3402 ... Kadastro Kanunu’nun (3402 ... Kanun) 36/a maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakmasında usûl ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mera sınırlamasının iptali ile tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mera sınırlamasının iptali ile tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1009, Karar No: 2014/7179, Tarih: 04.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/1009 E.  ,  2014/7179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’nın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B-Hırsızlık ve geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın 14.08.2009 tarihinde gece 02.30-03.00 arasında başka bir işyerinden hırsızlık yaparken alarmın devreye girmesi üzerine kaçarken fırın işçisi tanık tarafından yüzünde kar maskesi ile görüldüğünün anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.