muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/756, Karar No: 2010/7532, Tarih: 02.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/756 E.  ,  2010/7532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ilçesi ,... Mahallesinde bulunan 61202 ada 1 parsel üzerinde bulunan B.blok 28,29,38 no.lu bağımsız bölümü mesken olarak kullanma amacı ile satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, 3000 TL ödeme yaptığını, haksız olarak alınan bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verdiği karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre

2010/756-7532

yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca ,Davalı idare tarafından ... mahallesi ile ilgili yapılan hizmetlerle ilgili ... 5.Tüketici Mahkemesinin 2007/582 esas,2008/240 karar sayılı dava dosyasında bulunan 18.12.2007 tarihli cevabi yazıda değerlendirilerek, bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 2.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6659, Karar No: 2014/465, Tarih: 22.01.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6659 E.  ,  2014/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Mersin 3. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :25.07.2011

Numarası :2007/193-2011/427

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar N.. Ü.., M.. Ç.., Mehmet M.. Ç.., Y.. H.., B.. H.., C.. H.., Nazmiye R. Ç., H.. Ö.., N.. A.., Ü.. K.. vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tazminat istemi ile açılmış, mahkemece taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar N.. Ü.., M.. Ç.., Mehmet M.. Ç.., Y.. H.., B.. H.., C.. H.., N. R. Ç., H.. Ö.., N.. A.., Ü.. K.. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar N.. Ü.., M.. Ç.., M. M.. Ç.., Y.. H.., B.. H.., C.. H.., N. R. Ç., H.. Ö.., N.. A.., Ü.. K.. vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde davalı arsa sahipleri arasında kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşmeye göre kendisine düşen 22 adet dükkanın verilmediğini, bunun için Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde tapu iptâl tescil davası açtığını ve dava sonucunda 12 adet dükkanın kendilerine verildiğini, davalıların edimlerini yerine getirmedikleri için mülkiyet hakkından faydalanamadığını, maddi kazançtan mahrum

kaldığını iddia ederek tazminat isteminde bulunmuştur. Yüklenici, ancak somut olayda uygulanması gereken 818 Sayılı Yasa’nın 106. maddesi hükmü gereğince koşulları oluştuğunda gecikme tazminatı ya da koşulları gerçekleştiğinde 96. maddesi hükmüne dayalı olarak arsa sahibinden maddi tazminat isteyebilir. Mahkemece tazminat istemi mahrum kalınan kira geliri olarak değerlendirilmiştir. Mahkemece karar altına alınan miktar içerisinde, davacının bağımsız bölümleri geç teslim alması sebebi ile uğradığı zarar yer almamaktadır. Mahkeme kararı davacı yüklenici tarafından temyiz edilmediğinden, bu yönden davalı arsa sahipleri yararına kazanılmış hak oluşmuştur.

Davacı Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1994/236 Esas sayılı dosyası ile 29.03.1994 tarihinde tapu iptâl ve tecil davası açmış, bu dava arsa sahiplerince Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılan 2005/313 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmiş ve yapılan yargılama sonucunda sözleşmede kararlaştırılan aşamalı tapu devrine göre 12 adet dükkanın tapusu iptâl edilip davacı adına tesciline karar verilmiş, karar temyiz incelemesinden de geçerek 14.09.2006 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşen hüküm ile 12 adet dükkanın tapusu davacıya verildiğine göre davacıya ait bağımsız bölümler davacı tasarrufunda ise bunları kiraya vermesine engel bir durum bulunmamaktadır. Bu süre zarfında tapu kayıtlarının arsa sahibi adına olması davacı yüklenicinin bağımsız bölümleri kiraya vermesine engel teşkil etmez.

Mahkemece dosyada bulunan 09.07.2009 tarihli bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm oluşturulmuştur. Söz konusu raporda bilirkişi davacı yüklenici şirkete ait 12 adet dükkanın tapu iptâl tescil davasının açıldığı tarih olduğunu belirttiği 30.04.1993 tarihi ile davanın kesinleşme tarihi olan 14.09.2006 tarihi arasındaki döneme ilişkin kira kaybını 670.632,84 TL olarak hesaplamıştır. Karar bu miktar dikkate alınarak ve taleple bağlı kalınarak kurulmuştur.

Yukarıda da değinildiği üzere davacı yüklenicinin mahrum kaldığı kira bedelini tazminat olarak talep edebilmesi için bağımsız bölümlerin yüklenicinin tasarrufunda olmadığının belirlenmesi zorunludur. Mahkemece bu konuda bir araştırma yapılmadan, dava konusu bağımsız bölümlerin davacı yüklenicinin tasarrufunda olup olmadığı belirlenmeden ve davacı tarafından açılan ve Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin dosyası ile birleşen tapu iptal tescil davasının dava tarihinin 29.03.1994 olduğu dikkate alınmadan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın taleple bağlı kalınarak kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; karardan önce veya sonra ölen arsa sahiplerinin veraset ilâmları ibraz ettirilip mirasçıları davaya katılıp taraf teşkili tamamlandıktan sonra dava konusu 12 adet dükkan için yüklenici tarafından açılan tapu iptâl tescil davasının dava tarihi olan 29.03.1994 tarihinde davacı yüklenicinin tasarrufunda olup olmadığının, kira istenilen dönem sonuna kadar bu durumun devam edip etmediğinin araştırılmasından, bağımsız bölümler davacının tasarrufunda ise davanın reddedilmesinden, davacının tasarrufunda olmadığı tespit edilirse tapu iptâl tescil davasının dava tarihi olan 29.03.1994 tarihi ile davanın kesinleşme

tarihi 14.09.2006 tarihi arasındaki dönem için uğranılan kira kaybının karar altına alınmasından ibarettir. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

tarihi 14.09.2006 tarihi arasındaki dönem için uğranılan kira kaybının karar altına alınmasından ibarettir. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalı vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın davalı arsa sahipleri N.. Ü.., M.. Ç.., M. M.. Ç.., Y.. H.., B.. H.., C.. H.., N. R. Ç., H.. Ö.., N.. A.., Ü.. K.. yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılar H. H. E. (Ö.), N. N. (A.), Ü. Ü.K., N. Ü., M.. Ç.., Y.. H.., B.. H.., C.. H.., M. M.. Ç.., N. R. Ç. geri verilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5658, Karar No: 2015/4761, Tarih: 27.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5658 E.  ,  2015/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının davacı kurumun 20/11/2013 tarihli yazısına göre kuruma yerleşmeden önceki yerleşim yerinin, “... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kendisine vasi atanması istenen şahsın, mernis kaydına göre “... ” adresinde oturduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine, aynı Kanunun 22. maddesi gereğince, “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz”

Her ne kadar ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından mernis kayıtlarına göre kısıtlının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu belirtilmekte ise de, davacı kurumun 20/11/2013 tarihli yazısına göre kısıtlının “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6028, Karar No: 2015/15122, Tarih: 30.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/6028 E.  ,  2015/15122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilinin istifasına rağmen gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin vekile tebliğ edildiği anlaşılmakla;

1-Gerekçeli karar, davacı asıla yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

2-Temyiz eden tarafça sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı asıla yöntemince tebliğ edilerek, yasada öngörülen süre geçtikten ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4851, Karar No: 2020/11468, Tarih: 22.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4851 E.  ,  2020/11468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Katılan ...'nın aşamalarda sanıkların sahibi olduğu işyerinde garson olarak çalıştığına, sanık ... ile aralarında çıkan tartışma üzerine sanıklar Hanife ve...nun kendisine saldırıp darp ettiklerine, sanık ...'ın da boğazını sıkıp sol bacağına tekme attığına dair beyanı, tanık ...in sanıkların hep birlikte katılanın üzerine çullandıklarını gördüğününe dair beyanı, ... Devlet Hastanesinin 27.06.2014 tarihli genel adli muayene raporunda ''Darp nedeniyle getirilen şahsın ağzın sağ yanında, boynun ön kısmında, sağ el bileğinde ve baldır (sol) yan ... ödem mevcuttur. Alkolmetre sonucu 0 (sıfır) promildir. Hayati tehlikesi yoktur. BTM ile giderilebilir. Durum bildirir tıbbi hekim raporudur.'' şeklindeki katılanın yaralanmasını ortaya koyan doktor raporundaki tespitler ile tüm dosya içeriğine göre, sanıkların fikir ve eylem birlikteliği içerisinde katılanı yaraladığı sabit olduğu halde yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle atılı suçtan mahkumiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi,

Kabule göre;

Kabule göre;

2)Sanıkların yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No:126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin “Kanunsuz ceza olmaz.” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12206, Karar No: 2017/23782, Tarih: 01.11.2017

**4. Ceza Dairesi         2017/12206 E.  ,  2017/23782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kötü muamele

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında, anne ve babasına karşı işlediği suçlardan açılan dava ile ilgili bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı içinde karar verilmesi mümkün görülerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'ya yönelik davranışları sonucu yaralanmayla ilgili doktor raporu olmaması, belirgin bir yara izi v.s. gösterilmemesi, iddianameyle yaralamadan dava açılmayıp genel olarak şiddet uygulamasından söz edilmesi karşısında, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit ve kötü muamele eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ...'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3624, Karar No: 2016/4692, Tarih: 27.10.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3624 E.  ,  2016/4692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 19.01.2015 gün ve ...sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili miras bırakanı ...'le davalı arasında 01.07.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, bilahare taraflar arasında 23.12.1997 tarihli ek protokol yapıldığını, anılan protokol uyarınca muris ...'in kooperatif üyeliğinden dolayı A blok 55 no'lu giriş 1 no'lu dairenin teslim edileceği ve kendisinden aidat talep edilemeyeceği ve aidatların kooperatif tarafından ödeneceğinin taahhüt edildiğini, inşaatın gecikmeli olarak tamamlanmasına rağmen davalının bağımsız bölümü devretme yükümlülüğünü ifa etmediğini ileri sürerek, söz konusu dairenin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tescil edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gerek davacı ve gerekse ... mirasçılarının murisin ölüm tarihi olan 30.05.2000 tarihinden itibaren 3 ay içinde bir temsilci atayarak kooperatife müracaat etmediklerini, Kooperatifler Kanunu'nun 14. ve anasözleşmenin 16. maddesi uyarınca ...'in ortaklığının sona erdiğini, ortaklık ilişkisi sona ermekle, davacının ortaklığa dayalı tapu iptal ve tescil davası açabilmesinin mümkün olmadığını, murisin 29.04.1999 tarihli yazılı beyanı ile koopetariften bir kira veya tazminat talebinin bulunmadığını beyan etmiş olması karşısında davacınında bir talepte bulunabilmesinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, davacının murisi ile davalı arasında düzenlenen 01.07.1992 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa sahibine ait dairelerin süresinde teslim edilmemesi üzerine taraflar arasında 23.12.1997 günlü protokol düzenlendiğini, anılan protokolle teslim süresinin uzatılarak, arsa sahibinin bu tarihten önceki gecikme tazminatından vazgeçtiği, karşılığında ise ortaklık karşılığı arsa sahibine verilecek bir daire yönünden aidatların kooperatifçe karşılanmasının kararlaştırıldığı, arsa sahibinin alacağından vazgeçme sonucunu da doğuran protokolün geçerli olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 19.01.2015 gün ve ....sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

.../...

S.2

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

.../...

S.2

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 03,20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak.... gelir kaydedilmesine, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.