muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6631, Karar No: 2023/3019, Tarih: 30.05.2023

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi 4721 s. ... Medeni Kanunu'nun (TMK) 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne var ki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, TMK'nın 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 99,20 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/967, Karar No: 2018/8109, Tarih: 19.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/967 E.  ,  2018/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kardeş olan mağdurlar ... ile...’yı evlerine doğru yürüdükleri sırada, yanlarına aracıyla yaklaşan sanığın “Gidecekleri yere bırakma” teklifini kabul ederek, sanığın sevk ve idaresindeki araca binip birlikte hareket ettikleri, sanığın, “Sizi biraz gezdireyim” diyerek mağdurları şehir merkezi dışında ... istikametindeki ... bisküvi fabrikasının yakınına getirip zorla telefonlarını aldıktan sonra mağdurlara uygunsuz tekliflerde bulunduğu, mağdurların olumsuz yanıt verip “Bizi evimize bırak” demeleri üzerine sanığın mağdurları araçtan indirip ayrıldığı,

Mağdurların kendi imkanları ile polise giderek şikayetçi olduklarını belirttikleri ancak bunun ne şekilde ve/veya ne surette olduğuna ilişkin herhangi bir açıklamaya yer vermedikleri gibi mağdurların olaydan sonra bırakıldıkları bölgenin fiziki şartlarının araştırılmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle, mağdurların bırakıldıkları yerin güvenli bir yer olup olmadığı konusunda resen araştırılıp gereğinde mağdurların ne şekilde bulundukları yerden ayrılıp emniyet güçlerine ulaştıkları sorulup, saptandıktan sonra, sonucuna göre sanık hakkında TCK’nin 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı takdiri gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yetinilip, genel geçişli ifadelere yer verilerek, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından 23.06.2014 tarihli bozma hükmündeki kazanılmış hakkının 1412 sayılı CMUK'un 326. maddesi gereğince korunmasına, 19/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6079, Karar No: 2024/619, Tarih: 17.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/6079 E.  ,  2024/619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/428 E., 2015/1031 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemleri süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli ve 2015/428 Esas, 2015/1031 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 62, 51/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Tarafsız ve objektif kriterlerde beyanda bulunan bir tanık olmadığına, sanığın ne şikayetçiye ne de katılana yönelik tehdit içeren bir söz söylemediğine, bir an için sanığın elinde balta olduğu varsayılsa dahi olay en fazla 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddede açıklanan basit tehdit suçunu oluşturacağına, bu suçun takibi şikayete bağlı olup katılan ve şikayetçinin duruşmada şikayetlerinden vazgeçtiklerine, 5237 sayılı Kanun'un 25. maddede açıklanan meşru müdafaa hükmünün, 5237 sayılı Kanun'un 29.maddesi uyarınca tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

1.Atılı eylemin şikayetçi ve katılan olmak üzere iki kişiye yöneldiği ve 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine,

2.Cemal'in olay nedeniyle şikayetçi olmadığı da dikkate alındığında karar başlığında mağdur olarak gösterilmediğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 62, 51/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemi 25.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemi 25.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli ve 2015/428 Esas, 2015/1031 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’deki gerekçeye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6960, Karar No: 2016/25002, Tarih: 06.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/6960 E.  ,  2016/25002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlunun ... .. İcra Müdürlüğü'nün yetkisine itiraz ettiği, mahkemece yetki itirazının kabulüne karar verildiği görülmektedir.

HMK'nun 19/2. maddesi uyarınca, borçlu yetki itirazında seçtiği icra dairesini bildirmelidir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

Somut olayda, icra takibinin ... Batı İcra Müdürlüğü'nde başlatıldığı, muteriz borçlu vekilinin icra mahkemesine verdiği dilekçede, ödeme emrinin de tebliğ edildiği ikametgah adresinin ... olduğunu, bonoda belirlenen yetkili İcra Müdürlüğünün ... olduğunu ve bu iki yer icra dairelerinin de yetkili olduğunu bildirdiği görülmüştür. Bu durumda borçlu birden fazla yerin yetkili olduğunu ileri sürerek, yetkili icra dairelerinden hangisini seçtiğini belirtmediğinden HMK'nun 19/2. maddesine uygun bir yetki itirazından söz edilemez.

O halde mahkemece, yetki itirazının reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3075, Karar No: 2015/3112, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3075 E.  ,  2015/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/40748, Karar No: 2013/7454, Tarih: 25.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/40748 E.  ,  2013/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdurun dosyaya yansımış maddi bir zararı olmaması karşısında, diğer hususlarında değerlendirilerek, sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda karar verilmesi gerekirken, dosya içeriğine uygun olmayacak şekilde zararın giderilmemesi gerekçe gösterilmek suretiyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanmaması,

2) Olayın başlangıcında sanığın ... ile ilgili bir nedenle sanığa güldüğü, bir süre sonra sanığın fotokopi çekimi için mağdurun odasında bulunduğu esnada ilk önce mağdurun sanığı sözlü olarak uyardığı ve akabinde de “kişiliksizsin” demek suretiyle hakaret ettiği gözetilmeksizin, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6, Karar No: 2014/218, Tarih: 23.01.2014

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/6 E.  ,  2014/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında Meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, davacı tarafça avalist sıfatıyla kendisi hakkında açılan davalarda ödenmek zorunda kalınan yargılama gideri ve vekalet ücretinin lehine aval verdiği kişiden rücuen tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 19.Hukuk Dairesi’ne aittir.

S O N U Ç : 19.Hukuk Dairesi'nin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4711, Karar No: 2013/6415, Tarih: 22.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4711 E.  ,  2013/6415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirket ile yapılan hizmet sözleşmesi uyarınca müvekkilinin davalı şirketin temizlik işlerini yaptığını, müvekkilinin hizmet verdiği dönemde davalı şirket sahası içinde gerçekleşen çöp yakma olayından dolayı çevre kirliliğine yol açtığı gerekçesiyle davalı şirkete idari para cezası kesildiğini, davalının para cezasından temizlik işçilerini dolayısıyla da müvekkilini sorumlu tutarak müvekkilinin ....842,61 TL alacağını ödememesi üzerine başlattıkları ilamsız ... takibinin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu, oysa davalının talimatı olmadan elemanlarının çöpleri yakmasının söz konusu olmayacağını ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile ... inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen olayda müvekkili şirket tarafından verilmiş herhangi bir talimat olmadığını, taraflar arasındaki sözleşmenin .... maddesine göre, davacı şirket elemanlarının üstlendiği görevler sırasında görevlerini hiç ya da yetersiz yapmaları sebebiyle oluşan durumlar nedeniyle müvekkili bir bedel ödemek zorunda kalırsa bunu davacı şirketten isteyebileceğini, müvekkilinin rücu hakkını kullanarak davacı elemanlarınca gerçekleştirilen çöp yakma olayından dolayı kesilen para cezasını ödemeyen davacının alacağından mahsup ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı elemanları tarafından davalıya ait tesiste çöplerin yakıldığının ve bu sebeple davalı aleyhine idari para cezası kesildiğinin sabit olduğu, hayatın olağan akışına göre çöplerin bu elemanlarca yakılabileceği, çöplerin davalı tarafından verilen talimatla yakıldığının davacı tarafından ispatlanamadığı, bu durumda çöp yakma olayının davacının elemanları tarafından gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği, sözleşmeye göre, davacı elemanlarının görevlerini gereği gibi yapmaması sonucu oluşacak zararlardan davacının sorumlu olduğu, sözleşmenin .../.... maddesi gereğince de, bu sebeple ödenmek zorunda kalınan ceza bedelinin davacının hak edişinden kesilebileceği, davalının bu maddeye istinaden ....842,61 TL olan davacı alacağını ödememesi haklı olup, takipte istenen borçtan sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17927, Karar No: 2014/11883, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17927 E.  ,  2014/11883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemde,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı geretirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4846, Karar No: 2015/16835, Tarih: 07.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/4846 E.  ,  2015/16835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili özetle; davacının 10/12/2007 tarihinde davalıya ait ... Alışveriş Merkezi İzmit adresinde bulunan mağazada işe başladığını, iş başarısından dolayı 06/05/2011 tarihinden itibaren yine davalıya ait .... İzmit Şubesi'nde bulunan mağazada mağaza yöneticisi olarak, davalı tarafından haksız bir şekilde iş akdinin feshedildiği 29/01/2013 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davacının mağaza yöneticisi olarak çalıştığı işyerinde, haftanın 3 günü sabah 9.00 aksam 19.00 veya 3 günü ise öğlen 13.00 aksam 22.00 saatleri arasında haftanın 6 günü çalıştığını ancak fazladan olan çalışmalarına ait ücretlerin kendisine ödenmediğini, son 8 aydır ise fazla mesailerin ödenip öncesinde hiç ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ve alacakların zamanaşımına uğradığını beyanla, davanın reddini savunmuştur

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre; hükme esas alınan bilirkişi raporu, fazla mesai ücreti hesabı açısından denetime elverişli değildir.

Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Bilirkişi raporu incelendiğinde; mahkemenin de karara esas aldığı, “2. alternatif (tanık beyanları, UGM kayıtları ve çalışma çizelgelerine göre)” başlığı altında yapılan hesaplamada, davacının haftanın 3 günü 08:30-19:00, 3 günü 13:00-22:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilip hesap yapılmış, talep dikkate alınmamış, haftalık kaç saat çalıştığı, ara dinlenme süreleri belirtilmemiştir.

Bu nedenle davacının haftalık çalışma süresine göre fazla mesaisi ara dinleneme süreleri de dikkate alınarak belirlenmeli, sözleşmede kararlaştırılan yıllık 270 saat mahsup edilmeli ve var ise fark fazla mesai ücreti hüküm altına alınmalıdır. Denetime elverişli olmayan rapor ile karar verilmesi hatalıdır.

3. Dosyada sunulan ancak davacı imzası içermeyen bordrolarda, bazı aylarda fazla mesai tahakkukları yer almaktadır. Ancak davalının delil listesinde belirttiği davacıya ait banka kayıtları getirtilmemiş, ödenip ödenmediği denetlenmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacıya ait davalının delil listesinde de belirttiği banka kayıtlarının celbi sağlanarak, bilirkişiden fazla mesai tahakkuku olan imzasız bordrolarda yer alan bordro tutarlarının, banka kayıtları ile örtüşüp örtüşmediği denetlendikten sonra, eğer kayıtlar birbirini tutuyorsa fazla mesai tahakkuku olan aylar dışlanmalıdır. Bu yönde de karar eksik incelemeye dayalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.