muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8900, Karar No: 2013/7256, Tarih: 15.04.2013

TL cinsinden hesaplanması gerekmektedir. Ayrıca mahkemece uyulan Dairemiz'in 2009/10616 Esas, 2011/2996 Karar sayılı ilamında, tazminatın yükleme yeri olan Türkiye'nin para cinsi olan TL üzerinden hesaplattırılması gereğine işaret olunmuştur. Bu itibarla davalı vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (...) nolu bentte yer alan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9179, Karar No: 2011/10016, Tarih: 07.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/9179 E.  ,  2011/10016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalı ...'ten ziynetler yönünden 82 TL. nispi temyiz peşin harcının eksik alındığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 07.06.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/9740, Karar No: 2015/21777, Tarih: 29.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/9740 E.  ,  2015/21777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : - Sanık H.. B.. hakkında hükümlülük

- Sanıklar S.. Y.. ve M.. Y.. haklarında beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Maliye hazinesinin suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılmakla, davaya katılmasına karar verilerek, sanıklar ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan hazine temsilcisinin, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik ise sanık ...temyiz taleplerinin incelemesinde;

Dava konusu yerlere ilişkin olarak mahallinde teknik bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, yerlerin niteliği, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı, ve sanıkların bu yerlere tecavüzlerinin bulunup bulunmadığı, yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine temsilcisinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gere- ğince (BOZULMASINA), 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1002, Karar No: 2014/2618, Tarih: 22.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/1002 E.  ,  2014/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/170120

MAHKEMESİ : Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 03/04/2012, 2011/303 (E) ve 2012/109 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mehmet Ali’nin mağdur Nesimi’ye yönelik “kasten öldürmeye teşebbüsünün” sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ile müdafiinin yasal savunmaya, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

a) Ancak; Dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanık ile daha önceden arasında husumet bulunan mağdur Nesimi’nin arkadaşı diğer mağdur Murat ile birlikte sanık Nesimi'nin kullandığı araç ile sanığın dükkanının önüne gelip patinaj yaptıkları, dükkanın önünde araç içinde oturarak bira içip bira şişelerini dışarı fırlattıkları, mağdurların bu hareketlerine kızan sanığın arabasıyla gelip mağdurların aracının sağ tarafından tabanca ile her iki mağdurun da hedefte olduğunu görerek bir el ateş etmesi sonucunda sanığın asıl vurmak istediği mağdur Nesimi’nin isabet almayıp onunla sanık arasında kalan sağ tarafta oturan Murat’ın oksipital bölgede 4x4 cm. Kemik defekti oluşturup, Ağır (5) derecede kemik kırığına neden olup hayati tehlike yaratacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın her iki mağdura yönelik eyleminin de kasten öldürmeye teşebbüsü oluşturacağı cihetle TCK'nun 43/2 ve 43/3 madde ve fıkraları uyarınca her bir mağdura yönelik eylem nedeniyle ayrıca hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş ise de; incelemeye gelen mağdur Nesimi'ye yönelik eylemden ötürü, suça teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK’nun 35.maddesinin uygulanması sırasında hiç isabet bulunmaması nedeniyle alt sınırdan ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası tayin edilerek sanığa fazla ceza tayini,

b) Sanığın ifadelerinde “mağdur Nesimi'nin abisinin kafasına balta ile vurduğu, sanığın abisinin de karşı taraftan birini bıçakladığı, mağdur Nesimi ve ailesinin üç hafta önce arabasını parçaladıkları” yolunda beyanlarda bulunduğu anlaşılmakla, sanığın ifadelerinde geçen olaylarla ilgili soruşturma ve kamu davası olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre mağdurdan sanığa yönelen haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışların bulunup bulunmadığının tespit edilip uygulama yapılması gerekirken yeterli araştırma yapılmadan sanık hakkında TCK'nun 29.maddesinin uygulanması sırasında yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık ile müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmekle, sanığın CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile hükmün teblignamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 22/04/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5135, Karar No: 2020/7152, Tarih: 12.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5135 E.  ,  2020/7152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin kardeş olduğunu, davalılardan ...’nin davacıların babaannesi ve diğer davalı ...’ninse halaları olduğunu, müvekkillerinin babaları ...’in 27.11.1994’te öldüğünü, ortak muris olan dedelerinden kalan taşınmazların fazla getirisi olan 37 ada, 11 parseldeki ... isimli iş yerini davalı ...’nin ve 33 ada, 8 parseldeki iş yerininse diğer davalı ... tarafından; 37 ada , 11 parseldeki gümüşçünün de müvekkilleri tarafından kira bedellerinin alındığını ancak babalarının ölümü tarihinde küçük olmalarından faydalanılarak düşük bedelli taşınmazın müvekkillerine düştüğünü belirterek geriye dönük olarak 5 yıl için paylarına düşen ecrimisilin müvekkillerine verilmesini talep etmiştir .

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur .

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Dava; paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir .

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur . Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir .

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler . İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (iş yeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır .

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 37 ada, 11 parsel sayılı, 98 metrekare alanlı, avlulu kargir ev nitelikli ve 246 ada, 22 parsel ( eski 33 ada, 8 parsel ) sayılı, 41 metrekare alanlı kargir dükkan nitelikli taşınmazlarda tarafların iştirak halinde malik olduğu, mahkemece tarafların 04.02.1996 tarihinde ölen ... Karaaslan’ın mirasçıları olduğu, tanık beyanlarına göre de murisin sağlığında fiili paylaşım yapıldığı, üzerinden de 18 sene geçtiği, davacıların haklarını taksim ya da izaleyi şuyu davası açmak suretiyle alabilecekleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davacıların dava konusu 11 parsel sayılı taşınmazda paylarına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer olması sebebine göre davacılar vekilinin 11 parsel sayılı taşınmazla ilgili temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2. Davacılar vekilinin 246 ada, 22 parsel (eski 33 ada, 8 parsel ) sayılı taşınmazla ilgili temyiz itirazlarına gelince, öncelikle dava konusu taşınmazın tapu kaydının dosya arasına alınması gerekmektedir .

2. Davacılar vekilinin 246 ada, 22 parsel (eski 33 ada, 8 parsel ) sayılı taşınmazla ilgili temyiz itirazlarına gelince, öncelikle dava konusu taşınmazın tapu kaydının dosya arasına alınması gerekmektedir .

Eldeki davada dava konusu her bir taşınmaz miras bırakan adına kayıtlı olup, her bir taşınmazda tüm mirasçılar elbirliği halinde maliktir . Dolayısıyla, iki ayrı taşınmaz bir bütün olarak kabul edilerek, davacıların payına karşılık olarak kullanabileceği yer bulunduğu gerekçesi ile davanın reddi isabetsizdir .

Hal böyle olunca, yukarıdaki ilkeler uyarınca her bir taşınmaz yönünden ayrı ayrı inceleme yapılarak, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin 11 parsel sayılı taşınmazla ilgili temyiz itirazlarının reddine, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19345, Karar No: 2022/16438, Tarih: 24.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/19345 E.  ,  2022/16438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar müdafii 26.09.2017 tarihinde süre tutum ve gerekçeli kararın tebliğinden dokuz (9) gün sonra 15.11.2017 tarihli gerekçeli temyiz dilekçeleri vermek suretiyle hükmü temyiz etmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı temyiz başvurusunun suça sürüklenen çocuklar müdafii yönünden CMK’nın 298. maddeleri uyarınca süreden reddi gerektiği görüşündedir.

Bu sebeple, temyiz başvurusu öncelikle süre yönünden değerlendirilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 295/1. maddesinde düzenlenen yedi (7) günlük sürenin hak düşürücü ya da düzenleyici süre olduğu hususu doktrinde tartışmalıdır. Dairemiz çoğunluk görüşüne göre bu süre düzenleyici bir süre olarak kabul edilmeli, süre tutum dilekçesi vermek suretiyle temyiz iradesini ortaya koyan sanık, müdafii, katılan veya vekilinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi (7) gün içerisinde gerekçelerini bildirmemeleri halinde, meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek mâkul bir sürede temyiz gerekçelerinin, diğer bir ifadeyle sebeplerinin bildirilmemesi halinde temyiz başvurusunun sebep yokluğundan ret edileceği ihtarı yapılmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

CMK’nın 295/1. maddesindeki yedi (7) günlük sürenin hak düşürücü süre olduğu kabul edilse bile, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/09/2021 tarih 2020/14-115 esas ve 2021/412 karar sayılı içtihadında sözü edilen sürenin hak düşürücü süre olduğu kabul edilmekle birlikte, doktrinde tartışmalı olması nedeniyle kararın sonuç bölümünde “hükmün CMK’nın 291. maddesi uyarınca onbeş (15) günlük temyiz süresine tabi olduğu, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren ise aynı Kanunun 295/1. madde uyarınca yedi (7) gün içerisinde temyiz sebeplerinin bildirilmesi gerektiği” belirtilmediği taktirde müdafii ve vekil dahil olmak üzere sürede yanıltmanın varlığı kabul edilerek temyiz başvurusunun ve sebeplerinin duruma göre süresinde bildirildiği kabul edilerek işin esasına girilebilir.

Somut olayda suça sürüklenen çocuklar müdafiinin; gerekçeli kararın 06.11.2017 tarihinde kendisine tebliğinden dokuz (9) gün sonra 15.11.2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakta ise de; 26.09.2017 günlü oturumda suça sürüklenen çocuklar ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararın sonuç bölümünde, “Suça sürüklenen çocuklar ve müdafi Av. ...’ın yüzlerine karşı tefhim tarihinden itibaren 15 gün içerisinde hükmü veren Dairemize bir dilekçe verilmesi ya da zabıt kâtibine beyanda bulunup tutanak tutturup hâkime onaylatmak veya bir başka ilk derece ceza mahkemesi ya da Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesi aracılığıyla dilekçe gönderilmek, ilgilinin cezaevinde bulunması halinde ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle iddia makamının talebine uygun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286. maddesi uyarınca TEMYİZ yasa yolu açık olmak üzere.” denildiği ve CMK’nın 295/1. maddesindeki ek yedi (7) günlük süreden hiç söz edilmediği için, yanıltma nedeniyle temyiz başvurusu süresinde kabul edilmiştir.

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinden yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuklar müdafii ile Bölge Adliye mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdur ...’ye yönelik nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyiz istemleri ile mağdur ...’e yönelik nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik ... Bölge Adliye Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdur ...’ye yönelik nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyiz istemleri ile mağdur ...’e yönelik nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik ... Bölge Adliye Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.", aynı Kanunun 294. maddesinin "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin, somut delil olmadığı, dosya içerisine alınan uzmanlık raporuna göre görüntüler ile sanıklar arasında benzerlik olmadığına yönelik olduğu; Bölge Adliye mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin de mağdur ...’e yönelik atılı suçlardan somut delil olmadığı hususlarına yönelik olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı suçlardan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 24.11.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2967, Karar No: 2015/17503, Tarih: 25.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2967 E.  ,  2015/17503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/197687

MAHKEMESİ : Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2013/26 (E) ve 2013/275 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur hakkında düzenlenen Mardin Devlet Hastanesinin 25/12/2012 tarihli kati hekim raporunda “mağdurun sol kulak kepçesi dış yüzünde orta hatta 3 cm lik kesi, sol temporal ve pariatel bölgede kafada kızarıklık görüldüğü, çekilen kranial tomografide pariatel bölgede nondeplase fraktür teşhis edildiği; gerekli tetkikleri yapılıp beyin cerrahi uzmanına danışılıp taburculuğunun uygun görüldüğü ve mağdurun hayati tehlikesinin bulunmadığı” belirtilmesine karşın, hükme esas alınan ve mağdura ait grafi, film ve diğer tedavi evrakları tetkik edilmeksizin önceki adli raporda yer verilen bulgulara dayanılarak düzenlenen Mardin Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 09/01/2013 tarihli raporunda “arızasının mağdurun hayatını tehlikeye maruz kıldığının ve tarif edilen kafatası ayrıksız kırığının şahsın hayat fonksiyonlarını AĞIR (4) derecede etkileyeceğinin” belirtilmesine göre, raporlar arasındaki bu çelişkinin giderilebilmesi için mağdura ait tüm tedavi evrakları, hasta müşahede kağıtları, geçici ve kesin raporlar, film ve grafilerin celp edilip kül halinde Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Kuruluna gönderilerek yeniden rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.