muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8229, Karar No: 2025/1617, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8229 E.  ,  2025/1617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/344 Esas, 2024/393 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Edremit 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.07.2023 Tarihli ve 2022/1391 Esas, 2023/941 Karar Sayılı Kararı

Vasiyet edenin ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi .... Sokak... Apartmanı No:.........İç kapı No:........../Ankara olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.03.2024 Tarihli ve 2024/514 Esas, 2024/524 Karar Sayılı Kararı

Murise ait nüfus kayıtlarının incelenmesinden Urla Devlet Hastanesinde vefat ettiği ve Urla İlçe Sağlık Müdürlüğü tarafından ölüm kaydının tescil edildiği ve vasiyet edenin ölmeden önceki yerleşim yerinin Urla/İzmir olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Urla Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.03.2024 Tarihli ve 2024/344 Esas, 2024/393 Karar Sayılı Kararı

Murisin merkezî nüfus idaresi sistemindeki adresinin ... Mahallesi .... Sokak... Apartmanı No:...... İç Kapı No: ............../Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 596 ncı maddesi uyarınca vasiyetnamenin açılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vasiyetnamenin açılması” başlıklı 596 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, murisin son yerleşim yerinin Fransa Cumhuriyeti'nde bulunduğu, üzerine kayıtlı malvarlığının bulunmadığı, Türkiye'deki sakin olduğu yerin ise Urla/İzmir olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Urla Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Urla Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2629, Karar No: 2015/2020, Tarih: 09.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/2629 E.  ,  2015/2020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iptale konu hizmetlerinin tespitiyle bu hizmetlerinin iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının iptale konu hizmetlerinin fiili çalışma olduğunun tespiti ile bu hizmetlerin iptaline ilişkin kurum işlemlerinin iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 24/07/2008-31/12/2008 arasındaki dönem ile 03/01/2009-13/07/2009 arasındaki dönemde SSK'lı olduğunun tespitine, bunun aksi yöndeki kurum işleminin iptaline, karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları, tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Somut olayda, davacının davalı ...'na ait 1018007 sigorta sicil nolu diş protez atölyesi işyerinden 24.7.2008-31.12.2008 tarihleri arası çalışma bildirildiği, ...'e ait 48600 sigorta sicil nolu işyerinden ise 3.1.2009-13.7.2009 tarihleri arasında çalışma bildirildiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca başlatılan 2008/7434 sayılı soruşturma esnasında görevlendirilen ... Başmüfettişi ... tarafından yapılan soruşturma neticesi 31.12.2010 tarihli ve 105851/160 sayılı rapor düzenlenerek savcılığa intikal ettirildiği, davacınında bu rapor doğrultusunda davalılara ait işyerlerinden bildirilen çalışmalarının iptal edildiği, Kurum müfettişlerince işyerlerinde yapılan incelemelere ait tutanaklar ile denetim raporlarının dosyaya getirtilmediği, kontrol memuru tarafından ifadesi alınan tanıklar ile mahkemece ifadesi alınan tanıkların beyanlarının karşılaştırılmadığı davacının çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca başlatılan 2008/7434 sayılı soruşturma esnasında görevlendirilen ... Başmüfettişi ... tarafından yapılan soruşturma neticesi düzenlenen raporu, savcılık evraklarını, Kurum müfettişlerince işyerlerinde yapılan incelemelere ait tutanaklar ile denetim raporlarını dosyaya getirtmek, kontrol memuru tarafından ifadesi alınan tanıklar ile mahkemece ifadesi alınan tanıkların beyanlarını karşılaştırmak, çelişki var ise giderilmek ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3209, Karar No: 2015/3133, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3209 E.  ,  2015/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/2322, Karar No: 2012/3727, Tarih: 27.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/2322 E.  ,  2012/3727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II- Konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar vermek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Cezaevi koşullarının uygun bulunmaması, cezanın infazından beklenen amacın gerçekleşmemesi, mahkumun ıslah olmayışı ve cezaevinde kalmasının yarar yerine zarar olduğu gözetilip, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezanın sanığın kişiliğine uydurulmasını sağlayan para cezasına veya başka bir önleme çevrilmesi modern ceza hukukunda kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 50.maddesine göre de, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, kısa süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suç işlemesindeki özelliklere göre, madde de öngörülen para cezası veya yazılı önlemlerden birine çevrilebileceği belirtilmiştir.

Sanığın sabıkası bulunup bulunmadığı, duruşmadaki tutumu ve davranışları, medeni hali, işi ve muhitteki durumu ve süreçteki pişmanlığa bakılmak suretiyle bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirilmesi gerekir. Hapsin adli para cezasına çevrilerek şahsilendirilmesi halinde, yargıcın takdir yetkisi olumlu yönde kullanılıp, sanığı uslandıracak suç işlemesini önleyecek, fakat aile yaşamını ve geleceğini karartmayacağı bir ceza tayin etmesi gerekir.

Hakimin ödenemeyecek bir para cezasının tayini ve sanığın ödemediği durumda ceza sisteminin etkiliği yok olup, kamuoyunda tepkilere neden olacaktır. Hapsin paraya bir gün karşılığı 20 TL ile 100 TL arasında çevrilebileceği, alt sınırdan çevrilse bile sonuç ceza asgari ücreti geçebilecektir.

Hakimin ödenemeyecek bir para cezasının tayini ve sanığın ödemediği durumda ceza sisteminin etkiliği yok olup, kamuoyunda tepkilere neden olacaktır. Hapsin paraya bir gün karşılığı 20 TL ile 100 TL arasında çevrilebileceği, alt sınırdan çevrilse bile sonuç ceza asgari ücreti geçebilecektir.

Somut olayda; 17.08.1990 doğumlu olan sanığın bekar olup, ailesi ile birlikte aynı evde kaldığı beyanına göre aylık 480 TL ücretle çalıştığı, sanığa ait Dairemizin 2009/2358 Esas nolu dosyasındaki Hakimin Sosyal İnceleme Görevlisinin sunduğu rapor ve sanık hakkında dosyaya yansıyan bilgiler birlikte ele alınıp, sanığın kusur oranı ile uyumlu olarak ceza tertibi gerektiği gözetilmeden, soyut bazı kavramlarla yeterli ve yerinde olmayan gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayini,

Kabule göre;

2- Mala zarar verme suçunda kısa süreli hapis cezası ve para cezası seçimlik olarak öngörülmüş, olay ve sanığın kişiliğine göre birini tercihi mahkemeye bırakmıştır. Sanık için hapis tercih edildiğinde artık para cezasına çevrilmeyecektir. Çünkü sanığın adli para cezası ile ıslah olunamayacağı baştan kabul edilmiş olup, hapsin tercihinde adli para cezasına çevrilmesi olanaklı olmayıp, 5237 sayılı TCK'nun 50. maddenin (b-f) bentlerinde gösterilen yaptırımlarından birine çevrilmesi olanaklı olduğu halde, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20462, Karar No: 2019/8740, Tarih: 01.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/20462 E.  ,  2019/8740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Vasisi ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin oğlu ...'in, kullandığı motosikletle davalı ... idaresindeki kamyonetin 07/07/2012 tarihinde çarpışması sonucu vefat ettiğini, kazada davalı ...'in tam kusurlu, merhum ...'in ise kusursuz bulunduğunu, ...'in kullandığı aracın zorunlu trafik sigortacısının ... Sigorta A.Ş. olduğunu, müvekkillerinin evlatlarını bu kaza nedeni ile genç yaşta kaybettiğini, müteveffa ile davacı ...'in birlikte çalıştırdıkları işletmelerinin olduğunu ancak kazadan sonra bu işyerini kapatmak zorunda kaldığını beyanla, davacılar ... için 200,00 TL, ... için 100,00 TL maddi tazminatın davalı sürücü ... için olay tarihinden itibaren diğer davalı ... için temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müşterek ve müteselsilen tahsiline, davacılar ... ve ... için 20.000,00'er TL manevi tazminatın ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten tahsil edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, maddi tazminat talepleri için ölen şahıs başına azami poliçe teminat limitinin 225.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, kazada vefat eden ...'in eşi ve kızı tarafından iletilen talep neticesinde hasar dosyasının açıldığını, hesaplanan 107.958,54 TL tazminatın murisin eşi ve kızına 01/08/2013 tarihinde ödendiğini, yapılan bu ödemenin ileride anne ve baba için hesaplanacak bilirkişi raporunda dikkate alınması gerektiğini, müvekkilinin temerrüde düşmediğini, aleyhe hüküm kurulması halinde poliçe limiti ve sigortalının kusur oranı dikkate alınarak hüküm kurulmasını beyan etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; cenaze giderinden kaynaklı tazminat isteminin kısmen kabulü ile 800,00 TL'nin, davalı ... yönünden 08/07/2012 tarihinden itibaren yasal faizi, davalı ... yönünden 27.03.2014 tarihinden avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davacıların destekten yosun kalma talepleri ile manevi tazminat taleplerinin kabulüyle, davacı ... için 32.832,85 TL, davacı ... için 24.391,81 TL destekten yoksun kalma tazminatının, davalı ... yönünden 08/07/2012 tarihinden itibaren yasal faizi, davalı ... yönünden 27.03.2014 tarihinden avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davacıların her biri için 20.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 08/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Vasisi ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut olan belgelere istinaden, 6100 sayılı HMK'nun 336. maddesi uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47.(6098 sayılı BK madde 56) maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davalı ... Vasisi ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle

usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6.666,86 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Vasisi ...'den alınmasına 01/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6576, Karar No: 2019/1374, Tarih: 05.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6576 E.  ,  2019/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-a-c-d-e, 53/3, 58/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydında aynı suçtan verilmiş ilamlar bulunan ve yargılama aşamasında lehe hüküm talebi bulunmayan sanık hakkında mahkemece "Sanık hakkında şartları oluşmadığından TCK'nın 50. maddesinin tatbikine yer olmadığına" karar verilmesinde; yetersiz ve yerinde olmayan gerekçe ile paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesinden bahisle bozma talep eden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

UYAP üzerinden temin edilen ve dosyada mevcut sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde, Milas 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/678 Esas ve 2010/1112 Karar sayılı ve 17.12.2013 kesinleşme tarihli, “6136 Sayılı Kanuna aykırılık ” suçundan 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezasına ilişkin cezanın daha ağır cezayı içermesi sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, yazılı şekilde Milas 1. Sulh Ceza Mahkemesinin "kasten yaralama " suçuna ilişkin cezanın esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın yanına asayiş ekibi yaklaşınca aracıyla tehlikeli şekilde kalkarak kaçtığı, kendisine asayiş ekiplerince uyarı lambası açık şekilde megafonla defalarca dur ihtarı yapılmasına rağmen durmadığı, çevreyolu ... bey bulvarında kırmızı ışık ihlali yaptığı ve aracını bırakarak kaçtığı,3 ekiple aracının etrafı çevrilip sanığın yaya olarak yakalandığı olayda; sanığın trafik güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde araç kullandığı anlaşılmakla; sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/2 maddesi” yerine, “TCK’nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 maddesi ” şeklinde gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki “TCK’nın 179/3. maddesi delaletiyle TCK’nın 179/2. maddesi ” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “TCK'nın 179/2 maddesi ” ibaresinin eklenmek suretiyle ve hükmün 6. fıkrasındaki ''2010/578' Esas "ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "2010/678 Esas " ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5724, Karar No: 2014/7708, Tarih: 01.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5724 E.  ,  2014/7708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2009/416-2013/269

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 26.02.2014 gün ve 2013/7098 Esas, 2014/1362 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan 27.03.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümlerine göre inşaatın tamamlandığını ve iskân ruhsatının alındığını, binanın bahçe duvarı ve çevre düzenlenmesi tamamlandığında müvekkili yükleniciye devredilmesi gereken 4 no'lu dairenin yapılan ihtara rağmen halen devredilmediğini ileri sürerek, 4 no'lu bağımsız bölümün müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, sözleşmede kademeli devir öngörüldüğünü, davacı yüklenicinin, tüm imalatlar bitirilerek dairelerini eksiksiz olarak arsa sahibine teslim ettikten ve iskân iznini aldıktan sonra en son 17 no'lu dükkanın tapusunu almaya hak kazanacağını, oysaki binada halen eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğunu, davacının vekaletnameyi kötüye kullanarak 17 no'lu dükkanı yakınları adına tescil ettirdiğini ve kiraya verdiğini, şimdi bunun yerine 4 no'lu bağımsız bölümü talep ettiğini, iskân izninin alınması yeterli olmayıp fiili teslimin de gerçekleşmesi gerektiğini, müvekkilinin 4 no'lu bağımsız bölümü teminat olarak elinde tuttuğunu savunarak, asıl davanın reddini istemiş; açtığı karşı davada, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sözleşme gereği müvekkiline düşen 1, 3, 6, ve 11 no'lu dairelerdeki eksik ve ayıplı imalatlar için 10.000,00 TL, dairelerin zamanında teslim edilmemesi nedeniyle uğranılan kira kaybı için 1.000,00 TL ve 17 no'lu dükkanın kiraya verilmesi nedeniyle sebepsiz zenginleşme hukuksal nedenine dayalı olarak 100,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Karşı davada davalı vekili, sözleşmeye göre 4 no'lu bağımsız bölümün en geç çerve düzenlemesi bitirildiğinde devri gerektiğini, 17 no'lu dükkanın da halen arsa sahiplerinden birinin üzerine kayıtlı bulunduğunu, müvekkilinin inşaatı sözleşmeye ve yapılan ek sözleşmelere uygun olarak eksiksiz bir biçimde tamamladığını, davacıya düşen bağımsız bölümün bilgisi dahilinde kardeşine teslim edildiğini savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.

Karşı davada davalı vekili, sözleşmeye göre 4 no'lu bağımsız bölümün en geç çerve düzenlemesi bitirildiğinde devri gerektiğini, 17 no'lu dükkanın da halen arsa sahiplerinden birinin üzerine kayıtlı bulunduğunu, müvekkilinin inşaatı sözleşmeye ve yapılan ek sözleşmelere uygun olarak eksiksiz bir biçimde tamamladığını, davacıya düşen bağımsız bölümün bilgisi dahilinde kardeşine teslim edildiğini savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında sonradan adi yazılı şekilde yapılan ek sözleşmeler ile inşaat süresinin uzatıldığı ve bir kısım imalatlarda değişikliğe gidildiği, bu şekilde yapılan ek sözleşmeler dava tarihinden sonra yürürlüğe giren HMK'nın 288. vd. maddeleri hükümlerine göre geçersiz ise de, ek sözleşme hükümleri yerine getirilmiş olduğundan artık geçersizliğin ileri sürülemeyeceği, bu bakımdan davalı arsa sahibine düşen dairelerin tesliminde bir gecikme olmadığı, eksik ya da ayıplı bir imalat bulunmadığı, davacı yüklenicinin iskân ruhsatını alarak süresinde teslim borcunu yerine getirdiği gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen karar asıl davada davada davalı -karşı davada davacı arsa sahibi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 26.02.2014 gün ve 2013/7098 Esas, 2014/1362 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 52,40'ar TL harç ve takdiren 226,00'şar TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.