muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11278, Karar No: 2019/11889, Tarih: 03.07.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/11278 E.  ,  2019/11889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının (REDDİNE);

2- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Alacaklı tarafından Sayıştay kararına dayalı olarak borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, sair şikayetlerinin yanında dayanak Sayıştay ilamının takip talebine eklenmediğini ileri sürerek icra emrinin ve takibin iptalinin talep edildiği, mahkemece, dayanak ilamın takip talebine eklenmediği gerekçesiyle takibin iptaline karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı alacaklı ve borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesinin 22. Hukuk Dairesinin 09.03.2018 tarih ve 2017/2854 E. - 2018/553 K. sayılı karar ile tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK’nın 32. maddesi aynen; “Para borcuna veya teminat verilmesine dair olan ilam icra dairesine verilince icra müdürü borçluya bir icra emri tebliğ eder. Bu emirde 24. maddede yazılanlardan başka hükmolunan şeyin cinsi ve miktarı gösterilir...” hükmünü içermektedir.

İcra dairesine ilam niteliğindeki belge verilmeden borçluya icra emri tebliğ edilmesi İİK’nın 32. maddesi hükmüne aykırı olduğundan mahkemece açıklanan nedenle icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının 2 nolu bentte yazılı nedenlerle kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesinin 22. Hukuk Dairesinin 09.03.2018 tarih ve 2017/2854 E. - 2018/553 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ... 24. İcra Hukuk Mahkemesinin 23.05.2017 tarih ve 2016/366 E. - 2017/448 K. sayılı kararının hüküm bölümünün “1” nolu bendinde

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının 2 nolu bentte yazılı nedenlerle kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesinin 22. Hukuk Dairesinin 09.03.2018 tarih ve 2017/2854 E. - 2018/553 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ... 24. İcra Hukuk Mahkemesinin 23.05.2017 tarih ve 2016/366 E. - 2017/448 K. sayılı kararının hüküm bölümünün “1” nolu bendinde

yer alan “takibin iptaline” sözcüğünün karar metninden çıkartılmasına, yerine “icra emrinin iptaline” ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, 03/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8908, Karar No: 2007/19779, Tarih: 05.11.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/8908 E.  ,  2007/19779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2007

Davacı, 1.12.1985 - 31.12.2003 tarihleri arasında SSK ile çakışan Bağ-Kur sigortalılığının iptaliyle, Bağ-Kur sigortalılığının SSK sigortalılığına sayılması gerektiğinin  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine karar vermiştir.

Hükmün  taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ve davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.12.1985-31.12.2003 tarihleri arasında  SSK’lı hizmetleri dışında kalan sürede,  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddi ile prim ödemesi olan sürelerin isteğe bağlı sigortalı sayılması gerektiğinin tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır.

Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının Yıldızeli Ziraat Odasına, 10.10.1987-15.11.2002 ve 23.03.2005 tarihinden itibaren kayıtlı olduğu, Tarım Kredi Kooperatifine üyeliğinin bulunmadığı ancak Tarım Bağ-Kur sigortasına 01.12.1985 tarihinde tescil edildiği, 01.04.1986 tarihinde SSK’lı çalışması nedeniyle Kurumca terk verildiği ,davacının 01.04.1986-30.04.1986 arası 19 gün, 20.04.1987-10.05.1987 arası 19 gün, 5.04.1988-12.05.1988 arası 17 gün, 06.05.1991-01.06.1991 arası 21 gün 16.04.1992-30.04.1992 arası 15 gün 28.04.1993-24.05.1993 arası 20 gün olmak üzere kısa süreli SSK’lı çalışmalarının bulunduğu,17.12.2002 tarinde de Kuruma İBF verdiği, zabıta araştırması ve tanık beyanlarına göre kiraladığı taşınmazlarda tarımsal faaliyetlerde bulunduğu, ve prim ödediği görülmektedir.

Mahkemece 01.12.1985 tarihinde kurumca tescili yapılan davacının  2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesi kapsamında tarımsal faaliyeti devam ettiğinden kısa süreli SSK’lı çalışmaları dışlanmak suretiyle ilk tescil tarihinden itibaren İBF’nun verildiği tarih olan17.12.2002 tarihleri arasında kabul  kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,  05.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9581, Karar No: 2016/4319, Tarih: 15.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/9581 E.  ,  2016/4319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin ve davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının davalı işyerinde 08.10.2009 – 04.01.2012 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının 08.10.2009 – 31.12.2009 tarihleri arasında davalı şirkette günün asgari ücreti üzerinden 24 gün süre ile sigortalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyeri tarafından davacının 04.01.2012 – 17.01.2012, 28.01.2012 – 30.06.2012, 28.07.2012 – 06.09.2012 ve 03.10.2012 – 26.01.2013 tarihleri arasındaki çalışmalarının davalı Kurum'a bildirildiği, ancak bordro tanığı .. tarafından; davacının 2009 yılında evde çalıştırılmak üzere işe alındığının, davacının şirkete gelip gitmediğinin, davacının 2012 yılından sonra şirkete gelip gittiğinin ve sigortasının yapıldığının beyan edildiği, bordro tanığı .. tarafından; davacının 2009 yılında dava dışı ancak davalı şirketin önceki yönetim kurulu başkanı olan bey tarafından eşine bakması için işe alındığının, davacının 2009-2012 yılları arasında beyle şirkete gelip gittiğinin, ancak çalışmadığının, davacının şirkete geldiğinde aşçı olmadığında yemek yapıp bulaşık yıkadığının, ancak bunun toplamının 1-2 ay kadar olduğunun, davacının ücretini 'den aldığının beyan edildiği, bordro tanığı tarafından; kendisinin 2009/11. ayda temizlikçi olarak işe başladığının, davacının da kendisinden 1 ay kadar önce işe başladığının, davacının aşçı yardımcısı olarak çalıştığının, davacının aynı zamanda Bey'in şoförlüğünü yaptığının, davacının joker eleman olarak çalıştığının, zaman zaman 'in eşine de baktığının beyan edildiği, davalı tanığı .. tarafından ise; kendisinin 1 yıl kadar 'in hasta olan eşine baktığının, işten ayrılmak istediğinde verilen ilan üzerine davacının işe başladığının, ancak eşinin davacının bakımından memnun olmaması üzerine 10 gün kadar sonra tekrar kendisinin işe başladığının ve 2 yıl kadar daha çalıştığının, kendisinden başka evde 2 tane daha Gürcistan uyruklu bayan bulunduğunun, davacının evde yardımcı eleman olarak çalıştığının, davacının gezdiğinin, 'in adında başka bir şoförü olduğunun, kendisi, , davacı, 'in eşi olduğu halde şirkete gittiklerinde kendilerinin başka bir bölümde davacı ile 'in başka bir bölümde oturduklarının, davacının şirkete çalışmaya gitmediğinin beyan edildiği, dava dışı 'ın davacıya 31.05.2011 tarihinde aracını dilediği gibi kullanması için noterden yetki verdiği, ın 2006 yılından beri diyaliz hastası olduğu ve haftada 3 kere diyalize gittiği, tarafından davacının dava dışı . ve ile 09.07.2010 – 26.07.2010 ( 11 gün ), 31.07.2010 – 09.08.2010 ( 9 gün ), 18.09.2010 – 21.09.2010 ( 3 gün ), 09.07.2011 – 10.07.2011 tarihleri arasında otelde kaldığının bildirildiği, davalı Kurum tarafından davacıya gönderilen 03.06.2014 tarihli yazıda; 05.02.2013 tarihli denetim talebi sonucu yapılan denetimde, davacının 13.10.2009 – 04.01.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde fiili çalışmasının bulunduğunun tespit edildiğinin ve hizmetlerinin kazandırıldığının yazmakta olduğu, ancak bu denetime ilişkin dosyanın mevcut olmadığı, davacının hizmet cetvelinde de söz konusu hizmetlerin görünmediği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda ise anılan şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davalı şirketin defter ve kayıtlarını, varsa davacının banka hesaplarını araştırarak davacıya ücret ödemesi yapılıp yapılmadığını araştırmak, davacıdan ücretini ne şekilde ve kimden aldığını sorarak davacı beyanları gereğince araştırmayı genişletmek, dönem bordrolarında isimleri bulunan kişiler arasından re'sen seçilecek başkaca tanıklar dinleyerek davacının davalı şirkette işe başlama tarihini, yaptığı işi ve ne kadar süre çalıştığını tereddüte mahal bırakmayacak şekilde ortaya koymak, tanık tarafından dava dışı ..'ın şoförü olduğu bildirilen isimli kişinin beyanlarını almak ve böylece toplanan deliller değerlendirilmek sureti ile varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davalıya yükletilmesine, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16370, Karar No: 2018/3349, Tarih: 21.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/16370 E.  ,  2018/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında .../ ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada ...parsel sayılı 298,91 metrekare, ... ada ... parsel sayılı 58,10 metrekare ve ... ada ...parsel sayılı 25,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ..., davalılar ..., ... ve müşterekleri adına verasete iştirak olarak tespit edilmiş, yine aynı çalışma alanında bulunan ... ada ...parsel sayılı 180,61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla davalılar ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak, dava konusu taşınmazların kendisi ve çocukları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle, ... ada ..., ... ve ...parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle, ... ada ..., ... ve ...parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Dava konusu ... ada ...parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla ... evlatları ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazın müteveffa eşi ...'dan kendisi ve çocuklarına kaldığını, eşine ise taşınmazın kayınbabası ... oğlu ...'dan geldiğini, ... çocuklarının taksimi sonucu bu yerin eşine isabet ettiğini iddia ederek taşınmazın kendisi ve çocukları adına tescilini talep etmiştir. Davalılar ... ve ... ise, dava konusu taşınmazın, babaları ... oğlu ... tarafından, ... Türkyılmaz isimli bir kişiden 19.11.1963 tarihinde satın alındığını, daha sonra babalarının 07.02.2000 tarihli senetle taşınmazı kendilerine sattığını ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır. Her ne kadar davacı tarafından, dava konusu taşınmazın, kayınbabası ...'den taksimen eşi ...'a kaldığı iddiası kanıtlanamamış ise de; mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişilerin beyanları, taraf tanıklarının beyanları ve tüm dosya kapsamından, dava konusu taşınmazın 1/2 payının tarafların kök murisi ...'dan geldiği sabittir. Hal böyle olunca; davacının aynı zamanda miras yoluyla gelen hakka da dayandığı ve davacının, tarafların kök murisi olan ...’nın mirasçılarından olduğu göz önünde bulundurulduğunda; mahkemece çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince, ...'den gelen miras payı yönünden değerlendirme yapılması gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1238, Karar No: 2018/4785, Tarih: 03.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1238 E.  ,  2018/4785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalılar vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalılar avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici, davalılar arsa sahibi... mirasçıları ile ilk tadil sözleşmeden sonra tapuda pay devralan ...'dir.

Davacı eldeki davada edimini yerine getirdiği halde arsa sahiplerinin sözleşme ve tadil sözleşmeleri ile üstlendikleri edimlerini yerine getirmedikleri ve tapuda pay devri yapılmadığını ileri sürerek tapu iptâli ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalı karşı davacı arsa sahipleri, asıl davada yüklenicinin inşaa ettiği binaların sözleşme ve imar kurallarına aykırı eksik ve kusurlu olarak yapılmış olması nedeniyle asıl davanın reddini talep etmekle birlikte, karşı davalarında sözleşmeye aykırılıkların yüklenici nam ve hesabına giderilmesi hususunda arsa sahiplerine yetki verilmesi, gecikme cezası alacaklarının tahsili ve bu nedenle uğranılan zararların tazmini, D blok inşaatı için yükleniciye ödenen tutarların tahsili, projeye ve mevzuata aykırılıkların giderilmesi için yapılacak masrafların yükleniciden tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Asıl ve karşı davanın tarafları davacı ve davalı olarak asıl ve karşı davada davacı-davalı olarak farklı konumlarda olmakla birlikte aynı olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık aynı sözleşme, ek ve tadil sözleşmelerinden kaynaklandığı, davaların konularının

da aynı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi biri hakkında verilecek hükmün diğerini doğrudan etkileyecek nitelikte olması sebebiyle davalar arasında bağlantı bulunduğu da ortadadır.

Asıl ve karşı davanın tarafları davacı ve davalı olarak asıl ve karşı davada davacı-davalı olarak farklı konumlarda olmakla birlikte aynı olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık aynı sözleşme, ek ve tadil sözleşmelerinden kaynaklandığı, davaların konularının

da aynı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi biri hakkında verilecek hükmün diğerini doğrudan etkileyecek nitelikte olması sebebiyle davalar arasında bağlantı bulunduğu da ortadadır.

Bu durumda mahkemece yüklenicinin açtığı tapu iptâl tescil davasının arsa sahiplerinin açtığı, nama ifaya izin ve yetki verilmesi ile ceza-i şart ve alacak istemli karşı dava arasında 6100 sayılı HMK'nın 166 ve devamı maddeleri gereğince bağlantı olup, biri hakkında verilecek hükmün sonucu diğerini etkileyceğinden birlikte görülmesi gerekirken, tefrik edilerek karşı davanın ayrı bir esasa kaydedilip asıl dava konusunda karar verilmesi doğru olmamış, tefrik edilen arsa sahiplerinin açtığı karşı davanın yüklenicinin açtığı asıl dava ile birleştirilip davanın sonuçlandırılmasını sağlamak, tefrik edilen dava dosyası karara bağlanıp kesinleşmiş ise o dosyada kesinleşen olgular dikkate alınarak yüklenicinin açtığı tapu iptâl tescil davası konusunda karar verilmesini temin için diğer temyiz itirazları incelenmeksizin kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden davacı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 03.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5994, Karar No: 2018/17116, Tarih: 28.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/5994 E.  ,  2018/17116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun müştekinin çalıştığı işyerine ait direksiyon kilidiyle kilitleyip sokağa bıraktığı elektrikli bisikleti çalması karşısında eyleminin TCK'nun 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.