muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3720, Karar No: 2018/22517, Tarih: 06.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/3720 E.  ,  2018/22517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 26.06.2014 tarihinden itibaren iş aktinin fesih tarihi olan 28.03.2016 tarihine kadar davalı şirket bünyesinde şoför yardımcısı olarak çalıştığını, 22.03.2016 tarihinde işe gittiğinde depo müdürü Kadir Bey'in şifaen kendisine iş akdinin feshedildiğini bildirdiği, akabinde 28.03.2016 tarihinde noter ihtarnamesi ile iş akdinin İş Kanunu’nun 25/II maddesi gereğince feshedildiğini, iş akdinin feshinin haksız ve geçersiz olduğunun tespitine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu 25/ II-(h) (İşçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi) ve (ı) (İşçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi, işyerinin malı olan veya malı olmayıp da eli altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratması) hükümlerine uygun olarak haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin davalı işverene gönderdiği ...Noterliğinin 30 Mart 2016 tarihli ihtarnamesinden davalı işverence 22.03.2016 tarihinde davacıya iş akdinin feshedildiğinin sözlü olarak bildirildiği, davacıya sözlü olarak feshin bildirildiği 22.03.2016 tarihinde 1 aylık süre şartının başladığı, davanın ise 28.04.2016 tarihinde açıldığı, işe iade davası açılabilmesi için gerekli 1 aylık süre koşulunun oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

D) İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi’nce, davacı vekilince gönderilen ... Noterliğinin 30 Mart 2016 tarihli ihtarnamede yazılı fesih bildiriminde bulunulmasının istendiği ve gerek söz konusu ihtarnamede gerekse dava dilekçesinde davacıya 22/03/2016 tarihinde iş akdinin feshedildiğinin şifahi olarak bildirildiğinin belirtildiği, işçinin eylemli veya sözlü fesih bildiriminden sonra, fesih sebebini öğrenmek için işverene başvurması ve işverenin bu defa yazılı bildirimde bulunmasının daha önce yapılan eylemli veya sözlü fesih bildirimini ortadan kaldırmayacağı ve dava açma süresinin başlangıç tarihini değiştirmeyeceği, yasa gereği davacıya sözlü olarak feshin bildirildiği 22.03.2016 tarihinde 1 aylık süre şartının başladığı, davanın ise 28/04/2016 tarihinde açıldığı, işe iade davası açılabilmesi için gerekli 1 aylık süre koşulunun oluşmadığı, yerel mahkemenin davanın reddi yönünde karar ve kanaatinde hata bulunmadığı, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

G) Gerekçe:

Davalı vekili İstanbul 4. Noterliğinden gönderdiği 28.03.2016 tarihli ihtarnamede, davacının 15.02.2016 tarihinde iş aleti olan şarjlı transpaleti yere düşürmek suretiyle hasara sebebiyet verdiği, 26.02.2016 tarihinde ise araca yüklenmesi gereken paleti araca yüklemediği ve işin yavaşlamasına neden olduğu, 22.03.2016 tarihinde ise amirlerine bilgi vermeksizin işe geç geldiği gerekçesiyle iş akdinin 28.03.2016 tarihinde bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini bildirmiştir.

Davacı vekili tarafından ... Noterliğinden gönderilen 30.03.2016 tarihli ihtarnamede, davacının 22.03.2016 tarihinde mesaiye başlayacağı esnada depo müdürü Kadir Bey (soyadı bilinmemekte) tarafından çağrılarak iş akdinin feshedildiğinin şifahi olarak bildirildiği, yazılı tebligatın ise noter kanalı ile gönderileceğinin beyan edilerek işbaşı yaptırılmadığı, evine gönderildiği, ancak yazılı fesih bildiriminin gönderilmediği, davacının hukuki ve yasal haklarının kayba uğramaması açısından 22.03.2016 tarihinde şifahi olarak bildirilen ve yazılı olarak gönderileceği ileri sürülen fesih beyanının taraflarına tebliğ edilmesini, aksi takdirde iş akdinin işverence bildirimsiz olarak feshedildiğinden bahisle ve iş güvencesi yasaları çerçevesinde her türlü hukuki haklarını saklı tuttuklarını belirtmiştir.

Diğer taraftan 22.03.2016 tarihli ve sevkiyat şefi ... tarafından imzalanan ve davalı şirkete hitaben düzenlenen yazıda davacının işe geç gelmesi, şarjlı transpaleti düşürmesi, işi yavaşlatması nedeniyle davacının çıkış işlemlerinin yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Diğer taraftan 22.03.2016 tarihli ve sevkiyat şefi ... tarafından imzalanan ve davalı şirkete hitaben düzenlenen yazıda davacının işe geç gelmesi, şarjlı transpaleti düşürmesi, işi yavaşlatması nedeniyle davacının çıkış işlemlerinin yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Dosyada yer alan işten ayrılış bildirgesi incelendiğinde, davalı tarafından 30.03.2016 tarihinde Kuruma bildirildiği ve davacının ayrıldığı tarihin 28.03.2016 olarak belirtildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında, davacıya 22/03/2016 tarihinde iş akdinin feshedildiğinin şifahi olarak bildirildiği, davanın 1 ay içinde açılmadığı gerekçesine yer verilmiş ise de davacıya şifahi olarak iş akdinin feshedildiğini belirten kişinin (Kadir) kim ve hangi görevde olduğunun açık ve net olarak anlaşılamadığı, sözü edilen kişinin feshe yetkili olmadığının sevkiyat şefi ...’nin 22.03.2016 tarihli davacının işten çıkış işleminin yapılmasına dair yazısı içeriğiyle sabit olduğu fesih işleminin davalı tarafından 28.03.2016 tarihinde yapıldığı, davanın 28.04.2016 tarihinde süresinde açıldığı tespit olunduğundan, kararın bu nedenle bozulmasına, işin esasına dair değerlendirme yapılarak bir karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

H) Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın gereği için İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7599, Karar No: 2010/808, Tarih: 26.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/7599 E.  ,  2010/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

...............

Davacı Kurum, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, Anayasa Mahkemesi iptal kararı çerçevesinde tesis edilen bozma ilamını dikkate alarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı ile davalılardan....... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve ve Tetkik Hâkimi ... düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan ve Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını isteyen ...... Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi hükmü uyarınca, duruşma için gerekli tebligat giderlerini vermediği anlaşıldığından, duruşma isteğinin bu nedenle reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatı ile davalı işveren anonim şirket avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece verilen önceki hüküm, Dairemizin 05.06.2007 gün 2007/8043-9396 sayılı ilamıyla “506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki ‘...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...’ bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, ‘halefiyete’ değil, ‘kanundan doğan basit rücu hakkına’ dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin

.....

sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine” işaret edilerek, ayrıca, 506 sayılı Yasanın 10. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmemesine rağmen bu maddeye yönelik istemin kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilerek bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilamı kapsamında yapılan yargılama süreci sonunda, davalı işverenin %70, davalı ...’in %5, davalı ...’ın %5, sigortalının %20 oranındaki kusuru esas alınıp, davanın yasal dayanağının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olduğuna ve bozma sonrası salt artışa yönelik olarak açılıp bu dava ile birleştirilen rücu davasının reddine dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, Kurumun, %50 oranla sınırlı şekilde ve bu oranın da 1/2’sinden her iki gerçek kişi davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu olmak üzere tüm davalılardan belirtilen oranlarda talepte bulunduğu gözetilerek, taleple bağlılık ilkesi çerçevesinde ilk peşin değerli gelirlerin %50 istem karşılığı 6371,52 TL’nin 1/2’sine karşılık gelen 3185,76 TL’den davalı gerçek kişiler........müştereken ve müteselsilen sorumlu olmak üzere 6371,52 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, ilk peşin değerli gelirlerin %80 kusur karşılığı olan toplam 10195,71 TL’nin tahsiline hükmedilip......se %5 kusur karşılığı 637,23 TL’den ayrı ayrı sorumlu kılınması, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının (1) no’lu bendinin silinerek, yerine, “1-Asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 6371,52 TL’nin onay tarihi olan 11.10.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ve davalı ... ile Mithat 3185,76 TL’den sorumlu olmak üzere tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,” hükmünün yazılmasına, “hükmü temyiz etmeyen davalılar ....... yönünden davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumunun gözetilmesine” hükmünün bu bende eklenmesine, (3-a) bendinde yer alan “550,57” rakamlarının silinerek, yerine, “344,06” rakamlarının yazılmasına, “hükmü temyiz etmeyen davalılar .......yönünden davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumunun gözetilmesine” hükmünün bu bende eklenmesine, (3-c)

.......

bendinde yer alan “1.223,49” rakamlarının silinerek, yerine, “764,58” rakamlarının yazılmasına, “hükmü temyiz etmeyen davalılar ......yönünden davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumunun gözetilmesine” hükmünün bu bende eklenmesine ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcını temyiz eden davalılardan ...... alınmasına, 26.01.2010 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2015/12477, Karar No: 2016/5257, Tarih: 02.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/12477 E.  ,  2016/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 14.08.20012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleştirilen davanın reddine dair verilen 15.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-davalı vekili ve davalı-davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Birleştirilen dava, Türk Medeni Kanunun 723. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalılar-birleştirilen dosya davacılarının murisi Halil Irmak lehine muhdesat şerhi bulunduğu belirtilerek davanın ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar- birleştirilen dosya davalıları ve davalılar-birleştirilen dosya davacıları vekilleri temyiz etmiştir.

22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere, eşya hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde arz malikinden başkasına veya bir paydaşa ait yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK m. 722, 724, 729).

Bir kişi lehine muhdesatın tespitine ve bunun kütüğün beyanlar hanesine yazılmasına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/II. maddesi imkan sağlamaktadır. Anılan hüküm uyarınca "Taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilir."

Bu tür bir hakkın zemin üzerindeki binanın veya ağaçların yok olması gibi bazı nedenlerle ortadan kalkacağı kuşkusuzdur. Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 1012. maddesi hükmü gereğince de kaydın terkini kütükte hak sahibi görünen bütün ilgililerin rızasına bağlı olarak yapılabilir. Türk Medeni Kanununun 1026. maddesi uyarınca terkin işlemi yapacak merci ise ilgili tapu müdürlüğüdür.

Ne var ki, bu tür bir belirtme Türk Medeni Kanununun 684. maddesine sınırlama getirerek muhdesat konusu ile arazinin bütünleşmesine engel olacağından arazi sahibinin mülkiyet hakkını ileri sürerek ve muhdesat bedelini hak sahibine ödemesi suretiyle mahkemeden terkin talebinde bulunması olanaklıdır.

Ne var ki, bu tür bir belirtme Türk Medeni Kanununun 684. maddesine sınırlama getirerek muhdesat konusu ile arazinin bütünleşmesine engel olacağından arazi sahibinin mülkiyet hakkını ileri sürerek ve muhdesat bedelini hak sahibine ödemesi suretiyle mahkemeden terkin talebinde bulunması olanaklıdır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, mahallinde keşif yapılarak bilirkişilere belirtme konusu hakkın dava tarihindeki rayiç bedelini hesaplattırmak, bulunacak bu bedeli davacılar-birleştirilen dosya davalılarına depo ettirmek, bedel depo edildiği takdirde tapu sicilinde davalılar-birleştirilen dosya davacılarının murisi lehine yapılan belirtmeyi terkin ederek davayı bu şekilde kabul etmek, aksi halde davanın reddine karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5364, Karar No: 2017/6598, Tarih: 20.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/5364 E.  ,  2017/6598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, paydaşı oldukları 19 parsel sayılı taşınmazda davalıların hiçbir haklı nedene dayanmadan yapı inşa ederek kullandıklarını ileri sürerek davalıların elatmalarının önlenmesine ve davalılar tarafından inşa edilen yapıların yıkılmasına karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, çekişme konusu taşınmazdaki kullandıkları kısımları davacı ...’den haricen satın aldıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, tecavüzün keşfen sabit olduğu gerekçesiyle davalıların elatmalarının önlenmesine, davacıların bir kısmının muvafakati olmadığı gerekçesiyle yıkım isteklerinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 233.80.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 20.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26027, Karar No: 2015/41302, Tarih: 10.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/26027 E.  ,  2015/41302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/376236

MAHKEMESİ : Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2011

NUMARASI : 2009/215 (E) ve 2011/219 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar A.. D.. ve T.. D.. ile katılan S.. G.. arasında, otomobil alım satımından kaynaklı hukuki ihtilaf bulunduğu, olaydan 5 ay sonra şikayetçi olan katılanın savcılıktaki ve mahkemedeki beyanları arasında çelişkiler bulunduğu, sanık Ali'nin olaydan 1 hafta kadar sonra tanık S.. B.. ile birlikte katılanın evinde bir gece misafir olarak kaldığı şeklindeki savunmasının katılan tarafından da doğrulandığı, kendisini döverek parasını ve aracını aldığını iddia ettiği kişileri evinde misafir etmesinin de hayatın olağan akışına uygun olmadığı, ayrıca olay günü katılanın aracın satışı için noterden vekalet verdiği sanık Ali'yi, olaydan hemen sonra veya ertesi günü azletmesi mümkün iken, 10 gün sonra bu işlemi yaptığının anlaşılması karşısında, aksine delil bulunmayan sanık savunmalarına itibar edilmeyip, katılanın beyanlarına neden üstünlük tanındığı, denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-UYAP sisteminden alınan sanık A.. D..'e ait nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 30.03.2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. D.., T.. D.. ve Ç.. D.. savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14343, Karar No: 2013/18952, Tarih: 11.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14343 E.  ,  2013/18952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : TCK'nun 203/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereği 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi ve 5237 sayılı TCK'nun 58/3. maddesi gereğince hapis cezasının seçilmemesi isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında 20.07.2009 tarihinde tutulan tutanakta; kurum tarafından sökülen sayacın yerine kuruma haber vermeden yeni sayaç takmak suretiyle elektrik kullandığının tespit edilmesi üzerine açılan kamu davasının yargılamasında ilgili kurumdan sanığın ikametinde mühürleme yapılıp yapılmadığı sorularak, yapıldı ise buna ilişkin tutanakların aslı veya onaylı örneklerinin getirtilmesi, gerektiğinde tutanak düzenleyicilerin dinlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/909, Karar No: 2021/2744, Tarih: 24.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/909 E.  ,  2021/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

KARAR

Taraflar arasındaki uyuşmazlık,kadastro çalışmaları esnasında tescil harici bırakılan ancak 3290 sayılı kanunun 10/c maddesi gereği idari yoldan belediye adına tescil edilen taşınmazın bir kısmının uzun yıllar davacı kullanımında olduğundan zilyetliğe dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Davaya bakma görevi 16. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Davacı vekili tarafından da ilgili daireye ilişkin aynı davalıya karşı açılmış benzer davalar olduğu belirtilerek emsal karar sunulmuş olduğu da gözetilerek Yargıtay Başkanlar Kurulunun 10.01.2020 tarihli ve 1 sayılı kararı ile hazırlanan, 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 kararı ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilen, 28.01.2020 tarihli ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girdiğinde, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 24.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.