muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2341, Karar No: 2012/5404, Tarih: 02.07.2012

5- Sanık İlkay hakkında 5237 sayılı TCK 53. maddesi uygulamasında, TCK 53/3 madde fıkrası uyarınca TCK 53/1-c madde fıkrası bendinde yer alan haklardan sadece kendi alt soyu üzerinde koşullu salıverme tarihine kadar diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin, katılanlar vekilinin ve Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28938, Karar No: 2020/5161, Tarih: 01.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/28938 E.  ,  2020/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir. Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı def'i de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 371/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı def'inde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Somut olayda; davacı dava dilekçesinde, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle kısmi olarak bildirdiği alacakların tahsilini talep etmiştir. Sonrasında da tam ıslah yapılarak usulüne uygun bir şekilde dava belirsiz alacak davasına dönüştürülmemiştir. Hal böyle olunca, mahkemece davanın kısmi dava olduğu dikkate alınarak, kısmi davaya ilişkin kurallara göre görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir. Dosya içeriğine göre, ıslah dilekçesinin davalılara tebliğ edilmesinin ardından ıslaha karşı zamanaşımı def'i davalılar vekilince ileri sürülmüştür. Bu itibarla, mahkemece, davalılar vekili tarafından süresi içerisinde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı def'i nazara alınmaksızın hüküm kurulması hatalı olmuştur. Islaha karşı zamanaşımı savunmasına değer verilmesi, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10089, Karar No: 2015/15054, Tarih: 16.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/10089 E.  ,  2015/15054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, koruyucu gıda ve temizlik yardımı alacağı, yemek bedeli alacağı, fark ücret alacağı, ilave tediye alacağı, ikramiye ile vasıta bedeli alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1526, Karar No: 2015/1872, Tarih: 25.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1526 E.  ,  2015/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 660.- TL yerine 650.- TL olarak eksik vekalet ücretine hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaı müessesine yer verilmemiş olmasına göre sanık hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen para cezalarına ayrı ayrı hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasının ''toplam 1.000.- TL adli para cezasının," hapisten çevrilme 500.- TL adli para cezası ile 500.- TL adli para cezası'' şeklinde değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24881, Karar No: 2011/5366, Tarih: 04.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24881 E.  ,  2011/5366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15.TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,25.TL harcın temyiz edenden alınmasına, 04/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10808, Karar No: 2010/15013, Tarih: 21.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/10808 E.  ,  2010/15013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Malatya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.04.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur ve tazminatlar yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 21.09.2010 gününde temyiz eden A. Ö.. vekili Av. H. L.. geldi. Karşı taraf davacı G. Ö..ile vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, bir kısım tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra taraflar barışarak evlilik birliğini devam ettirmişlerdir. Barışma tarihinden sonra davalıdan kaynaklanan yeni bir olayın varlığı kanıtlanamamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için davalının davacıdan daha ziyade kusurlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Toplanan delillerden, şiddet olayından sonra taraflar barışmış, birlik devam etmiştir. Bu tarihten sonra davalıya atfı kabil bir kusurun varlığı kanıtlanamamıştır. Türk Medeni Kanununun 174.maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacının maddi ve manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, duruşma için taktir olunan 750.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.09.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/35021, Karar No: 2021/8119, Tarih: 11.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/35021 E.  ,  2021/8119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.04.2021 tarih ve 2021/4930 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.06.2021 tarih ve KYB-2021/62562 sayılı ihbarname ile;

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2019 tarihli ve 2019/32405 soruşturma, 2019/2861 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında suç yeri bakımından dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24.12.2020 tarihli ve 2019/200177 soruşturma, 2020/21424 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2021 tarihli ve 2020/1422 değişik iş sayılı kararının "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 26.11.2018 tarihli ve 2018/7341 esas, 2018/8480 karar sayılı ilâmında ".... menfaat konusu paranın çekildiği yerde dolandırıcılık suçu tamamlanacağından yetkili yerin de bu doğrultuda belirlenmesi gerektiği...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında; somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin ... isimli internet sitesinde irtibat kurduğu şüpheli ile oyun konsolu almak için anlaştığı ve şüphelinin hesabına 1.200,00 Türk lirası gönderdiği, gönderilen paranın ... Cad. ... Sağlık Ocağı önü ... adresinde bulunan ... Bankası ATM'sinden çekildiğinin anlaşılması karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 12. maddesine eklenen 6. fıkrasında; bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemelerinin de yetkili olacağının düzenleme altına alınması ve aksine bir düzenleme olmadıkça usûl hükümlerinin derhal uygulanmasının gerekmesine nazaran, soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, mağdurun yerleşim yerinin ise Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmakla, belirtilen yetkili yerler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2021 tarih ve 2020/1422 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 11.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14982, Karar No: 2021/8069, Tarih: 03.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14982 E.  ,  2021/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemizce, temyiz talebinin değerlendirilebilmesi bakımından; ...'ya yazı yazılarak, dava konusu kazada davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılan ödemenin miktarı ve niteliği ile ilk peşin sermaye değeri tutarının ne olduğu, rücuya tabi olup olmadığı hususlarının sorulması, dayanak ödeme belgelerinin temin edilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 03/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3125, Karar No: 2015/3118, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3125 E.  ,  2015/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/10827, Karar No: 2015/26925, Tarih: 10.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/10827 E.  ,  2015/26925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/291903

MAHKEMESİ : Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2011

NUMARASI : 2011/236 (E) ve 2011/411 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sanığa yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve 10.06.2011 havale tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunan şikayetçi Elazığ Defterdarlığı Gelir Müdürlüğü vekilinin davaya katılan ve vekili olarak kabulüne karar verilmesi gerekirken 28.06.2011 tarihli celsede "katılma talebinin reddine" karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince, hükmü temyiz yetkisi bulunan şikayetçi kurumun CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak, Av. Ö.. Y..l'in de katılan vekili olarak davaya kabullerine karar verilerek yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde kendisini vekil ile temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesindeki maktu vekalet ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasına "kendisini vekil ile temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 1100,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2015

gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21263, Karar No: 2013/20019, Tarih: 02.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/21263 E.  ,  2013/20019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, taraflar arasında imzalanan Bankacılık hizmetleri mevduat çerçeve ve sermaye piyasası çerçeve sözleşmesi kapsamında alınan hesap istemi ücretinden kaynaklanmaktadır.

Tarafların sıfatına ve uyuşmazlığın niteliğine göre kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi uyarınca 11.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1712, Karar No: 2018/8134, Tarih: 27.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1712 E.  ,  2018/8134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun katılana ait büfede bulunan masanın çekmecesinden 150-160 TL alması şeklindeki olayda koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de; hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlara çevrilmesi esnasında, yaptırım süresinin kesin olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, “en az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme” seçenek yaptırımına çevrilmesi suretiyle infazda terüddüte yol açılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “en az” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- 5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun uzlaşma kapsamında bulunan suçlardan olması nedeniyle CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümleri uygulanmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b- Atılı suçun alenen işlendiği anlaşıldığından aynı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- 5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun uzlaşma kapsamında bulunan suçlardan olması nedeniyle CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümleri uygulanmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b- Atılı suçun alenen işlendiği anlaşıldığından aynı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlara çevrilmesi esnasında, yaptırım süresinin kesin olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, “en az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme” seçenek yaptırımına çevrilmesi suretiyle infazda terüddüte yol açılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 27/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.