muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12385, Karar No: 2019/2802, Tarih: 26.03.2019

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, davalı ... İnş ve Tic. Ltd. Şti'nin asıl işveren olduğunun anlaşılması halinde, işverenin teselsül sorumluluğu 5510 sayılı Yasanın 21/1 kapsamında, 3. kişilerin sorumluluğu 21/4 kapsamında ve yukarıda belirtilen Daire ilkelerine uygun olarak irdelenmeli,sonucuna göre karar verilmelidir.

4-Öte yandan Mahkemenin, davacının ...’e karşı husumet yönelttiği dikkate alınarak ve ...’in karar başlığında 5 nolu davalı olarak gösterilip hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi yerinde değildir.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili ile davalı ... A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hükmü temyiz etmeyen taraflar yönünden oluşacak usuli kazanılmış haklar gözetilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... İnş. San. Tur. Tic. A.Ş'ye iadesine, 26.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/35104, Karar No: 2012/1787, Tarih: 02.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/35104 E.  ,  2012/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/68993

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2008

NUMARASI : 2006/133 (E) ve 2008/120 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

21/03/2005 günlü sayacın ölçü mühürleriyle oynandığı ve şönt yapılarak kaçak elektrik kullanıldığını belirten kaçak tespit tutanağı kapsamı ve sanığın Ocak 2005 de söz konusu meskende oturmaya başladığı, sayaçla oynamadığı savunması karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar ile ev sahibi dinlenip, sanığın buraya ne zaman taşındığı sanığın telefon, su aboneliği, muhtarlık kayıtları, kolluk araştırılması ve bunlar gibi deliller ile kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip, mahallinde yapılacak keşifte bilirkişi marifetiyle kurulu güç belirlenip, tüketim föyleri incelendikten ve sanığın meskeni kullandığı dönemde tüketimin kurulu güçle orantılı olup olmadığı ve tüketimde suç tarihinden sonra yükselme olup olmadığı saptandıktan sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/55, Karar No: 2015/2035, Tarih: 12.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/55 E.  ,  2015/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ....'na giriş tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak kabulü ve yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307. ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91. ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davacı asil davadan feragat ettiğini; açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu durumun yerel mahkemece değerlendirilip bu beyan konusunda bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin temyiz başvurusu kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma içeriğine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 12.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12310, Karar No: 2022/14724, Tarih: 23.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12310 E.  ,  2022/14724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : .........

Dava, Kurumca yapılan yersiz ödemelerin tahsili için yapılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, muhtaçlık aylığı alan davalı murisinin, 5434 sayılı Yasa’nın 108. Maddesinde düzenlenen muhtaçlık durumunun kaldırılmış olması nedeniyle, aylığın iptaliyle 01.01.1998-28.02.2002 tarihleri arası yersiz aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili için takip yapmış ise de davalının itirazı üzerine takibin durduğu anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesinde, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir.

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır…” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanun’dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, işin esasına girilerek davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, 23.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12160, Karar No: 2018/9409, Tarih: 09.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12160 E.  ,  2018/9409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ... bakımından yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanık ... bakımından yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

B) Sanık ... bakımından yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Olay günü saat 08.00 sularında dosya tanıklarından ...'in işletmecisi olduğu .... Hayvancılık adlı iş yerine sanık ...'in sahibi ve şoförü olduğu kamyonla saman balyaları getirildiği, kamyon üzerindeki balyaların indirilmesi esnasında kamyonun yanında bulunan ...'in üzerine bir saman balyası düşmesi neticesinde ...'in künt boyun travmasına bağlı 3. boyun omurunun kırılması ve buna bağlı komplikasyonlar neticesinde öldüğü olayda, kaza esnasında sanıklar ..., ... ve tanıklar ... ve ...'in olay yerinde bulunduğu, sanık ... ve tanıkların birbiri ile uyumlu beyanları ile ölenin olay yerinde işçi sıfatıyla bulunmadığını beyan ettikleri, katılanın ise ölenin akrabaları olan sanık ... ve tanık Hasan'ın yanında ücret karşılığında zaman zaman çalıştığını ve olay günü de saman balyalarını taşımak için olay yerinde bulunduğunu beyan ettiği, mahkemece tanzim ettirilen, oluşa uygun ve hükme esas alınan 30/12/2014 havale tarihli bilirkişi raporunda ölenin olay yerinde işçi olarak bulunması ve bulunmaması ihtimalleri göz önünde bulundurularak iki ihtimalli bir kusur tespiti yapıldığı, raporda belirtilen her iki ihtimalde de dosya tanığı ve iş yeri yetkilisi ...'in farklı derecelerde kusurlu olduğunun belirtildiği, bu tespitlere itibar edilerek tanık Hasan'ın hukuki durumunun tespiti bakımından savcılığa ihbarda bulunulmasına karar verildiği, her ne kadar dosya kapsamındaki 25/12/2014 havale tarihli Hızırbey Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce dosyaya sunulan evrak doğrultusunda kazanın meydana geldiği iş yerinin vergi mükellefi olarak tanık ... görülse de bu durumun iş yerindeki fiili görev dağılımının tespiti bakımından aydınlatıcı nitelikte olmadığı, sanık ...'in soruşturma evresinde alınan 22/09/2013 tarihli ve duruşmada alınan 17/04/2014 tarihli beyanlarında kazanın meydana geldiği işletmenin tanık ... adına kayıtlı olsa da işletmesinde kendisinin de fiilen ortak olduğunu ve beraberce işlettiklerini beyan ettiği, meydana gelen neticeye ilişkin kusur değerlendirmesinde sanığın bu beyanlarının da göz önünde bulundurulması gerektiği, dosya tanığı ... hakkında savcılığa yapılan ihbar neticesinde iddianame tanzim edilerek dava açılması halinde de her iki davanın birleştirilerek sanık ... ile ...'in hukuki durumlarının beraberce değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme neticesinde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10922, Karar No: 2020/1294, Tarih: 10.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/10922 E.  ,  2020/1294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK‘nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 22:15 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatması olmayan, iki yönlü, 8 metre genişliğinde kuru, asfalt yolda, sanık sevk ve idaresindeki otomobil ile seyir halinde iken dört yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde, kavşak kollarının trafik yoğunluğu bakımından farklı oldukları işaretlerle belirlenmemiş bu mahalde, hızını bu mahal şartlara göre ayarlayıp dikkatli şekilde seyrederek yolun her iki yönünü etkin şekilde kontrol edip geçiş hakkını sağdan gelen araca vermesi gerekirken bunu yapmadan kavşağa giriş yaptığında, sağındaki kavşak kolundan kavşağa giriş yapan sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki motosikletin, otomobilin sağ yan ön çamurluk ve teker kesimine çarpması neticesinde ...’ın kafa travmasına bağlı gelişen kafa tasının kırılması, epudurualhemotom gelişmesi sonucu beyin ölümü ve solunum depresyonuna bağlı olarak ölümüyle sonuçlanan olayda; sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olduğunun anlaşılması neticesinde yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/1-a maddesi şeklinde gösterilmesi suretiyle CMK’nın 232/6 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1215 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14237, Karar No: 2024/7700, Tarih: 25.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/14237 E.  ,  2024/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/132 E., 2022/326 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak olmayan eşyanın iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık müdafiin sunmuş olduğu 05.06.2022 tarihli dilekçenin temyiz iradesi taşımadığı, Mahkemesinden ek karar talebinde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebebi, sanık hakkında verilen beraat hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağına göre, 30.10.2012 tarihinde sanık ...'ın sahibi olduğu Kamen Petrol

Akarkayıt İstasyonu'nda yapılan denetimde, satış yapılan pompaların kontrolünde yazar kasaların beyni olan ara ünite olarak tabir edilen elektronik ekipmanlar üzerinde tel mühürlerin olmadığı, kapakların açık olduğu, ada-1 no'lu dispencer ile ada-2 no'lu dispencerlerin tavan kısımlarında yazar kasalara harici olarak bağlı ve faal vaziyette iki ayrı ara birim ünitesi trafosu ile kondoktörlerinin mevcut olduğu, bu sistem ile yazar kasa harici pompaların çalıştığı, bu sayede kayıt dışı satış yapma imkanı sağlandığı ve istasyonda mevcut bulunan otomasyon sisteminin çalışmadığının tespit edilmesi üzerine; söz konusu istasyonda 970.000 litre motorin cinsi akaryakıtın satışının olduğu, bununla beraber istasyona giren akaryakıt miktarının 234.442 litre olduğu aradaki 735.558 litrelik motorin farkının menşeinin belli olmadığı tespiti üzerine sanık hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Ulusal marker tespit tutanağına göre, ele geçen akaryakıtın ulusal marker seviyesinin geçerli olduğu anlaşılmıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile sanık hakkında beraat hükmünün kurulması hukuka aykırı görülmemiştir.

Ancak,

Adlî emanetin 2012/1464 Esasına kayıtlı Teosis marka 2 adet arabirim ünitesinin sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Ancak,

Adlî emanetin 2012/1464 Esasına kayıtlı Teosis marka 2 adet arabirim ünitesinin sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... vekili temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün adlî emanetteki eşyanın müsaderesine ilişkin bentteki ''suç işlemek için hazırlandığı anlaşıldığından TCK 54/1-2.cümle uyarınca TCK 54 maddesi gereğince MÜSADERESİNE,'' ibaresi çıkartılarak yerine ''sahibine İADESİNE,'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/864, Karar No: 2006/2323, Tarih: 19.04.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/864 E.  ,  2006/2323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ise de davetiye pulu olmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı ...’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava 6183 sayılı Yasa’nın 24 ve izleyen maddeleri hükümlerine dayalı olarak açılmış olup, davalılar arasında tapulu taşınmaz payının temlikine ilişkin yapılan tasarrufun iptâli istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne ve davalılar arasındaki tasarrufun iptâline yönelik olarak verilen önceki hüküm, Dairemiz’in 24.06.2003 ..., 2003/1660 Esas ve 2003/3471 Karar sayılı ilamı ile tasarruf konusu 1205 parsel sayılı taşınmazın 29.01.2002 tarihinde dava dışı ... ...’na davalı ... tarafından kayden ... olması sebebiyle 6183 sayılı Kanun’un 31. maddesi uyarınca dava bedele dönüştüğünden tasarruf konusu taşınmaz payının mahkemece elden çıkartılan tarih itibariyle değerinin belirlenerek takdir edilecek bedelinin davacının alacağı ile alacağının ferilerini geçmemek üzere davalı ...’ten tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş ve mahkemece de bozma ilamına uyulmuştur.

1205 parsel sayılı ve 12160 m2 yüzölçümlü tarlanın tamamı değil, 1/2 hissesi davalı borçlu ... tarafından 29.07.1999 tarihinde davalı ...’ye satış yoluyla kayden temlik edilmiş olduğu ve bu davalı tarafından da tasarruf konusu payın 28.01.2002 tarihinde dava dışı ... ...’na kayden satıldığı resmi senetler

kapsamlarına göre sabit bulunmaktadır. O halde, mahkemece tasarruf konusu 1/2 payın davalı ...’in elden çıkardığı 29.01.2002 tarihi itibariyle ... piyasa rayiçlerine göre bilirkişi aracılığıyla belirlenen değerinin, davacının alacağı ile alacağının ferileriyle sınırlı olmak üzere, tahsiline karar verilmesi gerekirken taşınmazın tümünün belirlenen değerinin ...’ten tahsiline karar verilmesi doğru olmamış ve hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de; düşülen bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII ve son maddesi hükümleri gereğince kararın gerekçesinin değiştirilerek ve hüküm fıkrasının düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.