muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8082, Karar No: 2025/4806, Tarih: 17.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/8082 E.  ,  2025/4806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/894 E., 2024/1628 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2024 Tarihli ve 2023/317 Esas, 2024/81 Karar Sayılı Kararı ile

1. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

3. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.10.2024 Tarihli ve 2024/894 Esas, 2024/1628 Karar Sayılı Kararı ile Sanıklar Hakkında,

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a-b-i maddelerinin uygulanması gerektiğinden bahisle suç vasfına, cezalarının yetersiz tayin edildiğine, sanıklar ... ve ...'ın katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübuta erdiğine,

2. Sanıklar müdafilerinin temyiz istemi özetle, haksız tahrik, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik araştırmaya,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a-b-i maddelerinin uygulanması gerektiğinden bahisle suç vasfına, cezalarının yetersiz tayin edildiğine, sanıklar ... ve ...'ın katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübuta erdiğine,

2. Sanıklar müdafilerinin temyiz istemi özetle, haksız tahrik, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik araştırmaya,

3. Sanık ... müdafinin temyiz istemi özetle, haksız tahrik, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, usule, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, kasten öldürme eyleminin sanıklar ..., ... ve ... tarafından, kasten öldürmeye teşebbüs eyleminin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin ve bir suçu işleyememekten duyulan infial ile öldürme suçlarının yasal koşullarının bulunmadığından suçların vasıflandırılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, maktul ve katılandan kaynaklanan sanıklara yönelik haksız hareket veya söz bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar ... ve ...'nın üzerine atılı katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.10.2024 tarihli ve 2024/894 Esas, 2024/1628 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elbistan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2935, Karar No: 2018/5627, Tarih: 04.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2935 E.  ,  2018/5627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili ve annesi ...'ın davalı kooperatifin üyesi olduğunu, davalı kooperatif genel kurulunun 10. gündem maddesinde üyelerin m² başına 170,00 TL ek ödeme yapmalarına karar verildiği, bu karara göre müvekkil ve annesi için toplam borcunun 24.650,00 TL olduğunu, müvekkilinin bu borcu ödediğini, genel kurul kararının mahkemece yok hükmünde olduğu tespit edilerek iptal edildiğini, müvekkilinin borçlu olmadığının tespit edilerek yapılan ödemelerin geri ödenmesi ve 20.000,00 TL bedelli 30.08.2014 vadeli senedin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili genel kurul iptaline dair mahkeme kararının kesinleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; davalı kooperatif tarafından 29.03.2014 tarihli genel kurulun 17. gündem maddesiyle 29.06.2013 tarihli genel kurulda belirlenen ve iptal edilen m² başına 170,00 TL aidat alınmasına ilişkin yeniden karar verildiği, ayrıca 05.07.2014 tarihinde genel kurul yapılmak kaydıyla m² başına 100,00 TL' ye karar verildiği, genel kurulların iptalin edildiğine ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, davacının söz konusu genel kurullarda karar altına alınan ödeme miktarlarına göre davacı adına 31.080,00 TL, annesi ... adına 22.570,00 TL borç taahhuk ettiği ve davacı tarafça yapılan toplam 24.650,00 TL ödemenin 14.280,00 TL' sinin kendi adına 10.370,00 TL' sinin annesi ... adına ödendiği, dava tarihi itibariyle davacının davalı kooperatiften alacağının olmadığı, bu nedenle subüt bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6522, Karar No: 2018/17647, Tarih: 05.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6522 E.  ,  2018/17647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinde bulunan o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının sanık lehine ve yalnızca mala zarar verme suçuna yönelik olduğu, sanık hakkında hükmolunan hırsızlık ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçları bakımından temyiz bulunmadığı anlaşılmakla;

Sanığın alkollü vaziyette iken çaldığı araçla, sokakta bulunan 45 SA 2387 ve 45 ST 569 plakalı araçlara çarparak zarar vermesinden ibaret eylemi hakkında; sanığın kastının bulunmadığı anlaşılmakla hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12077, Karar No: 2017/13035, Tarih: 12.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/12077 E.  ,  2017/13035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davalı aleyhine işçilik alacaklarının tahsili talebi ile dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Ülkemizde T.C. Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen;

“ MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

Davacının çalıştığı davalı ya ait işyeri 667 Sayılı KHK. nin 2. maddesi uyarınca kapatılmasına karar verilen kurumlara ilişkin listede yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından dava hakkında 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harçlarının ilgililere iadesine, 12.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12257, Karar No: 2019/5382, Tarih: 02.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/12257 E.  ,  2019/5382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından dosya içeriğine göre, atılı suç gece vakti işlendiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,

Ancak,

1-Konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından dosya içeriğine göre, atılı suç gece vakti işlendiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenlemenin, "...belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma..."yı öngördüğü, yasada geçen "etkinlik" kavramının ise, "...insanın, çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem-çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi” ifade ettiği, bu fıkraya göre belirli yerler ve etkinlikler; suça sürüklenen çocuğun suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da suça sürüklenen çocuğun yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir. Bu bağlamda suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, suça sürüklenen çocuğun yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, suça sürüklenen çocuğun sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken, kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği ve suça sürüklenen çocukların PVSK'nın 12/2. maddesine göre girmesi zaten yasak olan internet kafelere giremeyeceği gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesine göre bir başka tedbire ya da TCK'nın 50/1. maddesinde belirtilen diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 50/1-d maddesi uyarınca “ 6 ay 20 gün süreyle internet kafelere gitmekten yasaklanması” seçenek yaptırımına çevrilmesi,

3-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesine göre cezai sorumluluğu bulunmayan çocuklar bakımından çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanacağının belirtilmiş olması, somut olayda suça sürüklenen çocuğun cezai sorumluluğunun bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanunun 5/1-a maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 02/04/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9393, Karar No: 2016/9304, Tarih: 07.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/9393 E.  ,  2016/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dini inanç ve duyguların istismarı suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-a, 43/1, 52/2-4 ve 53/1-2-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dini inanç ve duguların istismarı suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, 2011 yılı Ocak ayı ile Mayıs ayı arasında ... civarında yeşil pardesülü, sakallı bir kişi ile karşılaştığı, bu kişinin kendisine bir küçük Kur'an vererek "Senin çocuğun olmuyor. Eşin rahatsızlanacak ve bir iş beklentin var." şeklinde sözler söylemesi üzerine sonucun doğruluğu düşüncesi ile ona inandığı ve kendisinden dünyalık adı altında para talep etmesi üzerine önce 20 TL verdiği, bu şahsın 20 TL ile yetinmemesi üzerine cüzdanında bulunan 440 TL'yi de verdiği, şahsın bu şekilde yanından ayrılıp gittiği, katılanın 2012 yılında bu defa ... camiinde namaz çıkışında sanık ile karşılaştığı, sanığın katılana ihtiyaç sahibi olduğunu, ev kirasını ödemeyemediğini, çocuklarının aç olduğunu beyan ederek yardım talep ettiği, katılanın 5 TL vermeyi düşünürken sanığın ısrarla arkasına takılıp katılanın peşinden gitmeye başladığı, katılanın bunun üzerine 50 TL verdiği; ancak sanığın peşini bırakmadığı ve katılana "ben O'yum" deyince katılanın 2011 yılında karşılaştığı şahıs olduğunu düşündüğü, sanığın katılana ortasında Arapça harfler yazan yüzüğünü gösterdiği ve okuyup üflemeye başladığı, katılanın da cebinde kalan 2.000 TL'yi de sanığa verdiği, sonrasında birlikte taksiye binip katılanın evine gittikleri, katılanın evde bulunan bir adet çeyrek altını da sanığa verdiği, sanığın, katılanın telefon numarasını alarak evden ayrıldığı, sonrasında belli zaman aralıklarıyla katılanı aramaya başladığı, her aradığında katılandan dünyalık adı altında para istediği, 31/07/2012 tarihinde sanıkla katılanın tekrar karşılaştıkları, sanığın katılandan bankadan kredi çekip kendisine vermesini istediği, sanığın Hızıraleyhisselam olduğuna inanan katılanın, ... Bankasına müracaat ederek 12.000 TL kredi çektiği ve sanığın bu parayı içerisinde cevşen ve Kur'an bulunan torbanın içine attırdığı, daha sonra katılanın durumu eşine anlatması üzerine emniyete müracaat ettikleri, sanığın katılanı araması üzerine, emniyetin talimatı doğrultusunda buluşma noktası verildiği ve polislerin sanığı yakaladığı anlaşılmakla; eylemin TCK'nın 158/1-a ve 43/1. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; o yer Cumhuriyet savcısının, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin delil bulunmadığına, sanık lehine şüphe oluştuğundan sanığın beraatına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12205, Karar No: 2021/7263, Tarih: 25.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12205 E.  ,  2021/7263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK 85/1, 62, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içerisinde, bölünmüş, iki yönlü, yaya geçidinin bulunduğu, asfalt kaplama cadde üzerinde gündüz vakti seyri esnasında yaya geçidine geldiğinde karşıdan karşıya geçmeye çalışan ve geçişini tamamlamak üzere olan yaya ...'e çarpması sonucu sanığın asli kusurlu olarak maktulün ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin, katılanlar vekilinin sanık hakkında eksik cezaya hükmedildiğine ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/10/2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.