muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12042, Karar No: 2024/13739, Tarih: 25.12.2024

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 01.11.2023 tarihli ve 2023/10585 Esas, 2023/10584 Karar sayılı kararı ile "Eldeki davanın 28.12.2022 tarihinde açıldığı anlaşılmakla, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında, 11.09.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi ile 5521 sayılı Kanun'un 7. maddesine 3. fıkra olarak eklenen ve giderek 7036 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasındaki düzenleme gereği, dava açılmadan önce Sosyal Güvenlik Kurumuna müracaatın olması ve Kurumca müracaata konu istemin zımnen ya da açıkça reddedilmesi gerektiği dava şartı olarak düzenlenmiş olup davacı tarafından 7036 sayılı Kanun'un 4. maddesine uygun bir şekilde, davaya konu istem hakkında, Sosyal Güvenlik Kurumuna müracaat ve Kurum tarafından bu müracaata konu istemin reddine ilişkin bir işlem veya eylem bulunmadığı görülmekle (En son 08.11.2013 tarihinde başvuru yapılmış ise de belirtilen yasanın yürürlüğü sonrası işbu dava açıldığından yeni bir başvuru gerekmektedir) Mahkemece, davacı tarafa 6100 sayılı HMK.'nın 115/2. maddesi uyarınca,7036 sayılı Kanun'un 4. maddesi doğrultusunda, davaya konu istemi hakkında Sosyal Güvenlik Kurumuna müracaat etmesi ve bu müracaat hakkında anılan yasal düzenleme uyarınca Kurumun ret iradesini gösterir işlem veya eyleminin olduğunun belgelenmesi için kesin süre ihtaratlı önel verilmeli, bu süre içerisinde dava şartı eksikliğinin tamamlanmaması halinde, dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmeli, Kuruma müracaat ve müracaatın reddine dair Kurum işlem veya eylemine ilişkin dava şartının tamamlanması halinde ise davanın esasına girilerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir." hususlarına işaret edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının 23.12.2000 tarihinde vefat eden 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı eşi ... 'ten dolayı ölüm aylığı almaya hak kazandığının tespitine, davacıya vefat eden sigortalı eşinden dolayı 24.08.2007 tarihini takip eden ayın başı olan 01.09.2007 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanmasına ve davacıya hak kazandığı aylıklarının ayrı ayrı her bir aylığa hak kazandığı tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı Kurumdan ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıya ölüm aylığı bağlanıp bağlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

2.İlgili Hukuk

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıya ölüm aylığı bağlanıp bağlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 115. maddesinin 2. fıkrası, 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 7036 sayılı Kanun'un 4. maddesi, 1479 sayılı Kanun'un 21. maddesi.

3.Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7747, Karar No: 2018/12270, Tarih: 17.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7747 E.  ,  2018/12270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen hükmün davalı ... Belediyesi tarafından temyizinden sonra davacının davadan feragat beyanı üzerine Mahkemece 10.04.2018 tarihli ek karar ile feragat sebebi ile davanın reddine karar verilmiştir.

10.04.2018 tarihli davanın feragat sebebi ile reddine ilişkin ek karar taraflarca temyiz edilmediğine göre; somut dosya bakımından Dairemizce yapılacak bir işlem bulunmadığından dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 17.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11769, Karar No: 2017/6851, Tarih: 11.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/11769 E.  ,  2017/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tic. Mah. Sıf. )

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından 256.674,22 TL alacağının ödenmesi için davalı şirkete ihtarname keşide edildiğini,davalı tarafından ihtara verilen cevapta alacaklı olduğunu iddia ettiğini, borcun ödenmemesi üzerine icra takibine geçildiğini, davalı ile aralarında sözleşme bulunmadığını,davalının açılan icra takibine haksız olarak kısmi itirazda bulunduğunu belirterek kısmi itirazının iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taraflar arasında akdedilen sözleşmeler gereği 60.449,36 USD prim alacağının olduğunu, müvekkiline geçmişte yapılan satışlar esnasında hatalı ve eksik ürünler gönderildiğini, bundan dolayı 54.785,00 USD alacaklı olduklarını, davacının edimlerini yerine getirmediğini, belirtilen alacakları mahsup edildikten sonra kalan borçları yönünden takibe haklı olarak kısmi itirazda bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacının alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile %20 icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5846, Karar No: 2009/8883, Tarih: 24.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5846 E.  ,  2009/8883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Erzincan 1.İcra Müdürlüğü’nün 2007/1391 Esas sayılı dosyasında yapılan 07.09.2007 günlü hacze konu menkullerin borçluya ait olduğunu, davacının 2006 yılından beri takip borçlusu adına işletmekte olduğu iş yerini 08.08.2007’de devraldığını,bu yerdeki vergi kaydının 31.08.2007’ye kadar borçlu adına iken bu tarihten sonra üçüncü kişiye geçtiğini, Belediye Başkanlığı tarafından işletme ile ilgili yeni ihale yapılmadığını, sunulan fatura ve belgelerin takibin kesinleşmesinden sonra düzenlendiğini, iş yeri devri ile ilgili İİK’nun 44. madde gereklerinin yerine getirilmediğini, üçüncü kişinin de BK’nun 179. maddesi uyarınca işletmenin borçlarından sorumlu olduğunu belirterek, istihkak iddiasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı (üçüncü kişi) vekili, takip borçlusu tarafından terk edilmesinden sonra mülkiyeti Belediye Başkanlığı’na ait olan tesisin üçüncü kişi tarafından kiralanarak kullanılmaya başlandığını ve içindeki eşyaların da fatura karşılığında bedeli ödenip satın alındığını,borçlunun ticareti terk etmesinden sonra davacının kötü niyetli olarak iş yerini devraldığı iddiasının alacaklı tarafından kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddine ve istihkak iddiasının kabulü ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; “üçüncü kişinin haczin yapıldığı yeri takibin kesinleşmesinden sonra, hacizden önce borçludan devralarak işlettiği, İİK.nun 44. maddesi gereklerinin yerine getirildiğinin iddia ve ispat edilemediği, BK’nun 179. maddesi gereğince işletmenin borçlarından üçüncü kişinin de sorumlu olduğu ”gerekçesi ile davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı (üçüncü kişi) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesi uyarınca açtığı “istihkak iddiasını reddi” davası niteliğindedir.

Somut olayda takip borçlusu, Erzincan Belediye Başkanlığı’na hitaben yazdığı 08.08.2007 tarihli dilekçede, işletmecisi bulunduğu tesisi bütün hak ve sorumlulukları ile üçüncü kişiye devretmek istediğini bildirmiş ve davacı ile Belediye Başkanlığı arasındaki kira sözleşmesi de bundan sonra imzalanmıştır. Öte yandan İİK’nun 8/1. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli haciz tutanağı içeriğine göre davacı, tesisi hacizden 16 ay önce devraldığını kabul etmektedir.Takip borçlusu ile üçüncü kişi arasında iş yeri devrinin takibin kesinleşmesinden sonra yapıldığı, ancak İİK’nun 44. madde gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda BK’nun 179. maddesi uyarınca devralanın da işletmesinin borçlarından sorumlu olduğu açıktır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı (üçüncü kişi) ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.501.26.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı 3.kişi'den alınmasına 24.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7249, Karar No: 2020/5172, Tarih: 09.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7249 E.  ,  2020/5172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın ... ... ilçesinde bulunan ancak bir kısım hukuki ihtilaflar nedeniyle yarım kalan inşaatının bulunduğu, katılanın bir yakını vasıtasıyla tanıdığı sanıkla dostluk kurduğu, sanığın ... barosunda serbest avukatlık yapan ... ile katılanı tanıştırdığı, katılanın yarım kalan inşaat işini ne şekilde çözümleyebileceğini tanık olarak dinlenen Av. ...'a sorduğu, tanığında hukuken ancak teminat karşılığı inşaat üzerindeki tedbirin kalkabileceğini belirttiği, bu doğrultuda katılanın tanığa vekaletname verdiği, tanığın inşaat üzerinde gerekli tespitleri yaptırdığı, teminat tutarı olarak 785.000-TL paraya ihtiyaç duyulduğunun belirtildiği, sanığın katılana teyzesinden miras kaldığını, bu teminatın bir kısmını kendisinin karşılayacağını bir kısmını da katılanın karşılaması halinde inşaata devam edebileceğini belirttiği, bu doğrultuda 250.000 TL paraya ihtiyaç olduğunu, bunu da kendisini tanıdığı ... Vakıfbank Şube Müdürü ...'ın bulunduğu şubeden çekebileceklerini söylediği, katılanın bunun üzerine evini ipotek olarak gösterip sanık ile birlikte tanıklığına başvurulan banka müdürünün bulunduğu şubeye giderek 250.000 TL krediyi çekip sanık ile birlikte banka şubesinden çıkarak katılanın kullandığı araç ile adliyeye kadar geldikleri, katılanın aracın park edilmesi için yer aradığı sırada sanığın katılandaki parayı alarak parayı Av....Bey'e vereceğini, tedbirin de acil olarak kalkması için paranın vezneye yatırılması gerektiğini söyleyip katılandan aldığı parayla araçtan inip adliyeye girdiği, aradan beş dakika geçtikten sonra katılanın yanına geri dönerek parayı ...'a teslim ettiğini, teminatın yatırılacağını, bir hafta içinde inşaatın devam edebileceğini belirttiği, inşaatın devam etmemesi üzerine katılanın paranın sanık tarafından götürülüp verildiği söylenen Av. ...'a sorulduğunda kendisine sanık tarafından böyle bir para verilmediğini öğrendiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Katılan ve tanıkların beyanları, sanığın savunması ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanığın baştan itibaren hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, CGK’nun 23.01.2018 tarih 2015/8-962 Esas, 2018/6 Karar sayılı kararı uyarınca para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi hususu infazda gözetilebilecek bir durum olduğundan tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin atılı suçun sanık tarafından işlenmediğine, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6259, Karar No: 2014/4699, Tarih: 08.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6259 E.  ,  2014/4699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... için beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ... ve... için fuhuş

HÜKÜM :Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15303, Karar No: 2012/1100, Tarih: 31.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/15303 E.  ,  2012/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10.06.2010 gününde verilen dilekçe ile beyanlar hanesindeki muhdesat kaydının terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 2968 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde İbrahim Mestan'a ait iki ev bulunduğuna dair beyanlar sütununda kayıt olduğunu, ancak taşınmaz üzerinde belirtmeye konu evlerin bulunmadığını ileri sürerek terkin talebinde bulunmuştur.

Davalı, yargılamaya katılmamış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dava, tapu kütüğünün beyanlar hanesindeki muhdesat kaydının terkini istemine ilişkindir.

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere, Eşya Hukukunda “muhdesat” kavramından bir arazi üzerindeki arz malikinden başkasına veya bir paydaşa ait yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Muhdesat sahibinin hakkı sadece şahsi bir haktır. Bu hakkın hukuki mahiyeti ve nasıl kullanılacağı ise TMK’nun 722, 724. ve 729. maddelerinde açıklanmıştır.

Bir kişi lehine muhdesatın tespitine ve bunun kütüğün beyanlar hanesine yazılmasına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi olanak sağlamaktadır. Gerçekten, anılan hüküm uyarınca; “Taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilir.”

Bu tür bir hakkın zemin üzerindeki binanın veya ağaçların yok olması gibi bazı nedenlerle ortadan kalkacağı kuşkusuzdur. Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 1012. maddesi hükmü gereğince de, kaydın terkini kütükte hak sahibi görünen bütün ilgililerin rızasına bağlı olarak yapılabilir.

Türk Medeni Kanununun 1026. maddesi uyarınca terkin işlemi yapacak merci ise ilgili tapu sicil müdürlüğüdür. Bunun için tapuya başvurulması, hakkın yok olduğu ve sona erdiği belirtilerek terkin talebinde bulunulması, kadastro müdürlüğü elamanlarının zemine giderek hakkın sona erip ermediğini saptaması, bundan sonra da değişiklik beyannamesi düzenlenerek tapuya gönderilmesi gerekir. Terkin işleminden sonra adresi kayıtlarda belirli ise muhdesat sahibine Türk Medeni Kanununun 1019. maddesi gereğince duyuruda bulunulur. Ancak bu tebliğden itibaren 30 gün içinde hak sahibi tarafından terkin işleminin iptali istemiyle dava açılabilir. Değinilen bütün bu işlemlerin yapılacağı yer tapu sicil müdürlüğü olduğundan, doğrudan mahkemeden terkin istemiyle dava açılamaz.

Somut olayda; davacı muhdesat olarak gösterilen iki evin zeminde mevcut olmadığını ileri sürerek terkin talebinde bulunmuştur. Bu durumda mahkemece, idari makamın görevine giren bir iş kendisine arz olunduğundan davanın yargı yeri nedeniyle reddi yerine istem hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 31.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9443, Karar No: 2015/22467, Tarih: 12.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9443 E.  ,  2015/22467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılana ait iş yerinde gümrükleme uzmanı olarak çalışan sanığın, katılanın sahibi olduğu araçların vizelerine yaptırmak için kendine verilen 7.938,00 TL parayı şirket işlerinde kullanmadığı gibi iade de etmeyerek uhdesinde tuttuğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunmasında şirketten aldığı paraları araç muayene işlemleri ve yurt dışına çıkacak tırların trafiğe uygunluk belgesi alınmasına harcadığını belirttiği, buna dair belgeler ibraz ettiği, yapılan bilirkişi incelemesine göre de şirket kayıtlarında sanığın çektiği para miktarıyla ibraz ettiği harcama belgelerinin tutarlı olduğu, sanığın şirket parasını kendine mal ettiğine dair bir tespit bulunmadığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11827, Karar No: 2007/12186, Tarih: 20.09.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/11827 E.  ,  2007/12186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.7.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tanık beyanında geçen olaylardan sonra evlilik birliği devam etmiştir. Toplanan delilerden boşanmaya neden olan olaylarda eşine döven onu aşağılayan davacı koca tam kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.09.2007 (Prş.)