muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/29282, Karar No: 2020/5378, Tarih: 02.06.2020

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesine göre haftalık 45 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır. Günlük çalışma süresinin 11 saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağını ve zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

İşçiye, garanti ücrete ilaveten, bahşiş, parça başına, satışa, sefer başına ya da kilometreye bağlı olarak prim ödemesi usulünün öngörüldüğü çalışma biçimlerinde, fazla çalışma ücretinin hesaplamasında, temel ücretin, garanti ücret kısmı ile prim kısmı birbirinden ayrılarak; prim üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücretinde sadece zam nispeti üzerinden (0,5 çarpanıyla); garanti ücret üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücreti kısmında ise (1,5 çarpanıyla) hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davalıya ait işyerinde yurt içi tır şoförü olarak çalışan davacıya ait 25.5.2014-26.10.2014 tarihleri arasında 1 gün çalışıp 1 gün dinlenme esasına göre çalışmaları doğrulayan takograf kayıtları sunulmuştur. Puantaj kayıtları 4 gün çalışma 2 gün dinlenme esasına göre düzenlenmiş olup hafta tatili gözüken günlerde takograf kaydında çalışıldığı anlaşıldığından bu kayıtlara itibar edilemez. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, takograf kayıtlarının sunulduğu her bir gün için Karayolları Trafik Kanunu'na göre günlük çalışmanın 9 saati geçemeyeceği gerekçesiyle bu süreyi aşan zamanın günlük fazla çalışma olduğu kabulüne göre hesaplama yapılmıştır. Ne var ki, bu hesaplama yönteminin kabulü mümkün değildir. Zira, kural olarak haftalık kırkbeş saati aşan çalışmaların fazla çalışma kabul edilmesi gereklidir. Günlük onbir saati aşan çalışmalarda, onbir saati aşan çalışmanın; gece çalışmasında ise, günlük yedibuçuk saati aşan çalışmanın fazla çalışma olduğu esastır. Bu nedenle takograf kaydı olan dönem belirtilen şekilde ve 03.05.2014-25.05.2014 tarihleri arası dönem ise tanık beyanlarına göre değerlendirilerek hesaplama yapılmalıdır.

Ayrıca davacının davalı işyerinde tır şoförü olarak garanti ücret ve sefer başına prim karşılığı çalıştığı ve brüt 1.650.00TL sabit ücretin yanı sıra haftalık 300-500 TL sefer primi alabileceği kabul edilmiştir. Yapılan işin niteliği, davacı tanık beyanları ve emsal ücret araştırmasına göre davacının kabul edilen ücret seviyesinde isabetsizlik bulunmasa da davacının sefer başına prim aldığı gözetilerek dava konusu fazla çalışma alacağı hakkında yukarıda işaret edilen şekilde, prim üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücretinde sadece zam nispeti üzerinden (0,5 çarpanıyla); garanti ücret üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücreti kısmında ise (1,5 çarpanıyla) hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken sadece garanti ücret üzerinden 0,5 çarpanıyla) hesaplanması ve prim üzerinden hesaplama yapılmaması da hatalı olmuştur.

Mahkemece, açıklanan hususlar dikkate alınarak davacının fazla mesai ücreti hesap edilerek hüküm altına alınmalı iken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17477, Karar No: 2019/690, Tarih: 09.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/17477 E.  ,  2019/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Olay günü sanığın katılana gönderdiği cep telefonu mesajlarında “İsmail hala Hatice'den mi korkuyorsun, avukat bey biraz delikanlı ol bizden ol, talimat gereği açmıyorsun İsmail, belli ama bu hayat devam edecek bunu da unutma, erkeksen aç, açamazsın olum, sen nasıl Antalya'lısın” şeklinde ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerinin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Hakaret suçunun seçenekli ceza içermesi nedeniyle, hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmemesi

b- Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezasının tercih edilmesi halinde TCK’nın 50/2. maddesi uyarınca, bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceğinin gözetilmemesi,

c- 6545 sayılı Kanun 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığın geçmişte işlediği kasıtlı suç nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde yeniden suç işlediğinden” şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/961, Karar No: 2020/3430, Tarih: 08.10.2020

**6. Ceza Dairesi         2019/961 E.  ,  2020/3430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle ve Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 21/02/2019 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin ortağı bulunduğu... Yayıncılık İnş. Hayvancılık Ltd. Şti’nden 2005 yılında emekli olup ve şirketin eski ortaklarından olan ...’un ... isimli şahsa olan borcuna karşılık vermiş olduğu dosya içerisinde suretleri bulunan senetleri, ... ’ın da borcuna karşılık sanık ...’a verdiği ve sanık ... ile kardeşi ...’ün söz konusu senetleri aralarında herhangi bir alacak borç ilişkisi olmaksızın, mağdur ...’ten tehditle tahsil etmeye çalışmaları karşısında, sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’ya yönelik sübut bulan eylemlerinin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve sanık ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14095, Karar No: 2024/10829, Tarih: 12.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14095 E.  ,  2024/10829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/573 E., 2023/1183 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fatsa 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2017/614 E., 2021/745 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı ... …Tic. A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... vekili ve davalı ... …Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların murisleri olan ...'nin iş yerinde çalışırken 14.06.2017 tarihinde meydana gelen olay sonucu vefat ettiğini beyan ederek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların murisleri olan ...'nin iş yerinde çalışırken 14.06.2017 tarihinde meydana gelen olay sonucu vefat ettiğini beyan ederek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... İnşaat Turizm ve San. Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle: davacıların murisi ...'nin 28.04.2017-14.06.2017 tarihleri arasında inşaat kalıp ustası olarak aralıksız çalıştığını, 14.06.2017 tarihinde HES inşaatında iş görmekte olduğu sırada, su pompasının yerini değiştirmek amacıyla eline aldığı sırada elim kazanın meydana geldiğini ve işçinin vefat ettiğini, düzenli olarak bakım ve kontrollerinin yapılmakta olan ve hatta kaza tarihinden öncesinde 16.03.2017 tarihinde henüz kontrolden geçmiş olan anılı su pompasında kaza tarihinden sonra da herhangi bir su kaçağı tespit edilmediğini, bahsi geçen kazanın meydana gelmesinin ardından müvekkili şirketin murisin eşi ve çocuklarına maddi ve manevi destek sağlamak amacıyla ziyarette bulunarak müteaddit kereler gerek banka ve gerekse elden ödemeler yaptığını, davacıların murisi ...'nin müvekkili şirket nezdinde işe başladığı tarih itibariyle ve devamında, işçi sağlığı ve iş güvenliğine ilişkin tüm yükümlülüklerin müvekkili şirket tarafından yerine getirildiğini, kazanın meydana geliş şeklinde illiyet bağını ortadan kaldıran kaçınılmazlık faktörünün söz konusu olduğunu, müvekkili şirketin iş yerinde işçilerin sağlığını korumak ve işyerinin güvenliğini sağlamak için gerekli bütün önlemleri aldığını ve bu şekilde kendisinden beklenen tüm dikkat ve özeni gösteren ve işçiyi gözetme borcunu da layıkıyla yerine getiren işverenin, iş kazından dolayı sorumlu tutulmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... Üretim San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesi ile özetle; müvekkili şirketin diğer davalı şirket ile üst-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, iş kazasının olduğu Bartın ilinde işletmede olan Kayadibi Hidroelektrik Santrali Üretim Tesisinde müvekkili şirketin 29.04.2011 tarihinden itibaren elektrik üretim faaliyetinde bulunduğunu, bu hakka 49 yıllığına sahip olduğunu, işletmede müvekkili şirketin elektrik üretimi ile ilgili kişiler çalışmakta olup, bunun dışında herhangi bir faaliyeti ve çalıştırdığı kimsenin bulunmadığını, müvekkili şirketin diğer davalı şirket ile aralarında yapılan sözleşme ve teknik şartname ile enerji projesi kapsamında düşünülen regülatör, iletim kanalı, iletim kondüvisi, vana adası cebri boru, santral binası, çakıl geçidi, balık geçidi, imalat işlerinin ve tesislerinin yapılması amacıyla anlaşma yapıldığını, iş kazasında vefat eden davacıların murisi ...'nin iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili eğitimler aldığı, mesleki eğitimi, iş tecrübesi ve yaşı itibarıyla yapılan işten doğabilecek tehlikelerin bilincinde olduğu halde iş talimatlarına ve iş güvenliği kurallarına uymayarak tedbirsiz ve dikkatsiz davranması sebebiyle iş kazası meydana geldiğini, murisin gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, kaza neticesinde şirket yöneticilerinin çok üzüldüğünü ve acılarını hafifletmek ve bu olaydan en az zararla ayrılmaları için tüm gayret ve çabanın diğer davalı şirket yöneticileri ile birlikte gösterildiğini, ancak davacıların talep ettiği manevi tazminatın afaki olduğunu beyanla, davanın Dubai Starr Sigorta ve Allianz Sigorta A.Ş.'ye ihbarını ve davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'nin maddi tazminat davasının kabulü ile 348.920,00-TL maddi tazminatın kaza tarihinden (14.06.2017) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı ...'nin maddi tazminat davasının kabulü ile 77.061,00-TL maddi tazminatın kaza tarihinden (14.06.2017) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak velayeten davacı anne ...'ye verilmesine, davacı ...'nin maddi tazminat davasının kabulü ile 40.346,00-TL maddi tazminatın kaza tarihinden (14.06.2017) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak velayeten davacı anne ...'ye verilmesine, davacıların manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 80.000-TL manevi tazminatın kaza tarihinden (14.06.2017) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ... için 60.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden (14.06.2017) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak velayeten davacı anne ...'ye verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ... için 60.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden (14.06.2017) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak velayeten davacı anne ...'ye verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ... için 30.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden (14.06.2017) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ... için 30.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden (14.06.2017) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... …Tic. A.Ş vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacılar murisinin gerçek gelirinin düşük tespit edildiğini, tanıkların murisin ücretinin 4000-4500 TL arasında olduğunu beyan ettikleri tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, murisin daha önceki işyerinde aldığı ücret ile sendika yazı cevaplarında belirtilen ücretin uyumlu olduğunu, emsal ücret araştırmasında belirtilen en düşük ücretten hesaplama yapıldığını, kazanın meydana gelmesinde murisin kusuru olmadığını, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının düşük olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı ... …Tic. A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece hukuki ve madde olaylarda hata yapıldığını, asıl işveren olmadıklarını, işin taşeron diğer davalı şirkete elektrik santrali yapım işi olarak anahtar teslim iş olarak verildiğini, murisin ücretine ilişkin bordroların bulunduğunu ve emsal ücrete göre hesap yapılmasının hatalı olduğunu, kazanın meydana gelmesinde kusurları bulunmadığını, eşin evlenme oranının hatalı tespit edildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, hükmün Dairece de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine ve özellikle tanıkların aldıkları ücretin fazla çalışma karşılığı aldıkları ücret ile birlikte 4000-4500 TL olarak beyan edilmiş olmasına ve murisin ücretinin Çevre Şehircilik Bakanlığı tarafından belirlenen rayiç işçilik ücretine göre tespit edilmiş olmasında, dosya kapsamına sunulan davalı ... …A.Ş. ve davalı ... İnşaat ..A.Ş şirketi arasında imzalanan sözleşmenin konusunun Kayadibi Regülatörü ve Hes İnşaatı yapım işi olup sözleşmenin 8. maddesindeki yüklenicinin iş gücü ve personel programı imalat ve makine programı üzerinde işveren tarafından her zaman düzeltme talep edilebileceğine, 11 inci maddesinde işverenin istediği takdirde alınan teknik elemanların değiştirilmesini isteme ... olduğuna ve yine İş Sağlığı ve Güvenlik hükümlerine dair 26 ncı madde kapsamında işverenin işyerinde güvenlik önlemlerini düzenleyen uyarılarına uyulması gerektiğini ve işverenin yüklenicinin almadığı iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerini yüklenici adına alacağına dair hükümler karşısında davalı ... …A.Ş. nin kontrol ve denetim yetkileri aşan yetkileri bulunup asıl işveren olarak sorumlu tutulmasında, alınan denetime elverişli ve oluşa uygun olarak düzenlenen kusur bilirkişi heyet raporunda tespit edilen kusur oranlarının hesaplamada esas alınmasında, davacı ...’nin hükme esas alınan hesap rapor tarihinde ki yaşı ve çocukları dikkate alındığında yapılan evlenme indiriminin AYİM tablosuna göre %17 olarak uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığının ve hükmedilen manevi tazminatın ölüm sebebi ile davacılarda oluşan elem ve acı göz önünde bulundurulduğunda kazanın meydana gelmesinde müteveffanın kusurunun %10 oranında olduğu gözönüne alındığında oluşa uygun olduğunun anlaşılmış olmasına göre usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik davacı vekili ve davalı ... …Tic. A.Ş vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili ve davalı ... …Tic. A.Ş vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili ve davalı ... …Tic. A.Ş vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... …Tic. A.Ş vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında vefat eden sigortalının yakınlarının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, hesap ilkelerine uygun düzenlenen hesap bilirkişi raporuna, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı ... vekili ve davalı ... …Tic. A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden ilgililerine yükletilmesine,

2.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11154, Karar No: 2018/1373, Tarih: 12.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11154 E.  ,  2018/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.