muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18111, Karar No: 2020/6388, Tarih: 11.06.2020

2-Sanıklar ... ve ...'in, şikayetçi ...'e yönelik, hakaret ve mala zarar verme, şikayetçi ...'e yönelik kasten yaralama ve şikayetçi ...'e yönelik mala zarar verme suçlarının, hapis veya adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırımlar içermesi ve her iki sanığından adli sicil kaydında sabıkalarının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezalarının tercih edildiğinin denetime olanak sağlayacak şekilde hükmün gerekçesinde açıklanmaması,

3-Sanıklar ... ve ...'in, soruşturma ve kovuşturma evresinde ısrarla, şikayetçi ...'e ait konuta girmediklerini savunmaları, şikayetçi ...'in ise kovuşturma evresinde, mahkeme huzurundaki "evimin altındaki inşaata indik, sanıklar ellerindeki balta, keser ve sopalarla inşaatın camlarını ve demir kapısını kırdılar" şeklindeki anlatımı karşısında, sanıkların girdikleri iddia edilen yapının konut niteliğini taşıyıp taşımadığının, şikayetçinin ayrıntılı beyanıyla netleştirilmemesi ve mağdura ait evi ve varsa eklentilerini gösterir fotoğraf veya kroki olmadığı gibi keşif de yapılmamış olması karşısında, rızaya aykırı olarak girilen yerin hukuki niteliği belirlenip, atılı suçun unsurlarının oluşup oluşmadığı, eylemlerin tamamlanıp tamamlanmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle her iki sanık hakkında da konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

4-Sanıklar ... ve ...'in, şikayetçi ...'e yönelik tehdit eylemlerinden dolayı, haklarında ayrı ayrı TCK'nın 106/1-1. cümlesi gereği kamu davası açıldığı halde, ek savunma hakkı tanınmadan sanıklar hakkında, aynı Kanunun 106/2-c madde ve fıkraları gereğince mahkumiyet hükümleri kurularak, 5271 sayılı CMK.nın 226. maddesine aykırı davranılması,

5-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14457, Karar No: 2012/766, Tarih: 26.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14457 E.  ,  2012/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.03.2009 gün ve 2007/195-2009/68 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.07.2011 gün ve 2010/247-2011/8657 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı sigortalı Yaşar Uğur arasında ferdi sağlık sigorta poliçesi düzenlendiğini, sigortalının içinde bulunduğu ve davalının ihtiyari mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigorta teminatı altına aldığı aracın trafik kazası yapması sonucunda sigortalının yaralandığını ve toplam 66.994 TL tedavi giderinin müvekkili şirket tarafından ödendiğini, bu miktarın 57.500 TL’nın aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı dava dışı Genel Sigorta A.Ş. tarafından karşılandığını ileri sürerek, bakiye 9.494 TL’nın 31.07.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, ferdi sağlık sigortası sözleşmesinden kaynaklanan alacağın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Davacı şirkete sigortalı bulunan dava dışı Yaşar Uğur, davalının ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı bulunduğu araçta yolcu iken meydana gelen trafik kazasında yaralanmış, toplam (66.994) TL. tutarındaki tedavi giderleri davacı tarafından ödenmiş, bu miktarın (57.500) TL. dava dışı zorunlu trafik sigortacısı tarafından karşılanmış, bakiye (9.494) TL.’nın rücuen tahsili için işbu dava açılmış, mahkemece davacı tarafından ödenen tedavi giderlerinin kadri maruf olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar Dairemizce onanmıştır.

Ancak, karar tarihinden sonra temyiz aşamasında yürürlüğe giren 25.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Yasa'nın 59 ncu maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98 nci maddesini başlığı ile birlikte değiştirmiş ve trafik kazasına bağlı olarak gerçekleşen tüm sağlık hizmeti bedellerinin SGK tarafından karşılanacağını, trafik kazalarına sağlık teminatı sağlayan zorunlu sigortalarda, sigorta şirketlerince belirlenen primlerin ve Güvence Hesabı’nca tahsil edilen katkı paylarından belirli bir oranın Sosyal Güvenlik Kurumuna

./...

2011/14457

2012/766

S-2

aktarılacağını, yine aynı Yasa'nın geçici 1 nci maddesi de bu Kanun’un yayınlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmeti bedellerinin, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağını düzenlemiştir.

./...

2011/14457

2012/766

S-2

aktarılacağını, yine aynı Yasa'nın geçici 1 nci maddesi de bu Kanun’un yayınlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmeti bedellerinin, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağını düzenlemiştir.

İlke olarak, herhangi bir yasa veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, yasaları geçmişe etkili sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği de bunu gerektirir. Ancak kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir. Ayrıca devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, derhal yürürlüğe girme niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuç doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi ise, kazanılmış hakların korunması ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 2. maddesi hükmünde yer alan, Türkiye Cumhuriyeti’nin sosyal bir hukuk devleti olması ilkesinin sonucudur.

Somut uyuşmazlıkta ise davalı şirket, ihtiyari mali sorumluluk sigortacısıdır. Her ne kadar 2918 SK.'nun 100. maddesinde ihtiyari mali sorumluluk sigortasına uygulanacak hükümler arasında, anılan Yasa'nın 98. maddesi sayılmamış ise de, yukarıda da açıklandığı üzere 98. maddenin 1. fıkrasında tüm sağlık hizmet bedellerinin, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı belirtilmiştir. Bu durum karşısında mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın tüm bu açıklamalar ve 6111 SK.’nun 59 ve geçici 1 nci maddeleri çerçevesinde değerlendirilerek, davalının hukuki durumunun sonucuna göre belirlenmesi gerekeceğinden, Dairemizin 11.07.2011 gün ve 2010/247E.- 2011/8657 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11.07.2011 gün ve 247/8657 sayılı onama kararının kaldırılarak, mahkeme kararının açıklanan gerekçe itibariyle davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 26.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

01.02.2012-RK
Yargıtay — Esas No: 2018/7940, Karar No: 2019/1532, Tarih: 12.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7940 E.  ,  2019/1532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların nitelikleri ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının yaşı büyük sanık ... hakkında açılan kamu davası ile birleştirilmesine karar verildiği, çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi hâlinde, 5395 sayılı Yasa'nın 17/3. maddesi gereğince davaların birlikte yürütülmesinde mahkemelerin uygun bulması şartıyla yargılamanın her aşamasında birleştirme kararı verilebileceği, birleştirilen davaların genel mahkemelerde görüleceği, 5271 sayılı CMK'nun 185. maddesine uyarınca onsekiz yaşını doldurmamış çocukların duruşmalarının kapalı yapılacağı ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanacağı anlaşılmakla, karar oturumu da dahil olmak üzere birleştirme kararını takip eden tüm oturumların kapalı yerine açık yapılması hükmün dahi açık oturumda tefhim edilmesi giderilmesi ve tekrarlanması olanağı bulunmadığından bozma sebebi yapılmayarak yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde TCK'nun 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılırken "12 ay" hapis cezası yerine "1 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi, sonuç cezaya etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun inceleme dışı sanık ... ile birlikte çalmış oldukları bakır tencere ve ibrik güğümleri 30,00 TL karşılığında sattıklarını beyan etmeleri karşısında; suça konu eşyaların olay tarihindeki maddi değerleri araştırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nun 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, suça sürüklenen çocuğun ve sanığın payına düşen miktarın 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnamaye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13190, Karar No: 2014/490, Tarih: 31.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13190 E.  ,  2014/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÜRÜN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2013/4-2013/4

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacı M.. Ç.. adına tesciline karar verilen 112 ada 71 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve haritasında (B) ile gösterilen bölüm yönüyle davacı T.. Ç.. ve tüm çocukları adına aynı çalışma alanı içinde belgesiz zilyetlik yoluyla taşınmaz tespit edilip edilmediğinin yöntemince araştırılması, 112 ada 71 parsel sayılı taşınmazın (A) ile gösterilen bölümü ile 107 ada 86 parsel sayılı taşınmazın malik hanesi açık bulunduğuna göre tespit gibi tescil işlemlerinin yapılması için Kadastro Müdürlüğüne gönderilemeyeceğinden Kadastro Mahkemesince mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli 112 ada 71 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi S..A..tarafından düzenlenen 19.07.2010 tarihli rapor ve haritada (B) ile gösterilen 35.049,80 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tarla niteliği ile dahili davalı M.. Ç.. adına tesciline, geri kalan ve (A) ile gösterilen bölümü ile 107 ada 86 parsel sayılı taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile davacı ve dahili davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı T.. Ç.. ile davaya dahil edilen Taha ve M.. Ç..'un 112 ada 71 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi S..A.. tarafından düzenlenen 19.07.2010 tarihli rapor ve haritada (A) ile gösterilen bölümü ile 107 ada 86 parsel sayılı taşınmaza yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı T.. Ç.. ile davaya dahil edilen Taha ve M.. Ç..'un yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Davalı Hazine vekilinin, 112 ada 71 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi S..A.. tarafından düzenlenen 19.07.2010 tarihli rapor ve haritada (B) ile gösterilen 35.049,80 metrekare yüzölçümündeki bölüme yönelik yapılan incelemede;

2- Davalı Hazine vekilinin, 112 ada 71 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi S..A.. tarafından düzenlenen 19.07.2010 tarihli rapor ve haritada (B) ile gösterilen 35.049,80 metrekare yüzölçümündeki bölüme yönelik yapılan incelemede;

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulduğuna göre, bozmada işaret edilen hususların eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Bozmaya uyulmakla, taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma gereklerinin yerine getirilmesi zaruridir. Hükmüne uyulan bozma ilamında "112 ada 71 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve haritasında (B) ile gösterilen bölüm yönüyle davacı T.. Ç.. ve tüm çocuklarının aynı çalışma alanı içinde belgesiz zilyetlik yoluyla taşınmaz iktisap edip etmediğinin yöntemince araştırılması," gereğine işaret edilmiştir. Gerek mahkemece dosyaya getirtilen gerekse Dairemizce dosyanın geri çevrilmesi sonucu dosya arasına konulan belgelerden davacı T.. Ç.. adına 103 ada 6, 21 ve 181 ada 2 parsel sayılı, davaya dahil edilen oğlu T.. Ç.. adına (edinme sebebinde 2004 yılında babasından satın aldığı belirtilen) 103 ada 26 ve 131 ada 203 parsel sayılı taşınmazların belgesizden tespit gördüğü ve kesinleştiği, söz konusu taşınmazların toplam miktarının 100 dönümün üzerinde olduğu anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 14. maddesinde aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak bir kimsenin sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar taşınmaz mal iktisap edebileceği öngörülmüştür. Mahkemece davaya dahil edilen M.. Ç..'un adına tescile karar verilen 112 ada 71 parsel sayılı taşınmazın (B) ile gösterilen 35.049,80 bölümü taşınmazın (edinme sebebinde babası Teyfur tarafından 2004 yılında hibe edildiği bildirilmekle) 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde öngörülen miktar kısıtlamasının üstündedir. Hal böyle olunca; 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 14. maddesinde aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak bir kimsenin sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar taşınmaz mal iktisap edebileceği gözetilerek davacılara bu husustaki beyanları sorulmalı, gerektiğinde davacıya tercih hakkı hatırlatılarak 14. madde de öngörülen miktar kısıtlamasına uygun olarak belirlenecek taşınmaz ya da taşınmaz bölümlerinin davacı adına tapuya tesciline karar verilebileceği düşünülmelidir. Hal böyle olunca mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde öngörülen miktar sınırlaması yönüyle değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 31.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/806, Karar No: 2022/7375, Tarih: 15.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/806 E.  ,  2022/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müşteki vekili tarafından Cumhuriyet Başsavcılığı'na verilen şikayet dilekçesi ekinde yer alan mesajların ... numaralı hatlardan gönderildiği, sanığa ait olan ... numaralı hattan bir tane mesaj gönderildiği ve mesaj içeriğinin " ... Bey, bu arazi 2001 yılında benim adımaydı 2002'de vekaletten annemin adına geçmiş yapacak birsey yok annemle anlaşın" biçimde olduğu, dosya içerisinde yer alan mesajlara ilişkin kayıtlarda sadece hangi hattan ve ne zaman gönderildiği belirtilmiş olup hangi hatta gönderildiğine ilişkin bir bilginin yer almadığı , hakaret ve tehdit suçlarını oluşturduğu iddia ve kabul edilen mesajların ... gönderilmiş olması, suça konu mesajların bir kısmında " ben ..." biçiminde isim verilmesi ve sanığın inkara yönelik savunması karşısında, suça konu hatların kullanıcıları ile bu hatlara ait hts kayıtları araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-... gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla " basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1506, Karar No: 2014/9677, Tarih: 02.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/1506 E.  ,  2014/9677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, ikinci ürün mısır, pamuk ve kırmızı bibere ait 2012 yılına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Davaya konu taşınmazın kamulaştırıldığına dair kamulaştırma evrakı ile kıymet taktir raporu ve ilgili tüm evrakın onaylı suretinin davacı idareden,

4-Mahkemece tesbit edilen kamulaştırma bedelinin davalı adına bankaya bloke edildiğine dair belgenin ilgili bankadan,

5-Dava konusu taşınmaza ait tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.