muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4905, Karar No: 2024/80, Tarih: 10.01.2024

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.06.2022 tarihli ve 2022/81329 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin sanığın kusursuz olduğu ve işlemediği suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verildiğine, olay günü kullandığı ilaçların alkol etkisi yarattığını sanığın alkollü ... kullanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1....’nın sevk ve idaresindeki 54 UE 153 plaka sayılı motosikleti ile Fevzi Çakmak Caddesi üzerinde ...İlçe Merkezi istikametinden Devlet mahallesi istikametine seyri esnasında Uyar Market önüne geldiğinde karşı yönden gelen Halk otobüsünün yolcu indirmek için duraklama yaptığı esnada ve yine aynı yönden gelen otobüsü sollamak isteyen 09 R 5353 plaka sayılı ... sürücüsü karşı yönden gelen trafiği kontrol etmeden sollamaya geçmesi esnasında 54 UE 153 plaka sayılı motosiklet sürücünün kullanmış olduğu şeride girmesi ile ...' nın karşı yönden gelerek kendi şeridine giren otomobile çarpmamak için direksiyonu sağa çevirmesi ile yolun sağında bulunan yaya kaldırımı banketine çarpması ile yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Mahkemece keşif üzerine trafik bilirkişisinden alınan raporu ile, 09 R 5353 plaka sayılı ... sürücü sanık ...’in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve buna bağlı yönetmeliğinin 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca “şerit değiştirmeden önce, gireceği şeritte sürülen araçların güvenle geçişlerini beklememek” kuralını ihlal ettiği ve kazaya sebebiyet verdiğinden asli kusurlu olduğu, 54 UE 153 plaka sayılı motosiklet sürücü ...’nın ise kaza noktasında yolun sağında sokak girişi olması ve karşı yönden kendi şeridine giren aracı gördüğünde paniğe kapılmayıp sağ taraftaki sokağa girebilme şansı olduğu ve kullandığı aracın motosiklet olması sokağa doğru manevra ile kendisinin de kaza yapmadan kurtarabileceği göz önüne alınarak meydana gelen kazada tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

3. Katılan ...’ya ait 24.03.2015 adli raporda yaralanmasının basit bir tibbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olduğunun tespit olduğu görülmüştür.

4. Sanık ...'in 24.03.2015 günü 09:00 kaza saatinden sonra saat 11:07 de alınan ölçüme göre 1,16 promil alkollü olduğu tespit edilmiştir.

5. Adli Tıp Kurumu Beşinci Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun 20.07.2015 tarihli raporuna göre, kaza anı ile alkol ölçümünün yapıldığı saat arasında 127(yüzyirmiyedi) dakika fark bulunduğu, metabolizma sonucu kandaki alkol düzeyinin bir saatte 0,12-0,18 promil ve ortalama 0,15 promil azaldığı tıbben bilindiğine göre; 24.03.2015 günü saat 09:00 de meydana gelen kazadan 127(yüzyirmiyedi) dakika sonra 1,16(birvirgülonaltı) promil ölçülen alkol düzeyinin kaza anında 1,41-1,54 promil ve ortalama olarak 1,47 (bir virgülkırkyedi) promil olduğunun kabulü gerektiğine dair rapor tanzim edildiği görülmüştür.

6. Sanık ... aşamalarda alınan savunmasında, olay günü kendisinin sabah kalkıp okula gittikleri esnada önündeki otobüsü sollamak istediğini, karşıdan müştekinin geldiğini gördüğünü ve müştekiye çarpmadığı halde müştekinin kendisinin motosikletle düştüğünü ve kendisine karşı sinkaflı hakaretlerde bulunduğunu, alkolmetre çıktısındaki alkol oranının sabah kullandığı ilaçlardan kaynaklı olabileceğini, kendisine kan tahlili yapılmadığını, olay günü alkol kullanmadığını beyan ettiği görülmüştür.

7. Katılan ... alınan beyanlarında, olay günü fırının önünde kaldırım kenarında bir ... olduğunu, onun yanında ise normal seyrinde devam eden başka bir ... olduğunu, sanığın kullandığı ... normal seyrinde giden aracı sollamak üzere hatalı olarak en sol şeride geçince birden karşıdan motosikletiyle gelirken bu araçla karşı karşıya kaldığını, kendi çabalarıyla frene bastığını ve bunun neticesinde yere düştüğünü, daha sonra sanık arabasından bile inme gereği duymadan güneş gözlüğünü hafifçe indirerek kendisine baktığını ve yoluna devam ettiğini, kendisinin yaralanmasına neden olan sanıktan şikayetçi olduğunu, davaya katılmak istediğini beyan ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Dosyada mevcut bilirkişi raporunun, oluş ve dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, raporun denetime elverişli, yasal dayanağa haiz ve yeterli olduğu, dosyadaki bilgi ve belgelerden mahkemenin uygulamasının isabetli olduğu anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, snaığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık ...'in olaydan 127 dakika sonra yapılan alkol ölçümünde 1,16 promil alkollü olduğu tespit edildiği, Adli Tıp Kurumundan alınan rapor ile sanığın kaza esnasında 1,47 promil alkollü olduğunun ve ilacın bunca süre sonra alkol sonucu çıkarmasının mümkün olmadığının tespit edildiği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz isteminin reddi ile sanığın 1,47 promil alkollü vaziyette ... kullanmakta iken kazaya sebebiyet verdiği, trafik durumunu kontrol etmeden sollamaya çıkarak bu tehlikeli davranışı gerçekleştirirken herhangi bir kaza neticesinin meydana gelebileceğini öngörmesine rağmen, şoförlük bilgi ve deneyimine, içinde bulunduğu koşullara, önceki tecrübelerinin olumsuz neticelenmemesine olan güveni sebebiyle, ölüm veya yaralanma ile neticelenebilecek herhangi bir kazanın meydana gelmeyeceğine ya da meydana gelse dahi bu türden bir kazayı önleyebileceğine güvenerek hareketine devam etmek suretiyle, öngördüğü ancak gerçekleşmesini istemediği kaza neticesine sebebiyet verdiği, tüm bu sebeplerle sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin koşullarının oluştuğu, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesi gerekirken, eksik ceza tayininde hukuka aykırılık bulunmuş ve bozma sebebi sayılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle ...Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2021 tarihli 2021/39 Esas, 2021/372 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, hükmün sadece sanık müdafi tarafından temyizi üzerine bozulması nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 5271 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.

#########
Yargıtay — Esas No: 2016/10570, Karar No: 2017/7095, Tarih: 24.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/10570 E.  ,  2017/7095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı iş yerinde 11/08/2011-23/12/2014 tarihleri arasında hizmet verdiğini, davacının, davalı iş yerinde 2011 yılından beri büyük özveri içinde operasyon müdürlüğünde 3 yıl boyuncu çalıştığını ve 07/09/2014 tarihinde terfi alarak yetkili bir unvanı aldığını işverenin hakaret ve tehditler altında zorla istifasını istediğini bu sebeple davacının adına işe iade davası açtığını, davanın kabulü ile maddi ve manevi tazminat hakları saklı kalmak kaydı ile davalı iş verenin davacıyı işten çıkarmaya yönelik, davacıdan aldığı istifa beyanının geçersiz olduğunu iddia ederek yapılan feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 23/12/2014 tarihinde kendi ile yazısı ile 23/12/2014 tarihinde görevimden istifa ediyorum şeklinde yazılı istifa beyanında bulunmuş bu suretle davalı banka ile olan iş sözleşmesini tek taraflı fesih ettiğini davacını tamamen kendi hür iradesi ile tek taraflı olarak sona erdiğini, davacının twitter dan yazdığı mesaj nedeniyle haksız ve gerçek dışı zarar ve suç oluşturan beyan ve iddia, eylemlerine karşı davacı istifa etmeseydi bile davalının haklı feshe hakkının olduğunu davalı bankanın hukuki ve cezai her türlü hakları saklı kalmak kaydı ile davanın tüm talepleri yönünden savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının beyanlardan da anlaşılacağı üzere davacının sosyal medya da banka üst yönetimi ile ilgili "cuma namazını imam odasında kıldılar yeni modanız bu mu ?" yönündeki paylaşımı nedeni ile istifa dilekçesini verdikten iki gün sonra noterden ihtarname göndererek istifasının baskı ve tehdit sonucu zorla alındığı bu nedenle işçilik alacaklarının ödenmesini istemesi gerçek iradesinin istifa olmadığını ortaya koymakta bu nedenle istifa geçerlilik tanımayacağı bu durumda davacı işçinin haklı olarak iş akdini feshettiği sonucuna varılacağı, işçinin kıdem tazminatı isteme hakkının doğacağı, ancak işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle iş sözleşmesini derhal feshi 4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı yasanın 17 nci maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında Yasada işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde, kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

Şarta bağlı istifa ise kural olarak geçerli değildir. Uygulamada en çok karşılaşılan şekliyle, işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, ikale (bozma sözleşmesi) yapma yönünde bir icap olarak değerlendirilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverenin tazminatların derhal ödeneceği sözünü vermek ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, bununla birlikte işveren feshinin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir (Yargıtay 9.HD. 3.7.2007 gün 2007/14407 E, 2007/21552 K.).

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, bununla birlikte işveren feshinin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir (Yargıtay 9.HD. 3.7.2007 gün 2007/14407 E, 2007/21552 K.).

Somut uyuşmazlıkta; 23/12/2014 itibariyle görevimden istifa ediyorum yazılı el yazılı dilekçe ile istifa ettiği ve tüm dosya kapsamından ve tanık beyanlarından istifasının baskı ve tehdit sonucu zorla alındığı anlaşılmaktadır. Esasen bu mahkemenin de kabulündedir. İrade fesadına ve davacının gerçek iradesinin istifa olmamasına göre işveren feshi kabul edilmesi gerekirken, işçinin irade fesadı altında verdiği istifa dilekçesinin işçinin haklı feshi olarak kabul edilmesi ve bu nedenle feshin geçersizliğinin reddi hatalıdır. İş sözleşmesi işveren tarafından feshedilmiş olup, fesih 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. maddesine uygun şekil koşullarına uygun fesih bulunmadığından feshin geçersiz olduğuna karar verilecektir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 81,50 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL. ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 24/04/2017 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10769, Karar No: 2018/1920, Tarih: 26.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/10769 E.  ,  2018/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında,6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1122, Karar No: 2023/1385, Tarih: 11.04.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1122 E.  ,  2023/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 06.12.2021

SAYISI : 2017/477 E., 2021/53 K.

DAVALILAR : 1- ... Mirasçıları a) ... b) ... c)... d) ... e) ... (kendi adına asaleten çocukları ...ve ... 'ya velayeten)

vekili Avukat ... 2-... vekili Avukat ...

3- ... Yapı Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili Avukat ...

FERİ MÜDAHİLLER : 1- ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. 2- ... Konakları Site Yönetimi vekili Avukat ...

DAHİLİ DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ... 2-... vekili Avukat ... ve diğer 46 kişi

TEREKE İDARE MEMURLARI : ... vekili Avukat ...

TEREKE İDARE MEMURU : ...

TEMSİLCİ : ...

DAVA TARİHİ : 12.01.2007

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında görülen tapu iptal tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda 11.04.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir..

Belli edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... mirasçıları vekili avukat ..., davalı ... Yapı San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... , davalı ... vd. vekili Av. ..., tereke temsilcisi ... ve dahili davalı ... 'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı arsa sahibi şirket ile davalılardan yüklenci ... Yapı San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında 16.01.1996 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeyi davacı arsa sahibi şirket adına ... ile davalı ..., yüklenici şirket adına da davalı ...’ın imzaladığını, davalı ...’nın davacı şirketteki hisselerini 30.01.1996 tarihinde devrederek davacı şirketin ortaklığından ayrıldığını, bu tarihten sonra, şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili müdür ...’nın iradesine aykırı olarak, sözleşmeye konu davacı şirkete ait arsanın devri konusunda sahte vekaletname düzenlenerek, arsanın davalı ...’ya devredildiğini, bu hususta alınan ortaklar kurulu kararında ...’nın imzasının taklit edildiğini, ... ortak olmadığı halde ortakmış gibi imza attığını, akabinde sözleşmeye konu parsellerin davalı ... tarafından davalı yüklenici şirkete, yüklenici şirketten de diğer bir davalı ...’a devredildiğini, söz konusu devirlerin geçersiz olduğunu, arsanın tamamı yüklenici şirkete devredilerek arsa sahibi şirketten mal kaçırıldığını, davalılar arasındaki ilişkilerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, ... pafta 708 parsel sayılı arsa üzerinde davalı ... adına kayıtlı toplam 6610/11650 oranına karşılık gelen bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı şirket adına tescilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı şirket müdürü ... tarafından vekaletname ile parsellerin müvekkiline devredildiğini, müvekkili tarafından da yüklenici şirkete devredildiğini, yüklenici şirketin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak parsel üzerine 24 adet villa inşaa ettiğini, bu villalardan 8 tanesinin müvekkiline diğerlerinin yüklenici şirkete ait olduğunu, müvekkilinin iyiniyetle kendisine ait 8 villadan 3 tanesini ve 261.000,00 TL’yi ...’ya verdiğini, davanın haksız ve kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalılar ... ve ... Yapı San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin onayı olmadan sözleşmeye konu parsellerin davacı şirket tarafnıdan, ...’ya satıldığını, bunun üzerinde bedelini ödeyerek söz konusu parselleri adı geçenden satın aldıklarını, daha sonra başka parseller ile tevhid ederek inşaatları tamamladıklarını, taşınmazların maliki olan ... adına kat irtifakı tesis edildiğini, müvekkillerinin, davacı ile yaptıkları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tüm edimlerini yerine getirdiklerini, tapu devirlerinde usulsüzlük bulunmadığını, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davacı şirkete devredilmesi kararlaştırılan 11, 12, 17, 18, 19, 20, 22 ve 23 no.lu villardan davacı şirket yetkilisi ...’ya yıllardır tüm inşaat aşamasında gelip görüp beğendiği 17, 18 ve 22 no.lu villaların devredildiğini, diğer 5 villaya ilişkin olarak ... ile aralarında ihtilaf çıktığından işbu davanın açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI