muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/99, Karar No: 2022/713, Tarih: 15.11.2022

Sanık ...; kamuoyunda "Askeri Casusluk" davası olarak bilinen dava dosyasında gerçekleştirdiği iddia olunan eylemler nedeniyle haklarında kamu davası açılmış ise de katılanlar ... ve ...'nın tüm suçlardan beraat ettiğini, tutuklanmadıklarını, gözaltında kalmalarının kendilerinin sorumluluğunda olmadığını, atfedilecek mağduriyetlerinin bulunmadığını, dolayısıyla bu kişiler yönünden görevi kötüye kullanma ve iftira suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığını, soruşturmanın, ...Gazetesi'nin 11 Temmuz 2014 tarihli nüshasının birinci sayfasındaki "... Askeri Casusluk davasında savcı kumpasının belgesi ortaya çıktı" haberi ile başladığını, bu davanın soruşturmasını yapan inceleme dışı sanık ... hakkındaki iddiaların incelenmesi için HSK'ya yazı yazıldığını, bu aşamada mahkeme heyeti hakkında herhangi bir iddianın bulunmadığını, şikâyetçi olarak gösterilen Avukat ... ve Avukat ...'ın da şikâyetinin bulunmadığını, bu hususların hem müfettiş, hem de savcılık tarafından HSK'nın 2 ve 3. Dairelerinden saklandığını, duruşmasına katıldığı dava dosyasının 20.04.2011 tarihli ilk oturumunda alınan 3 numaralı ara karar ile; bir kısım sanık müdafilerinin sanıkların ev ve ... yerlerinde yapılan arama sonucu soruşturma aşamasında el konulan tüm dijital materyallerin ve bu dijital veriler dışında kalan belgelerin sanıklara ya da müdafilerine verilmesi talepleri ile ilgili iddianamede bu belgelerin devlet sırrı kapsamında kaldığı, ilgili kurumlarca bu belgelerin devlet sırrı niteliğinde gizli belgeler olduğunun belirtildiği, belgelerin on binleri ifade eden sayfada olduğu göz önüne alınarak, sanıklarda ele geçirilen adli emanette bulunan dijital verilerin imajlarının ve diğer tüm belgelerin devlet sırrı niteliğinde ve aleniyet kazanmaması gereken belgeler olup olmadığı konusunda değerlendirme yapıldıktan sonra sanık ve müdafilerine verilip verilmemesi hususunun değerlendirilmesine karar verdiklerini, 22.04.2011 tarihli duruşmada, Avukat ...'nın, TÜBİTAK...'in 29.11.2010 ve 09.12.2010 tarihli yazılar ile eklerinin adli emanetten istenilerek dosyaya konulması talebini 20.04.2011 tarihli duruşmada alınan 3 numaralı ara karar uyarınca bu aşamada reddettiklerini, 01.07.2011 tarihli duruşmada alınan 21 numaralı ara karara göre, talepleri tekrar değerlendirdiklerini, ... Özel Yetkili Cumhuriyet Başsavcılığınca cevap verilebileceği belirtilen hususların buna ilişkin kısımlarından suret alıp TÜBİTAK...'e yazı yazılarak mahkemeye bilgi verilmesinin istenilmesine karar verdiklerini, 25.05.2012 tarihli duruşmada alınan 15 numaralı ara kararla, TÜBİTAK...'in yalnız mahkeme ile paylaşabilecek gizlilikte olduğu ifade ettiği hususlar dışındaki, bir kısım sanıklar müdafi Avukat ...'nın kurumdan cevap vermesini istediği sorular ile ilgili 4 sayfalık belgenin adı geçen sanık müdafisine verildiğini, 29.06

...'e yazı yazılarak mahkemeye bilgi verilmesinin istenilmesine karar verdiklerini, 25.05.2012 tarihli duruşmada alınan 15 numaralı ara kararla, TÜBİTAK...'in yalnız mahkeme ile paylaşabilecek gizlilikte olduğu ifade ettiği hususlar dışındaki, bir kısım sanıklar müdafi Avukat ...'nın kurumdan cevap vermesini istediği sorular ile ilgili 4 sayfalık belgenin adı geçen sanık müdafisine verildiğini, 29.06.2012 tarihli duruşmadaki 4 numaralı ara kararla, sanık müdafisine daha önce aynı belgeler verildiğinden bu konuda yeniden karar vermesine yer olmadığına hükmedildiğini, sonuç olarak, 2012 yılı Mayıs ve Haziran aylarında alınan ara kararlar ile TÜBİTAK’tan gelen yazı cevabının sanıklara verilmesine karar verildiği, her ne kadar belgenin 4 sayfalık kısmının verilmesine karar verilmiş ise de; 5 ve 6. sayfalar bakımından saklanan bir hususun olmadığını, sanık olarak yargılanan katılanların müdafi Avukat ...'nın TÜBİTAK...'e toplam 11 adet soru sorduğunu, mahkemenin sanıklardan sakladığı hiçbir hususun kalmadığını, toplam 6 sayfadan ibaret yazının kalan kısımlarının önemsiz, sanıkların müdafilerine daha önce verilen bilgileri içerdiğini, dosyanın incelemesini yapıp hassas davranmaya çalıştıklarını, taleplerle ilgili değerlendirme yapıp talep edilen belgeleri verdiklerini, buna karşılık yeniden yargılama yapan ... Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından da talep edilen belgelerin tümünün verilmediğini, bu durumun kastlarının bulunmadığını gösterdiğini, Avukat ...'nın ... müdafisi sıfatıyla verdiği temyiz dilekçesinde, belgelerin verilmeyip belgeler görmezden gelinerek mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkin bir iddianın ileri sürülmediğini, verdikleri kararın Yargıtay incelemesinden geçtiğini, katılanlar ... ve ... yönünden aleyhlerine bozulduğunu, Cüneyt Bağcıoğulları ve ... hakkında zaten beraat hükmü kurduklarını, bu kararın Yargıtayca onandığını, mahkemenin dava dosyası içerisinde bulunduğu anlaşılan bir belgenin hüküm oluştururken kullanmadığı ile ilgili bir suçlama yapılamayacağını, bunun ancak temyizde ileri sürebilecek bir husus olabileceğini, Türkiye'de ilk defa askeri casusluk ile ilgili yargılama yapıldığı için sanıklar lehine bozma kararları verilebileceği düşünülerek, sanıklar hakkında ağır cezalar verdikleri hâlde tahliyelerine karar verdiklerini, kötü niyetli olsalardı böyle davranmayacaklarını, haklarında suç duyurusunda bulunan ve yeniden yargılamayı yapan ... Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından alınan ve beraat hükmüne gerekçe yapılan Adli Tıp Kurumu raporunun yetersiz olduğunu, mahkemece yeterince inceleme yapılmadan ve ek rapor alınmadan karar verildiğini, bu raporda, yargılamasını yaptıkları 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/37 esas numaralı dava dosyasında dayanak noktası olarak gösterilmiş olan dijital delillerin sahte olduğu, hükme esas alınamaz nitelikte olduğu konusunda bir tespitin bulunmadığını, 11

... Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından alınan ve beraat hükmüne gerekçe yapılan Adli Tıp Kurumu raporunun yetersiz olduğunu, mahkemece yeterince inceleme yapılmadan ve ek rapor alınmadan karar verildiğini, bu raporda, yargılamasını yaptıkları 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/37 esas numaralı dava dosyasında dayanak noktası olarak gösterilmiş olan dijital delillerin sahte olduğu, hükme esas alınamaz nitelikte olduğu konusunda bir tespitin bulunmadığını, 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/37 esas numaralı dava dosyasında delil olarak değerlendirilen bir flash belleğin, yargılaması süren başka bir davadaki flash bellekle aynı olduğu iddiasını, o gün hemen araştırmak için emanetten her iki flash belleği de isteyerek müdafi ve sanıkların huzurunda incelediklerini, belge ve delil saklama gayreti içinde bulunan bir heyetin bu şekilde davranmayacağını, 2011/37 esas numaralı dava dosyasının sanık olarak yargılanan katılanlar ... ve ...'e verilmemiş bir belge bulunmadığını, mahkemenin 6 bent hâlinde sıralanan ara kararlarının bunu açıkça ispatladığını, sanık müdafisinin temyiz dilekçesiyle de bu durumun teyit edildiğini, mahkemenin gerekçeli kararında TÜBİTAK belgesinden bahsetmesinin kendi ihtiyarında ve yargı yetkisinde bulunduğunu, sanıkların mahkûmiyetlerine yönelik gerekçelerin kararda gösterildiğini, sanıklardan gizlenen bilgi ve belge bulunmadığına göre atılı suçların unsurlarının oluşmadığını,

Sanık ...; HSK tarafından usulüne uygun olarak bir soruşturma izni alınmadığını, HSK 2. Dairesinin verdiği karardan sonra HSK Genel Kuruluna itiraz haklarını kullanmadıklarını, kesinleşmiş bir karar olmadan kovuşturmaya başlandığını, kovuşturma şartının gerçekleşmediğini, soruşturmanın ...Gazetesi'nde inceleme dışı sanık ... ile ilgili haber sonrası başladığını, kendisi hakkında bir şikâyet ve suç ihbarı olmamasına rağmen müfettiş tarafından soruşturmaya dahil edildiğini, kapatılan ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin duruşmalarına arızi çıktığını, iki kez duruşmaya çıkmanın birbirinin devamı niteliğinde olduğundan 7 ayrı oturum gibi gözüktüğünü, bu duruşmalardaki ara kararlarda bulunma dışında, hükmün kurulmasında ve gerekçeli karar yazılmasında aktif bir rol almadığını, karar duruşmasında hükmü veren heyette kendisinin bulunmadığını, bu nedenlerle kararın içeriğinden ve delillerin tartışılıp tartışılmadığından sorumlu tutulamayacağını, dosya kapsamında binlerce belgenin bulunduğunu, Genel Kurmay Başkanlığı ve TÜBİTAK'ın bu belgelerin devlet sırrı kapsamında belgeler olduğunu bildirdiğini, duruşmalara iki kez katıldığını, ara kararların alınmasında hata olabileceğini, bunun da yasal yollarının bulunduğunu, kastının olmadığını, TÜBİTAK'tan gelen ve mahkeme heyeti tarafından gizlendiği ileri sürülen katılan ...'nin izinli olduğu tarihlere ilişkin belgenin ...'nin müdafisinin elinde zaten bulunduğunu, diğer belgeler yönünden ise bunların gizli belge olması ve sayısının çokluğu nedeniyle bilirkişi raporu alındıktan sonra sanıklara ve müdafilerine verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi yönünde ara karar alındığını, daha sonraki aşamada rapor alınmaması ve kararda tartışılmamasının kendisini bağlamayacağını, yargısal faaliyeti hukuk ve yasalar çerçevesinde yerine getirdiğini, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararından sonra yeniden yargılamayı yapan mahkeme tarafından dahi belgelerin gizli olması nedeniyle sanıklara ve müdafilerine verilmediğini, katıldığı duruşmalarda adil davranmaya çalıştığını, bakılan davada delil olarak değerlendirilen bir flash belleğin, yargılaması süren başka bir davadaki flash bellekle aynı olduğu iddiasını o gün hemen araştırdıklarını, adli emanetten her iki flash belleği de isteyerek müdafi ve sanıkların huzurunda incelediklerini,

Savunmuşlardır.

İnceleme konularının sırasıyla değerlendirilmesinde hukuki yarar bulunmaktadır.

1- Hâkim olan sanıkların yargılama yaptıkları dosya kapsamındaki eylemlerinden dolayı açılan dava ile aynı sanıkların aynı dosya kapsamında gerçekleştirdiği iddia olunan başka eylemleri hakkında açılan ve derdest olan davanın birleştirilmesine gerek olup olmadığı;

Savunmuşlardır.

İnceleme konularının sırasıyla değerlendirilmesinde hukuki yarar bulunmaktadır.

1- Hâkim olan sanıkların yargılama yaptıkları dosya kapsamındaki eylemlerinden dolayı açılan dava ile aynı sanıkların aynı dosya kapsamında gerçekleştirdiği iddia olunan başka eylemleri hakkında açılan ve derdest olan davanın birleştirilmesine gerek olup olmadığı;

Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK, adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2016 tarihli ve 2-2 sayılı iddianamesi ve ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2016 tarihli ve 311-470 sayılı son soruşturmanın açılması kararı ile; kamuoyunda “... askeri casusluk davası” olarak bilinen ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. maddesi ile görevli) 2011/37 esas numaralı dosyasında ..., ..., ... ve ... ile birlikte toplam 56 kişi hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, örgüte üye olma, devletin güvenliğine ilişkin bilgileri temin etme, yasaklanan bilgileri temin, siyasal veya askerî casusluk, kişisel verilerin kaydedilmesi ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından kamu davası açılmadan önce sanık olarak yargılanan katılanlar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından katılanların çalıştığı TÜBİTAK'a, soruşturmaya ilişkin bazı hususların aydınlatılması amacıyla birtakım sorular sorulması üzerine anılan kurum tarafından vekillerine hitaben verilen cevabın daha sonra Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine adli emanete alındığı, kamu davası açılması üzerine katılanlar vekilinin TÜBİTAK’ın ilgili yazısının adli emanete alındığını belirterek bu yazı cevaplarının dosyaya konulması talebinin söz konusu belgelerin devlet sırrı niteliğinde ve aleniyet kazanmaması gereken gizli belgeler olup olmadığı hususunda değerlendirme yapıldıktan sonra sanık ve müdafilerine verilip verilmemesi hususunun karara bağlanmasına, bu aşamada bu yöndeki taleplerin reddine karar verilerek yaklaşık 1 yıl sonra TÜBİTAK’ın 09.12.2010 tarihli yazısının 4 sayfalık kısmını sanık olarak yargılanan katılanlar müdafine verilmesine karar verildiği, söz konusu yazıların katılanların hukuki durumunu aydınlatacak ve kurumun işleyişi ile bilgi güvenliğinin nasıl sağlandığına dair bilgiler içerdiğinden devlet sırrı niteliğinde olmadığı, bu belgelerin adli emanete kaydı gereken suç eşyası kapsamında olmadığı hâlde yapılan yargılama sırasında dosyaya konulması taleplerinin reddine karar verilerek delil olarak değerlendirilmeye alınmayıp bu belgelerin tamamı taraflara verilmediğinden sanıklar ..., ... ve ... ile inceleme dışı sanık ...’in görevi kötüye kullanma, iftira, resmî belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçlarından cezalandırılmalarının talep edilmesi üzerine ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Özel Dairece sanıkların eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanıkların TCK’nın 257/1 ve 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyetlerine karar verildiği;

Sanıkların yargılama aşamasında ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. maddesi ile görevli) 2011/37 esas numaralı dosyasındaki yargılamanın tamamı ile ilgili olarak haklarında HSK tarafından soruşturma başlatıldığından bu soruşturmanın akıbetinin sorulması talebinin Özel Dairece yargılamanın geldiği aşama gerekçe gösterilerek reddine karar verildiği anlaşılmakla; sanıklar ..., ... ve ... ile inceleme dışı sanık ... ile yargılama aşamasında görev yapan bir kısım dava dışı sanıklar hakkında ... 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2020 tarihli ve 144-307 sayılı son soruşturmanın açılması kararı ile şikâyetçi ... ile birlikte toplam 12 şikâyetçi aleyhine kamuoyunda “... askeri casusluk davası” olarak bilinen davanın yargılaması sırasında, sanık olarak yargılanan kişilerde bulunduğu iddia edilen dijital delillerin teknik incelemesini yaptırmamak, tanıkları dinlememek, aramalara katılan polislerin tanık olarak dinlenmesi taleplerini kabul etmemek ve mahkemeye çağırmamak, sanıkların tutuklanmalarına, haklarında dava açılmasına ve hüküm kurulmasına gerekçe olarak gösterilen delilleri, savunma hakkını kısıtlayacak şekilde sanıklar ve müdafilerine vermemek, suçlamalara dayanak dijital dokümanlar üzerinde sanık müdafileri tarafından, inceleme yapılmasının ve sahteciliklerin tespitinin önüne geçmek amacıyla el konulan CD/DVD/hard disk imajlarının verilmesi talep edilmesine rağmen talepleri reddederek CMK’nın 134. maddesine aykırı davranmak, yargılama boyunca sanıkların suçsuzluklarını ispata yönelik dijital delillerle ilgili bilirkişi ve tanık dinletme taleplerini ısrarla ve kasıtlı olarak reddetmek, CMK’nın 134. maddesine aykırı olarak el konulan CD, DVD ve hard disklerin sanıklara aidiyetini ortaya koyan bir husus bulunmamasına karşın bunları delil olarak kabul ederek haklarında hüküm kurup özgürlüklerini kısıtlamak, kovuşturma sürecinde sistematik olarak devam eden hukuka aykırılıklar neticesinde, haksız şekilde mahkûmiyetlerine karar vermek suretiyle mağduriyetlerine neden olduklarından görevi kötüye kullanma, silahlı terör örgütüne üye olma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dava açılması üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesince sanıklar ve dava dışı sanıklara atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunun görev suçu kapsamında olmaması nedeniyle ayırma kararı verilerek ayrı bir esas numarasına kaydedilmesi sonrasında görevi kötüye kullanma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından Yargıtay 8. Ceza Dairesine görevsizlik kararı verilmesi üzerine Özel Dairenin 2021/3 esas numarasına kaydedildiği ve dosyanın derdest olduğu anlaşılmakla; Yargıtay 8. Ceza Dairesinde görülen davada sanıklar ve inceleme dışı sanıkların kamuoyunda “... Askeri Casusluk Davası” olarak bilinen davanın ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. maddesi ile görevli) 2011/37 esas numaralı dosyasında yapılan yargılamanın tamamı ile ilgili olarak görevlerinin gereklerine aykırı hareket ederek katılan ..

. Ceza Dairesine görevsizlik kararı verilmesi üzerine Özel Dairenin 2021/3 esas numarasına kaydedildiği ve dosyanın derdest olduğu anlaşılmakla; Yargıtay 8. Ceza Dairesinde görülen davada sanıklar ve inceleme dışı sanıkların kamuoyunda “... Askeri Casusluk Davası” olarak bilinen davanın ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. maddesi ile görevli) 2011/37 esas numaralı dosyasında yapılan yargılamanın tamamı ile ilgili olarak görevlerinin gereklerine aykırı hareket ederek katılan ... ve diğer şikâyetçilerin mağduriyetine neden olduğu iddia edilmiş, incelemeye konu dosyada ise aynı dosya kapsamında sanıkların TÜBİTAK’tan gelen ve katılanlar lehine bilgiler içeren ilgili yazıları adli emanetten getirip örnekleri sanık olarak yargılanan katılanlara ve müdafilerine vermemek, dava dosyasına koymamak, gerekçeli kararda bu rapor ve eklerinden hiç bahsetmemek, delil olarak değerlendirilmeye almamak, bu belgelerin tamamını taraflara vermemek suretiyle katılan ... ve diğer katılanların mağduriyetine neden olduğu iddia edilmiş ise de ... bu davanın geldiği aşama, davaların ayrı ayrı görülmesinin makul sürede yargılanma hakkına sağlayacağı yarar, birleştirilerek görülmesi hâlinde ise bu hakkın ihlaline neden olabilecek düzeydeki zarar ihtimali dikkate alındığında ve ... bu dosyanın akıbeti hakkında Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2021/3 esas numaralı dosya kapsamına bilgi verilip Yargıtay 8. Ceza Dairesince koşulların oluşması hâlinde TCK'nın 43. maddesi uyarınca mahsup işleminin gerçekleştirilme imkânının her zaman bulunması karşısında; davaların ayrı ayrı görülmesi gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, davaların ayrı ayrı görülmesine karar verilmelidir.

2- Sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin isabetli olup olmadığı;

İnceleme konusunun sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulması için öncelikle “devlet sırrı”, "müdafilerin erişim hakkı" kavramları ile Suç Eşyası Yönetmeliği üzerinde durulmasında yarar bulunmaktadır.

Anayasanın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi;

“Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.

Hiçbir mahkeme, görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçınamaz.” şeklinde düzenlenmiş,

CMK’nın “İçeriği Devlet sırrı niteliğindeki belgelerin mahkemece incelenmesi” başlıklı 125. maddesi;

“(1) Bir suç olgusuna ilişkin bilgileri içeren belgeler, Devlet sırrı olarak mahkemeye karşı gizli tutulamaz.

(2) Devlet sırrı niteliğindeki bilgileri içeren belgeler, ancak mahkeme hâkimi veya heyeti tarafından incelenebilir. Bu belgelerde yer alan ve sadece yüklenen suçu açıklığa kavuşturabilecek nitelikte olan bilgiler, hâkim veya mahkeme başkanı tarafından tutanağa kaydettirilir.

(3) Bu madde hükmü, hapis cezasının alt sınırı beş yıl veya daha fazla olan suçlarla ilgili olarak uygulanır.” biçiminde,

Anılan Kanun’un “Müdafiin dosyayı inceleme yetkisi” başlıklı 153. maddesi;

(1) Müdafi, soruşturma evresinde dosya içeriğini inceleyebilir ve istediği belgelerin bir örneğini harçsız olarak alabilir.

(2) Müdafiin dosya içeriğini inceleme veya belgelerden örnek alma yetkisi, soruşturmanın amacını tehlikeye düşürebilecek ise Cumhuriyet savcısının istemi üzerine hâkim kararıyla kısıtlanabilir. Bu karar ancak aşağıda sayılan suçlara ilişkin yürütülen soruşturmalarda verilebilir:

...

(4) Müdafi, iddianamenin mahkeme tarafından kabul edildiği tarihten itibaren dosya içeriğini ve muhafaza altına alınmış delilleri inceleyebilir; bütün tutanak ve belgelerin örneklerini harçsız olarak alabilir.

(5) Bu maddenin içerdiği haklardan suçtan zarar görenin vekili de yararlanır.” şeklinde,

Aynı Kanun’un “Delillerin ortaya konulması ve reddi” başlıklı 206. maddesi;

“(1) Sanığın sorguya çekilmesinden sonra delillerin ortaya konulmasına başlanır. Ancak, sanığın tebligata rağmen mazeretsiz olarak gelmemesi sebebiyle sorgusunun yapılamamış olması, delillerin ortaya konulmasına engel olmaz. Ortaya konulan deliller, sonradan gelen sanığa bildirilir.

(2) Ortaya konulması istenilen bir delil aşağıda yazılı hâllerde reddolunur:

a) Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse.

b) Delil ile ispat edilmek istenilen olayın karara etkisi yoksa.

c) İstem, sadece davayı uzatmak maksadıyla yapılmışsa.

(3) Cumhuriyet savcısı ile sanık veya müdafii birlikte rıza gösterirlerse, tanığın dinlenmesinden veya başka herhangi bir delilin ortaya konulmasından vazgeçilebilir.

...” biçiminde düzenlenmiştir.

(2) Ortaya konulması istenilen bir delil aşağıda yazılı hâllerde reddolunur:

a) Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse.

b) Delil ile ispat edilmek istenilen olayın karara etkisi yoksa.

c) İstem, sadece davayı uzatmak maksadıyla yapılmışsa.

(3) Cumhuriyet savcısı ile sanık veya müdafii birlikte rıza gösterirlerse, tanığın dinlenmesinden veya başka herhangi bir delilin ortaya konulmasından vazgeçilebilir.

...” biçiminde düzenlenmiştir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan Suç Eşyası Yönetmeliği’nin “Amaç ve kapsam” başlıklı 1. maddesi;

“Bu Yönetmelik, suç eşyası ve suçla ilgili ekonomik kazancın, muhafaza altına alınması, elkonulması, elden çıkarılması, iadesi, müsaderesi ve imhasına ilişkin işlemlerin yapılmasında uyulacak usul ve esaslan düzenler.” şeklinde,

Aynı Yönetmelik’in “Tanımlar” başlıklı 3. maddesi;

“ Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;

...

Suç eşyası: İspat aracı olarak yararlı görülen, suçta kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan, suçtan meydana gelen, üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşyayı,

...” biçiminde,

Anılan Yönetmelik’in “ ... emanet dairesinin kurulması, işlemlerinin denetim ve gözetimi” başlıklı 4. maddesi;

“(1) Suç eşyası ile ilgili işlemler, Cumhuriyet başsavcılığının sürekli gözetim ve denetimi altında ... emanet dairesince yürütülür...” şeklinde düzenlenmiştir.

Gelinen bu aşamada görevi kötüye kullanma suçu üzerinde durulmasında fayda bulunmaktadır.

Türk Ceza Kanunu'nun ikinci kitabının "Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler"e yer veren dördüncü kısmının "Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar" başlıklı birinci bölümünde düzenlenen “Görevi kötüye kullanma” başlıklı 257. maddesi;

"(1) Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan hâller dışında, görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir menfaat sağlayan kamu görevlisi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan hâller dışında, görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme göstererek, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir menfaat sağlayan kamu görevlisi, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) İrtikâp suçunu oluşturmadığı takdirde, görevinin gereklerine uygun davranması için veya bu nedenle kişilerden kendisine veya bir başkasına çıkar sağlayan kamu görevlisi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmişken 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un 105. maddesi ile üçüncü fıkra yürürlükten kaldırılmıştır.