muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10941, Karar No: 2015/15402, Tarih: 24.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/10941 E.  ,  2015/15402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ........... San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. B.. K.. ile davalılar 1-Ç.. A.. vek. Av. H.. Ç.. 2-Y.. H.. vek. Av. S.I.arasında görülen dava hakkında Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 02/10/2014 gün ve 2014/1307 - 2014/379 E.K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13/04/2015 gün ve 2015/325 - 2015/5352 E.K. sayılı ilamına karşı davacı ve davalılardan Y.. H.. ve Ç.. A.. vekilleri tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı ve davalılardan Y.. H.. ve Ç.. A.. vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 248.00'er TL. para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12628, Karar No: 2017/3149, Tarih: 11.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/12628 E.  ,  2017/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

.. Başkanlığı adına Av. ... ile 1...Taah. İnş. ve Tic. A.Ş. adına Av. ... 2-.... İnş. San. ve Tic. A.Ş. aralarındaki dava hakkında .... İş Mahkemesinden verilen 25.03.2015 günlü ve 2014/500-2015/215 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davalılar avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Kesinleşen ilk rücu davasında bulunan peşin değer tablosunda gelire giriş tarihi 05.09.2007 iken, eldeki dosyada dava dilekçesine ekli tabloda gelire giriş tarihinin 15.07.2006 olduğunun anlaşılması karşısında, Kurumdan mevcut çelişkinin sebebi sorularak, sigortalının gelire giriş tarihinin belirlenmesi,

2-Sigortalının iş göremezlik oranının baştan itibaren mi yoksa artma kaydıyla mı değiştiği Kurumdan sorularak, artma kaydıyla olduğunun anlaşılması halinde tarihinin bildirilmesi,

3-Sigortalının iş göremezlik oranındaki değişikliğin baştan itibaren olduğunun anlaşılması halinde; belirlenecek gelire giriş tarihinde %27,20 iş göremezlik oranına göre bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı sorularak dayanak belge ve tablonun eklenmesi,

Sigortalının iş göremezlik oranındaki değişikliğin artışa bağlı olduğunun anlaşılması halinde ise; belirlenecek gelire giriş tarihi itibarıyla, artan iş göremezlik oranına (%27,20) göre bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir; gelire giriş tarihinden, sürekli iş göremezlik oranının arttığı tarihe kadar ödenen gelirin, düşük iş göremezlik oranı ile, artan iş göremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik oranına (27,20-17,20=10,00) karşılık gelen miktarı sorulup, dayanak belgeleri eklenerek gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 11.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16849, Karar No: 2019/1804, Tarih: 24.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16849 E.  ,  2019/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde çalıştığını, muvazaalı olarak ...'ya ait üretim sahalarında müteahhit firma elemanı olarak gösterildiğini, aynı işi yapan kadrolu çalışanlar ile arasında ücret farkı bulunduğunu, bu durumun kapsam içi personel yönetmeliğine aykırı olduğunu, ücrete dayalı tüm işçilik alacaklarının da noksan ödendiğini beyanla davacının işyerinde uygulanmakta olan Yönetmeliğin 6. maddesi uyarınca yeni yevmiyesinin belirlenerek geriye doğru 5 yıllık işçilik alacaklarının ödenmesi gerektiğini belirterek müvekkilinin eksik ödenen ücret ve diğer işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi personeli olmadığını, davacının sendikaya üye olmadığını, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, kararın bozmaya uygun olmasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının yaptığı fazla çalışmanın hesap yöntemi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükmün Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi tarafından bozulmasından önce aldırılan bilirkişi raporunda, hesaplanan alacak miktarından banka kanalıyla ödendiği sabit olan imzasız ücret bordrolarında bulunan fazla çalışma ödemelerinin mahsubu yapılmıştır. Ne var ki, bozma sonrasında aldırılan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamadan bu ödemelerin mahsup edilmediği görülmektedir. Dairemiz uygulamasına göre, işçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür. Bu nedenle ödemelerin mahsup edilmesi dosya içeriğine uygun olup bozma sonrası aldırılan bilirkişi raporunda tahakkuk bulunan ayların dışlanacağından bahsedilmesi hatalıdır. Üstelik kabul şekline göre ödeme yapılan aylar da dışlanmış değildir.

Açıklanan nedenler ile Mahkemece bozma ilamı öncesinde aldırılan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilen miktarların bozma ilamı sonrasında mahsup edilmeksizin fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 24.01.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12815, Karar No: 2007/9377, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/12815 E.  ,  2007/9377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 20.4.1982 tarihinden itibaren esraf ... sigortalısı olduğunun tesbitine aksine Kurum işleminin iptaline, 1.6.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine

2-Dava, davacının 2.12.1983-1.9.1985, 30.6.1986-1.9.1986, 31.3.1987-1.12.1990 tarihleri arsında 1479 sayılı Yasaya tabii zorunlu sigortalı olduğunun ve 1.6.2005 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine ve birikmiş aylıkların da ödeme tarihilerinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istem gibi karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan,1999 tarih 4447 sayılı Yasa’nın 28 maddesiyle değişen 35. maddesinde yaşlılık aylığından yararlanabilmek için sigortalının;Yazılı talepte bulunması, talepte bulunduğu tarihte prim ve her türlü borçlarını ödemiş olması, kadın ise 58, erkek ise 60 yaşını doldurmuş ve 25 tam yıl sigorta primi ödemiş olması şartalrını aranmıştır. Aynı maddenin son fıkrasında da kısmi aylık bağlanmasına ilişkin olarak kadın ise 60, erkek ise 62 yaşını dolduran ve en az 15 tam yıl prim ödeyen sigortalılara da kısmi yaşlılık aylığı bağlanır hükmü yer almaktadır. Aynı Yasa’nın Geçici 10 maddesiyle de (Yeniden düzenleme: 25/5/2002-4759/7 md.) Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce sigortalı olanlardan, 15 tam yıl prim ödeme süresi ile kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını doldurma koşulunu, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşından itibaren Yasa'da sayılı hizmet yılı ve yaş koşullarının sağlanması durumunda yaşlılık aylığı bağlanacağı düzenlenmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 20.4.1982 tarihinde 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olarak kayıt ve tescil edildiği, Kurumca 20.4.1982-30.4.1997 tarihleri arasında zorunlu sigortalı kabul edilmesi halinde prim borcunun bulunmadığının bildirildiği, kısmi yaşlılık aylığına esas toplam sigortalılık süresi 15 yıl 10 gün olduğu ve davacının 17.5.2005 tahsis tarihi itibariyle 56 yaşını doldurduğu görülmüştür. 25.8.1999 tarihli 4447 sayılı Yasa’nın 28 maddesiyle değişik 1479 sayılı Yasa’nın 35. maddesinde kadın ve erkeker için yasadaki yaş koşulunun sağlanmasıyla en az 15 tam yıl sigorta primi ödemiş olanlara kısmi yaşlılık aylığı bağlanacağı yönündeki yasal düzenlemeler gözönüne alınmadan davacıya bağlanan yaşlılık aylığının tam veya kısmi aylık olup olmadığı belirtilmeksizin yaşlılık aylığı bağlanarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K 438/7 maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendinin tümünün silinerek yerine ; “ Davacının 17.5.2005 tahsis talep tarihine göre 1.6.2005 tarihinden geçerli olmak üzere kısmi yaşlılık aylığı bağlanması ve birikmiş aylıkların ödeme tarihleri itibarıyla yasal faiz ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 7.6.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10980, Karar No: 2009/12316, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10980 E.  ,  2009/12316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın dava tarihinde(09.02.2000), somut emsal olarak incelenen taşınmazın ise satış tarihinde (01.01.2000) İmar Yasası uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadıkları, düzenleme görmüş iseler uygulanan düzenleme ortaklık payı oranı ile dava konusu taşınmaz ve emsal taşınmazın 2000 yılına ait bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece düzenlenen emlak vergisine esas m2 rayiç değerlerinin bildirildiği yazı cevaplarının, Belediye Başkanlığından getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/375, Karar No: 2016/3610, Tarih: 19.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/375 E.  ,  2016/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157, 31/3, 52/2, 50/3, 52/2-4 ve 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5395 sayılı Kanun'un 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Katılanın ... marka aracını satmak amacıyla internetten ilan vermesi üzerine temyiz talebinde bulunmayan ... katılanı telefonla arayarak alıcı olmak istediği, yaptıkları pazarlık sonucu 34.300 TL'ye anlaştıkları, ... ' in aracı görmek istediğini söyleyerek katılana yol masrafı için 150 TL para gönderdiği ve aracı Isparta'ya getirmesini istediği, katılanın suç tarihinde Isparta'ya gelerek ... ve hakkındaki hüküm kesinleşen ... ile buluştuğu, ... ve ... katılanı kandırmaya yönelik olarak açtıkları ve herhangi bir kaydı bulunmayan köy garajındaki ... Oto Galeri isimli iş yerine götürdükleri, burada yine hakkındaki hüküm kesinleşen ... ve suça sürüklenen çocuk ...'i yanlarında çalışan şahıslar olarak tanıttıkları, parayı peşin vereceklerini söylemeleri üzerine katılanın aracın satışına ilişkin ... adına çıkardığı vekaletnameyi ...' ya verdiği, sanıkların katılana yemek yedireceklerini söyleyerek ... Köyüne götürdükleri, burada ...'in acil bir işinin çıktığını belirterek başka bir otomobil ile köyden ayrıldığı, ...' in ise bankadan para çekmeye gideceğini söyleyerek katılana ait ve satışa konu edilen aracı alarak ayrıldığı, ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in ise köyde katılanı oyaladıkları, ...'in kendisine verilen vekalet ile suça konu aracın devrini ertesi gün ...'in kardeşi olan ve temyiz talebinde bulunmayan ... üzerine yaptığı anlaşılmakla;

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yeterli araştırma ve soruşturma yapılmadan ceza verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

5275 sayılı 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasındaki ilgili bölümden "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" ibaresinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/458, Karar No: 2015/1478, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/458 E.  ,  2015/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/538, Karar No: 2022/2915, Tarih: 30.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/538 E.  ,  2022/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, babası olan davalının çekici ve tır dorsesi satın alacak olması nedeniyle kendisinden borç para istediğini, borç olarak davalıya 85.000,00 TL'yi 04/02/2011 tarihinde banka kanalıyla gönderdiğini, davalının kendisinden aldığı parayla ... marka/model çekici ve tır dorsesi satın aldığını, akabinde davalının çekici ve dorsesini satın aldığı ... ... ... A.Ş.'ye kalan borcu için yeniden borç para istediğini, bunun üzerine davalının borcu için ... ... A.Ş.'ye 08/04/2011 tarihinde 6.000,00 TL ve 18.960,40 TL, 10/05/2011 tarihinde ise 14.000,00 TL para gönderdiğini, davalının kendisine tırı kullanmaya başlayınca borcunu ödeyeceğini beyan etmesine rağmen bugüne kadar herhangi bir ödemede bulunmadığını, davalıdan şifahi olarak defalarca borcunu ödemesini istediğini ancak davalının borcunu ödemeye yanaşmadığını belirterek, davalının Çorum 4. İcra Müdürlüğü'nün 2017/6430 Esas ve Çorum 1. İcra Müdürlüğü'nün 2017/7011 Esas sayılı icra takiplerine vaki itirazlarının iptali ile takibin devamını ve asıl alacağın asgari %20'si oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı ile aralarında herhangi bir alacak-borç ilişkisinin mevcut olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; her ne kadar icra takibine konu alacak miktar itibari ile senetle ispatlanması gerekmekte ise de, davacı ile davalının baba-oğul olmaları nedeniyle 6100 sayılı Kanunun 203. maddesi uyarınca davanın şahitle ispatının mümkün olduğundan tarafların gösterdiği tüm tanıklar dinlenmiş, havale dekontlarında gönderilen paranın borç olarak verildiğine dair herhangi bir şerh bulunmasa da birbirini doğrulayan ve çelişmeyen tanık beyanlarına göre havalelerin ödünç olarak davacı tarafından davalıya verildiği anlaşılmakla, davalı tarafından da borcun ödendiğine dair herhangi bir ödeme belgesi sunulmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne Çorum 1.İcra Müdürlüğünün 2017/7011 esas sayılı ve Çorum 4.İcra Müdürlüğünün 2017/6430 esas sayılı takip dosyasına davalı itirazının iptaline, takibin aynen devamına karar verilmiş; karara karşı, davalı istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; taraflar arasında baba-oğul (altsoy-üstsoy) akrabalığının bulunması sebebiyle 6100 sayılı HMK'nun 203/1-a maddesi gereğince senetle ispat zorunluluğunun istisnası olan eldeki uyuşmazlık yönünden dinlenilen tanık beyanlarına göre davacı tarafından davalıya ödünç olarak verilen paraların icra takiplerinden önce davacı tarafından davalıdan istenilmesine ve bu şekilde davalının temerrüte düşürülmesine rağmen geri ödenmemesi üzerine davacı tarafından davalı hakkında dava konusu icra takiplerinin başlatıldığına ve bu nedenle davalının icra takiplerine vaki itirazlarının iptalleri ile dava konusu icra takiplerinin asıl alacak ve işlemiş faizler yönünden devamına yönelik mevcut şekilde değerlendirme yapılarak hüküm kurulmuş olmasında da herhangi bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, borç para vermekten kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali talebine ilişkindir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 117. maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu ancak alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Muaccel hale gelmiş bir borçtan dolayı alacaklının herhangi bir ihtarı yok ise anılan yasa maddesi uyarınca faize ancak dava veya takip tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda; davalının takip tarihinden önce temerrüde düşürüldüğüne ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmadığından, davacı tarafından işlemiş faiz istenemeyeceğinin, faize ancak icra takip tarihinden itibaren hükmedilebileceğinin kabulü gerekir. Mahkemece, bu yön gözardı edilerek takip tarihine kadar işlemiş faizi de kapsayacak şekilde davanın kabulü ile davalının Çorum 1.İcra Müdürlüğünün 2017/7011 esas ve Çorum 4.İcra Müdürlüğünün 2017/6430 esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz isteminin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, 3.340,13 TL peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 30/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.