muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9765, Karar No: 2017/11128, Tarih: 20.09.2017

. Mal rejiminden kaynaklanan istekler boşanmanın eki niteliğinde istekler olmadığından anlaşma ya da protokol, mal rejimlerini de kapsıyor ise, bu takdirde taşınır ve taşınmaz mal niteliğinde bulunan katkı payı ya da artık değere konu olan bu tür eşyaların açık bir biçimde tek tek, bentler halinde protokolde yer alması gerekir. Somut olayda, herhangi bir açık ibare bulunmamaktadır. Sadece, "tarafların evlilik birliğinin devamı esnasında alınan mallar ile ev eşyalarını aralarında paylaştıkları için bu konuda herhangi bir anlaşmazlıkları bulunmadığını " ibaresi yer almaktadır. Mal tabirinin tüm taşınır ve taşınmazları kapsadığını kabul etmek mal rejimi davalarının mantığına ve hakkın özüne aykırı düşer. Mal tabiri oldukça dar bir kavramdır. Bu nedenle bu tabirin katkı payı ya da edinilmiş mallardan kaynaklanan taşınmaz ya da taşınır niteliğindeki eşyaları da kapsadığının kabulüne olanak bulunmamaktadır. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden evlilik birliği içerisinde edinilen 3 parça arsanın davalı üzerinde kayıtlı bulunduğu görülmektedir. Başka bir anlatımla; protokolde tasfiyenin ne şekilde yapıldığı ayrıca ve açıkça belirtilmemiştir. O halde; genel ifadeler kullanılarak anlaşmalı boşanma dosyasına verilen, duruşma tutanağına geçirilmediği gibi tasdik edildiği hüküm fıkrasından anlaşılmayan dayanak protokolün düzenlendiği zaman ve koşullar dikkate alındığında geniş yorumlanmak suretiyle evlilik birliği içerisindeki mal varlığının tamamını kapsadığı şeklinde yorumlanması denkleştirici adalet ve hakkaniyet ilkesine de uygun bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; Mahkemece evlilik süresinde davacı adına tescil edilen malvarlığı bulunup bulunmadığının araştırılması, protokol içeriği dikkate alınarak mal paylaşımı yapılmış ise davacıya hangi mallar ve değerlerin düştüğü üzerinde durulması, dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru ve yerinde görülmemiştir....” gereğine işaret edilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile 69.560,00-TL nin karar tarihinden itibaren başlayacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, tasfiyeye konu taşınmazlar nedeniyle fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 10.000-TL katılma alacağı isteğinde bulunmuştur. Dairemizin bozma ilamından sonra verilen 24.10.2016 havale tarihli ıslah dilekçesi ile bu isteğini 69.560,00-TL'ye yükseltmiş ve aynı tarihte ıslah harcını yatırmıştır. Mahkemece de ıslah ile arttırılan bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. HMK'nun 177.maddesine göre ıslah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilirse de; 04.02.1948 tarih ve 1944/10 esas-1948/3 karar sayılı ve 06.05.2016 tarih ve 2015/1 esas-2016/1 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararları, bozma kararından sonra ıslah yapılamayacağına ilişkindir. İçtihadı Birleştirme Kararları, adeta kanun hükmünde olup, ilke kararlarıdır ve benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, dairelerini ve adliye mahkemelerini bağlar (Yarg.Kan.md.45/5). Durum böyle iken, mahkemece bozma kararından sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin az yukarıda açıklanan İçtihadı Birleştirme Kararı göz önüne alınmadan bozma sonrası yapılan ıslahla arttırılan miktarı da kapsar şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5044, Karar No: 2019/6417, Tarih: 07.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5044 E.  ,  2019/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Ayıplı araç satışı nedeniyle değer kaybı veya bedel iadesi istemine ilişkin davada, .... 7. Asliye Hukuk ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ayıplı araç satışı nedeniyle değer kaybı veya bedel iadesi istemine ilişkindir.

.... Asliye Hukuk Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yetki hususu düzenlenmiştir. Kesin yetkinin söz konusu olmadığı durumlarda taraflar ileri sürmedikçe mahkeme yetki hususunu re'sen gözönünde bulunduramaz. Kesin yetkinin söz konusu olmadığı davalarda; HMK'nın 19/2-4. maddesinde açıkça ifade edildiği gibi yetkisizlik itirazı cevap dilekçesinde ileri sürülmelidir aksi takdirde usulüne uygun bir şekilde ve süresinde yetki itirazında bulunulmazsa davanın açıldığı mahkeme yetkili olur, şeklindeki düzenleme mevcuttur. Somut olayda, istinaf ilamında da değinildiği gibi kesin yetki kuralı söz konusu değildir. Ancak, davalı vekili süresinde vermiş olduğu cevap dilekçesinde usûlüne uygun olarak yetki itirazında bulunmuştur. 6100 sayılı HMK'nın 6. maddesine göre genel yetkili mahkeme davalının dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Bunun karşısında HMK'nın 10. maddesine; "Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir." şeklindeki düzenlemede kanun koyucu yetki hususunda davacıya seçimlik bir hak sunmuştur. Tüm bu düzenlemeler nazara alındığında somut olayda sözleşmeden kaynaklanan bir dava söz konusudur ve genel yetki kuralına göre davalının yerleşim yeri mahkemesi yetkili olduğu kabul edilirse davalının yerleşim yeri Kayseri olduğundan genel yetki kuralına göre yetkili mahkeme Kayseri mahkemeleri olmalıdır. Bir an için davacının seçimlik hakkını kullandığı düşünülse de yukarıda açıklandığı üzere kanun koyucunun sözleşmeden kaynaklanan davalar için tanımış olduğu seçimlik hak sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesi olarak tanımlanmıştır. Oysa; somut olayda sözleşmenin ifa yeri de Kayseri ilidir. Açıklanan tüm bu nedenlerle davacının eldeki davayı .... mahkemelerinde açması gerekli olduğu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 7. Asliye Hukuk Mahkemesince ise davalılar vekilinin cevap dilekçesinde bildirdiği yetkili mahkemenin ".... Asliye Hukuk Mahkemesi" değil ".... Tüketici Mahkemesi" olduğu halde, davanın ilk açıldığı mahkeme tarafından verilen yetkisizlik kararı ile dosyanın mahkememize gönderildiği, eldeki uyuşmazlıkta kesin yetki bulunmadığı gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca "(1) Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazını "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir. Son olarak; "Cevap dilekçesini verme süresi" başlıklı 127/1. maddesi ise; "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir." şeklinde düzenleme getirmektedir.

Somut olayda, davanın, usûlüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı gibi .... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 15/11/2017 gün ve 2017/299 E. - 2017/218 K. sayılı yetkisizliğe ilişkin karar istinaf edilmekle .... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 27/03/2018 gün ve 2018/390 E. - 2018/488 K. sayılı kararı ile "1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-3. maddesi gereğince, .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/11/2017 gün ve 2017/299 E. - 2017/218 K. sayılı kararının kaldırılmasına karar verildiği" anlaşılmakla uyuşmazlığın .... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26608, Karar No: 2014/20388, Tarih: 18.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/26608 E.  ,  2014/20388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Milenyum Temizlik Hiz İnş Tekstil Ürünleri San Tic Ltd Şti.'ne yükletilmesine, 18.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22579, Karar No: 2015/11603, Tarih: 01.07.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22579 E.  ,  2015/11603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

DAVALILAR : ... vd. Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,...parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın, dava tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihinin, ölçeği ve türünün (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde ve beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan zeytinin, kuru ve sulu şartlarda 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, giderlerini ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ayrı ayrı gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/365, Karar No: 2011/214, Tarih: 19.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/365 E.  ,  2011/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.05.2002-29.08.2005 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava davacının 01/05/2002-29/08/2005 tarihleri arasında geçen ve kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının çalışma olgusunu ve hizmet sözleşmesini kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de varılan bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği ya da çalıştıklarının kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu, sürekli kesintili mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre isticvap olunmalı, işyerinin kapsam kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve posta başı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalı, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu m.288 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmalı, 506 sayılı Yasanın 3/B-D maddeleri ile 5510 sayılı Yasanın 6/a-c maddelerinde de olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır. Bu davalarda işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı göz önünde tutulmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

E:2010/365

K:2011/214

E:2010/365

K:2011/214

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı, ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı işyerinde çalışmaya başladığını gösteren işe giriş bildirgesinin Kuruma verilmediği gibi sigortalı hizmet cetvelinde de kuruma bildirilen çalışmalarının bulunmadığı, davalı ...'a ait Fethiye ilçesi Hisarönü mahallesinde bulunan Otel İşletmesinin 01/06/2001 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, işverenin 2001/2 döneminden sonra Kuruma işçi çalıştırdığına dair beyanda bulunmadığı gibi bordo ve aylık prim hizmet belgesi de vermediği, davalının 06/07/2006 günlü duruşmada davacının zaman zaman yanında gündelikçi olarak çalıştığını kabul ettiği, davacı tanığı ...'ın beyanında “İstanbullu Cenk Bey'in Oteli “ olarak bahsettiği işyeri ile ilgili herhangi bir araştırmanın yapılmadığı, komşu işyerlerinin zabıta eliyle araştırılmasına rağmen tespit edilemediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, davalı işyerine komşu ve Kurumda tescili bulunan işyerleri Kurumdan sorulmak suretiyle tespit edilerek bu işyerlerinde benzer işi yapan işlerle uğraşan işverenler veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak, davacı tanığı ...'ın beyanında “İstanbullu Cenk Bey'in Oteli “ olarak bahsedilen işyerinin davaya konu dönemde faal olup olmadığının zabıtadan ve Kurumdan sorulmak suretiyle tespit edilmesi ve faal ise işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak, İlçe Jandarma Komutanlığından ve Turizm İl Müdürlüğünden davaya konu dönemde işyerinin faal olup olmadığının sormak ve işyerinde çalışan kişileri gösteren belge ve kayıtlar ile denetime ilişkin kayıt ve belge var ise örneklerini dosyaya getirtmek, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14345, Karar No: 2013/23773, Tarih: 11.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/14345 E.  ,  2013/23773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 18.12.2012 tarih ve 2012/1411 esas 2012/1852 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; sanığın, suça konu motosikleti, kullanım gereği sokakta park hâlinde iken çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (e) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ...'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.09.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22424, Karar No: 2015/1735, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/22424 E.  ,  2015/1735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/15978, Karar No: 2014/361, Tarih: 15.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/15978 E.  ,  2014/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada:

Davacı, ortak mirasbırakan ...'ten intikal eden 26 adet taşınmazın mirasbırakanın ölüm tarihinden bu yana davalıların tasarrufunda olduğunu, elde edilen kira gelirlerinden payına isabet eden bedelin verilmediğini ileri sürerek 19.05.2005 tarihinden dava tarihine kadarki dönem için belirlenecek ecrimisilden şimdilik 6.100,00-TL'nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, bütün taşınmazların tasarruf ve idaresi davalı ...'da olduğundan diğer davalılara husumet yöneltilemeyeceğini, ortaklığın giderilmesi davası açtıklarını, bir kısım taşınmazları kendilerinin kullandıklarını ve intifadan men şartının oluşmadığını bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlardan elde edilen kira gelirlerinden davacının faydalandırılmadığının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 312.44.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.