muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6671, Karar No: 2013/8739, Tarih: 10.06.2013

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; yukarıda belirtilen Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek, ölçüm sertifikası almış tarafsız uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken BTK'da görevli bilirkişilerin katılımıyla yapılan keşif sonucu düzenlenen rapora itibar edilerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2687, Karar No: 2018/3417, Tarih: 25.09.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/2687 E.  ,  2018/3417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup mahkemece kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflar vekillerince temyiz olmuştur.

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup mahkemece kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflar vekillerince temyiz olmuştur.

Davacı-iş sahibi konutunda bir takım tadilat işlerinin yapılması için davalıyla anlaştıklarını, ancak davalı yüklenicinin edimlerini eksik ve ayıplı olarak ifa ettiğini, eksikliklerini tamamlayacağını söyleyerek kendisini sürekli oyaladığını, bu esnada hakkında icra takibi açtığını, haciz tehditi altında 2.000,00 TL ödemek zorunda kaldığını, davalının iş bu takipte haksız olduğunu, sözleşmenin gereklerini yerine getirmediğini, açılan takip konusunda borçlu olmadığının tespitini, 2.000,00 TL’nin istirdatını ve davalı aleyhine %20 tazminat talep etmiştir. Davalı sözleşme ile üzerine düşen edimleri yerine getirdiğini, işleri peyderpey yaparken davacının kendisine herhangi bir itirazda bulunmadığını, iddia edilen ayıpların gizli ayıp olmadığını ve ileri sürülmesi için gereken sürenin çoktan dolduğunu, davacının ödeme yapmamak için iş bu davayı açtığını, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde, taraflar arasında yapılacağı taahhüt edilen işlerin toplam 31.473,01 TL olduğu ancak anlaşma sırasında tenzilat yapılarak işin toplam bedelinin 30.000,00 TL’ye inip toplamda % 4,7 tenzilat yapılması nedeniyle nefaset kesilmesi gereken işlerden toplam tutardan % 4,7 oranında tenzilat yapılması ve sözleşmeye göre yapılmayan işlerin de anlaşma fiyatından düşülmesi gerektiğini, bu nedenle ayıplı işlerin karşılığının toplam 7.473,00 TL olduğunu tespit edilmiştir. Mahkeme tarafından talep kısmen kabul edilerek davacının davalıya 7.473,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.Taraflar arasında imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan sözleşmede TBK’nın 470. maddesi kapsamında götürü bedel eser sözleşmesi ilişkisi bulunmaktadır. Eser bedeli götürü olarak belirlenmiş ise yüklenicinin hak etmiş olduğu iş bedeli eksik ve ayıplar gözetilerek fiziki oran yöntemi ile bulunmalıdır. Mahkemece hükeme esas alınan bilirkişi raporu bu şekilde hesaplama yapılmamış olup, bu haliyle rapor yetersizdir. Mahkemece yapılacak iş, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak eksik ve ayıplar gözetilerek işin fiziki oranını bulmak, sözleşme bedeli olan 30.000,00 TL’ye bu fiziki oranı uygulamak, yüklenicinin hak ettiği iş bedelini bulmak, davacı iş sahibinin yapmış olduğu kanıtlanan ödemelerini mahsup etmek, varsa fazla ödemenin istirdatına ve kalan borç yönünden de borçlu olmadığının tespitine karar vermekten ibarettir.Bu husus gözetilmeden hatalı değerlendirme ile karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7581, Karar No: 2019/17772, Tarih: 14.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7581 E.  ,  2019/17772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

“Tebliğnamenin, 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden sonra düzenlenmiş olmasına, mahkûmiyet kararındaki nitelendirmeye, temyizin kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 30.01.2019 tarihli ve 2019/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına göre; sanığa atılı 5237 sayılı TCK'nın 116/4 maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin temyizi inceleme görevi Yüksek 18. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4890, Karar No: 2021/10543, Tarih: 23.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/4890 E.  ,  2021/10543 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Sanığın, hakkında sahte fatura düzenlemekten vergi suçu raporu bulunan ... Tek ... Kimya San.Tic. Ltd. Şti.'nin düzenlemiş olduğu sahte faturaları özel tüketim vergisinde kullanmak suretiyle 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın dava konusu şirketi devrettiğini, 2012 yılında beyin ameliyatı olduğunu, bu nedenle hiç bir şey hatırlamadığını savunması, faturaları düzenleyen ... Tek ... Kimya San.Tic. Ltd. Şti.'nin yetkilileri hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada Kazan Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/63 Esas ve 2015/395 Karar sayılı kararı ile beraat hükümleri verilmesi, söz konusu şirketle ilgili "Kaçak petrol satmak, bulundurmak, taşımak ve saklamak" suçundan açılan davada sanıklar hakkında Kazan Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/20 Esas ve 2015/107 Karar sayılı kararı ile beraat hükümleri verilmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1)Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... Tek ... Kimya San.Tic. Ltd. Şti.'nin yetkilileri hakkında sahte fatura düzenleme ve 5607 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından açılan davaların akıbetinin araştırılması ilgili dava dosyaları getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahtecilikle ilgili olan delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına konulması,

2) Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen şirketin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

3) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8898, Karar No: 2016/47, Tarih: 11.01.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/8898 E.  ,  2016/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı ile paydaş oldukları 1528 ada 7 parseldeki fabrika binasının 2010 yılı Temmuz ayında aylık 10.000.-TL bedelle kiraya verildiğini ancak 2 yılı aşkın süredir davalının kira almasına rağmen payına isabet eden miktarı ödemediğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 6.000.-TL kira bedeli olan alacağın ödenmesini istemiş, 14.01.2014 tarihli dilekçeyle isteğini 25.243.21.-TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, taşınmazı davacının rızası ile kiraya verdiğini, kira bedelinin 2012 yılı Nisan ayına kadar 5.000.-TL, 2012 yılı Temmuz ayından itibaren 8.500.-TL olduğunu, kiracıdan kira alacağına karşılık çek aldığını ve ekonomik durumunun kötü olması sebebiyle 61.550.-TL bedelli çeklerin davacı adına ...'a teslim edildiğini ancak kiracının 21 ay sonra mecuru tahliye ettiğini, toplam 105.000.-TL ödediğini ve davacı payına 13.041.-TL isabet ettiğini, daha sonra 8.500.-TL bedelle 5 aylığına taşınmazın kiralandığını ve davacı payına 5.278.-TL isabet ettiğini ödenen 61.550.-TL tutarlı çekten toplam 18.319.-TL kira alacağının mahsubu ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın davalı tarafından kiraya verilip davacının kira gelirinden faydalandırılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1528 ada 7 parsel sayılı taşınmazda davacının 148/1192 , davalının ise 1044/1192 paya sahip olduğu, davalının taşınmazı 01.08.2010 tarihli kira sözleşmesiyle aylık 5.000.00.-TL bedelle, 01.07.2012 tarihli kira sözleşmesiyle de aylık 8.500.00.-TL bedelle kiraya verildiği, davacının kira esası üzerinden 2010 yılı temmuz ayı ile dava tarihi olan 08.11.2012 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisil bedeli istediği anlaşılmıştır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1528 ada 7 parsel sayılı taşınmazda davacının 148/1192 , davalının ise 1044/1192 paya sahip olduğu, davalının taşınmazı 01.08.2010 tarihli kira sözleşmesiyle aylık 5.000.00.-TL bedelle, 01.07.2012 tarihli kira sözleşmesiyle de aylık 8.500.00.-TL bedelle kiraya verildiği, davacının kira esası üzerinden 2010 yılı temmuz ayı ile dava tarihi olan 08.11.2012 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisil bedeli istediği anlaşılmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Hemen belirtilmelidir ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hâkimin denetimine açık, değerlendirmenin gereçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olmalıdır.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerinin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu tarım il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olay yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde; ecrimisil belirleme yöntemi açıkça ortaya konulmadan, saptamada esas alınan kriterler gösterilmeden hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesinin doğru olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Somut olay yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde; ecrimisil belirleme yöntemi açıkça ortaya konulmadan, saptamada esas alınan kriterler gösterilmeden hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesinin doğru olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, taşınmazın niteliklerinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre koşulları oluştuğunda usulüne uygun şekilde belirlenecek ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek karar verilmesi doğru değildir.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26658, Karar No: 2016/19765, Tarih: 21.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/26658 E.  ,  2016/19765 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı İdare vekili, davalıların görevli olduğu dönemlerde yol çalışması için alınan asfalt malzemelerinin tesliminde, ambar ve giriş çıkışında malzemenin miktarında usulsüzlük sebebiyle müfettiş raporlarından da anlaşılacağı üzere sorumlulukları tespit edildiğini, davalılardan bazılarına anılan miktarları idareye ödemeleri hususunda tebligat yapıldığını ancak hiçbirinin ödeme yapmadığını, davalılar hakkında Savcılık hazırlık tahkikatının devam ettiğini, müfettiş raporlarında belirtildiği üzere davalıların sorumlu oldukları yıllara ait usulsüzlük sebebi ile sorumluluklarındaki malzeme cinsi miktarı ve rayiç bedeli üzerinden müştereken ve müteselsilen tahsili için alacak davası açma zarureti doğduğunu belirterek davacı idarenin uğradığı zararın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ... ve bir kısım davalılar vekili, davalıların büyük bölümünün memur olduğunu, davacının da işverenleri olmadığını, işçi-işveren ilişkisinin bulunmadığı, iş ilişkisi olmaması nedeniyle mahkemenin görevli olmadığı, alacağın zamanaşımına uğradığını, müfettiş raporunun hukuki ve maddi gerçekleri ifade etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili ise zamanaşımı savunmasında bulunarak 1995 yılından bugüne kadar döneminde de birçok kez müfettiş raporu tanzim edildiğini ancak dava açılmadığını, davalıların Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2003/107 E-2004/64 K sayılı dosyasında da görüleceği üzere sorumluluklarını doğuracak en ufak bir delil bulunmadığını, davalıların kendilerine verilen emir ve talimatlar doğrultusunda iş yaptıklarını, asfalt malzemelerinin alımı veya kullanımı konusunda nihai yetkili ve görevli şahıs olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalıların kusurlu eylemleri nedeniyle davacı ... İdaresinin zarara uğrayıp uğramadığı noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

Öncelikle dava dilekçesinde ve duruşma zabıtlarından tanzim edildiği belirtilen 8-10 klasör davacı kurum müfettişi rapor ve eklerinin dosyasında olmadığı görülmüştür.

ı kararı ile davacı kurumda işçi olarak çalışan davalılardan ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmaları yönünde açılan davada rüşvet almak suçundan hapis cezası ile cezalandırıldıkları ve bu kararın davacı Kurum tarafından temyiz edildiğine dair temyiz dilekçesi sunulduğu anlaşılmıştır. Ancak kurum müfettişinin 8-10 klasör olduğu belirtilen inceleme rapor ve ekleri ile 2013/163 E-2014/313 K sayılı kararının sonucuna dair dosyada bilgi ve belge bulunmadığı görülmüştür.

Hal böyle olunca mahkemece, öncelikle kurum müfettişi raporu ve eklerinin tamamı getirtilmeli, Mahkemesinin 06.11.2014 tarih kararının kesinleşip kesinleşmediği araştırılmalı, kesinleşmemiş ise sonucu beklenilmeli, kararın kesinleşmesi halinde dosya aslı ya da onaylı örneği bu dosya arasına alınarak dosyadaki tüm delillerle birlikte konusunda uzman bilirkişi heyetine inceleme yaptırılarak davalıların kusur durumları ayrı ayrı belirlenerek, kurum müfettişince tespit edilen usulsüzlüklerin davalılar tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği davalıların kusurlu eylemleri nedeniyle dava konusu yapılan kurum zararının oluşup oluşmadığı üzerinde titizlikle durulmalı ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle davacı kurum vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz nedenleri yerinde olup eksik incelemeye dayalı karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

SA
Yargıtay — Esas No: 2017/821, Karar No: 2021/4170, Tarih: 09.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/821 E.  ,  2021/4170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.