muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18769, Karar No: 2015/20689, Tarih: 18.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/18769 E.  ,  2015/20689 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Denizli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI :

DAVACI : I.. A..

DAVALI : İ.. Ö..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 29.11.2013 tarih 2013/ .. Esas- 2013/... Karar sayılı ilamı ile 13.016,58 TL'nin 14.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1809, Karar No: 2011/2289, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1809 E.  ,  2011/2289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 228 ada 9 parsel sayılı 3860.17 m2 ve 197 ada 1 parsel sayılı 1707.83 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla niteliğinde belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak davalılar adına tespit edilmiştir. Orman Yönetimi taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmış, Hazine Orman Yönetimi yanında davaya katılmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 228 ada 9 parselin bilirkişi krokisinde (B) harfi ile işaretli 323.38 m2’lik bölümü ile 197 ada 1 sayılı parselin tamamının tespit tunaklarının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmış, çekişmeli yerler orman sınırları dışında bırakılmıştır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece 197 ada 1 parsel ve 228 ada 9 parselin (B) harfli bölümü ile ilgili davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; mahkeme kararında tespitin iptali değil, tespit tutanağının iptaline karar verilmiş olması, doğru değilse de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasında yer alan “197 ada 1 parsel ve 228 ada 9 parselin bilirkişi krokisinde (B) harfiyle gösterilen 323.38m2lik bölümü ile ilgili davanın kabulüne, taşınmazın tespit tutanağının iptali ile bu yerlerin orman vasfında Hazine adına tesciline ” cümlesi kaldırılarak, bunun yerine, “ 197 ada 1 parsel ve 228 ada 9 parselin bilirkişi krokisinde (B) harfiyle gösterilen bölümü ile ilgili davanın kabulüne, tespitin iptali ile bu yerlerin orman niteliğinde Hazine adına tesciline ” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

2) Mahkemece çekişmeli 228 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür.

2) Mahkemece çekişmeli 228 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür.

Dosya arasında bulunan tarım bilirkişi raporundan taşınmazın % 20- 25 eğimli bir arazi olup üzerinde bir adet armut ile birer adet ahlat ve meşe ağacının bulunduğu, başka ağaç ve ağaççığın yer almadığı, toprağının ise 20- 22 seneden beri sürülüp ekilmediği bu nedenle doğal çayır otları ile kaplı olduğu anlaşılmaktadır. Bu hali ile taşınmazda ekonomik amacına uygun bir zilyetliğin varlığından söz edilemeyeceği gibi bir an için bu tür bir zilyetliğin bulunduğu düşünülse dahi bunun terk edilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Ancak dosya içeriğinden çekişmeli yerin 6831 Sayılı Yasanın 17/2 maddesinde düzenlenen orman içi açıklığı niteliği taşıyıp taşımadığı anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle mahkemece, öncelikle çekişmeli taşınmazın içinde yer aldığı 101 ada 1 numaralı orman parselinin tamamını gösterir paftanın orijinalinden kopya edilmiş bir örneğinin dosyaya getirtilmesi, daha sonra çekişmeli yere komşu olup 101 ada 1 numaralı orman parseli ile çevrelenen tüm komşu parseller belirlenip bunlara ait;

- kesinleşme şerhi de bulunan tutanak örneklerinin,

- varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının,

- itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının da dosyaya getirtilmesi, bu belgeler denetlenip toplam yüzölçümlerinin 3 hektarı geçip geçmediği belirlenerek davaya konu taşınmazın orman içi açıklığı olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

6831 sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (03/07/2004 gün ve 5112 sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR]. Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dönüşüp, tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-

665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca; Bu tür yerler yasa gereği orman sayıldığı için, orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına yasal olanak yoktur. Dolayısıyla bu yollarla ormandan toprak kazanımından söz edilemez.

Mahkemece değinilen yönler gözetilerek yapılacak araştırmadan sonra çekişmeli taşınmazın orman içi açıklığı niteliği taşıdığının belirlenmesi halinde orman niteliği ile, taşımadığının belirlenmesi halinde ise ekonomik amacına uygun bir zilyetliğin bulunmadığı, zilyetliğin terk edilmiş olduğu düşünülerek hali hazır niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmelidir.

Değinilen yönler göz ardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece değinilen yönler gözetilerek yapılacak araştırmadan sonra çekişmeli taşınmazın orman içi açıklığı niteliği taşıdığının belirlenmesi halinde orman niteliği ile, taşımadığının belirlenmesi halinde ise ekonomik amacına uygun bir zilyetliğin bulunmadığı, zilyetliğin terk edilmiş olduğu düşünülerek hali hazır niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmelidir.

Değinilen yönler göz ardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle 197 ada 1 parselle ilgili hükmün düzeltilerek ONANMASINA,

2- Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle Orman Yönetimi ve Hazinenin 228 ada 9 parselle ilgili temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 08.03.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4561, Karar No: 2013/1528, Tarih: 18.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/4561 E.  ,  2013/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : CMK 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin, kendi adına asaleten ...'a velayeten ... ile ... adına katılma isteminde bulunmasına rağmen, ölenin kardeşi olup 18 yaşından küçük ... ile ilgili katılma talebi hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, babasının ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekili Av....'nun da katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

1- 07.03.2008 tarihli iki sayfadan ibaret keşif zaptı mahkeme katibi tarafından imzalanmamış ise de, mahkeme hakimi tarafından imzalanmış olması ve sahteliğinin de iddia edilmemiş olması karşısında, bu husus mahallinde tamamlanması mümkün noksanlık olarak kabul edilerek, tebliğnamedeki imza eksikliğinden dolayı bozma öneren (2) numaralı;

2-Raporları hükme dayanak yapılan bilirkişilerin kimlik ve yemininin saptanmaması, bilirkişi olarak il adli yargı adalet komisyonu resmi bilirkişi listesinde bulunduklarından 5271 sayılı CMK'nın 64/5 maddesi uyarınca listelere kaydedilen bilirkişilerin il adli yargı adalet komisyonu huzurunda yemin etmeleri yeterli olup görevlendirildikleri her işte yeniden yemin verilmesi gerekmediğinden tebliğnamedeki (3) numaralı;

3-Sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile cadde üzerinde seyri sırasında, sokak ile caddenin kesiştiği kontrolsüz kavşakta sokak başında yola çıkıntı yapan 19 nolu binanın önüne geldiğinde, karşı yönden gelen ölenin bisiklet ile bahçe duvarına çarpıp, dengesini kaybederek kamyonetin önüne düşmesi sonucu sanığın aracı ile ölene çarpması şeklinde meydana gelen olayda; olayın çok yakın bir mesafede meydana gelmesi sebebiyle sanığın çarpmayı önlemek için tedbir alma zamanının olmadığı ve çarpmanın sanığın insiyatifi dışında meydana geldiği kabul edilerek; 31.10.2008 havale tarihli İTÜ raporu ile Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinin 02.06.2008 tarihli sanığa kusur vermeyen raporunun oluşa uygun olduğu anlaşıldığından, mahkemece hükmün gerekçe kısmında, tanık beyanlarından, sanığın yargılama sırasındaki tutum ve davranışları ile

çelişkili beyanları olduğundan ve dosyadaki CD görüntülerinden bahsedilmiş ise de; sanığa kusur vermeyen bu raporların hükme esas alındığı ve sanığın kusursuz kabul edilmesi sebebiyle beraatine karar verildiği gerekçelendirilmiş olup, bu gerekçenin hüküm fıkrası ile de paralel olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki 4 numuralı bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

çelişkili beyanları olduğundan ve dosyadaki CD görüntülerinden bahsedilmiş ise de; sanığa kusur vermeyen bu raporların hükme esas alındığı ve sanığın kusursuz kabul edilmesi sebebiyle beraatine karar verildiği gerekçelendirilmiş olup, bu gerekçenin hüküm fıkrası ile de paralel olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki 4 numuralı bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3753, Karar No: 2023/2756, Tarih: 11.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/3753 E.  ,  2023/2756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/208 E., 2023/8 K.

SUÇLAR : Çocukların cinsel istismarı, müstehcenlik

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli Mahkemece çocukların cinsel istismarı, müstehcenlik suçlarından kurulan 05.05.2016 tarihli mahkumiyet hükmünün Yargıtay 9. Ceza Dairesince incelenip, 15.09.2022 tarihli ve 2021/2361 Esas, 2022/7877 Karar sayılı ilamla bozulmasına karar verildiği ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu çocukların cinsel istismarı, müstehcenlik suçlarından verilen 22.09.2022 tarihli beraat hükmünün temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede:

28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 27.01.2023 tarihli ve 32086 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararının Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler Bölümünün (3) numaralı bendinde yer " Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hâllerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına en son gönderen dairece yapılır."

şeklindeki düzenleme uyarınca temyize konu hükümlerin inceleme yetkisi Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesine ait oduğu anlaşılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyasının ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

oy birliğiyle, 11.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/69, Karar No: 2009/103, Tarih: 16.01.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/69 E.  ,  2009/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasında yapıldığı ileri sürülen 31.10.1988 tarihli ve “kat karşılığı inşaat sözleşmesi” başlıklı adî yazılı sözleşmeye dayalı olarak açılmış olup, 10.000,00 YTL (10.000,00 TL) maddi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesi, davacı vekilince dosya kapsamına sunulan 24.02.2006 günlü dilekçe ile 22.11.2006 günlü dilekçe birlikte değerlendirildiğinde; davada, yanlar arasında adî yazılı şekilde yapıldığı çekişmesiz olan ve niteliğince arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi sayılan 31.10.1988 tarihli sözleşme gereğince, davacıya verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümlerden inşa edilen apartmandaki (2) numaralı bağımsız bölümün aynen verilmemesi sebebiyle fazlaya ilişkin hak saklı tutularak, rayiç bedelinden 10.000,00 YTL’nin davalı arsa sahibinden tahsilinin istendiği sonucuna varılmaktadır.

Yanlar arasındaki 31.10.1988 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine ilişkin ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 2000/776 Esas ve 2000/838 Karar sayılı hüküm, dosyası kapsamındaki tebliğ bilgilerine göre 02.01.2001 tarihinde kesinleşmiş bulunmaktadır. Borçlar Kanunu’nun 108. maddesi gereğince, sözleşmenin geriye etkili feshi halinde; taraflar, kendilerine düşen borcu ödemekten kaçınabilir ve aynı Kanunun 61 ve izleyen maddeleri gereğince ve haksız iktisap kuralları uyarınca da verdiklerini geri isteyebilir ve bu kapsamda yüklenici de yasa ve sözleşme hükümlerine uygun şekilde yapmış olduğu inşaatın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshinin kesinleştiği tarihteki serbest piyasa rayiçlerine göre belirlenecek bedelini arsa sahibi

ya da sahiplerinden talep edebilir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 25.01.1984 gün, 1983/3 Esas ve 1984/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, ileriye etkili olarak feshine mahkemece karar verilmiş olması veya sözleşmenin, taraflarının iradelerinin birleşmesi sonucu taraflarca, ileriye etkili olarak sonuç doğurur şekilde feshi halinde yüklenici, sözleşme uyarınca kendisine verilmesi gereken bağımsız bölüm ya da bölümlerin adına tapuya tescilini veya ifa yerine geçen olumlu zarar kapsamında bedelini, arsa sahibinden talep edebilir. Bu hukuksal nedenle, yukarıda açıklandığı gibi, somut olayda sözleşmenin geriye etkili olarak fesih olunduğu sabit olduğu halde; ileriye etkili fesih varmışçasına (2) numaralı bağımsız bölümün bedelini belirleyen bilirkişi kurulu raporu hükme dayanak alınarak, mahkemece kısmî davanın kabulüne karar verilmesinde isabet yoktur. O halde, yüklenicinin varsa yaptığı iş bedelinin tahsilini, Borçlar Kanunu’nun 108 ve 61 ve izleyen maddeleri hükümleri gereğince isteyebilme hakkı saklı kalmak üzere; mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne ve yüklenici tarafından yapıldığı bildirilen apartmandaki (2) numaralı bağımsız bölümün bedelinin 10.000,00 YTL tutarındaki kısmının davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 16.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.