muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2158, Karar No: 2020/4740, Tarih: 04.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2158 E.  ,  2020/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun 23/03/1999 tarihinde doğduğu, suçun 22/01/2014 tarihinde işlenmiş olduğu, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde henüz 15 yaşını tamamlamamış olmasına rağmen mahkemece hakkında TCK’nun 31/2. maddesi uygulanarak cezasından ½ oranında indirim yapılması gerekirken TCK’nun 31/3. maddesi uygulanarak 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde müştekiye ait iş yerinden 80-100 TL civarında para çalmaktan ibaret eyleminde, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30720, Karar No: 2021/4914, Tarih: 09.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/30720 E.  ,  2021/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte müştekinin evine girdikleri, bu esnada evine geri dönen müştekinin içeride birilerinin olduğunu fark edip etrafı kontrol ettiğinde, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’in camdan atlayarak kaçtığını gördüğü, müştekinin polisi araması üzerine olay yerine gelen polislerin, müştekinin evine girerek suça sürüklenen çocuk ...’i üzerinde müştekiye ait bir adet cep telefonu ile yakaladıkları, böylece eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında; teşebbüs halinde kalan eylem nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12182, Karar No: 2022/8484, Tarih: 01.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12182 E.  ,  2022/8484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER :A)... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarih ve 2020/152 Esas, 2021/127 Karar sayılı kararı ile;

1) Sanık ... hakkında; TCK'nin 81/1, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

2) ... hakkında; TCK'nin 81/1, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği,

Hükümlerin sanıklar müdafiileri ve katılan vekili tarafından istinafı üzerine duruşmasız inceleme neticesinde,

B)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarih ve 2021/1625 Esas, 2021/1745 Karar sayılı; ''istinaf başvurularının esastan reddine'' dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarih ve 2021/1625 Esas, 2021/1745 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri ve katılan vekili tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereği bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarih ve 2021/1625 Esas, 2021/1745 Karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ... İrem müdafiinin; sanığın atılı suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme yapıldığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan ... vekilinin; eylemin tasarlayarak ve canavarca hisle kasten öldürme olarak nitelendirilmesi gerektiğine, sanıklara verilen cezanın az olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ''... 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere'' Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4221, Karar No: 2024/477, Tarih: 15.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/4221 E.  ,  2024/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/296 E., 2015/342 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanığın yokluğunda verilen hükümlerin, sanığın 05.02.2015 tarihli talimat ifadesinde beyan ettiği "Yenibey Mahallesi, 706 sokak No: 19 Seyhan/..." adresine tebligat çıkarıldığı ve tebligatın 08.11.2015 tarihinde iade olması üzerine 7035 sayılı Tebligat Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre 29.01.2016 tarihinde yöntemine uygun şekilde tebliğ edildiği anlaşılmakla, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu'nun 310 ncu maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra tarihinde temyiz eden sanık ...'ın temyiz itirazının aynı kanunun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verlidi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8809, Karar No: 2014/914, Tarih: 21.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/8809 E.  ,  2014/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve müdahil Orman Yönetimi vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ..., 1016 parsel sayılı taşınmaz, davalılar adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı Hazine, taşınmazın 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır.

Mahkemece, 30.05.2011 gün ve 2010/93 E., 2011/166 K. sayılı ilâmı ile davanın kabulüne, taşınmazın tamamının tapu kaydının iptaline ve 2/B uyarınca Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; davacı idareler vekili ve davalı ... ile ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15.05.2012 tarihli ve 2012/18 E.- 7282 K. sayılı kararı ile [26.04.2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe giren 6292 sayılı “Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanunun 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanlara ilişkin yaptığı düzenlemelerin, dava konusu taşınmazın niteliğine ve durumuna göre, görülmekte olan davaya etkisinin değerlendirilmesi için yerel mahkeme hükmünün bozulmasına] karar verilmiştir.

Yargıtay bozma kararı sonrası yukarıdaki esasa kaydı yapılan dosyaya Orman Yönetimi 30.01.2013 tarihli dilekçesi ile; taşınmazın tamamının eylemli orman niteliğinde olduğundan orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davalıların müdahalelerinin önlenmesine karar verilmesi istemiyle davaya müdahil olmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve müdahil Orman Yönetimi vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalıp nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre 1945 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1957 yılında yapılan arazi kadastrosu çalışması, 1982 yılında yapılıp ilân edilen, ancak; itirazlar incelenmediği için kesinleşmeyen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması, 1988 yılında başlanıp 1990 yılında tamamlanıp, 22.02.1991 - 29.08.1991 tarihleri arasında ilân edilerek dava tarihinden önce kesinleşmiş olan aplikasyon, sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

1) Müdahil Orman Yönetimi vekilinin temyiz itirazları bakımından;

1) Müdahil Orman Yönetimi vekilinin temyiz itirazları bakımından;

İncelenen dosya kapsamına, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak çekişmeli 1016 parsel sayılı taşınmazın 1957 yılında yapılan tapulama sırasında tarla niteliğiyle gerçek kişiler adına tesbit edilip kesinleştiği, 1991 yılında yapılan 6831 sayılı Kanunun 2/B

-2-

madde kapsamına alındığı, taşınmazın uzun zamandır tarımsal faaliyet yapılmadığı için kendiliğinden gelme böğürtlen, çayır otları gibi bitki örtüsü ile kaplı olduğu, buradaki bitki örtüsünün eylemli orman vasfında olmadığı belirlenerek davanın reddine ilişkin kurulan hüküm usûl ve kanuna uygun olup yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları itirazlarına gelince;

-2-

madde kapsamına alındığı, taşınmazın uzun zamandır tarımsal faaliyet yapılmadığı için kendiliğinden gelme böğürtlen, çayır otları gibi bitki örtüsü ile kaplı olduğu, buradaki bitki örtüsünün eylemli orman vasfında olmadığı belirlenerek davanın reddine ilişkin kurulan hüküm usûl ve kanuna uygun olup yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları itirazlarına gelince;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, tapulu 2/B alanlarına ilişkin olarak 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; " Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır. Ancak, bu kararlardan infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazlar ise, ilgilileri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde idareye başvurulması hâlinde, bedelsiz olarak önceki kayıt maliklerine veya kanunî mirasçılarına iade edilir." hükümünün yer aldığı; somut olayda, Hazine tapuda gerçek kişiler adına kayıtlı olan taşınmazın 2/B madde kapsamında kalması nedeniyle tapu kaydının iptalini istediğine göre, Hazinenin 6292 sayılı Kanunun 7/1- a maddesinin uygulanacağı ve buna göre; Hazinenin açılan davadan vazgeçmiş sayılacağının kanunun âmir hükmü gereği olduğu, buradaki vazgeçmenin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 307. maddesi ve devamında düzenlenen teknik anlamda bir "davadan feragat" olmayıp, kanundan kaynaklanan ve davalının rıza ve muvafakatının da aranmadığı kendine özgü ( davanın geri alınması niteliğinde) bir vazgeçme olduğu, bu nedenle mahkemece, davacının 6292 sayılı Kanun gereğince davadan vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün birinci paragrafında yazılı "davanın reddine" ibarelerinin hükümden çıkarılarak; yerine " Hazinenin 6292 sayılı Kanun gereğince davadan vazgeçmiş sayılmasına" ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu haliyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; müdahil Orman Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA 21/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16737, Karar No: 2015/3686, Tarih: 26.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/16737 E.  ,  2015/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dairemizin 12.06.2014 gün 2013/4204 Esas 2014/13455 Karar sayılı geri çevirme kararında dosyada bulunan ... Ticaret Sicili Müdürlüğü'nün 17.04.2013 tarihli yazısında davalı ....nin ticaret sicil müdürlüğündeki sicil kaydının silindiği belirtilmektedir. Buna rağmen Gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, gerektiğinde, davalı şirketin ihyasının sağlanması için davacıya uygun süre verilerek Gerekçeli kararın adı geçen davalı şirkete yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine rağmen karar gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Yargıtay kararlarının gereğinin yerine getirilmemesinin dosyanın temyiz incelemesini geciktirdiği gibi ilgililerin sorumluluğuna da yol açacağı açıktır.

1- Dosyada bulunan ... Ticaret Sicili Müdürlüğü'nün 17.04.2013 tarihli yazısında davalı ....nin ticaret sicil müdürlüğündeki sicil kaydının silindiği belirtilmektedir. Buna rağmen Gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, gerektiğinde, davalı şirketin ihyasının sağlanması için davacıya uygun süre verilerek Gerekçeli kararın adı geçen davalı şirkete yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Dosyada bulunan ... Ticaret Sicili Müdürlüğü'nün 17.05.2013 tarihli yazısında ise davalı ...nin kaydının münfesih durumda devam ettiğinin bildirildiği, buna rağmen Gerekçeli Karar tebliğinin adı geçen şirkete Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. İlgili ticaret sicili müdürlüğünden adı geçen şirketin durumu araştırılarak tasfiye memuru atanmış ise Gerekçeli Kararın yöntemince tasfiye memurluğuna, terkin edilmiş ise şirketin ihyasının sağlanması için davacıya uygun süre verilerek Gerekçeli Kararın adı geçen davalı şirkete yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6961, Karar No: 2013/19203, Tarih: 18.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/6961 E.  ,  2013/19203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : İş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanığa yükletilen işyeri dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 18/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/8054, Karar No: 2016/2483, Tarih: 07.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8054 E.  ,  2016/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/07/2014 tarih ve 2014/193-2014/196 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin de aralarında bulunduğu...Grubu tarafından başta....olmak üzere birçok ülkede yatırılan paraların istendiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranlarda faiz verileceği garantileri ile bir banka gibi davranılmak suretiyle binlerce Türk vatandaşından mevduat topladığını, yürütülecek yasadışı faaliyetler nedeniyle... tarafından şirket yetkilileri hakkında mağdurlar tarafından suç duyurularında bulunulduğunu ileri sürerek,20.000 TL'nin ödenme tarihinden itibaren devlet bankalarının Euro cinsinden bir yıl vadeli mevduat cinsine uyguladığı faiz oranları üzerinden yürütülecek faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, HMK 109. maddesinin 2. fıkrasında "talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı" hükmüne haiz olduğunu, davacının alacağının miktarını açıklamak zorunda olduğunu, davacı ile davalı şirket arasında iddia edildiği gibi davalıyı borç altına sokacak herhangi bir hukuki işlemin bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, talep konusunun miktarı açıkça belli olup, davacının 20.000 TL üzerinden kısmi dava açmakta hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle, dava şartı eksikliğinden davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, talep konusunun miktarı açıkça belli olup, davacının 20.000 TL üzerinden kısmi dava açmakta hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle, dava şartı eksikliğinden davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dilekçesi bir bütün olarak gözönüne alındığında, davacının 25.040 Euro karşılığı 60.000 TL'nin avans faizi ile tahsilini istediği, bunun yanında harca esas değer olarak 20.00 TL gösterildiği, yine harca esas değer kısmında davanın kısmi dava olarak açıldığını gösterecek ibarelerin yer aldığı anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında öncelikle çözümlenmesi gereken husus, davanın kısmi dava olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davanın niteliğinin saptanması bakımından, tüm dava dilekçesinin değerlendirilmesi zorunludur. Dava dilekçesi ve özellikle dava dilekçesinin 3 sayfasının sonu ile 4 sayfasının başlangıç kısmı gözönüne alındığında, davanın kısmi dava olmadığı davacının tüm alacağının tahsili istediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle eksik harç tamamlattırılarak, davanın esasına yönelik inceleme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.