muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6703, Karar No: 2008/1083, Tarih: 22.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6703 E.  ,  2008/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ..... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 27.01.1994 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup asıl davada yüklenici, inşaatta sözleşme dışı yapılan imalâtların bedelini, birleşen davada ise arsa sahipleri eksik işlerin giderilmesi için gerekli bedelin tahsilini talep ve dava etmişler, mahkemece her iki davanın da kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece binanın tüm maliklerince kullanılan ortak mahallerinde yapılan sözleşme dışı imalâtın bedeline hükmedilmiştir. Oysa sözkonusu imalâtın binanın değerini arttırıcı nitelikte olup yüklenicinin de yararına olduğundan ortak yerlerde yapıldığı ileri sürülerek fazla imalât bedeline hükmedilmesi doğru olmadığı gibi kabul şekli itibariyle de arsa sahiplerinin hisselerine tekabül eden miktarın dışında tahsil kararı verilmesi de yerinde görülmemiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda toplam 40.709.720.730,31 TL. yüklenici lehine fazla imalât bedeli belirlendiği halde mahkemece ne sebeple fazlaya hükmedildiği anlaşılamamıştır.Yüklenicinin ıslahla arttırdığı alacak miktarı için yasal faiz talep edildiği halde mahkemece talep aşılarak avans faizi oranında faiz yürütülmesi asıl davada da reeskont faizi istendiği halde avans faizine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Karar bu nedenlerle arsa sahipleri yararına bozulmalıdır.

3-Davacı ve karşı davalı yüklenici şirketin sair temyiz itirazlarına gelince; hükme esas alınan bilirkişi raporunda çatı imalâtının sözleşmeye ve tekniğine uygun yapıldığı belirtildiği halde mal sahiplerinin ifadeleri dikkate alınarak arsa sahipleri lehine bedele hükmedilmesi yerinde değildir. Bu konuda gerektiğinde mahallinde inceleme yapılarak çözümü teknik bilgiyi gerektiren imalât eksikliğinin bilirkişilerce değerlendirilip sonuçlandırılması gerekir.

İnşaatta eksik bırakıldığı kabul edilerek arsa sahipleri yararına hükmedilen ortak yerlerle ilgili imalât bedelinin arsa sahiplerinin hisseleri oranında tenkis edilmemiş olması da yerinde olmamıştır. Kararın bozulması uygun görülmüştür.

İnşaatta eksik bırakıldığı kabul edilerek arsa sahipleri yararına hükmedilen ortak yerlerle ilgili imalât bedelinin arsa sahiplerinin hisseleri oranında tenkis edilmemiş olması da yerinde olmamıştır. Kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2.) bent gereğince davalı ve karşı davacı arsa sahipleri yararına, (3.) bent uyarınca da davacı ve karşı davalı yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, 550,00’şer YTL duruşma vekillik ücretinin taraflardan alınarak vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 22.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2914, Karar No: 2016/1581, Tarih: 22.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/2914 E.  ,  2016/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/843, Karar No: 2009/1787, Tarih: 13.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/843 E.  ,  2009/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalılar aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu ./..

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak ... yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan ... bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş

taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, hükmü temyiz eden davalı paydaş Tevhide ... temyizi üzerine bozmanın iştirak yararına yapılması hukuki sonuç doğuracağı göz önünde tutularak usulsüz tebligat yapılan Meral yönünden bu eksiklik ayrı bir bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2900, Karar No: 2020/1182, Tarih: 15.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2018/2900 E.  ,  2020/1182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın tüm aşamalarda, bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek veya yer temin etmek suçunu kabul etmemesi, mağdur ...'nin bu hususta beyanın bulunmaması karşısında, olay yerinden elde edilen kamera görüntülerindeki kadınlar ile mağdurların aynı kişiler olup olmadığına dair araştırma yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Temel cezanın belirlendiği TCK'nın 227/2. maddesinde, hapis cezası ile birlikte adli para cezası da düzenlenmiş olmasına karşın, sanık hakkında sadece hapis cezasına hükmedilmesi,

3- Sanığın adli sicil kaydındaki kesin nitelikteki adli para cezası içeren ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması,

4- Takibi şikayete bağlı olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçu nedeniyle katılan ...’nin hükümden sonra 27/10/2014 tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçmesi karşısında, sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22016, Karar No: 2014/7019, Tarih: 11.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22016 E.  ,  2014/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 10.03.2005'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9533, Karar No: 2019/11320, Tarih: 26.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9533 E.  ,  2019/11320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıkların olay günü saat 12.45 sıralarında Karapürçek Mahallesi 397. Cadde üzerinde bulunan ve müştekinin yetkili olduğu Başgimpa isimli marketten üç adet bal kavanozu çalıp parasını ödemeden ayrılmaları şeklinde gerçekleşen ve temyize konu olan eylemlerine ilişkin aynı zamanda, Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/280 Esas sayılı dava dosyasına konu, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18/02/2015 tarih ve 2015/26203 soruşturma numaralı iddianamesi ile de dava açıldığı, ayrıca aynı gün saat 13.15 sıralarında ... Mahallesi 301. Cadde üzerinde bulanan ... isimli markete ve saat 15.45 sıralarında ... Mahallesi 450. cadde üzerinde bulunan ... isimli markete yönelik gerçekleştirdikleri hırsızlık eylemlerine ilişkin de dava açıldığı, yapılan yargılamada . 36. Asliye Ceza Mahkemesi’ne birleştirme talebinde bulunulduğu, fakat müştekilerinin farklı olduğu gerekçesi ile birleştirme talebinin reddedildiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/280 Esas sayılı dava dosyasının, dosya arasına alınması suretiyle, temyize konu dava ile derdest olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi, derdest değilse hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise temyiz denetimine imkan verecek şekilde Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesi'ne açılan 2015/280 esas sayılı dava dosyasının aslının veya onaylı örneklerinin bu dava dosyası içine konulması ve dava konusu olaylar arasında hukukî kesinti bulunmadığı da dikkate alınarak, tüm delillerin birlikte tartışılıp değerlendirilmesi ile sanıkların hakkında TCK’nun 43. maddesinde tanımlanan zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeyerek, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Sanıklar ... ve ...’ın, sanık ...’nün kiraladığı ve kullandığı araç ile ... Mahallesi 397. cadde üzerinde bulanan ... isimli markete gittikleri, sanık ...’ın araçta beklediği, diğer iki sanığında marketten hırsızlık yaptığı, marketin önünde araçta bekleyen sanık ...’ın, hırsızlık suçunun asli faili olduğu gözetilmeden, TCK'nun 37/1. maddesi yerine, yanılgılı değerlendirme ile “Yardım eden” olarak kabulü ile cezasından aynı Yasa'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması,

2)Sanıklar ... ve ...’ın, sanık ...’nün kiraladığı ve kullandığı araç ile ... Mahallesi 397. cadde üzerinde bulanan ... isimli markete gittikleri, sanık ...’ın araçta beklediği, diğer iki sanığında marketten hırsızlık yaptığı, marketin önünde araçta bekleyen sanık ...’ın, hırsızlık suçunun asli faili olduğu gözetilmeden, TCK'nun 37/1. maddesi yerine, yanılgılı değerlendirme ile “Yardım eden” olarak kabulü ile cezasından aynı Yasa'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 26.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16592, Karar No: 2021/21273, Tarih: 13.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16592 E.  ,  2021/21273 K.**

**"İçtihat Metni"**

İşyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 151/1, 31/3 (2 kez) ve 62/1. (2 kez) maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası ve 1.660,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 02/05/2017 tarihli ve 2016/477 esas, 2017/210 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 06/06/2017 tarihli ve 2017/136 değişik işsayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/06/2021 gün ve 7396-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/07/2021 gün ve 2021/80826 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Her ne kadar Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 17/11/2020 tarihli ve 2020/27884 esas, 2020/12979 karar sayılı ilamında "...hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işledikleri sabit olmadığından sanıkların beraatine karar verildiği ve bu nedenle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarıyla birlikte işlendiği belirtilen mala zarar suçundan da beraat kararı verilmesinin talep edildiği anlaşılmış ise de; kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun ancak 5271 sayılı CMK’nın 311/1-e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği..." şeklinde belirtildiği, bununla birlikte suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04/03/2020 tarihli ve 2020/1007 esas, 2020/85 karar sayılı ilamında "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinde hükmün nelerden ibaret olduğunun belirtilmesi ve sanık hakkında 16/06/2010 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi karşısında, sanık hakkında verilen anılan kararın yargılamanın yenilenmesine konu olamayacağı..." şeklinde belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarında yargılamanın yenilenmesinin mümkün olamayacağı,

Diğer yandan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz veya istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;