muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20689, Karar No: 2012/38742, Tarih: 18.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/20689 E.  ,  2012/38742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinin kesinleşmesinden sonra borçlu, 02.02.2009 ile 07.09.2009 tarihleri ve 25.05.2010 ile 06.04.2011 tarihleri arasında herhangi bir takip işlemi yapılmaması nedeniyle takibe konu edilen çek hakkında uygulanması gereken TTK'nun 726. maddesi hükmü uyarınca 6 aylık zamanaşımı süresinin dolduğunu ileri sürerek, zamanaşımının gerçekleştiği nedeniyle İİK. nun 71 ve 33-a maddeleri uyarınca icra mahkemesinden icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesi ile değiştirilen 6762 Sayılı T.T.K.'nun 726. maddesine göre zamanaşımının 3 yıl olarak dikkate alınması gerektiği, 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı belirtilerek istem reddedilmiştir.

03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesiyle değişik 6762 Sayılı TTK.'nun 726. maddesine göre; "Hamilin; cirantalarla keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat hakları ibraz müddetinin bitiminden itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar. Çek borçlularından birinin diğerine karşı haiz olduğu müracaat hakları bu çek borçlusunun çeki ödediği veya çekin dava yolu ile kendisine karşı dermeyan edildiği tarihten itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar."

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak yolda yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara

yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6273 Sayılı Kanun'un 7. maddesiyle 6762 Sayılı T.K'nun 726. maddesinde yapılan değişiklikle çeklerde altı ay olan zamanaşımı süresi 03.02.2012 tarihinden itibaren üç yıla çıkartılmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre değişiklikle getirilen üç yıllık zamanaşımı süresinin uygulanabilmesi için altı aylık zamanaşımı şüresinin takibe konulan çek yönünden 03.02.2012 tarihi itibarı ile dolmamış olması gerekir.Belirtilen tarihten önce zamanaşımı süresi dolmuş ise bunun canlındırılması ve sürenin üç yıla çıkartılması kazanılmış hakları ortadan kaldıracağından hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, 15.07.2008, 18.07.2008, 30.07.2008, 19.08.2008, 17.09.2008 keşide tarihli çeklere dayalı olarak 04.09.2008 tarihinde kambiyo takibine başlanmış, 06.02.2009-07.09.2009 tarihleri ve 18.05.2010-06.04.2011 tarihleri arasında dosya işlemsiz bırakılmış, altı aylık zamanaşımı süresi dolmuş ve kazanılmış hak oluşmuştur. 03.02.2012 tarihinde TTK.'nun 726.maddesinde yapılan değişiklikle zamanaşımı süresinin üç yıla çıkarılması gerçekleşmiş olan zamanaşımını ve dolayısı ile kazanılmış hakkı ortadan kaldırmaz. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi isabetsizdir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5358, Karar No: 2024/5670, Tarih: 18.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/5358 E.  ,  2024/5670 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U R U Ş M A T A L E P L İ

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3055 E., 2021/3001 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1.maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2021 tarihli ve 2021/323 Esas, 2021/370 Karar sayılı (İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 02.06.2021 tarihli ve 2021/931 Esas, 2021/1263 Karar sayılı bozma kararı üzerine verdiği) kararı ile;

a. Sanık ... hakkında nitelikli yağmaya yardım suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine,

b. Sanıklar...ve... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-h, 53/1, 58/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c. Sanıklar...ve... hakkında maktule yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-d, 53/1, 58/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

d. Sanıklar...ve... hakkında maktule yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a-b, 53/1, 58/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

d. Sanıklar...ve... hakkında maktule yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a-b, 53/1, 58/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2021/3055 Esas, 2021/3001 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca "sanıklar...ve... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere 5237 sayılı Kanun'un 82/1-h maddesinin yanına, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a maddesinin eklenmesi suretiyle" düzeltilerek esastan reddine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ...'in beraatinin hatalı olduğuna, suça katıldığına, sanıklar...ve...'in canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçundan da cezalandırılmaları gerektiğine, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından verilen cezaların az olduğuna, ikinci kez mükerrirlik uygulanması gerektiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; öldürme eylemini diğer sanık ...'in gerçekleştirdiğine, sanık ...'in bu eyleme katılmadığına, iştirak iradesi bulunmadığına, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarının unsurlarının oluşmadığına, gerekçesiz üst sınırdan ceza verildiğine,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, olayın kaza ile meydana geldiğine, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarının unsurlarının oluşmadığına, gerekçesiz üst sınırdan ceza verildiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, olayın kaza ile meydana geldiğine, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarının unsurlarının oluşmadığına, gerekçesiz üst sınırdan ceza verildiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar... ve ...in cezaevinden arkadaş olup tahliyeleri sonrası görüşmeye devam ettikleri, olay tarihinde Foça civarındaki evlerden hırsızlık yapabilecekleri konusunda anlaşarak sanık ...'in kayınbiraderi olan sanık ...'ten kendilerini olay yeri yakınına bırakmalarını istedikleri, sanık ...'in diğer iki sanığı akşam vaktinde olay yeri yakınında indirip oradan ayrıldığı, sanıklar... ve ...in maktule ait müstakil evin bahçesine telin açıklığından girdikleri, evi gözetleyip geceyi bahçede geçirdikleri, sabah saatlerinde maktulün evden çıkması ile harekete geçip maktulün üzerine atladıkları, darp edip yaraladıkları, silah gösterip evin içine sokup el ve ayaklarını plastik kelepçe ile bağladıkları, maktulün cüzdanından kart ve para aldıkları, evin içerisinde dolaşıp değerli eşya aradıkları, sanık ...'in elinde bulunan av tüfeği ile maktulü yakın mesafeden vurduğu, maktulün göğüs bölgesine aldığı isabet nedeniyle av tüfeği iri saçma tanesi yaralanmasına bağlı kemik kırıkları ve iç organ yaralanmasından öldüğü, sanıklar...ve...'in maktule ait aracı alıp kaçtıkları, aracın takibi sonucu yakalandıkları, eylemler nedeniyle sanık ...'in atılı yağma suçundan beraatine, sanıklar... ve ...in atılı yağma, nitelikli kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kasta ilişkin belirlemede isabetsizlik görülmediği, olası kast ya da taksir hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı, eylemlerin sanıklar...ve... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'in suça katıldığına, yardım ettiğine dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mahkum olan sanıklar hakkında takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numarada açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2021/3055 Esas, 2021/3001 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3013, Karar No: 2019/13306, Tarih: 30.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3013 E.  ,  2019/13306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, sanık ...’ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanık tarafından, müştekiye ait iş yerinden 85,00 TL’nin çalınması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında; TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Müştekinin soruşturma aşamasında; hırsızlığın gerçekleştiği iş yerini 19.00 sıralarında kilitleyerek ayrıldığını, 07.30 sıralarında iş yerine geldiğinde hırsızlık eyleminin gerçekleştiğini fark ettiğini beyan etmesi karşısında; UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede güneşin 25.03.2015 günü yaz saati uygulaması sebebiyle 18.39'da battığı anlaşılmakla, TCK'nun 6/1-e maddesi uyarınca saat 19.39’dan sonraki zaman diliminin gece olarak kabulü karşısında; suçun gece işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılmadan, sanık hakkında 143 ve 116/4. maddeleri uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2694, Karar No: 2012/5482, Tarih: 04.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2694 E.  ,  2012/5482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 62, 53/1-2, 63, 58/6 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis, TCK.nun 116/4, 62, 53/1-2, 58/6 maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın öldürmeye teşebbüs, konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, tahrikin varlığına, teşebbüs uygulamasında alt sınırdan ceza belirlenmesi gerektiğine ilişen, katılanlar vekilinin sair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın vazo ve sert cisimlerle mağdur ...'ye hayati önemi bulunan baş bölgesinden birçok kez vurmak suretiyle yaraladığı, sol frontalde kaideye kadar uzanan çökme kırığı, sol orbita lateral ve medial duvar kırığı, zigoma kırığı, sağ temporalde lineer kırık, mandibulada sağda kondil, solda korpus kırığı, ön dişlerden lateral kesici diş kırıkları, pnömosefali ve beyin ödemi meydana getirdiği, yüzde sabit ize, kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarını 6. derecede etkilemesine ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda, teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. Maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5237, Karar No: 2009/13444, Tarih: 18.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/5237 E.  ,  2009/13444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Hamiline yazılı bir çekin, bankaya ibrazından sonra, ciro edilmeksizin başkasına elden devri olanaksızdır. İbraz işleminden sonra, alacaklının çekte hak sahibi olabilmesi için adına alacağın temliki sonucunu doğrunan bir cironun bulunması şarttır. TTK.nun 705.maddesi hükmüne göre çekin ibrazdan sonra cirosu mümkün olup, bu ciro senedin çek niteliğini kaybetmesine neden olmaz. Ancak böyle bir ciro alacağın temliki sonucunu doğurur.

Somut olayda takibe konu çekin muhataba ibrazından sonra, F. Ç. tarafından takip alacaklısına temlik cirosu ile devredildiği görülmektedir. Çeki, temlik cirosu ile alan alacaklı G.D.yetkili hamil olup, mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4790, Karar No: 2014/11915, Tarih: 30.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4790 E.  ,  2014/11915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan Hükmün temyiz incelenmesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yüyürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 102. maddesinde yer alan cinsel saldırı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. Madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.