muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19399, Karar No: 2014/536, Tarih: 17.01.2014

İşverenin tüzel kişi olması durumunda altı işgünlük süre feshe yetkili merciin öğrendiği günden başlar. Bu konuda müfettiş soruşturması yapılması, olayın disiplin kurulunca görüşülmesi süreyi başlatmaz. Olayın feshe yetkili kişi ya da kurula intikal ettirildiği gün altı iş günlük sürenin başlangıcını oluşturur. Bir yıllık süre ise her durumda olayın gerçekleştiği günden başlar.

Haklı fesih nedeninin devamlı olması durumunda hak düşürücü süre işlemez .Örneğin, ücreti ödenmeyen işçi ödeme yapılmadığı sürece her zaman haklı nedenle iş sözleşmesini feshedebilir. Bu örnekte işçi açısından haklı fesih nedeni her an devam etmektedir. Ancak işçinin daimî olarak bir başka göreve atanması veya iş şartlarının esaslı şekilde ağırlaştırılması halinde, bu değişikliğin sonuçları sürekli gibi görünse de işlem anlıktır. Buna göre sözleşmesini feshetmeyi düşünen işçinin bunu altı işgünü içinde işverene bildirmesi gerekir. Yine işyerinde işi yavaşlatma ve üretimi düşürme eyleminin süreklilik göstermesi durumunda, altı iş günlük süre eylemin bittiği tarihten başlar.

Somut olayda, davacının 2009 yılı Ocak Şubat ve Mart aylarına ait ücretinin ödenmemesi olgusu halen devam etmektedir bu nedenle hak düşürücü süre işlemez. Buna rağmen mahkemece yasanın hükmü yanlış yorumlanarak davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine reddi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.1.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30885, Karar No: 2015/6100, Tarih: 17.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/30885 E.  ,  2015/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlu vekilinin yasal sürede icra mahkemesine başvurarak okuma yazma bilmediğini, hile ile kendisine senet imzalatıldığından bahisle takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, bilirkişi raporlarında imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava dilekçesi ve duruşmalarda borçlu vekili, imzanın borçluya ait olduğunu kabul etmiş, ancak hile ile atıldığını ileri sürmüştür.

İcra mahkemeleri İİK.'nun 18. maddesi delaletiyle 6100 Sayılı HMK'nun 316-322. maddeleri arasında düzenlenen basit yargılama usulüne göre yargılama yapar. İcra mahkemelerinin kuruluş amacı, icra organlarınca yürütülen cebri icra yetkisinin, hukuka ve kanuna uygunluğunu, icra ve iflas hukuku çerçevesinde denetlemektir. İcra dairelerinin işlemleriyle ilgili olarak yapılan şikâyet ve itirazlara ilişkin uyuşmazlıkları sınırlı ve biçimsel olarak incelemek ve en seri şekilde karara bağlamak icra mahkemelerinin görevidir. Bu nedenle icra mahkemelerinin yargılama yetkileri, genel mahkemelere göre sınırlıdır. Ekseriyetle sadece yazılı belge üzerinden inceleme yaparak uyuşmazlığı çözüme kavuşturmak zorundadırlar. Yetkisi sınırlı icra mahkemesi, sadece itiraz konusu kambiyo senedi ile ilgili imza incelemesi yaptırıp sonucuna göre bir karar vermekle yükümlüdür. Bu sebeple hile ile imza atıldığı iddiası genel mahkemede yargılamayı gerektirmekte olup dar yetkili icra mahkemesinde incelenemez.

Senedin tanzim tarihi itibariyle yürürlükte olan TTK'nun 776/1-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo senedi vasfını taşıması için, "...senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Somut olayda itiraz eden keşideci borçlu ..., okuma yazma bilmediğini, imza yerine parmak bastığını iddia etse de, okuma yazma bilmemek senet tanzimine engel değildir.

O halde mahkemece borçlu vekilinin senetlerdeki imzayı açıkça kabul ettiği hususu dikkate alınarak itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3395, Karar No: 2010/3747, Tarih: 29.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3395 E.  ,  2010/3747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İcra ve İflas Kanunu'nun 67. maddesine dayalı olarak açılmış olup; icra takibine takip borçlusu davalının vaki itirazının iptâli istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Göle İcra Müdürlüğü'nün 2007/560 takip sayılı dosyası kapsamından; takip alacaklısı davacı şirket tarafından takip borçlusu davalı hakkında adî takip yoluyla başlatılan icra takibinde 253.800,00 TL asıl ve 16.271,01 TL faiz alacağının toplamı olan 270.071,01 TL alacağın tahsilinin istendiği; takip borçlusu davalının icra takibine karşı süresinde yaptığı itiraz sonucu takibin durduğu anlaşıldığı gibi; itirazın iptâli davasının da bir yıllık süresi içinde açıldığı tespit olunmuştur.

Davalı ile dava dışı ... İnşaat Turizm Ticaret Limited Şirketi arasında 22.05.2006 tarihli adî yazılı sözleşme yapılmış ve bu sözleşmeyi anılan şirket yüklenici; davalı ise, iş sahibi sıfatlarıyla imzalamışlardır. Bu sözleşme, hukuksal niteliğince Borçlar Kanunu'nun 355. maddesinde tanımı yapılan bir “eser” sözleşmesidir. Sözleşme konusu iş, sözleşmenin 3. maddesinde açıklanmış olup; “Göle İlçesi Köy Yolları Sanat Yapılara Yapım İşi; a)114300 metre yol, 150 adet kesitte donatılı beton büz döşenmesi, b)yol yapımı olan tüm köy içlerinde yollar; sağlık ocağı, okul ve camii önlerine kadar aralıksız olarak sürdürülecek şekilde ve ayrıca okul bahçelerine yağışta çamur oluşmayacak biçimde malzeme serilmesi, c)yolların da balık sırtı kesitte her iki yöne %2 eğim verilerek yapılması işlerini kapsamaktadır.

Sözleşmenin 5. maddesinde, iş bedeli, “anahtar teslimi ve 2.100.000,00 TL+KDV” tutarında ve “götürü” olarak kararlaştırılmıştır.

Sözleşme ekleri, 9. maddede sayılmış ve eklerin uygulama sırası ve uygulama esasları açıklanmıştır. 4734 Sayılı Kamu İhale Kanunu'na dayanılarak hazırlanmış olan Yapım İşleri Genel Şartnamesi de, sözleşme ekidir.

Sözleşmenin 5. maddesinde, iş bedeli, “anahtar teslimi ve 2.100.000,00 TL+KDV” tutarında ve “götürü” olarak kararlaştırılmıştır.

Sözleşme ekleri, 9. maddede sayılmış ve eklerin uygulama sırası ve uygulama esasları açıklanmıştır. 4734 Sayılı Kamu İhale Kanunu'na dayanılarak hazırlanmış olan Yapım İşleri Genel Şartnamesi de, sözleşme ekidir.

01.06.2006 tarihinde tutanak düzenlenerek; aynı tarihte yüklenici... firmasına “yer teslimi” yapılmış olmasına karşın, yüklenici şirketin sözleşmedeki tüm yükümlülüklerinin ... Hafriyat Nakliyat İnşaat Turizm Limited Şirketi'ne devri istemini içerir. 02.06.2006 tarihli yazı, ÖDF Şirketi temsilcisi tarafından davalıya sunulmuş ve Göle Köylere Hizmet Birliğini temsile yetkili Göle Kaymakamı, aynı tarihli onayını bildirmiştir. Dava dosyası içindeki tarihsiz ve fotokopi olan sözleşme içeriğinden de; ÖDF Yılmazlar İnşaat Turizm Ltd. Şti. ile davalı arasında yapılan sözleşmenin konusu olan aynı işle ilgili olarak davacı şirket ile dava dışı... Şirketi arasında taşaron sözleşmesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Dosya içindeki ödeme belgeleri incelendiğinde; davalı tarafından... Şirketine ödeme yapıldığı görülmektedir. Yüklenici... Şirketi ile davacı şirket arasında yapılan “alt yüklenici” sözleşmesine dayalı olarak işi davacı şirket yapmış ise davacı ile davalı arasında akdî ilişki kurulmamış olacağından davacı, yaptığı işin bedelini davalıdan isteyemez. Bu halde davanın “aktif husumet ehliyeti yönünden reddi gerekir.” Ancak, davalının yazılı bildirimleri; davacıya yapmış olduğu ödemeler ve davacıyı “yüklenici” olarak nitelendirmiş olmaları değerlendirildiğinde; davalı ile... arasında yapılan sözleşmenin davacıya davalının onayı ile devir olunduğu sonucuna varılmaktadır. Sözleşmenin devrinde, devreden sözleşmenin tarafı olmaktan çıkar ve devralan sözleşmenin tarafı olur. Somut olayda da davacı şirket devralan sıfatıyla sözleşmenin “yüklenici” tarafı olmuştur.

Az yukarıda açıklandığı üzere, iş bedeli, yanlarca “götürü” olarak kararlaştırılmıştır. Borçlar Kanunu'nun 365/I. maddesi gereğince iş bedeli götürü olarak kararlaştırılmış ise; yüklenici, iş-eseri kararlaştırılan bedelle yapmak zorundadır; iş, önceden tahmin edilenden daha çok çalışmayı ve masrafı gerektirmiş olsa bile yüklenici, bedelin artırılmasını isteyemez. Diğer yandan, sözleşme konusu işin bedeli kuşkusuz sözleşme hükümlerine göre belirlenir. Ancak, sözleşme dışı işlere, sözleşme hükümleri uygulanamayacağından, varsa sözleşme dışı işlerin bedeli, Borçlar Kanunu'nun 410 ve izleyen maddeleri hükümleri gereğince ve “vekâletsiz iş görme” kuralları uyarınca işin yapıldığı zamandaki serbest piyasa fiyatlarına göre bilirkişi incelemesi yaptırılarak mahkemece belirlenir. Somut olayda ise, uyuşmazlık, sözleşme konusu olan iş bedelinden kalan miktar üzerindedir ve davacı, sözleşme konusu iş yaparak yüklendiği edimini ifa ettiğini ve iş bedelini tamamen isteme hakkının doğduğunu ileri sürmekte; davalı iş sahibi ise, işin eksik ve ayıplı yapılmış olduğunu savunmaktadır.

Eksik iş, hiç yapılmayan iştir. Ayıplı yani kusurlu iş ise, yapılan işlerdendir. Ancak, yapılan iş-eserde sözleşme ve yasa hükümlerine göre normal olarak bulunması gereken niteliklerin bulunmaması ya da bulunmaması gereken bozuklukların bulunması sözkonusudur.

Özetle açıklanan hukuksal çerçeve dahilinde somut olaya dönüldüğünde de; yanlarca kararlaştırılan iş bedeli götürü ve uyuşmazlıkda sözleşme konusu işle ilgili olduğuna göre, davacı yüklenicinin hakettiği ve istenebilir iş bedelinin tutarı, mahkemece, uzman bilirkişi kuruluna, gerektiğinde yerinde keşif yapılarak inceleme yaptırılmak suretiyle yüklenicinin işten el çektiği tarihdeki yapılan işin, varsa nefaset farkları da düşülerek tüm işe olan oranının saptanması ve bu oranın götürü bedele uygulanması, çıkan bu miktardan iş sahibi tarafından ödeme miktarı da düşülerek saptanabilir. O halde, mahkemece keşif yapılması olanaklı ise yerinde keşif yapılarak; keşif ile sonuç elde edilmesi mümkün değil ise, dosya kapsamındaki tüm eksik ve kusurlu işlere dair tutanaklar, dosya ekindeki fotoğraflar ve CD'ler, delil tespiti ve müfettiş raporu, sözleşme ve ekleri, birisi hukukçu, diğer ikisi inşaat mühendisi olan uzman bilirkişi kuruluna incelettirilerek, az yukarıda açıklanan yasal yönteme göre davacının hakettiği ve istenebilir alacağının bulunup bulunmadığı, davacı teminatı da gözetilerek saptanmalıdır. Sonuçta da; mahkemece, kesin hesap çıkarılmalıdır.

Mahkemece, davacının icra takibinde kötüniyetli olduğu kabul edilerek, davalı yararına (101.520,00) TL kötüniyet tazminatına hükmedilmiş olması da doğru değildir. Çünkü, takip alacaklısının kötüniyet tazminatıyla sorumlu tutulabilmesi için İcra ve İflas Yasası'nın 67/II. maddesi gereğince, takibinde haksız olduğunun belirlenmesi ve ayrıca kötüniyetli olduğunun da takip borçlusu davalı tarafından yasal delillerle kanıtlanması zorunludur. Davacının, takibinde kötüniyetli olduğu davalı yanca kanıtlanmamıştır. O halde, davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddi gerekir.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden; davacının varlığını ileri sürdüğü alacağının henüz istenebilir olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde davanın reddine ve davacıdan kötüniyet tazminatı alınarak davalıya verilmesine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına; davacı Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunduğundan 750,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16615, Karar No: 2018/10735, Tarih: 15.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16615 E.  ,  2018/10735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Temyiz incelemesine esas olmak üzere; Sosyal Güvenlik Kurumundan davaya konu kaza sebebi ile davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı, ödemenin niteliği ve ödemenin, zarar sorumlusuna rücu imkanı veren bir ödeme ise, davacıya yapılan ödemenin peşin sermaye değerinin ilgili yerden getirilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1808, Karar No: 2017/5853, Tarih: 13.12.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1808 E.  ,  2017/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

I-TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 19.06.2017 tarih ve 2017/38075 sayılı talep yazısında özetle;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın 24.01.2010 tarihinde işlemiş olduğu 2911 sayılı Kanuna mualefet suçundan dolayı Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılandığı ve 21.05.2013 tarih 2011/37 esas, 2013/686 karar sayılı ilamla 3 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan itirazın Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2013 tarih ve 2013/722 D. İş sayılı kararı ile reddedilerek kesinleştiği, suça sürüklenen çocuk ...'ın 3 yıllık deneme süresi içerisinde 10.12.2014 tarihinde hırsızlık suçunu işlediği ve iki suçtan Doğubeyazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/5 esas - 150 karar sayılı dosyasında yargılanıp 13.02.2015 tarihli hükümle 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/37 esas, 2013/686 karar sayılı ilamıyla verilen hükmün açıklanmasına karar verildiği ve gereği için Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulduğu, Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyayı 2015/567 esasa kaydederek yaptığı yargılama sonunda 03.11.2015 tarihli hükümle sanık hakkındaki 21.05.2013 tarihli hükmün açıklanmasına ve suça sürüklenen çocuk ...'ın 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, deneme süresi içerisinde yeniden kasıtlı suç işlemesi nedeniyle TCK'nın 50 ve 51. maddeleri ile CMK'nın 231/5 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verdiği, bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

Iğdır Cumhuriyet savcısı ...'ın başvurusu üzerine Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12.06.2017 tarihli yazı ile bu kararın kanun yararına bozulmasının istenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına başvurduğu,

Yargıtay Başsavcılığının da 19.06.2017 tarihli yazısı ile suç tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'ın sabıkasız oluşu ve TCK 50/3 maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa verilen hapis cezasının TCK 50/1 maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinin isabetsizliğinden bahisle anılan kararın bozulması için Dairemize başvurmuştur.

II-OLAY:

Safahatı talep kısmında anlatıldığı üzere 2911 sayılı Kanuna muhalefet eden suça sürüklenen çocuk ...'ın 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK 31/3 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasıdır.

III-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Daha önceden hapis cezasına mahkum edilmemiş suça sürüklenen çocuk ...'a verilen 3 ay 10 gün hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olup olmadığı hususudur.

IV-HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

II-OLAY:

Safahatı talep kısmında anlatıldığı üzere 2911 sayılı Kanuna muhalefet eden suça sürüklenen çocuk ...'ın 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK 31/3 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasıdır.

III-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Daha önceden hapis cezasına mahkum edilmemiş suça sürüklenen çocuk ...'a verilen 3 ay 10 gün hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olup olmadığı hususudur.

IV-HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun işleniş tarihi ve türü itibariyle 6352 sayılı Kanunun geçiçi 1. maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığı ve öncelikle bu yasanın uygulanması gerektiği, bu yönde bozma talep edilmediğinden kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda Adalet Bakanlığının ihbarda bulunulmasına teminen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar vermek gerekmiştir.

V-SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda belirtilen nedenlerle suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6352 sayılı Kanunun geçiçi 1. maddesinin uygulanması yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceğinin takdirinden sonra gönderilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25333, Karar No: 2015/3566, Tarih: 25.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25333 E.  ,  2015/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/1894-2013/1531

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı O.. Ç.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Davalılardan H.. Ç.., F.. K.., S.. Ç.., G.. Ö.. ve davacıya yapılan karar tebliğlerinin, dosya arasında mevcut olan tebligat parçalarından, usulüne uygun yapılmadığı anlaşılmakla;davalılara ve davacıya usulüne uygun şekilde karar tebliğleri yapıldıktan ve temyiz süresi de beklenildikten,

Temyiz gönderme formunda temyiz ettiği anlaşılan davalı Ş.. Ç.. vekiline ait varsa; temyiz dilekçesi ve harcı dosya arasına alındıktan yok ise; adı geçen davalı vekiline usulüne uygun tebligat yapılıp temyiz süreside beklendikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4111, Karar No: 2024/4307, Tarih: 25.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4111 E.  ,  2024/4307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1148 E., 2023/1148 K.

KARAR : İstinaf Başvurularının Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yenişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/752 E., 2022/55 K.- Birl. Dava 2021/69 E.

Asıl davada davacı vekili; müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 05.10.2012 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak davalının sözleşmede kararlaştırılan tarihte edimlerini yerin getirmediğini, müvekkilli tarafından sözleşmenin feshinde haklı olunduğunu ileri sürerek, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine, fesih nedeniyle müvekkilinin uğramış olduğu zararların tespiti ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili; müvekkili yüklenicinin sözleşme gereği inşaata ait projelerini yaptırdığını, inşaat ruhsatını alarak inşaata başladığını, inşaatı % 30 seviyesine getirdiğini, davalı arsa sahibi ile müvekkili arasında çıkan sorunlar sebebiyle inşaata devam edilemediğini, imalat bedelinin serbest piyasa rayicine göre hesap edilmesinin gerektiğini ileri sürerek, 152.000,00 Türk Lirası alacağın harcama tarihlerinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, inşaat seviyesinin % 90 oranına ulaşmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile, sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine, 128.244,40 Türk Lirası'nın sözleşmenin fesih tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, birleşen davanın kabulü ile, 188.817,00 Türk Lirasının sözleşmenin fesih tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı taraf vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre asıl davada davacı-birleşen davada davalı arsa sahibi vekilinin tüm, asıl davada davalı-birleşen davada davacı yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.