muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15484, Karar No: 2012/1336, Tarih: 24.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/15484 E.  ,  2012/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

21.12.2007 tarihinde kabul edilerek 6 Mart 2007  resmi gazetede yayım tarihinde yürürlüğe giren 5582 Sayılı Konut Finansman Sistemine ilişkin çeşitli kanunlarda değişiklik yapılması hakkında kanunun 32.maddesinin "4" bendinde "2499 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan Konut Finansmanından kaynaklanan alacaklar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığının  rehinle temin edilmiş alacaklarının takibinde, bu bentte belirtilen tahsil harçları 4/1 oranında uygulanır." hükmü 2499 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 38/A maddesinde ise "Konut Finansmanı, konut edinmeleri amacıyla tüketicilere kredi kullandırılması konutların  finansal kiralama yoluyla tüketicilere kiralanması sahip oldukları konutların teminatı altında tüketicilere kredi kullandırılmasıdır." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda icra takibinin konusu 5582 Sayılı Yasa kapsamında açılan Konut Finansman Kredisi Sözleşmesinden kaynaklanan alacaktır. Bu durumda alacaklı banka vekilinin konut kredisinden kaynaklanan bu takipte yapılan satış işlemi nedeniyle tahsil harcının 1/4 oranında uygulanması gerektiği yönündeki talebi yukarıda belirtilen yasa maddelerine uygundur. O halde istemin reddine dair icra müdürlüğü kararı doğru değildir. Mahkeme şikayetin kabulüyle icra müdürlüğü kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine dair hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1974, Karar No: 2015/14599, Tarih: 23.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1974 E.  ,  2015/14599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/1288-2014/1504

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 23.06.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13913, Karar No: 2013/2214, Tarih: 14.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/13913 E.  ,  2013/2214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.04.2011 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılmasının istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları

halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ... ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik

haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri Ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul Ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; baz istasyonunun yerleşim bölgesinde bulunan binanın çatısına kurulduğu, davacıların baz istasyonuna 20 metre mesafede bulunan binalarda oturdukları, davalı şirketin güvenlik sertifikasının bulunduğu, elektrik mühendisi bilirkişiler tarafından yerinde yapılan keşif sonucu alınan 29.03.2012 tarihli raporlarında baz istasyonunda ölçülen en yüksek değerin 2,15 V/m olduğu, limit değerlerin altında olup zararlı etkilerinin bulunmadığı, psikolog bilirkişinin 29.03.2012 tarihli raporunda davacılarla yapılan görüşme sonucu baz istasyonunun doğrudan psikolojik sağlığı olumsuz etkilemese de davacıların algılamaları nedeniyle olumsuz etkilendikleri belirtilmiştir.

Bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma ve incelemeler hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma ve incelemeler hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak karar tarihinde yürürlükte bulunan, 21/04/2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslar Arası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği hususunda uzman bilirkişilerden rapor almak ve davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulup kurulmadığı, kararın gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiğinin bilimsel delillerle kanıtlanıp kanıtlanmadığı üzerinde durularak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3974, Karar No: 2015/7057, Tarih: 24.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3974 E.  ,  2015/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/273777

MAHKEMESİ : Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2012

NUMARASI : 2011/792 (E) ve 2012/46 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 14/10/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçiye ait sürücü belgesinin üzerine kendi fotoğrafını ve belgenin “sınıf/class” kısmına “E D” harflerini yapıştırarak tahrifat yapıp belgeyi bu şekilde kullanmaya başlayan sanığın, katılanın yanında tır şoförü olarak çalışmaya başladığı, suç tarihinde ... ilçesinde bulunan katılan şirketten .. ilinde İ.. Ö... isimli kişiye teslim edilmek üzere aldığı 26.500 kg pirincin bir kısmını haricen sattığı bir kısmını da araç içerisinde bırakarak aracı da Konya ilinde terk ettiği iddia edilen olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumunu aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 24/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4099, Karar No: 2016/57, Tarih: 11.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/4099 E.  ,  2016/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2011/72-2014/350

DAVACI : Orman Yönetimi

DAVALILAR : M.. Ö.. mirasçıları

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi ve beyanlar hanesindeki şerhin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan G.. A.. mirasçıları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1964 yılında yapılan kadastro sırasında Çınarcık ilçesi, Güllük köyü 2177 ve 2180 parsel sayılı sırasıyla 12.180 m² ve 2.440 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, senetsiz ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile A.. mirasçıları M.. Ö.., A.. ve G.., A..’nin ölü kızı F..'nın H..’ten olma kızı S.. adlarına tespit edilmiş, itirazsız kesinleşmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazların eylemli orman olduğu ve kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığı iddiasıyla, tapu kayıtlarının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili, beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi ve davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davacı Orman Yönetiminin verilen süre içinde davalıların isim, adres ve kimlik bilgilerini bildirmediğinden taraf teşkilinin sağlanamadığı gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle bozulmuştur.

Mahkemece, davacı Orman Yönetiminin verilen süre içinde davalıların isim, adres ve kimlik bilgilerini bildirmediğinden taraf teşkilinin sağlanamadığı gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15/12/2010 gün ve 2010/11858 - 15949 sayılı bozma kararı özetle; "Mahkemece davanın husumet yönünden reddine karar verilmişse de, davacı Orman Yönetimi dava dilekçesinde tapu maliklerinden A.. kızı A.. ve G.. ile A..’nin ölü kızı F...nın H..’ten olma kızı S..'ın adreslerini ve mirasçılarını tespit edemediğinden, sadece A.. kızı A.. mirasçıları, A.. kızı G.. mirasçıları, H.. kızı S.. mirasçıları demek suretiyle ve adresleri belirlenen M.. Ö..’ın mirasçılarının isimlerini de belirterek temyize konu davayı açmıştır. Mahkemece yaptırılan zabıta araştırması sonucunda, tapu maliklerinden A.. kızı A.. ve G.. ile A..’nin ölü kızı F..‘nın H..’ten olma kızı S..'ın ve mirasçılarının kimler oldukları ve adresleri tespit edilememiştir. Bu durumda mahkemece, öncelikle nüfus müdürlüğünden çekişmeli taşınmazın tapu kayıt maliklerinin aile nüfus kayıt tablolarının istenmesi, tapu sicil müdürlüğünden adreslerinin sorulması, sağ olmaları halinde tapu maliklerinin; ölmüş olmaları halinde, mirasçıları var ise mirasçılarının; yoksa, mirasın Devlete kalacağı gözetilerek Hazinenin davaya katılımları sağlanarak ya da mirasçılar aleyhine ayrı bir dava açılıp, bu dava ile birleştirilmesi konusunda Orman Yönetimine önel verilmesi ve bundan sonra yargılamaya devam edilmesi, mirasçılarının bilinmemesi halinde ise, tapu kayıt maliklerine kayyım tayin ettirilmek üzere Orman Yönetimine süre verilmesi ve tayin edilecek kayyımlar huzuruyla davaya devam edilmesi gerekirken davacı Orman Yönetiminin verilen süre içinde bir kısım davalıların isim, adres ve kimlik bilgilerini bildirmediğinden taraf teşkilinin sağlanamadığı gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi doğru değildir." ifadelerine yer verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne, Yalova, Çınarcık, 2177 ve 2180 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının ayrı ayrı iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, müdahalenin önlenmesi talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan G... A.. mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen tahdit içinde ve eylemli orman olduğu iddia edilen taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1944 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 03.12.1945 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, 1957 yılında yapılan arazi kadastrosu, 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre yapılan ve 23.08.1991 tarihinde ilân edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1944 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 03.12.1945 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, 1957 yılında yapılan arazi kadastrosu, 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre yapılan ve 23.08.1991 tarihinde ilân edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece çekişmeli 2177 sayılı parselin (A); 2180 sayılı parselin (B) bölümünün kesinleşen orman sınırı içinde kaldığı, ancak tamamının eylemli orman olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; hükme esas alınan uzman bilirkişi raporlarında taşınmazın öncesi itibarıyla orman olup olmadığının tespiti bakımından eski tarihli resmî belge niteliğindeki memleket haritası ve hava fotoğrafları incelenmeksizin, yalnızca 1997 tarihli memleket haritası incelenmiştir. Bunda da 2180 sayılı parsel tamamen açık alanda görünmekte, eğimlerinin % 15-25 olduğu anlaşılmaktadır. Taşınmazdaki ağaçların niteliği, yaşları, dağılımı konusunda ziraat uzmanına inceleme yaptırılmamıştır.

Davacı Orman Yönetimi, dava dilekçesinde eylemli orman iddiasına da dayanmışsa da, öncesi itibarıyla orman olmayan ve özel mülk olarak tapuda kayıtlı bir yerin sonradan çevreden gelen tohumlar yolu ile ormanlaşması taşınmazı kamu malı haline getirmeyecektir.

O halde, mahkemece, daha önceki keşiflerde görev almamış bir orman bilirkişi, bir ziraat uzmanı, bir fen elemanı marifetiyle yeniden yapılacak keşifte, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilip, stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilmeli, taşınmazların niteliği, orman sayılan yerlerden olup olmadığı araştırılmalı, taşınmazlar üzerindeki ağaç yaşı, sayısı, dağılımı ziraat uzmanı tarafından düzenlenecek krokide gösterilmeli, orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği takdirde, ağaç yaşları ile eski tarihli hava fotoğraflarının tarihi karşılaştırılarak uzman bilirkişi raporlarının doğruluğu denetlenmeli, komşu parsellere ilişkin kadastro tespit tutanakları ile dayanağı kayıt ve belgeler, davalı olanların dava dosyaları bulunduğu yerden getirtilerek, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yeri ne olarak gösterdiği denetlenmeli, bundan sonra elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılardan G.. A.. mirasçılarının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/01/2016 günü oy birliği ile karar verildi.