muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3566, Karar No: 2021/7704, Tarih: 07.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/3566 E.  ,  2021/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı iş akdine haklı bir neden olmadan son verildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı davacının devamsızlık yaptığını feshin haklı nedene dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Diğer taraftan, Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Somut olayda; mahkeme bozma ilamı doğrultusunda hazırlanan bilirkişi ek raporunda davacının yıllık 12 iş günü ve 13 iş günü izin kullanılması ihtimallerine göre seçenekli hesaplama yapılmış olup, hükme esas alınan hesaplama mahkeme gerekçesinden anlaşılamamaktadır. Bilirkişi raporuna atıf yapılması, kararın gerekçeli olduğunu göstermediği gibi, dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporunda deliller seçenekli olarak değerlendirilerek, sonuç mahkemenin takdirine bırakılmıştır.

Yerel mahkeme kararının, Anayasa ve Yasa'nın aradığı anlamda herhangi bir gerekçe içermediği anlaşılmakla, gerekçesiz karar yazılması adil yargılanma hakkının ihlali olarak nitelendirilmiştir. Gerekçesiz olarak karar verilmesi, anılan kararın temyiz mercii tarafından denetimini de olanaksız kılar.

Sonuç olarak, Mahkemenin gerekçeli kararının T.C. Anayasası’nın 141. maddesinin amacına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. ve 298/2. maddelerine aykırı olduğu anlaşıldığından kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8746, Karar No: 2025/4092, Tarih: 09.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2019/8746 E.  ,  2025/4092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/170 E., 2015/309 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Olay tutanağı içeriğine, tutanak düzenleyici tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanıktan ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddenin paket sayısı, ele geçiriliş biçimi, yapılan tahlilde sanığın kan ve idrarında uyuşturucu maddeye rastlanılmaması, yer ve zaman dilimi ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ...'dan ele geçirilen uyuşturucu maddenin paketlenme şekli ile sanıktan ele geçirilen uyuşturucu maddenin

paketlenme şekli arasındaki benzerlik dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olduğu halde mahkûmiyeti yerine, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, Tebliğname'ye uygun olarak, hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3186, Karar No: 2015/3130, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3186 E.  ,  2015/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/759, Karar No: 2014/6550, Tarih: 13.11.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/759 E.  ,  2014/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bursa 4. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :27.09.2013

Numarası :2011/592-2013/804

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile K.. D.. dışındaki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedeli alacağının tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı ile davalılardan K.. D.. dışındaki davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 07.06.2010 tarihli sözleşme ile, davacı iş sahiplerine ait bağımsız bölümlerin bulunduğu B... Sitesi B blokun tamirat ve tadilat işlerinin 47.000,00 TL götürü bedelle yapımı kararlaştırılmıştır. Davacı yüklenici; davalılar ise iş sahibidir. Davacı yüklenici tarafından açılan dava ile, 47.000,00 TL iş bedelinden 13.000,00 TL'sinin ödendiğini belirterek, ödenmeyen bakiye 34.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar ise davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile davalılar A.. D..'den 1.940,00 TL, E.. Ö..'den 1.940,00 TL, H. Y. Ç. 1.190,00 TL, A.. F..'den 1.940,00 TL, G.. Ö..'ten 2.440,00 TL, M.. Ö..'ten 3.440,00 TL, H.. K..'dan 2.000,00 TL, K.. D..'tan 1.940,00 TL'nin 22.03.2011 icra takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, davalılar L.. T.. ve H.. E.. aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki 07.06.2010 tarihli sözleşme davacı yüklenici ile davalı iş sahipleri arasında düzenlenmiş ve sözleşmenin 6. maddesinde iş bedeli götürü bedel olarak kararlaştırılmış olup, ödemeden iş sahiplerinin paylarına göre sorumlu olacakları yönünde bir düzenleme yapılmadığından davalı iş sahiplerinin iş bedeli yönünden davacı yükleniciye karşı müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarının kabulü gerekir. Bu nedenle mahkemece davacı alacağı olarak belirlenen miktarın davalılardan eşit olarak ve her bir davalının ödeme miktarları düşülerek tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davalılardan H.. E..'in sözleşmede imzası bulunmadığından sözleşme ilişkisine taraf değildir. Davacı yüklenici tarafından bu kişi hakkında da dava açılarak alacak talep edilmiş ise de mahkemece taraf sıfatı, yani pasif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle hakkındaki davanın reddine karar verilmesi yerinde olmuştur. Mahkemece davalılardan L.. T..'ın davadan önce 3.500,00 TL ödemiş olması nedeniyle hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi ise yukarıda açıklanan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olması ilkesi karşısında doğru olmamıştır.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş, taraf sıfatı bulunmadığı halde hakkında dava açılan H.. E.. hakkındaki davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine, bu davalı dışındaki diğer davalılar hakkında ise davacının ödenmeyen bakiye iş bedelinin tamamının bu davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi ve yargılama gideri ile vekâlet ücretinin de buna göre hükmedilmesi olmalıdır. Mahkemece bu hususlar göz önüne alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı ile K.. D.. dışındaki davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden K.. D.. dışındaki davalılara verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3327, Karar No: 2011/3360, Tarih: 23.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3327 E.  ,  2011/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Talep Sermaye Piyasası Kanununun 45 ve 46/f hükümleri gereğince Beyoğlu 40. Noterliğince tanzim edilen 37751 yevmiye nolu vekaletnamenin teslimi istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasası ve ilgili Başkanlar Kurulu Kararı uyarınca Yüksek (4). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/14671, Karar No: 2012/20814, Tarih: 14.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14671 E.  ,  2012/20814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/06/2011 tarih ve 2011/62-2011/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Yuva Maya şekil” ibareli markasının tescili için davalı TPE Başkanlığı'na yaptığı başvurunun, dava dışı şirkete ait “Yuvam şekil” markasıyla ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle KHK'nın 7/1-b maddesine göre kısmen reddedildiğini, ancak 1987 yılında kurulan müvekkilinin itiraz konusu markayı maruf ve meşhur hale getirdiğini, “Yuva” markasının bir çok sınıfta müvekkili adına tescilli olduğunu, dava konusu markadaki “Yuva” ibaresi dışında kalan unsurların, markayı redde konu markadan farklılaştırdığını ileri sürerek, 07.01.2011 tarih ve 2010-M-5264 sayılı YİDK kararının 30. sınıf kapsamında yeralan “pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, her türlü un, irmikler, nişastalar” malları yönünden kısmen iptali ile marka başvurusunun ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE Başkanlığı vekili, YİDK kararının yerinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar başvuru konusu işaret ile ret gerekçesi marka arasında YUVA/YUVAM ibareleri yönünden işitsel benzerlik bulunsa da, her iki markanın içerdiği renk ve şekil unsurları yönünden tamamen farklı oldukları, ayrıca başvuru markasındaki “abartmıyoruz, çok kabartıyoruz” şeklindeki slogan markası nedeniyle bütüncül açıdan markalar arasında ilk bakışta fark edilemeyecek derecede benzerlik olgusundan sözedilemeyeceği, KHK'nın 7/1-b maddesindeki benzerlik olgusunun dar yorumlanmasının gerektiği, oysa davalının KHK'nın 8/1-b maddesi kapsamında gibi inceleme yaptığı, tek başına ürünler arasında ki benzerlik olgusunun KHK'nın 7/1-b maddesindeki benzerlik koşulu için yeterli olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile TPE YİDK'nın 2010-M-5264 sayılı kararının 30.03 ve 30.07 sınıfında pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, her türlü un, irmikler, nişastalar alt grup mallar yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/930, Karar No: 2020/5480, Tarih: 13.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2015/930 E.  ,  2020/5480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A- Sanıklar Özkan ve Mehmet Salih hakkında ''Uyuşturucu madde ticareti yapma'' suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıkların müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında ''Uyuşturucu madde ticareti yapma'' suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlerin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Nüfus kaydına göre 17/01/1995 doğumlu olan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken, bu madde uygulanmayarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2- Suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olan sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrileceğine karar verilmesi suretiyle, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 26/02/2008 tarihli Kanun ile değişik 106/4. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

13/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3111, Karar No: 2021/7150, Tarih: 30.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/3111 E.  ,  2021/7150 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 27. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Anadolu 9. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının yurt dışı tır şoförü olarak çalıştığını, yıllık ücretli izin alacaklarını, fazla mesai ücretlerini, hafta tatili ve bayram genel tatil ücretlerini alamadığını, ücretinden masraf adı altında kesintiler yapıldığını, iş akdini haklı nedenle feshetmek zorunda kaldığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığı, tüm alacaklarının kendisine ödendiğini, davacının 2011 yılında bir süre deneme amaçlı çalıştırıldığını ancak kendisinin cezai soruşturma ve kovuşturmaları nedeniyle çalışmasının devam etmediğini, davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını ancak kendisine iyi niyetli olarak kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, tır şoförlerinin kendi çalışma saatlerini kendilerinin belirlediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini ve ispatlanan ve karşılığı ödenmeyen işçilik alacakları bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, davalının davacının hak ettiği ücretlerini ödemediği böylelikle davacı tarafın yapmış olduğu feshin haklı olduğu, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ile hafta tatili alacağı yönünden işyerinde bugünlerde çalışma yapıldığının tanık beyanlarıyla ve yurt dışı giriş çıkış kayıtlarıyla ispatlanmış olduğu, davacının yıllık izinlerini kullandığına dair yıllık ücret izin defteri veya emsali yazılı belge olmadığı, ücretlerinin ve asgari geçim indirim alacağının tam olarak ödendiğine dair dekont veya belgenin olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde, yurt dışı şoförü olarak çalıştığını, aylık ücretinin asgari ücret ve sefer başına harcırah olmak üzere 2.200 USD olduğunu, çalışma dönemi boyunca ücretinden masraf adı altında kesintiler yapıldığını bu şekilde ücretlerinin eksik ödendiğini, bu nedenle eksik ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Davalı ise, tüm ücretlerinin eksiksiz ödendiğini beyan etmiştir. Mahkemece, davacının eksik ücret alacağı olarak net 76.659,86 TL hüküm altına alınmıştır.

Davacı her ne kadar kesinti yapılarak eksik ücret ödendiğini iddia etmişse de, davacının soyut şekilde kesinti yapıldığını, iddia etmesi ne kadar kesinti yapıldığını beyan etmemesi, tanıkların da bu şekilde bir kesintiden bahsetmemesi ve dosya içeriğinde başkaca belge veya tanık beyanı olmadığı gibi hususlar dikkate alındığında davacı iddiasını ispat edememiştir.Mahkemece davacının tüm dönemlere yönelik ücretlerin hesaplanarak hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4936, Karar No: 2022/2073, Tarih: 09.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/4936 E.  ,  2022/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16415, Karar No: 2012/2097, Tarih: 06.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/16415 E.  ,  2012/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki Aydın Mızrak tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 06/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.