muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11042, Karar No: 2016/12157, Tarih: 06.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11042 E.  ,  2016/12157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 6183 saylı Yasa kapsamında Kurumca yapılan icra takibi sonucu davacının emekli aylığına haciz konulmasına ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin .... Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat

üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davada feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirildiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16640, Karar No: 2020/3774, Tarih: 12.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/16640 E.  ,  2020/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f,62, 52/2-4, mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sahibinden.com isimli satış sitesine fotoğraf makinesi satış ilanı koyduğu, katılanın bu ilan üzerine sanık ile irtibata geçtiği, aralarında yapılan yazışmada söz konusu fotoğraf makinesi için 900 TL bedelle anlaştıkları, aralarındadaki anlaşmaya göre katılanın sanığa ait banka hesabına 500 TL gönderip geriye kalan kısmı da kargonun kendisine teliminden sonra göndereceği, katılanın sanığa ait banka hesabına anlaştıkları 500 TL’yi gönderdiği ancak sanığa tekrar ulaşamadığı iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanları, iletişim tespit tutanakları ve taraflar arasında geçen yazışmalar ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın en başından itibaren suç işleme kastıyla hareket ederek üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, yerel mahkeme kararının kanun ve hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20427, Karar No: 2013/12060, Tarih: 03.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2009/20427 E.  ,  2013/12060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığa son söz verilmeyerek, 5271 sayılı CMK.nun 216/son maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın soruşturma aşamasında satıcı değil alıcı olduğuna ilişkin beyanı ile mahkeme huzurundaki olay yerinde seyyar tezgahında parfüm, kumanda gibi şey sattığı ve yanındaki seyyar tezgahta da başak adlı bir kişinin cd satışı yaptığı yönündeki savunması karşısında, beyanlar arasındaki çelişki giderilmeden ve tutanak düzenleyici tanıkların beyanları alınmadan eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Suça konu CD'lerin, 5846 sayılı yasa kapsamında bandrole tabi eser niteliğinde bulunup bulunmadığı, işten anlar bilirkişilere tayin ve tespit ettirilmeden hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2725, Karar No: 2021/445, Tarih: 26.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/2725 E.  ,  2021/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05.05.2017 gün ve 2015/465 - 2017/233 sayılı kararı onayan Daire'nin 03.04.2019 gün ve 2017/4616 - 2019/2611 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili adına tescilli 29.05.1991 tarihli “Merinos+şekil” ibareli markasının tanınmış bir marka olduğunu ve öncelikli kullanım hakkının bulunduğunu, davalı adına tescilli 05.07.1993 tarihli “Merinos+şekil”, 29.09.2004 tarihli “Merinos Prince”, 14.10.2005 tarihli “Merinos yaşadığınız her yerde+şekil”, 31.12.2003 tarihli “Merinos+şekil” ve 14.03.2006 tarihli “Merinos+şekil” ibareli markalar ile müvekkili markası arasında iltibasın bulunduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 143940, 2004/31632, 2005/44640, 2003/37670, 2006/09935 tescil numaralı markaların halı emtiası dışındaki mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğünü ve markalar sicilinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan 1993/143940 nolu markaya yönelik hükümsüzlük talebine ilişkin tüm karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davalı adına kayıtlı 1993/143940, 2004/31632, 2005/44640, 2003/37670 ve 2006/09935 numaralı markaların halı emtiası dışındaki mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada davalıya ait 1993/143940 nolu marka yönünden yapılan incelemede davalının kötüniyetli olduğuna dair bir belirleme yapılamadığı, davacının tescilden 15 yıl sonra hükümsüzlük davası açmasının sessiz kalma suretiyle hak kaybı oluşturduğu gerekçesiyle bu marka yönünden hükümsüzlük talebinin reddine, 2006/09935 nolu marka yönünden yapılan incelemede taraflar arasındaki sözleşmeye göre kullanımı süreli olarak davalıya bırakılan mensucat alanındaki emtialar bakımından davalının

marka tescil başvurusunda bulunmasının kötü niyetli başvuru olduğu gerekçesiyle bu markanın anılan emtialar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, 2004/31632, 2005/44640, 2003/37970 nolu markalar yönünden yapılan incelemede ise, davalı markaları ile davacı markaları arasında iltibas riskinin varlığı ve aynı zamanda anılan sözleşme uyarınca kullanımı süreli olarak davalıya bırakılan mensucat alanındaki emtialar açısından davalının kötü niyetli başvuru yapmış olduğu gerekçesi ile bu markaların da kısmen hükümsüzlüklerine karar verilmiştir.

Olaya uygulanacak mülga 556 sayılı KHK’da açıkça düzenlenmese de, Dairemiz uygulamalarında KHK’nın 35/1, 42/1-a maddeleri ile TMK’nın 2.maddesi birlikte yorumlanarak, kötü niyet bir hükümsüzlük sebebi olarak kabul edilmektedir. Marka başvurusunun hangi hallerde kötü niyetle yapıldığı her bir somut olayda ayrı ayrı değerlendirilecek olmakla birlikte, Daire uygulamalarında daha ziyade markanın ticaret yapmak için değil, başkalarına şantaj yapmak ve para koparmak, başkalarının ticaretine engel olmak veya kendisine duyulan güveni kötüye kullanarak markayı kendi adına tescil ettirmek, sözleşme hükmüne aykırı olarak markayı adına tescil ettirmek gibi hususlar genel kötü niyet sebepleri olarak görülmekte ve kötü niyetli marka tescilinde, başvuru konusu tüm mal ve hizmetler yönünden marka başvurusunun reddi gerekmektedir.

Somut olayda, mahkemece 2004/31632, 2005/44640, 2003/37670 ve 2006/09935 nolu markalar yönünden davalının kötü niyetli başvuru yaptığı ilk derece mahkemesince isabetli olarak tespit edilmiş olmakla birlikte anılan bu numaralı markalar yönünden kötü niyetli başvurunun sadece mensucat alanına ilişkin emtialar yönünden olduğu gerekçesiyle kısmi hükümsüzlük kararı verilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece, Dairemizin yerleşik kararlarıyla kabul edilen "kötü niyetin bölünmezliği" ilkesinden yola çıkılarak davalının evvelce tescil ettirdiği ve halen kullanımında bulunan 1993/143940 sayılı markasındaki emtialar yönünden kazanılmış hakları olduğunun kabulü ile bu marka kapsamındaki mallar dışında kalan tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüklerine karar vermek gerekirken, kötü niyetin bölünmezliği ilkesi gözden kaçırılarak dava konusu markaların kısmi hükümsüzlüğüne karar verilmesi yerinde görülmemiş, davacı vekilinin karar düzeltme istemi yerinde görülerek Dairemizin onama ilamının kaldırılmasına, mahkemece verilen kararın açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03.04.2019 tarih, 2017/4616 Esas 2019/2611 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 26.01.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03.04.2019 tarih, 2017/4616 Esas 2019/2611 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 26.01.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, marka hükümsüzlük talebine ilişkin olup mahkmece kısmen hükümsüzlüğüne karar verilen markalar yönünden davalının kötü niyetli marka tescilinde bulunduğu kabul edilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.07.2008 tarih ve 501/507 sayılı kararında da belirtildiği gibi, 556 sayılı KHK'nin 42. maddesinde başlı başına hükümsüzlük nedeni olarak öngörülmeyen kötü niyet iddiasına dayalı olarak da tescilli markanın hükümsüz kılınabileceği kabul edilmiş ise de, sözkonusu kötüniyet hususunun başvuru sahibinin 556 sayılı KHK'nin 8/4.fıkrasının ilk cümlesine dayalı olarak sicilde tescilli bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerden farklı türdeki mal veya hizmetler için marka başvurusu yapabilme hakkının elinden alınması sonucunu doğuracak şekilde bir iptal nedeni olarak kabul edilmesi mümkün değildir. (Yargıtay 11 HD 26.03.2012 tarih 2010/13602 E 2012/4701 K sayılı ilam) Zira, marka hakkı mülkiyet hakkı kapsamında kabul edilen bir hak olup, temel haklara ilişkin olarak kanunda açıkça düzenlenmeyen kısıtlama hükümleri istisnai hüküm olarak kabul edilerek bunlarla ilgili olarak dar yorum ilkesini benimsemek gerekmektedir. (Yongalık, Aynur; “İstisnalar Dar Yorumlanır Kuralı ve Değerlendirilmesi” AÜHF 2011, C.60, S.1, s.1 vd) Bu nedenle Dairemizin 03.04.2019 tarih, 2017/4616 Esas 2019/2611 Karar sayılı onama ilamına yönelik davacının tüm karar düzeltme taleplerinin reddi gerektiği görüşünde olduğumdan karara katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/1500, Karar No: 2019/2718, Tarih: 25.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1500 E.  ,  2019/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekili ve davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum, davalıya ait iş yerinde çalışırken, 04.04.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde, %20 oranında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masrafından oluşan kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'dur.

Davanın yasal dayanağını oluşturan ve işverenin iş kazası veya meslek hastalığından sorumluluğunu düzenleyen 5510 sayılı Kanunun 21/1’inci maddesinde; sigortalıya veya hak sahiplerine yapılan ya da ileride yapılması gereken harcama ve ödemeler yönünden herhangi bir sınır öngörülmemişken; bağlanan gelirler yönünden, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamına, sigortalı veya hak sahibinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere hükmedilebileceği öngörülmüştür. Bunun bir gerçek zarar hesabını gerektireceği açıktır. Gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar hesabı, ölüm halinde ise destekten yoksun kalma tazminatı (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45 ve 46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 ve 55’inci maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Uygulamada, sigortalının veya hak sahibinin bakiye ömürleri 1931 tarihli “PMF (Population Masculine et Feminine)” Fransız yaşam tablosundan yararlanılmakta ise de; Başkanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda, Ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH 2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınmalıdır.

Aktif devre 60 yaşı kadar, pasif devre 60 yaşından bakiye ömür sonuna kadar olan devredir. Aktif dönemden amaçlanan “iş görebilirlik çağı”dır. Yani; sigortalının, olağan olarak işinde çalışabilme gücünün devam süresidir ki, bu da Yargıtay’ca benimsenen görüşe göre, kural olarak “60” yaşa kadar sürer. Sosyal Güvenlik Yasalarında, sosyal amaç ya da istihdam politikaları gözetilerek değişik yaşlar ile tanınan emeklilik yaşının, aktif dönem sonu olarak ele alınması uygun değildir. Öte yandan, meslekte kazanma güç kaybı oranının %60’ın altında kaldığı durumlarda ise, işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamaktadır.“Malul Sayılma” başlıklı 5510 sayılı Kanunun 25. maddesinin “iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını kaybeden sigortalıların malül sayılması” gereğine ilişkin hükmü gözetildiğinde sigorta kolu farklı da olsa, iş kazası sonucu sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranı %60 veya daha üstünde ise; artık sigortalının ileride çalışmasını sürdürmeyeceğinin kabulü ile, aktif dönemle birlikte pasif döneminde maddi zarar hesabına dahil edilmesi gerekir. Sigortalı yaşlılık aylığı alıyor ise pasif devre zarar hesabı yapılmamalıdır. Bununla birlikte, tazminatların peşin olarak hesaplanması, oysa gelirlerin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminattan her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre; önceki uygulamalardaki gibi %10 iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Somut olayda; gerçek zarar hesabının, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, gerçek zarar hesabı yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili ile davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5402, Karar No: 2021/6250, Tarih: 16.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5402 E.  ,  2021/6250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Elbistan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.03.2020 tarih ve 2019/41 E. - 2020/56 K. sayılı kararın adli yardım talepli olarak Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı tarafından davalı aleyhine faturalara dayalı olarak girişilen icra takibinin kısmi itiraz sonucu durduğunu, davalı borçlunun itirazında kısmi ödeme defi'nde bulunduğunu, iddiasını yazılı delille ispat etmesi gerektiğini ileri sürerek, kısmi itirazın iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacıya olan borcunun bir kısmını davacıya mal iade ederek, kalan kısmını da nakit olarak ödediğini, davacıya borçlu olmadığını, bilakis davacıdan alacaklı olduğunu belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davacı tarafından davalı aleyhine faturadan kaynaklı alacağın tahsili için takip başlatıldığı, davalı borçlunun akdi ilişkiyi kabul edip, ödeme ve bir kısım malların iade edildiğini belirterek borca kısmi itiraz ettiği, bu durumda ispat külfetinin davalıda olduğu, davalı tarafından dosyaya sunulan Vakıfbank Elbistan Şubesi’ne ait, 15/02/2008 keşide tarihli, 11.500,00 TL tutarlı çekin keşide tarihinin icra takibinin dayanağı 2009 yılına ait faturaların tarihlerinden önce olduğu, bu nedenle çekle yapılan ödemelerin takip konusu alacaktan mahsubunun doğru olmadığı, davalı tarafından sunulan iade faturasının tek başına malın iadesini ispatlayamayacağı, ispat yükü üzerine düşen davalı iddiasını ispatlayamadığından davanın kabulüne, davalının Elbistan 1. İcra Müdürlüğü’nün 2011/2172 esas sayılı dosyasına yapmış olduğu kısmi itirazın iptaline ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kararı, davalı adli yardım talepli olarak temyiz etmiştir.

1-HMK’nın 334/1 maddesine göre dava dosyası içerisindeki davalının mali durumuna ilişkin bilgi ve belgeler uyarınca, davalı ...’ün adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı adli yardım talepli olarak temyiz etmiştir.

1-HMK’nın 334/1 maddesine göre dava dosyası içerisindeki davalının mali durumuna ilişkin bilgi ve belgeler uyarınca, davalı ...’ün adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...’ün adli yardım talebinin kabulüne, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 1.078,58 TL temyiz ilam harcı ile 292,10 TL temyiz başvuru harcının HMK 339. maddesi gereğince karar kesinleştiğinde adli yardımdan yararlanan temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 16.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.