muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/193, Karar No: 2015/12037, Tarih: 24.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/193 E.  ,  2015/12037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2125, Karar No: 2023/5866, Tarih: 03.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2125 E.  ,  2023/5866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/218 E., 2022/329 K.

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılanın yokluğunda verilip 27.10.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı on beş günlük kanunî süre geçtikten sonra 16.11.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2017 tarihli ve 2015/218 Esas, 2017/136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.09.2017 tarihli ve 2017/1274 Esas, 2017/1425 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.03.2022 tarihli ve 2021/11825 Esas, 2022/2256 Karar sayılı kararı ile;

"..a) Sanığın eylemi kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturmakta ise de, sanığın, olaydan hemen sonra 156 ihbar hattını arayarak jandarmaya haber verip katılanın hastaneye sevki için ambulans çağrılmasını sağladığı anlaşılmakla, sanığın, suçun icra hareketlerinden gönüllü olarak vazgeçmesi, kendi çabalarıyla suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini önlemesi sebebiyle, 5237 sayılı Kanun'un 36 ıncı maddesi delaletiyle nitelikli kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Katılandan kaynaklanıp sanık ve ailesine yönelen haksız fiillerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca makul oranda indirim uygulanması gerekirken, asgari (1/4) oranda indirim yapılarak fazla ceza tayini.."

Nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/218 Esas, 2022/329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kastının yaralama değil korkutma olduğuna, suç vasfının hatalı belirlendiğine, suçun taksirle işlendiğine, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanığın ablasıyla resmi nikah olmaksızın birlikte yaşayan katılan ile sanık arasında ailevi sebeplerden dolayı husumet bulunduğu, olay günü bu sebeple çıkan tartışma üzerine gerçekleşen tehdit ve darp olaylarının bitiminden yaklaşık yarım saat kadar sonra katılanın, sanığın bulunduğu ikamete elinde balta olduğu halde gelerek "sizi öldüreceğim, çıkın lan dışarıya" şeklindeki sözlerle bağırması üzerine, sanığın pencereden tüfeği doğrultarak katılanı gitmesi için uyardığı, katılanın elindeki baltayı pencereye doğru fırlattıktan sonra sırtını döndüğü esnada sanığın yaklaşık 10 metre kadar uzaklıktan tüfekle bir el ateş ederek katılanı, hayati tehlikeye neden olacak, hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4.) derecede kemik kırığı ile birlikte sol böbreğin çıkartılması nedeniyle organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı, ardından 156 Jandarma ihbar hattını arayarak jandarmaya haber verip teslim olduğu anlaşılmıştır.

2. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı ikrar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 30.07.2015 tarihli raporu dava dosyasına eklenmiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın Temyiz İstemi Yönünden

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın Temyiz İstemi Yönünden

Katılanın yokluğunda verilip 27.10.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 ... maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 16.11.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımının doğru bir biçimde belirlendiği, Olay ve Olgular başlığının (1) numaralı paragrafı, 23.03.2022 tarihli bozma ilamının içeriği, Mahalli Mahkemenin kabulüne göre, sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 36 ıncı maddesi delaletiyle nitelikli kasten yaralama suçundan cezalandırılması ve yine katılandan kaynaklanıp sanık ve ailesine yönelen haksız fiillerin ulaştığı boyut dikkate alındığında makul oranda (1/2) haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, anılan temyiz sebeplerinin incelemesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Katılanın Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle, katılanın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe kısmında açıklanan nedenlerle Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/218 Esas, 2022/329 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14514, Karar No: 2013/17517, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14514 E.  ,  2013/17517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil, hafta tatili, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yol, yemek, yakacak ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Temay Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı Temay Temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan Temay temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece, fazla çalışma konusunda sadece bu tanıkların anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa çalışmanın geçtiği yer resmi kuruma ait olup alt işverene verilen temizlik işini alan firmalardaki tüm çalışma süresine ait bordrolar ve eğer banka hesabına ücret ödemesi yapılıyorsa bunlara ilişkin ekstreler getirtilmelidir. Ayrıca işyerinde yapılan çalışmalara ilişkin görev tanımları, işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınmalı, işyerinde kaç personel çalıştığı, bunların sözü edilen işyerinde haftada kaç gün, kaç saat çalıştıkları, işçilerin tümü için aynı saatlerde mi yoksa nöbet usulüne göre mi çalışmalar yapıldığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, fazla çalışma alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece, olabildiğince yazılı delillere ulaşılarak tanık beyanlarının denetlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilebilir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da göz önünde bulundurulur.

Davacı işçi fazla mesai alacağını kanıtlamak bakımından tanık anlatımlarına dayanmış olup, dinlenen tanık anlatımlarına göre fazla mesai alacağı ortaya çıkmıştır. Tanıkların davacı gibi işten çıkarılan işçilerden olması gerçeği söylemedikleri şeklinde değerlendirilemez. Kaldı ki, davalı tanıkları dahi haftanın 6 günü günde 8 saat çalıştıklarını belirtmişlerdir ki, buna göre de davanın fazla mesai alacağı ortaya çıkmaktadır. Yargılama sırasında davalı taraf, tanık anlatımlarının aksini gösteren herhangi bir kayıt ve belge dosyaya sunmamıştır.

Davalı tarafın elindeki belgelerin mahkemece re'sen istenmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesinde öngörülen “taraflarca getirilme ilkesi”ne aykırı düşer. Anılan hükme göre kanunla belirtilen durumlar dışında hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz. Maddede dava malzemesinin ve delillerin gösterilmesi konusunda tarafların mutlak yetkisi vurgulanmıştır. Somut olayda fazla mesai alacağı tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konudur. Bu nedenle hâkimin re’sen delil toplama yetkisinden söz edilemez. Davalı kamu kurumu temsilcisinin veya vekillerinin kurum kayıtlarını ibraz etmemeleri müvekkil ile vekil arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirmektedir.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun’un 31. maddesinde düzenlenen “hâkimin davayı aydınlatma ödevi” hâkimin maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlarla ilgilidir. Somut olayda belirsiz veya çelişkili bir husus bulunmamaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağına ilişkin verilen kararın onanması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum. 12.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2018/42, Karar No: 2019/12174, Tarih: 18.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/42 E.  ,  2019/12174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, borçlu ... Tarım Ür. Amb. Malz. Gıda İnş. Taah. İnş. Malz. Hır. Tur. Nakl. Oto Malz. Petrol İth. İhr. Tic. Ltd. Şti.'nin ... plakalı araçla ilgili davalı ...'na 24.12.2014 tarihinde, ... plaka sayılı araçla ilgili de davalı ...'ya yapmış olduğu devir işlemlerinin, tasarrufun iptali ile ... ile ... plaka sayılı araçlar üzerinde cebri icra yapabilme yetkisinin tanınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Tarım Ür. Amb. Malz. Gıda İnş. Taah. İnş. Malz. Hır. Tur. Nakl .Oto Malz. Petrol İth.İhr.Tic.Ltd.Şti. vekili, müvekkili şirketin Ticaret Sicil Müdürlüğündeki kayıtlarından da görüleceği üzere yerleşim yerinin Adana ili olduğunu, davada Adana Mahkemelerinin yetkili olduğunu, bu nedenle yetkisizlik kararı verilerek görevli ve yetkili Adana Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesini, İİK. Md.277 vd. hükümleri ile düzenlenen iptale tabi tasarruflara ilişkin koşulların oluşmamış olması nedeniyle müvekkili şirket aleyhine açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., ikametgah adresinin Adana İli olduğunu, davada Adana mahkemelerinin yetkili olduğunu, bu nedenle dosyanın yetkisizlik kararı verilerek görevli ve yetkili Adana Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmesini, dava konusu ... plaka sayılı aracın davacının gerçeğe aykırı beyanlarının aksine hiçbir zaman davalı ... Tarım adına tescil edilmediğini, dava konusu iş bu aracın ... Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından 09.05.2013 tarihli fatura ile tarafına satıldığını ve adına tescilinin yapıldığını, İİK.m. 277 vd. hükümleri ile düzenlenen iptale tabi tasarruflara ilişkin koşulların oluşmamış olması nedeniyle, aleyhine açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Adana Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın yetkisizlik nedeniyle usulden reddine dair verilen karar, davalılar ... ve ... Tarım Ür. Amb. Malz. Gıda İnş. Taah. İnş. Malz. Hır. Tur. Nakl .Oto Malz. Petrol İth.İhr.Tic.Ltd.Şti.’nin temyizi üzerine Dairenin 04/10/2016 gün ve 2016/9342-8541 sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yargılama giderleri, harç ve vekalet ücretinin yetkili ve görevli mahkemece yapılacak yargılama sonunda hüküm altına alınmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 13,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 18/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/941, Karar No: 2006/6484, Tarih: 01.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/941 E.  ,  2006/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanmaya neden olan olaylarda evini terk eden ve birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı koca tamamen kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2006/941-6484 -2-

2-Temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.05.2006 (Pzt.)