muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3919, Karar No: 2023/10616, Tarih: 06.12.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 22.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

" Sanık savunması ve tanık beyanı hep birlikte değerlendirilerek, olayın 29.10.2014 günü Sivas Emniyet Müdürlüğüne yapılan ihbarda Sularbaşı Mahallesinde ...'nin esrar maddesi sattığının ihbar edilmesi üzerine görevli polis memurlarının Sularbaşı Mahallesi 11. Sokakta bulunan Mevlana Açık Otoparkı yanında bekleyen 4 şahıstan birisinin duvar kenarına bir şey attığının görüldüğü, yere atılan maddenin çimler arasında ıslanmamış gazete kağıdına sarılmış yeşilimsi kuru ot görüldüğü, sanık ...'nin idrar tetkiklerinde uyuşturucu maddeye rastlanmadığı, sanık ... savunmasında suçlamayı kabul etmediği, tanık ... beyanında ...'yi bir kaç kere uyuşturucu içerken gördüğünü beyan ettiği, sanık ... hakkında yapılan soruşturma sonunda kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 19.12.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilerek hakkında denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/736 soruşturma sayılı evrakında sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan teknik takibe dayalı soruşturma yapıldığı, yapılan soruşturmada sonunda sanık

...'nin ikametinden arama yapıldığı ancak uyuşturucu madde rastlanmadığı, sanık ...'nin idrar tetkiklerinde uyuşuturucu maddesi olan metamfetaminlerin pozitif olarak bulunduğu 14.04.2015 tarihli tetkik sonuç raporundan anlaşıldığı, sanık ... hakkında yapılan soruşturma sonunda uyuşturucu madde ticaretinden 26.05.2015 tarihinde Ek Takipsizlik kararı verildiğinin anlaşıldığı, sanık ...'nin 29.10.2014 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde kabul etmek ve kullanmak suçu nedeniyle hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesin kararından sonra denetimli serbestlik süresi içerisinde 14.04.2015 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde satın almak suretiyle denetimli serbestlik tedbirlerine riayet etmediği ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinden bahisle cezalandırılmasının istenildiği anlaşılmakla; Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve tanık anlatımı dikkate alındığında, dosya içeriğinde ki tüm bilgi ve belgeler incelendiğinde sanık ...'nin idrar tetkiklerinde uyuşuturucu maddesi olan metamfetaminlerin pozitif olarak bulunduğu 14.04.2015 tarihli tetkik sonuç raporundan anlaşıldığı, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesin kararından sonra denetimli serbestlik süresi içerisinde 14.04.2015 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde satın almak suretiyle denetimli serbestlik tedbirlerine riayet etmediği" gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

24.09.2014 tarihli olayda sanık ve temyiz dışı sanıkların bulunduğu yerde atılı vaziyette ele geçirilen uyuşturucu madde nedeniyle, sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanık hakkında verilen 19.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına ilişkin soruşturma dosyasında erteleme kararının sanığa tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatasının bulunmadığı, 19.12.2014 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının 22.12.2014 tarihinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği, kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı, süresi beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında 14.04.2015 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine 14.04.2015 tarihli eylem 5237 sayılı Kanun'un

191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği ihlal sayılan eylem olarak kabul edilerek soruşturma dosyalarının birleştirildiği ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak tedavi ve denetimin sonlandırıldığı, 18.10.2015 tarihli iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

Sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına konu edilen 29.10.2014 tarihli olay tutanağı içeriğinde, devriye görevi ifa eden ekipleri fark edince sanık ve diğer 3 sanığın yere bir madde attığının görüldüğü, maddeyi atan şahsın sanık ... olduğunun belirtildiği, ancak sanığın aşamalardaki savunmalarında ele geçen uyuşturucu madde ile ilgisinin olmadığını savunduğu anlaşılmakla; tutanak düzenleyici görevlilerin dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/681 Esas, 2016/115 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6302, Karar No: 2011/9540, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6302 E.  ,  2011/9540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü 101 ada 49 parsel sayılı 2927,64 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfı ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüyle 101 ada 49 parselin orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1948 yılında 3116 sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılan orman tahdidi ile 1.2.2001 tarihinde ilan edilen 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması ve 10.10.2008 tarihinde ilan edilen 6831 sayılı Yasanın 4999 sayılı Yasa ile değişik 9. maddesi gereğince yapılan aplikasyon, ölçü ve çığım hesaplamalarından kaynaklan yüzölçümü ve fenni hataların düzeltilmesi çalışması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, dava konusu taşınmaz ve etrafının 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda 27.05.1948 tarihli orman kadastro tutanağında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin orman iç parseli olarak sınırlandırıldığı ve bu iç poligon içinde kalan arazinin içinde pırnal meşesi bulunan karışık baltalık devlet ormanı ile kaplı olduğu belirtilerek o tarihte yürürlükte bulunan 01.12.1940 tarihli orman tahdit ve tescil talepnamesinin 38. maddesi gereğince fiili durumu tespit edilerek orman sınırı dışında bırakıldığı, taşınmazın bu şekilde 1948 yılında niteliğinin belirlenmesinin hak sahiplerinin geçerli bir tapusu varsa o tapuya dayanarak orman kadastrosuna itiraz davasına imkan vermek olduğu, aslında taşınmazın orman kadastrosu içinde bırakıldığı, orman kadastrosunun iptali için hak düşürücü süre içinde herhangi bir dava da açılmadığı, taşınmazın üzerinde pırnal meşeleri, harnup, melengiç, maki türü bitkiler ile birkaç adet 40 -50 yaşılı zeytin ağacı bulunduğu ve % 15-20 eğimli olduğu, taşınmazın belirlenen bu nitelikleri ile fiilen orman niteliğinde olduğu da gözönünde bulundurularak 1948 yılında kesinleşen orman sınırı içinde bırakılan taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile getirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalılar aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesine göre; “bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalı gerçek kişiler aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 4., 5. ve 6. bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak, bunun yerine, “6099 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine eklenen (a) fıkrası gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile değiştirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 12/09/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12870, Karar No: 2016/336, Tarih: 13.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/12870 E.  ,  2016/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, eski sevgilisi olan katılana yönelik eylemlerinin, TCK'nın 105/1. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu düşünülmeden, suçun hukuki vasfında yanılgıya düşerek kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.01.2016 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(KARŞI OY

Yerel Mahkeme sanığın üzerine atılı eylemin TCK'nın 123. maddesine aykırılık oluşturduğunu kabul ile sanığın mahkumiyetine karar vermiştir. Sayın Dairenin çoğunluk üyeleri suçun TCK'nın 105/1. maddesine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Katılan ile arkadaşlığı biten sanık, bunu kabullenmemiş 17/01/2012 günü dolmuş durağında konuşmak için kolundan tutup çekiştirmiş, 14/02/2012 ve 15/02/2012 tarihlerinde iş yeri önüne gelerek takip etmiş ve rahatsız etmiştir.

TCK'nın 105/1. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçu; kişiyi cinsel yönden rahatsız eden, vücut dokunulmazlığını ihlal etmeyen ve cinsel istismar boyutuna varmayan cinsel davranışlardan oluşmaktadır.

Kişiyi cinsel yönden rahatsız eden her türlü davranışla ihlal yapılabilir.

Bu suçta korunan hukuki yarar, kişinin cinsel dokunulmazlığıdır. Suçun oluşumu sanığın mağduru cinsel amaçlı olarak taciz etmesine bağlıdır.

Bir kimseye karşı vücut dokunulmazlığını ihlal etmeden cinsel amaçlı davranışların gerçeklemesi bu suçun maddi unsurunu oluşturmaktadır. Suçun oluşması için sanığın cinsel arzularını tatmin amacıyla hareket etmesi gerekli değilse de, kişiyi rahatsız eden ve sıkıntıya sokan cinsel amaçlı davranışların varlığı gereklidir. Başka bir ifade ile bu suç cinsel amaçlı bir davranışla işlenebilir.

Cinsel tacizin oluşması için fiilin cinsel yönden mağduru rahatsız edici boyuta ulaşması gerekir.

Dolayısıyla cinsel amaç gütmeyen, içrek itibariyle cinsel mahiyet taşımayan eylemlerin ısrarla işlenmesi halinde cinsel taciz değil, niteliğine göre başka suçlar oluşabilir.

Cinsel içerikli olmayan söz ve fiillerin cinsel taciz suçunun unsarlarını oluşturduğunun kabulü suç ve cezada kanunilik ve ceza hukukunda dar yorum ilkelerine aykırılık oluşturur.

Cinsel tacizin oluşması için fiilin cinsel yönden mağduru rahatsız edici boyuta ulaşması gerekir.

Dolayısıyla cinsel amaç gütmeyen, içrek itibariyle cinsel mahiyet taşımayan eylemlerin ısrarla işlenmesi halinde cinsel taciz değil, niteliğine göre başka suçlar oluşabilir.

Cinsel içerikli olmayan söz ve fiillerin cinsel taciz suçunun unsarlarını oluşturduğunun kabulü suç ve cezada kanunilik ve ceza hukukunda dar yorum ilkelerine aykırılık oluşturur.

Yukarıda belirtilen nedenlere sayın çoğunluğun bozmaya ilişkin görüşüne katılmıyorum, hükmün onanması gerektiği düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2013/15879, Karar No: 2013/17537, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15879 E.  ,  2013/17537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekilleri Av.... ve Av.... ... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, buğday samanı, bakla ve bezelye ürünlerinin ... ilçe genelinde geçerli olan ve kuru şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, üretim giderleri çizelgesini (tüm harcama kalemlerini tek tek açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14938, Karar No: 2015/12182, Tarih: 02.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14938 E.  ,  2015/12182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/219-2014/356

Davacılar O.. Y.. ve diğerleri vekili Avukat R. A. tarafından, davalılar M.. Ç.. ve diğeri aleyhine 18/06/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 03/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı M.. Ç.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalı M.. Ç..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı M.. Ç..'ın diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı M.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıların her biri ayrı ayrı olmak üzere davalıdan manevi tazminat talep etmiştir. Mahkemece, istemin reddine karar verilerek; davalı lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmiştir. Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup davada istem de ayrı ayrı olduğuna göre; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca, her bir davacı aleyhine olmak üzere davalı yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmelidir. Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının HUMK'un 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin silinerek yerine “Davalı davada kendini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre hesaplanan 1.500,00'er TL vekalet ücretinin davacılardan ayrı ayrı alınarak, davalıya verilmesine” ifadelerinin yazılmasına, davacıların tüm, davalı M.. Ç..' ın diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine, temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7173, Karar No: 2015/9266, Tarih: 12.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/7173 E.  ,  2015/9266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, toplanan delillere, sanığın savunmasına, iddianame anlatımına ve dosya içeriğine göre, suça konu trafikte tescilli motosikletin suç tarihinden yaklaşık 4-5 ay sonra plakasız halde sanık tarafından kendisine emanet edilen tanık ... tarafından kullanılırken yakalandığı, yapılan tespitte kontak yuvasında zorlama izlerine rastlandığı, yakalama sonrasında motosikletin hasarlı şekilde müştekiye teslim edildiği, motosiklet ele geçirilmesine ve tanık Rıza’nın beyanlarına rağmen sanığa motorsiklet ele geçirildiği tarihten yaklaşık 10-15 gün sonra ulaşılarak sanığın yakalandığı, sanığın trafikte tescili, plakasız, hasarlı motosikletin çalıntı olduğunu bildiği anlaşıldığından eylemin bir bütün halinde sanığın eyleminin TCK'nın 165. maddesindeki suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu anlaşılmakla CMK'nın 226. maddesi gereğince sanığa bu suçtan ek savunma hakkı tanındıktan sonra mahkumiyet kararı verilmesi yerine hırsızlık suçundan, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C. Başsavcısı'nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2494, Karar No: 2019/5255, Tarih: 19.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/2494 E.  ,  2019/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hakaret suçundan doğrudan adli para cezasına hükmedilmesine rağmen, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde verilen hapis cezası farklı bir gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasına çevrilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8923, Karar No: 2017/1595, Tarih: 02.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/8923 E.  ,  2017/1595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline, % 10 tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıya usulsüz olarak gönderilen tebligat nedeniyle ödeme emrinin iptali, maaşına konulan haczin kaldırılmasına, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ödeme emirlerinin iptali ve bu ödeme emirleri için kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya 2007/22393-22394, 2008/11980-11981, 2010/11938-11939,11940 nolu ödeme emirleri gönderildiği, borcun 2008/1-12, 2009/1-11, 2006/9-12, 2007/1-12, dönemlere ilişkin prim, işsizlik sigortası primi, damga vergisi borçları olduğu, dava dışı limited şirkette 29.9.2008-09.12.2009 tarihleri arasında hisse sahibi olduğu, 30.08.2011tarihinden itibaren yurtdışında ikamet ettiği, ödeme emrinin 24.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 6183 sayılı Yasanın 35. maddesine göre; limited şirket ortakları şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar. Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur. Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.

Davacı, limited şirket ortağı olup borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir, mahkemece davacının Kırgızistan'da ikamet ettiği bu hali ile kurumca çıkartılan ödeme emirlerinin usulsüz tebliğ edildiği, 29.9.2008 tarihinde şirkete ortak olduğu 09.12.2009 tarihinde hissesini devrederek ayrıldığı ortaklık döneminde şirkette her hangi bir yöneticiliği, temsil ve ilzam yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emirlerinin iptali ve bu ödeme emirleri için kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece, ödeme emirleri tebligatının usulsuz olduğu gerekçesiyle ödeme emirlerinin iptali kararı yerinde ise de 6183 sayılı Yasanın 35. maddesine göre; limited şirket ortakları şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar hükmü gereği bu hususta araştırma yapılmadan şirkette hisse sahibi olduğu dönem borçlarından sorumlu tutulamayacağı şeklinde menfi tespit oluşturacak kesin hüküm niteliğinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 02.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.