muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14290, Karar No: 2022/10, Tarih: 17.01.2022

Yargıtay’ın istikrar kazanmış uygulamasına göre, itirazın iptali davasını gören mahkemenin, icra takibinin yapıldığı icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı öncelikle incelemesi gerekir. Mahkemenin yetkisine yönelik bir itirazın var olup olmaması, bu sonuca etkili değildir. Eş söyleyişle, itirazın iptali davasında, mahkemenin yetkisine itiraz edilmiş olsun veya olmasın mahkeme öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı inceleyerek kesin olarak sonuçlandırmalıdır. Kaldı ki, itirazın iptali davasını görme yetkisi, icra takibinin yapıldığı yer mahkemesine aittir. O nedenle, mahkemenin, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı incelemesi doğaldır. Bu yetki itirazının incelenmesi sonucunda, mahkeme, kendisinin yetkili olup olmadığını da belirlemiş olacaktır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27/11/2013 tarihli ve 2013/13-372 E., 2013/1606 K. sayılı kararı)

İİK’nın 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK’nın yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. HMK’nın 6. maddesine göre, genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Aynı Kanun’un “Sözleşmelerden doğan davalarda yetki” başlıklı 10. maddesinde ise, sözleşmeden doğan davaların, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmıştır.

İcra takibinin yapıldığı ve eldeki davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan TBK’nın 89. maddesinde ise borcun ifa edileceği yer düzenlenmiştir. Buna göre;

“Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

Alacaklının yerleşim yerinde ifası gereken bir borcun doğumundan sonra alacaklının yerleşim yerini değiştirmesi sebebiyle ifa önemli ölçüde güçleşmişse borç, alacaklının önceki yerleşim yerinde ifa edilebilir”.

Kısaca özetlemek gerekirse, HMK’daki yetki kuralları ilamsız icra takiplerinde kıyasen uygulanır. İtirazın iptali davalarında icra takibinin yapıldığı icra dairesinin yetkisine yönelik itirazlar da öncelikle incelenmelidir. HMK’nın 6. maddesine göre ilamsız icrada genel yetkili icra dairesi borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesi iken, sözleşmeden doğan para borçlarının takibi için başlatılan takipte sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda sözleşmede aksine bir şart konulmamış ise para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ödeneceğinden, ifa yeri de alacaklının yerleşim yeri olacaktır. Böyle bir durumda alacaklı kendi yerleşim yerinde bulunan icra dairesinde de takip yapabilecektir.

Dosya kapsamından, davacının fatura konusu edilen asansör bakım, arıza ve hizmet servisinin yapıldığı hâlde bedelinin ödenmediğini belirterek iddia ettiği alacağı için takip başlattığı, davalının taraflar arasında akdedilen 01/10/2018 tarihli sözleşmenin site yönetiminde bulunan yetkisiz kişiler tarafından imzalandığı itirazında bulunduğu dolayısıyla taraflar arasındaki akdi ilişkiye inkâr edildiği, bu nedenle davacı alacaklarının kendi yerleşim yerinde bulunan Kayseri İcra Dairelerinin yetkili olmadığı anlaşılmaktadır. İtirazın iptali davalarında icra takibinin yapıldığı icra dairesinin yetkisine yönelik itirazlar öncelikle incelenmesi gerektiğinden ve takip Kayseri İcra Dairesinde başlatıldığından uyuşmazlığın Kayseri 1. Tüketici Mahkemesince görülerek sonuçlandırılması, şayet mahkemece takibin yetkisiz icra dairesinde başlatıldığı sonucuna ulaşılırsa yetki yönünden yapılan itirazın haklılığı nedeniyle davanın reddi ile dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri Kayseri 1. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4024, Karar No: 2016/2131, Tarih: 16.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4024 E.  ,  2016/2131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/279820

Mahkemesi : Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/05/2014

Numarası :2014/65 - 2014/157

Suç :Taksirle öldürme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık hakkında açılan davanın reddine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz edilmediğinin anlaşılması nedeniyle taksirle öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne hasren yapılan incelemede;

Ölenin, arkadaşı tanık O... Ç... ile birlikte uzaktan akrabası olan sanığın yeni açmış olduğu işyerini ziyaret için gittiği, sanığın yemek söylediği, işyeri yazıhanesinde yemek yedikleri sırada sanığın, ölene "H... abi bende silah var, sen anlarsın bir bakar mısın?" dediği ve silahı getirdiği, oturduğu yerden silahı uzattığı, tanık O...'ın beyanına göre, sanığın, bir iki defa silahın tetiğine bastığı, silahtan "tık-tık" sesi geldikten sonra, silahın sürgüsünü çekip bıraktığı sırada silahın ateş aldığı, bu esnada oturduğu yerden kalkarak silaha uzanan ölenin, göğüs bölgesinden yaralandığı ve tedavi gördüğü hastanede öldüğü olayda, sanığın; adam öldürme suçunun kanuni tanımda yer alan unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen fiili işlediği, diğer bir anlatımla ölüm sonucunu kabullendiğine dair yeterli delil bulunmadığından olası kast gerçekleşmeyip, eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi, olayın vehameti karşısında; TCK'nın 3/1 ve 61/1. maddeleri uyarınca iki sınır arasında temel belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun fiilin ağırlığı ile orantılı makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden yeterince uzaklaşılmaksızın ceza tayini

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. Maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/02/2016 tarihinde suç vasfı yönünden oy çokluğu ile ve bozma sebebi yönünden oybirliğiyle karar verildi.

Muhalefet Şerhi:

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. Maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/02/2016 tarihinde suç vasfı yönünden oy çokluğu ile ve bozma sebebi yönünden oybirliğiyle karar verildi.

Muhalefet Şerhi:

Ölenin arkadaşı olan, tanık O... Ç... ile birlikte uzaktan akrabası olan sanığın yeni açtığı işyerini ziyarete gittiği, sanığın, ölene hitaben "H... abi bende silah var, sen anlarsın bir bakar mısın?" dediği ve silahı getirdiği, oturduğu yerden silahı uzattığı, tanık O...'ın beyanına göre, sanığın bir-iki defa silahın tetiğine bastığı, tık-tık sesi geldikten sonra, silahın sürgüsünü çekip bıraktığı sırada silahın ateş aldığı, bu esnada oturduğu yerden kalkarak silaha uzanan ölenin göğüs bölgesinden yaralandığı ve tedavi gördüğü hastanede öldüğü anlaşılmıştır.

Yerel mahkeme ve Dairemiz oluşu bu şekilde kabul etmiştir. Bu oluşa göre; silahı ölene doğru tutarak tetiğe basan ve silahın sürgüsünü çeken sanığın eyleminin, olası kastla adam öldürme olarak nitelendirilmesi gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun, olayın bilinçli taksir olduğuna ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/2593, Karar No: 2019/7075, Tarih: 24.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2593 E.  ,  2019/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile aralarında 01.02.1994 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, davalının 2012-2013 ve 2014 yıllarına ait kira bedellerini eksik ödemesi nedeniyle kira farklarından kaynaklı alacağın tahsili için Nazilli 2. İcra Müdürlüğünün 2015/85 esas sayılı takip dosyasıyla icra takibi başlatıldığını, davalının süresi içersinde borca itiraz ederek takibi durdurduğunu, davalının itiraz sebeplerinin yerinde olmadığını belirterek davalının borca yönelik itirazının iptali ile takibin devamına ve davalının tahliyesine, davalının % 20 icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; taraflar arasındaki 01.02.1994 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin, 17.10.2006 tarihinde taşınmazı tahliye ettiğinden son bulduğunu, davacı ile eşi ... arasında 17.10.2006 tarihli sözleşme akdedildiği bu nedenle kiracının kendisi değil eşi olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davaya dayanak yapılan kira sözleşmesinde kiraya veren davacı dışında kiraya veren dava dışı ...'in olduğu bu nedenle davacının sadece kendi payı oranında talepte bulunabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 270TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ile davacı ve davacının murisi ... arasında 01.02.1994 başlangıç tarihli, 2 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi olduğu hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dosyadaki tapu kaydına göre davacının taşınmazda 1998 yılından beri tam hisse ile malik olduğu, diğer kiraya veren dava dışı ...'in ise 07.12.2002 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. Dar yetkili İcra Mahkemesi kararları genel mahkemeler için

kesin hüküm oluşturmaz. Bu durumda; davacının 1998 yılından beri dava konusu taşınmazda tek başına malik olduğu ve kira bedellerinin 1/2 sinin diğer kiraya veren dava dışı ... veya mirasçılarına ödendiğine ilişkin bir savunma da yapılmadığına göre, davacının tüm kira bedellerini istemesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacının malik sıfatı ile alacak talebinde bulunabileceği gözetilerek karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16314, Karar No: 2019/30911, Tarih: 06.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/16314 E.  ,  2019/30911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, imha, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Doğrudan verilen adli para cezasının günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesi fıkrası gösterilmeksizin 52. maddesi yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı göz önünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

3. Suçta ele geçen eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde tasfiyesine de hükmedilmesi,

4. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün doğrudan verilen adli para cezasının günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilmesine ilişkin bendinde yer alan "52." ibaresinin çıkartılarak yerine, "52/2." ibaresinin eklenmesi,

2. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendinin çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” bendinin eklenmesi,

3. Hükmün müsadereye ilişkin bendinden "adli emanetin 2012/103 sırasında kayıtlı 1 paketi kullanılmış 4 paket puro ve pipo tütününün karar kesinleştiğinde imhasına" kısmının ve bir sonraki imha suretiyle tasfiyeye ilişkin bendin çıkartılması,

4. Hükmün vekalet ücretine ilişkin bendinin çıkartılması ve yerine gelmek üzere "Karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. Gereğince hesap edilen 1.320,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan T.A.P.D.K.'na verilmesine bendinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9792, Karar No: 2018/6697, Tarih: 14.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9792 E.  ,  2018/6697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ...Temizlik İnşaat Turz. Taşım. ve Hizmet Org. Özel Eğitim Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 14/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8733, Karar No: 2015/8517, Tarih: 17.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8733 E.  ,  2015/8517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı .. beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı , kişiyi hürriyetinden yoksun kılma...

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23179, Karar No: 2011/23880, Tarih: 13.07.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/23179 E.  ,  2011/23880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nca onaylanıp 01/07/2011 tarihinde yürürlüğe giren İşbölümü Kararı hükümleri uyarınca, dosya incelendi;

09/02/2011 tarih ve 6110 Sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi gereğince, Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun onayından geçen ve 02/06/2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak 01/07/2011 tarihinde yürürlüğe giren İşbölümü Kararında; Dairemizde derdest olan hırsızlık dosyalarının 1/2'sinin Yargıtay 13.Ceza Dairesi'ne devrinin öngörülmesi nedeniyle, adaletli bir paylaşımın yapılabilmesi için, derdest hırsızlık dosyaları, esas numarasına göre, tek ve çift olarak ayrılmış olup, tek numaralı dosyaların 13.Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, Dairemiz esas kaydının bu şekilde kapatılmasına; ilişikteki dosyanın Yargıtay 13.Ceza Dairesine DEVREDİLMESİNE, 13/07/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9126, Karar No: 2018/3254, Tarih: 26.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/9126 E.  ,  2018/3254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde mağdura ait işyerinden üç adet makita, bir adet matkap, bir adet kesim taşı, bir adet titreşim makinası çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımı süresinin, 06.03.2014 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/123, Karar No: 2025/6009, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/123 E.  ,  2025/6009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/985 Esas, 2024/1048 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adana 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.03.2024 Tarihli ve 2023/2290 Esas, 2024/598 Karar Sayılı Kararı

Murisin mernis adresinin ... Mahallesi, ... Sokak No:48 İç Kapı No:5 .../ İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.10.2024 Tarihli ve 2024/985 Esas, 2024/1048 Karar Sayılı Kararı

Mirasçı/davacının mernis adresinin... Mahallesi, 76072 Sokak, No:6 İç Kapı No:02 .../ Adana olduğu anlaşılmakla işbu dava yönünden geçerli olan kesin yetki kuralı bulunmadığı da gözetilerek davacının kendi adresine göre yetkili olan mahkemede dava açmış olmasından dolayı Adana 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 609 uncu maddesi uyarınca mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un "Çekişmesiz yargı işleri" başlıklı 382 nci maddesinin 2 nci fıkrasının c bendinin 7 nci alt bendi .

3. 6100 sayılı Kanun’un "Çekişmesiz yargı işlerinde yetki" başlıklı 384 üncü maddesi şöyledir.

"Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya

ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesi yetkilidir."

4. 4721 sayılı Kanun’un 609 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, uyuşmazlığın mirasın gerçek reddi istemine ilişkin olup mirasın reddi beyanının tespiti ve tescili isteminin çekişmesiz yargı işlerinden olduğu, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Adana 8. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Adana 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.