muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10545, Karar No: 2007/15820, Tarih: 11.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/10545 E.  ,  2007/15820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.7.2006 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin kaldırılması, alacak ve tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; ipoteğin kaldırılması isteğinin reddine, tapu iptal ve tescil isteğinin konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, dair verilen 11.5.2007 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 11.12.2007 günü için yapılan tebliğat üzerine temyiz eden davacı ... vekili Av.... ile karşı taraftan davalılar F.Neriman Sünbül vd. vekili Av.... ve davalı ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilehare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ipotek şerhinin bedelsiz kaldırılması, kademeli istek ise ipoteğin kaldırılması için ödenmesi gereken miktarın tespiti ile bu miktarın ödenmesi suretiyle ipotek şerhinin kaldırılması, ödenen bu miktarın davalı yükleniciden tahsili ve tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa malikleri, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca inşa edilen binada yüklenicinin eksik bıraktığı edimler nedeniyle yükleniciye bırakılan bağımsız bölümler üzerine ipotek tesis edilmek suretiyle bu bağımsız bölümlerin tapudan yükleniciye devredildiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu bağımsız bölüm mülkiyetinin yargılama aşamasında davacıya devredilmiş olması sebebi ile bu istem ile ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına, ipotek ile ilgili istemin ise kanıtlanamadığından reddine karar verilmiş; hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davacı, davalı yüklenici ... ile diğer davalı arsa malikleri arasında düzenlenen arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca inşa edilen binada yükleniciye bırakılan bağımsız bölümü ondan temlik aldığını, aynı yükleniciden bağımsız bölüm alan dava dışı üçüncü kişi tarafından açılan tapu iptali ve tescil davasının Dairemizce “...İnşaattaki eksiklikler giderildiğinde veya depo edildiğinde ayrıca iskan alma koşulu yerine getirildiğinde tescil davasının dinlenebileceği gerekçesi ....” ile sonuçlandırıldığı ancak arsa maliklerinin yüklenici ile işbirliği yaparak maddi ve hukuki dayanağı olmayan yükleniciye bırakılan her bir bağımsız bölümün tapu kaydına 16.000.00 YTL. olmak üzere toplam 170.000.00 YTL. lik ipotek konulmak suretiyle bu bağımsız bölümlerin tapudan yükleniciye devredildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Gerçekten, Amasya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.5.2005 tarih 2005/84 – 188 sayılı dosyasının incelenmesinden yükleniciden bağımsız bölüm alan davacı ile diğer dört kişinin arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca inşa edilen binadan yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin ondan temlik alındığı iddiası ile açılan davanın reddedildiği, kararın Dairemizin 15.11.2005 tarih 2005/7382- 9866 sayılı kararı ile özetle “ İnşaattaki eksiklikler giderildiğinde veya bedelleri depo edildiğinde buna ilaveten sözleşmede öngörülen iskan ruhsatı alma koşulu yerine getirildiğinde üçüncü kişilerin halefiyet esası uyarınca açacakları tescil davasının dinlenebileceği ...” gerekçesi ile onandığı, kararın 13.4.2006 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bundan sonra, arsa malikleri ile yüklenici bir araya gelerek noterde 7.7.2006 tarihli sözleşme düzenlemişler, bu sözleşme uyarınca yüklenici arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmeleri uyarınca yüklenicinin eksik ve kusurlu inşaat nedeniyle 75.000.00 YTL, inşaatın süresinde bitirilmemesi nedeniyle 80.000.00 YTL, gecikme tazminatı, sözleşme hükümlerine ödenmesi gereken emlak vergisi, ihtarname v.b. nedeniyle 15.000.00 YTL olmak üzere toplam 170.000.00 YTL’yi arsa maliklerine ödemeyi taahhüt etmiş, 11.7.2006 tarihinde de yükleniciye bırakılan her bir bağımsız bölüme 16.000.00 YTL olmak üzere 170.000.00 YTL’lik ipotek tesis edilmek suretiyle, bu bağımsız bölümler yükleniciye devredilmiş, davacı da yükleniciden temlik aldığı bağımsız bölümü tapudan ipotekle yükümlü olarak devralmıştır.

Taraflar arasındaki ihtilafın çözümlenmesi için öncelikle ipoteğin niteliği ve kapsamının belirlenmesi gereklidir.

İpotek kişisel bir alacağın teminat altına alınması amacını güden ve bir taşınmaz değerinden alacaklının alacağını elde etmesini sağlayan sınırlı bir ayni haktır.İpotek tesisi için rehin edilecek taşınmaz maliki ile alacaklı arasındaki anlaşmanın (rehin sözleşmesi) Türk Medeni Kanunu’nun 856. maddesi uyarınca tapu siciline tescil edilmesi gerekir.

İpotek, halen mevcut veya ilerde doğması olası bir alacağı teminat altına alır. (TMK.nu 881) Miktarı ipoteğin tesisi anında belli olan alacaklar için ana para ipoteği, miktarı ipoteğin tesisi anında belli (muayyen) olmayan fakat ilerde gerçekleşecek alacaklar için ise üst sınır ipoteği kurulur (TMK.m. 851). Ana para ipoteğinde taşınmazın teminat altına aldığı miktar rehin sözleşmesinde yazılı olan meblağ, üst sınır ipoteğinde ise ilerde tahakkuku muhtemel alacağın tahakkuk eden ve fakat üst sınır olarak belirlenen meblağı geçemiyecek olan kısmıdır. Dava konusu ipotek şerhi, miktarı ipoteğin tesisi anında belli olduğundan ana para ipoteği olduğunun kabulü gerekir.

İpoteğin doğması için, tapu kütüğüne geçerli bir tescilin yapılması gerekir.Geçerli bir tescil için, kural olarak, taşınmaz malikinin tescil istemi ve geçerli bir iktisap sebebinin varlığı şarttır. İktisap sebebi bir rehin sözleşmesi, ölüme bağlı tasarruf, kanun hükmü veya bir mahkeme kararı olabilir.İpotekte, iktisap sebebinin dışında, ondan bağımsız olan bir temel ilişkinin (borç ilişkisinin) varlığı gerekir.Ana para ipoteğinde, bu temel ilişkiden doğmuş bulunan bir alacak teminat altına alınmaktadır.Temel borç ilişkisinin geçersiz olması dolayısıyla alacak doğmamışsa, yapılan tescil görünürdeki alacaklı lehine bir rehin hakkı doğurmaz.Bir başka anlatımla ipoteğin doğumu için yapılması gerekli tescilin alacaklı ile borçlu arasındaki temel borç ilişkisine bir etkisi yoktur.Tescil, alacağı doğurmaz ve alacağın varlığı için bir delil olmaz. Tescil ancak rehinli alacaklının ayni hakkının varlığına bir delil teşkil eder ve bu hususta bir karine yaratır.Rehinli alacaklı, rehin hakkını kullanmak için kişisel alacağını ispat etmelidir.İpoteğin amacı alacağı teminat altına almaktır.Bu yüzden de ipotek, teminat altına aldığı alacağa bağlıdır.Teminat altına alınacak bir alacak kesin olarak mevcut değil ise ipotek hakkı da alacağa bağlılığı dolayısıyla mevcut değildir.(Prof.Dr.M.Kemal Oğuzman-Prof.Dr.Özer Seliçi Eşya Hukuku 1982, s.906 vd.)

İpotekli taşınmazların devride mümkündür. Ancak ipotekte, Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi uyarınca tapu siciline güven ilkesi yalnız taşınmaz rehninin kapsam ve varlığı ile sınırlıdır.İpoteğe ait tescil alacağın varlığını ispat etmez. Rehnin sağladığı alacak tapu siciline güven ilkesinin

kapsamı dışında kalır. Bu nedenle , ipotekli taşınmazın devri halinde, borçlu yeni alacaklıya karşı alacağın doğmadığını, geçersiz olduğunu, ödeme ile sona erdiğini ileri sürebilir. B.K.m.167 ( A. Tahir Öğütcü, M Edip Doğruöz, Rehin Hukuku 1982 basım sh.201 )

Somut olayda; Kaldırılması istenen ipotek şerhinin arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca inşa edilen binada yüklenicinin eksik bıraktığı edimler nedeniyle konulduğu hususunda taraflar arasında bir anlaşmazlık bulunmamaktadır. Az yukarıda da açıklandığı gibi, ipotekli taşınmazın devri halinde, rehnin sağladığı alacak tapu siciline güven ilkesinin kapsamı dışında kalacağından davacı, alacaklıya karşı alacağın doğmadığını, teminat altına alınan miktar kadar olmadığını veya geçersiz olduğunu ileri sürebilir.

Tüm dosya kapsamı ve özellikle Amasya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.5.2005 tarih 2005/84 – 188 sayılı dosyasında yüklenicinin arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca edimlerinin tümünü yerine getirmediği, eksik bırakılan edimler nedeniyle dava konusu bağımsız bölüme ipotek tesis edildiği anlaşılmaktadır. Davacılar, eksik bırakılan edimlerden bağımsız bölümü temlik alan sıfatı ile sorumludur. Dolayısı ile arsa sahiplerinin gerçek alacağı ne ise o miktardan da sorumlu olacaktır. Bunun dışında HUMK.nun 299.maddesi uyarınca ipotek tutarının kararlaştırıldığı yüklenici ve arsa sahibi arasındaki 7.7.2006 tarihli sözleşme davacıyı bağlamaz.

Hal böyle olunca; mahkemece 16.7.1998 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ve Amasya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.5.2005 tarih 2005/84-188 sayılı dosyası içinde bulunan bilirkişi raporlarından da yararlanılmak suretiyle yüklenicinin sözleşme uyarınca eksik bıraktığı edimlerin dava tarihindeki parasal tutarı; 16.7.1998 tarihli sözleşmenin 12.maddesi uyarınca eserin teslimindeki gecikme süresi ve bu süreye nazaran arsa sahiplerinin isteyebileceği gecikme tazminatı miktarı, iskan ruhsatı alınması için sarfı gereken harç ve masrafların ne olacağı, yargılama giderlerinden HUKM.nun 417.maddesi uyarınca münhasıran davanın tarafları sorumlu olacaklarından, diğer arsa sahipleri ile yüklenici arasında yapılan sözleşmeler giderleri ile ve benzeri masraflardan da sadece akitlerin sorumlu tutulabilecekleri gözetilerek bu gibi giderler hesaba dahil edilmeksizin bilirkişi kuruluna belirletilmeli, belirlenen ipotek miktarı dışında kalan kısmın davalı arsa malikinden, bunun dışındaki tutarın da yükleniciden tahsili yönünde istirdat hükmü kurulmalıdır.

Tüm bu hususlar bir yana bırakılarak yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; mahkemece dava tüketici mahkemesi sıfatıyla yürütüldüğü halde karar başlığında Asliye Hukuk mahkemesi yazılması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle ; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 500.00 YTL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 11.12.2007 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9244, Karar No: 2016/10087, Tarih: 21.09.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/9244 E.  ,  2016/10087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

C-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun girdiği evde, 7-8 adet zeytin yiyip kahve içmesi ve evin iç kapı anahtarlarını alma eyleminden ötürü hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3136, Karar No: 2007/5082, Tarih: 16.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3136 E.  ,  2007/5082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Kurtçam Köyünde birbirine bitişik aynı adada komşu olan bir çok parsel hakkında ... tarafından aynı iddiayla dava açıldığı, mahkemece bir kısım parseller hakkında davanın kabul, bir kısmı hakkında ise davanın reddedildiği, ancak orman ve fen bilirkişisinin verdikleri raporda, taşınmazların birkaç parsel bazında memleket haritası üzerinde aplike edildiği, komşu parseller akıbetinin dosya kapsamından anlaşılamadığı görülmektedir. Buna göre;

1- Dava öncelikle ... Köyünde ... tarafından aynı iddia ile açılan dava dosyalarının önce ada bazında, daha sonra da her bir adada bulunan parseller, küçükten büyüğe doğru sıralanarak tüm dosyaların bir listenin yapılması, bu listede önce sırasıyla ada numarası daha sonra aynı adadaki parsellerin küçükten büyüğe doğru numarası ile dava konusu edildiği dosya numarası ile daha sonra da dava sonucu Orman Yönetiminin davasının kabul mü, red mi edildiği yazılarak, bilgisayar ortamında bir cetvel hazırlanıp, bu cetvelin tüm dava dosyaları içine konulması,

2- Bundan sonra dava dosyasının keşifte bilgisine başvurulan fen ve orman bilirkişilere verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal renkli fotokopi, memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin memleket haritası ölçeğine, keza kesinleşmemiş orman kadastro örneğine (net-cad veya benzeri proğramlar kullanarak) çevrildikten sonra hem memleket haritası, tapulama paftası ve kesinleşmeyen orman kadastro haritaları, komşu ve yakın komşu adalarda bulunan (en az 3 veya 4 adadaki parseller birlikte) gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu çevre adalarda bulunan parsellerle birlikte bu haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı ek raporu kendilerinden alınarak dosya içine konulması ve ayrıca, uygulandığı bildirilen memleket haritası ve hava fotoğraflarının tarihlerinin de bu ek raporda belirtilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 16.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17466, Karar No: 2016/8237, Tarih: 04.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17466 E.  ,  2016/8237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : .... Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2015

NUMARASI : 2015/208-2015/152

DAVACI : ....

DAVALI : ...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan bayilik sözleşmesi gereğince davalı tarafından sözleşmenin imzalandığı 18.09.2010-01.06.2011 tarihleri arasında protokolün 5. maddesi gereğince müvekkiline ödenmesi gereken aylık primin ödenmediğini, 01.06.2011 tarihiden itibaren ise protokolün 5. maddesindeki formülasyona uygun olarak hesaplama yapılmayarak prim alacaklarının davalı tarafından eksik hesaplanarak hesaba yatırıldığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı tutularak şimdilik 10.000 TL'nin ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmi alacak davası olarak açıldığı, kısmi davanın belirsiz alacaklar için açılabileceği, davacı tarafından kısmen talep edilen alacağın tarihleri ile hesaplama formülasyonunun taraflar arasındaki sözleşme, faturalar ve sevk irsaliyeleri ile tespit edilebilecek nitelikte olması nedeniyle alacağın belirlenebilir nitelikte olduğu, bu halde kısmi dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın HMK'nın 114/1-h maddesi uyarınca hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 109/2. maddesinde, “talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belli ise kısmi dava açılamaz” hükmü bulunmakta ise de, bu hüküm 11.04.2015 tarih 29323 sayılı resmi gazetede yayınlanan 6644 sayılı Kanun'un 4. maddesi hükmü ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Usul hükümleri Kanun'da aksine bir düzenleme bulunmadıkça derhal yürürlüğe girer ve devam etmekte olan davalara da uygulanır. Bu durumda mahkemece kısmi dava açılamayacağına ilişkin yasal düzenleme yürürlükten kaldırıldığına göre işin esasına girilerek iddia ve savunma çerçevesinde deliller toplanıp hep birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4002, Karar No: 2018/11294, Tarih: 26.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4002 E.  ,  2018/11294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, katılana ait direksiyon kilidi ile kilitli vaziyette sokakta park halinde bulunan motosikletini çalmaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4629, Karar No: 2008/6313, Tarih: 24.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/4629 E.  ,  2008/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Ankara 12. Sulh ile Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayını istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlı adayının dava dilekçesinde Hanımeli sokak no: 29/4 Sıhhiye /Ankara adresinde ikamet ettiği bildirildiği gibi ayrıca kısıtlı adayının davadan kısa süre önce Ankara 36. Noterliğinden ... olduğu azilnamede de aynı adresin yazılı olduğu anlaşıldığından M.K. 411. maddesi gereğince davaya bakmakla yetkili ve görevli mahkeme Ankara Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.