muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7056, Karar No: 2010/15629, Tarih: 13.12.2010

.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez ... Mahallesine ait 309 ada 51, 85, 308 ada 3, 4, 5, 6, 73, 76, 79, 80, 94, 95, 102, 119, 123, 124 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları incelendiğinde bu taşınmazların bulunduğu arazinin de 1970’li yıllarda yapılan kadastro çalışmalarında kadastrosunun yapılmadığı, 1990 yılında yapılıp 25/4/1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmasından sonra, 1996 yılında çekişmeli taşınmazlara komşu bu alanda ek kadastro yapıldığı ve komşu parsellerin kısmen zilyetlik nedeniyle kişiler adına, kısmen de Hazine adına olmak üzere tespit edilip 03/02/1997-05/03/1997 tarihleri arasında ilan edilerek tespitlerinin kesinleştiği anlaşılmıştır

... Köyünde ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarındaki:

a) Bir kısım parseller yönünden, mahkemece; zilyetlikle kazanmaya elverişli taşınmazlardan olduğu ve bu taşınmazlar yönünden (dava edilen parselin bir kısmı veya parselin tümü hakkında) adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek kişiler adına tesciline karar verilmesinde,

-4-

2010/7056-15629

b) Bir kısım parseller yönünden ise, mahkemece; ... Köyündeki ek kadastrodaki 101 adada yer alan parsellerin kuzey yönünde yer alan ve ... Köyünde yapılan kadastro sırasında tespit edilen 4511, 1764, 1763, 1810, 1811, 1812, 1102, 1783, 1784 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları ile tapu kayıtları incelediğinde, ek kadastro ile tespit edilen parsellerin tespit maliklerinin isimlerini okumadığı,yine, ... Köyündeki 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin doğu yönünde yer alan ve ... Köyünde1972-1973 yıllarında yapılan kadastro sırasında tespit edilen 627, 622, 623, 621, 624, 625, 626, 600, 599, 598, 597, 592, 596, 780, 593, 594, 595, 557, 558, 559, 551, 552, 553, 550 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları incelendiğinde ise, bu parsellerin tespit dayanağı belgelerin bir kısmının çekişmeli parsellerin bulunduğu yönü zilyetlikle kazanılamayacak mera okuduğu ,bir kısmının da ... okuduğunun gözlendiği, eğimi %12 den yüksek olan ...-çalılıkların zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığı, bir kısım parsellerin, üzerinde, ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığı,imar ve ihyası tamamlanan taşınmazlar için ise tespit tarihi itibarıyla 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı,yine taşınmaz üzerinde bina inşa edilmesinin tek başına imar ve ihya için yeterli olmayacağı,bu hali ile 3402 Sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17. maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının kişiler yararına oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20438, Karar No: 2014/27348, Tarih: 17.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20438 E.  ,  2014/27348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/262-2014/222

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, icra kefili olan N.. A.. icra mahkemesine başvurarak, asıl borçlu olan oğlunun hapisten kurtulacağı vaadiyle kendisine icra kefaleti, icra emri tebligatı, emekli maaşının haczedilmesine ilişkin muvafakat yazısı ve icra emrine itiraz hakkından feragat ettiği hususunda belgeler imzalatıldığını ileri sürerek tüm bu işlemlerin iptali ile emekli maaşına konulan haczin kaldırılmasını ve yapılan kesintilerin iadesini talep etmiş, mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 583. maddesinin birinci fıkrasında; "Kefalet sözleşmesi, yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azami miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz. Kefilin, sorumlu olduğu azami miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısı ile belirtmesi şarttır" hükmüne yer verilmiştir.

İİK.’nun 38. maddesi gereğince icra dairesindeki kefaletler ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabi olup; icra kefaletinin geçersizliği nedeniyle iptali istemi yargılamayı gerektirdiğinden, genel mahkemede ileri sürülebilecek bir husus olup, şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurularak iptali talep edilemez. Ancak, İİK.'nun 38. maddesi uyarınca ilam hükmünde olan icra kefalet işleminin, ilamlı icra takibine konu edilebilmesi, bir diğer ifade ile icra kefiline icra emri tebliğ edilebilmesi için icra kefaletinin yasada öngörülen şekil şartlarına uygun olarak yapılmış olması gerekir.

Bu durumda, şikayetçi, icra kefilliğinin iptali isteminde bulunmuş ise de; bu hususun incelenmesinin genel mahkemede yargılamayı gerektirdiği ve dar yetkili icra mahkemesinde dinlenemeyeceği açık olmakla birlikte, somut olayda 17.12.2012 tarihli icra kefalet tutanağında; kefalet tarihinin kefilin kendi el yazısı ile yazılmadığı görülmekte olup; bu haliyle, kefalet tutanağının, kefaletin şeklini düzenleyen Türk Borçlar Kanunu'nun 583. maddesinde belirtilen şartlarda düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece, icra emrinin iptaline ve icra emrinin iptaliyle şikayetçi hakkındaki takip kesinleşmemiş olacağından emekli maaşına konulan haczin de kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, mahkemece, icra emrinin iptaline ve icra emrinin iptaliyle şikayetçi hakkındaki takip kesinleşmemiş olacağından emekli maaşına konulan haczin de kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5514, Karar No: 2010/3031, Tarih: 18.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5514 E.  ,  2010/3031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı+- vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalıdan 1 adet pres makinesi satın aldığını satın alınan bu ürünün gizli ayıplı olması nedeniyle meydana gelen iş kazası sonucu bir işçinin yaralandığını ve dava dışı bu kişi tarafından ... İş Mahkemesinde müvekkili aleyhinde tazminat davası açıldığını ve müvekkilinin tazminat ödemek zorunda kaldığını kazanın gerçek sebebinin davalı tarafından imal edilip satılan iş makinesi olduğu için bu davayı açma zarureti doğduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 20.000 TL’nin avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının belirttiği iş kazasının müvekkilinin imal ettiği iş makinesinden değil kullanım hatasından kaynaklandığını, ayrıca davanın zamanaşımına uğradığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının iş makinesini 05.10.2003 tarihinde satın aldığı, iş kazasının ise 02.09.2004 tarihinde meydana geldiği, ayıbın kaza tarihinde ortaya çıktığının veya İş Mahkemesinde görülen davada alınan 06.10.2004 tarihli bilirkişi raporu ile öğrenildiğinin kabulü halinde dahi satıcıya ihbarın TTK.nun 25 ve BK.nun 198.maddesinde öngörülen ayıp ihbar sürelerinin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8876, Karar No: 2013/12412, Tarih: 13.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8876 E.  ,  2013/12412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.02.2013 tarih ve 2012/112-2013/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ticari ünvanı ile markasının ayırt edici unsurunu oluşturan "... " ibaresiyle iltibaş oluşturan davalı adına tescilli ... nolu markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... Mahkemesi'nin yetkili olduğunu, davacı markasının tanınmış olmadığını,... ve ... ibarelerinin cins bildirici olduğunu, markalar arasında iltibas yol açacak benzerlik olmadığını, markaların farklı olduğunu, ilgili alan kullanıcısına göre karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, davalının müvekkiline karşı açmış olduğu daha önceki davalarda alınan raporların lehlerine olduğunu savunarak, yetki itirazının kabulü ve dosyanın yetkili ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, markanın hükümzülüğü davasında yetkili mahkemenin hükümsüzlüğü istenilen markanın sahibinin ikametgahı mahkemesi olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin yetki itirazının kabulü ile kararın kesinleşmesine mütakip talep halinde dosyanın yetkili ... Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12852, Karar No: 2013/6243, Tarih: 15.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/12852 E.  ,  2013/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasanın 276 maddesi ile değişik 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nun 62, 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince 6.000 TL A.P.C.

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 16.11.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ÇY
Yargıtay — Esas No: 2019/14636, Karar No: 2020/735, Tarih: 14.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/14636 E.  ,  2020/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanığa son sözü sorulmadan yargılamaya son verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 216/3. maddesine muhalefet edilmesi,

2)Mağdur ... hakkında...Devlet Hastahanesi beyin cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 03.10.2011 tarihli adli raporda; “commosio cerebri tanısı konulduğu, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile iyileşebileceği, ancak sağ çenesinin alt kenarında yaklaşık 3 cm lik kesi izi olduğu ve sabit iz kalacağının” belirtildiği, raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığının anlaşılması karşısında, mağdurun geçici ve kesin raporları ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evraklarla birlikte yeniden en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, suç tarihinde yüzünde yaralanması olup olmadığı, varsa bu yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporunun alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre,

3)Sanığın kasten yaralama eylemini kardeşine karşı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan kürekle gerçekleştirdiği olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline (TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddeleri) neden olan sanık hakkında TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca temel cezaya hükmedilirken TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Sanığın TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca verilen temel cezasının TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılan paragrafında, TCK’nin 86/3-a maddesinin de uygulama maddesi olarak gösterilmemesi,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 14.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8568, Karar No: 2015/935, Tarih: 18.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8568 E.  ,  2015/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av..... ile davalı .... ... ve vekili Av. .... gelmiş, diğer davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalılardan arsa sahibi ... ... ile yüklenici .... arasında 05.04.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşme çerçevesinde davalı yüklenici adına isabet edecek dairelerden B Blok 1 numaralı bağımsız bölümü satın aldığını, tüm bedelini ödediğini, inşaatın belirli bir seviyeye gelmesine rağmen tapu devrinin yapılmadığını ileri sürerek, anılan bağımsız bölüm tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile tapu iptali ve tescil olmaması halinde daire bedeli olan 60.000,00 TL'nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan arsa sahibi vekili, davanın reddini istemiş, yüklenici davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalılar arasındaki sözleşmenin feshine karar verildiği, bu nedenle arsa sahibinin sorumluluğundan bahsedilemeyeceği ve yapılan ödeme nedeniyle davalılardan yüklenicinin sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle, tapu iptali ve tesciline ilişkin istemin reddine, tazminata ilişkin davanın davalı arsa sahibi bakımından reddine, yüklenici bakımından ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıdan fazla alınan peşin harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... ...'e verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12120, Karar No: 2012/782, Tarih: 26.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/12120 E.  ,  2012/782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi-alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 26.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3502, Karar No: 2007/3815, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3502 E.  ,  2007/3815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Davacı kadastro yoluyla hükmen davalılar adına mirasta iştirak hükümleri gözetilmek suretiyle tescil edilen taşınmazın, 1962 yılında o zamanki 1/3 paydaşı olan ... oğlu ... ile diğer 1/3 paydaşı ... oğlu ...'ten bedeli ödenmek suretiyle davacının babası ... ile amcaları ... ve ...'in satın ve teslim aldıklarını ve böylece ..., ... ve ... tarafından birlikte kullanıla gelen taşınmazdaki bu kişilerden de 1991 yılında kendisinin satın ve teslim aldığını bildirerek davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile taşınmazın tamamının adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

İddianın ortaya konuluş biçimine göre davada zilyedlik hükümlerine dayanıldığı anlaşılmaktadır. Kadastro Mahkemesinin davaya konu taşınmazın tesciline yönelik hükümde (... Kadastro Mahkemesi 1993/1034 Esas, 1996/44 Karar sayılı) 31. sahifede 111 ada 5 parsel numaralı taşınmazın eldeki davanın davalıları adına "zilyedlik ve kazandırıcı zamanaşımına istinaden ve senetsizden geldiği de vurgulanmak suretiyle tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davada zilyetlik hükümlerine dayanıldığından hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenle dosyanın sözü edilen Daire Başkanlığına gönderilmesine, 09.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14499, Karar No: 2010/2068, Tarih: 18.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/14499 E.  ,  2010/2068 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı ...... Başkanlığı vekili, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesi hükmü gereğince davalıdan rücuan tazminini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddi yönünde karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (dış tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas - 2006/106 Karar numaralı kararı ile 26’ncı maddedeki “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” ibarelerinin Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiştir. Anayasa’nın 153’üncü maddesine göre, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararlarının, Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmesi ve giderek elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması; iptal kararının Resmi Gazetede yayımlandığı 21.03.2007 gününden sonra Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 76’ncı maddesi uyarınca yürürlükteki kanunları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve Yargıtay’ın yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkilerinin bulunmadığının kabulünün doğal bulunması; 26’ncı maddedeki anılan ibarelerinin iptali ile Kurumun rücu hakkının, kanundan doğan, kendine özgü, sigortalı veya hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna karşılık gelen tutarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gereklidir.

Bu bağlamda hemen belirtmek gerekir ki; 506 sayılı Kanun uyarınca açılan rücuan tazminat davalarına ilişkin olarak süregelen uygulamada olduğu gibi, maddi zarar (dış tavan) hesabı yapılması gerekmediği gibi; tazmin sorumlusunun sigortalıya veya hak sahiplerine yapmış olduğu her türlü ödemenin Kurumun rücu alacağından düşülmesine imkan bulunmadığı da göz önünde tutulmalıdır. Zira, bu tür rücu davaları Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından önce halefiyet esasına göre açılmakta iken, iptal

......