muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3277, Karar No: 2024/7488, Tarih: 12.12.2024

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Kardeş olan sanıklar ... ve ...'in ... Sahilinde, ... Aile Çay Bahçesi altında işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmaksızın işlettikleri, sanık ...'nın da yardım için bulunduğu ... kiralama yerinden, balık tutmak için motorlu tekne kiralayan üç erkek kardeş ve ikisinin eşleri olmak üzere beş kişinin, denize açılmalarından bir süre sonra, hava şartlarının bozulmasıyla bindikleri teknenin alabora olduğu ve içlerinden 1995 doğumlu ...'ın öldüğü olayda, mahkemece, asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanıklar ... ve ...'in hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet, olayda kusuru bulunmadığı kabul edilen sanık ... hakkında ise 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A)Sanık ...'nın Beraat Hükmüne İlişkin Temyiz İtirazları Yönünden;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınan Küçükçekmece 11.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden açıklanan sebeplerle herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B)Sanıklar ..., ...'in Mahkumiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İtirazları Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Küçükçekmece 11.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6143, Karar No: 2012/18861, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6143 E.  ,  2012/18861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... AŞ. vek.Av.... ile davalı....Birliği Başkanlığı vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.09.2011 gün ve 691/399 sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkeme hükmü davalı vekiline, 17.11.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi, H.U.M.K.nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 05.12.2011 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiş, davalı vekilinin temyiz dilekçesi davacı vekiline 27.01.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesi ise 03.02.2012 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden davalı vekilinin süresinden sonra yaptığı temyiz isteminin ve asıl temyiz istemi süresinde olmadığından davacı vekilinin süresinden sonra yapılan temyiz istemine katılma yoluyla temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1824, Karar No: 2022/3687, Tarih: 18.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1824 E.  ,  2022/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

VEK. AV. ...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ormanlık alandan geçen ve davalı kurumca 1989 yılında 21.000 m2 olarak tespit edilen havai telefon hattı güzergahı üzerinde 19/10/1989 tarihinde imzalanan taahhüt senedi kapsamında 49 yıllığına izin hakkı tesis edildiğini, 1989 yılından 2013 yılına kadar 21.000 m2'lik alan ölçüsü üzerinden davalı kuruma izin bedeli ödediğini, davalı kurum tarafından gönderilen yazı ile kurumun 2013 yılında başlattığı orman alanlarının sayısallaştırılması çalışmaları sırasında izne konu telefon hattı alanının esasında 6.650,27 m2 olduğunun belirlendiğinin bildirildiğini, 2013 yılı ve sonrası için davalı kurum ile mahsuplaşma yapıldığını ancak 2005-2012 yılları arası yapılan fazla izin bedeli ödemesinin iade edilmediğini iddia ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalı tarafından iptal edilen 14.349,73 m2'ye tekabül eden 85.442,59 TL'nin her bir ödemenin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; talep üzerine söz konusu izinlerin verildiğini, izin talebinde bulunanın davalı tarafın resmi talep yazısının ekinde izin talep ettiği yerin güzergahının, uzunluğunun ve genişliğinin belirtildiği koordinatlı haritaları eklemek zorunda olduğunu, yani davacının iddia ettiği gibi orman yönetiminin tek taraflı olarak alanı belirlemediğini, talep edenin projesine göre izin ve olur verdiğini, davacı tarafın kendi projesine uygun olarak verilen izni itirazsız olarak imzaladığını ve sahayı teslim aldığını, izin bedellerini de ödediğini, taraflar arasında imzalanan 01/01/2009 tarihli protokol ile de davacı kurumun 01/01/2009 tarihinden önceki zamana ilişkin her türlü anlaşmazlıktan dolayı dava açmaktan feragat ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davalının sözleşme niteliğindeki taahhütnameyi yaparken yanıldığının açık olduğu, ancak TBK’nın 35. maddesinde yer alan "yanılan, yanılmasında kusurlu ise, sözleşmenin hükümsüzlüğünden doğan zararı gidermekle yükümlüdür. Ancak, diğer taraf yanılmayı biliyor veya bilmesi gerekiyorsa, tazminat istenemez." hükmü gereğince davacının gerekli araştırmayı yapabilme imkanı varken yapmayarak koşulsuz ve şartsız taahhütnameyi kabul ettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalı kurumun bedelli izne konu sahanın 21.000 m² yerine 6.650,27 m² olduğunu belirleyerek gerekli işlemleri tesis ettiği ve ayrıca fazladan ödenilen izin bedelinin bir bölümünün gelecek yıllarda ödenecek olan izin bedelinden mahsup edilmesine yönelik davacı talebini de kabul ettiği, bu durumda fazladan alınan izin bedeli ödemesinin iadesi gerektiği gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden davanın kabulü ile 85.442,58 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) 28/04/2018 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesi ile 31/10/1985 tarihli ve 3234 sayılı Orman Genel Müdürlüğüne İlişkin Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun'un 33 üncü Maddesine eklenen ek fıkra; "Genel Müdürlük, 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kağıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır." hükmünü içermekte olup, anılan hüküm uyarınca harçtan muaf olduğu halde davalı kurum aleyhine harca hükmedilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (B) bendinin (2) numaralı alt bendinde yer alan “2)Alınması gerekli harç miktarı olan 5.836,58 TL'nin davacı tarafından peşin olarak yatırılan 1.459,15 TL'den mahsubu ile bakiye 4.377,432 TL'nin davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,” ifadesi ile (3) numaralı alt bendinde yer alan “3)Davacı tarafından yapılan toplam yargılama gideri olan 726,20 TL ile peşin harç miktarı olan 1.459,15 TL olmak üzere toplam 2.185,35 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” ifadesinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla; “2)Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına davacı tarafından yatırılan 1.459,13 TL harcın istem halinde davacıya iadesine”, “3) Davacı tarafından yapılan toplam yargılama gideri olan 726,20 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 18/04/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7239, Karar No: 2012/9602, Tarih: 27.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7239 E.  ,  2012/9602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08.07.2009 gün ve 9742 - 11449 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli ... köyü, 134 ada 90 parsel (19.246 m2) hakkında açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve çekişmeli taşınmazın 1944 tarihli hava fotoğraflarında orman sayılan yerlerden olduğu, davalının tutunduğu Kasım 1949 tarih ve 11 numaralı tapu kaydının çekişmeli taşınmaza ve çevresine uyduğu iddia edilmişse de, tapu kaydının geldisi ve krokilerinin bulunamaması nedeniyle mahkemece yapılan uygulamanın sağlıklı olmadığı, tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğundan sözedilemeyeceği, uysa dahi 4785 sayılı Yasa karşısında yasal değerinin bulunmadığı belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 27/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20531, Karar No: 2015/26403, Tarih: 08.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/20531 E.  ,  2015/26403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın, sanığın işyerine gelerek, daha önce aldığı anteni iade etmek istediğini söylediği, sanığın bunu kabul etmemesi üzerine, katılanın içerdeki eşyaların çoğunu yere attığı ve dağıttığı, bunun üzerine sanığın sinirlenerek katılana vurup gözlüğünü kırdığı, böylece mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığın, daha önce, Mersin 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/995 Esas ve 2007/424 Karar sayılı kararla, beş ay hapis cezasına mahkum edilmiş olmasına rağmen, üç aydan fazla bir mahkumiyetinin bulunmadığı belirtilerek, sanık hakkında usul ve yasaya aykırı olarak, koşulları oluşmayan TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/06/2011 tarih ve 2011/1-24 Esas, 2011/124 Karar sayılı kararına göre, failin haksız bir fiilin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesinin haksız tahrik olduğu, bu durumda failin suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yöneldiği, buna göre; katılanın, sanığın işyerine gelip işyerindeki eşyaları dağıtmanın verdiği kızgınlıkla, sanığın, katılanın gözlüğünü kırdığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 29.maddesi kapsamında, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13919, Karar No: 2015/25952, Tarih: 25.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/13919 E.  ,  2015/25952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine bonoya dayalı başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlunun yetki itirazının kabulü ve kararın onanarak kesinleşmesi üzerine takip dosyasının yetkili ....İcra Müdürlüğüne gönderildiği, alacaklı vekilinin yetkili icra dairesinden, icra takip dosyasında yapılan maaş kesintilerinin taraflarına ödenmesi talebinde bulunduğu icra müdürlüğünce, takibin yetkisiz icra dairesinde başlatılan takibin devamı niteliğinde olmadığı, yeniden harç yatırılması gerektiği gerekçesi ile reddedildiği, icra müdürlüğünün ret kararının şikayet konusu yapıldığı ve mahkemesince şikayetin reddine ve takibin açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda .... İcra Müdürlüğünde bonoya dayalı olarak başlatılan takibe süresinde yapılan yetki itirazı üzerine .... İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/6 Esas 2014/15 Karar sayılı ilamı ile ....İcra Müdürlüğünün yetkili olduğuna karar verildiği kararın 28/10/2014 tarihinde kesinleştiği alacaklı vekilinin 11/11/2014 tarihinde takip dosyasının yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesi talebinde bulunduğu bu talep üzerine icra dosyasının ....İcra Müdürlüğü'ne gönderilerek borçluya ödeme emri tebliğ edildiği görülmektedir.

Yetki itirazının kabulüne ilişkin mahkeme kararının kesinleşme tarihi olan 28/10/2014 tarihinden itibaren HMK 20. madde uyarınca 2 haftalık süre geçmeden 11.11.2014 tarihinde dosyanın yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesine ilişkin başvuruda bulunulduğundan, ....İcra Müdürlüğünün 2014/452 Esas sayılı takip dosyası yetkisiz icra dairesi olan .... İcra Müdürlüğünün 2014/9 Esas sayılı takibin devamı niteliğinde olup mahkemece takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

O halde mahkemesince şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6126, Karar No: 2020/2587, Tarih: 10.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6126 E.  ,  2020/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 63. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın, kuzeni ve kardeşi ile babalarının çalıştığı çiftlikte bulunan eve gittikleri esnada, duvarda asılı yarı otomatik av tüfeği ile fotoğraf çekilmek için eline aldığında, tetiğe dokunmasıyla, ateş alan silahtan çıkan merminin, sanığın fotoğrafını çekmekte olan kuzeni ...'e isabet etmesiyle, sanığın tam kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ceza miktarına, erteleme ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/38223, Karar No: 2011/10670, Tarih: 18.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/38223 E.  ,  2011/10670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/103301

MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2009

NUMARASI : 2009/49

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

11.03.2004 tarihli kaçak tespit tutanağı ile kolondan hat çekilerek bir prizde kaçak elektrik kullanıldığının tespit edilmesi, sanığın aşamalarda benzer savunmasında, bağlantıyı daha önce oturanların yapmış olduklarını, prizi de gizli bir yere koyduklarını, prizden haberdar olmadığını ve buradan herhangi bir kullanım yapmadığını belirtmesi karşısında, tutanak düzenleyici tanıklardan, söz konusu prizin ve kaçak hattın sanık tarafından farkedilip edilemeyeceğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile hükümlülük kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5474, Karar No: 2016/1142, Tarih: 29.01.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/5474 E.  ,  2016/1142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen menfi tespit davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 15/07/2014 gün ve 2013/167-2014/179 E.K. sayılı hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Mahkeme hükmü davalı vekiline, 01.09.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, 17.09.2014 havale tarihli temyiz dilekçesi HUMK’nın 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 18.09.2014 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine 29/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.