muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17937, Karar No: 2014/1056, Tarih: 28.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17937 E.  ,  2014/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2013/358-2013/15

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vek.Av.S.. Y.. geldi. Davacı ve vekili gelmedi. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı (alacaklı) tarafından dava dışı (borçlu) A.. Yapı Market San. Ltd. Şti. aleyhine Bursa 8.İcra Müdürlüğünde başlatılan icra takibi sonucunda borçlunun Ümraniye adresindeki işyerine Kadıköy 6.İcra Müdürlüğünün 2012/273 talimat dosyası ile ihtiyati hacze gidildiğinde, isim benzerliği nedeniyle davacı şirketin işyerine ihtiyati haciz kararının uygulandığını, dava dışı borçlu şirket ile hiç bir bağları olmamasına rağmen işlerinin aksamaması için ihtirazi kayıt ile haciz tehdidi altında ödeme yapıldığını belirterek, ödenen 21.219 TL'nin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsilini ve ticari itibarının zedelenmesi nedeniyle 15.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, mahkemenin yetkili olmadığını, davalının ikametgah adresinin Küçükçekmece'de bulunması nedeniyle Küçükçekmece Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek süresinde yetkisizlik ilk itirazında bulunmuştur.

Mahkemece; HMK'nun 6.maddesi gereğince davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine, yetkili Bakırköy Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine süresinde başvuru halinde gönderilmesine karar verilmiş, hükmü davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davalı alacaklı şirketin dava dışı borçlu A.. Yapı Market San.Ltd.Şti aleyhine başlattığı icra takibi sonucu alınan ihtiyati haciz kararının borçlunun Ümraniye'deki adresinde değil, borçlu ile bir ilgisi olmayan davacı A.. Makina Tesisat İnş. Boru Ekleme Parçaları Ltd.Şti'ne ait Ümraniye'deki işyerinde uygulandığı, davacının işlerinin aksamaması için borçlu olmadığı parayı icra dosyasına ödediği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Davada, haksız haciz nedeniyle maddi ve manevi tazminat talep edilmektedir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Davada, haksız haciz nedeniyle maddi ve manevi tazminat talep edilmektedir.

Dava, hukuki nitelik olarak haksız hacizden ve dolayısı ile haksız fiilden kaynaklanmaktadır.

Haksız fiile ilişkin davalarda, davacı genel hükümlere göre HMK'nun 6.maddesi gereğince davalının ikametgahı mahkemesinde dava açabileceği gibi, HMK'nun 16.maddesine göre haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinde de (yetkili olduğu için) dava açabilir.

Bu konuda davacının seçimlik hakkı olup, davanın haksız eylemin (haksız haczin) gerçekleştiği yer mahkemesinde başka bir deyişle yetkili mahkemede açılması nedeniyle, mahkemece; davalının yetki itirazı reddedilerek işin esası hakkında inceleme yapılarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1617, Karar No: 2014/17190, Tarih: 23.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1617 E.  ,  2014/17190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, suç uydurma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...'in, katılanın müdürü olduğu ... Şirketine ait ... plakalı çekici ile çekiciye bağlı ... plakalı dorseye değişik firmalardan alınan tekstil eşyalarını ...'a götürmek için yüklediği ve gümrük işlemlerini yaptırmak üzere aracı tır parkına bıraktığı ancak daha önceden tanımış olduğu arkadaşı olan diğer sanık ... ile buluştuğu, bir lokantaya giderek alkol aldıkları, sanık ...’ın diğer sanık ...'tan aracın anahtarını vermesini isteyip aracın da çalındığı şeklinde karakola müracaatta bulunması konusunda ikna etmeye çalıştığı, sanık ...'un teklifi kabul ederek aracın anahtarını sanık ...'a verdikten sonra ...’ya gittiği, Pazartesi günü otogarda buluştukları, sanık ...'ın sanık ...'a aracın çalındığını ihbar etmesini istediği, sanık ...’un karakola giderek aracın çalındığı şeklinde müracaatta bulunduğu, daha sonra sanık ...'un duyduğu pişmanlık nedeniyle katılanı arayarak kendisi ile görüşmek istediğini belirttiği, katılan ile görüşerek olayı anlattığı ve birlikte karakola gittikleri, daha önceki anlaşmaları doğrultusunda sanık ...’ın kendisine bir miktar para vereceğini bilmesi nedeni ile emniyet güçlerinin de bilgisi dahilinde sanık ... ile buluştuğu, sanık ...'ın bu aşamada kolluk güçlerince yakalandığı, sanık ...'ın tırda yüklü tekstil eşyalarının bulunduğu depoya emniyet güçlerini götürerek, eşyaların bulunmasını sağladığı, sanıkların bu şekilde gerçekleşen eylemlerinin fikir ve eylem birliği içerinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve suç uydurma suçlarını oluşturduğu iddia edilen olayda;

1-Sanıklar hakkında suç uydurma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine;

2- Sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine;

Katılanın duruşmada kısmi iadeyle zararının kısmen giderildiğini belirtmesi karşısında, her iki sanık lehine 5237 sayılı Kanunu'nun 168/4. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakatı hususunda beyanına başvurulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17152, Karar No: 2012/5844, Tarih: 26.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/17152 E.  ,  2012/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan harcamaların 506 sayılı Yasanın 26.maddesi uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı Kurum vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve ...sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi gereğine ilişkin mahkeme yaklaşımı usul ve yasaya uygun bulunmakla birlikte; haksahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirler toplamının, sosyal yardım zammıyla birlikte 75.574,58 TL olduğu belirginken; ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden hükmedilebilecek miktarın tespitinde anılan değerin esas alınması gereği gözetilmeksizin; peşin sermaye değeri hesap tablosunda yer alan artışları da içeren değerlerin esas alınmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının içeriğinin silinerek yerine;

“1-Davanın Kabulü ile, 47.519,30 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Harçlar Yasasına göre alınması gereken 2.822,69 TL'nin davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

3-Davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı Kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir olunan 5.427,12 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

SONUÇ:Hüküm fıkrasının içeriğinin silinerek yerine;

“1-Davanın Kabulü ile, 47.519,30 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Harçlar Yasasına göre alınması gereken 2.822,69 TL'nin davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

3-Davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı Kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir olunan 5.427,12 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Kısmen ret nedeniyle davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir olunan 1.000,00 TL vekalet ücretinin davacı Kurumdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan toplam 610,45 TL yargılama giderinden 475,19 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30148, Karar No: 2022/9109, Tarih: 09.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/30148 E.  ,  2022/9109 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 36/1-f maddesine aykırı davranmaktan kabahatli ... hakkında ..., İlçe ... Müdürlüğünün 01/07/2019 tarihli ve 254 sayılı kararı ile uygulanan 75.336,00 Türk lirası idarî para cezası karar tunağına karşı yapılan başvurunun reddine dair ... Sulh Ceza Hakimliğinin 06/12/2019 tarihli ve 2019/2874 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/12/2019 tarihli ve 2019/4420 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 04.10.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/11/2021 tarihli ve KYB. 2021/126180 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, anılan idari yaptırım kararına karşı kabahatli vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, ... Sulh Ceza Hakimliğinin 06/12/2019 tarihli kararında yer alan, "itiraz edene ait işletmede gerçekleştirilen denetimler sonucu 172 adet büyükbaş hayvanın işletmeye tanımsız olarak sevkinin gerçekleştirildiğinin tespit edildiği, 5996 sayılı kanunun 36/1-f maddesi gereği hayvan başına 438,00 TL üzerinden idari para cezası uygulanacağının belirtildiği, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 27/11/2014 tarih 2014/22963 E. 2014/19969 K. Sayılı ilamı doğrultusunda başvuran hakkında tanzim edilen idari para cezası karar tutanağının resmi evrak niteliğinde bulunduğu ve aksi ispat edilinceye kadar geçerli olduğu, tüm dosya kapsamı ve başvuran vekilinin beyanları birlikte değerlendirildiğinde tanımsız hayvan sevki fiiliyle işlenen müsnet kabahate yönelik 5996 sayılı kanunun 36. Maddesi gereği uygulanan idari yaptırım kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı ve itirazın haksız olduğu kanaatine varıldığından Kabahatler Kanununun 28/8-a maddesi uyarınca başvurunun reddine" şeklindeki açıklamalar ile başvurunun reddine karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun'un 36/1-e maddesinde yer alan, "7 nci madde gereği Bakanlıkça belirlenen esaslara uygun olarak hayvanlarını tanımlatmayan, hayvanlarını kayıt altına aldırmayan ve gerekli bildirimlerde bulunmayan hayvan sahiplerine sığır cinsi hayvanlar için hayvan başına elli Türk Lirası, koyun ve keçi türü hayvanlar için hayvan başına beş Türk Lirası, diğer hayvan türleri için hayvan başına elli Türk Lirası, işletmelerini kayıt altına aldırmayan ve kayıt tutmayan hayvan sahiplerine işletme başına ikiyüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. (Ek cümleler:11/3/2021-7297/6 md.) Hayvanlar tanımlanarak karantina altına alınır. Karantina ile ilgili hususlar Bakanlıkça belirlenir. Hayvan sahiplerine bu fıkranın (f) bendi gereği ayrıca idarî para cezası uygulanmaz. Hayvanların tanımlanmasında kullanılan malzemelerde veya kayıtlarında tahrifat yapanlara fiil suç oluşturmadığı takdirde beşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Tanımlanmamış ve belgesiz hayvan kesimi yapan yerlere onbin Türk Lirası idarî para cezası verilir." şeklindeki,

Aynı Kanun'un 7. maddesinde " (1) Hayvan sahipleri ya da hayvan sahibi adına bakıcısı, Bakanlık tarafından tanımlatılması istenen hayvanları tanımlatmak, bu hayvanlarının ve işletmelerinin kayıtlarını yaptırmak, işletmelerine giren veya işletmelerinden çıkan, yeni doğan, ölen veya kesilen hayvanları Bakanlığa bildirmek ve bunlara ilişkin kayıtları muhafaza etmekle yükümlüdür. (2) Hayvanların tanımlanmasında kullanılan kulak küpesi, mikroçip ve benzeri tanımlama araçlarının (…) (1) Bakanlıkça belirlenen uygulama ücreti hayvan sahipleri veya bakıcıları tarafından uygulayıcılara ödenir. (1) (3) Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir. " şeklindeki,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 5/2. maddesinde yer alan, "Kabahat, failin icraî veya ihmali davranışı gerçekleştirdiği zaman işlenmiş sayılır. Neticenin oluştuğu zaman, bu bakımdan dikkate alınmaz.", aynı Kanun'un 20/4. maddesinde ''Zamanaşımı süresi, kabahate ilişkin tanımdaki fiilin işlenmesiyle veya neticenin gerçekleşmesiyle işlemeye başlar.'' şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 5/2. maddesinde yer alan, "Kabahat, failin icraî veya ihmali davranışı gerçekleştirdiği zaman işlenmiş sayılır. Neticenin oluştuğu zaman, bu bakımdan dikkate alınmaz.", aynı Kanun'un 20/4. maddesinde ''Zamanaşımı süresi, kabahate ilişkin tanımdaki fiilin işlenmesiyle veya neticenin gerçekleşmesiyle işlemeye başlar.'' şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,

Somut olayda, kabahatlinin yasal süre içerisinde işletmesinde doğan ve işletmesine dışardan sevk ettiği hayvanları tanımlatmadığından bahisle 5996 sayılı Kanun'un 36/1-f maddesi gereğince hayvan başına 438,00 Türk lirası olmak üzere toplam 75.336,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına karar verilmiş ise de, kabahatlinin 17/12/2015 tarihinde hayvanlarını tanımlatmak amacıyla bir kısmının kendi işletmesinde doğduğu bir kısmının ise başkalarına ait olduğunu belirterek götürdüğü ve aynı tarihte alınan beyana dayalı olarak hayvanları süresi içerisinde tanımlatmamaktan işlem yapıldığı ancak idari para cezasının 01/07/2019 tarihinde düzenlendiği dikkate alındığında ceza miktarına göre 4 yıllık zamanaşımı süresinin tespitin yapıldığı tarihten itibaren yani kabahat fiilinin gerçekleştirildiği tarihten başladığı dikkate alındığında idari yaptırım kararının verildiği tarih itibariyle dolduğu gözetilmeden, itirazın anılan gerekçe ile kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar ihbarnamede belirtilen tarihler uyarınca, idari para cezası karar tutanağının düzenlendiği tarihe kadar 4 yıllık soruşturma zamanaşımı süresi dolmamış ise de, kabahatler bakımından soruşturma zamanaşımı süresinin kabahat tarihinde başlayıp idari para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Soruşturma zamanaşımı" kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c)Ellibin Türk lirasında az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır." şeklindeki düzenleme içerdiği, muteriz hakkında uygulanan idari yaptırımın hukuki dayanağının, canlı hayvanların sevkinde gerekli belgelerin bulunmamasının olduğu, aynı olay kapsamında, hayvanların belirlenen esaslara uygun olarak tanımlatılmaması nedeni ile düzenlenen idari yaptırım kararının ise 17.12.2015 tarihli olduğu, başvuru ve itiraza konu idari yaptırım bakımından kabahat eyleminin hayvanların sevk edildiği tarihte oluşacağı ve gerekli belgeler bulunmadan sevk edildiği değerlendirilen 172 adet büyükbaş hayvanın sevkinin hangi tarihte yapıldığının belirlenemediği, kabahat tarihinin belirlenememesi ile ilgili tereddütün, kabahatli lehine değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmakla, idari yaptırıma konu kabahat bakımından merci karar tarihi itibarı ile zamanaşımı sürelerinin dolduğu anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar farklı gerekçe ile yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Hakimliğinin 16.12.2019 tarih, 2019/4420 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, muteriz hakkında uygulanan idari yaptırım kararının kaldırılmasına, 09.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9441, Karar No: 2013/22469, Tarih: 16.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/9441 E.  ,  2013/22469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında katılan ...'e ait yere ve Belediye sınırları içindeki yola tecavüzden iki ayrı dava açıldığı gözetilmeden yazılı şekilde tek beraat kararı verilmesi

2- Suça konu merdivenin sit alanı içindeki çıkmaz sokağa yapılması karşısında Koruma Kurul Kararı ve onaylanmış tadilat projesi dosyaya getirtilerek yapılan merdivenin kurul kararı kapsamında kalıp kalmadığı, kalmıyor ise yapılan merdivenin 2863 sayılı Yasaya aykırı olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması

Yasaya aykırı, katılan ... Vekilinin ve Katılan ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/321, Karar No: 2025/1867, Tarih: 07.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/321 E.  ,  2025/1867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/117 E., 2023/1230 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/280 E., 2021/574 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 24.03.2015 tarihli ve 08.09.2015 tarihli Gebze Orhangazi İzmir Otoyolunun 3. kesiminin ve 5. kesiminin toprak işleri imalâtlarının yapılmasına dair sözleşmelerinin imzalandığını, paçal fiyat hesaplarındaki klasların yanlış alınması ile davacının zarara uğratıldığını, depo yeri nakliye mesafesi ölçümünde ihtilaf bulunduğunu, davacının yanlış hesaplamalara rağmen davalının baskısıyla itirazı kayıtla kesin hakediş raporlarını imzalamak zorunda kaldığını ileri sürerek davacının uğradığı zarara karşılık şimdilik 100.000,00 TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşme ile birlikte şartname hükümleri de değerlendirilerek davacının Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nde belirtildiği şekilde itirazı kayıt olmaksızın imzaladığı ve bedelini aldığı ara hak edişlere ve kesin hak edişlere sonradan itiraz edemeyeceğini, ayrıca davacının işe başlarken ve sözleşmeyi imzalarken inşaat sahasını ve çevresini gördüğünü, sözleşme hükümlerine uygun olarak hak edişlerinin tespit edilip ödendiğini, davacının alacağı kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI