muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/19804, Karar No: 2023/19654, Tarih: 18.12.2023

Belirtmek gerekir ki 5718 sayılı Kanun’un 2 nci maddesinin birinci fıkrasında hâkimin, Türk kanunlar ihtilafı kurallarını ve yetkili olan yabancı hukuku resen uygulayacağı belirtilmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesine göre ise hâkim, Türk hukukunu resen uygulamak durumundadır. Bu durumda daha önce farklı Yargıtay uygulamalarının bulunmasının, açık kanun hükümlerinin göz ardı edilmesine gerekçe olarak gösterilemeyeceği değerlendirilmiştir.

Ayrıca, 4904 sayılı Türkiye İş Kurumu ile İlgili Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun'a dayanılarak hazırlanan Yurtdışı İstihdam Hizmetleri Yönetmeliği’nin 4 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 8 inci maddesi uyarınca yabancı ülkedeki iş ve faaliyetlerinde istihdam edeceği işçileri Türkiye’den götürmek isteyen işverenler, Türkiye İş Kurumu tarafından hazırlanan iş sözleşmelerini işçi ile karşılıklı olarak imzalamak ve imzalı sözleşmeleri Kuruma onaylatmak zorundadır. Yurt dışına çalışmak amacıyla gidecek işçilerin gittikleri ülkelerde zor durumda kalmamaları, ücret, çalışma koşulları ve sosyal güvenlik konuları başta olmak üzere diğer birçok konuda mağduriyet yaşamamaları için yurt dışına çıkmadan önce yurt dışı iş sözleşmesinin Kuruma onaylatılması amaçlanmıştır. Bu noktada önemli olanın işverenin işçiye söz konusu sözleşmeyi okuma imkânını sağlaması olduğu, Kurum tarafından hazırlanan yurt dışı iş sözleşmelerinin sürekli olarak Kurumun internet sayfasında yer aldığı, kolayca ulaşılabilir ve incelenebilir olduğu, işçinin bu sözleşme içeriğini okuma imkânının her zaman bulunduğu kabul edilmelidir (Gaye Baycık, Çalıştırılmak Üzere Yurt Dışına Götürülen Türk İşçilerin Açtıkları Davalarda Uygulanacak Hukuk, Yurt Dışı Hizmet Sözleşmelerinde Milletlerarası Özel Hukuk Uygulaması İş Hukuku Sorunları, Elli İkinci Çözüm Arama Konferansı, 2017, s.109-110). Somut uyuşmazlıkta da yurt dışı iş sözleşmesinin bu amaçla Kuruma onaylatıldığı görülmektedir.

Yine yurt dışı iş sözleşmelerinde, işverenin bilgi verme yükümlülüğüne yönelik maddelere de rastlamak mümkündür. Maddeye aykırı davranışın yaptırımının açıklanmadığı bu tür sözleşme maddelerinin düzenleniş amacının, çalışılan ülke mevzuatına aykırı işveren uygulamasının önüne geçmek olduğu kabul edilmelidir. Bir başka anlatımla bu tür maddeler; işverenin çalışılan ülke mevzuatına uygun hareket etmesini sağlamaya bu bağlamda işçinin çalışılan ülke mevzuatına uygun olarak hak ve alacaklarını garanti altına almaya yöneliktir. Dolayısıyla işverenin bilgi verme yükümlüğünü ihlal etmesinin, uyuşmazlığa çalışılan ülke mevzuatının uygulanmasını engeller mahiyette görülemeyeceği değerlendirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta işçinin çalıştığı süre boyunca işini kararlaştırılan ülkede sürekli olarak yaptığı, dava dilekçesinde de açıklandığı üzere çalışmasının davalı işverenin yurt dışı şantiyelerinde geçtiği ve Türkiye'de bir çalışmasının olmadığı; dolayısıyla geçici olarak başka bir ülkede çalıştığından söz edilemeyeceği kanısına varılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta işçinin çalıştığı süre boyunca işini kararlaştırılan ülkede sürekli olarak yaptığı, dava dilekçesinde de açıklandığı üzere çalışmasının davalı işverenin yurt dışı şantiyelerinde geçtiği ve Türkiye'de bir çalışmasının olmadığı; dolayısıyla geçici olarak başka bir ülkede çalıştığından söz edilemeyeceği kanısına varılmıştır.

Açıkça hukuk seçimi yapılan dönem bakımından daha sıkı ilişkili hukuk değerlendirmesi yapılması 5718 sayılı Kanun hükümleri karşısında mümkün değildir. Öte yandan işverence, açık hukuk seçimine karşın kararlaştırılan ülke hukukunun uygulanmamış olması ise tarafların fiili olarak Türk hukukuna göre uygulama yapılmasını kararlaştırdığını değil sözleşmenin tek yanlı olarak uygulanmadığını gösterir.

Açık olmayan iş mevzuatı kurallarının yorumlanmasında, işçi lehine yorum yöntemine başvurulması mümkündür. Ancak yorum gerektirmeyecek kadar açık olan hükümler işçi lehine de olsa yorumlanamazlar. İşçi lehine yorum ilkesi, yabancılık unsuru bulunan uyuşmazlıklarda; ancak uygulanacak hukuk açıkça seçilmediğinde ve daha sıkı ilişkili hukukun tespiti bakımından gerektiğinde uygulanabilir. Şu hâlde direnmeye konu uyuşmazlıkta bu ilkeden hareketle sonuca varılması mümkün değildir.

Kanunlar ihtilafı hukukundaki kamu düzeni anlayışı ise, iç hukukun kamu düzeni anlayışından farklı ve daha dar kapsamlıdır.

Belirtilen ve bozma kararında açıklanan diğer sebeplerle Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4151, Karar No: 2015/4986, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4151 E.  ,  2015/4986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/1804, Karar No: 2012/6257, Tarih: 29.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1804 E.  ,  2012/6257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, Almanya'dan yaz tatiline gelen davacının, kiracısı olan davalıya 12899 sayılı parseldeki dükkanını düşük bedelle sattığını, işlemin ehliyetsizlik ve gabin nedenleriyle geçerli bulunmadığını ileri sürerek , tapu iptali, tescil olmadığı takdirde gerçek değer ile ödenen bedel arasındaki farkın tahsilini istemiş, davacının ölümü üzerine ; dava mirasçıları tarafından sürdürülmüştür.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece " davacının alkol düşkünlüğü nedeniyle beyin fonksiyonlarında ve muhakeme yeteneğinde önemli ölçüde azalma meydana geldiği, kiracısı olan davalının da davacının bu durumundan faydalandığı, gabinin tüm unsurlarının gerçekleştiği, davanın kabulüne karar verilmesi" gerekçesiyle bozulmuş, mahkkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.5.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.354,90 -TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4785, Karar No: 2015/6024, Tarih: 28.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/4785 E.  ,  2015/6024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2015

NUMARASI : 2014/482-2015/272

Taraflar arasındaki anasözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili görevsiz Sulh Hukuk Mahkemesi'ne sunduğu dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı kooperatifte bağımsız bölüm maliki olduğunu, site işletme kooperatifinin anasözleşmesinin 24. maddesinde, her ortağın yalnız bir oya sahip olduğunun belirtildiğini, oy hakkı hususunda sahip olunan bağımsız bölümlerin sayısının dikkate alınmayarak sözleşmenin Kat Mülkiyeti Kanunu'na aykırı olarak düzenlendiğini, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 31. maddesinde her kat malikinin arsa payı oranına bakılmaksızın, bir tek oy hakkını sahip olduğu, ana gayrimenkulde birden ziyade bağımsız bölümü olan kat malikinin her bağımsız bölüm için ayrı bir oy hakkına sahip olduğu, bununla birlikte onun malik olduğu bağımsız bölümlerin sayısı ne olursa olsun sahip olacağı oy sayısı bütün oyların üçte birinden fazla olamayacağı, oy hesabı yapılırken kesirlerin gözönüne alınmayacağının düzenlendiğini, kooperatif anasözleşmesinin 24. maddesinin Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 31. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı kooperatif anasözleşmesinin 24. maddesinin iptali ile Kat Mülkiyeti Kanunu'na uygun olarak yeniden düzenlenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kat mülkiyetine tâbi olmayıp Kooperatifler Kanunu'na tâbi olarak kurulmuş ve işletmesi buna göre devam eden bir kuruluş olduğunu, iddia olunduğu gibi kooperatif anasözleşmesinin yasalara aykırı olarak düzenlenmediğini, anılan yasa temelli hazırlanmış bir sözleşme olduğunu, Kooperatifler Kanunu'nun 48. maddesine göre her ortağın bir oy hakkına sahip olduğunu, davacının kooperatif bünyesindeki taşınmazları satın alırken anasözleşmenin kesinleştiğini bilerek satın aldığını, davacı temsilcisinin son yapılan genel kurulda bu yönde bir itirazının olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevsizlik kararı ile dosyanın gönderildiği Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının, davalı kooperatifin işlettiği iş yerinde zaman içinde bağımsız bölümler satın aldığı ancak satıcı sahiplerinden kooperatifteki üyelik haklarını devralmadığı, kooperatifin halen aktif olduğu, tasfiye ve terkin edilmediği, kat malikleri kurulunun toplanıp niza konusunun 634 sayılı Kanun çerçevesinde değerlendirilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı kooperatifin anasözleşmesinin 24. maddesinin iptali ile yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı kooperatifin anasözleşmesinin 24. maddesinin iptali ile yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

Dosyada bulunan 22.04.2013 tarihli genel kurula ait hazirun cetvelinden davacı şirketin davalı kooperatifte bir üyeliğinin bulunduğu, yine dosyada bulunan tapu kayıtlarından M. A.'a ait 125, U. K.'e ait 129, M. R. K.ı'ya ait 248, A.Ç.'a ait 73 numaralı iş yerlerinin tapudan davacı şirketçe satın alınmış olduğu anlaşılmıştır. Davacı tarafça, tapudan devralınan iş yerlerine ilişkin üyeliklerin devralınmış olması halinde üyelik sayısı kadar oy hakkı bulunduğu tabiîdir. Mahkemece, davacının bir ortaklık yönünden davalı kooperatifin üyesi olduğu davalının da kabulünde olmasına ve hazirun cetvelinin bu hususu doğrulamasına rağmen, tapuda devraldığı iş yerleri ile ilgili üyelikleri devralıp almadığı hususunda herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın davacının kooperatif ortağı olmadığının kabulü doğru olmamıştır. Ne var ki, davacının ister tek üyeliği bulunsun, isterse beş üyeliği bulunsun 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 42 ve 51. maddeleri uyarınca genel kurulun yetkileri arasında bulunan ve özel karar nisabı gerektiren anasözleşmeyi değiştirme hususunda talepte bulunamayacağının kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, bu gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddi doğru olmamış ve gerekçeli karar başlığında davacı S. Gayrimenkul İnşaat Tah. San. ve Tic. A.Ş. olmasına rağmen şirket temsilcisinin davacı olarak yazılmış olması HMK'nın 297/1-b maddesine aykırı olmuş ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına, gerekçeli karar başlığındaki davacı isminin düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, gerekçeli karar başlığındaki ''A.. S..'' olan davacı isminin '' S.Gayrimenkul İnşaat Tah. San. Ve Tic. A.Ş '' olarak düzeltilmesine, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1010, Karar No: 2016/793, Tarih: 25.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/1010 E.  ,  2016/793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.........Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, davacı kuruma bağlı hastaneye piyasa fiyatlarının üzerinde temizlik malzemeleri alımı yapılmak suretiyle gerçekleştiği iddia olunan kamu zararının davalı kamu görevlilerinden tahsili istemine ilişkindir.

Buna göre; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 8 sayılı kararı uyarınca Dairemiz görev alanı dışındadır. Dosyanın inceleme yerinin belirlenmesi için 11 Nisan 2015 Tarihli ve 29323 Sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 60/II. fıkrası uyarınca dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 25/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16687, Karar No: 2012/4997, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/16687 E.  ,  2012/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 104 ada 42 nolu, 106 ada 3 nolu, 109 ada 21 nolu, sırayla 36091,84 m2, 11568,15 m2 ve 29194,21 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, ... Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. ...Asliye Hukuk Mahkemesinde davacı ... tarafından ..., ..., ..., ..., ..., ...köyü tüzel kişiliği ve Hazine aleyhine açılmış olan tescil davası kadastro mahkemesine devredilmiştir. Yargılama sırasında Orman Yönetimi davaya katılmıştır. Mahkemece, çekişmeli 109 ada 21 nolu ve 104 ada 42 nolu parsellerin (A) ile gösterilen bölümlerinin orman sayılan yerlerden olduğu, bu parsellerin (B) ile gösterilen bölümleri ile 106 ada 3 nolu parselin tamamında davacı yararına kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçe gösterilerek 109 ada 21 nolu parselin (A) ile gösterilen 7523,03 m2 yüzölçümlü bölümünün, 104 ada 42 nolu parselin (A) ile gösterilen 5164,20 m2 yüzölçümlü bölümünün orman vasfıyla Hazine adına, 109 ada 21 nolu parselin (B) ile gösterilen 21672,43 m2 yüzölçümlü bölümünün, 104 ada 42 nolu parselin (B) ile gösterilen 30927,64 m2 yüzölçümlü bölümünün ve 106 ada 3 nolu parselin tamamının davacı ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından 21 ve 42 sayılı parsellerin (B) ile gösterilen bölümleri ile 106 ada 3 nolu parsele yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 15.08.1991 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

1) Orman Yönetiminin çekişmeli 106 ada 3 nolu parsele yönelik temyiz itirazları yönünden; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

1) Orman Yönetiminin çekişmeli 106 ada 3 nolu parsele yönelik temyiz itirazları yönünden; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

2) Hazine ve Orman Yönetiminin çekişmeli 104 ada 42 ve 109 ada 21 nolu parsellerin (B) ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların tahdit dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, hükmün onanması gerekmiştir.

3- Hazinenin çekişmeli 106 ada 3 nolu parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece, çekişmeli 106 ada 3 nolu parsel yönünden davacı yararına kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuş ise de, hükme dayanak alınan uzman orman bilirkişi raporunda, 106 ada 3 nolu parselin eğiminin % 40 olduğu, orman rejimine uygun yerlerden olduğu için 10-15 yıldır tarım yapılmadığı ve üzerinde böğürtlen ve diğer yabani otların gelmeye başladığı, meşe ağaçlarının büyüdüğü ve bir yıl önce meşe ağaçlarının kesilerek tarımsal faaliyette kullanılmak üzere toprağının sürüldüğü, toprağının erozyona maruz kaldığı, parselin dik oluşu nedeniyle batı tarafı ve güney ucunun sürülemediği ve bu nedenle böğürtlen ve çalı türü bitkilerle bodur meşelerin burada kapalılık oluşturmayacak biçimde hakimiyet kurduğu belirtilmiştir. 6831 sayılı Yasanın 1/j maddesinin karşıt anlamından maki ve fundalıklarla örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu hukuken ve bilimsel olarak ve H.G.K.'nun 15/11/2000 gün ve... ve 14/03/2001 gün ve ... ve 02/05/2007 gün ve ...sayılı kararında ve 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili tüm kararlarında açıklandığı gibi 15/07/2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P ve 26/j maddeleri gereğince eğimi % 12'nin üzerinde olan maki ve fundalıklarla örtülü yerlerin orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyacağın ve bu tür yerlerin orman sayılacağı, orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu olduğu 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 6292 sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi gereğince de sınırlandırma sırasında olduğu halde "Orman kadastro sınırı dışında kalmış orman" olması nedeniyle her zaman Orman Yönetimince orman sınırları içine alınabileceği, bu nedenle zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı gözönünde bulundurularak bu parsel yönünden gerçek kişinin davasının reddi ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1- Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİ ile usul ve yasaya uygun olan 106 ada 3 sayılı parsele ilişkin hükmün ONANMASINA,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile 104 ada 42 ve 109 ada 21 sayılı parsellerin (B) bölümlerine ilişkin usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

3) Yukarıda üçüncü bentde açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile 106 ada 3 sayılı parsele ilişkin hükmün BOZULMASINA 02/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27719, Karar No: 2016/5448, Tarih: 26.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27719 E.  ,  2016/5448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 62, 52/4, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile temyiz dışı sanıklar ..., ... ve ...'ün fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek sanık ...'in ikametinde kullandığı telefon üzerinden internete bağlandıkları, burada müşteki ...'ın ... adresini ele geçirerek müşteki ...'ten 372 TL değerinde olan 12 adet 250'lik kontör aldıkları, bu şekilde sanık ...'in nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, müşteki ifadesi ve dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.5.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22161, Karar No: 2015/11256, Tarih: 17.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/22161 E.  ,  2015/11256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Somut olayda suça sürüklenen çocukların yakalanma yer ve biçimi, hazırlık soruşturmasından itibaren suçu ikrar etmeleri, üzerlerine atılı eyleme yatkın olduklarının adli sicil kayıtlarından anlaşılması ve dava konusu motosikletin dava tarihindeki değerinin yaklaşık 1.500,00 TL olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanamayacağının ve ceza vermekten vazgeçilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.