muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5484, Karar No: 2014/10703, Tarih: 30.09.2014

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri arsa sahibi veya sahipleri ile yüklenici arasında yapılan ve eser sözleşmelerinin bir türü olan sözleşmelerdendir.

Üzerinde bina yapılacak arsanın birden fazla maliki varsa sözleşmeye arsanın tüm maliklerinin katılması gerekli olup aksi halde sözleşmenin ifa kabiliyeti yoktur. (Yargıtay 15. H.D. 18.03.2008 T. 2007/2188 E. 2008/1738 K.)

Diğer taraftan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenici bina yapım işini üstlenmekte, yüklenicinin finansını sağlayarak yapacağı bu binaya karşılık arsa sahibi de ona kararlaştırılan arsa payı mülkiyetini geçirmektedir. Bu niteliği itibariyle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri iki tipli karma bir sözleşmedir. Burada, eser sözleşmesinin konusu olan inşaat yapma edimi ile taşınmaz satım sözleşmesindeki mülkiyet nakli edimi bir araya gelmiştir. Eser sözleşmesi bir şekle bağlı olmasa da arsa sahibi taşınmazdaki bir bölüm mülkiyeti yükleniciye geçirmek zorunda olduğundan sözleşmenin TMK m.706, BK m. 213, Tapu Kanununun 26. ve Noterlik Kanununun 60. maddesi uyarınca Tapu sicil Müdürlüğünde veya noterlerce düzenleme şeklinde yapılması zorunludur. Kanun sözleşmenin geçerliliği (sıhhati) için resmi şekil aradığından, emredici kural gereği, resmi şekle uymadan yapılan sözleşmeler geçersizdir. (İzzet KARATAŞ, Eser (İnşaat Yapım) Sözleşmeleri, Ankara 2009, S.44 v.d.)

Yüklenici konumundaki davalı ile dava konusu taşınmazın paylı maliklerinin tamamı arasında yukarıda açıklandığı şekilde resmi şekilde düzenlenmiş bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi mevcut olmadığı anlaşılmaktadır. Dava konusu 3 parsel sayılı taşınmaz bu şekilde tüm paydaşların katıldığı resmi şekilde düzenlenmiş bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu edilmediğinden ifa kabiliyeti bulunmamaktadır. Dolayısıyla önalıma konu payın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği gerekçesiyle davalıya devredildiği yani gerçek bir satışın söz konusu olmadığından bahsedilemez. Davaya konu olaydaki devir de gerçek bir satış olduğundan davacıya önalım bedelini depo etmesi için süre tanınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 30.09.2014 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Paylı mülkiyet ilişkisinin kurulduğu anda vücud bulan kanuni önalım hakkının kullanılabilmesi için müşterek mülkteki bir payın üçüncü bir şahsa geçerli olan bir satış akti ile satılması gerekir. Payın satılması ile paydaşlardan her birinin kanuni önalım hakkı kullanma yetkisi doğar. Gerçek bir satış aktine istinat etmeyen pay temliklerinde önalım hakkı cereyan etmez.

K A R Ş I O Y

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Paylı mülkiyet ilişkisinin kurulduğu anda vücud bulan kanuni önalım hakkının kullanılabilmesi için müşterek mülkteki bir payın üçüncü bir şahsa geçerli olan bir satış akti ile satılması gerekir. Payın satılması ile paydaşlardan her birinin kanuni önalım hakkı kullanma yetkisi doğar. Gerçek bir satış aktine istinat etmeyen pay temliklerinde önalım hakkı cereyan etmez.

Bir kimse gayrimenkuldeki payını bir şirkete sermeye olarak koyabilir. Bunu önleyen bir kanun hükmü yoktur. Payın şirkete sermaye olarak konulması mülkiyeti tüzel kişi olan şirkete intikal eder ve üçüncü bir şahıs olan şirket müşterek paydaşlar arasında yer alır. Ancak bu pay temliki karşılığı para alınmadığından satım aktinden ve dolayısıyla önalım hakkından sözedilemez.

27.03.1957 gün ve 12/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde hibe, trampa ve sermaye vaazı gibi tasarruflarla önalım hakkının cereyan etmeyeceği vurgulanmıştır. (Müslüm Tunaboylu, Önalım Davaları, 5. Baskı, Sayfa: 144 ve 547)

Somut olaya gelince; davacı M.. Ş.. dışında kalan bir kısım tapu kayıt malikleri ile yüklenici davalı şirket arasında haricen kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmıştır. Dosya da mevcut 25.11.2011 tarih ve 20640 yevmiye numaralı akit tablosu ve dayanak vekaletnamelerin içeriğine göre, tapu kayıt malikleri hisselerinin tamamını değil bir miktar hisseyi uhdelerinde tutarak pay devri yapmışlardır. Örneğin Hakkı Yelli 124/2400 hissesinin 31/1200 hissesi üzerinde kalacak şekilde; 1/2 payına tekabül eden 31/1200 hissesini 5.000 bedelle davalı şirkete devretmiştir. Şatış akit tablosunun dayanağı vekaletnamelerde açıkça mevcut hissenin %50'sine tekabül eden hissenin devri ve ayrıca kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılması için vekalet verildiği de görülmüştür. Nitekim tapu kayıt malikleri tanık olarak dinlenmiş yapılan satış işleminin gerçek bir satış olmadığını kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği pay devrinin yapıldığını beyan etmişlerdir.

Önalım hakkının kullanılabilmesi için öncelikle yapılan satış işleminin gerçek bir satış işlemi olduğunun kanıtlanması gerekir. Mahkeme gerekçesinde de vurgulandığı üzere; davalı şirkete mevcut hisselerinin tamamının değilde bir kısmının devredilmiş olması ve kendilerine verilmesi taahhüt edilen bağımsız bölümlere tekabül edecek hisselerinin uhdelerinde tutulması yapılan pay devrinin para karşığılı değil teslim edilecek bağımsız bölüm karşılığı olduğu dosya içeriği ile sabittir. Ortada gerçek bir satış akti yoktur. Davalı yüklenici şirket sözleşme gereği edimini yerine getiremediğinde devredilen paylar arsa sahiplerince geri alınabilecektir. Nitekim kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı yüklenicinin edimini yerine getirmesi ancak tapu kayıt maliklerinin tamamı ile yapılacak bir sözleşme ile mümkündür. Davacı kat karşılığı inşaat sözleşmesinde taraf olmadığı için fiilen ve hukuken kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği inşaatın yapılması mümkün değildir. Bu nedenle yüklenici şirket tarafından işbu davadan önce ortaklığın giderilmesi davası açılmış olup dava halen derdesttir. Davacı kat karşılığı inşaat sözleşmesine iştirak edip etmemekte özgürdür. Ancak diğer tapu kayıt maliklerinin de tasarruf hakkını kısıtlar ve bertaraf eder şekilde davranmamalıdır.

Tüm dosya kapsamından yapılan satış işleminin gerçek satış olmadığı, kendilerine teslim edilmesi taahhüt edilen bağımsız bölüm karşılığı pay devrinin yapıldığı anlaşılmakla davanın reddine dair verilen yerel mahkeme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan onanmalıdır.

Açıklanan nedenlerle sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/8762, Karar No: 2010/22895, Tarih: 08.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/8762 E.  ,  2010/22895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/150110

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2007

NUMARASI : 2007/155 Karar - 2004/217 Esas

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

12/06/2003 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında sayacın camının kırılıp ahşap çöp ile sayaç dişlisine müdahale edildiğinin ve sayacın sanığın yanında açılarak kendisine gösterildiğinin belirtilmesi ve sanığın savunmasında, tutanak tarihinde Kayseri'de ikamet ettiğini, evin boş olduğunu savunması karşısında tutanak düzenleyici tanıklar N.k.. ve D.u.. bu konuda dinlenip gerektiğinde sanıkla yüzleştirilmesi ve sanığın suç tarihinde fiilen suça konu sayacın bulunduğu evde oturup oturmadığı kolluk aracılığı ile araştırılıp tutanak tarihi ve öncesine ait sanık adına kayıtlı telefon, su, doğalgaz faturaları istenip kesin olarak saptandıktan sonra tutanakla belirlenen kurulu güce göre suç tarihinden önceki ve sonraki bir yıllık dönemleri içeren tüketim miktarları karşılaştırılarak tüketimde kaçak kullanım gösteren belirgin bir düşme olup olmadığı, tüketimin kurulu güce uygunluğu konusunda bilirkişiden ek rapor alınıp tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2929, Karar No: 2012/10010, Tarih: 13.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/2929 E.  ,  2012/10010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı itirazın iptali-menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının fatura borcu ile borç aldığı 30.000 TL'yi ödememesi üzerine alacağın tahsili için başlatılan takibe itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline ve %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; takip konusu faturalar nedeniyle müvekkiline bir satış yapılmadığını, borç olarak verildiği iddia edilen paranın ise şirkete sermaye olarak konulması düşünülen para olduğunu ancak davacının daha sonra fikir değiştirerek bu parayı talep ettiğini bildirerek, davanın reddini istemiş, karşı dava dilekçesinde de; faturaya konu malların gönderilmediğini belirterek, fatura nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine ve %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davalının defter kayıtlarına göre, davacıya 30.000 TL'lik havale ve takip konusu faturalar nedeniyle borçlu olduğunun görüldüğü, davacı şirketin 2007 yılında davalı şirketteki hisselerini üçüncü şahsa devretmiş olması karşısında, davalının 30.000 TL'nin sermaye taahhüdü nedeniyle ödendiği savunmalarının yerinde olmadığı, bu bedelin şirkete borç olarak gönderildiği, takip konusu faturaların davalı defterlerinde kayıtlı olduğu, alacağın likit olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüyle davalının takibe itirazının iptaline, takibin devamına, 22.336 TL. icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, yerinde olmayan karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/63, Karar No: 2017/1346, Tarih: 09.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/63 E.  ,  2017/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 26/11/2006-15/04/2010 tarihleri arasında yurt içi tır şoförü olarak çalıştığını, 13/04/2010 tarihinde ... plakalı çekici ve ... plakalı dorse yüklü konteyner ile yaptığı kazada kusurun müvekkiline ait olduğu iddiası ile davalı işverenin iş akdini 15/04/2010 tarihinde haksız olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 13/04/2010 tarihinde sevk ve idaresindeki çekici ve dorse yüklü konteynır ile aşırı hız nedeni ile direksiyon hâkimiyetini kaybederek kazaya sebebiyet verdiğini, kaza tespit tutanağında davacının viraja yüksek girerek kusurlu olduğunun belirtildiğini, araçtaki maddi hasarın 19.800 TL civarında olduğunu, İK.25/II-ı uyarınca 15.04.2010 tarihinde iş akdinin şirketçe feshedildiğini, davacının iddia ettiği gibi fazla çalışması olmadığını, fazla mesai yaptığında ücret bordroları ile ücretin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26/05/2016 tarih, 2015/2753 Esas, 2016/12551 Karar sayılı ilamı ile özetle, “Kararın gerekçesi Mahkeme tarafından dosyaya özgü biçimde oluşturulmalıdır. Bilirkişi raporuna atıfta bulunularak gerekçe oluşturulamaz. Gerekçesiz karar yazılması, adil yargılanma hakkının ihlalidir.

Sonuç olarak, Mahkemenin gerekçeli kararının T.C. Anayasası’nın 141. maddesinin amacına ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesine uygun olmadığı anlaşıldığından kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır (Yargıtay 9.HD. 281.2010 gün, 2008/14825 E, 2010/1448 K.).

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 26.1.2010 gün, 2009/25906 E, 2010/1326 K). Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içerisinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.11.2008 gün 2007/32361 E, 2008/32028 K.).

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının tam kusuruyla gerçekleşen 13/04/2010 tarihli trafik kazası sonucu kullandığı araçta 19.765,00 TL zarar meydan geldiği, bu zarar miktarının davacı işçinin otuz günlük ücretinin üzerinde olduğu ve buna bağlı olarak işveren tarafından 4857 sayılı Yasa’nın 25/II-ı maddesi uyarınca gerçekleştirilen feshin haklı olduğu anlaşıldığından, şartları bulunmayan kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle taleplerin kabulü hatalıdır.

3-Dosya içeriğine göre davacının sabit ücret + sefer başına prim usulü ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu çalışma sisteminde mesai yaptıkça işçinin ücreti artacağından Dairemizin yerleşik uygulamasına göre fazla mesai ücretinin sadece % 50 zamlı kısmının hesaplanması gerekir. Mahkemece fazla mesai ücretinin % 150 zamlı hesaplanarak hüküm altına alınması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2943, Karar No: 2016/5735, Tarih: 09.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/2943 E.  ,  2016/5735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, miras bırakan ......'ın maliki olduğu 923 ada 3, 26, 946 ada 21, 957 ada 15 ve 82 ada 11 sayılı parseller ile miras bırakan ...'ın maliki olduğu 937 ada 3 ve 4 sayılı parselleri diğer mirasçılar olan davalıların, üzerinde konut bulunan taşınmazların kiralarını almak, çay bahçesi olan taşınmazların ürünlerini toplamak ve bir kısım taşınmazları ise bizzat ticari işletme olarak kullanmak suretiyle tek başlarına gelir elde ettiklerini, adı geçen taşınmazlarda ¼ oranında miras paylarının olduğunu, elde edilen gelirden faydalanamadıklarını ileri sürerek dava tarihinden geriye dönük 5 yıllık dönem için toplam 8.000,00 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemişler, 01/10/2014 havale tarihli dilekçeleri ile ecrimisil miktarını 19.429,16 TL olarak ıslah etmişlerdir.

Davalı ..., çekişmeli taşınmazlarda paydaş olduğunu, kız kardeşi olan .....'ın 07/03/2010 tarihinde ölümü ile davacıların da adı geçen taşınmazlarda paydaş hale geldiklerini, bu nedenle davacıların 07/03/2010 tarihinden öncesi için ecrimisil isteyemeyeceklerini, ayrıca çay bahçesi vasfında olan 923 ada 3, 26, 957 ada 15 ve 946 ada 21 sayılı parselleri kullanmadığını, çayları toplamadığını, yine 82 ada 11 sayılı parseldeki dükkanı da kullanmadığını, diğer paydaşların kullandığını, 937 ada 3 sayılı parseldeki dükkan ile üzerindeki 3. katı kendisinin, 1. katı ise diğer davalının kullandığını, 2. katın ise boş olduğunu, 937 ada 4 sayılı parselden elde edilen kira geliri ile 937 ada 3 sayılı parseldeki binanın zorunlu giderlerinin karşılandığını, ayrıca davacılar murisinin sağlığında intifadan men etmeyerek kullanımına rıza gösterdiği gibi davacıların da intifadan men koşulunu yerine getirmeden dava açtıklarını, diğer davalı ..., yeğenleri olan davacılar ile kardeşi olan muris ......'e sağlığında bir çok kez karşılıksız yardım yaptığını, dava konusu dükkan ve üzerindeki binayı tamir ettirdiğini, çay bahçelerinin gelirinin ise çok az olduğunu bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıların murisi ....'in ölüm tarihi olan 08/03/2010 tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem için toplam 19.429,16 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, davacıların murisi ....'in ölüm tarihi olan 08/03/2010 tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem için toplam 19.429,16 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların murisi olan .....'ın, miras bırakanlar .....'ın çocuğu, davalılar .... ile ....'nın ise kardeşi olduğu, 923 ada 3, 26, 946 ada 21, 957 ada 15 ve 82 ada 11 sayılı parsellerin miras bırakan .... ..... adına, 937 ada 3 ve 4 sayılı parsellerin ise miras bırakan ... ile davalılar adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, muris ....'nin 19/03/1990 tarihinde, muris Havva'nın ise 21/12/1998 tarihinde ölümü üzerine adı geçen taşınmazlarda davalılar ile davacıların murisi ..... ve dava dışı ...'nin paydaş hale geldikleri, muris ......'in 08/03/2010 tarihinde ölümü ile adı geçen taşınmazlarda davacıların ¼ oranında paydaş oldukları, 923 ada 26, 946 ada 21 ve 957 ada 15 sayılı parsellerin çay bahçesi , 82 ada 11 sayılı parselin altında dükkanı olan kargir bina, 937 ada 3 sayılı parselin üzerinde kargir dört katlı ev ve müştemilatı bulunan çay bahçesi, 937 ada 4 sayılı parselin çay bahçesi ve kargir atölye, 923 ada 3 sayılı parselin ise kargir iki katlı ev olarak tapuda kayıtlı olduğu, 12/05/2014 tarihli bilirkişi raporunda tapuda vasıflandırılan niteliği dışında 923 ada 26 sayılı parselin tarla vasfında olduğu tespitine yer verildiği, ayrıca 16/09/2013 tarihinde yapılan keşif sırasında davacılar vekilinin de kabulünde olduğu üzere 937 ada 3 sayılı parseldeki evin 2.katının boş olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.