muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1972, Karar No: 2015/4213, Tarih: 10.03.2015

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmeyeceği yönündeki 3201 sayılı Kanun'un Geçici 8'inci maddesi düzenlemesi dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2973, Karar No: 2019/9118, Tarih: 27.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/2973 E.  ,  2019/9118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında, İzmir/Menderes İlçesi, Dereköy Mahallesi çalışma alanında bulunan 108 ada 3 parsel sayılı 20.502,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak taşınmazların adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, davacıların temyizi üzere karar, Dairemizin 06.04.2017 tarih, 2016/10671 Esas, 2017/2215 Karar sayılı ilamıyla “Mahkemece, 27.01.2016 tarihli duruşmada verilen kesin süre içerisinde davacının keşif için gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığından bahisle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de, Mahkemece daha önce de keşif kararı verildiği, bu karar uyarınca davacı tarafça önceden yatırılan gider avansından keşif ücretinin karşılandığı ve taşınmaz başında 13.01.2014 gününde keşif yapıldığı, ancak, mahkemece yargılama sırasında yapılan keşif ve sonrasında düzenlenen bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya yeterli olmadığı gerekçesiyle, taşınmaz başında yeniden keşif yapılmasına re'sen karar verilerek davacı tarafa keşif masraflarını yatırması için kesin süre verildiği, ancak mahkemece dosya tamamen keşfe hazır hale getirilmeden ilk keşfin yapılması ve sonrasında ilk keşfin yeterli görülmeyerek re'sen keşfe karar verilmesinde davacı tarafa atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı, hal böyle olunca 27.01.2016 tarihli duruşma ara kararıyla hüküm altına alınan keşif giderlerinin, gerektiğinde ileride haksız çıkan taraftan alınmak kaydıyla suç üstü ödeneğinden karşılanmak üzere keşif ara kararı verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, Hazine aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, dava konusu 108 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, dava konusu taşınmazın hükme esas alınan 15.11.2018 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 14.860,98 metrekarelik bölümünün eşit paylarla ve tarla vasfıyla davacı ... ile davacı ... Okvur (Araca) adlarına tesciline, taşınmazın geriye kalan ve aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 5.631,99 metrekarelik bölümünün ham toprak vasfıyla Hazine adına tesciline, bu bölüm üzerinde bulunan cinsi, yaş ve adetleri bilirkişi raporunda belirtilen 70 adet meyve ağacının davacılar ... ile davacı ... ’a ait olduğunun tapunun beyanlar hanesine şerhine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, davacı taraf temyiz karar harcını peşin yatırdığından harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.12.2019 ününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7665, Karar No: 2022/1962, Tarih: 16.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7665 E.  ,  2022/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 44. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 30.05.2017 tarih ve 2015/183 E- 2017/130 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.09.2020 tarih ve 2020/1 E- 2020/16 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, müvekkili firmanın giyim, tekstil sektörü olmak üzere birçok sektörde faaliyet göstermekte olan bir tüzel kişilik olduğunu, 1992 senesinde “armine” ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini, müvekkilin tanınmış “ARMİNE” markasını WIPO nezdinde tescil ettirdiklerini, müvekkilin “ARMİNE” markasını davalıların izin ve muvafakkati alınmaksızın şal ve sair emtialarda kullandıklarının tespit edildiğini, davalılar aleyhine delil tespiti yaptırıldığını, dosyaya sunulan bilirkişi raporunda bir çok ürünün üzerinde, etiketlerinde ve hatta kutularında “ARMİNE” ibaresinin gerçekten ayrılmayacak biçimde kullanıldığını, davalının bu ürünleri 40,00.-TL gibi çok düşük bir fiyata satarak müvekkilin markasının itibarına, ayırt edici karakterine zarar verdiklerini müvekkil ile haksız rekabet gerçekleştirdiklerini ileri sürerek, davalıların “ARMİNE” markalarına tecavüzün ref'i ve men'i ile, şimdilik belirsiz alacak hükümlerine göre 1.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesini, tazminatın 556 sayılı KHK’nın 67. maddesine göre artırılmasını, 50.000,00 TL manevi tazminata ve KHK’nın 68. maddesine göre 10.000,00 TL itibar tazminatına ayrı ayrı hükmedilmesini, ürünlerin imhasına, tedbire hükmedilerek, verilecek hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2015/115 D.İş sayılı dosyası ile işyerinde tespit edilen “ARMİNE” markalı ürünlerin taklit değil orijinal ürünler olduklarını, delil tespitinde saptanan “ARMİNE” markalı ürünlerin, 15/08/2015 tarihli faturalar ile, davacının yetkili bayisi ...'ten ... tarafından satın alındığını, davalı ...’ın da bu ürünleri 30/08/2015 tarih ve 37 nolu fatura ile ...’dan satın aldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davayı kabul etmediklerini, İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2015/60 D.İş sayılı dosyasında yapılan tespit ve bilirkişi raporunda tespit edilen hususların doğru olduğunu, iş yerinde bulunan ürünlerin orjinal “ARMİNE” ürünleri olduğunu, söz konusu ürünlerin, “ARMİNE” markasının yetkili bayisi olan Gökşimşek Şemsiye-Saraciye ...'ten 15/08/2015 tarih 7140 ve 7141 sıra nolu irsaliye faturalar ile satın aldıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, tespit konusu malların ARMİNE mallarının yetkili bayisi olan Gökşimşek Şemsiye-Saraciye ...'ten 15/08/2015 tarih 7140 ve aynı tarih 7141 sıra nolu İrsaliyeli Faturalar ile ...’a satıldığı, Gökşimşek Şemsiye-Saraciye ...’in defter ve belgeleri incelendiğinde davacı firmanın yetkili bayisi olmadığı, ancak bu firmanın da ürünleri ARMİNE nin yetkili satış bayisi ... Yurt İçi Paz. Ltd. Şti.'den 17/06/2015 tarih ve 361234 Seri B nolu fatura ile satın aldığı, ürünlerin orijinal olması nedeniyle marka hakkının ihlalinden söz edilemeyeceği, davacının tazminat talebinin yerinde olmadığı, davalıların davacının işyerinde meydana gelen hırsızlanma olayı failleri ile birlikte hareket etiklerine ilişkin ispata yarar delil sunulmadığı, bir an için davacının yanında çalışan kişilerin bu yönde bir iredeleri bulunsa dahi piyasada davalıların ürünleri faturalı olarak aldıkları hususu bilirkişi raporu ile sabit olan davalıların bu durumda dahi sorumlu tutulamayacaklarının anlaşıldığı, “ARMİNE” ibareli ürünlerin orijinal ürünler olup, KHK 13. maddesinde düzenlenen marka hakkının tükenmesi ilkesi gereğince davalılarca piyasa fiyatının altında yapılan ürün satışını davacının engelleyemeyeceği, davacıya ait ürünlerin davacının deposundan izinsiz çıkartılması hususunu davalıların bildiğine yada davalıların kusurlu hareket ettiğine dair dosyada delil bulunmadığı gibi ürünlerin faturalı olarak alındığının belirtilmesi, düşük fiyatlı ürünlerin daha önce yüksek fiyatlı olarak satılıp ancak sezonu geçen ve ellerinde az kalan ürünleri sattıklarının ifade edilmesi hususları dikkate alındığında davacının ispatlanamayan davasının genel ispat hukuku kurallarına göre reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesine tüm dosya kapsamına göre, yazılı gerekçe ile açılan davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesine tüm dosya kapsamına göre, yazılı gerekçe ile açılan davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 52,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, 16/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/726, Karar No: 2015/13535, Tarih: 17.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/726 E.  ,  2015/13535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARŞAMBA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2013/21-2014/123

DAVACILAR : İ.. Ç.. VE MÜŞTEREKLERİ

DAVALILAR : KADASTRO MÜDÜRLÜĞÜ, HAZİNE,

Ç.. B..

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında Ustacalı Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davacılar murisi C. Ç. adına kayıtlı bulunan eski 166 parsel sayılı 12700 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 104 ada 18 parsel numarasıyla ve 12.180,67 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı İ.. Ç.. ve müşterekleri, uygulama kadastrosu sırasında kendilerine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve bu eksikliğin taşınmazın bir kısmının yol olarak bırakılmasından kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 104 ada 18 parsel sayılı taşınmazın uygulama tespitinin iptali ile, 16.6.2014 tarihli bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 565.73 metrekarelik kısmın 104 ada 18 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle 12.746,40 metrekare olarak tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve Kadastro Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine ve Kadastro Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 17.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17053, Karar No: 2014/9243, Tarih: 15.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17053 E.  ,  2014/9243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/181233

Mahkemesi : Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29.12.2011

Numarası : 2010/349-2011/890

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, sanığın, idaresindeki tır ile meskun mahal dışında yan yolda seyir halindeyken, olay mahalli, ışık kontrollü kavşağa geldiğinde beyanına göre yeşil ışık yandığında orta refüj ile bölünmüş anayola giriş yapmak üzere anayolu kontrol etmeden kavşağa giriş yaptığı sırada, anayol üzerinde seyir halinde olan ve olay mahalli kavşağa beyanına göre yeşil ışıkta giriş yapan katılan R.. H.., sanığın idaresindeki çekiciye bağlı dorsenin sol arka kısmına çarpması sonucu katılan Recai ve aynı araçtaki üç kişinin yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, kavşağa kimin kırmızı ışıkta giriş yaptığına dair net bir tespit yapılamamış ise de, sanığın yan yoldan ana yola çıkarken, olay mahalli kavşakta kendisine yeşil ışık yansa dahi ilk ifadesinde de beyan ettiği üzere anayolu kontrol etmeden kavşağa giriş yaptığı dikkate alınarak, sanığa kusur izafe eden ve oluşa uygun bulunan 24.01.2011 tarihli bilirkişi raporu gereğince sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12340, Karar No: 2010/1927, Tarih: 16.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/12340 E.  ,  2010/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı, işkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, davalı işverenin gelirler yönünden tazmin sorumluluğunun ilk peşin sermaye değerli gelir üzerinden belirlenmesi yönündeki mahkeme yaklaşımı yerinde bulunmakta ise de; ilk peşin sermaye değerli gelir hesabına sosyal yardım zammının dahil edilmeyerek eksik rücu alacağına hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Anılan aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

.....

SONUÇ:Hüküm fıkrasının gelirden kaynaklanan alacak ile ilgili bendinde yer alan “2.205,58” rakamlarının silinerek, yerine, “2.285,52” rakamlarının yazılmasına, harca ilişkin bendinde yer alan “136,51” rakamlarının silinerek, yerine, “140,83” rakamlarının yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/1098, Karar No: 2016/4945, Tarih: 01.12.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/1098 E.  ,  2016/4945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı şirket yetkilisi ile davalı geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

- K A R A R -

Dava, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 59. maddesine aykırılık nedeniyle geçersiz olan sözleşme uyarınca yapılan imalât bedelinin tahsili talebine ilişkindir. Davacı şirket yüklenici,davalı kooperatif ise iş sahibidir.Davacı taraf fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 50.000,00 TL imalât bedelinin tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, verilen kararın temyizi üzerine Dairemizin 15.03.2012 tarih, 2011/ Esas, 2012/ karar sayılı kararı ile taraflar yararına bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yeniden oluşturulan üç kişilik bilirkişi kurulundan raporlar alınmış, davacı taraf bozma sonrası 08.02.2013 tarihli dilekçesi ile davayı ıslah etmiş, mahkemece davanın kabulüne ve bozmadan sonra ıslah olamayacağından ayrı dava açmak üzere ıslah talebinin usulden reddine karar verilmiş kararın temyizi üzerine Dairemizin 15.05.2014 tarih, 2014/ Esas, 2014/ karar sayılı kararı ile ıslah talebinin nazara alınması gerektiğinden bahisle karar bozulmuş ve mahkemece yapılan yargılamanın 09.12.2014 tarihli celsesinde bozmaya uyulmuş ve 01.06.2015 tarihli davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.2-Her ne kadar hükmüne uyulan bozma ilamında belirtildiği gibi Yargıtay bozmasından sonra ıslah yapılabileceği nazara alınarak karar verilmiş ise de; bozmadan sonra çıkan 06.05.2016 tarih, 2015/ Esas, 2015/ karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre halen yürürlükte olan bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih, 1944/10 Esas, 1948/3 karar sayılı İçtihadı Birleştirme kararının değiştirilmesine gerek bulunmadığına karar verildiğinden, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağının kabul edilmesi ve buna göre ıslahla artırılan miktara yönelik talebin reddine karar verilmek suretiyle hüküm kurulması açısından kararın BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden davalı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/997, Karar No: 2021/1305, Tarih: 15.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/997 E.  ,  2021/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, asıl davanın kısmen kabulüne ve birleşen davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada, davacılar vekili; davalıların trafik sigortacısı oldukları motorsikletlerin çarpışmasıyla oluşan kazada, davalı ... Sigorta A.Ş. tarafından sigortalı araçta yolcu olan davacıların oğlu Aziz'in öldüğünü, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldıklarını, davalılara yapılan başvuru üzerine kısmi ödeme yapılmışsa da ödenen bedellerin gerçek zararı karşılamadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL. maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 03.07.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle, toplam taleplerini 52.306,22 TL'ye yükseltmiştir.

Bozmadan sonra açılan birleşen davada, davacılar vekili; asıl davada alınan son hesap raporu ile asıl davadaki ıslah miktarını aşan tazminat hesabı yapıldığını, yeniden ıslah

yapılamayacağı için de bu davanın açıldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 11.138,11 TL. ve Nurhan için 11.310,55 TL. olmak üzere toplam 22.448,66 TL. destek tazminatının kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili, müterafik kusur ve hatır taşıması nedeniyle tazminattan indirim yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 25.378,62 TL. ve Nurhan için 24.871,24 TL. tazminatın temerrüt tarihi olan 02.07.2013'ten işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline dair verilen hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 09.04.2018 tarih, 2015/9268 Esas ve 2018/3904 Karar sayılı ilamı ile; "gerekli ehliyetnameye sahip olmayan sürücü aracına binmek nedeniyle müterafik kusur indirimi ile hatır taşıması nedeniyle tazminattan indirim gerekip gerekmediğinin tartışılması gerektiği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.