muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2015, Karar No: 2023/4452, Tarih: 20.06.2023

Sanık ile katılanların akraba olup aynı zamanda komşu oldukları, adli tıp raporundan da anlaşıldığı üzere mağdurenin hafif derecede zeka geriliği denilen hastalığın bulunduğu, bu hastalığının vereceği ifadelere itibar edilmemesi için tıbbi bir neden oluşturmadığı, 2005 yılı yaz aylarından itibaren sanığın mağdureyi yanına çağırarak boynundan ve çenesinden öptüğü, kucağına oturttuğu, kendine doğru çektiği, en son olayda da cinsel organını mağdurenin vücuduna değdirdiği, sanığın bu eylemini aynı kast altında aynı mağdureye karşı farklı tarihlerde zincirleme bir şekilde gerçekleştirdiği, ara sıra mağdureye harçlık verdiği, mağdurenin almış olduğu harçlıklar nedeniyle başlangıçta kendisine yönelik yapılan eylemlere ses çıkartmadığı, en son meydana gelen olaydan sonra mağdurenin sağlık ocağına giderek hamilelik testi yaptırmak istediği, mağdurenin gebelik testi yaptırmak istemesinin nedeni sorulduğunda sanığın kendisini kucağına oturtarak cinsel tacizde bulunduğundan bahsettiği, olayın adli bir vaka olması nedeniyle durumun sağlık ocağındaki görevliler tarafından polise bildirildiği, mağdurenin olayı aynı zamanda annesi olan katılana anlattığı, mağdurenin beyanlarının sağlık ocağında çalışan ve tanık olarak dinlenen ...., ....(....) ve .... tarafından doğrulandığı, bir çocuğun durup dururken gebelik testi yaptırmak amacıyla hiç bir şey olmadığı halde sağlık ocağına gitmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği, adli tıp raporundan da anlaşılacağı üzere mağdurede zeka geriliği bulunmakla birlikte bu durumun beyanlarına itibar edilmesine engel teşkil etmediği, her ne kadar mağdure Mahkemede yapılan yargılamada sanığın kendisine tecavüz ettiğini ileri sürmüş ise de aradan uzun bir zaman geçmiş olması, hazırlık aşamasındaki ve görevsiz mahkemedeki ifadelerinde bu yönde beyanda bulunmadığı gibi dosya kapsamında böyle bir bulgu da elde edilemediği, mağdurenin sanık tarafından kendisine yönelik gerçekleştirilen cinsel istismar eylemlerini içinde bulunduğu ruh hali nedeniyle tecavüz olarak değerlendirdiği kanaatine varıldığı, mağdurenin kendisine yönelik gerçekleştirilen cinsel istismar eylemi neticesinde ruh sağlığının bozulduğu, sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ve sağlık ocağında çalışan tanıklar dışındaki diğer tanıklar olayı doğrulamamışlar ise de sağlık ocağında çalışan tanık beyanlarının mağdurenin aşamalardaki iddialarını doğrulaması karşısında sanığın savunmasına, diğer tanıkların ise olaya ilişkin bilgi ve görgülerinin olmaması, bir kısmının sanğın akrabası olmaları nedeniyle sanığı korumaya yönelik beyanlarda bulunduklarından anlatımlarına itibar edilmediği, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin sanığın lehine olduğu, sanığın suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak cezalandırılmasına karar verildiği, duruşmadaki tutum ve davranışları ile şahsi hali lehine değerlendirilerek takdiri indirim nedenlerinin uygulandığı anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç isminin çocuğun cinsel istismarı yerine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Dosya kapsamı ve Mahkemenin gerekçesi dikkate alınarak takdiri indirim uygulanmamasına ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2015 tarihli ve 2014/20 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz isteklerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2009/13531, Karar No: 2010/6468, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13531 E.  ,  2010/6468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı kamulaştırma kapsamında daha önce incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Örnek: Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/197 Esas-2005/154 Karar, Dairenin 2009/13397 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/732, Karar No: 2015/1420, Tarih: 11.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/732 E.  ,  2015/1420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Beldesi, ..... Mahallesi 109 ada 80 parsel sayılı 1306.35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliğiyle ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla tespitin iptali için dava açmıştır.

Tespit maliki, birleşik dosya davacısı ... ise, taşınmazın yüzölçümünün eksik yazıldığı iddiasıyla komşu 109 ada 77, 75, 79 ve 81 parsel sayılı taşınmaz malikleri aleyhine dava açmıştır.

Mahkemece ...... Yönetiminin davasının kabulü ile dava konusu 109 ada 80 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı ... vekili tarafından edilmesi üzerine hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/02/2009 tarih ve 2008/16834-2009/1565 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Dava konusu 109 ada 80 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki ... tarafından, mahkemenin 2006/256 Esas sayılı dosyasında taşınmazın yüzölçümünün eksik yazıldığı iddiasıyla komşu parsel maliklerine karşı başka bir davanın açıldığı, mahkemenin 2006/256 Esas 2008/19 sayılı Kararı ile dava dosyasının temyize konu 2006/279 Esas sayılı dosyası ile birleştirildiği, ne var ki, birleştirmeden sonra birleşik dosya ile ilgili hiçbir araştırma yapılmadığı, birleşik dosyada davalı olan 109 ada 75, 77, 79 ve 81 parsel sayılı taşınmazların tutanak asıllarının dosyada bulunmadığı, kadastro müdürlüğünün 18.8.2006 tarihli yazısında, 81 nolu parselin mahkemenin 2006/284 Esas, 75 nolu parselin 2006/283 Esas, 79 nolu parselin 2006/280 Esas ve 77 nolu parselin 2006/281 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu, taşınmazların tutanak asılları bu dosyalarda olmasına rağmen bu dava dosyalarının birleştirilmesinin düşünülmediği, temyize konu taşınmazın bulunduğu dosya da ise hükmün sadece 109 ada 80 parsel sayılı taşınmaz yönünden kurulduğu, birleşik dosyada davalı olan parseller yönünden hüküm kurulmadığı, bu dosya davacı ve davalılarının karar başlığında gösterilmediği anlaşılmaktadır. Buna göre, mahkemece öncelikle birleşik 2006/256 Esas sayılı dosyada davalı olan komşu 109 ada 75, 77, 79 ve 81 parsel sayılı taşınmazların davalı oldukları dava dosyalarının bu dosya ile birleştirilerek, birleşik dosya davacısı ...’ın 109 ada 80 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksik yazıldığı iddiası ile ...... Yönetiminin orman iddiasının birlikte araştırılması, oluşacak sonuca göre dosyada ileri sürülen bütün talepleri karşılayacak şekilde hüküm kurulması gerekir. Ayrıca; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; karara dayanak alınan bilirkişi raporu, çekişmeli taşınmazların orman olup olmadığını ve hukukî durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz

...... Yönetiminin orman iddiasının birlikte araştırılması, oluşacak sonuca göre dosyada ileri sürülen bütün talepleri karşılayacak şekilde hüküm kurulması gerekir. Ayrıca; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; karara dayanak alınan bilirkişi raporu, çekişmeli taşınmazların orman olup olmadığını ve hukukî durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Aynı gün, Dairede temyiz incelemesi yapılan mahkemenin 2006/270-257 Esas sayılı dosyalarda dava konusu edilen 109 ada 108 ve 110 parseller ile bu parsellere komşu 107, 111 ve 112 parsellerin güney hudutları dereye bitişik olduğu halde, memleket haritası ile kadastro paftasının çakıştırılmasında yapılan kaydırma nedeniyle sözkonusu taşınmazların güney sınırı ile dere arasında büyükce bir mesafenin görüldüğü, bu haliyle raporun davaya konu taşınmazın orman niteliğini belirleme de kanaat verici olmayıp raporun doğruluğu hususunda tereddüt oluştuğu, yetersiz ve doğruluğu şüpheli olan raporun hükme esas alınamayacağı, ayrıca, ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın tarım alanları içinde yer aldığı, tarım arazisi niteliğinde olduğu belirtildiği halde, orman bilirkişi raporunda taşınmazın orman niteliğinde olduğu, çevresindeki ormanlık alanlarla bütünlük oluşturduğunun belirtildiği, böylece ziraat bilirkişi ile orman bilirkişi raporları arasında çelişki oluştuğu, mahkemece, bu çelişki giderilmeden, taşınmazın niteliği açık ve net bir şekilde belirlenmeden çelişkili ve yetersiz raporlara göre karar verildiği, yöreye ait en eski tarihli hava fotoğraflarının getirtilerek uygulanmadığı görülmüştür. Kabule göre de, hükme esas alınan uzman orman bilirkişi raporunda 1966 tarihli memleket haritasında, dava konusu taşınmazın kısmen açık, kısmen yeşil renkli alanda kaldığı, amenejman planında ise (NMBt) rumuzu ile simgelenen normal meşe baltalığı vasfındaki alanda kaldığı, memleket haritasında kısmen açık alanda ise de amenejman planında ormanlık alanda gösterildiğinden orman sayılan yerlerden olduğu belirtilerek taşınmazların orman niteliği belirlenirken memleket haritası ile çelişen ve bir yerin öncesinin orman niteliğini belirlemekte yalnız başına yeterli belgelerden olmayan amenejman planına üstünlük verilerek amenejman planına göre hüküm kurulması isabetsizdir. Bu nedenle; mahkemece yukarıda belirtilen işlemler yapıldıktan sonra, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen .....

. Bu nedenle; mahkemece yukarıda belirtilen işlemler yapıldıktan sonra, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ...... Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı) ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olduğu"na değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra mahkemece 1-Davanın reddine, 109 ada 80 parsel nolu taşınmazın tespit gibi davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, Birleşen dosyalar 2009/18 Esas ve 2009/21 Esas sayılı davaların reddine, 109 ada 77 parsel nolu taşınmazın tespit gibi davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 109 ada 81 parsel nolu taşınmazın tespit gibi davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, birleşen dosya 2009/2 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne, birleşen dosya 2006/256 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne, 109 ada 79 parsel nolu taşınmazın tespitinin iptali ile 12/04/2013 havale tarihli fen bilirkişisi .................'un raporunun ekinde yer alan krokide 79 parselin (A) harfi ile gösterilen 842,28 m2'lik alanının orman vasfıyla Hazine adına 109 ada son parsel olarak tapuya kayıt ve tesciline, aynı krokide yeşil çizgi ile çevrili (B) harfi ile gösterilen 1086,75 m2'lik alanın 109 ada 79 parsel olarak davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 109 ada 75 parsel nolu taşınmaz, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2008/12257 Esas ve 2009/1223 Karar sayılı ilâmı ile onanan mahkememizin 2006/283 Esas, 2008/221 Karar sayılı ilâmı ile orman vasfıyla Hazine adına kesin olarak tapuya kayıt ve tescil edildiğinden bu parselle ilgili davacı ...'ın davasının reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu 109 ada 79 parsel sayılı taşınmazın (B) bölümü,109 ada 77,80 ve 81 parsel sayılı taşınmazıların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ...... Yönetimine yükletilmesine 11/03/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29296, Karar No: 2014/24905, Tarih: 10.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/29296 E.  ,  2014/24905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10.09.2014 tarihinde Üye ...'ın karşıoyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY:

Sanığın imar kirliliği suçunu işlediği tarihin 12 Ekim 2004’ten öncesi olduğunun bir yargılama ve araştırma sonucu tespit edilmesi karşısında, CMK’nın 223/9. maddesinde öngörülen derhal “beraat kararı” verilecek hal olarak nitelenebilecek bir eylemin söz konusu olmadığı ve Mahkemece tespit edilen suç tarihinden beraat kararı verildiği tarihe kadar zamanaşımı süresini kesen bir durumun bulunmadığı gözetilerek 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca öncelikle düşme kararı verilmesi gerekirken, beraat kararının onanması niteliğindeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/7918, Karar No: 2015/9735, Tarih: 04.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/7918 E.  ,  2015/9735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/09/2008 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitiyle biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, 1.9.2008 tarihinden itibaren malul sayılması gerektiğinin ve maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti ile ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, ihtilaf tarihinde yürürlükte bulunan mülga 1479 sayılı Yasa'nın 28. maddesi gereğince davacının çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirip yitirmediği ve maluliyet aylığına hak kazanıp kazanmadığı ve 5510 sayılı Yasanın 25.maddesi uyarınca malul sayılıp sayılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gereği yerine getirilmemiştir.

Somut olayda, davalı Kurum tarafından davacının 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının 1.1.2007 tarihinde başladığı davacının ... Devlet Hastanesinin 22.8.2008 tarihli raporunda hastalığın başlangıç tarihinin 17.10.2006 tarihi olarak tespit edildiği, 1479 sayılı Yasanın 28/2.maddesi uyarınca davacının sigortalı oluş tarihinden önce maluliyetini gerektirecek şekilde hastalık ve arızası bulunduğundan maluliyet aylığı talebi reddedilmiştir. Davacının şahsi sicil dosyasının incelenmesinden ilk kez SSK sigortalısı olarak 15.1.1971 yılında çalışmaya başladığı Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığının 24.5.2010 tarihli yazısından davacının ilk işe giriş tarihi olarak kabul edilen 15.1.1971 tarihinde maluliyete yol açan arıza ve hastalığının bulunmadığına karar verildiği bu nedenle davalı Kurumun maluliyet aylığı talebinin 1479 sayılı Yasanın 28/2 .maddesi uyarınca reddine ilişkin gerekçede isabet bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacının çalışma gücünün 2/3 oranında kaybedip kaybetmediğine ilişkin araştırmaya gelince; İhtilaf tarihinde yürürlükte bulunan mülga 1479 sayılı Yasanın

Davacının çalışma gücünün 2/3 oranında kaybedip kaybetmediğine ilişkin araştırmaya gelince; İhtilaf tarihinde yürürlükte bulunan mülga 1479 sayılı Yasanın

28.maddesi uyarınca “Bu kanunun uygulanmasında çalışma gücünün en az üçte ikisin yitirdiği tespit edilen sigortalı malul sayılır” şeklinde düzenleme bulunmasına karşılık 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un "malul sayılma" başlıklı 25. maddesinde "Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ... Devlet Hastanesinin 22.8.2008 tarih ve 9677 tarihli raporu ile davacının özürlü durumuna göre tüm vucut fonksiyon kaybı oranın %58 olduğunun tesbit olundugu, ....nin 10/04/2012 tarih ve 947 Sayılı kararı ile davacının 19/02/2012 tarih ve 65 Sayılı .... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesine ait Sağlık Kurulu Raporunin tıbbi kararı esas olmak üzere, %60 oranında malul olduğuna, bakıma muhtaç olmadığına, kontrol kaydı gerekmediğine karar verildiği, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu'nun 27/12/2013 tarih, 2013/571 Esas, 98/9844 sayılı kararı ile Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde çalışma gücünün en az %60'nı kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağı yönünde rapor sunulmuş olduğu, 3.Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 18/08/2014 tarih ve 10290 Karar sayılı raporu ile davacının 11/10/2008 tarih ve 27021 sayılı resmi gazetede yayınlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde beden çalışma gücünün %60'ni kaybetmiş olduğu, maluliyet başlangıç tarihinin mevcut belgelere göre..... Hastanesi'nin 19/06/2007 çıkış tarihli 206414 sayılı epikriz tarihi olduğu, bir başkasının bakımına muhtaç olmadığına karar verildiği görülmüştür.